Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2008/2135(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A6-0131/2009

Teksty złożone :

A6-0131/2009

Debaty :

PV 23/03/2009 - 20
CRE 23/03/2009 - 20

Głosowanie :

PV 26/03/2009 - 4.3
Wyjaśnienia do głosowania
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P6_TA(2009)0189

Debaty
Poniedziałek, 23 marca 2009 r. - Strasburg Wydanie Dz.U.

20. Umowa o wolnym handlu UE-Indie (krótka prezentacja)
zapis wideo wystąpień
PV
MPphoto
 
 

  Przewodniczący. – Kolejnym punktem posiedzenia jest sprawozdanie (A6-0131/2009) pana posła Karima w imieniu Komisji Handlu Międzynarodowego w sprawie umowy o wolnym handlu UE-Indie (2008/2135(INI) ).

 
  
MPphoto
 

  Syed Kamall (PPE-DE), w imieniu sprawozdawcy. Panie przewodniczący! Poświęcam dużo czasu w tym Parlamencie na informowanie innych, że nie jestem panem posłem Karimem, ale w rzeczywistości jestem posłem Kamallem. To musi być dla ludzi dezorientujące, kiedy słyszą, że poseł Kamall występuje w sprawie sprawozdania posła Karima. Występuję w imieniu pana posła Karima, ponieważ ze względu na nieprzewidziane okoliczności nie może być tutaj dzisiaj, za co przeprasza.

Sprawozdanie pana posła Karima obejmuje kwestie dotyczące handlu towarami, usługami i obrotu kapitałowego oraz własności intelektualnej i rozwoju. Grupy PPE-DE, ALDE i UENW zgłosiły obecnie wspólną, alternatywną rezolucję, ponieważ uznały, że pierwotna decyzja Komisji Handlu Międzynarodowego była wynikiem dość niereprezentatywnego głosowania, skutkiem czego w sprawozdaniu pozostawiono w niezmienionym brzmieniu kilka klauzul protekcjonistycznych. Ta alternatywna rezolucja lepiej podkreśla znaczenie Indii dla UE jako partnera handlowego oraz korzyści, jakie liberalizacja handlu może przynieść obydwu stronom.

Unia Europejska i Indie podjęły negocjacje w czerwcu 2007 roku w sprawie, jak to określono, umowy o wolnym handlu, którą jednak prawdopodobnie wielu nazwałoby bardziej odpowiednio preferencyjną umową handlową. Sprawozdanie zawiera wezwanie do zawarcia kompleksowej, ambitnej i wyważonej umowy o wolnym handlu pomiędzy UE a Indiami, która powinna poprawić dostęp do rynku dla towarów i usług, obejmującej ogół wymiany handlowej i zawierającej postanowienia dotyczące przejrzystości regulacyjnej w dziedzinach istotnych dla inwestycji w związku z handlem dwustronnym, a ponadto kwestie takie, jak standardy sanitarne i fitosanitarne, ochrona własności intelektualnej, ułatwienia handlowe i cła.

Z podstawowych punktów sprawozdania wynika, że jeśli rozważy się kwestię obrotu towarowego, stosowane przez Indie średnie stawki celne uległy obniżce do poziomu porównywalnego obecnie z poziomem innych państw Azji – a mianowicie średniej stawki celnej stosowanej obecnie przez Indie, kształtującej się obecnie na poziomie 14,5%, w porównaniu ze średnią Unii Europejskiej wynoszącą obecnie 1%. W sprawozdaniu odnotowuje się także obawy Indii dotyczące skutków REACH, kosztownych certyfikatów wymaganych w przywozie owoców do UE oraz kosztownych procedur zgodności wymaganej do celów uzyskania oznakowania CE, a ponadto podkreśla się, że rozstrzygnięcia tych kwestii powinny znaleźć się w preferencyjnej umowie handlowej.

W sprawozdaniu zwraca się także uwagę, że liberalizacja usług nie może w żaden sposób ograniczać prawa regulacji usług, w tym usług publicznych. Należy jednak stwierdzić, że bardzo często państwo nie jest w stanie świadczyć tzw. usług „publicznych” i powinniśmy zdać sobie sprawię z tego, że rolę w świadczeniu ubogim usług podstawowych odgrywać mogą również podmioty niepaństwowe – sektor prywatny – zwłaszcza, kiedy państwo nie może realizować tego zadania samo, bardzo często ze względu na niewystarczające dochody.

Handel usługami pomiędzy UE a Indiami jest stosunkowo niezrównoważony, ponieważ 1,5% ogółu usług świadczonych przez UE stanowią usługi świadczone na rzecz Indii, podczas gdy 9,2% ogółu usług świadczonych przez Indie stanowią usługi świadczone ma rzecz UE. W sprawozdaniu zachęca się także Indie do opracowania odpowiednich przepisów dotyczących ochrony danych, aby zapewnić, byśmy w naszej wymianie usług mogli być pewni, że przedsiębiorstwa hinduskie będą w stanie przetwarzać dużą ilość danych, ponieważ istnieją obawy co do ochrony danych.

Sprawozdanie zawiera także stwierdzenie, że bardzo często rozdziałom poświęconym inwestycjom towarzyszy także zobowiązanie do liberalizacji przepływów kapitałowych i zniesienia kontroli kapitału. Wzywamy zatem Komisję do powstrzymania się od uwzględnienia takich klauzul, biorąc po uwagę znaczenie kontroli kapitału w łagodzeniu skutków kryzysu finansowego, zwłaszcza w przypadku krajów uboższych, .

W sprawozdaniu z zadowoleniem przyjmuje się zobowiązanie Indii do zdecydowanej ochrony własności intelektualnej i stosowania zasad elastyczności porozumienia TRIPS w celu wypełnienia określonych obowiązków w zakresie zdrowia publicznego. Wszyscy powinniśmy zdać znowu sobie sprawę z tego, że często zbyt wiele obowiązków dotyczących zdrowia publicznego może pozbawić obywateli krajów uboższych dostępu do leków ze względu na brak zachęt wywołujących zainteresowanie przedsiębiorstw farmaceutycznych opracowywaniem leków dla tych krajów.

Wreszcie w sprawozdaniu stwierdza się, że niezbędny element każdej umowy handlowej stanowi rozbudowany rozdział dotyczący rozwoju, a także, że powinniśmy zapewnić wymianę handlową i bezpośrednie inwestycje zagraniczne. Stwierdza się także, że zwłaszcza w tej Izbie istnieje zainteresowanie kwestiami takimi, jak standardy ochrony środowiska i podstawowe przepisy z zakresu prawa pracy, w tym zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy. Powinniśmy zdawać sobie sprawę i z tego, że w dążeniu do równowagi pomiędzy kwestiami handlowymi i ochroną środowiska naturalnego, standardami MOP itp. możemy często przesunąć środek ciężkości zbyt daleko na jedną stronę, co postawi nas w sytuacji, w której takie kwestie uzyskają pierwszeństwo nad kwestiami wymiany handlowej, a to z kolei skazuje kraje ubogie na jeszcze większe ubóstwo, ponieważ utrudniamy przedsiębiorcom rozwijanie ich zdolności.

 
  
MPphoto
 

  Louis Michel, komisarz. – (FR) Panie przewodniczący! Pragnę podziękować Parlamentowi Europejskiemu za duże zainteresowanie wykazane podczas naszych negocjacji w sprawie umowy o wolnym handlu pomiędzy Unią Europejską a Indiami.

W szczególności jestem wdzięczny panu posłowi Kamallowi i Komisji Handlu Międzynarodowego za znakomitą pracę nad przygotowaniem sprawozdania w sprawie Umowy o wolnym handlu UE-Indie, wykonaną wraz z zaangażowanymi komisjami, tzn. Komisją Spraw Zagranicznych i Komisją Rozwoju. Wymiana poglądów z Parlamentem była bardzo wszechstronna, a wstępny projekt rezolucji obejmuje niemal wszystkie możliwe aspekty negocjacji w sprawie umowy o wolnym handlu pomiędzy Unią Europejską a Indiami. Wyrażone opinie stanowią użyteczne narzędzie dla naszych negocjacji w sprawie umów o wolnym handlu.

Kiedy mówimy o umowie o wolnym handlu pomiędzy Unią Europejską a Indiami, istotna sprawą jest uwzględnienie ogólnego kontekstu i złożoności naszych strategicznych stosunków z Indiami, w tym umowy o współpracy z 1994 roku oraz planu wspólnych działań, by wspomnieć jedynie o dwóch podstawowych inicjatywach i dialogach, ustanowionych przez nas z Indiami.

Żywimy przekonanie, że współpraca z Indiami jest niezwykle ważna w celu doprowadzenia do pomyślnego końca negocjacji w sprawie ambitnej umowy o wolnym handlu, która umożliwi obydwóm stronom – Unii Europejskiej i Indiom – zwycięskie wyjście z tego procesu.

Im bardziej ambitna jest umowa o wolnym handlu, tym większe są korzyści gospodarcze, które odniesie każda ze stron – Unia Europejska i Indie. Jest to jeden z podstawowych wniosków opracowania w sprawie oceny wpływu i zrównoważonego rozwoju, przeprowadzonej równocześnie z negocjacjami przez niezależnego konsultanta.

Celem tej oceny wpływu i zrównoważonego rozwoju było dokonanie oceny skutków gospodarczych i społecznych oraz skutków oddziaływania na środowisko planowanej umowy o wolnym handlu, a także zidentyfikowanie wszelkich niezbędnych środków wsparcia.

Prace nad oceną wpływu i zrównoważonego rozwoju są obecnie na ostatnim etapie i ocena ta powinna zostać udostępniona w kwietniu, innymi słowy w terminie odpowiednim, żeby wesprzeć toczące się negocjacje.

Chciałbym zdać państwu w skrócie sprawę z postępów poczynionych w tych negocjacjach. Od czasu podjęcia tych negocjacji w czerwcu 2007 roku zorganizowanych zostało sześć posiedzeń, z których szóste odbyło się tydzień temu w Delhi, w dniach 17-19 marca. Oczekujemy, że w tym roku zwołane zostaną kolejne dwa posiedzenia i byłoby najlepiej, gdyby odbyły się po kwietniowych wyborach w Indiach, ale przed listopadowym szczytem UE-Indie.

Jeśli chodzi o istotę tych negocjacji, postępy poczynione zostały we wszystkich kwestiach dotyczących umowy o wolnym handlu, ale wiele pozostaje jeszcze do zrobienia.

A dokładniej, wymieniliśmy propozycje dotyczące stawek celnych, przeprowadziliśmy pożyteczne rozmowy w kwestii kilku podstawowych sektorów usług i poczyniliśmy postępy w rozmowach dotyczących tekstów niemal we wszystkich dziedzinach objętych przedmiotową umową. Nadal daleko nam jednak do zawarcia tej umowy.

Zanim zakończę chciałbym w imieniu Komisji wyrazić jeszcze raz wdzięczność wobec Parlamentu i pana posła sprawozdawcy. Komisja z niecierpliwością oczekuje kolejnych możliwości skutecznej współpracy z Parlamentem.

 
  
MPphoto
 

  Przewodniczący. – Zamykam prezentację.

Głosowanie odbędzie się we czwartek 26 marca 2009 r.

Oświadczenia pisemne (art. 142 Regulaminu)

 
  
MPphoto
 
 

  Kader Arif (PSE), na piśmie. – (FR) W środę nasz Parlament wyraził swoją opinię w sprawie planowanej umowy o wolnym handlu pomiędzy Unią Europejską a Indiami. Dzięki pracy wykonanej przez socjalistów, w tekście przyjętym na Komisji Handlu Międzynarodowego zwrócona została uwaga na słabość gospodarczą i społeczną Indii kraju, w którym 80% ludności żyje za mniej niż dwa dolary amerykańskie dziennie. Aby stawić czoło tej sytuacji grupa socjalistyczna w Parlamencie Europejskim zgłosiła kilka poprawek, zwracając uwagę, że każdej próbie wzmocnienia stosunków handlowych pomiędzy UE a Indiami powinno towarzyszyć ustanowienie rygorystycznych ram w celu zapobieżenia wszelkim formom liberalizacji usług publicznych oraz w celu zagwarantowania dostępu do publicznego systemu ochrony zdrowia i podstawowych leków, a także ochrony interesów osób i grup w najtrudniejszej sytuacji. Jak można było się spodziewać, prawica w Parlamencie zawarła sojusz, żeby na sesji plenarnej przedstawić tekst bardziej liberalny, wzywając w szczególności do liberalizacji sektorów bankowości, ubezpieczeń, usług pocztowych i zamówień publicznych. Podczas głosowania w środę będę bronił socjalistycznej wizji uczciwego i sprawiedliwego handlu i będę sprzeciwiał się wszelkim próbom prawicy odwrócenia się od tych zasad.

 
  
MPphoto
 
 

  Rovana Plumb (PSE), na piśmie. – (RO) W latach 2000-2007 wartość wymiany handlowej pomiędzy Unią Europejską a Indiami dwukrotnie wzrosła. Wartość eksportu wzrosła z 13,7 miliarda euro do 29,5 miliarda euro, podczas gdy wartość importu wzrosła z 12,8 miliarda euro do 26,3 miliarda euro. W 2007 roku udział eksportu do Indii w ogólnym eksporcie Unii Europejskiej stanowił 2,4%, a udział importu z Indii stanowił 1,8% całego importu do Unii Europejskiej, skutkiem czego Indie były dziewiątym najważniejszym partnerem handlowym UE.

Z zadowoleniem przyjmuję to sprawozdanie, ponieważ zawiera wezwanie do zawarcia kompleksowej, ambitnej i wyważonej umowy o wolnym handlu pomiędzy Unią Europejską a Indiami, która zwiększy dostęp towarów i usług do rynku, obejmując ogół wymiany handlowej i zawierając postanowienia dotyczące przejrzystości regulacyjnej w dziedzinach dotyczących handlu dwustronnego i inwestycji oraz standardów zgodności i oceny, standardów sanitarnych i fitosanitarnych, praw własności intelektualnej, w tym egzekwowania takich praw, ułatwień handlowych, stawek celnych, zamówień publicznych oraz handlu i konkurencji, a także handlu i rozwoju, a ponadto klauzul dotyczących praw człowieka, jako zasadniczego elementu umowy o wolnym handlu.

Chcę podkreślić, że umowa o wolnym handlu powinna ułatwić:

– zapewnienie wzrostu dwustronnych korzyści dla coraz większej liczby obywateli;

– osiągnięcie milenijnych celów rozwoju, w tym celów dotyczących zapobiegania degradacji środowiska i przestrzegania standardów socjalnych.

 
  
MPphoto
 
 

  Bogusław Rogalski (UEN), na piśmie. – (PL) Indie to kraj kontrastów. Jego wizerunek w świecie ukształtowany został przez pryzmat przeludnienia, biedy (80% społeczeństwa żyje dziennie za mniej niż 2$) i chorób. Ostatnie dokonania w dziedzinie ekonomii przyczyniły się do wyniesienia Indii na czołowe pozycje w gospodarce światowej. Jednak udział w rozwoju nauk medycznych, technicznych i badania przestrzeni kosmicznej kontrastuje tu z brakiem żywności i czystej wody.

Największym inwestorem zagranicznym oraz partnerem handlowym Indii jest UE. W 2007 roku inwestycje z Unii Europejskiej wynosiły 65% wszystkich inwestycji napływających do Indii. Również inwestycje Indii w Unii wzrosły wielokrotnie w przeciągu ostatnich lat. UE powinna priorytetowo traktować oparty na zasadach, wielostronny system handlu ustanowiony przez WTO, oferujący najlepsze perspektywy w kwestii uczciwego i sprawiedliwego handlu międzynarodowego.

Należy podkreślić jednak fakt, iż Indie powinny walczyć z panującym na ogromną skalę głodem (pod kątem wskaźnika głodu na świecie Indie zajmują 66 miejsce spośród 88 państw). Indie nie podpisały również Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, będąc światową potęgą nuklearną. Zaniepokojenie budzi również problem wykorzystywania pracy dzieci odbywającej się przeważnie w niebezpiecznych oraz niezdrowych warunkach.

Klauzule dotyczące praw człowieka i demokracji stanowić powinny zasadniczy element umowy o wolnym handlu z Indiami wraz z przestrzeganiem porozumień oraz standardów środowiskowych i społecznych.

 
Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności