Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2008/2217(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A6-0199/2009

Teksty złożone :

A6-0199/2009

Debaty :

PV 22/04/2009 - 18
CRE 22/04/2009 - 18

Głosowanie :

PV 23/04/2009 - 8.33
Wyjaśnienia do głosowania
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P6_TA(2009)0307

Debaty
Środa, 22 kwietnia 2009 r. - Strasburg Wydanie Dz.U.

18. Plan działania na rzecz mobilności w mieście (debata)
zapis wideo wystąpień
PV
MPphoto
 
 

  Przewodniczący. − Następnym punktem posiedzenia jest sprawozdanie (A6-0199/2009) sporządzone przez pana posła Savary w imieniu Komisji Transportu i Turystyki w sprawie planu działania na rzecz mobilności w mieście (2008/2217(INI)).

 
  
MPphoto
 

  Gilles Savary, sprawozdawca. (FR) Panie przewodniczący, panie komisarzu! Bardzo dziękuję. Parlament Europejski oddaje się dość bezprecedensowym ćwiczeniom stylistycznym w związku z przedmiotowym sprawozdaniem, chciałbym bowiem przypomnieć, że kwestia mobilności w mieście została po raz pierwszy poruszona przez komisarza ds. transportu, pana Jacquesa Barrota, ponad dwa lata temu, i zaowocowała opracowaniem przez Komisję Europejską zielonej księgi, a Komisja przedstawiła nam swoje konkluzje wiosną 2007 roku. Zostały one zawarte w parlamentarnym sprawozdaniu z własnej inicjatywy sporządzonym przez mojego kolegę, pana posła Racka, który jest dziś obecny w tej Izbie.

Zgodnie z europejskim systemem instytucjonalnym, następstwem zielonej księgi powinna być biała księga. W omawianym przypadku rozważane były wnioski Komisji Europejskiej w sprawie mobilności w mieście.

Dziękuję obecnemu tu panu komisarzowi Tajani za poinformowanie mnie w grudniu, że przedstawienie przez Komisję Europejską wniosku było wówczas niemożliwie z powodów politycznych. To zrozumiałe: z różnych względów niektóre państwa członkowskie mają w obliczu zbliżających się wyborów zastrzeżenia w tej kwestii, ale Parlament zdecydował się jednak podjąć wyzwanie.

Chciałbym także wyrazić uznanie dla obecnych tu dziś kolegów posłów ze wszystkich ugrupowań politycznych – zwłaszcza koordynatorów – i dla Komitetu Rozwoju Regionalnego, i podziękować im za poparcie mojego wniosku, zgodnie z którym należało wykorzystać naszą przewagę i powiedzieć, że skoro Komisja nie mogła dotąd podjąć inicjatywy, my powinniśmy to uczynić.

Nasz wniosek będzie raczej bezprecedensowy. Nie wiem, czy w tej Izbie ustanowiono już w tej kwestii precedens. Mamy zamiar przedstawić Komisji plan działania, który Komisja powinna była przedstawić nam.

Oczywiście od takiego sprawozdania z własnej inicjatyw nie należy oczekiwać jakichkolwiek wstępów natury prawnej. Przedstawiając bardzo praktyczny plan działania, z niezwykle precyzyjnymi wnioskami, Parlament, który nie jest władzą wykonawczą i nie jest rządem Unii Europejskiej – jest to rola Komisji – może liczyć jedynie na to, że zostanie wysłuchany.

Muszę mimochodem wspomnieć, że w ciągu kilku ostatnich miesięcy uzyskaliśmy przeważające poparcie wszystkich zainteresowanych przedmiotową kwestią organizacji. Obejmuje to szczególnie – zwracam się do tych kilku posłów, którzy mają w tej kwestii jeszcze pewne zastrzeżenia – władze lokalne i wszystkie organizacje reprezentujące władze lokalne, również w krajach, w których dziś pomocniczość jest wykorzystywana jako argument wyjaśniający, dlaczego ten plan nie wchodzi w grę.

Uważam więc, że władze lokalne uznały mobilność w mieście za jedno z najważniejszych wyzwań XXI wieku. Dlaczego? Ponieważ obecnie 60% Europejczyków żyje w społecznościach miejskich. W 2020 roku odsetek ten wzrośnie do 80%, a my. jako Unia Europejska, mamy podstawy prawne, aby wspólnie z państwami członkowskimi i władzami lokalnymi podjąć odpowiedzialność za politykę transportową.

Czy jako Europejczycy, zrezygnujemy z jakichkolwiek pomysłów lub inicjatyw w najbardziej skomplikowanych obszarach transportu, w których bez wątpienia pojawi się w nadchodzących latach najwięcej problemów? Uważamy, że nie, i dlatego właśnie Parlament Europejski nie chciał, żebyśmy milczeli byśmy milczeli w kwestii mobilności w mieście. Wolał raczej, żebyśmy wykorzystali tę inicjatywę jako wezwanie do Komisji, aby w następnej kadencji potraktowała priorytetowo kwestię mobilności.

Chciałbym podziękować wszystkim koordynatorom, ponieważ pracowaliśmy w sposób bezprecedensowy. Była ta praca w dużej mierze „pod prąd”, a złożone sprawozdanie uzyskało szerokie poparcie w Komisji Transportu i Turystyki.

Chciałbym także powiedzieć, że przedmiotowe sprawozdanie jest oparte na zasadzie pomocniczości. Jest wykluczone – tak, przemawiam już zbyt długo, ale z pewnością wybaczy pan sprawozdawcy, panie przewodniczący – aby Europa rozważała podejmowanie jakichkolwiek decyzji związanych z transportem miejskim w imieniu władz lokalnych.

Sam jestem przedstawicielem wybieranym na szczeblu lokalnym i jestem osobiście zaangażowany w sprawę wolności administracji władz lokalnych, co wykazały kampanie prowadzone przeze mnie w tej Izbie, szczególnie z panem posłem Piecykiem, moim kolegą z Komisji Transportu i Turystyki. Wierzę jednak, że Europa może wspierać i poprawić jakość wymiany informacji i najlepszych praktyk. Oto kwintesencja naszych wniosków, które zostaną wkrótce przedstawione.

 
  
MPphoto
 

  Antonio Tajani, wiceprzewodniczący Komisji (FR) Panie przewodniczący! Po pierwsze chciałbym podziękować panu posłowi Savary’emu za jego pracę. Dziękuję mu za wykazane zaangażowania w sprawę promowania europejskiej polityki transportowej w dużych miastach. Nie jest to kwestia drugorzędna: jeśli naprawdę chcemy sprostać wyzwaniu, jakim jest transport w Europie, musimy działać w obszarze transportu miejskiego.

Dlatego też najpierw chciałbym podziękować panu posłowi Savary’emu. Powtarzam: to dzięki niemu osiągnęliśmy postęp w dziedzinie transportu miejskiego. Dzisiejsze sprawozdanie, nad którym jutro odbędzie się głosowanie, stanowi bardzo ważny komunikat; jest to komunikat, którego muszę wysłuchać i mam nadzieję, że w następnej kadencji będę miał okazję udzielić panu posłowi Savary‘emu pozytywnej odpowiedzi dotyczącej jego zaangażowania. Jestem mu wdzięczny za pracę wykonaną przez niego w obszarze transportu miejskiego.

Będę teraz kontynuował w języku ojczystym.

(IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Transport miejski wyraźnie stanowi integralną część systemu transportowego Unii Europejskiej, ponieważ cały system często zaczyna się i kończy na dużych obszarach miejskich, przecinając po drodze wiele z nich. Z tego powodu ważne jest, abyśmy nie tylko postrzegali mobilność w mieście z perspektywy życia w mieście, ale także z perspektywy różnego rodzaju transportu, również transportu na duże odległości.

Zwalczanie zmian klimatycznych, ułatwianie handlu, zabezpieczanie zasobów energetycznych, reagowanie na potrzeby obywateli w obszarze mobilności, zmniejszanie problemów związanych z zatorami komunikacyjnymi i działania związane ze zmianami demograficznymi to kwestie o ogromnym znaczeniu dla polityki europejskiej, a mobilność na obszarach miejskich jest nierozerwalnie związana z powyższymi wyzwaniami.

Właśnie z tego powodu Komisja przedstawiła we wrześniu 2007 roku zieloną księgę w sprawie mobilności w mieście. Konsultacje, które nastąpiły po przyjęciu zielonej księgi wykazały, że wszyscy zgadzają się co do tego, że Unia Europejska powinna w tym obszarze odegrać istotną rolę. Kolejnym dowodem jest rezolucja dotycząca zielonej księgi w sprawie mobilności, której projekt został przygotowany pod kierownictwem pana posła Racka, a która została przyjęta w dniu 9 lipca 2008 roku.

Księga miała na celu utorowanie drogi dla planu działania na rzecz mobilności w mieście. Decyzja Parlamentu, żeby kontynuować swój własny plan działania zanim jeszcze Komisja wystąpiła ze swoimi wnioskami, jest ważnym politycznym sygnałem. Dlatego też podkreślam znaczenie pracy pana posła Savary’ego jako sprawozdawcy, ponieważ jest ona dowodem, jak duże znaczenie przywiązuje Parlament do tej sprawy, której w żadnym wypadku nie wolno nam zaniedbać.

Jak zapewne państwu wiadomo, jestem zaangażowany w sprawę mobilności w mieście i niezwłocznego przyjęcia dobrze przygotowanego planu działania. Chciałbym powtórzyć, że jest to przewidziane w planach Komisji na 2009 rok, i mam nadzieję, że plan taki zostanie jak najszybciej przyjęty. Pan poseł Savary znakomicie ujął sprawę w swoim wystąpieniu: instytucje europejskie stawiają pewien opór, ponieważ niektórzy sądzą, że taki plan działania złamałby zasadę pomocniczości. Nie sądzę, aby stanowiło to problem, zwłaszcza jeśli zauważymy łaciński źródłosłów słowa pomocniczość (subsydiarność) – subsidium, co oznacza „pomoc”: naszym zadaniem jako instytucji europejskich jest pomoc lokalnym instytucjom w bardziej efektywnym działaniu. Pomoc nie oznacza zajmowania czyjegoś miejsca, oznacza przyczynianie się do znalezienia lepszego rozwiązania problemów!

Bez wdawania się w szczegóły wniosku mogę potwierdzić, że nasz plan działania będzie się opierał na działaniach, które prowadziliśmy już od pewnego czasu, i włączy je w spójny kontekst w poszukiwaniu wizji politycznej, której nadal brakuje w europejskich działaniach na rzecz mobilności w mieście. W ten sposób wyznaczone zostaną ramy polityczne dla przyszłych interwencji w obszarach, w których działania na szczeblu Wspólnoty są uważane za użyteczne lub rzeczywiście konieczne.

Pańskie sprawozdanie z pewnością wniesie znaczny wkład w naszą wewnętrzną dyskusję, i mogę pana zapewnić, że będziemy mogli uwzględnić wiele zawartych w nim propozycji. Oczywiście istnieją aspekty i szczegóły, które wymagają dalszych wyjaśnień lub debaty. Mogę pana zapewnić, że przeanalizujemy dokładnie pańskie sugestie, wraz z zaleceniami Komitetu Regionów, z którym się pan konsultował.

Dzisiejsze głosowanie nie będzie końcem dialogu na ten temat. W miarę postępu prac Komisji będę się kontaktował z panem posłem Savary i innymi posłami przyglądającymi się uważnie sektorowi transportu, aby ten plan przyjęty przez Komisję był dokumentem wysokiej jakości i był spójny z dokumentami zatwierdzonymi przez Parlament. Na koniec pragnę powtórzyć, że nasz plan wykaże, że Komisja nie zajmuje miejsca lokalnych organów, ale chce jedynie poprawić ich pracę poprzez dzielenie się informacjami i najlepszymi praktykami, które umożliwią obywatelom lepsze życie i sprawniejsze poruszanie się w obrębie miast, poza obrębem miast i podczas przejazdu przez nie. Dlatego też dziękuję Parlamentowi za wykonaną pracę i za głosowanie nad tym planem.

 
  
MPphoto
 

  Jean Marie Beaupuy, sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Rozwoju Regionalnego.(FR) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie pośle Savary, panie i panowie! Znajdujemy się w zgromadzeniu parlamentarnym, którego celem jest głosowanie nad tekstami, jednak przede wszystkim, panie komisarzu, celem tego zgromadzenia parlamentarnego jest, by dokumenty były wdrażane.

Dziś zauważamy, że po tym, jak pana poprzednik doskonale wykonał swoje zadanie podczas przygotowywania zielonej księgi i po tym, jak następnie zgłoszono około 400 uwag, prace niewiele posunęły się naprzód, do tego stopnia, iż jak już pan powiedział, dziwne, że w zaistniałej sytuacji Parlament Europejski zdecydował się wyrazić swoją opinię.

W istocie, natura nie znosi próżni, więc kiedy Komisja Europejska nie wykonuje swojej pracy, musi ją wykonać Parlament. Chciałbym powiedzieć, podobnie jak pan, panie komisarzu, że praca wykonana przez pana Savary’ego jest niezwykle interesująca, ponieważ w istocie dostarczył panu wszelkie materiały potrzebne do opracowania planu działania.

Nie oznacza to wcale, że Komisja i Parlament zamieniają się miejscami. Należy jednak zauważyć, że chociaż traktat lizboński ma dopiero zostać przyjęty, Parlament zdobywa już nieco większy zakres władzy.

Praca wykonana przez pana posła Savary’ego jest doskonała, ponieważ uwzględnia ponownie wnioski Komisji Rozwoju Regionalnego.

Szanując oczywiście zasadę pomocniczości, oczekujemy, że przedstawione nam zostaną pewne wytyczne, które będą użyteczne. Ich celem nie będzie ograniczanie lokalnych władz, ale wspomaganie ich. Oczekujemy, że zostaną nam przedstawione wskaźniki – nie jako ograniczenia, ale w charakterze pomocy. Jednak przede wszystkim oczekujemy, że otrzymamy zestawy elementów związanych z planowaniem podróży. Istnieją one w niektórych krajach, a w niektórych są one wręcz obowiązkowe. Ma to bezwzględnie zasadnicze znaczenie.

Chciałbym podać przykład. W intergrupie PE ds. urbanistyki i mieszkalnictwa, której mam zaszczyt przewodniczyć, od kilku lat zwracamy uwagę na rozwój miast: tereny miejskie powstałe w ciągu ostatnich dziesięciu lat na skutek rozwoju miast pokrywają trzykrotnie obszar Luksemburga. W jaki sposób wiąże się to z dzisiejszą debatą? W bezpośredni sposób, ponieważ z powodu rozwoju miast mieszkańcy miast odbywają codziennie dokładnie 20% podróży więcej, a ponad 70% mieszkańców posiada samochody.

Wszystko to oznacza, że kiedy Komisja Rozwoju Regionalnego zwraca się z prośbą o przestrzeganie nie tylko warunków zintegrowanego podejścia, ale także planów podróży, ustanawia ogólną zasadę, która, mamy nadzieję, zostanie wzięta pod uwagę w planie działania.

Kwestia ta była już poruszana w intergrupie ds. urbanistyki i mieszkalnictwa i chcielibyśmy z góry wyrazić wdzięczność za wzięcie pod uwagę zintegrowanego podejścia.

Panie komisarzu! Nie odpowiedział pan dziś na nasze pytania. Zaangażował się pan w tę kwestię bez przekonania. Był pan dość stanowczy w kwestii zasad, ale nie dał pan nam żadnych gwarancji.

Sytuacja jest poważna. Dlaczego? 400 milionów Europejczyków mieszka w miastach. Te 400 milionów osób marnuje mnóstwo czasu stojąc codziennie w korkach, co ma znaczny wpływ na ich życie. Wiemy, że korki pochłaniają 1% PKB. Mówiąc o planie naprawy – planie naprawy gospodarczej – jednocześnie pozwalamy na marnowanie miliardów euro.

Panie komisarzu! Należy bezzwłocznie podjąć działania, ponieważ plany działania na rzecz mobilności w mieście są kluczowym elementem planu naprawczego. Są one jednak także istotne w kontekście zmian klimatycznych, ponieważ, jak pan komisarz zwrócił uwagę, 40% zanieczyszczeń powstaje w miastach. Nie chciałbym także pomijać aspektów bezpieczeństwa, jako że dwa na trzy wypadki drogowe mają miejsce w miastach. Wiedząc, że jeden zgon kosztuje niemal milion euro, a jeden przypadek poważnych obrażeń więcej niż milion euro, widzimy wyraźnie koszty ekonomiczne i ludzkie, z jakimi wiąże się corocznie mobilność w mieście.

Podając te wszystkie praktyczne powody, w przededniu wyborów europejskich, pytamy pana, panie komisarzu, czy na zakończenie dzisiejszej debaty mógłby pójść pan dalej w swoich propozycjach, nie tyle składając ogólne obietnice, ale angażując się w plan działania – pański plan działania – tak, aby pańscy współobywatele byli bardziej skłonni do głosowania w dniu 7 czerwca.

 
  
MPphoto
 

  Reinhard Rack, w imieniu grupy PPE-DE. (DE) Panie przewodniczący! Przyłączam się do głosu sprawozdawcy, pana posła Gillesa Savary’ego, wyrażając ubolewanie z powodu nieprzedstawienia przez Komisję oryginalnego, zintegrowanego planu działania.

Istnieje wiele powodów, dla których wszyscy zainteresowani, począwszy od władz lokalnych, po Unię Europejską, próbują poprawić warunki transportowe w miastach. Wiemy, że większość osób w Europie żyje w miastach i że obecne warunki transportowe są dalekie od optymalnych. Dlatego właśnie zasadniczo istnieje porozumienie co do stworzenia zintegrowanego wniosku z inicjatywy Parlamentu w sprawie planu i sprawozdania pana posła Savary’ego. Dziękuję mu za jego zaangażowanie i za jego propozycje.

Jednocześnie chciałbym jednak jasno stwierdzić, że nie stanie się to, czego wiele osób się obawia lub uważa, że należy się obawiać. Nikt nie chce odebrać gminom i władzom lokalnym czy regionalnym prawa do określania warunków ruchu drogowego. Jako strona europejska chcielibyśmy jedynie pomóc dopilnować, aby działania były podejmowane na podstawie racjonalnych wspólnych zasad, które są za takie uznawane przez gminy, miasta lub regiony. Zasada pomocniczości nie jest zagrożona. To, co chcemy zrobić, pomoże tę zasadę chronić.

Dlatego też będziemy nadal, w interesie obywateli, próbować zapewnić, by przejeżdżając w Europie kolejne dziesięć czy dwadzieścia kilometrów, obywatel nie natykał się na strefę uspokojenia ruchu, która, jak sądzi, jest taka sama jak w jego dzielnicy, by przekonać się, że zastosowanie tam mają całkowicie inne przepisy.

Nikt nie chce narzucać władzom lokalnym opłat związanych z zatorami komunikacyjnymi, czy innych przepisów, jednak jeśli są one stosowane, powinny być stosowane w rozpoznawalnych przez obywateli ramach. Od ponad stu lat zgadzamy się w kwestii konieczności przyjęcia wspólnego podejścia do znaków drogowych. Powinno to także odnosić się do tej kwestii w przyszłości.

 
  
MPphoto
 

  Saïd El Khadraoui, w imieniu grupy PSE. (NL) Chciałbym zacząć od podziękowania sprawozdawcy Gillesowi Savary’emu, a także tym wszystkim, którzy przyczynili się do powstania sprawozdania w jego ostatecznej formie, za wykonaną pracę, a szczególnie sprawozdawcy za jego wytrwałość, chociaż Komisja sygnalizowała swój zamiar wycofania się, przynajmniej na razie, z planu działania, o który tak długo zabiegaliśmy.

Chciałbym poprosić Komisję o przyjęcie zaleceń, nad którymi będziemy jutro głosować, i o jak najszybsze przystąpienie do działania. Chociaż w Parlamencie, a także w Komisji i w państwach członkowskich, istnieje niewielka mniejszość, która uważa, że powinniśmy trzymać się z daleka od wszystkiego, co jest związane z miastami, oczywiste jest, że w przypadku znaczących i powszechnych problemów Europa oferuje wartość dodaną.

W sprawozdaniu zawarto kilka interesujących propozycji. Jedną z nich jest oczywiście zbieranie informacji, porównywalnych danych, które pomogą określić istniejące problemy. Inne obejmują wymianę i promowanie dobrych pomysłów, kierowanie innowacjami technologicznymi, zapewnianie interoperacyjności systemów, zachęcanie miast do opracowywania planów mobilności i podejmowanie kroków w celu osiągnięcia zrównoważonej mobilności. Te i inne przykłady wyraźnie dotyczą spraw, które powinny być organizowane na szczeblu europejskim, żeby nasze miasta nadawały się do mieszkania, były bardziej dostępne i zrównoważone. Dlatego też liczę na to, że działając w interesie naszych obywateli Komisja podejmie tę sprawę i należycie się nią zajmie.

 
  
MPphoto
 

  Michael Cramer, w imieniu grupy Verts/ALE. (DE) Panie przewodniczący, panie i panowie! Ja także chciałbym podziękować sprawozdawcy.

Transport miejski odgrywa w kontekście zmian klimatycznych podstawową rolę, ponieważ jest odpowiedzialny za 70% szkodliwych emisji. Będziemy w stanie osiągnąć nasze cele ochrony klimatu jedynie wtedy, kiedy zmienimy naszą politykę transportową. Największy potencjał mają mniejsze miasta, w których 90% wszystkich podróży samochodem odbywa się na trasie krótszej niż 6 km i które w związku z tym oferują możliwość jazdy autobusem, pociągiem, rowerem lub przemieszczania się pieszo.

Bardzo cieszy nas to, że większość popiera plan zakładający udostępnianie funduszy z UE tylko tym miastom powyżej 100 000 mieszkańców, które mogą także przedstawić zrównoważony plan mobilności. Żałujemy bardzo, że nasz wniosek dotyczący wprowadzenia ograniczenia prędkości do 30 km/godz., z możliwością ustalenia przez miasta mniejszych ograniczeń na pewnych drogach, zgodnie z zasadą pomocniczości, nie uzyskał większości głosów. Byłoby to nie tylko dobre dla klimatu, ale także zmniejszyłoby liczbę wypadków drogowych. Każdego roku na drogach Europy ginie 40 000 osób; to jest o 40 000 za dużo.

 
  
MPphoto
 

  Johannes Blokland, w imieniu grupy IND/DEM. (NL) Chciałbym zacząć od podziękowania panu posłowi Savary’emu za naszą dobrą współpracę. Przygotował naprawdę dobre sprawozdanie w ścisłej współpracy z kontrsprawozdawcami.

Ze sprawozdania jasno wynika, że mobilność w mieście jest częścią sektora transportu, która stawia przed nami wiele wyzwań i oferuje wiele możliwości. Są to wyzwania w obszarze europejskich celów klimatycznych, opanowania zatorów komunikacyjnych, bezpieczeństwa drogowego i przyjazności dla użytkowników, a także możliwości związanych ze zrównoważonym rozwojem gospodarczym i, co jest z tym blisko powiązane, rozwojem żeglugi śródlądowej.

Ponieważ sprawozdanie jest doskonałe i słusznie poświęcono w nim należytą uwagę zasadzie pomocniczości, chciałbym pokrótce omówić zależność między mobilnością w mieście a żeglugą śródlądową. Zrównoważony rozwój gospodarczy w Europie, zwłaszcza w dziedzinie transportu i na obszarach miejskich, będzie w znacznej mierze zależał od wykorzystania żeglugi śródlądowej. Wiele miast europejskich ma śródlądowe drogi wodne, a w konsekwencji naturalną możliwość zaspokojenia rosnących potrzeb transportowych w zrównoważony sposób. Ostatecznie wzrost znaczenia żeglugi śródlądowej nie wymaga znacznych inwestycji infrastrukturalnych, nie przyczynia się do powstawania zatorów komunikacyjnych w miastach europejskich i nie zwiększa problemów środowiskowych i klimatycznych, pod warunkiem, że stosuje się „czyste” silniki i czyste paliwa. Skoro żegluga śródlądowa ma już w miastach europejskich pewien potencjał, należy go wykorzystywać i promować.

Przyszłość mobilności w miastach jest więc ściśle powiązana z przyszłością żeglugi śródlądowej. Chciałbym więc poprosić Komisję Europejską o zwrócenie bacznej uwagi na żeglugę śródlądową podczas przygotowywania nowego prawodawstwa w sprawie mobilności w mieście.

 
  
MPphoto
 

  Renate Sommer (PPE-DE). - (DE) Panie przewodniczący! Od dłuższego czasu debatujemy w UE nad transportem miejskim. Dlaczego? Nie leży to nawet w naszych kompetencjach. Przypisaliśmy sobie te kompetencje dlatego, że około 80% populacji mieszka w miastach, a z powodu zmian klimatu chcemy to teraz wziąć na siebie.

Na szczęście dzięki naszym protestom byliśmy w stanie ograniczyć ambicje Komisji Europejskiej do planu działania w sprawie mobilności w mieście. Dziękuję panu komisarzowi Tajani za jego wnikliwą uwagę. Subsidere oznacza raczej wspierać niż zalecać, ale oczywiście, jako Włoch, wie on lepiej ode mnie, Niemki znającej łacinę na poziomie A.

Dla mnie istotne jest przede wszystkim to, że nasze sprawozdanie, sprawozdanie Parlamentu, powinno podkreślać ścisłe podporządkowanie się zasadzie pomocniczości i proporcjonalności. Działania prawodawcze na szczeblu europejskim są w przypadku ruchu ulicznego w miastach niedopuszczalne. Jesteśmy tu po to, aby proponować działania wspierające. Sensowne są działania takie, jak burza mózgów czy zachęcanie wymiany najlepszych praktyk. Nie wszyscy musimy na nowo wynajdować rowery. Nasze miasta potrzebują rozwiązań, ale mogą one zostać opracowane jedynie przez podmioty lokalne, ponieważ tylko one wiedzą, co jest potrzebne.

Gminy powinny wziąć pod uwagę wysoce zróżnicowane sytuacje, a zatem potrzebne im jest pole manewru, zwłaszcza jeśli główne ulice mają nadal żyć. Są one ważne dla atrakcyjności miasta. Istotne jest więc, żeby nie wykluczać samochodów prywatnych i skoncentrować się na logistyce w mieście. Chciałabym więc, żeby bardziej wspierano badania w zakresie logistyki w odniesieniu do handlu detalicznego w śródmieściu. Odciążyłoby to nieco miasto.

Ważne jest również, aby wziąć pod uwagę zmiany demograficzne. Nasze społeczeństwo ciągle się starzeje. Zmieniają się wymagania w zakresie mobilności i wymagania mieszkaniowe. Jeśli chcemy zmniejszyć natężeniu ruchu, należy stworzyć ludziom możliwość nabywania produktów niedaleko od domu, co także stanowi wyzwanie dla handlu detalicznego. Wszystkie inne działania po prostu promują przeniesienie się na wieś.

Nie potrzeba nam centrum obserwacyjnego mobilności w mieście. Kosztowałoby mnóstwo pieniędzy i produkowało znaczne ilości papierów, które byłyby po prostu składane w dokumentacji w Brukseli.

 
  
MPphoto
 

  Maria Eleni Koppa (PSE). - (EL) Panie przewodniczący! Przedmiotowe sprawozdanie w sprawie mobilności w mieście w sposób istotny przyczynia się do realnej mobilności w Europie i stanowi integralną część strategii mającej na celu osiągnięcie zrównoważonego wzrostu i celów lizbońskich.

Największe wyzwanie stanowi podjęcie innowacyjnych działań i wprowadzenie przepisów prawnych, które w znacznym stopniu poprawią jakość życia obywateli w miastach. Faktem jest, że życie codzienne obywateli Europy stało się znacznie trudniejsze w wyniku stresu spowodowanego podróżowaniem, zatorami komunikacyjnymi, hałasem i zniszczeniem środowiska. Należy więc znaleźć kompromis pomiędzy ambicjami opracowania wspólnej polityki transportowej jako prawa do mobilności i jako ważnego elementu wzrostu gospodarczego z jednej strony, a zintegrowanym podejściem, które zmniejszy zatory komunikacyjne i w znaczny sposób przyczyni się do zwalczania zmian klimatycznych z drugiej strony.

Krótko mówiąc, pozwoli to promować bardziej godziwe warunki życia. Musimy jak najszybciej rozwijać transport kombinowany i udzielać obywatelom informacji na temat wszystkich sieci transportu miejskiego, aby umożliwić im wybór.

Ja także chciałabym pogratulować sprawozdawcy tak dobrego i ważnego sprawozdania, a także poprosić Komisję Europejską, żeby nie szczędziła czasu i wysiłków na przygotowanie planu działania.

 
  
MPphoto
 

  Mieczysław Edmund Janowski (UEN).(PL) Panie przewodniczący! Gratuluję panu Savary podjętego tematu. Komunikacja jest bowiem problemem fundamentalnym w miastach. Zagadnienia te, zgodnie z zasadą pomocniczości, podlegają prawodawstwu krajowemu, zwłaszcza lokalnemu. Należy jednak dostrzec wagę problemu i dokonać określonej pomocy i koordynacji w skali europejskiej. Chodzi tu zarówno o promowanie dobrych doświadczeń, jak i o propagowanie rozwiązań innowacyjnych, technicznych oraz organizacyjnych.

Szczególnego wsparcia wymagają tzw. inteligentne systemy transportowe w miastach pozwalające na skuteczne zarządzanie ruchem w mieście oraz jego bezpieczeństwem. Przydatne jest tu wykorzystanie tematyki łączącej transport, informatykę i telekomunikację. Potrzebne są rozwiązania modalne wykorzystujące różne środki transportu zbiorowego i zmniejszające zatłoczenie centrów miast. Za konieczną uznaję zmianę wzorców zabudowy obszarów zurbanizowanych tak, aby komunikacja miejska była przyjazna ludziom i środowisku naturalnemu. Popieram także koncepcję stworzenia w kolejnej perspektywie specjalnego funduszu finansowego na rzecz mobilności w mieście.

Pamiętajmy co podkreślił sprawozdawca, że w miastach żyje prawie 80% mieszkańców Unii. Przez złą organizację transportu tracą oni czas. Nie marnujmy tego czasu.

 
  
MPphoto
 

  Antonio Tajani, wiceprzewodniczący Komisji.(IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! W odpowiedzi mogę jeszcze raz podkreślić, że jestem zaangażowany w sprawę przedstawienia planu działania w 2009 roku.

Jestem świadomy, że większość posłów uważa tę kwestię za pilną, jednak – jak zauważył pan poseł El Khadraoui – w kilku instytucjach europejskich, nie tylko w Komisji, istnieją zastrzeżenia natury prawnej. Musimy przezwyciężyć te zastrzeżenia przekonując wątpiących, że tego rodzaju plan działania, jak powtarzam, nie złamie zasady pomocniczości. Powiem to jeszcze raz: ucząc się wiele lat łaciny, doskonale rozumiem znaczenie tego słowa, które ma pozytywny wydźwięk; oznacza ono „pomagać”.

Po debacie, która dziś miała tu miejsce, i po lekturze tekstu pana posła Savary’ego, chcielibyśmy dalej podążać tą drogą. Nie mam co do tego żadnych wątpliwości, jednak aby osiągnąć nasz cel, będziemy musieli przekonać wiele osób. Uważam, że najlepszym sposobem jest użycie mocnych argumentów natury politycznej, technicznej, ale także prawnej. Tekst przygotowany przez Parlament z pewnością będzie bardzo pomocny w rozwiewaniu wątpliwości, i jestem pewien, że uda się nam je przezwyciężyć w przeciągu kilku następnych miesięcy. Komisja przedstawi więc obywatelom plan działania, w którym z pewnością uwzględniona zostanie cała wykonana w ciągu kilku ostatnich tygodni i miesięcy praca.

Dlatego też chciałbym ponownie podziękować państwu, jeszcze raz potwierdzając swoje zaangażowanie i pragnienie podążania naprzód w kierunku wyznaczonym przez mojego poprzednika, a także obranym przez Parlament Europejski. Jednocześnie zależy mi na uzyskaniu poparcia jak największej liczby osób dla tej decyzji, co podniesie skuteczność planu. Przyjęcie planu kilka tygodni wcześniej, ale bez pełnego poparcia wszystkich partii, nie jest najlepszym sposobem osiągnięcia celów, w które wszyscy wierzymy.

Niemniej jednak uważam, że dzięki tej debacie i decyzji Parlamentu udało nam się osiągnąć znaczny postęp. W związku z tym prośby wyrażane przez większość posłów – nawet w czasie debaty słychać było różne głosy dotyczące planu działania – będą, jak sądzę, mogły zostać spełnione w nadchodzących miesiącach.

 
  
  

PRZEWODNICZY: Diana WALLIS
Wiceprzewodnicząca

 
  
MPphoto
 

  Gilles Savary, sprawozdawca. (FR) Pani przewodnicząca, panie i panowie! W związku z tą dyskusją chciałbym oczywiście, od razu uspokoić panią poseł Sommer. Powstało już wiele przepisów, które mają wpływ na władze lokalne: na przykład w sprawie przeciw Stadtwerke, czy w sprawach przedsiębiorstw komunalnych występujących przeciwko sobie, w sprawie obowiązków sektora publicznego w sektorze transportu, a także w sprawie dyrektyw dotyczących kontraktów publicznych.

To nie o to chodzi. Idzie raczej o pomocniczość. Nie jest to kwestia zadecydowania, że dany obszar we władaniu rady lokalnej, gmina, czy obszar miejski powinien stać się „strefą 30 km/h” czy nadania priorytetu podróżowaniu koleją. Postarałem się, żebyśmy nie powracali do tego rodzaju dyskusji.

Zadałem sobie pytanie: „Jaka może być wartość dodana Unii Europejskiej?” Odpowiedzią jest przede wszystkim nasza wola działania. Unia Europejska nie może odstawić na bok kwestii miejskiej, jeśli w tym samym miesiącu – w grudniu 2008 r. – wyznacza sobie, dzięki pani kanclerz Merkel i panu prezydentowi Sarkozy’emu, szczególnie ambitny plan dotyczący zmian klimatycznych.

Jak możemy wyznaczyć sobie cel „trzy razy dwadzieścia” w ramach planu związanego ze zmianami klimatycznymi i jednocześnie powiedzieć „Nie interesuje mnie środowisko miejskie”, skoro ma ono największy wpływ na zmiany klimatyczne?

Skoro ustaliliśmy plan związany ze zmianami klimatycznymi, na który zgodę wyraziły także rządy różnych państw, jest to kwestia spójności politycznej – europejskiej spójności politycznej. Istnieje uzasadniona potrzeba zwrócenia uwagi na środowisko miejskie, i nie możemy od tego uciec, ani w obszarze transportu, ani też w żadnym innym.

Tak, musimy umożliwić radom lokalnym podejmowanie suwerennych decyzji; są one znacznie bliżej ludzi. Możemy jednak dopilnować, aby spotykały się one ze sobą, wymieniały najlepsze praktyki i informacje.

Możemy zadbać o to, aby zachęcano je do wdrażania planów rozwoju obszarów miejskich, co nie wszystkie są w stanie zrobić.

Możemy zadbać o uwzględnienie wszystkich środków transportu: „miękkich” środków transportu, transportu publicznego, transportu wodnego, jak słusznie zauważył pan poseł Blockland, oraz transportu kolejowego.

Możemy zadbać o to, aby transport miejski stał się bardziej atrakcyjny dla użytkowników.

Takie są nasze cele i dlatego właśnie występujemy o instrumenty finansowe. Istniejący program Marco Polo wspiera transport kombinowany. Dostępne są także programy URBAN. Mamy kilka europejskich programów, które uwzględniają stosowanie zachęt. Nie są to teraz wymyślone programy; są one prowadzone od lat.

Nasz wniosek brzmi: następna perspektywa finansowa powinna być zorientowana na transport miejski, bez konieczności podnoszenia nakładów.

Na koniec chciałbym powiedzieć panu komisarzowi Tajani – pani przewodnicząca, proszę mi wybaczyć, jestem sprawozdawcą – że jeśli jutro uzyskamy znaczną większość głosów, będzie on mógł wrócić do Komisji i powiedzieć: „Uważam, że musimy coś zrobić, ponieważ mamy podstawy prawne, a Parlament nie działa sam”.

(Oklaski)

 
  
MPphoto
 

  Przewodniczący. − Zamykam debatę.

Głosowanie odbędzie się jutro.

Oświadczenia pisemne (art. 142 Regulaminu)

 
  
MPphoto
 
 

  Marian-Jean Marinescu (PPE-DE), na piśmie.(RO) Jakość życia obywateli Europy w bezpośredni sposób zależy od tego, czy transport stanie się dogodniejszy i bardziej ekologiczny. Z tego powodu niezwykle istotne są działania mające na celu zwiększenie dostępności transportu i wspieranie interoperacyjności. Inwestycje przeznaczone na tego rodzaju prace publiczne są jednocześnie skutecznym sposobem inwestowania funduszy uwzględnianych w ramach europejskich i krajowych planów naprawczych. W tego typu podejściu najważniejsze jest skupienie się na obywatelach w ich podwójnej roli: pracowników (poprzez tworzenie nowych miejsc pracy) i beneficjentów usług transportowych, jak i na poprawie jakości środowiska.

Liczne inicjatywy i zalecenia europejskie w sprawie poprawy mobilności w mieście wymagają jednak zintegrowanego podejścia. Przestrzeganie zasady pomocniczości nie wyklucza konieczności wdrażania spójnych ram prawnych i tworzenia wspólnych ram odniesienia, uwzględniających, poza zintegrowanymi zaleceniami, obszerny zestaw dobrych praktyk.

W rezultacie władze lokalne bezpośrednio odpowiedzialne za tę sprawę będą miały możliwość współpracy ze wszystkimi zainteresowanymi zrównoważonym rozwojem transportu na szczeblu lokalnym i regionalnym.

Ja także wzywam Komisję Europejską do jak najpilniejszego przygotowania planu działania w sprawie mobilności w mieście w celu przyspieszenia spójnej integracji tego sektora jako elementu ogólnej europejskiej sieci transportowej.

 
  
MPphoto
 
 

  Dushana Zdravkova (PPE-DE), na piśmie.(BG) Istniejące technologie i środki transportu pasażerów i towarów w środowisku miejskim wyczerpały już zupełnie swoje możliwości. Mniejsze europejskie miasta są w istocie zablokowane przez ruch pojazdów. W celu poprawy jakości życia obywateli musimy przyspieszyć powstanie i wdrażanie badań naukowych i innowacji w dziedzinie mobilności w mieście. Przeznaczanie środków na rozwijanie istniejącej infrastruktury zdecydowanie nie pomoże w przezwyciężeniu narastającego kryzysu. Musimy znaleźć nowe, „inteligentne” rozwiązania obecnych i przyszłych problemów związanych z transportem miejskim. Z zadowoleniem przyjmuję propozycję opracowania nowej wersji programu CIVITAS, ponieważ uważam, że należy skupić uwagę na opracowywaniu następnej wersji technologii informacyjnej zarządzającej strumieniami ruchu.

Zintegrowane podejście do planowania przyjęte w zeszłym roku znajduje szerokie zastosowanie w przygotowywaniu planów zagospodarowania dla większych miast w Europie.

Stworzenie i sfinansowanie stałej instytucji europejskiej, która zbierałaby i szerzyła dobre praktyki w tym obszarze, a także promowała dialog pomiędzy zainteresowanymi stronami z każdego region Unii Europejskiej, będzie nowym, ważnym krokiem w kierunku wspierania zrównoważonej mobilności na obszarach miejskich.

 
Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności