Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2005/0246(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A6-0011/2008

Teksty złożone :

A6-0011/2008

Debaty :

PV 18/02/2008 - 24
CRE 18/02/2008 - 24

Głosowanie :

PV 19/02/2008 - 6.14
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P6_TA(2008)0049

Pełne sprawozdanie z obrad
Poniedziałek, 18 lutego 2008 r. - Strasburg Wydanie Dz.U.

24. Wspólnotowy Kodeks Celny (dyskusja)
Protokół
MPphoto
 
 

  Przewodniczący. − Następny punkt dotyczy zalecenia do drugiego czytania (A6-0011/2008), w imieniu Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, w sprawie wspólnego stanowiska przyjętego przez Radę w dniu 15 października 2007 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Zmodernizowany kodeks celny) (11272/6/2007 – C6-0354/2007 – 2005/0246(COD)) (sprawozdawczyni: Janelly Fourtou).

 
  
MPphoto
 
 

  Janelly Fourtou, sprawozdawczyni. – (FR) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Właśnie dobiegł końca trzyletni okres wytężonej pracy i jestem zachwycona tym, co zostało osiągnięte w odniesieniu do kluczowych punktów niniejszego dokumentu.

Unia celna jest jednym z filarów Unii Europejskiej oraz zasadniczym elementem funkcjonowania rynku wewnętrznego. Obecny Wspólnotowy Kodeks Celny, który powstał w latach 80-tych i został przyjęty w latach 90-tych, dziś jest nieaktualny. Nasze służby celne stykają się z nowymi wyzwaniami. W 2007 r. wartość światowego handlu wyniosła prawie 16 bilionów dolarów lub równowartość 31% światowego PKB, przy czym tylko na Unię Europejską przypadło 20% ogółu światowego importu i eksportu.

Dlatego też służby celne są odpowiedzialne za utrzymanie sprawnego przepływu handlu oraz niezbędne dla jego zapewnienia kontrole, które jednocześnie zapewniają obywatelom UE ochronę i bezpieczeństwo. Jeżeli mamy osiągnąć zadowalającą równowagę, to musimy zmodernizować stosowane metody kontroli i polepszyć poziom współpracy pomiędzy różnymi służbami i podmiotami gospodarczymi.

Kodeks należy również dostosować do innych radykalnych zmian, jakie zaszły w międzynarodowym środowisku komercyjnym, wynikających przede wszystkim z coraz szerszego i mającego nieodwracalny charakter procesu przechodzenia na techniki informatyczne i technologie wymiany danych. Ten właśnie temat stanowił również przedmiot sprawozdania sporządzonego przez mojego kolegę, pana Heaton-Harrisa i przyjętego przez Parlament w grudniu zeszłego roku.

Pierwsze czytanie zmodernizowanego kodeksu celnego zostało przyjęte w dniu 12 grudnia 2007 r., a Prezydencji Niemieckiej udało się zabezpieczyć polityczne porozumienie w dniu 12 czerwca 2007 r. Parlament przyjął w pierwszym czytaniu 51 poprawek do projektu, z których 34, które dotyczyły głównie treści, zostały częściowo lub w całości zawarte we wspólnym stanowisku Rady.

Głównymi przedmiotami różnic zdań były: status autoryzowanego przedsiębiorcy, prawo do działania w charakterze przedstawiciela celnego, scentralizowane odprawy celne i komitologia. Status autoryzowanego przedsiębiorcy, który jest bezpośrednio związany z wydarzeniami 11 września, został wprowadzony drogą tak zwanego rozporządzenia „poprawki bezpieczeństwa”, które miało na celu wyposażenie przedsiębiorców w doskonalsze narzędzia i zrównoważenie nowych obciążeń ponoszonych przez nich z uwagi na wymogi bezpieczeństwa.

Wasz sprawozdawca jest zadowolony, że opracowany przez Parlament w pierwszym czytaniu pomysł został przyjęty. Pomysł ten obejmował wprowadzenie rozróżnienia pomiędzy dwoma rodzajami autoryzacji, a dokładnie „uproszczeniem odpraw celnych” z jednej strony i „bezpieczeństwem i ochroną” z drugiej strony. To pragmatyczne rozwiązanie uwzględnia zróżnicowane potrzeby podmiotów gospodarczych.

Wracając do problematyki przedstawicieli organów celnych, w tych krajach, w których historia tego zawodu jest długa, emocje były dosyć silne. Podczas, gdy Rada nie przyjęła projektów Parlamentu w całości, to niemniej w swoim dalszym postępowaniu opierała się na założeniu, że przedstawiciele organów celnych i autoryzowani przedsiębiorcy powinni współdziałać zgodnie z naszymi wytycznymi.

Wasz sprawozdawca uważa, że Rada osiągnęła korzystny kompromis. Ponadto, rozwiązanie to zostało przyjęte przez stowarzyszenia przedstawicieli celnych, nawet pomimo faktu, że w niektórych państwach członkowskich utracili oni swój monopol.

Jeśli chodzi o scentralizowane odprawy celne, nowością wprowadzoną przez Radę jest nowy art. 106, w którym zawarty jest pogląd, że w odniesieniu do wszystkich przepisów Kodeksu dotyczących tego pomysłu bardziej logiczne i klarowne jest zawarcie ich wszystkich w pojedynczym artykule.

Stąd też wszystkie podmioty gospodarcze mogą skorzystać na istnieniu scentralizowanych odpraw na terytorium któregokolwiek państwa członkowskiego. W przypadkach dotyczących kilku państw członkowskich, muszą one spełnić kryteria kwalifikujące je do statusu autoryzowanego przedsiębiorcy.

Na koniec, spośród wszystkich obszarów, w których dzięki niniejszemu dokumentowi dokonał się postęp, możemy również być zadowoleni z rozszerzenia procedury komitologii do takiego stopnia, że objęła ona 44 przepisy zmodernizowanego kodeksu celnego.

Z tego powodu wzywam Parlament, aby poparł wspólne stanowisko Rady bez wnoszenia poprawek.

 
  
MPphoto
 
 

  László Kovács, komisarz. – Panie przewodniczący! Po ponad dwóch latach aktywnych prac na forum międzyinstytucjonalnym jesteśmy bliscy zamknięcia procedury współdecydowania dotyczącej tego projektu, szczególnie dzięki poświęceniu pani Fourtou i wsparciu członków Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów.

Cieszę się bardzo, że ramy prawne zorientowanej na przyszłość reformy europejskiego aparatu celnego będą – mam nadzieję – gotowe w tym roku, w którym jednocześnie przypada 40 rocznica unii celnej. To nada świeży rozmach pracy, która jeszcze pozostała nam do wykonania.

Unia celna określana jest zwykle jako „stary” filar Wspólnoty. Nie można jednak sprowadzać jej do prostego dziedzictwa przeszłości. Funkcjonuje ona do dziś – i służy nie tylko gromadzeniu środków własnych. Organy celne, ustawodawstwo i procedury będą w coraz większym stopniu służyć zabezpieczeniu rynku wewnętrznego, przyczyniać się do ochrony konsumentów, wspierać aspekty zewnętrzne wspólnych polityk, jednocześnie przyczyniając się do uproszczeń w funkcjonowaniu naszego handlu międzynarodowego. W tym celu ustawodawstwo celne będzie ewoluować tak, aby mogło odpowiadać na największe zmiany i wyzwania w Unii i poza nią oraz korzystać z najbardziej skutecznych przepisów i wydajnych technik.

Co w rzeczywistości oznacza modernizacja Wspólnotowego Kodeksu Celnego?

Po pierwsze, lepsze przepisy celne, w tym prostsze i bardziej przyjazne zasady i procedury, wyjaśnienie praw i obowiązków podmiotów gospodarczych i zagwarantowanie im bardziej jednolitego traktowania, przy jednoczesnym zapewnieniu równoważnego poziomu bezpieczeństwa i ochrony.

Po drugie, postępującą komputeryzację wszystkich formalności celnych, mającą na celu eliminację papierowej formy dokumentów w sektorach ceł i handlu, której rozwój wspierać i regulować będzie decyzja Parlamentu i Rady w sprawie elektronicznych systemów celnych (nr 70/2008/WE), przyjęta w dniu 15 stycznia 2008 r.

Zmiany te obejmują interoperacyjność pomiędzy celnymi systemami komputerowymi różnych krajów Pozwolą one w szczególności na odprawę celną towarów w siedzibie zgłaszającego, niezależnie od punktu wejścia do obszaru Wspólnoty, punktu wyjścia lub punktu dostawy tych towarów – tak zwaną „odprawę scentralizowaną”. Będą one również umożliwiać wymianę danych, w czasie rzeczywistym, pomiędzy organami celnymi, mającą na celu przeprowadzenie analizy ryzyka i poprawę jakości kontroli w ramach wspólnego zarządzania ryzykiem.

Popierając projekt Komisji w pierwszym czytaniu, Parlament potwierdził istotny wkład tej inicjatywy ustawodawczej w realizację strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. Komisja uważa, że wspólne stanowisko Rady z października 2007 r., które obejmuje większość poprawek przyjętych przez Parlament w pierwszym czytaniu, stanowi dobrze wyważony kompromis.

Dlatego też Komisja z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie pani Fortou i zaleca, aby wspólne stanowisko zaaprobować bez poprawek.

 
  
MPphoto
 
 

  Christopher Heaton-Harris, w imieniu grupy PPE-DE. – Panie przewodniczący! Po pierwsze chciałbym podziękować pani Fortou. Cały czas podziwiam sposób, w jaki ujęła szczegóły tego bardzo złożonego zagadnienia.

Zmodernizowany kodeks celny, jak to już wcześniej usłyszał ode mnie pan komisarz, jest zadziwiająco nudny; niemniej jest to bardzo ważny akt prawny Komisji. W 1975 roku, gdy w Wielkiej Brytanii odbywało się głosowanie w referendum podobne do tego, które odbędzie się teraz (referendum w sprawie traktatu lizbońskiego) – referendum dotyczące wejścia do tego klubu – myśleliśmy, że głosujemy nad wejściem do strefy wolnego handlu. To, co ludzie otrzymali, było w rzeczywistości unią celną, i od czasu, kiedy tu jestem, ciężko pracuję nad tym właśnie sprawozdaniem, ponieważ ulepszenie i właściwe zmodernizowanie tego kodeksu celnego stanowi prawdopodobnie największą rzecz, jaką możemy zrobić przed odmłodzeniem całego tego organizmu, dla systemu elektronicznej administracji celnej oraz znacznego uproszczenia handlu i pobierania opłat celnych w całej Unii.

Jednakże, podobnie jak w przypadku wszystkich spraw europejskich, nie posuwamy się do przodu tak szybko, jak niektórzy z nas by tego chcieli – jeśli w ogóle posuwamy się do przodu... W tym tekście nadal obecne są bariery. Niektóre z nich są silnie umocowane – do czasu, gdy zetrzemy wszystko z tablicy i zaczniemy od nowa. Co to takiego „upoważniony przedsiębiorca”? Jakie kwalifikacje powinni posiadać przedstawiciele celni, lub tak zwani AEO (autoryzowani przedsiębiorcy)? Czy w przyszłości można będzie wykorzystać to jako przeszkody, mające zapobiec wchodzeniu do interesu nowych, początkujących ludzi lub rozszerzaniu działalności istniejących przedsiębiorstw na całą Europę?

Zmodernizowany kodeks celny jest naprawdę dobrym dokumentem, wyważonym, ale równie dobrze mógłby być dużo lepszy. Niestety, w tej Izbie nieco za często musimy iść na liczne kompromisy; mam jednak nadzieję, że w ogólnym rozrachunku będzie to korzystne dla całego kontynentu europejskiego.

 
  
MPphoto
 
 

  Manuel Medina Ortega, w imieniu grupy PSE. – (ES) Panie przewodniczący! Moim zdaniem, Wspólnotowy Kodeks Celny w wersji przedstawionej przez Komisję i dyskutowanej przez Parlament i Radę przeszedł przez procedurę we wzorcowym stylu. Nasza sprawozdawczyni, pani Fourtou, włożyła w to olbrzymią pracę i na koniec, jak to ma miejsce niemal zawsze, Parlament, Rada i Komisja uzgodniły tekst końcowy, który będziemy przyjmować.

Myślę, że jak to już powiedział pan Heaton-Harris, Unia Europejska jest przede wszystkim unią celną, w związku z czym kodeks celny jest elementem niezbędnym dla jej właściwego funkcjonowania. Służby celne nie działają jednak w całkowicie niezależny sposób: aktywny udział biorą tu również władze, ponieważ określone towary i wartości mają wpływ na nas wszystkich. To, o czym tu mówimy, to przemyt i niektóre z jego bardziej niebezpiecznych odmian, takie jak przemyt broni i narkotyków czy kontrola odpływu kapitału.

Dlatego logiczne będzie, jeżeli Wspólnotowy Kodeks Celny obejmować będzie zwykłe ograniczenia, którymi posługuje się każde państwo członkowskie i będzie stanowić próbę harmonizacji. Mam odczucie, że dotychczasowe punkty naszej obecnej dyskusji zostały w sposób satysfakcjonujący rozstrzygnięte poprzez zastosowanie dualistycznego pojęcia praw przedstawicielstwa celnego i autoryzowanego przedsiębiorcy – pomysłu zastosowania dwóch pojęć, które w teorii są różne, lecz dla harmonizacji, których można znaleźć wspólne podstawy. Uważam, że przyjęte rozwiązanie jest całkiem dobre i właściwe.

Komisarz Kovács nalegał na wprowadzenie pojęcia scentralizowanej odprawy celnej w takim stopniu, w jakim unia celna stanowi całość. Oczywiście nie ma sensu wprowadzanie rozróżnienia pomiędzy różnymi formami obsługi celnej. Uważam, że jest to rozwiązanie dobre i praktyczne, które pozwoli nam na działanie we właściwym stylu.

Ostatnia kwestia, o której należy wspomnieć, to procedura komitologii. Zarówno Komisja, jak i Rada dostrzegają, jak ważny jest udział Parlamentu w tej procedurze. Wypracowane porozumienie oznacza, że liczba 28 przepisów, do których stosowana była ta procedura wzrosła do 44 – czyli Parlament może brać bardziej skuteczny udział w tworzeniu przepisów kodeksu celnego.

Na koniec, panie przewodniczący, pragnę podziękować pani Fourtou za jej pracę oraz komisarzowi za jego wysiłki na rzecz uwzględnienia propozycji tej Izby.

 
  
MPphoto
 
 

  Othmar Karas (PPE-DE). – (DE) Panie przewodniczący, panie i panowie! Unia Europejska jest niewątpliwie czymś więcej, niż tylko unią celną. Ani w dzisiejszej dyskusji, ani w decyzji, jaką podejmiemy jutro, nie sprowadzamy jej charakteru do samej unii celnej. Tym niemniej, polityka celna na zewnętrznych granicach UE stanowi ważny element działań Unii Europejskiej i funkcjonowania rynku wewnętrznego.

Klub Europejski ÖVP w Parlamencie Europejskim z zadowoleniem przyjmuje projekt rozporządzenia w sprawie zmodernizowanego Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Dlaczego? Ponieważ prowadzi on do uproszczenia procedur celnych, ponieważ tworzy podstawy dla łatwiejszych, szybszych wspólnych procedur celnych na granicach zewnętrznych, ponieważ oznacza on, że radykalne zmiany w międzynarodowym otoczeniu handlowym – takie jak na przykład technologie informatyczne, elektroniczny zapis danych itp. – zostaną teraz uwzględnione oraz dlatego, że przedstawiciele celni podlegać będą teraz jasno określonym wspólnym kryteriom, czego wynikiem będzie większa wiarygodność i profesjonalizm.

To rozporządzenie przyczynia się do umocnienia współpracy pomiędzy państwami członkowskimi a Unią Europejską. Sprawia, że Wspólnota będzie silniejsza, co odzwierciedla również fakt, że Komisja przyjęła wszystkie poprawki zgłoszone przez Parlament. Z mojej perspektywy oznacza ono uproszczone i szybsze odprawy celne, co jest korzystne zarówno dla przedsiębiorczości, jak i dla całej Unii Europejskiej.

 
  
MPphoto
 
 

  Andreas Schwab (PPE-DE). – (DE) Panie przewodniczący, panie i panowie! Ja również chciałbym wyrazić serdeczne podziękowania dla sprawozdawczyni i, oczywiście, dla naszego „sprawozdawcy-cienia”. Oboje wykonali wartościową pracę w oparciu o bardzo specjalistyczną dokumentację.

Celem nowego kodeksu celnego jest zastąpienie nowego kodeksu i związanych z nim przepisów kodeksem zmodernizowanym, uproszczenie obecnych procedur celnych i stworzenie podstaw dla łatwo dostępnych, interoperacyjnych systemów celnych na całym obszarze Unii Europejskiej. To jest coś, co przyjmujemy z dużym zadowoleniem, ponieważ oznacza to, że firmy korzystać będą z dostosowania do bieżącego postępu w technologiach informatycznych oraz z szybszej i bezpieczniejszej obsługi towarów przekraczających granice UE.

Stowarzyszenia przedsiębiorców i izby handlowe słusznie ostrzegały przed nadmiarem ograniczeń i biurokracji, związanym z inicjatywami UE dotyczącymi bezpieczeństwa, które rozprzestrzeniły się z USA. Dzięki naszym rozmowom w Parlamencie oraz intensywnym kontaktom z biurami Komisji, osiągnęliśmy w końcu stosunkowo wiarygodne i niebiurokratyczne rozwiązanie, za które jestem wdzięczny.

Dla firm najważniejsze są wdrażane obecnie scentralizowane odprawy celne, odbywające się za pośrednictwem jednego punktu kontaktowego. Potrafiliśmy również przeforsować nasze żądania – z czego jestem bardzo dumny – dotyczące uprzywilejowanego statusu tych przedsiębiorstw, które spełniają wymagane kryteria.

Jako poseł z południowej Badenii muszę jednak wskazać, że ten kodeks celny może powodować znaczące problemy na zewnętrznych granicach UE z krajami, które nie są państwami członkowskimi UE, jeżeli na czas nie przedsięweźmiemy środków ostrożności. Wiem, że Komisja pragnie uwzględnić te środki ostrożności – mówię w tym miejscu o Szwajcarii – i mam nadzieję, że państwa członkowskie należące do wspólnego komitetu mieszanego UE-Szwajcaria, również odegrają swoją rolę.

Szwajcaria jest jednym z najważniejszych rynków, na które trafiają towary z UE. Na czterech bezpośrednich, należących do UE sąsiadów Szwajcarii przypada 41% jej całkowitego wywozu oraz 59% jej całkowitego wwozu; dlatego też potrzebne są działania w tej kwestii. Nie możemy pozwolić, aby wskutek wprowadzenia kodeksu celnego na granicy szwajcarskiej powstały kilometrowe kolejki, tylko dlatego, że szwajcarski system odpraw różni się nieco od stosowanego w UE.

Panie komisarzu Kovács! Chciałbym, aby pilnie zwrócił pan uwagę na ten problem oraz zwrócił na niego uwagę odpowiednich państw członkowskich. Mówimy tu o centrum gospodarczym w sercu Europy, którego nie wolno odcinać od międzynarodowego przepływu towarów poprzez nasze działania.

 
  
MPphoto
 
 

  Zuzana Roithová (PPE-DE). – (CS) Panie przewodniczący, panie i panowie! Ufam, że jutro zatwierdzimy w drugim czytaniu wspólne stanowisko Rady w sprawie kodeksu celnego. Jest to udana modernizacja europejskiego ustawodawstwa celnego. Jest to prawdziwa brama do elektronicznego, scentralizowanego, interoperacyjnego i zautomatyzowanego systemu celnego. Wszystkie podmioty w UE będą mogły korzystać z jednego punktu zarządzania – jednoosobowego stanowiska obsługi – w trakcie prowadzenia swojej działalności, co sprawi, że tak potrzebne kontrole staną się bardziej skuteczne. Dzięki ujednoliconemu portalowi informacji celnych – jednemu okienku – przedsiębiorcy będą mogli komunikować się z tylko jednym urzędem celnym w Europie – w miejscu, w którym mieści się ich siedziba. Zasada ta prowadzi do uproszczenia terminologii i definicji i czyni je bardziej przyjaznymi dla użytkownika. Jest to dobry przykład zdolności – nawet rozszerzonej UE – do upraszczania biurokracji i ulepszania otoczenia prawnego przedsiębiorców i obywateli. Dodatkowo, wszystko wskazuje na to, że projekt ten zwróci się przed rokiem 2010. Dziękuję sprawozdawcom, pani Fourtou i panu Newton Dunnowi, Komisji i Radzie, za wspaniałą pracę, jaką wykonali w ciągu ostatnich trzech lat.

 
  
MPphoto
 
 

  Bill Newton Dunn (ALDE). – Panie przewodniczący! Chciałbym uczynić tylko jedną uwagę w odpowiedzi na opinię pana Heaton-Harrisa, który powiedział, że uważa, że Brytania w 1975 r. przystąpiła do strefy wolnego handlu. Bardzo się martwię o jego pamięć, albo może o poziom jego wykształcenia. Wielka Brytania opuszczała europejską strefę wolnego handlu – strefa ta nosiła nazwę EFTA. Zdecydowaliśmy się na opuszczenie jej, aby przyłączyć się do Wspólnoty Europejskiej i pani Thatcher, która w czasie referendum roku 1975 w Zjednoczonym Królestwie była przywódcą konserwatystów powiedziała, że to jest „więcej niż strefa wolnego handlu”. Bardzo proste, bardzo jasne, no i zarejestrowane.

Teraz, ponieważ pan Heaton-Harris pragnie dziś zorganizowania w Wielkiej Brytanii referendum w sprawie traktatu lizbońskiego, wydaje się, że brytyjska opinia publiczna przeczyta cały dokument, aby zdecydować się, jak ma głosować. W 1975 roku musiała to być prawda. Brytyjska opinia publiczna w 1975 r. przeczytała w dokumentach, że dotyczy to coraz silniejszej unii, a nie tylko strefy wolnego handlu. Unia Europejska to właśnie budowa coraz silniejszej unii. A więc, panie przewodniczący, czy możemy dostać pigułkę na pamięć pana Heaton-Harrisa?

 
  
MPphoto
 
 

  Przewodniczący. − Dziękuję, panie Newton Dunn. Jakże ponure byłyby wieczory w Parlamencie Europejskim bez tych wciągających dyskusji Brytyjczyków.

 
  
MPphoto
 
 

  Mairead McGuinness (PPE-DE). – Panie przewodniczący! Ja będę opierać się pokusie przyłączenia się do tych dyskusji. Chciałabym podziękować sprawozdawcy za drobiazgową pracę nad sprawozdaniem.

Bądźmy jednak uczciwi, to nie jest temat rozmów ludzi w pubach i przy okazji spotkań towarzyskich. Jednak naprawa naszego prawa celnego ma duże znaczenie dla przedsiębiorczości i tworzenia miejsc pracy i dlatego też ją przeprowadzamy. Tak więc idea scentralizowanych odpraw jest uzasadniona, jeśli będzie działać – i miejmy nadzieję, że na mocy tych nowych przepisów rzeczywiście będzie.

Również pomysł pojedynczego okienka może przyczynić się do ograniczenia zbędnej biurokracji. Ale czy mogę zwrócić na coś uwagę? Kiedy już to wszystko będzie gotowe i będzie działać, zasięgnijmy opinii przedsiębiorców i zechciejmy wprowadzić korekty tam, gdzie dostrzegamy problemy, na które wskazali tego wieczora inni mówcy.

 
  
MPphoto
 
 

  László Kovács, komisarz. − Panie przewodniczący! Zacznę od tego, że jestem nie tylko zadowolony, ale również dumny z tego, że doszliśmy do tego punktu, ponieważ zgadzam się z tymi wszystkimi mówcami, którzy uznają to za wielkie osiągnięcie Unii jako całości.

Po pierwsze, pragnę wyrazić podziękowanie za poparcie dla zmodernizowanego kodeksu celnego i za zainteresowanie rozwojem wypadków w przyszłości. Jak już pan wspominał, przyjęcie i późniejsze wejście w życie kodeksu nie będzie końcem tej historii, ponieważ jego stosowanie uzależnione będzie od ukończenia i zastosowania jego przepisów wdrażających.

Przy przyjmowaniu tych przepisów wykorzystana zostanie nowa procedura regulacyjna połączona z nadzorem. Umożliwi ona Parlamentowi sprawdzenie, w jaki sposób Komisja zamierza wdrożyć w szczegółach, przy pomocy Komitetu Kodeksu Celnego, wynikające z kodeksu przepisy ogólne.

Oprócz tego wymogu proceduralnego, Komisja zamierza należycie informować Parlament za pośrednictwem Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów o stanie przygotowań projektu instrumentów wdrażających oraz o harmonogramie przewidzianym dla stosowania zmodernizowanego kodeksu celnego.

Jeśli chodzi o kwestię Szwajcarii i Unii Europejskiej, o którym mówił pan Schwab, to w dniu 1 lipca 2009 r. zostanie w pełni wdrożona poprawka bezpieczeństwa do Wspólnotowego kodeksu celnego. Oznacza to, że wszystkie towary przywożone do Wspólnoty, bądź ją opuszczające, powinny przed wjazdem lub przed opuszczeniem Wspólnoty stać się przedmiotem odpowiedniej deklaracji. Autoryzowany przedsiębiorca będzie korzystać z przewidzianych w kodeksie ułatwień.

Obecnie prowadzimy rozmowy ze Szwajcarią, podobnie jak z innymi krajami, w sprawie wzajemnego uznawania centrów kontroli, wyników kontroli i statusu autoryzowanego przedsiębiorcy. Negocjacje trwają, a my poszukujemy zadowalających dla obu stron rozwiązań, które należy wypracować do dnia 1 lipca 2009 r.

Pozwolę sobie zakończyć zaproszeniem do udziału w obchodach 40-lecia unii celnej w dniu 1 lipca 2008 r. Unia celna była pierwszym z kamieni węgielnych w budowie rynku wewnętrznego i pozostaje jednym z jego najważniejszych składników. Oczekuję, że będziemy kontynuować naszą dyskusję na temat przyszłej roli aparatu celnego w ramach tych obchodów. Jeszcze raz bardzo dziękuję za wsparcie.

 
  
MPphoto
 
 

  Janelly Fourtou, sprawozdawca. – (FR) Panie przewodniczący! Chciałbym podziękować wszystkim, którzy przemawiali i wszystkim, którzy wzięli udział w przygotowaniu tego sprawozdania.

Ponieważ pan Medina Ortega mówił o przemycie, ja nie mogę się oprzeć pokusie opowiedzenia o sprawie podrabiania (fałszerstw). W latach 1998-2004 liczba zatrzymań związanych z fałszerstwami wzrosła o 1000%. Już ta liczba pokazuje, że obecnie stosowane kontrole wymagają aktualizacji oraz że potrzebne jest nowe podejście, jeśli chodzi o obowiązki urzędników celnych.

Chciałabym również złożyć wyrazy uznania dla samych specjalistów, którzy wykazali wielką otwartość. Chciałbym powiedzieć im, że wciąż mam wobec nich dług wdzięczności. Bez wątpienia będę mogła przy tym odpowiedzieć na wątpliwości wyrażone przez panią McGuinness. Jeśli chodzi o instrumenty wprowadzające, zrobię, co w mojej mocy, aby zainicjować dialog pomiędzy organami celnymi a instytucjami Wspólnoty, w tym Komisją, współpraca z którą zawsze była dość bliska i owocna.

Dlatego też wzywam, aby poparli państwo wspólne stanowisko i zakończę podziękowaniem za uwagę.

 
  
MPphoto
 
 

  Przewodniczący. − Debata została zamknięta.

Głosowanie odbędzie się w dniu 19 lutego 2008 r.

 
Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności