Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Συζητήσεις
Πέμπτη 10 Ιουλίου 2008 - Στρασβούργο Έκδοση ΕΕ

8. Παρουσίαση του προγράμματος της Γαλλικής Προεδρίας (συζήτηση)
PV
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. - Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη δήλωση του Συμβουλίου για την παρουσίαση του προγράμματος της γαλλικής Προεδρίας.

Πρόεδρε Σαρκοζί, θα ήθελα να σας καλωσορίσω στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ως Προεδρεύοντα του Συμβουλίου.

(Χειροκροτήματα)

Γνωρίζω ότι προσέρχεστε να μας δείτε εδώ σήμερα μετά από ένα μακρύ ταξίδι από την Ιαπωνία. Καλώς ήλθατε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κύριε Προεδρεύων.

(Χειροκροτήματα)

 
  
  

Θα ήθελα επίσης να καλωσορίσω τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τον José Manuel Durão Barroso, που, όπως ο Προεδρεύων του Συμβουλίου, μόλις επέστρεψε από την Ιαπωνία. Ήταν ένα κουραστικό ταξίδι, επομένως δεν θα προβώ σε περαιτέρω προκαταρκτικές παρατηρήσεις.

 
  
  

Κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, θα ήθελα, χωρίς άλλη χρονοτριβή, να σας καλέσω να λάβετε τον λόγο ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

 
  
MPphoto
 
 

  Nicolas Sarkozy, Προεδρεύων του Συμβουλίου. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, αποτελεί μεγάλη τιμή για εμένα που απευθύνομαι στο Σώμα σας, σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή για την Ευρώπη. Γνωρίζω πολύ καλά ότι φέρουμε όλη βαριά ευθύνη. Ως Προεδρεύων του Συμβουλίου, βεβαίως, φέρω μεγάλη ευθύνη, αλλά η ευθύνη όλων των ευρωπαϊστών είναι η ίδια.

Πώς θα βγάλουμε την Ευρώπη από την κρίση στην οποία έχει περιέλθει; Πώς θα αποτρέψουμε την ακινησία; Πώς θα ξεπεράσουμε τις διαφωνίες μας και θα τις χρησιμοποιήσουμε για να υπηρετήσουμε το ίδιο ευρωπαϊκό ιδανικό; Στεκόμαστε εδώ στην καρδιά της ευρωπαϊκής δημοκρατίας. Καθένας από εσάς, που έχει την τιμή να κατέχει έδρα σε τούτο το Κοινοβούλιο, χρειάστηκε να κερδίσει την υποστήριξη των συμπατριωτών του. Υπάρχουν άνδρες και γυναίκες στα αριστερά, στο κέντρο, στα δεξιά· υπάρχουν εκλεγμένοι εκπρόσωποι από 27 χώρες. Ωστόσο, σήμερα πρέπει να μετατρέψουμε τις διαφορές μας σε δύναμη για μια νοσούσα Ευρωπαϊκή Ένωση.

Πρέπει να μετατρέψουμε τις διαφορές σε ευκαιρία για να καθησυχάσουμε τους ευρωπαίους πολίτες, που είναι ανήσυχοι. Πρέπει να κρατήσουμε ζωντανή τη δημοκρατία, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να εμπλακούμε σε συζητήσεις, ταυτόχρονα δε, να δημιουργήσουμε την εικόνα μιας Ευρώπης που απορρίπτει την ακινησία. Όλοι πρέπει να είναι ενταγμένοι στην ευρωπαϊκή οικογένεια, με τα 27 κράτη μέλη της· δεν πρέπει να αφήσουμε κανέναν πίσω. Μια χωρίζουν λίγοι μόνο μήνες από μια σημαντική ημερομηνία για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Είναι λογικό όλοι να έχουν επίγνωση αυτού του πράγματος. Ταυτόχρονα, πρέπει σήμερα το πρωί να δώσουμε την εντύπωση μιας Ευρώπης που εργάζεται για όλους.

Έχω δει ευκολότερες καταστάσεις σε σύγκριση με την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει τώρα η Ευρώπη. Ας μου επιτραπεί να μιλήσω ελεύθερα, με την επίγνωση ότι, ως Προεδρεύων του Συμβουλίου, πρέπει να μιλήσω εκ μέρους όλων, πρέπει να λάβω υπόψη μου τις ευαισθησίες όλων, ταυτόχρονα δε, να προσέλθω με τις σωστές απαντήσεις.

Πρώτη παρατήρηση: έχουμε ένα θεσμικό πρόβλημα. Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων προσπάθησαν να βρουν έναν συμβιβασμό με τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Κανείς δεν είπε ότι η Συνθήκη της Λισαβόνας θα έλυνε όλα μας τα προβλήματα, ήταν όμως και παραμένει η έκφραση ενός συμβιβασμού που είναι αποδεκτός από όλους. Εγώ προσωπικά, ως Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, έπρεπε να αναλάβω τις ευθύνες μου. Η Γαλλία ψήφισε «όχι» το 2005 και αυτό προκάλεσε ένα πρόβλημα για τη Γαλλία. Κυρίες και κύριοι, τα ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε είναι πολύ δύσκολα και περίπλοκα· ας προσπαθήσουμε να μεταδώσουμε σε όλους το αίσθημα ότι εργαζόμαστε για αυτό χωρίς ανομολόγητα κίνητρα και χωρίς προκαταλήψεις. Αυτό ακριβώς αναμένεται από εμάς.

(Χειροκροτήματα)

Πριν από τις εκλογές, προσέφερα στους γάλλους πολίτες την κοινοβουλευτική επικύρωση της Συνθήκης της Λισαβόνας. Πριν από τις εκλογές, είπα ότι δεν θα διενεργούσα δημοψήφισμα στη Γαλλία. Το είπα αυτό στον γαλλικό λαό με δημοκρατικό πνεύμα· ήταν μια επιλογή που έκανα τρεις ημέρες πριν από την εκλογή μου, πράγμα που θα μπορούσε να αποδειχθεί λίαν σημαντικό. Δεν μετάνιωσα για αυτήν την επιλογή. Πιστεύω ειλικρινά ότι τα θεσμικά ζητήματα, ο τρόπος που λειτουργούμε στην Ευρώπη, είναι υπόθεση που αφορά τους βουλευτές, όχι τα δημοψηφίσματα. Είναι μια πολιτική επιλογή την οποία κάνω (χειροκροτήματα) και είναι μια πολιτική επιλογή που έκανα στη δική μου χώρα πριν από τις εκλογές. Επομένως, είναι απολύτως δημοκρατική.

Έχουμε τώρα το πρόβλημα με την ιρλανδική ψήφο του «όχι». Δεν είναι, βέβαια, δουλειά ενός Γάλλου να κρίνει αυτήν την έκβαση, αν λάβουμε υπόψη την ολλανδική και τη γαλλική ψήφο του «όχι» που προηγήθηκαν. Επομένως, στις 21 Ιουλίου, για πρώτη φορά ως Προεδρεύων του Συμβουλίου, θα μεταβώ στην Ιρλανδία για να ακούσω, να συζητήσω και να προσπαθήσω να βρω λύσεις. Η γαλλική Προεδρία θα προτείνει μια μέθοδο, ευελπιστώ δε, μια λύση σε συμφωνία με την ιρλανδική κυβέρνηση, είτε τον Οκτώβριο είτε τον Δεκέμβριο.

Το πρόβλημα είναι τούτο: πρέπει να αποφύγουμε να πιέσουμε τους ιρλανδούς φίλους μας και να καθορίσουμε ταυτόχρονα υπό ποιους όρους και με ποια Συνθήκη θα οργανώσουμε τις ευρωπαϊκές εκλογές του 2009. Επομένως, έχουμε λίγο χρόνο, όχι όμως και τόσο πολύ. Το οφείλουμε στους συμπολίτες μας να γνωρίζουν σε τι βάση θα οργανώσουμε τις ευρωπαϊκές εκλογές. Η βάση θα είναι είτε η Συνθήκη της Λισαβόνας είτε η Συνθήκη της Νίκαιας. Δεν θα υπάρξει μια νέα θεσμική διάσκεψη. Δεν θα υπάρξει νέα Συνθήκη. Θα είναι είτε η Λισαβόνα είτε η Νίκαια.

Επιτρέψτε μου να προσθέσω, για να είμαι απολύτως σαφής –είναι η γνώμη μου, αυτό όμως δεν την καθιστά την αλήθεια– ότι συγκαταλέγομαι μεταξύ εκείνων που ανέκαθεν υποστήριζαν την ευρωπαϊκή διεύρυνση. Η διεύρυνση του 2004 ήταν επιτυχία. Η οικογένεια είναι πάλι μαζί· δεν πρέπει να μετανιώνουμε για αυτό. Ωστόσο, συγκαταλέγομαι μεταξύ εκείνων που ανέκαθεν ευχόντουσαν να ήταν η Ευρώπη τόσο σώφρων, ώστε να δημιουργήσει νέα θεσμικά όργανα πριν από τη διεύρυνση. Αυτό ήταν σφάλμα και το πληρώνουμε σήμερα. Θα ήταν γενναιότερο να έχουμε θεσπίσει θεσμικά όργανα πριν από τη διεύρυνση.

Θέλω να είμαι απολύτως σαφής επ’ αυτού. Δεν μετανιώνω, βεβαίως, για τη διεύρυνση. Η οικογένεια πρέπει να παραμείνει ενωμένη. Ωστόσο, είμαι ανένδοτος, Πρόεδρε Pöttering, ότι δεν πρέπει να επαναλάβουμε τα ίδια λάθη. Αν επιμείνουμε στη Νίκαια, θα είναι η Ευρώπη των 27. Αν θέλουμε διεύρυνση –και προσωπικά την θέλω– χρειαζόμαστε νέα θεσμικά όργανα πριν από τη διεύρυνση. Ποιος θα το πίστευε ότι η Ευρώπη, με τα 27 κράτη μέλη της, θα ήταν ανίκανη να θεσπίσει τα δικά της θεσμικά όργανα και ότι δεν θα είχε άλλη προτεραιότητα πέραν του να συνεχίσει να διευρύνεται; Τα πράγματα πρέπει να είναι σαφή: αν θέλουμε τη διεύρυνση –και όντως θέλουμε τη διεύρυνση– τότε χρειαζόμαστε νέα θεσμικά όργανα.

(Χειροκροτήματα)

Επιτρέψτε μου να προσθέσω –και απευθύνομαι στον κ. Schulz– ότι τάσσομαι υπέρ της ένταξης των Βαλκανίων, ότι οι κροάτες φίλοι μας, όπως και οι σέρβοι φίλοι μας, αναμφίλεκτα είναι Ευρωπαίοι. Ωστόσο, οι χώρες που κατεξοχήν υποστηρίζουν τη διεύρυνση δεν μπορούν να λένε «δεν θέλουμε τη Λισαβόνα», αλλά την ίδια στιγμή, «θέλουμε τη διεύρυνση». Θα έχουμε ή τη Λισαβόνα ή τη διεύρυνση. Δεν είναι εκβιασμός, διότι στην Ευρώπη δεν εκβιάζουμε. Είναι ζήτημα συνέπειας, εντιμότητας και λογικής. Σε ό,τι, επομένως, αφορά την Κροατία, πρέπει να συνεχίσουμε τις διαπραγματεύσεις, όλοι όμως πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Αν θέλουμε να αναπτυχθεί η Ευρώπη, και πρέπει να αναπτυχθεί, αυτό πρέπει να το κάνει με νέα θεσμικά όργανα.

Ένα άλλο σημείο: πότε από εδώ και πότε από εκεί στις ευρωπαϊκές συζητήσεις συναντώ ανθρώπους που λένε, «κοίτα να δεις, δεν πειράζει αν θα έχουμε μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων». Ενδεχομένως να έλθει μια ημέρα που, δυστυχώς, θα έχουμε μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων, αυτό όμως δεν μπορεί να είναι παρά η ύστατη προσφυγή. Η Ευρώπη πλήρωσε ακριβά το γεγονός ότι ήταν διαιρεμένη από ένα τείχος του αίσχους. Η Ευρώπη πλήρωσε ακριβά τη δικτατορία που επιβλήθηκε σε 80 εκατομμύρια Ευρωπαίους. Ας το σκεφθούμε πολύ, προτού αφήσουμε κάποιον πίσω.

Όταν διαπραγματευόμασταν τη Συνθήκη της Λισαβόνας στις Βρυξέλλες, η Γαλλία πολέμησε για να διασφαλίσει ότι η Πολωνία θα μπορεί να καταλάβει τη θέση που της αναλογεί στο πλαίσιο της Συνθήκης της Λισαβόνας. Πώς μπορούμε να πούμε σε 38 εκατομμύρια Πολωνούς ότι είναι πολύ πιο εύκολο να απαλλαγούν από τον ζυγό της δικτατορίας, κάτω από τον οποίο βρίσκονταν και από τον οποίο απελευθερώθηκαν χάρη σε ανθρώπους υψηλής εμβέλειας, όπως ο Λεχ Βαλέσα και ο Ιωάννης-Παύλος Β´, παρά να παραμείνουν σε μια ελεύθερη Ευρώπη; Υπάρχουν 27 μέλη σε αυτήν την οικογένεια. Κανένας δεν πρέπει να μείνει πίσω. Πρέπει να τους φέρουμε όλους εντός της ευρωπαϊκής οικογένειας· αυτό, τουλάχιστον, είναι εκείνο για το οποίο θα εργαστεί η γαλλική Προεδρία.

(Χειροκροτήματα)

Σε ό,τι αφορά τα υπόλοιπα ζητήματα, και πιστεύω ότι μπορούμε να επιτύχουμε μια συναίνεση επ’ αυτών, τίποτε δεν θα ήταν χειρότερο από το να δώσει η Ευρώπη την εντύπωση ότι είναι ακίνητη, επειδή βιώνει ένα ακόμη θεσμικό δράμα. Αυτό θα σήμαινε ότι πέφτουμε σε μια φρικτή παγίδα. Απορρίπτουμε τους θεσμούς, που μας καταδικάζουν στην ακινησία, ταυτόχρονα όμως, οι Ευρωπαίοι είναι ανυπόμονοι, διότι πιστεύουν ότι παραείμαστε ακίνητοι.

Παρά το θεσμικό πρόβλημα, ενδεχομένως ακόμη και εξαιτίας του θεσμικού προβλήματος, καθήκον της Ευρώπης είναι να ενεργήσει, να ενεργήσει δε τώρα. Αυτό είναι το μήνυμα που η γαλλική Προεδρία θα ήθελε να στείλουμε όλοι μας στους Ευρωπαίους. Είμαστε έτοιμοι να επιλύσουμε τα θεσμικά προβλήματα, δεν είμαστε όμως καταδικασμένοι στην αδράνεια. Ποιες είναι, λοιπόν, οι προτεραιότητές μας;

Η πρώτη είναι να δείξουμε στους Ευρωπαίους ότι η Ευρώπη μπορεί να τους προστατεύσει. Θέλω τώρα να πω κάτι σε σχέση με τη λέξη «προστασία». Από αρχαιοτάτων χρόνων, όταν οι πολίτες εξέλεγαν μια κυβέρνηση, το έκαναν ώστε η κυβέρνηση να τους προστατεύει. Κύριε Πρόεδρε, η Ευρώπη πρέπει να προσφέρει προστασία χωρίς προστατευτισμό. Ο προστατευτισμός δεν μας οδηγεί πουθενά. Καθώς βλέπουμε τους ευρωπαίους πολίτες να πιστεύουν σήμερα ότι η Ευρώπη, που σχεδιάστηκε για να τους προστατεύει, είναι πηγή ανησυχίας παρά προστασίας, αυτό αποτελεί πραγματικό βήμα οπισθοδρόμησης. Επομένως, εναπόκειται σε εμάς να δείξουμε με ποιον τρόπο πρόκειται να τους προστατεύσει η Ευρώπη σε συγκεκριμένα ζητήματα.

Το πρώτο είναι η δέσμη για την ενέργεια και το κλίμα. Αν υπάρχει ένας τομέας όπου τα έθνη μας δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, αν ενεργήσουν μεμονωμένα, είναι σε ό,τι αφορά τη διατήρηση της οικολογικής ισορροπίας του πλανήτη μας. Σε ό,τι αφορά τη ρύπανση, το διοξείδιο του άνθρακα και το στρώμα του όζοντος, τα σύνορα μεταξύ των χωρών μας δεν έχουν σημασία. Διακυβεύονται σημαντικά πράγματα: από τη συνάντηση των εμπειρογνωμόνων της Διακυβερνητικής Ομάδας για την Κλιματική Αλλαγή, αντιληφθήκαμε ότι είμαστε η τελευταία γενιά, που μπορεί να αποτρέψει την καταστροφή. Η τελευταία γενιά! Αν δεν κάνουμε κάτι τώρα, οι μελλοντικές γενιές ενδεχομένως να μπορέσουν να περιορίσουν τη ζημιά, δεν θα μπορούν όμως να την σταματήσουν.

Κάθε χώρα του κόσμου λέει: «Προτίθεμαι να κάνω κάτι, αρκεί να κάνουν οι άλλοι την αρχή». Με αυτού του είδους τη συλλογιστική, τα εγγόνια των εγγονών μας δεν θα δουν να λαμβάνεται καμία απόφαση. Αν εμείς οι Ευρωπαίοι περιμένουμε από άλλους να κάνουν κάτι προτού ενεργήσουμε, μπορεί να περιμένουμε για πολύ καιρό. Δημιουργήσαμε την Ευρώπη για να διαδώσουμε το μοντέλο του πολιτισμού μας στον κόσμο και για να προασπίσουμε τις αξίες μας.

Μεταξύ αυτών των αξιών συγκαταλέγεται η βεβαιότητα ότι ο κόσμος είναι καταδικασμένος, αν δεν λάβουμε αμέσως μια απόφαση. Η Ευρώπη πρέπει να δώσει το παράδειγμα. Η Ευρώπη πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση. Έχουμε έναν στόχο: τη διάσκεψη το 2009. Αυτή η διάσκεψη πρέπει να διαχειριστεί και να οργανώσει τη διάδοχη του Κυότο φάση. Η Ευρώπη πρέπει να προσέλθει ενωμένη, έχοντας αποφασίσει να εγκρίνει τη δέσμη για την ενέργεια και το περιβάλλον. Αν δεν το κάνουμε, δεν θα διαθέτουμε κανέναν μοχλό πίεσης για να πείσουμε τους Κινέζους, τους Ινδούς, τις αναδυόμενες χώρες και τους Αμερικανούς να καταβάλουν τις προσπάθειες για τις οποίες συμφωνήσαμε. Επομένως, είναι βασικό να εγκρίνουμε, επί γαλλικής Προεδρίας, τη δέσμη για την ενέργεια και το κλίμα, την οποία υπέβαλε η Επιτροπή.

(Χειροκροτήματα)

Είναι μια απαιτητική δέσμη, είναι μια δύσκολη δέσμη, θέλω όμως να απευθύνω έκκληση στο αίσθημα ευθύνης όλων. Αν κάθε χώρα αρχίσει να ζητεί επαναδιαπραγμάτευση του δικού της συγκεκριμένου φορτίου, για τα πράγματα για τα οποία έχει πρόβλημα, τότε, κυρίες και κύριοι, δεν θα καταλήξουμε ποτέ σε συμφωνία. Αυτός είναι ο λόγος που η γαλλική Προεδρία ζητεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να συμπαραταχθεί, ούτως ώστε να πετύχουμε την έγκριση της δέσμης για την ενέργεια και το κλίμα εντός του επόμενου εξαμήνου. Αυτό αποτελεί προτεραιότητα. Δεν αποτελεί δεξιά ή αριστερή προτεραιότητα, είναι απλά η κοινή λογική. Αν υπεισέλθουμε σε διαπραγματεύσεις με κάθε κράτος μέλος, δεν έχουμε καμία πιθανότητα να πετύχουμε.

Τώρα, βέβαια, υπάρχουν σημεία που πρέπει να αποσαφηνιστούν ή να προσαρμοστούν. Έχω ιδίως στο νου μου ένα πολύ δύσκολο θέμα: τα προβλήματα, δηλαδή, των εταιρειών μας, στις οποίες ορθώς πρόκειται να επιβάλουμε κανόνες, για να διατηρήσουμε την ισορροπία του πλανήτη. Θα πρέπει, άραγε, εμείς στην Ευρώπη, να επιβάλουμε βασικούς κανόνες στις εταιρείες μας, αλλά, ταυτόχρονα, να συνεχίσουμε να εισάγουμε προϊόντα από χώρες που δεν συμμορφώνονται σε κανέναν από τους κανόνες που επιβάλλουμε στις επιχειρήσεις μας; Αυτό δεν είναι ζήτημα προστατευτισμού· άπτεται του περί δικαίου αισθήματος, της δικαιοσύνης και της άρνησής μας να δείχνουμε αφελείς. Υπάρχει το πρόβλημα της απόφασης για έναν συνοριακό μηχανισμό. Θα πρέπει, άραγε, να υπάρχουν ελεύθερες ποσοστώσεις ή μηχανισμοί προσαρμογής; Δεν το γνωρίζω, σε κάθε όμως περίπτωση, πρέπει να το συζητήσουμε.

(Χειροκροτήματα)

Δεύτερο ερώτημα: καταλαβαίνω ότι, για ορισμένες χώρες –σκέφτομαι ιδίως εκείνες που εντάχθηκαν μετά το 2004, οι οποίες βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στα ορυκτά καύσιμα για την ενέργειά τους– οι προσπάθειες που τους ζητούμε να καταβάλουν είναι εργώδεις. Αυτές οι χώρες μας λένε, «είχαμε ανάπτυξη για 10 χρόνια· σας παρακαλούμε να μην μας το στερήσετε αυτό». Δεν χωρεί αμφιβολία ότι υπάρχει τρόπος να τους συμπεριλάβουμε όλους και, μαζί με τον Πρόεδρο της Επιτροπής, πρέπει να εργαστούμε, ούτως ώστε όλοι να αντιληφθούν ότι δεν θα καταδικαστούν στην ύφεση, την εξαθλίωση, τη φτώχεια και την ανεργία. Αυτή η δέσμη για την ενέργεια και το κλίμα αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα για εμάς. Ο κόσμος δεν μπορεί να περιμένει· η Ευρώπη πρέπει να τεθεί επικεφαλής.

Δεύτερο σημείο: από τις 27 χώρες, οι 24 ανήκουν πλέον στον χώρο Σένγκεν· με άλλα λόγια, 24 χώρες από τις 27. Είκοσι τρεις, είπατε; Εντάξει, 23 λοιπόν, σε κάθε όμως περίπτωση, διόλου άσχημα. Δεν περιλαμβάνονται σε αυτό χώρες που δεν είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά που –και αυτός είναι ο λόγος που έχουμε συχνά συζητήσεις– ανήκουν στον χώρο Σένγκεν. Επομένως, τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι αποφασίσαμε την πλήρη ελευθερία κυκλοφορίας ανάμεσα στις χώρες του χώρου Σένγκεν.

Θα ήθελα να πω στους ηγέτες των πολιτικών ομάδων και στους βουλευτές του Κοινοβουλίου ότι εμείς στη Γαλλία, με τον Bernard Kouchner και τον Jean-Pierre Jouyet, λάβαμε μια απόφαση, που δεν ήταν εύκολο να ληφθεί. Από 1ης Ιουλίου, δεν υπάρχει πλέον κανένα πρόσκομμα που να εμποδίζει την πρόσβαση στη γαλλική αγορά εργασίας, διότι ανακοίνωσα ότι θα καταργήσω όλους τους περιορισμούς που είχαν διαπραγματευθεί οι προκάτοχοί μου. Οποιοσδήποτε εργαζόμενος από οποιαδήποτε χώρα της ΕΕ μπορεί να έλθει και να εργαστεί στη Γαλλία.

(Χειροκροτήματα)

Δεν ήταν και τόσο απλό· δεν ήταν και τόσο εύκολο. Σε κάθε περίπτωση, οι δε γάλλοι βουλευτές του ΕΚ θα με διορθώσουν αν σφάλλω, μου είπαν ότι θα ήταν καταστροφή, αν ανακοίνωνα αυτήν την απόφαση. Ως συνήθως, λάβαμε την απόφαση και δεν επήλθε καμία καταστροφή. Δεν με χαροποιούσε η διαμάχη σε σχέση με τον περίφημο «πολωνό υδραυλικό», που αμαύρωσε το όνομα της χώρας μου, αλλά και της Ευρώπης. Δεν είναι αυτός ο λόγος που οικοδομούμε όλοι μας την Ευρωπαϊκή Ένωση.

(Χειροκροτήματα)

Ωστόσο, τώρα που δεν διαθέτουμε πλέον σύνορα μεταξύ μας, είναι άραγε δίκαιο, είναι λογικό να αποφασίζει ο καθένας μας μεμονωμένα για τη δική του μεταναστευτική πολιτική, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τους περιορισμούς των άλλων; Η γαλλική Προεδρία θεωρεί το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο ουσιαστικό έγγραφο για τη γαλλική Προεδρία, για δύο λόγους.

Ο πρώτος από αυτούς –και επιτρέψτε μου να στραφώ πρώτα προς την αριστερή πτέρυγα του Σώματος– είναι ότι αν όλοι μας, αν όλες οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν μια ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική, αφαιρούμε τη μετανάστευση από τις εθνικές συζητήσεις, όπου οι εξτρεμιστές χρησιμοποιούν τη φτώχεια και τον φόβο για να υπηρετήσουν αξίες που δεν ασπαζόμαστε. Ο μόνος τρόπος να διεξαγάγουμε μια υπεύθυνη συζήτηση για τη μετανάστευση είναι να την καταστήσουμε ευρωπαϊκή πολιτική. Μακριά από εμάς πλέον οι πολιτικάντικες σκοπιμότητες, που υποχρεώνουν χώρες με διαφορετικές ευαισθησίες να εργαστούν από κοινού.

Θεωρώ προτεραιότητα αυτό που πρότεινε ο Brice Hortefeux, το οποίο εγκρίθηκε από όλους τους υπουργούς και θα πρέπει να συζητηθεί από την Επιτροπή Μονίμων Αντιπροσώπων και από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Θα δείξει ότι η Ευρώπη δεν επιθυμεί να είναι φρούριο, ότι η Ευρώπη δεν αρνείται να δεχθεί ανθρώπους, ότι η Ευρώπη χρειάζεται διακινούμενους εργαζόμενους, αλλά ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να δεχθεί όλους όσοι θα ήθελαν να έλθουν στην Ευρώπη.

Επιτρέψτε μου να προσθέσω πως, σε ό,τι αφορά το πολιτικό άσυλο, δεν είναι λογικό να μπορεί ένα άτομο να υποβάλει 27 αιτήσεις σε 27 δημοκρατικά κράτη και να μην λαμβάνει τις ίδιες απαντήσεις κάθε φορά για το ίδιο πρόβλημα. Επιτρέψτε μου να προσθέσω ότι για την ανάπτυξη με την Αφρική, θα είμαστε ισχυρότεροι αν εργαστούμε από κοινού· αυτή είναι η δεύτερη προτεραιότητα της γαλλικής Προεδρίας.

Τρίτη προτεραιότητα: θέλουμε να διευρύνουμε μια έννοια, πολυσυζητημένη στην Ευρώπη, η οποία όμως σημειώνει βραδεία πρόοδο, δηλαδή την ευρωπαϊκή άμυνα. Γνωρίζω πολύ καλά ότι υπάρχουν πολλές διαφωνίες σε σχέση με αυτό το ζήτημα, επιτρέψτε μου όμως να σας πω τι πιστεύω. Πώς πιστεύετε ότι μπορεί να γίνει η Ευρώπη πολιτική δύναμη και να καταφέρει να εισακουστεί, αν δεν μπορεί να αμυνθεί και να διαθέσει πόρους για την υποστήριξη της πολιτικής της;

Πάρτε το παράδειγμα του Κοσσυφοπεδίου, που κατ’ εμέ είναι μια ιστορία επιτυχίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό είναι ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα που πρέπει να διευθετηθεί από Ευρωπαίους. Πώς μπορούν να συνεχίσουν οι Ευρωπαίοι να το κάνουν αυτό, αν δεν αποκτήσουν τους στρατιωτικούς και ανθρώπινους πόρους για να επιβάλουν τις αποφάσεις που λάβαμε από κοινού; Πώς πιστεύετε ότι η Ευρώπη μπορεί να καταστεί ο οικονομικός χώρος με τη μεγαλύτερη ευημερία στον κόσμο, αν αδυνατεί να αμυνθεί;

Ναι, έχουμε το NATO. Από κανενός το μυαλό, πολλώ δε μάλλον του δικού μου μυαλού, δεν θα του περνούσε να αμφισβητήσει τη χρησιμότητα του NATO. Δεν τίθεται θέμα επιλογής μεταξύ μιας ευρωπαϊκής αμυντικής πολιτικής και του NATO, αλλά να έχουμε το NATO –τη συμμαχία με τους Αμερικανούς– και μια αυτόνομη ευρωπαϊκή πολιτική ασφαλείας. Αμφότερα μαζί, όχι το ένα αντί του άλλου. Επιτρέψτε μου να προσθέσω ότι δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να έχουμε την Ευρώπη να διασφαλίζει την ασφάλειά της βασιζόμενη στη συμβολή μόλις τεσσάρων ή πέντε χωρών, ενώ οι άλλες βασίζονται στις προσπάθειες αυτών των τεσσάρων ή πέντε χωρών. Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να συνεχίσουν μεμονωμένα να κατασκευάζουν τα αεροσκάφη τους, έχοντας πολεμικές βιομηχανίες που ανταγωνίζονται η μία την άλλη, σε σημείο που ρημάζονται και τελικά αποδυναμώνονται, απλά επειδή δεν είναι αρκετά ισχυρά για να έχουν μια ευρωπαϊκή αμυντική πολιτική.

Τέταρτη προτεραιότητα: το εξαιρετικά δύσκολο ζήτημα της κοινής γεωργικής πολιτικής. Καταλήγω τώρα στο συμπέρασμά μου, που συνδέεται με αυτό. Επειδή ακριβώς είναι δύσκολο, πρέπει να συζητήσουμε επ’ αυτού. Έχω απόλυτη επίγνωση ότι ανάμεσά μας έχουμε γεωργικά κράτη που προασπίζουν σθεναρά την εργασία των αγροτών τους, ταυτόχρονα δε, κράτη που θεωρούν ότι αυτή η πολιτική κοστίζει υπερβολικά ακριβά.

Κυρίες και κύριοι, επιτρέψτε μου να απευθύνω έκκληση στην κοινή λογική σας. Το 2050 ο κόσμος θα έχει 9 δισεκατομμύρια κατοίκους. Ήδη, λιμοκτονούν 800 εκατομμύρια. Ένα παιδί λιμοκτονεί κάθε 30 δευτερόλεπτα. Είναι λογικό να ζητούμε να μειώσει η Ευρώπη τη γεωργική της παραγωγή, σε μια στιγμή κατά την οποία ο κόσμος έχει τόσο μεγάλη ανάγκη από τρόφιμα; Δεν πιστεύω ότι αυτό είναι λογικό. Το θέμα δεν αφορά τη γαλλική γεωργία· αφορά την κοινή λογική.

(Χειροκροτήματα)

Επιτρέψτε μου να προσθέσω ένα δεύτερο σημείο: ασχέτως του αν η χώρα σας είναι γεωργική, η ασφάλεια των τροφίμων αφορά τους πάντες. Είναι, άραγε, λογικό να επιβάλλουμε, και ορθώς, κανόνες για την ιχνηλασιμότητα και την ασφάλεια των κτηνοτρόφων και των αγροτών και, από την άλλη, να συνεχίσουμε να εισάγουμε κρέας στην Ευρώπη, το οποίο προέρχεται από άλλες χώρες που δεν τηρούν κανέναν από τους κανόνες που επιβάλλουμε στους αγρότες μας;

(Χειροκροτήματα)

Τρίτο σημείο: ποτέ δεν ήταν τόσο υψηλές οι τιμές των γεωργικών προϊόντων. Αυτή ακριβώς είναι η κατάλληλη στιγμή να μιλήσουμε για τις τιμές, να μιλήσουμε για τις επιδοτήσεις και να μιλήσουμε για την κοινοτική προτίμηση. Πιστεύω, επίσης, ότι ανάμεσα στον υγειονομικό έλεγχο της κοινής γεωργικής πολιτικής και τις διαιτησίες σε θέματα χρηματοδοτήσεων, ίσως μπορέσουμε να συμφωνήσουμε σε ορισμένες έννοιες, όπως η επισιτιστική επάρκεια και η ασφάλεια των τροφίμων για την Ευρώπη.

Κυρίες και κύριοι, υπάρχει μια ατέλειωτη σειρά άλλων θεμάτων: η κοινωνική διάσταση, επί παραδείγματι, είναι τεράστιο θέμα. Επιτρέψτε μου να κάνω μια επισήμανση. Ενίοτε διαπιστώνω μια ορισμένη αντίφαση: υπάρχει ενίοτε μια μονομερής άποψη ότι η Ευρώπη δεν πρέπει να ανακατεύεται με τα πάντα και ότι η Ευρώπη πρέπει να παρεμβαίνει μόνο σε πεδία που την αφορούν. Ωστόσο, οι ίδιοι άνθρωποι που κατηγορούν την Ευρώπη ότι χώνει τη μύτη της σε όλα είναι οι πρώτοι που μιλούν φωναχτά, όταν δεν κάνουμε λόγο για την κοινωνική διάσταση. Μέχρι τώρα, τα κράτη μέλη ανέκαθεν ήθελαν η κοινωνική πολιτική να είναι πρωτίστως εθνική αρμοδιότητα, διότι οι συντάξεις και η υγειονομική περίθαλψη είναι πρωτίστως εθνικά ζητήματα.

Κυρίες και κύριοι, υπάρχει μια σειρά από οδηγίες για την κοινωνική πολιτική, που καλά έκανε ο Πρόεδρος Barroso και τις έβαλε στην ατζέντα. Αναφέρομαι σε αυτές που αφορούν τα συμβούλια των εργαζομένων, την προσωρινή εργασία και μια σειρά βασικών κανόνων που πρέπει να επιβάλλονται σε όλους στην Ευρώπη. Η γαλλική Προεδρία θα το καταστήσει αυτό προτεραιότητα.

Και άλλα, επίσης, θέματα πρέπει να τεθούν στην ατζέντα της γαλλικής Προεδρίας, έστω και αν δεν είναι στη δικαιοδοσία της Ευρώπης. Επιτρέψτε μου να πάρω ως παράδειγμα κάτι που μας επηρεάζει όλους: τη νόσο Αλτσχάιμερ. (Εκτός μικροφώνου σχόλιο του κ. Cohn-Bendit: «όχι ακόμα»). Κύριε Cohn-Bendit, ποτέ δεν θα μου περνούσε από το μυαλό ότι κάποιος τόσο νέος όσο εσείς θα μπορούσε να έχει πληγεί από μια νόσο που, μολονότι δεν σας πλήττει, πλήττει εκατομμύρια Ευρωπαίων. Αυτά τα εκατομμύρια Ευρωπαίων είναι για εμένα το ίδιο σημαντικά όσο και η υγεία σας.

(Χειροκροτήματα)

Βεβαίως, η επικουρικότητα σημαίνει ότι αυτό δεν είναι ευρωπαϊκή αρμοδιότητα. Ωστόσο, θα ήθελα να διοργανώσει η γαλλική Προεδρία μια συνάντηση όλων των ειδικών από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, ούτως ώστε να ανταλλάξουμε βέλτιστες πρακτικές, ούτως ώστε οι ερευνητές μας να συγκεντρώσουν τις δεξιότητές τους για να ανακαλύψουν περισσότερα για τη νόσο αυτή και ούτως ώστε από κοινού να εξεύρουμε μια λύση. Φανταστείτε μόνο τι θα λένε τότε οι Ευρωπαίοι για την Ευρώπη: είναι ένας τρόπος να θεραπεύσουμε αυτές τις απαίσιες νόσους. Ό,τι είπα για τη νόσο Αλτσχάιμερ μπορεί να εφαρμοστεί για τον καρκίνο, που διαλύει οικογένειες. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να εργάζεται κανείς κατά μόνας για να βρει λύσεις στον καρκίνο, όταν μαζί θα έχουμε περισσότερους πόρους και θα είμαστε ισχυρότεροι.

(Χειροκροτήματα)

Τέλος, σε σχέση με τον πολιτισμό και τον αθλητισμό, επιτρέψτε μου να πω ότι είναι μεγάλο λάθος να μην συζητούμε τα θέματα που αφορούν την καθημερινότητα των Ευρωπαίων. Υπάρχει μια ευρωπαϊκή πολιτιστική εξαίρεση. Πρέπει να καταστήσουμε τον πολιτισμό σκέλος των καθημερινών μας συζητήσεων στην Ευρώπη. Ο κόσμος δεν είναι υποχρεωμένος να υποκλιθεί σε μία γλώσσα και έναν πολιτισμό. Πρέπει σαφώς να εξετάσουμε το ζήτημα του ΦΠΑ στα βίντεο και τα CD, όπως συνέβη με τον ΦΠΑ στα βιβλία, που το ρυθμίσατε.

Σε ό,τι αφορά τον αθλητισμό, που υπερβαίνει τις πολιτικές διαιρέσεις, επιτρέψτε μου μόνο να πω ότι θα ήθελα εν προκειμένω να υπάρξει μια εξαίρεση στην Ευρώπη για τον αθλητισμό, όπως υπάρχει πολιτιστική εξαίρεση. Τάσσομαι υπέρ της ελεύθερης κυκλοφορίας προσώπων και αγαθών, δεν αποδέχομαι όμως την ιδέα ότι θα πρέπει να αναγκάσουμε τα ποδοσφαιρικά μας σωματεία να πληρώνουν, υπονομεύοντας τις επενδύσεις που κάνουν πολλά σωματεία σε εφήβους, που πρέπει να παραμένουν στο σωματείο για προπόνηση. Όλοι οι βουλευτές του ΕΚ πρέπει να υποστηρίξουν μια εξαίρεση στον αθλητισμό, που θα σημαίνει ότι ο αθλητισμός δεν υπόκειται στην οικονομία της αγοράς.

(Χειροκροτήματα)

Για να συνοψίσω, κυρίες και κύριοι, κύριε Πρόεδρε, θέλω να ολοκληρώσω –ζητώ συγνώμη που, δίχως αμφιβολία, μακρηγόρησα– με μια τελική παρατήρηση. Γνωρίζω πού πρόκειται να κάνω αυτήν την παρατήρηση: εκεί όπου χτυπάει η καρδιά της ευρωπαϊκής δημοκρατίας. Η Ευρώπη υπέφερε τα μάλα. Υπέφερε καταρχάς από τη δειλία μερικών από εμάς, που με μεγάλη τους χαρά άφηναν την Ευρώπη να πληρώνει για ευθύνες που πραγματικά ήταν ευθύνες πολιτικών ηγετών, οι οποίοι δεν είχαν τη βούληση να κάνουν δημόσια τις επιλογές που αρνούνταν να προασπιστούν στις Βρυξέλλες.

(Χειροκροτήματα)

Αυτό είναι δειλία. Το λέω αυτό στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και στον Πρόεδρο της Επιτροπής: η Προεδρία θα εργαστεί χέρι-χέρι μαζί σας. Αν κάποιο κράτος μέλος δεν συμφωνεί, ας το πει φωναχτά. Όπως είπα στον πολωνό Πρόεδρο, ο ίδιος διαπραγματεύτηκε τη Συνθήκη της Λισαβόνας, έδωσε τον λόγο του και όλοι πρέπει να τιμούμε τον λόγο μας. Το θέμα δεν άπτεται της πολιτικής, αλλά είναι ζήτημα ηθικής τάξης.

(Χειροκροτήματα)

Ωστόσο, η Ευρώπη υπέφερε και από κάτι ακόμα. Η Ευρώπη υπέφερε από την απουσία συζήτησης. Θα ήθελα να ολοκληρώσω με αυτό, διότι το θεωρώ πολύ σημαντικό. Τα θεσμικά μας όργανα είναι ανεξάρτητα, η ανεξαρτησία όμως δεν σημαίνει αδιαφορία. Αν εμείς, οι πολιτικοί ηγέτες, δεν έχουμε το θάρρος να συζητήσουμε, τότε ποιος θα το πράξει; Να συζητήσουμε τι; Ποια είναι η ορθή οικονομική στρατηγική; Ποια είναι η ορθή νομισματική στρατηγική; Ποια είναι η ορθή συναλλαγματική πολιτική; Ποια είναι η ορθή στρατηγική για τα επιτόκια; Ο καθένας, βεβαίως, δικαιούται να έχει τις πεποιθήσεις του και το λέω αυτό κυρίως στους γερμανούς φίλους μας. Ωστόσο, κανένας δεν έχει το δικαίωμα να εμποδίσει μια συζήτηση, μια εποικοδομητική συζήτηση.

