Pełne sprawozdanie z obrad

Wtorek, 20 października 2009 r. - Strasburg

8. Wyjaśnienia dotyczące sposobu głosowania

Ustne wyjaśnienia dotyczące sposobu głosowania

- Sprawozdanie: Simon Busuttil (A7-0013/2009)

  Antonio Masip Hidalgo (S&D). – (ES) Panie przewodniczący! Głosowałem za przyjęciem sprawozdań w sprawie Bahamów, Barbadosu, Saint Kitts i Nevis oraz Seszeli. W tych sprawozdaniach podobają mi się elementy przezwyciężenia biurokratycznych procesów porozumień, swobody przemieszczania się obywateli oraz wzajemnego charakteru, jaki powinien cechować wszystkie takie działania.

Zachowując wszakże najwyższy szacunek dla tych wszystkich krajów, które są naszymi przyjaciółmi, chciałbym skorzystać z dobrych stosunków, jakie manifestują się w przedmiotowych umowach, aby pomóc tym krajom, które – co ponownie podkreślam – są suwerenne i są naszymi przyjaciółmi, i uodpornić je na pandemię, która jest nawet gorsza od grypy: raje podatkowe. Było to już przedmiotem debaty w ramach G-20 i na wielu innych forach.

Raje podatkowe w bardzo istotny i niekorzystny sposób przyczyniły się do kryzysu gospodarczego, przez który przechodzimy. Czynione są pewne starania, być może na razie niedostateczne, aby zlikwidować najaktywniejsze raje podatkowe, ale nie bądźmy naiwni. Zaczną funkcjonować inne.

W Hiszpanii wiadomością dnia jest sprawa Artel, dotycząca nie tylko wielkiej sieci korupcyjnej, ale również ucieczki kapitału. Z tego względu zwracam się do przedstawicieli Komisji i Rady: skorzystajmy z tych porozumień, aby nalegać na owo uodpornienie, którego musimy się domagać wcześniej bądź później, aby prowadzić szerszą i radykalniejszą politykę przeciwko rajom podatkowym.

- Sprawozdanie: Carlos Coelho (A7-0034/2009)

  Czesław Adam Siekierski (PPE). – (PL) Panie przewodniczący! Traktat z Schengen to nadanie nowej jakości obszarowi większości krajów Unii Europejskiej. Pomimo że upłynęło tak niewiele czasu od jego wprowadzenia to często zapominamy jak wyglądała Europa z przejściami granicznymi i utrudnieniami w przemieszczaniu się osób między poszczególnymi krajami członkowskimi. Porozumienie z Schengen to kolejny sukces naszej integracji, ale to także wielka odpowiedzialność. Za znaczną cześć granic lądowych wzięły odpowiedzialność nowe państwa członkowskie.

Oprócz pozytywów są również negatywy, gdyż wprowadzono zbyt duże restrykcje w przemieszczaniu się mieszkańców państw ościennych graniczących głównie z nowymi krajami Unii, takimi jak np. Polska czy Łotwa. Skutkiem tych utrudnień są, między innymi, duże ograniczenia w ruchu na naszych wschodnich granicach. Powstaje nowy podział, rodzaj bariery między państwami, które miały i mają bliskie relacje wynikające z historii, powiązań rodzinnych, a przede wszystkim sąsiedzkich.

Zgodnie z postanowieniami z Schengen wprowadzono wspólny system kontroli wewnętrznej stosowany przez odpowiednie służby w krajach Unii Europejskiej będących sygnatariuszami tego układu. Wydaje się jednak, że ten system kontroli jest stosowany nadmiernie, co nie służy budowaniu pozytywnego wizerunku jedności Unii Europejskiej.

Pisemne wyjaśnienia dotyczące sposobu głosowania

- Sprawozdanie: Herbert Reul (A7-0026/2009)

  Elena Oana Antonescu (PPE), na piśmie. – (RO) Głosowałam za przyjęciem przedmiotowego sprawozdania. W pełni popieram przyjęcie przez Wspólnotę Europejską statutu Międzynarodowej Agencji ds. Energii Odnawialnej (IRENA). Głównym zadaniem tego organu jest wspieranie dobrych praktyk w sektorze energetyki odnawialnej, zarówno w Unii Europejskiej, jak i na szczeblu światowym. W statucie agencji określa się, że będzie ona promować i wspierać wykorzystanie źródeł odnawialnych na całym świecie.

Przyjęcie przez Wspólnotę statutu przedmiotowej agencji umożliwi jej lepszy, bezpośredni dostęp do informacji w sprawie działań podejmowanych w sektorze energetyki odnawialnej na szczeblu europejskim i światowym. Jednocześnie jej status członka agencji umożliwi wzmocnione monitorowanie postępów państw członkowskich na rzecz realizacji obowiązkowych celów w dziedzinie energetyki odnawialnej do 2020 roku.

  Zigmantas Balčytis (S&D), na piśmie. – Głosowałem za przyjęciem przedmiotowego sprawozdania. Obecnie brakuje skoordynowanej strategii energetyki odnawialnej w skali europejskiej bądź światowej. Z tego powodu istnieje ogromna przepaść między krajami, które osiągnęły znaczny postęp i sukcesy w dziedzinie energetyki odnawialnej a krajami, które nadal wykazują opóźnienia w tej dziedzinie.

Jeżeli chcemy przyspieszyć proces zwiększania udziału odnawialnych źródeł energii, różne kraje powinny działać w sposób skoordynowany, a kraje wiodące powinny dzielić się swoimi najlepszymi praktykami. Moim zdaniem przedmiotowa agencja rozpocznie realizację tych celów i generalnie nada nowy impet i kierunek energetyce odnawialnej.

  Maria da Graça Carvalho (PPE), na piśmie. – (PT) Z zadowoleniem przyjmuję fakt, że Wspólnota Europejska jest obecnie reprezentowana w Międzynarodowej Agencji ds. Energii Odnawialnej (IRENA). Celem Międzynarodowej Agencji ds. Energii Odnawialnej jest wspieranie przyjęcia i zrównoważonego wykorzystania wszelkich form energii odnawialnej, przy uwzględnianiu ich wkładu w ochronę środowiska naturalnego, ochronę klimatu, wzrost gospodarczy i spójność społeczną (w szczególności ograniczanie ubóstwa i zrównoważony rozwój), dostępność i bezpieczeństwo dostaw energii, rozwój regionalny oraz odpowiedzialność międzypokoleniową.

Celem Agencji jest również zapewnianie doradztwa technicznego, finansowego i politycznego rządom krajów rozwijających się, co przyczyni się do ich procesu transformacji do społeczeństwa niskoemisyjnego.

Wykorzystanie energii odnawialnej jest jednym z głównych celów pakietu klimatyczno-energetycznego UE. Ta Agencja przyczyni się do realizacji celów pakietu, w szczególności celu zwiększenia udziału wykorzystywanej energii odnawialnej do 20 % całkowitego zużycia energii do 2020 roku.

  David Casa (PPE), na piśmie. – IRENA została oficjalnie ustanowiona 26 stycznia 2009 r. Celem tej organizacji jest przyjęcie wiodącej funkcji we wspieraniu szybkiego przechodzenia do wykorzystywania energii odnawialnej. Zatwierdzono statut organizacji. Jest sprawą kluczowa, aby organizacja ta możliwie szybko rozpoczęła działalność. Opowiadam się za przyjęciem przedstawionego statutu i z tego względu głosowałem za przyjęciem sprawozdania.

  Proinsias De Rossa (S&D), na piśmie. – Popieram przyjęcie przez Wspólnotę Europejską statutu Międzynarodowej Agencji ds. Energii Odnawialnej. Celem Międzynarodowej Agencji ds. Energii Odnawialnej jest przekształcenie się w centrum doskonałości w zakresie energii odnawialnej, co umożliwi jej wspieranie rządów w korzystaniu z odnawialnych źródeł energii, rozprzestrzenianie know-how i najlepszych praktyk oraz zapewnianie szkoleń w tej dziedzinie. Z tego względu jest pożądane, aby Wspólnota była reprezentowana w instytucji, której cele są zbieżne z jej zakresem kompetencji, a której statut został już podpisany przez 20 państw członkowskich.

  Diogo Feio (PPE), na piśmie. – (PT) Portugalia znajduje się na szóstym miejscu spośród 27 państw członkowskich UE pod względem zależności energetycznej, zatem inwestycje w „czyste technologie” mają dla niej pierwszorzędne znaczenie.

Opowiadam się za krajowymi programami energetyki odnawialnej, ze szczególnym uwzględnieniem energii wiatru, energii fal (biorąc pod uwagę wyjątkowe warunki, jakie zapewnia portugalskie wybrzeże), energii słoneczno-termalnej i fotowoltaicznej oraz mikrogeneracji.

Opowiadam się również za metodami, technologiami i strategiami badawczo-rozwojowymi na rzecz magazynowania nadmiaru energii odnawialnej.

Popieram politykę energetyczną, w której uwzględnia się wyzwania gospodarcze i potrzeby socjalne, a jednocześnie wspiera się zrównoważony rozwój bez powodowania kosztów ekologicznych, które musiałyby ponieść przyszłe pokolenia.

Moją stałą troską było ograniczenie naszego uzależnienia energetycznego i jestem pewien, że krokiem w tym kierunku jest wspieranie i rozwój energii odnawialnej, zatem z zadowoleniem przyjmuję fakt, że Portugalia jest członkiem założycielem Międzynarodowej Agencji ds. Energii Odnawialnej (IRENA).

Właśnie z tego względu popieram zatwierdzenie przez Wspólnotę Europejską statutu Międzynarodowej Agencji ds. Energii Odnawialnej (IRENA).

  Rovana Plumb (S&D), na piśmie. – (RO) Głosując za przyjęciem przedmiotowego sprawozdania chciałam podkreślić znaczenie utworzenia tej organizacji międzynarodowej, która będzie wspierać i promować wykorzystanie zasobów odnawialnych na całym świecie, pamiętając o korzyściach, które można odnieść dzięki ich wkładowi w zakresie ochrony środowiska naturalnego i klimatu, wzrostu gospodarczego i spójności społecznej, w tym ograniczania ubóstwa, jak również dzięki zapewnieniu bezpieczeństwa dostaw energii i rozwoju regionalnego.

Na konferencji, która odbyła się w styczniu 2009 roku w Bonn, Rumunia, która jako pierwsza złożyła swój podpis, została wybrana na wiceprzewodniczącego tej pierwszej sesji. Została również zaproszona do udziału w komitecie zarządzającym IRENA, najważniejszym elemencie, który działa w sposób tymczasowy jako sekretariat Agencji, dopóki nie zacznie on funkcjonować w sposób właściwy. Obecnie statut podpisało 137 państw, w tym 24 państw członkowskich UE.

- Sprawozdanie: Paolo De Castro (A7-0018/2009)

  Luís Paulo Alves (S&D), na piśmie. – (PT) Głosowałem za przyjęciem sprawozdania w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady znoszącego niektóre nieaktualne akty prawne Rady w dziedzinie wspólnej polityki rolnej, ponieważ konieczne jest wyeliminowanie z acquis communautaire aktów, które nie mają już znaczenia, aby poprawić przejrzystość i pewność prawną prawodawstwa Wspólnoty, uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne w sprawie lepszego stanowienia prawa przez Parlament Europejski, Radę i Komisję. Zostało to niedawno potwierdzone w komunikacie Komisji zatytułowanym „Uproszczenie europejskiej wspólnej polityki rolnej naszym wspólnym sukcesem”; w imieniu Grupy Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim odpowiadam za sprawozdanie Parlamentu Europejskiego w sprawie tego komunikatu. A zatem, w ramach tej strategii warto usunąć z obowiązującego prawodawstwa akty prawne, które nie mają już żadnych realnych skutków.

  David Casa (PPE), na piśmie. – Ze względu na ogromną liczbę aktów prawa europejskiego coraz bardziej istotne staje się efektywne usuwanie wszelkich martwych przepisów. Z tego względu głosowałem za przyjęciem przedmiotowego sprawozdania.

  Diogo Feio (PPE), na piśmie. – (PT) Moim zdaniem kluczowe znaczenie ma wiedza wszystkich zainteresowanych podmiotów w zakresie wspólnej polityki rolnej (WPR) o obowiązujących ramach prawnych oraz zasadach mających zastosowanie w danym momencie.

Zgadzam się, że pewność prawna wymaga, aby nieaktualne akty prawne nie obowiązywały przez czas nieokreślony w systemie prawnym Wspólnoty.

Uwzględniając zasadnicze znaczenie WPR dla rządów i obywateli Unii, uważam, że powinna ona być możliwie jak najprostsza i najjaśniejsza pod względem realizacji i obowiązujących przepisów.

WPR ma podstawowe znaczenie dla funkcjonowania Unii, ma ogromne praktyczne znaczenie i nie może być gmatwaniną przepisów, uregulowań, aktów i decyzji, które już nie obowiązują, bowiem w przeciwnym razie będzie nieefektywna.

Ze względu na powyższe argumenty popieram wniosek Komisji w sprawie uchylenia nieaktualnych aktów prawnych w zakresie wspólnej polityki rolnej.

  Alan Kelly (S&D), na piśmie. – Kwestia poddana głosowaniu odnosi się do zgłaszanej przez instytucje europejskie potrzeby uchylenia aktów prawnych Rady, które wraz z upływem czasu i rozwojem technologii stały się nieaktualne i utraciły znaczenie dla właściwego funkcjonowania Unii. To głosowanie odnosi się do niektórych aktów prawnych Rady w zakresie wspólnej polityki rolnej. Uważam, że niektóre aspekty WPR od dawna powinny zostać poddane przeglądowi. Jeżeli polityka ma być realizowana w sposób właściwy i wykorzystywana z korzyścią dla obywateli europejskich, stworzone przez nią akty prawne muszą być adekwatne do obecnych realiów rolnictwa. Mocno wierzę również, ze konieczne jest podjęcie pewnych działań, aby wygrać z biurokratycznym wizerunkiem Unii w oczach obywateli Europy. Takie akty prawne służą jedynie dezinformacji, a nie służą żadnym rzeczywistym potrzebom. Takie aspekty polityki UE plamią wizerunek Unii wśród jej obywateli i zniechęcają społeczeństwa do współdziałania z nią. Podsumowując, mocno wierzę, że jeżeli Unia ma zachować znaczenie, to zawsze należy głosować za unowocześnianiem jej praw i polityki.

  Czesław Adam Siekierski (PPE), na piśmie. – (PL) Zagłosowałem z wielką przyjemnością za przyjęciem rezolucji w sprawie rozporządzenia uchylającego niektóre akty w dziedzinie WPR, gdyż ciągle słyszymy, że w UE mamy zbyt dużo regulacji, które ograniczają funkcjonowanie gospodarki rynkowej. Dotyczy to w znacznej mierze WPR, w której pomimo wprowadzenia wielu uproszczeń i likwidacji szeregu przepisów dalej dużo obowiązujących dotychczas aktów jest niepotrzebnych.

Szereg aktów nie wywołuje już skutków prawnych, a treść kolejnych włączono do innych dokumentów. Stwarza to ogromne obciążenie czasowe i finansowe dla naszych rolników i wymaga rozbudowanej administracji. Dlatego uważam, że konieczna jest dalsza aktualizacja, konsolidacja, uproszczenie prawa unijnego, a także uchylenie szeregu niepotrzebnych aktów prawnych, tak aby obowiązujące przepisy były proste, przejrzyste i zrozumiałe. Przybliży to Unię do jej obywateli.

  Oldřich Vlasák (ECR), na piśmie. – (CS) Chciałbym wyjaśnić swój sposób głosowania nad projektem rozporządzenia Rady uchylającym niektóre nieaktualne akty prawne Rady w dziedzinie wspólnej polityki rolnej. W procesie integracji europejskiej w Parlamencie Europejskim i Radzie przyjęto wiele aktów prawnych. W momencie naszego przystąpienia do UE acquis communautaire liczyło prawie 80 tysięcy stron tekstu, z czego połowa odnosiła się do rolnictwa. Z tego względu dobrze, że organy UE uzgodniły na szczeblu międzyinstytucjonalnym, że konieczna jest aktualizacja i skrócenie prawa wspólnotowego.

Z acquis communautaire należy wyeliminować przepisy, które nie mają trwałego znaczenia, aby zwiększyć przejrzystość i pewność prawną w odniesieniu do przepisów wspólnotowych. Niedawno Komisja stwierdziła, że 250 aktów prawnych w dziedzinie rolnictwa jest nieaktualnych. Obecnie mówimy o 28 aktach prawnych, które nie są stosowane z praktycznego punktu widzenia, ale nadal formalnie istnieją, oraz o sześciu nieaktualnych aktach prawnych. Chociaż poparłem ten wniosek, mocno wierzę, że nadal istnieją szanse uszczuplenia prawa europejskiego i ograniczenia brukselskiej biurokracji, i z tego względu zwracam się do Komisji o dalsze prace nad uproszczeniem prawa europejskiego.

- Sprawozdanie: Paolo De Castro (A7-0017/2009)

  David Casa (PPE), na piśmie. – Konieczne jest wykonywanie testów laboratoryjnych, aby znaleźć szkodliwe organizmy, które nie występują w UE. Obecnie obowiązujące uregulowania nie pozwalają na wykonywanie zadań przez niektóre laboratoria, którym można zlecić wykonywanie takich zadań, ponieważ nie spełniają one wymogów art. 2 ust. 1 lit. g) pkt ii) dyrektywy 2000/29/WE. Opowiadam się za umożliwieniem takim laboratoriom wykonywania tego rodzaju zadań, o ile spełnione zostaną pewne warunki. Z tego względu głosowałem za przyjęciem przedmiotowego sprawozdania.

- Sprawozdanie: Danuta Maria Hübner (A7-0039/2009)

  Luís Paulo Alves (S&D), na piśmie. – (PT) Głosowałem za przyjęciem przedmiotowego sprawozdania, uprawniającego Portugalię do stosowania zmniejszonych stawek akcyzy na Azorach i Maderze w odniesieniu do wytwarzanych i konsumowanych lokalnie likierów, napojów spirytusowych i rumu, ponieważ uważam to za istotny sposób udzielenia wsparcia w celu przetrwania małych przedsiębiorstw tego sektora, zajmujących się produkcją takich dóbr, które znajdują się w nader niekorzystnej sytuacji konkurencyjnej, musząc stawić czoła liberalizacji rynków i coraz większej sprzedaży napojów alkoholowych w tych regionach.

Ograniczenie stawki tego podatku przyczyni się również do wzmocnienia równowagi gospodarczej i społecznej w tych regionach, zapewniając dzięki temu trwały rozwój, a nawet tworzenie miejsc pracy, które mają kluczowe znaczenie dla zabezpieczenia lokalnej gospodarki.

  John Attard-Montalto (S&D), na piśmie. – Rząd Malty powinien zrealizować podobne inicjatywy w odniesieniu do wyspy Gozo. Wszystkie państwa członkowskie UE, w których występują regiony wyspiarskie, złożyły wnioski dotyczące podobnych środków i uzyskały od UE możliwość podjęcia takich specjalnych działań. Same działania różnią się pomiędzy poszczególnymi regionami wyspiarskimi. Łączy je jednak jedna cecha: zapewniają komfort gospodarczy, służący zrównoważeniu negatywnych aspektów dotyczących regionów wyspiarskich. Na wyspie Gozo występują poważne utrudnienia, na przykład podwójna wyspiarskość, oddalenie, mały rozmiar czy trudna topografia. Krajom o wiele większym niż Malta, na przykład Portugalii, Włochom czy Grecji, udało się uzyskać specjalne środki służące stworzeniu atrakcyjnych zachęt dla regionów wyspiarskich. Małe wyspy archipelagu maltańskiego są szczególnie narażone.

Wyspa Gozo potrzebuje wsparcia w formie realizacji analogicznych specjalnych środków. Obowiązkiem rządu Malty jest zbadanie, jakie specjalne środki byłyby najwłaściwsze, a następnie wystąpienie do UE o przyjęcie takich środków. Zadaniem rządu Malty jest ograniczenie ubóstwa, szczególnie rozpowszechnionego na wyspie Gozo.

  David Casa (PPE), na piśmie. – Jest to przedłużenie zwolnienia podatkowego z 2002 roku, przyznanego Portugalii w odniesieniu do niektórych regionów autonomicznych. Jestem zwolennikiem takiego przedłużenia i z tego względu głosowałem za przyjęciem przedmiotowego sprawozdania.

  Edite Estrela (S&D), na piśmie. – (PT) Głosowałam za przyjęciem sprawozdania pani poseł Hübner w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady upoważniającej Portugalię do zastosowania obniżonej stawki akcyzy w autonomicznym regionie Madery na wytwarzane i konsumowane lokalnie rum i likiery oraz w autonomicznym regionie Azorów na wytwarzane i konsumowane lokalnie likiery i napoje spirytusowe. Pamiętając o szczególnych cechach tych regionów najbardziej oddalonych uważam, że przedłużenie to ma kluczowe znaczenie dla przetrwania lokalnego wytwórstwa tych produktów i dla ochrony zatrudnienia w tym sektorze.

  Diogo Feio (PPE), na piśmie. – (PT) Wobec znaczenia produkcji odpowiednio rumu i napojów spirytusowych, jak również likierów w obu regionach, dla rolnictwa, a w efekcie – dla gospodarki i zatrudnienia w portugalskich regionach autonomicznych Madery i Azorów kluczowe znaczenie ma dalsze stosowanie obniżonej stawki akcyzy w odniesieniu do tych dóbr, ponieważ uchroni to przed pojawieniem się niesprawiedliwej konkurencji na rynku wewnętrznym.

Zwiększenie ceny detalicznej tych produktów, spowodowane likwidacją tych stawek akcyzy, uczyniłoby je jeszcze mniej konkurencyjnymi w porównaniu do podobnych produktów importowanych z reszty terytorium UE, a w ten sposób stanowiłoby zagrożenie dla przetrwania produktów tradycyjnych. Miałoby to katastrofalny wpływ na lokalny przemysł i gospodarkę regionalną w sferze społeczno-gospodarczej, ze względu na ewentualny wpływ na rodzinne gospodarstwa rolne w tych regionach.

  Nuno Teixeira (PPE), na piśmie. – (PT) Zatwierdzony przytłaczającą większością głosów na dzisiejszym posiedzeniu plenarnym wniosek umożliwia przedłużenie przyznanego w 2002 roku uprawnienia umożliwiającego Portugalii stosowanie na Maderze obniżonych stawek akcyzy na wytwarzane i konsumowane lokalnie rum i likiery, a na Azorach – na wytwarzane i konsumowane lokalnie likiery i napoje spirytusowe. Od początku tego procesu robiłem, co w mojej mocy, aby sprawić, że środki, które zostały zniesione z końcem 2008 roku, zostaną pilnie odnowione. Po zapewnieniu jednogłośnego poparcia w Komisji Rozwoju Regionalnego ten rezultat został potwierdzony dzisiejszym głosowaniem, które pozwala utrzymać obniżoną stawkę podatku w okresie od stycznia 2009 roku. do 2013 roku.

Wytwórcy rumu i likierów na Maderze stale napotykają na przeszkody, związane z ich położeniem w najbardziej oddalonym regionie, podwójną wyspiarskością, trudną rzeźbą terenu i klimatem oraz małym rozmiarem ich gospodarstw rolnych. Jeżeli zostaliby zobowiązani do zaprzestania korzystania z tej ulgi podatkowej, byliby zmuszeni do podniesienia cen swoich produktów, co miałoby negatywny wpływ na ich działalność i generowane w ten sposób zatrudnienie, powodując katastrofalne skutki dla regionu.

- Sprawozdanie: Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (A7-0024/2009)

  David Casa (PPE), na piśmie. – To sprawozdanie stanowi zwykłe ujednolicenie tekstów bez jakiejkolwiek zmiany ich treści. Popieram tego typu ujednolicenie i z tego względu głosowałem za przyjęciem przedmiotowego sprawozdania.

- Sprawozdanie: Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (A7-0025/2009)

  David Casa (PPE), na piśmie. – To sprawozdanie również stanowi wyłącznie ujednolicenie bez jakiejkolwiek zmiany treści, co popieram, i z tego względu głosowałem za przyjęciem przedmiotowego sprawozdania.

- Sprawozdanie: Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (A7-0029/2009)

  David Casa (PPE), na piśmie. – To sprawozdanie stanowi zwykłe ujednolicenie istniejących tekstów i z tego względu głosowałem za jego przyjęciem.

  Cătălin Sorin Ivan (S&D), na piśmie. – (RO) Koordynacja niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych lub działań administracyjnych w państwach członkowskich, odnoszących się do nadawania programów telewizyjnych, ma zasadnicze znaczenie dla stworzenia przestrzeni medialnej, której głównym przesłaniem będzie jedność w różnorodności. Dla nas równie istotna jest możliwość kształtowania prawodawstwa europejskiego w sposób jak najbardziej dostępny dla wszystkich obywateli. Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych w jej ujednoliconej wersji, przedłożone na sesji plenarnej, jest środkiem czysto technicznym i prawnym, z którego jednak wynikają niezaprzeczalne korzyści. Ujednolicenie stale zmieniającego się prawodawstwa jest działaniem zapewniającym większą jasność i przejrzystość przepisów wspólnotowych, co sprawia, że obywatelom UE jest łatwiej je zrozumieć. W tym przypadku wniosek w sprawie ujednolicenia obejmuje zastąpienie starej dyrektywy z 1989 roku nową dyrektywą (bez zmieniania treści), do której dodano przyjęte z biegiem lat uzupełniające ją akty prawne. Poparłem tę inicjatywę, ponieważ – niezależnie od jej charakteru technicznego – nie możemy zapomnieć o jej wartości dla wspierania właściwego funkcjonowania audiowizualnych usług medialnych, nie wspominając już o kwestii przejrzystości.

  Petru Constantin Luhan (PPE), na piśmie. – (RO) Zgadzam się z tekstem przedmiotowego sprawozdania, ponieważ pluralizm informacyjny powinien być podstawową zasadą Unii Europejskiej. Zróżnicowanie środków masowego przekazu przyczynia się do szybkiego wzrostu liczby opinii, co stanowi niezbędną cechę społeczeństwa demokratycznego.

Ten argument zawiera również element gospodarczy. Konwencjonalne audiowizualne usługi medialne (na przykład telewizja) i usługi nowopowstałe (na przykład wideo na żądanie) zapewniają ogromne możliwości zatrudnienia w Europie, szczególnie za pośrednictwem małych i średnich przedsiębiorstw, które z kolei napędzają wzrost gospodarczy i inwestycje.

- Sprawozdanie: Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (A7-0033/2009)

  David Casa (PPE), na piśmie. – Przedmiotowe sprawozdanie dotyczy ujednolicenia przepisów w zakresie ochrony pracowników przed azbestem. Opowiadam się za takim ujednoliceniem i z tego względu głosowałem za przyjęciem przedmiotowego sprawozdania.

  Elisabeth Morin-Chartier (PPE), na piśmie. – (FR) Podobnie jak większość moich koleżanek i kolegów posłów głosowałam za zwiększeniem jasności i przejrzystości prawodawstwa wspólnotowego. Przyjmując przedmiotową rezolucję Parlament Europejski faktycznie poparł dążenie Komisji Europejskiej do „uporządkowania” tekstów w drodze ujednolicenia przepisów dotyczących ochrony pracowników przed azbestem. Przedmiotowa rezolucja zapewnia lepsze stosowanie tych zasad, które są niezbędne dla pracowników.

- Sprawozdanie: Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (A7-0028/2009)

  David Casa (PPE), na piśmie. – Przedmiotowe sprawozdanie dotyczy ujednolicenia przepisów w zakresie kontroli weterynaryjnych zwierząt wprowadzanych do UE, zatem głosowałem za jego przyjęciem.

  Miroslav Mikolášik (PPE), na piśmie – (SK) Panie i panowie! Z zadowoleniem przyjmuję zatwierdzenie sprawozdania pani poseł Geringer de Oedenberg w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady ustanawiającej zasady organizacji kontroli weterynaryjnych zwierząt wprowadzanych do Wspólnoty z krajów trzecich. Nowa dyrektywa w oczywisty sposób przyczyni się do wyjaśnienia i lepszego zrozumienia obecnych obszernych przepisów prawnych w tej dziedzinie. Przedmiotowa dyrektywa koncentruje się na ujednoliceniu prawa bez zmiany jego faktycznej treści.

Z punktu widzenia obywateli europejskich uproszczenie i wyjaśnienie prawa wspólnotowego przyczynia się do zwiększenia pewności prawnej, a zatem moim zdaniem przeprowadzone ujednolicenie dyrektywy stanowi krok we właściwym kierunku, przyczyniając się do efektywnego stosowania korzystnego prawa. Jednocześnie zgadzam się, że harmonizacja zasad na szczeblu wspólnotowym przyczyni się nie tylko do zagwarantowania bezpieczeństwa dostaw, ale również do stabilizacji rynku wewnętrznego, na którym zniesiono kontrole na granicach wewnętrznych, jak również do ochrony zwierząt wprowadzanych do Wspólnoty.

  Andreas Mölzer (NI), na piśmie. – (DE) Na mocy obecnych uregulowań w przypadkach, w których zostanie wykryty transport naruszający przepisy w zakresie ochrony zwierząt, po „konfiskacie” ze względów ochrony zwierząt, gdy tylko problem zostanie rozwiązany, władze muszą zwrócić właścicielowi wszystkie nieobjęte szczepieniami młode zwierzęta, które zdecydowanie zbyt wcześnie zostały rozdzielone ze swoimi matkami. W praktyce oczywiście bezwstydnie nadużywa się tej sytuacji.

Przedmiotowe ujednolicenie stanowiłoby dobrą szansę zmiany rozporządzenia UE w sprawie transportu, tak aby młode mogły podlegać ostatecznej konfiskacie w przypadku transportów sprzecznych z wszelkimi zasadami, i w ten sposób zlikwidowano by obchodzenie przepisów. Niestety wszyscy przyczyniliśmy się do zmarnowania tej szansy. Jednocześnie całe ujednolicenie wydaje się mieć wpływ na poprawę przepisów w zakresie ochrony zwierząt, dlatego głosowałem za przyjęciem sprawozdania.

  Franz Obermayr (NI), na piśmie. – (DE) Uwzględniając fakt, że dieta jest istotnym czynnikiem wpływającym na zdrowie populacji, a zwierzęta należą do ważnych produktów żywnościowych, szczególnie istotne jest zapewnienie w tej kwestii kompleksowej ochrony, a to powinno być zrealizowane poprzez na przykład kontrole weterynaryjne. Te kontrole weterynaryjne mają szczególne znaczenie szczególnie na zewnętrznych granicach Wspólnoty, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, że standardy w tej dziedzinie, obowiązujące w państwach trzecich, często nie są równie wysokie, jak na szczeblu europejskim.

Wymaga to bardziej celowych, jednolitych i jasnych uregulowań, gwarantujacych, że na granicach zewnętrznych będą przeprowadzane podobne kontrole przywozowe. Obecny wniosek Komisji w sprawie ujednoliconej wersji dyrektywy Rady ustanawiającej zasady organizacji kontroli weterynaryjnych zwierząt wprowadzanych do Wspólnoty z krajów trzecich stanowi krok w tym kierunku i z tego względu go popieram.

- Sprawozdanie: Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (A7-0031/2009)

  David Casa (PPE), na piśmie. – Mamy tu do czynienia z ujednoliceniem bez istotnej zmiany treści, zatem głosowałem za przyjęciem sprawozdania.

  Elisabeth Morin-Chartier (PPE), na piśmie. – (FR) Podobnie jak większość moich koleżanek i kolegów posłów głosowałam za zwiększeniem jasności i przejrzystości prawodawstwa w sprawie sieci zbierania danych rachunkowych dotyczących dochodów i działalności gospodarstw rolnych, aby usprawnić przepisy, a przede wszystkim – zwiększyć czytelność tekstu.

- Sprawozdanie: Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (A7-0027/2009)

  David Casa (PPE), na piśmie. – Przedmiotowe sprawozdanie stanowi zwykłe ujednolicenie prawodawstwa w zakresie warunków zdrowotnych zwierząt w zakresie handlu wewnątrzwspólnotowego. Opowiadam się za takim ujednoliceniem i głosowałem za przyjęciem przedmiotowego sprawozdania.

  Franz Obermayr (NI), na piśmie. – (DE) Z jednej strony hodowla drobiu stanowi jeden z ważnych elementów działalności gospodarczej w rolnictwie, gdzie stanowi źródło dochodów dla części pracowników rolnych. Z drugiej strony jaja i drób należą do najczęściej konsumowanych produktów spożywczych. Z tych względów handel tymi dobrami powinien podlegać jasnym i jednolitym uregulowaniom, aby między innymi chronić zdrowie obywateli.

Obecny wniosek Komisji dotyczący ujednoliconej wersji dyrektywy Rady w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw trzecich drobiu i jaj wylęgowych, jest zgodny z interesami pracowników rolnych i osób zaangażowanych w obrót w tej dziedzinie, jak również z interesami obywateli UE jako konsumentów, i dlatego poparłem ten wniosek.

- Sprawozdanie: Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (A7-0032/2009)

  David Casa (PPE), na piśmie. – Mamy tu do czynienia z wersją ujednoliconą bez istotnej zmiany treści, dlatego głosowałem za przyjęciem sprawozdania.

- Sprawozdanie: Simon Busuttil (A7-0019/2009)

  David Casa (PPE) , na piśmie. – Przedmiotowy wniosek zapewnia możliwość bezwizowego podróżowania między Mauritiusem a państwami członkowskimi UE. Opowiadam się za takim porozumieniem i dlatego głosowałem za przyjęciem sprawozdania.

  Carlos Coelho (PPE) , na piśmie. – (PT) Popieram tę umowę, będącą wynikiem negocjacji między Wspólnotą Europejską a Republiką Mauritiusu, dotyczącą zniesienia krótkoterminowych wiz wjazdowych, służącą ułatwieniu przemieszczania się ich obywateli. Obywatele UE i Mauritiusu, którzy wjeżdżają na terytorium drugiej umawiającej się strony na maksymalnie trzy miesiące w okresie sześciomiesięcznym będą zwolnieni z obowiązku wizowego. Wyjątki dotyczą Zjednoczonego Królestwa i Republiki Irlandii, które nie są związane przedmiotową umową, a ograniczenia terytorialne dotyczą Francji i Holandii, w przypadku których przedmiotowa umowa odnosi się wyłącznie do europejskiego terytorium tych krajów.

Chciałbym zwrócić uwagę, że każda osoba podróżująca w celu podjęcia płatnej pracy w trakcie krótkiego pobytu nie może skorzystać z tej umowy i w dalszym ciągu podlega właściwym przepisom wspólnotowym oraz przepisom każdego państwa członkowskiego, dotyczącym obowiązku wizowego lub zwolnienia z niego, jak również dostępu do rynku pracy. Umowa może zostać zawieszona lub uchylona, ale ta decyzja może zostać podjęta wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich. Popieram również tymczasowe stosowanie umowy przed jej wejściem w życie.

  Franz Obermayr (NI), na piśmie. – (DE) Przedmiotowa umowa między Wspólnotą Europejską a Republiką Mauritiusu umożliwia bezwizowe podróżowanie w przypadkach, kiedy obywatele umawiających się stron podróżują na terytorium drugiej umawiającej się strony na co najwyżej trzy miesiące w okresie sześciomiesięcznym.

Głosowałem przeciwko zawarciu przedmiotowej umowy, ponieważ utrzymanie wymogów wizowych stanowi pewny środek kontroli niepożądanej imigracji, podczas gdy zniesienie obowiązku wizowego w odniesieniu do pobytów trzymiesięcznych dałoby odpowiednią ilość czasu na stworzenie sieci kontaktów społecznych tym osobom, które w rzeczywistości planują przedłużony pobyt.

- Sprawozdanie: Simon Busuttil (A7-0012/2009)

  David Casa (PPE), na piśmie. – Przedmiotowy wniosek zapewnia możliwość bezwizowego podróżowania między Seszelami a państwami członkowskimi UE. Opowiadam się za taką umową i dlatego głosowałem za przyjęciem sprawozdania.

  Carlos Coelho (PPE), na piśmie. – (PT) Popieram tę umowę, będącą wynikiem negocjacji między Wspólnotą Europejską a Republiką Seszeli, dotyczącą zniesienia krótkoterminowych wiz wjazdowych, służącą ułatwieniu przemieszczania się ich obywateli. Obywatele UE i Seszeli, którzy wjeżdżają na terytorium drugiej umawiającej się strony na maksymalnie trzy miesiące w okresie sześciomiesięcznym będą zwolnieni z obowiązku wizowego. Wyjątki dotyczą Zjednoczonego Królestwa i Republiki Irlandii, które nie są związane przedmiotową umową, a ograniczenia terytorialne dotyczą Francji i Holandii, w przypadku których przedmiotowa umowa odnosi się wyłącznie do europejskiego terytorium tych krajów.

Chciałbym zwrócić uwagę, że każda osoba podróżująca w celu podjęcia płatnej pracy w trakcie krótkiego pobytu nie może skorzystać z tej umowy i w dalszym ciągu podlega właściwym przepisom wspólnotowym oraz przepisom każdego państwa członkowskiego, dotyczącym obowiązku wizowego lub zwolnienia z niego, jak również dostępu do rynku pracy. Umowa może zostać zawieszona lub uchylona, ale ta decyzja może zostać podjęta wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich. Popieram również tymczasowe stosowanie umowy przed jej wejściem w życie.

- Sprawozdanie: Simon Busuttil (A7-0013/2009)

  David Casa (PPE), na piśmie. – Przedmiotowy wniosek zapewnia możliwość bezwizowego podróżowania między Barbadosem a państwami członkowskimi UE. Opowiadam się za taką umową i dlatego głosowałem za przyjęciem sprawozdania.

  Carlos Coelho (PPE), na piśmie. – (PT) Popieram tę umowę, będącą wynikiem negocjacji między Wspólnotą Europejską a Barbadosem, dotyczącą zniesienia krótkoterminowych wiz wjazdowych, służącą ułatwieniu przemieszczania się ich obywateli. Obywatele UE i Barbadosu, którzy wjeżdżają na terytorium drugiej umawiającej się strony na maksymalnie trzy miesiące w okresie sześciomiesięcznym będą zwolnieni z obowiązku wizowego. Wyjątki dotyczą Zjednoczonego Królestwa i Republiki Irlandii, które nie są związane przedmiotową umową, a ograniczenia terytorialne dotyczą Francji i Holandii, w przypadku których przedmiotowa umowa odnosi się wyłącznie do europejskiego terytorium tych krajów.

Chciałbym zwrócić uwagę, że każda osoba podróżująca w celu podjęcia płatnej pracy w trakcie krótkiego pobytu nie może skorzystać z tej umowy i w dalszym ciągu podlega właściwym przepisom wspólnotowym oraz przepisom każdego państwa członkowskiego, dotyczącym obowiązku wizowego lub zwolnienia z niego, jak również dostępu do rynku pracy. Umowa może zostać zawieszona lub uchylona, ale ta decyzja może zostać podjęta wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich. Popieram również tymczasowe stosowanie umowy przed jej wejściem w życie.

  Andreas Mölzer (NI), na piśmie. – (DE) Rozpatrujemy sprawozdania odnoszące się do umów między Wspólnotą Europejską a wieloma krajami wyspiarskimi, na przykład Mauritiusem i Barbadosem, zapewniającymi zwolnienie z obowiązku wizowego w tych przypadkach, kiedy obywatele umawiających się stron podróżują na terytorium drugiej umawiającej się strony na co najwyżej trzy miesiące w okresie sześciomiesięcznym. Sprzeciwiam się temu rozluźnieniu wymogów wjazdowych i z tego względu głosowałem przeciwko zawarciu tych umów, ponieważ utrzymanie wymogów wizowych stanowi przeszkodę dla przestępczości, a dzięki temu poważnie ogranicza niepożądaną imigrację.

Ponadto należy założyć, że osoby przebywające w UE na podstawie takiego zwolnienia z obowiązku wizowego mogą przez trzy miesiące nawiązać liczne kontakty, które następnie mogą być wykorzystane w nielegalnej działalności. Należy za wszelką cenę unikać wzrostu nielegalnej działalności przestępczej.

- Sprawozdanie: Simon Busuttil (A7-0014/2009)

  Carlos Coelho (PPE), na piśmie. – (PT) Popieram tę umowę, będącą wynikiem negocjacji między Wspólnotą Europejską a Federacją St. Kitts i Nevis, dotyczącą zniesienia krótkoterminowych wiz wjazdowych, służącą ułatwieniu przemieszczania się ich obywateli. Obywatele UE i Federacji, którzy wjeżdżają na terytorium drugiej umawiającej się strony na maksymalnie trzy miesiące w okresie sześciomiesięcznym będą zwolnieni z obowiązku wizowego. Wyjątki dotyczą Zjednoczonego Królestwa i Republiki Irlandii, które nie są związane przedmiotową umową, a ograniczenia terytorialne dotyczą Francji i Holandii, w przypadku których przedmiotowa umowa odnosi się wyłącznie do europejskiego terytorium tych krajów.

Chciałbym zwrócić uwagę, że każda osoba podróżująca w celu podjęcia płatnej pracy w trakcie krótkiego pobytu nie może skorzystać z tej umowy i w dalszym ciągu podlega właściwym przepisom wspólnotowym oraz przepisom każdego państwa członkowskiego, dotyczącym obowiązku wizowego lub zwolnienia z niego, jak również dostępu do rynku pracy. Umowa może zostać zawieszona lub uchylona, ale ta decyzja może zostać podjęta wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich. Popieram również tymczasowe stosowanie umowy przed jej wejściem w życie.

- Sprawozdanie: Simon Busuttil (A7-0015/2009)

  Carlos Coelho (PPE), na piśmie. – (PT) Popieram tę umowę, będącą wynikiem negocjacji między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą, dotyczącą zniesienia krótkoterminowych wiz wjazdowych, służącą ułatwieniu przemieszczania się ich obywateli. Obywatele UE oraz Antigui i Barbudy, którzy wjeżdżają na terytorium drugiej umawiającej się strony na maksymalnie trzy miesiące w okresie sześciomiesięcznym będą zwolnieni z obowiązku wizowego. Wyjątki dotyczą Zjednoczonego Królestwa i Republiki Irlandii, które nie są związane przedmiotową umową, a ograniczenia terytorialne dotyczą Francji i Holandii, w przypadku których przedmiotowa umowa odnosi się wyłącznie do europejskiego terytorium tych krajów.

Chciałbym zwrócić uwagę, że każda osoba podróżująca w celu podjęcia płatnej pracy w trakcie krótkiego pobytu nie może skorzystać z tej umowy i w dalszym ciągu podlega właściwym przepisom wspólnotowym oraz przepisom każdego państwa członkowskiego, dotyczącym obowiązku wizowego lub zwolnienia z niego, jak również dostępu do rynku pracy. Umowa może zostać zawieszona lub uchylona, ale ta decyzja może zostać podjęta wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich. Popieram również tymczasowe stosowanie umowy przed jej wejściem w życie.

- Sprawozdanie: Simon Busuttil (A7-0016/2009)

  David Casa (PPE), na piśmie. – Przedmiotowy wniosek zapewnia możliwość bezwizowego podróżowania między Bahamami a państwami członkowskimi UE. Opowiadam się za taką umową i dlatego głosowałem za przyjęciem sprawozdania.

  Carlos Coelho (PPE), na piśmie. – (PT) Popieram tę umowę, będącą wynikiem negocjacji między Wspólnotą Europejską a Wspólnotą Bahamów, dotyczącą zniesienia krótkoterminowych wiz wjazdowych, służącą ułatwieniu przemieszczania się ich obywateli. Obywatele UE i Bahamów, którzy wjeżdżają na terytorium drugiej umawiającej się strony na maksymalnie trzy miesiące w okresie sześciomiesięcznym będą zwolnieni z obowiązku wizowego. Wyjątki dotyczą Zjednoczonego Królestwa i Republiki Irlandii, które nie są związane przedmiotową umową, a ograniczenia terytorialne dotyczą Francji i Holandii, w przypadku których przedmiotowa umowa odnosi się wyłącznie do europejskiego terytorium tych krajów.

Chciałbym zwrócić uwagę, że każda osoba podróżująca w celu podjęcia płatnej pracy w trakcie krótkiego pobytu nie może skorzystać z tej umowy i w dalszym ciągu podlega właściwym przepisom wspólnotowym oraz przepisom każdego państwa członkowskiego, dotyczącym obowiązku wizowego lub zwolnienia z niego, jak również dostępu do rynku pracy. Umowa może zostać zawieszona lub uchylona, ale ta decyzja może zostać podjęta wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich. Popieram również tymczasowe stosowanie umowy przed jej wejściem w życie.

- Sprawozdanie: Jutta Haug (A7-0023/2009)

  Gerard Batten (EFD), na piśmie. – Posłowie Partii Niepodległości Zjednoczonego Królestwa (UKIP) wstrzymali się od głosowania, ponieważ nie uważamy, że Unia Europejska powinna być odpowiedzialna za wysyłanie pieniędzy podatników ofiarom trzęsienia ziemi we Włoszech. Mamy wiele współczucia dla tych ofiar i uważamy, że takie datki powinny pochodzić od rządów krajowych lub organizacji dobroczynnych.

  Diogo Feio (PPE), na piśmie. – (PT) Jak już podkreśliłem wcześniej, w odniesieniu do sprawozdania posła Reimera Böge (A7-0021/2009) w sprawie trzęsienia ziemi w regionie Abruzji, uważam, że solidarność między państwami członkowskimi Unii Europejskiej oraz wsparcie europejskie dla państw będących ofiarami katastrof stanowi wyraźny sygnał, że Unia Europejska, przyjmując instrumenty w sprawie pomocy specjalnej, na przykład Fundusz Solidarności Unii Europejskiej, dowodzi swojej zdolności do zachowania jedności w razie nieszczęścia, z czego możemy być naprawdę dumni.

Z tego względu, uwzględniając możliwość przedłożenia przez Komisję budżetu korygującego w przypadku „nieuniknionych, wyjątkowych i nieprzewidywalnych okoliczności”, co obejmuje trzęsienie ziemi we Włoszech, głosowałem za przyjęciem przedmiotowego sprawozdania w sprawie korekty budżetu Unii Europejskiej, aby mieszkańcy poszkodowanego regionu szybciej doświadczyli naprawy szkód spowodowanych trzęsieniem ziemi i mogli szybko wrócić do normalnych warunków życia dzięki uruchomieniu 493,78 milionów euro z Funduszu Solidarności UE.

  João Ferreira (GUE/NGL), na piśmie. – (PT) Ponieważ zatwierdzono przeznaczenie 493 771 159 euro z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej na rzecz Włoch, a ten Fundusz nie dysponuje własnymi środkami budżetowymi, konieczne jest dokonanie korekty budżetu Wspólnoty, aby zapewnić udostępnienie uzgodnionej kwoty. Chociaż jesteśmy zgodni co do konieczności możliwie jak najszybszego zapewnienia środków finansowych, ubolewamy, że wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską zakłada, oprócz innych pozycji budżetowych, zmniejszenie finansowania ważnych programów wspólnotowych w porównaniu z poprzednimi i obecnymi wieloletnimi ramami finansowymi.

Przykłady takiego działania obejmują planowane zmniejszenie środków Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, Instrumentu Finansowego Orientacji Rybołówstwa – programów Wspólnoty z poprzednich ram wspólnotowych na lata 2002-2006, czy też LIFE+, instrumentu finansowego na rzecz środowiska. Naszym zdaniem, jeśli chodzi o Fundusz Solidarności, to oprócz niezbędnych dostosowań, polegających na zapewnieniu mu pozycji budżetowej z własnymi zasobami, nie powinien on otrzymywać środków finansowych kosztem wyżej wymienionych programów wspólnotowych, podczas gdy jednocześnie nalega się na zwiększenie wydatków na cele wojskowe i propagandowe. Zamiast tego środki finansowe przekazane obecnie na rzecz Funduszu Solidarności należało wziąć z tamtych pozycji budżetowych.

  Barry Madlener (NI), na piśmie. – (NL) Holenderska Partia Wolności (PVV) opowiada się za pomocą w sytuacjach nadzwyczajnych, ale zapewnienie takiej pomocy powinno być zadaniem poszczególnych państw członkowskich, a nie Unii Europejskiej.

- Sprawozdanie: Reimer Böge (A7-0022/2009)

  Vilija Blinkevičiūtė (S&D), na piśmie. – (LT) Zgadzam się, że konieczne jest zapewnienie dodatkowego wsparcia pracownikom, którzy ponoszą szkody wskutek znacznych zmian strukturalnych we wzorcach handlu światowego oraz udzielenie im pomocy w ich powrocie na rynek pracy. Kluczowe znaczenie ma możliwie jak najszybsze udostępnienie pomocy finansowej zwalnianym pracownikom, a środki Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG), mające istotne znaczenie dla reintegracji zwalnianych pracowników na rynku pracy, powinny być wykorzystywane efektywniej. Chciałabym podkreślić, że państwa członkowskie powinny dostarczać bardziej szczegółowej informacji w sprawie realizacji ważnych celów w zakresie równości płci i niedyskryminacji za pomocą środków finansowanych przez EFG.

  David Casa (PPE), na piśmie. – Przedmiotowe sprawozdanie służy wykorzystaniu Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji. Zgadzam się, że wykorzystanie tego funduszu jest w tym przypadku konieczne i z tego względu głosowałem za przyjęciem przedmiotowego sprawozdania.

  Lena Ek, Marit Paulsen, Olle Schmidt and Cecilia Wikström (ALDE), na piśmie. – (SV) Wszyscy doskonale wiemy o negatywnych skutkach kryzysu gospodarczego dla rynku pracy i całego społeczeństwa. Zdecydowanie współczujemy wszystkim poszkodowanym przez kryzys i cieszymy się z podejmowania takich działań, jak szkolenia, które pomogą poszczególnym osobom przezwyciężyć ten problem. Jesteśmy jednak przekonani, że zasadniczo wolny handel stanowi korzystną siłę, która przynosi zyski rozwojowi całej Europy. Z tego względu chcielibyśmy, aby do zwalczania kryzysu finansowego wykorzystano przede wszystkim instrumenty rynkowe, które wspierają wolny i sprawiedliwy handel.

  Diogo Feio (PPE), na piśmie. – (PT) Bezrobocie jest jednym z najważniejszych problemów Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Nawet przed pojawieniem się obecnego kryzysu finansowego, który wzmocnił i pogorszył niektóre wcześniejsze symptomy, łatwo można było dostrzec poważne skutki procesu globalizacji i związanego z nim przenoszenia przedsiębiorstw dla życia wielu osób. Szczególne trudności wiążące się z okresem, w którym żyjemy, stają się oczywiste, jeżeli do tych problemów dodamy obecny brak zaufania na rynkach i zmniejszające się inwestycje. W tym kontekście, chociaż jestem zwolennikiem regulacji rynku wewnętrznego, wierzę, że wyjątkowy charakter obecnego kryzysu uzasadnia podejmowanie wyjątkowych środków zaradczych.

Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji jest jednym z narzędzi, którymi dysponuje Unia Europejska, aby w takich okolicznościach pomóc bezrobotnym pracownikom. Uważam, że przypadek pracowników z przedsiębiorstwa Nokia GmbH z niemieckiego regionu Bochum uzasadnia udzielenie europejskiej pomocy, która została wcześniej przyznana Portugalii. Oprócz tej pomocy, która bezsprzecznie jest przydatna, Unia Europejska powinna również podjąć kroki wspierające silniejszy i bardziej kreatywny rynek europejski, który będzie źródłem inwestycji i miejsc pracy. To jedyna droga sprostania temu problemowi w sposób skuteczny, poważny i trwały.

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL), na piśmie. – (PT) Ta sprawa dotyczyła zareagowania na wniosek Niemiec o udzielenie pomocy z tytułu zwolnień w sektorze telekomunikacyjnym, w szczególności w odniesieniu do pracowników Nokia GmbH, który spełnia kryteria kwalifikowalności, określone w rozporządzeniu w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji.

Jednakże uruchomienie tych środków faktycznie zlikwiduje jedynie część poważnych skutków kryzysu gospodarczego i finansowego. Konieczne jest zerwanie z polityką neoliberalną, która jest przyczyną rzeczywistej katastrofy gospodarczej i społecznej w wielu krajach Unii Europejskiej, zwłaszcza w Portugalii.

Chociaż głosowaliśmy za przyjęciem przedmiotowego sprawozdania, nie możemy nie zauważyć, że powyższe działania są niewystarczające i mają raczej charakter łagodzący, jak również że rozporządzenie jest w rzeczywistości niesprawiedliwe, faworyzując kraje o wyższych dochodach, w szczególności te, w których występują wyższe płace i świadczenia z tytułu bezrobocia.

Z tego względu nalegamy na zmianę polityki i potrzebę opracowania realnego planu, tak aby wesprzeć produkcję i tworzenie miejsc pracy gwarantujących prawa.

  Eija-Riitta Korhola (PPE), na piśmie. – Panie przewodniczący! Głosowałam za zainwestowaniem blisko 5,6 miliona euro przez Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) w niemieckim regionie Nadrenii Północnej-Westfalii, który poniósł szkody z tytułu zwolnień, trwających od 1990 roku. W wyniku zamknięcia w 2008 roku przez fińskie przedsiębiorstwo Nokia jego fabryki w Bochum i przeniesienia produkcji w rejony rynku gwarantujące lepszą efektywność kosztową, zwolniono kolejne 2300 osób w tym regionie. Jako Finka jestem szczególnie zainteresowana problemami pracowników, którzy utracili pracę w wyniku zaprzestania produkcji w Bochum przez Nokię. Zamknięcie fabryki Nokii w Bochum było faktycznie ostatnim z serii wydarzeń pogarszających sytuację w zakresie bezrobocia w regionie. Z tego względu ze szczerym zadowoleniem przyjmuję inwestycję EFG w tym regionie jako sposób poprawy szans zatrudnienia dla mieszkańców Nadrenii Północnej-Westfalii.

  Jean-Luc Mélenchon (GUE/NGL), na piśmie. – (FR) Głosując w sprawie przedmiotowego tekstu pamiętaliśmy o pracownikach Nokii i ich niesprawiedliwych zwolnieniach. Pragniemy jednak podkreślić, że nie jesteśmy zadowoleni z konieczności głosowania w sprawie najmniejszego zła: pomocy w poszukiwaniu pracy na skutek absurdalnych zwolnień grupowych ze strony światowego lidera w dziedzinie produkcji telefonów komórkowych, Nokii; zwolnień opisanych tu jako jedno z zagrożeń procesu globalizacji, z którym musimy sobie poradzić.

Odrzucamy tę koncepcję „dostosowania się” do globalizacji, jak Unia Europejska nazywa takie tragedie społeczne i ludzkie jak ta, kiedy przedsiębiorstwa informujące o rekordowych zyskach przenoszą produkcję, aby przynosić jeszcze większe zyski, rujnując w ten sposób życie setek pracowników i całego regionu. Proponowane dobroczynne remedium (Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji) nie sprawi jednak, że pracownicy zapomną, iż Unia Europejska jest w rzeczywistości bezpośrednio odpowiedzialna za tragedie, z jakimi zmagają się zwalniani pracownicy, ponieważ wybrała swobodną i sprawiedliwą konkurencję. Zamiast wspierać te „dostosowania” do całej ogromnej niepewności globalnej gospodarki kapitalistycznej, Unia Europejska powinna zakazać takich praktyk i chronić obywateli europejskich.

  Elisabeth Morin-Chartier (PPE), na piśmie. – (FR) W przedmiotowym sprawozdaniu opowiadamy się za uruchomieniem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) w wyniku zwolnień w Niemczech. W pełni zgadzam się z uruchomieniem przedmiotowego funduszu, który jest w tym przypadku potrzebny, a więc – podobnie jak większość moich koleżanek i kolegów posłów – głosowałam za przyjęciem przedmiotowego sprawozdania. Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji jest jednym z instrumentów dostępnych Unii Europejskiej, aby pomóc jej bezrobotnym pracownikom, którzy zostali zwolnieni w wyniku niekorzystnych skutków globalizacji. Uważam, że przypadek pracowników Nokia GmbH i niemieckiego regionu Bochum daje podstawy do uruchomienia pomocy europejskiej, podobnie jak to miało miejsce poprzednio w przypadku Portugalii.

- Sprawozdanie: Diana Wallis (A7-0030/2009)

  David Casa (PPE), na piśmie. – Pan poseł Siwiec został oskarżony o obrazę uczuć religijnych osób trzecich w trakcie wydarzenia, które miało miejsce kilka lat temu. Po przeanalizowaniu faktów w tej sprawie uważam, że zdecydowanie nie należy pozbawiać go immunitetu. To również zdanie sprawozdawczyni i z tego względu głosowałem za przyjęciem przedmiotowego sprawozdania.

  Ole Christensen, Dan Jørgensen and Christel Schaldemose (S&D), na piśmie. – (DA) W trakcie dzisiejszego głosowania głosowaliśmy za pozbawieniem immunitetu pana posła Siwca. Oznacza to, że ma on możliwość poddania się procesowi sądowemu w Polsce jak każdy inny obywatel. Mamy wiele sympatii dla pana posła Siwca i zgadzamy się, cokolwiek to znaczy, że wytoczona mu sprawa jest nieuzasadniona i umotywowana politycznie.

Jednak jeżeli uważamy, że powinien on mieć szansę, aby być stroną postępowania sądowego podobnie jak każda inna osoba, to z tego względu, że musimy mieć pewność, że Polska przestrzega podstawowych zasad demokracji i praworządności, które są warunkiem bycia państwem członkowskim Unii Europejskiej. Z tego samego względu co do zasady zawsze głosujemy za pozbawieniem immunitetu posłów tej Izby – bez względu na sprawę, z jaką mają faktycznie do czynienia.

- Sprawozdanie: Carlos Coelho (A7-0035/2009)

  Elena Oana Antonescu (PPE), na piśmie. – (RO) Utworzenie strefy Schengen poprzez zniesienie kontroli na granicach wewnętrznych i wprowadzenie swobodnego przemieszczania się na terytorium UE należy do najważniejszych osiągnięć Unii Europejskiej. Uwzględniając przepuszczalność granic, faktycznie potrzebujemy wysokich standardów stosowania dorobku Schengen w praktyce, aby móc zachować zwiększony poziom wzajemnego zaufania między państwami członkowskimi, co obejmuje również ich zdolność do realizacji działań związanych ze zniesieniem kontroli na granicach wewnętrznych.

Musimy usprawnić mechanizmy ewaluacji monitorowania stosowania dorobku Schengen. Potrzeba utrzymania wysokiego poziomu bezpieczeństwa i zaufania wymaga skutecznej współpracy między rządami państw członkowskich i Komisją.

Pamiętając o znaczeniu tej inicjatywy prawodawczej i jej roli w zakresie praw i swobód podstawowych, należy ubolewać, że Parlament Europejski odgrywa bardziej rolę doradcy niż współdecydującego, co raczej powinno mieć miejsce. Z tego względu głosowałam za odrzuceniem wniosku legislacyjnego Komisji.

  Vilija Blinkevičiūtė (S&D), na piśmie. – (LT) Głosowałam za przyjęciem przedmiotowego sprawozdania, ponieważ opinia sprawozdawcy jest zgodna z zasadami swobód obywatelskich, sprawiedliwości i spraw wewnętrznych. Ustanowienie mechanizmu ewaluacji jest istotne z punktu widzenia wszystkich państw członkowskich. Ponieważ nie rozważa się zastosowania procedury współdecydowania, propozycja Komisji Europejskiej ogranicza możliwości współpracy między państwami członkowskimi. Przygotowany niedawno przez Komisję Europejską wniosek będzie musiał zostać zmieniony po wejściu w życie traktatu lizbońskiego.

  Diogo Feio (PPE), na piśmie. – (PT) Stworzenie za pomocą układu z Schengen europejskiego obszaru bez kontroli granicznych było istotnym krokiem w tworzeniu otwartego rynku wewnętrznego, na którym istnieje swoboda przemieszczania się osób i towarów. Jednakże jeżeli ten obszar ma wykorzystać swój potencjał, który dostrzegam, potrzebny jest mechanizm skutecznej oceny jego realizacji przez różne państwa członkowskie.

Z tego względu zgadzam się na wzmocnienie uprawnień monitorowania Schengen, w szczególności za pośrednictwem ocen (kwestionariuszy i wizyt studialnych, zarówno planowanych z wyprzedzeniem, jak i niezapowiedzianych) oraz środków następujących po ocenie, aby zagwarantować odpowiedni nadzór nad sposobem, w jaki poszczególne państwa członkowskie działają, współpracują i kontrolują swoje granice zewnętrzne na mocy układu z Schengen.

Wiem, że każda luka bądź nieprawidłowość w systemie powoduje poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa wewnętrznego Unii i zagraża samemu obszarowi Schengen jako obszarowi wolności, ale również bezpieczeństwa.

Jednakże nie zgadzam się na wzmocnienie wspólnotowego charakteru tej oceny poprzez wzmocnienie uprawnień Komisji Europejskiej kosztem systemu międzyrządowego, który jak dotąd dominował w grupie roboczej ds. oceny Schengen.

Z tego względu głosowałem za odrzuceniem wniosku Komisji.

- Sprawozdania: Carlos Coelho (A7-0034/2009) i (A7-0035/2009)

  Jacky Hénin (GUE/NGL), na piśmie. – (FR) Ośmielamy się mówić o dorobku Schengen, ale jako mieszkaniec Calais mogę z własnego doświadczenia potwierdzić, że chociaż układ z Schengen jest korzystny dla swobodnego przemieszczania się kapitału i dóbr, to nadal powoduje szereg problemów.

Niezależnie od przyjemnej utopii Europy bez granic, każdego dnia jesteśmy konfrontowani z tragiczną rzeczywistością Schengen: nieludzkimi warunkami egzystencji imigrantów.

Unia i państwa członkowskie robią zbyt mało lub zgoła nic, aby przeciwstawić się tej tragedii. Na przykład Francja ośmiesza się prowadzeniem medialnej i policyjnej nagonki na ludzi, choćby tej, jaka miała miejsce w „dżungli” Calais.

Z tego względu, nawet w kontekście działań ściśle humanitarnych, Unia Europejska nie czyni absolutnie nic, skazując władze lokalne na samotne borykanie się z tymi problemami.

Przestańmy ronić krokodyle łzy i wreszcie zacznijmy zachowywać się jak ludzie odpowiedzialni. Sytuacja, do jakiej doszło w Calais, stanowi ogromny problem polityczny Unii. Nie zostanie on rozwiązany ani za pomocą schengeńskiej twierdzy Europa, ani za pomocą ukierunkowanych działań humanitarnych. Musimy zerwać z polityką wolnego handlu, musimy zrezygnować ze swobody przemieszczania się kapitału, musimy wspierać suwerenność żywnościową, musimy uznać wodę i energię za globalne dobra publiczne i musimy walczyć z nierównościami społeczno-gospodarczymi.