Indiċi 
 Preċedenti 
 Li jmiss 
 Test sħiħ 
Proċedura : 2007/0138(CNS)
Ċiklu ta' ħajja waqt sessjoni
Ċiklu relatat mad-dokument : A6-0477/2007

Testi mressqa :

A6-0477/2007

Dibattiti :

PV 11/12/2007 - 7
CRE 11/12/2007 - 7

Votazzjonijiet :

PV 12/12/2007 - 3.11
Spjegazzjoni tal-votazzjoni
Spjegazzjoni tal-votazzjoni

Testi adottati :

P6_TA(2007)0610

Dibattiti
It-Tlieta, 11 ta' Diċembru 2007 - Strasburgu Edizzjoni riveduta

7. Organizzazzjoni komuni tas-suq ta' l-inbid (dibattitu)
PV
MPphoto
 
 

  El Presidente. El siguiente punto es el informe de Giuseppe Castiglione, en nombre de la Comisión de Agricultura y Desarrollo Rural, sobre la propuesta de Reglamento del Consejo por el que se establece la organización común del mercado vitivinícola y se modifican determinados Reglamentos (COM(2007)0372 - C6-0254/2007 - 2007/0138(CNS)) (A6-0477/2007).

 
  
MPphoto
 
 

  Mariann Fischer Boel, Member of the Commission. Mr President, thank you for giving me this opportunity to make a few comments about the reform of our wine sector.

I would like to offer my particular thanks to the rapporteur, Mr Castiglione, for his remarkable hard work in bringing this draft together. Parliament has made a valuable contribution to a debate which, I must say, has at certain times been very emotionally charged. I am ready to follow your suggestions in a number of areas, at least to some extent. For example, with regard to the grubbing-up scheme, I see some advantages in reducing the five years to three years as suggested in the report. I have also listened to your concerns about channelling some spending on wine through the rural development budget. But let me remind you that all the money from the wine budget will be allocated specifically for the wine regions. Nevertheless, I will be willing to propose a lower transfer of spending into the rural development budget.

There are three big issues where the Commission, the Presidency and most Member States still have to find a consensus in the final sprint to get reform finalised this month. The first issue is the national envelopes. There was always going to be a debate about exactly what measures should be allowed in this envelope, that is to say, which menu we should put into the envelope. I am prepared to be a bit flexible here. For example, I am open to putting into the envelope certain ideas concerning innovation and the restructuring of wine sellers, but I think we still need to keep a clear demarcation line between what is possible within the national envelopes and what is possible within rural development policy, to avoid a situation where you can actually finance an investment from both sides, what is called the ‘double guichet’.

On the other hand, the national envelopes are no place for permanent crisis distillation measures. Support for crisis distillation holds back competitiveness and we must abolish it completely and not try to reintroduce it through the back door. Also there is no possibility of reopening a general discussion on how large the envelopes of the different Member States should be. If we reopen this debate – a Pandora’s box – I can guarantee that there would be no agreement at the end of this year. I can foresee a very long and very difficult discussion if this is going to take place.

The second big issue is capitalisation. There has been a huge row about this and I have not simply blocked my ears to this discussion. Nevertheless, the status quo does hold a genuine problem to be solved. Aid for enrichment with must cannot continue at the same level in this manner. It is an old-fashioned, inefficient, ineffective, costly and trade-distorting support and, this being said, I clearly understand the importance of keeping the balance between enrichment with sugar and must in order to arrive at a compromise supported by the wine producers in both the southern and northern parts of Europe. We will find a way through this. I have listened to the broad call for continuing to allow enrichment with sugar, but – let us be clear – I am not inclined to accept the status quo, so any compromise would imply new conditions.

The third big issue is the discussion on the end of the planting rights system. I am listening to arguments about when the system could come to an end, but we cannot afford to kick the whole idea into the long grass. The wine sector clearly needs more freedom to respond to demand as soon as possible, so my suggestion of prolonging the system of planting rights until the end of 2013 was based on the clear idea of a two-stage approach to balancing the sector – first grubbing-up to bring down the production, and then liberalisation to give the successful producers the freedom to expand. I have listened to the comments from the sector but one thing is clear – the final date for the planting rights system is indispensable. What that exact date will be, will be part of the final compromise.

So overall, I have been listening to arguments from all the different sides, including all the arguments from the European Parliament, but one iron fact has not changed: our wine sector still needs reform if we want to keep it at the front of the pack. We have to seize the chance now and agree on a real reform. Carrying out reform will mean that we have to invest effort, but I am quite sure that we will get a good return. The cost of inaction is too high for us to accept, and I hope that we can agree on this point.

 
  
MPphoto
 
 

  Giuseppe Castiglione, relatore. Signor Presidente, onorevoli colleghi, ringrazio la Commissaria per la collaborazione che ha offerto al Parlamento in questo lungo lavoro. La ringrazio anche per gli apprezzamenti rispetto al lavoro del Parlamento europeo, un lavoro importante, un lavoro interessante, un contributo notevole da parte della commissione agricoltura, ma da parte di tutto il Parlamento europeo e da parte di tutti i colleghi. Quindi, un grazie signora Commissaria per aver proposto una riforma molto ambiziosa, una riforma i cui obiettivi non possiamo non condividere.

C'è un calo dei consumi, c'è un aumento delle importazioni e quindi tutto questo impone una riforma radicale, una riforma direi assolutamente necessaria. La nostra viticoltura ha bisogno di un nuovo slancio, di una nuova linfa, di nuove energie, di nuove proposte e ha ragione quando dice che se vogliamo continuare ad essere competitivi, se vogliamo continuare ad essere i leader mondiali del settore, dobbiamo investire nel settore vitivinicolo e non si può non guardare al mercato, non si può non produrre per il mercato, non si può non penetrare il mercato con prodotti di eccellenza.

Per questo, caro Commissario, insieme ai colleghi della commissione agricoltura e al Parlamento europeo per la relazione d'iniziativa, che vorrei ulteriormente ringraziare, nella relazione ho cercato di immaginare un sistema di riforma completo, coerente, un sistema chiaro, soprattutto. Un sistema che sia capace di rispondere alle esigenze dei nostri produttori, di fornire tutti gli strumenti necessari per poter competere e per poter essere vincenti.

Nel complesso abbiamo lavorato ad un testo che è in grado di dare risposte valide ad esigenze comuni, ma anche di rispettare, di esaltare e in alcuni casi di comporre le differenze tra le diverse realtà nazionali. Come presupposto una sola considerazione: è necessario un cambiamento radicale di mentalità, di strategia produttiva. Bisogna abbandonare la logica della quantità a favore delle produzioni di qualità, di eccellenza, in grado di esaltare le peculiarità nazionali, regionali, locali della viticoltura europea.

Da qui, caro Commissario, il sì all'abolizione dei meccanismi di mercato, che si sono rivelati inefficaci, che sono inefficienti e hanno solo alimentato produzioni eccedentarie e di scarsa qualità. Un esempio per tutti: la distillazione di crisi, che è diventata ormai una misura strutturale e ordinaria, non più uno strumento di risposta di emergenze congiunturali: 500 milioni di euro l'anno per la distillazione, non era una misura più sopportabile. Da qui il sostegno ad un utilizzo più efficace delle risorse economiche, ai programmi di sviluppo nazionale, all'implementazione di quelle misure che rispondono meglio alle specifiche esigenze di ogni Stato produttore.

Proprio per questo abbiamo ritenuto nella relazione, caro Commissario, di allargare la lista delle misure attuabili, abbiamo voluto includere la ristrutturazione della filiera, la ricerca, l'innovazione, il miglioramento qualitativo. Tutte azioni che favoriranno quella creatività imprenditoriale di cui i nostri vini hanno bisogno. Per lo stesso motivo è fondamentale favorire la promozione, non solo nei mercati internazionali, ma anche nei mercati interni. Lo abbiamo detto e lo abbiamo avvertito tutti, nelle analisi che ci sono state fornite in commissione agricoltura.

E' assurdo pensare di essere competitivi oltre i confini se non riusciamo a primeggiare in casa nostra, se non siamo capaci di comunicare ai nostri concittadini la qualità della nostra produzione vitivinicola. Per questo la relazione promuove un sistema armonizzato di tutela delle denominazioni di origine, delle indicazioni geografiche, un'etichettatura chiara, un'etichettatura trasparente, pratiche enologiche positivamente individuate. Solo così il consumatore, che mettiamo al centro, potrà avere fiducia in ciò che compra.

Diventa allora fondamentale, signor Commissario, una tutela forte delle denominazioni di origine e delle indicazioni geografiche che rappresentano la qualità della viticoltura europea. Tutela che significa l'obbligo di vinificare all'interno dell'area delimitata, ma che significa anche limitare la menzione del vitigno dell'annata in etichetta solamente ai vini a denominazione di origine e indicazione geografica. Sono gli unici ad essere soggetti a controlli continui, e dunque gli unici per i quali è possibile assicurare la veridicità delle informazioni riportate, altrimenti pregiudichiamo proprio chi produce qualità e inganniamo i consumatori.

Nella stessa logica e con la stessa coerenza, la relazione sostiene la proposta di un programma di estirpazione volontaria con premialità, per permettere a coloro che lo desiderano di uscire dal mercato con dignità. E non posso non esprimere la mia soddisfazione per il fatto che testé la Commissaria ha già fatto propria la mia idea di ridurre da 5 a 3 anni, e anzi pare che si sia diminuito da 200.000 a 175.000 ettari il numero di ettari espiantabili.

A differenza della nostra proposta originaria la relazione cerca anche di soddisfare l'esigenza di certezza nel futuro di cui hanno bisogno i nostri produttori vitivinicoli. Quindi, per la stessa esigenza di certezza, non si può decidere di liberalizzare da subito i diritti di impianto, prima di vedere se il nuovo regime funziona e soprattutto come funziona.

Per questo la relazione prevede il mantenimento dei diritti almeno fino al 2013 e chiede alla Commissione di predisporre una valutazione d'impatto dalla prima fase di riforma in modo da poter scegliere in maniera consapevole il da farsi, sempre tenendo presente che nelle aree ad indicazione geografica è necessario che le decisioni siano prese nel rispetto e con il controllo di chi in quei progetti ha investito capitali e lavoro. Se poi è vero che tale sistema frena lo sviluppo di chi è competitivo, allora possiamo agevolare la circolazione comunitaria e assicurare l'utilizzo effettivo delle riserve laddove esistono.

Un'ultima considerazione, signor Commissario: è inutile negare che il dibattito si sia canalizzato sulla questione dello zuccheraggio. Venendo da un paese come l'Italia dove l'uso del saccarosio è vietato e ancor di più venendo dalla Sicilia, dove si produce mosto, nessuno più di me può capire il disappunto della Commissaria su questo argomento. Tuttavia, stiamo parlando della necessità di ridare slancio e competitività ai vini europei, di metterli in condizione di competere sui mercati.

Questo è il nostro obiettivo e per raggiungere questo obiettivo abbiamo lavorato cercando di guardare oltre le differenze nazionali. La ringrazio, signora Commissaria, per il lavoro e soprattutto per il contributo che ha voluto apprezzare il lavoro del Parlamento europeo. Abbiamo messo in questa riforma.

Il Presidente ritira la parola all'oratore.

 
  
MPphoto
 
 

  Elisabeth Jeggle, im Namen der PPE-DE-Fraktion. – Herr Präsident, sehr geehrte Frau Kommissarin, liebe Kolleginnen und Kollegen! Wir haben eine lange und gelegentlich sehr kontroverse Debatte zu diesem Thema geführt. Ich bedanke mich bei unserem Berichterstatter. Er hat für seine Arbeit großen Respekt verdient. Er hat zielorientiert mit allen Kolleginnen und Kollegen gut zusammengearbeitet.

