Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Συζητήσεις
Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2008 - Βρυξέλλες Έκδοση ΕΕ

17. Κατάσταση στη Γάζα (συζήτηση)
PV
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τις δηλώσεις του Υπάτου Εκπροσώπου για την κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας και της Επιτροπής σχετικά με την κατάσταση στη Γάζα.

 
  
MPphoto
 
 

  Javier Solana, Ύπατος Εκπρόσωπος της ΕΕ για την ΚΕΠΠΑ. − (ES) Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, που μου δίνετε τον λόγο σε αυτήν τη σημαντική συζήτηση που πρόκειται να ξεκινήσουμε.

Κύριε Πρόεδρε, ανοίγουμε μια συζήτηση για τα τραγικά γεγονότα που έχουν εκτυλιχθεί τις τελευταίες εβδομάδες και ημέρες: το θέμα της Γάζας, το θέμα των συνόρων μεταξύ Γάζας και Αιγύπτου, και τα σημεία διέλευσης των συνόρων μεταξύ Γάζας και Ισραήλ.

Το αποτέλεσμα που βλέπουμε τις τελευταίες ημέρες είναι τραγικό: υπάρχει μια πολύ έντονη επιδείνωση στην ανθρωπιστική κατάσταση και ακόμη και η κατάσταση της ασφάλειας έχει επιδεινωθεί σημαντικά.

Πιστεύω ότι η σημερινή συζήτηση πρέπει να είναι μια συζήτηση για το πώς μπορούμε να συμβάλλουμε στην επίλυση των προβλημάτων.

Έχουμε διεξάγει πολλές συζητήσεις σε αυτό το Κοινοβούλιο σχετικά με τα προβλήματα του παρελθόντος, και πιστεύω ότι σήμερα πρέπει να δούμε αν εμείς στην Ευρωπαϊκή Ένωση είμαστε ικανοί να συμβάλλουμε στην επίλυση αυτού του σημαντικού προβλήματος (διότι θα έχει επίσης αντίκτυπο στη Διάσκεψη της Αννάπολις και στην ειρηνευτική διαδικασία).

Θα ήθελα να επισημάνω για άλλη μία φορά ότι εμείς, η Ευρωπαϊκή Ένωση, ήμασταν συνεπείς ζητώντας να ανοίξουν τα συνοριακά σημεία διέλευσης και να υπάρχει ελεύθερη διακίνηση ανθρώπων και αγαθών, που θα υπόκειται σε δικλείδες ασφαλείας, αγαθών όχι μόνο για σκοπούς ανθρωπιστικής βοήθειας, αλλά επίσης αγαθών που μπορεί να συμβάλλουν στην οικονομική ανάπτυξη της περιοχής, συγκεκριμένα της Δυτικής Όχθης και της Γάζας.

Αν λείπουν αυτά τα τρία βασικά στοιχεία –πολιτική ανάπτυξη, οικονομική ανάπτυξη και αλλαγές στην κατάσταση στην περιοχή– θα είναι πολύ δύσκολο για εμάς να προχωρήσουμε μπροστά. Πρέπει να υπάρξει πρόοδος σε αυτά τα τρία πεδία και αυτή η πρόοδος πρέπει να σημειωθεί και στα τρία πεδία ταυτόχρονα.

Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς οι Ευρωπαίοι;

Από την εμφάνιση αυτής της νέας κατάστασης είμαστε σε συνεχή επαφή με τους βασικούς πρωταγωνιστές.

Όπως γνωρίζετε, την Κυριακή έγινε μια σημαντική συνάντηση του Αραβικού Συνδέσμου όπου τέθηκαν όλα τα ζητήματα και έγιναν προσπάθειες να σχεδιαστεί μια φόρμουλα επίλυσης της κατάστασης: μια φόρμουλα η οποία δεν απέχει πολύ από εκείνη που πρότεινε ο υπουργός Φαγιάντ στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο μερικές εβδομάδες πριν και την οποία επανέλαβε την Κυριακή στη σύνοδο κορυφής του Αραβικού Συνδέσμου ή στην υπουργική διάσκεψη του Αραβικού Συνδέσμου: πρέπει να εξευρεθεί μια μέθοδος ανάκτησης του ελέγχου των συνόρων, ούτως ώστε να μπορέσει η Παλαιστινιακή Αρχή να έχει την ευθύνη τους.

Αν συνέβαινε αυτό τότε, κατά τη γνώμη μου, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έπρεπε να θέσει εκ νέου το ζήτημα της Ράφα ακριβώς όπως κάναμε το 2005.

Όπως γνωρίζετε, δεν έχουμε επί του παρόντος φυσική παρουσία εκεί· είμαστε διαθέσιμοι να αναπτυχθούμε στην περιοχή αμέσως μόλις μας το ζητήσουν, αλλά αυτήν τη στιγμή δεν έχουμε παρουσία εκεί· δεν έχουμε παρουσία στα σύνορα από τη στιγμή που η Γάζα επήλθε στον έλεγχο της Χαμάς, διότι δεν μας δόθηκε η άδεια να είμαστε παρόντες εκεί.

Πιστεύω ότι αυτό που θα έπρεπε να κάνουμε θα ήταν να ενεργήσουμε σύμφωνα με τη συζήτηση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τη Δευτέρα και με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου, καθώς πιστεύω ότι τα ψηφίσματα της Δευτέρας είναι πολύ καλά και έχουν δώσει μια αίσθηση κατεύθυνσης η οποία έχει χαιρετηθεί από όλες τις πλευρές: την Αίγυπτο, τους Παλαιστινίους και το Ισραήλ.

Επομένως, πιστεύω ότι είμαστε στον σωστό δρόμο. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να δούμε πώς θα διασφαλίσουμε ότι ο δρόμος που χαράζουμε σύμφωνα με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου μπορεί να γίνει γρήγορα πραγματικότητα.

Ο ανθρώπινος πόνος που βιώνεται είναι τρομερός: το ίδιο και ο ανθρώπινος πόνος στο νότιο Ισραήλ το οποίο δέχεται επίσης τα πυρά από τους πυραύλους που εκτοξεύονται από τη βόρεια Γάζα, εναντίον του ίδιου του λαού της, ένας παράγοντας ο οποίος πραγματικά καθιστά τη σταθερότητα ανέφικτη.

Αν σχεδιάζαμε ένα πακέτο που να καλύπτει όλα αυτά τα θέματα, συμπεριλαμβανομένης της απελευθέρωσης του Al-Haram ash-Sharif, η οποία πρέπει να συμπεριληφθεί αν ο στόχος μας είναι να σταθεροποιηθεί η κατάσταση, θα μπορούσαμε ίσως να συνεργαστούμε, και αυτό είναι κάτι που θα ήθελα πολύ να επαναλάβω, για να επιλυθεί η κατάσταση.

Όπως είπα, είμαι σε συνεχή επαφή με τους πιο σημαντικούς παράγοντες. Θα ταξιδέψω στην Αίγυπτο αμέσως μόλις τελειώσουν οι σύνοδοι εργασίας που βρίσκονται υπό εξέλιξη μεταξύ των Παλαιστινίων και των Αιγυπτίων, οι οποίες άρχισαν σήμερα. Αύριο ή μεθαύριο θα είμαι εκεί ώστε να μπορέσω να συμμετάσχω επίσης και να σκιαγραφήσω τη συνεισφορά που θα είναι σε θέση να προσφέρει η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ειλικρινά πιστεύω ότι η καλύτερη λύση θα ήταν να επιστρέψουμε σε μια πιο ολοκληρωμένη κατάσταση στην οποία η Παλαιστινιακή Αρχή θα είχε τον έλεγχο των συνόρων και θα υπήρχε ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών και προσώπων· όχι μόνο για ανθρωπιστική βοήθεια αλλά επίσης για οικονομική ανάπτυξη και εμπόριο, που είναι απαραίτητα προκειμένου να επιτευχθεί πραγματική πρόοδος.

Κυρίες και κύριοι, πιστεύω ότι αντιμετωπίζουμε μια πολύ δύσκολη κατάσταση διότι, όπως είπα στη αρχή, όλα στη Μέση Ανατολή συνδέονται μεταξύ τους.

Αν δεν μπορέσουμε να σημειώσουμε πρόοδο προς την επίλυση του προβλήματος της Γάζας, τότε η ειρηνευτική διαδικασία θα έχει επίσης πρόβλημα. Επομένως, έχουμε επωμιστεί μια μεγάλη ευθύνη· παρακαλώ αντιληφθείτε τι έχουμε μπροστά μας, και να είστε σίγουροι ότι εμείς, η Επίτροπος και εγώ, θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατό προκειμένου να αφιερώσουμε τον χρόνο που μας μένει αυτές τις λίγες εβδομάδες για να δούμε αν μπορούμε να συμβάλλουμε στην εξεύρεση μιας λύσης εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Κύριε Πρόεδρε, δεν έχω τίποτα άλλο να προσθέσω παρά μόνο να εκφράσω την επιθυμία μου να συμβάλω στην επίτευξη αυτού του στόχου και να έχω τη στήριξη των μελών αυτού του Κοινοβουλίου για να το πετύχω.

 
  
MPphoto
 
 

  Benita Ferrero-Waldner, Μέλος της Επιτροπής. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ότι, όταν βρεθήκαμε στην Αννάπολις, υπήρξε μια στιγμή ελπίδας. Πάντα έκανα λόγο για συγκρατημένη αισιοδοξία, καθώς γνωρίζω πόσο δύσκολο είναι να ξεκινήσουν οι διμερείς διαπραγματεύσεις μεταξύ του πρωθυπουργού Ολμέρτ και του Προέδρου Αμπάς, έπειτα όμως διοργανώσαμε μια πολύ επιτυχημένη, κατά τη γνώμη μου, διάσκεψη για την ανάληψη συνεισφορών στο Παρίσι, όπου διαπιστώσαμε τέτοια στήριξη ώστε πιστέψαμε ότι υπήρχε πλέον μια νέα πραγματική δυναμική . Συγχρόνως, όμως, γνωρίζαμε ότι αυτή η νέα δυναμική μπορούσε να εκτροχιαστεί ανά πάσα στιγμή. Φρονώ ότι η κατάσταση στη Γάζα και η εκτεταμένη βία που παρακολουθήσαμε τον Ιανουάριο είναι μία από εκείνες τις πολύ δύσκολες καταστάσεις, μεταξύ άλλων –συμπεριλαμβανομένων των επιθέσεων με ρουκέτες και όλμους που τραυμάτισαν τον άμαχο ισραηλινό πληθυσμό– που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στον εκτροχιασμό της όλης διαδικασίας. Βεβαίως, κατανοούμε την υποχρέωση του κράτους του Ισραήλ να υπερασπίζεται τους πολίτες του. Η ισραηλινή στρατιωτική αντίδραση έχει προκαλέσει πολλούς θανάτους και τραυματισμούς μεταξύ των Παλαιστινίων της Γάζας. Πάντα υποστηρίζαμε ότι τα μέτρα εγκλεισμού των πολιτών δεν είναι εφαρμόσιμα και πάντα υποστηρίζαμε την ελευθερία πρόσβασης και κυκλοφορίας. Τα μέτρα αυτά πλήττουν βαρύτατα τον άμαχο πληθυσμό της Γάζας. Δεν μπορεί, συνεπώς, να προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η κατάσταση έφτασε στα άκρα όταν οι πολίτες διέρρηξαν τους διάφορους φράχτες και τείχη μεταξύ της Αιγύπτου και της Γάζας.

Το ερώτημα που τίθεται τώρα –και επ’ αυτού στηρίζω πλήρως τον Χαβιέρ Σολάνα– είναι το εξής: τι μπορούμε να κάνουμε για να επιτύχουμε και πάλι θετικά αποτελέσματα; Είχαμε εγκατεστημένη στην περιοχή για μεγάλο διάστημα την αποστολή συνοριακής συνδρομής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το σημείο διέλευσης της Ράφα, δυστυχώς όμως τους τελευταίους μήνες δεν κατάφερε να ασκήσει επιρροή, οπότε υπάρχει ίσως η ευκαιρία να επαναλάβουμε εμείς οι Ευρωπαίοι αυτήν την προσπάθεια και να επιχειρήσουμε να επιτύχουμε κάποιο είδος λύσης. Θεωρώ θετικό το γεγονός ότι ο Χαβιέρ Σολάνα θα επισκεφθεί την Αίγυπτο για να διερευνήσει την κατάσταση και ενδεχομένως να συμβάλει σε κάποια συμφωνία μεταξύ των διαφόρων πλευρών, πράγμα που θα είναι πολύ περίπλοκο. Νομίζω, όμως, ότι είναι επίσης σημαντικό το γεγονός ότι ο Σαλάμ Φαγιάντ έχει προετοιμάσει εδώ και κάποιο διάστημα μια παρέμβαση της Παλαιστινιακής Αρχής για τον έλεγχο των συνόρων, διότι και αυτό είναι επίσης σημαντικό. Εν τέλει, η ευθύνη ανήκει σε αυτούς. Προκειμένου να καταστεί δυνατό κάτι τέτοιο, φρονώ ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί και πάλι να μεσολαβήσει για να διευκολύνει τη διαδικασία. Ίσως να μην λειτουργήσουμε καν ως διαμεσολαβητές αλλά ως παράγοντες διευκόλυνσης. Πραγματοποιήθηκε προσφάτως η πρώτη συνεδρίαση ελέγχου πεπραγμένων στο Παρίσι, όπου συναντήθηκαν ο Bernard Kouchner, ο υπουργός Εξωτερικών της Νορβηγίας, καθώς και ο Τόνι Μπλερ. Είμαι επίσης μία από τους συμπροέδρους αυτής της διάσκεψης. Προσπαθήσαμε να δούμε τι μπορεί να γίνει στην πράξη προκειμένου να μπορέσει να προχωρήσει η κατάσταση, να μην υπάρχουν μόνο αρνητικές εμπειρίες. Αποφασίσαμε από κοινού να επιλέξουμε τα λεγόμενα σχέδια ταχείας έναρξης – αφενός, για υποδομές ασφάλειας και, αφετέρου, για σχολεία ειδικότερα, καθότι είναι ένας τομέας στον οποίο όλοι μπορούν να δουν, να αισθανθούν, ακόμη ίσως και να οσμισθούν ότι υπάρχει ελπίδα, ότι θέλουμε να προσφέρουμε ελπίδα, και ότι η ελευθερία πρόσβασης και κυκλοφορίας είναι πράγματι μία από τις αναγκαίες προϋποθέσεις, διότι διαφορετικά η οικονομική ανάπτυξη δεν θα μπορέσει να ξεκινήσει. Συνεπώς, στηρίζουμε πλήρως αυτήν την προσπάθεια και προσπαθούμε τώρα να συνεχίσουμε αυτήν τη στρατηγική.

 
  
MPphoto
 
 

  José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (ES) Κύριε Πρόεδρε, αν έπρεπε να περιγράψω με μία μόνο λέξη αυτό που βλέπουμε τις τελευταίες ημέρες στα νότια σύνορα της Λωρίδας της Γάζας θα χρησιμοποιούσα τη λέξη «απελπισία».

Δύο χρόνια πριν διεξήχθησαν εκλογές στην Παλαιστίνη. Αρκετοί συνάδελφοι αυτού του Κοινοβουλίου –η κ. De Keyser, ο κ. McMillan-Scott και άλλοι– ήταν παρόντες κατά τη διάρκεια αυτής της εκλογικής διαδικασίας και σήμερα, δύο χρόνια μετά, ο παλαιστινιακός σκοπός έχει γίνει κομμάτια και η κατάσταση που επικρατεί είναι κατάσταση ερήμωσης, απόγνωσης και απελπισίας, γεγονός που αποδεικνύει ότι εδραίωση μιας δημοκρατίας δεν σημαίνει μόνο την άσκηση του δικαιώματος της ψήφου, αλλά ότι πρέπει να υπάρχουν αντιπροσωπευτικά θεσμικά όργανα, μια νόμιμη κατανομή των εξουσιών και σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αρχίζοντας με το δικαίωμα στη ζωή.

Η διεθνής κοινότητα ικέτεψε τη Χαμάς να αποκηρύξει τη βία. Αρνήθηκαν να το κάνουν, και γι’ αυτόν τον λόγο παραμένουν στη λίστα τρομοκρατικών οργανώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Είναι προφανές ότι τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν καλά ούτε από την άλλη πλευρά: το Ισραήλ έχει χαρεί με τη διάσπαση του παλαιστινιακού σκοπού, συνεχίζει την πολιτική των εποικισμών, ασκεί καταστολή χωρίς διακρίσεις και έχει εφαρμόσει έναν σκληρό αποκλεισμό που δεν έχει πετύχει τίποτα άλλο εκτός από την ενίσχυση της οργάνωσης της Χαμάς.

Τι μπορούμε να κάνουμε; Πιστεύω ότι ο κ. Σολάνα έχει περιγράψει τέλεια την κατάσταση: να υποστηρίξουμε τις προσπάθειες του Ύπατου Εκπροσώπου, να υποστηρίξουμε την προσέγγιση που υιοθέτησε η Διάσκεψη της Νάπολης μέσω της Τετραμερούς και οι μετριοπαθείς αραβικές χώρες, και πάνω από όλα να στηρίξουμε μια πολιτική αναφορικά με την οποία πιστεύω ότι πρέπει να εκφράσουμε την εκτίμησή μας στην Επιτροπή και στην Επίτροπο Ferrero-Waldner, δηλαδή μια πολιτική που φέρνει τον άνθρωπο στο επίκεντρο της δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τους ανθρώπους που υποφέρουν, που πονάνε, που αγωνιούν και πεθαίνουν και, κατά την άποψή μου, αυτό συμβαίνει άσκοπα εδώ και πολύ καιρό στη Μέση Ανατολή.

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. MAURO
Αντιπροέδρου

 
  
MPphoto
 
 

  Véronique De Keyser, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, όλα τα τείχη κάποια στιγμή πέφτουν: τα τείχη της Ιεριχούς, το τείχος του Γκέτο της Βαρσοβίας, το Τείχος του Βερολίνου, το Τείχος του Ατλαντικού, το τείχος της αδιαφορίας. Το Τείχος της Ράφα, με τη συμβολική σημασία του, είναι μέρος αυτού του διακαούς πόθου που έχει ο άνθρωπος να είναι ελεύθερος.

Τι έκανε, όμως, ο πληθυσμός της Γάζας με την προσφάτως ανακτηθείσα ελευθερία του; Διέφυγαν στην Αίγυπτο; Εξοπλίστηκαν με καλάσνικοφ; Όχι, διότι δυστυχώς τα όπλα φθάνουν στον προορισμό τους, με ή χωρίς τείχος. Πήγαν να προμηθευτούν αγαθά πρώτης ανάγκης. Πήγαν να ψωνίσουν, να αγοράσουν φάρμακα και γάλα για τα μωρά, πράγματα που δεν διατίθενται στη Γάζα. Μοτοποδήλατα, αίγες και βοοειδή ανυψώθηκαν με γερανούς στη Ράφα, υπό τις επευφημίες του πλήθους. Ήταν μια σουρεαλιστική εικόνα. Στη συνέχεια, ο καθένας πήγε σπίτι του. Αυτές οι εικόνες είναι εύγλωττες: αυτό που ήταν χθες αδύνατο ξαφνικά έγινε γι’ αυτούς δυνατό, και ύστερα επέστρεψαν στην καθημερινότητά τους.

Εμείς τώρα έχουμε ιστορική ευθύνη. Το θέμα δε είναι πλέον ποιος θα ανοίξει τις πύλες μιας υπαίθριας φυλακής, αλλά ποιος θα τις ξανακλείσει, για να επαναφέρει τον λαό της Γάζας στην αργή ασφυξία του. Από την έναρξη των συνομιλιών της Αννάπολις, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει χάσει επαφή με τις εξελίξεις. Λόγω του οδικού χάρτη, παρέδωσε τον έλεγχο της ειρηνευτικής διαδικασίας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η εξασφάλιση της συμπροεδρίας της Διάσκεψης Δωρητών υπήρξε πραγματικό επίτευγμα. Εύγε! Ωστόσο, οι Ευρωπαίοι είχαν εντολή για πρόσβαση στη Γάζα από το 2005. Θα είμαστε σε θέση, μαζί με τους Αιγύπτιους, την Παλαιστινιακή Αρχή, τη Χαμάς και το Ισραήλ, να ξαναρχίσουμε τον διάλογο και να επιτύχουμε πρόσβαση στον έξω κόσμο για τους Παλαιστίνιους, ή, αντιθέτως, θα κοιτάζουμε ως παρατηρητές την καταστολή που αναπόφευκτα θα έλθει; Αυτή είναι η ουσία του θέματος. Πέρα από το έργο της αποστολής συνοριακής συνδρομής της ΕΕ, το θέμα αυτό αφορά το μέλλον της παλαιστινιακής ενότητας και της ειρηνευτικής διαδικασίας, τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου και τη φήμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εξ ονόματος της Ομάδας μου, θέλω να απευθύνω στον κ. Σολάνα, ένα σαφές μήνυμα: για όνομα του Θεού, προχωρήστε!

 
  
MPphoto
 
 

  Chris Davies, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, ως μέλος της αντιπροσωπείας του Κοινοβουλίου στο Παλαιστινιακό Νομοθετικό Συμβούλιο, προσπαθώ να καταλάβω γιατί, όταν ζητούμε τον τερματισμό της δημιουργίας εποικισμών, οι Ισραηλινοί μας αγνοούν και εμείς δεν αντιδρούμε. Γιατί, όταν ζητούμε την κατάργηση των σημείων ελέγχου, οι Ισραηλινοί μας αγνοούν και εμείς δεν αντιδρούμε. Γιατί, όταν ζητούμε τον τερματισμό της συλλογικής τιμωρίας του πληθυσμού της Γάζας, Ισραηλινοί μας αγνοούν και εμείς δεν αντιδρούμε.

Είμαι, λοιπόν, ιδιαιτέρως ευγνώμων στον Marc Otte, τον ειδικό αντιπρόσωπο της ΕΕ στη Μέση Ανατολή, ο οποίος προσήλθε σε μια συνάντηση της αντιπροσωπείας εχθές και είπε ότι η πολιτική μας –η πολιτική της Ευρώπης– είναι να ακολουθούμε τις αποφάσεις της Αμερικής.

Τώρα, μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ είπε για τον Πρόεδρο Μπους: «Δεν κάνει τίποτε στο οποίο να μην συμφωνώ. Δεν υποστηρίζει τίποτε στο οποίο να είμαι αντίθετος. Δεν λέει τίποτε που να θεωρεί ότι θα δυσκολέψει την κατάσταση για το Ισραήλ».

Με άλλα λόγια, η αμερικανική πολιτική είναι η ισραηλινή πολιτική, και εμείς οι Ευρωπαίοι παίζουμε το παιχνίδι «ακολουθήστε τον αρχηγό». Δεν είναι να απορεί, λοιπόν, κανείς που οι καταδικαστικές μας δηλώσεις κατά των πράξεων του Ισραήλ ηχούν τόσο κούφιες στους Παλαιστινίους. Και δεν είναι να απορεί κανείς για την παντελή έλλειψη προόδου. Αυτή η ευρωπαϊκή προσέγγιση μας έκανε να υποστηρίξουμε τις εκλογές στην Παλαιστίνη πριν από δύο χρόνια, αλλά να αρνηθούμε έπειτα να λάβουμε υπόψη το αποτέλεσμα – υπονομεύοντας έτσι την υποστήριξή μας για τη δημοκρατία σε όλη τη Μέση Ανατολή.

Αυτή η προσέγγιση μας έκανε να ζητήσουμε τον σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας των Παλαιστινίων – όταν όμως σχηματίστηκε κυβέρνηση ενότητας, αρνηθήκαμε να συνομιλήσουμε με τον πρωθυπουργό και με τα μισά μέλη του υπουργικού συμβουλίου, και η κυβέρνηση κατέρρευσε.

Αυτή η προσέγγιση είχε ως αποτέλεσμα να αρνούμαστε να συνομιλήσουμε με εκπροσώπους της Χαμάς στη Γάζα, παρά το γεγονός ότι αποτελούν την πραγματική εξουσία στην περιοχή. Ποια είναι τα διδάγματα που έχουμε αντλήσει από την ιστορία; Δεν είναι καιρός να κόψει η Ευρώπη τα δεσμά που μας τυφλώνουν και μας κρατούν προσκολλημένους σε αυτήν τη μονόπλευρη πολιτική της Αμερικής και του Ισραήλ; Δεν είναι καιρός να μιλήσουμε με ανεξάρτητη φωνή και να δράσουμε με όραμα;

 
  
MPphoto
 
 

  Daniel Cohn-Bendit, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Σολάνα, κυρία Επίτροπε, η ομηρία ενός ολόκληρου λαού υπήρξε αποτυχία. Είναι ένα μάθημα από μια άλλη εποχή το οποίο δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει, όμως η χειρότερη πτυχή αυτού είναι ότι η κατάσταση έχει επιδεινωθεί, πολιτικά και σε ανθρώπινο επίπεδο. Κατά συνέπεια, οφείλουμε να θέσουμε στον εαυτό μας ορισμένα ερωτήματα. Η πολιτική απομόνωσης της Χαμάς και, κατά συνέπεια, η απομόνωση της Γάζας έχει αποτύχει. Η Χαμάς είναι τώρα περισσότερο δημοφιλής από ποτέ: ο κ. Σολάνα και η Επίτροπος είπαν ότι οι Παλαιστίνιοι πρέπει να ανακτήσουν τον έλεγχο των συνόρων, αλλά πώς μπορεί η Παλαιστινιακή Αρχή να ανακτήσει την εξουσία στη Γάζα; Τα σύνορα δεν είναι η Δυτική Όχθη. Αυτό είναι ένα πρόβλημα. Το άλλο πρόβλημα είναι τα σύνορα της Γάζας. Πέραν αυτού, υπάρχει συμφωνία μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ, βάσει της οποίας οι Αιγύπτιοι στο Σινά δεν έχουν δικαίωμα να είναι ένοπλοι. Είναι μια συμφωνία που συνάφθηκε πριν από 20 έτη, από τη συνθήκη ειρήνης. Ακόμη και αν οι Αιγύπτιοι ήθελαν να σταματήσουν τρομοκράτες στο Σινά, αυτό δεν τους επιτρέπεται επομένως να το πράξουν. Έτσι, η κατάσταση είναι εντελώς παρανοϊκή και είναι αλήθεια ότι σε αυτήν την παρανοϊκή κατάσταση πρέπει αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Η πρώτη ευθύνη είναι ο λαός της Γάζας να έχει τη δυνατότητα να ζει, και γι’ αυτό πρέπει να διαπραγματευτούμε με αυτούς που κατέχουν τη διοικητική εξουσία στη Γάζα. Δεν μπορούμε να πούμε: «θέλουμε να τους δώσουμε τρόφιμα και νερό, θέλουμε να τους δώσουμε φάρμακα, αλλά δεν θέλουμε να μιλήσουμε σε αυτούς που μπορούν να τους παραδώσουν τα φάρμακα».

Δεύτερον, οφείλουμε να πούμε ότι οι Παλαιστίνιοι θα πιστέψουν στην ειρήνη όταν η ειρήνη τους δώσει κάτι. Στη Δυτική Όχθη αυτήν τη στιγμή, δεν έχει υπάρξει βελτίωση με το θέμα των συνόρων ή με την ελεύθερη κυκλοφορία. Η ειρήνη είναι κάτι συγκεκριμένο, όχι αφηρημένο. Οι ρουκέτες δεν θα σταματήσουν στην παρούσα κατάσταση, και για να είναι το Ισραήλ ασφαλές πρέπει κατά συνέπεια να του πούμε: «Ο αποκλεισμός καθιστά τη ζωή αδύνατη για τους Παλαιστίνιους και αυτό θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια του Ισραήλ». Αυτή είναι η αλήθεια. Πρέπει επίσης να πούμε στον κ. Μπους: «Σε κάθε περίπτωση δεν θα είστε εκεί σε μερικούς μήνες. Γι’ αυτό μην μιλάτε και αφήστε την πολιτική σε άλλους που έχουν καλύτερη γνώση της κατάστασης». Είτε η ισραηλινή πολιτική ακολουθεί την αμερικανική πολιτική είτε το αντίστροφο, είναι αποτυχημένες και δε μπορούμε να τις στηρίζουμε. Κατά συνέπεια, δεν αρκεί η Ευρωπαϊκή Ένωση να λέει «Προχωρήστε», πρέπει να πει: «Προχωρήστε προς την σωστή κατεύθυνση, μιλήστε σε αυτούς που είναι υπεύθυνοι, και μιλήστε στους ισραηλινούς ηγέτες». Πρέπει να πούμε ότι η αλληλεγγύη μας με το Ισραήλ δεν σημαίνει ότι θα το υποστηρίζουμε σε μια εντελώς αυτοκαταστροφική πολιτική.

 
  
MPphoto
 
 

  Francis Wurtz, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Σολάνα, κυρία Επίτροπε, οι ήρωες της Γάζας έχουν ακόμη μία φορά αποδείξει ότι κανένα οχυρωμένο τείχος δεν μπορεί να φυλακίσει το ελεύθερο πνεύμα της ανθρωπότητας και καμία μορφή βίας δεν μπορεί να υποτάξει τη ζωή. Αυτό είναι απόσπασμα από την ομιλία που εκφώνησε στα σημεία εισόδου στη Γάζα το περασμένο Σάββατο η ισραηλινή υποστηρίκτρια της ειρήνης και βραβευμένη με το Βραβείο Ζαχάρωφ Nurit Peled, η οποία ήταν εκεί μαζί με άλλους παλαιστίνιους και ισραηλινούς διαδηλωτές.

Είναι αδύνατο να μην συμμεριστούμε τη συγκίνηση που ένοιωσε αυτή η Μάνα Κουράγιο στην εικόνα αυτών των ανθρώπων, καταπιεσμένων και ταπεινωμένων σε αφόρητο βαθμό, να περνούν από τα ανοίγματα παραβιάζοντας τον αποκλεισμό που έχει επιβάλλει το Ισραήλ και τελικά να αναπνέουν καθαρό αέρα, με τον χρόνο να βρουν γάλα για τα παιδιά, τροφή για την οικογένεια και μια μικρή ευτυχία για να ανυψώσει το ηθικό τους.

Και τώρα τι γίνεται; Μπορούμε όλοι να δούμε τη διπλή απειλή που προβάλλει από τους ισραηλινούς ηγέτες. Πρώτον, η πρόθεση να κάνουν χρήση βίας για να κλείσουν αυτόν τον μικρό ελεύθερο χώρο, ή να φροντίσουν για το εκ νέου κλείσιμό του. Η δεύτερη, πιο γενική, απειλή είναι να απαλλαγούν από την ευθύνη της χώρας κατοχής για τη Γάζα και να την παραδώσουν στην Αίγυπτο.

Προκειμένου οι ακριβείς λέξεις της δήλωσης του Συμβουλίου της 28ης Ιανουαρίου να έχουν οιαδήποτε πραγματική σημασία, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να συμφωνήσει να ασκήσει μεγαλύτερη πίεση στις ισραηλινές αρχές πέρα από τις συνήθεις περιφράσεις γεμάτες περιστροφές, απ’ ευθείας και στην Τετραμερή, να δεχθούν την αρχή του μονίμου ανοίγματος σημείων διέλευσης, υπό την ευθύνη της Παλαιστινιακής Αρχής και με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Αραβικού Συνδέσμου. Αν η Παλαιστινιακή Αρχή εξακολουθήσει να στερείται οιασδήποτε δυνατότητας να προσφέρει στον λαό της την παραμικρή ελπίδα για το μέλλον και να εργαστεί προς την κατεύθυνση της εθνικής παλαιστινιακής συμφιλίωσης που είναι απαραίτητη, αυτό θα ισοδυναμούσε με την αποδοχή του χειρότερου δυνατού σεναρίου. Φοβούμαι ότι αυτήν τη στιγμή οδεύουμε ταχέως προς αυτήν την κατεύθυνση.

Όλοι γνωρίζουμε ότι χρειάζεται μια ώθηση από τη διεθνή κοινότητα στη Γάζα και στη Δυτική Όχθη, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ. Αυτή η ώθηση δεν θα έλθει από έναν φθαρμένο και ανυπόληπτο αμερικανό Πρόεδρο. Άρα στην Ευρώπη απομένει να δράσει.

 
  
MPphoto
 
 

  Charles Tannock (PPE-DE).(EN) Κύριε Πρόεδρε, η Γάζα παραμένει μια ανθρώπινη τραγωδία, και κανείς μας σε τούτο το Σώμα δεν μπορεί να κατηγορήσει τους παλαιστινίους πολίτες, που υποφέρουν επί τόσα χρόνια, για το γεγονός ότι έριξαν τα τείχη στα σύνορα της Ράφα και πέρασαν στην Αίγυπτο για να αγοράσουν αγαθά.

Εντούτοις, η τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς, την οποία έχει θέσει εκτός νόμου η ΕΕ, διατηρεί τον βάναυσο έλεγχό της στην περιοχή και στους πολίτες της Γάζας, και συνεχίζει το έγκλημα πολέμου, κατά τη γνώμη μου, της εκτόξευσης ρουκετών Κασάμ αδιακρίτως κατά ισραηλινών αμάχων, συμπεριλαμβανομένης προσφάτως της μεγαλύτερου βεληνεκούς επίθεσης στην Ασκελόν. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε το Ισραήλ για τον οικονομικό αποκλεισμό που έχει επιβάλει, επιτρέποντας μόνο την είσοδο απαραίτητης ανθρωπιστικής βοήθειας.

Λυπούμαι, κύριε Davies· λυπούμαι, κύριε Cohn-Bendit: αν η Χαμάς σταματήσει την εκτόξευση ρουκετών, το Ισραήλ θα άρει τον αποκλεισμό – είναι τόσο απλό.

 
  
MPphoto
 
 

  Ioan Mircea Paşcu (PSE).(EN) Κύριε Πρόεδρε, ο χωρισμός της Γάζας από τη Δυτική Όχθη περιπλέκει περαιτέρω, από τη μία πλευρά, μια ήδη περίπλοκη κατάσταση· από την άλλη πλευρά, όμως, την απλουστεύει.

Επιτρέψτε μου να εξηγήσω τι εννοώ με τον δεύτερο ισχυρισμό. Πρώτον, διευκόλυνε τον διάλογο μεταξύ του Ισραήλ και της Παλαιστινιακής Αρχής από τη Δυτική Όχθη. Δεύτερον, περιόρισε τους εκφραστές ενός επιθετικού ριζοσπαστικού ισλαμισμού, επιτρέποντας τη σαφή προσέγγισή του, καθότι υπάρχουν οι ριζοσπάστες ηγέτες της Χαμάς, αφενός, και ο λοιπός πληθυσμός, αφετέρου, και σε αυτό το πλαίσιο δεν είναι δύσκολο να αποφασίσουμε ποια πλευρά πρέπει να υποστηρίξουμε.

Τρίτον, κάτι που προκύπτει από τα ανωτέρω, αντί για δύο παράγοντες στην εξίσωση (έναν πολύ σαφή –το Ισραήλ– και έναν πιο ασαφή – τους Παλαιστινίους), τώρα έχουμε τρεις σαφώς προσδιορισμένους παράγοντες –συμπεριλαμβανομένης της Γάζας– σε μια εξίσωση που τους παράγοντές της χωρίζει το σημείο του πολλαπλασιασμού, πράγμα που σημαίνει ότι εάν έστω και ένας είναι μηδενικός, το αποτέλεσμα είναι μηδενικό.

 
  
MPphoto
 
 

  David Hammerstein (Verts/ALE). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, μόνο μερικές πολύ συγκεκριμένες ερωτήσεις: πώς μπορούμε να επιστρέψουμε στην αποστολή συνοριακής συνδρομής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Ράφα, δεδομένης της ανασφάλειας της προηγούμενης κατάστασης; Πρόκειται για ένα άοπλο ευρωπαϊκό σώμα! Αν πέσει έστω και ένας πυροβολισμός, αν δημιουργηθεί μια κατάσταση στη οποία υπάρχει το παραμικρό ρήγμα στην ασφάλεια, θα επιστρέψουν όλοι οι αστυνομικοί στο ξενοδοχείο τους στο Άσκελον;

Πώς μπορούμε να διαπραγματευτούμε μια συμφωνία με τους Παλαιστίνιους, την Αίγυπτο και το Ισραήλ για να αλλάξουμε αυτήν την κατάσταση; Αν δεν είμαστε σε θέση να το κάνουμε δεν έχει νόημα να επιστρέψουμε στην προηγούμενη κατάσταση, όπως είπε η κ. Ferrero-Waldner. Πρέπει να έχουμε μια κατάσταση που δεν θα είναι επιρρεπής στην ανασφάλεια.

Στη συνέχεια, πώς μπορούμε να σημειώσουμε πρόοδο προς την ειρήνη χωρίς να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση στη Γάζα; Η διαδικασία της Νάπολης αγνόησε την κατάσταση στη Γάζα, και πιστεύω ότι είναι αδύνατο να συνεχίσουμε αυτήν τη στάση: είναι αδύνατο να υπάρχει μια παλαιστινιακή αρχή η οποία θα ανέχεται την ανασφάλεια στη Γάζα χωρίς να υπάρχει ειρήνη.

Τέλος, θέλω να ρωτήσω για τις μεσοπρόθεσμες λύσεις όσον αφορά τον εφοδιασμό της Γάζας με νερό και ενέργεια. Δεν θα ήταν δυνατό να προταθούν λύσεις στη συνοριακή ζώνη μεταξύ Γάζας και Αιγύπτου ανάλογες με την πρόταση για την εγκατάσταση εργοστασίων αφαλάτωσης και παραγωγής ενέργειας;

 
  
MPphoto
 
 

  Luisa Morgantini (GUE/NGL).(IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, εχθές ένα παιδί πέθανε στο νοσοκομείο Σίφα της Γάζας, ενώ 80 άτομα συνολικά έχασαν τη ζωή τους στο νοσοκομείο της Γάζας επειδή δεν μπορούσαν να μεταβούν στο Ισραήλ για περίθαλψη. Σήμερα, το δικαστήριο του Ισραήλ τάχθηκε με απόφασή του υπέρ της κυβέρνησης, δηλαδή του Μπαράκ, όσον αφορά τον αποκλεισμό και τη μείωση των προμηθειών καυσίμων. Αυτή είναι η κατάσταση σήμερα.

Ο κ. Σολάνα ρώτησε: τι μπορούμε να κάνουμε ως Ευρωπαίοι; Η Επίτροπος δήλωσε ότι πρέπει να κάνουμε τη διαφορά. Η αλήθεια κάνει τη διαφορά. Διαφορά είναι το θάρρος να μην λέμε απλώς: ξέρω ότι βρίσκεστε αντιμέτωποι με ένα εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα, ότι πάντα εργάζεστε, ότι υποφέρετε μαζί μας για τον πόνο των Παλαιστινίων και των Ισραηλινών, πρέπει όμως, επιτέλους, να γίνει κάτι! Πρέπει να δηλώσουμε με κατηγορηματικό τρόπο στην ισραηλινή κυβέρνηση ότι, αν επιθυμεί να βοηθήσει τον Σαλάμ Φαγιάντ και τον Μαχμούντ Αμπάς, δεν πρέπει απλώς να τερματίσει τον αποκλεισμό της Γάζας, πρέπει επίσης να σταματήσει να δολοφονεί νέα αγόρια, όπως αυτά που δολοφόνησε εχθές στη Βηθλεέμ, και να τερματίσει τον αποκλεισμό των Παλαιστινίων στο γκέτο της Δυτικής Όχθης.

Το θέμα δεν είναι μόνο η Γάζα. Η Γάζα έγινε η κυρίαρχη εικόνα, όμως η κατοχή συνεχίζεται καθημερινά. Η ειρήνη είναι απαραίτητη για όλους, είναι απαραίτητη τόσο για τους Παλαιστινίους όσο και για τους Ισραηλινούς. Πρέπει να εμποδίσουμε…

(Ο Πρόεδρος διακόπτει την ομιλήτρια)

 
  
MPphoto
 
 

  Reinhard Rack (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, είναι καλό που μπορούμε να διεξαγάγουμε αυτήν τη συζήτηση τόσο σύντομα μετά από τα δραματικά γεγονότα στη Λωρίδα της Γάζας. Επίσης, είναι καλό που το Σώμα έχει αυτήν την ευκαιρία να εκφράσει τη θέση του προς τον κ. Σολάνα και την κ. Ferrero-Waldner. Ταυτόχρονα, είναι σημαντικό να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία για να ενημερωθούμε πληρέστερα. Ο κ. Cohn-Bendit είπε πως δεν αρκεί η παροχή τροφής, αλλά πρέπει και να συζητήσουμε. Τώρα έχουμε νέους μηχανισμούς, όπως το πρόγραμμα Pegasus, για να επιτύχουμε πιο γόνιμη συνεργασία και διάλογο. Ίσως η Επίτροπος να μπορεί να μας δώσει περισσότερες σχετικές πληροφορίες.

 
  
MPphoto
 
 

  Frieda Brepoels (PPE-DE).(NL) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Σολάνα, κυρία Επίτροπε, συμφωνώ ολόψυχα με τους συναδέλφους που ανέφεραν ότι έχει περάσει ο καιρός που μπορούσαμε να εκφράζουμε απλώς την ανησυχία μας για τα δραματικά γεγονότα και την ανθρωπιστική κατάσταση στη Γάζα, καθώς και ότι δεν αρκεί να προσφέρουμε απλώς χρήματα.

Απεναντίας, θεωρώ ότι η κατάσταση στη Γάζα και ο αποκλεισμός πρέπει να προσεγγίζονται στο γενικότερο πλαίσιο της σύγκρουσης μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης. Οι Παλαιστίνιοι έχουν σαφώς εναποθέσει τις ελπίδες τους στην ΕΕ, προκειμένου να προσφέρει επιτέλους κάποιο αποτέλεσμα. Πολλές υποσχέσεις δόθηκαν στο παρελθόν, διαπιστώνουμε όμως ότι στην πραγματικότητα η ΕΕ, ως προς τη συνέχεια της εφαρμογής των διαπραγματεύσεων στη διάσκεψη της Αννάπολις, και στον ΟΗΕ, αδυνατεί να ανταποκριθεί στον ρόλο του ενεργού διαμεσολαβητή. Αυτό είναι κατά τη γνώμη μου απαράδεκτο, καθώς η ΕΕ δεν μπορεί να συνεχίσει πλέον να επιτρέπει να την παραγκωνίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες· πρέπει, απεναντίας, να υιοθετήσει ανεξάρτητη στάση.

 
  
MPphoto
 
 

  Bairbre de Brún (GUE/NGL).(GA) Κύριε Πρόεδρε, άκουσα προσεκτικά την Επίτροπο Ferrero-Waldner, αλλά δεν θεωρώ ότι αρκεί να μιλούμε για διευκόλυνση ή ενθάρρυνση τη στιγμή που η ισραηλινή κυβέρνηση εφαρμόζει αυτό το είδος πολιτικής στα σύνορα μεταξύ Γάζας και Αιγύπτου.

Τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα πρέπει να αναλάβουν δράση· πρέπει ανορθώσουν το ανάστημά τους απέναντι στην ισραηλινή κυβέρνηση και να εκφράσουν ευθαρσώς και κατηγορηματικά την αντίθεσή τους στον απάνθρωπο αποκλεισμό που καταπνίγει κάθε ίχνος ζωής στη Λωρίδα της Γάζας.

Η πολιτική αυτή είναι εντελώς απάνθρωπη και εχθρική για το σύνολο του πληθυσμού που βρίσκεται υπό ισραηλινή κατοχή. Τέτοιου είδους πράξεις δεν δικαιολογούνται στον 21ο αιώνα. Είναι δε παράλογο να ισχυρίζεται το Ισραήλ ότι απλώς αμύνεται τη στιγμή που οι απλοί πολίτες της Παλαιστίνης αναζητούν μια ζωή απαλλαγμένη από τον πόνο που υφίστανται.

Πρέπει να αναλάβουμε δράση, αντί να περνάμε ημέρες, εβδομάδες και μήνες μη κάνοντας, τελικά, τίποτε άλλο από το να μιλάμε.

 
  
MPphoto
 
 

  Ρόδη Κράτσα-Τσαγκαροπούλου (PPE-DE). – Κύριε Πρόεδρε, είναι τραγικά αυτά που συμβαίνουν στη Γάζα και όλοι οι συνάδελφοι εκφράστηκαν συγκλονισμένοι. Είναι λυπηρό, όμως, αυτό που συμβαίνει και για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πέραν από την πολιτική αδυναμία που έχουμε, δεν ξέρω με ποιο τρόπο μπορούμε να συμβάλουμε αποτελεσματικά εκεί που δεσμευόμαστε, στην οικονομική βοήθεια, στην ανθρωπιστική βοήθεια. Επενδύουμε σε ανθρώπινο δυναμικό, σε μηχανισμούς, το ΤΕΑΜ εξελίσσεται σε Πήγασο, επενδύουμε σε κοινοτικούς πόρους.

Το ερώτημα είναι πώς μπορούμε να είμαστε αποτελεσματικοί αυτή τη στιγμή;

Έχετε νεώτερα, κυρία Επίτροπε; Φτάνει η ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα; Υπάρχει συνεργασία με το Ισραήλ, έστω σε αυτό το θέμα; Η Παλαιστινιακή αρχή μπορεί να συμβάλει σε κάποια εξομάλυνση και διευκόλυνση για την ανθρωπιστική βοήθεια; Το Πήγασος πρέπει αύριο να τεθεί, λογικά, σε εφαρμογή. Οι υπηρεσίες σας έχουν επενδύσει στη λεπτομέρεια, στο σχεδιασμό, στο ανθρώπινο δυναμικό. Πώς θα μπορέσουμε να φανούμε αντάξιοι αυτού του οραματισμού και των πόρων, κυρία Επίτροπε;

 
  
MPphoto
 
 

  Κυριάκος Τριανταφυλλίδης (GUE/NGL). – Κύριε Πρόεδρε, η κατάσταση στη Γάζα απαιτεί άμεση άρση του αποκλεισμού της περιοχής από τους Ισραηλινούς, τώρα. Την παροχή βοήθειας στον πληθυσμό της Γάζας για την αντιμετώπιση των άμεσων αναγκών. Τη διευκόλυνση από τον Αραβικό Σύνδεσμο, την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά ακόμα και από το Ισραήλ, των επαφών μεταξύ των δύο παρατάξεων της Φατάχ και της Χαμάζ ώστε να επιτευχθεί η ενότητα του παλαιστινιακού λαού, όπως όταν στην εξουσία ήταν η κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Αυτό προϋποθέτει και την απελευθέρωση από τις ισραηλινές φυλακές όλων των εκλεγμένων εκπροσώπων των Παλαιστινίων που προέρχονται από τη Χαμάζ. Στόχος πρέπει να είναι η δημιουργία κατάλληλων συνθηκών για τη διεξαγωγή γενικών εκλογών με σαφή δέσμευση, τόσο από την Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και από τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι θα σεβασθούν στο ακέραιο το όποιο εκλογικό αποτέλεσμα.

 
  
MPphoto
 
 

  Benita Ferrero-Waldner, Μέλος της Επιτροπής. − (DE) Επιτρέψτε μου να επαναλάβω σύντομα τη θέση μου για αυτό το πραγματικά ακανθώδες ζήτημα που συζητήσαμε για άλλη μία φορά επί μακρών τη Δευτέρα στο Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων και Εξωτερικών Σχέσεων. Πρέπει να σας πω –μολονότι είναι αυτονόητο– ότι φυσικά δεν περιοριζόμαστε στη συζήτηση: η Ευρωπαϊκή Ένωση συνέβαλε στην υιοθέτηση κοινής στρατηγικής μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες, τους Παλαιστινίους και τους Ισραηλινούς και, φυσικά, μαζί με τα Ηνωμένα Έθνη και τη Ρωσία στο πλαίσιο της Τετραμερούς.

Προηγουμένως αναφέρθηκα, αν και πολύ σύντομα σε σχέση με την Αννάπολις, σε μία πτυχή αυτής της στρατηγικής, και συγκεκριμένα στη διαδικασία διμερών διαπραγματεύσεων μεταξύ του Προέδρου Αμπάς και του πρωθυπουργού Ολμέρτ. Η άλλη πτυχή, που έχει μεγαλύτερη σχέση με εμένα στην Επιτροπή, είναι η προσπάθεια για μια νέα εξέλιξη που θα φέρει πρόοδο για τους ανθρώπους, γνωρίζω δε πάρα πολύ καλά ότι αυτό το καθήκον είναι εξαιρετικά δύσκολο. Είχα πάντα συναίσθηση των δυσκολιών, όμως θέλαμε φυσικά να καταβάλουμε κάθε προσπάθεια για να βοηθήσουμε, και αυτή εξακολουθεί να είναι η θέση μας. Για τον λόγο αυτόν, η πολιτική μας αποσκοπεί στην υποστήριξη των προσπαθειών του κ. Αμπάς να επιτύχει ειρήνευση με τις συνομιλίες του με απώτερο σκοπό να χρησιμοποιήσει αυτήν την ειρήνη για να επιτύχει μια διαδικασία συμφιλίωσης με τη Χαμάς. Αυτή ήταν η βασική ιδέα της στρατηγικής.

Εξακολουθούμε να θέλουμε να υποστηρίξουμε και άλλες συναντήσεις. Τις τελευταίες ημέρες έγινε συνάντηση μεταξύ του κ. Ολμέρτ και του κ. Αμπάς. Γνωρίζουμε ότι δεν είχε πολλά ουσιαστικά αποτελέσματα, αυτό όμως είναι κατανοητό αφού όλες οι συναντήσεις που γίνονται τώρα επισκιάζονται από μια πολύ δύσκολη κατάσταση. Παρ’ όλα αυτά, πρέπει να διατηρήσουμε αυτήν την προσέγγιση. Έχουμε ακόμα τα μέσα για να ανοίξουμε κάποιες προοπτικές μέχρι την επόμενη συνάντηση στη Μόσχα, εάν υποστηρίξουμε και τις δύο πλευρές.

Αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος. Η άλλη είναι η ανθρωπιστική και οικονομική πλευρά. Ως προς αυτό, θα ήθελα να πω τα εξής σε εκείνους που ίσως δεν διάβασαν τη δήλωσή μου: στις 21 Ιανουαρίου, έκανα μια πολύ σαφή δήλωση για την κατάσταση στη Γάζα, διότι και εγώ κατάλαβα ότι το θέμα είχε πάει απλά πολύ μακριά. Αυτό, μαζί με άλλες δηλώσεις υπουργών Εξωτερικών και διεθνών οργανώσεων, βοήθησε ώστε να βελτιωθεί η κατάσταση. Φυσικά, ο αποκλεισμός δεν έχει αρθεί ολοκληρωτικά, αλλά η κατάσταση βελτιώθηκε σημαντικά. Έτσι, ως προς την ανθρωπιστική πλευρά –και με αυτό απαντώ και στο ερώτημά σας, κυρία Κράτσα-Τσαγκαροπούλου–γίνονται τώρα πολλές παραδόσεις στη Γάζα.

Καταλαβαίνουμε, ωστόσο, ότι αυτό δεν φτάνει. Και φυσικά καταλαβαίνω, κύριε Cohn-Bendit, ότι αντιμετωπίζουμε ένα εξαιρετικά δύσκολο καθήκον. Έχετε απόλυτο δίκιο όταν λέτε ότι η κατάσταση είναι εξαιρετικά δύσκολη· ο Ύπατος Εκπρόσωπος έχει επίγνωση αυτού του γεγονότος και ίσως τοποθετηθεί και εκείνος επ’ αυτού. Παρ’ όλα αυτά, για την ώρα θα συνεχίσουμε να ακολουθούμε την κοινή στρατηγική που διατυπώσαμε από κοινού και θέλουμε να υλοποιήσουμε μαζί, και δεν έχουμε άλλη επιλογή από την άσκηση πίεσης για να ανοίξουν τα σύνορα, πράγμα που, όπως γνωρίζετε, ο ίδιος ο Σαλάμ Φαγιάντ θεωρεί καίριο βήμα.

Θα ήθελα να πω δυο λόγια για τον μηχανισμό που επινοήσαμε και που θα αρχίσει να λειτουργεί σε δύο ημέρες, την 1η Φεβρουαρίου. Πρόκειται για μόνιμο μηχανισμό, σε αντίθεση με τον προηγούμενο Προσωρινό Διεθνή Μηχανισμό (ΤΙΜ) που έπρεπε διαρκώς να παρατείνεται. Και ο μηχανισμός αυτός δημιουργήθηκε δικαιολογημένα σε συνεργασία με την Παλαιστινιακή Αρχή. Συνεργαστήκαμε πολύ στενά με τον κ. Φαγιάντ γι’ αυτό, προκειμένου το αποτέλεσμα να ικανοποιεί τις απαιτήσεις του για ένα σχέδιο ανάπτυξης κα προόδου της παλαιστινιακής οικονομίας και, φυσικά, υποδομής.

Αυτό πρέπει να αποτελέσει μια κοινή ευρωπαϊκή προσπάθεια, και εννοώ ότι ο μηχανισμός –που είναι μηχανισμός χρηματοδότησης– μπορεί να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο από εμάς, αλλά και από τα κράτη μέλη. Η ιδέα είναι, πράγματι, να μπορούν καταρχήν και ορισμένοι διεθνείς οργανισμοί και εξωευρωπαϊκές χώρες να χρησιμοποιήσουν τον εν λόγω μηχανισμό. Όπως και ο TIM, προσφέρει πλήρη εποπτεία και έλεγχο, γιατί θέλουμε φυσικά να εκπληρώσουμε όλα τα κριτήρια διαφάνειας και είναι έτσι σχεδιασμένος ώστε είτε να παρέχει άμεση δημοσιονομική ενίσχυση, είτε οι ενισχύσεις να διοχετεύονται μέσω της Υπηρεσίας Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών και άλλες οργανώσεις, είτε να χρηματοδοτεί τα σχέδιά μας. Καταλαβαίνω, όμως, ότι τώρα το θέμα αυτό έρχεται σε δεύτερη μοίρα, μετά από το μείζον πολιτικό θέμα, δηλαδή τι μπορούμε να κάνουμε για να λύσουμε την πολιτική κρίση. Οπωσδήποτε, συνειδητοποιώ πλήρως το πρόβλημα, όμως αυτή είναι η μόνη απάντηση που μπορώ να σας δώσω αυτήν τη στιγμή.

 
  
MPphoto
 
 

  Javier Solana, Ύπατος Εκπρόσωπος για την κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή τη σημερινή συζήτηση. Θα μπορούσα να πω τα ίδια πράγματα, και με την ίδια συναισθηματική φόρτιση, διότι τα αισθήματά μας επί του θέματος είναι κοινά.

Είπατε, όμως, ότι πρέπει να αναλάβουμε δράση και να μην συζητούμε μόνο. Νομίζετε ότι η ανάληψη δράσης θα μεταβάλει σήμερα την πολιτική μας κατά 180 μοίρες; Δεν είμαι τόσο σίγουρος ότι αυτή η προσέγγιση είναι λογική, για να σας πω την αλήθεια.

Τι συνέβη τις τελευταίες ημέρες, εκτός από την τραγωδία στον ανθρωπιστικό τομέα; Μπορούμε να μιλάμε για ώρες και να εκφράζουμε τα ειλικρινή μας αισθήματα, διότι συμμεριζόμαστε τα αισθήματά σας –τουλάχιστον εγώ τα συμμερίζομαι– και είμαι σίγουρος ότι τα ίδια αισθήματα διακατέχουν και την Επίτροπο.

Στις αρχές της εβδομάδας, λίγες μόλις ώρες μετά την έκρηξη των γεγονότων, συνεδρίασε ο Αραβικός Σύνδεσμος. Έλαβε μια απόφαση, την οποία υποστήριξε το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων και Εξωτερικών Σχέσεων τη Δευτέρα, και την οποία θα προσπαθήσουμε να εφαρμόσουμε τις επόμενες ώρες, μετά από μια συνεδρίαση που πραγματοποιείται σήμερα το πρωί μεταξύ της Παλαιστινιακής Αρχής και της Αιγύπτου –συνεχίζεται μάλιστα την ώρα που μιλούμε και θα συνεχιστεί κατά τη διάρκεια της νύχτας και ίσως αύριο και μεθαύριο– όταν θα έχουν φτάσει στο σημείο που θα μπορούμε πραγματικά να επιτύχουμε κάποιο αποτέλεσμα.

Φρονώ όμως ότι, έναν μήνα μετά τη Διάσκεψη του Παρισιού, ενάμισι μήνα μετά τη Διάσκεψη της Αννάπολις, και ενώ όλες οι αραβικές χώρες μετέχουν ενεργά στη διαδικασία, ενώ άλλες χώρες διαδραματίζουν για πρώτη φορά εποικοδομητικό ρόλο, φρονώ ότι πρέπει να προσαρμοστούμε προς αυτήν την κατεύθυνση. Δεν θα ήταν δείγμα σοβαρότητας από την πλευρά μας να διαδραματίσουμε τώρα μοναχικό ρόλο. Πρέπει να διαδραματίσουμε ρόλο σε συνεργασία με όλους τους εμπλεκόμενους εταίρους. Στηρίζουμε –και τα συμπεράσματα του Συμβουλίου είναι σαφέστατα επ’ αυτού– το ψήφισμα που ενέκρινε την Κυριακή ο Αραβικός Σύνδεσμος ως προς το θέμα των συνόρων, και αυτό αποδείχθηκε τη Δευτέρα. Παρακολουθούμε δε τις συζητήσεις την Τετάρτη και την Πέμπτη.

Νομίζω ότι αυτό συνιστά ανάληψη δράσης, δεν γνωρίζω όμως τι μπορώ εγώ να κάνω. Τα πράγματα είναι διαφορετικά αν μου ζητάτε να

(FR) «πιέσω προς τη σωστή κατεύθυνση». Αυτό σημαίνει ότι τώρα προχωρούμε προς λάθος κατεύθυνση.

(Διακοπή από τον κ. Cohn-Bendit: «...άγνωστη κατεύθυνση...»)

Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι αν ο κ. Cohn-Bendit,

(EN) ένα εξέχον μέλος του Κοινοβουλίου, δηλώνει ότι η στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης σήμερα είναι «άγνωστη», δεν καταλαβαίνω τίποτε. Μπορείτε να ισχυριστείτε ό,τι νομίζετε. Μπορείτε να υποστηρίξετε ότι η στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης σήμερα, μετά την Αννάπολις, αφού προεδρεύσαμε της Διάσκεψης του Παρισιού, αφού υποστηρίξαμε τον Αραβικό Σύνδεσμο, είναι «άγνωστη», μπορείτε να πείτε ό,τι άλλο θέλετε, δεν νομίζω όμως ότι η φράση «άγνωστη» είναι βάσιμη. Ίσως να μην σας αρέσει –

(Παρέμβαση)

Ίσως να μην συμφωνείτε, όμως είναι πολύ δύσκολο να πει κανείς ότι δεν είναι γνωστή. Συμμερίζομαι πολλά από τα αισθήματα που έχετε εκφράσει με ιδιαίτερη ευφράδεια. Και μπορώ να δηλώσω ότι έχετε, έχουμε, ευθύνες τις επόμενες ημέρες και ώρες στις οποίες θα αντεπεξέλθουμε. Είμαστε σε θέση να επιλύσουμε την κατάσταση; Δεν το γνωρίζω. Ούτε εσείς το γνωρίζετε. Να είστε, όμως, βέβαιοι ότι θα προσπαθήσουμε, και θα προσπαθήσουμε να ενισχύσουμε τον κ. Φαγιάντ, διότι υπήρξε συνομιλητής μας σε όλο αυτό το διάστημα. Είναι άνθρωπος καλόπιστος, και γι’ αυτό δεν μπορούμε να τον απογοητεύσουμε. Δεν πρόκειται να τον απογοητεύσω.

Πρέπει, συνεπώς, να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε προς αυτήν την κατεύθυνση. Θα υπάρξουν απογοητεύσεις. Θα αντιμετωπίσουμε δυσχέρειες. Θα λύσουμε μήπως όλα τα προβλήματα; Δεν το γνωρίζω. Θα προσπαθήσουμε, όμως, με όλη μας την ενέργεια και επιδεικνύοντας την καλύτερη δυνατή θέληση.

Συμμερίζομαι όλα τα αισθήματα που εκφράστηκαν. Δεν θα έλεγα βαθύτερα, αλλά τουλάχιστον εξίσου βαθιά όπως και εσείς, όπως όλοι οι φίλοι μας εδώ, διότι βρισκόμαστε στην ίδια πλευρά, αγωνιζόμαστε επί σειρά ετών για τον ίδιο σκοπό. Δεν υπάρχουν, συνεπώς, διαφορές ως προς τα αισθήματά μας, και πρέπει να συνεχίσουμε την προσπάθεια που έχουμε ξεκινήσει.

Φρονώ ότι πρέπει να κινηθούμε προς αυτήν την κατεύθυνση. Σας υπόσχομαι ότι θα επισκεφθώ την περιοχή. Θα προσπαθήσω να συναντηθώ με τους Αιγυπτίους, τους Σαουδάραβες και όλους τους εμπλεκόμενους –τους Αμερικανούς, τους Ρώσους, όλους– προκειμένου να αναζητήσουμε κάποια λύση που δεν θα αφήνει την κατάσταση ως έχει. Πρέπει να βρούμε, όλοι μαζί, κάτι διαφορετικό. Διαφορετικά, δεν νομίζω ότι θα καταφέρουμε να επιτύχουμε κάποιο αποτέλεσμα.

Θα πείτε ίσως ότι δεν έχετε δει αποτελέσματα εδώ και πολλά χρόνια. Από το 1967 και μετά δεν έχουμε επιτύχει κανένα αποτέλεσμα, συλλογικά, ως διεθνής κοινότητα. Αυτό είναι αληθές, και είναι κάτι για το οποίο φέρουμε ευθύνη. Δεν νομίζω, όμως, ότι μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα αύριο, λαμβάνοντας τώρα μια απόφαση που θα είναι διαφορετική από αυτή που λάβαμε στο Συμβούλιο τη Δευτέρα.

Τώρα έχουμε καταλήξει σε μια δομή, αυτή του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Δευτέρας, και πρέπει να προσπαθήσουμε να την εφαρμόσουμε. Ευχαρίστως θα επανέλθω για να συζητήσω μαζί σας και να σας εκθέσω ειλικρινώς, όπως κάνουμε εδώ, τα αποτελέσματα των πράξεών μας.

Σας παρακαλώ, όμως, μην νομίζετε ότι δεν συμμεριζόμαστε τα ίδια αισθήματα. Τα συμμεριζόμαστε. Έχουμε γνωρίσει την κατάσταση στην περιοχή και δεν μπορούμε να πούμε περισσότερα. Όσον αφορά την ανάληψη δράσης, να είστε βέβαιοι ότι θα κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. – Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί κατά την περίοδο συνόδου του Φεβρουαρίου.

Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 142)

 
  
MPphoto
 
 

  Alessandro Battilocchio (PSE), γραπτώς. – (IT) Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το Σώμα έχει συζητήσει πολλές φορές και επί μακρόν το θέμα της σύγκρουσης μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων. Πρέπει, ωστόσο, να αναγνωρίσουμε ότι, αντικειμενικά, ο ρόλος που έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να διαδραματίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση απέναντι σε αυτήν την κατάσταση υπήρξε συνολικά περιθωριακός: πολλές είναι οι διακηρύξεις, οι δηλώσεις προθέσεων, τα ψηφίσματα και τα έγγραφα, στην πραγματικότητα όμως ελάχιστη είναι η συνέπεια από πλευράς πράξεων. Επισκέφθηκα προσφάτως την Παλαιστίνη και βρήκα να επικρατεί κλίμα δυσαρέσκειας, απογοήτευσης και παραίτησης μεταξύ του πληθυσμού, ο οποίος έχει κουραστεί όλα αυτά τα χρόνια τις τόσες υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν: η κατάσταση επιδεινώνεται και υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να οδηγηθούν τα παλαιστινιακά εδάφη στην αγκαλιά των ακραίων στοιχείων της Χαμάς. Ο αέρας που αναπνέει κανείς στην περιοχή είναι βαρύς, και η καταφυγή στη βία μοιάζει σχεδόν αναπόφευκτη. Τα χρονικά περιθώρια πλέον στερεύουν: αν η Ευρώπη δεν έχει το σθένος και την ικανότητα να αντιστρέψει αυτήν την κατάσταση, θα μας βαρύνει, όλους, η ευθύνη για το γεγονός ότι δεν πράξαμε αρκετά ώστε να αποφευχθούν τα χειρότερα.

 
  
MPphoto
 
 

  Tunne Kelam (PPE-DE), γραπτώς. – (EN) Όπως ανέφερε ο συνάδελφός μου Michael Gahler, το σημερινό ψήφισμα ακολουθεί τη γραμμή της άσκησης διαρκούς πίεσης στο Ιράν από έξι δυνάμεις.

Κατά τη γνώμη μου, το πρακτικό πρόβλημα έγκειται στο πώς θα γίνει δεκτό αυτό το ψήφισμα από το ιρανικό καθεστώς. Τη στιγμή που οι μεγάλοι παράγοντες της διεθνούς πολιτικής δεν είναι πρόθυμοι ή ικανοί να συμφωνήσουν στην επιβολή σοβαρών κυρώσεων στο Ιράν, είναι απίθανο να προσφέρει αποτελέσματα αυτό το ψήφισμα.

Εντούτοις, υπάρχει ένας ακόμη τρόπος –που δεν έχει μέχρι στιγμής δοκιμαστεί– για την επίτευξη αποτελεσμάτων.

Αυτός είναι να δώσουμε μια ευκαιρία στο ιρανικό αντιπολιτευτικό κίνημα τερματίζοντας την πολιτική καταστολής των κυβερνήσεων της ΕΕ. Το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τον Δεκέμβριο του 2006, και τα βρετανικά δικαστήρια τον περασμένο Νοέμβριο, κατέληξαν στην απόφαση ότι δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να απομονώνεται κατ’ αυτόν τον τρόπο η ιρανική αντιπολίτευση. Αν ελευθερώσει τα χέρια της ιρανικής αντιπολίτευσης για την ανάπτυξη ειρηνικής δραστηριότητας, η ΕΕ δεν θα αποκτήσει απλώς την ικανότητα να ασκεί πίεση που θα επηρεάζει το καθεστώς των μουλάδων, αλλά θα προετοιμάσει και το έδαφος για μια τρίτη και πιο ρεαλιστική επιλογή μεταξύ της διπλωματίας των καλών προθέσεων, αφενός, και των στρατιωτικών επεμβάσεων τύπου ΗΠΑ, αφετέρου.

Αν επιθυμείτε ειλικρινώς μια θετική αλλαγή στο Ιράν, ας δώσουμε μια ευκαιρία στην τρίτη αυτή επιλογή.

 
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου