Πληρη πρακτικα των συζητησεων

Δευτέρα 17 Νοεμβρίου 2008 - Στρασβούργο

24. Ταμείο Αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης: εμπόδια για τη μεταρρύθμισή του (συζήτηση)

  Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση επί της προφορικής ερώτησης προς την Επιτροπή εκ μέρους του Gerardo Galeote Quecedo, εξ ονόματος της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης, για το Ταμείο Αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης: εμπόδια για τη μεταρρύθμισή του (O-0092/2008 – B6-0472/2008).

  Gerardo Galeote, συντάκτης. – (ES) Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, για ακόμη μία φορά αφιερώνουμε μια συζήτηση στην ολομέλεια στη μεταρρύθμιση του Ταμείου Αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης που, όπως όλοι γνωρίζουμε, προορίζεται να ανακουφίσει τη ζημία που προκαλείται από μια μείζονα φυσική καταστροφή εντός της επικράτειας της Ένωσης.

Αυτό το Ταμείο πολύ γρήγορα αποδείχθηκε αναποτελεσματικό στην εκπλήρωση των καθορισμένων στόχων του και, ως αποτέλεσμα, το 2005, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε μια πρόταση για τροποποίηση του κανονισμού που διέπει αυτό το μέσο αλληλεγγύης. Ο στόχος ήταν να βελτιώσει όχι μόνο τη λειτουργικότητά του, αλλά και την πρόσβαση σε αυτό και την κάλυψή του, στην περίπτωση μεγάλης φυσικής καταστροφής.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπως μπορεί εύκολα να αποδειχθεί, εργάστηκε γρήγορα και εντατικά σε αυτή την πρόταση, ώστε το Μάιο του 2006 το θεσμικό μας όργανο είχε ολοκληρώσει την πρώτη του ανάγνωση. Εκείνη την εποχή, όλοι νομίζαμε και πιστεύαμε ότι το Συμβούλιο θα έκανε το ίδιο, δεδομένου ότι αυτός ήταν ένας κανονισμός υπό τη διαδικασία συναπόφασης. Εντούτοις, όπως όλοι γνωρίζουμε τώρα, αυτό δεν συνέβη. Αντίθετα με τις προσδοκίες, το Συμβούλιο παρακώλυσε τη διαδικασία λόγω της απραξίας του.

Στη διάρκεια αυτής της περιόδου, εκτός από τις σοβαρές πλημμύρες, η Ευρωπαϊκή Ένωση υπέστη σοβαρές πυρκαγιές, οι οποίες σε ορισμένες περιπτώσεις οδήγησαν σε θανάτους, καθώς επίσης και μεγάλες ξηρασίες. Ωστόσο, το Συμβούλιο παρέμεινε απαθές. Η πρόταση για βελτίωση του κανονισμού εξακολουθεί να βρίσκεται στο τραπέζι του Συμβουλίου, παρά τις εκκλήσεις από τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και τις κοινωνικές δυνάμεις.

Σήμερα, θέλουμε να καλέσουμε για άλλη μία φορά το Συμβούλιο να δράσει και να του υπενθυμίσουμε ότι η τροποποίηση αυτού του κανονισμού δεν θα απαιτήσει ένα ευρώ επιπλέον από τον Κοινοτικό προϋπολογισμό: οι απαιτήσεις μας δεν έχουν οικονομικές συνέπειες και στοχεύουν αποκλειστικά στην αποκατάσταση των λειτουργικών προβλημάτων που έχουν προκύψει μετά τη δημιουργία αυτού του μέσου αλληλεγγύης.

Απλώς θέλουμε να βελτιώσουμε τη λειτουργικότητα και την ευελιξία του, πάντα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας. Σημειώνουμε ότι, με την τρέχουσα μορφή αυτού του μέσου, η πρόσβαση σε αυτό είναι πολύ δύσκολη, περιοριστική και άκαμπτη, όπως δυστυχώς έχουμε διαπιστώσει στη διάρκεια των σχεδόν επτά ετών λειτουργίας του.

Συνεπώς, θέλω να ρωτήσω αν αυτή η ανικανότητα των αντιπροσωπειών που αποτελούν το Συμβούλιο να φτάσουν σε μια κοινή θέση έχει κάποια πραγματική εξήγηση και αν κάποιος μπορεί να μας πει ποια πρόσωπα και ποια επιχειρήματα εμποδίζουν τη μεταρρύθμιση αυτού του κανονισμού. Θα θέλαμε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προωθήσει τη μεταρρύθμιση αυτού του ταμείου, να μας ενημερώσει ποιες ενέργειες σχεδιάζει να αναλάβει και να ορίσει με σαφήνεια τις πιθανές εναλλακτικές που εξετάζει, προκειμένου να συμβάλει στην απεμπλοκή αυτού του θέματος. Αν η Επιτροπή διαθέτει εναλλακτικές, φυσικά θα θέλαμε να γνωρίζουμε ποιες είναι και ποιος είναι ο χρονικός τους ορίζοντας.

Πιστεύω ότι είναι δέον να υπενθυμίσω στους παρευρισκόμενους, ιδίως στη γαλλική Προεδρία, ότι αυτό το μέσο συστάθηκε με έναν αξιέπαινο στόχο: να καταδείξει την αλληλεγγύη της Ένωσης με τους πολίτες της, γρήγορα, επαρκώς και εμφανώς.

Για να ολοκληρώσω, κ. Πρόεδρε, θέλω να απευθύνω άλλη μία έκκληση, αυτήν τη φορά ειδικά προς τη γαλλική Προεδρία, για ένα θέμα που συνδέεται στενά με αυτό: τη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής δύναμης πολιτικής προστασίας, επί της οποίας ο Michel Barnier, πρώην Επίτροπος όπως όλοι γνωρίζετε, παρουσίασε μια έκθεση προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το 2006.

Ολοκληρώνω. Το Ταμείο δημιουργήθηκε ιδίως ως συμβολική έκφραση αλληλεγγύης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των πολιτών της. Η τελική μου έκκληση είναι ότι, αν κατορθώσουμε, έπειτα από τόσο χρονικό διάστημα και προσπάθεια, να το κάνουμε λειτουργικό σε οποιονδήποτε βαθμό, η πρώτη μας σκέψη και δράση πρέπει να κατευθυνθεί προς εκείνους που πέθαναν σε αυτές τις καταστροφές στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

  Danuta Hübner, Μέλος της Επιτροπής. − Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, και ιδίως τα μέλη της Επιτροπής για την Περιφερειακή Ανάπτυξη, για το συνεχιζόμενο ενδιαφέρον και τη στήριξή τους για το Ταμείο Αλληλεγγύης.

Είναι ένα σημαντικό μέσο προώθησης του στρατηγικού στόχου αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, μετά τη δημιουργία του το 2002, 61 αιτήσεις έχουν ληφθεί και το ταμείο παρενέβη σε 33 περιπτώσεις σε 20 διαφορετικές χώρες. Το συνολικό ποσό που έχει δεσμευτεί μέχρι στιγμής είναι 1.523 εκατομμύρια ευρώ. Σύμφωνα με την πρόσφατη ειδική έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το ταμείο έχει καλή διαχείριση και παρέχει γρήγορη, αποτελεσματική και ευέλικτη βοήθεια.

Ωστόσο, αυτό το ταμείο έχει τους περιορισμούς του. Το όριο για την κινητοποίηση του Ταμείου Αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι εξαιρετικά υψηλό. Ως αποτέλεσμα, το ταμείο δεν είναι κατάλληλα εξοπλισμένο για ορισμένους τύπους καταστροφών, που τυπικά αφορούν χαμηλότερες επιλέξιμες δαπάνες, όπως οι δασικές πυρκαγιές, και περισσότερο από τα δύο τρίτα όλων των αιτήσεων για την αρωγή του ταμείου που έχουν παρουσιαστεί μέχρι στιγμής βασίζονταν σε μια εξαίρεση για τις αποκαλούμενες «έκτακτες περιφερειακές καταστροφές».

Επιπλέον, με όλα τα υπάρχοντα Κοινοτικά θεσμικά όργανα, είναι εξαιρετικά δύσκολο, ή μάλλον αδύνατον, να αντιδράσουμε σε καταστροφές που προκαλούνται από τον ανθρώπινο παράγοντα, όπως αντικατοπτρίζεται από τα βιομηχανικά ατυχήματα, όπως η πετρελαιοκηλίδα του Prestige, ή τρομοκρατικές ενέργειες, όπως οι βόμβες στη Μαδρίτη το Μάρτιο του 2004. Ομοίως, δεν είναι δυνατό επί του παρόντος να παρασχεθεί αρωγή από το Ταμείο Αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε περίπτωση σοβαρής κρίσης της δημόσιας υγείας.

Για αυτούς τους λόγους, τον Απρίλιο του 2005, η Επιτροπή υιοθέτησε μια πρόταση για μια αναθεώρηση του Κανονισμού. Παρά τις κοινές προσπάθειες με διαδοχικές προεδρίες από το 2005, το Συμβούλιο μέχρι στιγμής δεν ήταν σε θέση να καταλήξει σε συμφωνία επί της πρότασης αυτής. Ένας λόγος είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία των κρατών μελών θεωρούν ότι το ταμείο λειτουργεί πολύ καλά υπό το παρόν σχήμα και δεν κρίνουν αναγκαίο ή κατάλληλο να το επεκτείνουν, ώστε να καλύπτει πρόσθετες καταστάσεις, φοβούμενα ιδίως τις συνέπειες μιας τέτοιας επέκτασης στον προϋπολογισμό.

Το Συμβούλιο δεν έχει καθορίσει επίσημα τη θέση κάθε κράτους μέλους, παρότι οι γνωμοδοτήσεις του Συμβουλίου υποστηρίζονται σχεδόν ομόφωνα. Επιπλέον, δεν υποδείχθηκε πού θα μπορούσαν να εξευρεθούν σημεία συμβιβασμού, προκειμένου να επιτευχθεί συμφωνία επί της πρότασης της Επιτροπής.

Η Επιτροπή παραμένει πεπεισμένη ότι η αναθεώρηση του Κανονισμού του Ταμείου Αλληλεγγύης είναι απαραίτητη για την αύξηση της δυνατότητας της Ένωσης να αντιδρά γρήγορα σε περίπτωση μειζόνων καταστροφών οι οποίες αυτήν τη στιγμή δεν καλύπτονται. Επομένως, θα υιοθετήσει μια έκθεση, για να αποτιμήσει τα έξι έτη εφαρμογής του ταμείου και τον προσδιορισμό των περιορισμών του Ταμείου Αλληλεγγύης και περιθωρίων βελτίωσης. Ελπίζουμε ότι η έκθεση θα ξεκινήσει ξανά συζητήσεις στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για μια αναθεώρηση του τρέχοντος Κανονισμού του Ταμείου Αλληλεγγύης. Η έκθεση θα πρέπει να είναι έτοιμη προς το τέλος του πρώτου τριμήνου του 2009.

Όσον αφορά την πολιτική προστασία, η Επιτροπή έχει αρχίσει να προσδιορίζει τις ελλείψεις στους πόρους παρέμβασης πολιτικής προστασίας βάσει σεναρίων για μείζονες καταστροφές και να αξιολογεί τις επιλογές για την κάλυψη των προσδιορισμένων ελλείψεων. Σε αυτό το πλαίσιο, η Επιτροπή θα διερευνήσει καινοτόμους διευθετήσεις με τα κράτη μέλη για την ενίσχυση της συνολικής ικανότητας επέμβασης της ΕΕ στις καταστροφές, στο πλαίσιο του πιλοτικού έργου και της προπαρασκευαστικής ενέργειας που περιλαμβάνονται στον προϋπολογισμό του 2008.

Βάσει αυτής της εργασίας, η Επιτροπή μπορεί να προτείνει την κάλυψη των κενών μέσω της ανάπτυξης μονάδων πολιτικής προστασίας διαθέσιμων για ανάπτυξη ανά πάσα στιγμή ή μέσω πρόσθετων εφεδρικών δυνάμεων σχεδιασμένων να συμπληρώνουν τις εθνικές παρεμβάσεις σε μείζονες καταστροφές, περιλαμβανομένου του τομέα της κατάσβεσης δασικών πυρκαγιών.

  Rolf Berend, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, μιλώ με την αρμοδιότητά μου ως εισηγητή για το Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Αλληλεγγύης του 2002 και τη διευρυμένη και βελτιωμένη έκδοση από το 2006.

Αυτή η έκθεση, την οποία το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υιοθέτησε κατά συντριπτική πλειοψηφία, είναι σε αναμονή για περισσότερα από δύο έτη, επειδή παρακωλύεται από το Συμβούλιο, παρά το γεγονός ότι οι πολίτες απαιτούν όλο και πιο ηχηρά ευρωπαϊκή αλληλεγγύη στο φόντο της όλο και πιο συχνής εκδήλωσης φυσικών καταστροφών. Το Ταμείο Αλληλεγγύης, που συστάθηκε εσπευσμένα μετά τις καταστροφικές πλημμύρες του 2002 για να παράσχει επειγόντως απαιτούμενη αρωγή, ήταν ένα μέσο που υποσχόταν άμεση βοήθεια στην περίπτωση καταστροφής. Με την πάροδο του χρόνου, ωστόσο, διεφάνη ότι – όπως πολύ σωστά είπατε, Επίτροπε – το μέσο που είναι διαθέσιμο επί του παρόντος καθιστά εξαιρετικά δύσκολη, αν όχι εντελώς αδύνατη, την κατάλληλη παρέμβαση σε κρίσεις μεγάλης κλίμακας σε επίπεδο ΕΕ.

Επιπλέον, το τρέχον όριο για την κινητοποίηση του ταμείου είναι, όπως είπατε, κ. Hübner, υπερβολικά υψηλό, που σημαίνει ότι οι παρεκκλίσεις βγαίνουν εκτός ελέγχου. Η αναθεωρημένη έκδοση του Ταμείου Αρωγής, ωστόσο, παρέχει σαφή απάντηση σε αυτό. Ως εκ τούτου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αισθάνεται ότι είναι ακόμα πιο σημαντικό για αυτό το αποτελεσματικό μέσο να γίνει διαθέσιμο στους ανθρώπους που πλήττονται από καταστροφές, όθεν, για μία ακόμη φορά, η συγκεκριμένη ερώτηση: γιατί δεν μπορεί το Συμβούλιο να καταλήξει σε μια κοινή θέση για ένα ζήτημα τόσο ζωτικής σημασίας για τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που υποφέρουν; Ποια κράτη μέλη υποστηρίζουν την εγκεκριμένη Συνθήκη και ποια την απορρίπτουν; Εσείς στην Επιτροπή έχετε υποδείξει ότι μπορεί να είναι μια πιθανότητα στις αρχές του 2009. Το ελπίζουμε, αλλά θέλουμε επίσης να πιέσουμε για αυτό ακόμη μία φορά εδώ, επειδή δεν μπορούμε απλώς να παραβλέψουμε την ψήφο αυτού του Κοινοβουλίου, όπως έκαναν οι διάφορες Προεδρίες στο παρελθόν.

  Iratxe García Pérez, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (ES) Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε, όπως αναφέρθηκε από τους συναδέλφους μου, το 2006 συζητήσαμε σε αυτό το Σώμα την τροποποίηση του Κανονισμού του Ταμείου Αλληλεγγύης, προκειμένου να το προσαρμόσουμε, ώστε να μπορέσει να γίνει ένα γρήγορο και αποτελεσματικό μέσο παρέμβασης. Εντούτοις, σήμερα αυτό το ζήτημα εξακολουθεί να είναι επί τάπητος.

Δεν είναι εύκολη η επίτευξη της πολύ ευρείας συμφωνίας που επιτεύχθηκε σε αυτό το Σώμα, δεδομένου ότι τόσο οι διάφορες πολιτικές ομάδες όσο και τα συμφέροντα ορισμένων χωρών πρότειναν πολύ διαφορετικές ιδέες για την τροποποίηση αυτού του κανονισμού.

Ωστόσο, αισθάνομαι ότι όλοι καταβάλαμε μεγάλη προσπάθεια για να καταλήξουμε σε συμφωνία και να επιτρέψουμε την τροποποίηση αυτού του κανονισμού. Αισθάνομαι ότι το Κοινοβούλιο έδωσε ένα παράδειγμα του τι πρέπει τώρα όλοι να προσπαθήσουμε να επιτύχουμε: τη συναινετική τροποποίηση του κανονισμού.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια, προκειμένου να υιοθετήσει αυτήν τη συμφωνία και να επιτύχει τον καθορισμένο στόχο. Με ικανοποίησε η απάντηση που δόθηκε σήμερα από την Επίτροπο, που είπε ότι πρέπει να διεξαχθεί μελέτη, προκειμένου να καθοριστούν οι στόχοι που πρέπει τώρα να ορίσουμε ως προς την τροποποίηση του κανονισμού, και ώστε να μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε μελλοντική συμφωνία από το Συμβούλιο.

Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι, μέσω της τροποποίησης αυτού του κανονισμού, μια γρήγορη και αποτελεσματική παρέμβαση μπορεί να γίνει σε εκείνες τις καταστροφές τις οποίες τα κράτη μέλη δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν μόνα τους, επεκτείνοντας την τρέχουσα επιλεξιμότητα σε βιομηχανικές καταστροφές, τρομοκρατικές ενέργειες και έκτακτες καταστάσεις της δημόσιας υγείας, χωρίς να λησμονούμε ένα τόσο σημαντικό ζήτημα όσο οι δριμείες ξηρασίες που παρουσιάζονται όλο και συχνότερα, ιδίως σε ορισμένες περιοχές της Μεσογείου.

Επιπλέον, πρέπει να είμαστε σταθεροί στην πρόταση για μείωση του ορίου για την κινητοποίηση του ταμείου από 3.000 σε 1.000 εκατομμύρια ευρώ προκληθείσας ζημίας, χωρίς να λησμονούμε το περιφερειακό στοιχείο. Αυτό το μέσο πρέπει να παρεμβαίνει με οικονομικές ενισχύσεις σε περιπτώσεις ακραίας ξηρασίας, πυρκαγιάς και πλημμυρών, χωρίς να λησμονεί σε καμία περίπτωση τα θύματα που χρειάζονται άμεση βοήθεια.

Το Ταμείο Αλληλεγγύης είναι ένα πολιτικό μέσο για την επίλυση προβλημάτων, που είναι ο λόγος για τον οποίο για ακόμη μία φορά πρέπει να τονίσω την ανάγκη να καταβληθεί κάθε προσπάθεια για την προώθηση αυτού του θεμελιώδους ζητήματος, αλλά πρέπει να το πράξουμε με τις απαραίτητες αλλαγές που είναι κατάλληλες για την πραγματικότητα του σήμερα.

  Jean Marie Beaupuy, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε, οι συνάδελφοί μου έχουν ήδη αναφέρει ορισμένα παραδείγματα. Θα ήθελα να αναφερθώ σε ορισμένα από αυτά, προκειμένου να εισαγάγω αυτό το θέμα, εφόσον χρειάζεται να καταπολεμήσουμε τις φυσικές καταστροφές. Ποιος θυμάται τι έγινε πριν από έναν αιώνα μόλις, το 1908, στη Μεσσίνα, όπου πέθαναν 100.000 άνθρωποι; Προφανώς, όλοι θυμούνται το Τσερνόμπιλ, αλλά, αν εστιάσουμε στα τελευταία 10 έτη περίπου, υπήρξαν οι καταιγίδες και οι καθιζήσεις του 1999, οι πλημμύρες στην Κεντρική Ευρώπη που αναφέρθηκαν ήδη μόλις τώρα, για να μην αναφέρω την 11η Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη, τις τρομοκρατικές επιθέσεις του Μαρτίου 2004, την προβληματική ασθένεια chikungunya και ούτω καθεξής.

Δεν γνωρίζουμε ποια θα είναι η επόμενη καταστροφή ή ποια θα είναι η κλίμακά της, αλλά είμαστε βέβαιοι για ένα πράγμα και αυτό είναι ότι θα υπάρξει σύντομα και άλλη καταστροφή.

Όταν έρθει εκείνη η στιγμή, οι συμπολίτες μας, που επί 50 έτη συνήθιζαν να βλέπουν την οικοδόμηση μιας υποτιθεμένως ενωμένης Ευρώπης – και ένα πλήθος εκθέσεων για τις οποίες ψηφίσαμε αυτή την εβδομάδα το μαρτυρούν αυτό – θα στραφούν και θα μας κάνουν την ίδια ερώτηση που μας υποβάλουν όσον αφορά την τρέχουσα οικονομική κρίση: «αλλά τι κάνατε;»

Κατά τις τελευταίες εβδομάδες, κάποιοι από εσάς μπορεί να ακούσατε τον πρώην διευθυντή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου να εξηγεί σε μια προηγούμενη έκθεση, πριν από τρία ή τέσσερα έτη: «Είπαμε στο ΔΝΤ ότι η κρίση επρόκειτο να συμβεί και εξηγήσαμε πώς θα αποτρεπόταν».

Επομένως, Επίτροπε, απόψε ήρθατε να ακούσετε εμάς και ελπίζουμε ότι θα μπορέσετε να μας ακούσετε και να διασφαλίσετε ότι, αντίθετα με ό,τι συμβαίνει όσον αφορά την τρέχουσα οικονομική κρίση, η Ευρώπη δεν θα υστερήσει, αν παρουσιαστεί καταστροφή.

Σε ό,τι με αφορά, θα ήθελα να κάνω δύο προτάσεις. Πρώτον, μια πρόταση που αφορά τον τύπο ενέργειας που θα αναληφθεί. Το είπατε αυτό στις τελικά σας παρατηρήσεις, Επίτροπε, αναφερθήκατε στην έκθεση του Michel Barnier.

Δεν μπορούμε να έχουμε δύο ξεχωριστές ενέργειες, παρότι εσείς η ίδια, όπως όλοι μας, ιδίως εντός της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης, αναφέρετε εσαεί ότι χρειαζόμαστε ολοκληρωμένες προσεγγίσεις. Δεν μπορούμε να έχουμε ανάπτυξη του Ταμείου Αλληλεγγύης, από τη μία πλευρά, και προληπτική πολιτική, από την άλλη. Οι δύο πρέπει να συνδέονται, και προκειμένου να πείσουμε αυτούς τους διαβόητους υπουργούς οικονομικών, που μας εξηγούν ότι ίσως, ακόμα και αν υιοθετούνταν τα κριτήρια του Ταμείου Αλληλεγγύης – και μιλήσατε σχετικά με αυτό – αυτό θα κόστιζε περισσότερο. Πρέπει να αντλήσουν έμπνευση από την έκθεση Barnier και θα κατανοούσαν ότι αν, συγχρόνως, διεξάγαμε μια πολιτική πρόληψης συνδυάζοντας τα μέσα δράσης και συνδυάζοντας την πρόληψη ατυχημάτων και φυσικών καταστροφών, τότε, θα εξοικονομούσαμε χρήματα.

Συνεπώς, πρόκειται σαφώς για ένα θέμα όχι μόνο εξοικονόμησης χρημάτων και πρόληψης καταστροφών, αλλά, πρωτίστως, σωτηρίας ανθρώπινων ζωών – αυτή είναι στην πραγματικότητα η προτεραιότητα.

Για αυτόν το λόγο, Επίτροπε, εγώ, μαζί με όλους τους συναδέλφους μου, σας καλούμε να καταβάλετε τη μέγιστη δυνατή προσπάθεια, για να εξασφαλίσετε ότι, στο τέλος της γαλλικής Προεδρίας και στη διάρκεια της τσεχικής Προεδρίας, θα λάβετε μια γνήσια εγγύηση από τη σουηδική Προεδρία ότι το σχέδιο δράσης όχι μόνο θα μελετηθεί, αλλά θα ξεκινήσει.

Υπολογίζουμε στην αποφασιστικότητά σας. Τη χρειαζόμαστε. Γνωρίζετε ότι το Κοινοβούλιο σάς στηρίζει – απόψε το δήλωσε ηχηρά και με σαφήνεια. Τώρα, πρέπει να αναμένουμε, για να έχουμε αποτελέσματα, επί ένα έτος, χωρίς αμφιβολία.

  Elisabeth Schroedter, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, το Συμβούλιο δεν είναι παρόν, αλλά είναι το θεσμικό όργανο που προκαλεί την εμπλοκή και αυτή η συζήτηση πρέπει να απευθυνθεί στο Συμβούλιο. Εξάλλου, ποιος υποβάλλει τις αιτήσεις όταν εξαπλώνονται οι πυρκαγιές ή οι πλημμύρες; Τα κράτη μέλη – και επισυνάπτουν όλα τα είδη ειδικών αιτημάτων. Θέλουν γενναιόδωρη ενίσχυση και αυτή δεν χρησιμοποιείται πάντα καταλλήλως: μόλις είχαμε το παράδειγμα του Ηνωμένου Βασιλείου.

Εντούτοις, θα ήθελα να εκμεταλλευτώ αυτή την ευκαιρία, για να εκφράσω μια άλλη ανησυχία προς την Επιτροπή. Αρχικά, η Επιτροπή, υπό τον κ. Bernier, ήταν πολύ προσηλωμένη στον τομέα της πρόληψης, επειδή κατανοούσε ότι οι φυσικές καταστροφές μπορούν να καταπολεμηθούν πραγματικά μόνο μέσω προληπτικής δράσης. Σήμερα, δεν δίνεται επαρκής προσοχή σε αυτή την πτυχή. Θα το επικροτούσα αν η Επιτροπή κατάρτιζε κατευθυντήριες οδηγίες για την εφαρμογή του Ταμείου Αλληλεγγύης που πραγματικά θα εστίαζαν στην πρόληψη.

Θα επισήμαινα για μία ακόμη φορά ότι η Επιτροπή έχει ήδη ευκαιρίες να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στην πρόληψη, για παράδειγμα ως μέρος του προγράμματος ΕΤΠΑ, αλλά τι κάνουν σε σχέση με αυτό; Μέχρι στιγμής, λίγα έχουν πραγματοποιηθεί και λίγες επενδύσεις έχουν γίνει, για την αποτροπή της εκδήλωσης φυσικών καταστροφών. Δεν έχει γίνει καμία επένδυση σε φυσικές ροές και δεν έχει υπάρξει αρκετή επιμονή ότι η αναδάσωση πρέπει να αφορά μια φυσική μείξη, για παράδειγμα στην Ελλάδα, όπου τα πευκοδάση καίγονται ιδιαίτερα εύκολα.

Αναμένω η Επιτροπή να δράσει με μεγαλύτερη δέσμευση στις τρέχουσες αιτήσεις και να επιβλέπει τον προορισμό των δαπανών, προκειμένου να εξασφαλίσει ότι δεν θα συμβούν ξανά καταστροφές και να επιτρέψει την πραγματική αρμονία των επενδύσεων με τη φύση. Δεν έχω διαπιστώσει καμία ένδειξη αυτής της δέσμευσης και, από αυτή την άποψη, η Επιτροπή πρέπει να επωμιστεί ένα μερίδιο της ευθύνης. Παρότι μιλούμε για φυσικές καταστροφές, η πλειονότητα των φυσικών καταστροφών προκαλούνται σε μεγάλο βαθμό από τον ανθρώπινο παράγοντα, εξαιτίας, πρωτίστως, της ανεπάρκειας της μάχης μας κατά της κλιματικής αλλαγής και, δευτερευόντως, της οικοδόμησης σε κοίτες πλημμυρών και της φύτευσης μονοκαλλιεργητικών δασών. Ως προς αυτό, η Επιτροπή πρέπει να δεσμευτεί τώρα και να μην περιμένει.

  Pedro Guerreiro, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. – (PT) Στη διάρκεια της συζήτησης για την τροποποίηση του Κανονισμού του Ταμείου Αλληλεγγύης, που πραγματοποιήθηκε στις 18 Μαΐου 2006, στην οποία συμμετείχαμε ενεργά καταθέτοντας μια σειρά προτάσεων, υπογραμμίσαμε τη διαφωνία μας με τη θέση που υιοθετήθηκε από μια πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο. Πιο συγκεκριμένα, διαφωνήσαμε με την αποτυχία διατήρησης της επιλεξιμότητας των περιφερειακών καταστροφών – που είναι το είδος που συμβαίνει συχνότερα – όπως προβλέπεται στον τρέχοντα κανονισμό. Διαφωνήσαμε επίσης με την απόρριψη της πιθανότητας μεγαλύτερης οικονομικής βοήθειας για τις χώρες συνοχής και τις περιφέρειες σύγκλισης και διαφωνήσαμε με τη μείωση του ορίου για την κινητοποίηση του Ταμείου, ώστε να είναι οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με το υψηλότερο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν εκείνες που σαφώς θα επωφεληθούν περισσότερο.

Σε ευθυγράμμιση με όλα όσα έχουμε κάνει μέχρι σήμερα, εκτός από την τροποποίηση των ζητημάτων που επισημάνθηκαν παραπάνω, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για τις ακόλουθες πτυχές, μεταξύ άλλων: αναγνώριση του ιδιάζοντος χαρακτήρα των φυσικών καταστροφών της Μεσογείου, προσαρμογή του Ταμείου Αλληλεγγύης όσον αφορά τα χρονικά όρια (έχοντας γίνει μάρτυρες αδικαιολόγητων και απαράδεκτων καθυστερήσεων στην κινητοποίησή του και στην παροχή Κοινοτικών κονδυλίων σε θύματα), προσαρμογή του Ταμείου Αλληλεγγύης όσον αφορά τις επιλέξιμες ενέργειες, ιδίως ως προς την ιδιάζουσα φύση διάφορων φυσικών καταστροφών, όπως η ξηρασία και η πυρκαγιά, συμπερίληψη εντός των επιλέξιμων ενεργειών της υποστήριξης για την αποκατάσταση της παραγωγικής δραστηριότητας σε περιοχές που επηρεάζονται από τις καταστροφές, καθώς και επιχειρήσεις για την παροχή χερσαίου και αεροπορικού εξοπλισμού έκτακτης ανάγκης για την κατάσβεση των δασικών πυρκαγιών.

Όσον αφορά όλες τις πρωτοβουλίες στον τομέα της πολιτικής προστασίας, θεωρούμε ότι η προτεραιότητα πρέπει να είναι η προώθηση της πρόληψης και η βελτίωση των πόρων πολιτικής προστασίας κάθε κράτους μέλους, καθώς επίσης και ο συντονισμός τους.

  Lambert van Nistelrooij (PPE-DE). - (NL) Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε, υπάρχει η προσδοκία η Ευρώπη να δρα προληπτικά. Οι πολίτες των περιοχών που επηρεάζονται δεν μπορούν να κατανοήσουν γιατί πρέπει να χρειάζονται μήνες πριν η Ευρώπη, παγιδευμένη στις ίδιες της τις διαδικασίες, να μπορέσει να παράσχει σαφήνεια.

Πώς λειτουργεί; Συμβαίνει κάτι σε κάποιο μέρος και λίγες ώρες αργότερα, μπορείτε να το παρακολουθήσετε όλο στην τηλεόραση και να βρεθείτε στη θέση να σκέπτεστε ότι αυτή η περιοχή χρειάζεται τη βοήθεια και την αλληλεγγύη μας. Αυτό ακολουθείται από μια εκκωφαντική σιωπή. Κατόπιν, εγκλωβιζόμαστε μεταξύ του εθνικού κράτους και των ευρωπαϊκών γραφείων. Αυτό που είναι απογοητευτικό είναι ότι δεν υπάρχει καμία επικοινωνία σε αυτό το σημείο. Έχει ακινητοποιηθεί στο Συμβούλιο και βρίσκεται εκεί κατά τα τελευταία δύο έτη, αλλά οπωσδήποτε θα έπρεπε να είμαστε σε θέση να διαπιστώσουμε ποιος είναι ο λόγος της κωλυσιεργίας και να ακούσουμε εναλλακτικές. Αυτό είναι το μεγάλο θέμα. Σύντομα, σε έξι μήνες, το Κοινοβούλιο θα απέλθει. Όταν θα έχουμε ένα νέο Κοινοβούλιο, θα αναμένεται να παραδώσουμε αυτόν το φάκελο, χωρίς να έχουμε επιτύχει τους στόχους μας, με ενδελεχείς προτάσεις επί τάπητος.

Η γαλλική Προεδρία συμμετέχει σε οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτόν το φάκελο. Τίποτα δεν έχει συμβεί με αυτόν και θα θέλαμε πολύ να ακούσουμε το λόγο. Θα ήθελα, εντούτοις, να συγχαρώ την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η κ. Hübner και οι συνάδελφοί της πραγματοποίησαν οπωσδήποτε κάποια πρόοδο με αυτό και πρέπει να είναι δυνατή η πλήρης άρση του εμποδίου ενώνοντας τις δυνάμεις. Σε μια άσκηση επισήμανσης και ενοχοποίησης, πρέπει να πούμε ότι το Συμβούλιο και η γαλλική Προεδρία έχουν αποτύχει σε αυτό το σημείο.

  Wolfgang Bulfon (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, πότε χρειάζονται την αλληλεγγύη της Ευρώπης οι πολίτες; Πότε χρειάζονται την αλληλεγγύη της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα κράτη μέλη; Πρωτίστως, φυσικά, στην περίπτωση καταστροφής. Αυτή είναι ακριβώς η ερώτηση που έκανα σε σχέση με την ψηφοφορία επί της τέταρτης έκθεσης συνοχής αυτή την άνοιξη.

Κύριε Πρόεδρε, σήμερα συζητούμε την αναθεώρηση του Ταμείου Αλληλεγγύης, προκειμένου να είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι για μελλοντικές προκλήσεις και να παράσχουμε ταχεία και αποτελεσματική βοήθεια. Η Επιτροπή και το Κοινοβούλιο, σύμφωνα με τα ψηφίσματά τους, βρίσκονται σε σύμπνοια όσον αφορά τους στόχους αυτής της νομοθετικής πρωτοβουλίας. Τον φετινό Ιούλιο, ρώτησα το Συμβούλιο για την κατάσταση αυτής της διαδικασίας. Με ενημέρωσε ότι, αντίθετα με το Κοινοβούλιο, δεν διέκρινε καμία ανάγκη για πρωτοβουλία τη συγκεκριμένη στιγμή. Εν όψει του γεγονότος ότι ένας πρώην Γάλλος Επίτροπος και υπουργός τόνισε την ανάγκη για αναθεώρηση στην έκθεσή του, θεωρώ τη συμπεριφορά του Συμβουλίου ακατανόητη. Ως εκ τούτου, δεν θα μπορούσα να ζητήσω καλύτερο πρόεδρο επιτροπής από τον κ. Galeote, ο οποίος δεν είναι προετοιμασμένος να αποδεχθεί την παράβλεψη των αποφάσεων του Κοινοβουλίου. Θα ήθελα να τον ευχαριστήσω ιδιαίτερα για αυτό. Θα καλούσα τη γαλλική Προεδρία, ως θέμα επείγοντος χαρακτήρα, να επανεξετάσει τη συμπεριφορά της προς τους πολίτες της Ευρώπης.

  Agnes Schierhuber (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, αυτό είναι πολύ εκπρόθεσμο και θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τον εισηγητή.

Νομίζω ότι είναι ένα από τα βασικά ζητήματα που κρατούν την Ευρώπη ενωμένη και επίσης είναι θέμα αλληλεγγύης. Είναι καιρός τα κράτη μέλη να αναλάβουν δράση σε αυτό τον τομέα. Η ΕΕ πρέπει να παράσχει οικονομική στήριξη για εκείνους τους οργανισμούς που μας βοηθούν σε περιπτώσεις κρίσεως. Πολλά κράτη μέλη έχουν υποστεί ολέθριες φυσικές καταστροφές κατά τα πρόσφατα έτη: Έχω κατά νου τις δασικές πυρκαγιές που κατ’ επανάληψη παρουσιάζονται στην Ελλάδα, περιλαμβανομένου και του περσινού έτους, και τις πλημμύρες στην Κεντρική Ευρώπη το 2002, που επίσης έπληξαν σε μεγάλο βαθμό την Αυστρία.

Καταστροφές όπως αυτές τραβούν το οικονομικό χαλί κάτω από τα πόδια των ανθρώπων. Σε τέτοιες περιστάσεις, χρειάζονται έκτακτοι πόροι, κ. Πρόεδρε, επειδή δεν πρόκειται απλώς για επείγουσα βοήθεια, αλλά και για ανοικοδόμηση αιώνων υποδομών. Ένα κράτος μέλος μόνο του δεν διαθέτει αυτούς τους πόρους. Πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη ότι, δυστυχώς, ορισμένα κράτη είναι πιο επιρρεπή σε αυτές τις εθνικές καταστροφές, και εδώ, επίσης, έχω κατά νου την Αυστρία. Οι πολίτες της Αυστρίας ακόμα μιλούν, με μεγάλη ευγνωμοσύνη, για το πόσο γρήγορα τους βοήθησε η ΕΕ. Το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλληλεγγύης δεν πρέπει μόνο να συμβάλει στη χρηματοδότηση της ανακατασκευής, αλλά και να στηρίξει τους οργανισμούς έκτακτης ανάγκης. Το έργο της εθελοντικής πυροσβεστικής υπηρεσίας, του Ερυθρού Σταυρού και άλλων εθελοντικών οργανώσεων είναι ανεκτίμητο: ούτε καν μπορούμε να φανταστούμε πόσο θα κόστιζε αν τέτοιες υπηρεσίες δεν παρέχονταν σε εθελοντική βάση. Αυτές οι οργανώσεις βοηθούν πάντα σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και είναι αναπόσπαστο μέρος της κοινωνικής δομής στις αγροτικές περιοχές.

Συνεπώς, πρέπει επειγόντως να αναλάβουμε δράση, για να διατηρήσουμε και να επεκτείνουμε αυτές τις δομές βοήθειας. Ελπίζω ότι σύντομα θα καταλήξουμε σε συμφωνία εδώ, ώστε να μην το μετανιώσουμε, όταν προκύψει μια άλλη καταστροφή και δεν μπορέσουμε να ενεργήσουμε αρκετά γρήγορα.

  Evgeni Kirilov (PSE). - (BG) Όπως επισήμανε ο εισηγητής κ. Galeote και ένα πλήθος άλλων μελών, το Ταμείο Αλληλεγγύης είναι ένα απαραίτητο μέσο του οποίου η ίδια η ονομασία και ο σκοπός είναι να εκπληρώσει μία από τις σημαντικότερες αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης – εκείνη της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών. Στη διάρκεια χρήσης του Ταμείου, έχουν γίνει εμφανείς παραλείψεις και ελλείψεις και για αυτόν το λόγο απαιτείται μεταρρύθμιση για την αποκατάσταση αυτών των ελλείψεων και την ανταπόκριση στους κινδύνους που αντιμετωπίζουμε. Όπως έχει αναφερθεί, υπάρχει ένας μηχανισμός μεταρρύθμισης και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει δηλώσει τη θέση του. Το σημαντικό είναι να αιτιολογηθούν όλα τα ενδεχόμενα προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίζει το Ταμείο, ώστε να μπορεί να γίνει ένα μέσο που είναι όντως χρήσιμο και οι πολίτες να αισθάνονται ότι επιτελείται έργο. Κανείς δεν χρειάζεται ένα άχρηστο μέσο που έχει το δυναμικό να χρησιμοποιηθεί, αλλά το οποίο στην πράξη μετά βίας λειτουργεί. Ταυτόχρονα, επιτρέψτε μας να δηλώσουμε με αρκετή σαφήνεια ότι το σημαντικότερο αποτέλεσμα επιτυγχάνεται μέσω της ταχείας ανταπόκρισης. Απέχουμε ακόμα πολύ από την επίτευξη ενός αποτελεσματικού συστήματος. Τα μικρότερα κράτη μέλη δεν διαθέτουν τους πόρους των μεγαλύτερων, ενώ η συνεργασία και ο συντονισμός σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι κάτι το οποίο μπορούμε μόνο να ονειρευόμαστε. Επίσης, όπως επισημάνθηκε, αυτό δεν σημαίνει πάντα περισσότερα μετρητά.

Το φετινό καλοκαίρι, στη χώρα μου, τη Βουλγαρία, υπήρξε μια τεράστια πυρκαγιά στην Οροσειρά της Ρίλα, την πιο γραφική και απρόσιτη οροσειρά της χώρας, την οποία κατορθώσαμε να αναχαιτίσουμε μόνο με την αρωγή γαλλικών πυροσβεστικών ελικοπτέρων και είμαστε βαθιά ευγνώμονες για αυτά. Ωστόσο, η οργάνωση και ο συντονισμός της επιχείρησης κόστισε πολύ πολύτιμο χρόνο. Οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αδημονούν για αποτελεσματικές αποφάσεις και όχι απαραίτητα για μεγάλα ποσά χρηματοδότησης. Αποτελεσματικές αποφάσεις, που όπως είπε ο κ. Beaupuy, θα μπορούσαν ακόμα και να μας εξοικονομήσουν χρήματα.

  James Nicholson (PPE-DE). - Κύριε Πρόεδρε, όλοι γνωρίζουμε ότι το υπόβαθρο και οι προελεύσεις του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αλληλεγγύης βρίσκονται στις καταστροφικές πλημμύρες στην Κεντρική Ανατολική Ευρώπη το 2002. Η αναγκαιότητά του παγιώθηκε περαιτέρω από άλλες φυσικές καταστροφές, όπως οι δασικές πυρκαγιές στην Ελλάδα. Επιπλέον, πρόσφατα οι πλημμύρες στη δική μου εκλογική περιφέρεια της Βόρειας Ιρλανδίας με έκαναν να κατανοήσω πόσο σημαντικό είναι.

Παρά τη διαδεδομένη υποστήριξη και ενθουσιασμό για το Ταμείο εκ μέρους του Κοινοβουλίου και της Επιτροπής, καθώς και μεταξύ των πολιτών της ΕΕ, η απροθυμία του Συμβουλίου να συνεργαστεί παρακωλύει την πλήρη εφαρμογή του. Ασφαλώς, η Ευρωπαϊκή Ένωση επιθυμεί να παράσχει βοήθεια στα κράτη μέλη που έχουν αντιμετωπίσει φυσική καταστροφή. Η διαχείριση αυτής της βοήθειας πρέπει να γίνει με γρήγορο και ανταποκρινόμενο τρόπο, προκειμένου να υπάρχει κάποια πιθανότητα να είναι αποτελεσματική. Ωστόσο, το Συμβούλιο επί του παρόντος θέτει εμπόδια στη διαδρομή, τα οποία αποτρέπουν την ομαλή λειτουργία του Ταμείου. Συνεπώς, χαίρομαι που η κατάθεση αυτής της προφορικής ερώτησης και ο επείγων χαρακτήρας της είναι ένα θέμα που επισημαίνεται από την Επιτροπή.

Επιπλέον, θα ήθελα να τονίσω το σκέλος της ερώτησης που τέθηκε από την Επιτροπή, η οποία ρώτησε ποια κράτη μέλη αντιτίθενται στο Ταμείο και για ποιο λόγο. Το Ταμείο Αλληλεγγύης είναι ένας εξαιρετικά σημαντικός μηχανισμός που έχει στη διάθεσή της η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, τα προβλήματα της εφαρμογής του παρατείνονται επί πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και κατά τη γνώμη μου αυτό πρέπει να επιλυθεί το συντομότερο δυνατό.

Δεν έχει καμία σημασία αν πρόκειται για πλημμύρες ή δασικές πυρκαγιές. Όταν οι πολίτες αντιμετωπίζουν δυσκολίες, χρειάζονται βοήθεια και αρωγή και, προ πάντων, χρειάζονται οικονομική υποστήριξη, ευθύς εξαρχής και γρήγορα, όχι όπως το παρόν σύστημα που χρειάζεται μήνες και έτη και ασφυκτιά πλήρως από τη γραφειοκρατία. Αν πράγματι θέλετε να κάνετε κάτι θετικό, αυτό είναι και θα σας φέρει μεγαλύτερη αναγνώριση στην Ευρώπη από οιαδήποτε άλλη πρότασή σας ή όλες μαζί συνολικά.

Θέλω να το καταστήσω πολύ σαφές στο Συμβούλιο. Το Συμβούλιο διαφώνησε επειδή, κατά την άποψή μου – και αποτελεί μόνο προσωπική άποψη – δεν θέλουν το Κοινοβούλιο, και, πράγμα που είναι σημαντικότερο, δεν θέλουν τα μέλη αυτού του Κοινοβουλίου στην τοπική περιφέρεια, όπου είμαστε πιο σημαντικοί από εσάς, την Επιτροπή, ή εκείνους, το Συμβούλιο. Επειδή, όταν κάτι συμβαίνει, οι πολίτες προσβλέπουν στα μέλη. Δεν προσβλέπουν στην Επιτροπή και δεν προσβλέπουν στο Συμβούλιο και δεν γνωρίζουν ποιοι είστε. Είστε ένα απρόσιτο, απρόσωπο, γραφειοκρατικό θεσμικό όργανο στις Βρυξέλλες. Συνεπώς, είναι τα μέλη – επομένως, μην απομακρύνεστε από αυτό – εμείς, το Κοινοβούλιο, είμαστε οι άνθρωποι που βρισκόμαστε εκεί έξω με τους πολίτες συνεχώς και χρειαζόμαστε αυτή την υποστήριξη. Δεν έχω ακούσει ποτέ τόσο ανεπαρκείς δικαιολογίες σε ολόκληρη τη ζωή μου. Είναι καιρός να γίνει αυτό.

  Σταύρος Αρναουτάκης (PSE). - (EL) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, συνηθίζουμε να λέμε ότι είμαστε μια Ένωση που έχει ως βασική αρχή την αλληλεγγύη. Σήμερα οι πολίτες μας έχουν ανάγκη μια Ένωση που μπορεί να κάνει πράξη την αρχή αυτή. Έχουν ανάγκη από έργα και όχι μόνο από λόγια. Σήμερα καλούμε το Συμβούλιο να λάβει υπόψη τις προσδοκίες των πολιτών και να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων σε ό, τι αφορά το Ταμείο Αλληλεγγύης.

Όλοι μας έχουμε βιώσει στις χώρες μας τις επιπτώσεις από τις συχνά εμφανιζόμενες φυσικές καταστροφές. Όλοι μας έχουμε γίνει μάρτυρες της απόγνωσης των πληγέντων συμπολιτών μας και όλοι γνωρίζουμε και κατανοούμε τη σημασία που έχει να αισθάνονται οι πολίτες αυτοί ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι κοντά τους. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Μάιο του 2006, υιοθέτησε το σχέδιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το νέο Ταμείο Αλληλεγγύης. Ένα νέο Tαμείο πιο ευέλικτο, ταχύτερο και πιο αποτελεσματικό, που έχει σχεδιαστεί να τεθεί σε εφαρμογή την περίοδο 2007-2013, αλλά μέχρι σήμερα σκοντάφτει στα συρτάρια του Συμβουλίου.

Ειλικρινά, δεν μπορώ να κατανοήσω πώς είναι δυνατόν να μπορούμε να έχουμε ένα τόσο καλό μέσον και να μην είναι ενεργό. Το νέο Ταμείο Αλληλεγγύης το έχει πάνω απ' όλα ανάγκη η Ευρωπαϊκή Ένωση.

  Oldřich Vlasák (PPE-DE). – (CS) Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, ως μέλος της Επιτροπής των Περιφερειών είχα την ευκαιρία να δω ιδίοις όμμασι τα κατεστραμμένα από την καταιγίδα δάση στην οροσειρά High Tatra της Σλοβακίας, τις πυρκαγιές στην Πορτογαλία και τις πλημμύρες στη Δημοκρατία της Τσεχίας. Σε συζητήσεις με τους αυτόχθονες κατοίκους, αντελήφθην πλήρως πώς η χρήση των ευρωπαϊκών κονδυλίων για την αποκατάσταση της καταστροφής και την αναδημιουργία του εθνικού πάρκου Tatra θεωρούνταν ακράδαντα ότι είναι απτή εκδήλωση της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης. Το ταμείο αλληλεγγύης δύναται, σε ορισμένες περιστάσεις κρίσεως, να συνδράμει μεμονωμένα κράτη και, έτσι, να δώσει μια μείζονα ώθηση στην αίσθηση του ανήκειν σε μια ευρύτερη Ευρώπη. Δυστυχώς, η υφιστάμενη διαχείριση αυτού του ταμείου δεν είναι πολύ αποτελεσματική, επομένως η βοήθεια συχνά φθάνει με καθυστέρηση πολλών μηνών. Ως εκ τούτου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προσπαθεί επί μακρόν να αλλάξει το νομικό πλαίσιο, προκειμένου ο νόμος να μπορεί να εξετάσει νέες ανάγκες κατά τη χρήση αυτών των οικονομικών πόρων και τη δυνατότητα παροχής ταχείας και αποτελεσματικής βοήθειας σε συντομότερο χρονικό διάστημα.

Εν όψει των παγκόσμιων κλιματικών αλλαγών, μπορεί να αναμένεται ότι οι καταστροφές, περιλαμβανομένων πλημμυρών, ξηρασιών, καταιγίδων και πυρκαγιών, θα γίνονται όλο και συχνότερες στη γηραιά μας ήπειρο. Υπάρχουν επίσης νέες απειλές με τη μορφή τρομοκρατικών επιθέσεων και πανδημιών υγείας. Στην πραγματικότητα, τα μεμονωμένα κράτη επιχειρούν σε διμερή βάση να συνεργαστούν και οργανώνουν κοινές ασκήσεις και συμβάντα για τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης τους. Έτσι, υποστηρίζουμε έμμεσα ορισμένες από τις ιδέες για την πολιτική προστασία που περιγράφηκαν από το Michel Barnier το 2006. Δυστυχώς, εκείνη η συζήτηση δεν έχει συνεχιστεί.

Κυρίες και κύριοι, οι ταχείες επεμβάσεις, η πιο αποτελεσματική χρήση του Ταμείου Αλληλεγγύης και η διεθνής συνεργασία στην πρόληψη και στην προσπάθεια αντιστάθμισης των συνεπειών των καταστροφών είναι πολύ ένθερμα θέματα, ιδίως εν όψει των επερχόμενων ευρωπαϊκών εκλογών. Ως εκ τούτου, κατανοώ πλήρως τις ερωτήσεις που έχουν υποβληθεί και καλώ την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο να επιλύσουν την κατάσταση σύντομα.

  Gábor Harangozó (PSE). - (HU) Σας ευχαριστώ πολύ, κ. Πρόεδρε. Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα δημιούργησε το Ταμείο Αλληλεγγύης με τον δηλωθέντα σκοπό της δυνατότητάς του να επεμβαίνει με ταχύ, αποτελεσματικό και ευέλικτο τρόπο σε περιπτώσεις επειγουσών αναγκών. Ωστόσο, δεν μπορεί να ειπωθεί ότι η ταχύτητα και η αποτελεσματικότητα χαρακτηρίζουν το Συμβούλιο όσον αφορά τη διαμόρφωση μιας κοινής στάσης.

Δυστυχώς, οι μεγαλύτερες φυσικές καταστροφές δεν αναμένουν τη διαμόρφωση μιας κοινής στάσης. Παρά τα θετικά αποτελέσματα που ελήφθησαν από την ύπαρξη του Ταμείου Αλληλεγγύης, χρειάζονται περαιτέρω βελτιώσεις, προκειμένου να είναι δυνατή η παροχή αρωγής πιο γρήγορα και αποτελεσματικά σε εκείνους που τη χρειάζονται. Υπάρχουν τεράστιες προκλήσεις ενώπιόν μας και για αυτόν το λόγο δεν μπορώ να κατανοήσω γιατί περνά ο καιρός χωρίς το Συμβούλιο να λαμβάνει καμία απόφαση. Η κατανόηση των πολιτών μας θα είναι ακόμα πιο δύσκολο να εξασφαλιστεί από τη δική μου.

Δεν πρέπει να επιτρέψουμε περαιτέρω καθυστέρηση, αλλά πρέπει να επιδιώξουμε μια συζήτηση που οδηγεί σε αποτελέσματα και να καταλήξουμε σε συμφωνία το συντομότερο δυνατό, προκειμένου να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις που τίθενται από όλο και συχνότερες φυσικές καταστροφές. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.

  Rumiana Jeleva (PPE-DE). – (BG) Κατά τα πρόσφατα έτη, χρειάστηκε να αντιμετωπίσουμε αυξανόμενους αριθμούς καταστροφών, τόσο φυσικών όσο και προκαλούμενων από τον ανθρώπινο παράγοντα. Αυτές οι καταστροφές έχουν οδηγήσει όχι μόνο σε σοβαρές οικονομικές, αλλά δυστυχώς και σε ανθρώπινες απώλειες. Κατά τα τελευταία έτη, χρειάστηκε να αντιμετωπίσουμε πλημμύρες, ξηρασία και δασικές πυρκαγιές στη Βουλγαρία. Αυτό το Σαββατοκύριακο, η Βουλγαρία αντιμετώπισε ένα σεισμό, που ευτυχώς δεν ήταν πολύ ισχυρός. Παρότι είναι μικρή παρηγοριά, επιβεβαιώνει την ανάγκη για ένα αποτελεσματικό Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλληλεγγύης.

Θα ήθελα να επισημάνω ότι δεν είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρώπη που πλήττεται από τέτοιες καταστροφές. Η γειτονική Ελλάδα, για παράδειγμα, χρειάστηκε να αντιμετωπίσει καταστροφικές δασικές πυρκαγιές το 2007. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται να πράξουμε περισσότερα, για να αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες αυτών των καταστροφών. Είναι σαφές ότι χρειαζόμαστε αλλαγές στους κανονισμούς, για να παράσχουμε πιο ευέλικτα εργαλεία. Όπως ορθά συμπέρανε ο κ. Berend στην έκθεσή του το 2006, πρέπει να επιταχύνουμε την παροχή βοήθειας και να μειώσουμε τον όγκο της σχετικής γραφειοκρατίας. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι η βοήθεια φθάνει στους πολίτες όταν χρειάζεται και όχι με καθυστέρηση ημερών ή ακόμα και εβδομάδων. Για αυτόν το λόγο, χαιρετίζω τη μείωση στο όριο και την εφαρμογή νέων εσπευσμένων πληρωμών, που είναι μια έκφραση πραγματικής αλληλεγγύης. Μια άλλη πτυχή που είναι πολύ σημαντική είναι ότι η νέα αναθεωρημένη πρόταση καλύπτει επίσης τις βιομηχανικές καταστροφές. Εάν στη Βουλγαρία, για παράδειγμα, έχουμε μια έκρηξη πετρελαιαγωγού ή ένα ναυτικό ατύχημα, αυτό επίσης θα ήταν επιλέξιμο για βοήθεια από το Ταμείο Αλληλεγγύης.

Τέλος, θα ήθελα να προτείνω μια ιδέα για τη χρηματοδότηση. Θα μπορούσαμε μακροπρόθεσμα να εξετάσουμε χρηματοδοτικά μέσα, όπως το Ταμείο Αλληλεγγύης, χρησιμοποιώντας μέρος των χρημάτων που χάνονται σύμφωνα με τους κανόνες «N+2» και «N+3». Επί του παρόντος, ωστόσο, πρέπει να επικεντρωθούμε στην πραγματική αλλαγή και για αυτό καλώ την Επιτροπή, και ιδίως το Συμβούλιο, να στηρίξουν την τροποποίηση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αλληλεγγύης.

  Εμμανουήλ Αγγέλακας (PPE-DE). - (EL) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, το Ταμείο Αλληλεγγύης αποτελεί σημαντικό εργαλείο για την άσκηση κοινωνικής πολιτικής στα δοκιμαζόμενα από φυσικές καταστροφές κράτη μέλη. Είναι μια έμπρακτη έκφραση αλληλεγγύης στους Ευρωπαίους πολίτες που πλήττονται από τέτοιες καταστροφές και μέσα από τέτοιες διαδικασίες δικαιώνεται το όραμα της ενεργούς συμπαράστασης της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τους πολίτες της.

Η σημαντική συμβολή του Ταμείου στην αντιμετώπιση μεγάλων καταστροφών φάνηκε στις περιπτώσεις των πλημμυρών στην Κεντρική Ευρώπη, στους σεισμούς της Ιταλίας, στις πυρκαγιές της Πορτογαλίας, αλλά και σε εκείνες στη χώρα μου, την Ελλάδα, το 2007. Είναι χαρακτηριστικό ότι χρήση των πιστώσεων του Ταμείου έχει κάνει ένας μεγάλος αριθμός κρατών μελών. Την ίδια στιγμή με τον ισχύοντα Κανονισμό και τα υπάρχοντα μέσα η Ευρωπαϊκή Ένωση αδυνατεί να ανταποκριθεί σε άλλου είδους κρίσεις που δεν οφείλονται σε φυσικά και μόνο αίτια, όπως οι βιομηχανικές ρυπάνσεις, μια πανδημία στην Ευρώπη, οι ξηρασίες και διάφορες άλλες.

Με την προτεινόμενη αναμόρφωση του Κανονισμού καλύπτονται ευρύτερες ανάγκες, επιταχύνονται οι διαδικασίες, εισάγεται η καινοτομία της πληρωμής προκαταβολών και γενικώς λαμβάνονται πρακτικά και θετικά μέτρα. Με δεδομένα τα ανωτέρω, καθώς και το γεγονός της υιοθέτησης από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο της πρότασης της Επιτροπής, δεν αντιλαμβάνομαι τους λόγους και τα αίτια της καθυστέρησης της επικύρωσης του Κανονισμού.

Είναι παρήγορο, κυρία Επίτροπε, ότι και με τη σημερινή σας τοποθέτηση καταστήσατε σαφή την υποστήριξή σας στις απόψεις μας. Η καθυστέρηση αυτή δεν συνάδει με το πνεύμα αλληλεγγύης που πρέπει να μας διέπει. Οι ευθύνες του Συμβουλίου είναι μεγάλες και ελπίζουμε ότι θα ανταποκριθεί στην έκκληση του Ευρωκοινοβουλίου και θα τις αναλάβει άμεσα, αν και σήμερα απουσιάζει.

  Maria Petre (PPE-DE). – (RO) Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε, συνάδελφοι, κατ’ αρχάς, θα ήθελα να εκφράσω τη χαρά μου για το γεγονός ότι επιτέλους έχουμε μια συζήτηση επί αυτού του θέματος. Ελπίζω ότι η σημερινή συζήτηση θα αποφέρει επίσης τα αποτελέσματα που μας υποσχέθηκε ήδη η Επίτροπος. Όλοι γνωρίζουμε ότι οι τρέχουσες διαδικασίες πρόσβασης στο Ταμείο Αλληλεγγύης διαρκούν πολύ. Ως εκ τούτου, προτείνω την τροποποίηση του προϋπολογισμού της Ένωσης.

Για παράδειγμα, όταν η Ρουμανία ήθελε να λάβει βοήθεια από το Ταμείο Αλληλεγγύης μετά τις πλημμύρες που έλαβαν χώρα κατά την άνοιξη/καλοκαίρι του 2005, χρειάστηκε να περιμένει ένα έτος περίπου για να λάβει τα χρήματα. Η διάταξη του Κανονισμού ορίζει ότι η αίτηση πρέπει να υποβληθεί έως δέκα εβδομάδες μετά την εκδήλωση της καταστροφής και ότι πρέπει να δοθεί το συνολικό τίμημα των απωλειών, πράγμα που βοηθά στην ταξινόμηση του τύπου της καταστροφής. Είναι αρκετά δύσκολη η εκπλήρωση αυτών των απαιτήσεων, όσον αφορά τις πλημμύρες, για παράδειγμα. Προκειμένου να αποτιμηθούν σωστά οι απώλειες, το νερό πρέπει να αποστραγγιστεί εντελώς. Αυτό, σε καμία περίπτωση, δεν εξαρτάται από εθνικά θεσμικά όργανα και αρχές. Η επόμενη διαδικασία είναι η Επιτροπή να επιβεβαιώσει τη συμμόρφωση με τους όρους, κυρίως εκείνους μιας μείζονος καταστροφής. Αυτό απαιτεί αρκετό χρονικό διάστημα, περιλαμβανομένων πρόσθετων πληροφοριών και διασαφηνίσεων. Τέλος, μετά την έγκριση του τροποποιημένου προϋπολογισμού, η Επιτροπή προετοιμάζει και εγκρίνει τις αποφάσεις για τη χορήγηση των επιδομάτων. Αυτό τελικά ακολουθείται από τη μεταφορά των κονδυλίων, τα οποία πρέπει να δαπανηθούν εντός ενός έτους το αργότερο. Με πρακτικούς όρους, αυτά τα χρήματα αποζημιώνουν τις δαπάνες που έχουν ήδη εξοφληθεί από το δικαιούχο κράτος μετά το πέρας της καταστροφής. Βάσει αυτών των όρων, όλοι διερωτώμαστε αν αυτή είναι στην πραγματικότητα επείγουσα βοήθεια.

Θα ήθελα να ολοκληρώσω, λέγοντας ότι η απόρριψη της πρότασης της Επιτροπής να τροποποιήσει τον Κανονισμό μετά τη συζήτησή του στην Ομάδα Εργασίας των Οικονομικών Συμβούλων, χωρίς να συμβουλευτεί την Ομάδα «Διαρθρωμένη δράση», μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι, με πρακτικούς όρους, οι υπουργοί οικονομικών δεν ήταν σε συμφωνία. Αυτό το συμπέρασμα προκαλεί πολυάριθμα προβλήματα για εμάς, ιδίως στο τρέχον κλίμα με τόσα πολλά προβλήματα και σε επίπεδο κράτους μέλους επίσης.

  Mairead McGuinness (PPE-DE). - Κύριε Πρόεδρε, ορισμένες από τις καλύτερες ερωτήσεις τίθενται αργά το βράδυ και αυτή είναι μία εξ αυτών, παρότι υπάρχει ένα στοιχείο «του διαλόγου των κωφών», επειδή δεν έχουμε το Συμβούλιο εδώ για να ακούσει αυτήν τη συζήτηση.

Υπάρχουν δύο λέξεις για τις οποίες γίνεται πολύς λόγος στην Ευρώπη: η μία είναι η «επικουρικότητα» και η άλλη η «αλληλεγγύη». Η επικουρικότητα αφορά το σεβασμό των κρατών μελών και των δικαιωμάτων τους και η αλληλεγγύη, κατά την άποψή μου, αντικατοπτρίζει τα κοινά στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την υποστήριξη του ενός για τον άλλο. Επομένως, για ποιον λόγο αυτό το ταμείο δεν λειτουργεί για να το επιτύχει αυτό; Πράγματι, ένας από τους κινδύνους και η ζημία ως αποτέλεσμα της αποτυχίας του να λειτουργήσει είναι ότι κάνουμε ανακοινώσεις σχετικά με τη διαθεσιμότητα χρηματοδότησης και στη συνέχεια δεν κατορθώνουμε να την παράσχουμε, επειδή το σύστημα είναι πολύπλοκο, γραφειοκρατικό και πολύ δυσκίνητο για να συνεργαστούν οι κοινότητες και οι ιδιώτες.

Αφορά, υποθέτω, τον προϋπολογισμό και τα χρήματα, τελικά. Άκουσα πολύ προσεκτικά τα σχόλια της αρμόδιας Επιτρόπου για τον Δημοσιονομικό Προγραμματισμό και Προϋπολογισμό την περασμένη εβδομάδα για πολλά πράγματα, από την κοινή αγροτική πολιτική μέχρι άλλα ζητήματα αλλά, ιδίως, την έκκλησή της για έναν πιο ευέλικτο προϋπολογισμό, έναν προϋπολογισμό που θα αντιδρά γρήγορα στα παγκόσμια συμβάντα αντί να σπεύδει η Ευρωπαϊκή Ένωση μετά τα συμβάντα.

Λυπούμαι που δεν έκανε λόγο για την ανάγκη ευελιξίας στην αντίδραση σε συμβάντα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, επειδή νομίζω ότι αυτό είναι για το οποίο συζητούμε σήμερα απόψε. Προέρχομαι από μια χώρα που είπε «όχι» στη Συνθήκη της Λισαβόνας, όπου μιλούμε όλο και περισσότερο για την προσπάθεια να φέρουμε τους πολίτες εγγύτερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ο καλύτερος τρόπος να το κάνουμε αυτό είναι να δούμε την Ευρώπη στην πράξη και όχι στη θεωρία. Λυπούμαι που υπάρχουν πολλές ανακοινώσεις σχετικά με την κατάσταση στην Ευρωπαϊκή Ένωση και πολύ λίγη δράση στην πράξη όπου οι πολίτες τη βλέπουν να λειτουργεί.

Μιλώντας για κάτι θετικό, υπήρξε μια έρευνα σήμερα το πρωί στις εφημερίδες, σύμφωνα με την οποία το ιρλανδικό κοινό εξετάζει ενδεχομένως την αλλαγή άποψης όσον αφορά τη Λισαβόνα. Έτσι, δεν θα ήθελα να αποχωρήσετε από την Αίθουσα αποκαρδιωμένοι.

  Sérgio Marques (PPE-DE). – (PT) Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, αυτή η προφορική ερώτηση που τέθηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή από τον Gerardo Galeote, εκ μέρους της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης, είναι απολύτως δικαιολογημένη και σχετική. Οι λόγοι για τους οποίους το Συμβούλιο έχει παρακωλύσει τη μεταρρύθμιση του Ταμείου Αλληλεγγύης, δεδομένης της αδυναμίας του να καταλήξει σε συμφωνία επί μιας κοινής θέσης που θα επέτρεπε τη συνέχιση της νομοθετικής διαδικασίας, πρέπει να αναλυθούν λεπτομερώς.

Είναι δύσκολο να διαπιστωθεί ποιοι λόγοι θα μπορούσαν ενδεχομένως να υπάρχουν για τη θέση του Συμβουλίου, εκτός ίσως από ουτιδανούς οικονομικούς λόγους. Δεν επιθυμεί το Συμβούλιο μια πιο ευέλικτη και άμεση παρέμβαση στις φυσικές καταστροφές που προκύπτουν; Δεν επιθυμεί το Συμβούλιο αυτός ο τύπος ταχείας παρέμβασης να είναι διαθέσιμος για οιονδήποτε άλλο τύπο καταστροφής, όπως μείζονες βιομηχανικές καταστροφές, τρομοκρατικές ενέργειες ή έκτακτες καταστάσεις της δημόσιας υγείας;

Είναι ζωτικής σημασίας να δοθεί μια σαφής απάντηση σε αυτές τις ερωτήσεις, ακριβώς όπως είναι επίσης ζωτικής σημασίας να διασαφηνιστεί η άποψη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για αυτή την κατάσταση και αν προτίθεται να λάβει περαιτέρω μέτρα για την απεμπλοκή της νομοθετικής διαδικασίας.

Η αξία της αλληλεγγύης πρέπει επίσης να διασφαλιστεί πλήρως σε αυτό τον τομέα. Οι πολίτες πραγματικά δεν θα κατανοούσαν αν αυτό δεν συνέβαινε.

  Czesław Adam Siekierski (PPE-DE). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, αυτό το ταμείο είναι κάποιο βάσει του οποίου οι πολίτες συχνά κρίνουν την Ευρωπαϊκή Ένωση. Κατά τα πρόσφατα έτη, έχουμε παρατηρήσει έναν αυξανόμενο αριθμό φυσικών καταστροφών, που είναι όλο και πιο βίαιης φύσης. Επανειλημμένως, ακούμε για πλημμύρες, ξηρασίες, πυρκαγιές ή καταιγίδες στα διάφορα κράτη μέλη. Δεν είναι τα μοναδικά προβλήματα. Πρέπει να καταστήσουμε δυνατή τη λήψη βοήθειας σε συμβάντα όπως χημικές διαρροές, εκρήξεις, βιομηχανικές πυρκαγιές ή ατυχήματα σε σταθμούς πυρηνικής ενέργειας.

Πρέπει επίσης να είμαστε προετοιμασμένοι για νέες προκλήσεις, όπως η αντιμετώπιση τρομοκρατικών ενεργειών και των συνεπειών τους. Κανείς δεν πρέπει να λησμονεί καταστάσεις κρίσης που αφορούν την υγεία των πολιτών μας ή ασθένειες των ζώων. Εν όψει τέτοιων απειλών, το κόστος των φαρμάκων, των εμβολιασμών και του εξοπλισμού είναι σημαντικό εμπόδιο στην αντιμετώπιση αυτών των καταστάσεων. Το Ταμείο πρέπει να είναι ελαστικό, ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί επαρκώς σε καταστάσεις και να το πράξει αυτό ενδελεχώς. Η διαδικασία υποβολής αίτησης για βοήθεια πρέπει επίσης να είναι όσο το δυνατόν απλούστερη.

  Mieczysław Edmund Janowski (UEN). - (PL) Κύριε Πρόεδρε, σήμερα η Επίτροπος Hübner βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση. Πρέπει να απαντήσει εκ μέρους του Συμβουλίου, που δεν έχει εκπροσώπους παρόντες. Στη διάρκεια της δανικής Προεδρίας το 2002, όταν παρουσιάστηκε στιγμιαία πλημμύρα στην Ευρώπη, κατόρθωσαν να κινητοποιηθούν και να προετοιμάσουν τα σχετικά έγγραφα εντός εβδομάδων. Σήμερα, θα έπρεπε να κατηγορήσουμε τις τέσσερις προεδρίες για αυτή την αδράνεια στη μεταρρύθμιση του Ταμείου Αλληλεγγύης. Χρειαζόμαστε αυτό το Ταμείο. Η βοήθεια από αυτό δεν πρέπει να είναι απλώς ένα δείγμα της αλληλεγγύης μας, αλλά πρέπει να είναι ταχεία και αποτελεσματική, με ελάχιστη γραφειοκρατία.

Πιστεύω ότι πρέπει να επιληφθούμε δύο ζητημάτων εδώ. Το ένα είναι πώς πρέπει να γίνει η διαχείριση του Ταμείου Αλληλεγγύης και σε ποιες περιστάσεις και το άλλο είναι ο τρόπος χρήσης άλλων πόρων, από άλλα ταμεία, όπως το Ταμείο Συνοχής, για μακροπρόθεσμες δραστηριότητες πρόληψης καταστροφών. Αλλά αυτό είναι ένα ξεχωριστό θέμα. Θα ήθελα να εκμεταλλευτώ αυτή την ευκαιρία για να θέσω μια ερώτηση στην Επίτροπο. Κάποια στιγμή, συζητήθηκε το θέμα της σύστασης ενός «μέσου ταχείας επέμβασης» και της ετοιμότητας για μείζονες καταστροφές, με έναν προϋπολογισμό 200 εκατομμυρίων ευρώ περίπου για αυτό το ενδεχόμενο. Δεν γνωρίζω τι συμβαίνει με αυτό το έργο, που επίσης σχετίζεται με το ζήτημα υπό συζήτηση.

  Rolf Berend (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, είναι ασύνηθες να δίνεται ο λόγος ξανά υπό τη διαδικασία «έκτακτων παρεμβάσεων», αλλά ήθελα απλώς να επαναλάβω στο τέλος της συζήτησης ότι οι κριτικές που εκφράστηκαν απόψε επί το πλείστον δεν απευθύνονται καν στην Επιτροπή.

Η Επιτροπή συνεχώς μας βοηθά στην κατάρτιση των αναθεωρήσεων σε αυτήν τη Συνθήκη και πάντα ήταν στο πλευρό του Κοινοβουλίου στις προσπάθειες υλοποίησής τους. Το Συμβούλιο φέρει την ευθύνη και θέλαμε να διατυπώσουμε αυτή την ερώτηση έτσι, ώστε να είναι δυνατό να εκφράσουμε τις επικρίσεις μας προς το Συμβούλιο. Το γεγονός ότι δεν είναι παρόν υποδεικνύει περιφρόνηση για το Κοινοβούλιο και δεν πρέπει να ανεχθούμε την εξαπάτησή μας κατ’ αυτό τον τρόπο.

Κυρία Hubner, έχετε την πλήρη στήριξή μας σε όλες τις συναλλαγές σας με το Συμβούλιο στην προσπάθεια έναρξης αυτού του αναθεωρημένου ταμείου.

  Danuta Hübner, Μέλος της Επιτροπής. − Κύριε Πρόεδρε, έχω τρεις εξηγήσεις να σας παρουσιάσω. Δεν πρόκειται για ένα ταμείο αλληλεγγύης επείγουσας βοήθειας. Πρόκειται για ένα ταμείο που βασίζεται στην αποζημίωση συγκεκριμένων δαπανών για επείγουσες επιχειρήσεις μετά τις καταστροφές, επιτρέποντας μια επιστροφή σε ομαλές συνθήκες διαβίωσης. Η Επιτροπή προτείνει. Το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο αποφασίζουν.

Δεύτερον, στην τροπολογία του Κανονισμού προτείνουμε τη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής, προτείνουμε τη μείωση του ορίου και προτείνουμε την αλλαγή της διαδικασίας που προβλέπει ειδικά την πληρωμή προκαταβολών.

Τρίτον, η λίστα των παρεμβάσεών μου, καθώς και εκείνων του Προέδρου Barroso, με επτά προεδρίες, είναι μια πολύ μακρά λίστα. Εκτείνεται σε δύο σελίδες πρακτικά, η λίστα όλων των διασκέψεων και των επιστολών. Καμία από τις επτά προεδρίες, παρότι ορισμένες εξ αυτών αρχικά επέδειξαν θετικές συμπεριφορές, δεν κατόρθωσε να καταλήξει σε συμφωνία στο Συμβούλιο για έγκριση της τροπολογίας στον Κανονισμό. Αρνήθηκα να αποσύρω την πρόταση από το Συμβούλιο, ελπίζοντας ότι, με τη νέα έκθεση που θα εκπονήσουμε και θα υιοθετήσουμε ως Επιτροπή στις αρχές του επόμενου έτους, θα έχουμε μια νέα συζήτηση που θα μας επιτρέψει να συνεχίσουμε τις τροποποιήσεις. Ίσως και τώρα να έχουμε νέες ιδέες, ενδεχομένως ένα ευρύτερο πεδίο εφαρμογής των τροποποιήσεων αυτού του Ταμείου. Από αυτή την άποψη, ελπίζω ολόψυχα ότι θα είστε παρόντες και θα συμμετάσχετε σε αυτήν τη συζήτηση και θα υποστηρίξετε την πρόταση της Επιτροπής.

Σύντομα επί ενός άλλου ζητήματος, της πρόληψης, θα υιοθετήσουμε στο τέλος του φετινού έτους μια κοινοποίηση «Προς μια εμπεριστατωμένη νέα προσέγγιση στην πρόληψη των καταστροφών». Έχουμε ήδη ολοκληρώσει τις δύο διερευνητικές μελέτες, έχουμε επίσης ολοκληρώσει τις διαβουλεύσεις και η αποτίμηση αντικτύπου είναι τώρα σε προετοιμασία. Επίσης, η πολιτική συνοχής – κάποιος, νομίζω ο κ. Janowski, πρότεινε την εμπλοκή της πολιτικής συνοχής στις ενέργειες πρόληψης – έχει ως μία από τις προτεραιότητές της ακριβώς τις ενέργειες πρόληψης, ιδίως στον τομέα του περιβάλλοντος.

Αυτά είχα να πω, κ. Πρόεδρε. Ελπίζω ότι θα συνεχίσουμε να συνεργαζόμαστε με στόχο να τροποποιήσουμε αυτό το Ταμείο εις τρόπον ώστε να είναι πιο σημαντικό και να ανταποκρίνεται περισσότερο στις ανάγκες των Ευρωπαίων πολιτών.

  Πρόεδρος. − Η συζήτηση έληξε.

Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 142 του Κανονισμού)

  Margie Sudre (PPE-DE), γραπτώς. – (FR) Το Κοινοβούλιο και η Επιτροπή κατέληξαν σε συμφωνία, πριν από περισσότερα από δύο έτη, να επεκτείνουν το πεδίο εφαρμογής του Ταμείου Αλληλεγγύης, ώστε να καλύπτει όχι μόνο τις φυσικές καταστροφές, αλλά και τα βιομηχανικά ατυχήματα, τις τρομοκρατικές ενέργειες και μείζονες κρίσεις της δημόσιας υγείας.

Η συμφωνία καθορίζει ότι ιδιαίτερη προσοχή θα δοθεί στις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες, ακόμα και αν δεν ικανοποιούν πλήρως τα κριτήρια επιλεξιμότητας, ώστε να λαμβάνουν επείγουσα βοήθεια στην περίπτωση απρόβλεπτων συμβάντων.

Εντούτοις, αυτή η μεταρρύθμιση ακόμα δεν έχει τεθεί σε ισχύ, καθώς το Συμβούλιο δεν έχει κατορθώσει να καταλήξει σε μια απόφαση, με αποτέλεσμα η υιοθέτηση μιας κοινής θέσης να έχει καθυστερήσει ακόμα περισσότερο.

Παρά το γεγονός ότι αυτό το Ταμείο πρόσφατα χρησιμοποιήθηκε για να βοηθήσει τη Ρεϊνιόν μετά τον κυκλώνα Gamede, καθώς και τη Μαρτινίκα και τη Γουαδελούπη, αμφότερες θύματα του τυφώνα Dean, η αβεβαιότητα παραμένει σχετικά με το παραδεκτό κάθε αίτησης, επειδή το Συμβούλιο δεν έλαβε άμεση απόφαση επί αυτής της μεταρρύθμισης.

Η Επιτροπή πρέπει επίσης να αναθεωρήσει τις προτάσεις της με στόχο την ενίσχυση της ικανότητας πολιτικής προστασίας της Ένωσης, προκειμένου να εκμεταλλευτεί την εμπειρογνωμοσύνη και τη γεωγραφική θέση των εξόχως απόκεντρων περιφερειών και των υπερπόντιων χωρών και εδαφών, οι οποίες στοχεύουν να είναι σημεία στήριξης στην περίπτωση παρέμβασης εκτός Ευρώπης.

Σε αμφότερα αυτά τα ζητήματα, οι εξόχως απόκεντρες περιφέρειες αναμένουν μια φιλόδοξη ανταπόκριση από την ΕΕ, προκειμένου να εγγυηθεί την ασφάλειά τους.