Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2008/2160(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A6-0103/2009

Teksty złożone :

A6-0103/2009

Debaty :

PV 25/03/2009 - 11
CRE 25/03/2009 - 11

Głosowanie :

PV 26/03/2009 - 4.10
CRE 26/03/2009 - 4.10
Wyjaśnienia do głosowania
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P6_TA(2009)0194

Debaty
Środa, 25 marca 2009 r. - Strasburg Wydanie Dz.U.

11. Utrwalenie bezpieczeństwa i podstawowych wolności w Internecie (debata)
zapis wideo wystąpień
PV
MPphoto
 

  Przewodniczący. Kolejnym punktem porządku obrad jest sprawozdanie pana Stavrosa Lambrinidisa, w imieniu Komisji Swobód Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, zawierające projekt zalecenia Parlamentu Europejskiego dla Rady w sprawie utrwalenia bezpieczeństwa i podstawowych wolności w Internecie (2008/2160(INI)) (A6-0103/2009).

 
  
MPphoto
 

  Stavros Lambrinidis, sprawozdawca. − (EL) Panie przewodniczący! Żyjemy w czasach, gdy wszyscy – rządy, firmy prywatne, a nawet przestępcy – chcą mieć możliwie jak najszerszy dostęp do naszych danych elektronicznych, do naszego prywatnego życia.

Szczególnie Internet dostarcza szczegółów z naszego życia prywatnego, co było zupełnie niewyobrażalne kilka lat temu. Jednocześnie to oczywiste, że zwiększa łatwość korzystania z naszych podstawowych praw, takich jak wolność słowa, wolność działalności politycznej, wolność wiedzy i edukacji oraz wolność zrzeszania się.

Sprawą mniej oczywistą jest niebezpieczeństwo naruszenia tych właśnie wolności w efekcie korzystania z Internetu, poprzez tajne monitorowanie przez rządy, prywatne firmy, a nawet przestępców tego, co robimy lub co oglądamy w Internecie. Tym trudniej więc znaleźć tu złoty środek i zdecydować, jak uregulować Internet w sposób, który pozwoli nam na czerpanie z niego korzyści, a jednocześnie ograniczenie oczywistych zagrożeń.

W swoim sprawozdaniu podejmuję próbę odpowiedzi na te pytania. Między innymi moje sprawozdanie:

- po pierwsze wzywa do stworzenia inicjatywy europejskiej w celu przygotowania globalnej Internetowej Karty Praw;

- po drugie, sygnalizuje potrzebę skutecznej, lecz proporcjonalnej walki przeciwko starym i nowym formom cyberprzestępczości, takim jak kradzież tożsamości i ochrona praw własności intelektualnej, a jednocześnie wskazuje, że prawodawstwo nie powinno prowadzić do systematycznego monitorowania wszystkich obywateli, podejrzanych czy nie, tych, którzy mają rację i tych, którzy są w błędzie, gdyż stanowiłoby to rażące naruszenie ich prywatności;

- po trzecie, w kwestii praw obywateli do dostępu do Internetu, wzywa rządy do zapewnienia takiego dostępu najuboższym obywatelom w najbardziej odległych regionach;

- po czwarte, podkreśla, że analfabetyzm elektroniczny będzie nowym analfabetyzmem XXI wieku, tak jak w XX wieku analfabetyzmem był brak umiejętności czytania lub pisania oraz że w związku z tym dostęp do Internetu jest podstawowym prawem, równie ważnym jak prawo dostępu do edukacji szkolnej;

- po piąte, wzywa do wprowadzenia środków, które ograniczą zgodę użytkowników; jest to istotna kwestia, którą chcę teraz omówić.

Kwestia zgody jest wielce złożona i jeśli nie rozwiążemy jej teraz, będzie nas prześladować w przyszłości. Podam państwu przykład: kilka dziesięcioleci temu nikt nie wiedział, która gazetę czytam, tylko moja rodzina i być może kilku moich przyjaciół. Dlatego też – jest to szczególnie prawdziwe w czasach dyktatury – służby specjalne starały się tego dowiedzieć, żeby założyć mi kartotekę. Żeby mogli powiedzieć, że pan Lambrinidis czyta taką czy taką gazetę, więc musi być komunistą, czy musi być proamerykański. Dzisiaj, za każdym razem, gdy czytam gazetę, pozostawiam ślad. Oznacza to, że firmy prywatne mogą sporządzać podobne „kartoteki”, mogą stworzyć mój profil, profil polityki którą wyznaję, moich nawyków żywieniowych, a nawet mojego zdrowia. Czy fakt, że odwiedzam te strony internetowe oznacza, że zgadzam się, aby moje społeczeństwo cofnęło się o 40 lat?

Pilnie potrzebujemy przyjęcia rozsądnych ustaw, które znajdą złoty środek pomiędzy zwalczaniem przestępstw a ochroną praw w erze elektronicznej. Znalezienie złotego środka wydaje się tu trudne, ale tak nie jest. To możliwe. Musimy przestać zajmować się cyberprzestrzenią, jakby była czymś poza naszym codziennym życiem, czymś osobnym. To jest nasze życie. Oznacza to, że wszelkie prawa czy bariery, które dotyczą policji czy firm prywatnych wewnątrz Internetu muszą również być stosowane na zewnątrz, w przeciwnym razie pojawi się ryzyko, że zrezygnujemy z wolności na rzecz bezpieczeństwa, a w efekcie końcowym nie będziemy mieli ani wolności, ani prawdziwego bezpieczeństwa.

Na zakończenie pragnę wyrazić gorące podziękowania sprawozdawcom pomocniczym, których widzę w tej Izbie, ze wszystkich grup politycznych, za ich bardzo znaczące wsparcie. Dziękuję wszystkim posłom do PE w Komisji Swobód Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych za jednogłośne poparcie, które otrzymało przedmiotowe sprawozdanie. Liczę na jego zatwierdzenie podczas sesji plenarnej.

 
  
MPphoto
 

  Ján Figeľ, komisarz. Panie przewodniczący! Pragnę podziękować nie tylko całemu Parlamentowi, ale szczególnie panu Stavrosowi Lambrinidisowi za jego ważne sprawozdanie, które wnosi wkład – bardzo na czasie – w propagowanie podstawowych wolności i bezpieczeństwa w Internecie.

Podczas gdy Internet zyskuje na znaczeniu we współczesnym społeczeństwie i gospodarce, wpływając na wiele sfer naszego życia, niezwykłe tempo rozwoju technologicznego zwiększa jednocześnie wyzwania, z którymi należy odpowiednio się zmierzyć, jeśli chcemy w pełni wykorzystać potencjał Internetu i społeczeństwa informacyjnego.

Szczególnie podzielamy troskę pana Lambrinidisa w sprawie ochrony danych osobowych; jest to kwestia najwyższej wagi dla użytkowników Internetu. Pragnę państwa zapewnić, że Komisja wciąż jest zaangażowana w kwestie podstawowych praw i podstawowych wolności obywateli, a w szczególności w zapewnianie wysokiego poziomu ochrony prywatności i danych osobowych zarówno w Internecie, jak i w innych dziedzinach.

Jestem głęboko przekonany, że dążenie do stosownej ochrony prywatności nie stoi w sprzeczności z potrzebą zapewnienia większego bezpieczeństwa. W gruncie rzeczy oba te cele można realizować synergicznie.

