Volledig verslag van de vergaderingen

Woensdag 20 januari 2010 - Straatsburg

SWIFT (debat)

  Manfred Weber, namens de PPE-Fractie. – (DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de minister, dames en heren, aanvankelijk werd het debat beheerst door frustratie en ergernis bij velen in het Europees Parlement, omdat wij het gevoel hadden dat er in de Raad nog snel voor het in werking treden van het Verdrag van Lissabon voldongen feiten geschapen werden. Ik ben er dan ook erkentelijk voor dat men alsnog tot het inzicht gekomen is dat het goed is naar de Parlementsleden te luisteren en het nieuwe Verdrag van Lissabon nu tijdens het ratificatieproces toe te passen en ons ook de mogelijkheid te geven een oordeel uit te spreken over de vraag of deze overeenkomst al dan niet moet worden toegepast.

De Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) zal in dit wetgevingsproces, als wij dit nu ingaan, heldere criteria hanteren. De medaille heeft twee kanten. Aan de ene kant hanteert onze fractie het duidelijke principe dat er voor Europese gegevens, waar die ook opgeslagen worden, Europese beschermingsnormen horen te gelden. Wij zijn principieel voorstander van een klachtrecht voor mensen die zich onheus behandeld voelen bij de controle van hun gegevens. Wij huldigen het principe dat gegevens alleen doorgegeven mogen worden in individuele gevallen waarin sprake is van verdenking, en niet zo maar in het algemeen. Dat zijn punten die voor ons van belang zijn.

De andere kant van de medaille is dat we natuurlijk voorstander zijn van samenwerking met de Verenigde Staten. Wij willen in de bestrijding van het terrorisme met onze partners samenwerken. We willen voorkomen dat afzonderlijke staten bij het aflopen van overeenkomsten onder grote druk komen te staan, zoals België bijvoorbeeld, omdat er dan misschien bilateraal onderhandeld wordt. Dat dient ook in overweging genomen te worden. Wij van de Europese Volkspartij zullen die afweging maken als het wetsvoorstel wordt ingediend.

Ik verzoek de Raad en de Commissie nogmaals om geen vertragingstactiek toe te passen, maar ons de tekst nu te doen toekomen, zodat we ons er in kunnen verdiepen. Wij van het Parlement kunnen snel aan het werk en zullen de zaak dan ook snel in behandeling kunnen nemen. Daarna is het aan de ministers – en voor alle duidelijkheid: ik bedoel de ministers van binnenlandse zaken – om ons Parlementariërs ervan te overtuigen dat de methoden die de overeenkomst nu voorstelt ook voor de terrorismebestrijding noodzakelijk zijn.

Wij staan open voor dit proces, maar de uitvoerende macht, de ministers, moeten ons nog wel zien te overtuigen.