Ja, die Weinmarktordnung muss reformiert werden! Sie muss sich den Gegebenheiten, den zukünftigen Märkten anpassen. Aber, Frau Kommissarin, es stellt sich auch die Frage: Muss sich die Kommission in kleine Dinge einmischen, die regionale Identität stiften, die seit Jahrhunderten in Regionen so praktiziert wurden und die die Kultur in diesen Regionen begründen? Das hilft doch den Menschen nicht. Die Menschen verstehen die Dinge manchmal nicht. Es ist nicht zu verstehen, wenn wir Saccharose verbieten und gleichzeitig Verträge unterschreiben, die aus Drittstaaten Wein, der mit Saccharose produziert wird, in die Europäische Union hereinlassen.

Sehr verehrte Frau Kommissarin! Die Kommission soll sich als dritte Institution neben Rat und Parlament auf ihre eigentliche Aufgabe konzentrieren. Sie soll Vorschläge machen, welche die Weiterentwicklung der Gemeinschaft voranbringen, welche dieser Weiterentwicklung im Ganzen dienen. Die Weinmarktordnung gehört dazu.

Dazu möchte ich sagen, dass wir mit den Kompromissen, die wir im Ausschuss gefunden haben, um die wir gerungen haben und um die wir teilweise immer noch ringen, gute Kompromisse für das ganze Haus gefunden haben. Ich unterstütze sie im Namen der EVP-ED-Fraktion – wir alle unterstützen die Kompromisse. Wir werden alle Änderungsanträge ablehnen, die den Kompromissen entgegenstehen.

 
  
MPphoto
 
 

  Κατερίνα Μπατζελή, εξ ονόματος της ομάδας PSE. – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, σήμερα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και η Επιτροπή θα αποφασίσουν για το μέλλον μιας από τις πιο πολύπλοκες κοινές οργανώσεις αγοράς στην Ευρώπη. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει γνωμοδοτήσει έγκαιρα πριν τη γνωμοδότηση του Συμβουλίου, και αυτό οφείλεται στις έντονες προσπάθειες του εισηγητή μας, κυρίου Castiglione, καθώς και σε όλες τις προσπάθειες των πολιτικών ομάδων.

Κύριε Επίτροπε, θα ήθελα να επισημάνω ορισμένα σημεία τα οποία πρέπει λάβετε υπόψη σας στην τελική απόφαση του Συμβουλίου για την αναθεώρηση της κοινής οργάνωσης αγοράς οίνου.

Πρώτον, η αναθεώρηση της αγοράς οίνου δεν μπορεί να γίνει με γραμμικό και λογιστικό μοντέλο, όπως αυτό που χρησιμοποιήσατε στην κοινή οργάνωση αγοράς ζάχαρης, την οποία κληθήκαμε πριν δύο μήνες να επανεξετάσουμε επειδή βρίσκεται σε αδιέξοδο. Η αναθεώρηση της αγοράς οίνου δεν μπορεί να βασιστεί στο καταστροφικό μοντέλο της κοινής οργάνωσης βαμβακιού και καπνού με τη μεταφορά πόρων στον δεύτερο πυλώνα, που είχε σαν αποτέλεσμα να συρρικνωθεί η παραγωγή των δύο αυτών προϊόντων, ενώ η ύπαιθρος ερημώνεται. Η αγορά οίνου θέλει έναν ισχυρό προϋπολογισμό στον πρώτο πυλώνα, αφενός για να ενισχυθούν άμεσα τα μέτρα στους αμπελουργούς, οι οποίοι θα κληθούν να βελτιώσουν την ποιότητα αλλά και να ελέγξουν την παραγωγή τους, αφετέρου για να ενισχυθεί η πολιτική προώθησης όλων των οίνων, εντός και εκτός Ευρώπης, ενισχύοντας έτσι την εμπορική τους διάθεση στις αγορές.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κύριε Επίτροπε, θέλει μια νέα ΚΟΑ που θα προτάσσει μάλλον μια επιθετική πολιτική προώθησης αντί για μια αμυντική πολιτική εισαγωγών. Με την έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατοχυρώνονται οι ενισχύσεις για τους αμπελουργούς που εφαρμόζουν μέτρα εξομάλυνσης της προσφοράς, αναβάθμιση της ποιότητας και προστασίας του περιβάλλοντος. Διατηρούνται μέτρα ρύθμισης της αγοράς που προσαρμόζονται στις σημερινές ανάγκες, όπως εκείνη της απόσταξης των υποπροϊόντων που λειτουργεί σαν μηχανισμός βελτίωσης της ποιότητας και, ταυτόχρονα, ρύθμισης της αγοράς και της προσφοράς. Προτείνεται ένα εκλογικευμένο καθεστώς εκριζώσεων, που δεν σπαταλά πολύτιμα κοινοτικά κονδύλια για τη μείωση του δυναμικού του ευρωπαϊκού οίνου, ενώ ορίζεται η ενίσχυση στους αμπελουργούς, εκείνη του μέσου περιφερειακού όρου των ενισχύσεων χωρίς τον περιορισμό της οροφής των 350 ευρώ ανά εκτάριο.

Κύριε Επίτροπε, είμαστε υπέρ της άποψης ότι πρέπει να περιοριστούν όλα εκείνα τα μέτρα που δημιουργούν πλεονάσματα, που διαταράσσουν την ισορροπία της αγοράς και που δημιουργούν πλασματικές και αθέμιτες τιμές εις βάρος άλλων οίνων. Και εδώ, ως Σοσιαλιστική Ομάδα αλλά και προσωπικά ως Κατερίνα Μπατζελή, θα επικροτήσω την οποιαδήποτε πρόταση φέρει η Επιτροπή, η οποία θα τηρεί ισορροπίες στο θέμα του εμπλουτισμού με ζάχαρη, διότι, όπως ειπώθηκε και εκ μέρους της Σοσιαλιστικής Ομάδας, έχουμε συμβάλει σε μια ισορροπημένη πρόταση, για να μη δημιουργηθούν μεταβατικά ορισμένα προβλήματα.

Ωστόσο η νέα ΚΟΑ οφείλει να εμπλουτίζει αλλά και να σέβεται τις οινολογικές γνώσεις αλλά και την προστασία των καταναλωτών με την πολιτική επισήμανσης. Η Επιτροπή Γεωργίας έχει προβλέψει μεταξύ άλλων και την ένδειξη για το ποσοστό διοξειδίου του άνθρακα στην τροπολογία 166, πληροφορίες που σχετίζονται με θέματα δημόσιας υγείας στην τροπολογία 157 και πληροφορίες για την παραγωγή οίνου από υβριδικά ή μεταλλαγμένα αμπέλια στην τροπολογία zu Baringdorf. Τον σεβασμό αυτό απέναντι στον καταναλωτή οφείλουμε να τον κατοχυρώσουμε και με την αναγραφή, περιλαμβανομένων και των οινολογικών πρακτικών.

Κύριε Επίτροπε, θέλουμε να σηματοδοτήσουμε μια νέα πολιτική απέναντι στις δύο κατηγορίες οίνων: εκείνη των γεωγραφικών ενδείξεων, της ονομασίας προέλευσης, αλλά και των επιτραπέζιων οίνων. Είναι δύο προϊόντα, τα οποία έχουν και τα δύο θέση στη διεθνή ευρωπαϊκή αγορά και δεν θεωρώ ότι πρέπει να έχουμε διαχωριστικές γραμμές με περιφερειακούς κραδασμούς.

Κλείνοντας, θέλω να πω ότι η πολυπλοκότητα της αναθεώρησης της ΚΟΑ δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως αδιέξοδο ή αδυναμία των θεσμικών οργάνων. Οφείλεται, κύριε Επίτροπε, κύριε Πρόεδρε, στην πολιτισμική διάθεση και διάσταση αυτού του προϊόντος, την οποία οφείλουμε να σεβαστούμε στις προτάσεις μας.

 
  
MPphoto
 
 

  Jorgo Chatzimarkakis, im Namen der ALDE-Fraktion. – Herr Präsident, Frau Kommissarin! Im Wein liegt die Wahrheit, oder – frei nach Goethe: „Das Leben ist viel zu kurz, um schlechten Wein zu trinken.“ Genau das ist der Kern der EU-Weinmarktreform. Die Qualität des europäischen Weines, der sich nicht vor den Importen aus der Neuen Welt verstecken muss, darum ging es in unserem Bericht. Was ist der Status quo? Im Jahre 2006 entfielen auf die Weinerzeugung 5% des Wertes der EU-Agrarerzeugung. Die EU nimmt mit 45% der Rebflächen, 65% der Erzeugung, 57% des Verbrauchs und 70% der Ausfuhren auf dem Weltweinmarkt eine Spitzenstellung ein. Wir sind eine Weinsupermacht auf dieser Welt!

Deswegen galt es, diese Weinsupermacht auch auszubauen und vor allem die Qualität zu steigern. Die Reform, die Sie, Frau Kommissarin, vorgeschlagen haben, sah die sofortige Beendigung der Beihilfen für Destillationsmaßnahmen vor. Ich glaube, dass viele Dinge, die Sie angesprochen haben, z. B. private Lagerhaltung, Beendigung der Ausfuhrerstattungen, Beihilfen für den Most und eben die Anreicherung des Weines mit Zucker, zentrale Punkte Ihrer Reform waren. Wir müssen aber auch dazu sagen, dass es von Anfang an eine relativ technokratische Sichtweise war, z. B. sollte die Anreicherung mit Zucker mit der Frage der Mostbeihilfe kombiniert werden.

Meiner Meinung nach hat dieses Parlament einen ganz guten Kompromiss zwischen Nord und Süd ausgehandelt, denn diese Anliegen waren es, die hier im Vordergrund standen. Wir haben im Agrarausschuss eine sehr, sehr gute Balance von Kompromissen gefunden. Ich möchte mich an dieser Stelle insbesondere beim Berichterstatter Castiglione bedanken, der sich wirklich um Kompromisse bemüht hat, und wir haben allen Anliegen Rechnung getragen.

Ich glaube, wir haben der anfänglich sehr technokratischen Lösung jetzt eine neue, elegante Figur gegeben. Wir haben eine Balance zwischen Nord und Süd. Ich möchte auch Ihnen, Frau Kommissarin, danken, dass Sie gerade in Ihrer Rede angekündigt haben, dieser Linie grundsätzlich folgen zu wollen.

Was sind die wichtigen Punkte? Ein weiterer zentraler Aspekt unseres Kompromisses sind neben diesem Ausgleich, dass weiter mit Zucker angereichert werden darf, ist, dass regionale Erzeugnisse geschützt werden.

Im Lichte dieser Qualitätsoffensive des europäischen Weines brauchen wir auch weiter nationale Fördermaßnahmen. Und die sind auf 1,3 Milliarden Euro festgelegt worden. Wir glauben, dass diese Dinge in der ersten Säule bleiben sollten, damit sie den Weinbauern auch direkt zukommen können. Außerdem sollte erwähnt werden – und das ist, glaube ich, eine der wichtigsten Errungenschaften –, dass die Ursprungsbezeichnungen und die geografischen Angaben bei der Etikettierung angesprochen werden. Das ist für uns eine immens wichtige Angelegenheit, denn beim Wein und bei den geografischen Herkunftsbezeichnungen handelt es sich ja um geistiges Eigentum. Das gilt es zu schützen, und da haben wir, glaube ich, auch einen sehr guten Kompromiss hinbekommen.

Die ALDE-Fraktion wird diesen Kompromissen, dem großen Kompromisspaket rundum zustimmen, weil wir es für einen guten Kompromiss halten. Wir hoffen jetzt, dass der Rat unseren Anregungen folgt. Die Stimme des Europäischen Parlaments ist die Stimme der Bevölkerung, sie ist auch die Stimme der Weinbauern und der Weinkonsumenten. Wir bitten Sie, Frau Kommissarin, auch für diese Dinge beim Rat und generell in der Öffentlichkeit zu kämpfen.

 
  
MPphoto
 
 

  Sergio Berlato, a nome del gruppo UEN. – Signor Presidente, onorevoli colleghi, signora Commissaria, il testo che ci apprestiamo a votare costituisce un buon compromesso e migliora sensibilmente la proposta iniziale della Commissione.

Il nostro obiettivo resta quello di varare una riforma volta al rilancio dello sviluppo del settore sia sul mercato interno che su quello internazionale: la domanda globale non è in ribasso, ma in crescita, ed allora l'ottica giusta non è produrre meno, ma investire sulla qualità e sulla caratterizzazione dei vini europei, sulla riduzione dei costi, sulla promozione del vino per allargarne il mercato e sull'accesso dei giovani all'impianto dei vigneti.

Occorre altresì limitare la riduzione della produzione viticola europea, proposta dalla Commissione, aumentando l'autonomia degli Stati membri nel regolare il regime di estirpazione. Bisogna evitare di sopprimere dei vigneti che pur non essendo estremamente forti sul mercato costituiscono produzioni regionali di qualità, con tradizioni storiche fortemente radicate, che costituiscono a tutt'oggi il tessuto sociale di intere aree regionali.

Questa riforma, pur creando condizioni di maggior competitività, deve mantenere coerenza con il passato e favorire la permanenza della viticoltura a presidio del territorio e dell'ambiente. Anche per questo siamo favorevoli al fatto che le risorse previste siano distribuite in tre anni anziché in cinque e che siano ripartite principalmente in base al criterio storico seguendo in linea generale lo stesso criterio utilizzato per tutte le altre riforme finora adottate.

Siamo contrari, signora Commissaria alla liberalizzazione di nuove pratiche enologiche ed all'utilizzo di mosti importati per arricchire i nostri vini o tagliarli con vini di paesi terzi, poiché riteniamo che ciò possa produrre il deterioramento dell'immagine del vino e compromettere il rapporto di fiducia tra consumatore e prodotto, con conseguenze gravissime sul consumo. Viceversa, riteniamo indispensabile prevedere l'aiuto di mosti concentrati e dei mosti concentrati rettificati, utilizzati per l'arricchimento al fine di tutelare una pratica enologica comune in molte regioni comunitarie.

Riteniamo doveroso tener conto degli investimenti dei produttori ed evitare la possibile interruzione di flussi commerciali che determinerebbero una maggiore offerta di prodotto. Questa riforma deve favorire la tutela delle indicazioni geografiche e di origine controllata, quale strumento per meglio garantire e proteggere i prodotti europei nell'ambito di negoziati multilaterali e di accordi commerciali bilaterali.

Infine, signora Commissaria, siamo contrari alla liberalizzazione totale dei diritti di impianto dal 2014 per i vini a denominazione di origine ed indicazione geografica e riteniamo condivisibile la proposta del relatore, di prevedere l'entrata in vigore della nuova riforma a partire dal 1° agosto 2009.

 
  
MPphoto
 
 

  Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf, im Namen der Verts/ALE-Fraktion. – Herr Präsident, Frau Kommissarin! Wir wollen Wein als individuelles Genussmittel sowohl im Anbau als auch im Verzehr. Das heißt, wir wollen keine önologischen Verfahren, die in Richtung Coca-Cola gehen, sondern wir möchten die Ursprungs- und Herkunftsbezeichnungen gesichert sehen. Wir möchten eine Förderung des ökologischen Landbaus, und wir möchten – und dazu haben wir einen Änderungsantrag eingebracht –, dass da, wo die Regionen es mehrheitlich wollen, Wein nur in Flaschen abgefüllt gehandelt werden kann. Wir stimmen Ihnen zu, dass eine permanente Destillation bei diesem Genussmittel nicht angebracht ist, und auch die Einführung über die Hintertür bei Krisendestillationen muss verhindert werden. Da stimmen wir mit Ihnen überein.

Bei der Frage der Pflanzrechte sind wir der Ansicht, dass es eine Option für die Rodung geben muss. Das heißt, wenn nicht gesagt wird, es wird hier irgendwann freigegeben, dann ist die Entscheidung für die Rodung nicht an dem orientiert, was an Wein abgesetzt werden kann. Von daher ist diese Verbindung zwingend. Wir unterstützen dies.

Wenn Sie bei der Anreicherung mit Traubenmost und Zucker sagen, es muss hier eine Modulation im Sinne einer Veränderung geben: Okay! Das heißt ja im Grunde, es bleibt. Wenn hier ein Kompromiss gefunden wird, dann finden wir das in Ordnung. Der Zusatz von Zucker ist ein altes önologisches Verfahren. Daher sollten wir das beibehalten und viele amerikanische Ansinnen auf önologische Verfahren zurückweisen.

Insgesamt werden wir, wenn unsere Änderungsanträge durchgehen, diesen Entwurf des Verfassers stützen.

 
  
MPphoto
 
 

  Vincenzo Aita, a nome del gruppo GUE/NGL. – Signor Presidente, onorevoli colleghi, credo che così come è stata anche valutata – dico all'on. Castiglione – dal ministro De Castro, su questa che arriva in Parlamento e che è passata per la commissione specifica, il giudizio del ministro è che è peggiorativa rispetto alla proposta che faceva la Commissaria. Io credo che noi stiamo discutendo di milioni di persone che sono dedicate a questo prodotto, che così ha fatto grande l'Europa sulle questioni che riguardano la qualità, il legame al territorio.

E vorrei partire da una prima considerazione: l'estirpazione. Si dice che si passa a 175.000-200.000 ettari; una prima domanda: ci chiediamo chi sarà ad estirpare e chi occuperà lo spazio di questi terreni estirpati e perché nella proposta che noi potevamo avanzare usando e non aumentando la spesa, forse anche diminuendola, dare la possibilità di ristrutturazione di questi vigneti per fare migliore qualità? E' un interrogativo che pongo al Parlamento: perché dobbiamo espellere decine e centinaia di lavoratori e di imprenditori per lasciare spazio alle grandi multinazionali, così caro Castiglione, come sta avvenendo in Sicilia?

Allora il punto è questo: perché usare i Fondi europei per l'estirpazione e non usare i Fondi europei per migliorare la qualità e la ristrutturazione aziendale? Abbiamo fatto tanti provvedimenti in questo Parlamento europeo e nelle politiche comunitarie che si sono svolte in questi anni!

Secondo punto: libero mercato dei diritti degli ettari vitati. Perché deve essere un mercato liberato all'intera Europa? Che senso ha comprare un ettaro vitato in Sicilia, in Campania o in Grecia, o in un altro posto e portarlo in un'altra realtà? Quell'ettaro vitato è legato a una qualità, ad una produzione, a un prodotto tipico, a un ecotipo che si è consolidato in quelle aree! Perché questo tipo di proposta?

Vogliamo favorire anche qui i grandi accaparramenti che stanno già avvenendo, in alcune aree del Mezzogiorno? Allora qui, è il punto fondamentale; per questo noi diciamo che la proposta migliore era quella della Commissaria e quella che esce dal Parlamento è una proposta peggiore rispetto a quella che viene rivendicato dalla Commissione, se vogliamo fare una riforma che aiuta la qualità e faccia rimanere sui territori gli imprenditori, i lavoratori di queste aree. Per questo, noi voteremo contro questo tipo di riforma.

 
  
MPphoto
 
 

  Vladimír Železný, za skupinu IND/DEM. – Vážený pane předsedo, návrh vinařské reformy je pro Českou republiku nevýhodný a diskriminační. Evropská unie, která klidně přijala domíchávání až 30 % objemu vody do amerických vín, kterým je smluvně umožněn přístup na trh EU, a která toleruje umělé domíchávání kyseliny do přeslazených bílých vín v jižní Evropě, současně navrhuje zákaz užití sacharózy pro severnější země. Užití sacharózy má u nás tradici více než dvě stolení. EU ho chce nahradit moštovým koncentrátem, který budou ochotně a za přemrštěnou cenu dodávat opět jižní evropské země. Při přepočtu dostane ČR na hektar vinic jen 88 eur, zatímco některé preferované země 245 eur. Evropská unie se totiž snaží zavést tzv. historický princip, který bude diskriminovat nové členské země. Přitom Česká republika víno, které vypěstuje a vyrobí, také sama vypije. Nijak tedy nepřispívá k přebytkům evropské produkce. A teď tatáž Unie chce, aby se ČR finančně podílela na propagaci evropských přebytků vína ve třetích zemích. Požadujeme proto rozdělení prostředků na vinařskou reformu do národních obálek, ať si je rozdělí členské země samy podle svých potřeb.

Přebytky produkce vína řeší Unie dvojím způsobem. Nesmyslnou a nekulturní destilací vína na průmyslový líh, nebo klučením vinic. Klučením všude, ale hlavně ne tam, kde má. Stačilo by totiž vyklučit načerno vysázené vinice v oněch tradičních jižních zemích, hlavně v jedné, a reforma je hotová. Výměra nelegálních vinic se totiž přesně rovná počtu hektarů, které EU potřebuje vyklučit. Přitom EU ze satelitních snímků dokonale zná polohy načerno, mimo kvótu, vysázených vinic třeba v Itálii. A nakonec se v reformě opět objevuje oblíbené téma eurokratů, předání i v této oblasti kompetencí Komisi místo Radě, tedy nevoleným úředníkům EU. Odebereme tak menším zemím právo rozhodovat. Pak se víno, které se tradičně pěstuje v České republice od dob římských legií, stane dalším produktem, o který ji Evropská unie připraví ve prospěch často nelegálně pěstované produkce na jihu EU. Jenže my si tuto úžasnou tradici vzít nedáme.

 
  
MPphoto
 
 

  Peter Baco (NI). – Pýtam sa, ide v reforme skutočne o dobré víno? Dobré víno je víno predsa, ktoré je predané. To znamená, že zákazník akceptuje jeho kvalitu za ponúkanú cenu. Niektoré štáty Európskej únie však produkujú nepredajné vína, čo stojí daňových poplatníkov 500 miliónov eur ročne.

Slovenská republika, ale aj ďalšie členské štáty nekompromisne zredukovali svoj vinársky sektor, a preto nepredajné vína už nevyrábajú. Je proti princípom trhu, aby sa teraz národné finančné podporné balíky tvorili na tzv. historickom princípe. Je to diskriminačné pre nás, lebo máme byť takto potrestaní natrvalo za to, že sme finančne nepodporovali výrobu nepredajného vína.

Podľa návrhu reformy máme mať natrvalo niekoľkonásobne menšiu podporu ako producenti nepredajných vín. Trváme preto na finančných podporách smerovaných výlučne na výmeru viníc. Z tých istých diskriminačných dôvodov nesúhlasíme ani so zmenou označovania vín a trváme na doterajšom označovaní.

 
  
MPphoto
 
 

  Esther Herranz García (PPE-DE). – Señor Presidente, el próximo fin de semana seguramente se tomará ya la decisión política por parte del Consejo de Ministros de Agricultura sobre esta reforma de la OCM del vino.

En el caso del vino se trata no solamente de un alimento sino, además, de una joya económica dentro del sector agrario, muy castigado por las decisiones tomadas por la Comisión en los últimos años. Llegamos a tiempo, por primera vez en mucho tiempo: el Parlamento va a elaborar un informe que pueda ser utilizado por el Consejo para determinar, al final, su decisión política de este fin de semana. Y yo, de verdad, estoy muy satisfecha por ello y felicito al ponente por el trabajo realizado porque, por primera vez, este Parlamento ha decidido apostar por la calidad, por la cultura, por la tradición, por un producto mediterráneo que ha sido también llevado a otras regiones europeas y que nos engrandece no solamente a nivel continental sino también a nivel mundial.

Nuestro vino —no lo duden, Señorías— es el mejor del mundo; el vino europeo es el mejor del mundo. Por eso lo tenemos que proteger y tenemos que apostar por la promoción. Promoción de nuestros caldos no solamente fuera de la Unión sino también dentro, porque la juventud europea ha dejado de consumir vino en los últimos años. ¿Por qué ha dejado de consumir vino? Porque no nos hemos molestado en promocionarlo y en animarles a hacerlo.

Debemos prestar herramientas de competitividad al sector para que siga siendo competitivo no sólo dentro sino también fuera de la Unión. Promover el consumo y hacer participar a los jóvenes y a toda la sociedad europea de una cultura, la del enoturismo, la del consumo de vino, la del «saber hacer» y la del hablar y participar en sociedad.

Falta dinero para el desarrollo rural, Señorías, porque hay una decisión política tomada en diciembre de 2005 que no dota de dinero suficiente al segundo pilar. Pero no es a costa de las OCM de donde hay que sacar el dinero, sino animando a los Estados miembros a que participen con un poco más de sus presupuestos nacionales en el presupuesto comunitario. No por quitar dinero a los agricultores se va a conseguir salvar una laguna tan grande como la del desarrollo rural en el presupuesto europeo de estas perspectivas financieras.

En cuanto a los derechos de plantación, Señorías, no duden que hay que dar herramientas al propio sector para que se autorregule y las herramientas han de ser legales, y las herramientas legales han de venir desde aquí para seguir protegiendo los derechos de plantación que permitan controlar las producciones, en donde ya se está demostrando que se puede ser rentable controlando esas producciones como es en las denominaciones de origen, muy controladas.

Hay que respetar los compromisos y, por tanto, votaremos en contra de todas las enmiendas presentadas y, sobre todo, en contra de aquellas enmiendas que no respetan los compromisos firmados con anterioridad, y me refiero al Grupo Socialista.

 
  
MPphoto
 
 

  Luis Manuel Capoulas Santos (PSE). – Senhor Presidente, também quero começar por felicitar o relator pelo trabalho que teve, assim como a relatora-sombra do PSE, não só enquanto relatora-sombra neste relatório, como também no relatório de iniciativa que precedeu este debate.

O seu trabalho representa bem o espírito de compromisso e a postura construtiva dos socialistas para encontrar uma solução equilibrada. Os longos meses de debate permitiram comprovar três coisas: a elevada importância deste sector do ponto de vista económico e social, tão maltratado no passado pela política agrícola comum, o desajustamento das actuais regras com a actual situação do mercado e as alterações aos padrões de consumo e a necessidade de introduzir reformas para responder a estes problemas.

O debate permitiu também constatar o alto grau de consenso quanto à inventariação dos problemas que afectam o sector. Porém, já não estivemos de acordo quanto às soluções propostas pela Comissão. Daí que o compromisso alargado encontrado na Comissão da Agricultura, assim como as propostas do PSE, propostas de pormenorização que visam completá-lo relativamente às questões mais sensíveis, como sejam a liberalização dos direitos de plantação, o arranque das vinhas, a questão da chapitalização e das ajudas aos mostos, a manutenção ao álcool de boca, tão importante para alguns vinhos de prestígio, como é o caso do Porto, cuja competitividade é necessário garantir, a prevenção de crises, a promoção, etc., são bem reveladores da postura construtiva do Parlamento Europeu.

A posição do Parlamento é, pois, um bom estímulo e um bom sinal para o Conselho e para a Comissão sobre qual o caminho que deve ser seguido. As linhas gerais da posição do Parlamento demonstram que é possível uma solução final capaz de responder aos problemas gerais do sector e também às questões específicas das regiões produtoras.

Senhora Comissária, no momento em que vamos começar a discutir o health check e, sobretudo, aquilo que nos interessa, que é o cenário para a agricultura de pós-2013, é importante que esta reforma seja rapidamente encerrada. Espero, por isso, que o Parlamento possa inspirar o Conselho nas decisões que se impõem porque a postura do Parlamento e a linha geral das suas recomendações são um bom sinal para a vinha e o vinho europeus.

 
  
MPphoto
 
 

  Donato Tommaso Veraldi (ALDE). – Signor Presidente, onorevoli colleghi, grazie alla signora Commissaria, ma consentitemi un grazie particolare al relatore Castiglione per l'ottimo e intenso e proficuo lavoro svolto.

La necessità di vincere le sfide della competizione internazionale, con programmi di riconversione qualitativa e di tutela della tipicità sono obiettivi fondamentali che devono essere tutelati dalla riforma del regime europeo del vino. Tuttavia, è importante assicurare il mantenimento dell'aiuto ai mosti di uve concentrate e ai mosti di uve concentrati rettificati prodotti dalla Comunità europea, poiché si tratta di una pratica enologica comune in molte regioni comunitarie. Per quanto riguarda lo zuccheraggio, ai fini di una maggiore trasparenza e di informazione del consumatore, si deve prevedere che l'eventuale uso di saccarosio per l'arricchimento sia indicato in etichetta.

I programmi di aiuto nazionali devono essere utilizzati per finalizzare le misure di promozione all'interno dell'Unione europea, la prevenzione della crisi, la ricerca, lo sviluppo e soprattutto il miglioramento della qualità del vino.

Per quanto riguarda la liberalizzazione degli impianti, la proroga fino al 2013 potrebbe essere accettata per i vini protetti da denominazione d'origine e da indicazioni geografiche; al fine di portare una situazione di equilibrio per gli altri vini, la liberalizzazione di impianti deve essere solo in seguito al programma di valutazione d'impatto della Commissione, da realizzare entro la fine del 2012.

 
  
MPphoto
 
 

  Andrzej Tomasz Zapałowski (UEN). – Panie Przewodniczący! Jednym z zasadniczych problemów rynku wina jest wzrost importu wina z krajów trzecich. Należy zadać sobie pytanie, czy mają lepsze wino. Nie, mają zazwyczaj wino takiej samej jakości, ale za dużo mniejszą cenę.

Jestem przedstawicielem kraju, w którym wino głównie się konsumuje. Obywateli mojego kraju interesują dwie kwestie: cena i jakość. Mniejsze znaczenie ma etykieta określająca markę, a za tę etykietę niejednokrotnie trzeba więcej zapłacić niż za jakość wina. Samą promocją nic się nie zrobi. Nie zdobędzie się promocją klienta, który patrzy na cenę także w krajach starej Unii. Obserwuję to w sklepach w Brukseli.

Bardzo dobrze stało się, że pozostawiono możliwość posługiwania się nazwą „wino owocowe”. To pewien segment tradycyjnego rynku, który nie rywalizuje z rynkiem wina gronowego. Nie można, tak jak w przypadku definicji wódki, niszczyć tradycji poszczególnych krajów, marki oraz jakości tylko dlatego, że sektor wina ma problemy.

 
  
MPphoto
 
 

  Marie-Hélène Aubert (Verts/ALE). – Monsieur le Président, Madame la Commissaire, que vous vouliez mettre un terme aux subventions qui encouragent la surproduction et comportent des effets pervers inacceptables, nous en sommes bien d'accord, mais que vous proposiez de faire du vin, qui est d'abord une culture ancrée dans un terroir, un produit de plus en plus standardisé, commercialisable sur toute la planète, modifiable au gré des modes et du marketing, cela, nous ne pouvons l'accepter! J'insisterai sur deux points.

D'abord, la nécessité absolue de protéger les indications géographiques et les appellations d'origine régulièrement mises en cause et qui consacrent pourtant le lien au sol qui caractérise le modèle agricole européen. Nous vous demandons de mettre ce modèle en valeur et de ne pas le brader sur l'autel du grand marché pour le seul bénéfice des marchands de soupe. Ensuite, une attention beaucoup plus grande portée à la culture écologique de la vigne, aujourd'hui encore grande consommatrice d'intrants et de produits chimiques. À cet égard, nous vous demandons un soutien spécifique pour le vin biologique dont le cahier des charges est en cours d'élaboration.

Biodiversité des terroirs, des cultures et des goûts, développement et promotion de la qualité et de l'extraordinaire richesse des vignes européennes, voilà l'avenir et les principes qui devraient constituer la base de cette réforme.

 
  
MPphoto
 
 

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL). – Senhor Presidente, temos uma posição muito crítica da proposta da Comissão Europeia relativamente à revisão da OCM do vinho. Além do arranque da vinha, é particularmente grave a proposta de liberalização dos direitos de plantação e consideramos que o relatório aprovado na Comissão da Agricultura não salvaguarda devidamente esta questão. Está em causa o património vitivinícola europeu, está em causa o futuro de vastas regiões que constituem zonas de produção de vinhos com denominação de origem ou indicação geográfica, mas também das que produzem bons vinhos de mesa. Por isso, na defesa da cultura tradicional da vinha e do vinho, do emprego e da biodiversidade, insistimos na defesa dos direitos de plantação, na manutenção dos apoios à restruturação da vinha, ao controlo da produção e à manutenção da qualidade, dando particular atenção à agricultura familiar e às adegas cooperativas, ao apoio à destilação de álcool de boca e ao uso de mostos de uvas produzidos na região, mas discordamos do apoio à adição de açúcar.

 
  
MPphoto
 
 

  Jean-Claude Martinez (NI). – Madame la Commissaire, au-delà de sa technique sur les enveloppes, les primes ou les plantations, ce projet - le troisième en quinze ans - se réduit en fait à trois idées au service d'un objectif. La première idée, c'est le malthusianisme. La Commission n'aime pas les vignerons, alors elle veut arracher, jeter les grappes, interdire la chaptalisation, brider la production, comme on a créé la pénurie de lait ou de blé.

De fait, la deuxième idée, c'est le capitalisme du laisser-faire pour le profit, du laisser-faire des plantations, des importations, des mélanges d'eau, de copeaux de bois, de "vin Pinocchio", de moût importé pour faire une soupe viticole planétaire.

De fait, la troisième idée, c'est le mondialisme: après le marché unique, la monnaie unique, le vin unique; un Coca-Cola viticole aromatisé, boisé, "parkerisé", qui n'aurait même pas besoin de vigneron, parce que le vrai objectif consiste à récupérer le foncier viticole de la Méditerranée, notamment les 250 000 hectares du Languedoc-Roussillon, soit deux milliards et demi de mètres carrés, où l'on va arracher les vignes pour planter des maisons, ce qui représente un marché de mille milliards d'euros. L'OCM viticole finira par devenir une OCM immobilière.

Je suis donc ici le député des indiens des vignerons. Je ne veux pas, Madame la Commissaire, de votre scalp, je veux simplement qu'on laisse vivre en paix le peuple des vignerons qui produit du bonheur depuis plus de 2 000 ans.

 
  
MPphoto
 
 

  Agnes Schierhuber (PPE-DE). – Herr Präsident, Frau Kommissarin, meine sehr geehrten Damen und Herren! Zuerst gilt mein Dank unserem Berichterstatter, weil er alles Menschenmögliche versucht hat, um diesen Kompromiss zustande zu bringen. Seit der ersten Vorlage eines Dokuments der Kommission zur Reform der Marktordnung für Wein und auch in der heutigen Diskussion sehen wir, dass Wein eines der sensibelsten Produkte der Landwirtschaft ist, eines der elegantesten, aber auch eines der emotionalsten. Ich denke, es ist dem Europäischen Parlament und hier vor allem dem Agrarausschuss gelungen, mit dem Kompromisspaket, das wir vorgelegt haben, eine vernünftige Gangart zu wählen: etwa die traditionellen önologischen Verfahren in den Mitgliedstaaten, die auf der Grundlage der Unterschiede in der europäischen Weinkultur klargestellt werden, sowie – das ist mir besonders wichtig – dass Tafelweine nicht so ausgezeichnet werden wie Qualitätsweine. Es ist unerlässlich, dass es auch weiterhin Herkunftsbezeichnungen gibt. Das kommt nicht nur den Winzern zugute, sondern es ist vor allem auch im Interesse der Konsumenten.

Die Beibehaltung der Anreicherungsgrenzen stärkt den traditionellen Weinanbau in Mitteleuropa. Den unterschiedlichen klimatischen, geographischen und strukturellen Bedingungen für den europäischen Weinanbau muss Rechnung getragen werden. Als Österreicherin weiß ich, wie notwendig bestimmte Maßnahmen sind. Aber ich bin gegen eine obligatorische Rodung, denn es muss genau beobachtet werden, welcher Wein von den Konsumenten konsumiert wird und wo wir Chancen haben, diesen Konsum noch zu steigern. Einsparungen – und das ist mir auch ein Anliegen –, die wir mit der Reform erzielen, müssen in der ersten Säule bleiben und dem Weinbau weiterhin in irgendeiner Form sowie den Winzern zugute kommen.

Abschließend möchte ich sagen, dass ich denke, dass es dem Agrarausschuss gelungen ist, ein schlüssiges und sinnvolles Paket vorzulegen, und ich hoffe, dass wir im Parlament in der morgigen Abstimmung ein klares Signal an Rat und Kommission geben werden, dass wir wollen, dass der Weinbau auch in Europa weiterhin eine Zukunft hat.

 
  
MPphoto
 
 

  Rosa Miguélez Ramos (PSE). – Señor Presidente, yo quisiera, en primer lugar, felicitar al Sr. Castiglione, el ponente de este Parlamento, por el magnífico trabajo realizado y porque su informe tiene la virtud de recoger muchas de las preocupaciones que hemos expresado, no sólo nosotros, diputados europeos, sino también el propio sector europeo del vino.

Señora Comisaria, desde que presentó usted esta propuesta de nueva OCM vitivinícola, las cosas han ido cambiando, algunas mucho, otras menos, pero yo creo que muchos de los cambios que se han producido han sido para bien. Por ejemplo, el arranque ha dejado de ser el eje de la reforma, y me ha gustado escucharle a usted hace un momento que la Comisión ya trabaja para esta medida con un horizonte de tres años, tal como pide el Parlamento, y no con un horizonte de cinco, tal como usted proponía.

Esta reforma de una OCM tan importante para la agricultura europea tiene –lo hemos dicho desde el principio– aspectos muy positivos, y así se lo quiero reconocer a usted. Por ejemplo, la simplificación y la flexibilización de la normativa, que nos va a permitir ser más competitivos, o también –se ha mencionado ya por parte de la Sra. Herranz– la promoción de los vinos europeos dentro y fuera de nuestro continente.

La supresión que usted ha propuesto de las actuales medidas de mercado, sustituyéndolas por un menú a incluir en los programas nacionales de apoyo, ha recibido muchas enmiendas. Es evidente que las medidas de mercado contribuyeron y contribuyen todavía a mantener un nivel de ingresos a los agricultores y una actividad económica en las zonas rurales. En este sentido, yo he querido, sin poner en peligro el compromiso del Sr. Castiglione, presentar una nueva enmienda para recoger una ayuda directa a la diversificación, ayuda que los Estados miembros tendrían la oportunidad de recoger en sus dotaciones nacionales con el fin de facilitar a los agricultores la transición a la nueva OCM y cuyas duración y modalidades se establecerían en el comité de gestión.

Señora Comisaria, yo creo que, para agentes que han estado acostumbrados a trabajar dentro de esta OCM y con el apoyo de las actuales medidas de mercado, ésta es la manera de facilitarles el paso a la diversificación y también la manera de facilitarles la entrada en esta nueva OCM, que este Parlamento –espero– aprobará mañana.

 
  
MPphoto
 
 

  Anne Laperrouze (ALDE). – Madame la Commissaire, je souhaite que vous entendiez le message de la commission de l'agriculture, qui a apporté d'importantes modifications à votre proposition de réforme. Je soutiens le refus de la libéralisation automatique des droits de plantation en 2014, notamment pour les vins protégés par des appellations d'origine et des indications géographiques. Pour les autres vins, la décision de libéraliser les droits de plantation devrait seulement être prise après que les effets de la réforme de l'OCM auront été mesurés.

Concernant la chaptalisation, il me semble important de ne pas perdre nos forces sur cette question. Ce qui compte, c'est de maintenir les pratiques œnologiques qui font la qualité et l'identité des vins européens.

Je souhaite plus particulièrement intervenir sur la question des vins de table. La proposition de la Commission européenne offre, pour les vins de table, la possibilité de se référer à une provenance spécifique: par exemple, vin des côtes de Provence, vin d'Andalousie, vin de Toscane, etc. Cela ne manquera pas de créer une confusion dans l'esprit des consommateurs et une concurrence déloyale entre les vins d'appellation d'origine, qui respectent un cahier des charges strict, et les vins de tables, qui bénéficient d'une grande liberté de production. Restons-en donc à la législation actuelle, la seule référence devant être celle de l'État dans lequel le vin est produit: vin d'Espagne, vin d'Italie, vin de France.

Pour la question des informations figurant sur l'étiquette, il me semble important de mentionner la qualité de l'embouteilleur: vigneron indépendant, groupement de producteurs ou autre. Le métier de vigneron tel qu'il est pratiqué en Europe bénéficie d'une image positive, ce qui n'est pas nécessairement le cas des vins produits dans d'autres parties du monde. Dès lors, pouvoir communiquer sur cet aspect me paraît important.

En conclusion, je tiens surtout à féliciter notre rapporteur qui a réuni très largement les députés sur un texte de compromis, dans un débat souvent passionné, donnant des messages clairs pour que l'Union européenne demeure le premier producteur mondial de vin, assure l'avenir de plus d'un million et demi d'entreprises vitivinicoles et conserve sa place de premier exportateur.

 
  
MPphoto
 
 

  Mikel Irujo Amezaga (Verts/ALE). – Señor Presidente, señora Comisaria, me centraré en los derechos de plantación, ya que, como es bien sabido, la reforma pretende liberalizar el mercado para el 2013, eliminando los derechos de plantación, mientras congela los fondos y no ofrece una alternativa real a los 2,4 millones de viticultores europeos. Todo ello eliminaría de un plumazo a los pequeños y medianos viticultores y dejaría, una vez más, un mercado tan culturalmente nuestro en manos de poco menos de media docena de multinacionales.

Considero esto inadmisible. ¿Es que acaso no se da cuenta la Comisión de que quienes más defienden los derechos de plantación son aquellas denominaciones, como, por ejemplo, en mi caso Rioja, que son las que más y mejor vino de calidad producen, más venden y más exportan? Yo soy de Navarra, donde la liberalización es un hecho ya: los derechos de plantación no valen nada, pero mientras en Navarra el kilo de uva se vende a quince céntimos, en La Rioja, a escasos diez kilómetros, ese kilo vale más de un euro.

Mientras La Rioja vende todo, en Navarra hay que acudir a destilaciones de crisis. Entonces, es innegable que la eliminación paulatina del proteccionismo es buena, pero no hay que convertirla en dogma. La Comisión no ha presentado ni un solo informe serio que demuestre que la liberalización, que la supresión de estos derechos, en 2013 o sea cuando sea, vaya a ir en beneficio del mercado vitivinícola.

 
  
MPphoto
 
 

  Διαμάντω Μανωλάκου (GUE/NGL). – Κύριε Πρόεδρε, η πρόταση της Επιτροπής στοχεύει στη μείωση πόρων και στη συγκέντρωση του κλάδου στις μεγάλες επιχειρήσεις καρτέλ. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό· το έχουμε ζήσει και σε άλλες καλλιέργειες. Με το ξερίζωμα χιλιάδων εκταρίων θα ξεκληριστούν χιλιάδες μικρομεσαίοι αμπελουργοί, θα εγκαταλειφθούν και θα ερημώσουν περιοχές, και κυρίως ορεινές και μειονεκτικές, με αντίκτυπο και στη βιοποικιλότητα. Οι επιπτώσεις θα είναι δραματικές: Θα αυξηθεί η ανεργία και τα περιβαλλοντικά προβλήματα. Θα αυξηθούν οι εισαγωγές, ακόμα και με κρασιά αμφίβολης ποιότητας σε βάρος της δημόσιας υγείας.

Απορρίπτουμε την πρόταση της Επιτροπής, όπως και την έκθεση της Επιτροπής Γεωργίας, γιατί εισάγει ακόμα χειρότερα μέτρα: επιτρέπει την πρόσμιξη σακχάρων, προκειμένου, με ξένα σώματα, να αυξηθούν οι αλκοολικοί βαθμοί, ενώ θα μπορούσαμε να έχουμε το ίδιο αποτέλεσμα με μούστο. Eπίσης, δέχεται τη χρήση του όρου "οίνος" σε προϊόντα που δεν παράγονται από σταφύλι, υποβαθμίζοντας έτσι την ποιότητα του ευρωπαϊκού κρασιού, που είναι το πρώτο στις εξαγωγές στον κόσμο.

Αυτή η διαβρωτική και αντιαναπτυξιακή πολιτική είναι σε βάρος των ευρωπαϊκών κρασιών, των μικρομεσαίων αμπελουργών και ενισχύει τις μεγαλοεπιχειρήσεις. Γι' αυτό οι προτάσεις αυτές είναι και απορριπτέες και καταδικαστέες.

 
  
MPphoto
 
 

  Димитър Стоянов (NI). – Г-жо комисар, в своята реч Вие няколко пъти казахте, че нашият пазар на вино трябва да се нуждае от реформа. Обяснете ми, г-жо комисар, кой е Вашият пазар на вино, защото това, което предлагате като предложение на Комисията, не е и защита на пазара на България. Защото със своето предложение Комисията наложи явна дискриминация, явен двоен стандарт срещу страните от Източна Европа, в които условията за производство на вино са по-неблагоприятни.

Когато се присъедини към Европейския съюз, моята страна очакваше един свободен пазар и един икономически растеж, а това, което получи в замяна, беше само високи цени, висока инфлация и регулация, каквито моят народ не бе виждал и по времето, когато беше под социализъм, когато беше под планирана икономика. Благодаря за вниманието.

 
  
  

PRESIDENZA DELL'ON. LUISA MORGANTINI
Vicepresidente

 
  
MPphoto
 
 

  Ιωάννης Γκλαβάκης (PPE-DE). – Κυρία Πρόεδρε, συγχαίρω τον εισηγητή, κύριο Castiglione, για την έκθεσή του. Έχουν ήδη ειπωθεί πάρα πολλά για την αναθεώρηση της αγοράς του κρασιού και, παρ’ όλο που ανέκαθεν ήμουν από εκείνους που υποστηρίζαν ότι, για να προχωρήσουν τα κοινοτικά κρασιά και να κερδίσουν την ανταγωνιστικότητά τους πρέπει να διατηρήσουν την ποιότητα, την παράδοση και την αυθεντικότητά τους, αναγνωρίζω εντούτοις ότι το προνόμιο του ήλιου που διαθέτει η Νότια Ευρώπη δεν πρέπει να σταθεί εμπόδιο για την παραγωγή των Βορείων.

Είμαι σίγουρος ότι όλοι σ' αυτήν εδώ την αίθουσα επιθυμούν μια ισορροπημένη απόφαση. Γι' αυτό πιστεύω ότι τη στιγμή που το Συμβούλιο προσανατολίζεται στο να επιτρέψει την προσθήκη ζάχαρης, είναι δίκαιο να προβλέψει τη διατήρηση του status quo, δηλαδή της ενίσχυσης των γλευκών για τον εμπλουτισμό των οίνων, για να μην πλήττονται από την ουσιαστική διαφορά τιμής μεταξύ ζάχαρης και γλευκών οι παραγωγοί που παραδοσιακά χρησιμοποιούν συμπυκνωμένα γλεύκη για την αύξηση του αλκοολικού βαθμού, με δεδομένο μάλιστα ότι πρόκειται για ένα αυθεντικό οινικό προϊόν.

Τέλος, θα ήθελα να προσθέσω ότι μπορεί το μέτρο της εκρίζωσης των αμπελώνων να θεωρείται ένας τρόπος περιορισμού της κοινοτικής παραγωγής, πρέπει όμως να λάβουμε υπόψη μικρές νησιωτικές περιοχές, στις οποίες το κράτος μέλος πρέπει να έχει τη δυνατότητα να περιορίζει τις εκριζώσεις για λόγους κοινωνικούς, οικονομικούς και, κυρίως, περιβαλλοντικούς. Άλλωστε δεν ευθύνονται εκείνοι οι αμπελώνες για την κοινοτική υπερπαραγωγή, αντιθέτως, τις περισσότερες φορές δίνουν κρασιά εξαιρετικής ποιότητας.

Τελειώνοντας, θα ήθελα να πω ότι το ευρωπαϊκό κρασί είναι το καλύτερο στον κόσμο. Είναι το κρασί που έχει την παράδοση. Από εδώ ξεκίνησε το κρασί! Πρέπει λοιπόν να διατηρήσουμε την ποιότητα αλλά και την παράδοση καθώς και να έχουμε και μια πιο επιθετική πολιτική: να κάνουμε διαφήμιση, διότι μόνο στο σπίτι μας, στην Ευρώπη, ενώ αυξάνεται η κατανάλωση των αλκοολούχων ποτών στους νέους -εξαιρετικά δυσάρεστο γεγονός-, εντούτοις μειώνεται η κατανάλωση κρασιού από αυτούς, και αυτό καταδεικνύει έλλειψη ενημέρωσης.

 
  
MPphoto
 
 

  Vincenzo Lavarra (PSE). – Signor Presidente, onorevoli colleghi, signora Commissaria, questa riforma certamente ridisegna gli aspetti fondamentali del settore vitivinicolo per renderlo competitivo sui mercati mondiali e, con la relazione Castiglione, abbiamo accentuato il concetto che la forza competitiva del vino europeo, quella che consente di vincere la concorrenza del nuovo mondo, è la qualità.

Ed è in nome della qualità che abbiamo migliorato su alcuni punti la proposta della Commissione, come sull'estirpazione relativamente al periodo e ai vincoli ecologici, come sulla liberalizzazione dei diritti di impianto con le cautele che sono state anche qui ricordate nel dibattito. Abbiamo sostenuto che non si facilitasse troppo l'approvazione di pratiche enologiche per un controllo più attento e che sia aumentato il cofinanziamento comunitario per le azioni di promozione.

La nostra azione di sostegno alla qualità, tuttavia, non si concilia con la pratica dello zuccheraggio. Comprendiamo, onorevoli colleghi, che in alcuni paesi per ragioni economiche si sia a favore di questa pratica, ma allora chiediamo, per l'aiuto ai mosti, lo stesso standard, lo stesso regime della legislazione precedente e soprattutto riteniamo indispensabile che, in nome del principio di una trasparente e corretta informazione ai consumatori, si debba rendere obbligatoria l'indicazione in etichetta del ricorso al saccarosio.

Si tratta di rispettare, onorevoli colleghi, a voi che mi rivolgo in modo particolare, i principi di tracciabilità per i quali in questo Parlamento ci siamo battuti come una missione propria verso i consumatori.

 
  
MPphoto
 
 

  Presidente. Qualità e salute, lo zucchero a me fa male, quindi ricordiamoci anche di questo nel binomio.

 
  
MPphoto
 
 

  Olle Schmidt (ALDE). – Vin är en dryck med uråldriga traditioner, en dryck som tillhör den europeiska kulturen. In vino veritas, som de gamla romarna konstaterade. Men vin är också en alkoholdryck som är skadlig för folkhälsan, i synnerhet om den konsumeras i rikliga mängder. Vinodling är en viktig näring i flera av EU:s länder och ger arbete och livskraft åt landsbygden. Jag uppfattar vin som en dryck som i hög grad borde kunna sälja sig själv om den har god kvalitet. Därför blir betänkandets förslag om stora och ökade insatser för marknadsföring svåra att förstå. Det kan inte vara Europas skattebetalares uppgift att stå för kostnaderna för att Europas vinodlare ska få sälja produkter som har blivit utkonkurrerade på marknadens villkor.

Å ena sidan talar EU om måttfullt drickande, å andra sidan vill EU sälja mera vin. Detta går inte ihop. EU:s vinmarknad behöver förvisso reformeras, men låt oss göra det med klokskap. Vinmarknaderna ser olika ut och fungerar av tradition på olika sätt, och också EU:s medborgare har olika krav och önskemål.

 
  
MPphoto
 
 

  Αδάμος Αδάμου (GUE/NGL). – Κυρία Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, δύο προτεινόμενα μέτρα που ξεχωρίζουν είναι αυτά της εκρίζωσης των αμπελιών και της πρόσθεσης ζάχαρης στο κρασί.

Το πρώτο είναι μια αντιπαραγωγική και αντιπεριβαλλοντική διαδικασία και αφορά τη βίαιη ουσιαστικά έξοδο από το επάγγελμα χιλιάδων μικρομεσαίων καλλιεργητών, που αντί να ενισχύονται για να διατηρηθούν στο επάγγελμα, αποπέμπονται για να αποτελέσουν φτηνό εργατικό δυναμικό.

Όσον αφορά την πρόσθεση ζάχαρης, η απόρριψή μας βασίζεται στο ότι η επιτρεπόμενη αύξηση μέχρι 4,5% Vol. και η χρήση του όρου "οίνος" για ποτά που δεν παράγονται από σταφύλι θα υποβαθμίσουν την ποιότητα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του οίνου. Επίσης, η λεγόμενη "απλοποίηση σήμανσης" θα συμβάλει περαιτέρω στην υποβάθμιση της ποιότητας, αφού δεν θα περιλαμβάνεται η υποχρέωση της καταγραφής της περιοχής παραγωγής του οίνου.

Εδώ θα ήθελα να επισημάνω ότι καλώς ή κακώς έγιναν, για παράδειγμα στη χώρα μου κατά το παρελθόν, μαζικές εκριζώσεις, για τις οποίες όμως δεν περιλαμβάνονται σήμερα οποιαδήποτε ενισχυτικά μέτρα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Με καθαρή συνείδηση εμείς θα καταψηφίσουμε και θα υποστηρίξουμε την πρόταση της μειοψηφίας που ικανοποιεί τους κοινωνικούς και οικονομικούς προβληματισμούς των παραγωγών της χώρας μου, της Κύπρου, και άλλων Ευρωπαίων.

Σήμερα θα έπρεπε να ήταν ώρα ενίσχυσης των παραγωγών και όχι αποπομπής τους στη δίνη της ανεργίας και της μείωσης του εισοδήματός τους.

 
  
MPphoto
 
 

  Struan Stevenson (PPE-DE). – Madam President, I come from a constituency in Scotland which does not produce wine. Indeed, climate change will have to change things considerably before we can produce any wine in Scotland! However, we do produce some very good whisky, which I would recommend.

I am speaking on behalf of my colleague, Mr Parish, who has to attend a meeting with Mr Michel Barnier in Paris, and on behalf of the UK wine sector, which Members know is very small – it represents 0.01% of the whole of EU wine production – but which seeks no subsidy or financial assistance from Europe at all. However, unless there is an increase in the de minimis level of production to 50 000 hl, the UK would have to impose a planting ban up until 2014. In a tiny sector like this, where there is some need for expansion, it would be deeply unfair if we were to do that. Even if the UK sector expanded fourfold by the end of the planting rights system, which is highly unlikely, it would still only represent 0.05% of total EU production, which is one 2000th of entire EU wine production.

I therefore hope that Members will be sympathetic to Mr Parish’s amendments. I am not trying in any way to undermine the compromise. Mr Castiglione has done a wonderful job – we had 795 amendments – and, by seeking a compromise, has got the amendments down to manageable levels. I do not want to do anything to upset that, but I hope there will be sympathy for the UK position.

 
  
MPphoto
 
 

  Gilles Savary (PSE). – Madame la Présidente, je voudrais d'abord remercier notre rapporteur, M. Castiglione, pour avoir sensiblement infléchi les positions de la Commission. Nous sommes effectivement face à un paradoxe: d'une part on n'a jamais bu autant de vin dans le monde et, d'autre part, d'ici dix à quinze ans, on va assister à une progression jamais vue de la consommation de vin dans le monde et, pourtant, on nous dit qu'il y a surproduction européenne. J'ai donc le sentiment que, plutôt qu'une surproduction, il y a une crise de commercialisation, et de marketing essentiellement, et c'est la raison pour laquelle je ne voudrais pas que la réforme qu'on nous propose aujourd'hui soit tentée par le moindre nivellement par le bas pour s'aligner sur les nouveaux pays producteurs.

Rappelons-nous ce qui est advenu de l'industrie européenne. Aujourd'hui, la première puissance industrielle européenne à fabriquer du haut de gamme, c'est l'Allemagne. Elle est restée dans le haut de gamme, elle a refusé de niveler par le bas sa production et elle est aujourd'hui le premier pays exportateur du monde, malgré l'arrivée de la Chine et de l'Inde sur la scène internationale.

Je crois que nous ne pouvons pas brader la qualité de notre vignoble et son image de marque. Donc, nous ne devons pas céder à l'industrialisation grossière du vin qui ferait que, demain, il y aurait un vin Heineken, un vin Danone, un vin Coca-Cola, un vin Pepsi-Cola. J'ai pourtant le sentiment que c'est la tentation de la Commission qui se dit: liquidons les petits et libérons les gros. Je suis sûr que nous y perdrions notre âme!

C'est la raison pour laquelle je vous demande, Madame la Commissaire, de veiller à ce que tout ce qui fait la qualité du vin et tout ce qui peut faire progresser cette qualité – la réduction des rendements, les aides à la commercialisation, la protection sourcilleuse des indications géographiques et des appellations d'origine – soit préservé, non seulement à l'intérieur de l'Union mais également à l'extérieur, à l'occasion des grandes négociations commerciales multilatérales. Je crois que c'est absolument important, autrement nous perdrions sans doute un des éléments les plus importants de notre agriculture mais aussi de notre civilisation européenne: le vin est un produit de culture et de civilisation. C'est la raison pour laquelle on ne peut pas céder aux mirages du marché et de l'industrialisation.

 
  
MPphoto
 
 

  Astrid Lulling (PPE-DE). – Frau Präsidentin! Politik ist die Kunst des Erreichbaren. Das ist auch der Fall bei dieser erneuten Reform der Weinmarktordnung. Allerdings ging die Kommission 2006 von Voraussetzungen über unverkäufliche Überschüsse in der EU aus, die nicht mehr stimmen, und sie missachtete bei ihrem legislativen Vorschlag weitgehend die im Februar geäußerte Meinung des Parlaments.

Wie schon 1999 haben wir es mit Hartnäckigkeit, Einfallsreichtum und in enger Zusammenarbeit mit dem Berufsstand, insbesondere auch in der interfraktionellen Arbeitsgruppe Wein, fertiggebracht, einen Kompromiss zu schmieden, mit dem die europäische Weinwirtschaft im Süden wie im Norden in Zukunft müsste leben können, wenn sie gute Weine produziert und den Verkauf derselben in und außerhalb der EU zu fördern versteht. Dafür wollen wir das erforderliche Instrumentarium schaffen und den Regionen die Verantwortung für dessen Nutzung in einem angemessenen finanziellen Rahmen übertragen.

In dem leidigen, von der Kommission überflüssigerweise angefachten Streit über önologische Verfahren haben wir uns erneut weitestgehend auf den Kompromiss von 1999 geeinigt, auch wenn das der Frau Kommissarin noch immer nicht gefällt. Die Vernunft und die Erkenntnis, dass Absatzprobleme im Süden nicht dadurch zu lösen sind, dass man die Produktion absetzbarer Weine im Norden unmöglich macht, haben sich durchgesetzt und werden hier hoffentlich eine große Mehrheit finden.

Natürlich liegt der Teufel im Detail. Ich respektiere den Kompromiss, für dessen Zustandekommen sich auch der Berichterstatter bewegen musste, was ich ihm hoch anrechne. Ich verzichte deshalb auf neue Anträge, allerdings nicht auf die Meinungsäußerung bei der Abstimmung zu verunglückten Detailvorstellungen, die mit dem Kompromiss nichts zu tun haben.

Es ist zum Beispiel absolut kontraproduktiv, auf dem Etikett die Herkunft von EU-Most angeben zu müssen, mit dem angereichert wird, wenn man diese Form der Anreicherung fördern will. Wichtig ist, dass die Reform dazu beiträgt, mit quantitativ und qualitativ ausreichendem Produktionspotenzial zu garantieren, dass wir weltweit Marktführer bleiben, dass wir in der EU und in den Drittländern dafür sorgen, dass wir viel mehr Wein trinken im Interesse der Gesundheit!

(Beifall)

 
  
MPphoto
 
 

  Bogdan Golik (PSE). – Pani Przewodnicząca! Na początku chciałbym podziękować zarówno posłowi sprawozdawcy, jak i wszystkim koleżankom i kolegom z Komisji Rolnictwa za ogromny wkład pracy włożony w osiągnięcie konsensusu w sprawie tak istotnej, a jednocześnie tak złożonej, jaką jest reforma rynku wina.

Chociaż wszyscy, jak myślę, zgodzimy się, iż w obliczu procesów globalizacyjnych, liberalizacji handlu zmiany w sektorze są niezbędne, to nie zawsze mieliśmy zbliżone poglądy, co do sposobu realizacji tych zmian. Tym bardziej porozumienie w sprawach kluczowych dla producentów win możemy uznać za wspólny sukces, sukces uwzględniający potrzeby oraz uwarunkowania różnych regionów Wspólnoty, charakteryzujących się różnym środowiskiem naturalnym, klimatycznym, stosujących zróżnicowane metody produkcji.

Szczególną uwagę chciałbym jednak skierować na poprawkę zezwalającą państwom członkowskim na stosowanie nazwy „wino” nie tylko do win gronowych. Tradycje wina owocowego w niektórych regionach Europy sięgają nawet XII wieku i stanowią element naszego wspólnego kulturowego dziedzictwa. Dlatego w kwestii znakowania wina owocowego nie należy wprowadzać żadnych zmian stwarzających niejasną sytuację. Wino z owoców takich jak jabłka czy porzeczki jest wprowadzane do obrotu pod nazwą wino owocowe lub wino z nazwą użytego owocu i ma od wielu lat ugruntowaną pozycję na rynku europejskim. Wyrażam zadowolenie, że zapis dotyczący wina owocowego został utrzymany.

 
  
MPphoto
 
 

  Béla Glattfelder (PPE-DE). – Köszönöm szépen! Három kérdéssel szeretnék foglalkozni, a borágazat túlságosan szerteágazó ahhoz, hogy minden kérdést érintsek. Az első kérdés a kivágási támogatásoknak az ügye, a második az ültetvénykorszerűsítési restrukturációs támogatásoknak az ügye, a harmadik pedig a melléktermékek kötelező lepárlásának a kérdése.

Én egyetértek a reform alapvetéseivel. A borágazat jelenlegi rendtartása fenntarthatatlan. A lepárlási támogatásokat meg kell szüntetni, mert pazarlóak. Így viszont feleslegek jönnek létre, hogy ezt megszüntessük, ezért az ültetvények jelentős részét ki kell vágni. Idáig rendben vagyunk. A gond innen jön, ugyanis ez csak úgy valósítható meg igazságosan, hogyha ott vágják ki az ültetvényeket, és az ültetvény-kivágási támogatások oda koncentrálódnak azokba a régiókba, ahol a felesleget termelték. Nem ez történik. Valójában az történik, hogy a felesleget nem termelő tagországokra, régiókra igazságtalanul nagy terhet ró ez a reform. Különösképpen elfogadhatatlan ez az új tagállamok esetében, hiszen az új tagállamokban a belépést megelőzően, amikor még az EU-n kívül voltunk, semmilyen lepárlási támogatás nem érvényesült, felesleget nem termeltünk. Azóta Magyarországon az ültetvényeinknek a belépés óta a 10%-át körülbelül kivágtuk. Ezt a reform nem veszi figyelembe, és ráadásul most nem, hogy nem termelünk felesleget, hanem nettó importőrré váltunk. Ez a reform azokat az országokat terheli a leginkább, akiknél eddig is egyensúlyban volt a bortermelés, sőt, mi több, kevesebb bort termeltek, mint amennyit elfogyasztottak.

A második kérdés, amivel foglalkozni szeretnék, az ültetvénykorszerűsítési támogatások kérdése. Az különösen elfogadhatatlan, hogy Magyarországon csökken ennek a támogatásnak a formája. Ne ijedjen meg a biztos asszony attól, hogy kinyitja a Pandóra szelencéjét! Sokkal jobb egy vitát vállalni, mint igazságtalan döntést hozni. A Parlament határozata megfelelő megoldást fog kínálni, azt javasolja majd a Parlament, hogy egyetlenegy tagállamban se lehessen kevesebb a korszerűsítési támogatás, mint amennyi a 2007-2008-as évben volt, ez egy jó megoldás lenne.

Egyébként a melléktermékek kötelező lepárlására vonatkozó szabályok eltörlését én támogatom, mert az egy pazarló, felesleges intézkedés, és a környezetvédelem szempontjából sem fenntartható. Köszönöm szépen.

 
  
MPphoto
 
 

  Csaba Sándor Tabajdi (PSE). – Kedves kollégák! Egyetértünk abban, hogy az eddigi borszabályozás rendkívül rossz volt, ugyanakkor nagyon kérdéses, hogy jó lesz-e ez a borreform? Rengeteg kérdés van, mert nyilvánvaló, hogy ez a reform elengedhetetlenül szükséges, de ezt a reformot a legszegényebb bortermelő régiók kárára hozzák létre. A nemzeti borítékok rendszerének – amiről biztos asszony beszélt – rendkívül káros az elosztása az új tagállamok számára. Diszkriminatív, azokat jutalmazza ez a borreform, akik eddig lepárlásra termeltek rossz minőségű bort, mert a pénzüket ugyanúgy megkapják.

A Parlament jó irányba mozdult el, az lehetne a végső kompromisszum, hogy 2/3 a terület és a mennyiség, 1/3 pedig a történelmi referencia. Nagyon hasznos az, hogy a cukrozás alkoholtartalom fokozására a jövőben is lehetőségre áll. A marketing rendkívül fontos dolog, de ezt az Unión belül is biztosítani kellene. Teljesen egyetértek a lepárlások eltörlésével, ez a reform legpozitívabb eleme, de még egyszer mondom, ezt a pénzt azok kapják, akik eddig is lepárlásra termeltek. A kivágási támogatások koncepciója elhibázott, mert ez a legszegényebb tagországok számára jelent egy óriási vonzerőt. Nálunk, az új tagállamokban fogják kivágni azokat a szőlőket is, amelyek jó minőséget termelnek. Köszönöm a figyelmet.

 
  
MPphoto
 
 

  Czesław Adam Siekierski (PPE-DE). – Pani Przewodnicząca! Nadrzędnym celem reformy powinno być zrównoważenie i poprawa konkurencyjności sektora rynku wina w Unii. Jednocześnie należy wzmocnić wizerunek europejskiego, renomowanego, o wielowiekowej tradycji wina, tak aby nie przegrywało konkurencji z winami z tak zwanego nowego świata. Należy lepiej wykorzystać budżet przeznaczony dla tego rynku. Zamiast destylacji należy promować europejskie wino w celu odzyskania utraconych rynków i zdobycia nowych.

Chciałbym wspomnieć także o trzech ważnych sprawach. Po pierwsze, należy utrzymać status quo, jeśli chodzi o możliwość stosowania zabiegu wzbogacania cukrem. Po drugie, sprawa wina owocowego, tu również należy utrzymać status quo, a więc pozostawić możliwość stosowania terminu „wino” przy etykietowaniu win owocowych. Po trzecie, należy podnieść limit de minimis na przykład do pięćdziesięciu tysięcy hektolitrów, co przyczyni się do rozwoju lokalnego winiarstwa w państwach produkujących niewielkie ilości wina przez jego aktywizację. Zmiana ta w żaden sposób nie wpłynie na wspólnotowy rynek wina.

 
  
MPphoto
 
 

  Christa Prets (PSE). – Frau Präsidentin, Frau Kommissarin! Weinbau hat – wie wir heute gehört haben – eine jahrhundertealte Tradition. Seit Jahrzehnten sind wir bemüht, die Qualität zu steigern, und das mit sehr großem Erfolg, was ich als Österreicherin auch von meinem Land – speziell von meiner Region Burgenland – sagen kann.

Dazu gehört aber auch die Verwendung von Saccharose je nach Bedarf. Den Zuckergehalt des Weines mit Traubenmostkonzentrat aus anderen Regionen aufbessern zu müssen, würde heißen, den Charakter der Weine unserer Region zu beeinflussen und auch zu verändern. Dem können wir sicher nicht zustimmen, und das würde auch keiner unserer Winzer, die sich seit Jahren hohe Qualitätsstandards erarbeitet haben, verstehen.

Es kann nicht sein, dass die Saccharosebeigabe abgeschafft und durch Traubendickmost ersetzt werden soll, um für den Ausgleich zum Wegfall der sehr kostspieligen Krisendestillation zu schaffen. Daher bin ich dafür, dass wir das alte Kompromisspaket unterstützen, um damit auch regionale Gegebenheiten und regionale Kulturen in Sachen Wein aufrechterhalten zu können!

 
  
MPphoto
 
 

  Oldřich Vlasák (PPE-DE). – Vážený pane předsedo, paní komisařko, nová pravidla hry pro vinařský sektor jsou jistě nezbytná. Evropské vinařství je poslední nereformovanou oblastí zemědělské politiky, kde uplatňujeme princip čím větší úroda, tím více peněz z Bruselu. Často tak jde v produkci vína o kvantitu nikoliv kvalitu, což si uvědomují i evropští spotřebitelé, kteří stále častěji preferují kalifornská, chilská či jihoafrická vína před našimi moravskými, českými, francouzskými či italskými. Podpořme tedy kvalitu a konkurenceschopnost. Ta však nesmí být založena na diskriminaci některých členských států a preferenci jiných. Pokud se skutečně chceme dohodnout na reformě vinařského sektoru, není možné souhlasit s navrhovaným zákazem užití řepného cukru pro doslazování vína.

V každém z našich států jsou různé klimatické podmínky a různé tradice. V severněji položených evropských státech se geografické podmínky diametrálně liší od jižních. U nás doma často musíme kvůli chladnějšímu podnebí víno doslazovat. Více než 200 let se tak řepným cukrem doslazuje a je to tradiční, zažitý způsob. Evropská komise navrhuje zakázat doslazování cukrem a nahradit jej zahuštěným vinným moštem. Hroznový mošt, pokud není dotován, je však minimálně jedenkrát dražší než cukr, navíc se vyrábí pouze v některých státech. V případě doslazování zahuštěným hroznovým moštem či rektifikovaným moštovým koncentrátem by se tento musel u nás dovážet ze zahraničí a byl by tak popřen jeden ze základních principů evropského vinařství, tedy určení původu vína podle původu hroznů. Navíc by tím vzrostla cena vína, což snižuje konkurenceschopnost na trhu. To je podle mého názoru diskriminační. Zatímco doslazování vína Evropské komisi vadí, zákaz dokyselování, tedy přidávání kyseliny vinné hlavně pro státy jižní Evropy, nikoho netrápí. Nalijme si proto čistého vína a uvědomme si, že reforma nemůže být založena na preferenci producentů z některých zemí.

 
  
MPphoto
 
 

  Presidente. Temo che il vino dovrebbe essere fatto con l'uva!

 
  
MPphoto
 
 

  Gábor Harangozó (PSE). – Köszönöm a szót, elnök asszony! Tisztelt biztos asszony, kedves kollégák! A borpiaci reform célja az elfogadható, jó minőségű borok készítésének ösztönzése. Üdvözöljük, hogy a javaslat továbbra is lehetővé teszi a cukorral való alkoholtartalom növelését azokon a területeken, ahol ez hagyományosan alkalmazott módszernek minősül. Az új tagállamokban, így Magyarországon is jó borok vannak, jellemzően nem termelünk felesleget. Ha egy bornak jó a minősége, akkor mindegy, hogy cukor hozzáadásával készült-e vagy sem.

Azonban a borok piacképesebbé tételéhez modernizáció és szerkezeti átalakítás szükséges. Különösen fontos a marketing szerepe, a nagyobb nemzeti költségvetési keretek kiadása, a szerkezetváltást elősegítő beruházások megvalósítása érdekében, különösen az új tagállamokban. Éppen ezért nem tudjuk elfogadni azt a javaslatot, hogy a történelmi bázisú elosztás kiemelt szerepet kapjon a nemzeti borítékok kialakításában, ami egyébként diszkriminációhoz vezet, miközben főleg a túltermelésért felelős országoknak kedvez. Köszönöm megtisztelő figyelmüket.

 
  
MPphoto
 
 

  Zita Pleštinská (PPE-DE). – Európska únia je producentom vína svetového významu. Výrobou kvalitného vína si získala dominantné miesto na svetovom trhu. V dôsledku globalizácie je však európske vinárstvo ohrozené dovozom lacných vín z USA, Južnej Ameriky, Južnej Afriky, Austrálie, Nového Zélandu.

Lacnejšie vína z tretieho sveta síce robia radosť európskym spotrebiteľom, ale európskym výrobcom spôsobujú nemalé starosti. Európske vinárstvo vďaka vyšším nákladom bude mať ťažkú pozíciu uspieť pri plne otvorenom trhu, z toho dôvodu potrebujeme reformu vínneho sektoru.

Únia má ročne vyčlenených 1,3 miliardy eur z rozpočtu pre odvetvie vína. Tieto prostriedky musíme využiť na pozitívne opatrenia na podporu kvality a atraktívnosti našich vín, na vývoj a výskum tejto oblasti.

Dorábanie hrozna na Slovensku počas jeho dlhej histórie bolo, a aj v súčasnosti je, tvrdým biznisom. Obchodníci tlačia na ceny, preto slovenskí vinári nedokážu vinohradníkom zaplatiť adekvátne ceny za hrozno. Namieste je obava, že v zápase o prežitie dotáciám za ničenie vinohradov môžu pestovatelia hrozna ľahko podľahnúť. Hrozilo by, že vinice by sa klčovali tam, kde prebytky nevznikajú.

Presadiť klčovanie len na juhu Európy, kde vznikajú prebytky, ktoré sa odstraňujú dotovanou destiláciou, rovnako ako povedať stop severoeurópskemu dosládzaniu, je politicky nepriechodné. Na Slovensku, v Českej republike, ale aj v Nemecku, či v Rakúsku, má dosládzanie dlhoročnú tradíciu.

Dovoľte mi oceniť prácu spravodajcu Castiglioneho, ktorý predkladá v tak emotívnej téme, ako je víno, vyvážený prístup. Spravodajcovi sa podarilo vyjednať životaschopný kompromis, ktorý berie do úvahy najrôznejšie aspekty európskeho vinárskeho odvetvia. Predovšetkým sa snaží zladiť záujmy južných a severných producentov. Iba dobrou reformou vínneho sektoru je možné zachovať najlepšie tradície výroby vína v EÚ, posilniť sociálnu sieť a zvýšiť atraktívnosť vidieckych oblastí a zároveň chrániť životné prostredie. Som presvedčená, že návštevníci v jednotlivých vinárskych regiónoch Európy ocenia šancu vychutnávať osobitné vína vyrábané v miestnych viniciach.

 
  
MPphoto
 
 

  Christine De Veyrac (PPE-DE). – Madame la Présidente, Madame la Commissaire, oui, une réforme de l'OCM vin est souhaitable, mais les moyens avancés par la Commission sont-ils les plus adéquats? Vu de Bruxelles, on peut comprendre l'équation mathématique entre baisse de la production et baisse du nombre de producteurs, mais vu du Sud-ouest de la France, vu des plaines d'Italie, des côtes espagnoles ou portugaises, Madame la Commissaire, je vous l'assure, il n'en va pas de même et c'est un sujet qui ne doit pas être regardé à travers le prisme des lunettes de l'économiste. La viticulture, ce sont des hommes et des femmes qui vivent du fruit de leur travail. La vigne c'est leur vie, et on ne peut pas les pousser vers la sortie sans se soucier de ce que sera leur quotidien. D'ailleurs, quelle logique y-a-t'il à vouloir, d'un côté, arracher et, de l'autre, proposer de libéraliser totalement les droits de plantation à partir de 2013?

Deuxième interrogation: pourquoi supprimer cet outil de régulation alors même qu'il n'existe aucune assurance sur ce que sera l'évolution du marché? Si l'on veut véritablement lutter contre la surproduction viticole, je propose, pour ma part, que l'on commence par ordonner l'arrachage des plantations illégales. Or, vous le savez comme moi, il y en a quelques hectares en Europe.

Le rapport prévoit d'autre part une plus grande variété des mesures accessibles au travers des programmes de soutien nationaux. C'est une bonne chose car la proposition de la Commission sur ce point est très limitative. Celà étant, je regrette l'insuffisance de la part consacrée à la prévention des crises. Nous savons combien la production viticole est soumise à variations d'une année sur l'autre en fonction des aléas climatiques, et les mesures de prévention des crises permettront seulement d'atténuer les fluctuations.

Enfin, je conclurai en indiquant que je comprends la prudence du rapporteur sur la question de l'enrichissement, qui est sensible, mais il est regrettable que ne soit pas proposée l'autorisation de cumuler les méthodes d'enrichissement additives et soustractives, lesquelles permettraient de réduire le recours aux saccharoses.

Pour le reste, l'orientation générale du rapport me semble aller dans le bon sens et je soutiendrai l'excellent travail du rapporteur.

 
  
MPphoto
 
 

  Mariann Fischer Boel, Member of the Commission. Madam President, I can hear that you, as well as the rest of the Members of the European Parliament, take a huge interest in the future of the European wine sector. I do not have enough time at this stage to go into details, and we have already had in-depth discussions in the Committee on Agriculture and Rural Development, so I am just going to leave you with quite a simple message with regard to the future of our wine reform.

It is time to do a deal. I am quite sure that a reform will make a huge difference for our wine sector and it is time to do a deal because, as rightly mentioned here today, we see an increase in imports, we see an increase in production, but we see a reduction in domestic consumption. It is time to do a deal because we can spend the budget of the wine sector in a much more intelligent way or in a better way than we do today, in ways which will strengthen the sector and also make much more sense to the public and to the taxpayers.

I think that a deal is within our grasp but, of course, I say as well that it must be the right deal. We live in the real world, and I have shown considerable flexibility over many of my original proposals, but I will not allow the proposal to be watered down so far that the end product loses all its taste and all its value. The compromise that we find must give us a reform worthy of the name and it must give us a real chance of achieving the goals that we have set for ourselves.

We can strengthen the competitiveness of our wine sector, we can achieve a better balance between supply and demand and we can make a big improvement in the rules on labelling and many other issues. We can do all this in such a way that wine production remains a jewel in the crown of European agriculture, as very rightly said by Ms Herranz García today.

It is not the time to make excuses for inaction and watch emerging opportunities just slip through our fingers. Now is the time to set our wine sector firmly on the road towards new successes. I know that I can rely on decision-makers who have the sector’s best interests at heart to do the right thing, and I know that I can count on the cooperation of the European Parliament. I would like to thank you and, again, Mr Castiglione for this very difficult task of bringing together all the different opinions within the European Parliament.

 
  
MPphoto
 
 

  Presidente. Grazie signora Commissaria, oggi mi sono permessa una battuta perché abbiamo più tempo e agio. Mi ha colta nel segno, quand'ero piccola stavo per morire dalle esalazioni dell'uva che schiacciavo con i piedi in un tino, quindi c'è un legame profondo di vita e di morte.

La discussione è chiusa.

La votazione si svolgerà mercoledì alle 11.00.

Dichiarazioni scritte (articolo 142)

 
  
MPphoto
 
 

  Alessandro Battilocchio (PSE), per iscritto. L'Italia, e i membri italiani di questa istituzione, hanno sempre difeso il progetto europeo, nell'interesse dei diritti sociali, della tutela dei consumatori, della qualità della vita dei nostri cittadini. La politica agricola europea nasce per sostenere i nostri agricoltori e per promuovere la qualità dei prodotti europei, per rafforzare la posizione dell'UE sul mercato globale.

Ma oggi, con il voto sulla riforma del mercato del vino, si sono fatti dei passi indietro in molti dei temi che riguardano il settore, in particolare nei paesi e regioni mediterranee, ai quali l'Europa deve la notorietà ed il successo che i vini europei si sono faticosamente guadagnati a livello mondiale. Sostenere l'arricchimento tramite saccarosio, senza neanche richiederne la segnalazione sulle etichette per informare i consumatori, preferire l'estirpazione alla riqualificazione dei terreni, permettere la circolazione dei diritti di impianto in tutta l'UE, sono tutte pratiche che, come europei e soprattutto come italiani, non possiamo accettare, in quanto vanno a ledere la qualità e l'immagine di uno dei prodotti che meglio rappresentano la qualità dell'agricoltura europea nel mondo. Mi auguro che i miei colleghi al Consiglio sappiamo meglio difendere il futuro del nostro vino, e di tutti i nostri viticoltori.

 
  
MPphoto
 
 

  Robert Navarro (PSE), par écrit. La Commission européenne a décidément des difficultés à sortir des approches stéréotypées qu'elle applique à tous les secteurs sans distinction. Le vin ne peut pas être traité comme les pièces détachées automobiles ou je ne sais quel autre type de produit manufacturier industriel. C'est une production qui façonne les régions, les cultures, les modes de vie.

Concernant la réforme de l'OCM, si elle est nécessaire, elle doit permettre de préserver la viticulture européenne, pas la faire disparaître ou la défigurer. Elle doit soutenir l'adaptation des producteurs - notamment, la restructuration des filières d'aval - et doit avoir pour objectif de leur permettre de reconquérir le marché intérieur. D'autre part, les restrictions en matière de droits de plantation ne devraient pas être levées. Elles sont la garantie d'un contrôle de la production et d'un maintien de sa qualité. Enfin, concernant les outils de gestion de crise, si le Parlement améliore la situation par rapport à la proposition initiale de la Commission, je ne peux que regretter que la distillation de crise - qui, rendue obligatoire, ne donnerait plus lieu aux excès que nous avons connus - ne figure plus dans la palette des instruments possibles pour gérer les crises conjoncturelles.

 
Avviż legali - Politika tal-privatezza