Πληρη πρακτικα των συζητησεων

Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2008 - Στρασβούργο

6. Αποτελέσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 11ης και 12ης Δεκεμβρίου 2008 - Εξάμηνο δραστηριοτήτων της Γαλλικής Προεδρίας (συζήτηση)

  Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τις δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με τα αποτελέσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 11ης και 12ης Δεκεμβρίου, μαζί με τη δήλωση του Προεδρεύοντος του Συμβουλίου σχετικά με την έκθεση δραστηριοτήτων της Γαλλικής Προεδρίας.

Θα ήθελα να καλωσορίσω θερμά τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, το Γάλλο Πρόεδρο, Nicolas Sarkozy. Καλώς ορίσατε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τρίτη φορά κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Προεδρίας!

Θα ήθελα επίσης να καλωσορίσω πολύ θερμά τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τον κ. José Manuel Durão Barroso και τους εκπροσώπους της Επιτροπής. Χαίρομαι που βλέπω αρκετούς Επιτρόπους σήμερα εδώ. Σας καλωσορίζουμε θερμά.

(Χειροκροτήματα)

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι δουλειά των προέδρων των ομάδων και δική σας δουλειά, εφόσον μιλάτε εξ ονόματος της ομάδας σας, να διεξάγετε αξιολόγηση. Όμως θα ήθελα πρώτα να κάνω μερικές εισαγωγικές παρατηρήσεις.

Πρόεδρε Sarkozy, αναλάβατε την προεδρία κατά τη διάρκεια μιας περιόδου γεμάτης σημαντικά γεγονότα, όπου χρειάζονταν αποφασιστικές διαπραγματεύσεις και δράση. Έχετε αντιμετωπίσει αυτές τις προκλήσεις, συμπεριλαμβανομένου του προβλήματος της Γεωργίας, της χρηματοπιστωτικής κρίσης, των οικονομικών δυσκολιών και άλλων προβλημάτων. Είσαστε εδώ στο Κοινοβούλιο για τρίτη φορά με την ιδιότητά σας ως Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και έχετε ήδη επισκεφθεί το Κοινοβούλιο και μας έχετε μιλήσει πριν αναλάβετε το αξίωμα του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Έχετε επίσης φιλοξενήσει τη Διάσκεψη των Προέδρων στην επίσημη κατοικία σας, στο Μέγαρο των Ηλυσίων, σε αρκετές περιπτώσεις και καλέσατε την Επιτροπή και το Κοινοβούλιο στην πρωτεύουσα της χώρας σας για έναν εντυπωσιακό εορτασμό την 1η Ιουλίου, την ημέρα όπου αναλάβατε την προεδρία, ο οποίος ήταν επίσης μια εμπνευσμένη επίδειξη της θέλησής σας να ενώσετε την Ευρώπη.

Συναντηθήκαμε πάλι στο Παρίσι στις 13 και 14 Ιουλίου. Στις 13 Ιουλίου η ευκαιρία ήταν η Μεσογειακή Διάσκεψη Κορυφής που συγκλήθηκε για να ιδρυθεί η Ένωση για τη Μεσόγειο. Στις 11 Νοεμβρίου, 90 χρόνια μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, μας καλέσατε επίσης σε μια εκδήλωση μνήμης στο Verdun.

Όλες αυτές οι περιπτώσεις είναι εκφράσεις της εκτίμησής σας προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά γι’ αυτό. Τώρα σας παρακαλώ να μιλήσετε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

  Nicolas Sarkozy, Προεδρεύων του Συμβουλίου. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, όταν η Γαλλία ανέλαβε την προεδρία, η κατάσταση στην Ευρώπη χαρακτηριζόταν από τη στασιμότητα στη διαδικασία κύρωσης της Συνθήκης της Λισαβόνας μετά την ψήφο της Ιρλανδίας με την οποία απέρριψε την εν λόγω συνθήκη.

Δεν φανταζόμασταν εκείνη την εποχή ότι θα ξέσπαγε πόλεμος ανάμεσα στη Γεωργία και τη Ρωσία, ούτε φανταζόμασταν τη σοβαρότητα της χρηματοπιστωτικής, και στη συνέχεια οικονομικής, κρίσης με την οποία θα ερχόταν αντιμέτωπη η Ευρώπη.

Κύριε Πρόεδρε, η Γαλλική Προεδρία προσπάθησε να στηρίξει όλες τις δράσεις της σε δύο πεποιθήσεις: η πρώτη είναι ότι ο κόσμος χρειάζεται μια ισχυρή Ευρώπη και η δεύτερη είναι ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να είναι ισχυρή αν είναι διχασμένη. Φυσικά, είμαι βέβαιος ότι αυτές δεν είναι πρωτότυπες ιδέες, αλλά δεν παύουν να είναι ουσιώδεις.

Προσπαθήσαμε, κατά τη διάρκεια των τελευταίων έξι μηνών, να εξασφαλίσουμε ότι η Ευρώπη είναι ενωμένη και ισχυρή, και ότι σκέπτεται από μόνη της. Τι είναι μια ισχυρή Ευρώπη; Είναι μια Ευρώπη που σκέπτεται, έχει πεποιθήσεις, έχει απαντήσεις και έχει φαντασία. Είναι μια Ευρώπη που δεν αρκείται στο να ακολουθεί και απορρίπτει μια συναίνεση που βασίζεται αποκλειστικά σε όσα δεν λέγονται, στην απαλλαγή από τα προβλήματα και στην επούλωση όλων των πληγών από το χρόνο, αφού είμαι πεπεισμένος ότι, όσο περισσότερο περιμένουμε, τόσο πιο περίπλοκα γίνονται τα πράγματα.

Τέλος, αυτή η Προεδρία κινήθηκε στο ρυθμό των διεθνών γεγονότων που ανέτρεψαν την οργάνωση της εργασίας μας, και σίγουρα δεν είναι δική μου δουλειά να κάνω απολογισμό. Ήθελα απλώς να σας πω πώς αντιμετωπίσαμε αυτές τις διαφορετικές προκλήσεις.

Όταν προέκυψε η κρίση στη Γεωργία τον Αύγουστο, στις 8 Αυγούστου, είχαμε μόνο μία προτεραιότητα: να σταματήσουμε τον πόλεμο και να μην της επιτρέψουμε να μετατραπεί σε δεύτερη Βοσνία. Για να είμαι ειλικρινής, και δεν θέλω να κρίνω πολύ αυστηρά, όταν συνέβη η σύγκρουση στη Βοσνία – στην Ευρώπη – η Ευρώπη ήταν απούσα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο φίλος και σύμμαχός μας, ήταν εκείνες που ανέλαβαν τις ευθύνες τους, και η Ευρώπη ήταν εκείνη που έπρεπε να ακολουθήσει.

Η Προεδρία ήταν παθιασμένη να εξασφαλίσει ότι η Ευρώπη θα αναλάμβανε τις ευθύνες της και τον Αύγουστο αρχίσαμε κάνοντας διαπραγματεύσεις για την κατάπαυση του πυρός, στις 12 Αυγούστου, και ακολούθησε μια συμφωνία αποχώρησης, στις 12 Σεπτεμβρίου. Στο τέλος ο πόλεμος αποφεύχθηκε, η αποχώρηση ξεκίνησε και, πάνω απ’ όλα – χάρη σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ – η Ευρώπη παρέμεινε ενωμένη.

Αυτό δεν ήταν αυτονόητο, διότι, δεδομένης της ιστορίας των διάφορων χωρών μας, μιας οδυνηρής ιστορίας για εκείνους τους Ευρωπαίους που έζησαν για τόσα πολλά χρόνια πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα, σε μια Ευρώπη ταπεινωμένη, διαιρεμένη και βασανισμένη, ήταν απολύτως φυσικό ορισμένες χώρες να έχουν διαφορετικά αισθήματα προς τους Ρώσους γείτονές μας από εκείνους που έχουν γνωρίσει μόνο την ελευθερία.

Παρόλα αυτά, η Ευρώπη παρέμεινε ενωμένη και η Προεδρία, μαζί με τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κατέβαλε κάθε προσπάθεια για να αποφευχθεί η κλιμάκωση του πολέμου. Στις 8 Αυγούστου, ρωσικά στρατεύματα ήταν 40 χιλιόμετρα έξω από την Τιφλίδα. Σήμερα όλα σχεδόν τα ρωσικά στρατεύματα έχουν εγκαταλείψει το έδαφος της Γεωργίας, εκτός από την Οσετία και την Αμπχαζία.

Η Ευρώπη έκανε αισθητή την παρουσία της, χωρίς ωστόσο να εμπλακεί σε επιθετική πολιτική στην περιοχή των Ρώσων γειτόνων μας . Είμαι πεπεισμένος ότι η μόνη επιλογή μας για το μέλλον είναι να συνεργαστούμε με τους γείτονές μας για να επιτύχουμε μια κατάσταση οικονομικής ανάπτυξης, ασφάλειας και ειρήνης, εξηγώντας τους ότι, αν θέλουν να μετράνε σε παγκόσμιο επίπεδο – και η Ρωσία είναι μια μεγάλη χώρα – θα πρέπει να σέβονται αξίες, πρακτικές και συμπεριφορές πολύ διαφορετικές από εκείνες που εφάρμοζαν στην Ευρώπη, σε μια άλλη εποχή.

(Χειροκροτήματα)

Η Ευρώπη ήταν παρούσα. Μετά ήρθε η χρηματοπιστωτική κρίση. Δεν γεννήθηκε τον Αύγουστο του 2007, όπως άκουσα να λένε: τον Αύγουστο του 2007 ξεκίνησαν τα προβλήματα, αλλά η συστημική χρηματοπιστωτική κρίση που γνωρίσαμε σε ολόκληρο τον κόσμο ξεκίνησε όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες αποφάσισαν, πράγμα που αποδείχθηκε ότι ήταν μια εξαιρετικά σοβαρή κίνηση, να επιτρέψουν στη Lehman Brothers να κηρύξει πτώχευση στις 18 Σεπτεμβρίου 2008. Τότε, και μόνο τότε, βρεθήκαμε σε μια χρηματοπιστωτική κρίση πρωτάκουστης κλίμακας παγκοσμίως.

Εμείς, μαζί με τον Πρόεδρο Barroso, προσπαθήσαμε να επιτύχουμε δύο πράγματα. Το πρώτο ήταν η ευρωπαϊκή ενότητα, την οποία έχουμε αναπτύξει σταδιακά: πρώτον, συγκεντρώνοντας τις τέσσερις μεγαλύτερες χώρες της Ευρώπης με την Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και τον Πρόεδρο του Eurogroup. Στη συνέχεια οργανώνοντας, για πρώτη φορά από το 2000, μια συνάντηση των χωρών του Eurogroup σε επίπεδο αρχηγών κρατών ή κυβερνήσεων και, τέλος, το Σεπτέμβριο, συγκεντρώνοντας όλους τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων, έχουμε αναπτύξει ένα σχέδιο ανάκαμψης για τις ευρωπαϊκές τράπεζες το οποίο υποστηρίζεται από όλες τις χώρες της Ευρώπης. Ήταν, όπως γνωρίζετε, δύσκολο, διότι η σοβαρότητα της κρίσης είχε οδηγήσει ορισμένες χώρες να πάρουν πρόωρες αποφάσεις: Είμαι βέβαιος ότι δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε διαφορετικά, για παράδειγμα οι Ιρλανδοί όταν κατακλύστηκαν από τις επιθέσεις στο σύνολο του τραπεζικού συστήματός τους.

Στο τέλος, ένα μήνα αργότερα, ολόκληρη η Ευρώπη ενώθηκε γύρω από ένα και μοναδικό σχέδιο για τη στήριξη των τραπεζών, κι εμείς, με τον Πρόεδρο Barroso, προσπαθήσαμε να μετατρέψουμε σε παγκόσμιο σχέδιο το ευρωπαϊκό σχέδιο στήριξης για να εμποδίσουμε την κατάρρευση του τραπεζικού μας συστήματος. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν προχωρήσει από το Σχέδιο Paulson Ι στο Σχέδιο Paulson ΙΙ και τώρα έφτασαν στο Σχέδιο Paulson ΙΙΙ, το οποίο σαφώς πήρε έμπνευση από το Ευρωπαϊκό Σχέδιο I.

Δεν ισχυρίζομαι ότι όλα έχουν τακτοποιηθεί. Απλά λέω ότι, αν τα κράτη μέλη, η Επιτροπή και τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα δεν είχαν αναλάβει τις ευθύνες τους εκείνη την εποχή, κυρίες και κύριοι, θα είχαμε αντιμετωπίσει την άνευ προηγουμένου προοπτική της κατάρρευσης ή πτώχευσης ορισμένων κρατών μελών, καθώς και της καταστροφής του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος.

Η Ευρώπη απέδειξε την ενότητα και την αλληλεγγύη της. Σκέφτομαι ιδιαίτερα εκείνο το περίφημο Σαββατοκύριακο, όταν χρειάστηκε να κινητοποιήσουμε 22 δις ευρώ πίστωσης για την Ουγγαρία, η οποία δέχτηκε επίθεση αφού χρειάστηκε να κινητοποιήσουμε 17 δις ευρώ για την Ουκρανία. Υπάρχει ακόμη κάποια ανησυχία σχετικά με ορισμένες χώρες της Βαλτικής, για να μην αναφέρω τα άλλα παγκόσμια προβλήματα τα οποία πρέπει να αντιμετωπίσουμε.

Στη χρηματοπιστωτική κρίση, η Ευρώπη ήταν ενωμένη: ζήτησε τη Διάσκεψη Κορυφής της Ουάσινγκτον, ζήτησε το G20, και θα οργανώσει, στο Λονδίνο στις 2 Απριλίου, τη σύνοδο κορυφής για τη μεταρρύθμιση της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής διακυβέρνησης. Η Ευρώπη μίλησε με μία φωνή να πει ότι θέλει καπιταλισμό που να βασίζεται στην επιχειρηματικότητα, όχι στην κερδοσκοπία, ότι θέλει μεταρρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, ότι θέλει διαφορετικό ρόλο για τις αναδυόμενες χώρες και ότι θέλει ηθικό καπιταλισμό. Η Ευρώπη μίλησε με μία φωνή να προασπίσει τις αρχές της.

Όσον αφορά την οικονομική κρίση, η συζήτηση δεν ήταν απλή, κυρίες και κύριοι. Δεν ήταν απλή για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι ότι η χρηματοπιστωτική κατάσταση δεν είναι η ίδια σε όλες τις χώρες μας. Ο δεύτερος είναι ότι οι οικονομικές μας κουλτούρες και οι πολιτικές μας ταυτότητες δεν είναι ίδιες. Εντούτοις, στο τέλος όλοι αναγνώρισαν την ανάγκη για συντονισμένη αύξηση ύψους περίπου 1,5% του ΑΕΠ, όπως συνέστησε η Επιτροπή.

Κατανοώ πλήρως ότι μπορεί κανείς να εκπλαγεί από διαφωνίες εδώ και εκεί, δισταγμούς, σύγχυση και παρανοήσεις. Θα ήθελα να υπενθυμίσω σε όσους παρακολουθούν την Ευρώπη ότι εδώ υπάρχουν 27 χώρες και ότι δεν είναι εύκολο να δοθεί σε αυτές τις 27 χώρες η ίδια πολιτική ταυτόχρονα, όταν οποιαδήποτε από αυτές θα μπορούσε να υποστεί εκλογικές πιέσεις – διότι δεν έχουμε όλοι εκλογές την ίδια ημέρα – και σε αυτό το Σώμα, το ναό της ευρωπαϊκής δημοκρατίας, ο καθένας καταλαβαίνει ότι οι επερχόμενες προεκλογικές εκστρατείες δεν συμβάλλουν και πολύ στην επίτευξη συναίνεσης. Παρόλα αυτά, η Ευρώπη, έχοντας καθιερώσει μια κοινή πολιτική στη χρηματοπιστωτική κρίση, έχει καταφέρει, όχι και πολύ καλά, να θεσπίσει μια κοινή πολιτική για την οικονομική κρίση.

Είχαμε επίσης το χρόνο της Ένωσης για τη Μεσόγειο. Υποθέτω μάλλον ότι ήταν απαραίτητο να συντονίσουμε και να κάνουμε συμβιβασμούς για να γίνουν δύο πράγματα σαφή. Το ένα είναι ότι, αν η Ευρώπη δεν κάνει αυτό που της αναλογεί για την ειρήνη στη Μέση Ανατολή, κανείς δεν θα το κάνει για μας: δεν υπάρχει μία και μοναδική χώρα στον κόσμο που να μπορεί να προωθήσει την ειρήνη μεταξύ του Ισραήλ και του αραβικού κόσμου. Η Ευρώπη πρέπει να παίξει το ρόλο της και πρέπει να κάνει αισθητή την παρουσία της, για να αποφευχθεί η μετωπική σύγκρουση μεταξύ του αραβικού κόσμου, αφενός, και της ηγετικής δύναμης του κόσμου, τις Ηνωμένες Πολιτείες, αφετέρου.

Όσο για την Ένωση για τη Μεσόγειο, είναι ένας οργανισμός για το συνεχή διάλογο μεταξύ της Ευρώπης και της Μεσογείου, περιλαμβανομένων των αραβικών χωρών. Πρόκειται για ένα διάλογο τον οποίο έχουμε ανάγκη τόσο εμείς όσο και οι Άραβες. Η Ευρώπη τον χρειάζεται, για να μπορέσει να σταματήσει απλώς να είναι χορηγός και να έχει πολιτικές πεποιθήσεις που προωθούν την ειρήνη και ούτως ώστε, αντί απλώς να αρκείται στο να πληρώνει, να μπορεί επίσης να κάνει έκκληση για ειρήνη, μια ισόρροπη ειρήνη, ιδιαίτερα μεταξύ των Παλαιστινίων, οι οποίοι έχουν δικαίωμα σε ένα σύγχρονο, δημοκρατικό, ασφαλές κράτος, και του Ισραήλ, το οποίο έχει δικαίωμα στην ασφάλεια για μια χώρα που είναι ένα θαύμα δημοκρατίας.

Για το θέμα της Ένωσης για τη Μεσόγειο χρειάστηκε να πείσουμε: να πείσουμε ότι η Ένωση για τη Μεσόγειο δεν αμφισβητούσε την ενότητα της Ευρώπης, αλλά ότι, αντιθέτως, θα την ενίσχυε. Τέλος, κυρίες και κύριοι, εμείς ως Ευρωπαίοι μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι που η Ένωση για τη Μεσόγειο συμπροεδρεύεται από την Προεδρία της ΕΕ και την Αίγυπτο και που έχει πέντε Αναπληρωτές Γενικούς Γραμματείς, συμπεριλαμβανομένου ενός Ισραηλινού και ενός Παλαιστινίου: είναι η πρώτη φορά που οι αραβικές χώρες αποδέχτηκαν έναν Ισραηλινό ως μέλος του εκτελεστικού οργάνου ενός περιφερειακού οργανισμού, όπως η Ένωση για τη Μεσόγειο, πράγμα που είναι ιστορικό επίτευγμα.

Θα ήθελα να αποτίσω φόρο τιμής στον Bernard Kouchner, ο οποίος διαπραγματεύτηκε λαμπρά στη σύνοδο κορυφής της Μασσαλίας για να επιτύχει ένα αποτέλεσμα που δεν θα μπορούσαμε καν να ονειρευτούμε. Σε αντάλλαγμα, οι Ισραηλινοί συμφώνησαν με τη συμμετοχή του Αραβικού Συνδέσμου στην εργασία της Ένωσης για τη Μεσόγειο. Αυτή η Ένωση σε καμία περίπτωση δεν θα εμποδίσει την τσεχική, και μετά τη σουηδική, Προεδρία να αναπτύξουν μελλοντικά τις ανατολικές εταιρικές σχέσεις τις οποίες χρειάζεται η Ευρώπη.

Τώρα θα ασχοληθούμε με την ενέργεια και την κλιματική αλλαγή. Σε αυτό το θέμα, ας είμαστε σαφείς: ήταν μια περίφημη μάχη και είμαι βέβαιος ότι όλοι έχουν λόγους να είναι δυσαρεστημένοι. Ορισμένοι θεωρούν ότι περιμένουμε πάρα πολλά από τη βιομηχανία. Άλλοι ότι δεν περιμένουμε αρκετά. Η μία ομάδα νομίζει ότι πρέπει να πάμε από εδώ. Η άλλη ομάδα νομίζει ότι πρέπει να πάμε από εκεί. Στο τέλος η Γερμανική Προεδρία έθεσε ως προθεσμία το τέλος του 2008. Η Γερμανική Προεδρία είχε θέσει τρεις στόχους – το «τριπλό 20» – και, κατά βάθος, η συμφωνία την οποία σφραγίσαμε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, και η οποία ελπίζω ότι θα εγκριθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αύριο, ανταποκρίνεται στους στόχους που έχετε ορίσει εσείς οι ίδιοι.

Πρέπει να είμαι ειλικρινής και να πω ότι όλοι πρέπει να τεθούν ενώπιον των ευθυνών τους. Θα ήταν τρέλα, ακριβώς τη στιγμή όπου ένας νέος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών έθετε φιλόδοξους περιβαλλοντικούς στόχους για την πιο ισχυρή χώρα στον κόσμο, η Ευρώπη να εγκαταλείψει τους δικούς της στόχους. Θα ήταν ανεύθυνο, διότι, αν η Ευρώπη δεν είχε επιτύχει ομοφωνία σχετικά με τη δέσμη μέτρων για την αλλαγή του κλίματος και την ενέργεια της Επιτροπής, δεν θα μπορούσαμε να περιμένουμε να μας ακούσουν η Ινδία, η Κίνα, η Βραζιλία και όλες οι άλλες χώρες του κόσμου οι οποίες τώρα πρέπει να αναλάβουν ευθύνη για την οικολογική ισορροπία του πλανήτη.

Για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο, έπρεπε να είμαστε πειστικοί και να βρούμε δρόμους συμβιβασμού. Ποιοι ήταν αυτοί; Σας έχω πει ότι ποτέ δεν θα παραιτηθούμε από το χρονοδιάγραμμα ή από το στόχο των τριών 20, αλλά όλοι εδώ πρέπει να καταλάβουν ότι χώρες όπως τα νέα κράτη μέλη της ανατολής, όπου η βαριά βιομηχανία ήταν θύμα της μετάβασης από το κομμουνιστικό σύστημα στην οικονομία της αγοράς, συμφώνησαν να διατηρηθεί η αναφορά στο 2005, παρόλο που είχαν κάθε λόγο να απαιτήσουν να χρησιμοποιηθεί διαφορετικό έτος αναφοράς, για παράδειγμα το 1990. Αυτό δεν θα ήταν έκπληξη, ενόψει των όσων συνέβησαν στις χώρες αυτές και των όσων έχουν υποστεί. Μιλώ υπό το άγρυπνο βλέμμα του Jean-Louis Borloo, ο οποίος παρείχε πλήρη, ακλόνητη και αποτελεσματική υποστήριξη σε αυτές τις διαπραγματεύσεις. Δεν ήθελα μια προληπτική προσέγγιση στο περιβάλλον να επιτευχθεί σε βάρος μιας κοινωνικής πολιτικής, πράγμα που θα προκαλούσε την κατάρρευση αυτών των νέων μελών της ΕΕ.

Στους φονταμενταλιστές θα έλεγα ότι, για μένα, ποτέ δεν υπήρχε θέμα μη επιβολής περιβαλλοντικών απαιτήσεων στην Πολωνία, την Ουγγαρία και τους άλλους, παρά θέμα μη εξώθησης αυτών των χωρών σε κατάσταση κοινωνικής κατάρρευσης και μη εξαναγκασμού τους να επιλέξουν μεταξύ της προστασίας του περιβάλλοντος και της ανάπτυξης. Αυτό που προτείναμε ήταν ένα νέο είδος ανάπτυξης: βιώσιμη, πράσινη ανάπτυξη που θα απέφευγε την έκρηξη των τιμών και το είδος των επιπτώσεων στους εργαζόμενους της Πολωνίας, της Ουγγαρίας και της Ανατολικής Ευρώπης τις οποίες καμία δημοκρατική χώρα στον κόσμο δεν θα μπορούσε να ανεχθεί.

Θα ήθελα επίσης να προσθέσω ότι άκουσα προσεκτικά τις ανησυχίες σας κατά την τελευταία επίσκεψή μου στο Κοινοβούλιο. Ορισμένοι από εσάς – και το καταλαβαίνω – μου είπαν «έχετε παραιτηθεί από τους στόχους σας, κ. Πρόεδρε, αφού δεχτήκατε την ομοφωνία για την απόφαση του Συμβουλίου». Συμφώνησα με την ομοφωνία για έναν απλό λόγο: οι περιβαλλοντικές επιλογές που κάνει η Ευρώπη δεν πρέπει να είναι εξαναγκασμένες επιλογές, αλλά σκόπιμες επιλογές. Μπορείτε να φανταστείτε πόσο αδύναμη θα ήταν μια συμφωνία που έχει επιτευχθεί κατά πλειοψηφία, με ένα μέρος των χωρών να μην ασπάζονται τη συμφωνία; Πόσο αξιόπιστη θα ήταν η δέσμη μέτρων για την αλλαγή του κλίματος και την ενέργεια αν είχε κυρωθεί από πλειοψηφία, όταν ο καθένας μπορεί να δει ότι η ομοφωνία είναι εκείνη που εξασφαλίζει την τήρηση των πολιτικών μας δεσμεύσεων;

(Χειροκροτήματα)

Επιπλέον, κάποιοι από εσάς μου θύμισαν ότι επρόκειτο για συναπόφαση και θα ήθελα να πω ότι το χρησιμοποίησα. Στη συζήτησή μου με τους συναδέλφους μου αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων, πρέπει να πω με κάθε ειλικρίνεια, κ. Πρόεδρε, ότι η άγρυπνη παρουσία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που είναι αποφασισμένο να επιτύχει συμφωνία σχετικά με τη δέσμη μέτρων για την αλλαγή του κλίματος και την ενέργεια, ήταν σημαντικός παράγοντας κινητοποίησης για εκείνους τους αρχηγούς κρατών ή κυβερνήσεων που ήταν λιγότερο πρόθυμοι από άλλους να καταλήξουν σε συμπεράσματα.

Σε κάθε περίπτωση, σήμερα είμαι εδώ φέρνοντας την ομόφωνη συμφωνία των 27 αρχηγών κρατών ή κυβερνήσεων σχετικά με τη δέσμη μέτρων για την αλλαγή του κλίματος και την ενέργεια. Κάντε την ό,τι θέλετε.

Θα ολοκληρώσω με δύο σύντομες παρατηρήσεις. Όσον αφορά τη μεταναστευτική πολιτική, είναι αδιανόητο για την Ευρώπη – οι περισσότερες από τις χώρες της οποίας είναι στον χώρο Σένγκεν, ο οποίος βασίζεται στην ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων και των εμπορευμάτων – να συνεχίζει χωρίς την ανάπτυξη κοινών αρχών για τη θέσπιση μιας κοινής μεταναστευτικής πολιτικής. Η εργασία έχει γίνει και, οφείλω να πω, ότι δεν έγινε χωρίς υπερβολική. Εσείς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχετε κάνει πολλά για να δώσετε μια νότα ηρεμίας σε μια συζήτηση για τη μεταναστευτική πολιτική η οποία, σε εθνικό επίπεδο, δεν είναι πάντα υποδειγματική ως προς τον σεβασμό των ανθρώπων, την ηρεμία, τη σύνεση και την υπευθυνότητα. Τώρα έχουμε ομόφωνα θεμέλια για μια κοινή μεταναστευτική πολιτική.

Για να πω δυο λόγια για την άμυνα, μαζί με την καγκελάριο Merkel θα έχουμε την ευκαιρία του χρόνου να οργανώσουμε τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ του Kehl/Στρασβούργου. Κατά τη γνώμη μου, η σημαντική απόφαση που έχουμε λάβει εδώ είναι, από τώρα και στο εξής οι 27 χώρες να κατανοήσουν ότι η πολιτική ασφάλειας και άμυνας είναι της Ευρώπης και του ΝΑΤΟ, ότι η πολιτική ασφάλειας και άμυνας της Ευρώπης είναι συμπληρωματική εκείνης του ΝΑΤΟ, όχι σε αντίθεση με αυτήν.

Τέλος, έχουμε το θεσμικό πρόβλημα. Ύστερα από την ψήφο του «όχι» στην Ιρλανδία, πήγα στο Δουβλίνο με τον Bernard Kouchner, κατόπιν πρόσκλησης του Brian Cowen, του Ιρλανδού πρωθυπουργού, και μετά δήλωσα, σοκάροντας τους ανθρώπους εκείνη την εποχή, ότι ο μόνος τρόπος για να βγούμε από το πρόβλημα ήταν να συμβουλευτούμε πάλι τους φίλους μας Ιρλανδούς. Αυτή η δήλωση προκάλεσε συζήτηση, σαν να ήταν ασέβεια προς ένα λαό να ζητήσει κανείς να έχει αυτός ο λαός άλλη μια ευκαιρία να αποφασίσει!

Πώς είναι σήμερα η κατάσταση; Σήμερα, 25 χώρες έχουν σχεδόν ολοκληρώσει τη διαδικασία επικύρωσης της Συνθήκης της Λισαβόνας. Η 26η, η Τσεχική Δημοκρατία, μόλις έλαβε μια σημαντική απόφαση, αφού το Συνταγματικό Δικαστήριο δήλωσε ότι μπορεί να λάβει χώρα η διαδικασία επικύρωσης της Λισαβόνας και ο πρωθυπουργός Topolánek ανέφερε, σε μια θαρραλέα και υπεύθυνη δήλωση, ότι φιλοδοξία του είναι να προτείνει την επικύρωση της Συνθήκης της Λισαβόνας. Απομένουν οι Ιρλανδοί.

Αυτή είναι η συμφωνία στην οποία καταλήξαμε ομόφωνα. Είναι μια πολύ απλή συμφωνία. Συνίσταται, κυρίως, στη διασφάλιση ότι, αν η Συνθήκη της Λισσαβόνας τεθεί σε ισχύ, θα υπάρχει ένας Επίτροπος ανά κράτος μέλος. Ξέρω ότι αυτό απαιτεί προσπάθεια για ορισμένους από εσάς, όπως και για ορισμένες κυβερνήσεις, οι οποίες πίστευαν ότι η Επιτροπή χρειάζεται να είναι μικρότερη για να είναι πιο αποτελεσματική. Θα ήθελα όμως να σας ζητήσω να σκεφτείτε το εξής: αν θέλουμε τη Λισαβόνα – και η Ευρώπη χρειάζεται ισχυρά, βιώσιμα θεσμικά όργανα – μπορούμε να την έχουμε μόνο αν οι Ιρλανδοί ψηφίσουν και πουν «ναι», και για να πουν «ναι» χρειαζόμαστε μια νέα κατάσταση. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο προτείνει αυτή η νέα κατάσταση να είναι ένας Επίτροπος ανά κράτος μέλος.

Το δεύτερο στοιχείο της συμφωνίας είναι ότι έχουμε αναλάβει ορισμένες πολιτικές δεσμεύσεις σχετικά με τα ειδικά χαρακτηριστικά της ιρλανδικής συζήτησης, όπως η ουδετερότητα, η φορολογία και η οικογένεια. Αυτές οι πολιτικές δεσμεύσεις δεν ήταν δύσκολο να αναληφθούν, άρα πού είναι το πρόβλημα; Είναι καλύτερο να τεθούν όλα επί τάπητος. Το πρόβλημα είναι η νομική ισχύ την οποία θα έχουν αυτές οι πολιτικές δεσμεύσεις, διότι η Ιρλανδία έχει ένα Συνταγματικό Δικαστήριο και δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι υπέρμαχοι του «όχι» – όπως είναι δικαίωμά τους – θα πάνε στο ιρλανδικό Συνταγματικό Δικαστήριο να ρωτήσουν ποια δύναμη έχουν αυτές οι πολιτικές δεσμεύσεις.

Η συμβιβαστική λύση την οποία πρότεινε η Προεδρία είναι η εξής: να μη γίνει νέα κύρωση της Συνθήκης της Λισαβόνας για όσους το έχουν ήδη πράξει, και να μη γίνει τροποποίηση της Συνθήκης της Λισαβόνας. Δεν έχει νόημα, κατά τη γνώμη μου, να λύσουμε ένα πρόβλημα δημιουργώντας 26 άλλα. Αυτό είναι σαφές. Από την άλλη πλευρά, την επόμενη φορά που θα διευρυνθεί η Ευρώπη – πιθανώς για να συμπεριλάβει την Κροατία, το 2010 ή 2011, αν όλα πάνε σύμφωνα με το σχέδιο – σε εκείνο το σημείο, κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστούμε μια νέα συνθήκη για να διευρύνουμε την Ευρώπη με ένα νέο μέλος. Έχουμε ως εκ τούτου προτείνει ότι, κατά τη στιγμή όπου θα διευρυνθεί η Ευρώπη, και όχι πριν από τότε, θα προσθέσουμε δύο στοιχεία στη Συνθήκη Προσχώρησης της Κροατίας: το πρώτο θα είναι «ιρλανδικό» πρωτόκολλο και το δεύτερο θα αφορά τον αριθμό των βουλευτών του ΕΚ. Οι ευρωπαϊκές εκλογές θα διεξαχθούν με βάση τη Συνθήκη της Νίκαιας. Δεν θεωρώ ότι υπάρχει άλλη επιλογή, διότι σε ορισμένα κράτη εκχωρήθηκαν πρόσθετοι βουλευτές του ΕΚ στο πλαίσιο της Συνθήκης της Λισαβόνας. Θα μπορούσαμε επίσης να ασχοληθούμε με αυτό το πρόβλημα με την ευκαιρία της επόμενης διεύρυνσης.

Σε αυτήν τη βάση, η ιρλανδική κυβέρνηση έχει δεσμευθεί θαρραλέα να διεξαγάγει κι άλλο δημοψήφισμα για τη Συνθήκη της Λισαβόνας πριν από το τέλος του 2009. Αυτό σημαίνει ότι, αν τα πράγματα εξελιχτούν όπως ελπίζω – παρόλο που εναπόκειται στους Ιρλανδούς να αποφασίσουν – η Συνθήκη της Λισαβόνας θα τεθεί σε ισχύ μόνο με ένα έτος καθυστέρηση.

Κυρίες και κύριοι, αυτό δεν ήταν απλό θέμα για να το συζητήσουμε ή να το οργανώσουμε και δεν θα είναι εύκολο, ούτε για τους Ιρλανδούς ούτε για άλλους, αλλά το ευρωπαϊκό πνεύμα είναι, πρώτα απ’ όλα, ένα πνεύμα συμβιβασμού. Αν δεν μπορούμε να καταλήξουμε σε συμβιβασμό εμείς οι 27, δεν αξίζει να έχουμε ένα ευρωπαϊκό ιδεώδες. Το ευρωπαϊκό ιδεώδες είναι να ακούμε τους άλλους και να συνεργαζόμαστε για να βρούμε κοινά μονοπάτια για να ξεπεράσουμε τα προβλήματα.

Θα ήθελα να ολοκληρώσω εκφράζοντας τις ευχαριστίες μου πρώτα απ’ όλα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Θα ήθελα επίσης να πω ότι ήταν πολύ εύκολο και πολύ ευχάριστο για την προεδρία να διατηρήσει επαφές με όλες τις ομάδες αυτού του Σώματος, ανεξάρτητα από τις πολιτικές τοποθετήσεις τους, αριστερούς ή δεξιούς, φιλελεύθερους ή πράσινους, υπέρμαχους της εθνικής κυριαρχίας ή φεντεραλιστές. Έχετε δείξει όλοι την επιθυμία να προχωρήσει η Ευρώπη προς τα εμπρός, με το δικό σας τρόπο. Πρέπει να πω με κάθε ειλικρίνεια ότι, για την Προεδρία, το Κοινοβούλιο έχει διαδραματίσει αποφασιστικό ρόλο στην επίτευξη αποτελεσμάτων. Θα έλεγα μάλιστα ότι ήταν ευκολότερο να μιλάμε, να εργαζόμαστε και να διαπραγματευόμαστε με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο παρά με ορισμένους άλλους συνομιλητές, χωρίς να αναφέρω ονόματα. Στο τέλος μιας Προεδρίας, θα πρέπει να είμαστε συγκεκριμένοι στους επαίνους μας, αλλά αόριστοι στα παράπονά μας.

Θα ήθελα επίσης να πω ότι προσπαθήσαμε να εργαστούμε σε ντουέτο με τον Πρόεδρο της Επιτροπής, όπου ο καθένας γνώριζε τις ευθύνες του, και, για να μην τον αδικήσουμε, η Προεδρία δεν θα μπορούσε ποτέ να επιτύχει τα αποτελέσματα που επέτυχε αν δεν εργαζόταν χέρι με χέρι με τον Πρόεδρο Barroso. Νομίζω ότι αυτό είναι σημαντικό να το πούμε διότι είναι η αλήθεια, τουλάχιστον από την εμπειρία μου.

Τέλος, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων. Κυρίες και κύριοι, δεν θα οικοδομήσουμε την Ευρώπη σε αντίθεση με τα κράτη: αυτό είναι προφανές. Όσο Ευρωπαίοι κι αν είσαστε, η Ευρώπη δεν είναι ο εχθρός των εθνών και τα έθνη δεν είναι ο εχθρός της Ευρώπης. Θα σας πω ένα πράγμα: αν δεν είχαμε προσπαθήσει να κατανοήσουμε τα προβλήματα της κάθε δημοκρατικής κυβέρνησης, δεν θα είχαμε προχωρήσει πολύ μακριά. Είναι λάθος να προσπαθήσουμε να περάσουμε πάνω από τα κεφάλια των εκλεγμένων αντιπροσώπων των χωρών τους: αυτό δεν είναι ευρωπαϊκό ιδανικό, είναι φονταμενταλισμός, και έχω αγωνιστεί κατά του φονταμενταλισμού όλη μου τη ζωή, ακόμη και κατά του ευρωπαϊκού φονταμενταλισμού, διότι, όταν ακούω «Ευρωπαϊκός φονταμενταλισμός», ξεχνάω τη λέξη Ευρώπη και ακούω μόνο τη λέξη φονταμενταλισμός, και ο φονταμενταλισμός δεν είναι ποτέ καλή ιδέα. Θα ήταν λάθος ιστορικών διαστάσεων να προσπαθήσουμε να οικοδομήσουμε την Ευρώπη σε αντίθεση με τα έθνη. Οι αρχηγοί των κυβερνήσεων έχουν αναλάβει τις ευθύνες τους και οι χώρες έχουν αναλάβει τις δικές τους.

Για να τελειώσω, θα ήθελα να πω, σε προσωπικό επίπεδο, ότι έμαθα πολλά κατά τη διάρκεια του εξαμήνου της Προεδρίας και ότι μου άρεσε πολύ η εργασία. Καταλαβαίνω γιατί οι βουλευτές έχουν πάθος γι’ αυτό που κάνουν, διότι, όταν έχουμε την ευκαιρία να περάσουμε έξι μήνες κατανοώντας και αντιμετωπίζοντας τα προβλήματα των 27 χωρών, κερδίζουμε σε ανοχή, σε ανοιχτό πνεύμα και σε κατανόηση ότι η Ευρώπη είναι ίσως η πιο όμορφη ιδέα που επινοήθηκε κατά τον 20ο αιώνα και ότι χρειαζόμαστε αυτή την Ευρώπη σήμερα περισσότερο από ποτέ. Προσπάθησα να κάνω την Ευρώπη να κινηθεί, αλλά η Ευρώπη με άλλαξε. Θέλω να πω κάτι ακόμα, διότι είναι πολύ βαθιά πεποίθησή μου.

(Χειροκροτήματα)

Πραγματικά νομίζω ότι κάθε αρχηγός κράτους ή κυβέρνησης θα επωφελείτο από την ανάληψη αυτής της ευθύνης κάποια στιγμή, πρώτα απ’ όλα διότι αυτό θα τον βοηθήσει να καταλάβει ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στη χώρα του μπορούν συχνά να λυθούν μόνο σε συμφωνία με τους γείτονές του. Θα μάθουν επίσης ότι, παρά τις διαφορές μας, υπάρχουν πολλά, πολλά πράγματα που μας ενώνουν, και θα μάθουν επίσης κάτι πιο σημαντικό: ότι είναι ευκολότερο για την Ευρώπη να έχει μεγάλες φιλοδοξίες παρά μικρές.

Το τελευταίο πράγμα που πιστεύω από τα βάθη της καρδιάς μου είναι ότι, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, είναι ευκολότερο να επιτύχουν μεγάλα έργα παρά μικρά, διότι τα μικρά έργα δεν έχουν τη δυναμική που χρειάζονται για να ξεπεραστούν οι εθνικοί εγωισμοί. Χρειάζονται μεγάλα έργα, μεγάλες φιλοδοξίες και μεγάλες ιδέες: με αυτές τις μεγάλες ιδέες και μεγάλες φιλοδοξίες μπορούμε να ξεπεράσουμε τους εθνικούς εγωισμούς. Κατά συνέπεια, μακάρι η Ευρώπη να παραμείνει φιλόδοξη και να καταλάβει ότι ο κόσμος χρειάζεται αυτή να λαμβάνει αποφάσεις! Όταν σπρώχνουμε τη σκόνη κάτω από το χαλί, μαζεύουμε προβλήματα για το μέλλον. Τα προβλήματα πρέπει να αντιμετωπίζονται εδώ και τώρα και δεν είναι αλήθεια ότι τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα εμποδίζουν τη λήψη αποφάσεων. Αυτό που εμποδίζει τη λήψη αποφάσεων είναι η έλλειψη θάρρους, η έλλειψη θέλησης: είναι η αποδυνάμωση ενός ιδανικού. Οι αποφάσεις δεν μπορούν να περιμένουν τη Λισαβόνα! Δεν πρέπει να περιμένουμε το αύριο, αλλά πρέπει να λάβουμε αποφάσεις τώρα, και έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στην Τσεχική Προεδρία ότι θα συνεχίσει το έργο της Γαλλικής Προεδρίας.

(Ζωηρά χειροκροτήματα)

  Πρόεδρος. − Κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε – και το χειροκρότημα ήταν μια σαφής έκφραση των ευχαριστιών μας – για την ομιλία σας, αλλά κυρίως για το θάρρος σας και την αποφασιστικότητά σας να υπηρετήσετε την Ευρώπη.

Πριν δώσω το λόγο στον Πρόεδρο της Επιτροπής, θα ήθελα να καλωσορίσω θερμά τους δύο υπουργούς Bernard Kouchner και Jean Louis Borloo οι οποίοι συνέβαλαν σημαντικά στην επιτυχία της Γαλλικής Προεδρίας. Καλωσορίζω θερμά και τους δυο σας.

Θα ήθελα πρώτα απ’ όλα να καλωσορίσω τον Bruno Le Maire, Υπουργό Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, ο οποίος είναι ο διάδοχος του κ. Jean-Pierre Jouyet. Ο Jean-Pierre Jouyet είναι τώρα ο πρόεδρος της γαλλικής ρυθμιστικής αρχής χρηματοπιστωτικών αγορών και έχουμε συνεργαστεί με μεγάλη επιτυχία στο παρελθόν. Θα ήθελα με αυτή την ευκαιρία να τον ευχαριστήσω ειλικρινά.

Ελπίζω ότι θα μου επιτρέψετε παρουσία των άλλων ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων – ξέρω ότι αυτό δεν είναι η συνήθης πρακτική – να ευχηθώ στον κ. Klaus Hänsch, πρώην Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από το 1994 ως το 1997 και μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από τις πρώτες άμεσες εκλογές, για τα 70ά γενέθλιά του που γιόρτασε εχτές. Θα ήθελα να του προσφέρω τις ειλικρινείς μας ευχαριστίες και την αναγνώρισή μας για όλη τη σκληρή δουλειά του για το Κοινοβούλιο και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τώρα θα ήθελα να ζητήσω από τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κ. José Manuel Durão Barroso, να μιλήσει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

  José Manuel Barroso, Πρόεδρος της Επιτροπής. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, κυρίες και κύριοι, τα αποτελέσματα του τελευταίου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου θα γραφτούν στην ιστορία της ΕΕ. Είναι σπάνιο ένα Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να πρέπει να λάβει τόσο πολλές αποφάσεις πάνω σε τόσο βασικά πολιτικά ζητήματα. Σπάνια μπόρεσε η Ευρώπη να εκφράσει την ικανοποίησή της για τόσα πολλά θετικά αποτελέσματα, ακόμη και για μια τριπλή επιτυχία. Σε μια δύσκολη, ακόμη και επείγουσα κατάσταση κρίσης, έχουμε καταφέρει να σημειώσουμε σημαντική πρόοδο για το μέλλον της Ευρώπης και των Ευρωπαίων. Αυτή είναι η Ευρώπη την οποία έχουμε όλοι στην καρδιά μας: μια Ευρώπη ικανή για το καλύτερο.

Πέραν των άλλων σημαντικών συμπερασμάτων, ιδίως όσον αφορά την πολιτική ασφάλειας και άμυνας, την Ένωση για τη Μεσόγειο και τη νέα ανατολική εταιρική σχέση, θα ήθελα να τονίσω ιδίως τρεις τομείς: τη Συνθήκη της Λισαβόνας, την οικονομική ανάκαμψη, και την ενέργεια και την κλιματική αλλαγή.

Τα 27 κράτη μέλη έχουν συνεργαστεί για να βρουν μια κοινή πορεία για να συνεχίσουν την πολιτική διαδικασία προς τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Εμείς, στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή πάντα υποστηρίζαμε αυτή τη συνθήκη, και είχαμε λόγο να πιστεύουμε ότι, διαθέτοντας το χρόνο για να ακούσουμε τις ανησυχίες των Ιρλανδών φίλων μας, μαζί θα μπορούσαμε να βρούμε τα στοιχεία για μια λύση.

Σε μια θετική ανταπόκριση στην πρωτοβουλία της Επιτροπής της 26ης Νοεμβρίου, 27 κράτη μέλη αποφάσισαν να συντονίσουν τα σχέδια οικονομικής ανάκαμψής τους για να αντιμετωπίσουν μια ασυνήθιστα σοβαρή καταιγίδα. Σήμερα, έχουμε μια συμφωνία για μια ώθηση στην οικονομία της τάξης του 1,5% του ΑΕΠ της ΕΕ, όπως συνέστησε η Επιτροπή. Αυτό το συντονισμένο σχέδιο θα αντιμετωπίσει την ύφεση, ιδίως με περισσότερη βοήθεια για τα πιο ευάλωτα μέλη της κοινωνίας. Ταυτόχρονα θα μας επιτρέψει να επενδύσουμε στις οικονομίες μας για να τις προσαρμόσουμε στις μελλοντικές προκλήσεις. Αυτό σημαίνει ότι αυτή η κρίση θα μας δώσει την ευκαιρία να αυξήσουμε τις επενδύσεις στην κοινωνική Ευρώπη και στην Ευρώπη των μεταρρυθμίσεων.

Σε συνέχεια των κοινοβουλευτικών προτάσεων τις οποίες υπέβαλε η Επιτροπή στις 23 Ιανουαρίου 2008 και με βάση μια ισχυρή συνεισφορά από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, 27 κράτη μέλη συμφώνησαν ομόφωνα να αναλάβουν τη δέσμευση να μεταμορφώσουν την Ευρώπη σε μια πράσινη οικονομία χαμηλής ενέργειας για τις μελλοντικές γενιές. Η συμφωνία για την ενεργειακή και κλιματική μας πολιτική παραμένει πιστή στο στόχο της επίτευξης του «3 επί 20%» μέχρι το 2020. Αυτή η ιστορική εξέλιξη, αν επιβεβαιωθεί σε αυτό το Σώμα αύριο, σηματοδοτεί μια νίκη για την Ευρώπη ως εταίρο, με άλλα λόγια για τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα που έχουν εργαστεί χέρι με χέρι με τα κράτη μέλη, σε πνεύμα συνεργασίας και με μια ισχυρή κοινή βούληση για επιτυχία.

Θα ήθελα, σε αυτό το σημείο, να επαναλάβω την ευγνωμοσύνη μας στη Γαλλική Προεδρία του Συμβουλίου για την επιτυχία της Ευρώπης ως εταίρου. Κύριε Πρόεδρε, η Προεδρία σας έχει δει κάποιες εξαιρετικά έντονες πολιτικές περιστάσεις, όπως μας υπενθυμίσατε μόλις τώρα: την άνευ προηγουμένου χρηματοπιστωτική κρίση και τον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Γεωργίας. Η Προεδρία σας αντιμετώπισε αυτά τα προβλήματα αποτελεσματικά, ήρεμα και, τολμώ να πω, με μαεστρία και καμάρι. Η Γαλλία επιστρέφει στην Ευρώπη, είπατε το βράδυ της εκλογής σας και δεν αμφιβάλλουμε γι’ αυτό ούτε για ένα λεπτό: θα έλεγα ακόμη και ότι δεν είχαμε ούτε ένα δευτερόλεπτο για να αμφιβάλουμε, και χαιρόμαστε γι’ αυτό.

Θα ήθελα λοιπόν να συγχαρώ ειλικρινά τον Πρόεδρο Sarkozy και όλη την ομάδα της Γαλλικής Προεδρίας: τα μέλη της κυβέρνησής του, τους διπλωμάτες και τους εμπειρογνώμονες. Έχετε κάνει εξαιρετική δουλειά.

Εξ ονόματος της Ευρώπης, σας ευχαριστώ.

(Χειροκροτήματα)

Όσον αφορά την επιτυχία της Ευρώπης ως εταίρου, θα ήθελα επίσης να πω ότι είμαι πολύ υπερήφανος για τον κεντρικό ρόλο που διαδραμάτισε η Επιτροπή, για την ικανότητά της να αναλάβει την πολιτική πρωτοβουλία που βασίστηκε σε σταθερή τεχνική προετοιμασία και για την ευστοχία των προτάσεών της. Η Επιτροπή έχει αποδείξει ότι εξακολουθεί να είναι ο απαραίτητος μοχλός για τη μετατροπή των πολιτικών ονείρων σε πραγματική δράση. Με βάση τις προτάσεις της Επιτροπής για την ενέργεια και τις κλιματικές αλλαγές, αρχίζοντας από το Hampton Court, το φθινόπωρο του 2005, μέσω της πολιτικής συμφωνίας σχετικά με τους στόχους του Μαρτίου 2007 και κάτω από τη Γερμανική Προεδρία, και τελειώνοντας με τις νομοθετικές προτάσεις τον Ιανουάριο 2008, τα κράτη μέλη μπόρεσαν να καταλήξουν σε ομόφωνη συμφωνία. Επίσης, με βάση τις προτάσεις που έγιναν από την Επιτροπή στις 29 Οκτωβρίου και τις 26 Νοεμβρίου τα κράτη μέλη κατόρθωσαν να καταλήξουν σε συμφωνία για ένα κοινό σχέδιο ανάκαμψης.

Η ισχυρή υποστήριξη γι’ αυτές τις προτάσεις μας επέτρεψε να ανοίξουμε μια νέα εποχή στην Ευρώπη, και θα ήθελα να τονίσω ότι, χωρίς τη δέσμευση της Προεδρίας για μια πιο πολιτική Ευρώπη, θα ήταν πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να επιτευχθούν αυτές οι δεσμεύσεις. Λάβετε υπόψη ότι έχω εργαστεί με εννέα προέδρους του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και μπορώ να σας πω πόσο δύσκολο είναι σήμερα να επιτευχθεί συναίνεση μεταξύ 27 κρατών μελών, τα οποία, φυσικά, μερικές φορές έχουν διαφορετικές προτεραιότητες. Γι’ αυτόν το λόγο χρειαζόμαστε αυτό το πνεύμα συνεργασίας στην Ευρώπη.

Τέλος, όσον αφορά την επιτυχία της Ευρώπης ως εταίρου, θα ήθελα επίσης να αποτίσω πραγματικό φόρο τιμής στη φανταστική δουλειά που έχει κάνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά τους τελευταίους μήνες, ιδίως όσον αφορά τη δέσμη μέτρων για την αλλαγή του κλίματος. Τίποτα δεν θα ήταν δυνατό χωρίς τη δέσμευση του Κοινοβουλίου και την άοκνη εργασία των εισηγητών σας, των προέδρων των επιτροπών και των συντονιστών των πολιτικών ομάδων. Ο τελικός συμβιβασμός που προέκυψε από τους τριμερείς διαλόγους αυτό το Σαββατοκύριακο φέρει προφανώς τη σφραγίδα αυτής της δέσμευσης, ανεξάρτητα αν πρόκειται για το σύστημα εμπορίας εκπομπών, για τον καταμερισμό της εργασίας, την ανανεώσιμη ενέργεια ή τη δέσμευση και αποθήκευση του άνθρακα, σε σχέση με τα οποία τα επιχειρήματα που προέβαλε το Κοινοβούλιο έχουν δώσει τη δυνατότητα να αυξηθεί ο όγκος ποσόστωσης που διατίθεται γι’ αυτή τη χρηματοδότηση σε 300 εκατομμύρια τόνους.

Από την αρχή το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει δείξει ότι κατανοεί το παγκόσμιο πλαίσιο: είναι ένα σχέδιο για την Ευρώπη, ναι, αλλά περιλαμβάνει επίσης μια συμβολή στις παγκόσμιες προσπάθειες και τον ακρογωνιαίο λίθο της στρατηγικής μας ενόψει των διαπραγματεύσεων της Κοπεγχάγης του χρόνου.

Γι’ αυτό ελπίζω ότι η αυριανή συνεδρίαση της ολομέλειας θα εγκρίνει, με μεγάλη πλειοψηφία, το αποτέλεσμα αυτής της εργασίας. Εσείς, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κρατάτε το τελευταίο κλειδί της τελευταίας πόρτας που θα επιτρέψει στην Ευρώπη του 21ου αιώνα να απογειωθεί. Η Ευρώπη θα είναι ο πρώτος παγκόσμιος παράγοντας που θα δεχτεί νομικά δεσμευτικούς κανόνες για να μειώσει τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου της κατά 20% έως το 2020, αναλαμβάνοντας σαφή δέσμευση να στοχεύσει στο 30% στο πλαίσιο μιας διεθνούς συμφωνίας.

Με την έγκριση αυτής της συμφωνίας με πολύ μεγάλη πλειοψηφία, το Κοινοβούλιο θα στείλει ένα πολύ ισχυρό μήνυμα στους εταίρους μας. Χρειαζόμαστε επίσης τη δέσμευση των εταίρων μας, ιδίως των ΗΠΑ, και γι’ αυτό το λόγο, όπως είπα και στο τέλος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, τώρα που εμείς οι Ευρωπαίοι αναλαμβάνουμε ηγετικό ρόλο σε αυτό το θέμα, μπορούμε να πούμε στους Αμερικανούς φίλους μας: «Ναι, μπορείτε! Εμείς μπορούμε. Ναι, εσείς μπορείτε! Αυτό είναι το μήνυμα που πρέπει να στείλουμε στις Ηνωμένες Πολιτείες, ούτως ώστε, μαζί μας, να μπορέσουν να εργαστούν για να επιτύχουν μια πραγματικά παγκόσμια συμφωνία.

President of the Commission. − Ο κόσμος γύρω μας αλλάζει, το ίδιο και η Ευρώπη. Μαζί έχουμε ήδη λάβει μια σειρά από κρίσιμες αποφάσεις, για να δώσουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση τα μέσα για να επιτύχει στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, να προστατεύσουμε τους πολίτες από την επίπτωση της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης, να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για την επιστροφή στην αειφόρο ανάπτυξη καθώς επίσης να ηγηθούμε των προσπαθειών για τη μεταρρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος και για την παγκόσμια διακυβέρνηση. Έχουμε κάνει πολύ δρόμο κατά τους τελευταίους μήνες στην αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων, αλλά – ας είμαστε ξεκάθαροι – πολλά ακόμα απομένουν να γίνουν τις επόμενες εβδομάδες και τους επόμενους μήνες.

Όσον αφορά την κλιματική αλλαγή, πρέπει τώρα να στρέψουμε την προσοχή μας στο δρόμο προς την Κοπεγχάγη. Για την παγκόσμια διακυβέρνηση, και ιδιαίτερα για τη μεταρρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, πρέπει να προετοιμάσουμε τη σύνοδο κορυφής του G20 στο Λονδίνο. Σχετικά με το σχέδιο οικονομικής ανάκαμψης, πρέπει να μεταφράσουμε την πολιτική συμφωνία σε συγκεκριμένη δράση. Σε όλους αυτούς τους τομείς, η συνέχιση της στενής συνεργασίας μεταξύ των θεσμικών οργάνων της Κοινότητας θα παραμείνει το κλειδί για την επιτυχία. Ειδικότερα, όσον αφορά την οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση, θα χρειαστούμε την υποστήριξη του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ως συν-νομοθετών και αρμόδιων για τον προϋπολογισμό αρχών. Θα έχω την ευκαιρία να συζητήσω αυτό το θέμα λεπτομερέστερα με τη Διάσκεψη των Προέδρων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αύριο το πρωί, αλλά επιτρέψτε μου τώρα να σας δώσω μια σύντομη ιδέα του τι βρίσκεται μπροστά μας.

Όσον αφορά τον κοινοτικό προϋπολογισμό, θα αυξήσουμε τις προκαταβολές από τις αρχές του 2009, ούτως ώστε τα κράτη μέλη να έχουν νωρίτερα πρόσβαση σε έως και 1,8 δισ. ευρώ. Σήμερα η Επιτροπή θα εγκρίνει πρόταση για την προσαρμογή του Ευρωπαϊκού Ταμείου Προσαρμογής στην Παγκοσμιοποίηση στην τρέχουσα κατάσταση και για τη διευκόλυνση της πρόσβασης. Όσον αφορά τη χρήση των μη δαπανηθέντων χρημάτων από τον κοινοτικό προϋπολογισμό, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έδωσε στην Επιτροπή το πράσινο φως για να προτείνει μια ανακατανομή για τη διευρωπαϊκή διασύνδεση ενέργειας και τα ευρυζωνικά έργα υποδομής και για την προώθηση της ενεργειακής απόδοσης. Οραματιζόμαστε ένα ποσό 5 δις ευρώ για το 2009 και το 2010. Ένα σημαντικό ποσό θα επιφυλαχθεί για τα έργα επίδειξης στην δέσμευση και αποθήκευση άνθρακα, το οποίο θα συμπληρώσει τη χρηματοδότηση στο πλαίσιο του συστήματος εμπορίας εκπομπών.

Βασίζομαι στη στήριξη του Κοινοβουλίου για να πείσει όλους όσους εξακολουθούν να αντιστέκονται στη χρήση αυτών των μη δαπανηθέντων κεφαλαίων. Πιστεύω ότι η Γαλλική Προεδρία θα μετατρέψει τα σαφή πολιτικά συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου σε πραγματικότητα. Ας είμαστε σαφείς σχετικά με αυτό. Είναι σημαντικό ότι η φιλοδοξία που επιδείχθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τώρα είναι αποδεκτή σε όλα τα επίπεδα της διαδικασίας λήψης αποφάσεων.

Για να επιταχύνει τις επενδύσεις από τα κράτη μέλη, η Επιτροπή θα προτείνει επίσης αυτή την εβδομάδα μια προσωρινή απαλλαγή δύο ετών πέρα από το ελάχιστο όριο για τις κρατικές ενισχύσεις, μέχρι 500.000 ευρώ. Θα ήθελα επίσης να αναφέρω τη χρήση για το 2009 και το 2010 επιταχυμένων διαδικασιών στις οδηγίες για τις δημόσιες προμήθειες, λαμβάνοντας υπόψη τις τρέχουσες έκτακτες περιστάσεις. Αλλά επιτρέψτε μου να είμαι σαφής. Ενώ η τρέχουσα κρίση ζητά την επιτάχυνση των διαδικασιών, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χρησιμεύσει ως πρόσχημα για την αναστολή των κανόνων για τον ανταγωνισμό ή τις κρατικές ενισχύσεις, οι οποίοι αποτελούν τη σπονδυλική στήλη της ενιαίας αγοράς μας. Πρέπει να διατηρήσουμε την ακεραιότητα της εσωτερικής αγοράς μας. Αυτή είναι ένα από τα σημαντικότερα ευρωπαϊκά επιτεύγματα – όπως είναι, παρεμπιπτόντως, και το ευρώ. Γι’ αυτόν το λόγο πρέπει να διατηρήσουμε το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης και τους κανόνες της εσωτερικής αγοράς, αν θέλουμε να έχουμε μια ευρωπαϊκή απάντηση που να είναι πραγματικά ευρωπαϊκή.

Η Επιτροπή θα διασφαλίσει επίσης ότι τα κράτη μέλη τηρούν τη δέσμευσή τους να συνεχίσουν τις εθνικές προσπάθειές τους με συντονισμένο τρόπο. Θα το πράξουμε μέσω των καλά δοκιμασμένων μέσων μας – της Στρατηγικής της Λισαβόνας για την Ανάπτυξη και την Απασχόληση, καθώς και του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης.

Ζούμε σε εξαιρετικές εποχές που απαιτούν εξαιρετικά μέτρα. Η Γαλλική Προεδρία έχει διαδραματίσει κρίσιμο ρόλο στη βραχυπρόθεσμη διαχείριση κρίσεων, καθώς και στην επαναφορά της Ευρώπης στο δρόμο προς τη μακροπρόθεσμη ανάκαμψη και την επιστροφή στη βιώσιμη ανάπτυξη, αλλά πολλά απομένουν να γίνουν κατά τους προσεχείς μήνες. Ευελπιστώ ότι, διατηρώντας μια Ευρώπη συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, θα επιτύχουμε, προς όφελος όλων των Ευρωπαίων.

  Πρόεδρος. – Κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε για την ομιλία σας και, ειδικότερα, για τη δέσμευσή σας.

  Joseph Daul, εξ ονόματος της ομάδας PPE-DE. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, κύριε Πρόεδρε της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα, πρώτα απ’ όλα, να αποτίσω φόρο τιμής στις αξιόλογες προσπάθειες που κατέβαλε η Προεδρία του Συμβουλίου κατά τους τελευταίους έξι μήνες.

Κύριε Sarkozy, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, έχετε καταφέρει να δημιουργήσετε μια πραγματική πολιτική Ευρώπη: μια Ευρώπη η οποία τα έβαλε με τη Ρωσία, έδωσε τη δυνατότητα για τη συνάντηση του G20, είναι τώρα ένας σεβαστός παράγοντας στις μεταρρυθμίσεις της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής αρχιτεκτονικής και έχει καθιερώσει για τον εαυτό της μια ρεαλιστική και φιλόδοξη πολιτική για τη μετανάστευση. Μια Ευρώπη, τέλος, που έχει συμφωνήσει στα μέσα για την παροχή μιας συντονισμένης απάντησης στην οικονομική κρίση και έχει αναλάβει ηγετικό ρόλο στις διεθνείς διαπραγματεύσεις σχετικά με την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

Κύριε Πρόεδρε, στα αποτελέσματα της Προεδρίας σας, είσαστε η ίδια η απεικόνιση της ιδέας της πολιτικής δράσης την οποία πάντα ασπάζεται η κεντροδεξιά. Αυτό που θέλουν οι συμπολίτες μας είναι συγκεκριμένες δράσεις καθώς και ρεαλιστικές και ορθολογικές λύσεις που αναλαμβάνονται από ηγέτες που ξέρουν πώς να κρατούν την ψυχραιμία τους. Αυτό είναι που κατάφεραν να κάνουν μαζί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, υπό την αιγίδα της Γαλλικής Προεδρίας.

Εν όψει της χρηματοπιστωτικής κρίσης, η πολιτική της εξασφάλισης των τραπεζικών καταθέσεων, της αναδιάρθρωσης κεφαλαίων των ιδρυμάτων που είναι σε κίνδυνο και της ένεσης μετρητών για να δοθεί ώθηση στις πιστώσεις, όλα με συντονισμένο τρόπο, μας επέτρεψε να αποφύγουμε αλυσιδωτές αντιδράσεις και την απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας στην Ευρώπη.

Οι τελευταίοι μήνες έδειξαν ότι μόνο μια ενωμένη, ισχυρή Ευρώπη μπορεί να ανταποκριθεί σε μια πρόκληση όπως η οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση, και έχουν επίσης δείξει ότι μόνο το κοινωνικό μας πρότυπο, η κοινωνική οικονομία της αγοράς, μπορεί να βρει την κατάλληλη ισορροπία μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων που να επιτρέπει σε όλους να επωφεληθούν από τους καρπούς των κόπων τους και να επιτύχουν τις φιλοδοξίες τους χωρίς άσκοπες επιβαρύνσεις ή εμπόδια, και να εξασφαλίσει πραγματική αλληλεγγύη. Αυτό το κοινωνικό μοντέλο είναι εκείνο που θέλουμε να συνεχίσουμε να οικοδομούμε εμείς οι κεντροδεξιοί.

Κύριε Barroso, κ. Sarkozy, κυρίες και κύριοι, χαιρετίζω το αποτέλεσμα που επιτεύχθηκε κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου σχετικά με τη δέσμη μέτρων για την αλλαγή του κλίματος και την ενέργεια. Είναι ένα αποτέλεσμα που τοποθετεί την Ευρώπη στην πρωτοπορία σε αυτό τον τομέα και δείχνει ότι, ακόμη και σε ένα τόσο περίπλοκο ζήτημα, μπορούμε να καταλήξουμε σε συμφωνία με ομοφωνία, μεταξύ των 27, σε χρόνο ρεκόρ.

Η δέσμη μέτρων που εγκρίθηκε στο Συμβούλιο την Παρασκευή, και στον τριμερή διάλογο το Σάββατο, συμφιλιώνει τον επείγοντα χαρακτήρα του προβλήματος της κλιματικής αλλαγής με την ανάγκη να υποστηριχθούν τα οικονομικά και κοινωνικά μας συμφέροντα.

Πλησιάζουμε στο τέλος μιας μακράς πορείας διαπραγματεύσεων, και θα ήθελα να συγχαρώ όλους όσοι συμμετείχαν, ιδίως τους συναδέλφους μου από την πολιτική μου ομάδα. Δεν είναι ζήτημα νίκης ή ήττας: έχουμε μια συμφωνία μεταξύ των τριών θεσμικών οργάνων, και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δείξει ότι είναι σε θέση να αναλάβει ηγετικό ρόλο στον αγώνα κατά της κλιματικής αλλαγής. Τώρα πρέπει να επωφεληθεί από αυτό, εντείνοντας τις ερευνητικές προσπάθειές της και προωθώντας την καινοτομία και τις νέες τεχνολογίες.

Πρέπει επίσης να ασκήσουμε πιέσεις στους εμπορικούς εταίρους μας, συμπεριλαμβανομένων των αναδυόμενων εθνών, οι οποίοι είναι ορισμένοι από τους μεγαλύτερους ρυπαντές, να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Περιμένουμε ιδίως τη νέα κυβέρνηση Obama να αναλάβει απτή δράση σε αυτό τον τομέα.

Σε μια τόσο ταραγμένη εποχή, δεν μπορεί κανείς παρά να δει ότι η Ευρώπη χρειάζεται περισσότερη πολιτική σταθερότητα και αποτελεσματικότητα στις αποφάσεις της. Είναι αλήθεια ότι έχουμε προχωρήσει τους τελευταίους μήνες, παρά την ανάγκη για ομοφωνία, αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να υποδηλώνει ότι θα είναι εύκολο να επαναλάβουμε αυτή την επιτυχία.

Η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) κάνει έκκληση σε κάθε χώρα, σε κάθε πολίτη που καλείται να γνωμοδοτήσει, να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να αποφασίσουν σχετικά με την επικύρωση της Συνθήκης της Λισαβόνας με πλήρη γνώση των πραγμάτων. Θα τους ζητήσουμε να κάνουν διάκριση μεταξύ των εύκολων συνθημάτων και της πραγματικότητας, μεταξύ του λαϊκισμού και της ευθύνης.

Τι θέλουν οι άνθρωποι; Θέλουν ένα σχέδιο κλιματικής αλλαγής για το οποίο μπορούν να είναι υπερήφανοι, ένα κοινωνικό πρότυπο το οποίο μπορούν να μεταφέρουν στα παιδιά τους, ή θέλουν δημαγωγικές προτάσεις, οι οποίες δεν κάνουν τίποτα, παρά τους κάνουν να χάνουν το χρόνο τους; Η ερώτηση είναι αυταπάντητη. Η απάντηση «ναι» στη Συνθήκη της Λισαβόνας θα προσφέρει τα μέσα για να ανταποκριθούμε στις φιλοδοξίες μας. Θα τελειώσω, για μία ακόμη φορά, ευχαριστώντας τη Γαλλική Προεδρία για τις πολιτικές της προσπάθειες και ελπίζω ότι η επόμενη Προεδρία θα δείξει την ίδια δέσμευση. Αυτή είναι η ευχή μου για το 2009.

(Χειροκροτήματα)

  Martin Schulz, εξ ονόματος της ομάδας PSE. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, τελειώσατε την ομιλία σας, κ. Sarkozy, λέγοντας ότι προσπαθήσατε να κάνετε την Ευρώπη να κινηθεί, αλλά η Ευρώπη σας άλλαξε. Δεν είσαστε ο μόνος.

Η Γαλλική Προεδρία έχει αλλάξει κι άλλους, όπως ο Daniel Cohn-Bendit. Όταν φύγαμε από το Μέγαρο των Ηλυσίων την περασμένη εβδομάδα, μετά τη συνάντησή μας εκεί, μας δώσατε συνοδεία της αστυνομίας με φώτα που αναβοσβήνουν, και ήμουν σε ένα αυτοκίνητο με τον κ. Cohn-Bendit πίσω από την αστυνομία. Του είπα: «Κοιτάξτε πόσο έχουν αλλάξει οι καιροί! Το 1968 η αστυνομία έτρεχε πίσω από εσάς και τώρα εσείς τρέχετε στο Παρίσι πίσω από την αστυνομία».

(Χειροκροτήματα)

Οι καιροί έχουν αλλάξει και η Γαλλική Προεδρία έχει επίσης αλλάξει πολλά πράγματα.

Κύριε Πρόεδρε, την περασμένη εβδομάδα το γερμανικό εβδομαδιαίο περιοδικό Der Spiegel δημοσίευσε ένα πορτρέτο σας που τιτλοφορείται «Ο παμπρόεδρος». Είναι αλήθεια ότι είσαστε κατά κάποιο τρόπο πανταχού παρών: τη μία ημέρα είσαστε στο Παρίσι, την επόμενη στις Βρυξέλλες, σήμερα στο Στρασβούργο, αύριο στο Λονδίνο, ακόμη και αν η κ. Merkel δεν είχε προσκληθεί. Δεν είναι δική μου αρμοδιότητα να εκτιμήσω τις δράσεις σας στο Παρίσι, διότι δεν είναι δική μου αρμοδιότητα να συζητώ τις κοινωνικές ανισότητες ή την πολιτική για τα μέσα: είναι αρμοδιότητα των ομολόγων μου στο Παρίσι να το συζητούν.

Είναι αντιθέτως αρμοδιότητά μου να συζητώ, να μιλώ και να αξιολογώ την Προεδρία σας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και η αξιολόγηση δεν είναι καθόλου κακή.

on behalf of the PSE Group. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, πιστεύω ότι η Γαλλική Προεδρία παρήγαγε θετικά αποτελέσματα. Η δέσμη μέτρων για την αλλαγή του κλίματος και την ενέργεια είναι μια σημαντική επιτυχία. Είμαι ευγνώμων που έχετε αποτίσει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το φόρο τιμής που του αξίζει, διότι χωρίς το Κοινοβούλιο η δέσμη μέτρων δεν θα ήταν επιτυχής. Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τους εισηγητές μας. Σε αντίθεση με την Επιτροπή, με τους 22.000 υπαλλήλους της και τα μεγάλα κυβερνητικά όργανα που έχετε στη διάθεσή σας, οι εισηγητές μας έχουν μόνο τρεις, τέσσερις ή πέντε υπαλλήλους. Η ποιότητα της εργασίας που παράγουν είναι πρώτης κατηγορίας, διότι προέρχεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Είναι καλό ότι το έχετε αναγνωρίσει.

(Χειροκροτήματα)

Ας πάρουμε το παράδειγμα της οδηγίας για τη σήμανση των αυτοκινήτων για το CO2. Περιέχει πολλή δουλειά από τον κ. Sacconi και μόνο μια υποψία του κ. Sarkozy, αλλά γενικά είναι μια μεγάλη επιτυχία. Είναι μια επιτυχία για την ομάδα μου, διότι η Σοσιαλιστική Ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατέβαλε μια μεγάλη προσπάθεια για να εξασφαλίσει ότι υπάρχει ισορροπία μεταξύ των οικονομικών αναγκών που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε και των περιβαλλοντικών υποχρεώσεων τις οποίες πρέπει όλοι να αντιμετωπίσουμε. Πιστεύω ότι η κριτική την οποία έχουμε ακούσει κυρίως από τις περιοχές που έχετε περιγράψει δείχνει ότι βρισκόμαστε στο σωστό δρόμο. Γι’ αυτό το λόγο η ομάδα μας θα ψηφίσει ομόφωνα υπέρ αυτής της δέσμης. Ελπίζω, αγαπητέ Joseph, η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών να κάνει το ίδιο! Ή θα έπρεπε να ανησυχούμε ότι θα υποβληθεί τροπολογία για την αναβολή του συστήματος εμπορίας εκπομπών; Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ημερών, κατανοούμε λίγο καλύτερα τι σημαίνει PPE-DE. Το PPE είναι εύκολο να μεταφραστεί, αλλά το DE μας φαίνεται ότι σημαίνει ευρωπαϊκή σύγχυση. Πρέπει να αποφασίσετε τι θέλετε να κάνετε. Θέλετε να επαινέσετε τον κ. Sarkozy, αλλά όχι να τον υποστηρίξετε, ή θέλετε να εγκρίνετε αυτή τη δέσμη μέτρων μαζί μ’ εμάς; Αναμένουμε με ενδιαφέρον την ψήφο της ομάδας PPE-DE.

Θα ήθελα να προσθέσω ότι η συμφωνία σε πρώτη ανάγνωση είναι εξαίρεση. Ως Κοινοβούλιο δεν θα επιτρέψουμε να μας πει το επόμενο Συμβούλιο: «Το κάνατε για τη δέσμη μέτρων για την αλλαγή του κλίματος και την ενέργεια». Αν έχετε καταστήσει σαφές ότι η πρώτη ανάγνωση ήταν ένα μέσο άσκησης πίεσης σε επίμονους αρχηγούς κρατών ή κυβερνήσεων για να τους εκλογικεύσουμε, τότε αυτό είναι καλό σε αυτή την περίπτωση. όμως δεν πρέπει να αποτελέσει προηγούμενο σε όλες τις άλλες περιπτώσεις.

Έχετε ενεργήσει σωστά στη χρηματοπιστωτική κρίση. Επιτρέψτε μου όμως να σας υπενθυμίσω αυτό που είπαμε εδώ ο συνάδελφός μου Poul Nyrup Rasmussen κι εγώ κατά τη διάρκεια της συζήτησης, τον Ιούλιο στην αρχή της Προεδρίας σας. Είπαμε ότι οι κοινωνικές ανισότητες στην Ευρώπη που προέρχονται από την άνιση κατανομή των κερδών και την άνιση κατανομή του πλούτου στην Ευρώπη είναι μια ωρολογιακή βόμβα. Η απάντηση της Γαλλικής Προεδρίας ήταν: «Αυτό δεν είναι η πρώτη μας προτεραιότητα». Κατά τη διάρκεια έξι των τελευταίων μηνών έχει καταστεί σαφές σ’ εσάς ότι αυτό είναι υψηλή προτεραιότητα. Έχετε ενεργήσει σωστά, αλλά αν είχατε ενεργήσει νωρίτερα, θα ήταν δυνατόν να αποφευχθούν πολλά από τα πράγματα τα οποία πρέπει τώρα να επιλυθούν. Μπράβο, αλλά ίσως λίγο αργά.

Δεν έχουμε τη Συνθήκη της Λισαβόνας και τώρα έχουμε ακούσει την απόφαση του Συμβουλίου. Πρέπει να το πάρουμε απόφαση και πρέπει να το αποδεχτούμε. Όμως όλες οι αποφάσεις που έχετε λάβει σχετικά με την Επιτροπή, τις έδρες στο Κοινοβούλιο και τις παραχωρήσεις προς το λαό της Ιρλανδίας δεν θα χρησιμεύσουν σε τίποτα παρά μόνο αν ένας πρωθυπουργός ή μια κυβέρνηση της Ιρλανδίας πιάσει τον ταύρο από τα κέρατα και πει στους πολίτες της Ιρλανδίας: «Κοιτάξτε τι έγινε! Κοιτάξτε την αλληλεγγύη των Ευρωπαίων, των ευρωπαϊκών κρατών προς την Ιρλανδία και φανταστείτε τι θα είχε συμβεί αν η Ιρλανδία αντιμετώπιζε τη χρηματοπιστωτική κρίση μόνη της!» Αν ο πρωθυπουργός της Ιρλανδίας δεν πει στο λαό του: «Τώρα πρέπει να συνεργαστείτε σε πνεύμα αλληλεγγύης με τους Ευρωπαίους προς το συμφέρον σας!», τότε πάλι δεν θα γίνει τίποτα. Μπορούμε να παραδώσουμε ολόκληρο το ευρωπαϊκό σχέδιο σε αυτούς τους ανθρώπους, στον κ. Ganley και τις μηχανορραφίες του. Χρειαζόμαστε μια τολμηρή ιρλανδική κυβέρνηση που δεν διαπραγματεύεται ένα σύνολο πρόχειρων συμβιβασμών, αλλά λέει: «Θέλουμε την Ευρώπη και θέλουμε αυτή τη συνθήκη!».

(Χειροκροτήματα)

Η Γαλλική Προεδρία ήταν επιτυχής. Θα ήθελα να σας συγχαρώ ιδιαίτερα για το γεγονός ότι έχετε εκδηλωθεί ως φιλοευρωπαϊστής, λέγοντας: «Υποστηρίζω αυτό το ευρωπαϊκό σχέδιο». Στο παρελθόν είχα μερικές φορές τις αμφιβολίες μου. Είμαι εξοικειωμένος με πολλές από τις ομιλίες σας. Ως Πρόεδρος έχετε δείξει ότι έχετε τηρήσει αυτό που είπατε στην αρχή. Αν η επόμενη Προεδρία κάνει το ίδιο, θα είμαι ευτυχισμένος. Σας ευχαριστώ πολύ! Έχετε κάνει πολλά καλά πράγματα και μερικά πράγματα που δεν είναι και τόσο καλά, αλλά θα τα ξεχάσουμε σήμερα. Συνολικά πιστεύω ότι η Γαλλική Προεδρία έχει πάει την Ευρώπη προς τα εμπρός και γι’ αυτό πρόκειται. Δεν ήταν μόνο για τη Γαλλία, αλλά για την Ευρώπη στο σύνολό της και το συνολικό αποτέλεσμα είναι καλό. Σας ευχαριστώ πολύ!

(Ζωηρά χειροκροτήματα)

  Graham Watson, εξ ονόματος της ομάδας ALDE. – Κύριε Πρόεδρε, τα προσόντα αυτής της Γαλλικής Προεδρίας ήταν σχεδόν σαν παραμύθι: ένας τολμηρός πρίγκιπας που καβαλάει το μυθικό λευκό άλογο της στρατιωτικής αποτροπής της ΕΕ για να σώσει τη Λαίδη της Γεωργίας, η Σταχτοπούτα από το Λονδίνο που γίνεται δεκτή τελικά στο χορό και μια καλή πριγκίπισσα στο Βερολίνο που μαθαίνει, σε απάντηση σε ένα σημείωμα από την Καγκελαρία στο Μέγαρο των Ηλυσίων, ότι, αν θέλει να είναι με το γοητευτικό πρίγκιπα, πρέπει να είναι έτοιμη να φιλήσει ένα βάτραχο.

(Γέλια)

Κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, φαντάζομαι δεν θα είχατε επιλέξει τις προκλήσεις με τις οποίες ήρθε αντιμέτωπη η Προεδρία σας, αλλά τις έχετε αντιμετωπιστεί με ενέργεια, ενθουσιασμό και δημιουργικότητα, και έχετε δείξει τη δύναμη της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης. Σας συγχαίρουμε για την επιτυχία του Συμβουλίου της περασμένης εβδομάδας. Το χρονοδιάγραμμά σας για την οικονομική ανάκαμψη θα βοηθήσει στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στις αγορές. Η απόκρουση του προστατευτισμού σας είναι αξιοθαύμαστη. Οι παραχωρήσεις σας σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις και τις δημόσιες συμβάσεις είναι λογικές, παράλληλα με τη δέσμευσή σας να τις συνοδεύσετε με τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που προβλέπονται στη Στρατηγική της Λισαβόνας.

Τα συμπεράσματα της συνόδου κορυφής επιτρέπουν περιθώρια για τη μείωση του ΦΠΑ. Οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες κάνουν έκκληση στο Ecofin να μειώσει τώρα τον ΦΠΑ στον εξοπλισμό εξοικονόμησης ενέργειας και ανανεώσιμης ενέργειας, για να βοηθήσει τη βιομηχανία και το περιβάλλον. Χαιρετίζουμε επίσης την ανανεωμένη δέσμευση για διατηρήσιμα δημόσια οικονομικά και τη γρήγορη επιστροφή σε μεσοπρόθεσμους δημοσιονομικούς στόχους. Η απάντησή μας στην ύφεση πρέπει να βασίζεται στην αλληλεγγύη και στα υγιή οικονομικά.

Φαίνεται ότι έχετε βρει μια πρακτική απάντηση στις ανησυχίες της Ιρλανδίας για τη νέα Συνθήκη. Μπορεί να μην είναι κομψή, αλλά είναι αντάξια του Ερρίκου του Δ’ της Γαλλίας: Si Paris valait une messe, Dublin vaut un commissaire. Στην πολιτική ασφάλειας και άμυνας, έχει σημειωθεί πραγματική πρόοδος: η δημιουργία μίας ενιαίας δομής σχεδιασμού για τις αποστολές ΕΠΑΑ, μια δομημένη μορφή συνεργασίας με το ΝΑΤΟ, καθώς και μια δήλωση των σκοπών και των στόχων μας στον αγώνα για την ασφάλεια.

Όμως η κλιματική αλλαγή είναι εκείνη για την οποία μπορεί να κριθείτε πιο αυστηρά. Ένας καταιγισμός παραχωρήσεων προς τις εταιρείες έχει γραφτεί στα συμπεράσματα του Συμβουλίου. Νέα κράτη μέλη θα εξαγοράζονται από ένα ταμείο λαδώματος αλληλεγγύης. Άδειες εκπομπών «ανώτατου ορίου και εμπορίας» θα χαρίζονται ενώ θα έπρεπε να δημοπρατούνται, ενώ βασικοί παράγοντες όπως εταιρείες ηλεκτρισμού θα λαμβάνουν παρεκκλίσεις που ισοδυναμούν με σούπερ επιδοτήσεις. Όλα αυτά πιέζουν προς τα κάτω το κόστος του άνθρακα, περικόπτουν τα μετρητά που έχουν συγκεντρωθεί και καθιστούν δυσκολότερη την επίτευξη των στόχων για τις εκπομπές . Επιπλέον, το σύστημα εμπορίας εκπομπών δεν θα τεθεί καν σε ισχύ μέχρι το 2013.

Παρόλα αυτά, η ομάδα μου αναγνωρίζει το επίτευγμά σας στη σύναψη της εν λόγω συμφωνίας. Χαιρετίζουμε τις συμφωνίες για την εξοικονόμηση ενέργειας, για τη δέσμευση των μισών εσόδων από τις εκπομπές για την περαιτέρω μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και για τη δέσμευση και αποθήκευση του άνθρακα. Θα την υποστηρίξουμε στην αυριανή ψηφοφορία.

Κάποιος μπορεί πάντα να επιθυμεί περισσότερα από οποιαδήποτε προεδρία. Σχετικά με τη μεταρρύθμιση της ΚΓΠ, έχουμε δει κίνηση. Θέλουμε να δούμε άνοιγμα. Σχετικά με τη μετανάστευση, η μπλε κάρτα έρχεται τυλιγμένη σε γραφειοκρατία και, για το εμπόριο, η ακύρωση των συνομιλιών της Ντόχα αυτή την εβδομάδα αφήνει λίγες ελπίδες για πρόοδο. Αλλά αυτή η Προεδρία ήταν επιτυχής για την Ευρώπη, και εσείς, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, αξίζετε την αναγνώριση.

Ύστερα από αυτούς τους έξι μήνες ίσως αξίζετε επίσης ένα διάλειμμα. Δεν χρειάζεται να κάνετε τα πάντα. Αφήστε τους υπουργούς οικονομικών στο Jean-Claude Juncker. Αφήστε το ευρώ στο Jean-Claude Trichet. Τελειώστε μια παραμυθένια προεδρία με ένα παραμυθένιο τέλος. Ακολουθήστε τη συμβουλή του αγαπημένου σας τραγουδιστή: C’est le temps du départ, retournez à d’autres étoiles et laissez-nous la fin de l’histoire.

(Χειροκροτήματα)

  Daniel Cohn-Bendit, εξ ονόματος της ομάδας Verts/ALE. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κ. Sarkozy, κ. Barroso, ναι, εκτιμούμε την προληπτική προσέγγιση σας και ναι, έχετε προσπαθήσει να κάνετε την Ευρώπη να προχωρήσει μπροστά. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι εδώ είχαμε πολλούς Nicolas και από την πλευρά μου ήμουν υπέρ του Nicolas του Πρώτου, ο οποίος μας δήλωσε τον Ιούλιο του 2008, μπροστά σε ένα κατάπληκτο το Σώμα, ότι «η ομοφωνία σκοτώνει τη δημοκρατία». Αυτά έλεγε ο Nicolas ο Πρώτος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον Ιούλιο του 2008. Ο Nicolas ο Πρώτος είχε δίκιο. Ο Nicolas ο Τρίτος είχε άδικο.

Αυτό είναι το πρόβλημά μου με τη Γαλλική Προεδρία. Είναι μια ανεμοδούρα η οποία τη μια στιγμή λέει κάτι αληθές και το επόμενο λεπτό λέει κάτι ψευδές, και κοιτάζοντας πίσω σε αυτό τώρα, θα πάρω όλα όσα είναι αλήθεια και θα αφήσω όλα όσα δεν λειτούργησαν να περιστρέφονται στην ανεμοδούρα, διότι υπάρχει μια διαφορά μεταξύ μας.

Υποβαθμίζετε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε Viagra για τις κυβερνήσεις, αλλά δεν είμαστε εδώ για να μας χρησιμοποιούν για να κάνουμε τους άλλους να κάνουν αυτό που δεν θέλουν να κάνουν. Κανείς εδώ δεν έχει πει ότι θέλουμε να δημιουργήσουμε μια Ευρώπη εναντίον των εθνών. Κανείς δεν το έχει πει αυτό. Τα θεσμικά όργανα της Κοινότητας είναι, πολύ σωστά, μια Ευρώπη των Εθνών και των λαών, κι εμείς εδώ εκπροσωπούμε τους λαούς. Θέλετε να επικυρωθεί η Συνθήκη της Λισαβόνας, και οι δυνατότητες για ομοφωνία είναι ακριβώς αυτό που μειώνει η Συνθήκη της Λισαβόνας , και γιατί; Διότι η ομοφωνία σκοτώνει τη δημοκρατία και, αν συνεχίσουμε έτσι, θα σκοτώσουμε την ικανότητά μας να παράγουμε ευρωπαϊκή πολιτική.

Έχετε προφανώς δίκιο όταν λέτε ότι οι πρόεδροι πρέπει να αποκτούν εμπειρία, αλλά η κ. Merkel, η καγκελάριος του κλίματος, ήταν Προεδρεύουσα του Συμβουλίου εδώ, και όταν ξαναέγινε μόνο Καγκελάριος της Γερμανίας, έπεσε στα νύχια της γερμανικής βιομηχανίας και ξέχασε το ευρωπαϊκό συμφέρον. Αυτό είναι το πράγμα που αντιμετωπίσατε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, και θα έπρεπε να καταλήξετε σε συμβιβασμό μεταξύ των διαφόρων εθνικών εγωισμών: ένας συμβιβασμός τον οποίο πρόκειται να κρίνουμε και πρόκειται να τον κρίνουμε με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Θα υπερψηφίσουμε αυτό που είναι καλό και θα καταψηφίσουμε αυτό που είναι κακό και δεν θα ενδώσουμε στον εκβιασμό.

Αυτό είναι σωστό: νομίζω ότι η πρώτη ανάγνωση είναι εκβιασμός, διότι δημοκρατική διαδικασία ενός κοινοβουλίου είναι να πάρει μια πρόταση, να την αντικρούσει και να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Γι’ αυτόν το λόγο, ακόμη και για τη δέσμη μέτρων για την κλιματική αλλαγή, εγώ από την πλευρά μου έχω κάποιες αμφιβολίες σχετικά με ρυθμίσεις που έγιναν σε πρώτη ανάγνωση.

Μετά από αυτό, ξέρω ότι σας αρέσει το γαλλικό τραγούδι, αλλά, πραγματικά, το ντουέτο της Françoise Hardy «la main dans la main, et les yeux dans les yeux, ils s'en vont amoureux sans peur du lendemain», κ. Sarkozy και κ. Barroso δεν ξεγελάει κανέναν. Σίγουρα δεν ξεγελάει εμάς, διότι αυτό που έχετε κάνει είναι να υποβαθμίσετε την Επιτροπή σε γραμματεία του Συμβουλίου. Σε αυτό ήταν καλή η Επιτροπή του κ. Barroso, και αυτό είναι όλο. Τίποτα άλλο!

Ναι, κύριοι, σύντομα έχουμε εκλογές και θα μιλήσουμε γι’ αυτά τα θέματα, για το πώς εσείς, και στις δύο πλευρές, υποκλίνεστε μπροστά στις κυβερνήσεις σας. Δεν είναι δουλειά μας, εδώ στο Κοινοβούλιο, να υποκλινόμαστε στα εθνικά μας κόμματα: η δουλειά μας είναι να υπερασπιζόμαστε τα ευρωπαϊκά συμφέροντα, τα κοινοτικά συμφέροντα, όχι τα εθνικά συμφέροντα. Αυτό ήθελα να πω, τόσο προς τα αριστερά όσο και προς τα δεξιά.

Σχετικά με τη δέσμη μέτρων για την κλιματική αλλαγή, ήμασταν ισχυροί και πήραμε το προβάδισμα, και είναι αλήθεια ότι, ακόμη και αν δεν ήταν αρκετό, όπως μας είπαν τότε, το «3x20» ήταν σωστό. Όμως περάσαμε από το «3x20» στη νομιμότητα της οικονομίας «4x4». Εκεί καταλήξαμε μετά τη δέσμη μέτρων για την κλιματική αλλαγή, και γιατί συνέβη αυτό; Θα σας πω γιατί: διότι, στο σχέδιο ανάκαμψης, όπως το έχετε σχεδιάσει – και δεν είναι δικό σας λάθος, δεν το λέω αυτό – είναι διότι υπάρχουν κάποια πράγματα τα οποία ούτε εσείς δεν μπορείτε να κάνετε, κ. Sarkozy, και δεν μπορείτε ούτε να τα διαχειριστείτε!

Για παράδειγμα, μπροστά στο γερμανικό οικονομικό εθνικισμό, δειλιάσατε. Μας λέτε, ο κ. Barroso, κι εσείς: «1,5% του ΑΕΠ», αλλά στο τέλος όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι το σχέδιο του κ. Obama ανέρχεται σε 3% έως 4% του ΑΕΠ για την περιβαλλοντική και οικονομική ανάκαμψη, κι εμείς δεν θα το καταφέρουμε. Ξέρετε τι θα σας πει ο κ. Obama; Θα πει «Όχι, δεν μπορείτε, δεν είστε ικανοί, δεν είναι αρκετό», όπως και ο κ. Krugman είπε στον κ. Steinbrück, και ο κ. Krugman έχει κερδίσει το βραβείο Νόμπελ οικονομίας. Αν το έλεγα εγώ αυτό, θα λέγατε ότι εγώ δεν ξέρω τι λέω, αλλά το είπε ο κ. Krugman.

Κάτι ακόμα για να τελειώσω: όπως είπα, το σχέδιο ανάκαμψης του περιβάλλοντος είναι ανεπαρκές, διότι δεν έχει αρκετά πράγματα. Δεν είναι μόνο δικό σας λάθος και δεν είναι ευρωπαϊκό σχέδιο.

Όμως τώρα θα ήθελα να πω αυτό. Την περασμένη εβδομάδα, ο εξέχων αντιφρονών Liu Xiaobo συνελήφθη στο Πεκίνο. Έχουμε δει την πολιτική σας σχετικά με την Κίνα: μας έχετε πει σε αυτό το Σώμα ότι πρέπει να αποφεύγουμε να ταπεινώνουμε τους Κινέζους. Δεν έχετε ταπεινώσει τους Κινέζους. Οι Κινέζοι σας έχουν ταπεινώσει. Οι Κινέζοι πάτησαν επάνω σας. Στη συνέχεια, μας είπατε «καλά, κανείς δεν μπορεί να με εμποδίσει να δω το Δαλάι Λάμα στα κρυφά στο Γκντανσκ». Αυτό δεν είναι σωστό! Από την πλευρά μου, είμαι υπερήφανος που αυτό το Κοινοβούλιο απένειμε το Βραβείο Ζαχάρωφ σε έναν αντιφρονούντα, το Hu Jia, και είμαι υπερήφανος που δεν υποχωρήσαμε σε αυτό που ήθελε να κάνε η Προεδρία, δηλαδή να γονατίσουμε μπροστά στους Κινέζους που φυλακίζουν και βασανίζουν ανθρώπους σε καθημερινή βάση και η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν λέει τίποτα, όπως ακριβώς δεν είπε τίποτα όταν ο κ. Putin συνέλαβε ένα πλήθος διαδηλωτών που δεν ζητούσαν παρά κοινωνική ισότητα. Αυτή είναι η πολιτική: Όταν οι VIP είναι μαζί μας γονατίζουμε, και γι’ αυτό το λόγο απορρίπτουμε αυτή την πολιτική όταν εκφράζεται με αυτό τον τρόπο.

(Χειροκροτήματα)

  Cristiana Muscardini, εξ ονόματος της ομάδας UEN. – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα επίσης να σας ευχαριστήσω. Επειδή είμαι μέλος μιας ομάδας που ονομάζεται Ένωση για την Ευρώπη των Εθνών, είναι φυσικό να χαιρετίζω ιδιαίτερα όσα είπατε.

Η Προεδρία σας έχει δείξει ότι το σχέδιο για μια ευρωπαϊκή πολιτική και μια πολιτική Ευρώπη, μπορεί να υπάρχει. Το μόνο που χρειάζεται είναι να έχουμε το θάρρος που επιδείχτηκε στη σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας και Γεωργίας, καθώς και την ικανότητα να διαχειριστούμε τη χρηματοπιστωτική κρίση με νέες μεθόδους εργασίας και ανοιχτόμυαλες ερμηνείες και όχι την ακαμψία του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Έχουμε χαιρετίσει και υποστηρίξει το πολιτικό όραμα μιας Προεδρίας που έχει επανατοποθετήσει την πολιτική στο επίκεντρο της συζήτησης και ως αποτέλεσμα έχει επανατοποθετήσει την Ευρώπη έχει στο επίκεντρο της παγκόσμιας συζήτησης.

Είμαστε πεπεισμένοι ότι η ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας θα έπρεπε να σημαίνει ότι έχει καθήκον να συναντά αμέσως τα θεσμικά όργανα. Στην πραγματικότητα, τώρα έχει αποδειχθεί ότι οι κρίσεις δεν μπορούν να επιλύονται από κεντρικές τράπεζες χωρίς να υπάρχει, πιο ψηλά, ένα σαφές πολιτικό όραμα και μια κοινή αναπτυξιακή στρατηγική. Η δημιουργία της δέσμης μέτρων για την αλλαγή του κλίματος και την ενέργεια η οποία ξεπερνάει το πρόβλημα των εθνικών πόρων είναι μια μεγάλη επιτυχία και δίνει ελπίδα για το μέλλον, μαζί με την Ένωση για τη Μεσόγειο, έναν οδικό χάρτη για την ειρήνη και την ανάπτυξη.

Όμως παραμένουν σε εκκρεμότητα ορισμένες προτεραιότητες και ελπίζουμε ότι μπορούν να επιλυθούν σε συνεργασία με την τρόικα και την επόμενη Προεδρία. Αυτές περιλαμβάνουν, πέρα από τη μετανάστευση και τον έλεγχο των συνόρων, την αναζωογόνηση της γεωργίας και την πραγματική ισότητα των αμοιβών μεταξύ ανδρών και γυναικών. Σήμερα η Ευρώπη μιλά για την ισότητα των φύλων όσον αφορά την ηλικία συνταξιοδότησης, αλλά νομίζω ότι θα ήταν σκόπιμο να ξεκινήσει από την επίτευξη της ισότητας των αμοιβών.

Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι η λύση του ενός Επιτρόπου ανά χώρα είναι η πιο δίκαιη, και αυτό είπαμε στη Σύμβαση. Ευχαριστούμε τη Γαλλική Προεδρία που επανέφερε την πρόταση στη ζωή. Τέλος, ορίσατε την κρίση ως συστημική και κατά συνέπεια, κύριε Πρόεδρε, σας υποστηρίζουμε στην έκκληση που κάνετε για μεταρρύθμιση του συστήματος βάσει της ικανότητας να κάνετε την πραγματική οικονομία πιο ισχυρή από τη χρηματοπιστωτική οικονομία και τα πραγματικά περιουσιακά στοιχεία πιο ισχυρά από τα χάρτινα.

  Francis Wurtz, εξ ονόματος της ομάδας GUE/NGL. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, αναμφίβολα θα θυμόμαστε αυτή τη Γαλλική Προεδρία. Θα τη θυμόμαστε λόγω της σοβαρότητας των γεγονότων που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια των έξι τελευταίων μηνών και λόγω της εξαιρετικής σημασίας μερικών από τα ζητήματα που έπρεπε να αντιμετωπίσει. Όμως θα τη θυμόμαστε επίσης, αναγνωρίζω απόλυτα, λόγω του μάλλον ασυνήθιστου ύφους του Προεδρεύοντος του Συμβουλίου, ενός συνδυασμού αποφασιστικότητας, επινοητικότητας και εικονοκλαστικών μεθόδων σε σχέση με τον καθιερωμένο κανόνα της Κοινότητας, και όλα αυτά τα πράγματα είναι από εκείνα που εγκρίνω. Εκτός από το στυλ, θα θυμόμαστε πάνω απ’ όλα τον τρόπο διακυβέρνησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον οποίο ξεκίνησε, ιδίως την εισβολή της πολιτικής σε έναν κόσμο όπου παραδοσιακά δεν είχε θέση, κάτι για το οποίο πάντα έκανα έκκληση.

Είμαι επίσης πεπεισμένος ότι ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ακόμη και αν δεν εκτιμήσει, τουλάχιστον θα δεχτεί, με μεγαλύτερη επιείκεια απ’ ότι κατά τη στιγμή της τελευταίας ομιλίας του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την παρεκτροπή μου από τα ευγενικά, συμφιλιωτικά σχόλια, αυτή τη φορά σε σχέση με στο τελευταίο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, για να επισημάνω μερικά προβλήματα, διότι η πραγματική πολιτική συνεπάγεται μια ειλικρινή, αλλά γεμάτη σεβασμό ανταλλαγή ιδεών.

Πρώτα πρέπει να αναφέρω τη δέσμη μέτρων για την αλλαγή του κλίματος και την ενέργεια. Προφανώς θα ήταν τραγικό αν το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είχε αποτύχει σε αυτό το σημαντικό ζήτημα για τον πολιτισμό. Κατανοώ συνεπώς ότι το γεγονός ότι υπάρχει συμβιβασμός μεταξύ των 27 έχει επισημανθεί λόγω της σημασίας του για το κύρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδιαίτερα για τη συνέχιση της διαδικασίας.

Για όλα αυτά, θα έπρεπε να μιλάμε για ιστορική συμφωνία που θα κάνει την Ευρωπαϊκή Ένωση πρότυπο; Δεν το νομίζω. Σίγουρα αυτός ο συμβιβασμός κινδυνεύει να καταλήξει στην απαλλαγή της συντριπτικής πλειοψηφίας των ευρωπαϊκών βιομηχανιών από κάθε οικολογικό περιορισμό; Σίγουρα η Ευρώπη κινδυνεύει να μειώσει τις δικές της εκπομπές κατά μικρό μόνο ποσοστό, αρκούμενη να συμβάλει στη μείωσή τους εκτός της Ευρώπης, μέσω του μηχανισμού αποζημίωσης; Σίγουρα οι αναπτυσσόμενες χώρες εκφράζουν σωστά την πικρία τους ενόψει της έλλειψης οποιουδήποτε δεσμευτικού μηχανισμού οικονομικής αλληλεγγύης σε σχέση με αυτές;

Αν αυτό το υπόδειγμα, ως έχει, διαδιδόταν ευρέως, θα ήταν αδύνατον να επιτευχθούν οι βασικοί στόχοι που έχουν καθοριστεί από την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα. Άρα είναι καλό που υπάρχει μια ευρωπαϊκή συμφωνία, αλλά, σε αυτό το στάδιο, το πεδίο εφαρμογής της δεν είναι στο ύψος των προσδοκιών ή των αναγκών.

(Χειροκροτήματα)

Υποστηρίζω την ίδια σαφήνεια όταν πρόκειται για την αξιολόγηση του σχεδίου ανάκαμψης που εγκρίθηκε στις Βρυξέλλες. Η θορυβώδης αυτοεπιδοκιμασία θα έστελνε, κατά τη γνώμη μου, ένα αντιπαραγωγικό μήνυμα στους συμπολίτες μας. Σε μια εποχή όπου μειώνεται η κατανάλωση των νοικοκυριών, όπου ανακοινώνονται όλο και περισσότερα σχέδια για περικοπές θέσεων εργασίας και όπου αυξάνονται οι κοινωνικές εντάσεις – δείτε την Ελλάδα – αυτό το σχέδιο προκαλεί πολλά ερωτήματα.

Ανάκαμψη για ποιον; Ποιος θα πληρώσει γι’ αυτό το νέο σχέδιο που κοστίζει δισεκατομμύρια; Ποια αποτελέσματα θα φέρει; Γιατί, στο πλαίσιο του ίδιου σχεδίου, ένα κράτος μέλος αυξάνει την αγοραστική δύναμη του λαού του, ενώ ένα άλλο βοηθάει μόνο τις επιχειρήσεις; Πώς γίνεται τα δάνεια που χορηγούνται σε τράπεζες να μην πηγαίνουν σε εταιρείες, αφού αυτές είναι που χρειάζονται άμεση βοήθεια τώρα; Γιατί τα κράτη μέλη που διασώζουν τράπεζες δεν αναλαμβάνουν συστηματικά ανάλογο έλεγχο, για να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για υπεύθυνη διαχείριση, προσανατολισμένη στη δημιουργία θέσεων εργασίας και πλούτου που είναι χρήσιμα για την κοινωνία; Υπάρχουν τόσο πολλές ερωτήσεις κοινής λογικής που θα ήταν πολύ σκόπιμο να απαντηθούν πριν από οποιαδήποτε άλλη στάθμιση.

Τέλος, κανείς δεν θα εκπλαγεί που η ομάδα μου δεν συγχαίρει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για την άσκηση πίεσης στον ιρλανδικό λαό. Γνωρίζετε ότι οι προσδοκίες του ιρλανδικού λαού για αλλαγή, όπως εκείνες των Ευρωπαίων πολιτών γενικά, είναι πολύ βαθύτερες από εκείνες που περιγράψατε. Σύντομα θα έχετε άλλο ένα παράδειγμα αυτού στους δρόμους του Στρασβούργου. Πρέπει να τους ακούσετε και να τους δώσετε απαντήσεις, διότι, όπως είπατε, κύριε Πρόεδρε, το να σπρώχνουμε τη σκόνη κάτω από το χαλί προκαλεί δυσκολίες στο μέλλον.

  Nigel Farage, εξ ονόματος της ομάδας IND/DEM. – Κύριε Πρόεδρε, ο κ. Sarkozy έχει φέρει ενέργεια και δυναμισμό στην προεδρία του, αλλά κατέστησε σαφές σε όλα τα στάδια ότι θέλει περισσότερη ισχύ για την Ένωση και ότι θέλει η Συνθήκη της Λισαβόνας.

Τώρα, με την Τσεχική Προεδρία έτοιμη να αναλάβει, νομίζω ότι έχουμε δει το πραγματικό πρόσωπο αυτής της σύγχρονης Ευρωπαϊκής Ένωσης με την άθλια επίθεση κατά του προέδρου Klaus. Θα σας ρωτήσω, Πρόεδρε Sarkozy: τι είδους Ευρωπαϊκή Ένωση επιθυμείτε; Διότι αυτό που έχουμε εδώ είναι μια Ένωση που αντιμετωπίζει τη δημοκρατία με περιφρόνηση.

Ο Brian Crowley είπε στον Πρόεδρο Klaus ότι οι Ιρλανδοί επιθυμούν τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Λοιπόν, λυπάμαι, νεαρέ, αλλά είπαν «όχι»! Παρακαλώ δεχθείτε το αποτέλεσμα! Σε προηγούμενες περιπτώσεις, ο Martin Schulz σηκώθηκε και είπε ότι μια ψήφος του «όχι» θα οδηγήσει στο φασισμό και ότι δεν πρέπει να υποκύψουμε στο λαϊκισμό. Έτσι αυτή είναι μια Ένωση που περιφρονεί τη δημοκρατία και είναι μια Ένωση που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε εναλλακτική άποψη. «Δεν με νοιάζουν οι απόψεις σας» είπε ο Danny Cohn–Bendit στον Πρόεδρο Klaus. Σε προηγούμενες περιπτώσεις ο κ. Cohn–Bendit είπε σε αυτή την Αίθουσα ότι οι αντίπαλοι αυτής της Συνθήκης είναι ψυχασθενείς.

Αυτό είναι πολύ επικίνδυνο βήμα για να κάνει αυτή η Ένωση. Είναι μια Ένωση που συμπεριφέρεται σαν τραμπούκος και νταής, και όταν ο κ. Cohn-Bendit έβαλε την ευρωπαϊκή σημαία στο γραφείο του Προέδρου Klaus και του είπε να την πετάξει από το Κάστρο, θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν Γερμανός επίσημος πριν από 70 χρόνια ή Σοβιετικός επίσημος πριν από 20 χρόνια. Danny ο φιλελεύθερος, ο οποίος τώρα είναι αυταρχικός, ο άνθρωπος που έχει μετατραπεί σε όλα όσα έλεγε ότι αντιμαχόταν πριν από 40 χρόνια – και αυτό είναι το πρόσωπο, Πρόεδρε Sarkozy, αυτής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και όλα αυτά ενθαρρύνονται από τον Πρόεδρο Pöttering, ο οποίος σε προηγούμενες περιπτώσεις έχει επιβάλει πρόστιμο σε βουλευτές αυτού του Σώματος διότι προσέβαλαν άλλους αρχηγούς κρατών.

Κύριε Sarkozy, αυτό είναι το είδος της Ένωσης που θέλετε, ή θα συνταχθείτε μαζί μου καταδικάζοντας την απολύτως άθλια μεταχείριση του Πρόεδρου Klaus στην Πράγα την περασμένη εβδομάδα;

(Χειροκροτήματα)

  Bruno Gollnisch (NI). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, η τρέχουσα κρίση είναι μια κρίση του ευρωπαϊκού συστήματος της παγκοσμιοποίησης. Οδήγησε σε μεγάλη προσπάθεια εκ μέρους σας, αλλά το ίδιο το πλαίσιο αυτών των προσπαθειών μαρτυρά το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι κατάλληλη γι’ αυτό το σκοπό.

Όπως είχα ήδη την ευκαιρία να σας πω, τα μέτρα που έχουν ληφθεί έχουν στην πραγματικότητα ελήφθησαν είτε σε εθνικό πλαίσιο είτε στο πλαίσιο μιας παραδοσιακής πολυμερούς διπλωματίας. Στο εθνικό πλαίσιο, για παράδειγμα, υπάρχουν τα μέτρα οικονομικής ανάκαμψης, στα οποία χορηγήθηκε αργότερα κοινή έγκριση για τους τύπους, παρόλο που διαφέρουν από το ένα κράτος μέλος στο άλλο – και δεν υπάρχει, από μόνο του, τίποτα σοκαριστικό σε αυτό. Όλοι το γνωρίζουν αυτό. Έχετε καταφέρει να μεταμφιέσετε σαν ευρωπαϊκή πολιτική τις διαφορετικές, ή ακόμη και αντικρουόμενες, πολιτικές του κ. Brown, της κ. Merkel και άλλων, αλλά τα φαινόμενα μπορεί να είναι παραπλανητικά. Άρα για το εθνικό πλαίσιο είναι θετικό το γεγονός ότι υπάρχουν σύνορα που το προστατεύουν, ότι τα κράτη μέλη είναι απαραίτητα και ότι οι κυριαρχίες επιτρέπουν τη γρήγορη και αποτελεσματική δράση.

Στο πλαίσιο της παραδοσιακής διμερούς ή πολυμερούς διπλωματίας, είχαμε τις προσπάθειές σας να καταστείλετε την κρίση στη Γεωργία, ή, για την οικονομική κρίση, τη συνεδρίαση του G20 στην Ουάσιγκτον, που περιλαμβάνει λίγα μόνο ευρωπαϊκά κράτη μέλη και τις ΗΠΑ, την Κίνα, την Ινδία, την Ιαπωνία, τον Καναδά, τη Σαουδική Αραβία και άλλες. Αυτή είναι μια σαφής ένδειξη του γεγονότος ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πάρα πολύ στενός χώρος για να επιλύσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε.

Πολλά πράγματα έχουν πιστωθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε μια έκρηξη τεχνητής ευφορίας, αλλά πρέπει να βλέπουμε τα πράγματα στο πλαίσιο όπου ανήκουν. Η δέσμη μέτρων για την αλλαγή του κλίματος και την ενέργεια, για παράδειγμα, είχε τόσο πολλές παρεκκλίσεις ώστε πρακτικά να είναι άνευ ουσίας, λόγω της κρίσης. Οι νέοι περιορισμοί δεν θα εφαρμόζονται σε εκείνες τις βιομηχανίες των οποίων οι δαπάνες αυξάνονται κατά πάνω από 30% ή εξάγουν πάνω από το 30% της παραγωγής τους, δηλαδή, στα τρία τέταρτα των σχετικών βιομηχανιών. Το σχέδιο οικονομική ανάκαμψης, όπως ειπώθηκε, είναι το 1% ή 1,5% του ΑΕΠ, σε σύγκριση με το 4% στις Ηνωμένες Πολιτείες και πάνω από 10% στην Κίνα. Το μελάνι είχε μόλις προλάβει να στεγνώσει πριν το σύμφωνο για τη μετανάστευση παραβιαστεί από την ιταλική κυβέρνηση, η οποία μόλις ανακοίνωσε τη νομιμοποίηση 170.000 λαθρομεταναστών. Πού θα πάνε; Είναι επίσης προφανές ότι οι προτάσεις μετανάστευσης και η άλλη ευρωπαϊκή «μπλε κάρτα» δεν θα έχουν κανένα αποτέλεσμα παρά μόνο να στερήσουν από τις αναπτυσσόμενες χώρες τους ειδικευμένους εργαζομένους τους οποίους χρειάζονται περισσότερο για την ανάπτυξή τους. Άρα αυτά τα μέτρα δεν θα πάρουν τη θέση της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης, αλλά θα προσθέσουν σε αυτήν και θα την κάνουν χειρότερη.

Τέλος, σε διεθνές επίπεδο, καταδικάζουμε την απεχθή πρακτική κατά την οποία, όταν οι λαοί απορρίπτουν τις καταστροφικές εξελίξεις μιας Ένωσης, η οποία φαίνεται να προσφέρει περισσότερους περιορισμούς παρά οφέλη, υποχρεώνονται να ψηφίζουν ξανά και ξανά επ’ αόριστον μέχρι να υποταχθούν, χωρίς να μπορούν να αμφισβητήσουν τις υπερβολές της εν λόγω Ένωσης.

Ξέρετε πολύ καλά, κύριε Πρόεδρε, ότι η Συνθήκη της Λισαβόνας δεν είναι ούτε μια μίνι-συνθήκη ούτε μια απλοποιημένη συνθήκη, αλλά το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα το οποίο απορρίφθηκε από τους Γάλλους και τους Ολλανδούς. Αντιπροσωπεύει ένα ευρωπαϊκό υπερκράτος που γίνεται όλο και πιο αυταρχικό και ολοκληρωτικό, κρίνοντας από τις κατηγορηματικές παρατηρήσεις του κ. Cohn-Bendit στο διάδοχό σας, και αντιπροσωπεύει τις κατασταλτικές πρωτοβουλίες του κ. Barrot, οι οποίες προτείνουν να επεκταθούν σε όλη την Ευρώπη νόμοι τους οποίους ο συνάδελφός μας κ. Toubon περιέγραψε ως σταλινικούς τη στιγμή της έγκρισής τους.

Αυτό το είδος Ευρωπαϊκής Ένωσης, ό, τι να έχετε πει, είναι πράγματι ο εχθρός των εθνών. Είναι ένα όχημα για την εξουσία της παγκοσμιοποίησης. Προετοιμάζει την οικονομική, ηθική και πολιτιστική ανατροπή μας. Δεν είναι ο τόπος προστασίας και ελευθερίας τον οποίο δικαιούνται οι πολίτες μας και τον οποίο δεν θα πάψουμε να απαιτούμε.

  Martin Schulz (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη που σας παίρνω το χρόνο. Ζήτησα να κάνω προσωπική δήλωση, λόγω της δήλωσης του κ. Farage. Δόξα τω Θεώ είναι ακόμη στην Αίθουσα και γι’ αυτό μπορώ να του απαντήσω. Κανονικά φεύγει αμέσως μετά τις ομιλίες του, αλλά σήμερα έχει παραμείνει.

Θα ήθελα καταρχάς να δηλώσω ότι δεν έχω πει ποτέ ότι μια ψήφος του «όχι» θα οδηγούσε σε ένα είδος φασισμού. Δεν το είπα ποτέ! Η δήλωση που έχετε κάνει είναι απλά λανθασμένη.

Δεύτερον, ο κ. Cohn-Bendit, ο κ. Watson και εγώ, ο κ. Pöttering και ο κ. Crowley λάβαμε μέρος σε μια συνάντηση στο κάστρο της Πράγας.

(Διαμαρτυρίες)

Ποια; Η κ. Belohorská.

Δεν είχαμε ενημερωθεί εκ των προτέρων ότι οι συζητήσεις μας σε αυτήν τη συνάντηση θα ηχογραφούνταν σε κασέτα. Όλοι στην αίθουσα υποθέσαμε ότι η συνάντηση ήταν εμπιστευτική, όπως και η Διάσκεψη των Προέδρων είχε μια εμπιστευτική συνάντηση την περασμένη εβδομάδα με τον κ. Sarkozy στο Μέγαρο των Ηλυσίων.

Ανακαλύψαμε ότι ο τσεχικός τύπος είχε κάνει ρεπορτάζ για το περιεχόμενο της συνάντησης που είχε δημοσιοποιηθεί από τον Πρόεδρο Klaus χωρίς να το γνωρίζουμε. Δεν ξέρω τι είδους σύστημα είναι αυτό, όπου είναι πρέπον να συμβαίνουν πράγματα όπως αυτό, αλλά σίγουρα δεν είναι πρέπον σε ένα δημοκρατικό κράτος.

  Πρόεδρος. − Επιπλέον, η συνάντηση δεν αναπαρήχθη ολόκληρη και κατά συνέπεια το ρεπορτάζ δεν ήταν σωστό, διότι πολλά από τα συμφραζόμενα δεν αποσαφηνίστηκαν. Όμως δεν θέλουμε να αφήσουμε την κατάσταση να κλιμακωθεί και γι’ αυτό το λόγο δεν έχω μιλήσει γι’ αυτό το θέμα δημόσια μέχρι τώρα. Αρκεί να πω ότι η συνάντηση δεν αναπαρήχθη πλήρως και κατά συνέπεια το ρεπορτάζ δεν ήταν σωστό.

  Nicolas Sarkozy, Προεδρεύων του Συμβουλίου. − (FR) Κύριε Daul, η Γαλλική Προεδρία εκτίμησε τη συνεχή υποστήριξη της ομάδας σας ακόμη περισσότερο, αφού δεν ήταν καθόλου εύκολο, ακόμη και εντός της ομάδας, να γίνει διαιτησία, για να βρεθούν συμβιβαστικές λύσεις και να μπορέσει να επιτευχθεί συμφωνία για μια λογική και αξιόπιστη πολιτική γραμμή. Γνωρίζω πολύ καλά το ρόλο που έχετε παίξει ως Πρόεδρος, κύριε Daul, και ήταν ένα αποφασιστικό πλεονέκτημα για μας.

Πρέπει να πω, με κάθε ειλικρίνεια, ότι η ομάδα σας, στην υποστήριξή της για τη Συνθήκη της Λισαβόνας, υιοθετεί μια συνεκτική άποψη για την Ευρώπη, μια ισχυρή Ευρώπη με σταθερά θεσμικά όργανα και μια προεδρία για δυόμιση έτη που θα αφοσιώνεται μόνο στην προεδρία της Ευρώπης.

Νομίζω ότι αυτές είναι ιδέες της κοινής λογικής που θα επιτρέψουν να δώσουμε κάτι απτό σε όλους εκείνους, όπως εμείς, κύριε Daul, με την ομάδα σας, που θέλουν μια Ευρώπη που προστατεύει, προετοιμάζει για το μέλλον και όχι μια Ευρώπη που έχει άγχος και ανησυχεί για το μέλλον. Μπορείτε να είσαστε βέβαιοι ούτως ή άλλως ότι η ακλόνητη υποστήριξη της ομάδας σας έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στη Γαλλική Προεδρία και στα αποτελέσματα που έχουμε επιτύχει.

Κύριε Schulz, χρειάζεται θάρρος για να συμφωνήσετε να μιλήσετε με κάποιον που δεν είναι από την πολιτική σας οικογένεια. Όταν συναντηθήκαμε μαζί σας και με τον κ. Daul, είχαμε πει στην αρχή ότι δεν θα ήταν εύκολο, διότι υπάρχει η προοπτική των ευρωπαϊκών εκλογών και αυτό ασκεί αναπόφευκτα πιέσεις στα πράγματα. Με κάθε ειλικρίνεια πρέπει να πω ότι για μας, για τη Γαλλική Προεδρία, κύριε Schulz, εσείς και η ομάδα σας ήσασταν ένας απαιτητικός συνεργάτης – μπορεί κανείς να σας επικρίνει διότι υπερασπίζεστε σθεναρά τις ιδέες σας; – αλλά και ένας απόλυτα υπεύθυνος εταίρος. Σε προσωπικό επίπεδο, η συνεργασία μαζί σας ήταν μεγάλη χαρά για μένα, αλλά την ίδια στιγμή πραγματικά με εμπνέατε κάθε φορά που μου δινόταν η ευκαιρία να ακούω τις συμβουλές σας ή τις συμβουλές του κ. Daul, διότι γνωρίζω πολύ καλά ότι δεν θα είχαμε επιτύχει αυτά τα αποτελέσματα, αν δεν είχαμε συνεργαστεί. Θα πω στον κ. Cohn Bendit ότι χρειάζεται πολύ περισσότερο θάρρος για να κάνει κανείς ένα βήμα προς το άλλο πρόσωπο παρά για να κινείται στο κάθισμά του και να κάνει την Κασσάνδρα.

Το πρόσωπο που χτίζει κάτι είναι αυτό που είναι θαρραλέο, όχι εκείνο που κάνει καταγγελίες. Ο κ. Schulz και ο κ. Daul μας επέτρεψαν να χτίσουμε, να προχωρήσουμε την Ευρώπη προς τα εμπρός. Υπάρχουν κι άλλοι εδώ που στάθηκαν δίπλα μας, χωρίς να συμμερίζονται την άποψή μας, όπως και η κ. De Sarnez, για παράδειγμα, και της είμαι ευγνώμων που μας υποστήριξε. Αυτό δεν αναιρεί σε καμία περίπτωση τις πεποιθήσεις τους, ούτε του κ. Schulz ούτε της κ. De Sarnez. Πολύ απλά, αυτό είναι ο ευρωπαϊκός πολιτισμός: άνδρες και γυναίκες που είναι λογικοί και με καλή θέληση και προσπαθούν να προχωρήσουν τα ζητήματα εμπρός. Δεν με επιλέξατε, κ. Schulz, ούτε εγώ σας επέλεξα, αλλά είναι καθήκον μας να συνεργαστούμε. Το πράξαμε και θα ήθελα να σας πω ότι, από αυτή την άποψη, αυτό θα παραμείνει μια μεγάλη εμπειρία για μένα.

Είναι δυνατόν να αλλάξουμε την Ευρώπη και πρέπει να συνεχίσουμε. Είπατε ότι έχω ταξιδέψει πολύ, αλλά, τελικά, όταν είσαι Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, αν δεν σου αρέσουν τα ταξίδια, θα ήταν καλύτερο να παραχωρήσεις τη σειρά σου, διότι ο μόνος τρόπος, μου φαίνεται, να φέρουμε την Ευρώπη πιο κοντά στους πολίτες της, είναι οι Ευρωπαίοι πολίτες, οι Ευρωπαίοι, να δουν ότι εκείνοι που είναι προσωρινά επικεφαλής των θεσμικών οργάνων της έρχονται και να μιλούν μαζί τους και δίνουν ένα ανθρώπινο πρόσωπο σε αυτά τα θεσμικά όργανα. Πιστεύω, βλέπετε, κύριε Schulz, ότι έχω πραγματικά αισθανθεί, στα ταξίδια μου, κυρίως στο Δουβλίνο, αλλά και όταν ήμουν στο Γκντανσκ, στη Βαρσοβία ή και αλλού, ότι αυτό που λείπει στην Ευρώπη δεν είναι τόσο τα θεσμικά όργανα όσο τα πρόσωπα. Οι άνθρωποι πρέπει να μπορούν να μας βλέπουν με σάρκα και οστά και να λένε στον εαυτό τους ότι η Ευρώπη δεν είναι απλώς ένα θεσμικό τέρας που αποτελείται από ποιος ξέρει ποιους, αλλά άτομα με τις αδυναμίες τους. Δεν είναι θέμα προσωποποίησης των πραγμάτων, φυσικά, αυτός δεν είναι ο σωστός δρόμος προς τα εμπρός, αλλά ίσως έχουμε προχωρήσει πάρα πολύ με την απρόσωπη φύση των ευθυνών διάφορων ατόμων.

Ένα πράγμα που θα ήθελα να σας πω, και ίσως να το θεωρήσετε αφελές, είναι ότι μου άρεσε πραγματικά αυτή η δουλειά και νομίζω ότι οι άνθρωποι που ηγούνται της Ευρώπης θα πρέπει να αγαπούν αυτό που κάνουν. Πώς μπορούμε να κάνουμε τους ανθρώπους να αγαπούν την Ευρώπη, αν δεν μας αρέσει αυτό που κάνουμε; Στη Γαλλία, είχα την ευκαιρία να πω σε έναν από τους υπουργούς μου ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ήταν πολύ σημαντικό, ότι η Ευρώπη είναι εξαιρετικά σημαντική. Αλλά αν εμείς οι ίδιοι δεν είμαστε ευτυχείς, υπερήφανοι και παθιασμένοι γι’ αυτό που κάνουμε – όπως όλοι σας – πώς περιμένετε οι Ευρωπαίοι να αισθάνονται παθιασμένοι για την Ευρώπη;

Υπήρχε μια προσέγγιση για την οικοδόμηση της Ευρώπης για την οποία λεγόταν ότι ήταν λίγο απόμακρη, λίγο τεχνοκρατική. Η τεχνοκρατία όμως δεν είναι η γνώση της τεχνικής. Είναι η έλλειψη συναισθήματος αυτής. Η Ευρώπη αξίζει, πιστεύω, να βάζουμε συναισθήματα σε αυτήν. Σε κάθε περίπτωση, εκτιμώ την εκτίμησή σας: μπορεί να έχουμε διαφωνήσει, κ. Schulz, αλλά έχουμε προσθέσει κάτι ο ένας στον άλλο. Δεν έχετε αλλάξει τις πεποιθήσεις σας με οποιοδήποτε τρόπο και δεν έχω αλλάξει τις δικές μου. Έχουμε απλώς δείξει ότι, για να χτίσουμε, ο καθένας μας χρειάζεται τον άλλο, και, για μένα, αυτό θα παραμείνει μια μεγάλη στιγμή της δημοκρατίας.

Κύριε Watson, την τελευταία φορά, θυμάμαι, μιλήσατε για την Carla. Σήμερα μιλήσατε για την Angela. Είστε άνθρωπος με καλό γούστο, κύριε Watson. Εκτιμώ τα σχόλιά σας!

(Γέλια)

(Χειροκροτήματα)

Απόλαυσα πάρα πολύ, πρέπει να πω, τη συνεργασία με τον κ. Watson, ο οποίος είναι ένας πολύ απαιτητικός άνθρωπος. Εκτιμώ ιδιαίτερα την ευσυνειδησία σας, τις γνώσεις σας για τα θέματα και την ακρίβειά σας. Έπρεπε να κάνω συμβιβασμούς και είπατε ότι ήταν λογικοί. Δεν πρόκειται να αρνηθώ εδώ, ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ότι έγιναν συμβιβασμοί. Ποιος στην Ευρώπη, μπορεί να πει ότι έρχεται στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, δεν ακούει κανέναν άλλο και φεύγει έχοντας επιτύχει ικανοποίηση σε όλα; Το μόνο ερώτημα που τίθεται δεν είναι το ερώτημα του συμβιβασμού, που είναι ενσωματωμένο στην ευρωπαϊκή οικοδόμηση. Το μόνο ερώτημα είναι να γνωρίζουμε αν είναι λογικό.

Αντιλαμβάνομαι ότι έχω ξεχάσει, και ζητώ συγγνώμη για αυτό, να μιλήσω για κάτι: τον ΦΠΑ. Είναι ωστόσο περίεργο – και εδώ ο κ. Barroso θα με διορθώσει, αν χρειαστεί – ότι, όταν μια χώρα επιθυμεί να μειώσει τον ΦΠΑ σε όλα τα προϊόντα, μπορεί να πάρει την απόφαση εντελώς μόνη της. Όταν όμως μια χώρα θέλει να μειώσει τον ΦΠΑ για μία κατηγορία προϊόντων, πρέπει να περιμένει τη συμφωνία όλων των άλλων. Παρακαλώ να με καταλάβετε, κύριε Watson: θέλω απλώς να υπενθυμίσω σε όλους μας τις ευθύνες μας. Ποιος Ευρωπαίος πολίτης μπορεί να το καταλάβει αυτό;

Δεν έχω ασκήσει κριτική στην απόφαση του Gordon Brown. Είναι ένας αρχηγός κυβέρνησης τον οποίο εκτιμώ και ο οποίος παρείχε εξαιρετική βοήθεια στη μάχη κατά της χρηματοπιστωτικής κρίσης, αλλά αποφασίζει, για τη χώρα του, να μειώσει τον ΦΠΑ. Όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες – ο καθένας δικαιούται να έχει τη γνώμη του γι’ αυτό – πρέπει να το κοιτάξουν και να ρωτήσουν τη δική τους κυβέρνηση. Όταν ένας από εμάς θέλει να μειώσει τον ΦΠΑ σε ένα μόνο προϊόν, πρέπει να πει στους ίδιους πολίτες: «Λυπάμαι, πρέπει να είναι ομόφωνη απόφαση!» Λέω ότι αυτός ο κανόνας δεν μπορεί να συνεχιστεί. Ο κανόνας πρέπει να είναι ο ίδιος για όλους. Λέω επίσης στην Επιτροπή ότι δεν νομίζω ότι είναι λογικό να διατηρηθεί η ομοφωνία. Έχουμε το δικαίωμα να έχουμε ιδέες και δεν πρέπει να φοβόμαστε κάθε φορά που υπάρχει μια νέα ιδέα. Έχω ήδη προσεγγιστεί από τον κ. Watson σχετικά με αυτό και θέλω να το αντιμετωπίσω διεξοδικά.

Με τον κ. Barroso, έχουμε κάνει μια πρόταση απόφασης στο Συμβούλιο. Είναι σημαντικό, αφού συζητούμε για τα προβλήματα της μείωσης του συντελεστή ΦΠΑ εδώ και τρία χρόνια. Έχει αποφασιστεί – αυτή είναι πραγματικά μια συμφωνία την οποία είχα προτείνει με την Γερμανίδα Καγκελάριο, κ. Merkel – ότι θα πρέπει να σταματήσουμε να μιλάμε και να πάρουμε μια απόφαση τον προσεχή Μάρτιο, στο Συμβούλιο Ecofin. Νομίζω ότι είναι μια λογική συμφωνία. Τώρα πρέπει να ληφθεί απόφαση.

Υπάρχει το όλο πρόβλημα των καθαρών προϊόντων. Θα ήθελα να πω, κύριε Watson, ότι δεν είναι λογικό τα καθαρά προϊόντα να κοστίζουν περισσότερο από τα προϊόντα που προκαλούν ρύπανση. Αν κάποιες χώρες θέλουν να μειώσουν το συντελεστή του ΦΠΑ για να ενθαρρύνουν την οικοδόμηση υψηλής περιβαλλοντικής ποιότητας, για να ενθαρρύνουν τα αυτοκίνητα που ρυπαίνουν λιγότερο, για να ενθαρρύνουν τα οικολογικά προϊόντα, πρέπει να τους επιτραπεί να το πράξουν. Ένα μικρό πράγμα που θα ήθελα να πω είναι ότι ο ΦΠΑ στη μαύρη σοκολάτα είναι με μειωμένο συντελεστή, ενώ στη σοκολάτα γάλακτος ο ΦΠΑ είναι 19,6%. Μπορεί κανείς να το καταλάβει αυτό; Προσωπικά, λυπάμαι γι’ αυτό διότι προτιμώ τη σοκολάτα γάλακτος από τη μαύρη σοκολάτα, αλλά φυσικά μιλώ απλώς για τον εαυτό μου.

Η κατάσταση με τα βιβλία και πολιτιστικά προϊόντα είναι χειρότερη. Η Ευρώπη θα ωφελείτο αν μίλαγε περισσότερο για τον πολιτισμό και τον αθλητισμό. Όσον αφορά τα πολιτιστικά προϊόντα, ο ΦΠΑ στα βιβλία – και αυτή είναι πολύ καλή απόφαση – είναι 5,5%. Μπορεί κανείς να καταλάβει γιατί τότε ο ΦΠΑ στα βίντεο και τα CD είναι 19,6%; Αυτά είναι πολιτιστικά προϊόντα: σύντομα δεν θα πωλούνται πλέον βίντεο – θα είναι πειρατικά – και δεν θα πωλούνται πλέον CD στην Ευρώπη. Είναι προς το συμφέρον όλων να κοιτάξουμε τα προβλήματα που αφορούν τον πολιτισμό. Το ίδιο σκεπτικό ισχύει για τις υπηρεσίες που δημιουργούν θέσεις εργασίας. Ελπίζω ότι οι Υπουργοί Οικονομικών στο Συμβούλιο Ecofin το Μάρτιο θα ακούσουν το μήνυμα από τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων.

Πρέπει να πω μια λέξη, κ. Watson, σχετικά με τον αριθμό των Επιτρόπων. Θα σας δώσω τη γνώμη μου. Το αν η Επιτροπή έχει 24 Επιτρόπους, 27 ή αύριο 33 δεν αλλάζει τίποτα. Είμαι πεπεισμένος ότι στο τέλος πρέπει να ενισχύσουμε την εξουσία του Προέδρου της Επιτροπής. Αυτή που σας δίνω είναι η προσωπική μου γνώμη. Γιατί; Διότι μόνο ο Πρόεδρος της Επιτροπής μπορεί να παράσχει ένα κοινό δόγμα για όλους τους Επιτρόπους που, στην ίδια αγορά, αντιμετωπίζουν διαφορετικές καταστάσεις.

Θα προσθέσω ένα τελευταίο σημείο. Δεν νόμιζα ότι ήταν λογικό να εξηγήσω στα κράτη μέλη ότι θα είχαμε έναν πρόεδρο εκλεγμένο για δυόμιση έτη, και κατά συνέπεια ότι η Προεδρία του Συμβουλίου, εκ περιτροπής κάθε έξι μήνες, θα παρέμενε, αλλά θα ήταν εικονική και ότι, την ίδια στιγμή, θα αφαιρούσαμε το δικαίωμα κάθε χώρας να έχει έναν Επίτροπο. Δεν νομίζω ότι η Επιτροπή ενισχύεται με αυτό τον τρόπο. Άρα είναι ένας συμβιβασμός τον οποίο διαπραγματεύτηκα και πρότεινα ειδικά διότι νομίζω ότι θα είναι χρήσιμος για το μέλλον.

Κύριε Cohn-Bendit, τι περίεργο πράγμα είναι πάντα μαζί σας! Είστε ένα ευγενικό, ανεκτικό, συμπαθητικό άτομο όταν σας συναντά κανείς κατ' ιδίαν, όταν κανείς σας προσκαλεί σε γεύμα: καταλαβαίνετε τα επιχειρήματα του άλλου. Νομίζει κανείς ότι θα ήθελε να σας ξαναδεί και μετά, μόλις εμφανιστεί μια τηλεοπτική κάμερα μπροστά σας, φαίνεται ότι τρελαίνεστε. Ο ίδιος άνθρωπος με τον οποίο τα πηγαίνει κανείς καλά κατ' ιδίαν …

(Χειροκροτήματα)

… του οποίου την παρέα απολαμβάνει, ο ίδιος άνθρωπος ξαφνικά αλλάζει και θέλω να πω στο κοινό που μας παρακολουθεί: «Μην πιστεύετε ούτε μια λέξη από τις εικόνες που μόλις έχετε δει. Ο Daniel Cohn-Bendit είναι πολύ καλύτερος από αυτό. Δεν είναι σαν την καρικατούρα του εαυτού του που σας έχει δείξει.»

Θα σας πω γιατί, κύριε Cohn Bendit, γιατί σας γνωρίζω προσωπικά εδώ και πολύ καιρό. Μιλάμε συχνά από το τηλέφωνο και έχετε έρθει σε γεύμα τρεις φορές στο Μέγαρο των Ηλυσίων. Βεβαίως, μια φορά φτάσατε αργά, αλλά δεν έστειλα τη συνοδεία μοτοσικλετών για σας. Για να μην αργήσετε την επόμενη φορά, την έστειλα για σας. Δεν την αρνηθήκατε, πράγμα που δείχνει ότι είστε πρόθυμος να τηρείτε τους κανόνες της Γαλλικής Δημοκρατίας, αλλά, πάνω απ’ όλα, κύριε Cohn Bendit, είστε ένας πραγματικός Ευρωπαίος όταν μιλάτε για την Ευρώπη. Όταν όμως μιλάτε όπως μιλήσατε σ’ εμένα, δεν είσαστε Ευρωπαίος διότι η υπερβολική συμπεριφορά δεν είναι ευρωπαϊκή, διότι η υπερβολική συμπεριφορά είναι ακριβώς το αντίθετο από την Ευρώπη. Μείνετε όπως ο άνθρωπος που γνωρίζουμε και αγαπάμε, τότε θα μπορώ να πω στον κ. Schulz: «βλέπετε, είχα τη δυνατότητα να αλλάξω λίγο την Ευρώπη, αλλά όχι τον Daniel Cohn-Bendit».

(Χειροκροτήματα)

Κυρία Muscardini, σας ευχαριστώ για την υποστήριξή σας. Θα ήθελα όμως να πω ένα πράγμα, ότι, αφού μίλησα για τη Γερμανία που μας υποστήριξε και για το Ηνωμένο Βασίλειο, χάρηκα για την υποστήριξη από την Ιταλία, η οποία δεν ήταν καθόλου προφανής για τη δέσμη μέτρων για την αλλαγή του κλίματος και την ενέργεια. Ο Πρόεδρος της Επιτροπής θα με διορθώσει, αν χρειαστεί. Ορισμένες χώρες έλαβαν θέση στην αρχή και πρέπει να πω ότι η ιταλική κυβέρνηση και ο κ. Berlusconi μας διευκόλυναν το καθήκον στο τελευταίο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Το λέω διότι είναι η αλήθεια. Δεν το λέω για να ευνοήσω το ένα ή το άλλο πρόσωπο. Το λέω διότι, για να οικοδομήσουμε συναίνεση στην Ευρώπη, ο καθένας πρέπει να είναι βέβαιος ότι θα εκτιμηθεί, όχι σύμφωνα με την υπεράσπιση των εθνικών του συμφερόντων, αλλά σύμφωνα με το ευρωπαϊκό συμφέρον. Έχετε απόλυτο δίκιο, κυρία Muscardini: η πραγματική οικονομία πρέπει τώρα να γίνει η προτεραιότητά μας και θα δούμε κατά τη διάρκεια του 2009 το αν πρέπει να κάνουμε περισσότερα απ’ όσα έχουμε αποφασίσει μέχρι τώρα, ανάλογα με τη σοβαρότητα της κρίσης και για ορισμένους βιομηχανικούς κλάδους.

Κύριε Wurtz, εκτίμησα τις συζητήσεις που κάναμε μαζί και εκτίμησα ιδιαίτερα το γεγονός ότι υποστηρίξατε το δικαίωμα να κάνουμε πολιτική στην Ευρώπη. Κατά βάθος, το να κάνουμε πολιτική στην Ευρώπη, δίνοντας ξανά πολιτικές επιλογές στους Ευρωπαίους, σεβόμενοι την ανεκτικότητα και το άνοιγμα του ενός προς τον άλλο, είναι σε μεγάλο βαθμό αυτό που έλειπε. Η πολιτική πρέπει να επιστρέψει στην Ευρώπη! Τι είναι πολιτική; Είναι να προσφέρουμε επιλογές! Δεν είναι να παρουσιάζουμε στους ανθρώπους μία μόνο επιλογή, και αυτό μου επιτρέπει, σε απάντηση προς τον κ. Wurtz, να σας υπενθυμίσω αυτό που είπε ο κ. Farage. Τα πράγματα πρέπει να είναι σαφή!

Υπάρχει μια χώρα που απέρριψε τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Κατανοούμε αυτή την άρνηση και προσπαθούμε να την καταλάβουμε και να δώσουμε απαντήσεις σε αυτήν. Μπορεί να πείτε, προσοχή, αυτό αγγίζει τα όρια της δικτατορίας. Δεν θα ήταν όμως δικτατορία μία χώρα μόνη της να επιβάλει στις 26 άλλες μια κατάσταση, μια πολιτική την οποία δεν θέλουν;

(Χειροκροτήματα)

Εγώ ο ίδιος βρέθηκα, κ. Farage – και μιλώ επίσης στον κ. Wurtz – στην ίδια κατάσταση στη Γαλλία. Η Γαλλία απέρριψε το Σύνταγμα με ποσοστό 55%. Η Γαλλία έπρεπε να καταβάλει προσπάθεια να επανεξετάσει το θέμα. Ποια προσπάθεια; Ανέλαβα μια δέσμευση κατά τη διάρκεια της εκστρατείας – ήμουν ο μόνος μεταξύ των υποψηφίων που δεν διοργάνωσα δημοψήφισμα. Αποδέχομαι την πολιτική ευθύνη γι’ αυτό. Ήμουν δεσμευμένος στη Συνθήκη της Λισαβόνας. Πώς είναι δυνατόν να πούμε ότι θα ήταν σχεδόν φασιστικό να ζητήσω από τους Ιρλανδούς φίλους μας να ψηφίσουν πάλι; Τι να πούμε τότε για τις άλλες 26 χώρες που επικύρωσαν τη Συνθήκη, ορισμένες από αυτές επίσης με δημοψήφισμα, και οι οποίες, από αυτή την άποψη, θα έπρεπε να εγκαταλείψουν την επιλογή τους;

Η αλήθεια είναι ότι η Ευρώπη χρειάζεται την Ιρλανδία. Είμαστε 27 χώρες και θέλουμε να συμφωνήσουμε και οι 27 πάνω στη Συνθήκη της Λισαβόνας. Κάθε μία τώρα έχει επίγνωση των ευθυνών της. Αν οι Ιρλανδοί θέλουν έναν Ευρωπαίο Επίτροπο, τότε υπάρχει η Λισαβόνα, διότι σύμφωνα με τη Συνθήκη της Νίκαιας δεν θα υπάρχει Ευρωπαίος Επίτροπος για όλους. Αν οι Ιρλανδοί έχουν κατανοήσει σωστά την κατάσταση, μου φαίνεται ότι είναι ευτυχείς που ολόκληρη η Ευρώπη στάθηκε στο πλευρό της Ιρλανδίας όταν η χρηματοπιστωτική καταιγίδα σχεδόν παρέσυρε την Ιρλανδία και πολύ ευτυχείς που ο Πρόεδρος της Επιτροπής βρήκε μια λύση – κάτι που δεν ήταν εύκολο – όταν στην αρχή η ιρλανδική κυβέρνηση είχε προχωρήσει τόσο ώστε να εγγυηθεί όλες τις τράπεζες, όλα τα τραπεζικά προϊόντα, ξεχνώντας, μόνο για μια στιγμή, ότι οι ξένες τράπεζες στην Ιρλανδία θα έπρεπε να αντιμετωπιστούν με τον ίδιο τρόπο όπως και οι ιρλανδικές τράπεζες στην Ιρλανδία.

Νομίζω ότι η κρίση, από αυτή την άποψη, εξαναγκάζει την κοινή γνώμη να σταματήσει και να σκεφτεί. Κύριε Wurtz, κανείς δεν μπορεί να σταθεί μόνος του στη μέση της καταιγίδας. Νομίζω ότι είναι σημαντικό για τους Ιρλανδούς να ψηφίσουν πάλι, κι εγώ θα αγωνιστώ με όλες μου τις δυνάμεις μαζί με την ιρλανδική κυβέρνηση για να πούμε «ναι». Αν επρόκειτο να πουν «όχι», θα έκαναν μια πολιτική επιλογή. Θα πρέπει τότε οι υπόλοιποι 26 να εγκαταλείψουν τις φιλοδοξίες τους; Είναι ένα θέμα το οποίο θα έπρεπε να συζητήσουμε, παρόλα αυτά, αν βρισκόμασταν σε αυτή την κατάσταση.

Τέλος, κύριε Farage, θα ήθελα να σας πω ότι ενέκρινα τη θαρραλέα και λογική στάση του κ. Pöttering προς τον κ. Klaus. Ο καθένας θέλει να τον σέβονται, αλλά για να σε σέβονται, πρέπει να σέβεσαι τους άλλους και μερικές φορές προκαλούν έκπληξη ορισμένες από τις δηλώσεις του Προέδρου μίας από τις μεγάλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θέλει να τον σέβονται, το καταλαβαίνω απόλυτα, αλλά ειλικρινά, οι Ευρωπαίοι εδώ πληγώθηκαν που είδαν όλες τις ευρωπαϊκές σημαίες να κατεβαίνουν από κάθε δημόσιο κτίριο σε αυτή τη μεγάλη χώρα, την Τσεχική Δημοκρατία. Δεν ήταν προς τιμή κανενός που ενήργησε με αυτό τον τρόπο και χαίρομαι που ο Πρωθυπουργός, κ. Topolánek, είχε το θάρρος να μην παρασυρθεί από αυτή την τάση.

Ο Πρόεδρος Pöttering και οι πρόεδροι των ομάδων μπορούν σε κάθε περίπτωση να υπολογίζουν στην πλήρη υποστήριξη της Προεδρίας. Δεν φερόμαστε στους πρόεδρους των πολιτικών ομάδων με αυτό τον τρόπο, δεν φερόμαστε στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με αυτό τον τρόπο και δεν φερόμαστε στα σύμβολα της Ευρώπης με αυτό τον τρόπο. Όποια και να είναι η πολιτική δέσμευση του καθενός, αυτό δεν συμβαίνει και δεν πρέπει να συμβαίνει.

(Χειροκροτήματα)

Τέλος, κύριε Gollnisch, λέτε ότι η Ευρώπη είναι απροσάρμοστη. Αυτή είναι πάντα η στάση σας και, βεβαίως, τη σέβομαι, αλλά μπορείτε να δείτε επίσης ότι τα κράτη μέλη παραμένουν μόνα στη γωνιά τους, και αυτό είναι απροσάρμοστο. Λέτε ότι έχουμε ενεργήσει μόνοι μας, αλλά δεν είναι έτσι. Αν ο καθένας μας είχε αποφασίσει μεμονωμένα να υποστηρίξει τις τράπεζές μας, δεν θα είχαμε υποστηρίξει καμία τράπεζα. Καμία, και για έναν πολύ απλό λόγο, που είναι ότι οι ευρωπαϊκές τράπεζες έχουν μετατρέψει σε αμοιβαία τα δάνεια και τους κινδύνους. Αν ο καθένας μας ατομικά είχε πει: «μπορούμε να το ξεπεράσουμε μόνοι μας», τότε το όλο σύστημα θα είχε καταρρεύσει χωρίς ευκαιρία υποστήριξης, επιτυχίας ή επιστροφής στην ηρεμία. Φυσικά, εναπόκειται στα κράτη μέλη να λαμβάνουν αποφάσεις, διότι τα κράτη μέλη είναι εκείνα που ψηφίζουν για τον προϋπολογισμό τους, αλλά αυτές οι αποφάσεις έπρεπε να ληφθούν με συντονισμένο τρόπο.

Θα τελειώσω με αυτό. Η Ευρώπη είναι ισχυρή όταν στηρίζεται στην υποστήριξη των ισχυρών και υπεύθυνων κρατών και επειδή αυτά τα κράτη είναι ισχυρά αποδέχονται την ανάγκη για συμβιβασμό προς το ευρωπαϊκό συμφέρον. Το μεγάλο λάθος είναι να πιστεύουμε ότι για να είναι η Ευρώπη ισχυρή, τα κράτη μέλη πρέπει να είναι αδύναμα. Από την πλευρά μου, πιστεύω ότι τα ισχυρά κράτη είναι απαραίτητα για να οικοδομηθεί μια ισχυρή Ευρώπη διότι μόνο οι ισχυροί είναι εκείνοι που μπορούν να τείνουν το χέρι τους και να κάνουν συμβιβασμούς. Μόνο οι αδύναμοι είναι εκείνοι που είναι δογματικοί και αναδιπλώνονται στον εαυτό τους. Πρέπει, πιστεύω, να αξιοποιήσουμε αυτό το μάθημα που πήραμε από την κρίση.

Θα τελειώσω εδώ. Αυτό σημαίνει ότι οι μεγάλες χώρες της Ευρώπης δεν έχουν περισσότερα δικαιώματα από τις μικρότερες χώρες, αλλά έχουν, ίσως, περισσότερες ευθύνες. Αυτό που δεν έχει λειτουργήσει κατά τα τελευταία χρόνια είναι ότι οι μεγάλες χώρες έχουν επιδιώξει να αποφύγουν και μερικές φορές αποφεύγουν τις ευθύνες τις οποίες ήταν καθήκον τους να αποδεχθούν. Και στην κρίση, δεν ήταν μόνο η Προεδρία που ανέλαβε μόνη της τις ευθύνες της, ήταν όλες εκείνες οι μεγάλες χώρες που ανέλαβαν τις δικές τους. Όλοι έχουμε τα ίδια δικαιώματα αλλά ορισμένοι έχουν περισσότερες υποχρεώσεις από τους άλλους. Το λέω αυτό διότι το πιστεύω από τα βάθη των Ευρωπαϊκών πεποιθήσεών μου.

  José Manuel Barroso, Πρόεδρος της Επιτροπής. − (FR) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να θίξω δυο-τρία σημεία, πολύ σύντομα. Πρώτον, όσον αφορά τη φιλοδοξία της δέσμης μέτρων, θέλω να υπογραμμίσω το γεγονός ότι η φιλοδοξία της δέσμης μέτρων για την αλλαγή του κλίματος, την οποία παρουσίασε η Επιτροπή, διατηρείται στον τελικό συμβιβασμό που έχει εγκριθεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Βεβαίως, υπήρξαν ορισμένες παραχωρήσεις που έγιναν στο πλαίσιο των στόχων. Αυτές οι παραχωρήσεις ήταν απαραίτητες για να ανταποκριθούμε στα αιτήματα ορισμένων κρατών μελών, αλλά τα καταφέραμε, και πιστεύω ότι πρέπει να συγχαρούμε τους εαυτούς μας γι’ αυτό, διότι δεν ήταν απλό, λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης. Έχουμε καταφέρει, επαναλαμβάνω, να διατηρήσουμε τη φιλοδοξία των στόχων του 20% για το 2020.

Επιπλέον, γνωρίζετε ίσως ότι η ιστορική απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει χαιρετιστεί από το Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών και από τη Διάσκεψη στο Πόζναν και γι’ αυτό θα ήθελα να προτείνω η Ευρώπη να μην επιδείξει μία ακόμη φορά μαζοχισμό σχετικά με αυτό. Τώρα είμαστε οι παγκόσμιοι ηγέτες σε αυτό το ζήτημα. Καμία άλλη χώρα, καμία άλλη περιοχή του κόσμου, είτε της Αμερικής, είτε της Λατινικής Αμερικής είτε της Ασίας, δεν έχει κάνει κάτι συγκρίσιμο ή παρόμοιο. Κατά συνέπεια, αν κάποιος θέλει να ζητήσει περισσότερα, μπορεί να το πράξει ζητώντας από τους άλλους να ακολουθήσουν το ευρωπαϊκό παράδειγμα και όχι αμφισβητώντας μια συμφωνία η οποία είναι πραγματικά παράδειγμα για τον υπόλοιπο κόσμο.

Φυσικά η Επιτροπή παρουσίασε μια φιλόδοξη δέσμη μέτρων, το ξέραμε ότι από την αρχή, αλλά μπορώ να πω ότι, με πνεύμα συμβιβασμού, έχουμε καταφέρει να διατηρήσουμε τους βασικούς στόχους της δέσμης μέτρων για την κλιματική αλλαγή.

Όσον αφορά την ανάκαμψη της οικονομίας και το σχέδιο οικονομικής ανάκαμψης, σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, πρέπει να διορθώσω ορισμένες δηλώσεις που έχουν γίνει. Η αλήθεια είναι ότι οι Αμερικανοί δεν έχουν παρουσιάσει τίποτα μέχρι σήμερα. Υπάρχουν ιδέες που κυκλοφορούν, αλλά δεν έχουμε δει ακόμη τι πρόκειται να παρουσιαστεί. Θα ήθελα να σας πω επίσης ότι, όσον αφορά την οικονομική και νομισματική πολιτική, δεν είναι βέβαιο ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να μας δώσουν τις καλύτερες προτάσεις. Σε κάθε περίπτωση είμαστε πεπεισμένοι ότι αυτή η κρίση, εκτός από τα καθαρά οικονομικά θέματα, προέκυψε από ορισμένες βασικές μακροοικονομικές ανισορροπίες. Η αμερικανική νομισματική και δημοσιονομική πολιτική ήταν τουλάχιστον μη ρεαλιστική. Θα ήθελα λοιπόν να σας προειδοποιήσω για την ιδέα που μπορεί να προκύψει – τη βλέπω ήδη να έρχεται – ότι πρέπει να κάνουμε ακριβώς το ίδιο όπως οι Αμερικανοί. Δεν είμαστε στην ίδια κατάσταση και, εκτός αυτού, νομίζω ότι λίγη σύνεση θα ήταν χρήσιμη, αν σκεφτεί κανείς επίσης από την άποψη της μεσοπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας.

Κατόπιν τούτου, ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας έχει πει εξάλλου στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ότι, στην Ευρώπη, μπορούμε να σκεφθούμε ότι τουλάχιστον το 1,2% του ΑΕΠ μας θα είχε αυτόματο σταθεροποιητικό αποτέλεσμα. Αυτό σημαίνει ότι, αν προσθέσετε το ρόλο των οικονομικών σταθεροποιητών στο 1,5% που έχει εγκριθεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, δεν είμαστε και τόσο μακριά από τις προθέσεις που ανακοινώθηκαν, και εννοώ πράγματι ανακοινώθηκαν, του νεοεκλεγέντος προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών.

Σε κάθε περίπτωση, υποστηρίζω ολόψυχα μεγαλύτερο συντονισμό με τις Ηνωμένες Πολιτείες στον οικονομικό τομέα. Είναι σαφές – αυτά ήταν τα συμπεράσματα του G20 – ότι θα χρειαστεί μια παγκόσμια προσπάθεια για να δοθεί νέα ώθηση στην παγκόσμια οικονομία. Αυτή η κρίση έχει δείξει σε ποιο βαθμό είναι αλληλένδετες τώρα οι οικονομίες μας. Γι’ αυτό εξάλλου έχουμε υποβάλει μια κοινή ατζέντα για την παγκοσμιοποίηση, για να μπορούμε να εργαστούμε για την οικονομική ανάκαμψη και στην περιοχή του Ατλαντικού.

Όσον αφορά το ζήτημα της Επιτροπής και του ρόλου της Επιτροπής στα θεσμικά όργανα, θα ήθελα να σας εξηγήσω ε σαφήνεια τις ιδέες μου σχετικά με αυτό. Πιστεύω ότι, στην Ευρώπη, ο ένας δεν είναι πιο δυνατός διότι οι άλλοι είναι πιο αδύναμοι και νομίζω ότι είναι ένα θεμελιώδες σφάλμα που έκαναν ορισμένοι αναλυτές και ορισμένοι από τους Ευρωπαίους φίλους μου, μερικοί εκ των οποίων εξάλλου, το ομολογώ, είναι μεταξύ των πιο πεπεισμένων Ευρωπαίων, να πιστεύουν ότι ο ρόλος της Επιτροπής πάσχει όταν υπάρχει ισχυρή Προεδρία του Συμβουλίου. Ακριβώς το αντίθετο είναι αλήθεια. Μπορώ να σας το πω τώρα, με την εμπειρία που έχω διότι έχω εργαστεί με εννέα διαφορετικές Προεδρίες του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Αν κάποιος νομίζει ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι πιο δυνατό διότι η Επιτροπή είναι πιο αδύναμη, ή ότι η Επιτροπή είναι πιο δυνατή, διότι το Συμβούλιο είναι πιο αδύναμο, κάνει ουσιαστικό λάθος. Πάνω απ’ όλα, αυτή είναι μια κακόβουλη άποψη την οποία δεν προσυπογράφω.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση σήμερα είναι τόσο πολύπλοκη, με 27 κράτη μέλη με τόσο διαφορετικές προτεραιότητες, ώστε μόνο με πνεύμα συνεργασίας και αμοιβαίας υποστήριξης θα είναι δυνατόν τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα να επιτύχουν αποτελέσματα. Γι’ αυτό το λόγο, για παράδειγμα, σε σχέση με την κλιματική αλλαγή, οι προτάσεις ήταν εκείνες που έγιναν από την Επιτροπή πριν από αρκετά χρόνια.

Φυσικά, είναι προς το συμφέρον μας να υπάρχει μια ισχυρή Προεδρία του Συμβουλίου που να καταφέρνει να καταλήγει σε συμφωνία με τα κράτη μέλη. Φυσικά η δράση, η πρωτοβουλία και το έργο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε αυτό το ζήτημα είναι σημαντικά. Από αυτή την άποψη πιστεύω ότι, για ορισμένους, πρέπει να υπάρξει αλλαγή του προτύπου. Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου τα θεσμικά όργανα πρέπει να επιβεβαιώσουν την εξουσία τους, τον ηγετικό τους ρόλο, όχι μειώνοντας το ρόλο των άλλων θεσμικών οργάνων, αλλά, αντιθέτως, ενισχύοντας την ικανότητά τους να βρίσκουν θετικούς συμβιβασμούς, συμβιβασμούς που θα προωθήσουν την ευρωπαϊκή ιδέα.

Συμπερασματικά, όσον αφορά ορισμένες δηλώσεις που έκαναν ορισμένοι Τσέχοι πολιτικοί ηγέτες, θα ήθελα απλώς να σας πω ότι, όταν κάποιος κάνει μια σύγκριση μεταξύ της Σοβιετικής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτό δείχνει τρία πράγματα: πρώτον, ότι δεν κατανοεί τι ήταν η Σοβιετική Ένωση, δεύτερον, ότι δεν κατανοεί τι είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι, και, τρίτον, ότι έχει πολύ θολή ιδέα για τη δημοκρατία και τις αρχές της δημοκρατίας, ιδίως για την ελευθερία και την αλληλεγγύη που είναι οι ευρωπαϊκές αρχές μας.

(Χειροκροτήματα)

  Timothy Kirkhope (PPE-DE). - Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ξεκινήσω αναγνωρίζοντας το ρόλο που έχει παίξει ο Πρόεδρος Sarkozy κατά τη θητεία του ως Προέδρου του Συμβουλίου. Η θητεία του στο πηδάλιο ήταν αναμφίβολα υψηλού προφίλ και εστιασμένη, και θυμόμαστε ιδιαίτερα τη συμβολή του στην ειρηνευτική διαδικασία στη Γεωργία, στον απόηχο της εισβολής των ρωσικών δυνάμεων. Θυμόμαστε επίσης την αποφασιστικότητά του να εξασφαλίσει μια συμφωνία για τη σημαντική δέσμη μέτρων για την αλλαγή του κλίματος και την ενέργεια, το οποίο είναι κάτι που οι Βρετανοί Συντηρητικοί στηρίζουμε πλήρως, παρόλο που λυπάμαι που δεν μπορούμε να προσφέρουμε την ίδια υποστήριξη στη Συνθήκη της Λισαβόνας.

Πιστεύουμε ότι η ΕΕ πρέπει να συνεχίσει να αναλαμβάνει ηγετικό ρόλο σε σχέση με θέματα του κλίματος. Ωστόσο, η χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση έχει αναπόφευκτα κυριαρχήσει κατά τους έξι τελευταίους μήνες. Παρά τους ισχυρισμούς του Βρετανού Πρωθυπουργού ότι η απάντησή του στην κρίση είναι ευρέως αποδεκτή, ας μην ξεχνάμε τις παρατηρήσεις που έκανε ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών την περασμένη εβδομάδα, ο οποίος είπε για τη Βρετανική Κυβέρνηση ότι «οι ίδιοι άνθρωποι που ποτέ δεν θα έκαναν δαπάνες δημιουργώντας έλλειμμα» στο παρελθόν, τώρα «σκορπούν δισεκατομμύρια» και «η στροφή από την πολιτική της οικονομίας της προσφοράς σε χοντροειδή κεϋνσιανισμό κόβει την ανάσα». Επίσης, αναφερόμενος στο συντελεστή ΦΠΑ του Ηνωμένου Βασιλείου, είπε ότι «το μόνο που θα κάνουν όλα αυτά είναι να αυξήσουν το χρέος της Βρετανίας σε επίπεδο που θα χρειαστεί μια ολόκληρη γενιά για να το ξεπληρώσει». Λυπάμαι γι’ αυτό, διότι είχε απόλυτο δίκιο: η βρετανική οικονομία οδεύει πιθανός προς την πιο μακροχρόνια και βαθιά ύφεση από όλες τις μεγάλες οικονομίες της ΕΕ και ο Βρετανός Πρωθυπουργός έχει χάσει οποιοδήποτε ισχυρισμό για δημοσιονομική σύνεση και χρηστή οικονομική διαχείριση.

Πρόεδρε Sarkozy, εδώ υπήρχε μια κατάσταση όπου ο Βρετανός Πρωθυπουργός θα έπρεπε να είχε ακολουθήσει το παράδειγμα άλλων Ευρωπαίων ηγετών, και μάλιστα την πειθαρχία που έχουν δείξει άλλες χώρες στην οικονομική διαχείριση. Επιτρέψτε μου να σας συγχαρώ και πάλι για τους έξι μήνες της θητείας σας. Ελπίζω οι επόμενοι έξι μήνες να είναι καλοί για τους λαούς της Ευρώπης.

  Bernard Poignant (PSE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, θα ήταν λάθος να πούμε ότι η Προεδρία σας ήταν τέλεια, αλλά θα ήταν ανέντιμο να πούμε ότι ήταν αποτυχημένη. Θα πάρω ένα ή δύο μαθήματα από αυτήν.

Αυτή είναι μια στιγμή μεταστροφής, διότι από αυτή την Προεδρία και μετά, όταν η αγορά έχει κάποιο πρόβλημα, το κράτος θα είναι η λύση. Ελπίζω αυτή η μεταστροφή να είναι ειλικρινής και η βιώσιμη και, αφού είμαι Γάλλος σοσιαλιστής, είμαι ευτυχής που μαθαίνω ότι η πηγή των προβλημάτων μας δεν είναι η εβδομάδα των 35 ωρών, αλλά οι τράπεζες και ότι η «κυρία 35 ωρών» είναι καλύτερη από τον «κ. Madoff».

Το δεύτερο μάθημα είναι ότι, στο τέλος αυτής της Προεδρίας, θα πρέπει να αποκαταστήσετε μια καλύτερη σχέση ανάμεσα στη Γαλλία και τη Γερμανία, διότι κλονίστηκε στην αρχή από την Ένωση για τη Μεσόγειο. Η Γερμανίδα καγκελάριος δεν προσεκλήθη σε μια σημαντική συνάντηση και μετά ζητάμε από εκείνη και τη Γερμανία να πληρώσουν, όπως το 1918 για τις αποζημιώσεις, ή το 1945 για την ανασυγκρότηση, ή το 1955 για τις εισφορές, ή το 1990 για την επανένωση. Ναι, υπερασπίζομαι τη Γερμανία. Το βλέπεις, Martin; Την υπερασπίζομαι. Γνωρίζεις τη γαλλική παροιμία: «δεν σκαρφαλώνεις στον κοκκοφοίνικα όταν έχεις τρύπα στο παντελόνι σου». Νομίζω ότι πρέπει να βάλουμε λίγη τάξη και να αποκαταστήσουμε τις γαλλογερμανικές σχέσεις.

Τέλος, για να είναι επιτυχής μια προεδρία – τι ωραίο μάθημα είναι αυτό – πρέπει να περιβάλλεται από δύο σοσιαλιστές: τον Bernard Kouchner, ο οποίος ήταν υπουργός υπό τον κ. Mitterrand, και τον κ. Jouyet, ο οποίος συνεργάστηκε με τον κ. Jospin και με τον κ. Delors. Απευθύνομαι στον κ. Le Maire, το νέο υπουργό: προσέξτε κύριε Sarkozy, είναι άνθρωπος του Villepin. Υποθέτω ότι γνωρίζετε αυτό το άλλο ρητό: «Συγχωρώ όλους όσους με προσβάλλουν, αλλά κρατάω τη λίστα!».

(Χειροκροτήματα)

  Πρόεδρος. − Σας ευχαριστώ πολύ, κ. Poignant. Αυτό θέτει σχεδόν το ερώτημα μήπως θα θέλατε να υποβάλετε αίτηση συμμετοχής στην κυβέρνηση.

  Marielle De Sarnez (ALDE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, ίσως μπορούμε να επανέλθουμε στην Ευρώπη τώρα.

Αντιμέτωπη με μια περιφερειακή, χρηματοπιστωτική, οικονομική, κοινωνική και κλιματική κρίση, αυτή η Γαλλική Προεδρία έχει πιεστεί από την ημερήσια διάταξη του κόσμου. Μπόρεσε να ανταποκριθεί και, κάτω από την ώθησή σας, η Γαλλική Προεδρία μπόρεσε να σταθεί στο ύψος των προκλήσεων. Νομίζω ότι είναι σωστό και χρήσιμο να το πούμε. Είναι επίσης χρήσιμο όλοι μας να εξετάσουμε μαζί αυτό που απομένει να επιτευχθεί ούτως ώστε οι απαντήσεις σε αυτές τις κρίσεις να μπορέσουν να είναι όσο το δυνατόν πληρέστερες.

Η αντίδρασή μας στη χρηματοπιστωτική κρίση ήταν συντονισμένη και αρκετά καλά μελετημένη, αλλά τώρα, νομίζω, πρέπει να προχωρήσουμε σε δράση και να θέσουμε τα θεμέλια ενός συστήματος παγκόσμιας διακυβέρνησης, όχι μόνο όσον αφορά τη ρύθμιση. Η υπόθεση Madoff έδειξε σαφώς ότι χρειαζόμαστε παρακολούθηση, αλλά χρειαζόμαστε επίσης κυρώσεις. Χρειαζόμαστε μια ευρωπαϊκή ρυθμιστική αρχή και, μακροπρόθεσμα, χρειαζόμαστε μια ευρωπαϊκή εισαγγελική αρχή.

Παρομοίως, έχουμε ακόμη πολλά να κάνουμε για να ανταποκριθούμε στην οικονομική και κοινωνική κρίση. Το ευρωπαϊκό σχέδιο, όπως γνωρίζετε, δυστυχώς υπολείπεται κατά πολύ του αμερικανικού σχεδίου. Χρειαζόμαστε μεγάλα έργα, καινοτομία, έρευνα, υποδομές, βιώσιμη προσαρμογή. Αυτό το θέμα πρέπει να βρίσκεται στην ευρωπαϊκή ατζέντα κατά τους επόμενους μήνες.

Παρομοίως, πρέπει να λάβουμε υπόψη τα διδάγματα που πήραμε από αυτή την κρίση για το μέλλον, εργαζόμενοι για τη βελτίωση της οικονομικής και νομισματικής συνοχής, ιδιαίτερα εντός της ευρωζώνης, η οποία, παρεμπιπτόντως, θα βοηθήσει στην επίλυση παρεξηγήσεων μεταξύ της Γαλλίας και της Γερμανίας, δίνοντας στους εαυτούς μας κάποια περιθώρια ελιγμών που θα είναι πολύ χρήσιμα σε μια περίοδο ύφεσης, όταν η ανάπτυξη επιστρέψει, ελπίζω το ταχύτερο δυνατόν, και αποκαθιστώντας τον κεντρικό ρόλο της Επιτροπής, διότι δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να παραιτηθεί από το δικαίωμα πρωτοβουλίας της. Σε μια περίοδο κρίσης, είναι μάλλον ένα καθήκον πρωτοβουλίας, νομίζω, το οποίο θα έπρεπε να έχετε.

Τέλος, υπό την Προεδρία σας, έχουμε φθάσει σε συμβιβασμό για την κλιματική κρίση. Είναι ένας συμβιβασμός, δεν είναι τέλειος, αλλά υπάρχει. Αυτό για το οποίο λυπάμαι είναι που αφήνει κατά μέρος, προς το παρόν, το ζωτικό θέμα της βοήθειας προς τις αναπτυσσόμενες χώρες, οι οποίες εξακολουθούν να υφίστανται τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής για την οποία δεν φέρουν καμία ευθύνη.

Άρα, κύριε Πρόεδρε, σε σχέση με όλα αυτά τα θέματα, έχω την ελπίδα ότι αύριο η Ευρώπη θα μπορέσει να ικανοποιήσει τις προσδοκίες των συμπολιτών μας.

  Ian Hudghton (Verts/ALE). - Κύριε Πρόεδρε, η Γαλλική Προεδρία έχει πράγματι αντιμετωπίσει πολλές προκλήσεις, παρόλο που είναι αμφίβολο αν το πρόσφατο Συμβούλιο αντιμετώπισε επαρκώς την πρόκληση της καταπολέμησης της κλιματικής αλλαγής.

Όσον αφορά την οικονομία, σημειώνω ότι ο κ. Sarkozy αναγνώρισε ότι η Ιρλανδία ήταν η πρώτη που υποστήριξε τις τράπεζες της και τώρα όλη η Ευρωπαϊκή Ένωση ακολουθεί, πράγμα που νομίζω ότι είναι πιο ακριβές από την πρόσφατη δήλωση που ξέφυγε από τον Gordon Brown ότι ο ίδιος έχει σώσει τον κόσμο χωρίς βοήθεια.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω την ιρλανδική κυβέρνηση που αποδεικνύει για μία ακόμη φορά πόσο μεγάλη επιρροή μπορούν να έχουν μικρά κράτη μέλη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όμως ευχαριστώ τους Ιρλανδούς επίσης διότι «διέκοψαν», όπως το έθεσε ο Πρόεδρος Sarkozy, τη διαδικασία επικύρωσης της Λισσαβόνας. Οι διαβεβαιώσεις που δόθηκαν στην Ιρλανδία θα βοηθήσουν και τη χώρα μου, τη Σκωτία, υπογραμμίζοντας ότι υπάρχει δημοσιονομική ανεξαρτησία στην Ευρώπη και ότι εμείς, ως ανεξάρτητο κράτος μέλος, θα μπορούσαμε να διορίσουμε έναν Επίτροπο.

Ο κ. Sarkozy είπε ότι δεν μπορούμε να έχουμε ισχυρή Ευρώπη, αν η Ευρώπη δεν είναι ενωμένη. Παρακαλώ να θυμόμαστε ότι η «ενότητα στην πολυμορφία» δεν είναι απλά ένα σύνθημα, αλλά κάτι που πρέπει να επιδιώκουμε: δεν πρέπει να ξεχνάμε αυτό που μας κάνει να είμαστε υπερήφανοι που είμαστε Σκωτσέζοι, Ουαλοί, Ιρλανδοί, Γάλλοι, Τσέχοι, ή οτιδήποτε άλλο, καθώς και πολίτες – όχι υπήκοοι – της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

  Brian Crowley (UEN). – (GA) Κύριε Πρόεδρε, η σύνοδος κορυφής των αρχηγών κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης την περασμένη εβδομάδα ήταν μια πολύ θετική σύνοδος από την άποψη της Ιρλανδίας και της Ευρώπης. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Σχέδιο Οικονομικής Ανάκαμψης, ύψους 200 δις ευρώ.

Είναι σημαντικό ότι, όταν εξετάζουμε τα αποτελέσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, επαινούμε ό,τι αξίζει έπαινο. Βρήκε λύσεις και συμβιβασμούς σε αυτά που ήταν – ή φαίνονταν ότι ήταν – ανεξέλεγκτα προβλήματα που προέκυψαν ξαφνικά, όπως η κρέμα ανεβαίνει στην επιφάνεια του γάλακτος. Σας συγχαίρω, Πρόεδρε Sarkozy, για τις προσπάθειές σας, περιλαμβανομένων εκείνων σε σχέση με την Ιρλανδία. Εκτιμούμε ιδιαίτερα το συμβιβασμό που έχει επιτευχθεί για να επιτρέψει μια δεύτερη απόφαση από τον ιρλανδικό λαό σε σχέση με τη Συνθήκη της Λισαβόνας.

Θα ήθελα πολύ σύντομα να επισημάνω σε ορισμένους συναδέλφους που μίλησαν σήμερα κι εχθές σχετικά με όσα μου έχουν αποδοθεί ότι είπα στην Πράγα την περασμένη εβδομάδα. Πρώτον, ποτέ δεν μνημόνευσα τον πατέρα μου, όπως αναφέρεται στα πρακτικά που δημοσιοποίησε ο Πρόεδρος Klaus. Δεύτερον, ποτέ δεν είπα ότι οι Ιρλανδοί λαχταρούν την Ευρώπη. Είπα ότι εναπόκειται στον ιρλανδικό λαό να καθορίσουν τι θα συμβεί με τη Συνθήκη της Λισαβόνας.

Υπό το φως της πείρας μας ιδίως κατά τη διάρκεια των τελευταίων έξι μηνών, αυτό που πραγματικά χρειάζεται, καθώς προχωρούμε μπροστά, είναι μια Ευρώπη που να συνεργάζεται, να συντονίζει και να δουλεύει μαζί για να επιτύχει κοινούς στόχους σε βάση κατανόησης και ανοχής για τις διαφορετικές γνώμες και τους διαφορετικούς οικονομικούς κύκλους που υπάρχουν εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

– (FR) Κύριε Πρόεδρε, συγνώμη που τα γαλλικά μου είναι τόσο άσχημα. Η Προεδρία σας έχει ανασυστήσει το μεγάλο ευρωπαϊκό σχέδιο, το σχέδιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με μια μεγάλη καρδιά, που βασίζεται στην ισότητα και τη σκληρή δουλειά, στην Ευρώπη καθώς και στον υπόλοιπο κόσμο. Σας ευχαριστώ και καλή τύχη!

(Χειροκροτήματα)

  Bairbre de Brún (GUE/NGL). – (GA) Κύριε Πρόεδρε, η Ιρλανδία θα έπρεπε να είναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η συνεργασία με τους Ευρωπαίους εταίρους μας είναι πολύτιμη. Όμως ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκε ψήφος του «όχι» στην Ιρλανδία δεν δημιουργεί υπεραξία. Θα μπορούσε ακόμη και να τροφοδοτήσει την αντίθεση προς την ΕΕ και όχι μόνο στην Ιρλανδία.

Το Συμβούλιο αρνήθηκε να κάνει οποιαδήποτε αλλαγή στη ίδια τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Αντ’ αυτού, στους Ιρλανδούς θα δοθούν ενθαρρυντικά λόγια και θα τους ειπωθεί ότι πρέπει να αλλάξουν γνώμη.

Το Συμβούλιο δεν ασχολήθηκε με τις πραγματικές ανησυχίες του ιρλανδικού λαού σε σχέση με τη στρατιωτικοποίηση της ΕΕ, τα δικαιώματα των εργαζομένων και τις δημόσιες υπηρεσίες. Το χάσμα μεταξύ των ηγετών της Ένωσης και των πολιτών γίνεται όλο και βαθύτερο, λόγω της αντίδρασης στις ψήφους του «όχι» στην Ιρλανδία και αλλού.

Τα συμπεράσματα του Συμβουλίου δεν παρέχουν αξιόπιστες εγγυήσεις στους τομείς όπου χρειάζονται. Δεν δίνουν θετικούς λόγους για ψήφο υπέρ της Συνθήκης της Λισαβόνας. Αντί γι’ αυτό, επιτρέπουν να υπάρχει φόβος. Ορισμένα ζητήματα συγχέονται. Ο φόβος και η παραπληροφόρηση θα κυριαρχήσουν σε μια επανάληψη του δημοψηφίσματος.

Όσον αφορά τα συμπεράσματα του Συμβουλίου σε σχέση με τη δέσμη μέτρων για την αλλαγή του κλίματος και την ενέργεια, είναι πολύ σημαντικό ότι θα τεθεί σε εφαρμογή νομοθεσία με νομικώς δεσμευτικούς στόχους. Εντούτοις ένα μέρος της δέσμης μέτρων είναι μη ικανοποιητικό και όχι τόσο ισχυρό όσο θα έπρεπε.

  Bernard Wojciechowski (IND/DEM). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, ήδη από τον Οκτώβριο εφέτος, ο τύπος ήδη ανέφερε ότι η Τσεχική Προεδρία μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Λεγόταν επίσης ότι η επιθυμία σας να αναλάβετε την προεδρία του Eurogroup ήταν μια προσπάθεια να ασκήσετε έμμεσο έλεγχο στους Τσέχους. Θα ήθελα λοιπόν να ακούσω από σας, κύριε Πρόεδρε, πώς η απερχόμενη Προεδρία προτίθεται να συμπεριφερθεί σε σχέση με την επερχόμενη Τσεχική Προεδρία.

Κύριε Πρόεδρε, απαντώντας σε μα ερώτηση που έκανα για τον Πρόεδρο Kaczyński, δηλώσατε σε αυτό το Σώμα πριν από δύο μήνες ότι θα τον πείσετε και ότι οι συμφωνίες θα τηρηθούν. Όμως κανείς δεν υποψιαζόταν τότε ότι ο κ. Kaczyński θα επηρεαζόταν από τους πολίτες της Ιρλανδίας και όχι από τον αδελφό του. Σκοπεύετε να συνεχίσετε με τον ίδιο τρόπο, όταν θα πρέπει να πείσετε τον Πρόεδρο Klaus; Θα γίνουν καθόλου συνομιλίες; Τέλος, εύχομαι καλή ακρόαση του Elvis, κύριε Πρόεδρε.

  Sylwester Chruszcz (NI). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, είμαι ένας από τους βουλευτές αυτού του Σώματος που δεν θα σας συγχαρούν για την επιτυχία αυτής της εξάμηνης Προεδρίας. Και τούτο διότι πιστεύω ότι τα δύο προβεβλημένα σχέδια που προωθήσατε κατά τους τελευταίους μήνες είναι στην πραγματικότητα επιζήμια. Πράγματι, δεν βλάπτουν μόνο τη χώρα μου, την Πολωνία, αλλά και ολόκληρη την Ευρώπη. Παρόλο που τώρα είναι οριακά πιο αποδεκτή, η δέσμη μέτρων για την αλλαγή του κλίματος εξακολουθεί να είναι κακή, και η έγκρισή της στην παρούσα συγκυρία είναι απλώς γελοία. Επιπλέον, η αναβίωση της Συνθήκης της Λισαβόνας που απορρίφθηκε σε εθνικό δημοψήφισμα στην Ιρλανδία αποτελεί εμπαιγμό για τη δημοκρατία. Μην τρέφετε αυταπάτες νομίζοντας ότι μία πρόσθετη έδρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα σας δώσει τη δυνατότητα να εξαγοράσετε μεγαλύτερη υποστήριξη για τη Λισαβόνα στην Πολωνία.

Θα ήθελα να σας πω, κύριε Πρόεδρε, ότι, παρόλο που την περασμένη εβδομάδα στις Βρυξέλλες τα διπλωματικά σας ταλέντα σας επέτρεψαν να πείσετε τους άλλους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων να υποστηρίξουν τις αμφιλεγόμενες ιδέες σας, έχω την ελπίδα ότι οι πολίτες κυρίαρχων εθνών θα πουν «όχι» σε αυτές τις ιδέες στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο του χρόνου.

  Hartmut Nassauer (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, ακόμη και αν ο κ. Schulz λέει καλά πράγματα για τη Γαλλική Προεδρία, τότε θα πρέπει στην πραγματικότητα ήταν λαμπρή, διότι μέχρι τώρα οι σοσιαλιστές δεν ήταν ένθερμοι θαυμαστές του Προέδρου Sarkozy.

Εξ ονόματος της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, θα ήθελα να σας διαβεβαιώσω, Πρόεδρε Sarkozy, ότι η Προεδρία σας υπήρξε εξαιρετική και απολύτως επιτυχής. Ενεργήσατε αποφασιστικά και με επιτυχία στις δύο κρίσεις που παρουσιάστηκαν εφέτος. Έχετε δώσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση μεγαλύτερο πολιτικό βάρος και έχετε βελτιώσει τη φήμη της στον κόσμο. Έχετε ανακτήσει αναμφίβολα ένα μέρος της εμπιστοσύνης των πολιτών της και, αν μη τι άλλο, μπορέσατε να επισημάνετε την ευεργετική και σταθεροποιητική επίδραση του κοινού μας νομίσματος, του ευρώ, σε αυτή τη δύσκολη εποχή. Εν συντομία, ευτυχώς για μας ήσασταν ο σωστός άνθρωπος στη σωστή θέση τη σωστή στιγμή. Θα ήθελα να πιστεύω ότι θα μπορέσουμε να πούμε το ίδιο μετά την επόμενη Προεδρία.

Η δέσμη μέτρων για την αλλαγή του κλίματος και την ενέργεια είναι μια επιτυχία του Συμβουλίου. Εντούτοις πρέπει να θυμόμαστε ότι πρόκειται για μια απόφαση που φτάνει μακριά στο μέλλον και ότι τα πλήρη αποτελέσματά της θα γίνουν αισθητά μόνον όταν η πλειονότητα των ανθρώπων που είναι υπεύθυνοι γι’ αυτήν δεν θα είναι πλέον εν ενεργεία και δεν θα μπορούν να αναλάβουν ευθύνη για τις συνέπειες. Θα πρέπει να κάνουμε μια δύσκολη επιλογή ανάμεσα στους στόχους της κλιματικής πολιτικής, τους οποίους υποστηρίζουμε πλήρως, και τα αναπόφευκτα βάρη που μπορούμε να περιμένουμε στην οικονομία.

Ο κ. Schulz έχει ζητήσει από την ομάδα PPE-DE να λάβει αυτή την απόφαση. Φυσικά θα πάρουμε την απόφαση, αλλά θα προσπαθήσουμε πρώτα να διαβάσουμε αυτό για το οποίο πρέπει να αποφασίσουμε. Αν πήρατε την απόφαση εχτές, τότε δεν είναι δυνατόν να έχετε διαβάσει το κείμενο. Μόλις αποφασίσατε τυφλά με βάση την αριστερή πολιτική. Όσον αφορά την κριτική σας για τη συμφωνία σε πρώτη ανάγνωση, όταν και ο κ. Cohn–Bendit χύνει κροκοδείλια δάκρυα, συμφωνώ απολύτως με το περιεχόμενο της κριτικής σας. Όμως ποιος μας την επέβαλε; Μας φίμωσε το Συμβούλιο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας; Μας εκβίασε η Επιτροπή; Η πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο ήταν εκείνη που έλαβε την απόφαση. Στη Διάσκεψη των Προέδρων, μόνο ο Joseph Daul ψήφισε υπέρ της πρώτης ανάγνωσης, που θα ήταν η σωστή διαδικασία. Ελπίζω ότι από αυτό μπορούμε να εξαγάγουμε το συμπέρασμα ότι στο μέλλον οι συμφωνίες σε πρώτη ανάγνωση δεν θα πρέπει πλέον να γίνονται δεκτές, τουλάχιστον για τόσο αποφασιστικά σχέδια.

  Poul Nyrup Rasmussen (PSE). - Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πω στον Πρόεδρο Sarkozy:

– (FR) «το να ενεργείς προληπτικά στην πολιτική, αυτή είναι η πιο δύσκολη άσκηση».

Αυτό το ξέρουμε και οι δύο, Πρόεδρε.

Όπως είπατε ο ίδιος, η Ευρώπη είναι συμβιβασμοί, αλλά και δυναμική εξασφάλισης. Αυτή είναι η θέση μου. Νομίζω ότι πήγατε την Ευρώπη όσο πιο μακριά μπορούσατε να πάτε και όσο πιο μακριά μπορούσατε να πάτε τους 27 πρωθυπουργούς και αρχηγούς κρατών, αλλά, σας παρακαλώ, μη φουσκώνετε τα αποτελέσματα. Αυτό ισχύει ειδικά για τον Πρόεδρο Barroso. Μη φουσκώνετε τα αποτελέσματα. Αν το κάνετε, αυτό θα γυρίσει μπούμερανγκ κατά της εμπιστοσύνης των απλών ανθρώπων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή τη στιγμή έχουμε μια οικονομική κρίση και δεν έχει τελειώσει. Όπως είπατε, δεν έχει τελειώσει. Παρακαλώ μη λέτε στους ανθρώπους ότι η δέσμη οικονομικών κινήτρων αντιστοιχεί με το 1,5% του ΑΕΠ. Δεν αντιστοιχεί. Αν αφαιρέσουμε προς το παρόν τις πιστωτικές εγγυήσεις από αυτό τον υπολογισμό και κοιτάξουμε τις πραγματικές επενδύσεις και την πραγματική ζήτηση, κατεβαίνουμε κατά μέσο όρο περίπου στο 0,6% του ΑΕΠ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ναι, κατεβαίνουμε, κύριε Barroso. Οι οικονομικοί υπολογισμοί από το Brueghel και από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης το επιβεβαιώνουν. Γι’ αυτό να είσαστε προσεκτικοί εδώ.

Οι μόνες δύο χώρες – και η Βρετανία έχει επικριθεί από τη Γερμανία – που πλησιάζουν το 1% του ΑΕΠ σε πραγματικά οικονομικά κίνητρα είναι η χώρα του Gordon Brown και η χώρα του Zapatero. Η Γαλλία πλησιάζει. Αλλά η πραγματική δυσκολία προς το παρόν βρίσκεται στο Βερολίνο. Απλά δεν καταλαβαίνω πώς η Angela Merkel, η Γερμανίδα Καγκελάριος, μπορεί να λέει στους ανθρώπους ότι αυτό που κάνουν για την απασχόληση στην Ευρώπη αυτήν τη στιγμή είναι επαρκές. Αυτό δεν ισχύει.

Κύριε Πρόεδρε, διαφωνώ με όσα είπε ο Graham Watson. Δεν θα έπρεπε απλά να χαλαρώσετε. Θα έπρεπε να διατηρήσετε την ενέργειά σας, διότι χρειαζόμαστε κι άλλο πακέτο κινήτρων και θα το χρειαστούμε πολύ σύντομα, ήδη την άνοιξη. Ελπίζω ότι θα είσαστε ενεργός στις 2 Απριλίου στο Λονδίνο και ασφαλώς και στην εαρινή σύνοδο κορυφής. Όπως είπατε και ο ίδιος, το να φέρουμε την Ευρώπη πιο κοντά στους ανθρώπους σημαίνει εξασφάλιση θέσεων εργασίας για τους ανθρώπους.

  Πρόεδρος. − Κυρίες και κύριοι, ο Πρόεδρος Sarkozy θα πρέπει να μας αφήσει σε λίγο. Τώρα θα του δοθεί πάλι ο λόγος και ο κ. Borloo και ο κ. Le Maire θα παραμείνουν μαζί μας.

  Nicolas Sarkozy, Προεδρεύων του Συμβουλίου. − (FR) Κυρίες και κύριοι, κύριε Kirkhope, σας ευχαριστώ για την υποστήριξή σας. Αυτό μου δίνει την ευκαιρία να απευθυνθώ σε ένα Βρετανό Συντηρητικό για να πω πόσο σημαντικό είναι για μας στην Ευρώπη, αυτό το μεγάλο κόμμα, το Βρετανικό Συντηρητικό Κόμμα, να παραμείνει βαθιά δεσμευμένο στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

Δεν έχω καμία σχέση με την πολιτική στο Ηνωμένο Βασίλειο. Έχετε ένα νέο ηγέτη, τον κ. Cameron, και είσαστε ένα κόμμα με μεγάλη ιστορία. Σας χρειαζόμαστε στην Ευρώπη και τίποτα, κύριε Kirkhope, στην Ευρώπη δεν μπορεί να επιτύχει μόνο του. Δεν ξέρω ποιο θα είναι το μέλλον του κ. Gordon Brown ή ποιο θα είναι το μέλλον του κ. Cameron, αλλά όποιος και να είναι ο ηγέτης του Ηνωμένου Βασιλείου, θα χρειαστεί άλλους για να προοδεύσει, να υπερασπιστεί τα συμφέροντά του, να νικήσει στην Ευρώπη. Αυτό δεν μπορεί να γίνει μόνο του και θα ήθελα να πω ένα πράγμα, δηλαδή ότι ήμουν πάντα πεπεισμένος ότι το Ηνωμένο Βασίλειο έχει έναν ιδιαίτερο ρόλο να παίξει στην Ευρώπη. Μερικές φορές έχω επικριθεί διότι το Ηνωμένο Βασίλειο μιλάει την κυρίαρχη γλώσσα του κόσμου, έχει μια δυναμική οικονομία, αλλά σκεφτείτε το. Κοιτάξτε πόσο έχει κοστίσει στο Ηνωμένο Βασίλειο το γεγονός ότι έχει συνδεθεί υπερβολικά αποκλειστικά με τις Ηνωμένες Πολιτείες, πόσο του έχει κοστίσει το γεγονός ότι έχει δεσμευτεί υπερβολικά αποκλειστικά με τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες. Κοιτάξτε, η Ευρώπη χρειάζεται το Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά εξακολουθώ να είμαι πεπεισμένος ότι το Ηνωμένο Βασίλειο χρειάζεται την Ευρώπη.

Όταν πήγα στο Ηνωμένο Βασίλειο, είπα ότι η entente cordiale μεταξύ της Γαλλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου δεν ήταν αρκετή. Ο Gordon Brown πρότεινε μια entente formidable. Από την πλευρά μου, πραγματικά νομίζω ότι μπόρεσε να βγει ενισχυμένο από τη χρηματοπιστωτική κρίση, διότι το Ηνωμένο Βασίλειο έχει επιλέξει σαφώς την Ευρώπη. Επιτρέψτε μου να πω ότι δεν τα πήγαμε και τόσο καλά στο παρελθόν και, χωρίς να υπεισέλθω στην εσωτερική πολιτική, θέλω να πω ότι είναι η αλήθεια.

Κύριε Poignant, η Γαλλική Προεδρία δεν είναι ούτε τέλεια, ασφαλώς, ούτε αποτυχημένη, και όσον αφορά εσάς, είστε πιστός στον κ. Mitterrand, πράγμα που είναι το τέλειο «ούτε ... ούτε». Άρα δεν σκέπτεστε ούτε καλά ούτε κακά. Κατά βάθος το μόνο που σκέπτεστε είναι ότι αν ήμουν επιτυχής είναι διότι είχα δύο καλούς σοσιαλιστές ... Τρίτωσε το κακό, κύριε Poignant: Jouyet, Kouchner... Διακρίνω κάποια ζήλια σε όλα αυτά! Για να μιλήσουμε όμως σοβαρά, θα ήθελα, αν μου επιτρέπετε, να αρνηθώ τους ισχυρισμούς όλων εκείνων που νόμιζαν ότι υπήρχαν διαρθρωτικές διαφωνίες μεταξύ Γερμανίας και Γαλλίας. Αυτή είναι μια ευκαιρία για μένα να εξηγήσω τα πράγματα και το λέω αυτό και για την κ. Marielle De Sarnez.

Ο γαλλογερμανικός άξονας, η φιλία μεταξύ της Γαλλίας και της Γερμανίας, δεν είναι επιλογή: είναι ένα απόλυτο καθήκον. Οι δύο χώρες μας ήταν στο επίκεντρο της μεγαλύτερης τραγωδίας του 20ού αιώνα. Δεν είναι επιλογή, όχι διότι δεν την προσυπογράφω, αλλά διότι είναι καθήκον για τον κόσμο και για την Ευρώπη. Πρέπει να περπατήσουμε χέρι-χέρι. Είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι αυτή είναι μια ευθύνη, κύριε Poignant, που ξεπερνά κατά πολύ την κ. Merkel, ή εμένα, ή παλαιότερα τον κ. Schröder ή τον κ. Chirac: είναι μια ιστορική πραγματικότητα. Δεν μπορούμε να διαχωριστούμε, ακριβώς διότι η ιστορία μας ήταν αυτή που ήταν τον προηγούμενο αιώνα.

Ταυτόχρονα, όμως, χωρίς να θέλω να προσβάλω κανέναν, πρέπει να πω ότι ο γαλλογερμανικός άξονας δεν μπορεί να είναι της ίδιας τάξης σε μια Ευρώπη 27 χωρών, όπως σε μια Ευρώπη έξι. Σε μια Ευρώπη των έξι ή των εννέα, ίσως και των δώδεκα, όταν η Γερμανία και η Γαλλία κατέληγαν σε συμφωνία, αυτό ήταν αρκετό και όλοι οι άλλα ακολουθούσαν.

Έτσι ήταν, αλλά αυτή δεν είναι η Ευρώπη του σήμερα και γι’ αυτό το λόγο ζήτησα την επανίδρυση αυτού του γαλλογερμανικού άξονα, σε διμερή βάση. Τον χρειαζόμαστε, αλλά δεν μπορούμε να αντιμετωπίζουμε το γαλλογερμανικό άξονα σαν να ήμασταν ακόμη μόνο 12. Θυμάμαι όταν η Γερμανία και η Γαλλία κατέληξαν σε συμφωνία – δεν ήταν στην εποχή μου – για έναν υποψήφιο για την Προεδρία της Επιτροπής, ο άλλος ήταν εκείνος που έφυγε, διότι έδωσε την εντύπωση αλαζονείας. Ως αποτέλεσμα, η φιλία μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας είναι απαραίτητη, αλλά δεν αποκλείει άλλες συμφωνίες, ή άλλες φιλίες. Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που θέλω να πω, διότι μερικές φορές έχω την εντύπωση ότι μερικοί άνθρωποι βλέπουν την Ευρώπη μέσω γυαλιών 30 ετών, όταν πρέπει να την κοιτάζουμε σε σχέση με αυτό που θα είναι σε 30 χρόνια.

Το δεύτερο πράγμα είναι ότι η κ. Merkel υπερασπίζεται σθεναρά τα συμφέροντα της Γερμανίας. Αν δεν το έκανε εκείνη, ποιος άλλος θα το έκανε; Σίγουρα δεν μπορούμε να την επικρίνουμε γι’ αυτό. Το έκανε με ταλέντο, με δύναμη και με αποφασιστικότητα. Κι εγώ υποστηρίζω τα συμφέροντα της χώρας μου. Γι’ αυτό το σκοπό δεν με εξέλεξαν;

Μερικές φορές, λοιπόν, δεν συμφωνούμε αμέσως. Και τι έγινε; Αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Είναι αδύνατη η δημοκρατία ή η έννοια του συμβιβασμού διότι πρόκειται για τη Γερμανία ή για τη Γαλλία; Ναι, έπρεπε να κάνω παραχωρήσεις προς την κ. Merkel. Ναι έπρεπε να κάνει παραχωρήσεις προς εμένα. Και τι έγινε; Είναι προς όφελος της Γερμανίας. Πρέπει απλώς και μόνο επειδή είναι η Γερμανία και επειδή είναι η Γαλλία, δεν θα έπρεπε να διαπραγματευόμαστε τίποτα, δεν θα πρέπει να συζητάμε τίποτα; Οι Γερμανοί φίλοι μας δεν ήταν πολύ ενθουσιώδεις σχετικά με την Ένωση για τη Μεσόγειο. Υπήρχαν παρεξηγήσεις. Επίλησα αυτές τις παρεξηγήσεις συζητώντας τις. Πού είναι το πρόβλημα;

Σε κάθε περίπτωση, δεν έχω καμία πρόθεση να δικαιολογούμαι κάθε φορά που η κ. Merkel κι εγώ συμφωνούμε μεταξύ μας, αλληλοϋποστηριζόμαστε ή αλληλοβοηθούμαστε. Όμως δεν ξεχνώ ένα πράγμα, ότι η Γερμανία είναι ένα ομοσπονδιακό κράτος, ενώ η Γαλλία είναι πολύ πιο συγκεντρωτική, παρά την αποκέντρωση. Ο ρυθμός, ο χρόνος που απαιτείται για τη λήψη αποφάσεων δεν είναι οι ίδιοι. Αυτό δεν έχει τίποτα να κάνει με τις ικανότητες της κ. Merkel ή οποιαδήποτε ελαττώματα από την πλευρά μου. Έχει να κάνει με τη διάρθρωση των δύο κρατών, που δεν είναι η ίδια. Επιπλέον, η Γερμανία έχει κυβέρνηση συνασπισμού. Δεν είμαι βέβαιος αν η κ. Merkel επέλεξε αυθόρμητα τους σοσιαλιστές στην κυβέρνηση της. Εγώ ήμουν υπεύθυνος για την επιλογή των σοσιαλιστών στην κυβέρνησή μου. Αυτή είναι η δεύτερη διαφορά, αλλά μια διαφορά που εξηγεί επίσης το χρόνο που απαιτείται για τη λήψη αποφάσεων.

Μείνετε όμως ήσυχοι, ότι σε κάθε περίπτωση η Γερμανία δεν δέχεται επίθεση. Η Γερμανία είναι η μεγαλύτερη οικονομία στην Ευρώπη. Χρειαζόμαστε τη Γερμανία και η Γερμανία χρειάζεται την Ευρώπη. Για να πούμε όμως την αλήθεια, η Γαλλία και η Γερμανία δεν έχουν περισσότερα δικαιώματα από τους άλλους. Έχουμε περισσότερες ευθύνες και πρέπει να τις επωμιστούμε μαζί. Μην ανησυχείτε. Έχω πλήρη επίγνωση αυτού.

Κυρία De Sarnez, έχετε δίκιο, υπάρχουν ακόμη πολλά για να γίνουν. Δεν θα επανέλθω στις παρατηρήσεις που κάνατε σχετικά με την Προεδρία. Υπάρχουν ακόμη πολλά για να γίνουν. Μιλήσατε για την ανάγκη για μια ευρωπαϊκή ρυθμιστική αρχή και έχετε απόλυτο δίκιο. Ας πούμε τα πράγματα όπως έχουν. Δεν το έχουμε επιτύχει προς το παρόν, διότι ορισμένες από τις μικρότερες χώρες θεωρούν ότι, αν έπρεπε να στερηθούν την εθνική ρυθμιστική αρχή, αυτό θα δημιουργούσε προβλήματα στην εθνική κυριαρχία τους. Αυτό πρέπει να ληφθεί υπόψη, αλλά κατά τη γνώμη μου, νομίζω ότι πρέπει να έχουμε τουλάχιστον ένα σώμα ευρωπαϊκών ρυθμιστικών αρχών.

Δεύτερον, χρειαζόμαστε μια ευρωπαϊκή εισαγγελική αρχή; Είναι μια συναρπαστική συζήτηση, η οποία περιλαμβάνει επίσης άλλα ζητήματα και βεβαίως καλύτερη συνεργασία.

Όσον αφορά τα μεγάλα έργα, είναι η σειρά μου να σας ζητήσω να μην είσαστε πάρα πολύ αυστηρή μαζί μας, διότι τα 5 δις ευρώ έχουν αποδεσμευτεί από τον Πρόεδρο της Επιτροπής. Ήταν μια διάσημη μάχη, κυρία De Sarnez, διότι δεν συμφώνησαν όλες οι χώρες σχετικά με αυτό, ακριβώς για τη χρηματοδότηση μεγάλων έργων, και οφείλω να πω με κάθε ειλικρίνεια ότι η Επιτροπή ήταν πολύ πιο φιλόδοξη απ’ ό,τι ορισμένα κράτη μέλη. Πολύ απλά, για να μπορεί η Επιτροπή να χρησιμοποιεί τα πέντε δις για το σκοπό των μεγάλων έργων, κάθε κράτος μέλος έπρεπε να δώσει την άδειά του. Το πετύχαμε και τώρα τουλάχιστον έχουμε τα πέντε δισεκατομμύρια ευρώ.

Τέλος, όσον αφορά τη βοήθεια στις αναπτυσσόμενες χώρες, φοβάμαι ότι δεν συμμερίζομαι την άποψή σας. Με τον κ. Barroso χρησιμοποιήσαμε το 1 δις ευρώ που ορισμένα κράτη μέλη, για μία ακόμη φορά, δεν ήθελαν, και στη Σύνοδο Κορυφής του Χοκάιντο έπρεπε να πείσω τους Ευρωπαίους εταίρους μου να δώσουν την άδεια στον κ. Barroso να χρησιμοποιήσει, για τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας, το χρήματα που δεν είχαν δαπανηθεί, κι έτσι διατέθηκε 1 δις ευρώ.

Στη Διάσκεψη Κορυφής της Ντόχα, έμεινα έκπληκτος, κυρία De Sarnez, που ήμουν ο μόνος δυτικός αρχηγός κράτους παρών γύρω από το τραπέζι. Από όλους τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων του G20, ήμασταν μόνο δύο: ο Πρόεδρος της Νότιας Αφρικής και ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, καθώς και ο κ. Barroso. Οι άλλοι δεν ήταν εκεί. Απλά φανταστείτε τι θα μου είχατε πει αν δεν είχα μπει στον κόπο να πάω! Ήμασταν εκεί, διότι η κρίση δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως δικαιολογία για να κάνουμε τις φτωχότερες χώρες να είναι εκείνες που θα πληρώσουν τα περισσότερα για μια κρίση για την οποία δεν φέρουν καμία ευθύνη. Νομίζω ότι αυτό μπορεί να είναι ένα σημείο διαφωνίας, για μία ακόμη φορά.

Κύριε Hudghton, πολυμορφία και ενότητα: μείνετε ήσυχος, από την άποψη της πολυμορφίας δεν θα υπάρξει πρόοδος! Ειλικρινά, αν έπρεπε να βάλω την ενέργεια μου για να υποστηρίξω ένα έργο, θα την έβαζα στην ενότητα, διότι παρατηρώ ότι κανείς γύρω από το τραπέζι του Συμβουλίου δεν ξεχνά από πού είναι. Είναι κάπως πιο δύσκολο να γνωρίζουμε πού πηγαίνουμε. Υπάρχει ένας μεγάλος Γάλλος εθνολόγος, ο Lévi-Strauss, ο οποίος έκανε μια οριστική δήλωση, και ήταν εξαιρετική όταν την είπε ο ίδιος, ότι «η ταυτότητα δεν είναι ασθένεια». Η ταυτότητα δεν είναι ασθένεια στην Ευρώπη κι έτσι πραγματικά όση ενέργεια πλεονάζει πρέπει να πηγαίνει στην ενότητα.

Κύριε Crowley, σας ευχαριστώ για την υποστήριξή σας στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Ήμουν πολύ ευτυχής που σας καλωσορίζω στο Μέγαρο των Ηλυσίων ως εκπρόσωπο της ομάδας σας, και πρέπει να πω ότι εκτιμώ ιδιαίτερα το θάρρος και την ειλικρίνεια που έχετε πάντα επιδείξει.

Κυρία de Brún, ναι, πρέπει να καθησυχάσουμε και να πείσουμε τους Ιρλανδούς. Μου είπατε ότι δεν έχουμε προχωρήσει αρκετά. Λυπάμαι που το λέω, αλλά δεν μπορούμε να προχωρήσουμε περισσότερο, διότι διαφορετικά, τα πράγματα θα γίνονταν αμέσως άνω κάτω σε άλλες χώρες. Αν, για να λύσουμε το πρόβλημα της Ιρλανδίας, ανοίξουμε πάλι τη συζήτηση για την επικύρωση σε άλλες χώρες, ιδίως στο Ηνωμένο Βασίλειο, θα βρεθούμε σε μια αδιέξοδη κατάσταση, και ο πιο δύσκολος συμβιβασμός ήταν η συζήτηση νωρίς, πολύ νωρίς το πρωί της Παρασκευής στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ανάμεσα στον Ιρλανδό Πρωθυπουργό και το Βρετανό Πρωθυπουργό, για να βρεθεί μια συμφωνία. Ο κ. Brown – μπορώ να το καταλάβω – δεν ήθελε να ανοίξει πάλι τη συζήτηση για την επικύρωση στο Ηνωμένο Βασίλειο, όταν όλοι γνωρίζουν ότι ήταν εξαιρετικά επώδυνη. Νομίζω λοιπόν ότι δεν μπορούμε να προχωρήσουμε περισσότερο. Ειλικρινά όμως, πηγαίνουμε πραγματικά πολύ μακριά υποσχόμενοι ένα πρωτόκολλο στην πρώτη Συνθήκη Προσχώρησης σε δύο χρόνια.

Κύριε Wojciechowski, θα βοηθήσουμε την Τσεχική Προεδρία. Δεν πρέπει να υπάρχει αμφιβολία γι’ αυτό από την πλευρά σας. Τι μου είπε ο κ Kaczynski; Δυσκολεύομαι να σας πω, διότι την τελευταία φορά που μου είπε κάτι δεν το τήρησε. Είπε ότι στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ότι δεν θα έβαζε εμπόδια στην πορεία της επικύρωσης της Συνθήκης της Λισαβόνας, αν οι Ιρλανδοί ψήφιζαν «ναι». Του θύμισα απλώς ένα πράγμα – και το έκανα χωρίς να συμμετάσχω στη συζήτηση με τον κ. Tusk, τον Πρωθυπουργό – δηλαδή, ότι ήμουν στο γραφείο μου, στις τρεις η ώρα το πρωί, τον Ιούλιο του 2007, υπό τη Γερμανική Προεδρία, με τον κ. Zapatero, τον Tony Blair και τον κ. Juncker, ότι επιτύχαμε την υπογραφή του Πολωνού Προέδρου σε αυτό που επρόκειτο να γίνει η Συνθήκη της Λισαβόνας, ενώ συνομιλούσε με το δίδυμο αδελφό του, το Πρωθυπουργό εκείνη την εποχή, στη Βαρσοβία.

Σέβομαι τον Πολωνό Πρόεδρο, αλλά πρέπει να πω ότι εξεπλάγην που κάποιος μπορούσε να υπογράψει μια συνθήκη στις Βρυξέλλες και να αρνηθεί να υπογράψει την ίδια συνθήκη στη Βαρσοβία. Πραγματικά! Λέω απλά ότι όταν κάποιος υπογράφει για λογαριασμό ενός κράτους, τότε αυτό είναι υπόσχεση! Το καταλαβαίνετε. Δεν θα πω περισσότερα γι’ αυτό, αλλά παρόλα αυτά, αυτό μου ειπώθηκε. Η Συνθήκη της Λισαβόνας δεν αποτέλεσε αντικείμενο διαπραγμάτευσης με τον Πρωθυπουργό, τον κ. Tusk, αποτέλεσε αντικείμενο διαπραγμάτευσης με τον Πολωνό Πρόεδρο, τον κ. Kaczynski και το δίδυμο αδελφό του, ο οποίος ήταν Πρωθυπουργός εκείνη την εποχή. Να πώς έχει η κατάσταση. Στο τέλος, δεν επικυρώθηκε πλήρως διότι έλειπε μία υπογραφή, αλλά επικυρώθηκε από το Κοινοβούλιο. Αυτό είναι όλο.

Το να πει κανείς αυτό δεν είναι ανάμειξη στην εσωτερική πολιτική, είναι ειλικρίνεια και πρέπει να είμαι ειλικρινής, με όλες τις ευθύνες που έχω, πρέπει να λέω ακριβώς τι συνέβη, με ποιους διαπραγματευτήκαμε και πότε. Διαφορετικά, δεν είναι δυνατόν να υπάρχει εμπιστοσύνη. Δεν είναι θέμα αριστεράς ή δεξιάς, δεν είναι θέμα χωρών της ανατολής ή της δύσης, είναι απλά θέμα τήρησης των υποσχέσεων. Αν δεν υπάρχει τήρηση των υποσχέσεων, δεν θα υπάρχει κράτος δικαίου, δεν θα υπάρχει Ευρώπη. Είναι τόσο απλό.

(Χειροκροτήματα)

Κύριε Chruszcz, γνωρίζετε ότι, ειλικρινά, έκανα ό, τι μπορούσα για να βρει τρόπους η Πολωνία για να καταλήξει σε συμβιβασμό. Κατά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον Ιούλιο του 2007, υπό τη Γερμανική Προεδρία, δεν απείχαμε πολύ από την καταστροφή, όταν ορισμένα κράτη μέλη είπαν ότι έπρεπε να συνεχίσουμε χωρίς την Πολωνία. Μόλις την τελευταία στιγμή μπορέσαμε να επιτύχουμε συμβιβασμό για τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Αυτή είναι η αλήθεια. Κανείς δεν ήθελε να μείνει η Πολωνία έξω. Η Πολωνία έχει 38 εκατομμύρια κατοίκους, πράγμα που την καθιστά μία από τις έξι μεγαλύτερες χώρες της Ευρώπης, όσον αφορά τον πληθυσμό. Σας χρειαζόμαστε. Στον συμβιβασμό, ήμουν στο Γκντανσκ για να διαπραγματευτώ με την Πολωνία και οκτώ ακόμη κράτη μέλη. Κατανοήσαμε τα προβλήματα της Πολωνίας. Θα υποστηρίξουμε την Πολωνία, αλλά η Πολωνία πρέπει επίσης να κατανοήσει ότι, ως μία από τις μεγαλύτερες χώρες της Ευρώπης, έχει δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις.

Στο κάτω κάτω, με τα δικαιώματα αντιστοιχούν υποχρεώσεις και θα προσφέραμε κακή υπηρεσία αν λέγαμε ότι επειδή είσαστε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για μικρότερο χρονικό διάστημα από ό, τι οι άλλοι έχετε λιγότερες υποχρεώσεις. Η Πολωνία είναι μια σημαντική ευρωπαϊκή χώρα. Δεν πρέπει να μας κατηγορείτε που την αντιμετωπίζουμε ως τέτοια, δηλαδή, ζητούμε λίγο περισσότερα από αυτήν, ακριβώς διότι η Πολωνία είναι μια σημαντική χώρα. Αυτό ακριβώς ήθελα να κάνω και ελπίζω οι Πολωνοί να το κατανοήσουν.

Κύριε Nassauer, σας ευχαριστώ για την υποστήριξή σας ως πολύ έμπειρο μέλος του Κοινοβουλίου, ως Γερμανός βουλευτής του Κοινοβουλίου. Δεν σοκαρίστηκα από την υπεράσπιση που κάνατε στη βιομηχανία γενικά και στη γερμανική βιομηχανία ειδικά, διότι βλέπω πολύ συχνά – το λέω αυτό στον κ. Schulz, καθώς και στον κ. Daul – βλέπω πολύ συχνά τις καταστροφικές συνέπειες της χρηματοπιστωτικής κρίσης σε χώρες που δεν έχουν υπερασπιστεί αρκετά σθεναρά τις βιομηχανίες τους. Νομίζω ότι αυτό υπερβαίνει τους διαχωρισμούς μεταξύ μας, διότι δεν θέλουμε η Ευρώπη να γίνει μια βιομηχανική έρημος. Βιομηχανική έρημος σημαίνει εκατομμύρια περισσότερους ανέργους, διότι, αν αφήσουμε να φύγουν οι θέσεις εργασίας μας στη βιομηχανία, μετά θα ακολουθήσουν οι θέσεις εργασίας στις υπηρεσίες. Είναι λάθος να λέμε ότι υπερασπιζόμαστε τις υπηρεσίες, αλλά όχι τις θέσεις εργασίας στη βιομηχανία.

Αυτό που εννοούσαμε είναι ότι η υπεράσπιση της βιομηχανίας σημαίνει να εξαναγκαστεί να εκσυγχρονιστεί, διότι οι Ευρωπαίοι δεν δέχονται πλέον βιομηχανίες που προκαλούν ρύπανση. Αυτή είναι η ισορροπία που προσπαθήσαμε να βρούμε. Ήταν επίπονο και δύσκολο διότι η Γερμανία είναι μια μεγάλη βιομηχανική χώρα και, αναπόφευκτα, μια μεγάλη βιομηχανική χώρα πλήττεται περισσότερο από μια χώρα που δεν έχει πλέον βιομηχανία. Η χώρα σας είναι δίπλα στην Πολωνία. Αν κάναμε προβλέψεις για να επιτρέψουμε παρέκκλιση για την Πολωνία κατά τα έτη 2013-2020, δεν θα μπορούσαμε να είχαμε αποφύγει να θέσουμε το ζήτημα των νέων σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στη Γερμανία, για να αποφευχθεί η στρέβλωση του ανταγωνισμού μεταξύ δύο χωρών που είναι τόσο κοντά. Κι εκεί νομίζω ότι αυτό ήταν τίμιο.

Κύριε Rasmussen, μην ανησυχείτε πάρα πολύ για τα αποτελέσματα. Έχετε απόλυτο δίκιο. Παρόλα αυτά, μην ξεχάσετε τους κοινωνικούς σταθεροποιητές, διότι οι Αμερικανοί φίλοι μας έχουν πραγματικό ταλέντο στην επικοινωνία, στην ανακοίνωση καταπληκτικών στοιχείων. Προς το παρόν, αυτές είναι απλά δηλώσεις. Θυμάμαι το Σχέδιο Paulson I. Μείναμε όλοι άναυδοι: ξαφνικά, ο Υπουργός Οικονομικών μιλούσε για 700 δισεκατομμύρια! Όλοι αναρωτιόνταν αν η Ευρώπη θα μπορούσε να τα καταφέρει εξίσου καλά. Μετά τι είδαμε; Τρεις ημέρες αργότερα, δεν εγκρίθηκε από το Κογκρέσο και οι Αμερικανοί ήταν πίσω στο μηδέν.

Τι είδαμε μετά από αυτό; Ότι στο τέλος το ποσό δεν ήταν εκείνο που είχε προβλεφθεί. Το κοινωνικό σύστημα στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχει καμία σχέση με το κοινωνικό σύστημα στην Ευρώπη, σε κάθε μία από τις χώρες μας. Οι κοινωνικοί σταθεροποιητές πρέπει να προστίθενται στα χρήματα που διατίθενται για την ανάκαμψη, δηλαδή όλες τις πληρωμές παροχών, αυτό που κάνουμε για να τις προστατεύσουμε από την εξέλιξη του πληθωρισμού και οτιδήποτε άλλο βάζουμε στην κατσαρόλα. Όμως, για όνομα του Θεού, τουλάχιστον ας πιστεύουμε στο σχέδιο που εφαρμόζουμε! Ίσως η κρίση να μην είναι τόσο σοβαρή ώστε να χρειαστεί να κάνουμε κάτι άλλο. Τότε όμως, δεν πειράζει! Όσα έχουν επιτευχθεί δεν είναι αμελητέα. Μου λέτε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ισπανία έχουν κάνει περισσότερα. Αλλά η Ισπανία είχε προϋπολογισμό με πλεόνασμα και αντιμετωπίζει μια κρίση ακινήτων σε πρωτοφανή κλίμακα. Ο κ. Zapatero αντέδρασε εξαιρετικά καλά, αλλά δεν είναι καθόλου αξιοζήλευτη η κατάσταση στην οποία βρίσκεται η ισπανική οικονομία.

Όσον αφορά το Ηνωμένο Βασίλειο και τις τράπεζες, συχνά μου λένε: «Ο κ. Brown έχει κάνει περισσότερα από ό, τι εσείς». Ναι, αλλά η διαφορά είναι ότι, επειδή οι εμπλεκόμενες αγγλικές τράπεζες ήταν εντελώς αναμεμιγμένες στο αμερικανικό σύστημα, υπήρχε ο κίνδυνος πτώχευσης τον οποίο δεν αντιμετωπίζαμε στον ίδιο βαθμό – αυτό ήταν ένα θέμα προς συζήτηση ανάμεσα στην Επιτροπή και σ’ εμάς – στα άλλα κράτη μέλη. Πρέπει να έχουμε τη σοφία να περιμένουμε λίγο για να δούμε πώς θα εξελιχθεί η εφαρμογή των διαφόρων σχεδίων. Παραμένω αισιόδοξος για την ικανότητα της Ευρώπης να συνεργαστεί.

Τέλος, ένα τελευταίο σημείο, μου λέτε να συνεχίσω, κύριε Rasmussen. Ναι, να συνεχίσω όπως είμαι! Λοιπόν, πρέπει να σας διαβεβαιώσω γι’ αυτό. Δεν υπάρχει κίνδυνος.

(Χειροκροτήματα)

ΠΡΟΕΔΡΙΑ: Κ. VIDAL-QUADRAS
Αντιπροέδρου

  Silvana Koch-Mehrin (ALDE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Le Maire, κύριε Borloo, τους τελευταίους μήνες η ΕΕ απέδειξε σε μεγάλο βαθμό την αξία της. Αυτό είναι προς τιμήν σας, προς τιμήν της Γαλλικής Προεδρίας.

Θα ήθελα να είχα ευχαριστήσει τον Πρόεδρο Sarkozy προσωπικά που έκανε το άβολο βήμα να πει στη Γερμανίδα Καγκελάριο ξεκάθαρα τη γνώμη του για το λήθαργο της γερμανικής κυβέρνησης. Άλλες ευρωπαϊκές χώρες λαμβάνουν μέτρα για να αποτρέψουν την κρίση, αλλά η Γερμανία περιμένει η κρίση να φτάσει στην πόρτα μας ή έως τις επόμενες κοινοβουλευτικές εκλογές. Η Γερμανία είναι η μεγαλύτερη οικονομία στην ΕΕ και γι’ αυτό το λόγο είναι καλό που οι εταίροι της ΕΕ υπενθύμισαν στη Γερμανία την ευθύνη της. Ο Πρόεδρος Sarkozy μόλις επανέλαβε αυτή την υπόμνηση εδώ.

Εάν δεν υπήρχε η ΕΕ, θα ήμασταν αναγκασμένοι να την επινοήσουμε ως συνέπεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Καμία από τις χώρες της ΕΕ ενεργώντας μόνη της δεν θα ήταν σε θέση ή δεν είναι σε θέση να καταπολεμήσει την κρίση. Το ευρώ είναι επίσης μια σημαντική σταθεροποιητική δύναμη. Για μία ακόμη φορά έχει καταστεί σαφές πόσο σημαντική είναι η κοινή αγορά για την ευημερία και τη σταθερότητα στην Ευρώπη. Ωστόσο, δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε τη χρηματοπιστωτική κρίση ως δικαιολογία για να θέτουμε σε κίνδυνο τα όσα έχουμε πετύχει από κοινού. Για το λόγο αυτό, η ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας δεν θα πρέπει να είναι διαπραγματεύσιμη. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε μια επιστροφή στον προστατευτισμό. Μια ανανέωση της πολιτικής του απομονωτισμού ή ένας αγώνας επιδοτήσεων μεταξύ των κρατών μελών επίσης θα σήμαινε καταστροφικές συνέπειες για τους πολίτες μας.

Επιπλέον, οι κανονισμοί της ΕΕ για τον ανταγωνισμό και τις κρατικές ενισχύσεις δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να εξασθενήσουν. Αυτό ισχύει επίσης για το Σύμφωνο Σταθερότητας με τα κριτήρια του Μάαστριχτ. Οφείλουμε να διατηρήσουμε αυτά τα επιτεύγματα. Εντούτοις, η ΕΕ πρέπει να προβεί σε κοινές, συντονισμένες και αποφασιστικές ενέργειες για να αποτρέψει να συμβούν τα χειρότερα. Αυτή είναι μια ευκαιρία για την Ευρώπη και ο Πρόεδρος Sarkozy την αξιοποίησε. Έδειξε στους πολίτες μας τι μπορεί να κάνει η Ευρώπη και χάρισε στην Ευρώπη ένα ανθρώπινο πρόσωπο. Θα ήθελα να τον ευχαριστήσω θερμά γι’ αυτό.

  Adam Bielan (UEN). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, τα πράγματα δεν ήταν εύκολα για τη Γαλλική Προεδρία. Συνέπεσε με μια περίοδο που ο κόσμος, συμπεριλαμβανομένης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κλονίστηκε από μια δραματική χρηματοπιστωτική κρίση. Ευτυχώς, σε αντίθεση με ορισμένους ευρωπαίους πολιτικούς, ο Πρόεδρος Sarkozy δεν πίστεψε ότι θα μείνουμε ακλόνητοι από την κρίση. Ανέλαβε πολύ γρήγορα δράση, πράγμα για το οποίο θα ήθελα ειλικρινά να τον ευχαριστήσω.

Μια ακόμη κρίση προέκυψε στη διάρκεια των τελευταίων έξι μηνών, ήτοι η εισβολή της Ρωσίας στη Γεωργία, έναν από τους γείτονές μας στην Ανατολή. Παρά τη γενικότερη θετική άποψή μου για τον Πρόεδρο Sarkozy, οφείλω να πω ότι σε αυτήν την πρόκληση δεν αντέδρασε ικανοποιητικά. Το πρώτο του λάθος ήταν ότι ανάγκασε τον Πρόεδρο Saakashvili να υπογράψει μια σαθρή συμφωνία με τη Ρωσία. Η συμφωνία ήταν σαθρή γιατί δεν εξασφάλισε στη Γεωργία επαρκείς εγγυήσεις, ήτοι εδαφική ακεραιότητα. Τότε, ο κύριος Sarkozy αρνήθηκε να ακούσει τους συναδέλφους του στους οποίους σήμερα αναγνώρισε την εμπειρία δεκαετιών που απέκτησαν πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα. Πρέπει να αρνήθηκε να τους ακούσει, γιατί, εάν είχε δώσει προσοχή στις συμβουλές τους, θα είχε μάθει πως η εμπειρία τούς είχε διδάξει ότι οι Ρώσοι θεωρούν οποιεσδήποτε παραχωρήσεις ως ένδειξη αδυναμίας. Και αυτό ακριβώς συνέβη. Οι Ρώσοι αρνούνται να συμμορφωθούν ακόμα και με αυτήν τη σαθρή συμφωνία. Ο Πρόεδρος της Πολωνίας πυροβολήθηκε στη γεωργιανή επικράτεια πριν από λίγες ημέρες και οι Ρώσοι κατέλαβαν το γεωργιανό χωριό Perevi. Παρ’ όλ’ αυτά, ο Πρόεδρος Sarkozy συνεχίζει ακάθεκτος με την πολιτική κατευνασμού της Ρωσίας, ξεκινώντας και πάλι τις διαπραγματεύσεις για μια νέα Συμφωνία Εταιρικής Σχέσης και Συνεργασίας.

Η θητεία του Προέδρου Sarkozy ως ηγέτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα λήξει σε δεκαπέντε ημέρες. Εντούτοις, δεν θα εξαφανιστεί από την ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή, αλλά θα συνεχίσει να διαδραματίζει ένα σημαντικό ρόλο σε αυτήν. Για το λόγο αυτό του εύχομαι κάθε επιτυχία στο μέλλον και πιστεύω ότι θα αντλήσει διδάγματα από τα λάθη του παρελθόντος.

  Kathy Sinnott (IND/DEM). - Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα με αυτή την ευκαιρία να προσφέρω κάποιες φιλικές συμβουλές, γιατί πολλοί Ιρλανδοί ψηφοφόροι είναι ανυπόμονοι για τη συζήτηση της Συνθήκης. Μια δημοσκόπηση πριν από δύο εβδομάδες έδειξε ότι ένας συντριπτικός αριθμός ψηφοφόρων δεν επιθυμεί δεύτερο δημοψήφισμα. Πήραν την απόφασή τους και γι’ αυτούς δεν έχει κανένα νόημα να συνεχιστεί ο διάλογος εν μέσω μιας παγκόσμιας οικονομικής κατάρρευσης. Ανησυχούν για την ανεργία και τις περικοπές του προϋπολογισμού που πλήττουν τους ασθενέστερους. Νιώθουν απομονωμένοι σε αυτά τα προβλήματα, με τους ηγέτες τους να κυνηγάνε το φάντασμα της Λισσαβόνας.

Είναι ιδιαίτερα ενοχλητικό, γιατί αυτά τα ζητήματα που προκάλεσαν την αρνητική ψήφο, ξεκινώντας από την έλλειψη δημοκρατίας στην ίδια τη Συνθήκη, δεν έχουν αντιμετωπιστεί. Αντίθετα, μας είπαν ότι η Συνθήκη θα παραμείνει αμετάβλητη και ότι τα όσα προσφέρονται είναι κοσμητικά.

Είμαστε ένα νησιωτικό έθνος, όμως τα ψάρια μας και η αλιεία μας εξαφανίζονται. Οι πολέμιοι των αμβλώσεων συνεχίζουν να ανησυχούν για την καταστροφή εμβρύων σε έρευνες που χρηματοδοτούνται από την ΕΕ. Ψηφίζοντας «όχι», οι ψηφοφόροι ψήφισαν για να προστατέψουν τις δουλειές τους, τα αγροκτήματά τους, τις οικογένειές τους και το σύνταγμά τους.

Μιλάτε για ενοποίηση της Ευρώπης, αλλά εγώ σας λέω ότι αυτό που πρέπει να μας ενώνει είναι η δημοκρατία και αυτό που μας διαιρεί είναι η Λισσαβόνα.

  Peter Baco (NI). – (SK) Χάρηκα με τις προτάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι μεταρρυθμίσεις στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα να περιλαμβάνουν την επισιτιστική ασφάλεια ως ζήτημα πρώτης προτεραιότητας. Εντούτοις, τα συμπεράσματα του Συμβουλίου δεν κατόρθωσαν να δώσουν έμφαση σε αυτή την προτεραιότητα.

Για το λόγο αυτό θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας στις αυξανόμενες ενδείξεις της επιδεινούμενης οικονομικής κατάστασης των αγροτών. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτό πλήττει κυρίως τα νέα κράτη μέλη. Αλλού πλήττει τη Λατινική Αμερική και επίσης άλλα μέρη του κόσμου. Έχει σημειωθεί μια ετήσια πτώση της τάξεως του 50% των τιμών των αγροτών ενώ το κόστος των λιπασμάτων έχει διπλασιαστεί και τα δάνεια είναι πιο ακριβά, οδηγώντας έτσι σε σταδιακή μείωση των σοδειών.

Με τα αποθέματα τροφίμων σε ένα κρίσιμο χαμηλό επίπεδο, ο κίνδυνος μιας επισιτιστικής κρίσης με απρόβλεπτες συνέπειες είναι μια πραγματικότητα. Πρέπει να δώσουμε προτεραιότητα στην πρόληψη μιας επισιτιστικής κρίσης. Πρέπει να αυξήσουμε τα αποθέματα και γι’ αυτό να ενισχύσουμε την παραγωγή, η οποία στη συνέχεια θα απαιτήσει επαρκή αναχρηματοδότηση. Για το λόγο αυτό καλώ το Συμβούλιο να καταστήσει την επαρκή αναχρηματοδότηση της συγκομιδής και των αποθεμάτων τροφίμων πρώτη προτεραιότητά του.

  Jacek Saryusz-Wolski (PPE-DE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, αυτή ήταν μια σημαντική Προεδρία, όχι επειδή, όπως είπε ο Πρόεδρος Sarkozy, υπάρχουν μεγάλες χώρες και μικρές χώρες, αλλά επειδή ο Πρόεδρος Sarkozy μπόρεσε να ανταπεξέλθει προσωπικά στις προκλήσεις.

Η Γαλλική Προεδρία δεν ήταν εύκολη, κάθε άλλο. Χρειάστηκε να αντιμετωπίσει την κρίση στη Γεωργία, τη χρηματοπιστωτική κρίση και άλλα προβλήματα, συμπεριλαμβανομένης της Συνθήκης της Λισσαβόνας. Όλα αυτά έχουν απαιτήσει ανταπόκριση και δράση και αυτό είναι το δυσκολότερο πράγμα για οποιαδήποτε ηγεσία. Αυτή η ηγεσία διακατεχόταν από αυτοπεποίθηση. Η Γαλλική Προεδρία απέδειξα την ικανότητά της να λαμβάνει τέτοιες δράσεις, και αυτό την τιμά και είναι προς όφελος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πρόκειται να θίξω τρία ζητήματα, πέρα από τη Γεωργία και την οικονομική κρίση: την πολιτική γειτονίας, την κλιματική πολιτική και την πολιτικής ασφάλειας και άμυνας. Η πολιτική γειτονίας έχει λάβει μια ισχυρή ώθηση τόσο ως προς τη μεσογειακή της διάσταση, με την Ένωση της Μεσογείου όσο και ως προς την ανατολική της διάσταση, με την Ανατολική Εταιρική Σχέση, η οποία αξίζει εξίσου μεγάλη προσοχή όσο η νότια διάστασή της.

Είχε έρθει η ώρα να ξεπεράσουμε το στάδιο της συζήτησης της πολιτικής γειτονίας και να προβούμε σε δυναμικές ενέργειες. Ήταν απαραίτητο να δώσουμε στους πολίτες αυτών των χωρών ένα δυνατό μήνυμα υποστήριξης για τις προσπάθειές τους για μεταρρυθμίσεις και για τις φιλοδοξίες τους για καλύτερη ζωή. Έχει ουσιαστική σημασία να εδραιωθεί η ειρήνη, η σταθερότητα και η χρηστή διαχείριση στις περιοχές εγγύς των συνόρων μας. Μάλιστα, θα έλεγα ότι είναι απαραίτητο συστατικό του σχεδίου ολοκλήρωσής μας.

Όσον αφορά το κλίμα και την ενέργεια, θα ήθελα απλά να ευχαριστήσω τη Γαλλική Προεδρία που συμμερίζεται και κατανοεί τις ευαισθησίες των νέων κρατών μελών.

Το τρίτο ζήτημα που αντιμετώπισε η Προεδρία και το Συμβούλιο ήταν η ενίσχυση της πολιτικής ασφάλειας και άμυνας, ιδιαίτερα μέσα από μια σημαντική βελτίωση των πολιτικών και στρατιωτικών δυνατοτήτων και θα ήθελα να εκφράσω τα συγχαρητήριά μου για αυτόν τον τομέα.

Εν κατακλείδι, το να γνωρίζεις με ποιο τρόπο να ενεργείς είναι ζήτημα να εξασφαλίζεις τους κατάλληλους πόρους. Αυτή είναι η πρόκληση της προεδρίας και της συνόδου κορυφής. Είτε ασχολούμαστε με το πακέτο για το κλίμα και την ενέργεια, την οικονομική ανάκαμψη ή την πολιτική ασφάλειας, όμως, πρέπει όλοι μας να συντονιστούμε σε αυτές τις προσπάθειες και «όλοι» σημαίνει τόσο τα θεσμικά όργανα όσο και οι πολίτες.

  Hannes Swoboda (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κατ’ αρχήν, θα ήθελα να εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες στον Υπουργό Borloo για τη δέσμευσή του σε σχέση με το πακέτο για την κλιματική αλλαγή, γιατί όντως πρόκειται για μία πολύ καλή λύση και μια λύση που μπορούμε να υπερασπιστούμε στο μέγιστο.

Θα ήθελα, ωστόσο, να θίξω τις εξωτερικές σχέσεις, και κάνοντάς αυτό απευθύνομαι επίσης στο νέο Υπουργό Ευρωπαϊκών Υποθέσεων. Το Συμβούλιο ενέκρινε τα βασικά σημεία της Ανατολικής Εταιρικής Σχέσης. Ο Πρόεδρος Sarkozy ήδη είπε ότι, εάν θέλουμε να πετύχουμε στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, είναι προφανές ότι πρέπει να συμπεριλάβουμε τη Ρωσία. Ασφαλώς, πρέπει να είναι και μια Ρωσία η οποία επίσης σέβεται την εδαφική ακεραιότητα και την ανεξαρτησία των εκεί χωρών και η οποία είναι έτοιμη να συνδράμει στην επίλυση των προβλημάτων στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας.

Ασφαλώς χρειαζόμαστε και την Τουρκία. Ειλικρινά εκπλήσσομαι ότι η Τουρκία δεν έχει αναφερθεί καθόλου! Πώς, με αυτήν την κατάσταση και σε αυτήν την περιοχή, μπορούμε να ελπίζουμε να επιλύσουμε οποιοδήποτε θέμα χωρίς την Τουρκία; Προσφάτως, ήμουν επικεφαλής μιας αντιπροσωπείας του Κοινοβουλίου αυτού στην Τουρκία. Ο κύριος Rocard, ο οποίος συμμετείχε στην αντιπροσωπεία, ρωτούσε διαρκώς: «Και πώς βρίσκετε τη Γαλλική Προεδρία; Συμπεριφέρεται αντικειμενικά;» Σε αυτό το θέμα δίνονταν πάντα καταφατική απάντηση, με άλλα λόγια η απάντηση ότι η Γαλλική Προεδρία όντως είχε συμπεριφερθεί με αντικειμενικότητα. Εάν η συμπεριφορά της Γαλλίας επρόκειτο απλά να συνεχίσει σε αυτό το πνεύμα – και τώρα μιλάω για τη Γαλλία ως κράτος μέλος – οι διαπραγματεύσεις με την Τουρκία θα ολοκληρώνονταν πολύ γρήγορα, με όλα τα κεφάλαια να έχουν κλείσει.

Κατά συνέπεια, τι κάνουμε με μια Τουρκία την οποία χρειαζόμαστε ως εταίρο σε αυτήν την περιοχή; Δεν επιθυμώ να δώσω εγώ την απάντησή σας, κύριε Υπουργέ, αλλά πρέπει να λάβετε υπόψη σας πώς θα συνεχίσουμε στο εξής, γιατί, εάν ελπίζουμε να πετύχουμε κάτι σε αυτήν την περιοχή ως προς τη σταθερότητα και την επίλυση κρίσεων, χρειαζόμαστε τη συνεργασία με την Τουρκία και πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η Τουρκία είναι ένας σημαντικός εταίρος της Ευρώπης. Γι’ αυτό δεν χρειαζόμαστε μόνο τη Γαλλική Προεδρία, αλλά και τη Γαλλία ως χώρα.

  Jean-Marie Cavada (ALDE) . – (FR) Κύριε Πρόεδρε, ενώ τα τανκ απειλούσαν την Τιφλίδα και η Γαλλική Προεδρία εισήγαγε την Ευρώπη στον ειρηνευτικό ρόλο, έναν ρόλο τον οποίο δεν έπρεπε ποτέ να είχε εγκαταλείψει, ξαναδιάβασα ένα ούγγρο συγγραφέα, τον Sándor Márai.

Περιγράφει τις αιτίες των συμφορών που δύο φορές κατέστρεψαν την Ουγγαρία, τη μισή Ευρώπη και τέλος ολόκληρη την Ευρώπη και οι οποίες τάραξαν τον πλανήτη, με άλλα λόγια το ναζισμό και το σταλινισμό. Η ιστορία και η βία που τη συνοδεύει έχουν επιστρέψει και πάλι και, φυσικά, η κρίση στη Γεωργία, η χρηματοπιστωτική κρίση και οι κοινωνικές ή πολιτικές συνέπειες τις οποίες μπορούμε να αναμένουμε είναι σοβαρά βασικά στοιχεία.

Η πολιτική βούληση της Ευρώπης πρέπει να είναι έτοιμη για την πρόκληση της αντιμετώπισης αυτών των γεγονότων και αυτής της νέας βίας και είμαστε ευγνώμονες στη Γαλλική Προεδρία και όλα τα θεσμικά όργανα που αντιμετώπισαν επάξια αυτά τα ζητήματα που θέτουν σε κίνδυνο τη σταθερότητα και την ειρήνη. Ασφαλώς, η χρηματοπιστωτική κρίση δεν έχει αντιμετωπιστεί οριστικά και δεν έχει τελειώσει. Ασφαλώς, οι σχέσεις με τις μεσογειακές χώρες έχουν ένα νέο θεσμικό πλαίσιο. Εντούτοις, δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί την ιστορική αλλαγή κατεύθυνσης που αποτελεί το ζήτημα του κλίματος. Η Ευρώπη δίχως αμφιβολία αποκτά ηγετική θέση, ακόμα κι αν όλα δεν είναι ικανοποιητικά.

Η Ευρώπη χρειάζεται ένα βιώσιμο υψηλού επιπέδου πολιτικό άλμα, υπεράνω των δεξιών, των αριστερών και των ακραίων κέντρων, προκειμένου να καταπολεμήσει τις απειλές που επιστρέφουν με μια βία την οποία έχουμε βιώσει ξανά στο παρελθόν.

Οι λαοί που δεν γνωρίζουν την ιστορία τους είναι καταδικασμένοι να την ξαναζήσουν, έχει πει ο φιλόσοφος. Αυτή η κρίση μας υπενθύμισε ότι οι άνθρωποι κάνουν την ιστορία και όχι η ιστορία τους ανθρώπους.

  Mogens Camre (UEN). – (DA) Κύριε Υπουργέ, καθώς έχει περάσει η ώρα θα περιοριστώ μόνο σε ένα ζήτημα. Είμαι σίγουρος ότι γνωρίζετε την απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων – ή μάλλον του Πρωτοδικείου – που ελήφθη στις 4 Δεκεμβρίου όταν, για τρίτη φορά, ακύρωσε τη συμπερίληψη του Λαϊκού Οργανισμού των Μουτζαχεντίν του Ιράν (PMOI) στον κατάλογο τρομοκρατικών οργανώσεων της ΕΕ. Θα ήθελα να σας ζητήσω να επιβεβαιώσετε ότι το PMOI δεν κατατάσσεται πλέον στον κατάλογο και θα ήθελα να ζητήσω από την Προεδρία να σεβαστεί τις τρεις αποφάσεις του Δικαστηρίου, βοηθώντας έτσι στο να εξασφαλιστεί ότι ποτέ ξανά στο μέλλον δεν θα χαρακτηρίσουμε το απελευθερωτικό κίνημα του ιρανικού λαού τρομοκράτες. Κάτι τέτοιο δεν θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της Ευρώπης σε ένα δημοκρατικό μέλλον για τον ιρανικό λαό.

  Margie Sudre (PPE-DE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, η Γαλλική Προεδρία ήταν εξαιρετική. Ήταν ελάχιστες οι διιστάμενες φωνές που εξέφρασαν διαφωνία με τα συμπεράσματα. Τα 27 κράτη μέλη ξεπεράσανε τις διαφορές τους και κατέληξαν σε μια σειρά από παραδειγματικές αποφάσεις.

Όσον αφορά το πακέτο για την ενέργεια και το κλίμα, η Ευρώπη κάνει το πρώτο της βήμα και πρέπει να ειπωθεί ότι αυτό το πρώτο βήμα είναι τεράστιο. Διαθέτει πλέον τα μέσα για να αναλάβει τις περιβαλλοντικές τις ευθύνες χωρίς, ωστόσο, να θυσιάζει την οικονομία της. Μπορεί πλέον να αναλάβει τα ηνία σε αυτό το ζήτημα και να συμπαρασύρει και τις άλλες ηπείρους στο δρόμο της βιώσιμης ανάπτυξης.

Επιπροσθέτως, η Ιρλανδία προτείνει έναν τρόπο για να μπορέσει να ξεφύγει από την απομόνωσή της. Οι ιρλανδοί φίλοι μας θα λάβουν για μία ακόμη φορά μια απόφαση για τη Συνθήκη της Λισσαβόνας, αλλά αυτήν τη φορά κρατώντας όλα τα χαρτιά στα χέρια τους, αφού ουσιαστικά όλα τα άλλα κράτη μέλη θα έχουν λάβει τις τελικές τους αποφάσεις.

Οι σημερινές κρίσεις μας δείχνουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται, τώρα περισσότερο από ποτέ, τα καλύτερα θεσμικά εργαλεία προκειμένου να είναι αποτελεσματική. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει εγκρίνει ένα σχέδιο μαζικής, συντονισμένης οικονομικής ανάκαμψης, βασισμένο σε μακροπρόθεσμες επενδύσεις στην παραγωγή και σε στήριξη στοχευμένη στους πιο σοβαρά πληγέντες βιομηχανικούς τομείς.

Ο Πρόεδρος Sarkozy έθιξε το ζήτημα της μείωσης ορισμένων συντελεστών ΦΠΑ και συμμερίζομαι απόλυτα αυτές τις απόψεις. Ας ελπίσουμε ότι οι Υπουργοί Οικονομίας και Οικονομικών Υποθέσεων θα καταλήξουν το Μάρτιο στη συμφωνία η οποία φάνταζε ανεπίτευκτη για τους Ηγέτες Κρατών ή Κυβερνήσεων το προηγούμενο σαββατοκύριακο. Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι Ευρωπαίοι προσφέρουν στην ΕΕ μια ευκαιρία να αποδείξει στους πολίτες ότι είναι πιο ενωμένοι, πιο ευαισθητοποιημένοι και ανήσυχοι να τους προστατέψουν.

Είμαστε ευγνώμονες στη Γαλλική Προεδρία η οποία υποδαύλισε αυτόν το νέο δυναμισμό. Εμείς, σαν τον κύριο Sarkozy, ελπίζουμε ότι θα περάσει πολύς καιρός προτού ξαναβιώσουμε τα χθεσινά Συμβούλια, τα οποία διήρκησαν έως τις τέσσερις το πρωί και μετά βίας κατόρθωσαν να διαπραγματευτούν οτιδήποτε. Τους τελευταίους έξι μήνες, η Ευρώπη έχει αλλάξει τελείως ως προς την προοπτική, τις δυνατότητες και την αξιοπιστία. Γι’ αυτό οφείλουμε να ευχαριστήσουμε τη Γαλλική Προεδρία και γνωρίζουμε όλοι καλά ότι δεν είναι τελείως ανεξοικείωτη με αυτόν τον ρόλο.

  Robert Goebbels (PSE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, σε έναν πρόεδρο στον οποίο η ιστορία δεν έχει φερθεί ευγενικά – αναφέρομαι στον Πρόεδρο Mao, όχι τον Πρόεδρο Sarkozy – μπορεί κανείς να πει το εξής απόφθεγμα: «όσο συνεχίζεις να πέφτεις, δεν έχεις φτάσει ακόμα στον πάτο». Η παγκόσμια οικονομία δεν έχει πιάσει ακόμα πάτο. Η χρηματοπιστωτική κρίση έχει λάβει παράταση. Ένα νέο χρηματοπιστωτικό σκάνδαλο αποδεικνύει την αδιανόητη ανευθυνότητα των τραπεζιτών στο πρόσωπο του καπιταλισμού της κερδοσκοπίας, ενώ οι ίδιοι τραπεζίτες ανακαλύπτουν ξανά την υπεροπτική τους δυσκαμψία, όταν εξετάζουν αιτήματα για πιστώσεις από καταναλωτές και επιχειρηματίες.

Καθώς η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μειώνει τα επιτόκια, οι τράπεζες αυξάνουν τα περιθώριά τους. Τα κράτη που μόλις έσωσαν τις τράπεζές τους θα έπρεπε να τις υποχρεώνουν να μετακυλήσουν αμέσως τις σημαντικές μειώσεις του βασικού επιτοκίου της ΕΚΤ. Αυτό θα ήταν ένα μέτρο ανάκαμψης το οποίο δεν θα κόστιζε τίποτα στους εθνικούς προϋπολογισμούς. Το σχέδιο οικονομικής ανάκαμψης που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δεν είναι ικανοποιητικό. Πέρα από τα πρόσθετα δάνεια από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, ουσιαστικά δεν δίνονται άλλα χρήματα.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες σχεδιάζουν να εγχύσουν πιο μεγάλα ποσά στην οικονομία τους. Μπορούν να το κάνουν αυτό γιατί ο υπόλοιπος κόσμος συνεχίζει να τους προσφέρει πίστωση παρά τα κολοσσιαία ελλείμματα του κράτους των ΗΠΑ, των επιχειρήσεων και των πολιτών τους. Η Ευρώπη πληρώνει πολύ ακριβό τίμημα για την απουσία μιας πραγματικά ενοποιημένης μακροοικονομικής πολιτικής. Η δειλία της ΕΚΤ και των κρατών της ζώνης του ευρώ μας αποτρέπει από το να χρηματοδοτήσουμε μια πιο αποτελεσματική πολιτική οικονομικής ανάκαμψης μέσω του ζητήματος των Ευρωομολόγων με εγγύηση μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης η χρηματοδοτική ικανότητα της οποίας παραμένει άθικτη.

Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ, θα σταματήσω εδώ, αλλά ο Πρόεδρος Sarkozy μίλησε 72 λεπτά ενώ εμείς έχουμε 90 δευτερόλεπτα για να εκφράσουμε τις απόψεις μας.

  Andrew Duff (ALDE). - Κύριε Πρόεδρε, το πακέτο για τη Συνθήκη θα πρέπει να είναι αρκετό για να πείσει τους Ιρλανδούς να αλλάξουν γνώμη. Ήμουν πολύ λιγότερο βέβαιος ότι η ποιότητα των αποφάσεων για την οικονομική πολιτική ήταν εξίσου ορθή. Ποια συμπεράσματα προέκυψαν για την έννοια του «αναίσθητου κεϋνσιανισμού» που πλάσαρε ο κύριος Steinbrück, ένας κομματικός συνάδελφος του Martin Schulz;

Υποπτεύομαι ότι ο κύριος Sarkozy θα περιέγραφε τον εαυτό του, έπειτα από αυτήν την εμπειρία της χρηματοπιστωτικής κρίσης, ως κεϋνσιανό. Απουσία ενός συνετού ερεθίσματος για δημιουργική απασχόληση από τη Γερμανία, υποπτεύομαι ότι δεν μπορεί να υπάρξει σίγουρη ανάκαμψη από την οικονομική ύφεση.

  Guntars Krasts (UEN). - (LV) Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Μετά τη Συμφωνία του Συμβουλίου για το πακέτο του κλίματος, το 2008 κατέστη η πιο σημαντική χρονιά για την πρόληψη της κλιματικής αλλαγής από το 2001, όταν εγκρίθηκε το Πρωτόκολλο του Κιότο. Η έγκριση του πακέτου για το κλίμα σηματοδοτεί επίσης μια μετατόπιση προς ένα νέο οικονομικό συλλογισμό ο οποίος θα μειώσει την εξάρτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την εισαγόμενη ενέργεια και τους οικονομικούς και πολιτικούς κινδύνους που συνδέονται με την αβεβαιότητα της προσφοράς. Ο καιρός οικονομικής δυσχέρειας που βιώνουμε σήμερα είναι μια στιγμή που είμαστε έτοιμοι να ξεριζώσουμε πλήρως τις ιδέες που ενστερνιζόμασταν έως τώρα και που είμαστε πολύ ανοιχτοί στην καινοτομία. Χαιρετίζουμε την επιτυχία της επίτευξης ενός συμβιβασμού στους τομείς στους οποίους η προσαρμογή στις νέες συνθήκες θα είναι χρονοβόρα. Είναι δίκαιο να παρασχεθεί πρόσθετη συνδρομή σε εκείνες τις χώρες που έχουν μειωμένες εκπομπές CO2 άνω του 20% στην περίοδο από το 1990. Όσον αφορά την Προεδρία, η έκβαση του τελευταίου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου μπορεί να θεωρείται επιτυχία γι’ αυτό, όπως και ο ενεργός ρόλος της Προεδρίας στην επίλυση της σύγκρουσης μεταξύ Ρωσίας και Γεωργίας, εάν εξαιρέσουμε το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει επιτρέψει στη Ρωσία το δικαίωμα να ερμηνεύει την εκτέλεση της συμφωνίας που συνάφθηκε υπό την αιγίδα της. Η Προεδρία δεν κατόρθωσε να ξεπεράσει όλες τις παλιές αδυναμίες. Σας ευχαριστώ.

  Laima Liucija Andrikienė (PPE-DE). - (LT) Θα ήθελα να συγχαρώ τη Γαλλία για τη θαυμάσια Προεδρία των έξι τελευταίων μηνών. Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, η σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας και Γεωργίας και οι σχέσεις μεταξύ ΕΕ και Κίνας ήταν μόλις κάποιες από τις προκλήσεις. Έτσι κύλησε το τελευταίο εξάμηνο και πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η Γαλλία έπαιξε τον ρόλο του Προέδρου της ΕΕ αποτελεσματικά και εντυπωσιακά.

Θα ήθελα να εκφράσω κάποιες σκέψεις για την Ευρωπαϊκή Πολιτική Γειτονίας, ιδιαίτερα την Ανατολική Εταιρική Σχέση, η οποία συζητήθηκε στο Συμβούλιο της ΕΕ τον Οκτώβριο και την προηγούμενη εβδομάδα στις Βρυξέλλες. Τα γεγονότα στη Γεωργία αποτελούν ένα σαφές παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να δράσει στο επίκεντρο των εξελίξεων και του τρόπου με τον οποίο μπορεί να τα επηρεάσει θετικά. Προπάντων, δείχνει επίσης με ποιο τρόπο η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να είναι ενωμένη και να δείχνει αλληλεγγύη.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι η Λευκορωσία, η οποία εδώ και πολλά χρόνια δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας. Θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι αυτό το φθινόπωρο παρατηρήθηκαν αλλαγές και στη Λευκορωσία οι οποίες αναπτερώνουν τις ελπίδες ότι οι σχέσεις μεταξύ ΕΕ και Λευκορωσίας μπορεί να είναι ποιοτικά διαφορετικές, μπορούν να είναι πραγματικά σχέσεις καλής γειτονίας.

Οι ευκαιρίες συνεργασίας είναι πολύ πραγματικές εάν η ηγεσία της Λευκορωσίας συνειδητοποιήσει τις υποχρεώσεις της όσον αφορά την ελευθερία του τύπου, τις εκλογές, το Ίντερνετ και άλλα ζητήματα που αναφέρθηκαν σε εμάς.

Σήμερα ο Πρόεδρος Sarkozy είπε, και παραθέτω: «Προσπάθησα να κουνήσω την Ευρώπη, αλλά τους τελευταίους έξι μήνες η Ευρώπη ήταν εκείνη που τελικά άλλαξε εμένα. Έχω γίνει πιο ανεκτικός και ανοιχτός» (τέλος παράθεσης). Κυρίες και κύριοι, έχω την εντύπωση ότι η Ευρώπη βοηθά πολλούς ανθρώπους να αλλάξουν, συμπεριλαμβανομένων κι ημών των ιδίων, όσο δε για τη Λευκορωσία, ακόμα και τον ηγέτη αυτής της χώρας, Alexander Lukashenko. Αυτό είναι σπουδαίο.

  Pervenche Berès (PSE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, διακυβέρνηση σημαίνει κοιτάω μπροστά. Μπορεί κάποιος να επιθυμεί να ξαναγράψει την ιστορία και να σκηνοθετήσει την ιστορία προκειμένου να κάνει την κρίση να ξεκινήσει με την κατάρρευση της Lehman Brothers στις 15 Σεπτεμβρίου 2008. Όλοι γνωρίζουν, όμως, ότι τον Αύγουστο του 2007 ήταν που σήμαναν όλες οι προειδοποιητικές ενδείξεις και ότι εκείνη ήταν η εποχή που έπρεπε να είχε καταστεί το θέμα της εποπτείας των χρηματοπιστωτικών αγορών και της διαχείρισης της κρίσης μία από τις προτεραιότητες της Γαλλικής Προεδρίας.

Δυστυχώς, έπρεπε να περιμένουμε την κατάρρευση της Lehman Brothers για να κατανοήσει ο Πρόεδρος Sarkozy το πρόβλημα και να αρχίσει να τρέχει από τη μία σύνοδο κορυφής στην άλλη. Αυτό στο οποίο εντέλει συνοψίζονται οι προτάσεις και λύσεις που προτάθηκαν είναι ένα σχέδιο άνευ όρων υποστήριξης των τραπεζών, που ενισχύονται από μία νομισματική πολιτική η οποία απέκτησε πλέον ευελιξία.

Κατά συνέπεια, τι βλέπουμε; Βλέπουμε τράπεζες οι οποίες, αντί να κάνουν καλά τη δουλειά τους, με άλλα λόγια χρηματοδοτώντας την πραγματική οικονομία και τις επενδύσεις, ανοικοδομούν τα περιθώριά τους. Δεν είναι αυτό που χρειάζεται η Ευρώπη. Χρειαζόμαστε ευρωπαϊκές δράσεις με στόχο να εξασφαλίσουν έναν τραπεζικό κλάδο στην υπηρεσία της οικονομίας και πιστεύω ότι, την περίοδο που πλησιάζει, πραγματικά θα τον χρειαστούμε. Δεν είμαι σίγουρη ότι σήμερα έχουμε επαρκώς γερά θεμέλια για να αντέξουμε.

  Marian Harkin (ALDE). - Κύριε Πρόεδρε, το ιρλανδικό «όχι» στη Λισσαβόνα δεν υπήρξε ποτέ μόνο ένα ιρλανδικό ζήτημα: έπρεπε να αντιμετωπιστεί ως ένα ευρωπαϊκό ζήτημα και αυτό συνέβη.

Μία από τις ευθύνες οποιουδήποτε πολιτικού είναι να βρίσκει λύσεις. Η ιρλανδική κυβέρνηση αφουγκράστηκε τις ανησυχίες του ιρλανδικού λαού και, σε συνεργασία με τους ευρωπαίους συναδέλφους της, έχει καταρτίσει μια σειρά νομικών εγγυήσεων οι οποίες αντιμετωπίζουν τις κεντρικές ανησυχίες των ιρλανδών πολιτών.

Μετά από ικανοποιητικά συμπεράσματα, η ιρλανδική κυβέρνηση θα διενεργήσει ένα δεύτερο δημοψήφισμα και αυτή είναι η ουσία της δημοκρατίας: οι πολιτικοί να καταβάλλουν προσπάθειες για την εξεύρεση μιας λύσης κι έπειτα να ζητάνε τη συναίνεση του λαού.

Εντούτοις, θέλω να διατυπώσω μια έντονη προειδοποίηση: δεν πρέπει, και πάλι, να υποτιμήσουμε τις εμπλεκόμενες δυνάμεις εδώ. Πρέπει να δώσουμε πολύ μεγάλη προσοχή σε εκείνους που προσπαθούν να επηρεάσουν την έκβαση και εκείνους που χρηματοδοτούν μέρος της εκστρατείας του «όχι». Πρέπει να κατανοήσουμε πλήρως ότι κάποιοι από την πλευρά του «όχι», οι οποίοι ισχυρίζονται ότι είναι υπέρμαχοι της Ευρώπης, θέλουν να δουν τη διάλυση της ΕΕ και των θεσμικών της οργάνων. Η Ιρλανδία ήταν και θα συνεχίσει να είναι ένα πεδίο μάχης για την καρδιά και την ψυχή της Ευρώπης. Αυτό είναι που διακυβεύεται – τίποτα λιγότερο – και αξίζει όλη μας τη συνεργασία, όλη μας τη δέσμευση και όλες μας τις προσπάθειες.

Σε εκείνους, σαν τον Nigel Farage, οι οποίοι μας δίνουν διαλέξεις για τη δημοκρατία και άλλους που λένε ότι ο λαός της Ευρώπης, εάν είχε την ευκαιρία της άμεσης ψήφου, θα έλεγε «όχι» στη Λισσαβόνα, θέλω να πω: έχετε αμελήσει να δείτε τα γεγονότα και τους αριθμούς. Τα αποτελέσματα πέντε άμεσων ψηφοφοριών – τέσσερις για το Σύνταγμα και μία για τη Λισσαβόνα – απέδωσαν 27 εκατομμύρια θετικές ψήφους των πολιτών της ΕΕ και 23 εκατομμύρια αρνητικές, επομένως η πλειοψηφία των πολιτών της ΕΕ που έχει ψηφίσει άμεσα ψήφισαν «ναι».

Τέλος, αν και ο κύριος Sarkozy έχει φύγει, θα ήθελα να τον ευχαριστήσω για την ενέργειά του, τη δέσμευσή του στην ΕΕ και τις προσπάθειές του να βρει λύσεις σε δύσκολα προβλήματα.

  Jana Hybášková (PPE-DE). – (CS) Εξ ονόματος του προέδρου της Αντιπροσωπείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις σχέσεις με το Ισραήλ, θα ήθελα να ευχαριστήσω τη Γαλλική Προεδρία για μια εξαιρετική προσπάθεια να αναβαθμίσει τις σχέσεις μεταξύ του Ισραήλ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ένα από τα αποτελέσματα του πολέμου στο Ιράκ ήταν να αναγνωρίσει το Ισραήλ το γεγονός ότι δεν αποτελεί πλέον το μοναδικό σύμμαχο των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Για το λόγο αυτό το Ισραήλ αποφάσισε να διαφοροποιήσει την ασφάλειά του και να καλλιεργήσει στενότερους δεσμούς με την Ευρώπη.

Στις 14 Ιουνίου αυτού του έτους, είχαμε μια ευχάριστη έκπληξη όταν το Συμβούλιο Σύνδεσης έλαβε υπόψη του τα αποτελέσματα της Ομάδας Προβληματισμού και εξέφρασε προθυμία να αναβαθμίσει τις σχέσεις. Ήταν θέμα αποκλειστικά της Γαλλικής Προεδρίας το πώς θα χειριζόταν την κατάρτιση ενός νέου σχεδίου δράσης ΕΕ-Ισραήλ και πάνω απ’ όλα πως θα πετύχαινε πολιτική συναίνεση στο Συμβούλιο. Τα συμπεράσματα του Συμβουλίου σε σχέση με τη Μεσόγειο, το Μαρόκο και το Ισραήλ είναι συγκλονιστικά. Εκφράζουν μια γνήσια πολιτική βούληση για συνεργασία, για συναντήσεις Υπουργών Εξωτερικών, συνεργασία στην Επιτροπή Πολιτικής και Ασφάλειας (COPS), πιθανή ισραηλινή συμμετοχή σε αποστολές της ΕΠΑΑ (Ευρωπαϊκή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας) και επί τούτου πολιτικές διαβουλεύσεις μετά τη συνάντηση κορυφής. Μια αναβάθμιση των σχέσεων πιθανώς να έδινε στην Ευρώπη μια μεγαλύτερη επιρροή στη σχέση ποιότητας/τιμής και πιθανώς πιο άμεση επιρροή στην ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή.

Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ακράδαντα ότι και το Κοινοβούλιό μας θα επιβεβαιώσει σύντομα τη συναίνεσή του σε πιθανή ισραηλινή συμμετοχή σε κοινοτικά προγράμματα. Η προϋπόθεση για βελτιώσεις στην κατάσταση στη Γάζα είναι παράλογη και δείχνει αδυναμία να κατανοηθούν οι ευθύνες και ο ρόλος της Ευρώπης. Ελπίζω ότι σύντομα θα το διορθώσουμε αυτό και θα στηρίξουμε μέσω των αξιοπρεπών μας διαδικασιών και τη συναίνεση στο Συμβούλιο και τις σκληρές προσπάθειες της Επιτροπής. Ελπίζω ότι, βάσει μιας κοινής πολιτικής προσπάθειας, η Τσεχική Προεδρία να κατορθώσει να οργανώσει μια σύνοδο κορυφής Ευρώπης-Ισραήλ, την πρώτη σύνοδο κορυφής στην ιστορία μεταξύ Ευρώπης και Ισραήλ από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

  Libor Rouček (PSE). – (CS) Και εγώ θα ήθελα να συγχαρώ τη Γαλλική Προεδρία για το εξαιρετικό της έργο. Υπό τη γαλλική ηγεσία η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετώπισε ενωμένη και αποτελεσματικά την κρίση στη Γεωργία και διαχειρίζεται την πρόκληση της χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης με ένα συντονισμένο και αποφασιστικό τρόπο. Κατόρθωσε να καταλήξει σε έναν καλό και ισορροπημένο συμβιβασμό σε θέματα που άπτονται του πακέτου της ενέργειας και του κλίματος και συνεργάστηκε επίσης με την ιρλανδική κυβέρνηση για την εξεύρεση μιας λύσης στο πρόβλημα της κύρωσης της Συνθήκης της Λισσαβόνας στην Ιρλανδία.

Εντούτοις, η κύρωση της Συνθήκης της Λισσαβόνας δεν αποτελεί ακόμα δεδομένο. Η Τσεχική Δημοκρατία, η οποία σε 14 ημέρες αναλαμβάνει την προεδρία της Ένωσης, μένει να την κυρώσει. Ο τσέχος πρωθυπουργός Topolánek, τον οποίο ο Πρόεδρος Sarkozy έχει χαρακτηρίσει ένα γενναίο άντρα, παρέβη μια υπόσχεση η οποία δόθηκε γενικά αλλά και προσωπικά στον Πρόεδρο Sarkozy, ότι η Πράγα θα κύρωνε τη Συνθήκη της Λισσαβόνας έως το τέλος του φετινού έτους. Η Πράγα απέτυχε να την κυρώσει και αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα με την κύρωση. Οι βουλευτές και οι γερουσιαστές του Δημοκρατικού Κόμματος των Πολιτών, οι οποίοι είναι επίσης μέλη της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, απορρίπτουν τη Συνθήκη. Αυτό θα αποτελέσει ένα μείζον πρόβλημα για την Τσεχική Προεδρία. Ωστόσο, θα ήθελα για μία ακόμη φορά να ευχαριστήσω τη Γαλλική Προεδρία.

  Werner Langen (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι, πιστεύω ότι το συμπέρασμά μας για τη Γαλλική Προεδρία πρέπει να είναι όταν ήταν πραγματικά πετυχημένη. Υπουργέ Borloo, θυμάμαι ότι στην αρχή ήμουν ακόμη πολύ σκεπτικός για το εάν ήταν δυνατόν να υλοποιηθεί ένα τόσο φιλόδοξο πρόγραμμα. Ακόμα κι αν δεν συμφωνώ με όλα, το αποτέλεσμα ήταν πραγματικά καλό. Οι αξιωματούχοι και οι υπουργοί της Γαλλίας επιτέλεσαν εξαιρετικό έργο και αυτό ισχύει όχι μόνο για το πρόσωπο του Προέδρου, αλλά για όλους τους εμπλεκόμενους. Είναι ειλικρινά αξιέπαινο.

Διεξάχθηκαν πραγματικές συζητήσεις εδώ. Ο κύριος Rasmussen εξαπέλυσε επίθεση στην Angela Merkel. Όλοι γνωρίζουμε ότι τα συμβατικά πακέτα οικονομικής τόνωσης εξανεμίζονται, αυξάνουν το δημόσιο χρέος και δεν έχουν καμία μακροπρόθεσμη επίδραση. Ο κύριος Rasmussen ξεκίνησε εδώ την προεκλογική του εκστρατεία, αλλά ξέχασε ότι ο γερμανός Υπουργός Οικονομικών είναι ο κύριος Steinbrück, ένας σοσιαλιστής. Ο κύριος Steinbrück είναι αυτός που με πάθος επιμένει να μη δοθούν άλλα πακέτα οικονομικής τόνωσης αυτήν την περίοδο, γιατί απέχουμε ακόμη πολύ από το να γνωρίζουμε πραγματικά την κλίμακα της κρίσης.

Αντιθέτως, είναι απαραίτητο οι χώρες να τηρήσουν δημοσιονομική πειθαρχία και να παραμείνουν προσηλωμένες στα όρια του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Από αυτήν την άποψη, δεν κατανόησα τις προτάσεις του Γάλλου Προέδρου απλά να καταργηθεί το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης προκειμένου να φαίνεται ότι λαμβάνουμε δραστικά μέτρα. Είναι επομένως αρκετά ορθό ότι μεμονωμένοι Επικεφαλής Κρατών ή Κυβερνήσεων έβαλαν φρένο και έθεσαν τα πράγματα στην πραγματική τους διάσταση μέσα σε αυτόν τον υπερβολικό ζήλο για δράσεις στην Ευρώπη που εκφράζεται από την πλευρά της Γαλλικής Προεδρίας. Το δυνατό μας σημείο είναι ότι εμείς – οι εποχές κρίσης είναι εποχές για κυβερνητικές ενέργειες – στην Ευρώπη επιβραδύνουμε, συζητάμε τα θέματα εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δεν προτρέχουμε και αποδεχόμαστε πλήρως και απόλυτα τις ταυτότητες των κρατών μελών, τις ιστορίες τους και τις διαφορετικές πολιτικές δομές τους. Εκεί έγκειται και η επιτυχία μας.

Το πακέτο είναι εν γένει ορθό και οι ευχαριστίες που εκφράστηκαν προς τη Γαλλική Προεδρία είναι απολύτως και πλήρως δικαιολογημένες. Κύριε Υπουργέ, θα μπορούσατε παρακαλώ να διαβιβάσετε αυτές τις ευχαριστίες σε όλα τα θεσμικά όργανα; Σας ευχαριστώ πολύ.

  Enrique Barón Crespo (PSE). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, Αντιπρόεδρε της Επιτροπής, κυρίες και κύριοι, λέμε «Μπράβο!» στη Γαλλική Προεδρία. Ο Πρόεδρος Sarkozy στάθηκε ως ένας σωματοφύλακας για την Ευρώπη κατά τη βέλτιστη γαλλική παράδοση και επικαιροποίησε το σύνθημα των σωματοφυλάκων λέγοντας ότι ο κόσμος χρειάζεται μια δυνατή Ευρώπη και ότι η Ευρώπη δεν είναι δυνατή εάν είναι διχασμένη. Θα πρόσθετα και κάτι άλλο, ότι η Ευρώπη λειτουργεί καλύτερα όταν χρησιμοποιεί την κοινοτική μέθοδο και πιστεύω ότι ο Πρόεδρος Sarkozy κατόρθωσε να την κατανοήσει και να την υιοθετήσει.

Κύριε Πρόεδρε, είμαι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εδώ και 22 χρόνια. Αυτή είναι η πρώτη φορά που βλέπω τους Προέδρους και των τριών θεσμικών οργάνων – του Συμβουλίου, της Επιτροπής και του Κοινοβουλίου – να απευθύνουν στην επερχόμενη προεδρία μια σοβαρή προειδοποίηση. Η τσεχική κυβέρνηση ανέβαλε την κύρωση της Συνθήκης της Λισσαβόνας. Επιπλέον, υπάρχει και κάτι ακόμα που πρέπει να προσθέσω: η προεδρία δεν θα βρίσκεται στα χέρια χώρας της ευρωζώνης έως το 2010.

Προκειμένου τα επιτεύγματα της Γαλλικής Προεδρίας να έχουν κάποιο μέλλον, πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει συνέχεια και απευθύνω έκκληση προς την τσεχική κυβέρνηση να δείξει υπευθυνότητα από αυτήν την άποψη.

  Colm Burke (PPE-DE). - Κύριε Πρόεδρε, η ιρλανδική κυβέρνηση κατόρθωσε να παρουσιάσει μια πετυχημένη ιστορία αναλύοντας τις γενναίες προσπάθειες υπεράσπισης των δικαιωμάτων του ιρλανδικού εκλογικού σώματος στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Προασπίστηκε τη βούληση του λαού της Ιρλανδίας στις Βρυξέλλες και εξασφάλισε νομικά δεσμευτικές εγγυήσεις σε όλα τα ευαίσθητα ζητήματα για την Ιρλανδία.

Το καίριο σημείο είναι το εξής: οι ανησυχίες που εκφράστηκαν στο δημοψήφισμα για τη Συνθήκη της Λισσαβόνας σε σχέση με τη φορολογία, τη στρατιωτική ουδετερότητα και τις αμβλώσεις βασίζονταν ως επί το πλείστον σε παραπληροφόρηση. Η πραγματικότητα είναι ότι είτε αυτά τα ζητήματα δεν επηρεάζονται από τη Συνθήκη της Λισσαβόνας ή τα πρωτόκολλα που διασφαλίζουν τη θέση της Ιρλανδίας έχουν ήδη προσαρτηθεί. Για παράδειγμα, το Πρωτόκολλο 35 στην παρούσα Συνθήκη της Λισσαβόνας προστατεύει τη θέση της Ιρλανδίας απέναντι στις αμβλώσεις.

Το κόμμα μου, το Fine Gael, εισηγήθηκε πρόσφατα αρκετές συγκεκριμένες προτάσεις, μετά την έκθεση της υποεπιτροπής που αναλύει το ιρλανδικό «όχι». Με αυτές τις προτάσεις το Fine Gael επιχειρεί να αντιμετωπίσει τα πραγματικά αίτια του ιρλανδικού «όχι». Οι νομικές εγγυήσεις δεν θα είναι αρκετές για να ψηφίσουν «ναι» οι Ιρλανδοί το φθινόπωρο του επόμενου έτους. Πρέπει να υπάρξει επίσης μια ουσιαστική δέσμευση με τον ιρλανδικό λαό να αποκατασταθεί η κατανόηση και η υποστήριξη της ευρωπαϊκής διαδικασίας.

Έρευνες πάνω στους ψηφοφόρους μετά το δημοψήφισμα αποκάλυψαν πολύ χαμηλό επίπεδο λαϊκής κατανόησης του ρόλου και των λειτουργιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή η αποσύνδεση αποτελεί μείζονα πρόκληση και για την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση και για το εθνικό πολιτικό σύστημα και δεν θα πρέπει να υποτιμηθεί ξανά από την ιρλανδική κυβέρνηση.

Μεταξύ των εισηγήσεών μας, προτείνουμε μια συνταγματική αλλαγή που θα επιτρέπει μελλοντικές διεθνείς συνθήκες να παραπέμπονται στο Ανώτατο Δικαστήριο της Ιρλανδίας όταν συνάπτονται, ώστε να προσδιορίζεται ποιες διατάξεις θα πρέπει να υποβάλλονται στην κρίση του ιρλανδικού λαού. Ένας τέτοιος μηχανισμός θα έφερνε στο φως τα ζητήματα που χρήζουν δημόσιου διαλόγου στην Ιρλανδία, θα επέτρεπε στο ιρλανδικό σώμα να έχει λόγο και τέλος θα επέτρεπε στην Ιρλανδία να κυρώσει το γενικότερο πνεύμα τέτοιων συνθηκών χωρίς να καθυστερεί την πρόοδο για τα υπόλοιπα εμπλεκόμενα μέρη.

Προτείνουμε επίσης τη σύσταση μιας νέας υπηρεσίας του Συμβούλου των Πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο διοριζόμενος υπάλληλος θα ενεργεί ως ένας ανεξάρτητος σύμβουλος για κάθε πτυχή της κοινοτικής νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς της στο ιρλανδικό δίκαιο. Αυτό το άτομο θα είναι υπεύθυνο να προσφέρει αμερόληπτες πληροφορίες για τα όσα ισχύουν για ευρωπαϊκά ζητήματα, ακόμα και όταν προκύπτουν συγκρουόμενα επιχειρήματα.

  Richard Corbett (PSE). - Κύριε Πρόεδρε, όσον αφορά την ιρλανδική συμφωνία στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, πρέπει να πω ότι πρόκειται για μια τεράστια επιτυχία της ιρλανδικής διπλωματίας. Ειλικρινά, με εξέπληξε το γεγονός ότι τα υπόλοιπα κράτη μέλη υποχώρησαν τόσο γρήγορα για το μέγεθος της Επιτροπής, επανερχόμενοι στον ένα Επίτροπο ανά χώρα. Γνωρίζω ότι πολλά κράτη μέλη είχαν επιφυλάξεις για αυτό το θέμα. Αλλά το γεγονός ότι το έκαναν αυτό δείχνει τη θέληση των άλλων κρατών μελών να προσπαθήσουν να αντιμετωπίσουν τις ανησυχίες που εκφράστηκαν στην ιρλανδική εκστρατεία του «όχι» και την ψήφο του «όχι». Δεν πρόκειται για μια προσπάθεια να αγνοηθεί η ιρλανδικής ψήφος του «όχι». Είναι μια απόπειρα να δοθεί μια απάντηση στην αρνητική ψήφο, να γίνει κάποιος συμβιβασμός και να προσπαθήσουμε να βρούμε μια λύση αποδεκτή και από τις 27 χώρες.

Σε αυτή την Ένωση, όταν υπάρχει τέτοια διαφωνία, προσπαθούμε να γεφυρώσουμε το χάσμα. Τα άλλα κράτη μέλη έδειξαν τη προθυμία τους να προσπαθήσουν να αντιμετωπιστούν οι ανησυχίες των Ιρλανδών. Ειλικρινά ελπίζω ότι αυτό θα είναι αρκετό ώστε να μπορέσει να υπάρξει ένα θετικό αποτέλεσμα σε ένα νέο δημοψήφισμα που πρόκειται να διεξαχθεί του χρόνου, όταν ο ιρλανδικός λαός θα κληθεί να επιλέξει.

  Mario Mauro (PPE-DE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, και εγώ θα ήθελα να συγχαρώ τη Γαλλική Προεδρία ή μάλλον τους λίγους επιζήσαντες του Συμβουλίου μετά τη μακρά μας συζήτηση, καθώς και τον Επίτροπό μας, ο οποίος έχει δείξει τεράστιο σθένος.

Οφείλω να πω ότι σε αυτούς τους έξι μήνες πήραμε μια γεύση της εποχής των ιδρυτικών πατέρων. Τα βαθιά φρονήματα μας έδειξαν ότι αυτό που μας ενώνει είναι σπουδαιότερο από αυτό που μας διχάζει. Πιστεύω ότι πρόκειται για ένα σημαντικό δίδαγμα που έχει προκύψει από τη Γαλλική Προεδρία, το οποίο έχει επίσης δημιουργήσει πολλά υποσχόμενες προοπτικές: με άλλο λόγια, μας βοήθησε να κατανοήσουμε ότι ο ευρωπαϊκός ριζοσπαστισμός δεν οδηγεί στην πρόοδο. Πολλώ δε μάλλον, ο ισορροπημένος τρόπος με τον οποίο χειριστήκαμε το πακέτο για το κλίμα μας δείχνει στην ουσία ότι η ολοκλήρωση δεν αποτελεί αυτοσκοπό, αλλά προσφέρει ένα όραμα ικανό να μας επαναφέρει όλους μας στους κοινούς μας στόχους.

Θα ήθελα απλά να παρατηρήσω επ’ ευκαιρίας ότι, εάν αυτές οι αρχές είναι τόσο σημαντικές, τότε αξίζει να αντλήσουμε τα διδάγματά μας για το κουράγιο και να τα τηρήσουμε. Όσον αφορά την οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση συγκεκριμένα, θα είχαμε περισσότερα οφέλη εάν ήμασταν πιο θαρραλέοι κι επομένως τα μέτρα που εγκρίναμε έως τώρα θα πρέπει να συνοδεύονται από πιο αποφασιστικές πρωτοβουλίες όπως η θέσπιση των ευρωομολόγων. Πιστεύω ότι αυτός θα ήταν ο καλύτερος τρόπος να εκμεταλλευτούμε την προοπτική που δημιούργησε η Γαλλική Προεδρία προς τη φυσική της κατάληξη.

  Proinsias De Rossa (PSE). - Κύριε Πρόεδρε, χαιρετίζω τις αποφάσεις για τη Συνθήκη της Λισσαβόνας που έλαβε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Δεν προκαλεί έκπληξη ότι οι ευρωφοβικοί υπέρμαχοι του «όχι» συνεχίζουν να μωρολογούν με τα τετριμμένα τους επιχειρήματα, που ανέφεραν εδώ σήμερα ο κύριος de Brún, ο κύριος Sinnott και ο κύριος Farage.

Το δικαίωμα κάθε κράτους μέλους να διορίζει έναν Επίτροπο έχει εξασφαλιστεί. Υπήρξε διαπραγμάτευση των εγγυήσεων ώστε να αντιμετωπιστούν άλλες ανησυχίες, η διαπραγμάτευση όμως του περιεχομένου και της φύσης τους τελεί ακόμα σε εκκρεμότητα. Πρέπει να εξεταστούν σε βάθος ζητήματα για τα εργασιακά δικαιώματα που ανακύπτουν εξαιτίας της απόφασης Laval και άλλων δικαστικών αποφάσεων. Αλλά αυτές οι αποφάσεις του ΔΕΚ βασίζονται στην οδηγία σχετικά με την απόσπαση εργαζομένων, όχι τη Συνθήκη της Λισσαβόνας, με άλλα λόγια την οδηγία που χρειάζεται και να τροποποιηθεί αλλά και να εφαρμοστεί εξ ολοκλήρου από τα κράτη μέλη.

Το περιεχόμενο των εγγυήσεων πρέπει να ικανοποιήσει τη μεγάλη πλειονότητα των Ιρλανδών και Ευρωπαίων πολιτών. Δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν για να παγώσει η κοινωνική πρόοδος στην Ιρλανδία ή την Ευρώπη ή για να στερηθεί οποιοσδήποτε από εμάς τα οφέλη του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Αυτό το Κοινοβούλιο και όλοι οι πολιτικοί στην Ιρλανδία έχουν ευθύνη να συμμετέχουν στη διαμόρφωση του περιεχομένου αυτών των εγγυήσεων και να εξασφαλίσουν ότι τα συμπεράσματα δεν είναι οπισθοδρομικά.

  Simon Busuttil (PPE-DE). – (MT) Θα ήθελα να συγχαρώ τη Γαλλική Προεδρία ιδιαίτερα για την επιτυχία της σε σχέση με τη Συνθήκη της Λισσαβόνας. Αναφέρομαι εν προκειμένω στο ζήτημα του αριθμού των Επιτρόπων. Χαίρομαι βαθύτατα για την απόφαση να υπάρχει ένα Επίτροπος από κάθε κράτος μέλος και αυτό να συμπεριληφθεί στη Συνθήκη ως αρχή. Πρώτον, καλά θα κάναμε να θυμηθούμε ότι η μείωση του αριθμού των Επιτρόπων είχε ήδη συμφωνηθεί το 2000 στο πλαίσιο της Συνθήκης της Νίκαιας και δεν πρόκειται για κάτι που προτάθηκε για πρώτη φορά με τη Συνθήκη της Λισσαβόνας. Εντούτοις, πιστεύω ότι πρόκειται για μια σημαντική συμφωνία και ότι θα πρέπει να τύχει θερμής υποδοχής γιατί είναι σημαντικό κάθε χώρα να αισθάνεται ότι αντιπροσωπεύεται στην Επιτροπή. Γιατί; Καταρχήν, έχει να κάνει με την εμπιστοσύνη που ο λαός θα πρέπει να έχει στην Επιτροπή. Δεύτερον, αντικατοπτρίζει τη συμβολή που κάθε χώρα, όσο μικρή ή μεγάλη κι αν είναι, θα πρέπει να έχει εντός της Επιτροπής. Δεν είναι επειδή το Μέλος της Επιτροπής αντιπροσωπεύει τα συμφέροντα της χώρας του ή της αλλά επειδή το Μέλος της Επιτροπής πρέπει να εξασφαλίζει να μην περιθωριοποιείται καμία χώρα. Τέλος, είναι επειδή η αποτελεσματικότητα της Επιτροπής εξαρτάται όχι τόσο από τον αριθμό των Επιτρόπων αλλά μάλλον από την εσωτερική της διάρθρωση. Κατά τη γνώμη μου, η τρέχουσα διάρθρωση της Επιτροπής με τα 27 μέλη έχει αποδειχτεί ένα αποτελεσματικό σύστημα οργάνωσης. Για το λόγο αυτό πιστεύω ότι ουδέν κακόν αμιγές καλού. Κατά κάποιο τρόπο, χάρη στο λαό της Ιρλανδίας, έχουμε συμφωνήσει σήμερα στην αρχή του ενός Επιτρόπου ανά κράτος μέλος. Ελπίζω ότι τώρα ο ιρλανδικός λαός θα προσφέρει την υποστήριξή του σε αυτήν την αρχή.

  Jo Leinen (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, είναι ευχάριστα νέα ότι η διαδικασία κύρωσης της Συνθήκης της Λισσαβόνας συνεχίζεται με το δεύτερο δημοψήφισμα και ότι, ίσως, τώρα αποκτήσουμε αυτή τη Συνθήκη το 2009 μετά από μια αναμονή οκτώ ετών. Τα δυσάρεστα νέα είναι ότι πληρώνουμε ένα ακριβό τίμημα γι’ αυτό και, από μια άποψη εξαιρετικά υψηλό πιστεύω.

Για την ώρα, η μεταρρύθμιση της Επιτροπής έχει σταματήσει. Η μεταρρύθμιση της Επιτροπής ήταν κομμάτι ενός πακέτου μεταρρυθμίσεων των θεσμικών οργάνων. Πιστεύω ότι οι αποφάσεις που λαμβάνουμε εδώ θα επιστρέψουν να μας στοιχειώσουν σε μερικά χρόνια. Όταν τα επτά κράτη της πρώην Γιουγκοσλαβίας θα είναι μέλη της ΕΕ, η πρώην Γιουγκοσλαβία θα έχει περισσότερους Επιτρόπους από τα έξι μεγάλα κράτη μέλη της Ένωσης. Αυτό διαταράσσει την ισορροπία. Αυτό το ζήτημα έχει απλά τεθεί, δεν έχει επιλυθεί.

Αισθάνομαι ότι υπάρχει επίσης μια έλλειψη ηγετικής ικανότητας ως προς αυτό το ζήτημα. Η Προεδρία του Συμβουλίου – ακριβώς όπως και αυτή της Επιτροπής – δεν κατόρθωσε να θέσει όρια εγκαίρως. Είναι εμφανές ότι το στρατόπεδο του «όχι» δεν είναι ικανοποιημένο, θα βρουν κάποιο νέο μήλον της έριδος.

Πρέπει να περάσουμε στην αντεπίθεση μέσω της δημοσιότητας τώρα και να μην αφήσουμε το δεύτερο δημοψήφισμα στα χέρια των λαϊκιστών. Αυτό πρέπει να κάνουμε τώρα.   

  José Manuel García-Margallo y Marfil (PPE-DE). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, όλοι συμφωνούμε ότι η τρέχουσα κρίση είναι πολύ πιο σοβαρή και πολύ βαθύτερη από ότι είχε προβλεφθεί. Ζούμε σε δύσκολους καιρούς που απαιτούν έκτακτα μέτρα και η Γαλλική Προεδρία στάθηκε στο ύψος της αποστολής της.

Πλέον εξαρτάται από εμάς – ουσιαστικά το Κοινοβούλιο και την Επιτροπή – να εξασφαλίσουμε όλα αυτά τα μέτρα ειδικής βοήθειας να μην προκαλέσουν ανεπανόρθωτες παράπλευρες ζημιές στο οικοδόμημα της Ευρώπης.

Ο πρώτος χώρος που κινδυνεύει είναι η πολιτική ανταγωνισμού. Είμαστε σε καιρό πολέμου. Ισχύουν οι κανόνες του πολέμου, αλλά ακόμα και σε καιρό πολέμου ισχύει η Σύμβαση της Γενεύης και ασφαλώς δεν επιτρέπει στις τράπεζες που έχουν λάβει νέα κεφάλαια από το κράτος να χρησιμοποιήσουν αυτήν την ενίσχυση για να εξαγοράσουν άλλες τράπεζες. Ο Υπουργός γνωρίζει σε τι αναφέρομαι.

Το δεύτερο θέμα είναι το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο θεωρώ το θεμέλιο της αρχιτεκτονικής της Ευρώπης. Επικροτώ τα φορολογικά μέτρα που λαμβάνονται, αλλά δεν επικροτώ την ιδέα να θεωρούμε το δημόσιο ταμείο ένα είδος κουμπαρά που μπορούμε να σπάσουμε με τα μάτια κλειστά και τα χρήματα να πάνε όπου τύχει. Δεν είναι το Σχέδιο Μάρσαλ που πληρώνουν οι ΗΠΑ. Είναι ένα σχέδιο οικονομικής ανάκαμψης που θα πρέπει να πληρώσουν οι φορολογούμενοι στο μέλλον.

Ας μην ξεχνάμε, λοιπόν, ότι τα χρέη του σήμερα είναι οι φόροι του αύριο. Ο κερδισμένος εν προκειμένω δεν θα είναι αυτός που θα ξοδέψει τα περισσότερα, αλλά εκείνος που θα ξοδέψει πιο συνετά. Το μοναδικό κριτήριο για να κρίνουμε εάν ξοδεύουμε ορθά ή ορθότερα είναι το κατά πόσο μας βοηθά να ανακάμψουμε από την οικονομική κρίση και, ουσιαστικά, να δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας.

Για το λόγο αυτό δεν μπορώ να συμμεριστώ την άποψη του κυρίου Rasmussen ότι οι πιο έξυπνοι μαθητές της τάξης είναι εκείνοι που έσπευσαν να ξοδέψουν τα περισσότερα.

Τέλος, υπάρχει το ζήτημα της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, στο οποίο αναφέρθηκε ο κύριος Sarkozy. Συμφωνώ ότι χρειάζονται μεταρρυθμίσεις, ότι πρέπει να αναθεωρηθεί το ρυθμιστικό πλαίσιο και ότι χρειάζεται να καταβάλουμε τεράστια προσπάθεια για να πετύχουμε μεγαλύτερη συνεργασία μεταξύ των ευρωπαϊκών ρυθμιστικών φορέων, όσο δεν έχουμε έναν ενιαίο ευρωπαϊκό ρυθμιστικό φορέα.

  Gary Titley (PSE). - Κύριε Πρόεδρε, μάλλον σαν τον κύριο Schulz, ανησυχούσα στην αρχή αυτής της Προεδρίας με τη βραδεία αντίδραση στην απειλητική εμφάνιση της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Πιστεύω ότι η Ευρώπη στο σύνολό της ήταν ένοχη για εφησυχασμό πιστεύοντας ότι το πρόβλημα δεν ήταν δικό μας αλλά της Αμερικής.

Εντούτοις, από τότε που μας έπληξε το χρηματοπιστωτικό παλιρροιακό κύμα, χαίρομαι για την αντίδρασή μας. Επικροτώ τις ηγετικές ικανότητες που επέδειξε ο Πρωθυπουργός μας, ο Gordon Brown, και ο Πρόεδρος Sarkozy.

Αυτό που μάθαμε είναι ότι η Ευρώπη πέφτει ή στέκεται όλη μαζί. Εάν ενεργούμε μεμονωμένα είμαστε χαμένοι και τα γεγονότα το έχουν αποδείξει αυτό. Βρισκόμαστε σε μια πρωτόγνωρη κατάσταση και για αυτό το λόγο χαιρετίζω τη δυναμική μας ηγεσία, σε αντίθεση με το κόμμα του κυρίου Kirkhope, τα μέλη του οποίου, σαν τα λαγουδάκια που παραλύουν μπροστά στους προβολείς, πιστεύουν ότι η μοναδική λύση στη μεγάλη μας κρίση είναι να μην κάνουμε τίποτα.

Σημειώνω ότι ο Πρόεδρος Sarkozy μίλησε για τους «φίλους μας, τους Αμερικάνους». Ολόκληρη η Δύση είναι αντιμέτωπη με μια μεγάλη κρίση. Θα μπορέσουμε να βγούμε από αυτήν μόνο δίνοντας προτεραιότητα στη συνεργασία. Επομένως, πρέπει να επισημάνουμε τη σπουδαιότητα της συνεργασίας της Ευρώπης με τη νέα διοίκηση τον Ιανουάριο, ούτως ώστε να έχουμε ένα ενωμένο μέτωπο στις μεγάλες προκλήσεις όπως η κλιματική αλλαγή και η χρηματοπιστωτική κρίση.

  Elmar Brok (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, Αντιπρόεδρε της Επιτροπής, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, δύο γεγονότα απέδειξαν ότι η Ευρώπη μπορεί να διαδραματίσει κρίσιμο ρόλο και ασκεί επιρροή. Στη Γεωργία, οι Ευρωπαίοι ήταν εκείνοι που σταμάτησαν τον πόλεμο και στη χρηματοπιστωτική κρίση ήταν οι Ευρωπαίοι εκείνοι που ανάγκασαν τους άλλους στον πλανήτη, μέσω των G8 και των G20, να συμφωνήσουν σε διευθετήσεις και να διαπραγματευτούν, ούτως ώστε στο μέλλον να μην είναι εφικτό να επαναληφθεί κάτι παρόμοιο.

Μπορούμε πραγματικά να αφήσουμε στην τύχη να έχουμε ένα δυναμικό Πρόεδρο του Συμβουλίου από ένα από τα μεγάλα κράτη μέλη την επόμενη φορά, όμως; Το λέω αυτό γιατί η Γαλλία και ο Πρόεδρος Sarkozy αρίστευσαν. Πιστεύω ότι χρειαζόμαστε ένα πιο σταθερό θεσμικό πλαίσιο για να εξασφαλίσουμε τη λειτουργικότητά του στο μέλλον. Για το λόγο αυτό η κύρωση της Συνθήκης της Λισσαβόνας είναι τόσο σημαντική για τόσους πολλούς λόγους και αυτό είναι το τρίτο γεγονός για το οποίο θα ήθελα να συγχαρώ τη Γαλλική Προεδρία, δηλαδή το ότι πέτυχε μια συμφωνία, με βάση τα όσα κατάρτισε το Ιρλανδικό Κοινοβούλιο, για να προτείνει λύσεις σχετικά με τις διευκρινήσεις – ή όπως κι αν πρέπει να το ονομάσουμε – του ζητήματος των Επιτρόπων και πολλών άλλων εξάλλου.

Πιστεύω ότι πλέον αποτελεί ευθύνη της Ιρλανδίας να ανταποκριθεί σε αυτό με θετικό τρόπο. Όπως πολλοί από εμάς έχουν ήδη πει, αυτά τα ζητήματα, και ειδικά το ζήτημα των Επιτρόπων, δεν ήταν εύκολο να γίνουν αποδεκτά από πολλούς ανθρώπους. Ωστόσο, ειλικρινά πιστεύω ότι μπορεί να επιτευχθεί αποτελεσματικότητα με κάποιον άλλο τρόπο.

Υπάρχει ένα σημαντικό ζήτημα να επισημάνουμε σε αυτήν την περίπτωση και είναι ότι η αντίδραση των πολέμιων της Συνθήκης της Λισσαβόνας δείχνει ότι είναι πλέον αναγκασμένοι να βρουν νέο υλικό τώρα που τους στερήσαμε τα επιχειρήματά τους από το πρώτο δημοψήφισμα. Αυτό καθιστά σαφές ότι δεν είναι φίλοι της Ευρώπης, ότι δεν είναι άνθρωποι που επιθυμούν μια καλύτερη Ευρώπη, αλλά αντιθέτως είναι κάθετα ενάντια στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και πάντα αναζητούν νέα επιχειρήματα που θα τους βοηθήσουν να πετύχουν το στόχο τους.

Αυτό θα πρέπει να μας παρακινεί αρκετά ώστε να προωθήσουμε και να δώσουμε ένα τέλος σε αυτό το ζήτημα. Είμαι σίγουρος ότι η Τσέχικη Προεδρία – η πρώτη προεδρία του Συμβουλίου από μια χώρα του πρώην Συμφώνου της Βαρσοβίας – θα αντιμετωπίσει αυτό το ζήτημα με μια ιδιαίτερη αίσθηση της ευθύνης της και σε συνεργασία με τους Γάλλους και Σουηδούς Συναδέλφους της θα φέρει αυτό το θέμα εις πέρας με επιτυχία.

  Adrian Severin (PSE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, τι διδαχτήκαμε από τη Γαλλική Προεδρία; Ιδού τρία διδάγματα που αντλήσαμε.

Το πρώτο δίδαγμα είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται μια ισχυρή προεδρία, η οποία να ασκείται για ένα μακρύτερο χρονικό διάστημα από τις διαδικασίες που καλείται να διαχειριστεί η προεδρία και από μια δυναμική, ικανή προσωπικότητα ικανή να αφοσιωθεί πλήρως στα συμφέροντα και τις υποθέσεις της Ευρώπης. Για το λόγο αυτό, χρειαζόμαστε τη Συνθήκη της Λισσαβόνας, τουλάχιστον. Αληθεύει ότι η Ευρώπη δεν θα πρέπει να εξατομικευτεί αλλά οφείλει να προσωποποιηθεί.

Το δεύτερο δίδαγμα είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται μια προεδρία ικανή να διαμορφώσει συμβιβασμούς ανάμεσα στους αντιπροσώπους εθνών, αντλώντας υποστήριξη από τους αντιπροσώπους των Ευρωπαίων πολιτών. Για το λόγο αυτό, χρειαζόμαστε ένα ισχυρότερο Κοινοβούλιο, γιατί μια ενωμένη Ευρώπη δεν αποτελεί απειλή για τα εθνικά κράτη. Είναι η αναρχία και ο νεοφεουδαϊκός κατακερματισμός που αποτελούν την αναπόφευκτη εναλλακτική της διαδικασίας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και που αποτελούν απειλή για την ακεραιότητα των εθνών.

Το τρίτο δίδαγμα είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται οικονομική διακυβέρνηση ικανή να ισορροπήσει τη βιώσιμη ανάπτυξη και την κοινωνική αλληλεγγύη και συνοχή. Εάν μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων, αν και κάτι ανεπιθύμητο, αποδειχτεί αναπόφευκτη, τότε αυτή η Ευρώπη θα πρέπει να οικοδομηθεί σύμφωνα με τις διαφορές μεταξύ προορατικών πολιτικών και όχι τις διαφορές σε επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης.

Κατά τ’ άλλα, θα ήθελα να εκφράσω τα συγχαρητήριά μου και τις ευχαριστίες μου. Ας αποδώσουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι.

  Andrzej Jan Szejna (PSE). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, η τελευταία Ευρωπαϊκή Σύνοδος Κορυφής θα καταγραφεί στην ιστορία ως ένα σημείο καμπής. Όσον αφορά τα νέα κράτη μέλη, μπορεί να συγκριθεί από άποψη σημασίας με τις διαπραγματεύσεις και τις συνθήκες προσχώρησης. Και αυτό εξαιτίας της σπουδαιότητας του πακέτου για την ενέργεια και το κλίμα.

Χάρηκα με τα νέα αναφορικά με την ενότητα της Ένωσης και με την ικανότητά της να πετύχει ένα δύσκολο συμβιβασμό αναφορικά με το πακέτο για την ενέργεια και το κλίμα. Θα ήθελα όμως να απευθύνω μια προειδοποίηση και να επισημάνω στο Σώμα ότι αυτός ο συμβιβασμός απλά σηματοδοτεί την αφετηρία του δρόμου που κείτεται μπροστά μας. Μόνο το 2020 θα ανακαλύψουμε εάν έχουμε επιτύχει όσον αφορά το κλίμα και την ενέργεια. Με άλλα λόγια, μόνο τότε θα διαπιστώσουμε εάν ο στόχος του «3x20» έχει επιτευχθεί και εάν οι οικονομίες των νέων κρατών μελών, κυρίως της Πολωνίας, έχουν εκσυγχρονιστεί αποτελεσματικά χωρίς να χρειάζεται να υποστούν υπέρμετρες κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες.

Οι αποφάσεις για την κύρωση της Συνθήκης της Λισσαβόνας προκαλούν αισιοδοξία. Αντίθετα, οι προτάσεις που συνδέονται με κοινές ενέργειες για την καταπολέμηση της χρηματοπιστωτικής κρίσης είναι απογοητευτικές. Το ίδιο, ιδιαιτέρως, ισχύει και για την ολοένα και βαθύτερη οικονομική κρίση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την οποία βιώνουν εντονότερη από ποτέ οι πολίτες. Για το λόγο αυτό, καλώ την Επιτροπή και την επερχόμενη Προεδρία να παρουσιάσει ένα αυθεντικό πρόγραμμα κοινών δράσεων το οποίο θα αποτρέψει μια άνοδο της ανεργίας στην Ευρώπη και μια πτώση της οικονομικής ανάπτυξης της Ένωσης.

  Véronique De Keyser (PSE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, Πρόεδρε Sarkozy, αυτή είναι μια Προεδρία που θα ξεχωρίζει. Το ότι κατορθώσατε να κάνετε την Ευρώπη να μιλήσει με μία φωνή δεν είναι αμελητέο κατόρθωμα, αλλά στο πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας απογοητεύσατε και μας εκπλήξατε αρνητικά.

Η τελευταία αποκήρυξη ευθυνών αφορά την πολιτική αναβάθμιση του Ισραήλ, η οποία πραγματοποιήθηκε ταχύτατα στο Συμβούλιο. Όπως γνωρίζετε, ούτε καν η ευρωπαϊκή βοήθεια δεν φτάνει πλέον στη Γάζα. Γνωρίζετε ότι ο Επίτροπος Michel μιλά για συλλογική τιμωρία. Εκατοντάδες ηλεκτρονικά μηνύματα έχουν σταλεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ικετεύοντας να καταστήσει την αναβάθμιση εξαρτημένη από τη συμμόρφωση προς το διεθνές δίκαιο. Εμείς αναβάλουμε την ψηφοφορία, αλλά εσείς τι κάνετε; Εκβιάζετε ένα άνευ όρων «ναι» και αυτό το δικαιολογείτε λέγοντας ότι έτσι θα ασκούμε μεγαλύτερη επιρροή στο Ισραήλ. Μήπως ονειρεύομαι; Από τον Ιούλιο, το Ισραήλ έχει μια συμφωνία κατ’ αρχή και, επιπλέον, είχε αναλάβει την αντιπροεδρία της Ένωσης για τη Μεσόγειο.

Μήπως επέβαλε πάγωμα των εποικισμών, μείωσε τα σημεία ελέγχου ή χαλάρωσε τον ασφυκτικό κλοιό του στη Γάζα; Όχι. Κατά συνέπεια, για να δώσετε μια εκλογική ώθηση στην κυρία Livni, θέτετε τα ανθρώπινα δικαιώματα εκτός ελέγχου και ενισχύετε εκείνους στην περιοχή και από τα δύο στρατόπεδα που πιστεύουν ότι μόνο το έγκλημα και η βία αποδίδουν και οι οποίοι επιδιώκουν τη σύγκρουση. Κύριε Sarkozy, αυτό δεν είναι πλέον realpolitik, αλλά είτε τύφλωση είτε απαράδεκτος κυνισμός.

  Tunne Kelam (PPE-DE). - Κύριε Πρόεδρε, θαυμάζω τη Γαλλική Προεδρία για την αποφασιστική της ηγεσία. Το ίδιο χρειάζεται για να αντιμετωπιστούν οι βλέψεις ενός μαχητικού ιρανικού καθεστώτος το οποίο τρομοκρατεί το ίδιο του το έθνος επί σειρά ετών και εξάγει τρομοκρατία μαζικά – και, πολύ φοβάμαι, στο μέλλον θα εξάγει και όπλα μαζικής καταστροφής. Αποτελεί ειρωνεία ότι το Συμβούλιο της ΕΕ συνεχίζει να διατηρεί τη μοναδική σοβαρή αντιπολιτευτική δύναμη στον κατάλογο των θεωρούμενων τρομοκρατικών οργανώσεων. Αναφέρομε στην PMOI, σκοπός της οποίας είναι να δημιουργηθεί ένα κοσμικό και δημοκρατικό Ιράν χωρίς τη χρήση βίας.

Στις 4 Δεκεμβρίου 2008, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εξέδωσε την τρίτη του ετυμηγορία δηλώνοντας άκυρη και αδικαιολόγητη την απόφαση που έλαβε τον Ιούλιο το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να διατηρήσει την PMOI σε αυτόν τον κατάλογο. Βασίζομαι στην πολιτική δεινότητα της γαλλικής προεδρίας ότι θα σεβαστεί τις ετυμηγορίες της ευρωπαϊκής δικαιοσύνης και θα δώσει την ευκαιρία στην ιρανική αντιπολίτευση να φέρει την πραγματική αλλαγή.

  Avril Doyle (PPE-DE). - Κύριε Πρόεδρε, υποστηρίζω απολύτως την τελευταία δήλωση του κ. Tunne Kelam.

Ήταν μια σημαντική σύνοδος κορυφής με σημαντική ημερήσια διάταξη. Θα ήθελα να αναγνωρίσω τη συμβολή και να ευχαριστήσω τη Γαλλική Προεδρία για το ακούραστο έργο της πάνω στο πακέτο της ανάκαμψης και το πακέτο για το κλίμα και την ενέργεια. Αλλά προς το παρόν θα ήθελα να επικεντρωθώ σε ένα τρίτο σημαντικό στοιχείο της ημερήσιας διάταξης.

Την προηγούμενη εβδομάδα στη σύνοδο κορυφής, ο Πρωθυπουργός μας και Υπουργός Εξωτερικών εξασφάλισε μια θετική απάντηση από όλους τους άλλους επικεφαλής κυβερνήσεων για τις ανησυχίες που εκφράστηκαν στις 12 Ιουνίου 2008 από μια πλειοψηφία Ιρλανδών ψηφοφόρων, όταν είπαν «όχι» στην κύρωση της Συνθήκης της Λισσαβόνας. Σε εκείνα τα κράτη μέλη που είχαν αμφιβολίες για τις πτυχές των επιδιώξεών μας, όπως το έθεσε και ο Υπουργός μας Martin, σας ευχαριστώ που προσπαθήσατε να μας δεχτείτε, με έναν Επίτροπο για όλους και νομικές εγγυήσεις για τη φορολογία, την ουδετερότητα, το δικαίωμα στη ζωή, την εκπαίδευση και την οικογένεια. Δεν θα πάψουν να υπάρχουν εκείνοι που συνεχίζουν να διαφωνούν με τη διενέργεια δεύτερου δημοψηφίσματος. Εντούτοις, η πλειοψηφία των Ιρλανδών συνεχίζει να είναι ευχαριστημένη και να εκτιμά πλήρως τη συμμετοχή μας στην ΕΕ, ιδιαίτερα αυτήν την εποχή των άνευ προηγουμένου παγκόσμιων οικονομικών δυσχερειών, που η περιθωριοποίηση και η απώλεια επιρροής δεν μπορεί να αποτελεί επιλογή για εμάς και που η χωρίς δεσμεύσεις πρόσβαση στην ενιαία αγορά των 500 εκατομμυρίων καταναλωτών είναι κρίσιμη για τις ιρλανδικές εξαγωγές – συμπεριλαμβανομένου του νοστιμότατου χοιρινού κρέατός μας μάλιστα – ούτως ώστε να μπορέσουμε να ανακάμψουμε μέσω του εμπορίου.

Υπάρχει ένα «αλλά» και αυτό συνίσταται στο ότι η ολοένα και περισσότερο δύστηνη και απηδαλιούχητη κυβέρνησή μας θα αναγκαστεί να κάνει αυτό που δεν κατόρθωσε να κάνει τον Ιούνιο, δηλαδή να αναλάβει να εξηγήσει τη Συνθήκη, το σκοπό της και τα οφέλη της. Εάν δεν το κάνει, μπορεί ίσως να αυτοσυγκεντρωθεί όταν οι βουλευτές της συνειδητοποιήσουν ότι σε διαφορετική περίπτωση θα τους πετάξουν έξω.

  Csaba Sándor Tabajdi (PSE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να συγχαρώ τη Γαλλική Προεδρία, η οποία υπήρξε πολύ φιλόδοξη, πολύ συνεπής και πολύ επιτυχημένη.

Πρώτον, επικροτώ ιδιαίτερα τις ενέργειές σας προκειμένου να τεθεί υπό έλεγχο η χρηματοπιστωτική και η οικονομική κρίση. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κύριο Sarkozy και τον κύριο Barroso προσωπικά, εξ ονόματος του ουγγρικού λαού, για τη βοήθεια που δόθηκε στη χώρα μου.

Δεύτερον, θα ήθελα να σας συγχαρώ για την προσέγγιση που υιοθετήσατε στον τομέα της γεωργίας. Η θέσπιση του ελέγχου της υγείας και η έναρξη της περιόδου προβληματισμού αποτελούν πολύ θετικές πρωτοβουλίες. Θα πρέπει να συνεχιστούν με την υποστήριξη της Γαλλίας.

Τρίτον, το πακέτο για την ενέργεια και το κλίμα είναι ο καρπός ενός ιστορικού συμβιβασμού. Η αποζημίωση που δόθηκε στα νέα κράτη μέλη δεν μπορεί να εξαλείψει απόλυτα το αίσθημα ότι υπεστήκαμε διακρίσεις.

Τέλος, ο χειρισμός της κρίσης μεταξύ Γεωργίας και Ρωσίας ήταν πολύ θετικός και επέτρεψε την αποφυγή της ψύχρανσης των σχέσεων Ρωσίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης.

  Carlo Fatuzzo (PPE-DE). - (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, παρακαλώ διαβιβάστε στον Πρόεδρο Sarkozy ότι ο Carlo Fatuzzo είναι 100% υπέρ των όσων έκανε η Γαλλική Προεδρία τους τελευταίους έξι μήνες.

Παρακαλώ, πείτε του επίσης ότι έφτασα στη Βουλή ακριβώς μόλις ο Πρόεδρος Sarkozy έλεγε ότι η δέσμευση σε μεγάλα έργα προάγει τη συμφωνία και διευκολύνει την υλοποίησή τους. Θα ήθελα να τον ευχαριστήσω γιατί με ενθάρρυνε να υλοποιήσω ένα δικό μου μεγάλο έργο, ένα σπουδαίο έργο ως εκπρόσωπος των συνταξιούχων, εκλεγμένος σε αυτό το Κοινοβούλιο για δεύτερη φορά και αυτό είναι ότι οι Ευρωπαίοι πολίτες ως συνταξιούχοι, ως ηλικιωμένοι, θα πρέπει να βρίσκονται σε καλύτερη κατάσταση σε σχέση με όταν ήταν εργαζόμενοι. Θα πρέπει να έχουν περισσότερα χρήματα, περισσότερο σεβασμό και περισσότερη αξιοπρέπεια, μόλις συνταξιοδοτηθούν. Είναι ένα μεγάλο έργο, αλλά με ενθάρρυναν ακόμα περισσότερο τα λόγια που άκουσα σήμερα από τον Πρόεδρο Sarkozy.

  Mairead McGuinness (PPE-DE). - Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα απλά να πω ότι ο Πρόεδρος Sarkozy έχει να λογοδοτήσει για πολλά πράγματα καθώς οι Irish Times σήμερα γράφουν ότι με τη λήξη της εξάμηνης ανεμοζάλης που άσκησε την Προεδρία της ΕΕ, οι διπλωμάτες και οι δημοσιογράφοι χρειάζονται επειγόντως διακοπές! Επιτρέψτε μου επίσης να προσθέσω ότι καθώς πλησιάζουν τα Χριστούγεννα χρειαζόμαστε όλοι διακοπές, και κυρίως εκείνοι από εμάς για τους οποίους πλησιάζουν οι ευρωεκλογές και ένα δεύτερο δημοψήφισμα για τη Συνθήκη της Λισσαβόνας. Για αυτό το ζήτημα, θα γίνουν πολλές συζητήσεις στο μέλλον.

Το πρόβλημα της Ιρλανδίας δεν είναι τόσο το περιεχόμενο της Συνθήκης – το γνωρίζουμε αυτό ήδη από την πρώτη ψηφοφορία – είναι η αντιμετώπιση εκείνων των θεμάτων που ανησυχούν το λαό και το Συμβούλιο το έπραξε αυτό. Αυτό που το Συμβούλιο δεν μπορεί να κάνει για την Ιρλανδία είναι να πείσει την κοινή γνώμη η οποία είναι δυσαρεστημένη από την κυβέρνησή της αυτή τη στιγμή να υποστηρίξει τη Συνθήκη αυτή. Επομένως, εναπόκειται σε εκείνους από εμάς που υποστηρίζουμε πλήρως της Συνθήκη και τους νομικούς συμβιβασμούς οι οποίοι ελπίζουμε ότι θα εφαρμοστούν να διεξάγουμε εκτεταμένη προεκλογική εκστρατεία για τις αξίες που περιλαμβάνει η Συνθήκη και να διαχωρίσουμε τα εθνικού ενδιαφέροντος ζητήματα από τα ζητήματα ευρωπαϊκής κλίμακας. Θα είναι μια απαιτητική δουλειά, νομίζω ότι το γνωρίζετε αυτό, αλλά με την υποστήριξη αυτού του Σώματος μπορεί να εκπληρωθεί.

  Gábor Harangozó (PSE). – (HU) Καταρχήν, θα ήθελα να συγχαρώ τη Γαλλική Προεδρία για το ιστορικής σημασίας έργο της. Το σχέδιο οικονομικής ανάκαμψης των 200 δισεκατομμυρίων ευρώ, η απλούστευση των κανονισμών και ο εξορθολογισμός του θεσμικού συστήματος είναι αποτελεσματικές αλλαγές. Είναι επιτεύγματα που μπορούν να βοηθήσουν στην τόνωση της ευρωπαϊκής οικονομίας.

Η έλλειψη κοινωνικής ισορροπίας, όμως, δημιουργεί ένα σοβαρό πρόβλημα στην Ευρώπη. Οι επιπτώσεις της κρίσης ωθούν τις κοινωνικές ανισότητες σε πολλές χώρες σε κρίσιμο σημείο. Χρειάζεται να λάβουμε συμβολικά και αποτελεσματικά μέτρα για λογαριασμό των ασθενέστερων πολιτών μας, να αντιμετωπίσουμε άλλες κοινωνικές εντάσεις και να αποτρέψουμε την εξάπλωση της επιθετικότητας. Χαίρομαι που η ανακαίνιση των εργατικών εστιών μπορεί να επεκταθεί στα διαμερίσματα των υψηλών πολυκατοικιών ανθρώπων χαμηλού εισοδήματος, αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχουν κάποιοι αγροτικοί, φτωχοί οικισμοί που έχουν αναπτυχθεί και όπου θα ήταν λάθος να υπάρξει αναβάθμιση κι έτσι θα πρέπει να καταστήσουμε δυνατό το κλείσιμο αυτών των οικισμών που υφίστανται διαχωρισμούς. Πρέπει να βάλουμε ένα τέλος στην απόλυτη φτώχεια, ειδάλλως η οικονομική κρίση θα μπορούσε να έχει επικίνδυνες κοινωνικές συνέπειες.

  Bruno Le Maire, Προεδρεύων του Συμβουλίου. − (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Wallström, κυρίες και κύριοι, είναι μεγάλη μου τιμή να απευθύνομαι για πρώτη φορά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Γνωρίζετε ότι προέρχομαι από το εθνικό κοινοβούλιο της Γαλλίας, το ναό της γαλλικής δημοκρατίας και επομένως είναι μεγάλη μου τιμή να μιλώ στο ναό της ευρωπαϊκής δημοκρατίας.

Όπως είπατε, κύριε Πρόεδρε, είναι αργά, κι έτσι θα περιοριστώ σε τέσσερα σημεία για τους τέσσερις κύριους τύπους παρατηρήσεων που έγιναν, αναφορικά με την οικονομία, το πακέτο για το κλίμα, πολιτικά ζητήματα και τέλος τη Συνθήκη.

Όσον αφορά την οικονομία, πιστεύω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έδειξε ότι μπορεί να αναλάβει τις ευθύνες της και αντιμέτωπη με μια σημαντική οικονομική κρίση που πλήττει όλους τους πολίτες μας να εφαρμόσει ένα σχέδιο ανάκαμψης που προστατεύει τους εργαζομένους, προστατεύει τη βιομηχανία μας και μας επιτρέπει να αντιμετωπίσουμε την κρίση.

Προεδρεύων του Συμβουλίου. – (DE) Θα ήθελα να απευθύνω δύο λόγια στην κυρία Koch-Mehrin: πρέπει να υποστηρίξουμε την ευρωπαϊκή οικονομία και πρέπει επίσης να δείξουμε αλληλεγγύη μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών. Αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Προεδρεύων του Συμβουλίου. − (FR) Όσον αφορά τη χρηματοπιστωτική κρίση, ο κύριος Goebbels το έθεσε πολύ ορθά όταν είπε ότι χρειαζόμαστε καλύτερο οικονομικό συντονισμό, αλλά και πιο ασφαλείς κανόνες ρύθμισης των τραπεζών. Πιστεύω ότι του χρόνου θα πρέπει να υπάρξει πρόοδος προς αυτήν την κατεύθυνση.

Υπήρξε κάποια κριτική από την πλευρά της κυρίας Berès συγκεκριμένα, κι επίσης μόλις τώρα από τον κύριο Schulz. Το ερώτημα είναι «αργήσαμε πολύ;».

Από την πλευρά μου, πιστεύω ότι το σημαντικότερο είναι ότι κατορθώσαμε να ανταποκριθούμε. Το 2007 ελάχιστοι αναλυτές διέβλεπαν τον ερχομό της κρίσης. Ίσως θα ήταν καλύτερα να είχαμε αντιδράσει νωρίτερα. Το κρίσιμο σημείο, όμως κυρία Berès, είναι ότι αντιδράσαμε.

Όσον αφορά την αυστηρά χρηματοπιστωτική αντίδραση που έθιξαν ο κύριος Titley και ο κύριος Duff, συμφωνώ απολύτως μαζί τους.

Προεδρεύων του Συμβουλίου. − Η χρηματοπιστωτική κρίση δεν έχει περάσει και πρέπει να έχουμε κατά νου ότι τίποτα δεν θα έχει λυθεί έως ότου λυθούν όλα.

Προεδρεύων του Συμβουλίου. − (FR) Νομίζω ότι χρειάζεται να παραμείνουμε πολύ προσεκτικοί για την επόμενη χρονιά. Πρέπει να διατηρήσουμε την πρωτοβουλία και να επιβάλουμε τους απαραίτητους χρηματοοικονομικούς κανόνες.

Όσον αφορά το πακέτο του κλίματος, θα προχωρήσω γρήγορα, γιατί ο Γάλλος Υπουργός Επικρατείας, Jean-Louis Borloo, ο οποίος έχει επιτελέσει εξαιρετικό έργο με την Υφυπουργό, Nathalie Kosciusko-Morizet, θα σας πει περισσότερα το απόγευμα, αλλά θα ήθελα να ευχαριστήσω την κυρία Sudre, τον κύριο Krasts, τον κύριο Langen, τον κύριο Szejna και την κυρία Doyle, οι οποίοι συνέβαλλαν ουσιαστικά στις εργασίες πάνω σε αυτό το σχέδιο για το κλίμα. Θα ήθελα να τους ευχαριστήσω για τα θετικά τους σχόλια σχετικά με το σχέδιο.

Πιστεύω ότι αυτό το σχέδιο για το κλίμα είναι το πιο σημαντικό μετά το Κιότο και, πρωτίστως, ότι θα εξασφαλίσει ότι η ευρωπαϊκή ήπειρος θα αποτελέσει ένα λαμπρό παράδειγμα πριν τη Διάσκεψη της Κοπεγχάγης.

Όσον αφορά τα πολιτικά ζητήματα, ειδικά το θέμα της Ρωσίας και της Γεωργίας, είναι αλήθεια ότι δεν έχουν λυθεί τα πάντα. Εντούτοις, πιστεύω ότι ζητάμε πολλά εάν έχουμε την απαίτηση η Ευρωπαϊκή Ένωση να επιλύσει όλα τα θέματα σε μία από τις πιο σύνθετες περιοχές του πλανήτη, τον Καύκασο. Το ουσιαστικό πρόβλημα αντιμετωπίστηκε. Η ειρήνη είναι το βασικό πρόβλημα. Είναι το βασικό πρόβλημα αυτής της περιοχής και είναι βασικό για την Ευρωπαϊκή Ένωση, δεδομένου ότι ο ίδιος ο λόγος ύπαρξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η ειρήνη.

Οφείλω να πω επίσης ότι ως ευρωπαίος πολίτης αισθάνομαι ιδιαίτερα περήφανος που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, η Γαλλική Προεδρία, αναλαμβάνει την πρωτοβουλία, με όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, να φέρει την ειρήνη εκεί όπου θα μπορούσε να υπήρχε πόλεμος. Επίσης, για να απηχήσω τα όσα είπαν ο κύριος Cavada και η κυρία Andrikiené, αυτό μου φαίνεται πολύ σημαντικό, όπως μου φαίνεται σημαντικό ότι η ευρωπαϊκή δύναμη σταθεροποίησης που βρίσκεται σήμερα στη Γεωργία θα πρέπει να παίξει πλήρως τον ρόλο της και να μην επιτρέψει κατάχρηση των ευθυνών της.

Αυτό με οδηγεί σε ένα δεύτερο ζήτημα, το οποίο ετέθη νωρίτερα, συγκεκριμένα από τον κύριο Saryusz-Wolski, και είναι το ζήτημα της ευρωπαϊκής άμυνας. Πιστεύω ότι έχουμε επιτύχει καλά αποτελέσματα ως προς την ευρωπαϊκή άμυνα και για δύο λόγους. Πρώτον, πρόκειται για απτά αποτελέσματα. Δεν είναι απλά αποτελέσματα στο χαρτί, αλλά στρατιώτες επί τόπου, που μάλιστα βρίσκονται εκεί για να διασφαλίσουν τη σταθεροποίηση της περιοχής.

Αυτά είναι επίσης καλά αποτελέσματα, γιατί επιτεύχθηκαν σε στενό συντονισμό με το ΝΑΤΟ. Πρέπει να σταματήσουμε να ορθώνουμε την ευρωπαϊκή άμυνα εναντίον του ΝΑΤΟ. Το ένα συμπληρώνει το άλλο: χρειαζόμαστε ανεξάρτητη ευρωπαϊκή άμυνα, όπως ακριβώς χρειαζόμαστε το ΝΑΤΟ να παίξει τον ρόλο του πλήρως.

Όσον αφορά το θέμα της Τουρκίας, που έθιξε ο κύριος Swoboda, η διαδικασία ακολουθεί τη φυσική της πορείας σύμφωνα με τα όσα ορίζουν οι ευρωπαϊκοί κανόνες. Θα πραγματοποιηθεί ένα Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων την Παρασκευή πάνω σε αυτό το ζήτημα και θα εξεταστούν τα σχετικά κεφάλαια. Πιστεύω ότι όλα ακολουθούν το δρόμο τους σύμφωνα με τα όσα έχουν υιοθετήσει όλες οι ευρωπαϊκές χώρες.

Το ζήτημα της Μέσης Ανατολής τέθηκε από αρκετούς ομιλητές, ειδικά την κυρία Hybášková και την κυρία De Keyser. Πρόκειται για μια μεγάλη σύγκρουση. Πιθανότατα είναι η ρίζα κάθε μορφής βίας στη Μέση Ανατολή και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει μια ευθύνη δεδομένου ότι είναι ο κύριος χορηγός, ο κύριος προμηθευτής βοήθειας στα παλαιστινιακά εδάφη και, κατά συνέπεια, πρέπει να δεχτεί τις ευθύνες της.

Πιστεύω μάλιστα ότι εάν μπορούμε να κάνουμε βήματα προόδου προς αυτήν την κατεύθυνση με όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, θα εκπληρώσουμε όλες τις προσδοκίες που η Μέση Ανατολή, το Ισραήλ και τα παλαιστινιακά εδάφη μπορούν να έχουν από εμάς και εάν μπορέσουμε να φέρουμε την ειρήνη και τη σταθερότητα όπου υπάρχει βία, η Ευρώπη θα έχει παίξει σωστά τον ρόλο της.

Όσον αφορά το ζήτημα της Συνθήκης, για να ολοκληρώσω για το συγκεκριμένο θέμα, η κυρία Sinnott το έθεσε πολύ ορθά: χρειαζόμαστε την Ιρλανδία στην Ευρώπη. Χρειάζεται επίσης να σεβαστούμε τη δημοκρατική επιλογή που έκανε ο ιρλανδικός λαός και να τους δώσουμε μια ακόμη ευκαιρία δημοκρατικής έκφρασης. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος έγκρισης της Συνθήκης. Ο κύριος Brok είπε ότι χρειαζόμαστε τη Συνθήκη της Λισσαβόνας.

«Χρειαζόμαστε τη Συνθήκη της Λισσαβόνας. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι’ αυτό.»

Είμαι απόλυτα πεπεισμένος.

Χρειαζόμαστε επίσης να προοδεύσουμε πολύ μεθοδικά, πολύ ανοιχτά και με πολύ διάλογο, ώστε να επιτρέψουμε στον ιρλανδικό λαό να λάβει μια απόφαση. Αυτό το θεωρώ απολύτως απαραίτητο. Κύριε Corbett και κύριε Burke, εκφράσατε κάποιες αμφιβολίες επί του θέματος, κάτι το φυσιολογικό. Ένα δημοψήφισμα είναι πάντα ριψοκίνδυνο.

Προεδρεύων του Συμβουλίου. − Και έχετε δίκιο: δεν πρέπει να υποτιμάμε τις πολιτικές δυσκολίες. Αφετέρου, όμως, δεν θα πρέπει να υποτιμάμε τη θέλησή μας να βοηθήσουμε τον ιρλανδικό λαό, γιατί, εντέλει, η επιλογή θα βρίσκεται στα χέρια του ιρλανδικού λαού.

Προεδρεύων του Συμβουλίου. – (FR) Όσον αφορά τον αριθμό των Επιτρόπων, ένα θέμα που ανέφερε ο κύριος Leinen, μεταξύ άλλων, θα ειδωθούμε αργότερα το απόγευμα για να το ξανασυζητήσουμε αυτό. Δεν πιστεύω ότι αυτό είναι το σημαντικότερο ζήτημα.

Το σημαντικότερο θέμα είναι διττό. Καταρχήν, είναι ότι κάθε έθνος θα πρέπει να αισθάνεται ότι εκπροσωπείται επαρκώς σε αυτήν την Επιτροπή και, εάν χρειάζεται να αλλάξουμε για να το πετύχουμε αυτό, ας αλλάξουμε. Πιστεύω ότι η απόφαση που λήφθηκε είναι ορθή.

Το δεύτερο ζήτημα που είναι σημαντικό είναι προφανώς, όπως είπε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αρκετές φορές, ότι η Επιτροπή θα πρέπει να έχει ηγεσία με σθένος και ότι θα πρέπει να υπάρχει ένας ισχυρός Πρόεδρος, γιατί και αυτό θα εξασφαλίσει τη νομιμότητα της Επιτροπής.

«Αυτό πρέπει να κάνουμε τώρα.»   

Νομίζω ότι ήταν ο κύριος Burke αυτός που το είπε νωρίτερα. Λοιπόν, πρέπει να κινηθούμε προς αυτήν την κατεύθυνση.

Αυτά ήθελα να πω σε απάντηση των ομιλιών που προηγήθηκαν. Θα ήθελα επίσης με αυτήν την ευκαιρία να σας πω ότι είναι μεγάλη μου τιμή που ανέλαβα αυτήν την ευθύνη, την οποία μου ανέθεσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Θα ήθελα να πω ότι είμαι στη διάθεσή σας πρωί, μεσημέρι και βράδυ για να συνεργαστώ χέρι χέρι με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο κατέχει πλέον μια ουσιαστική θέση μεταξύ των θεσμικών μας οργάνων, αλλά και στις καρδιές των συμπολιτών μας. Η ευρωπαϊκή δημοκρατία θα οικοδομηθεί με εσάς.

(Χειροκρότημα)

  Margot Wallström, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής. − Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να εκφράσω τις ευχαριστίες μου για αυτήν την πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση – τουλάχιστον ως επί το πλείστον την βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα – και πιστεύω ότι ακούσαμε τα πιο ουσιώδη επιχειρήματα που παρουσιάστηκαν. Θα περιοριστώ στο κάνω απλά μερικά λακωνικά σχόλια και θα αναφέρω ορισμένα πράγματα που δεν άκουσα στη συζήτηση.

Πρώτον, θα ήθελα να πω ότι όχι, η Επιτροπή δεν είναι η γραμματεία του Συμβουλίου. Αρνούμαι ότι ισχύει κάτι τέτοιο. Μη συγχέετε το γεγονός ότι συνεργαζόμαστε πολύ στενά με τη γαλλική προεδρία – ήταν καλή η συνεργασία μας με τη γαλλική προεδρία – με το ότι είμαστε γραμματεία. Παρουσιάζοντας το πακέτο για την ενέργεια, το πακέτο για το κλίμα, το σχέδιο οικονομικής ανάκαμψης, έχοντας φιλοδοξίες και αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες, αποδείξαμε ότι δεν είμαστε μια γραμματεία αλλά μια Επιτροπή με το δικαίωμα της πρωτοβουλίας και θα συνεχίσουμε να ενεργούμε κατά αυτόν τον τρόπο.

Όσον αφορά τη Συνθήκη της Λισσαβόνας: Μπορώ να προσθέσω στα επιχειρήματα που παρουσιάστηκαν εδώ ότι πιστεύω ότι το Συμβούλιο – με την Επιτροπή, ασφαλώς – έλαβε ένα μακρύ κατάλογο με τα προβληματικά ζητήματα που ανησυχούν τον ιρλανδικό λαό ούτως ώστε οι ανησυχίες αυτές να γίνουν σεβαστές. Είχαμε την ευκαιρία να τον μελετήσουμε σε βάθος. Μαζί αναζητήσαμε λύσεις και το Συμβούλιο, όπως γνωρίζετε, έχει συμφωνήσει πλέον να λάβει μια απόφαση πάνω στο ζήτημα του αριθμού των Επιτρόπων. Πάντοτε υπήρξα υπέρμαχος της άποψης να υπάρχει ένας Επίτροπος ανά κράτος μέλος, αν και έδειξα αφοσίωση στη θέση της Επιτροπής. Για να το θέσω με απλά λόγια, πιστεύω ότι τα όσα μπορεί να χάνονται σε αποδοτικότητα – και δεν είμαι βέβαιη ότι θα χανόταν κάτι από την αποδοτικότητα, για παράδειγμα, πιστεύω ότι η γαλλική κυβέρνηση έχει περίπου 33 μέλη – κερδίζονται σε νομιμότητα. Χρειαζόμαστε τη νομιμότητα περισσότερο από ποτέ και είναι πολύ σημαντικό να διατηρήσουμε έναν Επίτροπο ανά κράτος μέλος. Επικροτώ αυτήν την απόφαση. Αλλά έχουμε επίσης εξετάσει και τον υπόλοιπο κατάλογο ανησυχιών και υπάρχουν τρόποι αντιμετώπισής τους.

Αυτό που πρόκειται να συνεισφέρουμε είναι να διασφαλίσουμε ότι το συντομότερο δυνατό θα μπορέσουμε να υπογράψουμε ένα μνημόνιο συνεννόησης με την ιρλανδική κυβέρνηση για τον τρόπο με τον οποίο να εξασφαλίσουμε καλύτερη ενημέρωση. Αυτό σημαίνει να διασφαλίσουμε ότι οι νέοι και οι γυναίκες στην Ιρλανδία είναι σε θέση να σχηματίσουν τη δική τους άποψη και να πουν ότι είχαν τουλάχιστον την ευκαιρία να ενημερωθούν πλήρως. Αυτό πρόκειται να συνεισφέρουμε στο άμεσο μέλλον.

Δεν άκουσα καμία διαφωνία για ένα πακέτο για την ενέργεια που επίσης προσφέρει πολλές ευκαιρίες στην Ευρώπη. Πιστεύω ότι οι επενδύσεις σε ενεργειακά πιο αποδοτικές βιομηχανίες ή σε ένα δίκτυο ηλεκτρικού ρεύματος μας προσφέρουν απίστευτες ευκαιρίες, όχι μόνο να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας και να γεφυρωθεί η ύφεση αλλά και για βιώσιμη ανάπτυξη. Πιστεύω ότι όσες φορές κι αν το επαναλάβουμε αυτό δεν αρκεί. Εμείς θα πρέπει να είμαστε εκείνοι που θα επισημάνουμε την ευρωπαϊκή υπεραξία που δημιουργείται λαμβάνοντας κοινές δράσεις τώρα.

Κάποιοι από εσάς αναφέρατε τις φτωχές χώρες και τον αναπτυσσόμενο κόσμο, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτοί είναι τα πρώτα θύματα και εκείνοι που πλήττονται περισσότερο. Δεν πρέπει να εγκαταλείπουμε το στόχο μας να υλοποιήσουμε τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας και δεν πρέπει να αμελούμε τον υπόλοιπο κόσμο, όταν ήμαστε απασχολημένοι στην προσπάθεια καταπολέμησης της ύφεσης και των προβλημάτων που προκύπτουν από την οικονομική κρίση.

Επιτρέψτε μου να προσθέσω ότι στη διάρκεια της γαλλικής προεδρίας γράφτηκε ένα μικρό κομμάτι ιστορίας. Με τον Αντιπρόεδρο Vidal-Quadras και τον κύριο Jouyet, κατορθώσαμε να υπογράψουμε μια εταιρική σχέση για την επικοινωνία, μια συμφωνία επικοινωνίας σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, τον Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Επιτροπή. Αυτό θα είναι ένα πολύτιμο εργαλείο και πρέπει να το χρησιμοποιήσουμε πρώτα και πρωτίστως για να φροντίσουμε να κινητοποιήσουμε τους ψηφοφόρους τώρα που πλησιάζουν οι ευρωεκλογές. Οφείλω να πω πόσο πολύ εκτίμησα τη συνεργασία μου και με τον κύριο Vidal-Quadras και τον κύριο Jouyet, και είμαι βέβαιη ότι θα μπορέσουμε να συνεργαστούμε καλά και στο μέλλον.

Πιστεύω ότι όλοι οι άφθονοι έπαινοι που ακούστηκαν για τη γαλλική προεδρία οφείλονται στο γεγονός ότι εκτιμούμε την πραγματική ηγεσία, την ταγμένη ηγεσία, όταν την βλέπουμε. Αν και δεν ανήκουμε στην ίδια πολιτική οικογένεια, προτιμούμε τους ανθρώπους που είναι ξεκάθαροι ως προς τις αξίες τους, οι οποίοι είναι πρόθυμοι να συνεισφέρουν πολλή από την ενέργειά τους και τις ιδέες τους στη συζήτηση για την Ευρώπη και βλέπουμε κάποιον που υπερασπίζεται την Ευρώπη σε όλα αυτά. Αυτό είναι που εκτιμούμε και έχουμε περί πολλού.

Τέλος, επιτρέψτε μου να ευχηθώ σε όλους σας Καλά Χριστούγεννα και Ευτυχισμένο το Νέο Έτος.

  Πρόεδρος. − Η συζήτηση έληξε.

Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 142 του Κανονισμού)

  Jean-Pierre Audy (PPE-DE), γραπτώς. – (FR) Πρώτα θα ήθελα να πω πόσο περήφανος αισθάνομαι που είμαι Γάλλος στο τέλος της Γαλλικής Προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης που άσκησε η Γαλλία στο πρόσωπο του Προέδρου της, του Nicolas Sarkozy. Είτε πρόκειται για τις ευρωμεσογειακές σχέσεις, τον πόλεμο στον Καύκασο, τις προσπάθειες αντιμετώπισης της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης ή κρίσιμων ζητημάτων όπως κανονισμοί (πακέτο για ενέργεια/κλίμα) που στοχεύουν στην καθιέρωση μιας οικονομίας χωρίς άνθρακα στον 21ο αιώνα, τη μετανάστευση, τη γεωργία, κ.ο.κ., όλα αυτά αποδεικνύουν την ποιότητα της Γαλλικής Προεδρίας της Ένωσης και διοίκησής της καθώς και τις αξιοσημείωτες ενέργειες των υπουργών που προέδρευσαν του Συμβουλίου, ιδιαίτερα του Jean-Pierre Jouyet. Αυτή η Προεδρία αποδεικνύει, εάν ήταν ποτέ αυτό αναγκαίο, πόσο πολύ χρειαζόμαστε μια σταθερή Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενόψει των παγκόσμιων προκλήσεων του παρόντος και επομένως πόσο πολύ χρειαζόμαστε την κύρωσης της Συνθήκης της Λισσαβόνας και χαιρετίζω τη σοφία των επικεφαλής κρατών ή κυβερνήσεων που κατέληξαν σε έναν καλό συμβιβασμό με τους Ιρλανδούς φίλους μας. Ειλικρινά πιστεύω ότι η Τσέχικη Προεδρία θα σταθεί στο ύψος των προκλήσεων της Ευρώπης και θα δείξει τη δέσμευσή της στην Ένωση κάνοντας μια αρχή με την πλήρη κύρωση της Συνθήκης της Λισσαβόνας στη Δημοκρατία της Τσεχίας.

  Sebastian Valentin Bodu (PPE-DE), γραπτώς. – (RO) Η τρέχουσα οικονομική κρίση απαιτεί έκτακτα μέτρα σε μια εποχή όταν ένας ολοένα μεγαλύτερος αριθμός Ευρωπαίων αντιμετωπίζει το φάντασμα της ανεργίας και της οικονομικής ύφεσης. Αυξάνοντας το πλαφόν των εγγυήσεων των τραπεζικών καταθέσεων για τον ευρύτερο πληθυσμό είναι ένα ευπρόσδεκτο μέτρο, το οποίο θα διατηρήσει την εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα. Ένα αρχικό πλαφόν 50.000 ευρώ και ένα ακόμα 100.000 ευρώ είναι κάτι περισσότερο από επαρκή για τα κράτη εκείνα που τα τραπεζικά τους συστήματα δεν έχουν μακρά παράδοση, όπως ισχύει στην περίπτωση της Ρουμανίας και άλλων πρώην κομμουνιστικών κρατών. Επί του παρόντος, είναι σημαντικό κάθε κράτος να θεσπίσει αυτό το μέτρο, καθώς σε διαφορετική περίπτωση υπάρχει κίνδυνος πρόκλησης πανικού μεταξύ του πληθυσμού. Η Ρουμανία δεν ανήκει στα κράτη με μεγάλο αριθμό καταθέσεων πάνω από 50.000 ευρώ. Εντούτοις, από ψυχολογική άποψη, η αύξηση του εγγυώμενου ποσού δεν μπορεί να έχει παρά θετική επίδραση, δεδομένου ότι οι καταθέσεις του πληθυσμού έχουν σημειώσει μείωση, συγκριτικά με τον Σεπτέμβριο κατά 6% μόνο στο Βουκουρέστι. Αυτό σημαίνει ότι περίπου 600 εκατομμύρια ευρώ έχουν αναληφθεί μόλις μέσα σε λίγες εβδομάδες, κάτι που δεν έχει ξανασυμβεί τα τελευταία χρόνια.

Αφετέρου, ως ευρωβουλευτής, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας στο γεγονός ότι αυτό το μέτρο χρειάζεται να συνοδευτεί από μια επανεξέταση των πολιτικών χορήγησης πιστώσεων και του επιπέδου του κινδύνου που αναλαμβάνεται.

  Dragoş Florin David (PPE-DE), γραπτώς. – (RO) Πρέπει καταρχήν να συγχαρώ τη Γαλλική Προεδρία για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε ολόκληρη αυτήν τη δύσκολη περίοδο την οποία πέρασε η Ευρωπαϊκή Ένωση. Το πρότυπο που αφήνετε παρακαταθήκη θα καταστεί σημείο αναφοράς για τις επερχόμενες προεδρίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με βάση την έγκαιρη αντίδραση, την ευελιξία και την προσαρμοστικότητα σε δύσκολες εσωτερικές και εξωτερικές καταστάσεις. Η αντιμετώπιση των εσωτερικών προβλημάτων που συνδέονται με τη δυναμική της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, τη βιώσιμη οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της ΕΕ και την εξωτερική πολιτική που θεμελιώνονται στον ακρογωνιαίο λίθο της Ευρωπαϊκής Ένωσης της προώθησης της ειρήνης είναι καταλυτική για το μέλλον της Ευρώπης. Ταυτόχρονα, έγκειται στην τήρηση των θεμελιωδών αρχών της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Δεύτερον, θα ήθελα να τονίσω τη σημασία των εξής στοιχείων: επικοινωνία, συνεργασία και συμβιβασμός, που αποτελούν καταλυτικά στοιχεία στην ευρωπαϊκή πολιτική. Όλα χρησιμοποιήθηκαν στο μέγιστο στη διάρκεια της Γαλλικής Προεδρίας, έχοντας κατά νου τη δύσκολη περίοδο που αντιμετωπίσαμε, όσον αφορά τις σχέσεις με τα πιο δημοκρατικά θεσμικά όργανα της ΕΕ: το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα εθνικά κοινοβούλια.

  Genowefa Grabowska (PSE), γραπτώς. – (PL) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο για την πετυχημένη Γαλλική Προεδρία. Αναφέρομαι στην επιτυχία της στη διεθνή αρένα, έχοντας κατά νου την κρίση στη Γεωργία και στην επιτυχία της όσον αφορά ζητήματα σημαντικά για τον καθημερινό πολίτη. Σε προσωπικό επίπεδο, χαίρομαι που η γαλλική προεδρία ολοκλήρωσε τις εργασίες πάνω στον κανονισμό που αφορά τις διασυνοριακές πληρωμές διατροφής στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εγώ η ίδια έχω δουλέψει πολύ καιρό και σκληρά πάνω σε αυτόν τον κανονισμό. Για το λόγο αυτό χαίρομαι που, χάρη στην έγκριση του Συμβουλίου, επιτέλους θα είμαστε σε θέση να εξασφαλίσουμε επαρκή οικονομική υποστήριξη σε εκείνα τα παιδιά που φαίνεται απλά να τα έχει ξεχάσει ο ένας γονιός τους, όταν αυτός ο γονιός κατοικεί στο εξωτερικό.

Αφετέρου, ως μέλος της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων, ανησυχώ για τις παραχωρήσεις και τις θεσμικές υποσχέσεις που δόθηκαν στην Ιρλανδία, οι οποίες αποτελούν μια επιστροφή στην αρχή του ενός Επιτρόπου ανά χώρα. Αναμένεται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα διευρυνθεί περαιτέρω και θα συμπεριλαμβάνει 30 ή περισσότερα κράτη μέλη. Ένας εξίσου μεγάλος αριθμός Επιτρόπων θα οδηγούσε σε μεγέθυνση της γραφειοκρατίας στο έργο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι αρμοδιότητες των διοριζόμενων Επιτρόπων θα υποδιαιρούνταν. Η ίδια η Επιτροπή θα γινόταν πιο ακριβή, λιγότερο αποτελεσματική και πιο δύσκολη στη διαχείριση. Ελπίζω επίσης ότι η συζήτηση που θα προηγηθεί ένα νέο δημοψήφισμα στην Ιρλανδία θα διεξαχθεί στο πνεύμα της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, λαμβάνοντας υπόψη το ουσιαστικό περιεχόμενο της Συνθήκης της Λισσαβόνας, το οποίο θα εξηγείται ξεκάθαρα, συμπεριλαμβανομένων των θεσμικών αλλαγών. Αυτά τα θέματα είναι σημαντικά και για τους πολίτες της Ιρλανδίας και για τη λειτουργία ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

  Pedro Guerreiro (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου – εάν αγνοήσετε όλη τη ρητορική και τη δημαγωγία που τις συνοδεύει πάντα – απογυμνώνουν τους πραγματικούς στόχους και τις πολιτικές της ΕΕ.

Έχοντας αποτρέψει όλους τους άλλους να εκφράσουν την άποψή τους με δημοψήφισμα, επιβάλλουν σήμερα ένα νέο δημοψήφισμα σε εκείνο το λαό ο οποίος με κυρίαρχο και δημοκρατικό τρόπο απέρριψε αυτήν την προτεινόμενη Συνθήκη.

Πολύ περισσότερο δε, ο ιρλανδικός λαός θα αντιμετωπίσει ένα δημοψήφισμα για την ίδια Συνθήκη (περιεχόμενο), που συνοδεύεται για την ώρα από μια «πολιτική δέσμευση» που θα εκπληρωθεί νομικά στη μελλοντική προσχώρηση της Κροατίας το 2010 ή 2011.

Κατά αυτόν τον τρόπο, προσπαθούν να επιβάλουν ένα ποιοτικό άλμα στο νεοφιλελευθερισμό, το φεουδαρχισμό και το μιλιταρισμό που αντιπροσωπεύει αυτή η Συνθήκη, προς το συμφέρον των μεγάλων επιχειρήσεων και των μεγάλων δυνάμεων.

Το ίδιο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στρέφεται επίσης προς ένα νέο στάδιο στην στρατιωτικοποίηση της ΕΕ και των διεθνών σχέσεων, προετοιμαζόμενο για την επόμενη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ (τον Απρίλιο του 2009) και εδραιώνοντας την ΕΕ ως τον ευρωπαϊκό πυλώνα του.

Όπως έχουμε τονίσει στο παρελθόν, τέτοιες αποφάσεις δείχνουν ξεκάθαρα την αντιδημοκρατική φύση της ΕΕ, η οποία είναι αδιαχώριστη από τη θέση που αναλαμβάνει ως ένα ιμπεριαλιστικό μπλοκ.

Όσον αφορά το «σχέδιο για την ανάκαμψη της ευρωπαϊκής οικονομίας» αυτό αφορά ακριβώς την ίδια πολιτική, καθώς η προτεραιότητα θα είναι η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των μεγάλων δυνάμεων και του χρηματοοικονομικού κεφαλαίου.

  Anneli Jäätteenmäki (ALDE), γραπτώς. – (FI) Χαίρομαι που οι επικεφαλής κρατών ή κυβερνήσεων βρήκαν μια λογική και μάλιστα τη μοναδική ορθή λύση στο ζήτημα των Επιτρόπων. Ο Επίτροπός μου αποτελεί ένα δίαυλο επικοινωνίας με την Επιτροπή, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό για τα μικρότερα κράτη μέλη.

Τουλάχιστον 60 εκατομμύρια άνθρωποι μένουν στη Γαλλία και η γαλλική κυβέρνηση έχει 38 υπουργούς. Σχεδόν 500 εκατομμύρια ζουν στην ΕΕ. Πώς είναι δυνατόν η Επιτροπή να μην έχει χώρο για έναν Επίτροπο από κάθε χώρα, ακόμα κι αν είναι να έρθουν περισσότερα κράτη μέλη;

Σας ευχαριστώ!

  Lívia Járóka (PPE-DE), γραπτώς. – (HU) Το Δεκέμβριο του 2007, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο απεύθυνε έκκληση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αξιολογήσει τα διαθέσιμα εργαλεία για την κοινωνική ένταξη των Ρομά. Αντίθετα με τις προσδοκίες, το δημοσιευμένο έγγραφο εργασίας περιορίστηκε στην αξιολόγηση υφιστάμενων κοινοτικών πολιτικών. Τον Σεπτέμβριο, η πρώτη Ευρωπαϊκή Σύνοδος Κορυφής Ρομά έλαβε χώρα και δεν κατόρθωσε να καταρτίσει οποιαδήποτε συγκεκριμένη σύσταση ή χρονοδιάγραμμα. Στις 8 Δεκεμβρίου, το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων κάλεσε την Επιτροπή να υποβάλλει μια έκθεση έως τις αρχές του 2010 για την πρόοδο που συντελείται.

Η διαμόρφωση μιας προοδευτικής κοινοτικής στρατηγικής θα έπρεπε να βασίζεται στο ευρύτερο δυνατό φόρουμ, σε πρωτοβουλίες που αντιμετωπίζουν και την κοινωνία των πολιτών, Ρομά και μη, σε επιστημονική γνώση και στη συνεργασία των εκπροσώπων των εκκλησιών και της οικονομικής ζωής. Χρειαζόμαστε πολύ περισσότερα από την εισαγωγή των βέλτιστων πρακτικών, οι οποίες έχουν αξιολογηθεί υπερβολικά θετικά. Αυτό που χρειάζεται είναι μια παγκόσμια στρατηγική που να αντιμετωπίζει ταυτόχρονα κάθε θέμα που επηρεάζει τους Ρομά και να σχηματίζει μια σαφή εικόνα του τρόπου με τον οποίο οι κοινοτικές πρωτοβουλίες υλοποιούνται επί τόπου, του τρόπου που κατορθώνουν να τονώσουν και να υποστηρίξουν τις τοπικές πολιτικές που είναι περισσότερο σημαντικές για την κοινωνική ενσωμάτωση. Πρέπει να εξασφαλίσουμε στα κράτη μέλη έναν οδικό χάρτη βασισμένο σε εκτελεστά νομικά θεμέλια και που να μπορεί να εγγυηθεί την εκπλήρωση ξεκάθαρων και μετρήσιμων στόχων μέσω κυρώσεων, εάν απαιτείται. Η στρατηγική πρέπει, επιπλέον, να θίγει ζητήματα που συνδέονται στενά με την κοινωνική ενσωμάτωση των Ρομά, όπως η περιβαλλοντική προστασία, η υγειονομική περίθαλψη, οι πολλαπλές μορφές διακρίσεων ή οι συμπεριφορές κατά των Ρομά που εκφράζονται στα ΜΜΕ και άλλους τομείς της κοινωνίας.

  Thomas Mann (PPE-DE), γραπτώς. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, «Η Ευρώπη ενήργησε ενωμένη». Αυτό ήταν το κύριο μήνυμα της ανασκόπησης του Προέδρου Sarkozy για τη Γαλλική Προεδρία που μόλις ακούσαμε. Χωρίς αμφιβολία όρισε το τέμπο του δυναμισμού που ξεκάθαρα συνέβαλλε στην επιτυχία αυτών των έξι μηνών.

Επικροτώ το γεγονός ότι, ως Εν Ενεργεία πρόεδρος του Συμβουλίου, συνάντησε τον Δαλάι Λάμα στη συγκέντρωση των νομπελιστών Ειρήνης στο Gdańsk στην Πολωνία. Εμείς εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχαμε την τιμή να φιλοξενήσουμε την Αυτού Παναγιότητα το Δαλάι Λάμα πριν από δύο εβδομάδες στις Βρυξέλλες, όπου έδωσε μια ομιλία στην ολομέλεια. Μέσω μιας νηστείας στην οποία συμμετείχαν πάνω από 500 άνθρωποι και με θιβετιανά σάλι, προβάλαμε την αλληλεγγύη μας προς το Δαλάι Λάμα και το λαό του Θιβέτ. Υποστηρίξαμε τη μέση οδό του, την προθυμία του να υπάρξει διάλογος και την ακλόνητη δέσμευσή του στη μη βία. Πάντα μιλούσε υπέρ της αυτονομίας του Θιβέτ παρά υποστήριζε την διάσπαση, όπως ισχυρίζονται οι Κινέζοι.

Οι τελευταίοι μήνες έδειξαν ότι το Συμβούλιο, η Επιτροπή και το Κοινοβούλιο όλοι συμφωνούν ότι αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος. Αυτό που θα ήθελα να μάθω είναι τι θα κάνει η Ευρώπη τώρα υπό το πρίσμα της ακύρωσης από μέρους του Πεκίνου των επίσημων ομιλιών ΕΕ-Κίνας; Πώς μπορεί επιτέλους το Συμβούλιο να κατορθώσει να υποχρεώσει την Κίνα να υλοποιήσει τα ανθρώπινα δικαιώματα; Η κυβέρνηση του Πεκίνου στην πραγματικότητα προσπαθεί να απαξιώσει τα ανθρώπινα δικαιώματα ως «δυτικές αξίες» παρά να τα ενσωματώσει στις πολιτικές της.

  Zdzisław Zbigniew Podkański (UEN), γραπτώς. – (PL) Οι ομιλητές στη σημερινή συζήτηση που αξιολογούν τη Γαλλική Προεδρία διακρίνονται σε τρεις κατηγορίες. Η πρώτη δεν κάνει παρά άκριτους επαίνους της Προεδρίας. Η δεύτερη ασκεί κριτική ενώ η τρίτη είναι σιωπηλή. Μάλιστα, ανεξάρτητα από το σε ποιες από αυτές τις ομάδες ανήκουμε σήμερα, όλοι μας θα λογοδοτήσουμε για τη μελλοντική μοίρα των εθνών της Ευρώπης.

Επομένως, είμαστε επίσης υπεύθυνοι για τις πράξεις της Γαλλικής Προεδρίας. Παρά τις έντονες δραστηριότητες και την ευρεία δημοσιότητα απέτυχε μάλιστα να παράγει οποιαδήποτε θετικά αποτελέσματα. Πολύ χειρότερο δε, ο Πρόεδρος Sarkozy έδειξε ασέβεια προς το πνεύμα της δημοκρατίας που ισχυρίζεται ότι υπερασπίζεται. Αυτό το έκανε ασκώντας πιέσεις στις ιρλανδικές αρχές και ηγέτες άλλων κυρίαρχων κρατών και εθνών, επιμένοντας στην αναγνώριση της Συνθήκης της Λισσαβόνας την οποία απέρριψε ο λαός της Ιρλανδίας.

Το δημοκρατικό έλλειμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει προφανείς αρνητικές επιπτώσεις στο πακέτο για το κλίμα. Η τελευταία βάζει σε δεύτερη μοίρα τις αναπτυσσόμενες οικονομίες, συμπεριλαμβανομένης αυτής της Πολωνίας, προς το συμφέρον της διάσωσης των οικονομιών των παλαιών κρατών μελών οι οποίες απειλούνται από την τρέχουσα κρίση. Ο Πρόεδρος Sarkozy με κυνικό τρόπο παρέλειψε να αναφέρει ότι οι άνθρωποι ευθύνονται για ένα μικρό ποσοστό των εκπομπών CO2 και η ίδια η Ευρώπη για περίπου το 10% και 20%. Επομένως τίποτα δεν θα επιτευχθεί, εκτός κι αν άλλες χώρες και ήπειροι συμμετάσχουν, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας και της Ινδίας, όπως έχει ήδη καταστεί έκδηλο. Το μόνο που θα συμβεί είναι ένας ακόμα φόρος να πληρώνουμε. Για τα νέα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένης της Πολωνίας, θα ανέρχεται σε ένα πρόστιμο επειδή προσχώρησαν στην Ένωση.

Εν κατακλείδι, θα ήθελα να επισημάνω ότι η δημοκρατία έχει να κάνει με το να κάνουμε μια επιλογή όντας ενημερωμένοι. Η επιβολή καταστροφικών λύσεων σε μια ελεύθερη χώρα συνδέεται με τον απολυταρχισμό, ο οποίος δεν μας οδηγεί πουθενά.

  Nicolae Vlad Popa (PPE-DE), γραπτώς. – (RO) Στην αξιολόγησή μας της θητείας της Γαλλικής Προεδρίας, μπορούμε να επιβεβαιώσουμε χωρίς δισταγμό ότι υπήρξε μια τεράστια επιτυχία. Το πρόγραμμα δράσης της συνδύασε με επιτυχία την πολιτική αποφασιστικότητα, την πρακτική σκέψη και τη διακριτική διπλωματία, που είναι απολύτως απαραίτητα ώστε να μπορούμε να ξεπεράσουμε τις κρίσεις που σημειώνονται.

Οι οδηγίες της για δράση υπήρξαν εξαιρετικά φιλόδοξες, δίνοντάς μας τη δυνατότητα να λάβουμε κάποιες σημαντικές αποφάσεις σε επίπεδο ΕΕ: η ευρωπαϊκή συμφωνία για τη μετανάστευση και τα καθεστώτα του ασύλου, η συμφωνία για το πακέτο για την ενέργεια και την κλιματική αλλαγή, η Ένωση για τη Μεσόγειο και μια νέα συμφωνία για την κοινή γεωργική πολιτική. Σημειώθηκαν τρία απρόβλεπτα γεγονότα τα οποία κατέλαβαν τις πρώτες θέσεις της ημερήσιας διάταξης, αλλά τα οποία απέδειξαν την αποτελεσματικότητα της ειδικής ομάδας η οποία μπορεί να κινητοποιηθεί από πλευράς ΕΕ: η απόρριψη της Συνθήκης της Λισσαβόνας από τους πολίτες της Ιρλανδίας, ο πόλεμος στη Γεωργία (8 Αυγούστου) και η κατάρρευση της Τράπεζας Lehman Brothers, η οποία σηματοδότησε την έναρξη της τρέχουσας χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης (15 Σεπτεμβρίου).

Συγχαίρω τη Γαλλική Προεδρία για αυτήν την επιτυχημένη θητεία. Χειρίστηκε με επιτυχία τις συνέπειες της αρνητικής ψήφου των Ιρλανδών (στη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 11-12 Δεκεμβρίου, η Ιρλανδία ανέλαβε να υποβάλλει τη Συνθήκη της Λισσαβόνας προς κύρωση για μία ακόμη φορά πριν το πέρας του 2009) και ανέλαβε μια διαμεσολαβητική αποστολή μεταξύ Μόσχας και Τιφλίδας, η οποία ήταν μια διπλωματική επιτυχία, αλλά επικέντρωσε την προσοχή και πάλι στην ανάγκη ύπαρξης μιας αποτελεσματικής, συνεκτικής Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας σε επίπεδο ΕΕ. Και τέλος, εξασφάλισε με επιτυχία τη συμφωνία των κρατών μελών πάνω σε μια σειρά πολύ σημαντικών κοινοτικών προγραμμάτων, όπως εκείνα στους τομείς της περιβαλλοντικής προστασίας και της μετανάστευσης.

  Czesław Adam Siekierski (PPE-DE). – (PL) Όσον αφορά την οικονομία, οι κύριες προκλήσεις που αντιμετώπισε η Ευρωπαϊκή Ένωση στη διάρκεια της Γαλλικής Προεδρίας ήταν δράσεις που συνδέονται με το πακέτο για το κλίμα και την ενέργεια καθώς και τη χρηματοπιστωτική κρίση.

Μετά τη σημαντική της διεύρυνση, η Ευρώπη έχει καταστεί περισσότερο πολύμορφη, περιστοιχίζοντας πολλούς διαφορετικούς τομείς τον καθένα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του. Οι διαφορές αφορούν περισσότερο από ποτέ το επίπεδο της οικονομικής ανάπτυξης των κρατών μελών. Για το λόγο αυτό είναι τόσο δύσκολο να βρεθούν ενιαία εργαλεία για την επίλυση των ποικίλων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι μεμονωμένες οικονομίες των κρατών μελών.

Οι ενέργειες για την καταπολέμησης της κρίσης πρέπει επομένως να αφορούν ένα πακέτο ποικίλων εργαλείων για χρήση στη διάρκεια της κρίσης. Αναφέρομαι για παράδειγμα στη μείωση του συντελεστή του ΦΠΑ ή την άρση ορισμένων από τις προϋποθέσεις του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης.

Το πακέτο για το κλίμα και την ενέργεια θα πρέπει να προσαρμοστεί στην κατάσταση και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εκάστοτε οικονομίας και των τομέων της. Δεν πιστεύω ότι το φάσμα των ενεργειών στο πλαίσιο του πακέτου είναι το κατάλληλο υπό τις παρούσες συνθήκες.

Οι παραχωρήσεις και τα οφέλη που εξασφάλισαν μεμονωμένα κράτη δεν θα κατορθώσουν να εξισώσουν τις αλλαγές τους στην ανάπτυξη, γιατί η αφετηρία τους διαφέρει σε τόσο μεγάλο βαθμό. Για το λόγο αυτό υποστηρίζω μια συστηματική επανεξέταση αυτού του πακέτου και μια ανάλυση της κατάστασης και της προόδου του. Αυτό θα πρέπει να αποτελέσει τη βάση για τη θέσπιση ουσιαστικών τροπολογιών.

  Silvia-Adriana Ţicău (PSE), γραπτώς. – (RO) Θα ήθελα να συγχαρώ τη Γαλλική Προεδρία για το έργο που επιτέλεσε και μας έδωσε τη δυνατότητα να καταλήξουμε σε έναν αποδεκτό συμβιβασμό για το πακέτο για την ενέργεια και την κλιματική αλλαγή. Η υιοθέτηση αυτού του πακέτου φέρνει την Ευρωπαϊκή Ένωση στην πρώτη θέση στον αγώνα κατά της κλιματικής αλλαγής, βάσει του προτύπου που προβάλει και της δέσμευσης που έχει αναλάβει. Στην Κοπεγχάγη η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έχει επιχειρήματα τα οποία θα μπορεί να χρησιμοποιήσει για να διαπραγματευτεί με τα άλλα κράτη από ολόκληρο τον πλανήτη ούτως ώστε να μπορέσουμε να συμβάλλουμε σε παγκόσμιο επίπεδο, μέσω της κοινής μας προσπάθειας, στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.

Επίσης συγχαίρω τη Γαλλική Προεδρία για τη συμβολή της στην έγκριση του Τρίτου Πακέτου για την Ασφάλεια των Θαλάσσιων Μεταφορών «Erika III» μέσω της συνδιαλλαγής. Με βάση τα διδάγματα που αντλήσαμε από θαλάσσια δυστυχήματα τα τελευταία χρόνια, η ΕΕ κατέστησε πιο αυστηρούς τους κανονισμούς για την ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών και κατήρτισε συγκεκριμένα μέτρα και σαφείς λύσεις για την αντιμετώπιση των θαλάσσιων δυστυχημάτων. Πρόοδος έχει επίσης σημειωθεί, αν και ανεπαρκής, στους τομείς των βιώσιμων μεταφορών, του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού και της οδικής ασφάλειας. Θα ήθελα στη διάρκεια της Γαλλικής Προεδρίας να είχαμε επίσης σημειώσει πρόοδο στο οδικό πακέτο, το ενεργειακό πακέτο και το τηλεπικοινωνιακό πακέτο.

Επιπλέον, οι εκτεταμένες συζητήσεις που πραγματοποιήθηκαν στο Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με τις επιπτώσεις της ανόδου των τιμών της ενέργειας και των τροφίμων έδειξαν στους πολίτες της Ευρώπης ότι η κοινωνική ατζέντα είναι μία από τις πρώτες προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

  Andrzej Tomasz Zapałowski (UEN), γραπτώς. – (PL) Κύριε Πρόεδρε, καθώς επανεξετάζουμε τα επιτεύγματα της Γαλλικής Προεδρίας, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σε αρκετά θέματα που επηρεάζουν τη γενικότερη αξιολόγηση αυτής της περιόδου. Αληθεύει ότι, τον Αύγουστο, η παρέμβαση του Προέδρου Sarkozy όσον αφορά την κατάσταση στη Γεωργία οδήγησε σε λήξη των στρατιωτικών ενεργειών. Μάλιστα, όμως, η παύση των στρατιωτικών ενεργειών οφειλόταν περισσότερο στα οικονομικά συμφέροντα της Ρωσίας και τις σχέσεις της με την Γαλλία παρά σε μια γνήσια επιθυμία επίλυσης των προβλημάτων που είχαν οδηγήσει στην ένοπλη σύρραξη.

Το επόμενο ζήτημα που επιθυμώ να αναφέρω συνδέεται με τη μελλοντική ανάπτυξη και διαχείριση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έχει να κάνει με την προσέγγιση της κύρωσης της Συνθήκης της Λισσαβόνας. Στην περίπτωση της Ιρλανδίας, διαδοχικά δημοψηφίσματα πρόκειται να οργανωθούν έως ότου υπάρξει αποτέλεσμα που θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα των μεγαλύτερων κρατών μελών της Ένωσης. Αυτό καταδεικνύει ότι τα συμφέροντα της Γερμανίας, της Γαλλίας και αρκετών άλλων κρατών μπορούν να υπερβούν τις αποδεκτές αρχές και το δημοκρατικό διάλογο. Επίσης, το γεγονός ότι η ιρλανδική κοινή γνώμη εξαγοράζεται μέσω της επιλογής μη συμμετοχής στη Συνθήκη καταδεικνύει ότι κάθε χώρα μπορεί να αντιμετωπιστεί διαφορετικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να εξαγοραστεί. Αυτή η απόφαση επιβεβαιώνει πόσο η στρέβλωση της νομοθεσίας καθίσταται μια ολοένα και περισσότερο συνηθισμένη πρακτική στα θεσμικά όργανα της Κοινότητας.

Θα ήθελα να υπενθυμίσω στο Σώμα ότι ήταν υπό αυτήν την Προεδρία που η Ευρωπαϊκή Ένωση έλαβε την απόφαση να ξεφορτωθεί ορισμένα πολωνικά ναυπηγεία. Αυτή η απόφαση λήφθηκε την ίδια στιγμή που η βιομηχανία και οι τράπεζες κρατικοποιούνται και πάλι σε άλλα κράτη της Κοινότητας, όπως στο δικό σας κράτος, Κύριε. Και υπό τη δική σας διαχείριση, η Προεδρία δεν κατόρθωσε να συμφωνήσει να αυξήσει τις αγροτικές επιδοτήσεις σε ένα ισότιμο επίπεδο. Η Γαλλική Προεδρία τις διατήρησε σε ένα επίπεδο που είναι πολύ καταστροφικό για τα νέα κράτη μέλη.

Κύριε Πρόεδρε, εστιάσατε στην επιδίωξη των συμφερόντων της Γαλλίας παρά εκείνων όλων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

(Η συνεδρίαση διακόπτεται στις 14.10 και συνεχίζεται στις 15.05)

ΠΡΟΕΔΡΙΑ: Κ. PÖTTERING
Προέδρου