Πληρη πρακτικα των συζητησεων

Πέμπτη 24 Απριλίου 2008 - Στρασβούργο

12.2. Ιράν: η υπόθεση Khadijeh Moghaddam

  Πρόεδρος. - Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση έξι προτάσεων ψηφίσματος σχετικά με την υπόθεση Khadijeh Moghaddam⁽¹⁾.

  Paulo Casaca, συντάκτης. − (PT) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, μία από τις πιο σκοτεινές πτυχές του θεοκρατικού καθεστώτος του Ιράν είναι ο μισογυνισμός του. Μετά την ισλαμική επανάσταση του 1979, οι ιρανικές αρχές έχουν εξαλείψει διαδοχικά τα πιο σημαντικά δικαιώματα των γυναικών. Ο λιθοβολισμός, ο ακρωτηριασμός και η καταπάτηση της ιδιωτικής ζωής και των πιο βασικών δικαιωμάτων είναι τώρα ο κανόνας. Η κοινωνία αντιδρά με όλο και μεγαλύτερη σαφήνεια και δυναμική σε αυτήν την κατάσταση.

Σε αυτό το πλαίσιο, το κίνημα για τη συγκέντρωση ενός εκατομμυρίου υπογραφών που άρχισε να οργανώνεται πριν από δύο σχεδόν χρόνια στο Ιράν είναι μία από τις πιο σημαντικές εκδηλώσεις της επιθυμίας της ιρανικής κοινωνίας των πολιτών να επιδείξει την αντίθεσή της στο καθεστώς που ασκεί την εξουσία.

Τα τελευταία δύο έτη, γίναμε μάρτυρες περίπου 100 ποινών κάθειρξης και άλλων κυρώσεων σε βάρος ανθρώπων που έχουν υπογράψει το αίτημα του κινήματος. Σήμερα, μετά την υποβολή της πρότασής μας, ενημερωθήκαμε από διάφορες οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων ότι τρεις ακτιβίστριες αυτού του κινήματος –οι Nashrin Afzali, Nahid Jafari και Zeynab Peyghambarzadeh– καταδικάστηκαν σε προσωρινή φυλάκιση και μαστίγωση. Πρόκειται για ανυπόφορη κατάσταση και απευθύνω έκκληση σε όλους τους συναδέλφους βουλευτές να αποκηρύξουν την κατάσταση και να εκφράσουν τη στήριξή τους προς τις γυναίκες του Ιράν.

  Erik Meijer, συντάκτης. − (NL) Κύριε Πρόεδρε, το Ιράν είναι μια χώρα όπου αντέχουν να ζήσουν μόνο όσοι είναι προετοιμασμένοι να τρομοκρατηθούν από τον στρατό και τους συντηρητικούς θεολόγους. Η ελευθερία, η δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν έχουν εδώ κανένα νόημα. Διενεργούν εκλογές, αλλά οι υποψήφιοι πρέπει να έχουν τη στήριξη του συντηρητικού κλήρου, και έτσι οι σχισματικοί αποκλείονται εξ ορισμού. Πολλοί Ιρανοί εγκατέλειψαν το καθεστώς του τρόμου που επικρατεί στη χώρα τους και πολλοί από αυτούς δεν θα ήταν πλέον ζωντανοί εάν δεν το είχαν κάνει. Θα πρέπει να βρούμε χώρο για αυτούς τους πρόσφυγες στην Ευρώπη, αντί να τους στέλνουμε πίσω ή να τους αντιμετωπίζουμε ως τρομοκράτες.

Ταυτόχρονα, δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι ένα τμήμα του ιρανικού πληθυσμού εγκρίνει την εκτέλεση των ομοφυλόφιλων, τις διακρίσεις σε βάρος των γυναικών και την καταπίεση των εθνοτικών μειονοτήτων. Αυτό το τμήμα αισθάνθηκε απέχθεια για τη δυτική παρακμή που επικρατούσε στη χώρα κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Παχλαβί, οι οποίοι εξορίστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του ’70, αφού προηγουμένως είχαν μετατρέψει το Ιράν σε προέκταση της Αμερικής και της Ευρώπης. Ούτε τότε γίνονταν λόγος για δημοκρατία, και οι αντίπαλοι του καθεστώτος διώκονταν ή εξορίζονταν. Τα λάθη της Δύσης ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για το σημερινό καθεστώς του τρόπου που ήρθε στην εξουσία. Εάν το Ιράν είχε πραγματικά την ευκαιρία να γίνει ένα σύγχρονο έθνος υπό την πρωθυπουργία του κ. Μοσαντέκ στις αρχές της δεκαετίας του ’50, δεν θα αποτελούσε ποτέ πρόσφορο έδαφος για τους σημερινούς ηγέτες.

Υπάρχουν κινήματα για αλλαγή στο Ιράν, αλλά υφίστανται γενικευμένη παρενόχληση. Η κ. Khadijeh Moghaddam συνελήφθη στις 8 Απριλίου και κατηγορήθηκε για «διάδοση προπαγάνδας κατά του κράτους, δυσφήμιση της κοινής γνώμης και πράξεις σε βάρος της εθνικής ασφάλειας». Έχει απελευθερωθεί, αλλά οι αυστηροί περιορισμοί για τις γυναίκες απλά εξακολουθούν να υφίστανται. Πρέπει να επιδείξουμε αλληλεγγύη στους καταπιεσμένους.

  Eija-Riitta Korhola, συντάκτρια. − (FI) Κύριε Πρόεδρε, όπως είναι προφανές από το ψήφισμα, χρησιμοποιούνται στο Ιράν εξαναγκαστικά μέτρα με στόχο τη φίμωση όσων υπερασπίζονται τα δικαιώματα των γυναικών εκεί. Συλλαμβάνονται, ανακρίνονται και καταδικάζονται σε φυλάκιση. Ορισμένοι απειλούνται ακόμη και με λιθοβολισμό. Το έργο των ΜΚΟ έχει γίνει πολύ δύσκολο και υπάρχουν περιορισμοί στην ελευθερία του λόγου και του συνέρχεσθαι. Επιπλέον, στις αρχές Ιανουαρίου, έκλεισε το περιοδικό Zanan, το οποίο μιλούσε για ισότητα.

Είναι επίσης ανησυχητικό ότι το Ιράν δεν έχει ακόμη επικυρώσει τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για την κατάργηση κάθε μορφής διακρίσεων έναντι των γυναικών. Ο ιρανός νομικός ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Mehrangiz Kar, είπε ότι το νομικό σύστημα του Ιράν συνάδει με τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των γυναικών, διότι το σύνταγμά του δεν μπορεί να παραβεί τον νόμο της Σαρία. Οι περισσότερες μουσουλμανικές χώρες, ωστόσο, έχουν επικυρώσει τη σύμβαση.

Προκύπτει το ερώτημα εάν όσοι λαμβάνουν αποφάσεις και οι αρχές του Ιράν πιστεύουν ότι οι πολιτικά ενεργές γυναίκες, οι οποίες επικρίνουν το σύστημα, αποτελούν πραγματική απειλή για την ιρανική κοινωνία. Αυτές οι επίμονες και θαρραλέες γυναίκες αποτελούν μια τεράστια δύναμη αλλαγής. Είναι σημαντικό η ΕΕ να επιδείξει την υποστήριξή της σε αυτές τις Ιρανές, οι οποίες αγωνίζονται για τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα.

  Ewa Tomaszewska, συντάκτρια. − (PL) Κύριε Πρόεδρε, υπάρχουν σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν, ιδιαίτερα η απειλή θανάτου διά λιθοβολισμού σχεδόν δέκα γυναικών – αναφέρομαι εδώ στις Iran, Khayrieh, Kobra N, Fatemeh, Ashraf Kalhori, Shamameh Ghorbani, Leyla Ghomi, Hajar και στις αδελφές Zohreh και Azar Kabiriniat, καθώς και σε άλλους ανθρώπους. Η χρήση της θανατικής ποινής για τα παιδιά και για όσους μιλούν για τα δικαιώματα των γυναικών απαιτεί τη σθεναρή αντίδραση του δημοκρατικού κόσμου. Η σύλληψη όσων συμμετέχουν στην εκστρατεία «ένα εκατομμύριο υπογραφές» αποδεικνύει ότι η κοινωνία παρεμποδίζεται από το να ασκεί το δικαίωμά της να εκφέρει τη γνώμη της επί σημαντικών θεμάτων.

Αυτές οι δράσεις πρέπει να καταδικάζονται. Τα όργανα της ΕΕ θα πρέπει να παρακολουθούν την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν. Θα επιθυμούσαμε την αποστολή μιας ομάδας παρατηρητών στο Ιράν και τη σύνταξη από αυτούς μιας λεπτομερούς αναφοράς που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα μπορέσει να εξετάσει, ούτως ώστε να μπορέσει να καθορίσει τη θέση του και να κάνει προτάσεις για τη λήψη μέτρων τα οποία θα μπορούσαν να βοηθήσουν στη βελτίωση της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν.

  Μάριος Ματσάκης, συντάκτης. − (EN) Κύριε Πρόεδρε, όσο και αν προσπαθεί κάποιος να έχει κατανόηση σχετικά τις διαφορές στην κοινωνία, τον τρόπο ζωής και τις συνθήκες που επικρατούν σε ένα βαθιά μουσουλμανικό κράτος όπως το Ιράν, δεν μπορεί παρά να αισθανθεί σοκαρισμένος και θυμωμένος για τη χυδαία μη δημοκρατική και βάναυση αντιμετώπιση των γυναικών σε αυτήν τη χώρα.

Ορισμένα παραδείγματα περιλαμβάνουν τον αποκλεισμό των γυναικών από τα περισσότερα ανώτατα κρατικά αξιώματα και τον διορισμό τους ως δικαστές, τα διακριτικά δικαιώματα των γυναικών στον γάμο, στο διαζύγιο, στην κηδεμονία των παιδιών και στην κληρονομιά, το γεγονός ότι οι αποδείξεις που παρουσιάζονται στα δικαστήρια από τις γυναίκες έχουν τη μισή μόνο βαρύτητα από αυτές που παρουσιάζονται από τους άνδρες, η νόμιμη ηλικία γάμου των γυναικών που είναι τα 13 μόλις έτη και η καταδίκη των γυναικών σε αυστηρές και ατιμωτικές ποινές, ακόμη και σε θάνατο, με πρωτόγονα και βάρβαρα μέσα, ακόμη και για θεωρούμενα εγκλήματα όπως μια εξωσυζυγική σχέση.

Αντί να καταβάλλονται προσπάθειες από το κυβερνών καθεστώς του Ιράν για τη βελτίωση της κατάστασης, γίνονται επί του παρόντος προσπάθειες για επιδείνωση της κατάστασης. Ένα παράδειγμα αποτελεί το σχέδιο νόμου για την προστασία της οικογένειας, το οποίο επί του παρόντος εξετάζεται και έχει ως στόχο την περαιτέρω νομιμοποίηση της πολυγαμίας, του προσωρινού γάμου και του μονομερούς δικαιώματος των ανδρών να χωρίζουν αυθαίρετα και να παίρνουν την κηδεμονία των παιδιών. Επιπλέον, οι ιρανικές αρχές πραγματοποιούν μια όλο και μεγαλύτερη εκστρατεία καταστολής των ακτιβιστριών και των υπερασπιστών των δικαιωμάτων των γυναικών γενικότερα.

Καλούμε το ιρανικό καθεστώς να προσπαθήσει να απελευθερωθεί από τον θρησκευτικό φανατισμό και τις από καιρό παρωχημένες, αποτυχημένες πολιτικές φιλοσοφίες και, χρησιμοποιώντας την κοινή λογική, να προσπαθήσει να φέρουν τη χώρα και πάλι στον 21ο αιώνα, αντί να την βυθίζει όλο και περισσότερο στα σκοτεινά χρόνια του ακραίου μουσουλμανικού απολυταρχισμού του παρελθόντος.

  Raül Romeva i Rueda, συντάκτης. − (ES) Κύριε Πρόεδρε, πληροφορήθηκα για την υπόθεση της Mokarrameh Ebrahimi λόγω της διεθνούς εκστρατείας που διεξήγαγε την περίοδο εκείνη η Διεθνής Αμνηστία και της εκστρατείας Stop Stoning Forever, με στόχο απελευθέρωση αυτής της γυναίκας, η οποία είχε καταδικαστεί σε θάνατο διά λιθοβολισμού διότι είχε εξωσυζυγική σχέση.

Τα καλά νέα είναι ότι, τουλάχιστον εν μέρει, χάρη σε αυτήν την εκστρατεία, η Ebrahimi ελευθερώθηκε στις 17 Μαρτίου 2008, αφού προηγουμένως είχε περάσει έντεκα χρόνια στη φυλακή. Τα κακά νέα είναι ότι ο σύντροφός της ήταν λιγότερο τυχερός και εκτελέστηκε διά λιθοβολισμού πριν από έναν χρόνο, ενώ τουλάχιστον δέκα ακόμη γυναίκες και δύο άνδρες απειλούνται με θάνατο διά λιθοβολισμού στο Ιράν αυτήν τη στιγμή.

Δυστυχώς, δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό σε μια χώρα όπου οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των γυναικών, έχουν φτάσει σε ανησυχητικά επίπεδα. Οι εκτελέσεις διπλασιάστηκαν το 2007, κάνοντας το Ιράν τη χώρα με τις περισσότερες κατά κεφαλή εκτελέσεις μετά τη Σαουδική Αραβία και, από κοινού με την Υεμένη, είναι οι τρεις χώρες με τις περισσότερες εκτελέσεις ανθρώπων κάτω των 18 ετών.

Μετά την έναρξη της εκστρατείας Stop Stoning Forever, τον Οκτώβριο του 2006, έξι άτομα διέφυγαν της εκτέλεσης διά λιθοβολισμού, σε άλλους έχει δοθεί αναστολή και πολλές περιπτώσεις επανεξετάζονται.

Ωστόσο, θα πρέπει να επισημάνω ότι όσοι τολμούν να υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Ιράν υφίστανται πολλές διώξεις και καταστολή.

Η Ισλαμική Συμβουλευτική Συνέλευση αναθεωρεί επί του παρόντος τον ιρανικό ποινικό κώδικα, αλλά, ακόμη και έτσι, η θανατική καταδίκη διά λιθοβολισμού θα αντικατασταθεί, στην καλύτερη περίπτωση, με άλλες μεθόδους εκτέλεσης ή μαστίγωσης.

  Bernd Posselt, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, αυτό το επιβλητικό κτήριο εδώ στο Στρασβούργο έχει το όνομα της Louise Weiss, η οποία ήρθε σε σύγκρουση με την αστυνομία και τα δικαστήρια στη δημοκρατικά διαφωτισμένη Γαλλία του μεσοπολέμου, διότι διεξήγαγε εκστρατεία υπέρ του δικαιώματος ψήφου των γυναικών.

Δεν μπορούμε, βεβαίως, να συγκρίνουμε αυτήν την κατάσταση με την απολυταρχική δικτατορία του Ιράν, αλλά η μνήμη θα πρέπει να διδάξει σε εμάς τους Ευρωπαίους λίγη ταπεινότητα. Το καθεστώς του Ιράν είναι ένα απαράδεκτο, απολυταρχικό καθεστώς, αλλά το Ιράν είναι μια μεγάλη, πολύπλευρη χώρα, όπου οι μεταρρυθμιστικές δυνάμεις συνεχώς συγκεντρώνουν δύναμη. Οι υποκινητές αυτής της αναφοράς, ανήκουν στα μεταρρυθμιστικά κινήματα στα οποία πρέπει να παράσχουμε με έμφαση την υποστήριξή μας και τα οποία έχουν τώρα διευρυνθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε περιλαμβάνουν ακόμη και μέλη της οικογένειας Χομεϊνί.

Υπάρχουν ήδη περισσότερες γυναίκες στην πολιτική, στη διοίκηση και στον ακαδημαϊκό κόσμο του Ιράν από ό,τι στις περισσότερες άλλες ισλαμικές ή ασιατικές χώρες. Αυτό μπορεί να μην συμβαδίζει με την στερεότυπη άποψη που επικρατεί, αλλά είναι γεγονός.

Πρέπει να βασιστούμε σε αυτήν την πλειονότητα στο Ιράν, προκειμένου να επιφέρουμε την οριστική πτώση του απαράδεκτου, απολυταρχικού καθεστώς που επικρατεί εκεί. Αυτή είναι μια τεράστια πρόκληση για εμάς τους Ευρωπαίους. Συνεπώς, είμαι ευγνώμων στον συνάδελφό μου, Albert Dess, διότι με βοήθησε τη Δευτέρα να διατηρήσω αυτό το σημαντικό θέμα στην ημερήσια διάταξη – καθώς, κυρίες και κύριοι, πρέπει να καταστήσουμε το Ιράν μία από τις προτεραιότητές μας στο πλαίσιο του έργου του Κοινοβουλίου για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων!

  Marianne Mikko, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (ET) Κυρίες και κύριοι, η κατάσταση των γυναικών στο Ιράν είναι σοβαρή. Η θρησκεία συχνά χρησιμοποιείται ως δικαιολογία για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Είναι ταπεινωτικό να μαθαίνουμε ότι ακόμη και σήμερα οι γυναίκες μπορεί να τιμωρούνται με μαστίγωμα ή ακόμη και με θανατική ποινή. Είναι σημαντικό το Ιράν να υπογράψει τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για την κατάργηση κάθε μορφής διακρίσεων έναντι των γυναικών όσο το δυνατόν συντομότερα. Αυτό το σημαντικό έγγραφο έχει ήδη υπογραφεί από 185 χώρες. Το Ιράν, ωστόσο, αποτελεί πραγματικά μια «κηλίδα» στην περιοχή, διότι όλες οι χώρες που συνορεύουν με αυτό έχουν ήδη αποδεχθεί τη σύμβαση.

Χαιρετίζω θερμά την απελευθέρωση της αγωνίστριας για την καταπολέμηση των διακρίσεων σε βάρος των γυναικών, Khadijeh Moghaddam. Όμως, ας είμαστε ειλικρινείς, χρειάστηκε να περάσει εννέα ολόκληρες ημέρες κρατούμενη σε κελί. Η εκστρατεία για τη συγκέντρωση ενός εκατομμυρίου υπογραφών που αυτή ξεκίνησε αποτέλεσε ένα αποτελεσματικό βήμα για την επίτευξη των δικαιωμάτων των γυναικών. Είναι απαράδεκτο να φυλακίζονται γυναίκες επειδή αγωνίζονται για ίσα δικαιώματα. Η βία κατά των γυναικών στο Ιράν πρέπει να σταματήσει· οι γυναίκες πρέπει να έχουν λόγο σε όλα τα θέματα. Το Ιράν δεν μπορεί να αυτοχαρακτηριστεί ως εξαίρεση στην παγκόσμια σκηνή.

  Janusz Onyszkiewicz (ALDE). - (PL) Κύριε Πρόεδρε, σήμερα πραγματοποιήθηκε συνάντηση μεταξύ της κ. Rajavi, αρχηγού του Εθνικού Αντιστασιακού Συμβουλίου του Ιράν, και γάλλων πολιτικών και εκπροσώπων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Στην παρουσίασή της, η κ. Rajavi δήλωσε με σαφήνεια πόσο σημαντικά είναι τα δικαιώματα των γυναικών για τη δημοκρατική ιρανική αντιπολίτευση, αποδεικνύοντας για μία ακόμη φορά ότι η αντιπολίτευση μας δίνει ελπίδα ότι θα υπάρξει αλλαγή στο Ιράν. Αυτό που χρειάζεται είναι να λάβουμε ορισμένα μέτρα.

Το πρώτο βήμα είναι η συμμόρφωση με δικαστικές αποφάσεις σύμφωνα με τις οποίες οι ιρανοί Μουτζαχεντίν θα πρέπει να διαγραφούν από τον κατάλογο των τρομοκρατικών οργανώσεων. Το δεύτερο βήμα, το οποίο είναι ίσως ακόμη πιο σημαντικό, είναι να αναγνωρίσουμε τελικά το Εθνικό Αντιστασιακό Συμβούλιο του Ιράν ως τον εκπρόσωπο του δημοκρατικού Ιράν, και εδώ πρέπει να εναποθέσουμε τις ελπίδες μας για ειρηνική αλλαγή.

  Carlo Fatuzzo (PPE-DE). - (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, πρέπει να ενδώσω στον πειρασμό να αναφέρω ένα παράδειγμα, και μάλιστα, κατά τη γνώμη μου, ένα πολύ απτό παράδειγμα, αυτό της αξιοπιστίας των ιρανικών αρχών διακυβέρνησης.

Ειπώθηκε ότι ο ειλικρινά δικός σας Carlo Fatuzzo, ο οποίος στέκεται τώρα ενώπιόν σας, είναι υποστηρικτής των αντι-ιρανών τρομοκρατών, επαναλαμβάνω, αντι-ιρανών, προς μεγάλη ικανοποίησή μου βεβαίως, σε μια δημόσια και επίσημη συνάντηση μεταξύ του ιρανού υπουργού Εξωτερικών και μιας αντιπροσωπείας της Επιτροπής από την αντιπροσωπεία ΕΕ-Ιράν. Αυτό συνέβη πριν από πέντε χρόνια, επαναλαμβάνω, πριν από πέντε χρόνια. Αφήνω σε εσάς, κύριε Πρόεδρε, και στους πολυάριθμους συναδέλφους μου να αξιολογήσετε την απειλή που αποτελώ για το καθεστώς του Ιράν. Τόσο αξιόπιστοι είναι οι υπουργοί και οι ηγέτες του Ιράν.

  Tunne Kelam (PPE-DE). - (EN) Κύριε Πρόεδρε, για σχεδόν 30 χρόνια, η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν αποτελεί μείζονα απειλή για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία. Οι γυναίκες υπήρξαν ο πρώτος στόχος αυτού του εξτρεμιστικού κλάδου του Ισλάμ. Τα δικαιώματά τους καταπατούνται από το καθεστώς των μουλάδων. Ακόμη και νέα κορίτσια δεν αποτελούν εξαίρεση, και ένα εννιάχρονο κορίτσι αντιμετωπίζεται ως ενήλικας και τιμωρείται με μαστίγωμα, εκτέλεση, ακόμη και λιθοβολισμό.

Ωστόσο, πολλές γυναίκες δεν έχουν συμμορφωθεί με το καθεστώς. Είναι ενθαρρυντικό να βλέπουμε ότι την ηγεσία του κύριου δημοκρατικού κινήματος της αντιπολίτευσης, του Εθνικού Αντιστασιακού Συμβουλίου, έχει μια γυναίκα όπως η κ. Maryam Rajavi. Τα ψηφίσματα είναι καλά, αλλά δεν αρκούν. Πρέπει να στηρίξουμε αυτές τις γυναίκες με τις πράξεις μας.

  Armando Veneto (PPE-DE). - (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να υπενθυμίσω στο Σώμα ότι όταν ήμουν βουλευτής του ιταλικού κοινοβουλίου, είχα ουσιαστικές σχέσεις με την ιρανική αντίσταση και ήμουν υπέρ της αποφασιστικής δράσης για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τα οποία υπερασπίζονταν οι εκπρόσωποί της.

Έλαβα την περίοδο εκείνη μια συγκαλυμμένη επίπληξη από την κυβέρνηση, διότι μου είπαν ότι οι ξεκάθαρες και σαφείς θέσεις δεν θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν τη realpolitik. Το λέω αυτό διότι η συγκεκριμένη συζήτηση θα πρέπει τελικά να εξετάσει ένα ουσιαστικό σημείο: ενώ εμείς στο Σώμα αποδίδουμε μεγάλη σημασία στην ανθρωπιστική δέσμευση της Ευρώπης συνολικά και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, συγκεκριμένες πιέσεις που έχουν να κάνουν με το πετρέλαιο, τα ίδια συμφέροντα και τον καιροσκοπισμό αντιβαίνουν σε αυτήν τη δέσμευση. Αυτό πρέπει να καταπολεμήσουμε!

  Ανδρούλα Βασιλείου, Μέλος της Επιτροπής. − (EN) Κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή συμμερίζεται την ανησυχία των βουλευτών σχετικά την κ. Khadijeh Moghaddam και τις περιπτώσεις των γυναικών και των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που παρενοχλούνται από τις ιρανικές αρχές.

Η κ. Moghaddam είναι επικεφαλής της εκστρατείας «Ένα εκατομμύριο υπογραφές», η οποία ασκεί πιέσεις για την αλλαγή των ιρανικών νόμων που αντιβαίνουν στις αρχές της ισότητας των φύλων και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Χαιρετίζουμε τα νέα για την απελευθέρωση της κ. Modghaddam, μολονότι η εγγύηση ήταν υψηλή. Ωστόσο, πρέπει να υπογραμμίσουμε το γεγονός ότι δύο ακόμη μέλη της εκστρατείας για τη συγκέντρωση υπογραφών, η κ. Hana Abdi και η κ. Ronak Safazadeh, κρατούνται από το φθινόπωρο του 2007.

Επιπλέον, λυπούμαστε για την πρόσφατη καταδίκη τεσσάρων ακόμη μελών της εκστρατείας για εικαζόμενη δράση κατά της εθνικής ασφάλειας, μετά τη συμμετοχή τους σε συλλαλητήριο έξω από δικαστήριο της Τεχεράνης πριν από δύο χρόνια: της κ. Zeynab Peyghambarzadeh σε δύο χρόνια φυλάκιση με αναστολή και των κκ. Nashrin Afzali, Nahid Jafari και Minoo Mortazi σε έξι μήνες φυλάκιση με αναστολή και 10 μαστιγώματα. Καταδικάζουμε σθεναρά αυτές τις ποινές, οι οποίες μπορούν να ειδωθούν μόνο ως μέρος της συνεχιζόμενης προσπάθειας εκφοβισμού και ταπείνωσης αυτών των γυναικών που συμμετέχουν σε μια ειρηνική εκστρατεία.

Η εκστρατεία για τα δικαιώματα των γυναικών και την ισότητα είναι πολύ σπουδαία και σημαντική για το Ιράν. Κάθε μία από αυτές τις γενναίες γυναίκες αξίζει την πλήρη υποστήριξή μας. Καλώ τις ιρανικές αρχές να απελευθερώσουν άνευ όρων την κ. Abdi και την κ. Safazadeh και να αποσύρουν όλες τις κατηγορίες σε βάρος τους και σε βάρος όσων συμμετέχουν μαζί τους στην εκστρατεία για τα δικαιώματα των γυναικών.

Αλίμονο, πολλοί ακόμη υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κινδυνεύουν στο Ιράν. Καλώ ιδιαίτερα τις αρχές να απελευθερώσουν άνευ όρων τον κ. Mansour Ossanlou και τον κ. Emadedin Baghi και να θέσουν τέλος στην παρενόχληση, τον εκφοβισμό και τις πολιτικές διώξεις των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η Επιτροπή επαναλαμβάνει την ανησυχία της για το κλείσιμο, πριν από δύο μήνες, του ανεξάρτητου γυναικείου περιοδικού Zanan. Η Επιτροπή απευθύνει έκκληση στις ιρανικές αρχές να επιτρέψουν την επανακυκλοφορία του Zanan. Η ΕΕ θα εξετάσει τη στάση του Ιράν απέναντι στο Zanan, καθώς και απέναντι στην εκστρατεία των γυναικών για ίσα δικαιώματα, ως ένδειξη της βούλησής του να συμμετάσχει σοβαρά στη βελτίωση της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Καλούμε την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν να συμμορφωθεί πλήρως με τις υποχρεώσεις της στο πλαίσιο των διεθνών συμβάσεων, κυρίως της Διεθνούς Σύμβασης για τα Αστικά και Πολιτικά Δικαιώματα. Υπενθυμίζουμε επίσης ότι, κατά την υποψηφιότητά του στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, το Ιράν επιβεβαίωσε ότι μελετούσε το ενδεχόμενο προσχώρησής του στη σύμβαση για την κατάργηση κάθε μορφής διακρίσεων έναντι των γυναικών.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει ζητήματα σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των γυναικών και της προαγωγής της ισότητας των φύλων, στις ιρανικές αρχές και θα συνεχίσει να το πράττει. Χωρίς τη συστηματική βελτίωση της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν, οι σχέσεις μας με το Ιράν δεν μπορούν να εξελιχθούν σωστά.

  Πρόεδρος. - Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί μετά τις συζητήσεις.

(1) Βλ. συνοπτικά πρακτικά.