Όλοι βεβαίως θέλουν μια συμφωνία, όπως είναι η εμπορική συμφωνία που έχει τεθεί σε διαδικασία διαπραγμάτευσης. Ωστόσο, κανένας δεν πρέπει να φοβάται να πει ότι η Ευρώπη δεν πρέπει να είναι αφελής. Πρέπει να συζητήσουμε τα πλεονεκτήματα του ελεύθερου εμπορίου, πρέπει όμως επίσης να πούμε στις αναδυόμενες χώρες ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να ζητούν τα ίδια δικαιώματα, χωρίς να αναλαμβάνουν τις ίδιες υποχρεώσεις. Δεν πρέπει να φοβόμαστε να διεξαγάγουμε μια ευρωπαϊκή συζήτηση. Πρέπει να εμπλακούμε σε μια αξιοπρεπή ευρωπαϊκή συζήτηση, δεν πρέπει όμως να φοβόμαστε να προασπιστούμε τις πεποιθήσεις μας.

Δεν αμφισβητούμε την ανεξαρτησία της ΕΚΤ, όταν ρωτάμε αν είναι λογικό να ανεβάζει τα επιτόκια στο 4,25%, τη στιγμή που τα επιτόκια στις ΗΠΑ είναι στο 2%. Διεξάγουμε μια συζήτηση. Μια ειρηνική συζήτηση, όπου κανένας δεν κατέχει το μονοπώλιο στην αλήθεια. Ούτε εγώ βέβαια, ούτε οι εμπειρογνώμονες, που πρέπει να καταδείξουν την αποτελεσματικότητα των αποφάσεών τους.

Με αυτό το πνεύμα, κυρίες και κύριοι, προτίθεμαι, μαζί με τους γάλλους υπουργούς, να επωμιστώ αυτήν την ευθύνη. Γνωρίζω ότι αυτό είναι δύσκολο. Γνωρίζω ότι όταν είναι κάποιος Προεδρεύων του Συμβουλίου, δεν υπερασπίζεται τα συμφέροντα της χώρας του, αλλά τα συμφέροντα της Ένωσης. Γνωρίζω, κύριε Πρόεδρε, κύριοι Πρόεδροι, ότι πρέπει να εργαστούμε ως ομάδα προς το συμφέρον της Ευρώπης των 27, ελπίζω δε ότι σε ένα εξάμηνο θα μπορεί ο καθένας να πει: «η Ευρώπη σημείωσε πρόοδο χάρη στη συμμετοχή και τη στήριξή σας.»

(Ζωηρά χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. − Κύριε Προεδρεύων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, σας ευχαριστώ για την ομιλία σας. Σας ευχόμαστε σταθερό θάρρος, αποφασιστικότητα και ιδίως επιτυχία καθ’ όλη τη διάρκεια της Προεδρίας σας – αφού, αν επιτύχετε εσείς, επιτυγχάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση, μαζί δε με αυτήν, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Σας διαβεβαιώνουμε ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα είναι στο πλευρό σας, όταν θα κομίσετε την αποφασιστική συμβολή σας, ώστε να προωθήσουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση σε ένα αίσιο μέλλον. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα σας υποστηρίξει στην αποστολή σας.

Θέλω, επίσης, να καλωσορίσω τους υπουργούς που είναι μαζί σας, σήμερα: τον Bernard Kouchner, τον Brice Hortefeux, πρώην συνάδελφο βουλευτή του ΕΚ, ιδίως δε τον υπουργό σας επί των Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, τον Jean-Pierre Jouyet, που είναι σχεδόν πάντοτε παρών εδώ στο Κοινοβούλιο. Σας καλωσορίζω όλους ολόθερμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  José Manuel Barroso, Πρόεδρος της Επιτροπής. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κυρίες και κύριοι, χαίρομαι που είμαι μαζί σας εδώ σήμερα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την παρουσίαση της εξάμηνης γαλλικής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Νομίζω ότι αυτή θα είναι μια Προεδρία έμπλεη φιλοδοξιών και αποφασιστικότητας και πλούσια σε συγκεκριμένα αποτελέσματα, για τα οποία όλοι θα εργαστούμε. Θέλατε να επανέλθει η Γαλλία στην Ευρώπη, κύριε Προεδρεύων, και αυτό, δίχως αμφιβολία, είναι έξοχο νέο για όλους μας.

Οι ευρωπαίοι πολίτες και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συνήλθαν εδώ σήμερα προσδοκώντας πάρα πολλά πράγματα από τη γαλλική Προεδρία. Όπως είπα κατά τη συνάντησή μας στο Παρίσι την 1η Ιουλίου, η Επιτροπή θα ταχθεί στο πλευρό της γαλλικής Προεδρίας, παρέχοντας την πλήρη στήριξή της, προκειμένου να διασφαλίσει την επιτυχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη διάρκεια των έξι αυτών μηνών. Η περίοδος θα βρίθει προκλήσεων.

Η παγκοσμιοποίηση είναι εδώ για να μείνει και η διεθνής συνεργασία καθίσταται ολοένα και πιο δυσχερής. Ο κόσμος αντιμετωπίζει νέες προκλήσεις, όπως είναι η σπανιότητα των ορυκτών καυσίμων και η κλιματική αλλαγή. Πρέπει να ενεργήσουμε τώρα για να βρούμε κοινές λύσεις σε αυτές τις προκλήσεις. Όλοι αυτοί οι παράγοντες σημαίνουν ότι η Ευρώπη πρέπει να μεταρρυθμίσει τις οικονομίες της, ώστε αυτές να γίνουν πιο ανταγωνιστικές, να εκσυγχρονίσει τα κοινωνικά της μοντέλα και να επενδύσει στην εκπαίδευση, στην έρευνα και στην καινοτομία. Η Ευρώπη κρύβει πολλούς άσους στο μανίκι της, καθώς μάλιστα είναι μία από τις μεγαλύτερες εμπορικές δυνάμεις στον κόσμο. Ωστόσο, πρέπει να έχει το θάρρος να προσαρμοστεί. Αν θέλουμε να παράσχουμε προστασία, πρέπει να προσαρμοστούμε. Αυτό είναι καίριας σημασίας.

Δεν έχει νόημα να αρνούμαστε ότι η Ευρώπη διέρχεται μια δύσκολη περίοδο: η ιρλανδική ψήφος του «όχι» και η παγκόσμια κλιματική αλλαγή, οι τιμές του πετρελαίου και των αγαθών που είναι στα ύψη, η απότομη άνοδος των τιμών των τροφίμων και οι πληθωριστικές πιέσεις, που είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της αγοραστικής δύναμης. Ο πληθωρισμός είναι, επίσης, ο μεγαλύτερος εχθρός της κοινωνικής δικαιοσύνης, αφού, όταν υπάρχει πολύ μεγάλος πληθωρισμός, εκείνοι που υποφέρουν περισσότερο είναι οι χαμηλόμισθοι και οι χαμηλοσυνταξιούχοι. Όλοι αυτοί οι παράγοντες ρίχνουν τη σκιά τους στις οικονομίες μας και αναγκάζουν τους πολιτικούς μας, τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο, να προβούν σε δύσκολες επιλογές. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε κατά μέτωπο αυτές τις πραγματικότητες και να επιδείξουμε απέναντί τους πραγματισμό και αποφασιστικότητα.

Μόλις επιστρέψαμε από τη σύνοδο κορυφής της Ομάδας των 8 (G8) στην Ιαπωνία, όπου μπόρεσα να διαπιστώσω ξεκάθαρα ότι η επιρροή την οποία ασκεί η Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και οι προσδοκίες και ο σεβασμός που γεννά αυτό σε ολόκληρο τον κόσμο, βρίσκονται σε πλήρη αντιδιαστολή με τον ζόφο που συχνά εκφράζεται εντός της ΕΕ. Μπορώ τώρα να σας πω ότι, τώρα περισσότερο από ποτέ, εκτός Ευρώπης βλέπουν την Ευρωπαϊκή Ένωση ως έναν θετικό και αποφασιστικό παράγοντα, παράγοντα με τεράστια επιρροή στην παγκόσμια σκηνή.

Ας πάρουμε δύο συγκεκριμένα θέματα που βρίσκονταν στο επίκεντρο της συνόδου κορυφής της Ομάδας των 8 (G8): την κλιματική αλλαγή και την ανάπτυξη – δύο ζητήματα, για τα οποία η Ευρώπη ανέλαβε την πρωτοβουλία σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες συντάσσονται πλέον με εμάς στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, ασπαζόμενες σε μεγάλο βαθμό τις απόψεις μας. Το περασμένο έτος στο Heiligendamm, θυμάμαι ότι δυσκολευτήκαμε πολύ –ο Πρόεδρος Σαρκοζί ήταν παρών– να πείσουμε τους Αμερικανούς και τους Ρώσους να αποδεχθούν την αρχή των υποχρεωτικών στόχων για το 2050. Τώρα το επιτύχαμε αυτό. Κατέστη δυνατό χάρη στον ρόλο μας, ως ευρωπαίων ηγετών· είμαι υπερήφανος για αυτό ως Πρόεδρος ενός ευρωπαϊκού θεσμικού οργάνου. Αυτό συνιστά επιτυχία, ότι δηλαδή για μία ακόμη φορά το οφείλουμε στην ευρωπαϊκή ενότητα.

Το δεύτερο παράδειγμα είναι η ανάπτυξη, και ιδίως οι τιμές των τροφίμων που είναι στα ύψη και απειλούν τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας (ΑΣΧ). Μπορέσαμε, επίσης, να διαδραματίσουμε καταλυτικό ρόλο σε αυτόν τον τομέα χάρη στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του περασμένου μηνός, που, διαβάζω, επικρότησαν «την πρόθεση της Επιτροπής να υποβάλει πρόταση για ένα νέο ταμείο υποστήριξης της γεωργίας στις αναπτυσσόμενες χώρες».

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα εγκρίνει αυτήν την πρόταση την ερχόμενη εβδομάδα. Βασίζομαι στην πλήρη στήριξη αμφοτέρων των οργάνων της δημοσιονομικής αρχής, ούτως ώστε η Ευρώπη να μπορέσει ταχέως να παράσχει την αναγκαία ενίσχυση στους αγρότες, ιδίως σε εκείνους στην Αφρική, σε στενή συνεργασία με τους αρμόδιους πολυμερείς οργανισμούς. Αυτή η στήριξη είναι ουσιαστική για να εξασφαλίσουμε «την πράσινη επανάσταση» που χρειάζεται η Αφρική για τη σταθερότητα και την ευημερία της, που, όπως όλοι γνωρίζετε, είναι προς το άμεσο συμφέρον της ίδιας της Ευρώπης. Όπως ζήτησε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, η πρότασή μας θα παραμείνει εντός των ορίων των υφιστάμενων δημοσιονομικών προοπτικών. Η προσέγγισή μας συνίσταται στην κατανομή των πόρων, που η Ευρώπη έχει τη δυνατότητα να εξοικονομήσει στο πλαίσιο της πολιτικής της για τη στήριξη της γεωργίας χάρη στην αύξηση των διεθνών τιμών, σε εκείνους που κατεξοχήν πλήττονται από αυτήν την αύξηση. Υπάρχουν καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και καταστροφικές καταστάσεις σε ολόκληρο τον κόσμο. Αν μπορούσατε να ακούσετε τι είπε ο Πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, αν μπορούσατε να ακούσετε ορισμένους από τους ηγέτες αφρικανικών χωρών και άλλων χωρών, που εκπροσωπούνταν σε συνεδριάσεις διευρυμένης σύνθεσης, που μίλησαν για την πείνα και τον λιμό, που πλέον αποτελούν πραγματικό κίνδυνο για πάρα πολλούς ανθρώπους στον κόσμο, θα κατανοούσατε σε πόσο μεγάλο βαθμό είναι αναγκαία και απαραίτητη η ευρωπαϊκή βοήθεια.

(Χειροκροτήματα)

Αυτός είναι ο λόγος που πιστεύω ότι, για μία ακόμη φορά, μπορούμε να αποτελέσουμε καλό παράδειγμα αλληλεγγύης μεταξύ των ευρωπαίων και των αφρικανών αγροτών, αντικατοπτρίζοντας το γεγονός ότι η κοινή γεωργική πολιτική (ΚΓΠ) και η αναπτυξιακή πολιτική μπορούν και πρέπει να δουλεύουν συγχρονισμένα, διότι, όπως μόλις είπε ο Πρόεδρος Σαρκοζί, η ασφάλεια των τροφίμων είναι παγκόσμιο ζήτημα και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε μαζί. Όχι μόνοι, αλλά μαζί.

Επομένως, είναι γεγονός ότι υπάρχουν ανησυχίες, είναι όμως επίσης γεγονός ότι, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, η Ευρωπαϊκή Ένωση διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην επίλυσή τους. Αντί να αποτελματωνόμαστε σε αυτό που αποκαλώ ενίοτε «κρισισοφιλία» –γίνεται μάλιστα λόγος για το φαινόμενο των απόψεων περί παρακμής στην Ευρώπη– ας τονίσουμε με έμφαση την αξία της συγκεκριμένης και θετικής δράσης της ΕΕ. Σε κάθε περίπτωση, αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για την επίλυση των διεθνών ζητημάτων που ήγειρε η μη επικύρωση της Συνθήκης της Λισαβόνας από την Ιρλανδία. Πρέπει να το εξετάσουμε αυτό, διότι η Συνθήκη της Λισαβόνας θα μπορούσε να μας βοηθήσει να εργαστούμε πιο αποτελεσματικά, πιο δημοκρατικά, παρόλο που δεν πρέπει να το χρησιμοποιήσουμε αυτό ως δικαιολογία για να μην ανταποκριθούμε άμεσα στις ανάγκες των πολιτών μας.

Οι ευρωπαίοι πολίτες στρέφονται σε εμάς για απαντήσεις. Η καλύτερη απάντηση που μπορούμε να τους δώσουμε είναι να τους μιλήσουμε με ειλικρίνεια και να τους δείξουμε ότι έχουμε πολιτικό θάρρος. Η γαλλική Προεδρία διαθέτει αμφότερα εν αφθονία.

Σε μια Ευρώπη σε δοκιμασία, πρέπει να αποδείξουμε ότι η Ευρώπη λειτουργεί. Πρέπει να εστιάσουμε σε πολιτικές που φέρνουν την Ευρώπη πλησιέστερα στους πολίτες της και αλλάζουν την καθημερινότητά τους. Περισσότερο από ποτέ άλλοτε, χαράζουμε πορεία για την Ευρώπη βάσει αποτελεσμάτων.

Προσωπικά, έχω εμπιστοσύνη. Οι προτεραιότητες της Προεδρίας σας θα επιτρέψουν στην Ευρώπη να ανταποκριθεί στις μείζονες προκλήσεις που αντιμετωπίζει, καθώς προετοιμάζεται για τα ζητήματα του μέλλοντος.

Επιδοκιμάζω την προτεραιότητα που δίνει η γαλλική Προεδρία στη θέσπιση μιας ολοκληρωμένης πολιτικής για την ενέργεια και την κλιματική αλλαγή. Όπως είπατε, κύριε Προεδρεύων, αυτή είναι η κορυφαία προτεραιότητα της Προεδρίας σας, και γνωρίζουμε πόσο αποφασισμένος είσαστε να ολοκληρώσετε αυτήν τη στρατηγική συμφωνία μέχρι το τέλος του χρόνου, πράγμα που θα φέρει την ΕΕ σε καλή θέση ενόψει της εμπλοκής της στις διαπραγματεύσεις της Κοπεγχάγης σε έναν χρόνο. Η Επιτροπή θα παράσχει την πλήρη στήριξή της, ούτως ώστε να μπορέσουμε να επιτύχουμε μια φιλόδοξη και ισόρροπη συμφωνία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα κράτη μέλη. Το κατέστησα αυτό προτεραιότητα για το θεσμικό μου όργανο, και θα ήθελα να ευχαριστήσω για μία ακόμη φορά τον κύριο Προεδρεύοντα για την άοκνη υποστήριξή του στη δέσμη για την ενέργεια και το κλίμα που παρουσίασε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Πρέπει επίσης να κινηθούμε προς την κατεύθυνση μιας πολιτικής ελεγχόμενης μετανάστευσης στην Ευρώπη. Πρέπει πρώτα να αντιμετωπίσουμε τη μετανάστευση, που την έχει ανάγκη μια γηράσκουσα Ευρώπη, σε ορισμένους καίριους οικονομικούς τομείς, η οποία πρέπει να συνοδεύεται από προσήκουσα ένταξη, ούτως ώστε να μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι για την ανθρωπιστική μας Ευρώπη της ένταξης, που προσφέρουμε σε εκείνους που πραγματικά θέλουν να έλθουν εδώ για να εργαστούν. Η έγκριση της «μπλε κάρτας» στη διάρκεια της γαλλικής Προεδρίας θα αποτελέσει σημαντικό βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση.

Ωστόσο, πρέπει επίσης να αντιμετωπίσουμε την παράνομη μετανάστευση και την εκμετάλλευση, που συχνά προκαλείται από αυτήν, ιδίως μέσω της περαιτέρω επεξεργασίας της πρότασης για την τιμωρία εκείνων που απασχολούν παράνομους μετανάστες. Εν προκειμένω πρέπει πραγματικά να καταβάλουμε τις μέγιστες προσπάθειες· δεν πρέπει να απειλήσουμε τους φτωχούς εργαζομένους, που θέλουν μόνο να εργαστούν στην Ευρώπη, αλλά να τιμωρήσουμε εκείνους που θέλουν να τους εκμεταλλευτούν. Αυτή η πρακτική αποτελεί όνειδος για την Ευρώπη. Μην αφήνουμε καμία αμφιβολία: πρέπει να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα της μετανάστευσης με πραγματισμό.

Είμαι βαθιά πεπεισμένος, κυρίες και κύριοι, ότι η αδυναμία μας να αντιμετωπίσουμε αυτό το ζήτημα σοβαρά και υπεύθυνα αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες απειλές για την Ευρώπη. Δεν θα επιλύσουμε το ζήτημα της μετανάστευσης με το να είμαστε ανεκτικοί σε όλα τα μέτωπα. Αυτό θα αποτελούσε την καλύτερη δικαιολογία για τις εξτρεμιστικές δυνάμεις, για τις ξενοφοβικές δυνάμεις. Πρέπει να είμαστε αμείλικτοι έναντι της παράνομης μετανάστευσης, ταυτόχρονα δε, να δείχνουμε ότι είμαστε γενναιόδωροι και ενωμένοι σε ό,τι αφορά την ένταξη των κοινοτήτων των μεταναστών, που θέλουν να συμβάλουν στη μεγέθυνση και την ανάπτυξη της Ευρώπης. Πιστεύω ότι πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι επ’ αυτού· πρέπει να είμαστε αμείλικτοι έναντι του εγκλήματος, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε να δείχνουμε σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, που είναι το σήμα κατατεθέν του ευρωπαϊκού πολιτισμού και των σχεδίων μας για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

Φυσικά, αυτά είναι ευαίσθητα θέματα, που αποτελούν εύκολη λεία για δριμύτατες επικρίσεις και παρανοήσεις. Αυτός είναι ο λόγος που η Επιτροπή θέλησε να παρουσιάσει μια ισορροπημένη πρόταση και για αυτό σκιαγράφησε 10 βασικές αρχές, ούτως ώστε να προχωρήσουμε εμπρός μαζί. Με μεγάλη μου χαρά είδα ότι η γαλλική Προεδρία και οι γάλλοι υπουργοί Δικαιοσύνης και Εσωτερικών ασπάζονται αυτήν την ολοκληρωμένη προσέγγιση, κατά τη διάρκεια των άτυπων συναντήσεών τους στις Κάνες αυτήν την εβδομάδα.

Θέλω όλως ιδιαιτέρως να επισημάνω, κυρίες και κύριοι, ότι στην Ευρώπη, στον χώρο Σένγκεν, όπου η ελεύθερη κυκλοφορία αποτελεί πραγματικότητα, είναι παράλογο να συνεχίσουμε με 27 διαφορετικές μεταναστευτικές πολιτικές. Εκείνο που χρειαζόμαστε είναι μια ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική.

Επίσης, δρομολογημένη είναι η κοινωνική μας ατζέντα. Δεν μπορεί να υπάρξει δυναμικό, ανταγωνιστικό οικονομικό μοντέλο χωρίς πραγματικές κοινωνικές επενδύσεις, ούτως ώστε να αποτραπούν οι κίνδυνοι της φτώχειας, του αποκλεισμού και της περιθωριοποίησης. Η Γαλλία κατέστησε τη νέα κοινωνική ατζέντα, που αποκάλυψε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προ ολίγων ημερών, μία από τις προτεραιότητές της. Το επικροτώ αυτό. Για να προετοιμάσουμε τους Ευρωπαίους για το μέλλον, πρέπει να τους παράσχουμε ευκαιρίες, πρόσβαση σε ποιοτικές υπηρεσίες, εκπαίδευση, υγειονομική περίθαλψη και συνεχιζόμενη αλληλεγγύη. Κανένας στην Ευρώπη δεν πρέπει να μείνει παραγκωνισμένος. Η Ευρώπη συμβολίζει κατεξοχήν τις ευκαιρίες και την αλληλεγγύη.

Κυρίες και κύριοι, πολλά ακόμη σχέδια θα ξεκινήσουν εντός του ερχόμενου εξαμήνου. Δεν μπορώ να τα περιγράψω όλα εδώ, αν όμως μου επιτρέπετε να σκιαγραφήσω εν συντομία δύο, θέλω να επαινέσω το σχέδιο για την ευρωπαϊκή άμυνα και το σχέδιο για την Ένωση για τη Μεσόγειο, που θα παρουσιαστούν την ερχόμενη Κυριακή στο Παρίσι. Τα θεωρώ αυτά ως δύο ευκαιρίες να επιβεβαιώσει η Ευρώπη τον ρόλο της στον κόσμο. Εν προκειμένω, επίσης, εναπόκειται σε εμάς να μετουσιώσουμε αυτήν τη φιλοδοξία σε συγκεκριμένη δράση.

Εύχομαι στη γαλλική Προεδρία του Συμβουλίου κάθε επιτυχία, εγγυώμενος την πλήρη στήριξη της Επιτροπής καθ’ όλη τη διάρκεια του επόμενου εξαμήνου, που υπόσχεται να είναι συναρπαστικό.

Το πρώτο καθήκον των πολιτικών είναι να αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις και να πολλαπλασιάζουν τις προσπάθειες, προκειμένου να αντεπεξέρχονται επιτυχώς.

Μπορούμε να κάνουμε πολλά από κοινού. Θα ήθελα να αποτίσω εξάρω τις προσπάθειες που κατέβαλε τους δύο τελευταίους μήνες η γαλλική κυβέρνηση στο ύπατο επίπεδο για να εργαστεί στενά με τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα. Τα θεσμικά όργανα, η Προεδρία και τα κράτη μέλη πρέπει να συνεργαστούν στενά. Αυτό είναι το κλειδί για την κοινή επιτυχία που οφείλουμε στους πολίτες της Ευρώπης, θέλω δε να εξάρω τη δέσμευση που εκφράστηκε πάλι σήμερα εδώ από τον Προεδρεύοντα, ούτως ώστε μαζί, το Συμβούλιο, το Κοινοβούλιο και η Επιτροπή, να βρούμε συγκεκριμένες λύσεις για τα συγκεκριμένα προβλήματα στα οποία πρέπει να αντεπεξέρχονται οι πολίτες μας καθημερινά.

 
  
MPphoto
 
 

  Joseph Daul, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, κυρίες και κύριοι, η Γαλλία αποφάσισε ότι η Προεδρία της θα είναι συνώνυμη της πολιτικής δέσμευσης.

Χρειαζόμαστε πολιτική δέσμευση για να υπερπηδήσουμε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Η πλέον περιχαρακωμένη από αυτές είναι, δίχως αμφιβολία, η ιρλανδική ψήφος του «όχι», που συζητήθηκε εδώ σήμερα το πρωί. Πρέπει να ενεργοποιήσουμε τους πολίτες μας στην Ευρώπη. Υπάρχουν πολλοί λόγοι που τους ζώνουν αμφιβολίες, μεταξύ άλλων, φόβοι που συνδέονται με την παγκοσμιοποίηση, την άνοδο των τιμών και τις αλλαγές στις παραδοσιακές οικογενειακές και κοινωνικές αξίες.

Αν δεν μπορούμε να πείσουμε τον καθένα ότι για μείζονα θέματα, όπως είναι η ασφάλεια, η κλιματική αλλαγή, η ενέργεια και η μετανάστευση, αποτελεσματική διαπραγμάτευση μπορεί να διεξαχθεί μόνο σε ευρωπαϊκό επίπεδο –σε σχέση δε με τις μείζονες περιοχές του κόσμου, η Ευρώπη πρέπει να είναι αρκούντως ισχυρή, ώστε να πείσει τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ινδία, την Κίνα και τη Βραζιλία– δεν μπορούμε να προσβλέπουμε σε ένα ειρηνικό μέλλον.

Η γαλλική Προεδρία θα χρειαστεί επίσης πολιτική δέσμευση για να πείσει τους εταίρους της ότι η Συνθήκη της Λισαβόνας θα μας βοηθήσει να αποφασίσουμε με πιο αποτελεσματικό και δημοκρατικό τρόπο για όλα αυτά τα κοινά θέματα. Οι βουλευτές της Ομάδας μου που ανήκουν στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα θα ήθελαν από όλα τα κράτη μέλη που δεν το έχουν πράξει μέχρι τώρα να επικυρώσουν τη Συνθήκη στη διάρκεια της γαλλικής Προεδρίας. Μετά από μια περίοδο προβληματισμού και με τον δέοντα σεβασμό, προσβλέπουμε στην Ιρλανδία,, όπως κάναμε και στην περίπτωση της Γαλλίας και των Κάτω Χωρών, να προσφέρει στους 26 εταίρους της μια λύση στο αδιέξοδο. Ζητούμε από κάθε κράτος μέλος να επιδείξει αυτοσυγκράτηση έναντι της όποιας μονομερούς επιδίωξης και να ενεργήσει με υπεύθυνο τρόπο. Η Ομάδα μας επιθυμεί τον τερματισμό αυτής της θεσμικής συζήτησης και είμαστε πεπεισμένοι ότι η γαλλική Προεδρία θα εργαστεί για την επίτευξη αυτού του στόχου.

Κύριοι Πρόεδροι, κυρίες και κύριοι, ενώ επιχειρούμε να εφοδιαστούμε με ένα καλύτερο μέσο λήψης αποφάσεων, τα προβλήματά μας συσσωρεύονται. Αυτό καταναλώνει ενέργεια που θα μπορούσε να δαπανάται καλύτερα για τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης, για την προάσπιση των συμφερόντων μας και για την προώθηση του κοινωνικού μας μοντέλου και της Ευρώπης εν γένει. Όπως είπα, σίγουρα θα χρειαστούμε πολιτική δέσμευση. Πρέπει επίσης να εξασφαλίσουμε ότι έχουμε τη δέσμευση για να αντιμετωπίσουμε τις προτεραιότητες που μόλις αποκάλυψε ο Προεδρεύων του Συμβουλίου. Πρέπει να ενεργήσουμε επειγόντως για να αντιμετωπίσουμε τα ζητήματα της κλιματικής αλλαγής, της ενέργειας, της μετανάστευσης, της ασφάλειας των τροφίμων και της άμυνας.

Σε ό,τι αφορά την κλιματική αλλαγή και την ενέργεια, είναι σαφής η εναλλακτική επιλογή: είτε τα κράτη μέλη μας είναι πεπεισμένα ότι πρέπει να σημειώσουν πρόοδο και να δώσουν το παράδειγμα ενόψει της διάσκεψης κορυφής της Κοπεγχάγης, και αν γίνει αυτό πρέπει να λάβουμε σαφείς αποφάσεις πριν από τον Δεκέμβριο για να διασφαλίσουμε την αμοιβαιότητα από τους διεθνείς μας εταίρους· είτε έχουν αποφασίσει ότι, παρά την επιδείνωση των κλιματικών συνθηκών και την ενεργειακή μας εξάρτηση, δεν υπάρχει καμία ανάγκη για την ανάληψη επείγουσας δράσης. Είναι περιττό να σας πω προς ποια κατεύθυνση στρέφεται η πολιτική μου ομάδα.

Σε ό,τι αφορά τη μετανάστευση, επίσης, θέλουμε να δοθεί ένα τέλος σε αυτήν την υποκρισία. Ενώ μια σειρά από χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο υιοθέτησαν μια μεταναστευτική πολιτική με λίαν ικανοποιητικά αποτελέσματα, στην πλειονότητά τους οι χώρες μας καθυστέρησαν αυτές τις επιλογές. Είναι καιρός πλέον για μια συζήτηση και μια απόφαση επί του θέματος που πρέπει να είναι θετική, ανθρώπινη και υπεύθυνη. Το σχέδιο Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, που θα συζητηθεί τον Οκτώβριο, είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, και συγχαίρω τους υπουργούς της ΕΕ για την απάντησή τους τούτη την εβδομάδα στο σχέδιο που ετοίμασε ο Brice Hortefeux. Έχετε την υποστήριξή μας, κύριε Hortefeux.

Τέλος, θέλω να αναφερθώ σε δύο θέματα που με αγγίζουν ιδιαίτερα και είναι ζωτικής σημασίας για το μέλλον και για την ανεξαρτησία μας: την ασφάλεια των τροφίμων και την άμυνα. Θα ήθελα να αναλογιστούμε τους ανθρώπους που βρίσκονται στην πλέον μειονεκτική θέση, τόσο σε ολόκληρο τον κόσμο όσο και στις χώρες μας, για τους οποίους η άνοδος των τιμών των τροφίμων είναι πραγματικό πρόβλημα. Θα ήθελα η Ευρώπη και η γαλλική Προεδρία να καταβάλουν προσπάθεια για να τους συμπαρασταθούν σε αυτές τις δύσκολες εποχές.

Σε ό,τι αφορά την άμυνα, θέλω μόνο να θέσω ένα ερώτημα: πώς μπορεί η Ευρώπη να είναι αξιόπιστη χωρίς μια άμυνα άξια αυτού του ονόματος; Χρειαζόμαστε την άμυνα για να εγγυηθούμε την ειρήνη στην Ευρώπη και για να βοηθήσουμε τους ανθρώπους στον κόσμο που βρίσκονται στην πλέον μειονεκτική θέση. Η Ομάδα μου υποστηρίζει τη δέσμευση της γαλλικής Προεδρίας να ηγηθεί, αναλαμβάνοντας να διατυπώσει τολμηρές προτάσεις στους εταίρους της σε αυτούς τους δύο στρατηγικούς τομείς.

Κυρίες και κύριοι, η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση είναι μια εξόχως πολιτική υπόθεση. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι, αν είμαστε αρκετά γενναίοι ώστε να προβούμε σε σαφείς πολιτικές επιλογές, οι πολίτες μας θα ξαναβρούν την αρέσκειά τους για την Ευρώπη. Είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι η νέα Προεδρία θα μας ενθαρρύνει σε αυτό και μόνο κερδισμένοι θα βγούμε αν εξασφαλίσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών μας ενόψει των ευρωπαϊκών εκλογών το 2009.

 
  
MPphoto
 
 

  Martin Schulz, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, υπάρχουν πτυχές των απόψεών σας που συμμεριζόμαστε, κύριε Σαρκοζί, θα ήθελα δε να υπεισέλθω πρώτα πιο αναλυτικά σε ορισμένες από αυτές. Με χαροποιεί ιδιαίτερα που επιστρέψατε από την Ιαπωνία σώος και αβλαβής. Ακούσαμε πάλι για τη νέα σειρά δεσμεύσεων για την κλιματική αλλαγή και είναι πλέον καιρός να τις υλοποιήσουμε.

Έχετε δίκιο ότι η δέσμη για το κλίμα αποτελεί προτεραιότητα: είναι μια προτεραιότητα που η Ομάδα μου την συμμερίζεται με εσάς. Έχετε, επίσης, δίκιο όταν λέτε ότι μεμονωμένα κράτη δεν μπορούν να το καταφέρουν αυτό από μόνα τους – ούτε καν οι Γερμανοί και οι Γάλλοι, παρεμπιπτόντως, καταλήγοντας σε μεταξύ τους συμφωνίες στο Straubing. Υπάρχουν 25 ακόμα κράτη μέλη που συμμετέχουν, πρωτίστως δε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι αυτό που λαμβάνει την τελική απόφαση. Θα το κάνουμε μαζί με εσάς, συνεργατικά, μην αναλαμβάνετε όμως καμία μονομερή πρωτοβουλία – ούτε καν μαζί με την Ανκέλα Μέρκελ, όσο καλή και αν φαίνεται μια τέτοια ιδέα.

Αφού αναφερθήκατε στον αθλητισμό, έριξα μια ματιά στις γαλλικές εφημερίδες σήμερα το πρωί, καθώς αναρωτιόμουνα τι θα γράφανε σήμερα για την επίσκεψη του κ. Σαρκοζί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Τίποτα! Γράφουνε πολλά για τον Γύρο της Γαλλίας, και μάλιστα ένας Γερμανός φοράει την κίτρινη φανέλα εκεί αυτήν τη στιγμή.

(Αποδοκιμασίες)

Σας άκουσα πολύ προσεκτικά, κύριε Προεδρεύων, καθώς επισημάνατε άλλα σημεία, για την κλιματική αλλαγή και ιδίως για τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Μάλιστα, αν θέλουμε να επιφέρουμε αποτελέσματα, χρειαζόμαστε μέσα και αυτό μας θέτει ενώπιον ενός διλήμματος. Οι πολίτες θέλουν να είμαστε πιο αποτελεσματικοί, πιο διαφανείς, πιο δημοκρατικοί, θέλουν δε τα εθνικά κοινοβούλια να είναι πιο δημοκρατικά και να ασκούν μεγαλύτερη επιρροή. Όλα αυτά είναι σωστά, κάθε φορά όμως που θέλουμε να επιφέρουμε κάποιο αποτέλεσμα, το μέσο που χρειαζόμαστε –μια αναθεωρημένη Συνθήκη– μας υφαρπάζεται.

Έχετε δίκιο: αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε μια νέα προσέγγιση, μια νέα αρχή. Πρέπει να προσπαθήσουμε να θέσουμε σε ισχύ αυτήν τη Συνθήκη. Πιστεύω ότι είναι υπέροχο που μεταβαίνετε στην Ιρλανδία και να εργάζεστε εποικοδομητικά με τον ιρλανδικό λαό. Αν μου επιτρέπετε να σας δώσω μια προσωπική συμβουλή, αφήστε τον Bernard Kouchner πίσω στο Παρίσι αυτήν τη φορά. Είχα την εντύπωση ότι οι προηγούμενες παρεμβάσεις του δεν μας βοήθησαν ακριβώς στο να πείσουμε τους Ιρλανδούς.

(Χειροκροτήματα, αποδοκιμασίες)

Ωστόσο, μιλώ για ένα θέμα επί του οποίου υιοθετούμε εκ διαμέτρου αντίθετη άποψη έναντι υμών. Μιλήσατε για τις τέσσερις προτεραιότητες της Προεδρίας σας, και ανέμενα να δω αν θα υπήρχε μια πέμπτη. Αναφερθήκατε σε αρκετά άλλα πράγματα που είπατε ότι είναι σημαντικά – όχι προτεραιότητες, απλά άλλα πράγματα. Αυτά τα «άλλα πράγματα» περιελάμβαναν μια κοινωνική Ευρώπη, που είπατε ότι ήταν θέμα των εθνικών κρατών. Πιστεύω ότι αυτό είναι σοβαρό σφάλμα.

(Χειροκροτήματα)

Θέλω να σας πω ότι αναμένουμε μια διαφορετική προσέγγιση από τη γαλλική Προεδρία. Μια κοινωνική Ευρώπη δεν σημαίνει ότι θέλουμε να ιδρύσουμε ένα γραφείο κοινωνικής ασφάλισης στην Ευρώπη ή ότι θέλουμε να θεσπίσουμε τα οικογενειακά επιδόματα στην Ευρώπη. Μια κοινωνική Ευρώπη αφορά κάτι διαφορετικό: για μεγάλο διάστημα, οι άνθρωποι πίστευαν –και ορθώς– ότι η Ευρώπη μπορεί να καταστήσει δυνατή την οικονομική πρόοδο. Μας πήρε 50 χρόνια εργασίας για να διασφαλίσουμε ότι η οικονομική πρόοδος στην Ευρώπη οδηγεί σε μεγαλύτερη ανάπτυξη και περισσότερες θέσεις απασχόλησης και σταθερά σε μια εγγύηση για μεγαλύτερη κοινωνική ασφάλιση.

Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι αισθάνονται τώρα ότι ισχύει το εκ διαμέτρου αντίθετο – ότι η οικονομική πρόοδος της Ευρώπης ωφελεί ορισμένους μεγάλους ομίλους, ορισμένες ασφαλιστικές εταιρείες, ορισμένα αμοιβαία κεφάλαια υψηλού κινδύνου και τις μεγάλες επιχειρήσεις, όχι όμως τους πολίτες. Αποτελεί καθήκον της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αποκαταστήσει σε αυτούς το αίσθημα ότι η μεγέθυνση στην Ευρώπη, η οικονομική πρόοδος αυτής της ηπείρου, δεν υπηρετεί τις τράπεζες και τους μεγάλους ομίλους, αλλά κάθε πολίτη ατομικά. Επιπλέον, αν τα εθνικά κράτη πρέπει να το εγγυηθούν αυτό, τότε εσείς ως Προεδρεύων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου υποχρεούστε να πείτε στους ομολόγους σας αρχηγούς κρατών ή κυβερνήσεων στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πως πρέπει να διασφαλίσουν ότι η κοινωνική δικαιοσύνη μάλλον, παρά οι ακραιφνείς θιασώτες της ελεύθερης αγοράς, είναι εκείνη που καταλαμβάνει την κεντρική σκηνή στα εθνικά τους κράτη.

(Χειροκροτήματα)

Θα ήθελα να προσθέσω ότι έχουμε ένα Ευρωπαϊκό Δικαστήριο που εκδίδει αποφάσεις καθημερινά και οι ετυμηγορίες του μπορούν να αλλάξουν τον βαθμό της κοινωνικής ευημερίας σε κάθε κράτος μέλος, έστω και αν τα κράτη μέλη δεν διαθέτουν κανένα μέσο για να αντισταθούν. Αυτός είναι ο λόγος που χρειαζόμαστε μια κοινωνική Ευρώπη, κύριε Προεδρεύων, και αυτός είναι ο λόγος που αναμένω από εσάς να αλλάξετε γνώμη επί του θέματος μέχρι τον Δεκέμβριο. Ειδάλλως, η Σοσιαλιστική Ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα αδυνατεί να σας υποστηρίξει.

Κύριε Προεδρεύων, οι φόβοι περί κοινωνικού αποκλεισμού οδηγούν σε επικίνδυνες εξελίξεις, και μια επικίνδυνη εξέλιξη είναι ότι οι κυβερνήσεις που βρίσκονται σε άμυνα πιστεύουν ότι μπορούν να αποβάλουν αυτόν τον φόβο περί κοινωνικού αποκλεισμού από το μυαλό των ανθρώπων με το να κατατρέχουν τις μειονότητες. Το βλέπουμε αυτό επί του παρόντος σε ένα από τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν γνωρίζω σε τι ποσοστό του ιταλικού πληθυσμού αντιστοιχούν τα παιδιά των Ρομά, ξέρω όμως ότι όταν μια κυβέρνηση πάει και λέει ότι «θα καταχωρηθούν ανά μητρώο αστυνομικού τμήματος· θα λαμβάνονται υποχρεωτικά τα δακτυλικά τους αποτυπώματα», υποτίθεται προκειμένου να τους παρασχεθεί κοινωνική προστασία, αυτό αποτελεί σοβαρή προσβολή των ευρωπαϊκών θεμελιωδών δικαιωμάτων.

Η χώρα σας, η Γαλλία, έδωσε στην ευρωπαϊκή κοινότητα των εθνών την πρώτη της χάρτα των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Η πρώτη διακήρυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων προήλθε από τη χώρα σας. Ως Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, αποτελείτε μέρος της παράδοσης της χώρας σας. Σας ζητώ, υπό την ιδιότητά σας ως Προεδρεύων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, να ασκήσετε επιρροή στην κυβέρνηση του Σίλβιο Μπερλουσκόνι και να της πείτε ότι η Ευρώπη είναι μια κοινότητα θεμελιωμένη στο κράτος δικαίου, όχι μια ένωση ιδιοτροπιών.

(Ζωηρά χειροκροτήματα)

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει πολλές μείζονες προκλήσεις αλλά, αν δεν εγγυηθούμε την κοινωνική ευημερία στην Ευρώπη, οι άνθρωποι θα απομακρυνθούν από αυτήν την Ευρώπη και, όταν απομακρυνθούν, η Συνθήκη της Λισαβόνας δεν θα χρησιμεύει σε τίποτα· θα αποτύχει το όλο εγχείρημα. Χρειαζόμαστε, επομένως, σθένος. Γνωρίζω ότι είσαστε ένας θαρραλέος άνθρωπος. Υποστηρίζουμε τις προτεραιότητές σας· υποστηρίξτε τώρα τις δικές μας – μια κοινωνική Ευρώπη και την κλιματική αλλαγή, τη θεσμική μεταρρύθμιση και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Τότε η Προεδρία σας θα είναι επιτυχής.

(Χειροκροτήματα από την αριστερή πτέρυγα)

 
  
MPphoto
 
 

  Graham Watson, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, θα έλεγα στον Προεδρεύοντα ότι η ιρλανδική ψήφος κατά της Συνθήκης κατέστησε πιο προβληματική την εντυπωσιακά προετοιμασμένη Προεδρία του. Συνηγόρησε επίσης υπέρ μιας πρακτικής Ευρώπης, που θα επιλύει τα προβλήματα, που θα είναι ισχυρότερη από ποτέ.

Οι δέσμες για την ενέργεια και την κλιματική αλλαγή καθίστανται επιτακτικότερες κάθε μέρα. Η προσαρμογή του ΦΠΑ είναι πρόσκαιρη παρηγοριά: η Ευρώπη θα πρέπει να περιστείλει την εξάρτησή της από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Χρειαζόμαστε πολύ περισσότερες επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας: μικρής κλίμακας και τοπικού χαρακτήρα για να μειωθούν οι λογαριασμοί των νοικοκυριών, και μεγάλης κλίμακας, όπως μέσω της Ένωσης για τη Μεσόγειο, προκειμένου να επενδύσουμε στην παραγωγή υψηλής τάσεως ηλιακής θερμικής ενέργειας στη Βόρεια Αφρική.

Την Τρίτη, η Ομάδα των 8 (G8), που είναι η πηγή σχεδόν των δύο τρίτων των παγκόσμιων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, ενέκρινε έναν στόχο μείωσης των εκπομπών κατά 50%. Οι αναδυόμενες, όμως, οικονομίες έχουν δίκιο που λένε ότι ο στόχος θα πρέπει να είναι υψηλότερος –ίσως 80%– και να συνοδεύεται από ενδιάμεσους στόχους.

Χρειαζόμαστε καλές ιδέες για τη σταθεροποίηση των τιμών των τροφίμων, όπως είναι οι πρόσφατες μεταρρυθμίσεις της ΚΓΠ του Επιτρόπου Fischer Boel, όχι ο προστατευτισμός, με την όποια συγκεκαλυμμένη μορφή. Γεγονός είναι ότι οι πολίτες νοιάζονται περισσότερο για την τιμή του πετρελαίου και την τιμή του ψωμιού, παρά για τους μεγαλεπήβολους στόχους της Ένωσής μας. Κανείς σήμερα δεν πρέπει να πει «Qu’ils mangent de la brioche» («Ας φάνε παντεσπάνι»).

Ο Προεδρεύων ορθώς εστιάζει στη μετανάστευση. Η μετανάστευση, όμως, θα είναι διαχειρίσιμη μόνο όταν διαχειριστούμε την απελπισία που οδηγεί τόσους πολλούς στο να διακινδυνεύσουν τόσα πολλά για να έλθουν εδώ. Πρέπει να υπάρχουν διαδρομές για τη νόμιμη μετανάστευση, να υπάρξει καταστολή της παράνομης διακίνησης ανθρώπων και μεταρρύθμιση της αγροτικής μας πολιτικής για να δώσουμε το έναυσμα της μεγέθυνσης στις χώρες προέλευσης των μεταναστών. Ίσως είναι αισιόδοξο να ζητούμε από τη γαλλική Προεδρία να ελευθερώσει αγορές. Για να φέρουμε όμως ασφάλεια εντός των συνόρων μας, πρέπει να φέρουμε την ελπίδα πέρα από αυτά.

Υπάρχει ένας άλλος τρόπος με τον οποίο η γαλλική Προεδρία μπορεί να διανοίξει νέες προοπτικές. Η Γαλλία μας έδωσε τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Η Γαλλία τώρα πρέπει να ηγηθεί της προάσπισής τους. Στο εσωτερικό, προωθώντας την οδηγία κατά των διακρίσεων. Στο εξωτερικό: συναρτώντας την ειρήνη στα Βαλκάνια με το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης· χρησιμοποιώντας την Ένωση για τη Μεσόγειο προκειμένου να βελτιωθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Βόρεια Αφρική· και υιοθετώντας ενιαία γραμμή στις επαφές μας με τη Ρωσία και καταδικάζοντας την καταστολή της Κίνας σε βάρος των διαφωνούντων.

(FR) Κύριε Προεδρεύων, μην πάτε στο Πεκίνο. Παίξτε ομαδικά.

(Χειροκροτήματα)

Ο Βολταίρος ήταν εκείνος που μας είπε: «Οι θνητοί είναι ίσοι· δεν είναι η γέννα, παρά μόνο η αρετή, εκείνη που κάνει τη διαφορά.»

(EN) Και αναλαμβάνοντας να ηγηθεί, η Ευρώπη μπορεί να επιδείξει την αρετή της και να ζητήσει την αναγνώριση της αξιοπρέπειας κάθε άνδρα και κάθε γυναίκας.

Κύριε Προεδρεύων, για να επιτύχετε, θα χρειαστεί να δημιουργήσετε συναίνεση. Θα χρειαστεί να εργαστούν από κοινού το Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και η Επιτροπή για ένα κοινό πρόγραμμα δράσης, που θα καθορίσουν τα 27 κράτη μέλη και τούτο το Σώμα. Αν είναι να διαπληκτιστούμε, θα πρέπει να γίνει αυτό για αυτήν την ατζέντα, όχι για τους αγγελιοφόρους της. Εγκλωβιστήκατε στην άσκηση δριμείας κριτικής έναντι του Προέδρου της ΕΚΤ και δύο Επιτρόπων, εκπροσωπούν όμως την Ένωσή μας και τις πολιτικές επί των οποίων συμφωνήσαμε. Δεν προσιδιάζει στην Ευρώπη η μέθοδος του διαίρει και βασίλευε. Πρέπει να μείνουμε πιστοί στις αρχές μας, αλλά να εργαστούμε από κοινού για να επιτύχουμε τους κοινούς μας στόχους.

(FR) Κύριε Πρόεδρε, ξέρω ότι φθάνω στο τέλος, δώστε μου όμως «soixante petites secondes pour ma dernière minute» («εξήντα μικρά δευτερόλεπτα για το τελευταίο μου λεπτό») με τον σύζυγο της Carla Bruni.

(Γέλια)

(EN)Κύριε Προεδρεύων, αν μείνετε πιστός στις αρχές σας και μας αφήσετε να εργαστούμε από κοινού για την επίτευξη κοινών στόχων, αν το κάνετε αυτό, οι Φιλελεύθεροι και Δημοκράτες θα συνεργαστούν μαζί σας.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Cristiana Muscardini, εξ ονόματος της Ομάδας UEN.(IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, για να φέρουμε τους πολίτες πιο κοντά στην Ευρώπη πρέπει, όπως είπα στην Ευρωπαϊκή Συνέλευση για τη νέα Συνθήκη, να εμφυσήσουμε στην Ευρώπη ένα πνεύμα που θα σέβεται τις διάφορες γλώσσες και ταυτότητες, επιβεβαιώνοντας τις κοινές ρίζες και αξίες, εσείς δε, κύριε Προεδρεύων, προσπαθήσατε να εκφράσετε αυτό το πνεύμα στη σημερινή σας ομιλία.

Δεδομένου ότι το Στρασβούργο είναι σύμβολο της ανανεωμένης ειρήνης, σήμερα η ευρωπαϊκή σημαία κυματίζει δίπλα στις εθνικές σημαίες, πρέπει δε να είναι ορατή απεικόνιση του συμβόλου όλων των πολιτών, που τους ενώνει ένα κοινό εγχείρημα για την άμυνα, την ασφάλεια, την πολιτιστική και την οικονομική ανάπτυξη, καθώς και τη διαφάνεια της Κεντρικής Τράπεζας: ίσως αυτό εξακολουθεί να λείπει από τη νέα Συνθήκη.

Η πολιτική πρέπει να δίνει στους ανθρώπους σταθερούς στόχους. Δεν μπορεί να υπάρξει οικονομικό μέλλον χωρίς σεβασμό στο περιβάλλον και δεν μπορεί να υπάρξει σεβασμός στα δικαιώματα χωρίς αναγνώριση των συνδεόμενων με αυτά καθηκόντων. Ελπίζουμε ότι η γαλλική Προεδρία περιλαμβάνει στους στόχους της τον Ευρωπαϊκό Χάρτη Καθηκόντων. Η δημοκρατία και η ελευθερία βασίζονται στην εφαρμογή κανόνων. Το Διαδίκτυο δεν μπορεί να είναι μέσο τρομοκρατίας, διακινητών παιδικής πορνογραφίας και υποκίνησης στη βία. Πρέπει να εναρμονίσουμε τους νόμους των χωρών μας, από τη μετανάστευση στην προστασία των ανηλίκων, από την ενέργεια στη συμβατή πρόοδο.

Μια νέα Ευρώπη για μια νέα σχέση με την Αφρική. Όχι μόνο πράσινα πιστοποιητικά ή εμπόριο, αλλά αμοιβαία ανάπτυξη, μέσω της κοινής συμμετοχής στο ευρω-μεσογειακό σχέδιο· πρέπει να αναλογιστούμε τους θυλάκους τρομοκρατίας στο Μογκαντίσου και τη βία στη Ζιμπάμπουε, που εμποδίζουν την ανάπτυξη της δημοκρατίας. Υπάρχει υπερβολική εφεκτικότητα εντός της ΕΕ: ζητούμε από το Συμβούλιο να εγκρίνει το «made in», ούτως ώστε το διεθνές εμπόριο να μπορεί να έχει σαφείς κανόνες.

Η καταπολέμησης της παραποίησης προϊόντων και της παρανομίας αποτελεί ένα οικονομικό πρόβλημα, επηρεάζει όμως επίσης την υγεία των πολιτών μας, οι δε μικρομεσαίες επιχειρήσεις αποτελούν πολιτιστική αξία που πρέπει να την προασπίσουμε. Προσφέρουμε στη γαλλική Προεδρία την αμέριστη στήριξή μας, ούτως ώστε οι ελπίδες να καταστούν κοινή πραγματικότητα για τους πολίτες και ούτως ώστε, ενδεχομένως, μέσω της στήριξης της επιστημονικής προόδου για την καταπολέμηση σπάνιων ασθενειών, να μπορέσουμε επίσης να καταπολεμήσουμε την ενδημική αντιπάθεια του έξυπνου φύλου μας, του κ. Schulz, στο πρόσωπο του πρωθυπουργού Μπερλουσκόνι.

 
  
MPphoto
 
 

  Daniel Cohn-Bendit, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, η ευρωπαϊκή σας βουλησιαρχία, η φιλοδοξία σας για την Ευρώπη, αποτελεί μια πρόκληση, που συμμεριζόμαστε όλοι στην Ομάδα των Πρασίνων/Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία. Θα τολμούσα μάλιστα να πω, παραφράζοντας ένα τραγούδι που γνωρίζετε, ότι «είναι ένα ναρκωτικό, στο οποίο είμαστε όλοι εθισμένοι».

Ωστόσο, υπάρχει κάτι που θέλω να πω. Αν είμαστε αρκούντως φιλόδοξοι ώστε να πούμε ότι πρέπει να αποδεχθούμε τη δέσμη για το κλίμα και, στο αμέσως επόμενο λεπτό, σκύψουμε γονυπετείς ενώπιον της οργανωμένης ομάδας πίεσης της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας, τότε έχουμε χάσει, διότι όλοι θα έλθουν να πουν: «μην μας λησμονείτε». Αυτό είναι το πρόβλημα. Δεν μπορούμε να παραπονούμαστε για την υπερβολικά ακριβή τιμή του πετρελαίου, την ίδια όμως στιγμή να επιτρέπουμε στην αυτοκινητοβιομηχανία να κατασκευάζει ενεργοβόρα οχήματα. Διαθέτουμε την τεχνολογία για την κατασκευή ενεργειακά αποδοτικών αυτοκινήτων εδώ και μία δεκαπενταετία, λόγω όμως του ότι δεν υπάρχει κανένας κανόνας που να αναγκάζει τους κατασκευαστές να το πράττουν, οι καταναλωτές πληρώνουν τώρα για το πετρέλαιο στην τιμή που υφίσταται. Αυτή είναι η πραγματικότητα· έτσι έχουν τα πράγματα.

(Χειροκροτήματα από το κέντρο και την αριστερή πτέρυγα)

Αναφέρετε το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο. Ας αποκτήσουμε, λοιπόν, ένα Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο. Αρχίστε έναν διάλογο: για τη νόμιμη μετανάστευση, αφήστε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να συμμετάσχει βάσει της διαδικασίας της συναπόφασης, ούτως ώστε να έχουμε μια πραγματική πολιτική συζήτηση, μια πραγματική δημοκρατική συζήτηση. Έχω μπουχτίσει, κύριε Daul, διότι κάθε φορά που μιλάμε περί μετανάστευσης, μετά από 15 δευτερόλεπτα αρχίζουμε να μιλάμε για παράνομη μετανάστευση, για την απειλή της μετανάστευσης. Καταρχάς, αν η Ευρώπη είναι σήμερα αυτό που είναι, αυτό το οφείλει στους άνδρες και στις γυναίκες που την οικοδόμησαν μαζί μας. Αυτή είναι η αλήθεια.

(Χειροκροτήματα από το κέντρο και την αριστερή πτέρυγα)

Παρακαλώ, δεν είμαι κανένας άγγελος, οικοδομήσαμε όμως ένα σπίτι χωρίς πόρτες. Οι άνθρωποι εισέρχονται από τα παράθυρα. Σας λέω: «Ας ανοίξουμε τις πόρτες, ούτως ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να έλθουν στην Ευρώπη, και τότε θα αποφασίσουμε τι θα κάνουμε με εκείνους που εισέρχονται παράνομα». Μας λέτε: «Χρειαζόμαστε εξειδικευμένους εργαζομένους», την ίδια όμως στιγμή, η Ευρώπη στέλνει σπίτι τους δεκάδες χιλιάδες φοιτητές κάθε χρόνο που έχουν έλθει εδώ για να σπουδάσουν. Αφήστε τους να μείνουν εδώ· αν σπούδασαν εδώ, δεν είναι παράνομοι μετανάστες.

Ερχόμενος τώρα στα σημεία για τα οποία είπατε ότι η κοινωνική διάσταση δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Ευρώπης. Κύριε Προεδρεύων, δεν θα προστατεύσετε τους Ευρωπαίους, παρά μόνο αν εργαστούμε μαζί προκειμένου να καταπολεμήσουμε το κοινωνικό και φορολογικό ντάμπινγκ. Πρέπει οι Ευρωπαίοι να αντεπεξέλθουν σε αυτό το πρόβλημα. Πρέπει να βάλουμε ένα τέλος σε αυτό, και συντασσόμαστε με εσάς επ’ αυτού. Πρέπει να κάνουμε μια συζήτηση με την Κεντρική Τράπεζα; Ας την κάνουμε, λοιπόν, τη συζήτηση. Πρέπει να κάνουμε μια συζήτηση με τους Ιρλανδούς; Ας κάνουμε μια συζήτηση. Πρέπει να σταματήσουμε να λέμε ότι η κοινωνική διάσταση δεν είναι σκέλος των ευρωπαϊκών αρμοδιοτήτων. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί.

(Χειροκροτήματα από το κέντρο και την αριστερή πτέρυγα)

Θέλω τώρα να στραφώ στο ζήτημα επί του οποίου έχουμε βαθιά διαφωνία. Πηγαίνετε στην Κίνα για να παραστείτε στην εναρκτήρια τελετή των Ολυμπιακών Αγώνων μαζί με τον κινέζο Πρόεδρο. Ελπίζω να το απολαύσετε! Προσωπικά, θα αναλογίζομαι όλους τους φυλακισμένους που σαπίζουν στις κινεζικές φυλακές. Θα αναλογίζομαι όλους εκείνους που συνελήφθησαν. Θα αναλογίζομαι όλους εκείνους που υφίστανται κακομεταχείριση στο Θιβέτ. Έχετε μια λαμπρή ευκαιρία να προασπίσετε τις ευρωπαϊκές αξίες της δημοκρατίας και της ελευθερίας λέγοντας: «Δεν θα παραστώ στην εναρκτήρια τελετή των Ολυμπιακών Αγώνων, σε αυτήν την μασκαράτα του κινεζικού κομμουνιστικού κόμματος». Αυτό είναι που θέλουμε να ακούσουμε.

(Χειροκροτήματα από το κέντρο και την αριστερή πτέρυγα)

Μπορώ να σας πω ότι όταν θα έλθει η ώρα να γράψετε τα απομνημονεύματά σας, θα μετανιώσετε για ό,τι έχετε κάνει. Θα το μετανιώσετε, διότι οι άνθρωποι που φυλάκισαν αυτούς τους αθώους πολίτες θα τους λένε, «Βλέπετε, μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε: ο δυτικός κόσμος νοιάζεται μόνο για τις αγορές μας». Κύριε Πρόεδρε, είναι όνειδος, είναι αξιολύπητο αν πάτε στην εναρκτήρια τελετή των Ολυμπιακών Αγώνων.

(Χειροκροτήματα από το κέντρο και την αριστερή πτέρυγα)

 
  
MPphoto
 
 

  Francis Wurtz, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, θέλω καταρχάς να εστιάσω την ομιλία μου στη διττή φύση τούτης της γαλλικής Προεδρίας, στο αναμφισβήτητο δηλαδή ισχυρό της σημείο και στο πασίδηλο ασθενές της σημείο.

Το ισχυρό της σημείο, σε σχέση με τους συνήθεις τενόρους της Ένωσης, είναι ότι δεν λέει πως η Ευρώπη τα πάει καλά και πως πρέπει να συνεχίσει προς την ίδια κατεύθυνση, όταν αυξανόμενος αριθμός Ευρωπαίων πιστεύει ότι κακώς πράττει και ότι τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν. Μέχρις εδώ, καλά. Τι γίνεται, όμως, μετά; Εδώ ακριβώς έγκειται το πρόβλημα. Τι συμπεράσματα συνάγετε, κύριε Πρόεδρε, από την προφανή αυτή διαύγεια σχετικά με την κρίση νομιμοποίησης που βιώνει σήμερα η Ένωση, ιδίως σε ό,τι αφορά το οικονομικό της μοντέλο και τον τρόπο λειτουργίας της;

Λέτε ότι θέλετε να καταλάβετε και ότι σέβεστε τις ανησυχίες που έχουν οι Ευρωπαίοι σε σχέση με την Ένωση, ασκείτε όμως πίεση στον ιρλανδικό λαό να ανακαλέσει την απόφασή του, όταν το μόνο που έκανε ήταν να εκφράσει, όπως οι Γάλλοι και οι Ολλανδοί, αυτό που σκέπτονται εκατομμύρια Ευρωπαίων. Ασκείτε, και ορθώς, κριτική στον τρόπο που διαχειρίζεται η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα το ευρώ από τον φιλντισένιο της πύργο, ουδέποτε όμως προτείνετε την επανεξέταση των συντακτικών κειμένων που της εκχωρούν όλες αυτές τις εξουσίες και μάλιστα της αναθέτουν αυτήν την αποστολή!

Δηλώνετε, σε σχέση με το θέμα της μετανάστευσης, ότι θέλετε να «υπηρετήσετε τις αξίες μας», υποστηρίξατε όμως την επαίσχυντη οδηγία, που την καταδίκασε ο Ύπατος Αρμοστής των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, όλες οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και οι ευρωπαϊκές εκκλησίες, ακριβώς διότι παραβιάζει ουσιώδεις ανθρώπινες αξίες. Αγνοείτε το κοινωνικό ζήτημα –που, όπως λέτε, πρέπει να παραμείνει στην αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών μελών – δεν λέτε όμως τίποτα για το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, που εκδίδει αποφάσεις σύμφωνα με τις οποίες θέτει σε μεταξύ τους ανταγωνισμό τα διαφορετικά κοινωνικά μοντέλα εντός της Ένωσης και βασίζεται στα άρθρα 43 και 49 της Συνθήκης.

Λέτε ότι δεν σας άρεσε η εικόνα του «πολωνού υδραυλικού». Ούτε και σε εμένα. Αυτή ήταν μια έκφραση που διατύπωσε η λαϊκιστική Δεξιά και κατέστησε δημοφιλή στις τηλεοπτικές οθόνες ο κ. Bolkestein. Λέω «Καλώς ορίσατε, εργαζόμενοι όλων των χωρών», σε ισότιμη βάση σε όλα τα πεδία.

(Χειροκροτήματα από την αριστερή πτέρυγα)

Αυτό ακριβώς αρνείται ο τρέχων ευρωπαϊκός νόμος. Κύριε Προεδρεύων, επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω ότι, σύμφωνα με την Επιτροπή, στην Κάτω Σαξονία, για το ίδιο έργο στο ίδιο εργοτάξιο, ένας εργαζόμενος από άλλο κράτος μέλος μπορεί να πληρώνεται το μισό του ελάχιστου μισθού που ισχύει για έναν γερμανό εργαζόμενο. Αυτό ακριβώς είναι που δεν θέλουμε. Γνωρίζετε τι πιστεύει ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να κατηγορηθεί για λαϊκισμό, συγκεκριμένα ο John Monks, Γενικός Γραμματέας της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων; Θεωρεί αυτές τις αποφάσεις «εξόχως προβληματικές» διότι, όπως λέει, θεσπίζουν «την πρωτοκαθεδρία των οικονομικών ελευθεριών έναντι των θεμελιωδών δικαιωμάτων και του σεβασμού του εργατικού δικαίου». Ποια είναι η απάντησή σας σε αυτό;

Διατείνεστε ότι θέλετε να οικοδομήσετε μια «Ευρώπη που προστατεύει», δεν σας ακούμε όμως να ασκείτε κριτική σε όλα εκείνα τα διαρθρωτικά μέτρα που καθιστούν επισφαλή την ύπαρξη των Ευρωπαίων: στην υποχρέωση να ανοίξετε τις δημόσιες επιχειρήσεις κοινής ωφελείας στον ανταγωνισμό· στις πιέσεις του Συμφώνου Σταθερότητας για τους μισθούς και τις κοινωνικές δαπάνες και στον αριθμό των «κατευθυντήριων γραμμών» που ετοιμάζει η Επιτροπή και εγκρίνει το Συμβούλιο, τις οποίες εφαρμόζετε με ζήλο στη χώρα σας.

Θα μπορούσα να αναφερθώ στην κατευθυντήρια γραμμή αριθ. 2: στη μεταρρύθμιση των συντάξεων, των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης και υγειονομικής περίθαλψης. Στην κατευθυντήρια γραμμή αριθ. 5: στην ευελιξία της αγοράς απασχόλησης. Στην κατευθυντήρια γραμμή αριθ. 13: στην άρση των ρυθμιστικών, εμπορικών και άλλων φραγμών, που εμποδίζουν αδικαιολόγητα τον ανταγωνισμό. Και που να αναφερόμουνα σε όλες τους!

Η μεταστροφή της θέσης της Γαλλίας –και της Ιταλίας–έδωσε τη δυνατότητα στο Συμβούλιο να υπερβεί τις υποχρεώσεις που το ίδιο καθόρισε, αφού κατέληξε σε συμφωνία επί ενός σχεδίου οδηγίας που επιτρέπει εβδομάδα 65 ωρών. Αυτό καθαγιάζει τον Dickens ως νέο πατέρα της Ευρώπης!

Μια τελευταία λέξη, κύριε Πρόεδρε: τούτη την εβδομάδα, ενώπιον των ευρωπαίων φιλοξενούμενών σας –του Προέδρου του Κοινοβουλίου, του Προέδρου της Επιτροπής και ενώπιον 2 000 γάλλων δεξιών στελεχών επιχειρήσεων– ολοκληρώσατε την ομιλία σας με λέξεις που το εργατικό κίνημα τις μεθερμήνευσε καθ’ ολοκληρίαν ως υποδαύλιση –και μάλιστα λίαν ασύνετη– όταν δηλώσατε ότι πλέον, όταν γίνεται απεργία, ο γαλλικός λαός ούτε που θα το παίρνει χαμπάρι. Την επομένη αυτής της μεγαλοπρεπούς εκδήλωσης, ο υπουργός Παιδείας σας εξήγησε ότι αυτός ήταν «ένας τρόπος να καθησυχάσουμε τους ευρωπαίους εταίρους μας παρουσία των πλέον διακεκριμένων μεταξύ αυτών». Ωραία λοιπόν, αν πρέπει να προσβάλλετε τα εργατικά συνδικάτα για να καθησυχάζετε τους ευρωπαίους ηγέτες, είναι καιρός για αλλαγή στην Ευρώπη.

(Χειροκροτήματα από την αριστερή πτέρυγα)

 
  
MPphoto
 
 

  Philippe de Villiers, εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM.(FR) Κύριε Πρόεδρε της Γαλλικής Δημοκρατίας, στην καθημερινότητά τους οι πολίτες της Ευρώπης, δυστυχώς, έχουν να αντιμετωπίσουν τις καταστροφικές συνέπειες των πολιτικών των ευρωπαϊκών αρχών στις Βρυξέλλες και στη Φραγκφούρτη. Οι πολίτες της Ευρώπης διαπιστώνουν κάθε μέρα και πιο πολύ ότι όλες οι εξουσίες τους ξεγλιστρούν μέσα από τα χέρια τους, ότι οι ελευθερίες τους, τους αφαιρούνται, είτε μιλάμε για την αγοραστική δύναμη, είτε για το ακριβό ευρώ, για τους ΓΤΟ, τους φόρους, την αλιεία, την έλλειψη προστασίας, τη μετανάστευση, ακόμη και το ποδόσφαιρο, στο οποίο εσείς ο ίδιος αναφερθήκατε μόλις προ ολίγου. Τα πάντα ξεγλιστρούν μέσα από τα χέρια τους και θα έλεγα, κύριε Πρόεδρε της Γαλλικής Δημοκρατίας, κύριε Πρόεδρε της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ότι τα πάντα ξεγλιστρούν από τα χέρια σας. Μπορείτε να το πείτε και ο ίδιος, το επισημάνατε ως κριτική. Ωραία, λοιπόν, είναι πλέον καιρός να ενεργήσετε και οι πράξεις σας να συμβαδίζουν με τα λόγια σας.

Πριν από λίγο, ασκήσατε κριτική για την έλλειψη κοινοτικής προτίμησης, και έχετε δίκιο. Ωστόσο, επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω ότι αυτή ήρθη με τη Συμφωνία του Μαρακές, την οποία εγκρίνατε, και δεν είναι στη Συνθήκη της Λισαβόνας, που συντάξατε.

Οικτίρετε την ανευθυνότητα της Κεντρικής Τράπεζας και ζητάτε να ξεκινήσει μια συζήτηση. Όσο για εμάς, εμείς θέλουμε αποφάσεις. Να σας υπενθυμίσω, ίσως, εν προκειμένω ότι αυτή η ανεξαρτησία της Κεντρικής Τράπεζας, αυτή η ανευθυνότητα που βλέπουμε να επιδεικνύεται καθημερινά, οργανώθηκε και επισημοποιήθηκε με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Λυπάστε για τη συμφωνία των Βρυξελλών για μείωση της φορολόγησης του πετρελαίου, αυτό όμως είναι απλά μια συνέπεια των Συνθηκών της Νίκαιας και του Άμστερνταμ, που επικυρώσατε μέσω της κοινοβουλευτικής οδού.

Εν ολίγοις, παραπονείστε σήμερα και καθημερινά για τις συνέπειες όσων ενθαρρύνετε καθημερινά, με άλλα λόγια, αφαιρείτε τις εξουσίες του κράτους προς όφελος των μετα-δημοκρατικών φόρουμ, που απαρτίζονται από αξιωματούχους, τραπεζίτες και δικαστές. Η Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ασκείτε, αποτελεί μια ιστορική ευκαιρία να βάλετε πάλι την Ευρώπη να κινηθεί προς τη σωστή κατεύθυνση, μια Ευρώπη ριζωμένη στην ελευθερία των εθνών, που θα σέβεται τη δημοκρατία. Αυτός είναι ο λόγος που σας ζητούμε να τιμήσετε την ψήφο του ιρλανδικού λαού και να κηρύξετε νεκρή τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Δεν είναι οι ευρωπαίοι πολίτες αυτοί που πρέπει να συμφιλιωθούν με τις Βρυξέλλες, αλλά οι Βρυξέλλες εκείνες που πρέπει να συμφιλιωθούν με τους Ευρωπαίους!

(Χειροκροτήματα από την Ομάδα του ομιλητή)

 
  
MPphoto
 
 

  Jean-Marie Le Pen (NI).(FR) Κύριε Πρόεδρε, να ’στε λοιπόν ορισμένος για έξι μήνες στον εκ περιτροπής και βραχείας διάρκειας ρόλο του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε αντιδιαστολή με την πλειοψηφία του γαλλικού εκλογικού σώματος, επιδείξατε ο ίδιος μεγάλο φιλοευρωπαϊκό ζήλο, φθάσατε δε μάλιστα στο σημείο να παρουσιάσετε και πάλι, με την ελάχιστα διαφορετική μορφή της Συνθήκης της Λισαβόνας, το Σύνταγμα που, μαζί με τους Ολλανδούς, απέρριψε ο γαλλικός λαός το 2005. Αλίμονο, τα σχέδιά σας βρήκαν σε εμπόδιο, στη βούληση του ιρλανδικού λαού.

Επομένως, η Συνθήκη της Λισαβόνας είναι άκυρη, παρά τους ελιγμούς που επεδίωκε να επιβάλει στους ευρωπαίους πολίτες, παρά τη βούληση της κυβερνώσας καμαρίλας των θιασωτών της ΕΕ και της παγκοσμιοποίησης.

Ως νέος βουλευτής, ψήφισα το 1957 κατά της Συνθήκης της Ρώμης, του πρώτου σταδίου μιας διαδικασίας που, σύμφωνα με τους ιθύνοντες νόες της, μεταξύ άλλων, τον Monnet και τον Coudenhove-Kalergi, θα οδηγούσε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης: σε αυτόν τον Πύργο της Βαβέλ που μπορεί να οικοδομηθεί μόνο στα ερείπια των εθνών, πρωτίστως δε της πατρίδας μου, της Γαλλίας. Έκτοτε, ήμουν κατηγορηματικά αντίθετος σε αυτό.

Μας λένε ότι η παγκοσμιοποίηση επιφέρει θεμελιώδεις αλλαγές παντού, ότι πρέπει να υποταχθούμε σε αυτήν. Στην πραγματικότητα, όμως, παντού σε ολόκληρο τον κόσμο, τα έθνη κερδίζουν δύναμη, υποστηριζόμενα από τον διαπρύσιο πατριωτισμό, με μόνη εξαίρεση μια περιοχή –την Ευρώπη– όπου τα έθνη και οι πατρίδες θυσιάζονται, αποδομημένα και αποθαρρυμένα προς όφελος ενός σχεδίου που δεν έχει κανένα πλεονέκτημα και καμία ταυτότητα, ενώ κύματα αλλοδαπών μεταναστών εισβάλλουν σταδιακά σε αυτήν και ενώ το άνοιγμα των οικονομικών μας συνόρων την αφήνει εκτεθειμένη στον μαινόμενο ανταγωνισμό του υπόλοιπου κόσμου.

Δεν τηρήθηκε καμία από τις υποσχέσεις που δόθηκαν στους ευρωπαίους πολίτες, ούτως ώστε αυτοί να αποδεχθούν την απώλεια της ανεξαρτησίας τους, της κυριαρχίας τους, της ταυτότητάς τους και της κουλτούρας τους: ούτε η μεγέθυνση, ούτε η πλήρης απασχόληση, ούτε η ευημερία, ούτε η ασφάλεια, το δε κυρίαρχο αίσθημα είναι το αίσθημα της αγωνίας, καθώς στεκόμαστε στο χείλος μιας ζοφερής συστημικής κρίσης: ενεργειακής, επισιτιστικής και χρηματοοικονομικής κρίσης. Στο μεταξύ, είναι γεγονός ότι θα συνεχιστεί το πανηγύρι των ΜΜΕ. Χθες, το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, το τένις στο Roland Garros, αύριο οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Πεκίνο, και σήμερα το θαυματουργό έπος μιας εικόνας, της Ingrid, που γελά, κλαίει, προσεύχεται και πηγαινοέρχεται στην αδελφική σας αγκάλη!

Στην επιθυμία σας να είστε ο ελευθερωτής, εμπλακήκατε στις διαπραγματεύσεις με τους τρομοκράτες των Επαναστατικών Δυνάμεων της Κολομβίας (FARC), την κολομβιανή γερουσιαστή κ. Betancourt όμως δεν την ελευθερώσατε εσείς ή ο κ. Τσάβες. Ο Πρόεδρος Ουρίμπε ήταν εκείνος που με επιμονή, ενάντια στο γενικό κίνημα του παγκόσμιου προοδευτισμού, κέρδισε μια αποφασιστική νίκη κατά της εγκληματικής τρομοκρατίας. Κατεβάλατε επανειλημμένα μάταιες προσπάθειες και μάλιστα φθάσατε στο σημείο να καλέσετε τους μετανοημένους κομμουνιστές τρομοκράτες των FARC να έλθουν και να τους παρασχεθεί άσυλο στη Γαλλία· να τους προστατεύσετε, όμως, από ποιους; Από τον Πρόεδρο Ουρίμπε, τον δημοκράτη; Αφού φθάσατε μέχρι αυτό το σημείο, γιατί όχι τους Ταλιμπάν, τη Χεζμπολάχ ή τους Τίγρεις Ταμίλ; Είσαστε σαν την αμφίσβαινα, που ήταν τόσο προσφιλή στον Καίσαρα. Μην έχετε καμία αμφιβολία, κύριε Πρόεδρε, όλα σας τα ταλέντα στη χειραγώγηση των ΜΜΕ δεν θα αρκέσουν για να αποτρέψουν τους επικείμενους κινδύνους που θα πρέπει να αντιμετωπίσετε μέχρι το τέλος του έτους.

Η Ευρώπη μας είναι ένα πλοίο που ξεστρατίζει από την πορεία του, ανεμοδαρμένο και θαλασσοδαρμένο, η μόνη περιοχή στον κόσμο που αποδιάρθρωσε σκόπιμα τις πολιτικές και ηθικές της δομές, που δεν έχει κανένα σύνορο και που σταδιακά δέχεται την εισβολή της μαζικής μετανάστευσης που μόλις τώρα αρχίζει! Καθώς είναι κατεστραμμένη οικονομικά εξαιτίας του ακραίου φιλελευθερισμού, έχοντας περιπέσει σε κοινωνική ένδεια, σε δημογραφική συρρίκνωση, χωρίς ηθικό και χωρίς αμυντική δύναμη, είναι καταδικασμένη στην καλύτερη των περιπτώσεων να αποτελέσει προτεκτοράτο των ΗΠΑ και στη χειρότερη των περιπτώσεων να τεθεί στην υπηρεσία της σαρίας. Είναι πλέον καιρός να εγκαταλείψουμε τη θανάσιμη αυταπάτη της ομοσπονδιοποίησης και να οικοδομήσουμε μια Ευρώπη των εθνών, που θα είναι ενωμένη μέσω πιο απτών συμμαχιών, οι οποίες αναμφίβολα θα είναι πιο μετριοπαθείς, αλλά πιο αποτελεσματικές. Η διττή αποτυχία του Συντάγματος και της Συνθήκης πρέπει να χρησιμεύσουν ως προειδοποίηση. Οι πολίτες της Ευρώπης δεν θέλουν να έχουν καμία σχέση με αυτά τα σχέδια και δεν θα επιτρέψουν να τους τα επιβάλλουν, διότι δεν θέλουν να πεθάνουν.

(Ο Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)

 
  
MPphoto
 
 

  Nicolas Sarkozy, Προεδρεύων του Συμβουλίου. (FR) Κυρίες και κύριοι, σας ευχαριστώ για τις ομιλίες σας.

Θέλω καταρχάς να ευχαριστήσω τον κ. Daul, Πρόεδρο της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, για τη στήριξη τόσο τη δική του όσο και της Ομάδας του, που θα είναι πολύτιμη για τη γαλλική Προεδρία. Συμφωνώ με την ανάλυσή σας και είμαι βέβαιος ότι θα με κατανοήσετε που δεν θα επανέλθω σε καθένα από τα σημεία, μολονότι η δέσμευσή σας όσον αφορά μια αμυντική πολιτική είναι καθ’ όλα αναγκαία.

Κύριε Schulz, επιτρέψτε μου να πω ότι εκτίμησα το αίσθημα ευθύνης που διέπνεε την ομιλία σας. Όπως και με τον κ. Daul, συναντηθήκαμε και διεξήγαμε συζητήσεις και δεν υπάρχουν μυστικά. Η δημοκρατία δεν πρέπει να αποτελεί θέατρο σκιών. Πρέπει να μας δίνει τη δυνατότητα να συγκρίνουμε τις ιδέες μας και να επιχειρούμε να πετυχαίνουμε συμβιβασμό. Μπορείτε να είστε βέβαιος ότι, όπως και στην περίπτωση του κ. Daul, η γαλλική Προεδρία εκτιμά τη στήριξη της Σοσιαλιστικής Ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την υποστήριξή σας σε θέματα συναίνεσης. Επιπλέον, δεν καταλαβαίνω για ποιον λόγο θα έλεγα ότι αυτή η στήριξη μου είναι λιγότερο χρήσιμη, επειδή προέρχεται από τον Πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Ομάδας, ή για ποιον λόγο θα επιδιώκατε συγκρούσεις με την Προεδρία με την πρόφαση ότι δεν μοιράζομαι τις ίδιες πολιτικές πεποιθήσεις με εσάς.

Επιτρέψτε μου να πω ότι όσον αφορά τη δέσμη για την ενέργεια και το κλίμα, έχω απόλυτη επίγνωση, το λέω δε αυτό και στον κ. Daul, ότι το Κοινοβούλιο είναι αυτό που θα πει την τελευταία λέξη· ακόμη καλύτερα όμως, το ζήτημα δεν είναι απλά ποιος θα πει την τελευταία λέξη. Η κινητοποίηση του Κοινοβουλίου είναι αυτή που θα ασκήσει πίεση στα κράτη μέλη που δεν μοιράζονται τις ίδιες φιλοδοξίες με το Κοινοβούλιο, την Επιτροπή και την Προεδρία. Δεν λέω, κύριε Schulz, ότι θα πείτε την τελευταία λέξη. Λέω ότι η δέσμευσή σας είναι απολύτως καίριας σημασίας.

Θα ήθελα επίσης να πω στον κ. Cohn-Bendit ότι το ζητούμενο δεν είναι να προσπέσουμε γονυπετείς ενώπιον οιουδήποτε, ιδίως ενώπιον της αυτοκινητοβιομηχανίας, είτε της γαλλικής, είτε της ιταλικής, είτε της γερμανικής. Γιατί να στοχεύσουμε μόνο τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία; Σε αυτήν την περίπτωση, ο Προεδρεύων του Συμβουλίου πρέπει να λάβει υπόψη του τα θεμιτά συμφέροντα κάθε κράτους μέλους. Εκείνο που πρέπει να κάνουμε είναι να αντισταθούμε στην οργανωμένη άσκηση πίεσης της βιομηχανίας, επιτρέποντάς της παράλληλα να απολαύει δίκαιους όρους και εξηγώντας με σαφήνεια πως το γεγονός ότι προασπίζουμε τη δέσμη για την ενέργεια και το κλίμα δεν σημαίνει ότι είμαστε αφελείς.

Με άλλα λόγια, κύριε Cohn-Bendit, καθώς θέλουμε να επιτύχουμε πλανητική ισορροπία, δεν θα ήθελα να κατηγορηθούμε ότι προωθούμε τις μετεγκαταστάσεις. Το ζητούμενο δεν είναι η προστασία του περιβάλλοντος και η αποδοχή των μετεγκαταστάσεων· το ζητούμενο είναι η προστασία του περιβάλλοντος και η απόρριψη των μετεγκαταστάσεων. Οποιοσδήποτε άλλος τρόπος σκέψης είναι αυτοκτονικός. Αν ζητήσετε από τα κράτη μέλη να επιλέξουν μεταξύ περιβάλλοντος και μεγέθυνσης, θα μας φέρετε όλους προ αδιεξόδου. Η αειφόρος ανάπτυξη και ο σεβασμός στο περιβάλλον αποτελούν παράγοντες της οικονομικής μεγέθυνσης. Αυτός είναι ο λόγος, κύριε Cohn-Bendit, που δεν θα δυσανασχετήσετε με εμένα που προτιμώ την ανάλυση του κ. Schulz ή του κ. Daul, τούτη μόνο τη φορά.

Τώρα, κύριε Schulz, ας έλθουμε σε αυτό που επισημάνατε ως σημείο διαφωνίας. Επιτρέψτε μου να πω ότι δεν συμμερίζομαι αυτήν την άποψη. Θα ήθελα επίσης να σας πω ότι η Ευρώπη δεν ευθύνεται για το γεγονός ότι οι γερμανοί φίλοι μας δεν κατάφεραν να επιτύχουν μια συμφωνία για έναν ελάχιστο μισθό, αλλά μάλλον ότι η γερμανική πολιτική διαμάχη σας ώθησε στο να απορρίψετε έναν ελάχιστο μισθό. Μην επιρρίπτετε στην Ευρώπη την ευθύνη για μια κοινωνική αποτυχία που οφείλεται σε εθνική πολιτική διαμάχη!

Σε αυτήν την περίπτωση, ως Προεδρεύων του Συμβουλίου, δεν είναι δουλειά μου να κρίνω. Θέλω απλά να πω: «Μην ζητάτε από εμάς, κύριε Schulz, να επιλύσουμε προβλήματα που δεν μπορέσατε να επιλύσετε μεταξύ σας εσείς οι Γερμανοί». Θέλω να προσθέσω ότι στη Γαλλία, σε ό,τι αφορά τα κοινωνικά θέματα, προσδίδουμε πολύ μεγάλη σημασία στον ελάχιστο μισθό. Τι θα σήμαινε κοινωνική εναρμόνιση; Εσείς οι Γερμανοί απορρίψατε έναν ελάχιστο μισθό. Εμείς οι Γάλλοι θέλουμε να διατηρήσουμε τον ελάχιστο μισθό μας. Επομένως, κοινωνική εναρμόνιση θα σήμαινε ότι θα έπρεπε να απορρίψουμε τον ελάχιστο μισθό μας, διότι οι Γερμανοί δεν διαθέτουν ελάχιστο μισθό. Απορρίπτω αυτήν την κοινωνική οπισθοδρόμηση, μεταξύ άλλων, εν ονόματι του ευρωπαϊκού μου ιδεώδους. Σας ευχαριστώ, κύριε Schulz, που μου επιτρέπετε να αποσαφηνίσω τις κοινωνικές μου δεσμεύσεις.

Θέλω, ωστόσο, να προσθέσω κύριε Schulz, ότι έχετε απόλυτο δίκιο όταν λέτε ότι πρέπει να ανυψώσουμε τα ηθικά πρότυπα του χρηματοοικονομικού καπιταλισμού, τους κανόνες που ισχύουν για τους οργανισμούς αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας και την καθ’ όλα κατακριτέα συμπεριφορά ενίων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων μας, θα έλεγα δε και κάτι ακόμα: σε όλες τις χώρες μας υπήρξαν διευθυντές μεγάλων τραπεζών που αρέσκονταν να δίνουν μαθήματα στους πολιτικούς σχετικά με την αυστηρότητα με την οποία πρέπει να γίνεται η διαχείριση των κρατικών υποθέσεων.

Έχοντας δει τι συνέβη σε μια σειρά μεγάλων ιδιωτικών τραπεζών, θα έλεγα ότι αυτοί που έδιναν μαθήματα ήταν οι τελευταίοι που θα έπρεπε να το κάνουν και ότι τώρα θα πρέπει να προετοιμαστούν να πάρουν αυτοί μαθήματα. Θα ήθελα να προσθέσω, κύριε Schulz –το λέω αυτό υπό το άγρυπνο βλέμμα του κ. Watson– ότι τάσσομαι κατά του προστατευτισμού. Τάσσομαι υπέρ της ελευθερίας, δεν μπορούμε όμως πλέον να συνεχίσουμε να ζούμε σε έναν κόσμο όπου δεν υπάρχουν καθόλου κανόνες, όπου οι οργανισμοί αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας κάνουν ό,τι θέλουν, όπου σειρά χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων θέλουν να αποκομίσουν δισεκατομμύρια ευρώ μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα κερδοσκοπώντας στις αίθουσες συναλλαγών των χρηματιστηρίων.

Η Ευρώπη που θέλουμε και η γαλλική Προεδρία, κύριε Schulz, θα καταθέσουν προτάσεις επί του θέματος αυτού, προτάσεις για κανονισμούς με στόχο να ανυψώσουμε τις ηθικές προδιαγραφές του χρηματοοικονομικού καπιταλισμού, διότι μπορούμε τώρα να δούμε ότι οι λόγοι που σταμάτησε η παγκόσμια μεγέθυνση επί ένα έτος οφείλεται στην κρίση των ενυπόθηκων δανείων υψηλού κινδύνου και στην κρίση εμπιστοσύνης στους χρηματοπιστωτικούς θεσμούς, που έκαναν ό,τι ήθελαν, όποτε ήθελαν, δανείζοντας χρήματα στον οιονδήποτε υπό οιεσδήποτε συνθήκες. Αν η Ευρώπη έχει καθόλου μυαλό, πρέπει να αποκαταστήσει μια κάποια τάξη σε αυτό που κατέστη ο νόμος του ας γίνει ό,τι είναι να γίνει. Θέλω να πω στον κ. Schulz ότι συμφωνώ πλήρως μαζί του.

Σε ό,τι αφορά το ευρωπαϊκό σύμφωνο για τη μετανάστευση, θέλω να πω στον κ. Schulz και στον κ. Cohn-Bendit ότι η γαλλική Προεδρία θα εμπλέξει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για την αποφυγή υπερβολών. Μιλήσατε για υπερβολές, κύριε Schulz, που σημειώνονται σε μια χώρα –δεν αρμόζει στην ιδιότητά μου να την αναφέρω– αν, όμως, συμφωνούμε όλοι μας σε μια ελάχιστη βάση για το τίμημα, δεν θα σημειώνονται πλέον αυτές οι υπερβολές που επισημάνατε, και, κύριε Cohn-Bendit, είμαι βέβαιος ότι ο κ. Daul θα συμφωνούσε, για ποιον λόγο να μην εμπλακεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε αυτό; Δεν είμαι βέβαιος ότι θα ήταν θεσμικά εφικτό.

(Εκτός μικροφώνου παρέμβαση του κ. Cohn-Bendit)

Κύριε Cohn-Bendit, γνωρίζω τη γενναιοδωρία σας. Κατά κανόνα είσαστε πάντοτε έτοιμος να δίνετε συμβουλές, ιδίως σε εμένα. Έστω και αν πρέπει να υποστώ τη μετριοφροσύνη σας, δεν χρειάζομαι αυτήν τη συμβουλή. Ήξερα ότι απαιτείται ομοφωνία, ασχέτως όμως αυτού, δεν χρειάζεται ομοφωνία για να πω στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ότι το ζήτημα της μετανάστευσης είναι αρκούντως σημαντικό ώστε να συζητείται σε πολιτική βάση, ώστε εσείς να εμπλέκεστε, μάλιστα δε, προτού υπάρξει μια Συνθήκη της Λισαβόνας ή η όποια άλλη τροποποίηση αυτής. Είναι μια πολιτική δέσμευση την οποία εκφράζω και θα προσέλθω μαζί με τον Bernard Kouchner και τον Brice Hortefeux για να σας παρουσιάσω το σύμφωνο, να το συζητήσω μαζί σας. Θα εξετάσουμε με τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου και, ίσως, με τη Διάσκεψη των Προέδρων τους όρους βάσει των οποίων θα θέλατε να το υλοποιήσουμε.

Κύριε Watson, οι δυσκολίες παρέχουν μια ευκαιρία. Προφανώς, όταν κάποιος επιλέγει να είναι Πρόεδρος μιας χώρας και έχει την ευθύνη της Προεδρίας της Ένωσης για έξι μήνες, αν σε κάποιον δεν αρέσουν τα προβλήματα και οι δυσκολίες, καλύτερα να μην είναι Ευρωπαίος και να μην μπλέκει με την πολιτική. Προσωπικά, πιστεύω ότι αυτές οι δυσκολίες αποτελούν μια ευκαιρία. Μπορείτε να δείτε γιατί; Διότι είναι μια ευκαιρία να υπερβούμε τους εθνικούς μας εγωισμούς και τις κομματικές μας προκαταλήψεις.

Επιτρέψτε μου να πω ότι, αν όλα πήγαιναν καλά, η εμφάνισή μου ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν θα πήγαινε κατ’ ανάγκη καλύτερα, διότι έναν χρόνο πριν από τις εκλογές, όταν πλέετε με ούριο άνεμο και όλα πάνε καλά, ο καθένας σκέφτεται τα κομματικά ή τα εθνικά του συμφέροντα. Καθώς πιστεύω ότι εδώ, κατά βάση, στη συντριπτική τους πλειονότητα οι βουλευτές του ΕΚ είναι Ευρωπαίοι, έχουν επίγνωση της σοβαρότητας της κατάστασης. Όλοι πρέπει να καταβάλουν μια προσπάθεια. Δεν είμαι βέβαιος, κύριε Schulz και κύριε Cohn-Bendit, ότι θα είχατε επιδείξει το ίδιο ανοικτό πνεύμα έναντι της γαλλικής Προεδρίας, αν τα πράγματα ήταν ευκολότερα. Προσωπικά, πιστεύω ότι αυτές οι δυσκολίες μπορούν να αποτελέσουν ευκαιρία.

Υπάρχει ένα σημείο, κύριε Watson, στο οποία σαφώς έσφαλα. Θα έπρεπε να έχω μιλήσει διεξοδικότερα για την ευρωπαϊκή ενεργειακή πολιτική. Υπάρχει ένας αριθμός εξ υμών που φοράτε συγκεκριμένες φανέλες, διότι τάσσεστε κατά μιας συγκεκριμένης μορφής παραγωγής ενέργειας. Σας σέβομαι. Άλλοι έκαναν άλλες επιλογές. Ωστόσο, υπάρχει ένα θέμα που θα μπορούσε να μας ενώσει όλους μας, που είναι το γεγονός ότι χρειαζόμαστε μια ευρωπαϊκή ενεργειακή πολιτική, με διαφάνεια σε ό,τι αφορά τα αποθέματα και συγκέντρωση των πόρων στην ηλιακή ενέργεια, στη φωτοβολταϊκή ενέργεια, την ενέργεια από βιομάζα και την υδραυλική παραγωγή ενέργειας. Συγχωρήστε με που δεν το είπα στη διάρκεια της αρχικής μου ομιλίας, αλλά ο καθορισμός μιας ενεργειακής πολιτικής –παρά τις διαφορές μας επί της πυρηνικής ενέργειας, παρά τις διαφορές αυτές– θα αποτελέσει προτεραιότητα για τη γαλλική Προεδρία. Δεν πιστεύω ότι ο Πρόεδρος Barroso θα ενοχληθεί που το λέω αυτό, δεδομένου ότι είναι και δική του προτεραιότητα. Αυτό είναι κάτι για το οποίο δεν μπορούμε να χάσουμε καθόλου χρόνο.

Θα ήθελα, επίσης, να πω στον κ. Watson ότι δεν είμαι θιασώτης του προστατευτισμού. Ουδέποτε υπήρξα και ουδέποτε θα γίνω. Ωστόσο, οι Φιλελεύθεροι πρέπει επίσης να αναλογιστούν κάτι: ανοίγουμε τα σύνορά μας και επωφεληθήκαμε από αυτό. Ωστόσο, την ίδια στιγμή, δεν μπορούν οι άλλοι να μας ζητούν να κάνουμε εδώ ό,τι δεν συμφωνούν να κάνουμε εμείς εκεί. Η Κίνα, η Ινδία, η Βραζιλία, το Μεξικό –οι μεγάλες αναδυόμενες χώρες– δεν μπορούν να λένε: «Ανοίξτε τα σύνορά σας, μειώστε τις επιδοτήσεις σας, εδώ όμως θα κάνουμε ό,τι θέλουμε». Αυτό δεν είναι ελεύθερο εμπόριο και αυτή δεν είναι μια εξυπηρέτηση που πρέπει να τους κάνουμε. Όπως το να αγαπάει κανείς την πατρίδα του δεν είναι εθνικισμός, το να θέλει αμοιβαιότητα και προστασία δεν είναι προστατευτισμός. Είναι δυνατόν να είναι κάποιος υπέρμαχος του ελεύθερου εμπορίου και να θέλει να θεσπίσει μια ισορροπία σε αυτό το ελεύθερο εμπόριο.

Κύριε Watson, θα έχουμε και άλλα να συζητήσουμε. Ορισμένοι δίνουν έμφαση στην προστασία, άλλοι στην ελευθερία. Ίσως μπορούμε να συναντηθούμε στα μισά του δρόμου.

Τέλος, επιτρέψτε μου να σας συγχαρώ, κύριε Watson. Νομίζω ότι στα τραγούδια έχουμε το ίδιο γούστο.

(Γέλια)

Θα διαβιβάσω την εκτίμησή σας στην ενδιαφερόμενη και είμαι βέβαιος ότι θα υπογράψει ένα αυτόγραφο του τελευταίου της CD για εσάς, κύριε Watson. Δεν θα νιώσω καμία ενόχληση.

(Γέλια)

Κύριε Cohn-Bendit, απάντησα ήδη σε πολλές από τις ερωτήσεις σας. Θα ήθελα να συζητήσω δύο θέματα. Το ένα είναι το ζήτημα των φοιτητών, που είναι άκρως σημαντικό θέμα. Η Ευρώπη, βεβαίως, πρέπει να ανοίξει τις πόρτες της για να εκπαιδεύσει τις ελίτ ολόκληρου του κόσμου. Για κάποιο μάλιστα διάστημα πίστευα ότι με το να ανοίγουμε τις πόρτες μας στην εκπαίδευση των ελίτ ολόκληρου του κόσμου σημαίνει ότι τις κάνουμε ασμένως δεκτές στα πανεπιστήμιά μας και, ταυτόχρονα, τους παρέχουμε την ευκαιρία μιας αρχικής επαγγελματικής εμπειρίας. Έχω ιδίως κατά νου τους γιατρούς. Ωστόσο, κύριε Cohn-Bendit, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί να μην λεηλατούμε τις ελίτ του αναπτυσσόμενου κόσμου. Στη Γαλλία υπάρχουν, και πρέπει να στοχαστείτε επ’ αυτού, περισσότεροι γιατροί που κατάγονται από το Μπενίν, από όσο στο ίδιο το Μπενίν. Πιστεύω ότι το Μπενίν χρειάζεται τις ελίτ του. Το να αρνούμαστε να λεηλατήσουμε τις ελίτ του αναπτυσσόμενου κόσμου δεν σημαίνει ότι αρνούμαστε τη μετανάστευση. Δεν θα εξαντλήσουμε αυτήν τη συζήτηση σε λίγα λεπτά. Σας είμαι ευγνώμων για τον τρόπο που το αναφέρατε, πρέπει όμως να καταλάβετε ότι αξίζει μια σε βάθος συζήτηση και όχι σχηματικές υπεραπλουστεύσεις. Το θέμα μας δεν είναι οι γενναιόδωροι άνθρωποι, από τη μία, και οι άκαρδοι άνθρωποι, από την άλλη. Υπάρχουν πολιτικοί που θα επιχειρήσουν να βρουν την καλύτερη λύση.

Αν μου επιτρέπετε, θα ήθελα να πω ένα πράγμα για το ζήτημα της Κίνας, που είναι ένα εξαιρετικά σοβαρό και εξαιρετικά δύσκολο ζήτημα. Θα ήθελα να πω, κύριε Cohn-Bendit, ότι, όπως όλοι εδώ, άκουσα το συναίσθημα στη φωνή σας, γεγονός που σας τιμά, θέλω δε να πω ότι συμμερίζομαι τα αισθήματά σας. Θα ήθελα επίσης να πω στον κ. Watson, που μου ζήτησε να παίξω ομαδικά, ότι αυτό ακριβώς έκανα, διότι ως Προεδρεύων του Συμβουλίου, μίλησα με όλα τα κράτη μέλη, για να διαπιστώσω τη γνώμη τους και αν κάποια εξ αυτών ήταν αντίθετα στη συμμετοχή μου – θα μιλήσω οσονούπω επί της ουσίας· μιλώ πρώτα για τους τύπους. Θα ήθελα να πω ότι έλαβα τη συμφωνία όλων των κρατών μελών να παραστώ στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων. Όπως γνωρίζετε, είναι ένα δύσκολο θέμα, που πιστεύω ότι πρέπει να το αντιμετωπίσουμε πολύ προσεκτικά, δεδομένου ότι δεν έχουμε την πολυτέλεια να προβούμε σε λάθος θεώρηση.

Ωστόσο, ο κ. Watson μου είπε να παίξω «ομαδικά». Θέλω να ξέρετε ότι το συζήτησα αυτό με όλα τα κράτη μέλη. Κανένα τους δεν αντιτάχθηκε στη συμμετοχή μου και, επί του παρόντος, δεκατρία εξ αυτών θα εκπροσωπηθούν στην τελετή έναρξης. Αυτό δεν είναι λόγος, κύριε Watson, είναι απλά μια απάντηση στο θέμα του να παίξω ομαδικά.

Τώρα, αν μου επιτρέπετε, ας πάμε στην ουσία του ζητήματος. Καταλαβαίνω αυτούς που λένε ότι οι Ευρωπαίοι δεν πρέπει να παραστούν στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων στο Πεκίνο. Καθένας δικαιούται να έχει άποψη για τον καλύτερο τρόπο προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πρέπει να σεβαστώ εκείνους που λένε ότι πρέπει να μποϋκοτάρουμε την τελετή έναρξης. Ωστόσο, η προσωπική μου γνώμη είναι –και πιστεύω ότι αυτήν τη γνώμη πρέπει να την σεβαστούμε, διότι είναι σεβαστή– ότι δεν θα σημειωθεί πρόοδος στο ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με το να εξευτελίσουμε την Κίνα, αλλά μέσω ενός ειλικρινούς και άμεσου διαλόγου. Θα ήθελα, μάλιστα, να πω το εξής: δεν πιστεύω ότι μπορούμε να μποϋκοτάρουμε το ένα τέταρτο της ανθρωπότητας. Δεν πιστεύω ότι αυτή είναι μια έξυπνη ή υπεύθυνη επιλογή για κάποιον που φέρει την ευθύνη να είναι ο Προεδρεύων του Συμβουλίου, να πει στο ένα τέταρτο της ανθρωπότητας: «Δεν θα έλθουμε· σας εξευτελίζουμε στα μάτια ολόκληρου του κόσμου». Θέλω να πάω εκεί και θέλω να μιλήσω.

Σε ό,τι αφορά το βασικό θέμα της προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμφωνούμε. Σε ό,τι αφορά τον τρόπο που προασπίζουμε αυτά τα ανθρώπινα δικαιώματα, αναγνωρίζουμε ότι μπορεί να υπάρξει συζήτηση και αυτή η συζήτηση δεν θα λήξει με το ζήτημα των Ολυμπιακών Αγώνων. Επομένως, θέλω να πάω εκεί, να συζητήσω για τα ανθρώπινα δικαιώματα και να τα υπερασπιστώ. Θα το πάω μάλιστα ακόμη πιο μακριά, κύριε Cohn-Bendit. Υπάρχουν πράγματα που δεν θα τα πω στην Κίνα, διότι η Κίνα πρέπει να είναι σεβαστή· υπάρχουν, όμως, πράγματα που δεν θα πρέπει η Κίνα να τα λέει στις ευρωπαϊκές χώρες, ιδίως στη Γαλλία, διότι η Γαλλία και οι ευρωπαϊκές χώρες πρέπει να είναι σεβαστές, όπως πρέπει να είναι και η Κίνα. Δεν εναπόκειται στην Κίνα να καθορίσει το πρόγραμμά μου και τις συναντήσεις μου.

Κατά τον ίδιο τρόπο, δεν εναπόκειται σε εμένα να καθορίσω το πρόγραμμα και τις συναντήσεις του κινέζου Προέδρου. Επομένως, θα προασπίσω το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ταυτόχρονα δε, ως αρχηγός κράτους, πρέπει να συνεκτιμήσω κάτι. Μιλάμε πάντοτε για συμφωνίες. Θέλω να το αμφισβητήσω αυτό, δεδομένου ότι δεν στερείται νομιμοποίησης το να προασπίσει ένας δημοκρατικά εκλεγμένος αρχηγός κράτους τα οικονομικά συμφέροντα και τις θέσεις απασχόλησης των συμπολιτών του. Θέλω να μιλήσω και για κάτι ακόμα. Η Κίνα είναι μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας. Χρειαζόμαστε την Κίνα για να θέσουμε ένα τέλος στο σκάνδαλο στο Νταρφούρ, διότι η Κίνα ασκεί επιρροή στο Σουδάν. Χρειαζόμαστε την Κίνα για να απομονώσουμε το Ιράν, ούτως ώστε ούτε το Ιράν, ούτε οποιοσδήποτε άλλος τολμά να μας πει ότι θα σβήσει το Ισραήλ από τον χάρτη, να έχει πρόσβαση σε πυρηνική βόμβα. Πώς μπορούμε να πούμε στην Κίνα, «Βοήθησέ μας να εγκαθιδρύσουμε ειρήνη στον κόσμο, να διασφαλίσουμε σταθερότητα στον κόσμο», την ίδια δε στιγμή να μποϋκοτάρουμε τη χώρα, σε μια στιγμή που είναι οικοδέσποινα μιας θεμελιώδους εκδήλωσης για 1,3 δισεκατομμύρια κατοίκους; Αυτό δεν θα ήταν λογικό, δεν θα ήταν υπεύθυνο και δεν θα ήταν αντάξιο αυτοσεβασμού ενός ηγέτη.

(Χειροκροτήματα)

Έχοντας εκφράσει τον σεβασμό μου για τις γνώμες και τα αισθήματα του κ. Cohn-Bendit και όλων εδώ στο Σώμα που σκέφτονται κατά τον ίδιο τρόπο, θέλω τέλος να προσθέσω τούτο: σεβαστείτε αυτούς που, όπως εμείς, σκέφτονται όπως εγώ. Προτού πάω, ρώτησα τον κ. Watson και τον κ. Schulz, τον πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Ομάδας, και πιστεύω πως μπορώ να πω εκ μέρους του ότι συμφωνεί πλήρως με την ανάγκη να μην μποϋκοτάρουμε την Κίνα. Είναι σοσιαλιστής, εγώ όχι. Ρώτησα τον κ. Daul, που συμφωνεί απολύτως με αυτό.

Θα ήθελα να πω ένα τελευταίο πράγμα. Κοιτάξτε τι έκανε η Κίνα σε ό,τι αφορά τον πραγματισμό που επέδειξε στο ζήτημα του Χονγκ Κονγκ. Σας θυμίζω, κυρίες και κύριοι, ότι ήταν ένα πολύ δύσκολο θέμα. Πριν από δεκαπέντε χρόνια, υπήρχαν διαδηλώσεις στο Χονγκ Κονγκ. Η Κίνα κατάφερε να επιδείξει πραγματισμό στην επίλυση του ζητήματος του Χονγκ Κονγκ. Δείτε το Μακάο. Η Κίνα κατάφερε, μέσω του διαλόγου, να επιλύσει το ζήτημα του Μακάο. Θα πάω μάλιστα ακόμη πιο πέρα. Κοιτάξτε το ζήτημα της Ταϊβάν σήμερα, όπου είναι αξιοσημείωτη η πρόοδος που σημείωσε ο Πρόεδρος Χου Χιντάο σε σχέση με την Ταϊβάν. Πριν από πέντε χρόνια, όλοι θεωρούσαν αναπόφευκτο ότι θα υπήρχε αντιπαράθεση μεταξύ Ταϊβάν και Κίνας, πράγμα που δεν ισχύει. Θα παρακινήσουμε την Κίνα να σημειώσει πρόοδο μέσω ενός ειλικρινούς, θαρραλέου, άμεσου διαλόγου ή εξευτελίζοντάς την; Επέλεξα τον διάλογο, την ειλικρίνεια και το θάρρος.

(Χειροκροτήματα)

Κύριε Πρόεδρε, ένα μόνο λεπτό, από αβροφροσύνη προς τον κ. Wurtz. Καταρχάς, θα ήθελα να του πω ότι μπορεί να είναι βέβαιος πως δεν προσβάλω τα εργατικά συνδικάτα, τον ευχαριστώ όμως που επεσήμανε ότι μπορούμε να αλλάξουμε τη Γαλλία, όπως συμβαίνει επί του παρόντος, χωρίς να την παραλύουμε. Αποτελεί προσβολή προς τα εργατικά συνδικάτα να πιστεύει κανείς ότι η μόνη τους χρήση είναι να παραλύουν. Τα εργατικά συνδικάτα έχουν έναν ρόλο κοινωνικής δημοκρατίας, όπως έχουν οι πολιτικοί ηγέτες. Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο. Ωστόσο, εκείνο που ήθελα να πω είναι ότι ουδείς έχει το δικαίωμα να κρατά ομήρους τους χρήστες. Είμαι βέβαιος ότι ένας αβρόφρων άνθρωπος, όπως ο κ. Wurtz, ο οποίος ουδέποτε μπλόκαρε οτιδήποτε, μπορεί να καταλάβει αυτό που λέω.

Κατά τα λοιπά, κύριε Wurtz, δεν συμφωνούμε, αυτό όμως δεν με εμποδίζει να εκτιμώ τα μάλα τον τρόπο με τον οποίο εκφράζετε τη διαφωνία σας.

Κύριε de Villiers, θέλω να πω ότι κατανοώ την ομιλία σας, πολλώ δε μάλλον δεδομένου ότι αναμφίλεκτα αντιπροσωπεύετε μια σημαντική πολιτική τάση στη χώρα μας, αλλά και στην Ευρώπη. Θα πω μάλιστα και κάτι καλύτερο από αυτό, κύριε de Villiers. Προσωπικά δεν εκλαμβάνω την ομιλία σας ως ομιλία κατά της Ευρώπης, αλλά ως μια έκκληση να οικοδομήσουμε την Ευρώπη με έναν διαφορετικό τρόπο. Κύριε de Villiers, δεν θέλω να φέρω σε αντιπαράθεση το στρατόπεδο του «ναι» με το στρατόπεδο του «όχι». Θέλω απλά να επιχειρήσω να εντάξω όλους σε μια διαφορετική Ευρώπη, που θα βασίζεται γύρω από τη δημοκρατία, την ειρήνη και την ανάπτυξη. Σημείωσα τις επιφυλάξεις σας, τις γνωρίζω και θα προσπαθήσω να ανταποκριθώ σε αυτές, όχι με λόγια, αλλά με πράξεις.

Όσο για εσάς, κύριε Le Pen, καθώς σας άκουγα, μονολογούσα ότι για χρόνια η Γαλλία είχε τη μεγάλη ατυχία να έχει την ισχυρότερη ακροδεξιά στην Ευρώπη. Καθώς σας άκουγα, κύριε Le Pen, χαίρομαι πολύ που αυτό πλέον ανήκει στο παρελθόν.

(Ζωηρά χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Philip Bushill-Matthews (PPE-DE). - (EN) Κύριε Πρόεδρε, καλωσορίζω τον Προεδρεύοντα του Συμβουλίου. Καταρχάς, σας ευχαριστώ, κύριε Προεδρεύων, εξ ονόματος της αντιπροσωπείας των βρετανών Συντηρητικών, για τη φιλοξενία σας την περασμένη εβδομάδα και θα ήθελα να σας πω πόσο προσβλέπουμε να συνεργαστούμε μαζί σας προκειμένου να διασφαλίσουμε μια επιτυχή Προεδρία.

Είμαστε πεπεισμένοι για την ενεργητικότητα και τη δέσμευσή σας και, έχοντας διαβάσει πρόσφατα ένα πολύ καλό βιβλίο, έχουμε εμπιστοσύνη στο όραμά σας. Αναφέρομαι, βεβαίως, στο δικό σας βιβλίο Témoignage. Για εκείνους τους συναδέλφους που δεν αποκόμισαν ακόμα το κέρδος της ανάγνωσης αυτού του αξιόλογου βιβλίου, επιτρέψτε μου να προτείνω να το διαβάσετε, ιδίως δε προτείνω να ανοίξετε το βιβλίο στη σελίδα 146. Εκεί περιγράφετε τα τρελά της εβδομάδας του 35ωρου και περιγράφετε τα οφέλη: για να χρησιμοποιήσω το σύνθημα του UMP (Ένωση για ένα Λαϊκό Κίνημα), «travailler plus pour gagner plus» («εργαστείτε περισσότερο για να κερδίσετε περισσότερα»). Φθάνετε στο σημείο να πείτε: «Αντί της ενιαίας και ανελαστικής πολιτικής του 35ωρου και της λαιμητόμου της συνταξιοδότησης στα 60, πιστεύω ότι οι συμπολίτες μας προσμένουν μια πολιτική ελεύθερης επιλογής, που θα επιτρέπει σε εκείνους που το επιθυμούν να κερδίζουν περισσότερα εργαζόμενοι περισσότερο και θα επιτρέπει σε όλους να ρυθμίζουν το ωράριό τους ανάλογα με τον τρόπο ζωής τους».

Κύριε Προεδρεύων, τα λέτε όλα με μία φράση! Αυτή είναι η αληθινή κοινωνική Ευρώπη. Δεν εναπόκειται στις κυβερνήσεις να εξαναγκάζουν τους πολίτες να εργάζονται περισσότερο ή να τους υποχρεώνουν να εργάζονται λιγότερο, εναπόκειται όμως στις κυβερνήσεις να δίνουν στους πολίτες τη δυνατότητα να εργαστούν περισσότερο, αν οι πολίτες επιλέγουν να εργαστούν περισσότερο.

Το κόμμα σας τάσσεται υπέρ της ελευθερίας· το κόμμα σας τάσσεται υπέρ της επιλογής, και με αυτό ακριβώς συντάσσεται επίσης το κόμμα των βρετανών Συντηρητικών. Επομένως, αν αυτές οι αρχές καθοδηγούν την Προεδρία σας, θα βαδίζουμε στο πλευρό σας σε όλη τη διαδρομή. Όταν αναθεωρηθεί η οδηγία για τον χρόνο εργασίας, θα ταχθούμε στο πλευρό της ελευθερίας και της επιλογής· όταν αναθεωρηθεί η οδηγία για τους εποχικούς εργαζομένους, θα ταχθούμε και πάλι στο πλευρό της ελευθερίας και της επιλογής.

Τέλος, κύριε Προεδρεύων, επιτρέψτε μου να πω ότι τα κόμματά μας δεν πρέπει να τάσσονται απλά υπέρ της δυνατότητας της ελεύθερης επιλογής· πρέπει να τάσσονται επίσης υπέρ του σεβασμού της επιλογής των πολιτών, όταν οι πολίτες θα έχουν επιλέξει ελεύθερα. Επομένως, σας παρακινώ να σεβαστείτε την επιλογή του ιρλανδικού λαού κατά το πρόσφατο δημοψήφισμά του. Σας παρακινώ να θεωρήσετε την απόφασή τους όχι ως πρόβλημα που θα πρέπει να αντιμετωπιστεί, αλλά ως ευκαιρία που θα πρέπει να την αδράξουμε – μια ευκαιρία να επανασυνδεθεί η Ευρώπη με τους πολίτες της. Αυτό, βεβαίως, θα απαιτήσει πολύ δουλειά με εσάς και με τους συναδέλφους σας στο Συμβούλιο. Αλλά όπως εσείς ο ίδιος είπατε: travailler plus pour gagner plus (να εργαστείτε περισσότερο για να κερδίσετε περισσότερα).

 
  
MPphoto
 
 

  Bernard Poignant (PSE).(FR) Κύριε Πρόεδρε, είμαι γάλλος και ευρωπαίος σοσιαλιστής. Αυτό σημαίνει ότι στο Παρίσι δεν συγκαταλέγομαι μεταξύ των υποστηρικτών σας, στο Στρασβούργο όμως δεν συγκαταλέγομαι στους ξεκάθαρους αντιπάλους σας, ιδίως όταν σας βλέπω περιστοιχισμένους από δύο σοσιαλδημοκράτες. Ακόμη και αν ο Πρόεδρός μου σφάλλει στη χώρα μου, δεν παύει να είναι Πρόεδρός μου. Επομένως, θέλω να ευχηθώ στη γαλλική Προεδρία, και επομένως στην ευρωπαϊκή Προεδρία, καλή επιτυχία.

Χαλάρωσα εξαρχής ενώ σας παρακολουθούσα, διότι κατανοώ την επιθυμία σας να είστε στο γαλλικό κοινοβούλιο. Εκείνο που βλέπω είναι έναν αρχηγό κράτους, βεβαίως, αλλά και έναν κάπως ειλικρινή πρωθυπουργό. Σε ό,τι αφορά το κοινωνικό κεφάλαιο και τις προτεραιότητές σας, πιστεύω ότι πρέπει να γίνει μια διάκριση. Υπάρχουν πράγματι θέματα που πρέπει να παραμείνουν εθνικά. Έχω κατά νου τις συντάξεις. Ωστόσο, σε οτιδήποτε επηρεάζει την απασχόληση, όπως είναι η ενιαία αγορά, το ενιαίο νόμισμα και η ελεύθερη κυκλοφορία, πρέπει να στοχεύουμε στην εναρμόνιση ό,τι καλύτερου διαθέτουμε.

Επομένως, πρέπει να γίνει μια διάκριση. Θέλω να το προσθέσω αυτό, σε τούτο το κεφάλαιο, θα ήθελα να έχετε καταβάλει σημαντικές προσπάθειες για τη θέσπιση μιας οδηγίας-πλαίσιο για τις δημόσιες υπηρεσίες. Το κάνατε αυτό για τους εστιάτορες και πρέπει να γίνει για τις δημόσιες υπηρεσίες.

Τέλος, δεν πιστεύω ότι η ευρωπαϊκή κρίση είναι μόνο κοινωνική και δημοκρατική. Νομίζω ότι είναι επίσης και μια κρίση ταυτότητας. Από τότε που εξασφαλίστηκε η ειρήνη, κερδήθηκε η ελευθερία και καθιερώθηκε η δημοκρατία, ο κόσμος, όπως είναι, δυσχέρανε την προσπάθεια πολλών πολιτών μας να δουν και να κατανοήσουν τη σημασία της ιστορίας της Ένωσης.

Για αυτό ακριβώς, θέματα όπως ο πολιτισμός, η εκπαίδευση, η κινητικότητα των καλλιτεχνών, των νέων, των φοιτητών και του θεσμού των αδελφοποιήσεων, είναι όλα τους θεμελιώδους σημασίας, διότι η ευρωπαϊκή συνείδηση δεν μπορεί πλέον να θεωρείται δεδομένη. Θα οικοδομηθεί μόνη της, και πιστεύω ότι αυτά τα θέματα πρέπει να διαποτίσουν τη γαλλική Προεδρία.

Τέλος, προφανώς θα σας κρίνουμε σε έξι μήνες. Για έναν Γάλλο αυτό είναι ωραίο, διότι στη Γαλλία αυτός είναι πολύ καιρός, όπως ξέρετε. Επομένως, τον Δεκέμβριο θα έχουμε τα αποτελέσματα. Εκείνο που είναι βέβαιο είναι ότι η Συνθήκη δεν υπάρχει περίπτωση να έχει επικυρωθεί. Θέλατε μια απλοποιημένη Συνθήκη και αντιμετωπίζετε μια περίπλοκη κατάσταση, επομένως, ξεφύγετε από αυτήν!

Θα ήθελα να ολοκληρώσω με μια φράση που δανείστηκα από έναν πολωνό συγγραφέα, που λέει το εξής, κύριε Πρόεδρε, αν μου επιτρέπετε: «Το να είναι κάποιος Γάλλος σημαίνει ότι συνεκτιμά κάτι διάφορο της Γαλλίας». Αυτή είναι η φήμη που έχουμε και, ίσως, έχετε λίγο και εσείς, κύριε Πρόεδρε.

 
  
MPphoto
 
 

  Nicolas Sarkozy, Προεδρεύων του Συμβουλίου. (FR) Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ζητήσω ειλικρινά συγνώμη από την Cristiana Muscardini, διότι με παρέσυρε τόσο πολύ ο ενθουσιασμός μου, που ο κ. Poignant μου επεσήμανε πολύ ευγενικά ότι λησμόνησα να σας απαντήσω και να πω πόσο πολύ χρειαζόμαστε την Ομάδα σας.

Γνωρίζω ποιοι ανήκουν σε αυτήν και γνωρίζω ότι συγκαταλέγεστε μεταξύ εκείνων που αγαπούν την Ευρώπη και ότι υπάρχουν βουλευτές του ΕΚ που αγαπούν εξίσου τα έθνη τους. Κυρία Muscardini, σας διαβεβαιώνω ότι θα λάβω πλήρως υπόψη μου τις παρατηρήσεις σας και ότι στους επόμενους έξι μήνες θα επιχειρήσω, μαζί με τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, να οικοδομήσω μια Ευρώπη που θα ανταποκρίνεται στις ανησυχίες σας.

Επομένως, εσείς είσαστε αυτή που έδειξε –δικαιώνοντας τον κ. Poignant– ότι λησμονώ πόσο υπερεκτιμημένη είναι η φήμη μου.

 
  
MPphoto
 
 

  Marielle De Sarnez (ALDE).(FR) Κύριε Πρόεδρε, πριν από λίγες εβδομάδες η Ιρλανδία είπε «όχι», και πιστεύω ότι, όπως όλοι γνωρίζουμε, αυτό αντικατοπτρίζει την αυξανόμενη διαίρεση μεταξύ των ευρωπαίων πολιτών.

Αυτό το «όχι» δεν πρέπει προφανώς να υποτιμηθεί, πιστεύω δε αντιθέτως ότι πρέπει να υποχρεώσει όλους τους πολιτικούς ηγέτες να λάβουν υπόψη τους τις προσδοκίες και τις ανησυχίες των πολιτών, να προσπαθήσουν να τους δώσουν απαντήσεις, όποια Συνθήκη και αν ισχύει. Δεν ισχύει ότι αν είχαμε τη Συνθήκη της Λισαβόνας αύριο θα εξαφανίζονταν όλα με το άγγιγμα ενός μαγικού ραβδιού.

Η γαλλική Προεδρία επέλεξε να εστιάσει σε τέσσερις τομείς, πράγμα που προφανώς είναι λίαν εξυπηρετικό, ιδίως όσον αφορά την κλιματική αλλαγή. Ωστόσο, στη διάρκεια αυτής της περιόδου βαθιάς κρίσης, χρηματοπιστωτικής και επισιτιστικής κρίσης, έκρηξης των τιμών των πρώτων υλών και ολοένα και μεγαλύτερης σπανιότητας και ακρίβειας του πετρελαίου, πιστεύω ότι εκείνο που προσμένουν οι πολίτες δεν είναι μόνο ένα θέμα ζητημάτων, αλλά και ένα θέμα οράματος· εκείνο που προσμένουν οι πολίτες είναι ένα θέμα προοπτικών.

Αυτήν τη στιγμή θα ήθελα να προτείνω τρεις ατραπούς για προβληματισμό. Η πρώτη αφορά το θεμελιώδες, βασικό ζήτημα της ταυτότητάς μας. Πιστεύω, είμαι βαθιά πεπεισμένη, ότι υπάρχει ένα ευρωπαϊκό μοντέλο, ότι υπάρχει ένα ευρωπαϊκό αρχέτυπο για την κοινωνία. Αυτό το ευρωπαϊκό μοντέλο είναι οικονομικό, αειφόρο και κοινωνικό. Αυτό το ευρωπαϊκό μοντέλο, για παράδειγμα, επιδιώκει την καταπολέμηση των διευρυνόμενων ανισοτήτων. Υπάρχει, επομένως, ένα ευρωπαϊκό μοντέλο και θα πρέπει να είμαστε υπερήφανοι για αυτό, θα πρέπει να το διεκδικούμε, να το κομίζουμε, να το υιοθετούμε, να το προασπίζουμε και να το προστατεύουμε. Αυτή είναι η πρώτη ατραπός.

Κατόπιν, υπάρχει μια δεύτερη ατραπός για προβληματισμό. Πιστεύω ότι χρειαζόμαστε ένα νέο όραμα για την οργάνωση του κόσμου. Τούτου λεχθέντος, έχω ιδίως κατά νου την Αφρική. Έχω κατά νου το ζήτημα των αγροτικών προϊόντων· νομίζω ότι θα πρέπει να πάψουμε τις επιδοτήσεις στις εξαγωγές των γεωργικών μας προϊόντων και αντ’ αυτού να εργαστούμε με στόχο να γίνει αυτάρκης η Αφρική σε τρόφιμα και ενέργεια. Αυτή είναι η νέα επανάσταση που χρειαζόμαστε για να έχουμε έναν πιο έντιμο κόσμο στο μέλλον.

(Χειροκροτήματα)

Τέλος, πιστεύω ότι δεν θα πρέπει να σταματήσουμε ποτέ να το υπενθυμίζουμε αυτό στον εαυτό μας, ότι υπάρχουν ευρωπαϊκές αξίες τις οποίες δεν πρέπει να αποκηρύξουμε ποτέ: ονομάζονται δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα και ισχύουν για εμάς στην Ευρώπη και θα ισχύουν στο μέλλον της Ένωσης για τη Μεσόγειο, όπου το ζητούμενο δεν θα είναι να επιδοθούμε σε επιχειρηματικές δραστηριότητες υπεράνω όλων, παραμελώντας παράλληλα τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα είναι βασικό τις ερχόμενες δεκαετίες· είναι η βαθιά εδραιωμένη ταυτότητα της Ευρώπης και αξίζει να την προασπίσουμε.

Κύριε Πρόεδρε, αυτά είναι ορισμένα από τα ζητήματα που θεωρώ ότι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε· αφορούν θεμελιώδη ζητήματα, με άλλα λόγια, το όραμα και το βαθύτερο νόημα που πρέπει και θέλουμε να δώσουμε στην Ευρώπη. Αυτά τα ζητήματα δεν είναι μόνο θέμα πολιτικής, αλλά και θέμα συνείδησης.

 
  
MPphoto
 
 

  Brian Crowley (UEN). - (EN) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να καλωσορίσω και πάλι τον Πρόεδρο Σαρκοζί στο Στρασβούργο και να τον συγχαρώ που διαβουλεύεται με το Κοινοβούλιο, που είναι αυθεντικός σε ό,τι αφορά τις ιδέες, μολονότι ξέραμε ότι δεν θα υπήρχε γενική συμφωνία σε όλο το φάσμα του Σώματος όσον αφορά τις ιδέες αυτές.

Για υπερβολικά μεγάλο διάστημα, πιαστήκαμε στην ίδια μας την παγίδα των αποτυχημένων ιδεολογιών του παρελθόντος, της αποτυχίας να κοιτάξουμε τα νέα σύνορα που παρουσιάζονται μπροστά μας και να αντιμετωπίσουμε κατά μέτωπο αυτές τις προκλήσεις. Παίξαμε εκ του ασφαλούς οπισθοχωρώντας στη ζώνη της άνεσης είτε των ιμπεριαλιστικών ιδανικών του παρελθόντος είτε των μεταφασιστικών προταγμάτων, είτε μάλιστα, τολμώ να πω, της νέας σκέψης του 20ου αιώνα σε ό,τι αφορά την ανθρώπινη ζωή και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Επειδή η περιπλοκότητα του σημερινού κόσμου είναι πολύ διαφορετική και πολύ πιο ποικιλόμορφη σε σύγκριση με αυτό που μπορεί να προσφέρει η οποιαδήποτε μεμονωμένη ιδεολογία ή το οποιοδήποτε μοναδικό σχέδιο. Και αναφέρεστε ορθώς στη σημασία της από κοινού εμπλοκής μας με άλλες κυβερνήσεις σε ολόκληρο τον κόσμο: με την Κίνα για να επιλύσουμε το πρόβλημα του Τσαντ και του Σουδάν, διασφαλίζοντας ότι τα προβλήματα που αφορούν την Αφρική και τον αναπτυσσόμενο κόσμο αντιμετωπίζονται κατά μέτωπο.

Ήδη τιμούμε σήμερα τις ζωές επτά κυανοκράνων στο Σουδάν, που έχασαν τη ζωή τους στο πλαίσιο αποστολής κατόπιν εντολής των Ηνωμένων Εθνών, απλά εξαιτίας της αποτυχίας των κυβερνήσεων να παρέμβουν με ενδεδειγμένο τρόπο και να ασκήσουν πίεση στις αρχές στο Τσαντ και στο Σουδάν για την προστασία της ζωής των προσφύγων και των αιτούντων άσυλο.

Όλα είναι καλά και ωραία όταν λέμε βαρύγδουπα λόγια εδώ στο Κοινοβούλιο περί της σημασίας της μετανάστευσης και του να επιτρέπουμε την ελεύθερη κυκλοφορία των ανθρώπων. Καλύτερα θα είναι αν επιτρέπουμε στους ανθρώπους να μένουν στις εστίες τους. Κατάγομαι από την Ιρλανδία, ένα έθνος που χρειάστηκε να εξαγάγει 12 εκατομμύρια από τον πληθυσμό του στη διάρκεια μιας εκατονταετίας. Κανένας τους δεν ήθελε φύγει από την Ιρλανδία. Αναγκάστηκαν να φύγουν από την Ιρλανδία. Αν δώσουμε στους ανθρώπους την ευκαιρία να παραμείνουν στις δικές τους χώρες, τους παράσχουμε υποστήριξη μέσω των μηχανισμών των πολιτικών που θα δημιουργήσουμε, είτε στο εμπόριο είτε σε άλλους τομείς, τότε μπορούμε να το κάνουμε.

Τέλος, κύριε Προεδρεύων, αναφερθήκατε νωρίτερα στο ότι θεωρήσατε πως η νομιμοποίηση της θέσης σας να φέρετε προς επικύρωση τη Συνθήκη της Λισαβόνας διά της κοινοβουλευτικής οδού ήταν ο μόνος τρόπος για να το πράξετε. Συμφωνώ μαζί σας. Αυτό είναι σωστό για τη Γαλλία. Εξίσου, όμως, νομιμοποιημένο είναι το δικαίωμα διεξαγωγής ενός δημοψηφίσματος και αυτό θα πρέπει πάντοτε να διαφυλάσσεται. Δεν είναι είτε το ένα είτε το άλλο. Υπάρχουν προβλήματα και δυσχέρειες σε ό,τι αφορά το αποτέλεσμα στην Ιρλανδία, αυτό όμως δεν είναι μόνο πρόβλημα της σχέσης της Ιρλανδίας με την Ευρώπη. Αντικατοπτρίζει μια βαθύτερη δυσφορία των πολιτών και της Ευρώπης.

 
  
MPphoto
 
 

  Mikel Irujo Amezaga (Verts/ALE).(FR) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τώρα κιόλας να σας ρωτήσω για τη θέση της γαλλικής Προεδρίας σε ό,τι αφορά τη γλωσσική ποικιλομορφία. Η ποικιλομορφία αποτελεί θεμελιώδη αρχή της Ευρώπης. Όλες οι γλώσσες στον κόσμο αποτελούν σκέλος της κληρονομιάς της ανθρωπότητας, και αποτελεί καθήκον των δημόσιων θεσμών να αναλάβουν δράση για την προστασία τους.

(ES) Κύριε Πρόεδρε, στα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 22ας Μαΐου για την πολυγλωσσία καλείτο η Επιτροπή να καταρτίσει λεπτομερές χρονοδιάγραμμα για το θέμα αυτό, το οποίο ανακοίνωσε ότι θα το πράξει μέχρι το φθινόπωρο.

Ποια θα είναι η θέση και οι δράσεις της γαλλικής Προεδρίας όσον αφορά την πολιτική για την πολυγλωσσία; Ποια πρόκειται να είναι η θέση της Προεδρίας και τι ρόλο προτίθεται να αναγνωρίσει στις μη επίσημες γλώσσες της ΕΕ, που καλούνται επίσης «περιφερειακές» ή «μειονοτικές» γλώσσες;

Διότι, κύριε Πρόεδρε, καθώς αναμένουμε την ψηφοφορία στη γαλλική Γερουσία την ερχόμενη εβδομάδα, η Γαλλία είναι επί του παρόντος ένα πολύ κακό παράδειγμα για όλους εκείνους εξ ημών που πιστεύουμε ότι η γλωσσική ποικιλομορφία αποτελεί κοινή κληρονομιά όλων των Ευρωπαίων.

(Ο ομιλητής συνεχίζει την ομιλία του στα βασκικά)

 
  
MPphoto
 
 

  Nigel Farage (IND/DEM). - (EN) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να απαντήσω στον κ. Σαρκοζί. Είσαστε πολύ καλός ομιλητής, κύριε Σαρκοζί, αλλά δεν είμαι τόσο βέβαιος ότι είστε και αντίστοιχα καλός ακροατής. Αυτό το πρόγραμμα της Προεδρίας που παρουσιάσατε σήμερα το πρωί δείχνει ότι θέλετε μια Ευρωπαϊκή Ένωση που κυριολεκτικά ελέγχει κάθε ανεξαιρέτως πτυχή της ζωής μας, τα πάντα, από μια κοινή μεταναστευτική πολιτική μέχρι τον τρόπο διοίκησης των νοσοκομείων μας και των ποδοσφαιρικών μας σωματείων.

Από τα σχόλιά σας συμπέρανα επίσης ότι θέλετε να είμαστε πολύ απομονωμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο, ότι αν οι άνθρωποι δεν έχουν τις ίδιες προδιαγραφές με εμάς, δεν θα έχουμε εμπορικές συναλλαγές μαζί τους. Το χειρότερο, όμως, όλων είναι η απόλυτη αλαζονεία σας όταν λέτε ότι γνωρίζετε καλύτερα εσείς όταν η συζήτηση έρχεται στο ευρωπαϊκό εγχείρημα. Επιδεικνύετε περιφρόνηση προς τον ιρλανδικό λαό, αλλά και προς αυτήν την ίδια την έννοια της δημοκρατίας, της οποίας διατείνεστε ότι είστε υπέρμαχος.

Είπατε ότι ο πολωνός Πρόεδρος πρέπει να τηρήσει τον λόγο του, ότι πρέπει να επικυρώσει τη Συνθήκη, διότι αυτό είχε συμφωνήσει. Ωραία λοιπόν, ο ιρλανδικός λαός αποφάνθηκε. Θα σεβαστείτε την ιρλανδική ψήφο; Θα κρατήσετε από τη δική σας πλευρά τη συμφωνία που λέει ότι αυτή η Συνθήκη είναι νεκρή; Δεν νομίζω ότι το αντιλαμβάνεστε, έτσι δεν είναι; Οι λαοί της Ευρώπης δεν θέλουν βαθύτερη πολιτική ολοκλήρωση. Αυτός είναι ο λόγος που στη Γαλλία είπανε «όχι», και στις Κάτω Χώρες είπανε «όχι», και στην Ιρλανδία είπανε «όχι», και αν είχαμε ψηφοφορία στη Βρετανία, στη συντριπτική μας πλειοψηφία θα σας λέγαμε «όχι».

Πόσο αποτιμάται η δημοκρατία, κύριε Σαρκοζί; Πηγαίνετε στο Δουβλίνο στις 21 Ιουλίου. Παρακαλώ μην επιχειρήσετε να τους κάνετε ό,τι κάνατε στη Γαλλία και να προσπαθήσετε να παρακάμψετε ένα δεύτερο δημοψήφισμα, να επιχειρήσετε να τους πιέσετε να αλλάξουν τους κανόνες και να επικυρώσουν αυτήν τη Συνθήκη από την πίσω πόρτα. Αυτό θα επιδείκνυε πλήρη περιφρόνηση προς τη δημοκρατία. Παρακαλώ, μην το κάνετε.

 
  
MPphoto
 
 

  Margie Sudre (PPE-DE).(FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, για να εκπληρώσουμε τις προσδοκίες μας και τις προσδοκίες των συμπολιτών μας, το Συμβούλιο του οποίου προεδρεύετε και το Κοινοβούλιο πρέπει να επιδείξουν μια σαφή, εύληπτη και συγκεκριμένη πολιτική βούληση. Η παρουσία σας ως επικεφαλής του Συμβουλίου αποτελεί ήδη εγγύηση αποφασιστικότητας. Σε σχέση με αυτό, είδαμε όλοι μας, εδώ στο Στρασβούργο και στις Βρυξέλλες, την ποιότητα της προετοιμασίας για τούτη την εξάμηνη Προεδρία και τον μεγάλο βαθμό διαθεσιμότητας των μελών της γαλλικής κυβέρνησης.

Οι προτεραιότητες που μόλις καθορίσατε είναι οι σωστές, ώστε να ανταποκριθείτε στις ανησυχίες των πολιτών της ΕΕ. Κατά τον ίδιο τρόπο, οι άλλες προκλήσεις που θίξατε, περιλαμβανομένης της οικονομικής διακυβέρνησης της ζώνης του ευρώ ως απάντηση στην έκρηξη των παγκόσμιων τιμών των πρώτων υλών και των υδρογονανθράκων, ή η δημιουργία ενός χώρου σταθερότητας και ευημερίας στη Λεκάνη της Μεσογείου, εκφράζουν πλήρως τη δέσμευσή σας σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση που επιδεικνύει μεγαλύτερο βαθμό ανταπόκρισης στα προβλήματα και προσοχής προς τον πληθυσμό της.

Ως απάντηση στην κοινή γνώμη, όπου υπάρχουν αμφιβολίες και οι πολίτες ενίοτε ενδίδουν στον πειρασμό να περιχαρακωθούν σε εθνικό επίπεδο προκειμένου να επιλύσουν προβλήματα, είναι πιο σημαντικό από ποτέ να επισημανθεί ότι η ήπειρός μας έχει σημαντικό αριθμό πλεονεκτημάτων και παραμένει μία από τις σπάνιες περιοχές σταθερότητας σε έναν κόσμο που γίνεται ολοένα και πιο απρόβλεπτος. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να επιδιώξει να καταδείξει ότι δεν υφίσταται την παγκοσμιοποίηση χωρίς να προστατεύει παράλληλα τους πολίτες της, και επικροτώ τη δέσμευσή σας να το αποδείξετε αυτό.

Τέλος, καθώς η Ένωση διέρχεται μια σημαντική κρίση εμπιστοσύνης, θέλουμε ειλικρινά να θέσει η γαλλική Προεδρία ένα τέλος στα περισσότερα από τα δεκαπέντε χρόνια προσπαθειών για τη μεταρρύθμιση της λειτουργίας της διευρυμένης Ευρώπης. Πρέπει η Συνθήκη της Λισαβόνας να τεθεί σε ισχύ το συντομότερο δυνατό, πράγμα το οποίο επιβεβαιώσατε. Σας έχουμε όλοι εμπιστοσύνη να διαπραγματευθείτε με τους ιρλανδούς φίλους μας και να πείσετε τα λίγα κράτη μέλη που εξακολουθούν να διστάζουν να την επικυρώσουν και να το πράξουν μία και καλή.

Κύριε Πρόεδρε, είπατε την περασμένη εβδομάδα ότι δεν ήσασταν έτοιμος να ξαναβάλετε στην τσέπη σας την ευρωπαϊκή σημαία, και είδαμε πράγματι ότι την ανεβάσατε κάτω από την Αψίδα του Θριάμβου, δίπλα στη γαλλική σημαία. Διερμηνεύουμε αυτήν τη συμβολική χειρονομία ως απόδειξη της αποφασιστικότητάς σας να ενεργήσετε στην υπηρεσία της Κοινότητας και σας ευχαριστούμε, κύριε Πρόεδρε.

 
  
MPphoto
 
 

  Poul Nyrup Rasmussen (PSE). - (EN) Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να απευθυνθώ στον Προεδρεύοντα και να πω ότι είμαι ο Rasmussen Α´, που δεν πρέπει να συγχέεται με τον Rasmussen Β´, θέλω όμως να σας διαβεβαιώσω για ένα πράγμα. Μιλάτε συνετά για τη νέα Συνθήκη της Λισαβόνας, και λέω στον κ. Farage ότι λησμόνησε την περίπτωση της Δανίας. Ψηφίσαμε «όχι» στο Μάαστριχτ, αλλά ψηφίσαμε «ναι» στη Συμφωνία του Εδιμβούργου και ουδέποτε θα σκεφτόμασταν να πούμε ότι επειδή ψηφίσαμε «όχι» στην πρώτη περίπτωση, θα παρεμποδίσουμε την υπόλοιπη Ευρώπη. Ουδέποτε θα το λέγαμε αυτό. Ο κ. Farage σφάλλει: αυτό δεν είναι δημοκρατία.

Θέλω μόνο να σας διαβεβαιώσω, κύριε Προεδρεύων, και να διαβεβαιώσω τη Γαλλία ότι βρήκαμε τη λύση για τη Δανία και ότι θα βρούμε τη λύση για τον ιρλανδικό λαό.

Η δεύτερη επισήμανσή μου είναι η εξής: θέλω να σας απευθύνω μια έκκληση εξ ονόματος του Ευρωπαϊκού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και όλων των συναδέλφων και ηγετών και της πολιτικής οικογένειάς μου. Η έκκλησή μου είναι ότι πρέπει να προσθέσετε άλλη μία προτεραιότητα στις τέσσερις προτεραιότητές σας. Η προτεραιότητά μου –και ευελπιστώ ότι θα είναι και δική σας, γνωρίζω ότι είναι δική σας– αφορά τις θέσεις απασχόλησης, αφορά τη μεγέθυνση, αφορά την αειφορία. Είπατε –και χάρηκα τόσο πολύ που σας άκουσα να το λέτε– «Χρειαζόμαστε καλύτερη ρύθμιση των χρηματοπιστωτικών αγορών». Δεν θα μπορούσα να μην υπερθεματίσω. Εργαζόμαστε τώρα εδώ σε τούτο το Κοινοβούλιο για να εξασφαλίσουμε την έγκριση μιας έκθεσης και ελπίζω –και απευθύνω έκκληση στους συναδέλφους μου της Ομάδας ΕΛΚ-ΕΔ και της Ομάδας της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη– ότι μπορούμε να παραδώσουμε στη γαλλική Προεδρία μια σώφρονα έκθεση για ένα καλύτερο ρυθμιστικό πλαίσιο.

Μιλώ περί διαφάνειας. Μιλώ για καλύτερη ρύθμιση σε ό,τι αφορά την εντιμότητα, τα μερίσματα και τα δικαιώματα προαίρεσης αγοράς μετοχών και όλα τα υπόλοιπα για τα οποία μιλήσατε με τόση σωφροσύνη. Μιλώ περί λογοδοσίας, ευθύνης, για να διασφαλίσουμε ότι η χρηματοπιστωτική αγορά είναι μια μακροπρόθεσμη, υπομονετική χρηματοπιστωτική δύναμη για τις μακροπρόθεσμες ανάγκες μας για περισσότερες και καλύτερες θέσεις απασχόλησης.

Συνδεδεμένη με αυτό είναι μία ακόμα ιδέα για εσάς. Έχετε δίκιο που λέτε ότι χάνουμε σε ρυθμούς ανάπτυξης αυτήν τη στιγμή, χάνουμε θέσεις απασχόλησης αυτήν τη στιγμή, ιδίως στο ΗΒ, στην Ισπανία, αλλά και στη Γαλλία. Γιατί δεν αναλαμβάνουμε μια νέα πρωτοβουλία για τη μεγέθυνση; Φαντασθείτε το ακόλουθο σενάριο: αν επενδύσουμε μαζί μόλις το ένα τοις εκατό στην εκπαίδευση, στις δομές, σε όλα τα συναφή ζητήματα, εντός της επόμενης τετραετίας, θα δημιουργήσουμε τουλάχιστον 10 εκατομμύρια θέσεις απασχόλησης, πέραν των όσων έχουμε τώρα. Φανταστείτε τι θα μπορούσαμε να κάνουμε μαζί.

Είπατε ότι ο αθλητισμός είναι κάτι περισσότερο από την οικονομία της αγοράς. Θα προσέθετα: συμφωνώ, και αυτό ισχύει για ολόκληρη την Ευρώπη. Η Ευρώπη είναι κάτι περισσότερο από την οικονομία της αγοράς. Αφορά θέσεις απασχόλησης και ανθρώπους. Ας μεριμνήσουμε για αυτούς. Εύχομαι κάθε επιτυχία στη γαλλική Προεδρία.

 
  
MPphoto
 
 

  Silvana Koch-Mehrin (ALDE).(FR) Κύριε Πρόεδρε, είπατε «Η Γαλλία δεν μπορεί να εκφέρει κρίση για το ιρλανδικό “όχι”’».

(DE) Συμφωνώ. Το ιρλανδικό «όχι» πρέπει να είναι σεβαστό. Ο ιρλανδικός λαός έχει πλήρως το δικαίωμα να ψηφίσει, όπως έπραξε. Ωστόσο, όλες οι υπόλοιπες χώρες στην Ευρώπη έχουν επίσης το δικαίωμα να πορευτούν στον δρόμο μιας δημοκρατικότερης, διαφανέστερης Ευρώπης, που είναι ικανότερη να αναλάβει δράση. Η Συνθήκη της Λισαβόνας είναι ένα βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση. Επομένως, επιδοκιμάζω το γεγονός ότι συνεχίζεται η επικύρωση. Ωστόσο, πιστεύω επίσης –και εν προκειμένω δεν συμμερίζομαι την άποψή σας, αλλά διαφωνώ– ότι καλό θα ήταν να μιλήσουμε ανοικτά για το γεγονός ότι ήδη υφίσταται μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων. Σκεφθείτε το ευρώ, τη Συμφωνία Σένγκεν, τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και πολλούς άλλους τομείς. Οι ευαισθησίες και οι επιθυμίες των κρατών μελών της ΕΕ αντικατοπτρίζονται στην επιλογή τους για διαφορετικές ταχύτητες στα πράγματα που αναλαμβάνουν από κοινού.

Μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων επιτρέπει στις χώρες που θέλουν να κάνουν περισσότερα πράγματα από κοινού, να το πράξουν, διότι είναι σημαντικό να διατηρήσουμε την οικειοθελή αρχή στην Ευρώπη. Είναι σημαντικό οι χώρες που θέλουν να κάνουν κάτι από κοινού να το πράττουν οικειοθελώς, και όλες οι χώρες να έχουν τη δυνατότητα να συμπράξουν ανά πάσα στιγμή. Καμία χώρα δεν πρέπει να εξαναγκαστεί σε μεγαλύτερο βαθμό αλληλεγγύης.

Μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων καθιστά επίσης ευκολότερη τη συνέχιση των προενταξιακών διαπραγματεύσεων. Πιστεύω ότι είναι λάθος να τιμωρηθούν η Κροατία και η Τουρκία επειδή στην πλειονότητά του ο ιρλανδικός λαός ψήφισε «όχι».

Κύριε Προεδρεύων, είστε λίαν δικαιολογημένα υπερήφανος που η χώρα σας είναι η εστία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι αέναα· είναι οικουμενικά. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι αθλητική εκδήλωση, όχι πολιτική εκδήλωση. Επομένως, πιστεύω ότι είναι λάθος που θέλετε να πάτε στην Κίνα για την τελετή έναρξης, και χαίρομαι που ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ο κ. Pöttering, δεν θα μεταβεί στην Κίνα.

Κύριε Προεδρεύων, επιτρέψτε μου να πω, κλείνοντας, ότι βρήκατε στο έδρανό σας έναν χαιρετισμό από πολλές από τις συναδέλφους βουλευτές του ΕΚ – ένα τριαντάφυλλο και μια επιστολή. Η επιστολή σας ζητά να διαδραματίσετε τον ρόλο που σας αναλογεί, προκειμένου να προωθηθούν περισσότερες γυναίκες στην κορυφή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι γυναίκες εναποθέτουν τις ελπίδες τους σε εσάς, καθ’ ότι είστε ένας «άνδρας των γυναικών». Επιτρέψτε μου να προσθέσω ένα ακόμη αίτημα: ως δημοκρατικά εκλεγμένος εκπρόσωπος, ελπίζω ότι θα μας υποστηρίξετε στο να διασφαλίσουμε ότι αυτό το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δύναται να λάβει μια ανεξάρτητη απόφαση σε σχέση με την έδρα του.

 
  
MPphoto
 
 

  Adam Bielan (UEN). - (PL) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, θέλω καταρχάς να σας εκφράσω τα ειλικρινή μου συγχαρητήρια, καθότι αναλαμβάνετε την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή δεν θα είναι μια εύκολη Προεδρία. Συμπίπτει με μια δύσκολη περίοδο, βεβαίως όμως σας εύχομαι καλή επιτυχία. Η Ιρλανδία απέρριψε τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο ότι η Ιρλανδία θα αλλάξει γνώμη στο μέλλον, σίγουρα όμως είναι απαράδεκτο να επιχειρείται ο επηρεασμός της ιρλανδικής απόφασης μέσω απειλών, όπως ακριβώς οι Γάλλοι και οι Ολλανδοί δεν απειλήθηκαν όταν απέρριψαν τη Συνθήκη πριν από τρία χρόνια και έδωσαν το έναυσμα για τα σημερινά προβλήματα. Οι χώρες της ΕΕ δεν πρέπει να διαιρούνται σε καλύτερες και χειρότερες. Επομένως, σας ευχαριστώ που λέτε σήμερα ότι κανένα από τα 27 κράτη μέλη δεν μπορεί να εξαιρεθεί από την ευρωπαϊκή οικογένεια, όπως ενδεχομένως θα ήθελε να κάνουμε η κυρία που μίλησε πριν από εμένα, η κ. Koch-Mehrin.

Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα επίσης να αδράξω αυτήν την ευκαιρία, προκειμένου να σας ευχαριστήσω για το πρόσφατο άνοιγμα της αγοράς απασχόλησης στη Γαλλία, μεταξύ άλλων, για τους Πολωνούς. Περιμέναμε αρκετό καιρό να συμβεί αυτό – πολύ περισσότερο από ό,τι σε άλλες χώρες, κάλλιο όμως αργά παρά ποτέ.

Κάτι που, δυστυχώς, δεν άκουσα στη σημερινή ομιλία ήταν μια οποιαδήποτε αναφορά στον μεγαλύτερο ευρωπαίο γείτονά μας, την Ουκρανία. Ελπίζω, πάντως, ότι η σύνοδος κορυφής, που προγραμματίζεται για τις 9 Σεπτεμβρίου 2008 στο Evian, θα μας φέρει πολύ πιο κοντά στην υπογραφή συμφωνίας σύνδεσης με την Ουκρανία. Εν πάση περιπτώσει, τώρα ακριβώς έχει ιδιαίτερη σημασία για τους φίλους μας στην Ουκρανία ένα σαφές μήνυμα εκ μέρους μας, ιδίως σε μια στιγμή όπου υπάρχουν περαιτέρω απειλές από τη Ρωσία.

Τέλος, εκ μέρους των εκατομμυρίων Ευρωπαίων που πλήττονται επί του παρόντος από το ολοένα και αυξανόμενο κόστος, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω, κύριε Πρόεδρε, για τις προσπάθειές σας όσον αφορά τη μείωση του ΦΠΑ για τα καύσιμα. Ευελπιστώ ότι κατά τη διάρκεια της γαλλικής Προεδρίας θα επιτύχετε να προσεταιριστείτε άλλους ηγέτες σε σχέση με αυτήν την ιδέα, περιλαμβανομένου του πρωθυπουργού της χώρας μου, της Πολωνίας.

 
  
MPphoto
 
 

  Werner Langen (PPE-DE).(DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να απευθύνω μια απερίφραστη φιλοφρόνηση στον Προεδρεύοντα του Συμβουλίου. Αυτή είναι η 29η Προεδρία του Συμβουλίου που ζω, και πρέπει να πω ανεπιφύλακτα ότι ουδέποτε είδα μια τόσο πειστική παρουσίαση ενός προγράμματος και μιας ευρωπαϊκής ιδέας όπως αυτή, και το λέω αυτό με πάσα ειλικρίνεια.

(Χειροκροτήματα)

Υπήρξε μόνο μία ακόμη φορά που ένας Προεδρεύων του Συμβουλίου έτυχε ακόμα πιο θερμής υποδοχής, αυτό όμως μόνο στην έναρξη της Προεδρίας του. Στο τέλος, δεν τήρησε τίποτα σε σχέση με την ατζέντα. Αυτός ήταν ο βρετανός πρωθυπουργός, ο Τόνι Μπλερ. Είμαστε βέβαιοι, Πρόεδρε Σαρκοζί, ότι θα ολοκληρώσετε την Προεδρία του Συμβουλίου σε ένα εξάμηνο με καλά αποτελέσματα. Ο τρόπος με τον οποίο τα εξηγήσατε όλα σήμερα –ο τρόπος που καταπιαστήκατε με σημεία που έθεσαν οι βουλευτές μας, το γεγονός ότι εξοικειωθήκατε με τους φακέλους και ότι δεν παρουσιάζετε ένα ευχολόγιο, αλλά μια σειρά προτεραιοτήτων που ερείδονται σε στέρεα συλλογιστική– όλα αυτά μου δίνουν την ελπίδα ότι είστε όντως ικανός να διεκπεραιώσετε το φιλόδοξο πρόγραμμά σας.

Αν τίθεται θέμα να συνεργαστούμε μαζί σας για να φέρουμε σε πέρας τη δέσμη για το κλίμα, μπορείτε να υπολογίζετε στη στήριξη αυτού του Κοινοβουλίου. Ωστόσο, φοβούμαι ότι το πιθανότερο είναι πως θα υπάρξουν περαιτέρω προβλήματα εντός του Συμβουλίου, προβλήματα με την ευθύνη του Συμβουλίου και των μεμονωμένων κρατών μελών: ότι οι ποσοστώσεις που προτείνονται δεν θα γίνουν αποδεκτές. Συμφωνούμε, επίσης, μαζί σας ότι πρέπει να γίνεται αναφορά στην πυρηνική ενέργεια σε αυτήν τη δέσμη για το κλίμα. Εδώ σε τούτο το Κοινοβούλιο υπάρχει μια σαφής πλειοψηφία υπέρ της χρήσης της πυρηνικής ενέργειας για μη στρατιωτικούς σκοπούς. Μην αφήνετε να σας μπερδέψουν αυτά τα μπλουζάκια.

Όταν τίθεται θέμα ότι η Γερμανία και η Γαλλία θέλουν να αναλάβουν την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης από κοινού για θέματα περιεχομένου –όχι για μείζονες διακηρύξεις παγκόσμιας πολιτικής φύσης– τότε τασσόμαστε στο πλευρό σας. Πρέπει να σας πω ότι η κ. Koch-Mehrin προφανώς δεν άκουγε όταν εξηγούσατε τους λόγους που υπαγορεύουν τη θέση σας για την Κίνα. Αυτό ήταν ένα μάθημα εξωτερικής πολιτικής προς αυτό το Κοινοβούλιο, και δεν μπορώ παρά να σας ενθαρρύνω να παραμείνετε το ίδιο συνεπής και απαρέγκλιτος σε αυτά τα θέματα όσο και πριν.

 
  
MPphoto
 
 

  Robert Goebbels (PSE).(FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, 10 έθνη παράγουν το 60% των παγκόσμιων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Αυτές οι 10 χώρες περιλαμβάνουν μόνο μία ευρωπαϊκή χώρα – τη Γερμανία. Τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ αντιπροσωπεύουν μόλις το 14% των παγκόσμιων εκπομπών. Οι Ηνωμένες Πολιτείες το 17% η Βραζιλία, η Ρωσία, η Ινδία και η Κίνα έχουν, αθροιστικά, εκπομπές που υπερβαίνουν το ένα τρίτο των παγκόσμιων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι οι ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής θα συνεχίσουν να ματαιοπονούν, αν δεν γίνουν ανάλογες προσπάθειες από τους Αμερικανούς, τους Κινέζους και τα άλλα βιομηχανικά κράτη.

Εν αναμονή μιας ανάλογης συμφωνίας, η Ευρώπη πρέπει να καταπολεμήσει τη διαρροή άνθρακα. Επί του παρόντος, κανένας μεγάλος βιομηχανικός όμιλος δεν πραγματοποιεί επενδύσεις στην Ευρώπη. Η ArcelorMittal κλείνει στη Γαλλία, επενδύει όμως στη Βραζιλία, τη Ρωσία, την Τουρκία, την Ινδία και την Κίνα. Η ThyssenKrupp επενδύει στη Βραζιλία· ο αυστριακός όμιλος Vöest επενδύει στην Ινδία. Στη Βόρεια Αφρική, ανεγείρονται επί του παρόντος 10 εργοστάσια για την παραγωγή υαλοπινάκων επιπλεύσεως για την ευρωπαϊκή αγορά.

Ελλείψει συγκεκριμένης δέσμευσης από τα άλλα βιομηχανικά κράτη, η Ευρώπη πρέπει να επιδείξει την αποφασιστικότητά της για την προάσπιση του βιομηχανικού της ιστού, της βιομηχανικής της τεχνογνωσίας. Η επιβολή θυσιών στους ευρωπαίους πολίτες δεν θα εξυπηρετήσει κανέναν σκοπό, αν ο υπόλοιπος κόσμος δεν ακολουθήσει κατά πόδας.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Jean-Marie Cavada (ALDE).(FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, όπως ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπως πολλοί άλλοι συνάδελφοι βουλευτές, είμαι τέκνο των ερειπίων του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και εκτιμώ τα μάλα το πνεύμα αφοσίωσης από το οποίο εμφορήθηκε ο λόγος σας, που χλευάζει τον σκεπτικισμό. Εκλαμβάνω τον σκεπτικισμό ως κάτι που ανήκει στο πνεύμα του Μονάχου και το οποίο είναι το οξύ που αποδομεί την ευρωπαϊκή βούληση. Για αυτόν τον λόγο, εκτιμώ τα μάλα την ενεργητικότητα που διαπνέει μια ομιλία που, όπως μόλις είπε η κ. Lulling στην τηλεόραση, για παράδειγμα, την βρήκαμε σαφή, ακριβή, δύναμαι δε να πω χωρίς την παραμικρή επιτήδευση, πειστική.

Το δεύτερο πράγμα που θα ήθελα να πω, κύριε Πρόεδρε, είναι ότι βεβαίως έχετε δίκιο και αυτό πρέπει να το πούμε εδώ. Οι φόβοι στην Ευρώπη και οι απειλές σε βάρος της ήταν, βέβαια, πολύ μεγάλοι κατά τη διάρκεια της οικοδόμησής της τη δεκαετία του ’50, ενώ όμως άλλαξε η φύση αυτών των φόβων, εξακολουθεί να υπάρχει προφανώς μεγάλος αριθμός από αυτούς σήμερα. Αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να υπάρξει μια απολύτως αποφασιστική απάντηση.

Με χαροποιούν πολύ οι προτεραιότητες: θα το πω αυτό ειλικρινά, διότι είναι πραγματικές, ιδίως δε η μεταναστευτική πολιτική, της οποίας θα επιληφθεί ο υπουργός σας, ο κ. Hortefeux, πρώην συνάδελφος βουλευτής του ΕΚ. Πριν από δύο χρόνια είχα την τιμή να εκπροσωπήσω το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην ευρω-αφρικανική διάσκεψη στο Ραμπάτ. Για πρώτη φορά συνευρέθηκαν οι χώρες που είχαν τις ίδιες ευθύνες, είτε ως χώρες προέλευσης, είτε ως χώρες διέλευσης, είτε ως χώρες υποδοχής μεταναστών, και, όπως είπε προ ολίγου ο κ. Watson, πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό, ιδίως –και γιατί όχι– μέσω της δομής της Ένωσης για τη Μεσόγειο, να έχουμε μια γενναιόδωρη πολιτική γειτνίασης και επιτήρησης.

Τέλος, κάτι τελευταίο, κύριε Πρόεδρε, μην λησμονείτε ότι ο λόγος που η Ευρώπη ασκεί μοναδική επιρροή σε ολόκληρο τον κόσμο οφείλεται στο ότι είναι λίκνο του πολιτισμού· οφείλεται στο ότι είναι ένας πολιτισμός που κατοχυρώνει τις διαφορές μας· οφείλεται στο ότι ο πολιτισμός αποτελεί τη βάση των πολιτικών μας συστημάτων, και αυτός είναι ο λόγος που μας βλέπουν με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Η ενεργητικότητά σας πιθανότατα θα χρειαστεί, αν όντως πρόκειται να επιδείξουμε αποφασιστικότητα και σε αυτό το πεδίο πολιτισμού.

 
  
MPphoto
 
 

  Jan Zahradil (PPE-DE).(CS) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα καταρχάς να εκφράσω την εκτίμησή μου για το γεγονός ότι η Γαλλία άνοιξε την αγορά απασχόλησής της στα νέα κράτη μέλη από 1ης Ιουλίου και, επομένως, ήρε ένα από τα τελευταία εμπόδια μεταξύ των παλαιών και των νέων κρατών μελών. Ελπίζω μόνο ότι η κ. Μέρκελ θα ακολουθήσει αυτό το παράδειγμα. Η Γαλλία, η Τσεχική Δημοκρατία και η Σουηδία προετοίμασαν από κοινού ένα 18μηνο πρόγραμμα Προεδρίας, και χαίρομαι που σε αυτό τίθεται ως προτεραιότητα το ζήτημα της ενέργειας, που είναι απολύτως καίριας σημασίας, καθώς και το ζήτημα της αναθεώρησης της κοινής γεωργικής πολιτικής, διότι αυτό αφορά το χρηματοδοτικό πλαίσιο για μετά το 2013 και, επομένως, το πόσα χρήματα θα έχουμε στη διάθεσή μας στο μέλλον. Εκτιμώ το γεγονός ότι η Γαλλία θέλει να επιλύσει αυτά τα τρέχοντα ζητήματα και προβλήματα, διότι αυτό ανησυχεί και ενδιαφέρει τους πολίτες.

Σε ό,τι αφορά τα θεσμικά θέματα, δεν μιλώ ως μέλος του ΕΛΚ, αλλά ως μέλος των Ευρωπαίων Δημοκρατών, επομένως πιθανόν δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι δεν θα συμφωνήσουμε πλήρως εν προκειμένω. Πιστεύω ότι δεν πρέπει να σταθούμε μπροστά στη Συνθήκη της Λισαβόνας, όπως ο λαγός που εγκλωβίζεται στους προβολείς ενός αυτοκινήτου. Δεν είναι το τέλος του κόσμου και δεν επιθυμούμε να δημιουργήσουμε ατμόσφαιρα κρίσης, επομένως η κατάσταση πρέπει να επιλυθεί με ηρεμία, χωρίς καμία πολιτική πίεση, χωρίς καθόλου νομικά τερτίπια και σύμφωνα με τους δικούς μας κανόνες. Αυτοί οι κανόνες αναφέρουν ότι καμία συνθήκη δεν μπορεί να τεθεί σε ισχύ χωρίς ομόφωνη απόφαση και, επί του παρόντος, δεν διαθέτουμε ανάλογη συμφωνία. Δεν πιστεύω ότι είναι αδύνατον να διευρυνθούμε περαιτέρω χωρίς τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Πιστεύω ότι τουλάχιστον η Κροατία μπορεί να γίνει δεκτή στην Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Παρομοίως, δεν πιστεύω ότι πρέπει να επιλέξουμε μεταξύ Νίκαιας ή Λισαβόνας. Αναμφίβολα διαθέτουμε αρκετές εναλλακτικές επιλογές και πρέπει να είμαστε ικανοί να τις εξετάσουμε νηφάλια και χωρίς υστερία και να επιλύσουμε την κατάσταση. Σε κάθε περίπτωση, κύριε Πρόεδρε, σας εύχομαι κάθε επιτυχία στην Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 
  
MPphoto
 
 

  Pasqualina Napoletano (PSE).(IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, παρακολουθήσαμε την πρωτοβουλία Ένωση για τη Μεσόγειο, στην οποία θα εστιάσει η σύνοδος κορυφής του Παρισιού την ερχόμενη Κυριακή, και ελπίζουμε ότι η πρωτοβουλία θα είναι επιτυχής.

Θα ήθελα, ωστόσο, να διευκρινίσω ορισμένα πράγματα. Αυτή η πρωτοβουλία στοχεύει στην ενίσχυση της πολυμερούς ευρωμεσογειακής διάστασης. Πιστεύω ότι αυτό είναι σωστό και ότι πρέπει να κινηθούμε προς αυτήν την κατεύθυνση. Πιστεύω, όμως, ότι αν υπάρχει μια πολιτική που απαιτεί κριτική αποτίμηση, αυτή είναι η πολιτική γειτονίας έναντι των νότιων χωρών, διότι η πολιτική γειτονίας θέτει στην πράξη σε μεταξύ τους ανταγωνισμό χώρες που είναι πολύ διαιρεμένες. Επομένως, πρέπει να εργαστούμε για την ολοκλήρωση μεταξύ αυτών των χωρών και μεταξύ, αφενός, αυτών των χωρών και, αφετέρου, της Ευρώπης, να διοχετεύσουμε πόρους σε αυτό.

Θα σας το πω ανοικτά αυτό, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, ότι πραγματικά δεν εκτιμήσαμε –το λέω δε αυτό, επίσης, στον Πρόεδρο Barroso– που σταματήσατε τη χρηματοδότηση του προγράμματος για τα οπτικοακουστικά στη Μεσόγειο, του Audiovisuel Méditerranée, το οποίο ήταν το μόνο μέσο πολιτιστικής συμπαραγωγής. Είπατε ότι υπάρχει μια ευρωπαϊκή πολιτιστική εξαίρεση, θα προσέθετα όμως, κύριε Πρόεδρε, ότι υπάρχει μια ευρωμεσογειακή πολιτιστική εξαίρεση. Αν εξετάσετε τους κορυφαίους είκοσι διανοούμενους στον κόσμο, στους δέκα πρώτους θα βρείτε πολλούς με μουσουλμανική κουλτούρα και πάρα πολλούς ευρωμεσογειακής καταγωγής.

Επομένως, ας βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο για να δημιουργήσουμε αποτελεσματικές πολιτικές, ώστε να αλλάξουν οι ζωές πολλών ανθρώπων σε αυτές τις χώρες, ιδίως των νέων και των γυναικών, που εναποθέτουν ελπίδες στην Ευρώπη. Δεν χρειαζόμαστε καλούς μαθητές: πρέπει να αλλάξουμε την πραγματικότητα αυτής της σχέσης και το Κοινοβούλιο είναι καθ’ όλα έτοιμο να συνεργαστεί με την Προεδρία σας, αν προτίθεστε να πορευτείτε προς αυτήν την κατεύθυνση.

 
  
MPphoto
 
 

  José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra (PPE-DE).(ES) Κύριε Πρόεδρε, οι προτεραιότητες της γαλλικής Προεδρίας της ΕΕ είναι πραγματιστικές προτεραιότητες, που κατά τη γνώμη μου είναι αρκούντως ικανές να απαντήσουν σε ό,τι έλεγε ο κ. Durão Barroso, ο Πρόεδρος της Επιτροπής, στις επικρίσεις ότι η Ευρώπη είναι αδύναμη και ανίκανη να ανταποκριθεί στις καθημερινές έγνοιες των πολιτών μας: στο συνταγματικό πρόβλημα, τις τιμές των τροφίμων και της ενέργειας, την Ευρώπη της άμυνας και τη μετανάστευση.

Σήμερα, ο θάνατος ενός μετανάστη σε ένα φορτηγό-ψυγείο στη Σήραγγα της Μάγχης, ή το να τον πετάνε στη θάλασσα από ένα αυτοσχέδιο πλεούμενο που κατευθύνεται προς τα Κανάρια –όπως συνέβη μόλις πριν από λίγες ώρες– αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες σύγχρονες τραγωδίες. Αποτελεί ένα σοβαρό και επείγον πρόβλημα και η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να δώσει μια ενδεδειγμένη απάντηση.

Ο Πρόεδρος της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, ο κ. Daul, μίλησε για την ανάγκη να κινητοποιήσουμε την πολιτική βούληση και νομίζω ότι σε αυτήν την Προεδρία σίγουρα δεν λείπει η πολιτική βούληση.

Ωστόσο, κύριε Πρόεδρε, η πολιτική βούληση είναι αναγκαία, αλλά όχι αρκετή: μετράνε και οι περιστάσεις, ακόμη δε και αν παρέρχονται, βραχυπρόθεσμα ή προσωρινά, ενόσω υφίστανται μας επηρεάζουν και θέτουν περιορισμούς σε εμάς, επικροτώ δε το γεγονός ότι ο Πρόεδρος Σαρκοζί είπε ότι πρέπει να μετουσιώσουμε τις περιστάσεις σε ευκαιρίες.

Λυπούμαι για το γεγονός ότι ο κ. Schulz δεν είναι εδώ μαζί μας τώρα, διότι όταν μίλησε για τον αθλητισμό, μας υπενθύμισε μια συγκεκριμένη περίσταση. Θα ήθελα η κίτρινη φανέλα να είναι και πάλι ισπανική, όπως συνέβη στην πρώτη φάση του Γύρου της Γαλλίας.

Έχετε, πάντως, δίκιο, κύριε Προεδρεύων, ότι όντως πρέπει να υπάρχει μια ευρωπαϊκή διάσταση στον αθλητισμό, αρκετοί δε βουλευτές του ΕΚ μου ζήτησαν να σας διαβιβάσω ένα αίτημα, προκειμένου να εξετάσετε αν ενδείκνυται οι γάλλοι αθλητές και αθλήτριες που πρόκειται να λάβουν μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, θέμα που το συζητήσαμε σήμερα εδώ, να φορούν ένα σήμα της ΕΕ δίπλα από την εθνική σημαία, ούτως ώστε τα άλλα κράτη μέλη να μπορούν σε προαιρετική βάση να συμμετάσχουν σε αυτήν την πρωτοβουλία.

Κύριε Προεδρεύων, ελπίζουμε ότι η γαλλική Προεδρία θα είναι ικανή να συνενώσει τις δυνάμεις και να σφυρηλατήσει συναινέσεις, ούτως ώστε, όπως προτείνατε, η Ευρωπαϊκή Ένωση να μπορέσει να πάει εμπρός αποφασιστικά στη διάρκεια της Προεδρίας σας.

 
  
MPphoto
 
 

  Harlem Désir (PSE).(FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, θέλατε να θέσετε την Προεδρία σας υπό την αιγίδα της Ευρώπης που προστατεύει, και νομίζω ότι όντως υπάρχει πολύ υψηλή προσδοκία μεταξύ των ευρωπαίων πολιτών. Ωστόσο, αυτός είναι ο λόγος που εν προκειμένω υφίσταται μια αντίφαση –και αντιληφθήκατε το καίριο μήνυμα της Σοσιαλιστικής Ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο– σε σχέση με το γεγονός ότι στην κοινωνική διάσταση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης δεν έχει δοθεί το καθεστώς μίας εκ των τεσσάρων βασικών προτεραιοτήτων της Προεδρίας σας.

Μάλιστα, όπως είδαμε σε πρόσφατα δημοψηφίσματα, οι πολίτες ερωτώνται σχετικά με τα θεσμικά όργανα και τις συνθήκες, στην πράξη όμως απαντούν με βάση την πρόοδο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και, εν τέλει, των πολιτικών της Ευρώπης. Νομίζω ότι η ανισορροπία που δημιουργήθηκε τα τελευταία χρόνια μεταξύ της προόδου της οικονομικής ολοκλήρωσης –που επιδιώχθηκε και αυτό είναι καλό πράγμα– και της στασιμότητας της κοινωνικής διάστασης, εξηγεί επίσης αυτήν την απογοήτευση των πολιτών της Ένωσης, αυτήν τη δυσαρέσκεια έναντι των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων.

Αυτός είναι ο λόγος που το πρόβλημα δεν είναι να πούμε ότι η Ευρώπη πρέπει να εμπλακεί σε όλα τα κοινωνικά θέματα, αλλά μάλλον ότι αφ’ ης στιγμής υφίσταται μια ενιαία αγορά, περιλαμβανομένης μιας ενιαίας αγοράς εργασίας, πρέπει να υπάρχουν κοινοί κανόνες για την καταπολέμηση των ανισοτήτων, που αλλιώς οδηγούν σε κοινωνικό ντάμπινγκ, πρέπει να διασφαλίσουμε δε ότι τα στοιχεία σύγκλισης στοχεύουν σε υψηλότερο κοινό παρονομαστή, προς το καλύτερο, αντί να παρασύρουν προς τα κάτω τις κοινωνικές καταστάσεις.

Η Επιτροπή δημοσίευσε μόλις μια κοινωνική ατζέντα, αν όμως το Συμβούλιο δεν δεσμευτεί σε ορισμένα συγκεκριμένα ζητήματα –μιλήσατε για μια συγκεκριμένη Ευρώπη– για την ενίσχυση των εξουσιών των ευρωπαϊκών ομάδων εργασίας, για την προστασία των εποχικών εργαζόμενων, για τη βελτίωση της οδηγίας σχετικά με την απόσπαση των εργαζομένων ούτως ώστε –και αυτό πρέπει να προστεθεί– να υπάρχει μια οδηγία για την προστασία των δημοσίων υπηρεσιών και των κοινωνικών υπηρεσιών προς το γενικό συμφέρον, τότε δεν θα υπάρξει απόκριση σε αυτήν την ανάγκη για προστασία.

Μία από τις προτεραιότητές σας είναι η Ευρώπη της μετανάστευσης, αλλά η Ευρώπη της μετανάστευσης δεν μπορεί να υποβαθμιστεί σε μια Ευρώπη των εξώσεων. Αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να προσθέσουμε αυτό το σύμφωνο ένταξης, για το οποίο μιλήσαμε με τον κ. Hortefeux – και ένα σύμφωνο για την ανάπτυξη. Μόλις επιστρέψατε από την Ομάδα των 8 (G8) η Ευρώπη και ορισμένα άλλα κράτη μέλη, περιλαμβανομένης της Γαλλίας, κατηγορήθηκαν ότι δεν εκπληρώνουν τις δεσμεύσεις τους σε ό,τι αφορά τη δημόσια αναπτυξιακή βοήθεια. Διασφαλίστε ότι στη διάρκεια της Προεδρίας σας θα εκπληρωθεί αυτή η δέσμευση να κινηθούμε προς τον στόχο του 0,7% του ΑΕγχΠ, πράγμα το οποίο θα είναι πολύ πιο αποτελεσματικό από την επαίσχυντη «οδηγία για τις επιστροφές» στο να συμβάλει στη διαχείριση της διεθνούς μετανάστευσης κατά τρόπο πιο αποτελεσματικό.

 
  
MPphoto
 
 

  Jerzy Buzek (PPE-DE). - (PL) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, συμφωνώ με τον Προεδρεύοντα. Αυτή είναι μια δύσκολη στιγμή για την Ευρώπη. Ο καθένας από εμάς το νιώθει αυτό σε προσωπικό επίπεδο, εμού περιλαμβανομένου. Όταν ήμουν υπεύθυνος για τις διαπραγματεύσεις της χώρας μου ενόψει της ένταξής της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έκανα ό,τι μπορούσα για να διασφαλίσω ότι η μελλοντική ευρωπαϊκή συνεργασία θα εξελισσόταν ομαλά. Θα ήθελα επίσης να τονίσω ότι σήμερα, ευτυχώς, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με την υποστήριξη της Πολωνίας έναντι της ΕΕ και της Συνθήκης. Στη μεγάλη του πλειονότητα το πολωνικό κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ της Συνθήκης, σχεδόν δε το 80% των Πολωνών είναι υπέρ της ιδιότητας του μέλους στην ΕΕ.

Υποστηρίζω την εκτίμηση του Προεδρεύοντα. Πρέπει να ενεργήσουμε για τους πολίτες και εξ ονόματος των πολιτών μας. Εμείς οι πολιτικοί έχουμε ως προτεραιότητα μια δέσμη για την ενέργεια και το κλίμα, πρέπει όμως να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να διασφαλίσουμε ότι η εφαρμογή της δεν θα πλήξει τους Ευρωπαίους με υψηλές τιμές και απώλεια ανταγωνιστικότητας για την οικονομία μας. Αυτή η δέσμη πρέπει να εγκριθεί πολύ σύντομα, θα ήταν όμως κακό η ταχύτητα να προηγείται της περίσκεψης. Η μας δέσμη πρέπει να αποτελεί την απόδειξη του ηγετικού μας ρόλου στην καταπολέμηση της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Συμφωνώ ότι το χρειαζόμαστε αυτό, πρώτα στο Πόζναν και αργότερα στην Κοπεγχάγη, αυτή όμως η δέσμη δεν πρόκειται να χρησιμεύσει ως παράδειγμα για κανέναν. Κανένας δεν θα την τηρήσει, αν η ευρωπαϊκή οικονομία αποτύχει στην εφαρμογή της. Χαίρομαι, επομένως, που βλέπετε αυτούς τους κινδύνους, κύριε Προεδρεύων, και που πιστεύετε ότι οι αρχές που διέπουν την εμπορία εκπομπών αερίων –διότι περί αυτού ακριβώς πρόκειται κατά βάση– θα αναδιαρθρωθούν με καλή πίστη. Όντως διαθέτουμε εμπειρία. Ο κανονισμός REACH τροποποιήθηκε σε σημαντικό βαθμό στο Κοινοβούλιο, με την εμπλοκή του Συμβουλίου και της Επιτροπής, προς όφελος όλων. Μπορούμε να ακολουθήσουμε τον ίδιο δρόμο.

Κύριε Προεδρεύων, επιτρέψτε μου να σας συγχαρώ που αδράξατε το χαλινό της Ευρώπης. Σας εύχομαι καλή επιτυχία στα δύο πλέον σημαντικά θέματα για τους επόμενους έξι μήνες: τη Συνθήκη, καθώς και τη δέσμη για την ενέργεια και το κλίμα.

 
  
MPphoto
 
 

  Enrique Barón Crespo (PSE).(FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, πρέπει να αρπάξετε από τα κέρατα τον ταύρο της αμφιβολίας σε ό,τι αφορά τη Λισαβόνα· η Γαλλία έχει ήδη πολύ μεγάλη εμπειρία στην τέχνη του να προωθεί ενίοτε την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και ενίοτε να την ωθεί όπισθεν. Σας ζητώ να βρείτε μια λύση για τους Ιρλανδούς, σεβόμενος παράλληλα τη συντριπτική πλειονότητα των Ευρωπαίων, κάτι που επίσης μετράει.

Θα ήθελα να πω, επίσης, ότι από κοινωνική άποψη, στη Συνθήκη της Λισαβόνας υπάρχει ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, υπάρχει το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο. Επομένως, για παράδειγμα, ήδη συγκεντρώθηκαν περισσότερες από ένα εκατομμύριο υπογραφές από Ευρωπαίους με ειδικές ανάγκες, που αντιπροσωπεύουν ένα στα τέσσερα νοικοκυριά και είναι υπέρ της Συνθήκης, διότι αίρει διακρίσεις αιώνων. Διαθέτετε, επομένως, υποστήριξη για να προχωρήσετε εμπρός και να εντάξετε το κοινωνικό μοντέλο.

Σε ό,τι αφορά τη μετανάστευση, απευθυνθήκατε στην Αριστερά, θα αναγνωρίσετε όμως επίσης ότι αριστερές κυβερνήσεις είχαν ιδέες που σας έδωσαν τη δυνατότητα να προετοιμάσετε μια λιγότερο κλειστή και περισσότερο προοδευτική δέσμη, που πιστεύω ότι το Κοινοβούλιο μπορεί να βελτιώσει περαιτέρω, πρέπει όμως να εργαστούμε επίμονα σε αυτό το θέμα.

Επίσης, κύριε Πρόεδρε –και αυτό συνδέεται άμεσα με τη μετανάστευση– μιλήσατε για την ΚΓΠ, δεν αναφέρατε όμως τη Ντόχα· εντούτοις, είναι σημαντικό να έχει τη δυνατότητα η ενωμένη Ευρώπη να βρει μια λύση και να ανταποκριθεί στους Στόχους της Χιλιετίας, διότι πρόκειται για την ίδια δέσμη· το ζητούμενο είναι να εκμεταλλευτούμε την οικονομική μας δυνατότητα, προκειμένου να ωθήσουμε στην πρόοδο ολόκληρη την ανθρωπότητα.

 
  
MPphoto
 
 

  Stefano Zappalà (PPE-DE).(IT) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κυρίες και κύριοι, ως επικεφαλής της ιταλικής αντιπροσωπείας της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, χαίρομαι που αναλάβατε το πηδάλιο της Ευρώπης και χαίρομαι για ό,τι είπατε. Εκπέμπετε ενθουσιασμό και υπερηφάνεια. Πιστεύετε εσείς ο ίδιος και πείθετε τους πολίτες να πιστέψουν σε έναν θεσμό, την Ευρώπη, που έχει πολλά προβλήματα και χρειάζεται πραγματικά πεφωτισμένους και υποψιασμένους ηγέτες, ιδιότητες που δείξατε ότι διαθέτετε.

Η Ιταλία ανέκαθεν είχε ισχυρούς πολιτιστικούς και κοινωνικούς δεσμούς με τη Γαλλία: δύο χώρες που κατέβαλαν μείζονες θυσίες για να θεμελιώσουν και να οικοδομήσουν την Ευρώπη, την οποία πλέον έχουν καθήκον να αναπτύξουν όλα τα μέλη της. Όλοι όσοι εργάζονται σε αυτό το θεσμικό όργανο γνωρίζουν πόσες πολλές δυσκολίες μπορούμε να συναντήσουμε καθώς προωθούμε τη διαδικασία ανάπτυξης και ολοκλήρωσης, διότι αυτή η διαδικασία πρέπει να οικοδομηθεί μεταξύ ατόμων με διαφορετικές ιστορίες, κουλτούρες, κοινωνική θέση και παραδόσεις. Οι καιροσκοπικές από πολιτική άποψη θέσεις που μόλις τώρα εξέφρασε ο κ. Schulz σχετικά με τη σημερινή λίαν δημοφιλή ιταλική κυβέρνηση σίγουρα δεν βοηθούν. Ωστόσο, είναι μια διαδικασία που πρέπει να προωθηθεί, παρά τις απογοητεύσεις που αυτό ενίοτε ενέχει.

Η Συνθήκη της Λισαβόνας, μια εξαίρετη συνθήκη, είναι στην αφάνεια και θα απαιτηθεί πολλή καλή θέληση για να την επαναφέρουμε στο προσκήνιο, αν θέλουμε πράγματι να αποφύγουμε την περιθωριοποίηση εκείνων που δεν την κατάλαβαν. Ωστόσο, όντως συμφωνώ με ό,τι είπατε: πριν από οποιαδήποτε περαιτέρω διεύρυνση, πρέπει να καθορίσουμε νέους κανόνες, χωρίς όμως να αφήσουμε την Ιρλανδία αποκομμένη. Πρέπει να ρυθμιστεί το κύμα της μετανάστευσης στην Ευρώπη, ιδίως σε ορισμένα κράτη μέλη, και κυρίως στη χώρα μου και στις μεσογειακές χώρες, και πρέπει να το θεωρήσουμε κοινό πρόβλημα, και όχι αιτία για να προβαίνουμε σε διακρίσεις ή μάλιστα να εκμεταλλευόμαστε την κατάσταση τιμωρώντας χώρες που ήδη κάνουν τόσες πολλές θυσίες. Οι πολίτες των χωρών μας πρέπει να διαφυλαχθούν και πρέπει να οικοδομηθεί η ένταξη σε λογική βάση.

Κύριε Προεδρεύων, η ιταλική κυβέρνηση και οι πολίτες παρακολουθούν με προσοχή και εμπιστοσύνη τη θητεία σας, έχοντας τη βεβαιότητα ότι η ιστορία και η κοινωνική θέση που εκφράζετε σήμερα θα εμφυσήσουν ελπίδα και ανάπτυξη στην Ευρώπη.

 
  
MPphoto
 
 

  Zita Gurmai (PSE). - (HU) Τρία πράγματα – καθώς είμαι η μοναδική ομιλήτρια από την ανατολική πλευρά του Τείχους του Βερολίνου. Με απογοήτευσε το γεγονός ότι στην ομιλία του Προέδρου δεν έγινε αναφορά στις ίσες ευκαιρίες. Ευτυχώς, κύριε Προεδρεύων, εμείς οι γυναίκες από επτά πολιτικές ομάδες περιγράψαμε με ακρίβεια τι ζητάμε σε μια επιστολή: είναι το λουλούδι, είναι το λουλούδι μας για εσάς, αγαπητέ Πρόεδρε.

Πρώτον, επικροτώ τις προσπάθειες της γαλλικής Προεδρίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο προς το συμφέρον της κοινωνικής ισότητας των φύλων, ταυτόχρονα όμως φαίνεται αντιφατικό ότι κλείνουν οι τοπικοί θεσμοί που επιλαμβάνονται των θεμάτων των ίσων ευκαιριών. Μήπως προτείνεται σε ευρωπαϊκό επίπεδο πολιτική διάφορη αυτής που εφαρμόζει η Γαλλία;

Δεύτερον: ο Πρόεδρος πληροφόρησε τους γάλλους πολίτες ότι θα δημιουργηθούν 350 000 θέσεις σε νηπιαγωγεία εντός της επόμενης πενταετίας. Αυτό είναι ένα σημαντικό μέτρο, αφού παρέχει ίσες ευκαιρίες για τους άνδρες και τις γυναίκες στην αγορά εργασίας και τους παρέχει μια ευκαιρία ώστε να συνδυάσουν εργασιακό και οικογενειακό βίο. Η καλή ποιότητα, το χαμηλό κόστος και η πρόσβαση για όλους είναι θεμελιώδους σημασίας για αυτό, αφού είναι ένα μέσο για ίσες ευκαιρίες και ένταξη.

Σε ό,τι αφορά το θέμα του οικογενειακού βίου, θεωρεί ο Προεδρεύων ότι οι γυναίκες θα είναι ικανές να συνδυάζουν τις εργασιακές και οικογενειακές τους δραστηριότητες, αν εργάζονται 65 ώρες την εβδομάδα; Οι γυναίκες είναι περισσότερο ανυπεράσπιστες στον εργασιακό χώρο και γενικά δεν είναι μέλη επαγγελματικών οργανώσεων.

Πράγματι, χρειαζόμαστε μια κοινή ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική, πρέπει όμως να θέτει προς συζήτηση τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των πολιτών και των μεταναστών. Η μεταναστευτική πολιτική πρέπει να συμπληρωθεί με την πολιτική ένταξης στην εθνικότητα υποδοχής. Σας ευχαριστώ πολύ.

 
  
MPphoto
 
 

  Ιωάννης Βαρβιτσιώτης (PPE-DE). - Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, περίμενα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τη σημερινή σας ομιλία. Η τοποθέτησή σας σήμερα με έπεισε ότι θα ταράξετε τα λιμνάζοντα νερά το εξάμηνο της Προεδρίας σας.

Ολόκληρος ο κόσμος βρίσκεται μπροστά σε μια από τις μεγαλύτερες οικονομικές κρίσεις των τελευταίων δεκαετιών. Η Ευρώπη όμως αντιμετωπίζει και τις δικές της κρίσεις.

Είναι προφανές ότι σήμερα η Ευρώπη των 27 δεν μπορεί να λειτουργήσει με τους κανόνες της Ευρώπης των 15. Αυτή είναι η θεσμική κρίση που περνάει η Ευρώπη. Είναι ακόμη προφανές ότι σήμερα ορισμένα κράτη μέλη δεν επιθυμούν την πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης και δεν επιθυμούν να υλοποιηθεί το όραμα των προκατόχων μας. Αυτή είναι κρίση ταυτότητας. Και η μεν θεσμική κρίση θα λυθεί. Πώς όμως θα λυθεί η κρίση ταυτότητας;

Φοβάμαι ότι μόνο μία λύση υπάρχει: Να προχωρήσουν τα κράτη μέλη που επιθυμούν την πολιτική εναρμόνιση και να μείνουν πίσω τα κράτη μέλη που βλέπουν την Ευρώπη μόνον ως οικονομική ένωση. Φοβάμαι μάλιστα ότι αν δεν προχωρήσουμε σ’ αυτή τη λύση, η Ευρώπη κάποια στιγμή δεν θα παίζει κανένα ρόλο στη διεθνή σκακιέρα.

Οι κρίσεις μπορούν να οδηγήσουν σε μεγάλα άλματα. Αυτό όμως προϋποθέτει τόλμη. Νομίζω ότι και όραμα έχετε και τόλμη έχετε. Τολμήστε!

 
  
MPphoto
 
 

  Othmar Karas (PPE-DE).(DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, υποστηρίζω πλήρως τον βασικό σας προσανατολισμό. Πιστεύω ότι είστε ο κατάλληλος Προεδρεύων σε μια άκρως ευαίσθητη στιγμή, με την αναγκαία ευαισθησία για τις ανησυχίες των ανθρώπων και την αποφασιστικότητα να ηγηθείτε και να συμφιλιώσετε. Όταν απαντούσατε τα ερωτήματα, δεν τα φορτώσατε αλλού και είπατε τα σύκα, σύκα. Δεν είσαστε ρίψασπις, αλλά αντιμετωπίζετε κατά μέτωπο τα πράγματα.

Θέλω να τονίσω με ιδιαίτερη έμφαση την ισχυρή σας δέσμευση προς την κοινοβουλευτική δημοκρατία. Αυτή η δέσμευση είναι ιδιαίτερα σημαντική σε αυτούς τους καιρούς διότι, σε αρκετά κράτη μέλη –περιλαμβανομένης της πατρίδας μου, της Αυστρίας– βιώνουμε τον αγώνα μέχρι τελικής πτώσεως μεταξύ άμεσης δημοκρατίας και κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και, επομένως, στα ευρωπαϊκά θέματα, βιώνουμε την εξουδετέρωση των κοινοβουλίων στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες. Ας συμπαραταχθούμε υπέρ της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και κατά της εξουδετέρωσής της.

(Χειροκροτήματα)

Θεωρώ, επίσης, σημαντικό το γεγονός ότι αντιμετωπίσατε ευθέως τη δειλία ή, θα μπορούσε να πει κανείς, τα δύο μέτρα και δύο σταθμά πολλών κυβερνήσεων και μελών κυβερνήσεων σε σχέση με τις κοινές ευρωπαϊκές τους ευθύνες, δεδομένου ότι αυτά τα δύο μέτρα και δύο σταθμά είναι μία από τις κύριες αιτίες της έλλειψης εμπιστοσύνης και των αλληλοκατηγοριών στις οποίες πρέπει να βάλουμε ένα τέλος. Δεν απαιτούμε από τους πάντες να είναι τολμηρότεροι, απαιτούμε όμως από όλους να είναι έντιμοι και να εμφορούνται από αρχές.

Θα ήθελα να θίξω τρία ακόμα σημεία. Το πρώτο αφορά τη θέση σας για τη Συνθήκη. Δεν είσαστε σαν λαγός που τον εγκλώβισαν οι προβολείς αυτοκινήτου, δεν αναμένετε την Ιρλανδία, αλλά συνεχίζετε τη διαδικασία επικύρωσης, ενώ παράλληλα προσεγγίζετε την Ιρλανδία. Πιστεύω ακράδαντα ότι πρέπει να συμφωνήσουμε σε μια διευθέτηση με την Ιρλανδία μόνο αφού επικυρώσουν τη Συνθήκη και τα υπόλοιπα 26 κράτη μέλη.

Ωστόσο, δεν πρέπει να αφήσουμε την Κροατία να τα βγάλει πέρα μόνη της. Επικροτώ τη δέσμευσή σας να ανοίξουμε όλα τα κεφάλαια μέχρι το τέλος του χρόνου. Χρειαζόμαστε, επίσης, ένα χρονοδιάγραμμα για την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Θέλω να ζητήσω από το Συμβούλιο να λάβει μια απόφαση για τον νόμο για τις μικρές επιχειρήσεις στη σύνοδο κορυφής του Δεκεμβρίου, καθώς οι κύριες αρμοδιότητες εμπίπτουν στο πεδίο των κρατών μελών. Χρειαζόμαστε νομικά δεσμευτικές πράξεις και όχι μία ακόμη δημόσια πολιτική δήλωση.

 
  
MPphoto
 
 

  Genowefa Grabowska (PSE). - (PL) Κύριε Πρόεδρε, έχω μερικά καλά νέα από την Πολωνία. Σήμερα, κύριε Πρόεδρε, διεξάγεται συζήτηση στο πολωνικό κοινοβούλιο, που θα κορυφωθεί με ένα ψήφισμα, το οποίο θα παρακινεί τον πολωνό Πρόεδρο να εκπληρώσει το συνταγματικό του χρέος και να υπογράψει τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Αυτή είναι η βούληση του πολωνικού λαού, που σε ποσοστό 80% υποστηρίζει την Ευρωπαϊκή Ένωση και είναι λίαν ευτυχής που ανήκει στην ΕΕ. Δείξτε μου ένα άλλο κράτος όπου είναι τόσο υψηλή η στήριξη προς την ΕΕ. Αυτό είναι ένα μήνυμα ότι η Πολωνία θα εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της σε σχέση με τη Συνθήκη.

Σε ό,τι αφορά ένα άλλο θέμα: έχω ένα αίτημα προς εσάς, κύριε Πρόεδρε. Θα μπορούσατε να μεριμνήσετε να συμπεριληφθεί η κατάσταση των παιδιών στην Ευρωπαϊκή Ένωση στην ατζέντα και να ορίσετε έναν διαμεσολαβητή, έναν συνήγορο για τις υποθέσεις των παιδιών, κατά το πρότυπο του ευρωπαίου διαμεσολαβητή για τα ανθρώπινα δικαιώματα; Θα θέλαμε να καταλήξει το Συμβούλιο σε συμφωνία και να αποδεχθεί αυτόν τον θεσμό, που τόσο μεγάλη ανάγκη έχει η Ευρώπη.

 
  
MPphoto
 
 

  Hartmut Nassauer (PPE-DE).(DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, αν ήθελα να συνοψίσω τούτη την πρωινή συζήτηση, θα έλεγα ότι είναι καλό που η Γαλλία κατέχει την Προεδρία αυτήν την ώρα και είναι καλό, Πρόεδρε Σαρκοζί, που καταλαμβάνετε τη θέση του Προεδρεύοντος του Συμβουλίου. Αυτή είναι μια καλή ημέρα για την Ευρώπη και για τούτο το Κοινοβούλιο, καθώς για πρώτη φορά εδώ και πολύ καιρό έχουμε ενώπιόν μας κάποιον ο οποίος μιλά για την Ευρώπη με πάθος, όχι απλά με καλά επιχειρήματα. Ίσως αυτό να είναι εκείνο ακριβώς που χρειαζόμαστε για να μεταπείσουμε τους Ιρλανδούς και να ξανακερδίσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών μας: πάθος και ορθή κρίση, η δε ορθή κρίση συνεπάγεται, μεταξύ άλλων, ότι η Ευρώπη αυτοπεριορίζεται εντός ορισμένων ορίων.

Θα ήθελα να σας δώσω «το μυστικό της επιτυχίας»: χρειαζόμαστε όχι μόνο τη Συνθήκη στην Ιρλανδία, αλλά και μια νέα θεώρηση περί επικουρικότητας. Χρειαζόμαστε σύνορα για την Ευρώπη σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο, χρειαζόμαστε όμως σύνορα και εντός της Ευρώπης. Μια νέα θεώρηση περί επικουρικότητας θα οδηγήσει σε ανανεωμένη επιδοκιμασία της Ευρώπης· συμφωνώ απολύτως με τον Πρόεδρο Barroso επ’ αυτού. Καλή επιτυχία, Πρόεδρε Σαρκοζί.

 
  
MPphoto
 
 

  Marian Harkin (ALDE). - (EN) Κύριε Πρόεδρε, καλωσορίζω τον Πρόεδρο Σαρκοζί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αναμφίβολα εκτίμησα τη μελετημένη και καλά τεκμηριωμένη παρέμβασή του.

Ως ιρλανδή βουλευτής του ΕΚ, θα τον καλωσορίσω επίσης όταν επισκεφθεί την Ιρλανδία ως Πρόεδρος της ΕΕ, ως ο Πρόεδρος που κάνει συγκεκριμένα βήματα για να βελτιώσει τις ζωές των πολιτών. Αυτό ήταν σαφές από τις προτεραιότητές του.

Εκτιμώ, επίσης, τα σχόλιά του για την ασφάλεια των τροφίμων και για την επιδίωξη εξεύρεσης ισορροπίας μεταξύ της επιβολής κανονισμών και περιορισμών στους δικούς μας επιχειρηματίες και αγρότες. Όπως είπε ο ίδιος, παροχή προστασίας χωρίς προστατευτισμό.

Μπορούσα να ακούσω στην παρουσίασή του και στη φωνή του τη δέσμευσή του έναντι της Ευρώπης. Εγώ και πάρα πολλοί ιρλανδοί πολίτες συμμεριζόμαστε αυτήν τη δέσμευση. Μίλησε για την ανάγκη υπέρβασης των δυσκολιών μας. Αυτό θα απαιτήσει χρόνο και βούληση για συμβιβασμό από όλες τις πλευρές. Δεν μπορεί να τεθεί καμία προθεσμία.

Ως ένα πρόσωπο που πάλεψα για τις ψήφους του «ναι», γνωρίζω ότι θα συμφωνήσει μαζί μου όταν λέω ότι ένα ιρλανδικό «όχι» είναι το ίδιο νομιμοποιημένο όσο νομιμοποιημένο ήταν το γαλλικό, το ολλανδικό ή το δανικό «όχι». Πρέπει να αντιμετωπιστεί με τον ίδιο σεβασμό, και κατόπιν μπορούμε να πάμε μπροστά. Μπορούμε να σημειώσουμε πρόοδο. Προσβλέπω σε αυτό και του εύχομαι καλή Προεδρία.

 
  
MPphoto
 
 

  Jan Tadeusz Masiel (UEN).(FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, η γαλλική Προεδρία έθεσε μόλις τους στόχους της και της εύχομαι καλή επιτυχία. Ο τελικός σκοπός που έχετε μπροστά σας είναι η ενίσχυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της δυνατότητάς της να δρα. Έχοντας αυτό κατά νου, η μη επικύρωση της Συνθήκης της Λισαβόνας θα συνιστούσε χαμένη ευκαιρία. Η Ευρώπη χρειάζεται τη Γαλλία, ιδίως σε αυτήν τη δύσκολη ώρα· χρειάζεται τη Γαλλία που προσηλυτίστηκε, μαζί σας, Πρόεδρε Σαρκοζί, μετά το γαλλικό δημοψήφισμα.

Δυστυχώς, δεν είναι η Πολωνία που ωθεί εμπρός την Ευρώπη σήμερα, αυτό όμως θα γίνει κάποια μέρα και πιστεύω ότι αυτό θα γίνει σύντομα. Σας εύχομαι η γαλλική Προεδρία, με τις πολιτικές της για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, την επιθυμητή μετανάστευση, τη διεύρυνση στα Βαλκάνια, και όχι απαραίτητα στην Τουρκία, να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των Ευρωπαίων στην Ευρώπη και στην αγάπη τους για την Ευρώπη.

 
  
MPphoto
 
 

  Gay Mitchell (PPE-DE). - (EN) Κύριε Πρόεδρε, η Ιρλανδία χρειάστηκε 700 χρόνια για να διώξει τους Βρετανούς από τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας και είμαι υποχρεωμένος κάθε λίγο και λιγάκι να ακούω ανθρώπους που τους διώξαμε να μας λένε τι θα πρέπει να κάνουμε στην Ιρλανδία. Νομίζω ότι πρέπει να υπάρχουν και κάποια όρια. Παρακαλώ αφήστε τον λαό της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας να λάβει μια απόφαση για τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας.

Δεύτερον, θα ήθελα να πω στον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας: αν θέλετε να αλλάξετε τη γνώμη του λαού της Ιρλανδίας, φέρτε μαζί σας τον κ. Le Pen. Αυτό θα είναι αρκετό για να αλλάξουν τη γνώμη τους οι πολίτες της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας.

Ήμουν διευθυντής εκλογικού αγώνα του κόμματος Fine Gael, που ανήκει στην Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, για τέσσερα ευρωπαϊκά δημοψηφίσματα: την Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη, τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, τη Συνθήκη του Άμστερνταμ και τη Συνθήκη της Λισαβόνας, και θέλω να σας πω ότι η Συνθήκη της Λισαβόνας καταψηφίστηκε για διάφορους λόγους. Οι πολίτες δεν την κατάλαβαν· η κυβέρνηση είναι στην εξουσία από το 1994 πολιτικοί εμφανίζονται ενώπιον προανακριτικών επιτροπών· τα κύρια κόμματα της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης –το πολιτικό κατεστημένο– ήθελαν να εγκριθεί. Υπήρχαν φόβοι όσον αφορά την άμυνα και την επιστράτευση, την άμβλωση και την ευθανασία –μαζί με σύριγγες που κυκλοφόρησαν βουλευτές αυτού του Σώματος– τη φορολογία, τις θέσεις απασχόλησης, τη μετανάστευση. Σε πολλά από αυτά πρωτοστατούσαν οι ακροδεξιοί και οι ακροαριστεροί.

Αυτό μόνο ήθελα να πω στον Προεδρεύοντα. Παρακαλώ ετοιμαστείτε ενόψει της επίσκεψής σας στην Ιρλανδία. Αν είναι σημαντικό να συμβάλετε στο να αλλάξει η κατάσταση στην Ιρλανδία, σας παρακαλώ να έλθετε έτοιμος και να έλθετε έτοιμος να ακούσετε. Θα είσαστε λίαν ευπρόσδεκτος, αλλά είναι περίπλοκο και θα πάρει χρόνο να επιλύσουμε μια πραγματικά δύσκολη κατάσταση.

 
  
MPphoto
 
 

  Adrian Severin (PSE).(FR) Κύριε Πρόεδρε, οι Ευρωπαίοι εναποθέτουν πολλές ελπίδες στη γαλλική Προεδρία και πρέπει να γίνει καλή διαχείριση αυτής της ελπίδας. Η Προεδρία πρέπει να αποφύγει να υποδαυλίσει ανέφικτα όνειρα και παράλογους φόβους, μεταξύ άλλων, στις γειτονικές και τις υποψήφιες προς ένταξη χώρες.

Σε ό,τι αφορά τη Συνθήκη της Λισαβόνας, δεν υπάρχει αρκετή διπλωματική ενθάρρυνση για την επικύρωση. Η Προεδρία πρέπει να συμβάλει στην εκπόνηση μιας στρατηγικής εξόδου ή διασφάλισης σε περίπτωση που τα πράγματα πάνε στραβά. Για να αποφύγουμε τα χειρότερα, πρέπει να δείξουμε εξαρχής ότι είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τα χειρότερα.

Θέλω να ολοκληρώσω με λίγες λέξεις για το επικίνδυνο φαινόμενο της επανεθνικοποίησης της Ευρώπης. Το κράμα εθνικισμού-λαϊκισμού είναι η πλέον ανησυχητική έκφραση αυτού του φαινομένου και βρίσκεται, επίσης, πίσω από την προπαγάνδα υπέρ του ιρλανδικού «όχι», πίσω από τη ρατσιστική ξενοφοβία στην Ιταλία, αλλά και την εθνικής φύσεως ρητορική για τις κοινωνικές πολιτικές. Η Ευρώπη είτε θα είναι κοινωνική είτε θα καταρρεύσει. Ελπίζω ότι η γαλλική Προεδρία θα είναι ευαίσθητη έναντι αυτής της πλευράς των πραγμάτων.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. − Ζητώ συγνώμη, αλλά δεν μπορώ να δώσω τον λόγο και σε άλλους ομιλητές. Ήδη ξεπεράσαμε κατά πολύ τον προγραμματισμένο χρόνο. Είμαι λίαν ευγνώμων στον Πρόεδρο Σαρκοζί και, βεβαίως, και στον Πρόεδρο Barroso που μας διέθεσαν σήμερα τον χρόνο τους. Επομένως, θέλω να ολοκληρώσουμε δίνοντας τον λόγο στον Πρόεδρο Barroso και κατόπιν στον Πρόεδρο Σαρκοζί.

 
  
MPphoto
 
 

  José Manuel Barroso, Πρόεδρος της Επιτροπής. (FR) Κύριε Πρόεδρε, θα ξεκινήσω επαναλαμβάνοντας πολύ σύντομα και εγώ με τη σειρά μου τα συγχαρητήρια που εξέφρασαν στη συντριπτική τους πλειονότητα οι βουλευτές του ΕΚ που έλαβαν τον λόγο: συγχαρητήρια για την πεποίθηση, τον ενθουσιασμό, την ενέργεια και την πολιτική βούληση που εξέφρασε σήμερα ο Πρόεδρος Σαρκοζί, τα οποία είμαι βέβαιος ότι ο ίδιος και οι υπουργοί και συνάδελφοί του θα επιδείξουν στη διάρκεια της γαλλικής Προεδρίας.

Θα ήθελα να πω ότι αυτό ουδόλως με εκπλήσσει. Ήμουν απολύτως πεπεισμένος ότι ήταν πολύ καλά νέα το γεγονός ότι η Γαλλία θα αναλάμβανε την ευθύνη της Προεδρίας του Συμβουλίου στη διάρκεια αυτής της ιδιαίτερα δύσκολης περιόδου. Βεβαίως, ο Πρόεδρος Σαρκοζί και όλοι εμείς θα προτιμούσαμε να ήταν καθαρότερος ο ορίζοντας από θεσμική άποψη, νομίζω όμως ότι ακριβώς σε αυτές τις δύσκολες στιγμές μπορούμε να δούμε την πολιτική ικανότητα και να προσμετρήσουμε την πλήρη σημασία μιας ισχυρής πολιτικής βούλησης.

Τάσσομαι υπέρ αυτής της δημοκρατικής πολιτικής συζήτησης. Έχω πει επανειλημμένα ότι πρέπει να αναγνωρίσουμε από πολιτική άποψη τις διαφορές και τις πολλαπλές απόψεις που υφίστανται, λόγου χάρη εδώ στο Κοινοβούλιο. Πρέπει να ξέρουμε πώς να εκφράσουμε αυτές τις διαφορές, διότι η Ευρώπη διαφέρει από ένα εθνικό πολιτικό σύστημα. Στα δημοκρατικά εθνικά μας συστήματα, κάθε φορά που γίνεται μια πολιτική συζήτηση, ενίοτε ακόμα και μια πολύ πολωτική συζήτηση, δεν θέτουμε υπό αμφισβήτηση αυτή καθαυτή τη νομιμοποίηση του κράτους, ενώ πολύ συχνά στην Ευρώπη, όταν όσοι εξ ημών τασσόμαστε υπέρ της Ευρώπης εκφράζουμε με σθένος αυτές τις ενστάσεις, πρέπει να αντιμετωπίσουμε εκείνους που τάσσονται κατά της Ευρώπης και που πειραματίζονται με όλα τα είδη λαϊκισμού, προκειμένου να βλάψουν τα θεσμικά μας όργανα και να υπονομεύσουν αυτό το μεγάλο εγχείρημα ειρήνης και αλληλεγγύης που συνιστά το ευρωπαϊκό σχέδιο.

(Χειροκροτήματα)

Αυτός είναι ο λόγος που πραγματικά πρέπει να έχουμε τη δυνατότητα να εκφράσουμε όλες αυτές τις απόψεις, ενισχύοντας όμως παράλληλα το φιλοευρωπαϊκό στρατόπεδο σε αυτήν την ιδιαίτερα δύσκολη στιγμή. Πρέπει να είμαστε σαφείς, έχουμε τις ευρωπαϊκές εκλογές τον Ιούνιο του 2009. Αν οι διαφορετικές ευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις και τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα δεν συνεργαστούν στενά με μια εποικοδομητική θέση, θα προσφέρουμε επιχειρήματα σε εκείνους που, όντας στα άκρα, θέλουν να εκμεταλλευτούν τον λαϊκισμό, την ξενοφοβία και τον εθνικισμό, δημιουργώντας μια σύνδεση μεταξύ εθνικισμού και πατρίδας, πράγμα που είναι λάθος. Επιπλέον, συχνά επικαλούμαι έναν μεγάλο γάλλο συγγραφέα που είπε ότι «ο πατριωτισμός είναι η αγάπη για τον λαό σου· ο εθνικισμός είναι το μίσος για τους άλλους».

Μπορούμε να αγαπάμε την πατρίδα μας, ταυτόχρονα όμως να υπερασπιζόμαστε το ευρωπαϊκό μας σχέδιο με πεποίθηση, όπως μόλις τώρα είπε ο Πρόεδρος Σαρκοζί. Ελπίζω, επομένως, ότι η συζήτηση που θα πραγματοποιηθεί μέσα στους επόμενους έξι μήνες θα ενισχύσει τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, καθώς και το σχέδιό μας για την Ευρώπη του μέλλοντος.

Με ιδιαίτερη προθυμία θέλω να απαντήσω σε ένα συγκεκριμένο ερώτημα. Ήταν το μοναδικό συγκεκριμένο ερώτημα που μου υποβλήθηκε και θα αφήσω, βεβαίως, τα υπόλοιπα στον Πρόεδρο Σαρκοζί, που είναι σε πολύ καλύτερη θέση σε σύγκριση με εμένα για να καταπιαστεί με αυτά. Αυτό το συγκεκριμένο ερώτημα τέθηκε από την κ. Napolitano σε σχέση με το πολιτιστικό πρόγραμμα Euromed.

Θέλω με χαρά μου να σας ενημερώσω ότι το τρέχον πρόγραμμα, το πολιτιστικό πρόγραμμα Euromed, έχει ακόμα μια κατανομή 15 εκατομμυρίων ευρώ για φέτος. Για το 2009-2010 είναι γεγονός ότι τίποτα δεν έχει αποφασιστεί ακόμα, υπάρχει όμως πολύ μεγάλη πίεση στις εξωτερικές δαπάνες, και στις περιπτώσεις αυτές, με πάσα ειλικρίνεια, εκείνο που συμβαίνει είναι ότι οι ενδιαφερόμενες τρίτες χώρες τείνουν να προτάσσουν τη διμερή συνεργασία σε βάρος των περιφερειακών προϋπολογισμών. Επομένως, είναι ένα ζήτημα που θα πρέπει να συζητηθεί με τις χώρες Euromed. Μάλιστα, μία από τις ενδιαφέρουσες πτυχές της πρωτοβουλίας της Γαλλίας με στόχο τη δημιουργία Ένωσης για τη Μεσόγειο που, παρεμπιπτόντως, την υποστήριξα εξαρχής είναι ότι κομίζει ένα ισχυρό στοιχείο περιφερειακής συνεργασίας.

Καμιά φορά με ρωτάνε τι προσθέτει η Ένωση για τη Μεσόγειο στη διαδικασία της Βαρκελώνης. Είναι, βεβαίως, ένα στοιχείο μεγαλύτερης πολιτικής ιδιοποίησης και αποτελεί επίσης πολιτική αναβάθμιση, ιδίως χάρη στην ανά διετία σύνοδο κορυφής· είναι, όμως, επίσης η διάσταση που κομίζουν συγκεκριμένα περιφερειακά έργα και, ευελπιστώ τώρα πλέον, πολύ συγκεκριμένα έργα, στα οποία θα μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε μια ισχυρότερη συμμετοχή από πλευράς ιδιωτικού τομέα, καθώς χρειαζόμαστε περισσότερους πόρους.

Επομένως, αυτός είναι ο συγκεκριμένος τομέας για τον οποίο εργαζόμαστε και, για να συνοψίζω, θα ήθελα απλά να πω: «Καλή τύχη, Γαλλία, καλή τύχη, αγαπητέ μου φίλε, Πρόεδρε Σαρκοζί!».

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. – Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο Barroso και τον Αντιπρόεδρο Jacques Barrot που ήταν παρόντες επί 3 ώρες χωρίς διάλειμμα.

 
  
MPphoto
 
 

  Nicolas Sarkozy, Προεδρεύων του Συμβουλίου. (FR) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πω καταρχάς ότι νομίζω πως είναι φυσικό όταν κάποιος έχει την τιμή να είναι Προεδρεύων του Συμβουλίου να είναι ενώπιον του Κοινοβουλίου όσες ώρες επιθυμεί το Κοινοβούλιο, όχι μόνο την πρώτη ημέρα της Προεδρίας, αλλά μάλλον θα σας πω, κύριε Πρόεδρε του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπως και σε κάθε έναν από τους προέδρους των Ομάδων και στη Διάσκεψη των Προέδρων, αν θέλετε να έρχομαι σε ιδιαίτερες στιγμές στη διάρκεια της Προεδρίας, είμαι στη διάθεση του Κοινοβουλίου. Πρέπει να παίζουμε το παιχνίδι των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι στον πυρήνα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Δεν είναι ζήτημα διαθεσιμότητας· είναι ζήτημα προτεραιότητας. Η Προεδρία χρειάζεται το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και, επομένως, τίθεται στη διάθεσή του.

(Χειροκροτήματα)

Αν μου επιτρέπουν οι ομιλητές, θέλω καταρχάς να πω λίγα λόγια σε καθέναν από αυτούς. Θέλω πρώτα να πω στον κ. Bushill-Matthews ότι συγκαταλέγομαι μεταξύ εκείνων που πιστεύουν ότι η Ευρώπη χρειάζεται το Ηνωμένο Βασίλειο. Ουδέποτε συγκαταλεγόμουν μεταξύ εκείνων των ευρωπαίων ή γάλλων πολιτών που πίστευαν ότι θα πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί έναντι των βρετανών φίλων μας. Το Ηνωμένο Βασίλειο μπορεί να κομίσει στην Ευρώπη πολύ περισσότερα από όσα πιστεύει ότι μπορεί. Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι η πύλη εισόδου στον αγγλοσαξονικό κόσμο, αντιπροσωπεύει την κατεξοχήν παγκόσμια γλώσσα και είναι δυναμικό από οικονομική άποψη, όπως αποδείχθηκε τα τελευταία χρόνια. Θα ήθελα να πω στους φίλους μας τους βρετανούς Συντηρητικούς, «πιστέψτε ότι η Ευρώπη σας χρειάζεται, ότι έχετε μια θέση σε αυτήν και ότι εάν οι Βρετανοί είναι με το ένα πόδι εντός και με το άλλο εκτός, η Ευρώπη θα αποδυναμωθεί». Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι ένα σπουδαίο έθνος. Δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από την Ευρώπη και η Ευρώπη έχει πολλά να προσμένει από το Ηνωμένο Βασίλειο.

Στον κ. Poignant, που κοίταξε βαθιά μέσα μου και, επομένως, κατάλαβε ότι αγαπώ την πολιτική και ότι το Κοινοβούλιο μου είναι αγαπητό όσο ο κήπος της αυλής μου, θα ήθελα να πω ότι πράγματι το Κοινοβούλιο είναι ο χώρος της δημοκρατίας, και δεν σέβομαι ούτε κατανοώ εκείνους τους πολιτικούς ηγέτες που δεν θα ήταν ευχαριστημένοι με το να εκφράσουν και να προασπίσουν τις ιδέες τους στο λίκνο της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Ελπίζω ότι στην παρατήρησή σας υπήρχε ένα στοιχείο λύπης, παρά μια υπερβολική άποψη για την εναρμόνιση της αγοράς εργασίας.

Το ίδιο ισχύει για τον κ. Désir συμφωνώ πλήρως μαζί σας, τάσσομαι κατά της πλήρους εναρμόνισης, διότι οι πολίτες θα την απέρριπταν. Ωστόσο, είναι απολύτως φυσικό να έχουμε ελάχιστους κανόνες στην αγορά απασχόλησης, στο πλαίσιο μιας ενιαίας οικονομικής αγοράς.

Ας έχουμε όλοι επίγνωση των δυσκολιών. Πάρτε για παράδειγμα την Αυστρία, της οποίας ηγείται ένας σοσιαλιστής πρωθυπουργός και σοσιαλιστική κυβέρνηση· θα σας πουν ότι η ηλικία συνταξιοδότησης είναι στα 65 και ότι η περίοδος εισφορών είναι τα 45 χρόνια. Γνωρίζετε πόσες πολλές δυσκολίες συνάντησα για να κατεβάσω την περίοδο εισφορών στα 40 χρόνια, και δεν κέρδισα αμέσως την υποστήριξη του γαλλικού σοσιαλιστικού κόμματος.

Εξηγήστε μου, λοιπόν, πώς γίνεται, όταν αντιμετώπισα τόσες πολλές δυσκολίες στο να εξασφαλίσω μια 40χρονη περίοδο εισφορών στη Γαλλία, να χρειάζεται μόνο να γίνω Πρόεδρος της Ευρώπης για έξι μήνες για να επιτύχω κατά προτίμηση ανάμεσα στα 45 χρόνια στην Αυστρία και στα 40 χρόνια στη Γαλλία. Πώς μπορεί να γίνεται αυτό; Είναι μακρύς ο δρόμος από το όνειρο μέχρι την πραγματικότητα, αυτή όμως είναι ίσως η διαφορά μεταξύ του γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος και του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Ενίοτε, νιώθω μάλιστα πιο κοντά στο Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα παρά στο γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα· εξομολογούμαι την αμαρτία μου και, βεβαίως, σας ζητώ συγνώμη.

(Εκτός μικροφώνου παρέμβαση του κ. Schulz)

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. − Δεν γίνονται τα πράγματα κατ’ αυτόν τον τρόπο. Δεν είναι δική σας δουλειά να αποφασίσετε ποιος μιλάει. Η ώρα των παρεμβάσεων δεν μπορεί να κατανέμεται μεταξύ της Σοσιαλιστικής Ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και του Προεδρεύοντος του Συμβουλίου. Πρόεδρε Σαρκοζί, προτίθεσθε να επιτρέψετε μια ερώτηση από τον κ. Schulz; Αν ναι, θα του δώσω τον λόγο.

 
  
MPphoto
 
 

  Nicolas Sarkozy, Προεδρεύων του Συμβουλίου. − (FR) Κύριε Πρόεδρε, ναι, αρκεί να μην βρεθώ καταμεσής των διασταυρούμενων πυρών μιας αμιγώς γερμανικής διαμάχης.

 
  
MPphoto
 
 

  Martin Schulz (PSE).(DE) Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, είσαστε ευγενέστατος. Πρόεδρε Σαρκοζί, είναι ωραίο που θέλετε να έλθετε πλησιέστερα στον σοσιαλισμό κατ’ αυτόν τον τρόπο. Αφού υποστηρίξατε με θέρμη τις θέσεις των γερμανών Σοσιαλδημοκρατών στην ομιλία σας μόλις τώρα και, επομένως, αποστασιοποιηθήκατε από την καγκελάριο Μέρκελ, προτείνω να πράξετε ως εξής. Αν αισθάνεστε τόσο άνετα εντός της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατικής φωλιάς, ελάτε πρώτα στη γερμανική σοσιαλδημοκρατία και θα σας φέρουμε σταδιακά πιο κοντά στη γαλλική σοσιαλδημοκρατία και, στο τέλος, θα είσαστε ένας πραγματικά καλός σύντροφος.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. − Κύριε Schulz, αυτό έχει λιγότερο να κάνει με ευγενείς τρόπους και περισσότερο με την τήρηση της ορθής διαδικασίας – κάτι που εμείς στην Ευρώπη επιθυμούμε να κάνουμε, εν τέλει.

 
  
MPphoto
 
 

  Nicolas Sarkozy, Προεδρεύων του Συμβουλίου. (FR) Κύριε Πρόεδρε, θα σημειώσατε ότι έχω ήδη έναν σοσιαλιστή στα δεξιά μου, αλλά υπάρχει χώρος για έναν σοσιαλιστή στα αριστερά μου.

(Χειροκροτήματα)

Όπως γνωρίζετε, κυρίες και κύριοι, δεν νομίζω ότι χάνουμε τον χρόνο μας, διότι νομίζω ότι η δημοκρατία σε ευρωπαϊκό επίπεδο μπορεί να είναι απαλλαγμένη από τη βία που έχει ενίοτε σε εθνικό επίπεδο. Το ευρωπαϊκό επίπεδο δίνει σε καθέναν τη δυνατότητα να αποστασιοποιηθεί κάπως από την εκλογική ρουτίνα, που είναι ωμή, συχνά άδικη και πάντοτε δύσκολη. Τέλος, το γεγονός ότι σε ένα φόρουμ όπως το δικό σας μπορούμε να συζητάμε, ενώ χαμογελάμε και σεβόμαστε αλλήλους, είναι ίσως επίσης κάτι που θα ενθαρρύνει τους πολίτες να εγκολπωθούν το ευρωπαϊκό ιδεώδες και να το ιδιοποιηθούν. Σε κάθε περίπτωση, δεν το θεωρώ αυτό χαμένο χρόνο, θέλω δε να διαβεβαιώσω περί τούτου τον κ. Poignant και τον κ. Schulz.

Η κ. De Sarnez έχει απόλυτο δίκιο. Πρέπει να αλλάξουμε την αναπτυξιακή μας πολιτική, καθιστώντας προτεραιότητα την καλλιέργεια ειδών διατροφής. Είναι απολύτως αναγκαίο· οι αφρικανικές χώρες πρέπει να έχουν τους πόρους να καταστούν αυτάρκεις από πλευράς τροφίμων, και αναμφίβολα μέρος των χρημάτων που αφιερώσαμε για την ανάπτυξη μεγάλων έργων υποδομής πρέπει να επενδυθεί σε έργα μικρής κλίμακας στη γεωργία. Αυτό είναι ένα σημείο στο οποίο συμμερίζομαι πλήρως την άποψή σας.

Με καλέσατε επίσης να προασπίσω ένα όραμα για την Ευρώπη. Συμμερίζομαι αυτήν τη φιλοδοξία. Ελπίζω ότι θα είσαστε αρκετά γενναιόδωρη, ώστε να με συμβουλεύσετε ως προς το περιεχόμενο αυτού του οράματος. Έχετε απόλυτη επίγνωση ότι, και πάλι, ανάμεσα στο κάπως εξαϋλωμένο μεγάλο ιδεώδες και όλα τα τεχνικά ζητήματα της καθημερινότητας, το πρόβλημα καθενός από εμάς είναι ότι πρέπει συνεχώς να αποφασίζουμε σχετικά με το τι θα κάνουμε με τις μεγάλες ιδέες, που ενίοτε υπερβαίνουν κατά πολύ τις καθημερινές δυσχέρειες που βιώνουν οι πολίτες μας, και σχετικά με το τι πρέπει να κάνουμε για να επιλύσουμε τα τεχνικά ζητήματα που επηρεάζουν την καθημερινότητά τους. Δεν είναι και τόσο απλό, εγώ πάντως θα κάνω την προσπάθειά μου, σε κάθε περίπτωση.

Για να απαντήσω σε εσάς, κύριε Crowley, ναι, πράγματι χρειαζόμαστε ανάπτυξη για να αποφύγουμε την παράνομη μετανάστευση. Επιπλέον, όλοι έχουν επίγνωση ότι η καλύτερη απάντηση στο ζήτημα της μετανάστευσης είναι η ανάπτυξη. Υπάρχουν 475 εκατομμύρια νέοι Αφρικανοί που είναι κάτω των 17, και τα Στενά του Γιβραλτάρ, που χωρίζουν την Ευρώπη από την Αφρική, έχουν πλάτος 12 χιλιόμετρα. Οι καταστροφές της Αφρικής θα είναι καταστροφές της Ευρώπης, και δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο ή σύνορο που να μπορεί να το εμποδίσει αυτό. Επομένως, χρειαζόμαστε πράγματι μια αναπτυξιακή πολιτική. Και πάλι, είναι πολύ δύσκολο να αποφασίσουμε μεταξύ πολυμερούς και διμερούς συνεργασίας. Αυτό είναι ένα σημαντικό θέμα και προτίθεμαι να αφιερώσω πολύ μεγάλη προσοχή σε αυτό.

Ο κ. Irujo μίλησε περί γλωσσικής ποικιλομορφίας. Συμφωνώ απολύτως μαζί του, μεταξύ άλλων –και αν κατάλαβα, δεν σας αρέσει η έκφραση «περιφερειακή γλώσσα»– σε σχέση με τις επίσημες γλώσσες. Βλέπετε, συγκαταλέγομαι μεταξύ εκείνων που πιστεύουν ότι θα προσφέραμε μεγάλη υπηρεσία σε όλα τα αυτονομιστικά κινήματα ή κινήματα ανεξαρτησίας με το να τους εκχωρήσουμε το μονοπώλιο της προάσπισης των περιφερειακών γλωσσών, καθώς αυτό θα ήταν πολύ σοβαρό σφάλμα. Μιλώ για την Κορσική, στη Γαλλική Δημοκρατία, όπου υπάρχουν άνθρωποι που είναι Κορσικανοί, που αγαπούν την Κορσική και που μιλούν κορσικανικά στα χωριά τους· αυτό, όμως, δεν αποτελεί απειλή για την εθνική ενότητα. Επομένως, η γλωσσική ποικιλομορφία είναι, στα μάτια μου, το ίδιο σημαντική με την πολιτιστική ποικιλομορφία, και σε κάθε περίπτωση δεν θα υπάρξει καμία πολιτιστική ποικιλομορφία, αν υπάρχει μόνο μία γλώσσα.

Κύριε Farage, μου άρεσε πάρα πολύ η ομιλία σας, αλλά θα σας πω ένα πράγμα: οι Βρετανοί ήταν πολύ ικανοποιημένοι που έκλεισα το Sangatte, διότι στην πράξη εγώ έκλεισα το Sangatte και εσείς ήσασταν αυτοί που μου το ζήτησαν. Ακόμα και αν είστε ένας Βρετανός που αγαπάει την πατρίδα του, δεν μπορείτε να επιλύσετε όλα τα μεταναστευτικά της προβλήματα, και πρέπει να σας πω ότι η Γαλλία δεν προτίθεται να γίνει ο συνοριοφύλακας του Ηνωμένου Βασιλείου. Επιτρέψτε μου να πω ότι είναι πολύ ωραίο να λέμε, «στη χώρα μου δεν θέλω ταυτότητες και δεν θέλω μια κοινή μεταναστευτική πολιτική», αυτό όμως δεν σας εμποδίζει να είστε πολύ χαρούμενοι όταν εμποδίζει η Γαλλία τους αλλοδαπούς που δεν έχουν κανονικά χαρτιά, ούτως ώστε να μην τους έχετε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ακριβώς όπως η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν μπορεί να τα καταφέρει από μόνο του.

Θα ήθελα να προσθέσω, κύριε Farage, ότι σέβομαι τους Πολωνούς, δεν ήσασταν όμως στο γραφείο μου να διαπραγματευτείτε τη Συνθήκη της Λισαβόνας με ορισμένους συναδέλφους. Ήμασταν στις Βρυξέλλες, και ποιος ήταν στο γραφείο μου; Όχι ο πρωθυπουργός Τασκ, διότι πρωθυπουργός εκείνη την εποχή ήταν ο αδελφός του κ. Κατσίνσκι. Ήταν ο Πρόεδρος Κατσίνσκι και θα σας πω ένα πράγμα: είναι ένας άνδρας που εμπιστεύομαι και είναι ένας άνδρας που σέβομαι. Ωστόσο, στην Ευρώπη, όταν υπογράφουμε κάτι, αν αρχίσουμε να μην το σεβόμαστε, δεν υπάρχει πλέον Ευρώπη, δεν υπάρχει τίποτα απολύτως, δεν υπάρχουν διαπραγματεύσεις. Όταν ένας από εμάς δεσμεύει τη χώρα του στις Βρυξέλλες, πρέπει να αναλάβει και μια δέσμευση και στην πατρίδα του επίσης. Αυτό είπα, τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.

(Χειροκροτήματα)

Αυτό δείχνει μεγάλο σεβασμό για τους Πολωνούς: κύριε Farage, νομίζω ότι προάσπισα την Πολωνία. Ο Πρόεδρος Barroso θα μπορεί να το πει καλύτερα από οιονδήποτε άλλον. Χρειαζόμαστε την Πολωνία, πρέπει όμως να σεβόμαστε τον λόγο ενός άνδρα, από τη στιγμή που δίνεται.

Κυρία Sudre, σας ευχαριστώ για την υποστήριξή σας. Συμφωνώ απολύτως με την ανάλυσή σας και σας ευχαριστώ ειλικρινά για αυτό. Κύριε Rasmussen, που αν κατάλαβα, είστε ο Rasmussen Α´, και νομίζω ότι καταλαβαίνω ποιος είναι ο Rasmussen Β´, θα ήθελα να πω ότι η Δανία είναι καλό παράδειγμα χώρας που μπόρεσε να πάει μπροστά, και αυτό μου δίνει τη δυνατότητα να απαντήσω σε όλους τους ομιλητές για το ιρλανδικό ζήτημα.

Δεν πρέπει, βεβαίως, να εξαναγκάσουμε τους Ιρλανδούς και πρέπει να τους σεβαστούμε, πρέπει όμως να έχουμε το θάρρος να πούμε στους ιρλανδούς φίλους μας: «Πρέπει επίσης να σεβαστείτε τις άλλες χώρες που επικύρωσαν τη Συνθήκη. Δεν σας δίνουμε μαθήματα, θεωρούμε όμως ότι άλλοι έχουν μια γνώμη να προσφέρουν και ότι από ένα σημείο και μετά θα πρέπει να βρούμε μια κοινή ατραπό. Η Ευρώπη δεν θέλει να συνεχίσει χωρίς εσάς, αλλά η Ευρώπη δεν μπορεί να σταματήσει μόνο και μόνο εξαιτίας σας». Το λέω αυτό με κάθε σεβασμό που τρέφω σε μια χώρα, που ψήφισε «όχι».

Εμείς οι Γάλλοι προκαλέσαμε σημαντικά προβλήματα και δυσκολίες, από ένα όμως σημείο και μετά πρέπει να βρούμε διέξοδο από αυτήν την κατάσταση, όπου ο καθένας παρακολουθεί τον άλλο και περιμένει από κάποιον άλλο να αναλάβει την πρωτοβουλία. Η γαλλική Προεδρία, μαζί με την Προεδρία της Επιτροπής και την Προεδρία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, πρέπει να αναλάβουν την πρωτοβουλία. Μετά από αυτό, ορισμένοι θα πουν ναι και ορισμένοι θα πουν όχι. Προσωπικά, νομίζω ότι υπάρχει μια λύση, σίγουρα όμως δεν είναι να διατηρήσουμε το status quo ή να πούμε «θα περιμένουμε και θα αφήσουμε τον χρόνο να κάνει τη δουλειά». Προσωπικά, νομίζω ότι ο χρόνος δουλεύει σε βάρος μας, ότι η Ευρώπη ανέμενε επί χρόνια και ότι δεν έχει νόημα να περιμένουμε άλλο. Θα βρούμε μια λύση· είμαι πεπεισμένος, όπως βρήκανε μία οι Δανοί.

Κυρία Mehrin, με συγκίνησε πολύ που κατά την εκτίμησή σας είμαι ένας «άνδρας των γυναικών». Αφήνω το περιεχόμενο σε εσάς· ειλικρινά δεν γνωρίζω τι σημαίνει και θα είμαι προσεκτικός να μην παρασυρθώ σε αυτήν την κατεύθυνση, καθώς δεν θα ήθελα να με παρεξηγήσετε. Γνωρίζω ότι όντως υφίσταται η Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων. Δεν ανήκουμε όλοι στη ζώνη του ευρώ και δεν ανήκουμε όλοι στον χώρο Σένγκεν. Ωστόσο, τελικά, προτού οικοδομήσουμε μια θεσμική Ευρώπη πολλών ταχυτήτων, θα ήθελα να επιχειρήσουμε να το κάνουμε όλοι μαζί. Μην επικρίνετε την Προεδρία που έχει τη φιλοδοξία να τους πάρει όλους μαζί της διότι, αν προτού καν ξεκινήσουμε, αγαπητή κυρία, λέτε «σε κάθε περίπτωση, δεν έχει σημασία, ας το αφήσουμε», τότε, τη μία μέρα θα διαπραγματευόμαστε μια κοινωνική εξαίρεση για τους Βρετανούς, την άλλη θα διαπραγματευόμαστε μια εξαίρεση για τους Πολωνούς. Σε εκείνο το σημείο φοβούμαι ότι θα φθάσουμε σε μια κατάσταση όπου όλες οι χώρες, και δικαίως, θα ζητούν μια εξαίρεση, και πού θα φθάσει τότε η Ευρωπαϊκή Ένωση; Πού θα βρίσκεται το σχέδιο που βάπτισαν οι ιδρυτικοί πατέρες; Αυτό λέω. Ίσως πρέπει να φθάσουμε σε εκείνο το σημείο, θέλω όμως να φθάσουμε εκεί, αφού πρώτα έχουμε προσπαθήσει, όλοι μαζί, ολόκληρη η οικογένεια.

Θα ήθελα επίσης να πω σε εκείνους που ανησυχούν για την Κροατία ότι, βεβαίως, τάσσομαι υπέρ της συνέχισης των διαπραγματεύσεων και νομίζω ότι θα ήταν σοβαρό σφάλμα να κλείσουμε την πόρτα της Ευρώπης στα Βαλκάνια, διότι τα Βαλκάνια χρειάζονται την ειρήνη και τη δημοκρατία που μπορεί να τους φέρει η Ένωση, δεν πρόκειται όμως να επανέλθω στη συζήτηση για τη Λισαβόνα.

Θα ήθελα να πω στον κ. Bielan ότι δεν επιθυμώ να απειλήσω την Ιρλανδία· εξάλλου, δεν θα μπορούσα να το πράξω και ούτε που θα μου περνούσε καν από το μυαλό να κάνω κάτι τέτοιο. Θα πάω εκεί και θα ακούσω, ταυτόχρονα όμως όλοι πρέπει να καταλάβουν ότι στις δημοσκοπήσεις το 80% των πολιτών λέει ότι τάσσεται υπέρ της Ευρώπης· ωστόσο, μπορούμε να εργαστούμε μαζί τους, χωρίς να τους απειλούμε.

Ο ΦΠΑ στα καύσιμα είναι γαλλική πρόταση· δεν θέλω να την επιβάλω σε κανέναν. Θέλω μόνο να επιστήσω την προσοχή σας στο γεγονός ότι είμαι πεπεισμένος πως η τιμή του πετρελαίου θα συνεχίσει να ανεβαίνει. Πρέπει να έχουμε το θάρρος να το πούμε αυτό στους συμπολίτες μας.

Κάθε χρόνο η παραγωγή του πετρελαίου μειώνεται κατά 3% λόγω των αποθεμάτων που εξαντλούνται, ενώ η κατανάλωση πετρελαίου αυξάνεται 2 με 3%, λόγω της ανάπτυξης των αναδυόμενων χωρών. Η σκέψη μου είναι απλά ότι ο ΦΠΑ είναι ένας φόρος που είναι αναλογικός προς την τιμή. Αν αύριο το πετρέλαιο είναι στα 175 δολάρια το βαρέλι, θα μπορούμε άραγε να συνεχίσουμε, χωρίς να λέμε τίποτα, να συλλέγουμε τον φόρο 20% επί της αλματώδους ανόδου της τιμής του πετρελαίου; Αυτό είναι το ερώτημα που θέλω να θέσω. Μαζί με την Προεδρία της Επιτροπής, θα υποβάλουμε σχετική αναφορά τον Οκτώβριο. Θα προσπαθήσω να το στρέψω προς την κατεύθυνση των πεποιθήσεών μου, και θα δούμε ποιο θα είναι το αποτέλεσμα.

Σε ό,τι αφορά την Ουκρανία, θα γίνει μια σύνοδος και θα κινήσουμε τα πράγματα εμπρός. Πρέπει να ενθαρρύνουμε την Ουκρανία να πορευτεί στον δρόμο της δημοκρατίας και πρέπει να την φέρουμε πιο κοντά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ουκρανία δεν είναι ασήμαντη, έχει 42 εκατομμύρια κατοίκους. Αυτή δεν είναι μια μικρή απόφαση. Για την ώρα, βρισκόμαστε στο στάδιο της σύνδεσης, όποιος όμως περπατάει στους δρόμους του Κιέβου μπορεί να δει ότι είναι μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα.

Κύριε Langen, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τις φιλοφρονήσεις σας, που πραγματικά με συγκίνησαν. Μου άρεσε περισσότερο η αναφορά στον Τόνι Μπλερ. Δεν ξέρω αν αυτός είναι ο λόγος που κάνατε τη σχετική αναφορά, νομίζω όμως ότι ο Τόνι Μπλερ είναι ένας από τους πολιτικούς άνδρες που έκαναν πάρα πολλά για την Ευρώπη και πάρα πολλά για τη χώρα του, και ειλικρινά δεν ξέρω αν θα με παρεξηγούσε που το λέω αυτό, αλλά σε πολλούς τομείς θεωρώ ότι προσέδωσε ξανά αξιοπιστία και δύναμη στη βρετανική πολιτική συζήτηση και στην ευρωπαϊκή πολιτική συζήτηση. Νομίζω ότι στην Ευρώπη χρειαζόμαστε ηγέτες και ότι στον καιρό του ο Τόνι Μπλερ ήταν αναμφίβολα ένας από αυτούς τους ηγέτες.

Αυτό θα με σημαδέψει ως κάποιον που τείνει προς τα αριστερά, έστω και αν παρατήρησα ότι οι φιλοφρονήσεις δεν προσφέρονται πάντοτε αφειδώς στον κ. Μπλερ από τη συγκεκριμένη πλευρά του πολιτικού φάσματος.

Ναι, κύριε Goebbels, άλλοι όντως πρέπει να κάνουν μια προσπάθεια, και αυτό αποκλειστικά είναι το θέμα που θα τεθεί στις διαπραγματεύσεις για την κλιματική αλλαγή, η Ευρώπη όμως πρέπει να δώσει το παράδειγμα. Δεν είμαι αφελής που το λέω αυτό. Νομίζω ότι έχουμε περισσότερη αξιοπιστία όταν εφαρμόζουμε ό,τι διακηρύσσουμε. Ορισμένοι ίσως πουν ότι είναι καλύτερο να περιμένουμε. Προσωπικά, νομίζω ότι πρέπει να διακινδυνεύσουμε να ενεργήσουμε. Κατά βάση, κύριε Goebbels, η πολιτική μου φιλοσοφία είναι ότι τίποτα δεν είναι χειρότερο από την αδράνεια. Ο χειρότερος κίνδυνος είναι να μην διακινδυνεύει κανείς.

Κύριε Cavada, έχετε απόλυτο δίκιο, πρέπει να ανταποκριθούμε σε αυτούς τους φόβους. Σας ευχαριστώ για την υποστήριξή σας.

Σε ό,τι αφορά την Ένωση για τη Μεσόγειο, θα ήθελα να πω ότι, κατά τη γνώμη μου, σε συνέχεια των όσων είπε ο Πρόεδρος Barroso, δεν ασκείται καμία κριτική στη διαδικασία της Βαρκελώνης. Θα ήθελα, ωστόσο, να πω ένα πράγμα. Η Βαρκελώνη ήταν μια πολύ καλή ιδέα, υπήρχε όμως ένα πρόβλημα στη σύνοδο κορυφής της Βαρκελώνης. Εξ όσων θυμούμαι, υπήρχε ένας μόνο άραβας αρχηγός κράτους, ο πρωθυπουργός Abu Mazen. Πώς νομίζετε ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε μια Ένωση για τη Μεσόγειο, φέρνοντας πιο κοντά τη βόρεια και τη νότια όχθη, αν η νότια όχθη δεν έλθει;

Στη σύνοδο κορυφής του Παρισιού, πιστεύω, αν και ο Bernard Kouchner ίσως με διορθώσει αργότερα, ότι θα παρίστανται όλοι οι άραβες αρχηγοί κράτους. Αυτή ενδεχομένως να είναι ελάσσονα διαφορά, κατ’ εμέ όμως είναι θεμελιώδης.

Θα ήθελα, επίσης, να πω στον κ. Zahradil ότι το θέμα δεν είναι να δημιουργήσουμε μια κρίση σε ό,τι αφορά τη Λισαβόνα, δεν πρέπει όμως να ενεργούμε λες και δεν έγινε τίποτα. Δεν πρέπει να δραματοποιούμε τα πράγματα, ταυτόχρονα όμως είναι ανησυχητικό ότι τα τελευταία τρία δημοψηφίσματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση κατέληξαν σε αρνητική ψήφο, κάτι που σίγουρα οφείλεται σε άλλους λόγους, γεγονός πάντως είναι ότι αν μη τι άλλο δεν είναι ένα ιδιαίτερα ενθαρρυντικό σημάδι.

Δεν θα απαντήσω στην κ. Napoletano, δεδομένου ότι ο Πρόεδρος Barroso σας έδωσε μια καλή απάντηση.

Κύριε Sánchez-Neyra, πράγματι, όντως πρέπει να υπάρχει μια ευρωπαϊκή διάσταση στον αθλητισμό και νομίζω ότι δεν θα μπορούσε παρά να είναι θετικό γεγονός, αν τα στατιστικά στοιχεία για τους Ολυμπιακούς Αγώνες δίνονταν ανά έθνος, αρκεί να υπήρχε και μια ειδική στήλη για τα ευρωπαϊκά μετάλλια. Αυτός θα ήταν ένας τρόπος να δείξουμε ότι υπάρχουμε επίσης στην Ευρώπη του αθλητισμού.

Κύριε Désir, σας απάντησα όσον αφορά τις προδιαγραφές στην αγορά εργασίας. Σε ό,τι αφορά την κοινωνική πολιτική, έχουμε μια διάσημη συζήτηση. Η εβδομάδα του 35ωρου δεν αρκεί για να κερδίσουμε τις εκλογές ή για να έχουμε μια πραγματική κοινωνική πολιτική. Θα ήθελα να προσθέσω ότι ο λόγος που μπήκα σε τόσο μεγάλο κόπο να ξεπεράσω τον αυτόματο, ανελαστικό κώδικα της εβδομάδας του 35ωρου στη Γαλλία ήταν ακριβώς εν ονόματι της ευρωπαϊκής εναρμόνισης, διότι καμία άλλη χώρα δεν σας είχε ακολουθήσει σε αυτήν την κατεύθυνση. Καμία. Ούτε μία. Μεταξύ άλλων, ούτε οι ευρωπαϊκές σοσιαλιστικές κυβερνήσεις. Επομένως, βλέπετε, είμαι πολύ χαρούμενος που ζητούμε κοινωνική εναρμόνιση, θα ήθελα όμως να πω στους φίλους γάλλους Σοσιαλιστές ότι η κοινωνική εναρμόνιση συνεπάγεται να μην γίνεται κανείς υπέρμαχος στη Γαλλία ιδεών των οποίων ουδείς άλλος είναι υπέρμαχος στην Ευρώπη, διότι αυτή είναι μια εξαίρεση και το αποτέλεσμα είναι ότι η χώρα μας υποφέρει.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Buzek για την ευρωπαϊκή δέσμευση της Πολωνίας. Ουδέποτε αμφέβαλα για την ευρωπαϊκή δέσμευση της Πολωνίας. Η Πολωνία είναι μία από τις έξι πολυπληθέστερες χώρες στην Ευρώπη, και αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που λέω στον Πρόεδρο Κατσίνσκι ότι χρειαζόμαστε την υπογραφή του, διότι η Πολωνία δεν είναι απλά μια τυχαία ευρωπαϊκή χώρα. Είναι εξαιρετικά σημαντικό και είναι σύμβολο, και φυσικά πρέπει να περιορίσουμε τη θεσμική κρίση αποκλειστικά στο ζήτημα της Ιρλανδίας.

Κύριε Barón Crespo, για τη Ντόχα, πράγματι το είπα στον Πρόεδρο Barroso, το είπα στον Γκόρντον Μπράουν, εν ολίγοις όμως, ναι στην Ντόχα, αλλά όχι με οποιοδήποτε τίμημα. Θα ήθελα να προασπίσω δύο ιδέες που τις κουβαλάω μέσα μου. Καταρχάς, μου λένε ότι αν δεν υπάρξει καμία συμφωνία, δεν θα υπάρξει ανάπτυξη. Να με συγχωρείτε, αλλά δεν έχει υπάρξει συμφωνία επί επτά χρόνια και επί έξι χρόνια ο κόσμος σημείωσε μια άνευ προηγουμένη ανάπτυξη. Η συμφωνία στον ΠΟΕ είναι προτιμότερη από το να μην έχουμε καμία συμφωνία, δεν πρέπει όμως να λέγεται ότι χωρίς συμφωνία δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη. Επί έξι χρόνια είχαμε ανάπτυξη.

Δεύτερον, εκείνο που επί του παρόντος λένε ο Πρόεδρος Barroso, ο καναδός πρωθυπουργός, ακόμα και η Ανκέλα Μέρκελ, είναι ότι αυτό δεν αρκεί. Η Βραζιλία δεν καταβάλλει καμία προσπάθεια όσον αφορά την άρση των δασμολογικών φραγμών στη βιομηχανία· δεν γίνεται καμία προσπάθεια για τις υπηρεσίες. Επίσης, τι μπορούμε να πούμε για το κλείσιμο της κινεζικής αγοράς; Δεν υπάρχει καμία γαλλική εξαίρεση από την άποψη αυτή. Πρώτον, ως Προεδρεύων του Συμβουλίου, πρέπει να προασπίσω πιστά τις θέσεις της Ένωσης. Ωστόσο, από τη σκοπιά της θέσης της Ένωσης, δεν άκουσα κανέναν, ούτε καν τη βρετανική κυβέρνηση, να λέει ότι η συμφωνία πρέπει να υπογραφεί στο τρέχον στάδιο των διαπραγματεύσεων. Επομένως, ομοφωνούμε στην Ευρώπη, έστω και αν δεν είναι για τους ίδιους λόγους, λέγοντας ότι έτσι όπως έχουν τα πράγματα, δεν αρκεί· η Ευρώπη κατέβαλε κάθε προσπάθεια και δεν μπορεί να συνεχίσει να καταβάλλει προσπάθειες, αν οι άλλες μεγάλες περιοχές του κόσμου δεν δεσμευτούν να πάμε μπροστά. Από την άποψη αυτή, νομίζω ότι συμφωνούμε όλοι μας.

Θα ήθελα να πω στον κ Zappalà ότι τον ευχαριστώ για την υποστήριξή του σε σχέση με την ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική, στη δε κ. Gurmai ότι νομίζω πως η ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών είναι πολύ σημαντική, αλλά δεν ξέρω αν η παρατήρησή της στρεφόταν και σε εμένα επίσης. Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός ότι είναι Ουγγαρέζα είναι ήδη ένα αναντίρρητο συν.

Θα ήθελα να πω στον κ. Βαρβιτσιώτη ότι έχω πλήρη επίγνωση πως υπάρχει ευρωπαϊκή κρίση ταυτότητας και ίσως επίσης ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα μπορούσε να βοηθήσει τα θεσμικά όργανα σε αυτό το ζήτημα. Γιατί να μην φαντασθούμε ότι υπάρχει μια πραγματική συζήτηση, Πρόεδρε Pöttering, σχετικά με το τι είναι η ευρωπαϊκή ταυτότητα; Αυτό το θέμα της ευρωπαϊκής ταυτότητας είναι ένα θέμα για ευρωπαϊκή κοινοβουλευτική συζήτηση, παρά θέμα για αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων. Ίσως να μπορούσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να διοργανώσει συζητήσεις για το θέμα αυτό, σε αυτήν δε την περίπτωση θα έλθουμε και θα εκφράσουμε τη γνώμη μας. Πιστεύω, προσωπικά, ότι εναπόκειται περισσότερο στον ρόλο του Κοινοβουλίου να ορίσει την ευρωπαϊκή ταυτότητα, παρά στον ρόλο των κυβερνήσεων, που φυσικά καταπιάνονται με την καθημερινή διοίκηση σε κάθε χώρα, αντίστοιχα. Αν υπάρχει πραγματικά ένα μέρος που πρέπει να οριστεί η ευρωπαϊκή ταυτότητα, νομίζω, και ευελπιστώ ότι ο Πρόεδρος Barroso θα συμφωνήσει, δεν είναι στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ή στην Επιτροπή, αλλά πρωτίστως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Θα ήθελα να απαντήσω στον κ. Karas, που είπε ότι πρέπει να επιδείξω διπλωματία. Ναι, κατανοητό, θα προσπαθήσω να είμαι διπλωματικός. Ελπίζω ότι από πλευράς του δεν ρωτούσε αν η ιδιοσυγκρασία μου θα με εμπόδιζε από το να είμαι διπλωματικός. Δεν είναι απλά ζήτημα του να είναι κανείς αδύναμος, πλην έξυπνος, ή δυναμικός, πλην όμως αδέξιος. Ενδεχομένως να είναι δυνατό να είναι κάποιος και δυναμικός και επιδέξιος, αλλά, σε κάθε περίπτωση, σας ευχαριστώ που μου δώσατε την ευκαιρία να το καταδείξω αυτό.

(Ζωηρά χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. − Σας ευχαριστώ πολύ, Πρόεδρε Σαρκοζί. Είμαι βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επί 29 χρόνια και δεν μπορώ να θυμηθώ άλλη φορά ο Προεδρεύων του Συμβουλίου να συμμετείχε σε συζητήσεις μαζί μας και να απάντησε σε κάθε ομιλία. Προσβλέπουμε στην επόμενη επίσκεψή σας.

Ολοκληρώνεται αυτό το σημείο της ημερήσιας διάταξης.

Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 142 του Κανονισμού)

 
  
MPphoto
 
 

  Roberta Alma Anastase (PPE-DE), γραπτώς. (RO) Πιστεύω ότι η Γαλλία ανέλαβε την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μια κρίσιμη στιγμή, όταν η Ευρώπη επιζητεί κατάλληλες απαντήσεις στις πολυάριθμες προκλήσεις στρατηγικής φύσεως.

Η Γαλλία έχει καθήκον να διασφαλίσει τη συνέχιση της διαδικασίας επικύρωσης της Συνθήκης της Λισαβόνας, να εστιάσει στο πεδίο της ενέργειας και να εδραιώσει την πολιτική ασφάλειας και άμυνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εκφράζω την υποστήριξή μου σε αυτές τις προτεραιότητες της γαλλικής Προεδρίας και ελπίζω ότι η υλοποίησή τους θα στεφθεί από επιτυχία.

Ως μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και εισηγήτρια για τη συνεργασία στη Μαύρη Θάλασσα, θα ήθελα να εστιάσω σε μια σημαντική πτυχή, που πρέπει να προωθηθεί στην εξωτερική πολιτική της ΕΕ. Επιδοκιμάζω την πρωτοβουλία της Γαλλίας να εδραιώσει την ευρωπαϊκή πολιτική γειτονίας, επιμένω όμως στο γεγονός ότι η ανατολική της διάσταση πρέπει να χαίρει της ίδιας προσοχής και εμπλοκής με τη μεσογειακή διάσταση.

Αυτός ο στόχος πρέπει να ισχύσει τόσο στις διμερείς σχέσεις, στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων σχετικά με τις μελλοντικές συμβατικές σχέσεις της ΕΕ, όσο και στις πολυμερείς σχέσεις, στο πλαίσιο της Συνέργιας της Μαύρης Θάλασσας.

Τέλος, η Γαλλία αναλαμβάνει την Προεδρία της ΕΕ στη διάρκεια του Έτους Διαπολιτισμικού Διαλόγου και πρέπει να συνεχίσει επιτυχώς τις δράσεις σε αυτόν τον τομέα.

 
  
MPphoto
 
 

  Jean-Pierre Audy (PPE-DE), γραπτώς.(FR) Θέλω, καταρχάς, να επικροτήσω την ευρωπαϊκή δέσμευση του Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, του Νικολά Σαρκοζί, και το όραμά του όσον αφορά τις τρέχουσες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ένωση.

Υποστηρίζω την πολιτική δήλωση ότι είναι βασικοί νέοι θεσμοί, με βάση τη Συνθήκη της Λισαβόνας, και ότι χωρίς αυτούς θα ήταν ανεύθυνο να μελετάμε περαιτέρω διευρύνσεις. Η Ευρώπη των αποτελεσμάτων πρέπει να λάβει υπόψη τις προσδοκίες των πολιτών και να δείξει ότι η ίδια αποτελεί λύση, όχι πρόβλημα.

Υποστηρίζω την ιδέα να έχουμε μηχανισμούς στα σύνορα που θα επιτρέψουν δίκαιο και αδιάβλητο ανταγωνισμό, λαμβάνοντας υπόψη τον αντίκτυπο των περιβαλλοντικών μέτρων που συνδέονται με τα ζητήματα της ενέργειας και του κλίματος.

Η προτεραιότητα μιας ευρωπαϊκής πολιτικής για τη νόμιμη μετανάστευση αποτελεί επίσης ανθρώπινη, οικονομική και κοινωνική αναγκαιότητα. Θα ήθελα να συγχαρώ τον Brice Hortefeux για το έξοχο έργο του σχετικά με το ευρωπαϊκό σύμφωνο για τη μετανάστευση.

Σε ό,τι αφορά την ευρωπαϊκή άμυνα, οι τολμηρές θέσεις του Προέδρου θα μας επιτρέψουν να πάμε μπροστά σε αυτό το δύσκολο ζήτημα, ιδίως με την εμπλοκή στρατιωτών από όλες τις χώρες και μέσω της υποστήριξής μας στην ανάδυση μιας ευρωπαϊκής βιομηχανίας όπλων.

Ο Πρόεδρος έχει δίκιο που υπερασπίζεται την ΚΓΠ, που ποτέ άλλοτε δεν ήταν πιο αναγκαία.

Τέλος, θα ήθελα να υπογραμμίσω την ανάγκη για καλύτερο πολιτικό διάλογο με την ΕΚΤ, προκειμένου να διαθέτουμε μια ευρωπαϊκή οικονομική διακυβέρνηση που θα συμβαδίζει με τις τρέχουσες παγκόσμιες απαιτήσεις.

 
  
MPphoto
 
 

  Alessandro Battilocchio (PSE), γραπτώς.(IT) Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να εκφράσω στον Πρόεδρο Σαρκοζί τις καλύτερες ευχές μου για το έργο του, καθώς αναλαμβάνει την τύχη του Συμβουλίου για έξι μήνες. Δυστυχώς, μαζεύονται σύννεφα πάνω από το μέλλον της ΕΕ: η παράδοξη ιρλανδική ψήφος (αφού η Ιρλανδία κατέστη η «Κέλτικη Τίγρης» που γνωρίζουμε χάρη στους πόρους της ΕΕ), η κυβερνητική κρίση στην Αυστρία, οι δηλώσεις του πολωνού Προέδρου, είναι όλα τους ανησυχητικά σημάδια. Πρέπει να βρούμε τη δύναμη και τη δεξιότητα να ξαναβρούμε μια ευρωπαϊκή ατραπό που πρέπει να αναθερμάνει τον ενθουσιασμό και τα αισθήματα των πολιτών, που συνεχίζουν να εκλαμβάνουν την ΕΕ ως κάτι απόμακρο και μάλλον απόκρυφο. Δράττομαι επίσης της ευκαιρίας για να θέσω μια πρόκληση στον Προεδρεύοντα: για να φέρουμε τους πολίτες πιο κοντά στην ΕΕ, πρέπει να αποσταλούν συγκεκριμένα μηνύματα. Θα ήταν άριστο αν μπορούσε ο γάλλος Πρόεδρος να αρχίσει μια σοβαρή συζήτηση για τη διευθέτηση του ζητήματος των δύο εδρών του Κοινοβουλίου: ας επικεντρώσουμε όλες μας τις δραστηριότητες στις Βρυξέλλες και να αποφεύγουμε τη μηνιαία μετακίνηση στο Στρασβούργο (όπου το κτήριο θα μπορούσε να χρησιμοποιείται για άλλους σκοπούς, όπως ως κέντρο τεχνολογικής αριστείας): αυτό το «ταξίδι» αντιπροσωπεύει στην πράξη μια τεράστια και αδικαιολόγητη σπατάλη οικονομικών και ενεργειακών πόρων.

 
  
MPphoto
 
 

  Ivo Belet (PPE-DE), γραπτώς. – (NL) Η γαλλική Προεδρία καθόρισε τις σωστές προτεραιότητες, για παράδειγμα το κλίμα, τη μετανάστευση και την άμυνα, θα ήθελα όμως να εστιάσω σε μια πτυχή όπου επιδεικνύεται μικρότερη προσοχή, είναι ωστόσο άκρως σημαντική για τους νέους μας και ολόκληρο τον τομέα του αθλητισμού στην Ευρώπη.

Η γαλλική Προεδρία υποστηρίζει τον κανόνα «έξι συν πέντε» στον αθλητισμό: τον περιορισμό του αριθμού αλλοδαπών παικτών. Οι στόχοι είναι καλοί: να υποχρεωθούν τα σωματεία να επενδύουν στη δική τους εκπαίδευση νέων και, συναφώς, να καταβληθεί προσπάθεια για την αποκατάσταση της ισορροπίας στον ανταγωνισμό. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συμφωνεί με αυτό εκατό τοις εκατό.

Εξ ου και η στήριξή μας στον κανόνα των «εγχώριας παραγωγής» παικτών, που –έστω και πιο συγκρατημένα– επιδιώκει τους ίδιους στόχους. Το ερώτημα είναι αν ο κανόνας «έξι συν πέντε» είναι εφικτός σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αντιβαίνει στην ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων και μπορεί να εφαρμοστεί μόνο αν υπάρξει παρέκκλιση από τη Συνθήκη ΕΕ, και απέχουμε μακράν από αυτήν την πορεία δράσης. Είναι αμφίβολο κατά πόσο θα αποδεχόταν ποτέ το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κάτι τέτοιο, έστω και υπό το πρίσμα του νέου άρθρου για τον αθλητισμό στη Συνθήκη της Λισαβόνας.

Εμείς στο Κοινοβούλιο θέλουμε να ενώσουμε τις προσπάθειές μας στην αναζήτηση λύσης που θα είναι επωφελής για το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Καλούμε απλά να υπάρξει μια σταθερή λύση, μια λύση που δεν θα βυθίσει το ποδόσφαιρο στο χάος. Κανείς δεν χρειάζεται έναν δεύτερο νόμο Bosman.

 
  
MPphoto
 
 

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL), γραπτώς.(PT) Ο Πρόεδρος Σαρκοζί ανάλωσε περίπου το ένα τρίτο της ομιλίας του υπερασπιζόμενος τη Συνθήκη της Λισαβόνας και συνεχίζοντας την άσκηση πιέσεων και εκβιασμών έναντι της Ιρλανδίας, λησμονώντας τι λένε οι ίδιοι οι κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την έναρξη ισχύος νέας Συνθήκης – επικύρωση από όλα τα κράτη μέλη. Ωραία, λοιπόν, αν η πλειοψηφία των ιρλανδών πολιτών την απέρριψε, τότε η Συνθήκη δεν έχει πλέον την παραμικρή ελπίδα. Η επικύρωση δεν πρέπει να συνεχιστεί. Η επιμονή στην επικύρωση της Συνθήκης είναι μια αντιδημοκρατική συμπεριφορά.

Μια άλλη προτεραιότητα είναι η εμβάθυνση της μεταναστευτικής πολιτικής, όπου ξεχωρίζει η οδηγία για την επιστροφή, που είναι γνωστή και με το όνομα «επαίσχυντη οδηγία», λόγω του ότι περιφρονεί θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και μεταχειρίζεται τους παράνομους μετανάστες ως εγκληματίες και όχι ως ανθρώπους που ξέφυγαν από την πείνα στις χώρες τους, σε αναζήτηση ενός καλύτερου μέλλοντος για τους ίδιους και για τις οικογένειές τους.

Παραμελήθηκε εντελώς ο κοινωνικός τομέας. Ο Προεδρεύων γνωρίζει την αντίθεση που υπάρχει στην πρόταση για την τροποποίηση της οδηγίας για τον χρόνο εργασίας και στις προτάσεις που το Συμβούλιο ενέκρινε και απέστειλε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με στόχο την αποδυνάμωση των εργατικών δικαιωμάτων, το άνοιγμα στη δυνατότητα επιμήκυνσης του μέσου όρου εβδομαδιαίας εργασίας μέχρι και σε 60 ή 65 ώρες, την απορρύθμιση της απασχόλησης και χαμηλότερους μισθούς.

 
  
MPphoto
 
 

  Bogdan Golik (PSE), γραπτώς. (PL) Θα ήθελα να εκφράσω την ελπίδα ότι οι έξι μήνες της γαλλικής Προεδρίας θα χαρακτηριστούν από ένα καρποφόρο, αποτελεσματικό έργο, για το καλό όλων των πολιτών μιας ενωμένης Ευρώπης.

Θα ήθελα σε αυτήν τη συγκυρία να υπογραμμίσω τη μεγάλη σημασία της γεωργίας για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Στην Πολωνία, λόγου χάρη, το 2005 περισσότερο από το 17% των απασχολούμενων εργαζόταν στη γεωργία. Το αγροτικό ζήτημα έχει έμμεση σημασία για τα κράτη μέλη – εν προκειμένω έχω στον νου μου το πρόβλημα της ασφάλειας των τροφίμων στο πλαίσιο των αυξανόμενων τιμών των προϊόντων διατροφής στις παγκόσμιες αγορές.

Ελπίζω ότι η γαλλική Προεδρία θα βρει μια λύση σε αρκετά επίμαχα ζητήματα που άπτονται του ευρωπαϊκού γεωργικού μοντέλου. Η Ευρώπη δεν έχει τόσο καλό κλίμα ή γεωργικές συνθήκες ώστε να μπορέσει να σταματήσει να παρέχει στήριξη στους αγρότες της συνολικά. Το κόστος παραγωγής κρέατος, γάλακτος ή δημητριακών θα είναι πάντοτε υψηλότερο στην ήπειρό μας σε σύγκριση με τη Νότια Αμερική, τις Ηνωμένες Πολιτείες ή την Αυστραλία. Πρέπει να έχουμε στον νου μας ότι και αυτές οι χώρες στηρίζουν τους αγρότες τους.

Η γνώμη μου είναι ότι οι υψηλότερες τιμές των γεωργικών προϊόντων δημιουργούν μια αναπτυξιακή ευκαιρία για την ευρωπαϊκή γεωργία. Ελλοχεύει, ωστόσο, ο κίνδυνος να καρπωθούν τα πρόσθετα έσοδα ενδιάμεσοι φορείς· με άλλα λόγια, μια άνοδος των τιμών των τροφίμων προκαλεί δυσανάλογη αύξηση του κόστους της μεθόδου γεωργικής παραγωγής. Το αποτέλεσμα είναι ότι τα επιπλέον έσοδα απορροφώνται από ενδιάμεσους φορείς.

Η γεωργία συνεχίζει να αποτελεί σημαντικό οικονομικό τομέα. Έχουν αλλάξει οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες λειτουργεί επί του παρόντος, οι βασικές όμως προτεραιότητες –η διασφάλιση αξιοπρεπούς εισοδήματος για τους αγρότες και ασφάλειας των τροφίμων– εξακολουθούν να υφίστανται.

 
  
MPphoto
 
 

  Pedro Guerreiro (GUE/NGL), γραπτώς.(PT) Αφού ο Σαρκοζί έριξε στάχτη στα μάτια των πολιτών του, δηλώνοντας ότι θα σεβόταν τη βούληση που εκφράστηκε στο δημοψήφισμα που διεξήχθη το 2005 –με το οποίο απορρίφθηκε το «Ευρωπαϊκό Σύνταγμα»– ενώ ταυτόχρονα προωθούσε τη «μίνι Συνθήκη», που κατά βάση αναμασούσε το περιεχόμενο της Συνθήκης που απορρίφθηκε, παρουσιάζοντάς την με άλλη μορφή και αποφεύγοντας ένα εκ νέου δημοψήφισμα, τώρα βρίσκεται επιφορτισμένος με τη διαδικασία το εναρκτήριο λάκτισμα της οποίας έδωσε η Ανκέλα Μέρκελ, δηλαδή, να επιχειρηθεί για μία ακόμη φορά η επιβολή της ομοσπονδιακής, νεοφιλελεύθερης, στρατοκρατικής Συνθήκης που ήδη απορρίφθηκε τρεις φορές.

Με δεδομένη την επιδείνωση της κρίσης του καπιταλισμού, οι μεγάλες επιχειρήσεις και οι μεγάλες δυνάμεις της ΕΕ, ιδίως η Γαλλία και η Γερμανία, δείχνουν τη διέξοδο προωθώντας ομοσπονδιακές, νεοφιλελεύθερες και στρατοκρατικές πολιτικές και αυτό το σχέδιο Συνθήκης, που επιδιώκει την εδραίωση των θεμελίων ενός «υπερκράτους» με σκοπό την ενίσχυση των μηχανισμών ιμπεριαλιστικής παρέμβασης, δουλεύοντας σε στενή συνεργασία με τις ΗΠΑ και το NATO.

Για να γίνει αυτό, συσσωρεύονται πιέσεις και εκβιασμοί (διεύρυνση, η ΕΕ δύο ταχυτήτων, κλπ.). Ούσα κουφή, μουγκή και τυφλή στη βούληση που εξέφρασε ο ιρλανδικός λαός, η ΕΕ συνωμοτεί ώστε ο τελευταίος να διεξαγάγει άλλο ένα δημοψήφισμα το 2009 και μάλιστα πριν από τις εκλογές του ΕΚ.

 
  
MPphoto
 
 

  Gyula Hegyi (PSE), γραπτώς. (HU) Ένα από τα πιο σημαντικά καθήκοντα της γαλλικής Προεδρίας θα είναι ο συντονισμός των υποχρεώσεων των κρατών μελών αναφορικά με την κλιματική αλλαγή. Είναι πολύ σημαντικό να μειώσουμε τις εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου σε επίπεδο Ένωσης. Αυτό μπορεί να γίνει αν πάρουμε στα σοβαρά το Πρωτόκολλο του Κυότο και μειώνουμε συνεχώς και σε σημαντικό βαθμό τις εκπομπές σε σύγκριση με το έτος αναφοράς, το 1990, σύμφωνα με όσα αυτό ορίζει.

Αναμφίβολα θα ήταν σκανδαλώδες αν τα κράτη μέλη που δεν μείωσαν, αλλά μάλλον αύξησαν τις εκπομπές τους μεταξύ 1990 και 2005, λάβουν τώρα ανταμοιβή από την Ευρωπαϊκή Ένωση και συνεχίσουν να διατηρούν το πλεονέκτημα που έχουν, το οποίο αντίκειται στο Πρωτόκολλο του Κυότο. Θα ήταν ακόμη πιο προκλητικό αν τα κράτη μέλη που παίρνουν στα σοβαρά το Πρωτόκολλο του Κυότο και μειώνουν τις εκπομπές τους με εντιμότητα –μεταξύ δε αυτών, η Ουγγαρία– τιμωρηθούν με περισσότερους περιορισμούς. Ελπίζω ότι η γαλλική Προεδρία ουδέποτε θα αποδεχθεί ανάλογο εμπαιγμό σε σχέση με το Πρωτόκολλο του Κυότο και αρνητικές διακρίσεις σε βάρος των νέων κρατών μελών, περιλαμβανομένης της πατρίδας μου.

 
  
MPphoto
 
 

  Mieczysław Edmund Janowski (UEN), γραπτώς. (PL) Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον γάλλο Πρόεδρο για την ομιλία του, που έθιξε πολλά από τα θεμελιώδη προβλήματα της ΕΕ. Είναι γεγονός ότι πρέπει να εξετάσουμε με ποιον τρόπο θα βγάλουμε την Ευρώπη από την κρίση που διέρχεται. Αποτελεί μικρή παρηγοριά ότι ουσιαστικά ολόκληρος ο κόσμος έχει περιέλθει σε μια κατάσταση που δεν απέχει από το να γίνει κρίσιμη. Αυτό έχει σημαντική οικονομική και κοινωνική διάσταση. Αναφέρομαι στην απειλή πείνας σε πολλές περιοχές του κόσμου, αφού οι τιμές των τροφίμων αυξάνονται αλματωδώς, στην ενεργειακή ασφάλεια, καθώς και στο καθεστώς του περιβάλλοντος. Το οικονομικό σύστημα του κόσμου γίνεται ολοένα και πιο ασταθές. Γιατί δίνω έμφαση σε αυτό; Διότι δεν μας αρμόζει να ευλογούμε τα γένια μας. Τα σχεδόν 500 εκατομμύρια πολίτες της ΕΕ αποτελούν επί του παρόντος λιγότερο από το 8% του παγκόσμιου πληθυσμού, και σε 40 χρόνια αυτή η αναλογία μετά βίας θα πιάνει το όριο εκλογής – 5%. Επομένως, η ευρωπαϊκή μας θεώρηση δεν πρέπει να παραβλέπει αξίες υψηλότερης κλίμακας, που συνδέονται με τη διατήρηση του ευρωατλαντικού πολιτισμού. Αυτό επίσης προσλαμβάνει μια ηθική διάσταση.

Επομένως, σε κάθε χώρα της ΕΕ, πρέπει να μεριμνήσουμε δεόντως για την οικογένεια, που, αν και αποτελεί μια μικροσκοπική κοινότητα, είναι ταυτόχρονα ο ακρογωνιαίος λίθος ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει αυτό. Αν μας διαφεύγει, θα χάσουμε την επαφή, όπως μας συμβαίνει τώρα, κάνοντας κατάχρηση της λέξης «γάμος» και εφαρμόζοντάς την σε ενώσεις που δεν είναι γάμος. Είναι γεγονός ότι χρειαζόμαστε νέα νομικά πλαίσια, πρέπει να είναι όμως πλαίσια που μπορούν να τα καταλάβουν οι πολίτες. Οι πολίτες της ΕΕ είναι το αντικείμενο δράσεων που αναλαμβάνουν το Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και η Επιτροπή. Απλά διεκπεραιώνουμε μια υπηρεσία. Υπ’ αυτό ακριβώς το πρίσμα εξετάζουμε την περίπτωση της Ιρλανδίας.

 
  
MPphoto
 
 

  Filip Kaczmarek (PPE-DE), γραπτώς. (PL) Όπως ήταν γενικά αναμενόμενο, μία από τις προτεραιότητες της γαλλικής Προεδρίας κατέστη το ζήτημα της επικύρωσης της Συνθήκης της Λισαβόνας. Ωστόσο, απροσδόκητα για τους περισσότερους παρατηρητές, ο βασικός χαρακτήρας στην έναρξη της γαλλικής Προεδρίας είναι η Πολωνία ή, για να ακριβολογούμε, όχι τόσο η Πολωνία όσο ο πολωνός Πρόεδρος, Λεχ Κατσίνσκι. Δεν κατανοώ τα επιχειρήματα που ανέπτυξε ο Πρόεδρος της Πολωνίας για να αρνηθεί να υπογράψει τα έγγραφα επικύρωσης της Συνθήκης της Λισαβόνας. Η Συνθήκη επικυρώθηκε από την πολωνική βουλή, τη Sejm, καθώς και από τη Γερουσία. Τίποτα δεν συνέβη για να καθυστερήσει την προσυπογραφή του Προέδρου. Η Συνθήκη δεν παραπέμφθηκε, επί παραδείγματι, στο Συνταγματικό Δικαστήριο. Αυτό φαίνεται ως ασέβεια προς το Κοινοβούλιο και παραβίαση μιας συμφωνίας με τον πρωθυπουργό Ντόναλτ Τασκ. Συμφωνώ με τον Προεδρεύοντα ότι αυτό το θέμα δεν είναι πολιτικής, αλλά ηθικής φύσεως. Η Πολωνία διαπραγματεύτηκε τη Συνθήκη, την υπέγραψε και, με βάση το διεθνές δίκαιο, υποχρεούται να συνεχίσει με τη διαδικασία της επικύρωσης. Ελπίζω επίσης πραγματικά ότι η κατάσταση αναφορικά με την επικύρωση της Συνθήκης θα αλλάξει σύντομα και ότι οι συμπεριφορές θα είναι αισθητά καλύτερες μέχρι το τέλος της γαλλικής Προεδρίας σε σύγκριση με τώρα.

 
  
MPphoto
 
 

  Eija-Riitta Korhola (PPE-DE), γραπτώς. (FI) Κύριε Πρόεδρε, σέβομαι την ξεκάθαρη επιθυμία του Προεδρεύοντος του Συμβουλίου Νικολά Σαρκοζί να υιοθετήσει μια φιλόδοξη στάση σε ό,τι αφορά τη δέσμη της ΕΕ για την ενέργεια και το κλίμα και την επίτευξη υπογραφής σχετικής σύμβασης στη διάρκεια της γαλλικής Προεδρίας. Ελπίζω πως αυτό φανερώνει πρωτίστως ότι οι προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής είναι επιτέλους στο επίκεντρο της πολιτικής.

Θα ήθελα, πάντως, να υπενθυμίσω στον Προεδρεύοντα του Συμβουλίου τη σοβαρότητα της αποστολής – η εμπορία εκπομπών είναι ένα πολύ σημαντικό μέσο της αγοράς και επηρεάζει τόσους πολλούς ανθρώπους, ώστε δεν έχουμε την πολυτέλεια να προσμένουμε το είδος του πολιτικού χρονοδιαγράμματος που συνεχίζεται σε βάρος του περιβάλλοντος και της βιώσιμης ανάπτυξης. Ειδάλλως, η Γαλλία ενδεχομένως να καταλήξει γιαουρτωμένη, κάτι που δεν θα μπορούσε να την κάνει να νιώσει υπερήφανη.

Τον περασμένο μήνα διοργάνωσα ένα σεμινάριο, στο οποίο περιβαλλοντικές οργανώσεις, ερευνητικοί φορείς και φορείς που τους επηρεάζει το σύστημα εμπορίας εκπομπών μπόρεσαν να εκφράσουν τις απόψεις τους για τις οικονομικές του συνέπειες. Το μήνυμα που έλαβα ήταν σαφές: η πρόταση της Επιτροπής θα οδηγήσει σε πολύ υψηλότερο κόστος, χωρίς να παρέχει συγκρίσιμο περιβαλλοντικό όφελος. Αναφέρομαι στην ανησυχητική ανάλυση του κ. McKinsey επί του θέματος. Πρέπει να βελτιωθεί η εμπορία εκπομπών. Η κατάσταση είναι σοβαρή. Δεν θα μπορέσουμε να χρησιμοποιήσουμε πάλι την ευρωπαϊκή βιομηχανία, που διαχειρίζεται καλά τις δικές της υποθέσεις, ως πειραματόζωο, εκτός αν το σύστημα λειτουργήσει κατά τρόπο απερίσκεπτο. Είναι καλύτερο να αποτύχει κανείς στην επίτευξη ενός πράγματος, παρά να επιτύχει στην αποτυχία.

Πιστεύω ότι μπορούμε να παρουσιάσουμε ένα καλό αποτέλεσμα εγκαίρως, απαιτούνται όμως ορισμένες ζωτικής σημασίας προσαρμογές. Οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα δεν πρόκειται να αποτραπούν με ευσεβείς πόθους και υποσχέσεις, παρά μόνο αν καταστούν σκέλος της ίδιας της οδηγίας. Πρέπει να παραμείνουμε σταθεροί στον περιορισμό της υποχρέωσης, η διαδικασία όμως επιδέχεται και με το παραπάνω συζήτηση. Παρουσιάσαμε στο Κοινοβούλιο ένα ευρύ μέτωπο απέναντι στον τρόπο που η Επιτροπή προσέγγισε τις υπό εξέταση εναλλακτικές λύσεις. Θα ήθελα να σας ζητήσω να εξοικειωθείτε με αυτό, κύριε Προεδρεύων.

 
  
MPphoto
 
 

  Marian-Jean Marinescu (PPE-DE), γραπτώς. (RO) Κύριε Πρόεδρε, παρουσιάσατε ένα εξαιρετικά φιλόδοξο πρόγραμμα, που ελπίζω ότι θα ολοκληρωθεί με επιτυχία.

Το σύμφωνο για τη μετανάστευση αποτελεί αναγκαία προτεραιότητα, προκειμένου να μειωθεί η παράνομη μετανάστευση και να οικοδομηθεί μια κοινή πολιτική για τη νόμιμη μετανάστευση.

Ωστόσο, θέλω να τονίσω μια πτυχή που πρέπει να λάβετε υπόψη προτού ξεκινήσετε τις σχεδιαζόμενες δράσεις: το σύμφωνο πρέπει να περιλαμβάνει σειρά δράσεων, λαμβάνοντας υπόψη τους περιορισμούς στην ευρωπαϊκή αγορά εργασίας, που επιβάλλονται στους εργαζομένους από ορισμένα νέα κράτη μέλη.

Δεν είναι φυσικό η οικονομική μετανάστευση από τρίτες χώρες να λειτουργεί σε βάρος της ελεύθερης κυκλοφορίας μεταξύ των χωρών εντός της Ένωσης.

Υπάρχουν κράτη μέλη που έχουν σε ισχύ μεταβατικές διατάξεις, οι οποίες ρυθμίζουν την πρόσβαση των εργαζομένων της ΕΕ στην αγορά εργασίας.

Μόλις ενισχυθεί η πολιτική για τη νόμιμη μετανάστευση, υπάρχει κίνδυνος να βρεθούν σε μειονεκτική θέση οι ευρωπαίοι πολίτες σε σύγκριση με τους πολίτες τρίτων χωρών.

Σε σχέση με αυτό, θα ήθελα να συγχαρώ τη Γαλλία, που έκανε το πρώτο βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση την 1η Ιουλίου, όταν άνοιξε την αγορά εργασίας της στους πολίτες των χωρών που εντάχθηκαν το 2004.

Ελπίζω ότι θα επιφυλαχθεί η ίδια μεταχείριση στη Ρουμανία και τη Βουλγαρία το συντομότερο δυνατόν και παροτρύνω τα άλλα κράτη μέλη να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Γαλλίας.

 
  
MPphoto
 
 

  Nicolae Vlad Popa (PPE-DE), γραπτώς.(ΕΝ) Η Γαλλία ανέλαβε την αποστολή να τεθεί επικεφαλής της ευρωπαϊκής ατζέντας για έξι μήνες σε ένα δύσκολο πλαίσιο που δημιουργήθηκε μετά την απόρριψη της Συνθήκης της Λισαβόνας από την Ιρλανδία.

Το πρόγραμμα της γαλλικής Προεδρίας της ΕΕ είναι φιλόδοξο, θα πρέπει όμως να λαμβάνει υπόψη και τις προσδοκίες του πληθυσμού. Η τελευταία δημοσκόπηση του ευρωβαρόμετρου δείχνει ότι μόλις το 52% των πολιτών της ΕΕ θεωρεί θετικό το γεγονός ότι η χώρα τους είναι κράτος μέλος. Είναι ανάγκη να υπάρξει μια στρατηγική που θα πείσει τους ευρωπαίους πολίτες ότι τα κοινά συμφέροντα είναι πολύ πιο σημαντικά από οικονομική και πολιτική άποψη σε σύγκριση με τα πράγματα που μας διαφοροποιούν.

Προφανώς, η προτεραιότητα της γαλλικής Προεδρίας είναι η επισήμανση της μεθόδου απορρόφησης του ιρλανδικού όχι, καθώς η ευρωπαϊκή διαδικασία πρέπει να συνεχιστεί, δεδομένου ότι η Συνθήκη της Νίκαιας εμποδίζει τη διεύρυνση.

Σε ό,τι αφορά τη δεύτερη προτεραιότητα της γαλλικής Προεδρίας της ΕΕ –την κοινή γεωργική πολιτική και την προετοιμασία της ενόψει μελλοντικών προκλήσεων– πρέπει να αναφερθεί ότι η διατήρηση του ενιαίου συστήματος πληρωμών θα ισχύει στη Ρουμανία από το 2013. Καθώς είναι και αυτή δικαιούχος της ΚΓΠ, η Ρουμανία θα λάβει φέτος 735 εκατομμύρια ευρώ ως άμεση ευρωπαϊκή ενίσχυση προς τους ρουμάνους αγρότες.

 
  
MPphoto
 
 

  Martine Roure (PSE), γραπτώς.(FR) Θα περιοριστώ σε δύο σημεία:

- Είναι εντελώς αδύνατο να αιτείται κάποιος άσυλο σε 27 χώρες. Έχουμε τον κανονισμό Δουβλίνο II, που διευθετεί το ζήτημα της ευθύνης των χωρών υποδοχής. Ωστόσο, είναι γεγονός ότι εξακολουθούν να υπάρχουν διαφορές μεταξύ των κρατών μελών σε ό,τι αφορά την αναγνώριση της διεθνούς προστασίας, και αυτό αποτελεί πραγματικό πρόβλημα.

- Το δεύτερο σημείο που θέλω να καλύψω είναι το βασικό πρόβλημα της ανθρωπότητας σε αυτόν τον κόσμο. Πώς μπορούμε να ζήσουμε όλοι μαζί σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο; Πρέπει να αντιμετωπίσουμε τις βασικές αιτίες που ωθούν ορισμένους απελπισμένους ανθρώπους να αφήσουν τις χώρες τους και, κατά την άποψή μου, το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη Μετανάστευση δεν εξασφαλίζει την ορθή ισορροπία ανάμεσα στην καταπολέμηση των διακινητών, στην προώθηση της νόμιμης μετανάστευσης και στη θέσπιση φιλόδοξων πολιτικών από κοινού ανάπτυξης.

 
  
MPphoto
 
 

  Katrin Saks (PSE), γραπτώς. (ET) Το τρέχον έτος αποτελεί ευκαιρία για την Ευρωπαϊκή Ένωση να κοιτάξει στον καθρέπτη και να δει αν ευοδώθηκαν οι αποφάσεις που λάβαμε πέρυσι. Πέρυσι ξεκίνησε το σχέδιο δράσης για το περιβάλλον και την ενέργεια με στόχο τη μείωση των εκπομπών αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, καθώς και την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Συζητήσαμε μια κοινή μεταναστευτική πολιτική για την Ευρώπη και πριν από λίγο καιρό ακούσαμε μαρτυρίες για την τεράστια ανάπτυξη της παράνομης μετανάστευσης. Αντιμετωπίσαμε, επίσης, ζητήματα προστασίας: κοινές ευρωπαϊκές δυνάμεις διεξήγαγαν στρατιωτικές επιχειρήσεις στον ευρύτερο κόσμο και μετά το 2004 δημιουργήσαμε σχηματισμούς μάχης της ΕΕ και μονάδες ταχείας επέμβασης.

Η νέα Προεδρία, στο πρόσωπου του Νικολά Σαρκοζί, έφερε φρεσκάδα και υποσχέσεις για την ευρωπαϊκή πολιτική, μας έδωσε την ιδέα μιας μίνι συμφωνίας και ακολούθησε μια νέα προσέγγιση έναντι των νέων κρατών μελών. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα αυτού του πράγματος. Μέσω της δικής του ορμής και πρωτοβουλίας, ο Προεδρεύων σίγουρα θα δυνηθεί να ξεκινήσει ή να επιταχύνει πολλά σχέδια που συνιστούν προκλήσεις.

Για τον λόγο αυτόν, θέλω να υπογραμμίσω ότι η χώρα που κατέχει την Προεδρία δεν διαχειρίζεται ξεχωριστά τις ευρωπαϊκές υποθέσεις, αν και έχει το δικαίωμα να προτείνει ορισμένα θέματα για την ημερήσια διάταξη. Το γεγονός ότι η Προεδρία δεν ευθύνεται για τις αποφάσεις που λαμβάνονται στο τραπέζι του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου είναι θεμελιώδες ζήτημα για αυτό και ζήτημα στο οποίο πρέπει να εστιάσει την Προεδρία της, αντί μιας συνεστίασης που θα βρίθει κενών υποσχέσεων. Ευελπιστώ πρωτίστως ότι η γαλλική Προεδρία θα δυνηθεί να εμφυσήσει ελπίδα στους Ευρωπαίους για συγκεκριμένα έργα.

 
  
MPphoto
 
 

  Toomas Savi (ALDE), γραπτώς. (EN) Κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, στην τελευταία ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής στις Βρυξέλλες συζητήθηκε η δημιουργία της Ένωσης για τη Μεσόγειο – μια σημαντική πρωτοβουλία για ολόκληρη την περιοχή της Μεσογείου και προτεραιότητα της γαλλικής Προεδρίας.

Ελπίζω όμως πραγματικά ότι, όταν θα δίνουμε έμφαση στη Μεσογειακή Ένωση στη διάρκεια αυτής της Προεδρίας, δεν θα παραμεληθούν η περιοχή της Βαλτικής Θάλασσας και η στρατηγική για τη Βαλτική Θάλασσα. Η Βαλτική Θάλασσα κατέστη κατά βάση μια λίμνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς οκτώ κράτη μέλη βρέχονται από αυτήν μετά το 2004. Η στρατηγική για τη Βαλτική Θάλασσα καλύπτει τους τομείς του περιβάλλοντος, των οικονομικών, του πολιτισμού, της εκπαίδευσης και της ασφάλειας, παρέχοντας ένα βιώσιμο σχέδιο για την ανάπτυξη αυτής της περιοχής.

Θα με χαροποιούσε πολύ αν η γαλλική Προεδρία βρει χρόνο να καταπιαστεί με τα ζητήματα που αφορούν τη Βαλτική Θάλασσα και αν η χορήγηση προτεραιότητας στη Μεσόγειο δεν σημάνει απογύμνωση της περιοχής της Βαλτικής Θάλασσας.

Λαμβάνοντας υπόψη την προσεχή σουηδική Προεδρία, θα ήταν λογικό να ξεκινήσει η εξέταση της στρατηγικής για τη Βαλτική Θάλασσα, προκειμένου να διασφαλιστεί μεγαλύτερη συνάφεια μεταξύ των Προεδριών.

 
  
MPphoto
 
 

  Silvia-Adriana Ţicău (PSE), γραπτώς. (RO) Στους επόμενους έξι μήνες, η γαλλική Προεδρία θα φέρει μεγάλη ευθύνη για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Ένωση χρειάζεται τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο, που επιτάσσει ομοφωνία για ορισμένες αποφάσεις, είναι βαρύ. Επιπλέον, η Συνθήκη της Λισαβόνας ενισχύει τον βαθμό εκδημοκρατισμού, αυξάνοντας τις εξουσίες των εθνικών κοινοβουλίων και θεσπίζοντας τη διαδικασία της συναπόφασης για τους περισσότερους τομείς.

Η γαλλική Προεδρία πρέπει επίσης να υποστηρίξει την κοινή γεωργική πολιτική, δίνοντας στους ευρωπαίους αγρότες τη δυνατότητα να παράγουν περισσότερα.

Μαζί με όλα τα κράτη μέλη, η γαλλική Προεδρία πρέπει να βρει λύσεις στα αδιέξοδα της Ένωσης μετά το ιρλανδικό δημοψήφισμα.

Η γαλλική Προεδρία ανακοίνωσε τις προτεραιότητές της για την επόμενη περίοδο: κλιματική αλλαγή, μετανάστευση, κοινή γεωργική πολιτική, άμυνα και ασφάλεια της Ένωσης.

Το ερχόμενο φθινόπωρο, στην Κοπεγχάγη, η Ένωση θα συμμετάσχει στη σύναψη μιας διεθνούς συμφωνίας, διάδοχης της συμφωνίας του Κυότο. Η Ένωση πρέπει να δώσει το παράδειγμα της δράσης στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, και για τον λόγο αυτόν η έγκριση της δέσμης για την ενέργεια και το κλίμα πρέπει να αποτελέσει έναν από τους κύριους στόχους της γαλλικής Προεδρίας.

 
  
MPphoto
 
 

  Bernard Wojciechowski (IND/DEM), γραπτώς. – (EN) Κανένας δεν μπορεί να εξηγήσει τους λόγους της έκβασης του δημοψηφίσματος στην Ιρλανδία.

Ένας κανόνας γίνεται νόμος με βάση την καθολική έγκριση του λαού. Το νόημά του θα πρέπει να αντικατοπτρίζει την πεποίθηση για την ενότητα όλων. Ο συμπατριώτης σας, ένας διανοητής που αναπαύεται στο Πάνθεο, ο Ρουσσώ, έγραψε ότι «οποιοσδήποτε νόμος που δεν έχουν επικυρώσει οι πολίτες αυτοπροσώπως είναι άκυρος, με κανέναν τρόπο δεν αποτελεί νόμο». Αυτός είναι ο λόγος που ο λαός πρέπει να ελέγχει τις κυβερνήσεις που αποτελούν κίνδυνο σφετερισμού των δικαιωμάτων τους. Πώς, όμως, υποτίθεται ότι αναλαμβάνει ο λαός τον έλεγχο μέσω ενός μέσου που δεν το καταλαβαίνει η δομή του οποίου είναι τόσο περίπλοκη και ασαφής όσο της πρόσφατης Συνθήκης;

Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θέλετε να εμφανιστείτε –για να παραφράσω τον Dominique de Villepin –σε αυτόν τον «ναό» του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου– ως «θεματοφύλακας ενός ιδανικού κα ως θεματοφύλακας μιας συνείδησης». Υπολογίζω, ωστόσο, ότι θα σας ενδιαφέρει περισσότερο να διαβιβάσετε την πληροφορία για τις πλατφόρμες της κοινής υλοποίησης των ευρωπαϊκών συμφερόντων στην κοινή γνώμη, πράγμα που με τη σειρά του μπορεί να επιτρέψει στα ΜΜΕ να κρατούν απόσταση από την ιδιωτική σας ζωή, προκειμένου να εστιάσουν στον πολιτικό σας βίο.

 
  
  

(Η συνεδρίαση διακόπτεται στις 13.40 και συνεχίζεται στις 15.00)

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. ONESTA
Αντιπροέδρου

 
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου