Rapporti verbatim tad-dibattiti

It-Tlieta, 11 ta' Diċembru 2007 - Strasburgu

20. Azzjonijiet ta’ informazzjoni u promozzjoni għall-prodotti agrikoli (dibattitu)

  Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης του Bogdan Golik, εξ ονόματος της Επιτροπής Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου, σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου όσον αφορά ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης για τα γεωργικά προϊόντα στην εσωτερική αγορά και στις τρίτες χώρες (COM(2007)0268 - C6-0203/2007 - 2007/0095(CNS)) (A6-0461/2007).

  Mariann Fischer Boel, Member of the Commission. Madam President, I wish to begin by thanking the rapporteur, Mr Golik, for his excellent report on the Commission proposal for a single Council regulation for the promotion of agricultural products on the internal as well as the external markets.

The aim of the present proposal is to merge two existing Council regulations on internal and external promotion into one single regulation. The overall goal of this exercise is totally in line with our simplification exercise and is intended to increase the transparency of the European Union’s promotion scheme for agricultural products. The objective is not to fundamentally change the information and promotion policies.

The amendments proposed by Mr Golik and his colleagues address several important issues regarding the EU promotion scheme, such as, firstly, more importance and a larger budget for promotion programmes in third countries; secondly, a higher Community share of promotion measures and, thirdly, a lower share of financial contribution by the proposing organisations.

As regards the sharing of contribution between the different partners, you know that the standard Community contribution is 50%, and that the other 50% is shared between the Member States and the proposing organisations, with the latter paying at least 20%.

This sharing of the financial burden between the different partners is based on a very long experience with the promotion programmes. If all partners contribute and become financially involved, the chances for an efficient and well-targeted programme clearly increase. For exceptional cases, such as the recent case of fruit and vegetables for schoolchildren, it is possible to increase the Community’s share to 60%.

Regarding your idea to emphasise more programmes for promotion in third countries, I am, in principle, sympathetic towards the idea, but it has to be put into the right context. This proposal is simply about merging two regulations; it is not about policy discussions or more money, so the right moment to have this discussion would be when we consider the future of our common agricultural policy, where our priorities should be well reflected in our budget allocation.

However, this does not mean that I am pushing promotion into the background. As you possibly know, in our two recent reforms – the first on food and vegetables, and the one we will, hopefully, finalise at the beginning of next week, namely the wine reform – we have been focusing and underlining the importance of promoting programmes. To take the example of wine, we have allocated EUR 120 million every year specifically for promoting our excellent European wines in third countries.

I think we are on the right track, but let us come back to this at a later stage – this is simply a merging of the two regulations.

  Bogdan Golik, sprawozdawca. Pani Przewodnicząca! Rzeczywiście, celem projektu rozporządzenia Rady w sprawie połączenia działań informacyjnych i promocyjnych dotyczących produktów rolnych na rynku wewnętrznym i w krajach trzecich jest harmonizacja i konsolidacja techniczna dwóch obecnie obowiązujących rozporządzeń. Wpisuje się to w szerszy kontekst procesu uproszczenia prawodawstwa Wspólnoty i uczynienia go bardziej przejrzystym.

Chciałbym jednak podkreślić, iż uproszczenie rozumiane jest tu wyłącznie jako zabieg techniczny, a projekt przedmiotowego rozporządzenia nie odnosi się niestety do istotnych zasad promocji i informacji, które opisane są w przepisach wykonawczych Komisji Europejskiej.

Mimo tych ograniczeń w moim sprawozdaniu przyjąłem zdecydowanie szersze, bardziej strategiczne podejście do promocji produktów rolnych w Unii Europejskiej. Parlament Europejski musi mieć możliwość odniesienia się do kluczowych kwestii związanych z tak ważnym mechanizmem. W szczególności, gdy weźmiemy pod uwagę rozwój negocjacji wielostronnych na forum WTO, a także zmiany w uwarunkowaniach funkcjonowania Wspólnej Polityki Rolnej.

Do 2013 roku zostaną zniesione wszystkie formy subsydiowania eksportu, w tym również wspólnotowe refundacje eksportowe. Zakłada się redukcję taryf celnych. W tej sytuacji jedynie zwiększone działania informacyjne i promocyjne są w stanie utrzymać konkurencyjność eksportową unijnych produktów rolnych, służyć pozyskiwaniu nowych rynków zbytu w krajach trzecich, zwiększyć świadomość konsumentów o walorach europejskiej żywności, a przez to pobudzać popyt.

Jednocześnie nie powoduje to żadnych zaburzeń w warunkach konkurencji na rynkach i nie wpływa negatywnie na światową wymianę handlową. Dlatego nie możemy dopuścić do marginalizacji znaczenia działań promocyjnych i informacyjnych, a wręcz odwrotnie - przyjąć je za priorytet Unii Europejskiej.

W obecnym systemie Komisja Europejska przygotowuje wykaz konkretnych produktów i krajów trzecich, na które skierowane mogą być kampanie. Wykaz może być poddany rewizji co dwa lata, natomiast same programy mogą być zgłaszane jedynie raz do roku i to w gestii Komisji Europejskiej leży ostateczna decyzja, czy dany program zostanie zatwierdzony i jakie otrzyma dofinansowanie.

W 2007 roku budżet na cele promocyjne wynosi tylko 45 milionów euro, przy czym co roku obserwowana jest jego redukcja. Tendencja ta jest tym bardziej zaskakująca, gdy uwzględnimy, że zarówno zwiększyła się ilość krajów Unii Europejskiej, jak i zdecydowanie wzrosło ogólne zainteresowanie omawianymi działaniami. Taka polityka nie może efektywnie wzmocnić pozycji Wspólnoty i rozpoznawalności europejskich standardów jakości, w szczególności na rynkach krajów trzecich.

Realizacja tak ambitnych celów musi być wsparta odpowiednimi środkami finansowymi. Dlatego uważam, że udział finansowy Wspólnoty powinien zostać zwiększony z progu 50 do 60% rzeczywistych kosztów programów. Proponuję obniżenie również do 10% minimalnego wkładu organizacji branżowych w finansowaniu programów, by stworzyć właśnie mniejszym organizacjom szansę uczestniczenia w nim. Dodatkowo, w przypadku rolnictwa ekologicznego i programów związanych z działaniami podejmowanymi w wyniku sytuacji kryzysowych jak chociażby ptasia grypa czy BSE, udział Wspólnoty mógłby sięgnąć 70%.

Programy powinny być powszechnie dostępne i bardziej elastyczne. Włączenie wszystkich produktów oraz wszystkich krajów, a także umożliwienie organizacjom składania programów co najmniej dwa razy do roku pozwoli na szybkie reagowanie na pojawiające się szanse rynkowe oraz możliwość ekspansji producentów w krajach trzecich.

Powracając do aspektów uproszczeniowych rozporządzenia, uzasadnione było włączenie działań promocyjnych do rozporządzenia w sprawie jednolitej Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, co zwiększyłoby przejrzystość legislacyjną. Warto podkreślić, iż w rozporządzeniu reformującym rynek owoców i warzyw oraz projekcie reformy wina, o którym pani wspominała, występuje odesłanie do wspólnotowego instrumentu promocji. Należy dążyć do unikania sytuacji, by przepisy dotyczące środków promocji były zbyt rozproszone.

Kończąc, korzystając z okazji chciałbym serdecznie podziękować posłom z Komisji Rolnictwa, którzy przyjęli jednogłośnie to sprawozdanie, przedstawicielom Komisji Europejskiej, z którymi wielokrotnie się spotykałem, 24 ministrom rolnictwa, od których otrzymałem listy w tej sprawie, jak i europejskim oraz krajowym organizacjom branżowym za aktywną współpracę i rzeczowe uwagi. Dzięki tym konsultacjom udało mi ocenić obowiązujący system, a także poznać postulaty tych krajów i organizacji i wprowadzić je.

Podsumowując, uważam, że działania promocyjne i informacyjne przy odpowiednio zwielokrotnionym budżecie będą służyć europejskim producentom i rolnikom w zdobywaniu nowych rynków, a marce „Made in Europe” w jej właściwej identyfikacji na świecie.

PRESIDENZA DELL'ON. LUISA MORGANTINI
Vicepresidente

  Pilar Ayuso, en nombre del Grupo PPE-DE. – Señora Presidenta, señora Comisaria, lo primero que quiero hacer es felicitar al ponente, el Sr. Golik, por su buen trabajo y agradecerle la magnífica colaboración que nos ha brindado a los ponentes alternativos.

La Comisión nos propone hoy, como bien ha dicho usted, señora Comisaria, un marco jurídico único, agrupando en un Reglamento los dos Reglamentos vigentes para la promoción de productos agrícolas. Se pretende reducir y simplificar los procedimientos para la aplicación de esta política, pero mantiendo la peculiaridad de las acciones según el lugar donde se van a llevar a cabo.

Esta propuesta es muy importante, y así se reconoce en las dos OCM que se han aprobado y se van a aprobar sobre el vino. Considera importante la promoción de productos agrícolas y, además, esta propuesta no solamente hace la promoción dentro y fuera de la Unión Europea sino que produce un efecto multiplicador en las acciones nacionales y las acciones privadas de los sectores.

Desde el año 2000 se han venido desarrollando acciones para promover ante el consumidor las bondades de los alimentos europeos, la calidad de sus aspectos nutricionales, la seguridad alimentaria, los modos de producción, el bienestar animal, etc. No obstante, las reglas existentes que regulan actualmente la promoción –y lo digo así, porque he tenido la oportunidad de gestionar estos dos Reglamentos en el Ministerio de Agricultura de España– tienden a poner en peligro el sistema y hay que revisarlas para promover la simplificación que es necesaria para que sea más eficaz su funcionamiento en aras de un uso adecuado de los fondos.

La política de promoción tiene que ser un instrumento moderno, flexible y ambicioso, para poder cumplir las aspiraciones de los operadores. Yo creo que eso es lo que pretende la Comisión con su propuesta, y eso mismo es lo que pretenden las enmiendas que, por unanimidad, se han aprobado en la Comisión de Agricultura. Quisiera destacar la que se refiere al objeto y ámbito de aplicación, ya que sería beneficioso que la promoción pudiese hacerse a nivel de marcas y no sólo a nivel genérico.

Espero que el Consejo y la Comisión tomen en consideración este informe y les agradezco su atención.

  Silvia-Adriana Ţicău, în numele grupului PSE. – Doamnă Preşedinte, simplificarea regimului comunitar, pentru informarea şi promovarea produselor agricole pe piaţa internă şi pe pieţele terţe, se încadrează în obiectivul Parlamentului European de simplificare a cadrului legislativ.

Acest document este extrem de important şi pentru că în această perioadă discutăm şi de reforma politicii agricole comune şi, în acest context, mecanismele comunitare de promovare a produselor agricole trebuie să joace un rol important.

Reformele în domeniul fructelor şi legumelor şi în domeniul vinurilor vor avea succes doar dacă Europa va reuşi şi o promovare adecvată a produselor sale agricole.

În sectorul agricol sunt angajate în mod direct 5% din persoanele care pot lucra în Uniunea Europeană şi contribuie în acest fel la 1,6% din PIB al Uniunii Europene.

Odată ce noul tratat va intra în vigoare, procedura de codecizie va fi aplicată şi pentru politica agricolă comună.

Ca socialişti, noi sprijinim o deschidere globală şi graduală a pieţei, dar, de asemenea, cu reguli corecte şi mai ales reciproce. Modelul nostru agricol implică standarde înalte în domeniul social de mediu şi de calitate a produselor alimentare. Aceasta implică, de asemenea, că anumite costuri sunt puse pe seama fermierilor, dar trebuie să menţionăm faptul că trebuie luată în considerare şi protejarea mediului.

Calitatea produselor noastre trebuie să fie principalul punct al comerţului internaţional. Ca socialişti, considerăm că marca „făcut în Europa” trebuie să fie stabilită, identificată şi, de asemenea, să fie legată de calitatea produselor conform standardelor europene; şi promovarea produselor agricole ale Uniunii Europene este extrem de importantă.

Felicit raportorul.

  Nils Lundgren, för IND/DEM-gruppen. – Fru talman! Detta betänkande leder min tanke till Alice i Underlandet, and Madam President, it is irresistible to challenge the interpreters by exclaiming ‘ “Curiouser and Curiouser!” cried Alice’. Vad håller vi på med? Är det verkligen rimligt att EU ska använda de europeiska skattebetalarnas pengar i reklamkampanjer för att övertyga samma medborgare om att de ska köpa de varor som de redan har subventionerat. Naturligtvis inte. Ett av EU:s mål med den gemensamma jordbrukspolitiken är att garantera konsumenterna rimliga priser. Men när detta sker med hjälp av skattefinansiering istället för genom produktivitetsökning betalar konsumenterna lika mycket för maten i alla fall, bara på en annan väg. Men därtill kommer att incitamenten för att öka produktiviteten försämras. Maten blir alltså dyrare på längre sikt på grund av denna jordbrukspolitik.

Utskottet förespråkar konkurrensbegränsningar. När tullar försvinner hotas medlemsstaternas produktion av billigare produkter från tredje land och i betänkandet föreslås ökade anslag till kampanjer som syftar till att stärka unionens varumärke och konsumtion. Det stinker dold protektionism om hela förslaget! Vi har många tidigare exempel på EU:s reklamkampanjer:

År 1997 genomfördes reklamkampanjer för EU-producerade snittblommor när importen blivit billigare tack vare avskaffade tullar. Den framstående svenske kolumnisten Johan Hakelius skrev då följande i en ledande svensk tidning: ”När EU-medborgare över hela Europa köper samma sorts blommor så växer förstås samhörigheten och den europeiska harmonin. Det är viktigt med tulpaner för freden.” I denna kammare är det kanske nödvändigt att påpeka att detta var avsett som ironi...

År 2000 hade EU 450 000 ton olivolja i lager och EU beslöt att satsa på reklamkampanjer i Norden för att informera oss om hur bra och nyttig olivolja är.

År 2007 röstade Europaparlamentet om reklampengar till mjölksektorn för att skydda denna näring från ökad marknadsliberalisering.

Det pågår faktiskt en reformering av den gemensamma jordbrukspolitiken. Det går långsamt, men det går något framåt. Men med föredragandens förslag tas flera steg tillbaka. De vill ersätta de reformer som äntligen genomförts med ökade säljfrämjande åtgärder och informationskampanjer. Föredraganden skyller på WTO och vill öka antalet produkter som ska få detta stöd. Detta är inget annat än illojal konkurrens mot jordbruksproducenter i länder utanför EU. Den gemensamma jordbrukspolitiken måste på sikt avskaffas och pris och produktion bestämmas utifrån utbud och efterfrågan precis som på alla andra områden.

Genom olyckliga beslut i det förgångna sitter vi fast i ett orimligt system. Desto viktigare då att vi går åt rätt håll. Här rekommenderas dessvärre att vi ska gå åt fel håll. De pengar som nu kan komma att frigöras för Europas befolkning genom tullsänkningar, borttagna exportbidrag och sänkta nationella stöd får inte slösas bort genom ökade budgetanslag till säljfrämjande åtgärder och informationskampanjer. Kampanjer och reklam för varor och tjänster ska betalas av producenterna, inte av kuvade skattebetalare.

Europa är på helt fel spår på detta område liksom på så många andra. EU måste bli ett frihetens Europa där människor och företag kämpar om konsumenternas gunst, inte om protektionisternas. För Europas skull önskar jag att jag kunde känna optimism, men det kan jag tyvärr inte.

  Mariann Fischer Boel, Member of the Commission. Madam President, I wish to thank Members for their contribution to this very important debate. I hope that we can all agree on the fact that it is important that we have a budget available to explain to consumers the high quality of European products, both within the European Union and on the overseas markets.

I must say that I am a bit surprised that this should be considered a protectionist approach, because we are in a situation where all Member States within the European Union and all other players in the agricultural commodity market are promoting their products to the consumer.

On this, we within the European Union have completely clear stands, because we have high-quality products, with regard to the environment, with regard to animal welfare and with regard to the high level of veterinary standards.

On the point of underspending of the budget or the fact that the budget has been decreasing, it has not been possible to spend the money, because there has been no interest on the overseas markets from producer organisations. I hope that this problem will be solved when we merge those two different regulations, so that it is much easier, much more flexible, to handle.

I would be open to having a discussion, maybe within the health check, on how we set goalposts for the future of our promotion campaigns for our agricultural products. I think, at the very least, a proper time to have this discussion would be when we have the discussion on the budget for the future, meaning after 2013.

However, I think we have sent some clear signals, both within the fruit and vegetable reform and within the wine reform, on the importance of promotion for our production.

  Presidente. La discussione è chiusa.

La votazione si svolgerà mercoledì 12.12.2007.

Dichiarazioni scritte (articolo 142)

  Gábor Harangozó (PSE), in writing. – With the recent common agricultural policy reforms and possible future developments in World Trade Organisation negotiations, there is clearly a genuine need to enhance Community promotion mechanisms concerning agricultural production. Moreover, the implementation of the Action Plan on Simplification calls indeed for the design of a single legal framework on the promotion of agricultural products for both internal and external markets. Promotion instruments and campaigns should be given the utmost importance when bearing in mind the foreseen tariff cuts, the elimination of export refunds and the Community domestic support cuts. In this respect, it is obvious that we ought to increase the scope and the budget for the promotion of our agricultural production to ensure viable competitiveness for our products on both internal and external markets. As a matter of fact, it is essential to increase the budgetary means to ensure quality promotion instruments and transparent measures within a single and simplified legal framework. More specifically, this morning debate on the wine common market organisation reform is an extremely good example of the urgent necessity to sufficiently invest in efficient promotion instruments and marketing measures within and outside the Union.

  Zdzisław Zbigniew Podkański (UEN), na piśmie. – Panie Przewodniczący! Jesteśmy zgodni, że działania informacyjne i promocja produktów rolnych, zarówno na rynku wewnętrznym, jak i w krajach trzecich, są niezbędne. Zgodni także jesteśmy, że należy uprościć i zharmonizować przepisy oraz ograniczyć procedury administracyjne związane z wdrażaniem polityki informacyjnej. Wiemy także, że właściwa informacja i promocja są dźwignią handlu i pozyskiwania nowych rynków dla produktów, oraz że kwota 45 840 000 euro wyrażona w wielkości przewidzianych płatności na rok 2007 jest zdecydowanie za niska.

Co powinniśmy w tej sytuacji robić i na co położyć szczególny nacisk? W moim przekonaniu powinniśmy postawić na promocję zdrowych ekologicznie artykułów rolnych, wolnych od GMO, rozpoczynając od młodzieży i placówek oświatowych. W ramach promocji, młodzież w szkole powinna otrzymać nie tylko owoce, ale także inne zdrowe ekologiczne produkty.

By uzyskać powodzenie, konieczne jest też wprowadzenie w życie systemu etykietowania zawierającego ważne dla konsumenta informacje m.in. pochodzenia produktu, jego jakości, metod produkcji, bezpieczeństwa, wartości odżywczych, itd. Informacje te powinny być zamieszczane na opakowaniach w językach ojczystych konsumentów. Konieczne jest więc uporządkowanie handlu i etykietowania w supermarketach, zwłaszcza w nowych państwach członkowskich.

By osiągnąć zamierzone efekty, niezbędne są: badania nowych rynków, udoskonalanie całego systemu kontroli oraz dobra współpraca wszystkich państw członkowskich.

  Andrzej Tomasz Zapałowski (UEN), na piśmie. – Pani Przewodnicząca! Dyskutowane dziś sprawozdanie dotyczące promocji produktów rolnych powinno w tytule zawierać słowo ekologicznej. Społeczeństwo spożywa określoną ilość pożywienia, nie chodzi nam przecież, aby spożywano jej więcej, ale aby jadło się zdrowo i żywność dobrej jakości.

W wielu miejscach zbiorowego żywienia na terenie UE podaje się żywność tak ubogaconą chemią i nawozami, że trudno się dziwić, iż mamy coraz grubsze kolejne pokolenia Europejczyków. Takiej żywności nie chciałbym promować. Europejskie społeczeństwo jest przez to bardziej chore i podatne na otyłość. Jeżeli naszym obywatelom zaczniemy dostarczać żywność dobrą, to ona sama stanie się reklamą w świecie. Ludzie na świecie powinni uzyskać przeświadczenie, że Europa produkuje i sprzedaje dobrą żywność.

W pełni popieram zapisy sprawozdania promujące samowystarczalność regionalną w produkcji żywności tradycyjnej dla danego obszaru. Na koniec gratuluję panu Golikowi dobrego sprawozdania.