Stabilność i bezpieczeństwo Internetu były naszymi priorytetami podczas Światowego Szczytu Społeczeństwa Informacyjnego w 2005 i nadal staramy się te cele osiągnąć. Kwestie te będą wkrótce zaprezentowane w ramach nowej strategii ochrony Krytycznych Struktur Informatycznych oraz zwiększenia poziomu gotowości Europy na ataki i zakłócenia cybernetyczne na dużą skalę. Strategia ta zawiera plan działania, który definiuje mapę drogową wspierania zasad i wytycznych dla stabilności i odporności Internetu.

W ramach strategii rozwinięta zostanie współpraca z krajami trzecimi, głównie poprzez dialogi społeczeństwa informacyjnego, które są narzędziem budowania globalnego konsensusu w tym obszarze. Jednocześnie Komisja jest przekonana, że konieczne jest zagwarantowanie poszanowania podstawowych wolności, na przykłąd wolności wyrażania opinii w Internecie.

Raz jeszcze powtórzę: te dwa cele nie wykluczają się wzajemnie. W państwa sprawozdaniu omawia się następnie możliwość pracy nad globalnymi standardami, ochroną danych i wolnością słowa. Komisja bierze udział w corocznych międzynarodowych konferencjach komisarzy ds. ochrony danych oraz śledzi trwające prace nad możliwymi przyszłymi standardami prywatności i ochrony danych osobowych. Jesteśmy głęboko zaangażowani w propagowanie wysokich standardów ochrony, której obecnie podlegają obywatele UE.

W odniesieniu do kwestii wolności słowa, Komisja nadal będzie propagować to podstawowe prawo na forach międzynarodowych. Obecnie nie rozważa się dalszych działań w formie przyjęcia nowego prawodawstwa w tej dziedzinie. Mamy już w tej sprawie pewną liczbę wiążących instrumentów międzynarodowych. Uważam, że w chwili obecnej korzystne byłoby zaangażowanie się w efektywną refleksję nad odpowiednimi metodami wyegzekwowania istniejącego prawodawstwa. Więc jest to kwestia wdrożenia w życie. Refleksja ta powinna również obejmować i wspomagać podmioty globalne i komercyjne, aby mogły lepiej zdefiniować swoją rolę i zakres odpowiedzialności w propagowaniu i utrwalaniu podstawowej wolności słowa w globalnym internetowym środowisku on-line.

Pozwolą państwo, że na zakończenie zgłoszę uwagę ogólną. Uważam, że powinniśmy zmierzyć się z poważnymi wyzwaniami, jakie ukazuje przedmiotowe sprawozdanie, oraz upewnić się, że korzystanie z praw i wolności nie jest przesadnie ograniczane w Internecie.

Na przykład zasadniczym elementem strategii Komisji na rzecz bezpiecznego społeczeństwa informacyjnego było od 2006 r. przyjmowanie podejścia holistycznego, zapewnianie koordynacji pomiędzy zainteresowanymi podmiotami, ale również uznawanie, że każdy z nich ma konkretną rolę do odegrania i konkretny zakres odpowiedzialności. Wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za zapewnienie, aby nasze działania w Internecie nie ograniczały przesadnie bezpieczeństwa innych w obrębie tego środka przekazu, a jeśli to możliwe, aby je propagowały.

Dlatego też, w duchu współpracy, Komisja przyjmuje z zadowoleniem i popiera przedmiotowe sprawozdanie.

 
  
MPphoto
 

  Manolis Mavrommatis, sprawozdawca komisji opiniującej Komisji Kultury i Edukacji. − (EL) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Najpierw pragnę podziękować sprawozdawcy, panu Stavrosowi Lambrinidisowi za istotne sprawozdanie, którym się zajmował, i za to, że jego celem stało się dążenie do ochrony danych osobowych; jest to zasada, jaką większość z nas, w tym ja osobiście, szanuje.

Jako sprawozdawca komisji opiniującej Komisji Kultury i Edukacji uważam, że Internet jest doskonałą platformą szerzenia kultury i wiedzy; podkreślam to, aby pogratulować i podziękować moim szacownym przyjaciołom w Komisji Kultury, którzy głosowali za przyjęciem mojej opinii.

Na przykład cyfrowe archiwa muzealne, książki elektroniczne, materiały muzyczne i audiowizualne to zasoby, do których dostęp mogą mieć ludzie we wszystkich zakątkach świata. Niestety, w rozległym świecie cyberprzestrzeni materiały kulturalne nie są wystarczająco chronione. Piractwo jest raczej regułą, niż wyjątkiem, a autorzy tracą na nielegalnej dystrybucji ich własności intelektualnej. Innymi słowy, poeci, autorzy piosenek, kompozytorzy, producenci i wszyscy zaangażowani w działania twórcze.

Są trzy rzeczy, które pomagają w rozprzestrzenianiu piractwa: możliwości technologiczne i niewielki koszt kopiowania, niekorzystne warunki ekonomiczne i penetracja Internetu.

Poprawka 4 przywraca zalecenie Komisji Kultury, dotyczące rozsądnej równowagi pomiędzy prawami a wolnościami wszystkich zainteresowanych stron oraz dotyczące zabezpieczenia i ochrony w ramach powszechnego korzystania z Internetu wszystkich praw podstawowych osób, w oparciu o Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej.

Dlatego też popieramy tę poprawkę, która raz jeszcze podkreśla, że wszystkie prawa podstawowe są równie ważne i muszą być w ten sam sposób chronione.

 
  
MPphoto
 

  Nicolae Vlad Popa, w imieniu grupy PPE-DE. – (RO) Przedmiotowe sprawozdanie jest wynikiem współpracy pomiędzy członkami tej Izby. Dlatego też pragnę podziękować koleżankom i kolegom posłom, a szczególnie panu Lambrinidisowi, jak też pani Gacek, panu Alvaro, pani Segelström i panu Mavrommatisowi, z którymi miałem przyjemność pracować, również jako sprawozdawca pomocniczy.

Sądzę, że sprawozdanie obejmuje główne tematy, które nas interesują w związku z utrwaleniem bezpieczeństwa i podstawowych praw człowieka w Internecie, odnosząc się do ochrony praw przewidzianych przez konkretne obowiązujące przepisy, łącznie z ich aspektem cyfrowym oraz uwzględnieniem i pogłębieniem nowych zasad dotyczących kontroli Internetu.

W tekście zachowuje się stosowną równowagę pomiędzy ochroną wolności słowa i ochroną prywatności a potrzebą kontynuowania walki przeciwko cyberprzestępczości, uwypuklając również istotny problem nadmiernego monitoringu działalności internetowej, co może przekształcić się w nową formę cenzury.

Przedmiotowe sprawozdanie dotyczy również kwestii edukacyjnego aspektu Internetu, e-learningu, definicji tożsamości cyfrowej i uznania praw użytkowników do treści, które zamieścili w Internecie, jak też ochrony danych natury osobistej poprzez umożliwienie użytkownikom trwałego usunięcia zamieszczonych przez nich treści.

W obecnej sytuacji, gdy na portalach społecznościowych pojawia się coraz więcej młodych ludzi, choć nie tylko, są to tematy delikatne. Dlatego też z pełnym przekonaniem nakłaniam kolegów i koleżanki posłów do poparcia tego sprawozdania podczas głosowania.

 
  
MPphoto
 

  Inger Segelström, w imieniu grupy PSE. – (SV) Panie przewodniczący! Na początek chciałabym podziękować panu Lambrinidisowi i wszystkim pozostałym członkom Komisji Swobód Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, którzy przygotowali tak konstruktywne i przemyślane sprawozdanie. Chciałabym podziękować również za wsparcie zaproponowanych przeze mnie poprawek. Oznacza to wsparcie właśnie dla utrwalenia praw użytkowników i konsumentów.

Bardzo ważna jest część dotycząca zastosowań technologii – np. monitorowania przepływu danych internetowych. To dobrze, że Parlament Europejski mówi dobitnie, że priorytetami są prywatność i prawa człowieka.

W sprawozdaniu jasno stwierdza się, że przepływ danych internetowych może być monitorowany wyłącznie w przypadku podejrzenia o popełnienie przestępstwa i jako część procesu prawnego wynikającego z wyroku sądowego. Będzie to ważna podstawa dla monitorowania praw obywatelskich. Sprawozdanie w samą porę wprowadza konieczne środki.

Jestem zaskoczona poprawkami zgłoszonymi przez posłów z Grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów) i Europejskich Demokratów oraz Grupy Porozumienia Demokratów i Liberałów na rzecz Europy. Ich propozycje osłabiają prawa obywatelskie oraz prywatność obywateli. Nie przyjrzeli się krytycznie temu, co może przynieść nam postęp technologiczny, jeśli nie będziemy uważni.

Oczywiście musimy walczyć z przestępczością internetową oraz przestępstwami związanymi z wykorzystywaniem dzieci i młodych ludzi. Jednakże kluczowy w tym kontekście jest np. fakt, że konserwatywny rząd Szwecji przyjął tak zwaną ustawę FRA, która dotyczy nadzoru nad obywatelami, którzy nie są przestępcami i nie popełnili przestępstwa, podczas gdy to obywatele powinni sprawować nadzór nad nami. Sprawozdanie stanowi wyraźny głos krytyczny wobec konserwatywnego rządu Szwecji, który zignorował wszelką krytykę i wprowadził ustawę FRA w Szwecji. Władze w Szwecji mają obecnie prawo monitorowania Internetu, nawet jeśli nie zachodzi żadne podejrzenie o popełnienie przestępstwa, ani zagrożenie dla bezpieczeństwa jednostki lub społeczeństwa.

Zakładam, że po jutrzejszej decyzji szwedzki rząd ponownie rozważy tę kwestię i doprowadzi do zmiany ustawy. W przeciwnym razie będzie w opozycji wobec Parlamentu Europejskiego i wybranych przedstawicieli 27 krajów UE.

 
  
MPphoto
 

  Alexander Alvaro, w imieniu grupy ALDE. – (DE) Panie przewodniczący! Pragnę zacząć od gratulacji dla pana Lambrinidisa za świetnie wykonaną pracę. W pełni zaangażował wszystkich sprawozdawców pomocniczych podczas przygotowywania projektu sprawozdania i robił, co w jego mocy, by osiągnąć kompromis.

Przedmiotowe sprawozdanie, które dotyczy ważnych kwestii związanych ze społeczeństwem informacyjnym, to ważny krok w kierunku stworzenia Internetu, który gwarantuje zarówno bezpieczeństwo obywateli, jak i ich podstawowe wolności. Granice pomiędzy wolnością a bezpieczeństwem nie kończą się na granicy świata wirtualnego. Sprawozdawca wziął w swoim sprawozdaniu pod uwagę walkę z cyberprzestępczością, pornografią dziecięcą, kradzieżą tożsamości i oszustwami oraz z naruszeniem praw autorskich. Starał się zaangażować Europol i stwierdzić jasno, że prawa obowiązujące w świecie rzeczywistym muszą również znaleźć zastosowanie w świecie wirtualnym.

Jednocześnie udało mu się znaleźć złoty środek pomiędzy ochroną praw obywatelskich, wolnością słowa, ochroną danych a prawem do całkowitego usuwania danych w Internecie. Jak na razie Internet nie zapomina. Niektórzy z nas cieszą się, że Internet nie istniał, kiedy mieliśmy po 13, 14, 15 czy 16 lat, kiedy popełnialiśmy błędy młodości, których nie chcielibyśmy teraz zobaczyć na YouTube czy Facebooku.

Sprawozdawca podkreślił potrzebę dostępu do informacji, a co ważniejsze, dostępu do Internetu i poszanowania własności intelektualnej. Jestem w pełni świadomy, że dla wielu posłów sprawozdanie nie idzie wystarczająco daleko w kwestii ochrony własności intelektualnej i praw autorskich. Popracujmy nad tym za pomocą dyrektywy o egzekwowaniu praw własności intelektualnej i podkreślmy te kwestie w dyrektywie.

W przedmiotowym sprawozdaniu pokazuje się wyraźnie, że cenzura w Internecie lub blokowanie dostępu do sieci, co jest planowane lub już wdrożone przez niektóre państwa członkowskie w Europie, to środki, do których nie powinny uciekać się nasze oświecone społeczeństwa, jak też pokazuje się wyraźnie, że Unia Europejska nie podąża za przykładem państw totalitarnych i nie odcina swoich obywateli od informacji, ani też nie dozuje im informacji wedle swego uznania.

Bardzo się cieszę, że mamy wyważone sprawozdanie, w którym bierze się pod uwagę wymagania społeczeństwa informacyjnego i byłbym zachwycony, gdyby moja grupa i inne grupy jutro udzieliły temu sprawozdaniu jak najszerszego poparcia, tak abyśmy mogli rozwijać Internet w interesie społeczeństwa.

 
  
MPphoto
 

  Roberta Angelilli, w imieniu grupy UEN. – (IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Inni posłowie już o tym mówili, lecz pragnę powtórzyć, że Internet nie powinien być kojarzony z przestępczością bądź cenzurowany, ponieważ stwarza możliwości komunikowania się, nawiązywania kontaktów towarzyskich, zdobywania informacji i wiedzy, niemniej istnieje potrzeba stworzenia globalnej strategii zwalczania cyberprzestępczości.

W szczególności musimy chronić dzieci oraz edukować i informować rodziców i nauczycieli o potencjalnych niebezpieczeństwach czyhających w sieci. Są to cele, do których Europa musi dążyć skutecznie i chcę pogratulować sprawozdawcy dobrze wykonanej pracy.

Jednak pomimo kar i dość wysokiego poziomu ochrony wprowadzonego przez ustawodawstwo państw członkowskich przeciwko niegodziwemu traktowaniu i wykorzystywaniu seksualnemu dzieci oraz przeciwko pornografii dziecięcej, standard ochrony dzieci musi być ciągle podnoszony, w szczególności w związku z ciągłym rozwojem nowych technologii, zwłaszcza Internetu, oraz wykorzystaniem nowych form nagabywania dzieci on-line przez pedofilów.

Właśnie z tego powodu zdecydowałam się na zgłoszenie poprawki do sprawozdania, wyraźnie wzywającej państwa członkowskie do uaktualnienia ich ustawodawstwa w sprawie użycia Internetu przez nieletnich, szczególnie poprzez penalizację nagabywania, na podstawie definicji z Konwencji Rady Europy o ochronie dzieci przed seksualnym wykorzystywaniem i niegodziwym traktowaniem w celach seksualnych z października 2007.

 
  
MPphoto
 

  Eva-Britt Svensson, w imieniu grupy GUE/NGL. – (SV) Panie przewodniczący! Chciałabym podziękować panu Lambrinidisowi za to, że z powodzeniem zajął się kwestią poszanowania bezpieczeństwa w Internecie, jednocześnie pamiętając o ochronie i poszanowaniu bezcennych praw podstawowych. Zakładam, że ochrona naszych praw podstawowych, przedstawiona w tym sprawozdaniu, uzyska również wsparcie, gdy podejmiemy decyzję dotyczącą pakietu telekomunikacyjnego. Istnieje jasne powiązanie pomiędzy tym sprawozdaniem a pakietem telekomunikacyjnym. Mam nadzieję, że tym razem zgadzamy się również co do tego, że ważna jest ochrona swobód obywatelskich.

Kilku posłów mówiło już, że Internet wiąże się z większymi możliwościami korzystania z wolności wyrażania opinii. Obywatele, którzy zazwyczaj nie mają dostępu do forów dyskusyjnych w mediach na wielką skalę, mogą poruszać pewne kwestie i zajmować się różnymi zagadnieniami. To nowa arena wymiany opinii, której tak pilnie potrzebujemy dla mobilizacji politycznej. Dostarcza obywatelom większych możliwości nadzoru nad decydentami. Istotne jest to, że obywatele mają możliwość nadzorowania organów prawodawczych i innych organów władzy. Internet zwiększył nasz zakres wiedzy. A co najważniejsze, mamy też możliwość wymiany i kontaktu z ludźmi z różnych kultur i różnych części świata.

Gdy omawiamy tę kwestię, ważne, abyśmy zapewnili istnienie prawdziwej wolności słowa i gwarancji np. przeciwko cenzurze i kontrolowaniu opinii, informacji i kształtowaniu opinii. Podstawowe prawa człowieka, wolność słowa i prywatność, są ważnymi elementami demokracji i muszą być zawsze chronione i szanowane. Internet jest zatem ważnym czynnikiem naszego obecnego społeczeństwa informacyjnego i tak właśnie powinno być.

Dlatego też chciałabym, abyśmy zagłosowali przeciwko poprawce 5, której celem jest usunięcie fragmentu „domaga się gwarancji, że wyrażanie w Internecie kontrowersyjnych opinii na tematy polityczne nie będzie podlegać odpowiedzialności karnej”. Jeśli ta poprawka zostanie przyjęta, będzie to porażka demokracji. Kto decyduje, czym są kontrowersyjne poglądy polityczne? Możliwość wyrażania różnych poglądów politycznych to demokratyczne prawo.

Prawo użytkowników Internetu do trwałego usunięcia danych osobistych znalezionych na stronach internetowych jest również ważne. Oczywiście musimy zwalczać przestępczość internetową, jak każdą inną działalność przestępczą, ale musimy to robić w sposób określony prawem, tak jak w przypadku innych rodzajów przestępstw.

Szczególnie poważną sprawą są przestępstwa internetowe popełniane przeciw dzieciom. W tej kwestii zgadzamy się z Konwencją Rady Europy o ochronie dzieci przed seksualnym wykorzystywaniem i niegodziwym traktowaniem w celach seksualnych. Problem dotyczy również innych grup. Mam tu na myśli głównie kobiety, które stały się ofiarami handlu ludźmi w celach seksualnych. Dzisiejszy przemysł seksualny wykorzystuje Internet i przemoc seksualną, w wyniku której cierpią kobiety i dzieci. W tym kontekście pragnę przypomnieć kolegom i koleżankom posłom, że mogą poprzeć deklarację pisemną, która ma na celu powstrzymanie tego rodzaju przemocy; jest to pisemna deklaracja nr 94.

Na koniec pragnę wspomnieć o zagrożeniu, które zaobserwowaliśmy w odniesieniu do tzw. wojny z terroryzmem. W niektórych przypadkach doprowadziła do nierozsądnych restrykcji rządu w zakresie wolności wyrażania opinii i prywatności osób. Restrykcje te doprowadziły do zagrożenia w zakresie bezpieczeństwa dla obywateli. Służby bezpieczeństwa różnych krajów handlowały danymi osobowymi, które zdobyły poprzez monitorowanie Internetu. Naraziło to na niebezpieczeństwo życie ludzi, którzy np. byli zmuszeni do ucieczki ze swego kraju z powodu prześladowań politycznych. Wzywam państwa do powszechnego poparcia przedmiotowego sprawozdania w dniu jutrzejszym.

 
  
MPphoto
 

  Hélène Goudin, w imieniu grupy IND/DEM. – (SV) Panie przewodniczący! Codziennie na nowo patrzę z fascynacją na to, jak fantastycznym narzędziem jest Internet, lecz niezależnie od tego, jak bardzo UE może próbować podważyć tę opinię, globalna sieć komputerowa nie jest siecią europejską. Zupełnie nieprawdopodobnym i oderwanym od rzeczywistości jest przekonanie, że dekret z Brukseli czy Strasburga może to zmienić. Można słusznie argumentować, że UE jest niewłaściwym forum do rozwiązywania problemów, na które zwraca się uwagę w przedmiotowym sprawozdaniu. Pozwolą państwo, że podam kilka przykładów. Sprawozdanie porównuje prawo do dostępu do Internetu z prawem do uczęszczania do szkoły. To lekka przesada, skoro wiemy, że prawo czy szansa uczęszczania do szkoły nie są jeszcze wcale oczywiste w wielu krajach UE.

Kwestie takie jak ochrona i propagowanie praw osób w Internecie oraz równowaga pomiędzy prywatnością a bezpieczeństwem są bardzo istotne, ale również tych kwestii nie powinniśmy rozwiązywać na szczeblu UE. Jest to problem międzynarodowy, którym należy się przede wszystkim zająć na szczeblu międzynarodowym.

Kolejną kwestią, która jest bliska mojemu sercu jest kwestia wymiany plików. Tutaj nakłania się nas do stosowania wspólnych środków prawa karnego w celu ochrony praw do własności intelektualnej. Jestem głęboko przekonana, że to państwa członkowskie powinny decydować, co stanowi przestępstwo i jakie jeśli w ogóle mogą być jego konsekwencje. To całkowicie niedopuszczalne, aby UE w pełni popierała linię przemysłu muzycznego i filmowego, szczególnie jeśli weźmiemy pod uwagę, że oznacza to oskarżenie całego pokolenia o działania przestępcze.

Na koniec chciałabym powiedzieć, że jakakolwiek próba ustanawiania prawa w tych obszarach będzie trudna, bo zmiany technologiczne są znacznie szybsze niż polityka.

 
  
MPphoto
 

  Urszula Gacek (PPE-DE). Panie przewodniczący! Chciałabym podziękować sprawozdawcy za przyjęcie mojej sugestii, zachęcającej producentów oprogramowania komputerowego do zastosowania dodatkowych rozwiązań, blokujących dostęp do stron internetowych zawierających pornografię i przemoc.

Jest to kwestia, która szczególnie niepokoi rodziców. Taka jest prawda – nasze dzieci często lepiej niż my potrafią posługiwać się komputerem. Rodzice mogą mieć niejasną świadomość, że mogą uaktywnić filtry w wyszukiwarkach internetowych, ale wymaga to nieco wiedzy o oprogramowaniu wyszukiwarki, jak też podjęcia świadomej decyzji o aktywacji takiego systemu.

Gdyby standardowo filtr został zainstalowany w pozycji „włączony”, prawdopodobnie o wiele więcej dzieci, łącznie z najmłodszymi, które coraz częściej korzystają z Internetu bez nadzoru, zostałoby ochronionych przed nieumyślnym natknięciem się na strony, które mogą mieć na nie destrukcyjny wpływ. Apeluję do producentów, aby zareagowali na nasza sugestię. Nie powinni tego postrzegać jako narzucania się czy restrykcji, ale dostrzec w tym szansę marketingową. Gdybym chciała kupić komputer i miała wybór pomiędzy dwoma produktami, a na jednym z nich dostrzegłabym etykietę „przyjazny dzieciom”, potwierdzającą uprzednią instalację filtrów, jako rodzic wybrałabym ten właśnie produkt. Z czasem rodzice, dokonujący takich wyborów, doprowadziliby do tego, że stałoby się to standardem przemysłowym. Mam głęboką nadzieję, że możemy to osiągnąć przy współpracy z producentami.

 
  
MPphoto
 

  Alin Lucian Antochi (PSE) . – (RO) Internet wszedł obecnie w nowy etap: jest nie tylko istotnym narzędziem w biznesie, ale i globalnym forum wyrażania różnych opinii.

Jednak rozwój Internetu wygenerował rozbieżne postawy. Z jednej strony Internet nadal oferuje wielkie możliwości jako katalizator rozwoju edukacyjnego, kulturalnego, gospodarczego i społecznego, lecz z drugiej strony jest postrzegany jako platforma, którą można wykorzystać do propagowania przemocy, co ma wpływ na wolność i bezpieczeństwo ludzi.

Ponadto z powodu swego globalnego charakteru Internet stał się zagrożeniem prywatności, gdyż działania obywateli w Internecie podlegają monitorowaniu przez rządy, policję, firmy, a nawet przestępców i terrorystów, co czasem prowadzi nawet do kradzieży tożsamości.

W tej sytuacji należy zidentyfikować granicę prawną, rozgraniczającą ochronę bezpieczeństwa obywateli i podstawowe wolności w Internecie a nieograniczony monitoring ich działań, prowadzony przez różne władze tak, aby prawodawstwo było skuteczne i nie podejmowało zbyt daleko idących środków w celu zwalczania przestępczości. Dlatego też konieczne jest zdefiniowanie globalnych standardów ochrony danych, bezpieczeństwa i wolności słowa poprzez stałą współpracę pomiędzy operatorami i użytkownikami Internetu.

Kolejną ważną kwestią, i tutaj popieram w pełni sprawozdawcę, jest zbadanie i ustalenie granic zgody wymaganej od użytkowników, czy to przez rządy czy firmy prywatne, co do rezygnacji z części prywatności w zamian za pewne usługi internetowe lub przywileje.

Na koniec, panie przewodniczący, sądzę, że państwa członkowskie muszą podjąć wysiłki, zmierzające do dostosowania ich ustawodawstwa krajowego w kwestii ochrony praw podstawowych w Internecie, jako że może to pomóc w przygotowaniu wspólnej strategii zwalczania cyberprzestępczości lub terroryzmu.

Pragnę pogratulować panu Lambrinidisowi i całemu zespołowi, który przyczynił się do przygotowania przedmiotowego sprawozdania.

 
  
MPphoto
 

  Sophia in 't Veld (ALDE). – (NL) Panie przewodniczący! Chciałabym dołączyć słowa uznania do tych już wygłoszonych pod adresem sprawozdawcy, który przygotował fantastyczne sprawozdanie. Chciałabym zwięźle nawiązać do kilku punktów.

Przede wszystkim w ostatnich latach obserwowaliśmy, jak w lawinowym tempie narasta zjawisko gromadzenia danych osobowych przez firmy i rządy. Rządy korzystają z baz danych firm, ale nadal widzimy różne poziomy ochrony stosowane do pierwszego i trzeciego filaru – co uważam za wysoce niepokojące.

Druga uwaga – cieszy mnie, że moja poprawka tego dotycząca została przyjęta – związana jest z tym, że oczywiście również przestępcy znajdują wiele sposobów na wykorzystanie Internetu dla swoich celów. Kradzież tożsamości narasta w zastraszającym tempie, więc musimy zwrócić się do Komisji Europejskiej o stworzenie punktu kontaktowego dla ofiar tego rodzaju kradzieży – byłby to nie tylko sposób wymiany informacji, ale również sposób pomocy ofiarom.

Po trzecie, naprawdę konieczne są globalne standardy. Trwa praca nad ich przygotowaniem, ale standardy te muszą być sporządzone w ramach otwartego, demokratycznego procesu, a nie przez urzędników Komisji Europejskiej negocjujących z urzędnikami ze Stanów Zjednoczonych.

Na koniec, mimo że Komisja Europejska często używa wielkich słów mówiąc o wolności i prawach obywatelskich, zauważyłam, że pod kierownictwem komisarza Frattiniego i z pomocą Rady podjęto w ostatnich latach niezliczone kroki, umożliwiające szpiegowanie obywateli przez 24 godziny na dobę i ograniczanie ich swobód. Najwyższy czas, abyśmy ocenili to, co się dzieje i jakie ma to konsekwencje. Dlatego też pragnę zakończyć sugestią dla Komisji: wzywam Komisję do wprowadzenia w najbliższej kadencji odrębnego komisarza ds. praw i swobód obywatelskich.

 
  
MPphoto
 

  Przewodniczący. Przydzieliłem pani in’t Veld nieco dodatkowego czasu, ponieważ ma 400 czytelników na Twitterze. Ja mam tylko dziewięciu. Teraz czterystu pięćdziesięciu.

 
  
MPphoto
 

  Jean-Paul Gauzès (PPE-DE). – (FR) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Przemawiam w imieniu naszego kolegi posła, pana Toubon.

Pragnę najpierw podziękować panu Popie, który wykonał doskonałą pracę, starając się osiągnąć kompromis, który byłby akceptowalny dla nas wszystkich mimo skrajnych stanowisk, przyjętych w tej kwestii przez niektórych posłów Grupy Socjalistycznej w Parlamencie Europejskim i Grupy Zielonych /Wolnego Przymierza Europejskiego.

Sprawozdanie porusza ważną kwestię znalezienia równowagi pomiędzy bezpieczeństwem a podstawowymi wolnościami w Internecie. Rzeczywiście, choć dla wielu z nas ta nowa technologia oznacza postęp i możliwości, to nie jest ona pozbawiona zagrożeń. Na przykład bardzo istotną kwestią jest zagwarantowanie wolności słowa i informacji w tym nowym medium, przy jednoczesnym zapewnieniu poszanowania innych podstawowych wolności, takich jak ochrona życia prywatnego lub danych osobowych oraz poszanowania własności intelektualnej.

Sprawozdawca, pan Lambrinidis, który wykonał doskonałą pracę, wziął w sprawozdaniu pod uwagę nowe rodzaje przestępstw internetowych i zagrożenia, jakie stwarzają, szczególnie dla dzieci. Niestety sprawozdanie jest dwuznaczne i nawet niebezpieczne, jeśli chodzi o inne kwestie.

Celem poprawek, złożonych przez panią Hieronymi, pana Mavrommatisa i pana Toubona, jest uświadomienie, że ataki na podstawowe wolności nie powinny być popierane w imię wolności słowa i informacji.

Państwa członkowskie i operatorzy Internetu powinni zachować pewien margines swobody, tak, aby mogli znaleźć najlepsze rozwiązania gwarantujące, że prawa niektórych nie przeszkodzą całkowicie innym w korzystaniu z ich praw. Prawa muszą być stosowane w Internecie, jak i wszędzie indziej. Internet nie może być przestrzenią wirtualną, w której czyn stanowiący przestępstwo w świecie rzeczywistym będzie uznany za dopuszczalny, a nawet chroniony poprzez efekt technologiczny i sposób, w jaki jest ona używana. Na szali leżą rządy prawa w naszych społeczeństwach demokratycznych.

 
  
MPphoto
 

  Manuel Medina Ortega (PSE). – (ES) Panie przewodniczący! Chciałbym pogratulować mojemu koledze posłowi i przyjacielowi, panu Lambrinidisowi, sprawozdania, które przygotował, a ponadto wyważonego uzasadnienia ustnego na temat tego, co starał się osiągnąć za pomocą swojego sprawozdania.

Przyniosłem ze sobą książkę, którą jest Traktat ustanawiający Konstytucję dla Europy. Został zaakceptowany przez 90% hiszpańskiego elektoratu i większość parlamentów narodowych krajów, z których pochodzą posłowie do PE.

Nie wszedł w życie z powodu pewnych trudności natury politycznej, ale tekst ten ma kluczowe znaczenie, ponieważ zawiera Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej – osobiście uważam to za mandat od moich wyborców. Sądzę, że ta Karta zawiera zasady zaprezentowane przez pana Lambrinidisa w jego sprawozdaniu.

Po pierwsze, Internet jest obszarem wolności, nowoczesności i równych szans, w którym ludzie komunikują się ze sobą, spotykają i dostarczają sobie nawzajem informacji, wymieniając się pomysłami i dzieląc wiedzą. Prawo to jest uznane na mocy art. II-71 Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy.

Po drugie, Internet powinien chronić wolność i rozwój społeczeństwa informacyjnego w sposób, który jest kompatybilny z poszanowaniem własności intelektualnej i ochroną prywatności użytkowników. W szczególności prawo do własności intelektualnej i prawo użytkowników do prywatności są uznane na mocy art. II-77 projektu konstytucji europejskiej.

Po trzecie, musimy znaleźć stosowną równowagę pomiędzy ochroną praw, rozwojem oferowanych treści i rynkiem prawnym w zakresie treści cyfrowych w Internecie a rozwojem otwartym na nowe modele biznesowe, pojawiające się w sieci. Musimy również zająć się ochroną danych osobowych, która jest uznana na mocy art. II-68 projektu konstytucji.

Dlatego też jestem przekonany, że sprawozdanie pana Lambrinidisa obejmuje te kwestie. Niewątpliwie nie skupia się na szczegółowych warunkach, wymogach, konsekwencjach i sankcjach, wynikających z nadużywania Internetu, ale sądzę, że to byłoby stosowne w dokumencie prawodawczym, a nie tego dotyczy nasza dzisiejsza debata.

 
  
MPphoto
 

  Claire Gibault (ALDE). – (FR) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Jako artystka jestem zasmucona i zszokowana brakiem zainteresowania sektorem kulturalnym w sprawozdaniu pana Lambrinidisa.

Pragnę podkreślić, że powinniśmy zawsze całościowo chronić prawa osób, zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej i powinniśmy gwarantować prawa i wolności wszystkich zainteresowanych stron. Społeczeństwo informacyjne staje się coraz ważniejszym sektorem gospodarczym, ale też głównym źródłem innowacji i kreatywności, które stanowią fundament współczesnej gospodarki.

Oznacza to między innymi, że dostęp do różnorodnej kultury i edukacji dla wszystkich musi być zagwarantowany w kontekście poszanowania prawa wspólnotowego oraz że musimy odpowiednio uznać wartość kreatywnej pracy twórców i wykonawców, łącznie z tymi tworzącymi w gospodarce cyfrowej. Jednak takie uznanie oznacza wynagrodzenie ich za wszystkie sposoby, na jakie wykorzystywany jest ich kreatywny wkład, aby mogli zarabiać na życie dzięki swojej profesji i mogli się jej swobodnie poświęcić.

W tym kontekście prawa do własności intelektualnej nie mogą być postrzegane jako przeszkoda, ale jako czynnik stymulujący działalność artystyczną, szczególnie w kontekście rozwoju nowych usług on-line.

Z drugiej strony uważam, że nawet w Internecie wypowiedzi rasistowskie, przepełnione nienawiścią czy rewizjonistyczne muszą być ścigane sądownie. Z wolności słowa należy korzystać odpowiedzialnie. Niezbędna jest odpowiednia równowaga pomiędzy wolnością dostępu do Internetu, poszanowaniem prywatności i ochroną własności intelektualnej. Dlatego tez wzywam was, panie i panowie, do poparcia moich poprawek od 2 do 6.

 
  
MPphoto
 

  Marie Panayotopoulos-Cassiotou (PPE-DE). – (EL) Panie przewodniczący! Stało się już niemal zwyczajem, że podczas każdej sesji plenarnej badamy sprawozdanie dotyczące Internetu. To dobrze, bo w końcu państwa członkowskie i Unia Europejska mają szansę skutecznego zmierzenia się z tymi ważkimi kwestiami, związanymi z korzystaniem z Internetu. Gratuluję mojemu szanownemu przyjacielowi, panu Lambrinidisowi, gdyż zgodził się na zawarcie poprawek posłów w swoim bardzo obszernym sprawozdaniu, dodając w ten sposób kilka nowych aspektów do omawianej kwestii.

Ostatnio Parlament badał kwestie związane z grami komputerowymi w Internecie i zagrożeniami dla nieletnich oraz unijnym mechanizmem finansowania bezpiecznego Internetu dla nieletnich. Dzisiejsza debata coraz bardziej przekonuje mnie, że w ostatecznym rozrachunku wszystko sprowadza się do kwestii podejścia prawnego.

Dlatego też uważam, że jedyną rzeczą, której powinniśmy żądać, jest badanie z prawnego punktu widzenia wielu problemów, które wynikają z korzystania z Internetu. Sprawozdanie będzie więc użyteczne jako katalog, który powinni dogłębnie przeanalizować eksperci prawni, którzy następnie zrealizują pracę badawczą, która dostarczy różnym zainteresowanym podmiotom, wspomnianym w sprawozdaniu, narzędzi do przygotowania projektu legislacyjnego, który zagwarantuje przestrzeganie zasady rządów prawa w kwestii korzystania z Internetu w sposób demokratyczny. Oczywiście nie możemy mówić o demokracji, gdy nie każdy obywatel, niezależnie od swego statusu finansowego, ma prawo do korzystania z Internetu. Dziś tak jeszcze nie jest, ale mamy nadzieję, ze pewnego dnia tak się stanie.

 
  
MPphoto
 

  Katrin Saks (PSE). – (ET) Panie i panowie! Czy możecie sobie wyobrazić życie bez Internetu? Ja na przykład już nie mogę. Pochodzę z Estonii, która jest światowym liderem w zakresie dostępności Internetu. Prawdopodobnie również dlatego mamy większe doświadczenie związane z zagrożeniami internetowymi, poczynając od ataku cybernetycznego, którego celem dwa lata temu był nasz kraj, aż po fakt, że nasze dzieci, jak pokazują międzynarodowe badania, częściej padały ofiarą cyberprzestępczości niż dzieci w innych krajach.

Poprzez kilka sprawozdań, które Parlament Europejski przyjął w ostatnich latach, PE starał się w gruncie rzeczy znaleźć odpowiedź na pytanie: „Czym jest Internet?”. Istotniejszym pytaniem dziś byłoby, czy świat Internetu jest odrębną przestrzenią, niejako światem wirtualnym, który nie jest częścią świata rzeczywistego, czy też jest częścią sfery publicznej. Omawia to również pan Lambrinidis w swoim sprawozdaniu, w którym stwierdza, że naszym głównym zadaniem jest znalezienie stosownej równowagi pomiędzy prywatnością a bezpieczeństwem.

Kiedy tylko napomyka się o ograniczeniu wolności w Internecie, natychmiast słyszymy o wolności wyrażania opinii – wolność wyrażania opinii to prawo do rozpowszechniania idei, opinii, przekonań i innych informacji, ale łączy się również z odpowiedzialnością. Chciałabym podziękować sprawozdawcy i mam nadzieję, że wszyscy znajdziemy siłę, aby odpowiedzieć na pytanie: czym jest Internet; czy można go regulować, a jeśli tak, to jak należy to zrobić? Jako że Internet jest jednym z najbardziej widocznych znaków globalizacji, nasze podejście do tego zagadnienia również musi być międzynarodowe.

 
  
MPphoto
 

  Filiz Hakaeva Hyusmenova (ALDE). – (BG) Panie i panowie! Treść sprawozdania w pełni odzwierciedla jego tytuł. Sprawozdanie obejmuje prawa, zawarte w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej i Konwencji ONZ o prawach dziecka, i ma na celu ochronę dzieci przed przestępczością. Gratulacje dla sprawozdawcy.

Internet jest światem, w którym pojawiają się fakty, które nie są wyraźnie zdefiniowane jako naruszenie praw lub wolności, czy jako przestępstwa przeciwko nim. Często możliwość wypowiedzenia się, znalezienia informacji czy kontaktów społecznych zamienia się w swoje bezpośrednie przeciwieństwo. Internet tworzy żyzny grunt pod obejście przepisów i brak jakichkolwiek ograniczeń wypowiedzi.

Warunki zapewniające anonimowość i brak kontroli mogą prowadzić do zaniku odpowiedzialności, kiedy trzeba dokonać wyboru i użyć odpowiedniego języka. Język ten jest często przepełniony cynizmem, nawet wulgarnością, pełen określeń slangowych. Na tej bazie powstaje język nieufności i nienawiści, który przedostaje się do codziennego użycia, staje się modelem do naśladowania i kształtuje pewne postawy.

Taki język nie przyczynia się do dobra społecznego, duchowego czy moralnego dziecka i nie prowadzi do kultury i wartości. Dlatego też zwracam uwagę na potrzebę odrębnej analizy języka używanego w Internecie i jego wpływu na osobisty rozwój dziecka.

 
  
MPphoto
 

  Csaba Sógor (PPE-DE). Panie przewodniczący! Jestem jedną z tych osób, które chciałyby zapewnić ciągłość wolności w Internecie. Twórcy Internetu pokładali wielka wiarę w zasadniczą dobroć rodzaju ludzkiego, a ja podzielam tę wiarę. Niestety w przypadku Internetu, tak jak w każdej innej ludzkiej społeczności, często musimy zmierzyć się z faktem, że potrzebne są przepisy zapewniające ochronę również tym, którzy sami nie mogą się ochronić. Bezpieczeństwo jednostki jest prawem podstawowym, w równym stopniu jak prawo do wolności słowa i autoekspresji.

Należy powstrzymać zjawiska tak odrażające, jak pornografia dziecięca i pedofilia, czy też oszustwa internetowe. Nie możemy tolerować drapieżników internetowych żadnego rodzaju, a skoro omawiamy ten temat z dużym zainteresowaniem, chciałbym zwrócić państwa uwagę na znacznie rzadziej omawianą kwestię: Internet jest również pełen stron, które podburzają do nienawiści, przemocy i nietolerancji wobec wszelkiego rodzaju mniejszości, także mniejszości etnicznych. To aspekt Internetu, który wymaga naszej uwagi. Musimy się upewnić, że również mniejszości czują się chronione. To niedopuszczalne, że wiele radykalnych grup wykorzystuje Internet do podżegania do nienawiści i ksenofobii.

 
  
MPphoto
 

  Ewa Tomaszewska (UEN). - Panie Przewodniczący! Pragnę zwrócić uwagę na kilka problemów związanych z Internetem.

Po pierwsze ochrona danych osobowych i ochrona tajności głosowania a głosowanie przez Internet ułatwiające korzystanie osobom niepełnosprawnym z praw obywatelskich. Po drugie ochrona praw autorskich łatwo przekazywalnych przez Internet treści artystycznych. Kolejna sprawa to ochrona dzieci przed treściami dla nich szkodliwymi, np. scenami brutalnymi i pornograficznymi, poprzez odpowiednie filtry i edukację rodziców. Kwestia czwarta to problem zabezpieczenia dzieci przed pedofilami i porywaczami, ale i szansa odnajdywania przestępców dzięki ich śladom w Internecie np. adres pedofila czy ślady z nagrań przestępstw, wykonanych telefonami komórkowymi i umieszczonych w Internecie. Gdyby nie zlekceważono internetowej wypowiedzi młodego człowieka w Niemczech, żyłyby jego ofiary – uczniowie i nauczyciele, których zastrzelił. Kolejna kwestia, właściwie pierwsza, respektowanie wolności słowa i tu prawo powinno być respektowane tak samo, jak w każdej innej dziedzinie. Niektóre z tych problemów wymagają nowych rozwiązań technicznych. Gratuluję sprawozdawcy.

 
  
MPphoto
 

  Ján Figeľ, komisarz. Panie przewodniczący! Chciałbym podziękować wszystkim mówcom za ich interesujące i pełne zaangażowania wystąpienia. Chcę dodać tylko dwie uwagi, dotyczące tego, o czym mówiłem na początku. Podzielamy na przykład troskę, dotyczącą praw własności intelektualnej i wyważonego podejścia, które jest potrzebne w tej kwestii. Jest to ważne z punktu widzenia całościowej ewolucji czy rozwoju społeczeństwa informacyjnego. Egzekwowanie praw do własności intelektualnej musi być w stosownej równowadze względem podstawowych wolności czy praw, które są wymienione w sprawozdaniu, łącznie z prawem do prywatności, ochrony danych osobowych i prawem do uczestnictwa w społeczeństwie informacyjnym.

Wielu z państwa mówiło o dzieciach – niepełnoletnich – o ochronie tych, którzy najczęściej napotykają na tego typu wyzwania, a siedzą przed komputerami każdego dnia. Tutaj nie tylko zalecałbym, ale gorąco nakłaniałbym partnerów, państwa członkowskie i instytucje do współpracy z Program Bezpieczny Internet na lata 2009-2013. Przewidziano dla niego znaczący budżet. Podjęto juz działanie przeciwko niestosownym lub nielegalnym treściom, ale też przeciwko szkodliwemu zachowaniu lub działaniu, takiemu jak nagabywanie czy nękanie, o których tu wspomniano.

Jest wiele kwestii, ale opowiadałbym się za wdrożeniem poważnych polityk dotyczących zobowiązań, czy to krajowych, czy międzynarodowych. Mamy dyrektywę o prywatności i łączności elektronicznej, sporo konkretnych działań lub planów działania, europejski program ochrony infrastruktury krytycznej. Dlatego też powiedziałem, że nie potrzebujemy dalszego prawodawstwa, raczej należytego i stosownego wdrażania, a potem oczywiście dalszej ewolucji i udoskonaleń. Ktoś słusznie nawiązał do pakietu telekomunikacyjnego. Wczorajszy trialog daje nadzieję na porozumienie końcowe.

Na zakończenie chcę powiedzieć, że bieżący rok został ogłoszony Europejskim Rokiem Kreatywności i Innowacji, a jego motto to: wyobraźnia kreatywnośćinnowacje. Być może więc nie możemy sobie wyobrazić świata bez Internetu, ale ważne, abyśmy użyli wyobraźni, kreatywności i innowacji, aby uczynić go bezpieczniejszym i bliższym człowieczeństwu i ludzkiej odpowiedzialności.

 
  
MPphoto
 

  Stavros Lambrinidis, sprawozdawca. Panie przewodniczący! Chciałbym podziękować Komisji. Aby ułatwić życie tłumaczom – ponieważ mówię bez tekstu – będę wyjątkowo mówić po angielsku.

Szanuję wrażliwość tych, którzy troszczą się o ochronę własności intelektualnej. Ale mam wrażenie, że toczą bitwę przeciw niewłaściwemu sprawozdaniu. Moje sprawozdanie nie jest poświęcone jednej kwestii; to sprawozdanie, w którym ogólnie omawia się ochronę praw podstawowych i bezpieczeństwa w Internecie i właśnie dlatego otrzymało jednogłośne poparcie.

Jednak w tym zakresie, w którym odnosi się ono do praw do własności intelektualnej, słuchając niektórych wystąpień można by pomyśleć, że zostały one w nim pominięte. Pozwolicie, że przeczytam, jak bardzo staraliśmy się osiągnąć równowagę w tym sprawozdaniu. W ust. 1lit. k), wzywamy Radę do „przyjęcia dyrektywy w sprawie środków prawa karnego mającej na celu egzekwowanie praw do własności intelektualnej, w oparciu o ocenę zasadności i proporcjonalności dyrektywy w świetle współczesnych badań w zakresie innowacyjności”. To właśnie zapisane zostało w sprawozdaniu.

O poprawkach można powiedzieć wszystko, ale nie to, że są wyważone. Poprawki, za pomocą których likwiduje się to, do czego wzywa się w sprawozdaniu – chodzi o zakaz systematycznego nadzoru wszystkich użytkowników, podejrzanych czy nie, winnych czy niewinnych, aby ochronić prawo do bezpieczeństwa – na pewno nie są wyważone. Wzywa się nas za ich pomocą do całkowitej rezygnacji z praw podstawowych, aby chronić coś innego.

Po drugie, poprawki, za pomocą których likwiduje się lub osłabia się bardzo precyzyjne lub konkretne odniesienie w sprawozdaniu – że kontrowersyjne wypowiedzi polityczne nie powinny być uznane za działanie przestępcze – to poprawki, którym jestem przeciwny i cieszę się słysząc, że wiele osób tutaj myśli podobnie.

Wypowiedź polityczna musi być chroniona, szczególnie gdy jest kontrowersyjna. Gdyby wszyscy w tej sali zgadzali się ze sobą, nie potrzebowalibyśmy prawodawstwa w kwestii wolności słowa. Mamy te prawa właśnie na wypadek sytuacji, gdy się nie zgadzamy – a szczególnie po to, żeby chronić wypowiedzi, które mogą być wyjątkowo irytujące dla ludzi takich, jak ja czy inni. To odniesienie w sprawozdaniu nie nawiązuje do wypowiedzi o charakterze kryminalnym. Dotyczy konkretnie „kontrowersyjnej politycznej” wypowiedzi . Dlatego też wzywam wszystkich do poparcia tego konkretnego ustępu w sprawozdaniu i do poparcia całego sprawozdania.

Jestem głęboko wdzięczny wszystkim – nawet tym, którzy nie zgadzają się ze mną – którzy są tu dziś obecni. Wiem, że to niełatwe. Dziękuję za wasze wsparcie przez wszystkie te miesiące przed powstaniem sprawozdania. Z radością będę w przyszłości pracował z wami nad waszymi sprawozdaniami i okazywał wam podobne zrozumienie i wsparcie.

 
  
MPphoto
 

  Przewodniczący. Dziękuję, koleżanki i koledzy. Dziękuję panu Mavrommatisowi za jego opinię; szczególne podziękowania dla sprawozdawcy, pana Lambrinidisa, za jego sukces oraz ważne i ciekawe sprawozdanie.

Debata została zamknięta.

Głosowanie odbędzie się w czwartek, 26 marca 2009 roku.

Oświadczenia pisemne (art. 142 Regulaminu)

 
  
MPphoto
 
 

  Neena Gill (PSE), na piśmie. – Gratuluję sprawozdawcy. Sądzę, że Internet wzbogacił życie Europejczyków na niezliczone sposoby. Zwiększył naszą możliwość dostępu do wiedzy, pomógł w zrozumieniu świata wokół nas i wzmocnił nasze społeczne więzi z innymi.

Ale wyborcy mówią mi, że również martwią ich zagrożenia związane z Internetem. Mamy niezwykłą technologię na wyciągnięcie ręki, ale ta sama wolność, którą nam daje, pozwoliła przestępcom na nadużywanie tejże technologii. Przedmiotowe sprawozdanie, skupiające się na prawach podstawowych, ma szansę na uczynienie Internetu bezpieczniejszym. Podczas ostatniej sesji częściowej rozmawialiśmy o potrzebie zwalczania pornografii dziecięcej. Poprzez zrównoważenie swobód i bezpieczeństwa, propozycje, których dotyczyło wczorajsze głosowanie, staną się istotnym narzędziem zwalczania tego zagrożenia.

Przedmiotowe sprawozdanie odnosi się również do kwestii analfabetyzmu elektronicznego. Nie możemy wspólnie rozwijać się jako społeczeństwo, jeśli poprzez propagowanie nowych wolności dla niektórych ograniczamy prawa tych, którzy mniej znają się na Internecie. Chętnie przyjęliśmy głębokie zmiany, których dokonał Internet. Żeby można było pójść jeszcze dalej, nasza uwaga powinna przenieść się równie chętnie na radzenie sobie z negatywnymi stronami tej rewolucji.

 
  
MPphoto
 
 

  Daciana Octavia Sârbu (PSE), na piśmie. – (RO) Powszechnie wiadomo, że coraz trudniej jest kontrolować Internet, ale ochrona podstawowych praw do prywatności w Internecie i zapewnianie większego bezpieczeństwa w Internecie musi stać się jednym z priorytetów rządów państw członkowskich.

Korzystanie z Internetu daje niezliczone korzyści, ale nie możemy zapominać o niebezpieczeństwie nadużywania Internetu, na które narażeni są niektórzy jego użytkownicy.

Dlatego też, aby ograniczyć nadużycia, naszym obowiązkiem jest ustanowienie standardów ochrony danych, bezpieczeństwa i wolności słowa zarówno na szczeblu europejskim, jak i państw członkowskich.

Z drugiej strony należy podjąć pilne środki w celu zwalczania cyberprzestępczości; pragnę też podkreślić wagę stworzenia strategii globalnej w tym zakresie.

Podkreślam, że w bitwie przeciwko cyberprzestępczości musi istnieć aktywna współpraca pomiędzy władzami policyjnymi, dostawcami usług internetowych, użytkownikami i innymi zaangażowanymi operatorami.

Na zakończenie pragnę powiedzieć, że należy zagwarantować prawo do edukacji i dostępu do Internetu, jak też bezpieczeństwo i ochronę praw użytkowników usług internetowych.

 
Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności