Πληρη πρακτικα των συζητησεων

Δευτέρα 7 Ιουλίου 2008 - Στρασβούργο

22. Εργασία στην ολομέλεια και εκθέσεις πρωτοβουλίας (τροποποίηση του Kανονισμού) (συζήτηση)

  Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A6-0197/2008) του κ. Corbett, εξ ονόματος της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων, σχετικά με την τροποποίηση του Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπό το φως των προτάσεων της Ομάδας Εργασίας για την Κοινοβουλευτική Μεταρρύθμιση όσον αφορά την εργασία στην ολομέλεια και τις εκθέσεις πρωτοβουλίας (2007/2272(REG)).

  Richard Corbett, εισηγητής. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, ελπίζω οι συνάδελφοι να θελήσουν να υποστούν που μονοπωλώ σχεδόν τη συζήτηση ακόμη μία φορά για ένα ζήτημα τροποποίησης του Κανονισμού, το οποίο πάντοτε φαίνεται να γίνεται Δευτέρα βράδυ.

Όπως θα γνωρίζουν οι συνάδελφοι, το Σώμα διέθετε μια ομάδα εργασίας της οποίας προήδρευσε ικανότατα η συνάδελφός μας Dagmar Roth-Behrendt, και η οποία επεδίωξε τη βελτίωση των εργασιών του Κοινοβουλίου μας.

Η λειτουργία μας έχει μεταβληθεί από θεωρείο σε όργανο της διαδικασίας της συναπόφασης. Οποιαδήποτε μεταβολή προβλεπόταν στη Συνθήκη της Λισαβόνας, έχει ήδη γίνει. Είναι συνεπώς λογικό και εύλογο να επιδιώξουμε τώρα να οργανώσουμε το έργο μας.

Ένα μεγάλο σχετικό θέμα είναι ορθώς και αναπόδραστα να περάσουμε από τις εκθέσεις πρωτοβουλίας από επιτροπές, που δεν έχουν νομοθετικό αντίκτυπο, προς την επικέντρωση σε περισσότερη νομοθετική δραστηριότητα.

Αυτό είναι το πρώτο και ίσως το σημαντικότερο μέρος της δέσμης προτάσεων που κατέθεσα ενώπιόν σας σήμερα. Οι προτάσεις της ομάδας εργασίας, βεβαίως, ήταν ευρύτατες: μόνο μερικές εξ αυτών απαιτούν προσαρμογή στον Κανονισμό μας, αλλά η συγκεκριμένη είναι μία από αυτές.

Σκοπός εν προκειμένω είναι ότι πρέπει να κάνουμε διάκριση μεταξύ των τύπων και της σημασίας των εκθέσεων πρωτοβουλίας. Μερικές, φυσικά, θα εξακολουθήσουν να αξιώνουν πλήρως τη συζήτηση και την ψήφισή τους στην ολομέλεια· μερικές, εντούτοις, δεν το αξίζουν πραγματικά.

Δεν πρέπει να μετατρέψουμε το Σώμα αυτό σε συντακτική επιτροπή η οποία ξαναγράφει, παράγραφο προς παράγραφο, λεπτομερείς εκθέσεις πρωτοβουλίας επί εξειδικευμένων ζητημάτων και από εξειδικευμένες επιτροπές.

Θα ήθελα να προχωρήσουμε και να ρωτήσω: Γιατί δεν αποτελούν αυτές οι εκθέσεις, αυτός ο τύπος της εκθέσεως πρωτοβουλίας, αυτοδύναμα εκθέσεις της επιτροπής;

Οι εκθέσεις από τη Βουλή των Λόρδων, τις οποίες σχολιάζουμε όλοι μας, είναι εκθέσεις των επιτροπών της Βουλής των Λόρδων: Δεν ψηφίζονται ούτε ξανασυντάσσονται από τη Βουλή των Λόρδων· είναι αυτόνομες – και συχνά, αρτιότατες, εμπεριστατωμένες, αναλυτικές εκθέσεις. Δεν χρησιμοποιούν το σώμα των Λόρδων ως αναθεωρητικό όργανο, παράγραφο προς παράγραφο. Αυτό πρέπει να το αποφύγουμε και για τον συγκεκριμένο τύπο της έκθεσης πρωτοβουλίας.

Με την παρούσα τροποποίηση του Κανονισμού, αυτό θα καταστεί εφικτό· εννοείται, βεβαίως, ότι εμείς –και εκεί έγκειται ο συμβιβασμός– θα εξακολουθούμε να υποβάλλουμε την έκθεση στο Σώμα, ώστε να την εγκρίνει ή να την απορρίπτει. Θα δώσουμε επίσης τη δυνατότητα σε ομάδες που διαφωνούν με αυτήν να υποβάλλουν μια εναλλακτική πρόταση ψηφίσματος, χωρίς να ξεκινούμε να ψηφίζουμε επί ώρες, παράγραφο προς παράγραφο, να ξαναγράφουμε εξ αρχής μια τέτοια έκθεση επιτροπής. Πρόκειται, επομένως, περί σημαντικότατης αλλαγής.

Μία άλλη μετατροπή, εντελώς διαφορετικής φύσεως, είναι να ζωντανέψουμε τις συζητήσεις μας και τον τρόπο με τον οποίο μεταχειριζόμαστε τον χρόνο ομιλίας μας. Ο ρόλος του εισηγητή θα ενισχυθεί: Ο εισηγητής θα παρουσιάζει την έκθεση επιτροπής η οποία θα ανταποκρίνεται στη νομοθετική πρόταση της Επιτροπής, και θα ολοκληρώνει τον διάλογο στο τέλος, ενδεχομένως απαντώντας στα ζητήματα που θα έχουν θέσει οι διάφοροι συνάδελφοι με τον τρόπο που προσπάθησα να χρησιμοποιήσω εγώ μόλις τώρα, στην προηγούμενη συζήτησή μας. Αυτό αναμένεται να ζωηρέψει τις συζητήσεις μας και αξίζει τον κόπο.

Υπάρχει, ωστόσο, μια λεπτομέρεια που φαίνεται να έχει προσελκύσει πολλά σχόλια: Είναι η πρόταση ότι θα έπρεπε να διαθέτουμε κατευθυντήριες γραμμές για τις γραπτές κοινοβουλευτικές ερωτήσεις με τον ίδιο τρόπο που διαθέτουμε οδηγίες για τις ερωτήσεις κατά την Ώρα των Ερωτήσεων προς τα άλλα όργανα.

Δεν καταλαβαίνω γιατί αυτό προξένησε τόσο θόρυβο. Δεν αποτελεί προσπάθεια να επιβληθεί οποιαδήποτε λογοκρισία επί των ερωτήσεων. Σημαίνει απλώς ότι οι γραπτές κοινοβουλευτικές ερωτήσεις, όπως και οι ερωτήσεις που υποβάλλονται την Ώρα των Ερωτήσεων, θα έπρεπε να ανταποκρίνονται στο εύρος των αρμοδιοτήτων του οργάνου προς το οποίο απευθύνεται η ερώτηση. Αυτό μοιάζει λογικό και εύλογο, ωστόσο λείπει επί του παρόντος.

Το ότι λείπει, έχει δώσει τη δυνατότητα σε κάποιο μέλος του Σώματος αυτού να υποβάλει πάνω από χίλιες γραπτές κοινοβουλευτικές ερωτήσεις για ζητήματα τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό προκάλεσε την απόφραξη του συστήματος, αναγκάζοντας όλους εμάς τους υπόλοιπους να αναμένουμε περισσότερο τις απαντήσεις στα ερωτήματά μας, και κοστίζει μια ολόκληρη περιουσία, διότι οι ερωτήσεις αυτές πρέπει να μεταφράζονται σε όλες τις γλώσσες, να κυκλοφορούνται σε όλους τους Επιτρόπους ώστε να απαντηθούν συλλογικώς ή κολλεγιακώς, και σπαταλούν τον χρόνο και τους πόρους μας. Η απλή θέσπιση κατευθυντήριων γραμμών, ώστε οι ερωτήσεις να σχετίζονται με τις αρμοδιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των θεσμών της, φαίνεται λογική.

Και ποιος θα το κρίνει αυτό; Σύμφωνα με την πρότασή μου, ο Πρόεδρός μας, ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου, πρέπει να το κρίνει αυτό. Εάν θεσπίσουμε κατευθυντήριες γραμμές, δεν πρέπει να επιζητήσουμε την κρίση της Επιτροπής, η οποία θα λέγει: «Όχι, δεν απαντούμε στην τάδε ή στη δείνα ερώτηση». Όχι· εμείς πρέπει να αποφασίζουμε – και αυτό γίνεται για την προστασία των βουλευτών και πρέπει να αποτελεί εγγύηση για τους βουλευτές. Εκπλήσσομαι που ορισμένοι βουλευτές που δεν βρίσκονται απόψε εδώ θεώρησαν κατάλληλο να καταφερθούν εναντίον του σε μια ηλεκτρονική επιστολή προς όλα τα μέλη του Κοινοβουλίου.

Πρόκειται για μετριοπαθείς, λογικές προτάσεις που προέρχονται από την ομάδα εργασίας αντιπροέδρων και της Dagmar Roth-Behrendt, και τις συνιστώ ανεπιφύλακτα στο Σώμα.

  Margot Wallström, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, ένα μεταρρυθμισμένο Κοινοβούλιο το οποίο να προάγει έναν ζωηρότερο πολιτικό διάλογο για την ΕΕ είναι προς το συμφέρον όλων των πολιτών μας και επίσης όλων των οργάνων. Χρειαζόμαστε μια δυναμικότερη συζήτηση για τα ευρωπαϊκά πράγματα και εγώ ανήκω σε εκείνους που έχουν καταπεισθεί ότι ο διάλογος είναι ο αιμοδότης οποιασδήποτε ζωντανής δημοκρατίας.

Εκ μέρους της Επιτροπής, θέλω να συγχαρώ τον κ. Corbett για την έκθεσή του αναφορικά με την εργασία της ολομέλειας και την παρουσίαση των γραπτών ερωτήσεων. Με τα χρόνια, αυξήθηκε το πλήθος των κοινοβουλευτικών ερωτήσεων. Το 2007, απαντήθηκαν από την Επιτροπή πάνω από 6 700 ερωτήσεις. Αυτό μεταφράζεται σε αύξηση κατά 12% σε σύγκριση με το 2006 και σχεδόν κατά 35% σε σύγκριση με το 2005, και η τάση μέχρι στιγμής διαγράφεται περαιτέρω αυξητική.

Η αύξηση των ερωτήσεων σήμανε συγχρόνως μια πραγματική πρόκληση: σχεδόν 25% του συνολικού πλήθους των γραπτών ερωτήσεων έχουν υποβληθεί από μόλις οκτώ μέλη του Κοινοβουλίου. Επιπλέον, ένας αρκετά μεγάλος αριθμός ερωτήσεων δεν σχετίζονται με ζητήματα αρμοδιότητας της Κοινότητας. Μπορώ να σας δώσω και παραδείγματα, εάν ενδιαφέρεσθε.

Η Επιτροπή είναι ανυποχώρητη στον υπεύθυνο ρόλο της και στο να παρέχει υψηλής ποιότητας απαντήσεως στις κοινοβουλευτικές ερωτήσεις. Πρόκειται για καθήκον το οποίο απορρέει από τις Συνθήκες· είναι επίσης καίριο χαρακτηριστικό της υποχρέωσης να λογοδοτούμε προς το Κοινοβούλιο. Η Επιτροπή χαιρετίζει τη θέσπιση μερικών κατευθυντήριων γραμμών και κριτηρίων αποδεκτότητας για τις γραπτές κοινοβουλευτικές ερωτήσεις, όπως προτείνεται στην έκθεση. Ένα σύστημα οδηγιών εφαρμόζεται ήδη για τις ερωτήσεις προς την Επιτροπή και προς το Συμβούλιο, και η έκθεση Corbett προτείνει μια μέθοδο η οποία ήδη εφαρμόζεται από το Κοινοβούλιο και είναι οικεία στο Συμβούλιο και την Επιτροπή. Η αποτελεσματική εφαρμογή αυτών των οδηγιών θα ενισχύσει την ευκαιρία που έχουν μεμονωμένοι βουλευτές να απευθύνουν ερωτήσεις προς την Επιτροπή και να λαμβάνουν έγκαιρες απαντήσεις, όπως εξήγησε ήδη ο εισηγητής. Θα είμαστε σε θέση να εστιάζουμε σε ερωτήσεις που θίγουν ζητήματα όντως σχετικά προς την αρμοδιότητα της Επιτροπής ή γενικού ενδιαφέροντος.

Θα σχολιάσω τώρα ένα άλλο ζήτημα που θίγεται στην έκθεση, και είναι η σειρά των αγορεύσεων στις συζητήσεις της ολομελείας. Η Επιτροπή αναγνωρίζει τη λογική και το εύκαιρον της έναρξης των νομοθετικών συζητήσεων με μία δήλωση από τους εισηγητές. Όσον αφορά τη σειρά των αγορεύσεων και τον χρόνο ομιλίας, θα ήθελα, πάντως, να τονίσω την ανάγκη να τηρείται η αρχή της ίσης μεταχείρισης Επιτροπής και Συμβουλίου.

Ως κατακλείδα, ας υπενθυμίσω ότι προσφάτως εκφράσαμε τη θέση μας στη δεύτερη ενδιάμεση έκθεση που ψηφίστηκε από την Ομάδα Εργασίας για την Κοινοβουλευτική Μεταρρύθμιση και προσδοκούμε την ευκαιρία να συζητήσουμε τα ζητήματα αυτά με το Κοινοβούλιο, προτού το θεσμικό σας όργανο λάβει την τελική του θέση έναντι της δέσμης μεταρρυθμίσεων. Ευελπιστώ ότι το πνεύμα ομαλής διοργανικής συνεργασίας το οποίο επέδειξαν και τα δύο όργανα μέχρι τώρα θα εξακολουθήσει σε ολόκληρη τη μεταρρυθμιστική διαδικασία.

  József Szájer, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (HU) Κύριε Πρόεδρε, και πάλι ακούσαμε φωνές οι οποίες υποστηρίζουν ότι η σύσταση αυτή αποβλέπει στον περιορισμό των δραστηριοτήτων ορισμένων βουλευτών του ΕΚ. Θέλω να επιστήσω την προσοχή των ευρωσκεπτικιστών βουλευτών του ΕΚ στο γεγονός ότι πρέπει να διαβάσουν τη σύσταση προτού προβούν σε τέτοιους ισχυρισμούς.

Αυτή η έκθεση, και αυτή η αλλαγή του Κανονισμού, έπρεπε να είχαν εκπονηθεί πολύ καιρό πριν, δεδομένου ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διαθέτει επί μακρόν σημαντικές νομοθετικές αρμοδιότητες. Εν τω μεταξύ, πρέπει να λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι συνολικά το 17,4% του χρόνου μας, του χρόνου που αφιερώνουμε σε συζητήσεις στην ολομέλεια, αφορά τη νομοθετική δραστηριότητα, ενώ ο υπόλοιπος χρόνος αφορά άλλες δραστηριότητες.

Μάλιστα, αυτή η έκθεση επιτρέπει στο Κοινοβούλιο να ασχοληθεί με τα όσα του επιβάλλουν να πράττει οι Συνθήκες. Με άλλα λόγια, θα μπορούμε πραγματικά να επικεντρωθούμε στη νομοθεσία, και αυτό δεν σημαίνει ότι υποτιμούμε τις εκθέσεις ιδίας πρωτοβουλίας, καθότι περιλαμβάνουν επίσης πολύ σημαντικά στοιχεία, όμως πρέπει να έχουμε ήδη συνειδητοποιήσει ότι αντίκτυπός τους είναι σημαντικά μικρότερος σε σύγκριση με τα όσα μπορούμε να επιτύχουμε μέσω της νομοθεσίας.

Όταν νομοθετούμε, επιφέρουμε αλλαγές οι οποίες επηρεάζουν άμεσα τις ζωές 500 εκατομμυρίων ατόμων τα επόμενα χρόνια, ενώ ως προς τις εκθέσεις ιδίας πρωτοβουλίας αυτή η επιρροή απαιτεί πολύ περισσότερο χρόνο και είναι πολύ πιο περιορισμένη. Συνεπώς, το Κοινοβούλιο πρέπει να ασχολείται πολύ περισσότερο με τη νομοθεσία, κάτι που καθιστά δυνατό η υπό εξέταση έκθεση.

Καταφέραμε επίσης να καταλήξουμε σε συμφωνία όσον αφορά τις ερωτήσεις, καθότι έχει ζωτική σημασία οι ερωτήσεις να λαμβάνουν ουσιαστικές απαντήσεις. Πολύ συχνά, εμείς οι βουλευτές του ΕΚ δεν λαμβάνουμε ουσιαστικές απαντήσεις από την Επιτροπή, παρότι, όπως ανέφερε η κ. Επίτροπος, κάθε βουλευτής του ΕΚ έχει το δικαίωμα να απαντώνται οι ερωτήσεις του, οι οποίες όμως πρέπει να είναι ερωτήσεις που εμπίπτουν στις αρμοδιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Επιτροπής.

Χαίρομαι επίσης διότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απέρριψε τελικά τον περιορισμό της υποβολής μόνο δύο ερωτήσεων συνολικά ανά μήνα. Πρόκειται για σοφή απόφαση, εν πάση περιπτώσει όμως μπορούμε να επιτύχουμε καλύτερα αποτελέσματα και αυτή η νέα διάταξη θα συμβάλει στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των ερωτήσεων, συγχαίρω λοιπόν τον εισηγητή, κ. Corbett. Σας ευχαριστώ.

  Jo Leinen, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, οι εκθέσεις ιδίας πρωτοβουλίας είναι σίγουρα δικαιολογημένες σε αυτό το Κοινοβούλιο. Είμαστε ένα Κοινοβούλιο 27 χωρών και λαών, και υπάρχουν πολλά θέματα που απασχολούν τους πολίτες, τόσο εντός της ΕΕ όσο και στις σχέσεις μας με άλλες περιοχές του κόσμου.

Εντούτοις, συμφωνώ ταυτόχρονα με όσους υποστήριξαν ότι το Κοινοβούλιο εξελίσσεται όλο και περισσότερο από απλή συμβουλευτική συνέλευση σε νομοθετικό σώμα. Η Συνθήκη της Λισαβόνας προχωρά ένα βήμα πιο πέρα. Συνεπώς, πρέπει να θέσουμε προτεραιότητες. Ακούω ότι δαπανούμε μόνο το 17,4% του χρόνου μας για το νομοθετικό έργο: αυτό δεν είναι αρκετό. Λειτουργούμε υπό πίεση, υπό χρονικούς περιορισμούς. Επιθυμούμε τη βελτίωση της νομοθετικής διαδικασίας, και γι’ αυτό χρειαζόμαστε περισσότερο χρόνο και περισσότερες προτεραιότητες.

Είναι επίσης θετικό το γεγονός ότι πλέον παραδεχόμαστε ότι δεν χρειάζεται να συζητούνται όλες οι εκθέσεις εκ νέου στην ολομέλεια. Είναι δυνατό να ψηφίζουμε χωρίς να έχει προηγηθεί συζήτηση, και οι βουλευτές μπορούν να προβούν σε γραπτή δήλωση αν θέλουν να εκφράσουν τις απόψεις τους σχετικά με την εκάστοτε έκθεση. Δεν είναι απαραίτητο να το κάνουν προφορικά στη σύνοδο της ολομέλειας.

Κυρία Αντιπρόεδρε, θεωρώ σωστή την πρακτική σύμφωνα με την οποία ο εισηγητής έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο εδώ στο Κοινοβούλιο διότι, ως «οίκος των πολιτών», πρέπει να τοποθετούμαστε στην αρχή και στο τέλος κάθε συζήτησης. Αυτή είναι μια χρήσιμη καινοτομία.

Τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό είναι το θέμα των ερωτήσεων. Αυτό το σύστημα είναι πολύ καλό, μέχρις ότου γίνει κατάχρησή του. Ακούσαμε τα στοιχεία – ότι οκτώ βουλευτές θέτουν το 25% των ερωτήσεων. Αυτό σημαίνει σχεδόν 1 700 ερωτήσεις από οκτώ βουλευτές. Μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι είναι πολύ εργατικοί, όμως δημιουργείται η εντύπωση ότι εν προκειμένω γίνεται σοβαρή κατάχρηση του συστήματος της ΕΕ, όπως σε πολλές άλλες περιπτώσεις, από αντιπάλους της ΕΕ. Πρέπει να θεσπίσουμε μια διάταξη γι’ αυτό το ζήτημα, και οι κατευθυντήριες γραμμές προσφέρουν ένα πρόσφορο κριτήριο, ένα πλαίσιο με βάση το οποίο μπορούμε να εργαστούμε.

Συγχαρητήρια στον κ. Corbett για τις διαρκείς και επίπονες προσπάθειές του με σκοπό την περαιτέρω ανάπτυξη του Κοινοβουλίου. Ευχαριστώ πολύ.

  Andrew Duff, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι που είμαι σε θέση να είμαι πιο συναινετικός σε αυτή μου την ομιλία από ό,τι στην προηγούμενη. Η Ομάδα των Φιλελευθέρων υποστηρίζει ένθερμα την κατεύθυνση των μεταρρυθμίσεων που εγγράφονται σε αυτή τη δέσμη προτάσεων, ιδίως όσον αφορά τις κοινοβουλευτικές ερωτήσεις.

Θεωρώ ότι πολύ σωστά απορρίψαμε την αρχική πρόταση του εισηγητή να περιοριστεί ο αριθμός των κοινοβουλευτικών ερωτήσεων που μπορούν να υποβάλλονται.

Για να είμαι ειλικρινής, θα πρότεινα δύο ακόμη δευτερεύουσες βελτιώσεις. Η πρώτη είναι ότι πρέπει να διευρυνθεί η διαδικασία και να σταματήσει η διαβίβαση εκθέσεων κακής ποιότητας από τις επιτροπές –και, δυστυχώς, υπάρχουν ορισμένες τέτοιες εκθέσεις– στην ολομέλεια χωρίς βελτιώσεις, και επ’ αυτού θα ήταν ενδεδειγμένο να επιτρέπεται στην ίδια την επιτροπή και όχι απλώς στον εισηγητή, ή σε δύο πολιτικές ομάδες, ή στο 10% των μελών του Κοινοβουλίου να καταθέτουν τροπολογίες.

Η δεύτερη πρότασή μου είναι να προστεθεί μια διαδικασία εκτάκτων παρεμβάσεων στον νέο τύπο σύντομης παρουσίασης που προτείνει ο εισηγητής. Φρονώ ότι οι δύο αυτές αλλαγές θα αυξήσουν κάπως τις ευκαιρίες για κοινοβουλευτικό διάλογο και ανταλλαγές, χωρίς να υπονομεύεται ο ρόλος της ομάδας εργασίας, που είναι, φυσικά, η βελτίωση και αναζωογόνηση των διαδικασιών του Σώματος.

  Sylvia-Yvonne Kaufmann, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, συμμερίζομαι σε μεγάλο βαθμό τις απόψεις του κ. Duff. Θέλω να επισημάνω σε αυτό το σημείο ότι η ομάδα μας δύναται να υποστηρίξει αυτή την έκθεση συνολικά, σε αντίθεση με την προηγούμενη έκθεση, καθότι αντικατοπτρίζει τις προτάσεις της Ομάδας Εργασίας για την Κοινοβουλευτική Μεταρρύθμιση και τις εφαρμόζει ως τροποποιήσεις του εσωτερικού μας Κανονισμού.

Εκείνο που δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε, και θέλω να το αναφέρω επίσης εν συντομία εδώ, είναι η πρόταση να μην επιτρέπεται πλέον η κατάθεση τροπολογιών σε εκθέσεις ιδίας πρωτοβουλίας. Στην πολιτική μας ομάδα, υποστηρίζουμε την άποψη ότι οι τροπολογίες είναι σημαντικό τμήμα του πολιτικού πολιτισμού και του πολιτικού διαλόγου και έχουν τεράστια σημασία για την προάσπιση των δικαιωμάτων των επιμέρους ομάδων – και αυτό το δικαίωμα των πολιτικών ομάδων δεν πρέπει να περιοριστεί.

Εν κατακλείδι, θέλω να προσθέσω ότι φρονώ ότι οι τροπολογίες 13 και 15 της Ομάδας των Πρασίνων / Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας και της Ομάδας της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη αξίζουν τη στήριξή μας. Ακόμα και όταν δεν χρειαζόμαστε χρονοβόρες, λεπτομερείς συζητήσεις σχετικά με επιμέρους εκθέσεις εδώ στην ολομέλεια, πρέπει να υπάρχει κάποια συζήτηση, η οποία πρέπει να είναι συνοπτική – είτε ένας ομιλητής ανά Ομάδα, όπως προτείνει η Ομάδα Verts/ALE, είτε εφαρμογή της διαδικασίας των εκτάκτων παρεμβάσεων. Αν δεν διεξάγουμε καθόλου συζήτηση, θα βλάπτουμε το ίδιο το Κοινοβούλιο. Αν δεν επιτρέπουμε τη διενέργεια διαλόγου, θα σημαίνει ότι δεν παίρνουμε τους εαυτούς μας στα σοβαρά, και νομίζω ότι ούτε αυτό είναι πρόσφορο.

  Hanne Dahl, εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM. – (DA) Κύριε Πρόεδρε, όλα τα νομοθετικά όργανα πρέπει να υπόκεινται σε έλεγχο ανά πάσα στιγμή και πρέπει επίσης να είναι διατεθειμένα, όπως εμείς, να προβαίνουν στον αυτοέλεγχό τους. Φοβούμαι, εντούτοις, ότι ο αυτοέλεγχος στην παρούσα έκθεση είναι υπερβολικός· θα έλεγα μάλιστα ότι φτάνει στο σημείο να συνιστά αυτολογοκρισία. Εάν η έκθεση αυτή εγκριθεί στην αρχική της μορφή, θα σημαίνει ότι το ίδιο το Κοινοβούλιο προτείνει τον περιορισμό του δικαιώματος των μελών του να υποβάλλουν σημαντικές ερωτήσεις στο Συμβούλιο και την Επιτροπή. Αυτό είναι φυσικά εύλογο καθαυτό, όμως στην έκθεση αναφέρεται συγχρόνως ότι ο Πρόεδρος έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποφασίζει αν μπορεί να τεθεί η αντίστοιχη ερώτηση. Ως εκ τούτου, ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου καλείται να αποφασίζει ποιες ερωτήσεις είναι σκόπιμο να υποβάλλονται σε άλλα όργανα της ΕΕ. Κατ’ αυτόν τον τρόπο θεσπίζουμε πρόσθετη αυτολογοκρισία και, συν τοις άλλοις, επιτρέπουμε στον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου να ασκεί λογοκρισία.

Θέλω να υπενθυμίσω στο Σώμα ότι είμαστε το μόνο άμεσα εκλεγμένο όργανο, και έχουμε έτσι ιδιαίτερες υποχρεώσεις. Ο ρόλος μας είναι να ασκούμε κοινοβουλευτικό έλεγχο, οπότε δεν επιτρέπεται σε καμία περίπτωση να επιβάλλουμε αυτολογοκρισία, η οποία είναι επιρρεπής σε καταχρήσεις. Βεβαίως, όλοι έχουμε ηθική υποχρέωση να μην σπαταλήσουμε τον χρόνο οποιουδήποτε οργάνου με άσχετες ερωτήσεις, όμως δεν μπορούμε να δεχτούμε τον καθορισμό «αντικειμενικών κριτηρίων» σοβαρότητας. Δεν υπάρχον αντικειμενικά κριτήρια στην πολιτική και, αν θεσπίσουμε τέτοια κριτήρια, δημιουργούμε κίνδυνο κατάχρησής τους.

  Jim Allister (NI). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, στην αρχική της ενσάρκωση, αυτή η έκθεση ήταν πολύ περισσότερο δρακόντεια και αντιδημοκρατική από την τελική της μορφή. Ο ευρωφανατικός εισηγητής μας έδειξε σε μεγάλο βαθμό το πραγματικό του πρόσωπο όταν πρότεινε να περιοριστούν τα δικαιώματα των εκλεγμένων μελών αυτού του Κοινοβουλίου που τολμούν να υποβάλλουν ερωτήσεις στη μη εκλεγμένη Επιτροπή και το Συμβούλιο· εξ ου και η τερατώδης πρότασή του να περιοριστεί η δυνατότητα υποβολής ερωτήσεων από τους βουλευτές στις τρεις ερωτήσεις ανά μήνα.

Ευτυχώς, αναγκάστηκε να τραπεί σε άτακτη υποχώρηση όμως η έκθεσή του διατηρεί ακόμα μέρος του κατασταλτικού της χαρακτήρα, που αποτελούσε άλλωστε τη βάση της πρότασης. Ειδικότερα, το δικαίωμα αρνησικυρίας που επιδιώκει να προσφέρει στον Πρόεδρο σχετικά με το περιεχόμενο των ερωτήσεων είναι απαράδεκτο· δεδομένου ιδίως ότι ο σημερινός Πρόεδρος δεν απολαμβάνει την εμπιστοσύνη όλων των μελών του Σώματος, ενόψει της αδυναμίας του να ανεχθεί τη διαφωνία, όπως απέδειξε το γεγονός ότι έλαβε πειθαρχικά μέτρα κατά μελών του Κοινοβουλίου που τόλμησαν να διεκδικήσουν το δικαίωμα του εκλογικού τους σώματος για τη διενέργεια εθνικών δημοψηφισμάτων σχετικά με τη Συνθήκη της Λισαβόνας.

Ο Πρόεδρος επέδειξε την αδιαλλαξία του, και ένας Πρόεδρος που έχει δυνατότητες λογοκρισίας οι οποίες του επιτρέπουν να προστατεύει την ευρωπαϊκή ελίτ από διερευνητικές ερωτήσεις των βουλευτών – ένας τέτοιος Πρόεδρος θα ασκήσει πρόθυμα αυτή τη λογοκρισία. Ως εκ τούτου, είναι ανόητο, είναι λανθασμένο και είναι αντιδημοκρατικό να περιορίζονται και να φιμώνονται οι βουλευτές αυτού του Κοινοβουλίου κατά τον τρόπο που επιδιώκει ο εισηγητής μας, κάτι που βεβαίως δεν πρέπει να μας προκαλεί έκπληξη.

  Κώστας Μποτόπουλος (PSE). – Κύριε Πρόεδρε, η κοινοβουλευτική διαδικασία δεν είναι ένας τύπος της δουλειάς μας, είναι η ίδια η ουσία της δουλειάς κάθε κοινοβουλίου, ακόμη και ενός κοινοβουλίου σαν το δικό μας, με 780 βουλευτές από τόσες διαφορετικές χώρες, τόσο μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, άρα συχνά και από το ενδιαφέρον των πολιτών, και με τις διαδικασίες που γνωρίζουμε όσον αφορά τη συζήτηση, η οποία συζήτηση εδώ, στην ολομέλεια, δεν είναι παρά μία τυπική διαδικασία σε σχέση με την πραγματική δουλειά που γίνεται στις επιτροπές.

Γι’ αυτό είναι πάντα καλοδεχούμενη μία προσπάθεια να γίνει καλύτερη η δουλειά της ολομέλειας αυτού του κοινοβουλίου με βάση κάποιες αρχές: Πρώτον την αρχή της αποτελεσματικότητας, να συζητάμε ώστε να οδηγούμαστε σε επιλογές και τελικά σε αποφάσεις· δεύτερον την αρχή της δημοκρατικότητας, ίσα όπλα για όλους ασχέτως της δύναμής τους ώστε να ακούγονται όλοι· και τρίτον της ζωντάνιας, θα έλεγα, ώστε αυτά που λέμε να έχουν ενδιαφέρον για τους πολίτες.

Πώς υπηρετούνται αυτές οι αρχές με βάση την πρόταση της συγκεκριμένης έκθεσης; Νομίζω με ικανοποιητικό τρόπο, αν και θα μπορούσαν να υπάρξουν κάποιες μικρές βελτιώσεις που και εγώ θα προτείνω.

Όσον αφορά το ζήτημα της λεγόμενης συνοπτικής παρουσίασης, συμφωνώ. Είναι μία πολύ καλή ιδέα να έχουμε αυτή τη συνοπτική παρουσίαση, για ένα λόγο: γιατί έτσι δεν θα υπάρχει καμία έκθεση που να μη συζητείται καθόλου. Θα σας πω ένα παράδειγμα: η πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση του συναδέλφου κ. Duff, για την οποία θα ψηφίσουμε αύριο, σχετικά με τον τρόπο που θα ελέγχεται κατά κάποιον τρόπο η Επιτροπή δεν θα συζητηθεί καθόλου ενώ θα ήταν μία πολύ καλή ευκαιρία να περάσει από αυτή τη σύντομη διαδικασία.

Άρα λέω ναι, αλλά πέρα απ’ αυτό επισημαίνω –το βλέπουμε σήμερα, το βλέπουμε κάθε φορά– πόσο ενδιαφέρουσα είναι η διαδικασία του catch the eye, πόσο δεν έχει ενδιαφέρον η συζήτηση, αν είναι μόνο ο εισηγητής και η Επιτροπή, ενώ, αν μπορούν να μιλήσουν και άλλοι, έχει ενδιαφέρον.

Δυο λόγια ακόμη και τελειώνω. Όσον αφορά τις ερωτήσεις, νομίζω ότι είναι πολύ σωστή η κατεύθυνση που παίρνουμε. Τέλος, όσον αφορά τις εκθέσεις πρωτοβουλίας, οι τροπολογίες στις εκθέσεις αυτές νομίζω ότι πρέπει να συζητούνται.

  Gerard Batten (IND/DEM). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, μερικές φορές κατά τη σύνταξη αυτών των σύντομων ομιλιών, μου φαίνεται ότι θα απαιτούνταν πραγματικά το ταλέντο ενός Τζορτζ Όργουελ για να μην αδικήσουμε αυτές τις εκθέσεις.

Αυτή η έκθεση του αθέλητου ευθυμογράφου και κωμικού κ. Corbett είναι ένα τέτοιο παράδειγμα. Η πρόταση να λογοκρίνονται οι ερωτήσεις που καταθέτουν τα μέλη αυτού του Κοινοβουλίου στο Συμβούλιο και την Επιτροπή είναι πραγματικό μνημείο αντιδημοκρατικής αλαζονείας! Μας αναφέρεται το επιχείρημα ότι αυτό έχει ως στόχο την αποτροπή των καταχρήσεων του δικαιώματος ή την αποφυγή της χρήσης υβριστικών διατυπώσεων.

Ίσως ο κ. Corbett ανησυχεί για το ενδεχόμενο να υποβάλουμε ερωτήσεις σχετικά με το ποινικό μητρώο ορισμένων Επιτρόπων ή σχετικά με την προηγούμενη σταδιοδρομία τους ως απαράτσικ ανατολικοευρωπαϊκών κομμουνιστικών καθεστώτων, ή ίσως σχετικά με καταγγελλόμενες σταδιοδρομίες πρώην Προέδρων της ΕΕ ως πρακτόρων της ΚαΓκεΜπε.

Προσφάτως ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου απέκτησε την αυθαίρετη εξουσία να ελέγχει το δικαίωμα των βουλευτών του ΕΚ να λαμβάνουν τον λόγο σε αυτή την αίθουσα. Τώρα ο κ. Corbett θέλει να λογοκρίνει το τι μπορούν να πουν οι ευρωπαίοι βουλευτές εξ ονόματος των ψηφοφόρων τους στο Συμβούλιο και την Επιτροπή.

Αν μου επιτρέπεται να απαντήσω στο σχόλιο του κ. Corbett για την ομιλία μου στην προηγούμενη συζήτηση, αναφερόμουν φυσικά στις διατάξεις τις οποίες προτείνει όσον αφορά τη συγκρότηση των πολιτικών ομάδων σε σχέση με την Ομάδα Ανεξαρτησία και Δημοκρατία με την παρούσα της σύνθεση. Το Εργατικό Κόμμα βρίσκεται αντιμέτωπο με το φάσμα της εκμηδένισης στη Βρετανία. Ένας λόγος γι’ αυτό είναι ο φανατικός φιλοευρωπαϊσμός του, και μπορώ να τον βεβαιώσω ότι το 2009 οι βουλευτές του Κόμματος Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου θα επιστρέψουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε ακόμη μεγαλύτερους αριθμούς.

  Paul Rübig (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, οι ερωτήσεις αντιπροσωπεύουν με ακρίβεια το είδος των πληροφοριών που ζητούν οι πολίτες από την ΕΕ. Δεδομένου ότι σήμερα βρίσκεται στο Σώμα η Επίτροπος Wallström, την καλώ να επιτραπεί η επεξεργασία αυτών των ερωτήσεων, και ίσως να συνταχθεί κάποιο φυλλάδιο μέσω του οποίου τα αποτελέσματα των ερωταποκρίσεων θα τίθενται επίσης στη διάθεση των πολιτών της Ευρώπης, μεταξύ άλλων και μέσω του Διαδικτύου, έτσι ώστε να μπορούν να βλέπουν τι είδους απαντήσεις δίνουν η Επιτροπή και το Συμβούλιο στις ερωτήσεις που θέτουν οι ευρωπαίοι βουλευτές τους. Αυτό θα ήταν φανταστικό για τους δημοσιογράφους αλλά και για τους πολίτες της Ευρώπης, εφόσον μάλιστα είναι δυνατό να επιτευχθεί πριν από τις εκλογές.

  Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf (Verts/ALE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, ζήτησα τον λόγο για να απαντήσω στην ομιλία του κ. Leinen. Κύριε Leinen, αν θέλετε, ακούστε με για ένα λεπτό: θέλω να αναφερθώ στις παρατηρήσεις σας σχετικά με τις εκθέσεις ιδίας πρωτοβουλίας. Η ποιότητα των εκθέσεων ιδίας πρωτοβουλίας που κατατίθενται και υιοθετούνται έπειτα εδώ είναι συζητήσιμη όμως, αν απαγορεύσετε τις τροπολογίες, πώς θα μπορούν να βελτιωθούν οι εκθέσεις ιδίας πρωτοβουλίας; Σας υπενθυμίζω ότι το Κοινοβούλιο δεν έχει δικαίωμα πρωτοβουλίας για τη θέσπιση νομοθεσίας. Σε αυτόν τον τομέα εξαρτώμαστε από την Επιτροπή. Πώς μπορούμε να πούμε στην Επιτροπή ποιες πρωτοβουλίες επιθυμούμε αν περιορίζουμε ασφυκτικά τις εκθέσεις ιδίας πρωτοβουλίας ή αν δεν τις προωθούμε σε κατεύθυνση βελτίωσης; Αν έχω καταλάβει σωστά, σύμφωνα με τη Συνθήκη, ή το άλλοτε λεγόμενο Σύνταγμα, εμείς οι ίδιοι δεν διαθέτουμε δικαίωμα πρωτοβουλίας στον τομέα της νομοθεσίας. Η μόνη δυνατότητα που μας παρέχεται είναι να γνωστοποιούμε τις επιθυμίες μας μέσω εκθέσεων ιδίας πρωτοβουλίας. Θεωρώ ότι θα είναι άστοχο να απαξιώσουμε και αυτή τη δυνατότητα, καθότι στερούμαστε έτσι ένα χρήσιμο μέσο. Πιστεύω ότι πρέπει να επανεξετάσετε το θέμα – και εσείς, και ο κ. Leinen, και ο εισηγητής.

  Íñigo Méndez de Vigo (PPE-DE). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, ο εισηγητής δεν χρειάζεται υπερασπιστές Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του, όμως πρέπει να πω ότι ζήτησα τον λόγο διότι θεωρώ υπερβολικές ορισμένες από τις ομιλίες.

Νομίζω ότι σε τούτο το Σώμα πρέπει να διεξάγουμε διάλογο και να εκθέτουμε επιχειρήματα. Άκουσα μόλις την ομιλία του κ. Graefe zu Baringdorf, και διαφωνούμε πάντα επ’ αυτού, θεωρώ όμως ότι ορισμένες περιγραφές, προσβολές και διακωμωδήσεις βλάπτουν εν τέλει το θεσμικό μας όργανο, και ιδίως τα άτομα που ευθύνονται γι’ αυτές, κύριε Πρόεδρε. Μιας και βρισκόμαστε στη Γαλλία, νομίζω ότι ήταν Γάλλος ο συγγραφέας που είχε πει ότι καθετί το υπερβολικό στερείται αξίας. Σήμερα ακούστηκαν ορισμένες ομιλίες οι οποίες στερούνται αξίας.

Εκτιμούμε το έργο του κ. Corbett, που αντικατοπτρίζει απλώς τις προσπάθειες μιας ομάδας αντιπροέδρων αυτού του Σώματος, στην οποία εκπροσωπούνται όλες οι πολιτικές ομάδες του Κοινοβουλίου. Αυτό αντικατοπτρίζεται στον Κανονισμό, έχουμε συζητήσει μαζί του και εκτιμούμε πολύ το έργο που επιτελεί.

  Richard Corbett, εισηγητής. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, μετά την προηγούμενη συζήτησή μας, διαπιστώνω με ικανοποίηση ότι παραμένουμε φίλοι και ότι μπορούμε να καταλήξουμε σε ευρύτερη συναίνεση σχετικά με αυτά τα ζητήματα.

Επιτρέψτε μου απλώς να διευκρινίσω ορισμένες πτυχές που έδωσαν λαβή για αντιπαράθεση. Ως προς τις κοινοβουλευτικές ερωτήσεις: δεν προτείνουμε κανένα όριο στον αριθμό των κοινοβουλευτικών ερωτήσεων, απλώς υποστηρίζουμε ότι οι ίδιες κατευθυντήριες γραμμές τις οποίες έχει υιοθετήσει ήδη το Κοινοβούλιο για την Ώρα των Ερωτήσεων πρέπει να εφαρμοστούν και για τις γραπτές ερωτήσεις, ότι δηλαδή πρέπει να αφορούν το πεδίο αρμοδιοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του οργάνου που καλείται να απαντήσει σε αυτές.

Ερωτήσεις σχετικά με τα νοσοκομεία στο Ηνωμένο Βασίλειο που υπάγονται στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και τις μετακινήσεις προσωπικού από ένα νοσοκομείο στο άλλο, οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν πρέπει να γίνονται αποδεκτές ως κοινοβουλευτικές ερωτήσεις, κοστίζοντας πολλά χρήματα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτό νομίζω ότι συνάδει με τις στοιχειώδεις αρχές της κοινής λογικής: μόνο το Κόμμα Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου και οι φίλοι του μπορεί να το παρουσιάζουν ως ένα είδος συνωμοσίας ή λογοκρισίας. Λογοκρισία; Για κριτήρια τα οποία αποφασίζουμε εμείς οι ίδιοι, και με βάση τα οποία ο Πρόεδρός μας, και όχι φυσικά η Επιτροπή ή το Συμβούλιο, καλείται να λαμβάνει τις αντίστοιχες αποφάσεις; Αν αυτό συνιστά λογοκρισία, τότε μένω πραγματικά άφωνος…

Το δεύτερο θέμα που έδωσε αφορμή για αντιπαράθεση ήταν ο χρόνος ομιλίας. Ίσως να μην το εξήγησα πλήρως προηγουμένως. Θα διατηρήσουμε τις δύο επιλογές που έχουμε ήδη στη διάθεσή μας για την οργάνωση των συζητήσεων, και θα προσθέσουμε μια τρίτη. Προς το παρόν έχουμε τη δυνατότητα να διεξάγουμε πλήρη συζήτηση, η οποία μπορεί κάλλιστα να είναι μια σύντομη συζήτηση με τη συμμετοχή ενός ομιλητή από κάθε πολιτική ομάδα. Έχουμε επίσης τη δυνατότητα της απλουστευμένης διαδικασίας, στο πλαίσιο της οποίας ο εισηγητής προβαίνει απλώς σε μια δήλωση διάρκειας δύο λεπτών κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας: αυτό το διατηρούμε.

Εκείνο που προτείνουμε είναι να προσθέσουμε μια τρίτη επιλογή: τη σύντομη παρουσίαση, στο πλαίσιο της οποίας η έκθεση είναι συναινετική και ιδίας πρωτοβουλίας, κ.ο.κ., και δεν χρήζει πλήρους συζήτησης, παρότι εξακολουθούμε να έχουμε πάντα αυτή την επιλογή. Βάσει της σύντομης διαδικασίας παρουσίασης, ο εισηγητής παρουσιάζει τα πορίσματα της αρμόδιας επιτροπής, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απαντά και όλοι οι υπόλοιποι συμμετέχοντες μπορούν, εάν το επιθυμούν, να παρέμβουν με πρόσθετη γραπτή δήλωση. Έτσι αυξάνεται ο αριθμός των επιλογών που έχει στη διάθεσή του το Κοινοβούλιο· δεν περιορίζονται τα δικαιώματα κανενός βουλευτή. Πολλαπλασιάζει τον βαθμό ευελιξίας με τον οποίο μπορούμε να χειριστούμε αυτά τα ζητήματα, συνιστώ δε και πάλι την υπερψήφιση του μέτρου από το Σώμα.

Τέλος, ορισμένα σύντομα ζητήματα. Για να απαντήσω στον κ. Rübig, οι ερωτήσεις και απαντήσεις είναι ήδη διαθέσιμες μέσω του Διαδικτύου. Είναι ορατές σε όλους τους βουλευτές· ίσως πρέπει να χρησιμοποιούμε περισσότερο αυτό το μέσο, όμως τα κείμενα είναι εκεί, είναι ένα μέσο που βρίσκεται στη διάθεσή όλων. Στον κ. Baringdorf θα έλεγα ότι, ναι, στην έκθεση γίνεται όντως διάκριση μεταξύ των διαφορετικών τύπων εκθέσεων ιδίας πρωτοβουλίας. Ο τύπος της νομοθετικής πρωτοβουλίας στην οποία αναφέρεται δεν υπάγεται σε αυτή την απλουστευμένη διαδικασία που προτείνουμε: για τις συγκεκριμένες πρωτοβουλίες εφαρμόζονται οι συνήθεις διαδικασίες, όπως επιβάλλει αυτός ο τύπος νομοθετικής πρωτοβουλίας. Έχουμε λοιπόν μεριμνήσει και γι’ αυτό το θέμα.

Όσον αφορά τα πολύ παράξενα σχόλια του κ. Batten, του Κόμματος Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου, και την αναφορά του στις προσεχείς ευρωπαϊκές εκλογές, θα το δούμε. Πράγματι, το κόμμα του κέρδισε ίσο αριθμό εδρών με τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες στις τελευταίες ευρωπαϊκές εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο, αφού στην προεκλογική του εκστρατεία δαπάνησε, αν δεν κάνω λάθος, 10 φορές περισσότερα χρήματα – ο κ. Duff κουνά το κεφάλι του, οπότε μάλλον αυτό είναι ακριβές. Θα δούμε πόσους εκατομμυριούχους θα πείσει να συνεισφέρουν στην προεκλογική του εκστρατεία αυτή τη φορά· ελπίζω όμως ότι πλέον θα έχει εμπεδωθεί με ουσιαστικό τρόπο, βλέποντας τις επιδόσεις του εν λόγω κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά τη διάρκεια των τελευταίων πέντε ετών, τι σημαίνει πραγματικά να εκλέγονται μέλη του Κόμματος Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου σε αυτό το Κοινοβούλιο. Εφόσον λοιπόν το εκλογικό σώμα λάβει υπόψη αυτή την πτυχή, δεν είμαι βέβαιος αν θα επιτύχουν εξίσου καλές επιδόσεις στις επόμενες ευρωπαϊκές εκλογές.

  Πρόεδρος. – Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο.