Pełne sprawozdanie z obrad

Poniedziałek, 14 stycznia 2008 r. - Strasburg

16. Zniesienie dyskryminacji w stawkach i warunkach transportu (debata)

  Przewodniczący. − Kolejnym punktem porządku dziennego jest sprawozdanie (A6-0513) sporządzone przez Paolo Costę w imieniu Komisji Transportu i Turystyki w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie nr 11 dotyczące zniesienia dyskryminacji w stawkach i warunkach transportu, w związku z wykonaniem art. 79 ust. 3 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą, oraz rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie higieny środków spożywczych – aspekty transportowe [COM(2007)0090 – C6-0086/2007 – 2007/0037A(COD)].

  Günter Verheugen, wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej. – (DE) Panie przewodniczący! Szanowni państwo! Pragnę najpierw podziękować panu Coście za sporządzenie tego sprawozdania. Zmniejszenie obciążeń administracyjnych związanych z przepisami Unii Europejskiej stanowi jeden z najbardziej skutecznych sposobów poprawy otoczenia regulacyjnego dla 24 milionów przedsiębiorstw europejskich. Inicjatywa ta wnosi zatem istotny wkład w realizację naszych ambitnych celów partnerstwa na rzecz „wzrostu i zatrudnienia”.

Komisja Europejska przyjmuje zatem z zadowoleniem poparcie przez Parlament niezwłocznego przyjęcia tej niezbędnej procedury. Pozwoli to wyeliminować zbędne elementy dokumentacji wymaganej w transgranicznym transporcie towarów wewnątrz Unii Europejskiej. Przedmiotowy środek uchyli te przepisy, które nie są już odpowiednie, a które w rzeczywistości przyjęte zostały jeszcze w 1960 r.

Zgodnie z obowiązującymi jeszcze przepisami każdy przewoźnik musi z chwilą, w której przewożone przez niego towary przekraczają granicę wewnętrzną Wspólnoty, przedstawić szereg informacji dotyczących taryf, porozumień cenowych i warunków transportu. Zaproponowany przez Komisję Europejską uproszony system znacznie zmniejszy obciążenia administracyjne, z którymi boryka się obecnie około 300 000 europejskich przedsiębiorstw przewozowych i według szacunkowych danych takie przedsiębiorstwa zaoszczędzą w ten sposób ogółem co najmniej 160 milionów euro rocznie, co jest całkiem niezłym wynikiem.

Jeśli chodzi o samą procedurę, Komisja Europejska przyjmuje do wiadomości, że Parlament Europejski podzielił na dwie odrębne części ten tak zwany wniosek ogólny dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie nr 11 dotyczące zniesienia dyskryminacji w stawkach i warunkach transportu oraz rozporządzenie (WE) nr 852/2004 w sprawie higieny środków spożywczych.

Pragnę oświadczyć, że Komisja Europejska będzie w przyszłości preferowała tak zwane podejście ogólne, to jest przedkładanie pojedynczych wniosków, z których każdy dotyczył będzie szeregu środków mających na celu wyeliminowanie wszelkich zbędnych obciążeń administracyjnych. Są dwa powody przyjęcia takiego podejścia. Po pierwsze oczywistym jest, że celem nie jest zmiana istoty danego tekstu legislacyjnego, a jedynie – i powiem jeszcze raz: „jedynie” – ograniczenie do minimum biurokratycznych formalności. Po drugie takie podejście zwiększy tempo, z jakim środki tego rodzaju mogą być wprowadzane.

Komisja Europejska ma zatem nadzieję, że obydwa organy legislacyjne będą mogły poczynić szybkie postępy w pracach nad drugą częścią wniosku, to jest częścią dotyczącą higieny środków spożywczych.

Dziękuję wszystkim państwu za uwagę.

  Paolo Costa, sprawozdawca. − (IT) Panie przewodniczący, panie komisarzu, szanowni państwo! Tak naprawdę mógłbym powtórzyć wiele z tego, co powiedział już komisarz Verheugen, ale będę tego unikał. Jest to inicjatywa godna pochwały. Środki o małej skali przynoszą często znaczne skutki i jest to jeden z takich właśnie przypadków.

Mamy tutaj oczywiście do czynienia z przepisami, które zostały ustanowione w innej Europie. Rozporządzenie podstawowe zostało przyjęte w 1960 r., kiedy nasze kraje były odrębnymi bytami i kiedy przepisy dotyczące higieny i środków żywności mogły ukrywać dyskryminację i przeszkody w konkurencji. Dlatego konieczne było wskazanie, którą drogą należy podążać i gdzie należy przekroczyć granicę. Wiele kwestii musiało być określonych i wiele szczegółowych informacji musiało być podanych, ale ponieważ wiele z tych przepisów nie służy już żadnemu celowi, zasadne jest pozbycie się lub zmienienie ich.

Zdajemy sobie sprawę, że wszystkie przepisy dotyczące higieny żywności związane są z kwestiami wrażliwymi, a zatem czasochłonnymi. W związku z tym proponujemy rozwiązanie, które według mnie ma sens, a mianowicie wyodrębnienie przepisów transportowych, które łatwiej jest przyjąć i mam nadzieję stosować.

Komisja, której mam zaszczyt przewodniczyć, przyjęła moje sprawozdanie jednomyślnie. Napawa mnie to nadzieją, że jutro Parlament postąpi podobnie, umożliwiając podjęcie w niedalekiej przyszłości odpowiednich kroków.

Jest to przypadek korzystnego uproszczenia. Jest to rozwiązanie, które nie tylko upraszcza, ale jednocześnie dostosowuje do obecnej sytuacji i uwzględnia nowe sposoby przekazywania informacji, których pojawienie się powoduje, że wiele biurokratycznych procedur staje się zbędnych, a może nawet umożliwia nam poświęcenie więcej uwagi zapewnieniu, że żywność jest transportowana z jednego miejsca w Unii do drugiego w higienicznych warunkach.

  Silvia-Adriana Ţicău, w imieniu grupy PSE. – (RO) Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniający rozporządzenie nr 11 dotyczące zniesienia dyskryminacji w stawkach i warunkach transportu nakłada na przedsiębiorców zajmujących się przewozem towarów drogą lądową, koleją lub drogą wodną we Wspólnocie obowiązek przedstawiania informacji dotyczących stawek, odpowiednich umów i warunków przewozu oraz niezbędnej dokumentacji.

Tym samym przewoźnicy nie mogą dyskryminować poprzez stosowanie różnych stawek (w przypadku przewozu takich samych towarów takich samym środkiem transportu na tej samej trasie), ale różnicowanie stawek jest nadal dopuszczalne ze względu na państwo przeznaczenia lub pochodzenia.

Jest to bardzo ważne rozporządzenie, ale ponieważ obowiązuje od 1960 r., wymaga uaktualnienia. Projekt zmian upraszcza przepisy obowiązującego rozporządzenia i zapewnia większą stabilność w warunkach mających zastosowanie do przewozu towarów.

Z danych statystycznych przedstawionych przez Komisję Europejską wynika, co potwierdził komisarz, że przedmiotowe rozporządzenie będzie miało mniejszy lub większy wpływ na działalność około 300 tysięcy przedsiębiorstw transportowych, a wprowadzenie proponowanych zmian spowoduje w Unii Europejskiej zmniejszenie wydatków administracyjnych ogółem o około 160 milionów euro rocznie.

Parlament Europejski zamierza do 2012 r. zmniejszyć o 25% obciążenia administracyjne, z którymi borykają się przedsiębiorstwa. Wniosek dotyczący zmiany dwóch rozporządzeń, przedłożony Komisji Europejskiej, jest jednym ze środków zmierzających do osiągnięcie tego celu.

Jednakże prawdą jest, że Komisja Transportu została zawiadomiona z zastosowaniem procedury współdecyzji, co jest sprzeczne z art. 73 ust. 3 Traktatu. W związku z tym wniosek przedłożony przez pana Costę jako sprawozdawcę został przyjęty jednomyślnie.

  Reinhard Rack (PPE-DE). – (DE) Panie przewodniczący! Zaniedbałbym swoje obowiązki, jeślibym nie powtórzył po raz kolejny w imieniu naszej grupy to, co Komisarz powiedział tytułem wstępu, a mianowicie że przewodniczący Komisji Transportu i Turystyki naprawdę wypełnił swój obowiązek jako przewodniczący komisji, zajmując się tą w miarę prostą, ale niemniej ważną kwestią uregulowania usług przewozowych, szczególnie ze względu na fakt, że udało mu się zapewnić jednomyślne poparcie ze strony komisji.

Mamy nadzieję, że jednomyślność naszego głosowania spowodowała, że jego życie i praca stały się przyjemniejsze i chciałem po prostu jeszcze raz to podkreślić.

PRZEWODNICZY: MAREK SIWIEC
Wiceprzewodniczący

  Derek Roland Clark (IND/DEM). – Panie przewodniczący! Gratuluję Komisji Europejskiej, a nie słyszy pan często takich pochwał z tego miejsca, nieprawdaż? Czyżbyśmy jednak mieli tutaj do czynienia z rzadkim przypadkiem sprawozdania zmierzającego we właściwym kierunku? Donikąd?

Upieramy się, żeby dyskutować nad tym wnioskiem, ponieważ ma on na celu ograniczenie biurokracji. Autorzy tego wniosku przyznają, że małe przedsiębiorstwa uginają się pod ciężarem zbędnych przepisów prawa, z których niektóre zostały wprowadzone w życie jeszcze w latach 60. ubiegłego wieku. Uzasadnienie zawiera stwierdzenie, że zbędne obciążenia administracyjne utrudniają podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej, a także mają negatywny wpływ na konkurencyjność przedsiębiorstw. Zgadzam się z tym w całej rozciągłości. Dlaczego mielibyśmy na tym poprzestać? Dlaczego mamy ograniczać zbędne formalności jedynie w przypadku przedsiębiorstw zatrudniających nie więcej niż 10 pracowników? Pójdźmy na całość i rozszerzmy zakres stosowania tego rozwiązania na cały przemysł spożywczy! Pójdźmy dalej i spalmy 100 000 kolejnych aktów prawnych! Przy okazji zlikwidujmy Komisję Europejską, Parlament Europejski i Radę. Mówię poważnie. Poprzez zmniejszenie obciążeń biurokratycznych umożliwilibyśmy narodom europejskim uwolnienie się od ograniczeń, które w przeciwnym razie nieuchronnie spowodują, że w kwestii gospodarki staniemy się przegranymi XXI w.

  Paolo Costa, sprawozdawca. − (IT) Panie przewodniczący, szanowni państwo! Pragnę tylko powiedzieć, że wypowiadamy tutaj zbyt dużo zbędnych słów.

Wydaje mi się, że w pełni się zgadzamy co do tego, że wprowadzenie zmian było niezbędne, a także że zmierzają one we właściwym kierunku. Zasadnym jest wyodrębnienie dwóch grup przepisów w celu zniesienia dyskryminujących warunków transportu. Moim jedynym zaleceniem jest powtórzenie jutro tego samego, co powiedziałem w Komisji, w nadziei że osiągniemy ten sam rezultat, to jest jednomyślność lub niemalże jednomyślność w głosowaniu nad tym wnioskiem.

  Przewodniczący. − Debata została zamknięta.

Głosowanie odbędzie się we wtorek 15 stycznia 2008 r.