Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2008/2012(INL)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A6-0389/2008

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A6-0389/2008

Συζήτηση :

PV 17/11/2008 - 22
CRE 17/11/2008 - 22

Ψηφοφορία :

PV 18/11/2008 - 7.17
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P6_TA(2008)0544

Συζητήσεις
Δευτέρα 17 Νοεμβρίου 2008 - Στρασβούργο Έκδοση ΕΕ

22. Εφαρμογή της αρχής της ισότητας των αμοιβών γυναικών και ανδρών (συζήτηση)
Βίντεο των παρεμβάσεων
PV
MPphoto
 

  Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A6-0389/2008) της κ. Bauer, εξ ονόματος της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων, που περιέχει συστάσεις προς την Επιτροπή σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της ισότητας των αμοιβών μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών (2008/2012(INI)).

 
  
MPphoto
 

  Edit Bauer, εισηγήτρια. – (SK) Οι διαφορές στις αμοιβές των δύο φύλων δεν είναι κάτι καινούργιο. Για πάνω από πενήντα χρόνια υπάρχει ένα άρθρο στη Συνθήκη της Ρώμης που απαγορεύει τις διακρίσεις λόγω φύλου στα επίπεδα των αμοιβών και από το 1975 είναι σε ισχύ η οδηγία 117, η οποία απαιτεί από τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν την αρχή της ίσης αμοιβής για ίση εργασία. Είναι φυσικά αλήθεια ότι δεν προέρχονται όλες οι διαφορές στις αμοιβές από διακριτική μεταχείριση. Όμως σύμφωνα με το νόμο των μεγάλων αριθμών, οι επίμονες διαφορές στα ακαθάριστα ωρομίσθια είναι ανεξήγητες.

Μεταξύ 1995 και 2006, σύμφωνα με τη Eurostat, οι διαφορές βάσει των ωριαίων αποδοχών μειώθηκαν από 17 σε 15%, και αυτό σε μια εποχή όπου η πλειονότητα των αποφοίτων πανεπιστημίου τώρα είναι γυναίκες.

Η τάση μπορεί να μειώνεται, αλλά όχι ευθύγραμμα. Σύμφωνα με μια μελέτη από το Ίδρυμα του Δουβλίνου το 2007 που κάλυψε τέσσερις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι διαφορές στην πραγματικότητα διευρύνονται. Αν οι διαφορές στις αμοιβές μειώνονταν με τους σημερινούς ρυθμούς και δεν αυξάνονταν και πάλι κατά καιρούς, οι αμοιβές θα εξισώνονταν ίσως ύστερα από εβδομήντα χρόνια.

Μπορούμε να συμφωνήσουμε στο γεγονός ότι η ισχύουσα νομοθεσία σε αυτό τον τομέα δεν είναι πολύ αποτελεσματική. Οι λόγοι για τις διαφορές στις αμοιβές ποικίλουν. Είναι τόσο συστημικής όσο και ατομικής φύσεως. Ο τομεακός, κάθετος και οριζόντιος διαχωρισμός, η ταξινόμηση των επαγγελμάτων, οι προϋποθέσεις για την επίτευξη ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής και τα στερεότυπα παίζουν όλα σημαντικό ρόλο στην εμμονή της διαφοράς στις αμοιβές, η οποία αργότερα μεταφέρεται σε διαφορά στις συντάξεις και το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι η φτώχεια έχει θηλυκό πρόσωπο, όπως λέμε.

Οι διαφορές στις αμοιβές έχουν επίσης ατομικές διαστάσεις. Σύμφωνα με μια μελέτη από την Επιτροπή, αυτές αυξάνονται με την ηλικία, την περίοδο απασχόλησης και την εκπαίδευση. Επιπλέον, οι στατιστικές δείχνουν ότι υπάρχουν ελάχιστες διαφορές στην περίπτωση των νέων. Οι διαφορές εμφανίζονται μετά τη γέννηση του πρώτου παιδιού και την επιστροφή της γυναίκας από την άδεια μητρότητας.

Σε σχέση με τη δημογραφική κρίση που αντιμετωπίζουμε τώρα, αυτό το πρόβλημα, εκτός του ότι αποτελεί σημαντικό παράγοντα στον οικονομικό ανταγωνισμό, θέτει ένα βαθύ ηθικό πρόβλημα, το οποίο δεν πρέπει επίσης να παραβλέπεται.

Το ερώτημα σήμερα αφορά τι μπορεί να κάνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την επίλυση της κατάστασης. Από τη μία πλευρά έχουμε ένα επίμονο πρόβλημα και από την άλλη πλευρά έχουμε κάποιους μάλλον αναποτελεσματικούς νόμους. Ταυτόχρονα φυσικά δεν πρέπει να παραβλέπουμε το γεγονός ότι οι λόγοι για τις διαφορές στις αμοιβές βρίσκονται πολύ πέρα από τα όρια της νομοθεσίας.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όμως έχει στα χέρια του μόνο ένα μέσο – τη νομοθεσία. Όλοι όσοι εμπλέκονται με αυτή την κατάσταση φέρουν τη δική τους ευθύνη και η δική μας είναι αν μπορούμε να καταφέρουμε να στείλουμε ένα σαφές μήνυμα ότι θέλουμε καλύτερη και πιο αποτελεσματική νομοθεσία προς το συμφέρον της καθιέρωσης δικαιότερων συνθηκών στην αγορά εργασίας.

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ: κ. SIWIEC
Αντιπροέδρου

 
  
MPphoto
 

  Vladimír Špidla, Μέλος της Επιτροπής. – (CS) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η Επιτροπή χαιρετίζει αυτήν την έκθεση πρωτοβουλίας σχετικά με την αρχή της ισότητας των αμοιβών μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών και συγχαίρω την εισηγήτρια για την ποιότητα της εργασίας της.

Η Επιτροπή, όπως και το Κοινοβούλιο, θεωρεί ότι η διαφορά 15% στις αμοιβές μεταξύ ανδρών και γυναικών στην Ευρώπη σήμερα είναι απαράδεκτη. Πρέπει φυσικά να είμαστε προσεκτικοί και να μην παραβλέπουμε το γεγονός ότι αυτός ο δείκτης συγκρίνει τις σχετικές διαφορές στις ακαθάριστες ωριαίες αποδοχές των γυναικών και των ανδρών σε ολόκληρη την οικονομία ως σύνολο. Άρα δεν μετρά μόνο τις άμεσες διακρίσεις, αλλά είναι ένας δείκτης όλων των σχετικών παραγόντων και όλων των μειονεκτημάτων που υφίστανται οι γυναίκες πριν από την είσοδό τους στην αγορά εργασίας και καθ’ όλη τη διάρκεια της επαγγελματικής τους σταδιοδρομίας.

Η ανακοίνωση της Επιτροπής του Ιουλίου του 2007 ανέφερε ότι η κοινοτική νομοθεσία ήταν αποτελεσματική στην εξάλειψη των άμεσων διακρίσεων – με άλλα λόγια, σε περιπτώσεις όπου η αμοιβή για την ίδια εργασία είναι χαμηλότερη για τις γυναίκες απ’ ότι για τους άνδρες συναδέλφους τους. Ήταν όμως λιγότερο αποτελεσματική για τη διασφάλιση της τήρησης της αρχής της ίσης αμοιβής για εργασία της αυτής αξίας.

Βασιζόμενη σε μια λεπτομερή ανάλυση η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι θα ήταν δυνατό να εξεταστεί το ενδεχόμενο τροποποίησης του κοινοτικού δικαίου με στόχο τη διασφάλιση πάνω απ’ όλα ότι τα συστήματα καθορισμού των επιπέδων των αμοιβών αποκλείουν τόσο τις άμεσες όσο και τις έμμεσες διακρίσεις λόγω φύλου.

Η Επιτροπή ανακοίνωσε ότι το 2008 θα αξιολογούσε την κοινοτική νομοθεσία από την άποψη των συνεπειών της όσον αφορά τη διαφορά στις αμοιβές και ότι θα πρότεινε τις αναγκαίες τροποποιήσεις. Η λεπτομερής ανάλυση που προαναφέρθηκε είναι σε εξέλιξη και δεν μπορώ να προβλέψω ποια θα είναι τα αποτελέσματα. Για να εξασφαλιστεί η ποιότητα, η Επιτροπή κάνει χρήση εξωτερικών ειδικευμένων συμβούλων, καθώς και της εκτενούς και λεπτομερούς πείρας και γνώσης των ενδοκρατικών φορέων που ασχολούνται με την ισότητα των φύλων.

Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα αυτής της μελέτης θα συζητηθούν σε σεμινάριο το πρώτο τρίμηνο του 2009, όπου όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη πρέπει να συμμετάσχουν, συμπεριλαμβανομένων των κρατών μελών, των νομικών εμπειρογνωμόνων, των ενδοκρατικών φορέων που ασχολούνται με την ισότητα των φύλων, των κοινωνικών εταίρων και της κοινωνίας των πολιτών.

Η στάση του Κοινοβουλίου σε αυτή τη διαδικασία θα είναι καθοριστική. Είναι σημαντικό το γεγονός ότι ένα από τα συμμετέχοντα νομοθετικά σώματα έχει εκφράσει μια σαφή γνώμη ότι η εν λόγω νομοθεσία πρέπει να τροποποιηθεί γρήγορα. Είναι επίσης σημαντικό ότι οι πρακτικές συστάσεις του Κοινοβουλίου σχετικά με τις τροπολογίες αφορούν τους τομείς τους οποίους τα κύρια ενδιαφερόμενα μέρη έχουν χαρακτηριστεί ως προβληματικούς, μεταξύ των οποίων η διαφάνεια των αμοιβών και οι αξιολογήσεις και κυρώσεις της εργασίας.

Συμπερασματικά: συμμεριζόμαστε την άποψη του Κοινοβουλίου ότι μια τόσο μεγάλη διαφορά στις αμοιβές ανδρών και γυναικών στην Ευρώπη είναι απαράδεκτη. Η Επιτροπή θεωρεί ότι αυτή είναι η σωστή στιγμή για να ολοκληρωθεί η ανάλυση και η αξιολόγηση και να σχεδιαστούν τα επόμενα βήματα που θα οδηγήσουν σε πιο συγκεκριμένα αποτελέσματα.

 
  
MPphoto
 

  Donata Gottardi, συντάκτρια της γνωμοδότησης της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων.(IT) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, είμαι πραγματικά υπερήφανη για το έργο που επιτελέστηκε σε αυτό το Κοινοβούλιο και για την ικανότητά του να κάνει χρήση των ήδη αναγνωρισμένων εξουσιών του για να προτείνει νομοθεσία.

Η έκθεση την οποία πρόκειται να ψηφίσουμε αφορά ένα βασικό ζήτημα, μια θεμελιώδη αρχή του ευρωπαϊκού δικαίου: την αρχή της ισότητας των αμοιβών γυναικών στο χώρο εργασίας. Δεν είναι μόνο μια βασική αρχή, είναι επίσης η πρώτη, τουλάχιστον με χρονική σειρά, από τις αρχές της ισότητας. Γνωρίζουμε ότι είχε ήδη συμπεριληφθεί στη Συνθήκη της Ρώμης, γνωρίζουμε ότι έχει εφαρμοστεί από τις πρώτες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, ότι είχε ήδη ρυθμιστεί με μια οδηγία που χρονολογείται από το 1975 και είχε ρυθμιστεί ξανά όταν αυτή η οδηγία αναδιατυπώθηκε το 2006, ότι αποτελεί το αντικείμενο συνεχών μελετών και ερευνών, όπως είπε ο ίδιος ο Επίτροπος, και διαρκών απαιτήσεων για την εφαρμογή της.

Γιατί τότε να ασχοληθούμε πάλι μαζί της σε τέτοιο εύρος και βάθος σήμερα; Υπάρχουν πολλοί λόγοι: πρώτον, διότι αρνούμαστε να δεχτούμε την ευρεία μη εφαρμογή, την οποία μαρτυρούν όλα τα στατιστικά στοιχεία και, δεύτερον, διότι πιστεύουμε ότι η ακραία αδικία την οποία υφίστανται οι γυναίκες σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε όλα τα επαγγέλματα, σε όλα τα επίπεδα και σε όλους τους τομείς πρέπει οπωσδήποτε να αντιμετωπιστεί, και είναι πράγματι προφανές ότι τα μέσα που διαθέτουμε δεν είναι αρκετά γι’ αυτό, αλλιώς ύστερα από όλο αυτό τον καιρό θα είχαμε σίγουρα καταφέρει να αντιστρέψουμε αυτή την τάση.

Τέλος, επειδή πιστεύουμε ότι είναι καιρός να πάρουμε σοβαρά τις διαφορές στις αμοιβές και πάνω απ’ όλα να μην τις βλέπουμε ως ένα απλό τυχαίο γεγονός στην επαγγελματική ζωή των γυναικών. Τότε λοιπόν, τι ζητάμε; Ζητάμε από την Επιτροπή μια συγκεκριμένη, σχετική οδηγία όσον αφορά τις διαφορές στις αμοιβές γενικά, αλλά δεν σταματάμε εδώ. Δεν ζητάμε απλά μια οδηγία, στέλνουμε στην Επιτροπή συγκεκριμένες συστάσεις. Έχουμε χτίσει μια γέφυρα για να τη διασχίσουμε προς την πραγματική αλλαγή και πιστεύουμε ότι αυτή η γέφυρα μπορεί να είναι γερή αν στηρίζεται σε οκτώ πυλώνες.

Πρώτα απ’ όλα, θέλουμε να διατυπώσουμε τον ορισμό των διακρίσεων στις αμοιβές. Δεν αρκεί να εξετάσουμε μόνο την ακαθάριστη ωριαία αμοιβή, διότι αυτό θα έδειχνε άμεσες διακρίσεις και τέτοιες άμεσες διακρίσεις στην πραγματικότητα έχουν ήδη ξεπεραστεί. Τότε δεν είναι τυχαίο γεγονός ότι όλες οι έρευνες κοιτάζουν τη συνολική εικόνα, που δείχνει προς την κατεύθυνση της μερικής απασχόλησης, ενθαρρύνοντάς μας να εξετάσουμε τον άμεσο και έμμεσο διαχωρισμό, τις διακρίσεις και τον οριζόντιο και κάθετο διαχωρισμό.

Ζητάμε συγκρίσιμα, αποτελεσματικά, συνεκτικά και πλήρη στοιχεία. Πολύ συχνά συναντούμε χειραγωγημένα ή κρυφά στοιχεία που παρέχονται από συστήματα για την ταξινόμηση του προσωπικού, από οπισθοδρομικές δομές εργασίας που χαρακτηρίζονται από στερεότυπα. Πιστεύουμε ότι οι οργανώσεις για την ισότητα μπορούν να παίξουν βασικό διπλό ρόλο στην καταπολέμηση των διακρίσεων, αυξάνοντας την ευαισθητοποίηση και παρέχοντας κατάρτιση των δικαστών και των κοινωνικών εταίρων.

Στοχεύουμε να εισαγάγουμε συγκεκριμένες κυρώσεις, λαμβάνοντας υπόψη όμως ότι απαιτούνται επίσης προληπτική δράση και μέτρα. Χρειαζόμαστε θετική δράση και ενσωμάτωση, επομένως ένταξη. Ελπίζω αυτό το Σώμα να εγκρίνει το κείμενο στο σύνολό του, διότι όσο πιο ακριβής και λεπτομερής είναι η εργασία που υποβάλλουμε στην Επιτροπή, τόσο περισσότερο θα κερδίσουμε σε αποτελεσματική ταχύτητα. Αυτή είναι στην πραγματικότητα η ελπίδα μας: δεν αρκεί να μιλάμε ή να γράφουμε για ίσες αμοιβές, θέλουμε να τις κάνουμε πραγματικότητα.

 
  
MPphoto
 

  Anna Záborská, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (SK) Θα ήθελα να δώσω τα ειλικρινή μου συγχαρητήρια στην κ. Bauer για το προτεινόμενο κείμενο. Όπως είπε η κ. Bauer, το θέμα που συζητούμε είναι τόσο παλιό όσο και η Συνθήκη της Ρώμης. Λίγα έχουν αλλάξει σε πενήντα χρόνια.

Το ζήτημα της ίσης αμοιβής για ίση εργασία που εκτελείται από γυναίκες και άνδρες επανέρχεται με αξιοσημείωτη κανονικότητα κυρίως κατά τη διάρκεια των προεκλογικών περιόδων. Αν η Επιτροπή Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων προτείνει κυρώσεις για τις εταιρείες που δεν τηρούν τη βασική αρχή της αμοιβής, εκφράζονται ενστάσεις σε σχέση με την αρχή της επικουρικότητας, σαν αυτή να δικαιολογούσε την ανισότητα.

Την περασμένη εβδομάδα έλαβα μέρος στην υπουργική διάσκεψη στη Λιλ. Εκτίμησα την προσπάθεια της γαλλικής Προεδρίας να συζητήσει αυτό το θέμα, αλλά υπήρχαν πολύ λίγες εποικοδομητικές αποκρίσεις που στόχευαν σε λύσεις από τα κράτη μέλη. Οι στατιστικές δείχνουν ότι η ανισότητα στις αμοιβές των γυναικών εμφανίζεται κυρίως μετά τη γέννηση του πρώτου παιδιού.

Οι εθνικές και ευρωπαϊκές πολιτικές που στοχεύουν στην επίτευξη ισορροπίας μεταξύ των αρμοδιοτήτων για την οικογένεια και τις επαγγελματικές φιλοδοξίες δεν πρέπει να επιτρέψουν να προκύψουν νέες διαφορές μεταξύ των εργαζομένων που έχουν οικογενειακές ευθύνες και εκείνων που είναι άγαμοι ή άτεκνοι και δεν έχουν τέτοιες ευθύνες. Αυτό είναι κατά κύριο λόγο ζήτημα του κοινωνικού μοντέλου στο οποίο στοχεύουμε.

Προτείνω να δημιουργήσουμε συνασπισμό με τις βιομηχανικές επιχειρήσεις. Αν οι διευθυντές αυτών των επιχειρήσεων δεν είναι διατεθειμένοι να εργαστούν σε στενή συνεργασία μαζί μας για την προώθηση της ισότητας στις αμοιβές, η έκθεσή μας θα παραμείνει απλώς στα χαρτιά.

 
  
MPphoto
 

  Lissy Gröner, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, με εκπλήσσει το γεγονός ότι οι γυναίκες εξακολουθούν να είναι τόσο υπομονετικές μαζί μας. Μιλάμε για ανισότητα στις αμοιβές εδώ και 50 χρόνια και τίποτε σημαντικό δεν έχει αλλάξει. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους: 15% λιγότερο για την ίδια εργασία. Αυτό στερεί από τις γυναίκες τη δίκαιη αμοιβή, διότι, αν το δούμε αντίστροφα, σημαίνει ότι οι γυναίκες πρέπει να εργαστούν μία και ένα τέταρτο φορές περισσότερο για να κερδίσουν τα ίδια χρήματα. Πού βρισκόμαστε στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

Τα κράτη μέλη πρέπει να κάνουν περισσότερα σε σχέση με αυτό και είμαι ευγνώμων στον κ. Špidla που υιοθέτησε τις προτάσεις μας εδώ στο Κοινοβούλιο και έδειξε τη βούληση να αναλάβει νομοθετική δράση. Προφανώς δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Στη Γερμανία, ένα από τα μεγαλύτερα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η διαφορά στις αμοιβές στον ιδιωτικό τομέα είναι 23%. Αυτό είναι απαράδεκτο και σημαίνει ότι είμαστε ουραγοί στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η Γαλλία και η Σκανδιναβία έχουν λάβει θετικά μέτρα. Γι’ αυτό ακριβώς πρόκειται. Καλούμε τους κοινωνικούς εταίρους να αναλάβουν δράση, και η Σοσιαλιστική Ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απαιτεί διαφάνεια στις επιχειρήσεις, ούτως ώστε τα μπόνους να μπορούν να φαίνονται καθαρά και να περιλαμβάνονται στην επίσημη αξιολόγηση, για να μπορούμε να το αντιλαμβανόμαστε. Οι τακτικοί έλεγχοι των μισθών μπορούν να αποκαλύψουν τις επιτυχίες ή τις αποτυχίες στην καταπολέμηση των μισθολογικών διακρίσεων.

Κατά την άποψή μου, ένας νόμος για τον ιδιωτικό τομέα θα είναι αναπόφευκτος στη Γερμανία. Πρέπει να ασκήσουμε μεγαλύτερη πίεση στα κράτη μέλη να εισαγάγουν ένα νόμιμο κατώτατο μισθό, ούτως ώστε να μπορεί να θεωρηθεί ως δεδομένο ότι οι γυναίκες μπορούν να εισπράττουν ένα μισθό ορίου διαβίωσης, διότι αυτή είναι η καλύτερη εξασφάλιση κατά της φτώχειας στην τρίτη ηλικία.

Θα ήθελα, σε κάθε περίπτωση, να καλέσω την Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, για να διατηρηθεί αυτή η σαφήνεια στην έκθεση της κ. Bauer, να αποσύρει τις τροπολογίες διαγραφής, οι οποίες θα αποδυνάμωναν περαιτέρω την έκθεση. Ας παραμείνουμε στη σαφή γλώσσα που έχει τώρα.

 
  
MPphoto
 

  Siiri Oviir, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. (ET) Κύριε Επίτροπε, κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι. Η εισηγήτρια κ. Bauer δήλωσε ότι η φτώχεια έχει γυναικείο πρόσωπο. Πρέπει επίσης να επαναλάβω ότι ακόμη και το 1957, το άρθρο 119 της Συνθήκης της Ρώμης περιελάμβανε την αρχή ότι οι άνδρες και οι γυναίκες πρέπει να λαμβάνουν ίση αμοιβή για ίση εργασία. Σήμερα όμως, το έτος 2008, οι γυναίκες στην Ευρωπαϊκή Ένωση κερδίζουν κατά μέσο όρο 15% λιγότερο από τους άνδρες και στην πατρίδα μου, την Εσθονία, κερδίζουν μέχρι και 25% λιγότερο από τους άνδρες.

Οι μισθολογικές διαφορές επηρεάζουν σημαντικά τη θέση των γυναικών στην οικονομική και κοινωνική ζωή, τόσο κατά τη διάρκεια της ενεργού επαγγελματικής ζωής τους όσο και μετά. Επίσης εντείνουν τον κίνδυνο φτώχειας των γυναικών, ιδίως σε μονογονεϊκές οικογένειες. Οι μισθολογικές διαφορές μεταξύ ανδρών και γυναικών συχνά οδηγούν σε διαφορές στις συντάξεις ανδρών και γυναικών. Οι μόνες γυναίκες συνταξιούχοι συχνά ζουν με κίνδυνο φτώχειας.

Κατά συνέπεια, χαιρετίζω τη θέση που προτείνεται στην έκθεση, δηλαδή, ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να υποβάλει νομοθετική πρόταση για την εξέταση της ισχύουσας νομοθεσίας σχετικά με τις αρχές της ίσης αμοιβής για τους άνδρες και τις γυναίκες μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2009. Έχουμε θεσπίσει πάρα πολλή νομοθεσία και περιμέναμε πολύ καιρό, αλλά τα αποτελέσματα δεν είναι πολύ καλά.

Όπως έδειξε ο χρόνος, αυτό το πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί μόνο με νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μία σημαντική διέξοδος για τη λύση του προβλήματος θα ήταν να δοθεί προτεραιότητα στο θέμα σε πολιτικά σχέδια δράσης. Μόνο ένας αποτελεσματικός συνδυασμός πολιτικών που να περιλαμβάνει καλύτερη και πιο αποτελεσματική νομοθεσία και να ορίζει το υπεύθυνο μέρος θα δώσει τη δυνατότητα να βρεθεί μια θετική λύση σε αυτό το πρόβλημα.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω την εισηγήτρια που επισήμανε πολύ σημαντικές πτυχές στην έκθεση και σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.

 
  
MPphoto
 

  Hiltrud Breyer, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE.(DE) Κύριε Πρόεδρε, είναι πράγματι αλήθεια ότι, 50 χρόνια μετά τη σύναψη των Συνθηκών της Ρώμης, έχουμε σημειώσει μικρή πρόοδο όσον αφορά την ισότητα των γυναικών στην αγορά εργασίας. Τα στοιχεία είναι ανησυχητικά: το 80% των εργαζομένων μερικής απασχόλησης είναι γυναίκες και μόνο το 57% των γυναικών απασχολούνται, σε σύγκριση με το 72% των ανδρών. Η μισθολογική ανισότητα έχει επίσης παραμείνει σταθερή από το 2003 και έχει αλλάξει μόνο κατά 1% από το 2000. Αυτά είναι ανησυχητικά στοιχεία τα οποία όλοι μας εδώ κατακρίνουμε. Έχουμε επίσης αναφερθεί στο γεγονός ότι οι γυναίκες είναι σε διπλά μειονεκτική θέση, διότι αυτή η μισθολογική ανισότητα μεταφράζεται σε διαφορές στα συνταξιοδοτικά δικαιώματα και τα κοινωνικά πρότυπα, και έχουμε επίσης ένα φορολογικό και κοινωνικό σύστημα που εξακολουθεί να τιμωρεί τις γυναίκες στο ότι, για παράδειγμα, τα άγαμα ζευγάρια και οι οικογένειες με διπλά εισοδήματα εξακολουθούν να είναι σε μειονεκτική θέση σε πολλά φορολογικά συστήματα, όπως στη Γερμανία.

Η Επιτροπή έχει δηλώσει ότι θα υπάρξουν νομοθετικές προτάσεις, αλλά γιατί αργούν τόσο πολύ; Γιατί έχουν περάσει τόσα χρόνια, σε αυτή την κοινοβουλευτική περίοδο, χωρίς καμία πρόταση σε αυτό τον τομέα; Εμείς στο Κοινοβούλιο έχουμε ήδη ζητήσει προτάσεις. Όσον αφορά τις ποσοστώσεις, έχουμε πει ότι πρέπει να υπάρξουν νομικές απαιτήσεις. Έχουμε επίσης κράτη μέλη, όπως η Σουηδία, τα οποία έχουν θέσει στόχους με χρονοδιάγραμμα. Γιατί δεν κάνουμε χρήση του γεγονότος ότι έχουμε αυτές τις απαιτήσεις των φύλων για να ενθαρρύνουμε τα κράτη μέλη να καταβάλουν προσπάθειες για την επίλυση αυτής της επαίσχυντης διαφοράς στις αμοιβές; Στη Γερμανία, όπως έχει ήδη ειπωθεί, είμαστε δυστυχώς τρίτοι από κάτω, με μια επαίσχυντη διαφορά στις αμοιβές ύψους 23%. Πρέπει επίσης να αποσαφηνίσουμε ότι ένας νόμιμος κατώτατος μισθός θα επιφέρει αλλαγές κυρίως σε τομείς που απασχολούν κυρίως γυναίκες. Όμως πρέπει να έχουμε επίσης το θάρρος να καταστήσουμε σαφές …

(Ο Πρόεδρος διακόπτει την ομιλήτρια)

 
  
MPphoto
 

  Ilda Figueiredo, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL.(PT) Η υποτίμηση της εργασίας με την επιβολή χαμηλών μισθών εξακολουθεί να είναι ένας από τους τρόπους που χρησιμοποιούνται συχνά από τον καπιταλισμό για να αυξήσει την εκμετάλλευση των εργαζομένων. Αυτό επηρεάζει ιδιαίτερα τις εργαζόμενες γυναίκες, πράγμα που συνεπάγεται επίσης μια υποτίμηση της μητρότητας.

Είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι, περισσότερα από 30 χρόνια μετά από μια οδηγία για την ισότητα των αμοιβών ανδρών και γυναικών, τα επίπεδα διακρίσεων παραμένουν υψηλά, κυρίως έμμεσων διακρίσεων που προέρχονται από έλλειψη σταθερότητας της εργασίας, η οποία πλήττει κυρίως τις γυναίκες και τους νέους. Σε ορισμένες χώρες, όπως η Πορτογαλία, όπου η ανεργία είναι πολύ υψηλή, οι μέσες διαφορές στις αμοιβές μεταξύ ανδρών και γυναικών έχουν αυξηθεί, υπερβαίνοντας το 25% στον ιδιωτικό τομέα πράγμα που σημαίνει ότι η φτώχεια εξακολουθεί να έχει γυναικείο πρόσωπο, περιλαμβανομένων των συνταξιούχων.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα κράτη μέλη πρέπει να λάβουν τα μέτρα που χρειάζονται για να αυξηθεί η αξία της εργασίας, να ξεπεραστούν οι διαφορές στις αμοιβές και να εξαλειφθούν τα στερεότυπα που συνδέονται με τις θέσεις εργασίας και τους τομείς που κάνουν πάντα διακρίσεις κατά των γυναικών. Εκείνα τα επαγγέλματα και οι τομείς όπου κυριαρχούν οι γυναίκες, όπως οι τομείς του λιανικού εμπορίου και των υπηρεσιών, καθώς και ορισμένες βιομηχανίες, πρέπει να αποκτήσουν μεγαλύτερη αξία.

Η πείρα δείχνει ότι η επιδείνωση της ανεργίας αποδυναμώνει τα δικαιώματα των γυναικών, εντείνει την εκμετάλλευση των εργαζομένων και αυξάνει τις διακρίσεις.

Γι’ αυτό επιμένουμε σε μια νέα πολιτική που να δίνει προτεραιότητα στην απασχόληση με δικαιώματα, στην καταπολέμηση των διακρίσεων και στην προστασία της μητρότητας και της πατρότητας ως θεμελιωδών κοινωνικών αξιών.

Γι’ αυτό υποστηρίζουμε αυτή την έκθεση, στην οποία έχουμε προτείνει μερικές τροπολογίες, επισημαίνοντας ότι οι συλλογικές διαπραγματεύσεις και συμβάσεις διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην καταπολέμηση των διακρίσεων σε βάρος των γυναικών, κυρίως όσον αφορά την πρόσβαση στην απασχόληση, τους μισθούς, τις συνθήκες εργασίας, την εξέλιξη της σταδιοδρομίας και την επαγγελματική κατάρτιση.

 
  
MPphoto
 

  Urszula Krupa, εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM. (PL) Κύριε Πρόεδρε, το σχέδιο έκθεσης σχετικά με την ισότητα των αμοιβών μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών περιλαμβάνει ορισμένα ορθά γεγονότα σχετικά με την ίση αμοιβή για εργασία της αυτής αξίας. Η ισότητα στην αμοιβή είναι απαραίτητη, όπως είναι και η κατάλληλη πληρωμή σε θέσεις εργασίας που κυριαρχούνται από γυναίκες, λόγω των ψυχοσωματικών προδιαθέσεών τους.

Η επίδραση των κανονισμών που έχουν καταγραφεί σε πολλαπλά, ασκόπως αντιγραφέντα έγγραφα σίγουρα εξαρτάται από την αποτελεσματική εφαρμογή της νομοθεσίας στα επιμέρους κράτη μέλη. Εντούτοις η εφαρμογή μπορεί να είναι αρκετά δύσκολη σε σχέση με τον κυρίαρχο ιδιωτικό τομέα, όπου οι περισσότεροι διευθυντές κοιτάζουν πάνω απ’ όλα τα κέρδη των εταιρειών τους και δεν έχουν κανένα σεβασμό σε ηθικές και δεοντολογικές αρχές, παρεμποδίζοντας ταυτόχρονα τη δράση των συνδικάτων που θα προστάτευε τους εργαζομένους και θα λάμβανε μέρος σε διαπραγματεύσεις για τις αμοιβές. Άρα το πρόβλημα των άνισων αμοιβών είναι ένα στοιχείο διακρίσεων κατά των αδυνάτων.

Δεν χρειαζόμαστε επιστήμονες και εμπειρογνώμονες για να συνειδητοποιήσουμε ότι οι διακρίσεις είναι πάνω απ’ όλα το αποτέλεσμα της αριστερής υλιστικής ιδεολογίας, της έλλειψης εφαρμογής των αρχών της ηθικής, της έλλειψης προσωπικής ανάπτυξης, του εγωισμού, της απληστίας, της εκμετάλλευσης των αδυνάτων και των φτωχών, και όχι μόνο όσον αφορά τους μισθούς, αλλά και όσον αφορά την όλο και πιο διαδεδομένη πρακτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία αφορά ακόμη και τα φτωχότερα και πιο αδύναμα κράτη, διακρίσεων κατά των Καθολικών και των ατόμων με απόψεις διαφορετικές από εκείνες που επιβάλλονται από την πολιτική ορθότητα που απαιτείται εδώ.

 
  
MPphoto
 

  Gabriele Stauner (PPE-DE).(DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, το γεγονός ότι οι γυναίκες εξακολουθούν να αμείβονται λιγότερο από τους άνδρες για την ίδια εργασία είναι ένα θλιβερό κεφάλαιο στην ευρωπαϊκή μας κοινότητα.

Πραγματικά είναι εντελώς ακατανόητο, διότι νομικά η κατάσταση είναι απολύτως σαφής. Από την ίδρυση της Κοινότητας το 1957 – όπως έχει ήδη ειπωθεί πολλές φορές – η αρχή έχει κατοχυρωθεί στις Συνθήκες της Ρώμης ως άμεσα εφαρμοζόμενο δικαίωμα. Με άλλα λόγια, οποιαδήποτε γυναίκα θα μπορούσε να πάει αμέσως στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για να επιβάλει αυτό το δικαίωμα: η ΕΕ δεν παρέχει ισχυρότερη νομική προστασία. Μολαταύτα έχουμε χάσει το στόχο σχετικά με την αυτή αρχή κατά 20% κατά μέσο όρο. Άρα είναι απολύτως απαραίτητο – όπως προτείνει εδώ η Επιτροπή – να επιβληθεί αυτή η αρχή μέσω παράγωγου δικαίου.

Βεβαίως αυτή η κατάσταση μας δείχνει ακόμη μία φορά ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ του δικαίου και της πραγματικής ζωής. Άνθρωποι που εξαρτώνται από τη δουλειά και το μισθό τους – πολλοί εκ των οποίων είναι γυναίκες – συχνά δεν τολμούν να απαιτήσουν τα βασικά δικαιώματά τους, από φόβο μήπως απολυθούν. Γι’ αυτό δεν μπορούμε απλώς άλλη μία φορά να κάνουμε έκκληση για ευθύνη των εταιρειών, με βάση το γεγονός ότι η αξιοπρέπεια υπαγορεύει ότι οι γυναίκες δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται χειρότερα από τους άνδρες όσον αφορά την αμοιβή. Όμως όποιος δεν θέλει να ακούσει πρέπει να αισθανθεί. Άρα είμαι υπέρ σοβαρών και συνεπών κυρώσεων για όσους παραβιάζουν το νόμο. Εναπόκειται ακριβώς στα κράτη μέλη να το λάβουν επιτέλους στα σοβαρά και να εκθέσουν εκείνες τις εταιρείες που παραβιάζουν αυτή την αρχή και να τις τιμωρήσουν, για παράδειγμα με τη χρήση του δικαίου ανάθεσης δημόσιων συμβάσεων.

Έχω μια μικρή κριτική για την Επιτροπή: είναι πιθανό ότι η διαδικασία ήταν μάλλον χαλαρή σε αυτή την περίπτωση, και ότι δώσατε πάρα πολλή προσοχή στις επιχειρήσεις. Συγχαίρω την κ. Bauer για την έκθεσή της.

 
  
MPphoto
 

  Teresa Riera Madurell (PSE). - (ES) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, θα ήθελα κι εγώ να συγχαρώ την εισηγήτρια για την εργασία της. Είναι μια ιδιαίτερα σημαντική έκθεση δεδομένου ότι οι διαφορές στις αμοιβές στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια πραγματικότητα που πρέπει να εξαλειφθεί. Είναι απαράδεκτο ότι οι γυναίκες κερδίζουν 15% λιγότερο από τους άνδρες, και ότι, στον ιδιωτικό τομέα, αυτή η διαφορά φθάνει το 25%.

Αυτή η διαφορά στις αμοιβές είναι δύσκολο να καταπολεμηθεί, αφού προκύπτουν έμμεσες διακρίσεις: η πιο επισφαλής εργασία και η πλειονότητα των θέσεων μερικής απασχόλησης καλύπτονται από γυναίκες.

Τι πρέπει να κάνουμε; Βασικά πρέπει να προωθήσουμε τις πολιτικές ισότητας των ευκαιριών που αποσκοπούν στο συνδυασμό της επαγγελματικής και της οικογενειακής ζωής, καθώς επίσης και τις πολιτικές που αποβλέπουν στη μείωση του αριθμού και στην αύξηση της αμοιβής για τις χαμηλότερα αμειβόμενες εργασίες, οι οποίες εκτελούνται κυρίως από γυναίκες.

Γι’ αυτό από τις συστάσεις της έκθεσης – όλες των οποίων είναι πολύ σημαντικές – θα ήθελα να υπογραμμίσω εκείνη για την τροποποίηση της οδηγίας για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης που περιλαμβάνει αναφορές στις διαφορές των αμοιβών, καθώς επίσης εκείνη για την τροποποίηση της συμφωνίας πλαισίου για την εργασία μερικής απασχόλησης, που είναι εκεί όπου οι διαφορές είναι μεγαλύτερες.

 
  
MPphoto
 

  Marco Cappato (ALDE). - (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να πω στον Επίτροπο Špidla ότι, εκτός από την εξέταση των εξαιρετικών προτάσεων στην έκθεση της κ. Bauer, αν μπορέσουμε να νομοθετήσουμε σε επίπεδο ΕΕ κατά των διακρίσεων στις αμοιβές, πιστεύω ότι θα ήταν σωστό να συμπεριληφθούν οι διακρίσεις που αφορούν τις συντάξεις. Αν και αυτή μπορεί να είναι μια πιο λεπτή, έμμεση μορφή διακρίσεων, είναι ιδιαίτερα ειδεχθής σε μια χώρα όπως η Ιταλία.

Αφορά επίσης τις διακρίσεις όσον αφορά την ηλικία συνταξιοδότησης, ένα ζήτημα που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ήδη εξετάσει και το οποίο πιστεύω ότι πρέπει να αναγνωριστεί. Πίσω στο 2004, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τόνισε στην ιταλική κυβέρνηση ότι είναι απαράδεκτο να υπάρχουν διαφορετικές ηλικίες συνταξιοδότησης: 60 για τις γυναίκες και 65 για τους άνδρες, τις οποίες μπορούμε να θεωρήσουμε τις πιο κοινές νόμιμες ηλικίες. Ως ριζοσπάστες, μαζί με την Emma Bonino, προσπαθήσαμε με κάθε δυνατό τρόπο να τονίσουμε προς την κοινή γνώμη, την κυβέρνηση, την αντιπολίτευση και τα κόμματα, ότι η αυτή δομή πρέπει να εξαλειφθεί. Δεν έγινε.

Χάρη στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στις 13 Νοεμβρίου το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο απεφάνθη επιτέλους ότι αυτές οι διακρίσεις είναι παράνομες και παραβιάζουν τις Συνθήκες και την κοινοτική νομοθεσία. Το πιο σοβαρό είναι το σκεπτικό που παρουσίασε η Ιταλία για την υπεράσπιση αυτών των διακρίσεων. Η Ιταλία υποστήριξε ότι δικαιολογούνται με στόχο την εξάλειψη των υφιστάμενων κοινωνικοπολιτιστικών διακρίσεων κατά των γυναικών – με άλλα λόγια, οι διακρίσεις στην αγορά εργασίας υπάρχουν. Για να αντιμετωπιστεί αυτή η μορφή διακρίσεων, δημιουργούνται άλλες που υποχρεώνουν τις γυναίκες να συνταξιοδοτούνται πριν από τους άνδρες. Κατά τη γνώμη μου, αυτό το μέτρο ιδίως απαιτεί επίσης παρέμβαση, για να μπορέσει να εξαλειφθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

 
  
MPphoto
 

  Eva-Britt Svensson (GUE/NGL). - (SV) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα πρώτα να ευχαριστήσω την κ. Bauer για μια σημαντική και εποικοδομητική έκθεση, την οποία υποστηρίζω πλήρως. Δεύτερον, ένας συνάδελφος πρόσφατα αναφέρθηκε στις γυναίκες σαν αδύναμες. Θα ήθελα να πω ότι οι γυναίκες δεν είναι αδύναμες. Αντιθέτως, οι πατριαρχικές δομές της κοινωνίας είναι εκείνες που κάνουν τις γυναίκες αδύναμες.

Η οδηγία της ΕΕ για την ισότητα των αμοιβών υπάρχει εδώ και 30 χρόνια. Παρόλα αυτά οι γυναίκες εξακολουθούν να μην αξίζουν τόσο όσο οι άνδρες – είτε όταν πρόκειται για την αμοιβή, είτε για την επιρροή – τόσο στην κοινωνία όσο και στο χώρο εργασίας. Παρά το γεγονός ότι οι γυναίκες γενικά έχουν υψηλότερη εκπαίδευση, κερδίζουν κατά μέσο όρο 15% λιγότερο από τους άνδρες για την ίδια ή παρόμοια εργασία. Επομένως είναι σαφές ότι η βελτίωση της υφιστάμενης νομοθεσίας δεν θα είναι επαρκής για να εξαλείψει τις διακρίσεις των αμοιβών. Οι διαφορές στις αμοιβές μεταξύ γυναικών και ανδρών είναι τελικά μία ακόμη ένδειξη για τη συνέχιση των διακρίσεων σε βάρος των γυναικών σε όλους τους διαφορετικούς τομείς. Δε φτάνει που έχουμε χαμηλότερη αμοιβή για ίση εργασία, πολύ συχνά αναγκαζόμαστε επίσης να αναλαμβάνουμε άτυπες μορφές εργασίας ή εργασία μερικής απασχόλησης κ.λπ. Αυτές οι διακρίσεις στις αμοιβές καταδιώκουν τις γυναίκες σε ολόκληρη τη ζωή τους, αφού συχνά λαμβάνουμε φτωχότερους συνταξιοδοτικούς όρους και φτωχότερες συνθήκες όταν γερνάμε.

Είναι καιρός να αναλάβουμε μαζί δράση για να σταματήσουμε αυτές τις διακρίσεις κατά των γυναικών.

 
  
MPphoto
 

  Godfrey Bloom (IND/DEM). - Κύριε Πρόεδρε, δυστυχώς, υπάρχει μια θεμελιώδης παρανόηση από τους περισσότερους πολιτικούς ως προς τους λόγους για τους οποίους υπάρχουν διαφορές μεταξύ των φύλων στις αμοιβές. Η βασική παραδοχή, αν και είναι εσφαλμένη, διαιωνίζει το μύθο ότι η απασχόληση είναι φαινόμενο που επηρεάζεται από τη ζήτηση και καθορίζεται από τους εργοδότες. Δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Όσοι ισχυρίζονται ότι όλες οι γυναίκες θα έπρεπε να αμείβονται το ίδιο με τους άνδρες για αντιληπτές ομοιότητες στα καθήκοντα της θέσης εργασίας παραβλέπουν εντελώς το γεγονός ότι κανένα άτομο δεν είναι οικονομική μονάδα.

Παρά την ήδη επιβαρυντική νομοθεσία για την απασχόληση, που συντάσσεται συνήθως από ανθρώπους με ελάχιστη ή καθόλου επιχειρηματική εμπειρία, οι μισθολογικές διαφορές συνεχίζονται για έναν απλό λόγο: η απασχόληση είναι θέμα ζήτησης και προσφοράς. Είναι θέμα επιλογών τρόπου ζωής. Συχνά βασίζεται σε προτεραιότητες, στόχους πρόωρης συνταξιοδότησης, επιθυμία διαμονής σε ορισμένα μέρη μιας χώρας ή πόλης, πίεση των χόμπι ή του αθλητισμού, ή ενός από τα παιδιά. Ο εργοδότης και ο εργαζόμενος συνάπτουν αμοιβαία συμφωνία με τον ίδιο τρόπο όπως ο αγοραστής και ο πωλητής οποιουδήποτε εμπορεύματος.

Η Επιτροπή Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ηνωμένου Βασιλείου απασχολεί σημαντικά περισσότερες γυναίκες απ’ ότι άνδρες και η μέση αμοιβή για τους άνδρες της είναι υψηλότερη απ’ ό, τι για τις γυναίκες της. Συμφωνώ ότι η περασμένη νομοθεσία είχε περιορισμένο αντίκτυπο σε αυτή τη δυναμική. Ναι, θα μπορούσε κανείς να νομοθετήσει κατά ...

(Ο Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)

 
  
MPphoto
 

  Zita Pleštinská (PPE-DE). – (SK) Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε. Χαίρομαι που αυτή η «γυναικεία» συζήτηση είναι υπό την προεδρία σας.

Εκτιμώ τις προσπάθειες της εισηγήτριας, Edit Bauer, να βρεθεί μια ισορροπημένη προσέγγιση προς τη διατύπωση συστάσεων για την Επιτροπή και τη βελτίωση του πλαισίου των νόμων της ΕΕ, ιδίως της αποτελεσματικής εφαρμογής τους.

Ως αποτέλεσμα των ποικίλων μεταφορών στο εσωτερικό δίκαιο, εφαρμογών και ερμηνειών σε ενδοκρατικό επίπεδο, η οδηγία που καθορίζει την αρχή της ισότητας των αμοιβών γυναικών και ανδρών έχει αποτύχει να εξαλείψει τις διαφορές στις αμοιβές των δύο φύλων, οι οποίες συνδέονται κυρίως με τα επίπεδα του επαγγελματικού διαχωρισμού.

Εκτιμώ το γεγονός ότι η εισηγήτρια τόνισε στην έκθεσή της ότι η μητρότητα δεν θα έπρεπε να αποβαίνει σε βάρος των γυναικών που έχουν αποφασίσει να διακόψουν την επαγγελματική σταδιοδρομία τους για να φροντίσουν τα παιδιά τους. Σε όλα τα κράτη μέλη οι γονείς θα έπρεπε, για περίοδο τουλάχιστον ενός έτους μετά τη γέννηση ενός παιδιού, να λαμβάνουν ενίσχυση στο επίπεδο των καθαρών εσόδων τους πριν από την έναρξη της άδειας μητρότητας και ταυτόχρονα αυτές οι ρυθμίσεις θα έπρεπε να συνδέονται με ένα σύστημα αμοιβής σύμφωνα με το οποίο ο αριθμός των ετών εργασίας λαμβάνεται υπόψη κατά τον καθορισμό του επιπέδου των αμοιβών. Η μητρότητα θα έπρεπε να φέρνει πλεονεκτήματα στις γυναίκες, όχι μειονεκτήματα.

Η εκπαίδευση είναι εξίσου σημαντική, αφού μπορεί να συμβάλει στην εξάλειψη των στερεοτύπων που αφορούν το φύλο και στη βελτίωση των αμοιβών των λίγων αμειβόμενων θέσεων και εργασιών που παραμένουν κενές από γυναίκες.

Τα κράτη μέλη πρέπει να εφαρμόσουν μια συνεκτική ενημερωτική εκστρατεία με στόχο την αύξηση της ευαισθητοποίησης μεταξύ των εργοδοτών και των εργαζομένων σχετικά με τις υφιστάμενες ή τις πιθανές διαφορές στις αμοιβές στην αγορά εργασίας στην ΕΕ. Ταυτόχρονα πρέπει να ενημερωθούν για τα ουσιώδη μέτρα που έχουν περάσει με στόχο να εξασφαλιστεί ότι οι εργοδότες θα τιμωρούνται για την παραβίαση της αρχής της ίσης αμοιβής για ίση εργασία.

Χάρη στη τη σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε αυτή την έκθεση, για την οποία συγχαίρω την εισηγήτρια κ. Edit Bauer, πιστεύω ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα κράτη μέλη, θα καταρτίσει νομοθεσία που θα εξασφαλίσει πράγματι την ισότητα των αμοιβών μεταξύ ανδρών και γυναικών.

 
  
MPphoto
 

  Gabriela Creţu (PSE).(RO) Αξιότιμοι βουλευτές, αυτή η έκθεση είναι ίσως το πιο σοβαρό έγγραφο που έχουμε συντάξει σχετικά με τη διαφορά στις αμοιβές. Ειδικότερα, οι συστάσεις που τη συνοδεύουν αντιπροσωπεύουν ένα βήμα προς τα εμπρός για να εφαρμοστεί επιτέλους η αρχή της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας. Πρέπει να συγχαρώ όλους όσους συνέβαλαν στην έκθεση. Μέχρι τώρα, η εργασία αξιολογείτο με βάση την παράδοση και την ικανότητα διαπραγμάτευσης. Όταν μιλώ για διαπραγμάτευση, σκέφτομαι τη συμμετοχή ισχυρών συνδικάτων που είναι ικανά να υποχρεώσουν τις κυβερνήσεις και τους εργοδότες να δεχτούν σωστούς μισθούς. Και τα δύο αυτά κριτήρια έχουν βάλει τις γυναίκες σε μειονεκτική θέση.

Χρειαζόμαστε ένα σύστημα που δεν εισάγει διακρίσεις για την αξιολόγηση της εργασίας και ένα νέο τρόπο για την ταξινόμηση των επαγγελμάτων. Καλούμε τα κράτη μέλη και την Επιτροπή να ακολουθήσουν επιτέλους το δρόμο της θέσπισης ειδικών μέτρων υπέρ της ισότητας των φύλων. Ελπίζουμε ότι θα το δημοσιοποιήσουν υποστηρίζοντας τη ρήτρα που είναι η πιο ευνοϊκή για τις γυναίκες στην Ευρώπη στο τέλος αυτού του μήνα στο Παρίσι. Όμως ας μην έχουμε ψευδαισθήσεις. Ακόμα και όταν το νέο σύστημα σχεδιαστεί και εφαρμοστεί, θα αφορά μόνο την αμειβόμενη εργασία. Οι εργασίες που πραγματοποιούνται στο σπίτι αλλά και στην ανεπίσημη οικονομία θα συνεχίσουν να εκτελούνται, ιδίως από γυναίκες, χωρίς καμία διαφορά στις αμοιβές, αφού δεν λαμβάνουν καν μισθό γι’ αυτή την εργασία.

 
  
MPphoto
 

  Věra Flasarová (GUE/NGL). – (CS) Κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θεωρώ ότι η έκθεση της Edit Bauer είναι μια μεγάλη επιτυχία. Η ανισότητα στις αμοιβές των ανδρών και των γυναικών είναι μία από τις πιο επίμονες μορφές διακρίσεων κατά των γυναικών. Όπως είπε η κ. Bauer, υπάρχει έλλειψη αξιόπιστων στατιστικών για τους χώρους εργασίας τόσο σε εθνικό όσο και σε κοινοτικό επίπεδο. Έχω ασχοληθεί η ίδια με αυτό το ζήτημα σε μερικά από τα βιβλία και τα άρθρα που έχω δημοσιεύσει τα τελευταία χρόνια. Οι χαμηλότερες αμοιβές για τις γυναίκες που εκτελούν την ίδια εργασία και έχουν τα ίδια προσόντα και την ίδια παραγωγικότητα προκαλείται δυστυχώς από βαθιά στερεότυπες αντιλήψεις για το ποιος πρέπει να είναι ο τροφοδότης της οικογένειας.

Αυτό το καθήκον ανατίθεται παραδοσιακά στους άνδρες και μέχρι τώρα όλες οι δομές απασχόλησης, είτε στον ιδιωτικό είτε στο δημόσιο τομέα, το έχουν ανεχτεί περισσότερο ή λιγότερο. Υπάρχει η βαθιά ριζωμένη άποψη ότι ένας άνδρας υποστηρίζει από το μισθό του όχι μόνο τον εαυτό του αλλά και την οικογένειά του, ενώ η αμοιβή της γυναίκας είναι ένα είδος βοηθήματος για τον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Όσο απίστευτο κι αν φαίνεται, αυτή η ψευδαίσθηση είναι τόσο γερά εδραιωμένη, ώστε ακόμη και με την εκπλήρωση των ίσων δικαιωμάτων στο χώρο εργασίας δεν μπορούμε να βασιστούμε στην πολιτιστική διαφώτιση, αλλά, αντ’ αυτής πρέπει δυστυχώς να βρούμε τρόπους να επιβάλουμε την ισότητα μέσω της νομοθεσίας. Γι’ αυτό είμαι πολύ υπέρ της ιδέας ότι το άρθρο 29 της οδηγίας 2006/54 πρέπει να επεκταθεί για να συμπεριλάβει ακριβείς οδηγίες για την εφαρμογή των αρχών της ισότητας.

 
  
MPphoto
 

  Μαρία Παναγιωτοπούλου-Κασσιώτου (PPE-DE). - (EL) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, η έκθεση της κυρίας Bauer δεν χρειάζεται συμπλήρωμα δικό μας για να δείξει τον δρόμο που πρέπει να ακολουθηθεί για να εξαλειφθεί αυτό το φαινόμενο που ντροπιάζει την κοινωνία και δημιουργεί έναν κύκλο αναπαραγωγής της αδικίας, μια που τα παιδιά βλέπουν στην οικογένεια τη μητέρα τους να κάνει την ίδια εργασία με τον πατέρα και να αμείβεται λιγότερο και οι συνάδελφοι βλέπουν τις συναδέλφους τους να εργάζονται σαν και αυτούς και να αμείβονται λιγότερο.

Έτσι η κοινωνία ανέχεται το φαινόμενο αυτό και το αναπαράγει. Γιατί θα πρέπει οι ίδιες οι γυναίκες να έχουν τα νομοθετικά εκείνα μέσα που θα τους επιτρέπουν κάθε φορά να διορθώνουν την κατάστασή τους. Και από την κρατική εξουσία θα πρέπει να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα που θα μπορούν να συνυπολογίζουν τις περιόδους που αφιερώθηκαν στην οικογενειακή ζωή, τις περιόδους ανεργίας, τις περιόδους ασθένειας, να παρέχουν δίκαιη φορολόγηση ώστε να εξισώνουν την ανταμοιβή των γυναικών για την εργασία τους η οποία θα πρέπει να μην κρίνεται μόνο από τον χρόνο προσφοράς, αλλά και από την ποιότητα και από τα πρόσθετα στοιχεία που παρέχει η γυναικεία προσφορά στην εργασία.

Επαναλαμβάνω, κύριε Επίτροπε, την έκκληση του κ. Cappato να αναθεωρήσετε τη στάση σας ως Επιτροπή στις διαφορές που είχαν μερικά κράτη μέλη στο χρόνο συνταξιοδότησης των γυναικών και των ανδρών. Και η χώρα μου είχε τις διαφορές αυτές και οδηγήθηκε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Οι διαφορές αυτές ήταν διορθωτικές διαφορές για όλες τις γυναίκες, ανεξάρτητα από το εάν ήταν μητέρες ή όχι. Και βέβαια για τις μητέρες ακόμη περισσότερο θα πρέπει να συνυπολογίζεται ο συνολικός χρόνος, μια που εσείς πρεσβεύετε ότι πρέπει να έχουμε συνολικό χρόνο ζωής στον υπολογισμό της εργασίας.

(Ο Πρόεδρος διακόπτει την ομιλήτρια)

 
  
MPphoto
 

  Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (PSE). - (PL) Κύριε Πρόεδρε, στην Ευρωπαϊκή Ένωση οι γυναίκες αμείβονται κατά μέσο όρο 15 έως 25% λιγότερο από τους άνδρες. Επιπλέον, το σύστημα πληρωμών που λαμβάνει υπόψη τα έτη υπηρεσίας κατά τον προσδιορισμό των επιπέδων των αμοιβών είναι δυσμενές για τις γυναίκες, οι οποίες συχνά πρέπει να διακόπτουν τη σταδιοδρομία τους για οικογενειακούς λόγους. Η ανατροφή των παιδιών, οι αλλαγές εργασίας ή ο λιγότερος χρόνος εργασίας βάζουν τις γυναίκες σε κατάσταση διαρκούς διαρθρωτικής καθυστέρησης. Η έννοια της ίσης αμοιβής για ίση εργασία δεν μπορεί να στρεβλώνεται από μια στερεότυπη προσέγγιση για το φύλο και τους κοινωνικούς ρόλους, που έχουν επηρεάσει σημαντικά προηγουμένως τις επιλογές επαγγέλματος και εκπαίδευσης των ανθρώπων, ενώ η άδεια μητρότητας ή οι διακοπές της σταδιοδρομίας για οικογενειακούς λόγους δεν μπορούν να αποτελούν λόγο για διακρίσεις κατά των γυναικών στην αγορά απασχόλησης.

Η οδηγία για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης είναι ένα αμετάκλητο στοιχείο του κοινοτικού κεκτημένου και τα κράτη μέλη πρέπει να την εφαρμόσουν το συντομότερο δυνατό. Ο στόχος της μείωσης της διαφοράς στις αμοιβές πρέπει να εφαρμοστεί πλήρως σε κανονισμούς για την απασχόληση και τακτικοί έλεγχοι για την ίση αμοιβή και η απειλή κυρώσεων πρέπει να δώσουν τέλος σε κάθε είδους διακρίσεις, ιδίως στις διακρίσεις λόγω φύλου.

 
  
MPphoto
 

  Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE). - (NL) Κύριε Πρόεδρε, είμαι ευγνώμων προς την κ. Bauer για την εξαιρετική έκθεσή της. Είναι απίστευτο ότι σήμερα συζητάμε ένα θέμα που βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη από το 1957, όχι λιγότερο, όταν η αρχή της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών, της ισότητας των αμοιβών μεταξύ ανδρών και γυναικών στηρίχθηκε σταθερά στις Συνθήκες. Έχουμε ευρωπαϊκούς κανόνες και νόμους για 30 χρόνια. Έχουμε έναν οδικό χάρτη 2006-2010 από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ένας από τους βασικούς στόχους, ο οποίος περιλαμβάνεται επίσης στη στρατηγική της Λισαβόνας, είναι να μειωθεί η διαφορά στις αμοιβές μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Παρόλα αυτά, η διαφορά στις αμοιβές δεν μειώνεται. Στην πραγματικότητα, το περασμένο Σάββατο διάβασα στους The Times ότι η διαφορά στους μισθούς μεταξύ ανδρών και γυναικών στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει αυξηθεί σε 21,7% στον ιδιωτικό τομέα και σε 13,8% στο δημόσιο τομέα. Δεν υπάρχει καμία ένδειξη βελτίωσης – πάρτε για παράδειγμα τη χώρα μου – ούτε σε άλλα κράτη μέλη. Η έκθεση για τα φύλα για τις Κάτω Χώρες από το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ δείχνει ότι οι Κάτω Χώρες κατατάσσονται μόλις στην 88η θέση στη λίστα της ίσης αμοιβής για ίση εργασία.

Άρα χρειάζεται δράση. Την Παρασκευή οι υπουργοί από τη Γαλλία, την Τσεχική Δημοκρατία και τη Σουηδία ενέκριναν ένα πρόγραμμα δράσης. Όμως πόσα ακόμη σχέδια δράσης χρειαζόμαστε; Η κ. Bauer κάνει πολλές συστάσεις στο ψήφισμα που υπέβαλε, πράγμα που είναι θαυμάσιο, αλλά υπάρχουν δύο προτεραιότητες κατά την άποψή μου. Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να διασφαλιστεί η εφαρμογή της ίσης μεταχείρισης και πρέπει να τεθούν σε εφαρμογή πολύ αυστηρότεροι έλεγχοι από αυτή την άποψη – ίση αμοιβή ανδρών και γυναικών στην οποία βασίζονται όλα μας τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης. Δεύτερον – και πιστεύω πραγματικά ότι σε αυτό πρέπει να δοθεί η προσοχή σας – υπάρχει η διαφορά στις συντάξεις μεταξύ ανδρών και γυναικών. Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τη γήρανση του πληθυσμού και αν οι γυναίκες δεν παίρνουν σύνταξη, τότε έχουμε μπροστά μας μια πολύ θλιβερή κατάσταση. Εκεί πρέπει να επικεντρωθούμε στο μέλλον.

 
  
MPphoto
 

  Marusya Ivanova Lyubcheva (PSE). –(BG) Χαιρετίζω τη συζήτηση επί αυτής της έκθεσης. Το γεγονός ότι συνεχίζονται οι ανισότητες στις αμοιβές μεταξύ ανδρών και γυναικών είναι απαράδεκτο. Ωστόσο, δεν πρέπει να περιορίσουμε τη συζήτησή μας στις ίσες αμοιβές για ίση εργασία. Πρέπει να υιοθετήσουμε μια ευρύτερη προοπτική. Η ιδιαίτερη φύση της εργασίας βρίσκεται στη βάση κάθε δραστηριότητας και είναι σημαντικό να εξευρεθεί ένας αντικειμενικός τρόπος αποτίμησης της αξίας της, με σαφείς κανόνες, κριτήρια και ενδείκτες, που θα επιτύχουν μεγαλύτερη αντικειμενικότητα και θα εξαλείψουν τις διακρίσεις μέσω σαφών νομοθετικών μέτρων. Ένα σημαντικό μέσο είναι η αξιολόγηση επαγγελμάτων και εργασιών και η αποτίμησή τους. Το χαμηλό οικονομικό κύρος ορισμένων επαγγελμάτων τα καθιστά μη ελκυστικά, με αποτέλεσμα οι άνδρες γενικά να τα αποφεύγουν και να τα ασκούν γυναίκες. Η βελτίωση αυτής της κατάστασης θα είχε θετικό αντίκτυπο στη βελτίωση της οικονομικής ανεξαρτησίας των γυναικών. Το χαμηλό οικονομικό κύρος, για παράδειγμα, των υπηρεσιών που παρέχονται από νοσοκόμους ή δασκάλους, δεν είναι αποδεκτό, επειδή ουδόλως αντιστοιχεί στη σπουδαιότητά τους για την ανάπτυξη της κοινωνίας. Πρόκειται για έναν τομέα όπου η Επιτροπή και τα κράτη μέλη έχουν επίσης τις υποχρεώσεις τους.

 
  
MPphoto
 

  Romana Jordan Cizelj (PPE-DE). (SL) Κυρίες και κύριοι. Θα ήθελα να ξεκινήσω λέγοντας ότι εγώ πάντως θεωρώ εντελώς απαράδεκτο ότι οι γυναίκες αμείβονται κατά μέσο 15% λιγότερο από τους άνδρες και ότι στον ιδιωτικό τομέα η διαφορά ανέρχεται σε 25%. Επιτρέψτε μου να τονίσω ότι, από αυτή την άποψη, στην ίδια μου τη χώρα, τη Σλοβενία, οι γυναίκες δεν υστερούν έναντι των ανδρών ως προς την εκπαίδευση, επομένως πρέπει να αναληφθεί δράση. Πολλοί άνθρωποι πιθανώς διερωτώνται γιατί είναι απαραίτητη η ανάληψη δράσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο και γιατί η λύση σε αυτό το πρόβλημα δεν μπορεί να επαφίεται στα κράτη μέλη. Ένας από τους λόγους είναι ότι η μείωση αυτών των διαφορών είναι πολύ χρονοβόρος και ένας άλλος λόγος είναι ότι στην πλειονότητα των κρατών μελών υπάρχουν πολύ λίγες γυναίκες οι οποίες ασχολούνται με την πολιτική, ώστε να δοθεί η δέουσα προσοχή σε προβλήματα που σχετίζονται με το φύλο.

Μια μειονότητα είναι σε θέση να επισημάνει τα προβλήματά της με αξιόπιστο τρόπο μόνο αν, σε ένα συγκεκριμένο θεσμικό όργανο, όπως ένα κοινοβούλιο ή μια κυβέρνηση, αποτελεί τουλάχιστον 30% του συνόλου. Και υπάρχουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες των οποίων η εκπροσώπηση των γυναικών στην πολιτική δεν ανέρχεται σε ποσοστό 30%. Η μέση αναλογία γυναικών στις κυβερνήσεις των κρατών μελών και στα κοινοβούλιά τους είναι κάτω του 30%. Η εκπροσώπησή μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι 31%, που είναι μόνο λίγο υψηλότερη από την κρίσιμη μάζα που χρειαζόμαστε, για να επισημάνουμε τα προβλήματα που σχετίζονται με το φύλο με αποτελεσματικό τρόπο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πρέπει να το πράξουμε αυτό από αυτήν τη θέση.

Ένα άλλο ερώτημα που έθεσα στον εαυτό μου είναι αν τα προτεινόμενα μέτρα είναι πολύ επαναστατικά και αν αντίκεινται στην αρχή της επικουρικότητας. Εδώ, συμφωνώ με την εισηγήτρια, όταν υποστηρίζει ότι η νομοθεσία δεν είναι αρκετά αποτελεσματική και ότι θα μπορούσε και πρέπει να ενισχυθεί. Οι προτάσεις μας πρέπει να είναι τολμηρές και πρέπει να εκπροσωπούν μια έγκυρη αφετηρία για τη διαμόρφωση πραγματικών πολιτικών. Υποστηρίζω την πρότασή της ότι η Επιτροπή πρέπει να εκπονήσει μια νέα νομοθετική πρόταση αναφορικά με τους υπάρχοντες νόμους επί ίσων αμοιβών για άνδρες και γυναίκες το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου του επόμενου έτους και τη συγχαίρω για την άρτια εκπονημένη έκθεση.

 
  
MPphoto
 

  Iratxe García Pérez (PSE).(ES) Κύριε Πρόεδρε, πριν από δύο μήνες, εδώ σε αυτό το Σώμα, συζητήσαμε την ετήσια έκθεση για την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών. Μία από τις πιο ανησυχητικές πτυχές που επισημάνθηκαν σε αυτήν τη συζήτηση αποτελεί τώρα το θέμα της σημερινής συζήτησης: η διαφορά στις αμοιβές μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Είναι ανησυχητικό ότι, από το 2003, δεν έχουμε κατορθώσει να μειώσουμε αυτήν τη μισθολογική διαφορά του 15%. Αυτό σημαίνει ότι μια γυναίκα πρέπει να εργαστεί 52 ημέρες επιπλέον κατ’ έτος σε σύγκριση με έναν άνδρα, για να λάβει την ίδια αμοιβή.

Πρόκειται για εντελώς απαράδεκτη κατάσταση στην Ευρωπαϊκή Ένωση και πρέπει, ως εκ τούτου, χωρίς ίχνος αμφιβολίας, να υιοθετήσουμε ισχυρότερη νομοθεσία και ισχυρότερες συμφωνίες με τους εργοδότες, για να προσπαθήσουμε να εξαλείψουμε αυτήν τη μισθολογική διαφορά.

Εντούτοις, σύντομα θα εξετάσουμε επίσης ένα άλλο αμφισβητήσιμο θέμα από αυτή την άποψη. Τον επόμενο μήνα, θα συζητήσουμε την Οδηγία για το Χρόνο Εργασίας, που μπορεί επίσης να αποδειχθεί ανησυχητικός παράγοντας ως προς το συμβιβασμό της οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής των γυναικών. Πρόκειται αναμφίβολα για ένα πολύ ευαίσθητο θέμα σε σχέση με την εργασία. Επομένως, τηρούμε στάση αναμονής και ως προς αυτό.

 
  
MPphoto
 

  Rumiana Jeleva (PPE-DE). - (BG) Τα συγχαρητήριά μου στην Edit Bauer για το άριστο έργο που έχει επιτελέσει επί των συστάσεων για ίσες αμοιβές μεταξύ ανδρών και γυναικών. Γνωρίζω ότι κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια να εκπονήσει ένα έγγραφο που λαμβάνει υπόψη την πραγματική κατάσταση στον μέγιστο δυνατό βαθμό και ελπίζω ότι οι συστάσεις που περιέχονται σε αυτήν θα εφαρμοστούν.

Στη χώρα μου, τη Βουλγαρία, η μισθολογική διαφορά μεταξύ ανδρών και γυναικών είναι μεταξύ 25% και 30% και, ενώ η συνολική εικόνα στην Ευρωπαϊκή Ένωση παρουσιάζει μικρότερη διαφορά, το γεγονός παραμένει ότι οι γυναίκες αμείβονται λιγότερο από τους άνδρες. Για ποιο λόγο συμβαίνει αυτό; Ένας από τους παράγοντες είναι η μισθολογική διάρθρωση ορισμένων επαγγελμάτων με υψηλή αναλογία εργαζομένων γυναικών. Μια άλλη αιτία έγκειται στο γεγονός ότι κανείς δεν αισθάνεται υπεύθυνος για την κατάσταση και, επομένως, κανείς δεν αισθάνεται υπεύθυνος για την επίλυσή της. Τα τρέχοντα βαθιά ριζωμένα στερεότυπα και προκαταλήψεις για τον τρόπο κατανομής της εργασίας μεταξύ των φύλων όχι μόνο εμποδίζουν, αλλά συχνά χρησιμοποιούνται ως δικαιολογία για την παράβλεψη των προβλημάτων.

Τι μπορούμε να κάνουμε σε αυτή την κατάσταση; Εν πρώτοις, όπως αναφέρει η έκθεση, ένας υποχρεωτικός όρος είναι ότι τα κράτη μέλη πρέπει να συμμορφωθούν με την τρέχουσα νομοθεσία. Οι κρατικές πολιτικές πρέπει να ενθαρρύνουν την εφαρμογή ίσων δικαιωμάτων και ίσων αμοιβών. Δεύτερον, η διαφάνεια στην αξιολόγηση της εργασίας και ο ορισμός μισθολογικών κλιμάκων πρέπει να γίνουν αναπόσπαστη, και όχι τυπική, πτυχή της εργασίας σε εταιρείες. Τέλος, η ενθάρρυνση του εσωτερικού διαλόγου και της καλής επικοινωνίας μεταξύ διοίκησης και του εργατικού δυναμικού, ιδίως σε μικρές και μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις, πρέπει να γίνει μέρος μιας πραγματικά νέας κουλτούρας σε μεμονωμένες ευρωπαϊκές κοινωνίες και στην Ευρώπη ως σύνολο.

Θα ήθελα να συγχαρώ ξανά την κ. Bauer για την έντεχνη παρουσίαση των προβλημάτων και των λύσεων που περιέγραψε. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.

 
  
MPphoto
 

  Mairead McGuinness (PPE-DE). - Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για αυτήν τη συζήτηση. Θα ήθελα να θίξω ένα θέμα, του οποίου ενδεχομένως να μπορούσε να επιληφθεί η Επιτροπή. Μιλούμε για ίσες αμοιβές για ίση εργασία και όλοι θέλουμε και επιθυμούμε να συμβεί αυτό. Ποια είναι η άποψη της Επιτροπής για την τρέχουσα κατάσταση της απασχόλησης; Ανησυχώ ότι, με τόσες πολλές θέσεις απασχόλησης που χάνονται στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτό το ζήτημα θα μπορούσε να επιδεινωθεί αντί να βελτιωθεί, εξαιτίας της επιθυμίας των ανθρώπων να κερδίσουν χρήματα, ακόμα και αν είναι λιγότερα από όσα πραγματικά αξίζουν. Θα ήθελα ορισμένα σχόλια από την Επιτροπή επ’ αυτού.

Θα ήθελα να εγείρω ένα ζήτημα διακρίσεων που οπωσδήποτε υπάρχει για τους άνδρες και τις γυναίκες: οι εργαζόμενοι του δημόσιου τομέα έναντι των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα, όπου υπάρχουν πολύ διαφορετικοί όροι και συνθήκες. Απολαμβάνουν διαφορετικά συνταξιοδοτικά δικαιώματα και χορηγήσεις ασφάλισης και, ορισμένες φορές, οι ανισότητες δεν βασίζονται απλώς στο φύλο, παρότι εκτιμώ το γεγονός ότι αυτή η έκθεση αφορά το φύλο και οπωσδήποτε η ανησυχία μου είναι ότι, στην τρέχουσα κατάσταση, αυτό το πρόβλημα μπορεί να επιδεινωθεί, αντί να βελτιωθεί.

 
  
MPphoto
 

  Silvia-Adriana Ţicău (PSE).(RO) Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε, υπάρχει μια διαφορά της τάξης του 15% μεταξύ των αποδοχών που λαμβάνουν οι γυναίκες και εκείνων που λαμβάνουν οι άνδρες για την εκτέλεση της ίδιας εργασίας. Στην περίπτωση των γυναικών διευθυντών, αυτός ο αριθμός αγγίζει το 20% και ακόμα και το 30%, όσον αφορά τους διευθυντές μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Το 28% των γυναικών ερευνητών στη βιομηχανία και μόνο το 34% των γυναικών στη βιομηχανία έχουν παραπάνω από ένα παιδί.

Επίτροπε, ενώ οι γυναίκες βρίσκονται σε άδεια μητρότητας, το μέσο ετήσιο ποσοστό που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό του επιδόματος που σχετίζεται με αυτές τις περιόδους παράγει οικονομική ζημία, παρά τη σπουδαιότητα αυτής της περιόδου όσον αφορά την κοινωνική πρόνοια. Οι μητέρες δεν πρέπει να τιμωρούνται επειδή γεννούν και φροντίζουν τα παιδιά τους στη διάρκεια των πρώτων μηνών της ζωής τους.

Πιστεύω επίσης ότι το επίδομα μητρότητας πρέπει να καταβάλλεται όχι μόνο σε μητέρες που έχουν εργαστεί στη διάρκεια των τελευταίων 12 μηνών πριν από τον τοκετό. Δεν νομίζω ότι είναι σφάλμα ενός παιδιού, αν η μητέρα του εργαζόταν ή όχι στη διάρκεια αυτής της περιόδου. Προ πάντων, πιστεύω ότι δεν πρέπει να υπάρχουν διακρίσεις μεταξύ των παιδιών από τη στιγμή της γέννησής τους.

 
  
MPphoto
 

  Danutė Budreikaitė (ALDE). - (LT) Μπορώ μόνο να επαναλάβω ότι ήδη το 1974 υιοθετήθηκαν έγγραφα που υποχρέωναν τα κράτη μέλη να αμείβουν εξίσου άνδρες και γυναίκες για την ίδια εργασία. Ωστόσο, παρότι παρήλθαν περισσότερα από 30 έτη, η κατάσταση δεν έχει αλλάξει. Επιπλέον, στη χώρα μου, τη Λιθουανία, η μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος έχει ξεκινήσει. Μέρος των εισφορών που καταβάλλονται από τους εργαζόμενους στο κρατικό ταμείο συνταξιοδοτικής ασφάλισης μεταφέρεται σε ιδιωτικά αποταμιευτικά κεφάλαια συντάξεων. Εντός λίγων ετών, έγινε σαφές ότι, προκειμένου να λάβουν ίση ετήσια πρόσοδο από αυτά τα κεφάλαια, οι γυναίκες πρέπει να καταβάλουν 35% περισσότερες εισφορές από τους άνδρες, εφόσον ζουν περισσότερο. Επιπλέον, η αποχώρηση από αυτά τα κεφάλαια είναι σαν την αποχώρηση από τη δουλεία, είναι αδύνατη – αυτό καθαυτό συνιστά παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και της ελευθερίας επιλογής. Πέρα από τη Λιθουανία, μόνο η Βουλγαρία χρησιμοποιεί το ίδιο σύστημα φύλων.

Έχοντας διερευνήσει τέτοιες περιπτώσεις, προσκαλώ την Επιτροπή να αναλάβει την πρωτοβουλία και να προτείνει αποφάσεις.

 
  
MPphoto
 

  Zuzana Roithová (PPE-DE). – (CS) Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, το γεγονός ότι οι γυναίκες στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να εργαστούν σχεδόν δύο μήνες περισσότερο, προκειμένου να έχουν τις ίδιες απολαβές με τους άνδρες, είναι κάτι παραπάνω από ανησυχητικό. Παρότι η Ευρώπη πεθαίνει, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε εδώ είναι να δηλώσουμε ότι οι μισθολογικές διακρίσεις κατά των γυναικών και των οικογενειών με παιδιά συνεχίζονται μέχρι το ποσοστό του 25%, παρότι οι γυναίκες έχουν τώρα ξεπεράσει τους άνδρες σε μορφωτικό επίπεδο σε αναλογία 60:40. Η κ. Bauer παρατήρησε ότι, στα αποκαλούμενα «ανδρικά» επαγγέλματα, η εργασία των γυναικών υποτιμάται επανειλημμένα χωρίς αντικειμενικό λόγο. Εντούτοις, αν ο λόγος είναι η έλλειψη ετών εργασίας τα οποία οι γυναίκες αφιερώνουν αντ’ αυτού στη φροντίδα των οικογενειών τους, πρέπει να σκεφθούμε σοβαρά το ζήτημα. Οι οικογένειες δεν πρέπει να αποτελούν τροχοπέδη.

Η κ. Bauer ταράζει τα νερά και τα επιχειρήματά της για την έναρξη μιας αναθεώρησης των νόμων κατά των διακρίσεων είναι πειστικά. Υποστηρίζω επίσης την πρόταση ότι η πρόσβαση στις δημόσιες υποβολές προσφορών και στα έργα που χρηματοδοτούνται από κονδύλια της ΕΕ πρέπει να γίνεται υπό τον όρο ότι μια συγκεκριμένη εταιρεία είναι σε θέση να επιδείξει μισθολογική πολιτική χωρίς διακρίσεις. Πιστεύω ότι αυτός είναι ο τρόπος αλλαγής των στερεοτύπων φύλου των εργοδοτών, ιδίως στον ιδιωτικό τομέα. Θα ήθελα να ευχαριστήσω την εισηγήτρια για την πολύ επαγγελματική έκθεση.

 
  
MPphoto
 

  Bogusław Liberadzki (PSE). - (PL) Κύριε Πρόεδρε, συζητώντας αυτό το σημαντικό ζήτημα, είναι τυπικό ότι έχουν γίνει μόνο δύο ανδρικές παρεμβάσεις επ’ αυτού του ζητήματος. Στην περίπτωση του κ. Bloom, η παρέμβασή του ήταν τόσο ανδρική, που ήταν δύσκολο να συμφωνήσει κάποιος με αυτήν.

Ωστόσο, εξετάζουμε μια πολύ σημαντική έκθεση. Εξετάζουμε μια έκθεση από την οποία γνωρίζουμε ότι η εργασία έχει μεγάλη αξία, ότι πρέπει να αμείβεται επαρκώς και ότι αυτή η αμοιβή πρέπει να διαφοροποιείται βάσει κριτηρίων όπως η φύση της εργασίας, η αποτελεσματικότητα με την οποία επιτελείται, η ικανότητα δημιουργίας προστιθέμενης αξίας και όχι κριτήρια φύλου. Ωστόσο, η αλλαγή έρχεται και στα κράτη μέλη. Επιτρέψτε μου να αναφέρω τη χώρα μου, όπου μόνο πολύ πρόσφατα εισαγάγαμε την ισότητα των φύλων, που επιτρέπει σε έναν πατέρα να λαμβάνει άδεια πατρότητας, γεγονός που καταδεικνύει ότι συγκλίνουμε και ότι βρισκόμαστε στη σωστή κατεύθυνση.

 
  
MPphoto
 

  Ewa Tomaszewska (UEN). - (PL) Κύριε Πρόεδρε, οι γυναίκες δεν λαμβάνουν ίση αμοιβή για ίση εργασία. Ωστόσο, η αμοιβή τους είναι επίσης χαμηλότερη, επειδή εργάζονται σε πιο χαμηλόμισθους τομείς και σε προσωρινές, χαμηλότερης ποιότητας μορφές εργασίας. Αποτέλεσμα της μισθολογικής ανισότητας είναι επίσης η ανισότητα στις κοινωνικές παροχές, ιδίως όσον αφορά τις συντάξεις. Από τη μία πλευρά, το γεγονός ότι αμείβονται λιγότερο για την ίδια εργασία και, από την άλλη πλευρά, η βραχύτερη περίοδος απασχόλησής τους λόγω των ευθυνών της μητρότητας αποτελούν αμφότερα λόγους για τη φτώχεια των γυναικών, όταν φθάνουν σε ηλικία συνταξιοδότησης. Για αυτόν το λόγο, η άνιση αμοιβή πλήττει τις γυναίκες με τη διπλάσια σκληρότητα.

Θα ήθελα να επισημάνω ότι ο νόμος συνήθως απαγορεύει τις διακρίσεις, ενώ η πράξη υποδεικνύει συνεχιζόμενες διακρίσεις. Το κύριο θέμα, ως εκ τούτου, είναι η επιβολή του νόμου στην πράξη.

 
  
MPphoto
 

  Zbigniew Zaleski (PPE-DE). - (PL) Δεν υπάρχουν λόγοι για διακρίσεις κατά των γυναικών από αυτή την άποψη και αυτό δεν είναι ένα θέμα που επιδέχεται συζήτηση. Τρεις σύντομες ερωτήσεις: για οικονομικούς λόγους, η αμοιβή πρέπει να αντιστοιχεί στα αποτελέσματα της εργασίας βάσει της υπηρεσίας που παρέχεται, ανεξάρτητα από το πρόσωπο που την επιτελεί. Το δεύτερο σημείο: Η Ευρώπη γηράσκει, είτε μας αρέσει είτε όχι. Ενδεχομένως πρέπει να εξετάσουμε ένα πριμ για τις γυναίκες που επιτελούν την ίδια εργασία με τους άνδρες, αλλά ταυτόχρονα αποφασίζουν να αποκτήσουν παιδιά και να τα αναθρέψουν, διατηρώντας έτσι τον πληθυσμό. Τρίτο σημείο: ένα καλό παράδειγμα σε αυτό τον τομέα είναι τα ακαδημαϊκά ιδρύματα ή τουλάχιστον εκείνα που γνωρίζω, όπου οι ευκαιρίες που δίνονται είναι ίσες και η αμοιβή βασίζεται απλώς στα αποτελέσματα. Ίσως αυτό το μοντέλο θα μπορούσε να επεκταθεί σε άλλους τομείς.

 
  
MPphoto
 

  Andrzej Jan Szejna (PSE). - (PL) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να αποτελέσω και εγώ μέρος αυτών των ανδρικών φωνών, που δυστυχώς είναι τόσο λίγες στην παρούσα συζήτηση, και που αναγνωρίζουν ότι η δημόσια συζήτηση και η τοποθέτηση ενός τόσο σημαντικού ζητήματος όσο η αμοιβή και η ίση αμοιβή για γυναίκες και άνδρες στην πολιτική ημερήσια διάταξη είναι ένα από τα σημαντικότερα θέματα και δικαιώματα που εγγυάται το εθνικό και το ευρωπαϊκό δίκαιο.

Μπορώ να πω ότι, όπως όλοι οι άλλοι, δεν συμφωνώ ότι τα μισθολόγια πρέπει να εξαρτώνται από το φύλο. Μπορεί να εξαρτώνται από την εκπαίδευση και την εμπειρία, αλλά σε καμία περίπτωση από το φύλο. Έχω την εντύπωση ότι το εθνικό δίκαιο και το δίκαιο της ΕΕ είναι αρκετά καλά αναπτυγμένα σε αυτό το σημείο και, σε πολλές περιπτώσεις, μπορεί να ειπωθεί ότι είναι πολύ άρτια, αλλά αυτό που με ανησυχεί είναι ότι δεν επιβάλλονται, δεν τίθενται σε πράξη, επειδή δεν υπάρχει παράδοση για αυτό. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει συχνά επαναλάβει ότι δεν επιβάλλονται. Συνεπώς, το θέμα δεν είναι η θέσπιση περισσότερων νόμων, αλλά η διασφάλιση της τήρησής τους.

 
  
MPphoto
 

  Astrid Lulling (PPE-DE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, οι μισθολογικές διαφορές που καταγγέλλονται σε αυτό το Σώμα είναι πολύ πιο δύσκολο να κατανοηθούν, δεδομένου ότι οι νεαρές γυναίκες του σήμερα έχουν υψηλότερα ποσοστά επιτυχίας στην εκπαίδευση σε σύγκριση με τους άνδρες σε όλα τα κράτη μέλη και ότι εκπροσωπούν υψηλότερη αναλογία αποφοίτων.

Θα ήθελα, ωστόσο, να τονίσω ότι είχαμε μια σταθερή νομοθετική βάση από το 1975 και ιδίως μετά το 2006, και ότι το δεύτερο μού επέτρεψε, κατά τα έτη 1975 έως 1980, να ενθαρρύνω τις γυναίκες στη χώρα μου οι οποίες υφίσταντο διακρίσεις να ξεκινήσουν δικαστικές διώξεις κατά των εργοδοτών τους, ιδίως από τον δημόσιο τομέα. Εκατοντάδες εκατομμύρια φράγκων Λουξεμβούργου, το νόμισμα που χρησιμοποιούνταν τότε, τους καταβλήθηκαν αναδρομικά.

Πρωτίστως, λοιπόν, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε την ορθή νομοθεσία που είναι σε ισχύ, ακόμα και αν αυτό σημαίνει βελτίωσή της με υιοθέτηση των άριστων συστάσεων της εισηγήτριάς μας.

 
  
MPphoto
 

  Vladimír Špidla, Μέλος της Επιτροπής. – (CS) Κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να εκφράσω τις ευχαριστίες μου για μια συζήτηση που επιλήφθηκε ενός ζητήματος που είναι απλώς απαράδεκτο. Δεν υπάρχουν πραγματικοί ή βάσιμοι λόγοι για τους οποίους πρέπει να συνεχίζεται μια κατάσταση υπό την οποία οι γυναίκες εξακολουθούν να λαμβάνουν λιγότερη αμοιβή κατά μέσο όρο από τους άνδρες. Αναφέρατε στη συζήτηση μια ευρύτατη γκάμα προσεγγίσεων και θεμάτων που συνδέονται με τη μισθολογική διαφορά και νομίζω ότι ήταν σαφές από τη συζήτηση για πόσο περίπλοκο θέμα πρόκειται.

Θα ήθελα να δηλώσω ότι αυτό το θέμα περιλαμβάνεται στην ευρωπαϊκή πολιτική ημερήσια διάταξη, επειδή η Επιτροπή μόλις επιλήφθηκε του ζητήματος σε ένα πλήθος εγγράφων της και επίσης εν όψει του γεγονότος ότι η Επιτροπή καταρτίζει μια συγκεκριμένη δυνητική αναθεώρηση των τρεχόντων νόμων και, φυσικά, επίσης επειδή το Κοινοβούλιο ήγειρε το θέμα, χάρη στην έκθεση της κ. Bauer, για την οποία, για ακόμα μία φορά, θα ήθελα να εκφράσω την εκτίμησή μου. Επίσης, ωστόσο, χάρη στο γεγονός ότι στη Λιλ η τρόικα των τριών διαδοχικών προεδριών δεν ανακοίνωσε μόνο αλλά στην πραγματικότητα υιοθέτησε ένα σχέδιο δράσης που θέτει αυτό το θέμα στην ημερήσια διάταξη τριών διαδοχικών προεδριών, δηλαδή της Γαλλίας, της Δημοκρατίας της Τσεχίας και της Σουηδίας.

Κυρίες και κύριοι, θα ήθελα επίσης να δηλώσω ότι η συζήτηση στη Λιλ, επιπλέον του σχεδίου δράσης, παρουσίασε στα μεμονωμένα κράτη μέλη ένα σύνολο συγκεκριμένων ενεργειών σε αυτό τον τομέα, ορισμένες εκ των οποίων, πρέπει να πω, ήταν πολύ ριζοσπαστικές και, κατά την άποψή μου, δύνανται να αποφέρουν αποτελέσματα.

Κυρίες και κύριοι, θα ήθελα για μία ακόμη φορά να σας ευχαριστήσω για το γεγονός ότι μου παραχωρήσατε το λόγο, καθώς και για τη συζήτηση, και θα ήθελα να πω ότι η Επιτροπή είναι πλήρως προετοιμασμένη να συνεργαστεί με το Κοινοβούλιο σε αυτό το θέμα, προκειμένου να επιφέρει τη σταδιακή εξάλειψη αυτού του άδικου και αδικαιολόγητου καθεστώτος.

 
  
MPphoto
 

  Edit Bauer, εισηγήτρια. – (SK) Κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση. Επιτρέψτε μου να κάνω λίγες παρατηρήσεις. Πρώτον, η νομοθεσία μόνο δεν θα επιλύσει αυτό το πρόβλημα. Όπως ειπώθηκε ήδη, υπάρχουν πολλοί λόγοι για νομοθεσία, αλλά δεν είναι δυνατό, φυσικά, να επιλύσουμε κάποια οικονομικά προβλήματα μέσω της νομοθεσίας.

Συμφωνώ επίσης ότι, πέραν πάσης αμφιβολίας, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε καλύτερα την υπάρχουσα νομοθεσία. Το μακρό ιστορικό αυτής της νομοθεσίας υποδεικνύει σαφώς, ωστόσο, ότι δεν είναι πολύ αποτελεσματική με την τρέχουσα μορφή της. Δεν διαθέτουμε άλλα μέσα πέραν της νομοθεσίας. Αυτό σημαίνει ότι η αποστολή μας είναι σαφώς να βοηθήσουμε στη διασφάλιση του γεγονότος ότι η υπάρχουσα νομοθεσία συμβάλλει στην επίλυση αυτού του επί μακρόν υφιστάμενου προβλήματος με τέτοιον τρόπο, ώστε η αγορά εργασίας να γίνει ένα πιο δίκαιο μέρος.

Θα ήθελα να ολοκληρώσω με μία τελική παρατήρηση. Πολλοί συνάδελφοι τόνισαν ότι η συνέχιση τέτοιων διαφορών είναι απαράδεκτη από την προοπτική των ίσων δικαιωμάτων. Θα ήθελα, ωστόσο, να δώσω έμφαση σε μια άλλη γωνία, μια άλλη πτυχή αυτού του ζητήματος, και αυτή είναι οι απαιτήσεις που ισχύουν για τον οικονομικό ανταγωνισμό, επειδή η ίση αμοιβή για ίση εργασία εντάσσεται στη Συνθήκη της Ρώμης ως απαίτηση του θεμιτού οικονομικού ανταγωνισμού. Αισθάνομαι ότι αυτή είναι η απάντηση που πρέπει να δώσουμε σε εκείνους τους συναδέλφους που τονίζουν ότι η αγορά εργασίας λειτουργεί υπό διαφορετικό σύνολο απαιτήσεων.

 
  
MPphoto
 

  Πρόεδρος. − Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Τρίτη 18 Νοεμβρίου 2008.

Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 142 του Κανονισμού)

 
  
MPphoto
 
 

  John Attard-Montalto (PSE), γραπτώς. Το νομικό πλαίσιο εντός της ΕΕ σχετικά με την ίση αμοιβή για άνδρες και γυναίκες είναι διαδεδομένο. Το πρόβλημα έγκειται στην εφαρμογή.

Συμφωνείται ότι οι διακρίσεις στην αμοιβή με βάση το φύλο εξαλείφονται από την υπάρχουσα νομοθεσία. Οι έμμεσες διακρίσεις εξακολουθούν να αποτελούν θέμα. Κυρίως, αυτό προέρχεται από τον οικονομικό διαχωρισμό και, σε τέτοιες περιπτώσεις, η υπάρχουσα νομοθεσία έχει περιορισμένη εφαρμογή. Η αξιολόγηση του νομοθετικού πλαισίου καταδεικνύει ορισμένες διαφορές στη νομοθεσία όσον αφορά τη μισθολογική διαφορά μεταξύ των δύο φύλων (Gender Pay Gap - GPG).

Παρότι η ισχύουσα νομοθεσία υπό στενή έννοια έχει το ίδιο πεδίο εφαρμογής, οι υπάρχουσες οδηγίες καταδεικνύουν θεμελιώδεις διαφορές:

α) το 1975, η GPG θεωρήθηκε θέμα οικονομικού ανταγωνισμού, ένα «αναπόσπαστο μέρος της εδραίωσης και της λειτουργίας της κοινής αγοράς», ενώ

β) η Οδηγία του 2006 βασίζεται στην αρχή της «ίσης μεταχείρισης και των ίσων ευκαιριών».

Τα δεδομένα εμφανίζουν επίμονη διαφορά στην αμοιβή μεταξύ ανδρών και γυναικών. Οι πιο πρόσφατοι αριθμοί υποδεικνύουν μια διαφορά 15% στο ακαθάριστο ωρομίσθιο ανδρών και γυναικών. Στον ιδιωτικό τομέα, αυτό είναι πιο διαδεδομένο και το ποσοστό ανέρχεται σε 25%.

Η GPG συνήθιζε να εξηγείται από διαφορές σε ατομική βάση, όπως η ηλικία, η εκπαίδευση και η εμπειρία. Οι αποδείξεις, ωστόσο, υποδεικνύουν ότι αυτές οι διαφορές διαδραματίζουν σχετικά μικρό ρόλο στην επιμονή της GPG.

 
  
MPphoto
 
 

  Petru Filip (PPE-DE), γραπτώς. – (RO) Η αρχή της ισότητας ευκαιριών και της ισότητας μεταχείρισης μεταξύ γυναικών και ανδρών είναι ένα θέμα με συγκεκριμένες συνυποδηλώσεις στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης που ενσωματώθηκαν πρόσφατα. Τα σημεία αναφοράς που χρησιμοποιούνται για την επαγγελματική απόδοση βασικά συνεχίζουν να βασίζονται επί το πλείστον στους άνδρες. Αυτή η άποψη δεν μπορεί να αλλάξει εύκολα στην πρώην κομμουνιστική ζώνη όπου, ως αποτέλεσμα των προσπαθειών προπαγάνδας του καθεστώτος, η συλλογική νοοτροπία έχει υιοθετήσει ένα εντελώς τεχνητό μοντέλο ισότητας. Η έλλειψη συνέπειας με την αξιωματική ισότητα που προωθήθηκε από την προπαγάνδα των κομμουνιστικών καθεστώτων πέτυχε να υπονομεύσει τις τρέχουσες προσπάθειες προώθησης της ίσης μεταχείρισης μεταξύ γυναικών και ανδρών.

Βάσει αυτών των υποσχέσεων, αισθάνομαι ότι κάθε προσπάθεια που καταβάλλεται σήμερα για την προώθηση της αρχής της ισότητας των φύλων πρέπει να εστιάσει σε μια ευρύτερη εκπαιδευτική πτυχή, προσφέροντας στους πολίτες της Κοινότητας ρεαλιστικά μοντέλα συστήματος για μεταχείριση χωρίς διακρίσεις. Προκειμένου να εφαρμοστεί αυτή η αρχή σε όλη την Κοινότητα, χρειαζόμαστε τα θεσμικά όργανα της Ευρώπης να προτείνουν κάτι περισσότερο από τη διοργάνωση μιας Ευρωπαϊκής Ημέρας Ίσης Αμοιβής.

 
  
MPphoto
 
 

  Zita Gurmai (PSE), γραπτώς. – (HU) Δεν αποτελεί σύμπτωση το γεγονός ότι ένα από τα κύρια στοιχεία του οδικού χάρτη 2006-2010 για την ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών είναι η προσπάθεια εξάλειψης της μισθολογικής διαφοράς μεταξύ των φύλων. Το πρόβλημα της μισθολογικής διαφοράς μεταξύ ανδρών και γυναικών υπερβαίνει τη θεμελιώδη αρχή της ίσης αμοιβής για ίση εργασία. Η διαφορά στους μισθούς αντικατοπτρίζει τις σοβαρές ανισότητες που μπορούν να παρατηρηθούν στην αγορά εργασίας και που επηρεάζουν τις γυναίκες περισσότερο από όλους. Αυτό υποδεικνύει το σοβαρό δημοκρατικό έλλειμμα της Ευρώπης.

Η επίλυση του προβλήματος απαιτεί σύνθετες διευθετήσεις, που δεν μπορούν να γίνουν χωρίς πολιτική αποφασιστικότητα. Η υπάρχουσα νομοθεσία πρέπει να τελειοποιηθεί και η πρακτική της εφαρμογή πρέπει να προωθηθεί και να εποπτευθεί.

Η πραγματική αρχή των ίσων ευκαιριών μπορεί να τεθεί σε εφαρμογή μόνο αν κάθε κράτος μέλος επιδείξει αποφασιστική πολιτική βούληση και πραγματοποιήσει εποικοδομητικά βήματα, για να δώσει τέλος στη μισθολογική διαφορά μεταξύ των φύλων. Είναι απαράδεκτο ένας μεγάλος αριθμός κρατών μελών να εξακολουθούν να αποτυγχάνουν να καταβάλουν ιδιαίτερη προσοχή στη μισθολογική διαφορά μεταξύ των φύλων, είτε σε δημόσιες συζητήσεις είτε σε πολιτικά προγράμματα.

Η έναρξη μιας κοινωνικής συζήτησης και η διοργάνωση εκπαιδευτικών εκστρατειών είναι ομοίως απαραίτητες. Καλώ να προετοιμαστεί ένα πακέτο πολιτικών μέτρων, προκειμένου να αποκατασταθεί αυτό το πρόβλημα, που, εν πάση περιπτώσει, πρέπει να λάβει υπόψη τις εθνικές διαφορές και τις δοκιμασμένες και πραγματικές πρακτικές.

Χρειαζόμαστε πιο ακριβείς και λεπτομερείς στατιστικές πληροφορίες, προκειμένου να διαπιστωθεί το πραγματικό καθεστώς και να εποπτευθούν στενά οι εξελίξεις. Οι λόγοι για τις μισθολογικές διαφορές πρέπει να εξεταστούν και οι πληροφορίες που θα αποκομιστούν κατ’ αυτό τον τρόπο πρέπει να χρησιμοποιηθούν για να διαλευκάνουν τις διακρίσεις και να τις αποκαταστήσουν και να τις αποτρέψουν μελλοντικά.

 
  
MPphoto
 
 

  Lívia Járóka (PPE-DE), γραπτώς. – Θα ήθελα να συγχαρώ την κ. Bauer για το σκληρό έργο της στη συνεισφορά ζωτικής σημασίας συστάσεων προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την εφαρμογή της αρχής ίσης αμοιβής. Η μισθολογική διαφορά έχει μεγάλο αντίκτυπο στην κατάσταση των γυναικών στην οικονομική και κοινωνική ζωή και αποτελεί εμπόδιο στην ίση οικονομική ανεξαρτησία.

Υπάρχουν αρκετοί τομείς όπου οι γυναίκες επηρεάζονται από τη μισθολογική διαφορά με βάση αποκλειστικά το φύλο στην Ευρώπη. Οι γυναίκες αντιμετωπίζουν διαφορές στο ωρομίσθιό τους τόσο στα νέα όσο και στα παλιά κράτη μέλη. Διαφορές μπορούν να διαπιστωθούν στη διανομή εισοδήματος μεταξύ ανδρών και γυναικών: Ποσοστό 20 τοις εκατό των γυναικών, σε σύγκριση με 40 τοις εκατό των ανδρών στην Ευρώπη, λαμβάνουν παρόμοια διανομή εισοδήματος στους μισθούς κορυφαίας κλίμακας. Μια άλλη κατάφωρη μισθολογική ανισότητα έγκειται στον τομεακό διαχωρισμό των φύλων, καθώς οι μισές εργασίες στους τρεις τομείς είναι ανδροκρατούμενες.

Τέλος, η υπερ-εκπροσώπηση γυναικών – 30 τοις εκατό – σε θέσεις μερικής απασχόλησης επηρεάζει τις εισφορές στην αγορά εργασίας. Αυτοί οι αριθμοί είναι ακόμα πιο αρνητικοί όταν πρόκειται για γυναίκες με συγκεκριμένες εθνικές καταγωγές, όπως οι Ρομά. Ενώ το νομικό πλαίσιο της ΕΕ αναφορικά με την ίση αμοιβή είναι πολύ εκτενές, στην Ευρωπαϊκή Ένωση οι γυναίκες εξακολουθούν να αμείβονται λιγότερο από τους άνδρες – ακόμα και εκείνες με παρόμοιες δεξιότητες και εκπαίδευση – που αποδεικνύει ότι η βελτίωση της νομοθεσίας με ενίσχυση της αποτελεσματικότητάς της είναι ο κύριος στόχος που πρέπει να επιτευχθεί.

 
  
MPphoto
 
 

  Anneli Jäätteenmäki (ALDE), γραπτώς. –Η μισθολογική διαφορά των φύλων είναι ανησυχητικά υψηλή στην ΕΕ. Υπήρξαν κάποιες πρωτοβουλίες για μείωσή της, αλλά ο ρυθμός με τον οποίο συρρικνώνεται η διαφορά είναι πολύ βραδύς. Το Κοινοβούλιο έχει επανειλημμένα ζητήσει από την Επιτροπή να αναλάβει πρωτοβουλίες. Η έκθεση για τη μισθολογική διαφορά των φύλων παραθέτει πολλούς συγκεκριμένους τρόπους με τους οποίους η ΕΕ μπορεί να επιληφθεί αυτού του προβλήματος.

Είναι σημαντικός ο ορισμός εννοιών όπως «συνταξιοδοτική διαφορά», «άμεσες μισθολογικές διακρίσεις» και «έμμεσες μισθολογικές διακρίσεις» με μεγαλύτερη σαφήνεια και λεπτομέρεια, ώστε να έχουμε καλύτερα εργαλεία για την αντιμετώπιση της μισθολογικής διαφοράς των φύλων.

Επί του παρόντος, δεν διαθέτουμε τα ακριβή στατιστικά δεδομένα που χρειαζόμαστε για την αποτίμηση της κατάστασης. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή πρέπει να βελτιώσουν τις στατιστικές τους, αλλά το ίδιο πρέπει να πράξουν και οι ιδιωτικές εταιρείες. Οι εταιρείες πρέπει να υποχρεωθούν να εκτελούν τακτικούς μισθολογικούς ελέγχους και να κάνουν τα αποτελέσματα ευρέως διαθέσιμα.

Ένας άλλος τρόπος με τον οποίο μπορούμε να συμβάλουμε στην επίλυση αυτού του προβλήματος είναι να προσθέσουμε μια ειδική αναφορά στις μισθολογικές διακρίσεις στο άρθρο 26 (Πρόληψη διακρίσεων) της Οδηγίας 2006/54/EΚ.

Είναι απλώς απαράδεκτο οι γυναίκες στην ΕΕ να κερδίζουν κατά μέσο όρο 15% λιγότερα από τους άνδρες. Ως φορέας διακυβέρνησης, πρέπει να κάνουμε κάτι για να διορθώσουμε αυτή την αδικία.

 
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου