Volledig verslag van de vergaderingen

Donderdag 26 maart 2009 - Straatsburg

3. Collectieve verhaalmogelijkheden (debat)

  De Voorzitter. – Aan de orde is de verklaring van de Commissie over collectieve verhaalmogelijkheden.

  Meglena Kuneva, lid van de Commissie. − (EN) Mijnheer de Voorzitter, sinds het begin van mijn ambtstermijn heeft verhaal hoog op mijn prioriteitenlijst gestaan. Ik denk dat materiële rechten alleen hun kracht bewijzen als ze worden beschermd door een sterke handhaving en een doeltreffend verhaal voor consumenten. Het komt steeds vaker voor dat een grote groep consumenten verlies lijdt door dezelfde of soortgelijke illegale praktijken van een handelaar en de schade niet kan verhalen.

De Commissie heeft zich gebogen over het probleem waar consumenten mee te maken hebben bij het ontvangen van schadeloosstelling bij massavorderingen. We hebben onderzoeken laten doen, met belanghebbenden om de tafel gezeten, enquêtes en een raadpleging via internet gehouden en onlangs een groenboek gepubliceerd waarop we meer dan 170 reacties hebben ontvangen.

Hoewel de raadpleging officieel op 1 maart 2009 is afgesloten, komen er nog steeds reacties binnen. En ik kan u al vertellen dat hoe meer bewijzen we verzamelen, hoe meer ons vermoeden dat er sprake is van een probleem wordt bevestigd. Daarom moeten we een oplossing vinden die de rechtvaardigheid en een gezonde Europese economie dient.

In het groenboek over collectief verhaal voor consumenten worden verschillende manieren voorgesteld om dit probleem aan te pakken. Een eerste blik op de ontvangen reacties laat zien dat belanghebbenden erkennen dat de huidige situatie omtrent collectief verhaal in de lidstaten onbevredigend is. Er heerst overeenstemming over het feit dat verdere maatregelen noodzakelijk zijn om consumenten in staat te stellen doeltreffend schade te verhalen en zodoende hun vertrouwen in de markt te herstellen.

Consumentenorganisaties geven de voorkeur aan bindende maatregelen voor een gerechtelijke regeling voor collectief verhaal in alle lidstaten in combinatie met andere opties, zoals de uitbreiding van alternatieve-geschillenbeslechtingsmechanismen naar collectieve vorderingen. Bedrijven prefereren daarentegen alternatieve-geschillenbeslechtingsmechanismen.

Over enkele weken, als we alle reacties voldoende hebben bestudeerd, zullen we de reacties publiceren, samen met een overzicht van de opmerkingen die we hebben ontvangen. Voor de zomer zullen we uiteenzetten wat de verschillende manieren zijn waarop het probleem van de massavorderingen kan worden aangepakt. Dit zal niet slechts een herhaling zijn van de vier opties in het groenboek. Onze ideeën gaan in de richting van verdere ontwikkeling in het licht van de reacties op raadpleging van het groenboek. Op basis van de uitslag van alle raadplegingen zal de Commissie nauwkeurig onderzoeken wat de economische en sociale gevolgen voor belanghebbenden zullen zijn, inclusief de kosten en voordelen van de mogelijke opties. 29 mei houden we een hoorzitting om onze voorlopige conclusies met belanghebbenden te bespreken.

Laat ik vooropstellen dat, ongeachte welke route we kiezen, we niet de ervaringen van de VS zullen volgen. We zullen daarentegen de Europese rechtsculturen volgen en rekening houden met de bestaande ervaringen van de lidstaten. Als duidelijk is geworden wat de opties zijn, zullen het Europees Parlement, de lidstaten en belanghebbenden net als ik ervan overtuigd zijn dat er niet alleen sprake is van een probleem, maar dat er ook een doeltreffende oplossing kan worden gevonden op Europees niveau.

Waarom moeten bedrijven met een goede reputatie schade lijden door toedoen van oneerlijke concurrenten die profiteren als consumenten geen vergoeding krijgen? En ik leg de nadruk op ‘vergoeding’. Dat is de essentie van het verhaal waar we naar toe willen. Waarom moeten consumenten hun gewettigde hoop op vergoeding opgeven en waarom moet een maatschappij genoegen nemen met een kloof in de welvaart en in de justitie?

Ik vertrouw erop dat we een oplossing zullen vinden die het juiste evenwicht houdt tussen een verbeterde toegang tot schadeverhaal voor consumenten en het vermijden van ongegronde vorderingen. Doeltreffend verhaal zal het vertrouwen van de consument in de interne markt en in wat Europa voor hen kan doen een sterke impuls geven. Dit is bijzonder belangrijk voor de harde realiteit van de huidige economische en financiële crisis. Zoals u weet staan de komende maanden in het teken van veel institutionele veranderingen en dat kan gevolgen hebben voor het tijdschema en de voltooiing van ons werk voor collectief verhaal.

Wat betreft het initiatief van de Commissie over schadevergoedingsacties wegens schending van de communautaire mededingingsregels, kan ik u verzekeren dat de Commissie het met het Parlement eens is dat deze twee initiatieven met betrekking tot collectief verhaal op elkaar afgestemd moeten worden. Op elkaar afstemmen betekent echter nog niet dat voor verschillende beleidsinitiatieven dezelfde instrumenten moeten worden gebruikt om dezelfde doelen te bereiken. Ik kan u evenzo verzekeren dat ik mij persoonlijk zal blijven inzetten voor dit thema en er tot het einde van mijn ambtstermijn aan zal werken met evenveel energie en ijver als tot dusver en natuurlijk met de vriendelijke hulp en steun van het Parlement.

  Malcolm Harbour, namens de PPE-DE-Fractie. – (EN) Mijnheer de Voorzitter, het is een genoegen commissaris Kuneva weer in het Parlement te mogen verwelkomen. Commissaris, ik hoef slechts uw eigen woorden te gebruiken over uw energie en ijver bij het beschermen van consumentenbelangen, die wij van onze kant van het Parlement en ook van alle leden van onze commissie hebben bewonderd. Wij moedigen u dan ook van harte aan dat werk voort te zetten.

Wat betreft het voorstel voor collectief verhaal, denk ik dat u het probleem op precies de juiste manier benadert. We hebben continu gezegd dat dit een uiterst ingewikkeld probleem is. Het gaat hierbij niet alleen om maatregelen op Europees niveau, maar ook om zeer moeilijke problemen omtrent de verhouding tot nationale en regionale wetgeving, en bovenal, zoals u hebt aangegeven, moet de consument hierin centraal staan.

U hebt heel consequent duidelijk gemaakt dat vertrouwen van de consument in de interne markt en grensoverschrijdende handel een van de fundamentele problemen is die we aan de orde moeten stellen, omdat de consumenten anders hun toegangsrechten niet krijgen en geen keuze hebben buiten de grens. Dat staat naar mijn mening centraal in hetgeen u vandaag bespreekt.

Ik denk dat bovenal de tijdsplanning en de complexiteit van de oplossingen belangrijk is, want u hebt hier een breed scala aan oplossingen genoemd, maar het is duidelijk dat oplossingen waar nieuwe gerechtelijke mechanismen op Europees niveau mee gemoeid zijn, veel meer tijd kosten en waarschijnlijk veel meer omstreden zullen zijn dan het terugvallen op enkele van de alternatieve-geschillenbeslechtingsmaatregelen of ook het gebruiken van de bestaande en reeds uitgevoerde maatregelen voor deelneming van consumenten. Ik denk dat wij van deze commissie ons allemaal herinneren dat de sterkere deelneming van consumenten een aspect was dat via onze commissie tot stand was gekomen in het vorige Parlement, en nu willen we dit graag doeltreffender zien worden. Ik denk dat dit een middel is dat kan worden gebruikt om consumenten de verhaalmogelijkheden te bieden waar we naar op zoek zijn, niet alleen voor collectieve vorderingen, maar ook voor een veel doeltreffendere behandeling van grensoverschrijdende vorderingen zelf. Als we op die manier de prioriteiten weten te stellen en het juiste tijdschema en werktempo om snel met de beste oplossingen te komen, zou ik u aanraden in die geest verdere stappen te zetten.

  Evelyne Gebhardt, namens de PSE-Fractie. – (DE) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, hartelijk dank dat u op het initiatief van de Sociaal-democratische Fractie bent ingegaan en dit onderwerp hebt aangepakt, want het is een belangrijke kwestie voor de burgers.

Ik heb hier mijn mobiele telefoon liggen. Van vele jonge mensen heb ik gehoord dat ze grote problemen hebben, omdat voor bepaalde overeenkomsten die ze niet bewust zijn aangegaan, bijvoorbeeld voor beltonen, vijf, zes, zeven, acht maanden lang iedere maand een bedrag van hun rekening wordt afgeboekt. Niemand begint een rechtszaak om vijf euro, maar als een miljoen burgers hetzelfde meemaken en een bedrijf ten onrechte vijf miljoen euro incasseert, gaat het toch zeker om een geval van oneerlijke concurrentie tegenover concurrenten in de Europese Unie die zich correct gedragen. Om deze reden is het van zeer groot belang dat dit onderwerp behandeld wordt.

Echter, ook voor de mensen die ermee zijn geconfronteerd, deze jonge mensen en hun ouders, is het belangrijk dat ze de beschikking krijgen over rechtsinstrumenten, zodat ze hun rechten ook daadwerkelijk kunnen doen gelden. In deze tijden, waarin Europese landen naar elkaar toe groeien en waarin men aankopen doet op het internet, is het belangrijk dat we ervoor zorgen dat deze instrumenten ook een grensoverschrijdende werking hebben, zodat ze ook daadwerkelijk grensoverschrijdend kunnen worden ingezet. Om deze reden is juist de mogelijkheid om collectief verhaal te halen een van die instrumenten waarvan moet worden onderzocht of ze in de Europese Unie kunnen worden ingezet. Echter, we moeten deze instrumenten zo vormgeven, zoals u, mevrouw de commissaris, ook hebt gezegd, dat de extremen zoals die bijvoorbeeld in de Verenigde Staten bestaan, hier niet kunnen ontstaan, maar dat ze daarentegen overeenkomen met onze eigen rechtssysteem. Daar moeten we aan werken en daar willen we in de komende maanden ook mee verdergaan.

Mevrouw de commissaris, u hebt ons aan uw zijde wat deze onderwerpen betreft. Als het erom gaat de rechten van de burgers te doen gelden, doen wij, sociaal-democraten, altijd mee.

  Andreas Schwab (PPE-DE). - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, ik dank u voor de kans om in dit debat het woord te voeren. Het verheugt mij, mevrouw Kuneva, dat u zich op verzoek van de PPE-DE-Fractie ervoor hebt ingespannen om het voorstel van het directoraat-generaal Concurrentie aangaande collectieve verhaalmogelijkheden, dat in eerste instantie voorzag in een regeling die vergelijkbaar is met hoe dit in de Verenigde Staten is georganiseerd, verder te ontwikkelen tot een horizontale aanpak en om iedereen binnen de Europese Unie daadwerkelijk gelijk te behandelen – kleine en middelgrote ondernemingen, consumenten, werknemers en ondernemers. Dit is een belangrijke stap voorwaarts, die we op constructieve en positieve wijze verder willen ondersteunen.

We zijn ons ervan bewust dat een gemeenschappelijke vordering om collectieve rechten te doen gelden in sommige individuele gevallen natuurlijk meer kans op succes lijkt te hebben dan een individuele vordering. Echter, wij blijven ervan overtuigd dat de consument het beste wordt beschermd, als bij vorderingen met een geringe waarde winst niet wordt afgeroomd door middel van collectief verhaal, maar door middel van een publiekrechtelijke verhaalprocedure, bijvoorbeeld via een afromingsvordering, zoals in de Duitse wet tegen oneerlijke concurrentie is bepaald. Individuele consumenten zullen zich immers afvragen of zij wegens 4,99 euro daadwerkelijk een advocaat moeten inschakelen om een collectieve vordering in te dienen, of dat zij eerder geholpen zouden zijn als de overheid hun vorderingen bijvoorbeeld via een ombudsman onder voortdurend toezicht stelt en via passende verhaalmogelijkheden hun rechten doet gelden. Om deze reden ben ik van oordeel dat we zeer nauwkeurig moeten overwegen op welke manier we de consumenten het meest doeltreffend helpen bij de vraag hoe we deze twee elementen met elkaar verbinden, aangezien consumenten vaak niet de tijd hebben om naar een advocaat te gaan en eerder behoefte hebben aan snelle en eenvoudige hulp.

Een tweede belangrijk punt – en ook op dit punt heeft uw directoraat-generaal uitstekend werk verricht – is dat het meest interessante element bestond uit een discussie binnen de vertegenwoordiging van de deelstaat Beieren in Brussel, waarin een vertegenwoordiger van uw directoraat-generaal op de vraag of we collectieve verhaalmogelijkheden naar Amerikaans model werkelijk van de Europese rechtsmogelijkheden kunnen uitsluiten, duidelijk zei: "Nee, dat kunnen we niet." Dit betekent vanuit ons standpunt dat we dit model niet totaal uit het oog mogen verliezen. We moeten er verder over discussiëren, maar daarbij moeten we grote zorgvuldigheid betrachten en we moeten de lidstaten en hun rechtsmogelijkheden bij de discussie betrekken, zodat we uiteindelijk bereiken wat we allemaal willen, namelijk een werkelijk Europees model, dat met name voor de consumenten aantrekkelijk is en tevens kleine en middelgrote ondernemingen beschermt.

  Arlene McCarthy (PSE). − (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik weet dat de commissaris ervan op de hoogte is dat morgen 4 000 consumenten naar het Hof van Justitie in het VK gaan om schadevergoeding te eisen voor ernstige allergische reacties, ziekenhuisopnames en overlijdensgevallen als gevolg van het gebruik van een chemische stof in zitbanken en huishoudelijke producten, die nu in de EU is verboden. Frankrijk, Zweden en Polen hebben melding gemaakt van soortgelijke gevallen en verwondingen. In heel Europa zijn er naar schatting vele duizenden consumenten die ernstig letsel hebben opgelopen door deze giftige stof.

Ik denk dat de burgers voorstander zijn van Europees ingrijpen wanneer het de consumenten echt helpt echte problemen op te lossen. Echte hulp betekent in dergelijke gevallen dat ze het recht moeten krijgen collectief actie te ondernemen, ongeacht waar ze producten en diensten afnemen. Onze commissie heeft dus een online raadpleging gehouden over het voorstel van de Europese Commissie over consumentenrechten. We hebben veel reacties ontvangen, waarvan velen – van bedrijven en consumenten – wezen op de noodzaak van doeltreffende toegang tot grensoverschrijdende oplossingen en verhaalmogelijkheden.

Er zijn naar mijn mening genoeg gevallen als de giftige zitbank met genoeg overtuigende bewijzen dat een reeks opties voor collectief verhaal nodig is, niet alleen om de toegang tot justitie te verbeteren, maar ook om illegale of oneerlijke handelspraktijken tegen te gaan. In onze commissie willen we natuurlijk dat consumenten toegang hebben tot goedkope, betaalbare middelen, zoals alternatieve-geschillenbeslechtingsmechanismen, maar het debat van vandaag gaat volgens mij in de eerste plaats over het vaststellen van praktische manieren om onze consumenten en burgers reële hulp te bieden om hun eerlijke handel, reëel schadeverhaal en echte oplossingen te garanderen.

  Klaus-Heiner Lehne (PPE-DE). - (DE) Mijnheer de Voorzitter, geachte dames en heren, ten eerste verwelkomen wij in principe ook het voorstel van de Europese Commissie en dit groenboek.

Het valt niet te betwijfelen dat we met een massaal fenomeen te maken hebben waarbij een relatief geringe schade een groot aantal mensen treft, zoals meerdere sprekers hebben beschreven. De schade is voor elk van de getroffen personen gering, maar in totaal gaat het om een aanzienlijk bedrag. Er is behoefte aan een instrument om dit probleem op te lossen en naar mijn mening is het terecht dat over zoiets wordt nagedacht.

Het verheugt mij ook ten zeerste – om bij de positieve punten te blijven – dat het directoraat-generaal Consumentenbescherming in zijn groenboek ook de kwestie van alternatieve conflictoplossingsmechanismen van doorslaggevend belang acht. Dit is een groot verschil met het witboek van het directoraat-generaal Concurrentie, waar we gisteren in het Parlement eveneens over hebben gedebatteerd en dat deze mogelijkheid van conflictoplossingsmechanismen buiten de rechtszaal om tot nu toe totaal heeft genegeerd. Wat dat betreft is het directoraat-generaal Consumentenbescherming mijns inziens verder dan de collega's van het directoraat-generaal Concurrentie.

Echter, ik wil nog twee dingen heel duidelijk stellen, die naar mijn mening zeker als kritische opmerkingen moeten worden beschouwd. Het Parlement zal over enige minuten, om 12.00 uur, mijn verslag over het witboek van het directoraat-generaal Concurrentie aannemen, waarbij we met een overgrote meerderheid in het Parlement de Europese Commissie zullen verzoeken bij de behandeling van deze kwestie een horizontale aanpak te kiezen.

Het uiteindelijke resultaat mag niet zijn dat we sectorale instrumenten krijgen, een voor consumentenbescherming, een voor antitrustwetgeving, een voor de kapitaalmarkt, misschien nog een voor het milieu en een ander voor sociale zaken, waarbij alle instrumenten met elkaar in strijd zijn, ingrijpen in de rechtsorde van de lidstaten en uiteindelijk tot een gerechtelijke warboel leiden die in de praktijk niet meer te handhaven is. Dergelijke voorbeelden hebben we in het verleden vaak gezien. Ik denk alleen al aan de debatten over de richtlijn aangaande beroepskwalificaties, die we achteraf ook in één instrument hebben samengevat, omdat opsplitsing niet meer werkte. De Commissie moet nu niet dezelfde fout maken, maar van begin af aan de horizontale aanpak steunen. Dit is het niet mis te verstane standpunt van het Parlement, wat over een paar minuten duidelijk zal worden.

Als laatste punt wil ik nog opmerken dat het ons ook zeer verheugt dat we consensus hebben bereikt over het feit dat we geen vorderingenindustrie naar Amerikaans model met een jaarlijkse omzet van 240 miljard dollar willen, aangezien uiteindelijk alleen advocaten van een dergelijk model profiteren en consumenten er niets aan hebben. Wij willen in Europa een echte rechtsstaat en wij willen vasthouden aan ons traditionele systeem, aan onze interpretatie van de wet.

  Martí Grau i Segú (PSE). – (ES) Mijnheer de Voorzitter, in een markt zonder grenzen zoals de Europese markt moeten we er steeds op te letten dat de mededinging goed functioneert. Maar dat niet alleen: we moeten ons ook inzetten om de consumenten te beschermen.

De afgelopen halve eeuw zijn de handelsbarrières gaandeweg verdwenen; de barrières voor de consumenten zijn echter blijven bestaan.

Oneerlijke handelspraktijken worden door consumenten vaak niet aangegeven en door consumentenorganisaties dikwijls niet vervolgd, omdat men weet hoe moeilijk het is schadeloosstelling te verkrijgen.

Als er veel mensen gedupeerd zijn, kun je door collectieve actie in te stellen krachten verenigen, wat de kansen op het verkrijgen van schadevergoeding aanzienlijk verhoogt. Veel economische transacties in de Europese Unie zijn grensoverschrijdend, en het recht om gezamenlijk een actie in te stellen mag dan ook niet beperkt blijven tot de nationale rechtssferen.

We hebben daarom behoefte aan een initiatief op Europees niveau, en dat zal, om doeltreffend te zijn, een zekere mate van harmonisatie en toenadering tussen de nationale rechtssystemen vereisen. Het model dat we kiezen moet erop gericht zijn de toegang van de burgers tot het systeem te vergemakkelijken, zonder overdreven hoge kosten of bureaucratie.

Ik geloof intussen wel dat we mensen ook moeten aanmoedigen gebruik te maken van alternatieve mechanismen voor geschiloplossing – die zijn immers flexibeler – of vereenvoudigde gerechtelijke procedures met lagere kosten.

  Reinhard Rack (PPE-DE). - (DE) Mijnheer de Voorzitter, het Parlement is vrij eensgezind van mening dat we de consumenten eerst en vooral beter moeten beschermen, als bij kleine schadebedragen voor de individuele consument een groot aantal schadegevallen voor een probleem zorgt, omdat de consumenten het nut niet inzien van een individuele vordering. De vraag is nu hoe de consumentenbescherming en de verbetering daarvan georganiseerd moeten worden. Wat dit betreft vind ik het uitermate belangrijk – en ik wil de commissaris hiervoor uitdrukkelijk danken – dat heel bewust wordt gezegd dat we, indien mogelijk, alle alternatieven en gezichtspunten in aanmerking willen nemen en pas na ampele overweging tot oplossingen komen.

Ik wil nog een opmerking maken over een aspect dat tot nu toe nog niet is genoemd. We hebben reeds de ervaring gehad – en in de toekomst zal dit mogelijk nog in sterkere mate voorkomen – dat voor sommige niet-gouvernementele organisaties, voor sommige consumentenbeschermingsorganisaties, de mogelijkheid om collectief verhaal te halen een reclamemiddel zal worden. Met dit risico moeten we zeker bewust rekening houden in onze overwegingen, opdat we uiteindelijk niet diegenen helpen die geen hulp nodig hebben en diegenen die wel hulp nodig hebben in de kou laten staan.

  Meglena Kuneva, lid van Commissie. − (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil u graag bedanken voor al uw waardevolle meningen. Op een zekere manier komen de meeste mij bekend voor, omdat we de hoofdpunten van uw bezorgdheid en verwachtingen van het collectief verhaal in Europa puntsgewijs hebben doorgesproken.

Ik wil nogmaals herhalen dat ik het volkomen met u eens ben en dat we collectieve procedures zoals bekend uit de VS in de Europese cultuur willen mijden. Ik weet dat dat een van uw belangrijkste zorgen is. Zoals mevrouw McCarthy ook zei, gaat het hierbij om schade. In het VK gebeurt dit al, maar dit heeft niets te maken met wat we hier bespreken en met mijn voorstel voor de toekomstige stappen in deze richting.

In dit opzicht wil ik graag wijzen op het volgende. Gaan we bekijken of er echt behoefte is aan collectief verhaal? Ja, dat doen we en dat blijven we ook na het groenboek nog doen. Respecteren we de grondwettelijke beperkingen? Ja. Vermijden we collectieve procedures zoals in de VS? Ja. Gaan we ervoor zorgen dat schade wordt vergoed, inclusief alle kosten voor de consument, en tegelijkertijd exclusief elementen van punitieve schade? Ja, dat is waar we naar toe willen. Gaan we onwaardige vorderingen, zoals de heer Rack bedoelde, ontmoedigen? Ja. Gaan we alternatieve-geschillenbeslechtingsregelingen bevorderen? Natuurlijk, omdat die sneller, goedkoper en gemakkelijker zijn voor zowel consumenten en bedrijven, En we moeten ook rekening houden met subsidiariteit.

Met deze paar woorden wil ik zeggen dat wij ons volledig bewust zijn van de uitdagingen en dat we klaar zijn om deze uitdagingen tegemoet te treden en stap voor stap een goed voorstel te ontwerpen door met u overeenstemming en onderling begrip te vinden.

Wat ik vandaag echt waardeer is dat wij allemaal erkennen dat er sprake is van een probleem en dat we klaar staan om dit probleem aan te pakken. Dus dit is echt een uitstekend uitgangspunt voor de volgende fase in de debatten. Met het oog op deze uitdaging wil ik met name hetgeen benadrukken waar de heer Lehne op wees: de gemeenschappelijke benadering, de horizontale benadering met commissaris Kroes. Ik en commissaris Kroes, alsook onze diensten, werken zeer nauw samen om ervoor te zorgen dat onze initiatieven op elkaar worden afgestemd en synergieën creëren.

Het beginsel consistentie sluit niet uit dat specifieke situaties om specifieke oplossingen vragen. Elk van de twee initiatieven heeft een duidelijk richtpunt. Terwijl het groenboek over consumentenbescherming gericht is op verhaal voor schendingen van consumentenbeschermingswetgeving, is het witboek over mededinging uitsluitend gericht op overtredingen van de mededingingswetgeving. Een ander groot verschil tussen de twee initiatieven is dat het groenboek over consumentenbescherming alleen gericht is op verhaal voor consumenten en het verhaalmechanisme van het witboek over mededinging zowel consumenten als bedrijven ten goede moet komen.

Mijn streven is dus om doeltreffend schadeverhaal voor onze consumenten te bewerkstelligen en tegelijkertijd hun vertrouwen in de markt te herstellen. Van eerdere debatten weet ik dat het Europees Parlement ons steunt in ons streven naar dit doel. Graag wil ik nogmaals benadrukken dat het Europees Parlement samen met de lidstaten en belanghebbenden ervan overtuigd zal zijn dat er niet alleen sprake is van een probleem, maar dat er ook een doeltreffende en evenwichtige oplossing moet en kan worden gevonden op Europees niveau.

Ik wil u graag bedanken voor dit vruchtbare debat en uw waardevolle meningen, en ik zie ernaar uit de komende maanden op dit dossier met u samen te werken.

  De Voorzitter. – Het debat is gesloten.

Schriftelijke verklaringen (artikel 142)

  Ioan Lucian Hămbăşan (PPE-DE), schriftelijk. – (RO) Ik verwelkom de inspanningen van de Europese Commissie ter verbetering van de methodes waardoor consumenten binnen heel Europa hun rechten kunnen laten gelden. De in het Groenboek gepresenteerde opties dienen in detail te worden besproken. Echter, één ding dat reeds vaststaat, is dat optie nr. 4, die een klasse van "opt-out"-handelingen zou introduceren en de consumentenorganisaties een deel van de vergoedingen zou geven, niet verdedigbaar (haalbaar) is.

Indien wij het vertrouwen van de consument in de interne markt willen vergroten, dienen wij een combinatie van de opties 2 en 3 in overweging te nemen. Met andere woorden: we moeten een Europees netwerk creëren van nationale uitvoerende openbare autoriteiten, die meer bevoegdheden moeten krijgen om efficiënt in te grijpen in geval van internationale (grensoverschrijdende) claims. Voorts dienen we de alternatieve mechanismen voor de beslechting van bestaande geschillen te herzien en, eventueel, een nieuw mechanisme in het leven te roepen dat ook buiten de gerechten om een efficiëntere toepassing (uitvoering) van de consumentenrechten mogelijk maakt.

Ten slotte wil ik onderstrepen dat we ons ervan dienen te verzekeren dat we een horizontale benadering kiezen met betrekking tot het mechanisme voor collectief verhaal, waarbij we de fragmentatie van de nationale wetgeving voorkomen en we één enkel gemeenschappelijk instrument voor alle lidstaten krijgen.

(De vergadering wordt om 11.35 uur onderbroken en om 12.05 uur hervat)

VOORZITTER: GÉRARD ONESTA
Ondervoorzitter