Pełne sprawozdanie z obrad

Środa, 19 listopada 2008 r. - Strasburg

19. Zmiana rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku (debata)

  Przewodnicząca. – Następnym punktem posiedzenia jest sprawozdanie (A6-0368/2008) w sprawie zmiany rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku (COM(2008)0489 - C6-0314/2008 - 2008/0156(CNS)), przygotowane przez pana posła Neila Parisha w imieniu Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

  Neil Parish, sprawozdawca. − Pani przewodnicząca! Dzisiejszego wieczoru dyskutujemy o jednolitej wspólnej organizacji rynku wina. Zdecydowanie popieramy pomysł skupienia wszystkich organizacji wspólnego rynku w jednej organizacji. Obawiamy się jednak, czy będziemy w stanie dokładnie stwierdzić, które rozdziały dotyczą win, czy będziemy w stanie prawidłowo do nich dotrzeć i czy w przyszłości, gdy będziemy rozważać kwestie dotyczące wina i państwa członkowskie będą rozważać kwestie dotyczące wina, czy nie sięgniemy jednocześnie do tych ponad dwudziestu rozdziałów, które zawarto w jednolitej wspólnej organizacji rynku.

Odbyliśmy szereg spotkań z udziałem Komisji, aby uzyskać w tej sprawie stosowne zapewnienia. Obecnie są państwo prawdopodobnie na etapie łączenia wspólnych organizacji rynku w jedną całość. Potrzebujemy zapewnienia, że będziemy w stanie dotrzeć do pożądanych informacji. Sama branża też oczywiście żywi obawy, czy będzie w stanie rozpoznać właściwe przepisy w obrębie jednolitej wspólnej organizacji rynku.

Komisja oczywiście zapewnia nas, że zabieg ten ograniczy biurokrację. Przyjmujemy to z zadowoleniem, ale chcemy usłyszeć zapewnienie, że naprawdę tak się stanie. Powiedziano nam, że organizacje techniczne, które dostarczają Komisji informacji na temat win, pozostaną te same, co w przeszłości, i całość będzie teraz działać w ramach jednolitej wspólnej organizacji rynku, tak więc – przyjmując, że tak się stanie i będziemy mogli w przyszłości przejść na system komputerowy i bez trudu odszukać wszystkie rozporządzenia – przyjmujemy tę propozycję z zadowoleniem. Ale pod koniec posiedzenia musimy otrzymać zdecydowane zapewnienie, że rozwiązanie to będzie korzystne dla całej branży.

Sądzę, że nie zabraknie tu dziś posłów domagających się takiego zapewnienia od Komisji. Oczekujemy od Komisji udzielenia nam konkretnych odpowiedzi. Uważam zresztą, że kierunkiem działania jest ograniczenie biurokracji w Komisji i w samej Europie. To, czego nam obecnie potrzeba, to gwarancji ze strony Komisji. Z zadowoleniem przyjmuję jednolitą wspólną organizację rynku. Jestem pewien, że także inni posłowie będą chcieli przedstawić swoje uwagi. Jest rzeczą oczywistą, że musimy obecnie odbyć głosowanie w tej sprawie, aby Parlament mógł wydać opinię, a Komisja mogła doprowadzić swoje działania do końca. I to właśnie zalecam uczynić Izbie.

  Janez Potočnik, komisarz. − Pani przewodnicząca! Rozpocznę od podziękowań pod adresem sprawozdawcy i przewodniczącego Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, pana posła Parisha, oraz członków Komisji Rolnictwa, za przygotowanie sprawozdania.

Mógłbym się streścić i udzielić państwu jedynie oczekiwanych zapewnień, ale muszę odczytać przemówienie.

Bardzo intensywnie pracowaliśmy nad uproszczeniem wspólnej polityki rolnej (WPR). Kluczowym rezultatem tych wysiłków jest jednolita wspólna organizacja rynku (CMO) obejmująca wszystkie sektory rolnictwa. Pozwala ona usprawnić prawodawstwo dotyczące poszczególnych sektorów, uwzględniając zarazem specyfikacje poszczególnych produktów. Pozwoliła też znacząco ograniczyć objętość aktów prawodawczych dotyczących WPR.

Przedmiotowy wniosek Komisji zmierza do uzupełnienia projektu dotyczącego jednolitej wspólnej organizacji rynku, o sektor wina. Bez uwzględnienia wina, jednolita wspólna organizacja rynku byłaby niekompletna. Zatrzymalibyśmy się tym samym w połowie drogi, tracąc szereg korzyści wynikających z projektów.

Zawsze zmierzaliśmy do uwzględnienia wina. Zarówno wstępny wniosek dotyczący jednolitej wspólnej organizacji rynku, jak i niedawna reforma w sektorze wina, zostały zaprojektowane i przyjęte na tej właśnie podstawie. Miło mi powiedzieć, że Parlament Europejski zawsze w pełni aprobował projekt dotyczący jednolitej wspólnej organizacji rynku, w tym także włączenie doń owoców, warzyw i wina po ostatecznym sfinalizowaniu reform w tych sektorach.

Jednolita wspólna organizacja rynku, jak również jej komitet zarządzający, świetnie sprawdziły się w odniesieniu do pozostałych sektorów, nie budząc szczególnego krytycyzmu.

Wniosek dotyczący integracji może na pierwszy rzut oka wydawać się skomplikowany. Lecz jest to nieodłączną cechą procesu modyfikowania prawodawstwa. Po włączeniu zostaną udostępnione skonsolidowane wersje jednolitej wspólnej organizacji rynku, które ukażą w bardzo jasny sposób przepisy dotyczące wina.

Integracja jednolitej wspólnej organizacji rynku nie wprowadzi żadnych istotnych zmian do polityki przyjętej w ramach reformy sektora wina. Służby podlegające mojej koleżance, pani Fischer Boel, będą intensywnie współpracować z Parlamentem i Radą w celu zagwarantowania, aby tak się stało. Udało nam się tego już wcześniej dokonać w przypadku niemniej złożonego sektora warzyw i owoców.

Dlatego zwracam się do państwa o pomoc dla Komisji, o wsparcie dla mojej koleżanki, o kontynuację jej i naszych prac nad upraszczaniem prawodawstwa i wydanie pozytywnej opinii w sprawie przedmiotowego wniosku.

  Christa Klaß, w imieniu grupy PPE-DE. – (DE) Pani przewodnicząca, panie komisarzu! Muszę przyznać, że rozczarowały mnie pańskie uwagi, ponieważ za punkt wyjścia do rozmów z Komisją przyjęliśmy wypowiedź pana posła Neila Parisha.

Miałam nadzieję usłyszeć coś bardziej konkretnego, niż ciągłe powtarzanie, że sytuacja ulegnie uproszczeniu. Sytuacja nie ulegnie uproszczeniu. Wspólna organizacja rynku wina będzie 21-szą organizacją rynku w tej obszernej serii. Cel, jakim jest upraszczanie stanu rzeczy poprzez ograniczanie biurokracji, nie jest czymś, co ja lub plantatorzy winorośli byliby tu w stanie dostrzec. W przyszłości każda osoba poszukująca informacji o sektorze wina będzie zmuszona wertować długie rozporządzenie, czyli wspólną organizację rynku wszystkich produktów rolnych, która dotąd obejmowała 204 artykuły i dwukrotnie większy załącznik, aby wśród 98 artykułów opatrzonych 21 nagłówkami oraz 10 dołączonych załączników doszukać się wszystkich punktów dotyczących wina.

To nie jest ograniczanie biurokracji, panie komisarzu. To jest właśnie biurokracja w najczystszej postaci. Apeluję do Komisji, aby zechciała przynajmniej uprościć zastosowania techniczne, ponieważ jest to możliwe. Moi młodsi koledzy i koleżanki, jak Anja Weisgerber, przekonują mnie, że musi to być możliwe. Czy pan komisarz zechciałby to wziąć pod uwagę? Techniczne uproszczenie mogłoby np. polegać na umieszczeniu na stronie internetowej Komisji wyszukiwarki, która umożliwiałaby osobom zainteresowanym ściąganie i drukowanie jedynie tych stron wspólnej organizacji rynku, które dotyczyłyby wybranych produktów rolnych. Ani plantatorzy winorośli, ani producenci mleka nie są zainteresowani szczegółowymi przepisami w sprawie owoców i warzyw, czy też konopi. I vice versa.

Jeżeli chcemy upraszczać rzeczywistość, musimy czynić użytek z tego rodzaju technicznych możliwości.

W przyszłości każdej zmianie w jednej dziedzinie rolnictwa będzie towarzyszyła możliwość wprowadzenia zmian w innej dziedzinie. A to oznacza, że w przypadku wprowadzenia poprawki dotyczącej sektora mleka i towarzyszącej temu zmiany jednolitej wspólnej organizacji rynku, wszyscy rolnicy i plantatorzy winorośli będą musieli się upewnić, czy pochopnie nie wprowadzono tej poprawki także do ich dziedziny.

Pani przewodnicząca! Chciałabym zadać dwa konkretne pytania.

Panie komisarzu! Kto będzie przyszłości pełnił rolę obserwatora ...

(Przewodnicząca wyłączyła mikrofon.)

  Rosa Miguélez Ramos, w imieniu grupy PSE. – (ES) Pani przewodnicząca! Rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku obowiązuje od grudnia 2006 roku. Komisja określa je jako istotny element planów, których celem jest usprawnienie i uproszczenie wspólnej polityki rolnej.

Niektóre osoby, podobnie jak ja, uważają to twierdzenie za wysoce dyskusyjne. Nie uważam jednak, aby to było właściwe miejsce i pora na tego rodzaju dyskusję. Odbyliśmy w swoim czasie stosowną debatę, a teraz – choć przedmiotowe rozporządzenie obowiązuje zaledwie od kilku miesięcy – mamy głosować nad wprowadzeniem zmian.

Dziś mamy dodać jeszcze więcej stron poprzez włączenie rozporządzenia (WE) nr 479/2008 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina. Samo rozporządzenie zostanie uchylone mocą przedmiotowego wniosku, a jego treść zostanie w całości włączona do rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku.

Przedmiotowy sektor przedstawił nam, w tym także mnie, swoje obawy, że artykuły wspólnej organizacji rynku wina zostaną rozrzucone po poszczególnych rozdziałach rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku, co będzie groziło rozmyciem specyficznego charakteru owego produktu.

Uważamy, że ta inkorporacja przepisów jest w zasadzie nieunikniona, i wszyscy mieliśmy okazję zapoznać się z pismem, które pan komisarz skierował do przewodniczącego Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, pana posła Parisha, zapewniając w nim, że ten środek legislacyjny w zasadzie nie zmieni przepisów obowiązujących w tym sektorze. Ma to być jedynie techniczne włączenie, które w żaden sposób nie zaburzy treści dokumentu.

Dlatego, choć rozumiem i podzielam niektóre z wyrażonych obaw, mogę jedynie wyrazić poparcie dla sprawozdania pana posła Parisha.

  Vladimír Železný, w imieniu grupy IND/DEM. – (CS) Pani przewodnicząca! Będziemy de facto głosować za przyjęciem przepisu, który włączy prawodawstwo dotyczące uprawy winorośli do przepisów regulujących wspólną organizację rolnictwa na zasadzie „rozsypanej herbaty”. Prawodawstwo dotyczące wina, pomimo swego z gruntu rzeczy specjalistycznego charakteru, będzie musiało, innymi słowy, zostać losowo rozrzucone pomiędzy jagnięta, zboża, kozy, warzywa i owoce. Federacja Plantatorów Winorośli z Republiki Czeskiej zwróciła uwagę na fakt, że niewielkiemu producentowi z Południowych Moraw, wytwarzającemu być może około 2 tysiące litrów wina, będzie niezmiernie trudno poradzić sobie z gigantycznym, nieprzeniknionym i rozproszonym stosem przepisów mających zastosowanie do jego wina. Napłynęły do mnie apele o pomoc, i to nie tylko od naszej federacji zrzeszającej 20 tysięcy plantatorów winorośli, ale także od federacji plantatorów winorośli w Hiszpanii, Francji, Włoszech i Niemczech, które należą do Zgromadzenia Europejskich Regionów Winiarskich (AREV). Komisja ma jednak czelność zamykać oczy na ten stan rzeczy. Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich zaklinała się, że o niczym nie wie, a plantatorzy są zadowoleni. A teraz, kiedy pani komisarz Boel przyznała, że plantatorzy nie są zadowoleni, mówi nam jednocześnie, że nic na to nie można poradzić. Coś jednak można zrobić, bo przecież po to jest Parlament. Więc albo stwórzmy w ramach prawodawstwa rolnego przejrzysty rozdział dotyczący wina, albo odrzućmy sprawozdanie. Nie wolno nam pozwolić, by aroganccy urzędnicy uprzykrzali życie plantatorom winorośli, którzy to plantatorzy, poprzez swoje podatki, przyczyniają się do finansowania pensji tychże urzędników.

  Esther Herranz García (PPE-DE). – (ES) Pani przewodnicząca! Komisja Europejska przedstawiła przedmiotową zmianę dotyczącą rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku, twierdząc, że będzie ono obecnie obejmować wino w nowej prezentacji, co ponoć stanowi próbę uniknięcia zbędnych formalności i biurokracji.

Producenci donoszą nam jednak, że zabieg ten spowoduje jeszcze większy zamęt, że rodzi w nich obawy przed brakiem pewności prawnej, oraz że nie zmieni podstaw wspólnej organizacji rynku wina (zgodnie z prawem, taka zmiana w rzeczywistości nie mogłaby nastąpić, nie przetoczywszy się uprzednio przez tę Izbę, choćby tylko w celu zasięgnięcia opinii Parlamentu).

W każdym razie trzeba powiedzieć, że wspólna organizacja rynku wina jest czymś więcej niż tylko wspólną organizacją rynku. Obejmuje inne wymagania, jak sprawy związane z etykietowaniem. Stąd też, skoro mleko nie jest tym samym, co warzywa, a warzywa nie są tym samym, co zboża, i w sposób oczywisty zboża nie są tym samym, co wino, dlaczego usiłujemy je scalić, jak gdyby istniał między nimi jakiś związek?

Uważam, że przedmiotowy wniosek cechują pewne niedostatki natury technicznej, które – jak już wspominałam – zostały zdemaskowane przez producentów. Zastanawiam się, co też się stanie, kiedy np. pojawi się propozycja zmiany fragmentu przedmiotowego rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku? Czy to otworzy furtkę do wszystkich pozostałych sektorów? Czy będzie można, bez naszej wiedzy, wprowadzić zmiany w dowolnym sektorze? Czy będzie to oznaczało utorowanie drogi dla wprowadzania zmian w każdym z uwzględnionych sektorów?

Uważam, że nie będziemy mogli udzielić Komisji Europejskiej votum zaufania, jeżeli Komisja nie zagwarantuje nam, że: po pierwsze, zostanie udostępniona wyszukiwarka – o co wnioskowała pani poseł Klaß – gwarantująca producentom bezpieczeństwo, szybkość i wiarygodność przy przeszukiwaniu rozporządzenia oraz, po drugie, jeżeli Komisja nie zagwarantuje nam pewności prawnej, która wykluczy uchylenie lub otwarcie na stałe furtki umożliwiającej wprowadzanie zmian do pozostałych wspólnych organizacji rynków, ujętych w przedmiotowym dokumencie.

Przedstawiając przedmiotowy wniosek, Komisja Europejska zadziałała metodą faktów dokonanych, ale urzędnicy Komisji nie będą mogli powiedzieć, że ich nie ostrzegaliśmy, że byłoby to błędem i że nie tylko w żaden sposób nie przyczyniłoby się do ograniczenia formalności i biurokracji, ale wręcz ich przysporzyło, powodując zarazem wzrost niepewności prawnej, która najbardziej niepokoi producentów.

  Astrid Lulling (PPE-DE). – (FR) Pani przewodnicząca! Pod pretekstem uproszczenia sytuacji Komisja Europejska z uporem dąży do zintegrowania wszystkich wspólnych organizacji rynków dla wszystkich produktów, od pszenicy po kurczęta, od owoców i warzyw po tytoń, w postaci jednolitej wspólnej organizacji rynku. W rezultacie powstało opasłe tomisko liczące setki stron, w którym można godzinami na próżno poszukiwać pożądanych informacji.

Jak już wspomniano, sektor wina – ze względu na bardzo specyficzne wymogi – został obwarowany bardzo szczegółowymi przepisami, które różnią się od przepisów dotyczących innych produktów i które zapewniają jasność i bezpieczeństwo. Z tego powodu zakładano, że wspólna organizacja rynku wina pozostanie odrębnym dokumentem.

Tymczasem wygląda na to, że wspólna organizacja rynku wina została wchłonięta przez wspomniany opasły tom. Komisja nie chce zrezygnować z tego zamierzenia, skoro wino i produkty winiarskie jako ostatnie pozostają poza obrębem gąszczu przepisów, jakie składają się na jednolitą wspólną organizację rynku. Pani przewodnicząca! Jeżeli z prawnego punktu widzenia nie można się już z tego wycofać, i jeśli już musimy się temu podporządkować z powodów, które nie są w pełni racjonalne, to oczekiwałabym przynajmniej spełnienia postulatu pani poseł Klaß.

  Mairead McGuinness (PPE-DE). – Pani przewodnicząca! Naprawdę moja wypowiedź nie zajmie nawet minuty, ponieważ reprezentując Irlandię nie byłam adresatem jakichkolwiek działań lobbingowych.

Uważam, że skomasowaniu tak wielu różnych sektorów w ramach jednolitej wspólnej organizacji rynku towarzyszy powszechne zaniepokojenie. Nie będziemy wiedzieć, czy ten pomysł się sprawdzi, dopóki nie zostanie wcielony w życie. Dlatego będę wsłuchiwać się w wyrazy zaniepokojenia osób, które lepiej znają sektor wina, zdając sobie jednocześnie sprawę, że musimy kontynuować rozpoczęty proces. Mam nadzieję, że otrzymamy od Komisji bardziej przekonujące gwarancje, ponieważ nie powinniśmy przymykać uszu na obawy producentów.

  Czesław Adam Siekierski (PPE-DE). – (PL) Pani przewodnicząca! Włączamy przepisy dotyczące rynku wina do wspólnego rozporządzenia dla wszystkich rynków, które było przyjęte wcześniej. Czy to będzie lepsze dla producentów wina? Miejmy nadzieję, że będzie to rzeczywiste uproszczenie i ograniczenie dotychczasowych prac administracyjnych, które musi wykonywać rolnik.

Przyjęte dziś w południe sprawozdanie dotyczące przeglądu WPR, tzw. „health check”, też idzie w kierunku ograniczeń kontroli i obciążeń administracyjnych, które dotyczą rolnika. Dyskusyjne było scalanie przepisów dotyczących bardzo specyficznych rynków w jedno rozporządzenie, ale to się stało. Warto się zastanowić, czy rzeczywiście musimy włączać rynek wina, który jest rynkiem bardzo specyficznym, funkcjonującym według odrębnej formuły w sensie produkcji, przetwarzania i tradycji.

  Christa Klaß (PPE-DE). – (DE) Pani przewodnicząca! Wyłączyła pani mikrofon w trakcie mojej wypowiedzi, dlatego pozwalam sobie skorzystać z procedury „catch the eye” w celu ponownego sformułowania moich pytań.

Chciałabym w szczególności zapytać Komisję, kto w przyszłości będzie monitorował obowiązujące prawodawstwo po zmianie wspólnej organizacji rynku, i kto będzie pilnował, aby nie dochodziło do wprowadzania ukradkiem zmian w innych dziedzinach, na przykład w dziedzinie wina w sytuacji, gdy będziemy rozmawiać o mleku?

Moje drugie pytanie jest następujące: czy Komisja może stworzyć warunki techniczne w ramach portalu czy za pośrednictwem internetu, które ułatwiłyby korzystanie z systemu, aby w ten sposób umożliwić użytkownikom odrębny dostęp do wybranych obszarów rynku, takich jak obszar wina, mleka czy warzyw i owoców?

Oto moje pytania. Dziękuję pani, pani przewodnicząca!

  James Nicholson (PPE-DE). – Pani przewodnicząca! Wszyscy zdajemy sobie sprawę, że utworzenie jednolitej wspólnej organizacji rynku stanowi próbę poprawy przejrzystości oraz usprawnienia i uproszczenia prawodawstwa dotyczącego wspólnej polityki rolnej. Jak dotąd, większość sektorów została z powodzeniem włączona do wspólnej organizacji rynku.

Podobnie jak pani poseł McGuinness, nie pochodzę z regionu upraw winorośli, dlatego będę ostrożnie dobierał słowa – dziękuję pani, pani poseł Lulling. Zgadzam się z poglądem pana posła Parisha, że przewidywana zmiana nie powinna obejmować sektora wina, i choć rozumiem obawy wyrażone przez niektóre koleżanki i kolegów, uważam, że powinniśmy starać się doprowadzić do końca ów techniczny proces, który w ostatecznym rozrachunku odciąży rolników od nadmiernej biurokracji. To musi się udać. Ostatecznie będzie to też korzystne dla plantatorów winorośli.

  Janez Potočnik, komisarz. − Pani przewodnicząca! Na początek chcę podziękować wszystkim mówcom za wkład w dzisiejszą debatę.

Chcę też ponownie podkreślić znaczenie przedmiotowego wniosku dla uproszczenia wspólnej polityki rolnej

Obawy, jakie państwo przedstawili, w dużym stopniu przypominają obawy formułowane u samego początku realizacji projektu, jakim jest jednolita wspólna organizacja rynku. Ale myślę, że zebrane przez nas doświadczenia są uspakajające. Jednolita wspólna organizacja rynku spisuje się naprawdę dobrze.

Mówiąc wprost, wspólna organizacja rynku wina nigdy nie byłą rzeczą prostą. Wręcz przeciwnie. Tym, co w rzeczywistości proponujemy, jest zapewnienie większej jasności i wiarygodności – oczywiście na tyle, na ile jest to możliwe – w oparciu o istniejący, bardzo złożony tekst przepisów regulujących reformę rynku wina

Nie nastąpią żadne zmiany, które dotyczyłyby istoty wspólnej organizacji rynku wina. Mówimy tylko i wyłącznie o dostosowaniach technicznych. Przewidujemy odrębne rozdziały. Kwestie zarezerwowane wyłącznie dla sektora wina zostaną umieszczone, w nienaruszonej postaci, w odpowiednim miejscu jednolitej wspólnej organizacji rynku. Mam tu na myśli przepisy dotyczące potencjału produkcji, programów wsparcia, nazw pochodzenia, GI i tradycyjnych terminów, etykietowania i prezentacji, a także procesów enologicznych. Ale będą też przepisy wspólne dla sektora wina i innych sektorów, takie jak przepisy dotyczące wymiany handlowej z krajami trzecimi lub pomocy państwa, które zostaną łącznie ujęte w pojedynczym, prostym przepisie.

Dodam, że wspomniano o możliwości wykorzystania naszych wyszukiwarek. EUR-Lex posiada wyszukiwarkę, która pozwala wyłowić z jednolitej wspólnej organizacji rynku wszystkie te przepisy, w których pojawia się słowo „wino”. Lecz na obecnym etapie, z technicznego punktu widzenia, nie jest oczywiście możliwe uzyskanie skonsolidowanej, elektronicznej wersji pełnej wspólnej organizacji rynku wina poprzez jej wyodrębnienie ze skonsolidowanej, jednolitej wspólnej organizacji rynku. Oczywiście powinno to być możliwe, gdy projekt ten zostanie ukończony.

W kontekście pytań postawionych przez szanowne panie i panów posłów chciałbym też wspomnieć, że nie ma możliwości, aby w toku reform kwestie dotyczące wina zakradły się do innych sektorów. To jest po prostu mało realistyczne w praktyce. Trudno sobie wyobrazić, dlaczego propozycja dotycząca np. sektora produktów mlecznych miałaby wzbudzić zainteresowanie osób kształtujących politykę w dziedzinie wina. W każdym bądź razie – z czysto prawnego punktu widzenia – włączenie do jednolitej regulacji prawnej nie zmienia sytuacji. Znaczenie mogłaby mieć jedynie treść proponowanych zmian, a nie ściśle określone ramy prawne, w których je zaproponowano.

Podsumowując uważam, że powinniśmy wykonać ostateczny krok prowadzący do zakończenia jednolitej wspólnej organizacji rynku. Dlatego chciałbym podkreślić, że Komisja jest zdecydowana doprowadzić tę sprawę do końca. I chodzi tu naprawdę o uproszczenie stanu rzeczy. Chodzi naprawdę o przejrzystość. I o nic więcej.

  Neil Parish, sprawozdawca. − Pani przewodnicząca! Jak mówi przysłowie, kto nie popróbuje, ten nie posmakuje. Dlatego oczekujemy, że Komisja da nam to, co obiecuje, ponieważ w przyszłości będziemy potrzebować przedmiotowego dokumentu w postaci elektronicznej, abyśmy mogli do niego sięgać.

Komisja deklaruje, że zmieści wszystko w ramach jednej wspólnej organizacji rynku, co ma oznaczać, że jeżeli będziemy chcieli zajrzeć do przepisów dotyczących wina, to będziemy mogli to uczynić, nie ingerując jednocześnie we wspólną organizację rynku mleka, co ograniczy biurokrację. Uzyskaliśmy dziś wieczorem wszystkie oczekiwane zapewnienia, i większość z nas będzie głosować jutro za przyjęciem przedmiotowego dokumentu właśnie dlatego, że otrzymaliśmy te zapewnienia.

Jak już powiedziałem, będziemy śledzić, co przyniesie przyszłość. Przyjmujemy zapewnienia Komisji za dobrą monetę zakładając, że zostały tu dziś przedstawione w dobrej wierze, i cieszymy się na wspólną pracę nad wspólnymi organizacjami rynku – a raczej nad jedną wspólną polityką rynku – w przyszłości.

  Przewodnicząca. – Zamykam debatę.

Głosowanie odbędzie się w czwartek, 20 listopada 2008 r.