Πληρη πρακτικα των συζητησεων

Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2008 - Στρασβούργο

12.2. Θανατική ποινή στη Νιγηρία

  Πρόεδρος. - Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση έξι προτάσεων ψηφίσματος σχετικά με τη θανατική ποινή στη Νιγηρία⁽¹⁾.

  Μάριος Ματσάκης, συντάκτης. − Κύριε Πρόεδρε, το δικαστικό σύστημα της Νιγηρίας βρίθει από ανεπάρκειες, αμέλειες και διαφθορά. Σε αυτή την τρομερή κατάσταση πραγμάτων προστίθεται το γεγονός ότι τα αναχρονιστικά δικαστήρια της ισλαμικής Σαρία έχουν δικαιοδοσία επί των ποινικών δικαστηρίων στο ένα τρίτο των πολιτειών της Νιγηρίας. Αυτά τα θρησκευτικά δικαστήρια, διοικούμενα από αρρωστημένους φανατικούς, εξακολουθούν μέχρι σήμερα και στη σύγχρονη εποχή να τρομοκρατούν τον πληθυσμό εκδίδοντας θανατικές καταδίκες, ποινές μαστίγωσης και ακρωτηριασμού.

Εμείς στην Ευρώπη καταδικάζουμε, φυσικά, τη λειτουργία τέτοιων αναχρονιστικών θρησκευτικών δικαστηρίων, αλλά τι κάνει ο ίδιος ο ισλαμικός κόσμος; Οι πολιτικές προσωπικότητες του Ισλάμ, ορισμένες εκ των οποίων είναι πολύ ισχυρές και σημαίνουσες σε παγκόσμιο και περιφερειακό επίπεδο, και τα ισλαμικά κράτη, με ορισμένα εκ των οποίων έχουμε εμπορικές συμπράξεις, γιατί δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη να αγωνιστούν σκληρά κατά του νόμου της Σαρία, των ισλαμικών δικαστηρίων και των άλλων όμοιων δεινών; Γιατί οι ίδιοι οι θρησκευτικοί ηγέτες του Ισλάμ σε κάποιες από τις πιο προηγμένες ισλαμικές χώρες δεν καταδικάζουν αυτή τη χρήση της ισλαμικής θρησκείας; Κατά τη γνώμη μου, η σιωπή ή η υποτονική αντίδρασή τους ισοδυναμεί με σιωπηρή υποστήριξη τέτοιων ενεργειών και μια τέτοια στάση είναι, κατ' εμέ, το ίδιο εγκληματική με τη στάση όσων επιβάλλουν στην πράξη το νόμο της Σαρία.

Το μήνυμα της αποστροφής μας για αυτή την πλευρά του ισλαμικού φονταμενταλισμού πρέπει να φτάσει στα άτομα εκείνα του ισλαμικού κόσμου που θα έπρεπε να κάνουν κάτι δραστικό για να αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο, αλλά δυστυχώς δεν το κάνουν.

  Paulo Casaca, συντάκτης. – (PT) Κύριε Πρόεδρε, κρίνω ότι η υπόθεση της Νιγηρίας, μολονότι δεν συγκρίνεται προφανώς με αυτό που συμβαίνει στη Σομαλία, διατρέχει σοβαρό κίνδυνο να εξελιχθεί σε παρόμοια κατάσταση. Όπως αναφέρθηκε, ο νόμος της Σαρία εφαρμόζεται ενεργά στο ένα τρίτο της χώρας και υπάρχει σαφής επιδείνωση στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να πω ότι, προτού αναφερθούμε σε ή καταδικάσουμε θρησκευτικούς ηγέτες, ειδικότερα θρησκευτικούς ηγέτες του Ισλάμ, πρέπει να έχουμε υπόψη ότι ο βασικός ρόλος μας είναι να διατηρήσουμε το διάλογο με και να ενθαρρύνουμε τους μουσουλμάνους ηγέτες οι οποίοι δεν συμμερίζονται αυτές τις φανατικές απόψεις.

Σας διαβεβαιώνω ότι υπάρχουν πολλοί τέτοιοι ηγέτες, και εγώ προσωπικά γνωρίζω αρκετούς. Το πρόβλημα σε αυτή την περίπτωση είναι ότι τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα αντί να επικοινωνούν με τη χώρα και με το Ισλάμ που έχει τις ίδιες αξίες και απόψεις με εμάς, κάνουν το αντίθετο. Τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα φαίνεται ότι προσπαθούν μόνο να κατευνάσουν τους πιο φανατικούς και τους χειρότερους εγκληματίες, αυτούς που κατακρεουργούν τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των μουσουλμάνων, διότι οι μουσουλμάνοι είναι – και πρέπει να το καταλάβουμε αυτό – τα κυριότερα θύματα αυτής της κατάστασης. Είναι οι βασικοί σύμμαχοί μας. Είναι οι άνθρωποι με τους οποίους πρέπει να συνεργαστούμε. Είναι οι άνθρωποι με τους οποίους εμείς οι Σοσιαλιστές θα μπορέσουμε αναμφίβολα να αντιμετωπίσουμε αυτές τις προκλήσεις.

  Ryszard Czarnecki, συντάκτης. − (PL) Κύριε Πρόεδρε, ασφαλώς η συζήτηση αυτή αφορά κατά μία έννοια τη θανατική ποινή αυτή καθαυτή, ωστόσο δεν θέλω να θίξω εκείνο το ζήτημα, διότι θα έπρεπε ουσιαστικά να συζητάμε αυτή τη συγκεκριμένη κατάσταση.

Γνωρίζουμε βεβαίως τις εκθέσεις που αναφέρουν ότι η πρόσφατη μείωση του αριθμού των θανατικών καταδικών δεν έχει οδηγήσει στη μείωση του ποσοστού εγκληματικότητας της χώρας. Η διαπίστωση αυτή δελεάζει τους υποστηρικτές της θανατικής ποινής να συνεχίσουν να την απαιτούν. Είναι όμως γεγονός ότι πέρσι μόνον 7 από τις 53 χώρες της Αφρικανικής Ένωσης εκτέλεσαν θανατικές καταδίκες, ενώ σε 13 η θανατική καταδίκη έχει ανασταλεί, και σε άλλες 22 η θανατική καταδίκη απλώς δεν χρησιμοποιείται.

Νομίζω ότι η Νιγηρία πρέπει να ακολουθήσει αυτή την πορεία στο μέλλον, πιθανώς υπό την πίεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα μπορούσαμε να επισημάνουμε το γεγονός ότι οι θανατικές καταδίκες εκτελούνται σε πολύ νεαρά και σε νεαρά άτομα. Υπάρχει ένας πολύ μεγάλος αριθμός τέτοιων ατόμων, τουλάχιστον 40 στη Νιγηρία. Είναι μια πραγματικά συγκλονιστική κατάσταση, όταν τέτοια νεαρά άτομα περιμένουν να εκτελεστούν.

Πρόκειται βεβαίως για ένα πολύ ευρύτερο ζήτημα. Στη χώρα αυτή είναι πολύ εύκολο να καταδικαστεί κάποιος σε θάνατο, ειδικά από τη στιγμή που το ένα τέταρτο των περιοχών της Νιγηρίας κυβερνάται σύμφωνα με το νόμο της Σαρία, έναν ισλαμικό, μουσουλμανικό νόμο που επιτρέπει τον ακρωτηριασμό χεριών και ποδιών και εφαρμόζει επίσης την πρακτική του μαστιγώματος. Είναι μια απαράδεκτη κατάσταση. Έχουμε υποχρέωση να μιλήσουμε ανοιχτά για αυτό που συμβαίνει.

  Michael Gahler, εισηγητής για διατύπωση γνώμης. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, η Νιγηρία είναι μία από τις μεγαλύτερες και σημαντικότερες χώρες της Αφρικής από πολιτική και οικονομική άποψη. Για το λόγο αυτό, είναι επίσης σημαντικός εταίρος μας. Δυστυχώς, η κατάσταση σχετικά με το κράτος δικαίου στη Νιγηρία δεν είναι καθόλου ικανοποιητική, ιδίως όσον αφορά το σύστημα της δικαιοσύνης. Στη διάρκεια αυτή της συζήτησης επικεντρωθήκαμε στη θανατική ποινή. Στη Νιγηρία υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός κατάδικων που βρίσκονται στην πτέρυγα των μελλοθανάτων. Το ένα τέταρτο αυτών περιμένει πέντε χρόνια να ολοκληρωθεί η διαδικασία της έφεσής του και το 6% περιμένει 20 χρόνια. Αυτή η κατάσταση είναι απαράδεκτη και, συνεπώς, καλούμε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να βοηθήσει τις αρχές της Νιγηρίας στη βελτίωση του κράτους δικαίου και να υποβάλει συστάσεις που μπορεί να φανούν χρήσιμες. Επίσης, ο Πρόεδρος συνέστησε επιτροπές οι οποίες υπέβαλαν συστάσεις στη Νιγηρία υποδεικνύοντας τη σωστή κατεύθυνση στην οποία πρέπει να κινηθούν. Εντούτοις, εκτιμώ ότι πρέπει να ασκηθεί περισσότερη πολιτική πίεση στον τομέα αυτό.

  Ewa Tomaszewska, εξ ονόματος της ομάδας UEN. – (PL) Κύριε Πρόεδρε, η επιβολή της θανατικής καταδίκης ως αποτέλεσμα της φτώχειας είναι μια πραγματικότητα στη Νιγηρία. Κάνω έκκληση στις αρχές της Νιγηρίας να επιβάλουν μορατόριουμ στις εκτελέσεις και να μετριάσουν τις θανατικές καταδίκες.

Εκατοντάδες από τους καταδικασθέντες σε θάνατο είναι άνθρωποι που δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν για να έχουν μια δίκαιη δίκη. Καταδικάστηκαν με βάση μαρτυρίες που αποσπάστηκαν με βασανιστήρια, χωρίς να διαθέτουν τα απαιτούμενα οικονομικά μέσα για να προσλάβουν ικανό συνήγορο υπεράσπισης, χωρίς να υπάρχει η πιθανότητα να βρεθούν αρχεία που χάθηκαν πέντε ή δεκαπέντε χρόνια πριν, και περιμένουν την εκτέλεσή τους κάτω από απάνθρωπες συνθήκες. Τα παράθυρα των κελιών τους έχουν συχνά θέα στα προαύλια όπου γίνονται οι εκτελέσεις. Περίπου 40 από τους καταδικασθέντες σε θάνατο είναι ανήλικοι. Οι αξιόποινες πράξεις για τις οποίες κατηγορούνται διεπράχθησαν όταν ήταν 13–17 ετών. Η διαδικασία της έφεσης διαρκεί κατά μέσο όρο πέντε χρόνια, αλλά μερικές φορές έως και 20. Το σαράντα ένα τοις εκατό των καταδικασθέντων δεν έχει ασκήσει έφεση. Τα αρχεία των υποθέσεών τους έχουν χαθεί ή δεν γνωρίζουν πώς να συμπληρώσουν μόνοι τους την αίτηση και δεν είναι σε θέση να πληρώσουν δικηγόρο. Σύμφωνα με τον νιγηριανό νόμο δεν επιτρέπονται τα βασανιστήρια. Επίσης, δεν γίνονται αποδεκτές ως έγκυρες μαρτυρίες που αποσπάστηκαν με αυτό τον τρόπο. Εντούτοις, η αστυνομία χρησιμοποιεί βασανιστήρια. Οι δίκες διαρκούν μεγάλα χρονικά διαστήματα. Οι μαρτυρίες των θυμάτων βασανιστηρίων είναι συχνά τα μόνα αποδεικτικά στοιχεία σε μια υπόθεση. Είναι ουσιαστικά αδύνατον για τους φτωχούς να εξασφαλίσουν δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσής τους.

  Erik Meijer, εξ ονόματος της ομάδας GUE/NGL. – (NL) Κύριε Πρόεδρε, η θανατική ποινή είναι αυτή καθαυτή μια τρομερή υπόθεση. Αντί να καταβάλλεται προσπάθεια να βοηθηθούν όσοι έβλαψαν τους συνανθρώπους τους ή το κοινωνικό σύνολο, με σκοπό να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι στο μέλλον, οι καταδικασθέντες αφήνονται να πεθάνουν ως μια μορφή εκδίκησης. Είναι μια ανεπανόρθωτη απόφαση που ενίοτε στηρίζεται ακόμα και σε κακοδικία. Γίνεται ακόμα πιο φριχτή όταν τα εγκλήματα που τιμωρούνται δεν είναι ιδιάζοντα. Το πρόβλημα στη Νιγηρία συνίσταται στην κακή οργάνωση του συστήματος δικαιοσύνης σε συνδυασμό με το διοικητικό χάος.

Επίσης, έχει να κάνει, ολοένα και περισσότερο, με την εμμονή σε πρωτόγονες, φονταμενταλιστικές απόψεις στις βόρειες ομοσπονδιακές πολιτείες, όπου επικρατεί η πεποίθηση ότι ο Άνθρωπος έχει λάβει εντολή από το Θεό να εξοντώσει τους αμαρτωλούς συνανθρώπους του. Αντίθετα με τη Σομαλία, τα σοβαρά προβλήματα της οποίας συζητήθηκαν στο προηγούμενο θέμα της ημερήσιας διάταξης, η Νιγηρία είναι ένα λειτουργικό κράτος. Εντούτοις, είναι ένα κράτος με πολλές ομοσπονδιακές πολιτείες οι οποίες λειτουργούν ανεξάρτητα μεταξύ τους, συντονιζόμενες από μια κεντρική αρχή η οποία, συχνά μέσω πραξικοπημάτων, έχει καταλήξει σε στρατιωτικούς. Τα πράγματα μοιάζουν να είναι καλύτερα αυτή τη στιγμή στη Νιγηρία, χωρίς δικτατορία και χωρίς τις βίαιες συγκρούσεις του παρελθόντος. Ορισμένες περιοχές στα βόρεια, όπως το Ιράν, τμήματα της Σομαλίας και τα βορειοδυτικά του Πακιστάν, σχηματίζουν την περιοχή όπου επιχειρείται η επιστροφή στο Μεσαίωνα. Επίσης, εφαρμόζεται εκεί μια μορφή ταξικής δικαιοσύνης. Οι καταδικασθέντες είναι κυρίως φτωχοί άνθρωποι οι οποίοι δεν δέχονται δικαστική αρωγή. Πρέπει να εξαλείψουμε κάθε εμπόδιο για να σώσουμε αυτούς τους ανθρώπους από το χάος, την αυθαιρεσία και το φανατισμό.

  Laima Liucija Andrikienė (PPE-DE). - (LT) Σήμερα, το κεντρικό μήνυμα που στέλνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις ομοσπονδιακές και κρατικές κυβερνήσεις της Νιγηρίας είναι να σταματήσουν αμέσως τις εκτελέσεις, να κηρύξουν μορατόριουμ για τη θανατική ποινή και να καταργήσουν εντελώς τη θανατική ποινή.

Εξάλλου, 137 από τα 192 κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών έχουν καταργήσει τη θανατική ποινή. Ακόμα και μεταξύ των 53 κρατών μελών της Αφρικανικής Ένωσης, η Νιγηρία είναι ένα από τα λίγα κράτη όπου εκτελείται ακόμα η θανατική ποινή.

Τόσο η Εθνική Ομάδα Μελέτης όσο και η Προεδρική Επιτροπή που εργάζονται μέσα στη Νιγηρία συνέστησαν την κατάργηση της θανατικής ποινής, δεδομένου ότι δεν συμβάλει στη μείωση της εγκληματικότητας.

Παροτρύνω και ζητώ από το Συμβούλιο, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να εκμεταλλευτούν όλες τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται και τις επαφές με τα θεσμικά όργανα των κρατικών αρχών της Νιγηρίας στην προσπάθεια να σταματήσουμε την εκτέλεση ανθρώπων, κυρίως ανηλίκων, εν ονόματι του νόμου στη Νιγηρία.

  Zdzisław Zbigniew Podkański (UEN). - (PL) Κύριε Πρόεδρε, η θανατική ποινή έδινε πάντα αφορμή για προβληματισμό και πολλά ερωτήματα. Πρώτον, έχει κάποιος το δικαίωμα να αποφασίσει για τη ζωή κάποιου άλλου; Δεύτερον, μπορεί να ληφθεί μια τέτοια απόφαση όταν η μαρτυρία έχει αποσπαστεί με βασανιστήρια; Οι νεαροί, ανήλικοι εγκληματίες πρέπει να εκτελούνται ή να διαπαιδαγωγούνται; Υπάρχουν πολλά τέτοια ερωτήματα, αλλά η απάντηση παραμένει η ίδια: αυτό το δικαίωμα δεν έχει εκχωρηθεί σε κανέναν. Οι άνθρωποι το έχουν λάβει από μόνοι τους. Εφόσον, όμως, έχουν έτσι τα πράγματα, οι άνθρωποι μπορούν να καταργήσουν αυτό το δικαίωμα, να το αποκηρύξουν και να μην διαπράττουν πλέον τέτοιες πράξεις. Απευθύνω αυτά τα λόγια στις αρχές της Νιγηρίας, αλλά και σε όλους όσοι θεωρούν ότι ασκούν εξουσία ζωής και θανάτου επί άλλων ανθρώπων.

  Siim Kallas, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής. − Κύριε Πρόεδρε, από τότε που απέκτησε την ανεξαρτησία της, η Νιγηρία έζησε μόνο τρεις περιόδους καθεστώτους πολιτικής διακυβέρνησης και έχει υπομείνει 29 χρόνια στρατιωτικού καθεστώτους.

Πριν από εννέα χρόνια, η Νιγηρία έκανε ένα βήμα προς τη δημοκρατία και επανήλθε σε καθεστώς πολιτικής διακυβέρνησης, μολονότι όλες οι εκλογές που διεξήχθησαν από τότε αποτέλεσαν το αντικείμενο πολυάριθμων επικρίσεων για παρατυπίες, απάτη και χρήση βίας. Οι εκλογές του Απριλίου του 2007 θα μπορούσαν να είχαν αποτελέσει πρότυπο για άλλες χώρες, αλλά η ευκαιρία χάθηκε και η νέα κυβέρνηση ανέλαβε το αξίωμα εν μέσω αμφιβολιών για τη νομιμότητά της. Σε αυτό το πλαίσιο, και έχοντας υπόψη τη σημασία που έχει για την Αφρική η σταθερότητα στη Νιγηρία, είναι αναγκαίο να βρεθεί μια κατάλληλη στρατηγική προκειμένου να διασφαλιστεί η συμμετοχή της νιγηριανής κυβέρνησης σε εποικοδομητικό διάλογο για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η Επιτροπή συμμερίζεται πλήρως τις ανησυχίες που εξέφρασαν οι αξιότιμοι βουλευτές σχετικά με το θέμα της θανατικής ποινής, και συμφωνεί με την ανάγκη, εκκρεμούσης της πλήρους κατάργησης της θανατικής ποινής, να κηρυχθεί άμεσα μορατόριουμ για όλες τις εκτελέσεις.

Ταυτόχρονα, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Νιγηρία έχει βελτιωθεί σε γενικές γραμμές μετά την επαναφορά σε καθεστώς πολιτικής διακυβέρνησης. Πράγματι, έχουν ληφθεί μέτρα για την έναρξη συζήτησης στη χώρα σχετικά με τη χρησιμότητα της θανατικής ποινής ως ανασταλτικό μέτρο για ειδεχθή εγκλήματα. Εφέτος, απενεμήθη χάρη σε αρκετούς κατάδικους που βρίσκονταν στην πτέρυγα των μελλοθανάτων και η Νιγηρία ανέλαβε δέσμευση να συμμετάσχει σε έντονο πολιτικό διάλογο υψηλού επιπέδου με την ΕΕ ο οποίος θα καλύπτει, μεταξύ άλλων, θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η Επιτροπή έχει συμβάλει σημαντικά στην έναρξη αυτής της διαδικασίας, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σφαιρική πολιτική στρατηγική της ΕΕ σε σχέση με τη Νιγηρία, και η οποία έχει οδηγήσει ήδη σε σημαντική υπουργική τρόικα και σε εκτενές επίσημο ανακοινωθέν.

Στο πλαίσιο αυτού του διαλόγου, θα είναι δυνατόν να διεξαχθεί εποικοδομητική συζήτηση για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και να αναληφθεί μια σειρά δράσεων συνεργασίας σε κρίσιμους τομείς όπως η ειρήνη και η ασφάλεια, η διακυβέρνηση και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μερικά παραδείγματα υπό εξέταση πρωτοβουλιών συνεργασίας είναι: υποστήριξη για τη βελτίωση της ανακριτικής ικανότητας της νιγηριανής αστυνομίας, πρόσβαση στη δικαιοσύνη και υποστήριξη για τη μεταρρύθμιση των σωφρονιστικών ιδρυμάτων, υποστήριξη στις προσπάθειες κατά της διαφθοράς, υποστήριξη για τη δημοκρατική διαδικασία, και υποστήριξη σε ομοσπονδιακά θεσμικά όργανα που ασχολούνται με την εμπορία ανθρώπων, τα παράνομα ναρκωτικά, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα πλαστά φάρμακα.

Οι ενέργειες αυτές, για να είναι αποτελεσματικές, θα πρέπει να γίνουν γνωστές στην κοινωνία των πολιτών και στους απλούς πολίτες. Η Επιτροπή θα αναπτύξει μια στρατηγική, βασισμένη στο συνδυασμό υποστήριξης στα τοπικά μέσα μαζικής ενημέρωσης και στις πολιτιστικές πρωτοβουλίες, με σκοπό την ενίσχυση ευαίσθητων πρωτοβουλιών συνεργασίας και τη διάδοση εκπαιδευτικών μηνυμάτων στον κόσμο σχετικά με το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των βασικών ελευθεριών, τις βασικές αξίες της δημοκρατίας, τη χρηστή διακυβέρνηση, τη φροντίδα για το περιβάλλον και ούτω καθεξής.

  Πρόεδρος. - Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί μετά το τέλος των συζητήσεων.

Γραπτές Δηλώσεις (άρθρο 142 του Κανονισμού)

  Sebastian Valentin Bodu (PPE-DE), γραπτώς. – (RO) Το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων απαιτεί την προσοχή μας ακόμη και σε περιόδους οικονομικής κρίσης. Η φτώχεια και η έλλειψη πολιτικών και οικονομικών προοπτικών οδηγούν πάντα σε επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης των ανθρώπων. Ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν αποτελεί επείγον πρόβλημα υψηλής προτεραιότητας και, τυφλωμένοι από τις δικές μας οικονομικές δοκιμασίες, παραβλέπουμε με ευκολία το γεγονός ότι σε ορισμένα μέρη του κόσμου οι άνθρωποι εξακολουθούν να τιμωρούνται με θανατική ποινή. Αναφέρομαι στη Νιγηρία, μια χώρα με πληθυσμό 140 εκατ. κατοίκων, όπου 725 άνδρες και 11 γυναίκες περιμένουν να εκτελεστούν από τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους για τη διάπραξη εγκλημάτων όπως η ένοπλη ληστεία, η ανθρωποκτονία και η προδοσία, σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία. Επιπλέον, υπάρχουν ανησυχητικές πληροφορίες που τονίζουν ότι πολλοί από αυτούς δεν είχαν δίκαιη δίκη και ότι οι μαρτυρικές καταθέσεις αποσπώνται ακόμη και με βασανιστήρια. Αυτοί οι άνθρωποι θα απαγχονιστούν για εγκλήματα που ενδέχεται να μην έχουν διαπράξει, διότι στη Νιγηρία το δικαστικό σύστημα δεν παρέχει καμιά απολύτως προστασία στους φτωχούς, αν και πρόκειται για ένα κράτος μέλος του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Η διεθνής κοινότητα έχει καθήκον να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε η κυβέρνηση της Νιγηρίας να αναστείλει άμεσα όλες τις εκτελέσεις και να μετατρέψει όλες τις θανατικές ποινές σε ποινές φυλάκισης.

(1) βλ. Συνοπτικά Πρακτικά