Przewodniczący. − Panie i panowie! Konferencja Przewodniczących zwróciła się do mnie o wygłoszenie krótkiego oświadczenia o jutrzejszym Europejskim Dniu Języków. Zrobię to z przyjemnością, ale proszę o cierpliwość, ponieważ oświadczenie to napisane jest w kilku językach, wiec jego wygłoszenie jest nieco onieśmielającym zadaniem. Proszę o zwrócenie uwagi na to oświadczenie.
26 września 2008 r. obchodzimy Europejski Dzień Języków. W jego ramach Unia Europejska, wraz z Radą Europejską wspierają szereg europejskich inicjatyw zmierzających do promowania wartości języków i kultur, oraz podkreślających znaczenie uczenia się języków dla społeczeństwa Europy.
(DE) Językowa różnorodność Europy jest istotnym elementem naszego dziedzictwa intelektualnego i jest jednym ze skarbów naszej kultury. W procesie jednoczenia Europy różnorodność językowa traci stopniowo charakter bariery, a staje się coraz bardziej szansą. Dlatego też ostatni komunikat Komisji w sprawie wielojęzyczności trafnie określa naszą różnorodność językową jako kartę atutową.
(FR) Wielojęzyczność i promowanie różnorodności językowej to kamienie węgielne naszej codziennej działalności w Parlamencie Europejskim. Naszą dewizą jest „nie ma prac legislacyjnych bez tłumaczenia”.
(IT) W naszej pracy przedstawicieli narodów Europy tłumaczenie słowa pisanego i żywego odgrywa żywotną rolę w zapewnianiu jej legalności i przejrzystości i coraz bardziej przybliża nasz Parlament obywatelom Europy.
(ES) W tym kontekście warto zauważyć, że Parlament Europejski jest jedyną organizacją międzynarodową, posiadającą stronę internetową i telewizję internetową w 23 różnych językach.
(PL) Unia Europejska zjednoczona w różnorodności nie musi obawiać się o swoją przyszłość.
(DE) Panie i panowie! Bardzo dziękuję za uwagę.
(Oklaski)
⁂
Elizabeth Lynne (ALDE). - Panie przewodniczący! Chcę zabrać głos w kwestii formalnej. Jeżeli ma pan informacje pozwalające powiedzieć nam, że powrót do Strasburga jest bezpieczny, to czemu nie złoży pan tego oświadczenia w tej chwili, zanim nie opuścimy sesji plenarnej i zaryzykujemy powrót do budynku, o którym część z nas sądzi, że nie jest bezpieczny?
Przewodniczący. − Pani poseł Lynne! Wszelkie informacje, jakich mi udzielono, wskazują, że budynek w Strasburgu jest w każdym calu tak bezpieczny jak ten tutaj budynek w Brukseli.