Πληρη πρακτικα των συζητησεων

Πέμπτη 13 Μαρτίου 2008 - Στρασβούργο

9.3. Η υπόθεση του αφγανού δημοσιογράφου Perwiz Kambakhsh - Η υπόθεση του ιρανού πολίτη Seyed Mehdi Kazemi

  Πρόεδρος. − Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση επί έξι προτάσεων ψηφίσματος σχετικά με την υπόθεση του αφγανού δημοσιογράφου Περβίζ Kαμπάχς και τη συζήτηση επί τεσσάρων προτάσεων ψηφίσματος σχετικά με την υπόθεση του ιρανού πολίτη Σαγιέντ Μεχντί Καζεμί ⁽¹⁾.

  Nickolay Mladenov, συντάκτης. − (EN) Κύριε Πρόεδρε, θα συσχετίσω τη συζήτηση αυτή με την προηγούμενη συζήτηση σχετικά με τη Ρωσία, επειδή είμαι πεπεισμένος ότι, εάν πιστεύουμε σε κάποιες βασικές αξίες, δεν μπορούμε να τις στηρίζουμε μόνο σε χώρες, οι οποίες είναι αδύναμες, και να εξαιρούμε τις ισχυρές χώρες.

Είμαι υπερήφανος που το Κοινοβούλιο συζήτησε το ψήφισμα σχετικά με τη Ρωσία, και θα έπρεπε όλοι να είμαστε υπερήφανοι για αυτό. Πρέπει να τρέμουμε την ημέρα που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πάψει να συζητά αυτά τα ψηφίσματα και θα πάψει να στηρίζει σθεναρά τις αξίες στις οποίες πιστεύουμε.

Επειδή, σήμερα, η δημοκρατία δεν αφορά το δικαίωμα όλων να είναι ίσοι, αλλά το ίσο δικαίωμα όλων να είναι διαφορετικοί. Αυτό είναι το βασικό μήνυμα το οποίο πρέπει να περάσουμε στους εταίρους μας στη Ρωσία και πρέπει να περάσουμε και στους εταίρους μας στο Αφγανιστάν.

Ο πρόεδρος Karzai και η αφγανική κυβέρνηση έχουν δεσμευτεί για την οικοδόμηση ενός δημοκρατικού, σύγχρονου κράτους. Σε ένα δημοκρατικό και σύγχρονο κράτος, η θανατική ποινή είναι απαράδεκτη. Δεν τίθεται καν ζήτημα. Καμία μορφή θανατικής τιμωρίας δεν είναι αποδεκτή σε ένα δημοκρατικό και σύγχρονο κράτος. Αυτή είναι η βάση της ευρωπαϊκής μας αξίας.

Η περίπτωση του αφγανού δημοσιογράφου κ. Kambakhsh είναι ακόμη πιο περίπλοκη, επειδή καταδικάστηκε σε θάνατο για την άσκηση του δικαιώματός του στην ελεύθερη πρόσβαση στην πληροφόρηση.

Πρέπει να παρακινήσουμε έντονα τις αρχές του Αφγανιστάν, την κυβέρνηση και τον πρόεδρο να παρέμβει εκ μέρους του και να χρησιμοποιήσουν την εξουσία τους για να σώσουν τη ζωή του και να διασφαλίσουν ότι, στο τέλος της διαδικασίας από την οποία πρέπει να περάσει τώρα, εννοώντας τη διαδικασία προσφυγής, θα του απονεμηθεί χάρη.

Πρέπει, ωστόσο, να συνεχίσουμε επίσης να συνδράμουμε τις αρχές στην οικοδόμηση των θεσμών τους οποίους χρειάζονται για να λειτουργήσουν σαν ένα δημοκρατικό και σύγχρονο κράτος, να στηρίξουμε την κοινωνία των πολιτών και, το σημαντικότερο, να διατηρήσουμε τη δέσμευσή μας για την ασφάλεια του Αφγανιστάν.

Τέλος, δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε ότι η μόρφωση είναι η βασική αξία, την αξία της οποίας πρέπει να τονίσουμε σε μια χώρα όπως το Αφγανιστάν. Τα κορίτσια κατάφεραν να πηγαίνουν σχολείο μόλις τα τελευταία χρόνια. Είναι τόσο πολλά αυτά που πρέπει να κάνουμε εκεί. Δεν πρέπει να διστάσουμε μπροστά σε όλα αυτά και πρέπει να τονίσουμε έντονα, τόσο στην Επιτροπή όσο και στο Συμβούλιο και σε όλα τα κράτη μέλη, ότι πρέπει να επενδύσουμε στην εκπαίδευση στο Αφγανιστάν.

  Marcin Libicki, συντάκτης. − (PL) Κύριε Πρόεδρε, ο αφγανός  δημοσιογράφος Perwiz Kambakhsh έχει καταδικαστεί σε θάνατο. Ως συνήθως, οι αυταρχικές κυβερνήσεις επιτίθενται σε όλους εκφράζονται άφοβα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και ως εκ τούτου στους δημοσιογράφους και τους θρησκευτικούς ακτιβιστές.

Συμφωνώ με τους προλαλήσαντες ότι δεν πρέπει να είμαστε πιο επιεικείς απέναντι σε ισχυρές χώρες, όπως η Ρωσία και η Κίνα. Όπως πολύ σωστά ανέφερε ο κ. Mladenov, τα πρότυπα πρέπει να είναι για όλους τα ίδια. Θα ήθελα επίσης να επισημάνω ότι όσοι δηλώνουν ότι πρέπει να είμαστε πιο επιεικείς απέναντι στην Κίνα ή τη Ρωσία επειδή είναι ισχυρά κράτη, κάνουν λάθος για δύο λόγους. Πρώτον, επειδή πρέπει να ισχύουν τα ίδια πρότυπα. Δεύτερον, επειδή το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις αναγκάζονται να προβαίνουν σε ορισμένους συμβιβασμούς είναι άλλο θέμα. Στην ιστορία της Ευρώπης, τα κοινοβούλια αποτελούσαν πάντοτε τη συνείδηση του έθνους. Και τα κοινοβούλια δεν μπορούν να κάνουν τέτοιους συμβιβασμούς, όπως δυστυχώς μερικές φορές πρέπει να ανεχόμαστε από την πλευρά των κυβερνήσεων.

Για τον λόγο αυτό, ζητώ από το Κοινοβούλιο να μην εφαρμόζει άλλα πρότυπα για τους ισχυρούς και άλλα για τους αδυνάτους.

  Thijs Berman, συντάκτης. − (NL) Η θανατική ποινή είναι βαρβαρική και η ελευθερία έκφρασης είναι παγιωμένη στο Σύνταγμα του Αφγανιστάν. Και όμως, ο δημοσιογράφος Perwiz Kambakhsh καταδικάστηκε σε θάνατο για βλασφημία, μακριά από την πρωτεύουσα Καμπούλ, λόγω ενός άρθρου για τα δικαιώματα των γυναικών υπό το Ισλάμ, το οποίο δεν έγραψε καν ο ίδιος. Ο αδερφός του γράφει επικριτικά για τους τοπικούς ηγέτες, έτσι σαφώς αυτό δεν βοήθησε στην περίπτωση του Perwiz.

Η θανατική ποινή ήρθε σαν ένα τεράστιο χτύπημα, ακόμη και σε χώρες με μεγάλο μουσουλμανικό πληθυσμό. Δημοσιογράφοι στο Πακιστάν, το Ιράν, το Κατάρ, όλοι γνωρίζουν με οδυνηρό τρόπο τη σημασία της περιφρούρησης της ελευθερίας της έκφρασης παντού, σε όλον τον κόσμο. Παρά τη σημαντική εναντίωση, παρά τις σκληροπυρηνικές ομάδες που αδιαφορούν για τις ελευθερίες, τα δικαιώματα των γυναικών ή την ανοικτή συζήτηση. Παρόλα αυτά, και οι συντηρητικοί αυτοί κύκλοι έχουν ανάγκη από ελευθερία έκφρασης.

Τι πρέπει να κάνει η Ευρώπη;

1. Να παράσχει περισσότερη βοήθεια από ό,τι υποσχέθηκε το 2007 για τη μεταρρύθμιση του δικαστικού τομέα στο Αφγανιστάν.

2. Να απευθύνει σθεναρή έκκληση στον Πρόεδρο Karzai για ανάληψη δράσης και τον στηρίξει σε αυτήν την προσπάθεια·

3. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να καταστήσει τον σεβασμό για τα ανθρώπινα δικαιώματα και το Σύνταγμα του Αφγανιστάν κεντρικό πυλώνα της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Δεν υπάρχει απολύτως κανένας λόγος να ασκηθεί περισσότερη πίεση στο ζήτημα αυτό από όσο είναι πρόθυμοι να ανεχθούν οι σκληροπυρηνικοί. Με αυτόν τον τρόπο θα είχαμε αντίθετα αποτελέσματα. Όμως ο Perwiz Kambakhsh πρέπει να απελευθερωθεί πάραυτα.

  Μάριος Ματσάκης, συντάκτης. − (EN) Κύριε Πρόεδρε, ορισμένοι πιστεύουν ότι το Αφγανιστάν είναι μια χώρα η οποία τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σε κατάσταση διαρκούς αναβρασμού και χαοτικών εντάσεων. Φτώχεια, αναλφαβητισμός, βίαιες φυλετικές συγκρούσεις, λαθρέμποροι ναρκωτικών, πολέμαρχοι, ρωσική κατοχή, τρομοκρατία των Ταλιμπάν, μετά η τρομερή στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου και, εκτός από όλα αυτά, ο αυστηρός ισλαμικός νόμος της σαρίας. Εάν ποτέ ήταν δυνατόν να υπάρξει κόλαση στη γη, το Αφγανιστάν θα ήταν ένας πολύ δυνατός υποψήφιος. Κι όμως, παρά την ακραία αυτή αντιξοότητα, υπάρχουν κάποιες αμυδρές ενέργειες που δείχνουν διάθεση αντίστασης και ελπίδας για ελευθερία του λόγου και δημοκρατία.

Περί αυτού πρόκειται στην περίπτωση του νεαρού δημοσιογράφου Perwez Kambakhsh, ο οποίος τόλμησε να κυκλοφορήσει ένα άρθρο για τα δικαιώματα των γυναικών στο Ισλάμ, το οποίο είχε συλλέξει από το Διαδίκτυο. Αυτή η γενναία πράξη θεωρήθηκε βλασφημία σύμφωνα τον παλαιολιθικής εποχής νόμο της σαρίας, και καταδικάστηκε σε θάνατο από ανέγκεφαλους, τυφλωμένους από τον φανατισμό υποτιθέμενους δικαστές σε ένα υποτιθέμενο περιφερειακό δικαστήριο στο βόρειο Αφγανιστάν. Όπως όλοι γνωρίζουμε, οι γυναίκες σύμφωνα με τους φανατικούς ισλαμιστές θεωρούνται ελάχιστα ανώτερες από ένα έπιπλο, και κάθε απόπειρα αμφισβήτησης αυτής της πεποίθησης αντιμετωπίζεται με ακραίες ενέργειες, όπως αυτή για την οποία γίνεται λόγος στο παρόν ψήφισμα.

Όμως τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν προς το καλύτερο, και εμείς στη Δύση έχουμε καθήκον να δούμε ότι μια τέτοια αλλαγή θα συμβεί αργά ή γρήγορα. Εφόσον η Δύση, περιλαμβανομένης της ΕΕ, διαθέτει τεράστια στρατιωτική παρουσία στο Αφγανιστάν και εφόσον η Δύση, περιλαμβανομένης της ΕΕ, σκορπίζει δισεκατομμύρια ευρώ για οικονομική ενίσχυση στη χώρα αυτή, νομίζουμε πως έχουμε απόλυτο δίκιο να απαιτούμε όχι μόνο να αφεθεί αμέσως και άνευ όρων ο εν λόγω νεαρός άνδρας, αλλά και να μην επαναληφθούν ποτέ παρόμοια περιστατικά σε σχέση με τον οπισθοδρομικό ισλαμικό νόμο της σαρίας – ποτέ ξανά! Διαφορετικά πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά το ενδεχόμενο να αποσύρουμε και τα στρατεύματα και τα χρήματά μας από το Αφγανιστάν και να αφήσουμε τη χώρα αυτή να συνεχίσει την πορεία της προς την κόλαση στην οποία θα καταδικαστεί από το πεπρωμένο του θρησκευτικού φανατισμού της.

  Jean Lambert, συντάκτρια. − (EN) Κύριε Πρόεδρε, η Ομάδα μου στηρίζει θερμά την πρόταση ψηφίσματος σχετικά με τον κ. Kambakhsh, παρόλο που δεν είμαι βέβαιη ότι θα συμφωνούσα με όλα όσα ανέφερε ο προηγούμενος ομιλητής.

Ωστόσο, θέλω να τραβήξω την προσοχή σε έναν άλλο νεαρό άνδρα, η ζωή του οποίου κινδυνεύει επίσης αυτήν τη στιγμή, τον Mehdi Kazemi, από το Ιράν, όπου η βρετανική κυβέρνηση, στην περίπτωση αυτή, θα μπορούσε να δράσει αποτελεσματικά. Πολλοί από εμάς ελπίζουν ότι η υπουργός Εσωτερικών, Jacqui Smith, θα παρέμβει βάσει νέων στοιχείων.

Το Κοινοβούλιο έχει εγκρίνει πολλές προτάσεις ψηφίσματος που έχουν καταδικάσει την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν. Πιστεύουμε ότι είναι μια επικίνδυνη πόλη για ομοφυλοφίλους. Μάλιστα, έχουμε δει τις σορούς να κρέμονται από τις αγχόνες, άρα ξέρουμε ότι είναι επικίνδυνη, και πολλοί από εμάς πιστεύουν ότι είναι επικίνδυνη συγκεκριμένα για αυτόν τον νεαρό άνδρα.

Κάποιοι είπαν ότι εάν αποσταλεί πίσω θα είναι ασφαλής, εάν η συμπεριφορά του είναι διακριτική. Θα έλεγα ότι αυτό που για το Ιράν συνιστά «διακριτική» συμπεριφορά είναι πολύ διαφορετικό από ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει στα δικά μας κράτη μέλη. Το θέμα είναι ότι για πολλούς, σε ορισμένες χώρες, είτε είναι στο Ιράν είτε στην Τζαμάικα ή αλλού, το να είσαι ομοφυλόφιλος είναι έγκλημα, και για αυτό κινδυνεύουν.

Η Ομάδα μου ήταν ιδιαίτερα κατηγορηματική απέναντι στον Κανονισμό του Δουβλίνου ο οποίος είναι σχετικός σε αυτήν την περίπτωση, επειδή γνωρίζουμε ότι υπάρχουν ακόμη μεγάλες διαφορές στον τρόπο που τα εκάστοτε κράτη μέλη χειρίζονται τις αιτήσεις χορήγησης ασύλου, και ότι ακόμα και η πρόσβαση στη διαδικασία μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολη. Έχουμε δει να επικρατεί ένα κλίμα στο οποίο οι αριθμοί είναι σημαντικότεροι από τη ζωή.

Αυτή είναι η ουσία μιας διαδικασίας προστασίας: είναι η σωτηρία της ζωής κάποιου που κινδυνεύει. Το θέμα δεν είναι οι ακριβολογίες και οι σωστές διαδικασίες: το θέμα είναι το αποτέλεσμα.

Θέλουμε μια λειτουργική πολιτική για το άσυλο που θα μπορεί να διορθώνει τα σφάλματα και να λαμβάνει υπόψη νέες πληροφορίες, και η οποία θα εξασφαλίζει το ίδιο υψηλό πρότυπο σε όλα τα κράτη μέλη. Ελπίζουμε ότι στην περίπτωση αυτή η βρετανική κυβέρνηση θα δείξει ότι είναι εφικτό.

  Eva-Britt Svensson, εισηγήτρια. − (SV) Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να κάνω πρώτα δύο σύντομες παρατηρήσεις. Καταρχάς, ποτέ, μα ποτέ δεν είναι δυνατόν να παραμένουμε σιωπηροί, όταν εφαρμόζεται η θανατική ποινή, ανεξάρτητα από το πού συμβαίνει αυτό. Δεύτερον, είναι πολύ λυπηρό το γεγονός ότι, κάθε φορά που συνεδριάζουμε εδώ στο Στρασβούργο, πάντα έχουμε να συζητήσουμε για αρκετά εγκλήματα κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μερικές φορές φαίνεται ότι αυτή η κατάσταση δεν θα σταματήσει ποτέ.

Όσον αφορά το εν λόγω ψήφισμα, σημειώνουμε ότι το άρθρο 34 του Συντάγματος του Αφγανιστάν διατυπώνει με μεγάλη σαφήνεια το δικαίωμα στην ελευθερία έκφρασης, αναφέροντας ρητά ότι η ελευθερία έκφρασης δεν πρέπει να περιορίζεται, και ότι κάθε αφγανός πολίτης έχει το δικαίωμα να εκφράζει σκέψεις δια λόγου, με εικόνες, γραπτώς, καθώς και με άλλα μέσα. Παρόλα αυτά, ο 23χρονος δημοσιογράφος Perwiz Kambakhsh καταδικάστηκε σε θάνατο σε παράνομη δίκη και στερήθηκε των νομικών του δικαιωμάτων. Η παρακολούθηση της δίκης απαγορεύεται σε δημοσιογράφους και οργανώσεις οι οποίες εργάζονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το υποτιθέμενο έγκλημα ήταν ότι δημοσίευσε ένα άρθρο για την κατάσταση των γυναικών στο Ισλάμ.

Το ιστορικό της υπόθεσης είναι λοιπόν καλά γνωστό. Απαιτούμε τώρα κατηγορηματικά να αφεθεί αμέσως ελεύθερος ο Perwiz Kambakhsh. Εξάλλου δεν έχει κάνει τίποτα το εγκληματικό· ενήργησε απολύτως σύμφωνα με τον νόμο και το Σύνταγμα. Η ΕΕ και ολόκληρος ο κόσμος πρέπει να στηρίξει αυτήν την απαίτηση: απελευθερώστε τον Perwiz Kambakhsh.

  Marco Cappato, συντάκτης. − (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, στην περίπτωση του Mehdi Kazemi πρέπει να συζητήσουμε κάτι που πραγματικά δεν θα χρειαστεί πάνω από ένα δευτερόλεπτο συζήτησης.

Εάν ρωτούσαν κάποιον αν μπορούσε να φανταστεί ότι μια ευρωπαϊκή χώρα θα παρέδιδε κάποιον στα χέρια ενός εκτελεστή και σε μια δικτατορία όπως το Ιράν, θα απαντούσε αναμφίβολα ότι θα ήταν αδιανόητο. Εντούτοις, το αδιανόητο μπορεί να συμβεί, και πρόκειται να συμβεί, παρά τις διαβεβαιώσεις. Αυτό σημαίνει ότι συμβαίνει κάτι πολύ σοβαρό, ότι η Ευρώπη διακατέχεται από ένα είδος τρέλας.

Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι υπάρχουν διάφορες νομικές λεπτομέρειες που μπορούν να οδηγήσουν στην απέλαση και τον θάνατο του Mehdi Kazemi. Αυτό απλώς δεν μπορεί να είναι δυνατόν. Οι θεμελιώδεις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ζωής δεν έχουν καταργηθεί ακόμη. Εάν ο κ. Kazemi εκτελεστεί, κανείς δεν θα μπορεί να επιρρίψει την ευθύνη σε γραφειοκρατικές διαδικασίες, εκτός εάν συμβιβαστούν με την άποψη ότι αυτό είναι όλο κι όλο η Ευρώπη: γραφειοκρατικές διαδικασίες, έθνη κράτη που είναι τόσο ισχυρά, ώστε δεν καταφέρνουν καν να σώσουν μια ζωή.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους 140 βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που συμπαρατάχθηκαν για να στηρίξουν αυτόν τον σκοπό και ελπίζω ότι το Κοινοβούλιο θα ψηφίσει ομόφωνα για το ψήφισμα το οποίο κατατέθηκε.

  Ewa Tomaszewska, εξ ονόματος της Ομάδας UEN. – (PL) Κύριε Πρόεδρε, στις 22 Ιανουαρίου 2008, το πρωτοδικείο της βόρειας επαρχίας Balkh του Αφγανιστάν καταδίκασε σε θάνατο τον Perwiz Kambakhsh, έναν 23χρονο φοιτητή δημοσιογραφίας που αρθρογραφούσε στην τοπική εφημερίδα, λόγω της συλλογής από το Διαδίκτυο ενός άρθρου για τα δικαιώματα των γυναικών, το οποίο δημοσίευσε σε ηλεκτρονική μορφή. Η δίκη έλαβε χώρα, χωρίς να του δοθεί το δικαίωμα υπεράσπισης. Ο κατηγορούμενος κακοποιήθηκε, ενώ απέσπασαν την ομολογία του με βίαιη μεταχείριση.

Απαιτούμε οι αφγανικές αρχές να απελευθερώσουν τον Perwiz Kambakhsh και η αφγανική κυβέρνηση να αποκαταστήσει τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ιδίως το δικαίωμα στη ζωή. Ας μου επιτραπεί να είμαι τόσο θαρραλέα, ώστε να ελπίζω ότι το Αφγανιστάν σύντομα θα εφαρμόσει ένα δικαιοστάσιο για την κατάργηση της θανατικής ποινής.

  Raül Romeva i Rueda, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (ES) Κύριε Πρόεδρε, λίγους μήνες πριν ο ιρανός Πρόεδρος, Mahmud Ahmadinejad, δήλωσε επίσημα στα Ηνωμένα Έθνη ότι δεν υπήρχε πρόβλημα με την ομοφυλοφιλία στο Ιράν, επειδή, πολύ απλά, εκεί δεν υπήρχαν ομοφυλόφιλοι. Αυτό που δεν είπε ήταν ότι εκεί εκτελούν όλους τους ομοφυλοφίλους.

Η περίπτωση του Mehdi Kazemi καταδεικνύει για άλλη μια φορά τα τεράστια νομικά κενά στο σύστημα ασύλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης: το γεγονός ότι κάποιος πρέπει να ζητήσει άσυλο στις μέρες μας, επειδή διώκεται και απειλείται με θάνατο λόγω της ομοφυλοφιλίας του, αποτελεί θέμα μείζονος ανησυχίας και δείχνει ότι πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη προτεραιότητα στη διεθνή ατζέντα στην προώθηση των δικαιωμάτων των λεσβιών, των ομοφυλόφιλων, των αμφιφυλόφιλων και των τρανσεξουαλικών ατόμων (LGBT).

Ακόμη πιο σοβαρό είναι το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, ο πρωταθλητής των δικαιωμάτων και των ελευθεριών, δεν θεωρεί τη δίωξη λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού ως αρκετά σημαντικό παράγοντα για να χορηγήσει αυτόματα άσυλο σε περιπτώσεις όπως αυτή του Mehdi Kazemi. Δυστυχώς, αυτή δεν είναι η πρώτη περίπτωση τέτοιου τύπου και αναμφίβολα δεν θα είναι η τελευταία. Το θέμα είναι ότι υπάρχουν ακόμη πολλές χώρες όπου ο πληθυσμός των LGBT εξακολουθεί να πλήττεται από κάθε είδους διώξεις και καταδικάζονται ακόμη και σε θάνατο, όπως στο Ιράν.

Επομένως, ελπίζω ότι το Κοινοβούλιο και όλες οι πολιτικές ομάδες έχουν ενημερωθεί για τις περιστάσεις και θα συμμετάσχουν στις δίκαιες εκκλήσεις που έγιναν στο ψήφισμα που υποβάλλουμε σήμερα, κυρίως όσον αφορά την εφαρμογή της οδηγίας για τη θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων, η οποία αναγνωρίζει τη δίωξη λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού ως καθοριστικό παράγοντα για τη χορήγηση ασύλου. Παρομοίως, προβλέπει για τα κράτη μέλη τη δυνατότητα να μελετούν υποθέσεις σε ατομική βάση, λαμβάνοντας υπόψη τις περιστάσεις σε κάθε χώρα προέλευσης, περιλαμβανομένων των νόμων και των κανονισμών της, καθώς και του τρόπου εφαρμογής τους.

Είναι επίσης απαραίτητο για τα κράτη μέλη να βρουν κοινή λύση, η οποία θα διασφαλίζει τη χορήγηση ασύλου στον Mehdi Kazemi και την προστασία την οποία χρειάζεται εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ότι δεν θα απελαθεί στο Ιράν, όπου κατά πιθανότητα θα εκτελεστεί όπως και ο σύντροφός του.

Το μόνο που απαιτείται για αυτόν τον σκοπό είναι η συμμόρφωση με το άρθρο 3 της Ευρωπαϊκής σύμβασης για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το οποίο απαγορεύει την απέλαση ή έκδοση ατόμων προς χώρες όπου υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να διωχθούν δικαστικά, να υποστούν βασανιστήρια ή ακόμη και θανατική ποινή.

  Ιωάννης Βαρβιτσιώτης (PPE-DE). – Κύριε Πρόεδρε, υποστηρίζω οπωσδήποτε το ψήφισμα, διότι, πράγματι, είναι απαράδεκτη και απογοητευτική η κατάσταση που επικρατεί στο Αφγανιστάν. Η κυριαρχία των Ταλιμπάν έχει ρίξει πολλά χρόνια πίσω τη χώρα αυτή.

Ας είμαστε όμως ειλικρινείς! Ποιοι ενίσχυσαν τους Ταλιμπάν; Δεν ήταν οι Αμερικανοί εκείνοι που, με όπλα και οικονομικά μέσα, ενίσχυσαν τους Ταλιμπάν για να πολεμήσουν εναντίον των Σοβιετικών; Και επίσης είναι ή δεν είναι γεγονός ότι σήμερα έχει πενταπλασιαστεί η παραγωγή του οπίου στη χώρα αυτή; Γιατί; Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του!

  Sophia in 't Veld (ALDE). – (NL) Έχω συγκλονιστεί από την περίπτωση του Mehdi Kazemi και το γεγονός ότι μακρηγορούμε χωρίς απλώς να πούμε ότι πρέπει να του χορηγηθεί άσυλο: προτρέπω τους εκπροσώπους των κυβερνήσεων των Κάτω Χωρών και του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς και τους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου οι οποίοι σκοπεύουν να καταψηφίσουν το ψήφισμα, να σταματήσουν και να σκεφτούν: ποιος ακριβώς είναι ο σκοπός του κράτους δικαίου; Είναι η ορθή και κατά γράμμα επιβολή των κανόνων και των διαδικασιών, ή η επικράτηση της δικαιοσύνης; Σκεφθείτε, λοιπόν, σοβαρά πριν ψηφίσετε.

  Bernd Posselt (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, η Ομάδα μου τάσσεται μετά βεβαιότητας υπέρ της προστασίας του κ. Kazemi και, φυσικά, κατά της απέλασής του στο Ιράν. Ωστόσο, τασσόμαστε κατά του ψηφίσματος, επειδή δεν αφορά, όπως αρχικά ήταν ο σκοπός, επείγουσα περίπτωση, αλλά τον νόμο περί ασύλου στην Ευρωπαϊκή Ένωση γενικά και τη σχέση μεταξύ δύο κρατών μελών της ΕΕ, των Κάτω Χωρών και του Ηνωμένου Βασιλείου, όσον αφορά το δύσκολο αυτό ζήτημα.

Αυτός δεν είναι ο στόχος των επειγόντων ψηφισμάτων. Στην παρούσα περίπτωση χρησιμοποιούνται ως μέσο αναφοράς σε ζητήματα εσωτερικής πολιτικής. Θέλουμε να δοθεί προστασία στον κ. Kazemi και θα στηρίξουμε κάθε πρωτοβουλία προς αυτήν την κατεύθυνση, όχι όμως το εν λόγω ψήφισμα, ο τίτλος του οποίου φέρει το όνομα του κ. Kazemi, ενώ το περιεχόμενό του αφορά κάτι τελείως διαφορετικό.

  John Bowis (PPE-DE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, στηρίζω και τα δύο αυτά ψηφίσματα. Η δική μου όμως χώρα είναι αυτή που προτείνει την επιστροφή του νεαρού στην πατρίδα του, το Ιράν, και στον θάνατο. Τον θάνατο που ήδη υπέστη ο φίλος του. Όχι επειδή διέπραξε κάποιο έγκλημα, αλλά λόγω της σεξουαλικότητάς του. Η δική μου χώρα είναι αυτή η οποία στο παρελθόν υπερηφανευόταν ότι εφαρμόζει ένα απόλυτο πρότυπο βάσει του οποίου ποτέ δεν απελαύνεται κανείς, εάν η ποινή που θα αντιμετώπιζε στη χώρα του ήταν χειρότερη από αυτήν που θα υφίστατο, εάν τιμωρούνταν στη Βρετανία.

Εδώ δεν έχουμε κανένα έγκλημα, ενώ έχουμε μια ποινή η οποία στη Βρετανία έχει καταργηθεί πολλά χρόνια πριν. Η χώρα μου είναι αυτή η οποία, εάν δεν υποχωρήσει σε αυτήν την περίπτωση, θα πρέπει να σκύψει το κεφάλι από ντροπή. Ελπίζω ότι το Κοινοβούλιο δεν θα χρειαστεί να νιώσει ντροπή. Ελπίζω ότι θα στηρίξουν το εν λόγω ψήφισμα.

Για όνομα του Θεού, μιλάμε για ένα 19χρονο αγόρι!

(Ζωηρά χειροκροτήματα)

  Czesław Adam Siekierski (PPE-DE). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, μια από τις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ο συντονισμός δράσης και η υιοθέτηση θέσεων για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτό ισχύει για την περίπτωση του αφγανού δημοσιογράφου ο οποίος καταδικάστηκε σε θάνατο από ένα δικαστήριο μιας επαρχίας του Βόρειου Αφγανιστάν για τη δημοσίευση ενός άρθρου για τα δικαιώματα των γυναικών στο Ισλάμ. Στη διάρκεια της δίκης στερήθηκε του δικαιώματος νομικής υπεράσπισής του και υπέστη διάφορες μορφές σωματικής βίας. Ωστόσο, το Σύνταγμα του Αφγανιστάν περιλαμβάνει ρήτρα σχετικά με το δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου.

Όπως βλέπουμε, νόμος και πραγματικότητα δεν συμπίπτουν. Πολλές κυβερνήσεις εγγυώνται τον σεβασμό της Διακήρυξης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, εθελοτυφλούν όμως όσον αφορά τον τρόπο κατά τον οποίο εφαρμόζεται στις χώρες τους. Αυτό θα έπρεπε να μας κάνει πιο αποφασιστικούς στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ελευθερίας και της δημοκρατίας.

  Mario Mauro (PPE-DE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα απλώς να τονίσω ότι, παρά τις ανησυχίες της Ομάδας μου, ως ένα σημείο δικαιολογημένες, ότι μέρος του περιεχομένου του ψηφίσματος μπορεί να χρησιμοποιηθεί ευρύτερα, δεν υπάρχει τρόπος να αντιστρέψουμε το γεγονός ότι οι πληροφορίες που λαμβάνουμε από ιρανικές πηγές και αρχές είναι ξεκάθαρες. Η κατάληξη του Mehdi Kazemi, εάν επιστρέψει στο Ιράν, θα είναι ο θάνατος, και για αυτόν ακριβώς τον λόγο θα παρεκκλίνω από τον κανόνα και θα ψηφίσω διαφορετικά από την Ομάδα μου.

  Louis Michel, μέλος της Επιτροπής. − (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, σας ευχαριστώ που μας δίνετε την ευκαιρία να συζητήσουμε για τις περιπτώσεις του Perwiz Kambakhsh στο Αφγανιστάν και του ιρανού πολίτη Mehdi Kazemi.

Όσον αφορά τον κ. Kambakhsh, συμμεριζόμαστε προφανώς όλες τις ανησυχίες σας και παρακολουθούμε στενά την περίπτωση με επιτόπια αποστολή αντιπροσωπείας στο Αφγανιστάν σε συνεργασία με τον επικεφαλής της αποστολής και τον Ειδικό Εκπρόσωπο της ΕΕ. Έχουμε συζητήσει την υπόθεση επανειλημμένως με τις αφγανικές αρχές, την τελευταία φορά με τον υπουργό Εξωτερικών, κ. Spanta, στη συνάντηση της τρόικας στη Λιουμπλιάνα στις 21 Φεβρουαρίου.

Γνωρίζω ότι η αντιπροσωπεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Αφγανιστάν συζήτησε το εν λόγω ζήτημα απευθείας με το κοινοβούλιο του Αφγανιστάν, και ότι οι αφγανοί βουλευτές σας διαβεβαίωσαν ότι θα βρεθεί ικανοποιητική λύση.

Πιστεύω ότι πρέπει να συνεχίσουμε να προσεγγίζουμε το θέμα όπως κάναμε μέχρι τώρα, βασιζόμενοι τουλάχιστον για την ώρα στη διακριτική διπλωματική δραστηριότητα. Κρίνοντας από το τρέχον πολιτικό κλίμα στο Αφγανιστάν, θα είναι δυσκολότερο να διασφαλιστεί η ασφαλής απελευθέρωση του κ. Kambakhsh, αν φανεί ότι οι αφγανικές αρχές κάμπτονται από τη διεθνή πίεση.

Θέλω να σας διαβεβαιώσω, εντούτοις, ότι θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε την υπόθεση αυτή εκ του σύνεγγυς και θα είμαστε έτοιμοι να προβούμε σε περαιτέρω ενέργειες σε περίπτωση που επιβεβαιωθεί κατ’ έφεση η θανατική ποινή. Σχεδόν 30 χρόνια ένοπλων συγκρούσεων έχουν ρημάξει το δικαστικό σύστημα του Αφγανιστάν. Για αυτό, έχουμε θέσει ως προτεραιότητα τη μεταρρύθμιση των δικαστικών οργάνων της χώρας στο πλαίσιο του προγράμματός μας για την παροχή ενίσχυσης προς το Αφγανιστάν. Έχουμε ήδη τοποθετήσει εμπειρογνώμονες οι οποίοι συνεργάζονται εκεί με το Ανώτατο Δικαστήριο, την Εισαγγελία και το Υπουργείο Δικαιοσύνης, με στόχο να καταστεί επαγγελματικότερη η λειτουργία των οργάνων αυτών, τόσο σε κεντρικό όσο και σε επαρχιακό επίπεδο. Το πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα βοηθήσει επίσης τις αρχές να θέσουν σε εφαρμογή ένα νέο σύστημα ευεργετήματος πενίας – κάτι το οποίο το Αφγανιστάν έχει μεγάλη ανάγκη, όπως φαίνεται στην εν λόγω περίπτωση. Δεν υφίσταται επί του παρόντος κανένας σταθερά εγκατεστημένος, ανεξάρτητος Δικηγορικός Σύλλογος, και υπάρχει δυνατότητα πρόσβασης σε ένα δημόσιο σύστημα ευεργετήματος πενίας. Αισιοδοξώ ότι το πρόγραμμα της Επιτροπής για τη δικαστική μεταρρύθμιση –το οποίο υλοποιείται σε στενή συνεργασία με την αστυνομική αποστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Αφγανιστάν (EUPOL AFGHANISTAN) στο πλαίσιο της ΕΠΑΑ– θα βοηθήσει στη βελτίωση της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.

Προφανώς, η Επιτροπή συμμερίζεται τη μεγάλη σας ανησυχία για τον Mehdi Kazemi και άλλες παρόμοιες περιπτώσεις. Οι ολλανδικές και οι βρετανικές αρχές επί του παρόντος μελετούν πολύ προσεκτικά την περίπτωση του κ. Kazemi. Όσον αφορά την προστασία των προσφύγων, θα επισημαίναμε ότι το διεθνές δίκαιο ορίζει, συγκεκριμένα στη Σύμβαση της Γενεύης όσον αφορά το καθεστώς των προσφύγων, ότι κανένα συμβαλλόμενο κράτος δεν απελαύνει ή αποστέλλει έναν πρόσφυγα κατ’ οιονδήποτε τρόπο προς τα σύνορα των εδαφών, όπου η ζωή ή η ελευθερία του θα μπορούσαν να απειληθούν λόγω της φυλής, της θρησκείας, της εθνικότητας, της συμμετοχής του σε μια συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα ή λόγω των πολιτικών του απόψεων.

Σύμφωνα με τον ιρανικό ποινικό κώδικα, η πράξη γνωστή με τη λέξη lavat τιμωρείται με θάνατο. Ωστόσο, ο όρος lavat δεν καθιστά διάκριση μεταξύ των εκούσιων σεξουαλικών σχέσεων και των καταναγκαστικών σεξουαλικών σχέσεων. Στην τελευταία περίπτωση φαίνεται ότι, όπου η ποινή αφορά το lavat σε συνδυασμό με άλλα αδικήματα, ο όρος κανονικά υποδηλώνει βιασμό. Είναι αυτονόητο ότι η Επιτροπή αντιτίθεται κατηγορηματικά στη θανατική ποινή σε όλες τις περιπτώσεις, και ακόμη περισσότερο όταν έχει διαπραχθεί έγκλημα. Η κατάσταση των ομοφυλοφίλων στο Ιράν είναι λόγος ανησυχίας. Οι παραβιάσεις του δικαιώματος στην ιδιωτική ζωή και οι διακρίσεις βάσει του σεξουαλικού προσανατολισμού έρχονται σε απόλυτη σύγκρουση με τις υποχρεώσεις του Ιράν σύμφωνα με το Διεθνές Σύμφωνο των Ηνωμένων Εθνών για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, το οποίο έχει επικυρωθεί από το Ιράν.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση μεταφέρει γενικότερα τα μηνύματα αυτά σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Ιράν και ειδικότερα μέσω δράσης σε ορισμένα μέτωπα. Δυστυχώς, το Ιράν δεν έχει ακόμη αποδεχθεί την πρότασή μας για επανέναρξη του διμερούς διαλόγου σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Παρόλα αυτά, στις συνομιλίες μας με ιρανούς εκπροσώπους, δίδουμε έμφαση στο γεγονός ότι επιθυμούμε να δούμε πρόοδο σε όλα τα ζητήματα που απασχολούν την Ευρωπαϊκή Ένωση στους τομείς της πολιτικής, της πυρηνικής πολιτικής, του εμπορίου και των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Χωρίς γενική βελτίωση της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν, οι σχέσεις μας δεν μπορούν να αναπτυχθούν ικανοποιητικά.

Σαν προσωπική παρατήρηση, θα ήθελα να εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες και τα συγχαρητήριά μου στον κ. Bowis για την παρέμβασή του: συμμερίζομαι απολύτως τα αισθήματα τα οποία εξέφρασε.

  Πρόεδρος. − Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί στο τέλος της συζήτησης.

(1) βλ. συνοπτικά πρακτικά.