Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2010/2602(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Wybrany dokument :

Teksty złożone :

RC-B7-0188/2010

Debaty :

PV 11/03/2010 - 12.2
CRE 11/03/2010 - 12.2

Głosowanie :

PV 11/03/2010 - 13.2

Teksty przyjęte :

P7_TA(2010)0067

Debaty
Czwartek, 11 marca 2010 r. - Strasburg Wydanie Dz.U.

12.2. Eskalacja przemocy w Meksyku
zapis wideo wystąpień
PV
MPphoto
 

  Przewodniczący. – Następnym punktem obrad jest debata nad siedmioma(1) projektami rezolucji w sprawie eskalacji przemocy w Meksyku.

 
  
MPphoto
 

  Ramón Jáuregui Atondo, autor. (ES) Panie przewodniczący! Pragnę rozpocząć od stwierdzenia, że Meksyk jest wspaniałą demokracją, która systematycznie rozwijała się przez ostatnie dwadzieścia lat. Jest przyjacielem Unii Europejskiej i jesteśmy stronami Umowy o partnerstwie strategicznym. Chciałbym także powiedzieć, że Meksyk prowadzi obecnie bardzo trudną wojnę z zorganizowanym handlem narkotykami.

Jednakże dziś w Parlamencie Europejskim mówimy o Meksyku w kontekście praw człowieka, ponieważ odnotowano i nadal odnotowuje się wzrost przemocy zwłaszcza względem Meksykanów i ponieważ powtarzają się poważne skargi dotyczące łamania praw człowieka.

Rezolucja, którą zamierza tutaj przyjąć dziś większość grup politycznych, opiera się na szacunku i konsensusie; oczywiście uwzględnia sytuację, którą właśnie opisałem, i nakłania Meksyk do dalszego dążenia w kierunku rządów prawa i pełnej demokracji.

Jednakże wysuwa ona również cztery ważne żądania: nakłada na Meksyk obowiązek zapewnienia prawa do wolności prasy, ponieważ dochodziło do ataków na dziennikarzy; obowiązek zagwarantowania ochrony dla organizacji broniących praw człowieka, ponieważ te grupy są obiektem ataków i gróźb; obowiązek zagwarantowania ochrony kobietom, względem których stosuje się przemoc, ponieważ wiele kobiet zostało zamordowanych; oraz obowiązek zwalczania bezkarności i nadużyć władzy ze strony policji. Tego domaga się od Meksyku Parlament Europejski w duchu przyjaźni opartej na dobrych stosunkach z Meksykiem.

 
  
MPphoto
 

  Renate Weber, autorka. (ES) Panie przewodniczący, szanowni państwo posłowie! W tym tygodniu obchodzimy Międzynarodowy Dzień Kobiet. W tym Parlamencie widzieliśmy mnóstwo plakatów we wszystkich językach krajów Unii Europejskiej na temat tego, że można powstrzymać przemoc wobec kobiet. Dziś zajmujemy się przemocą w Meksyku i uważam za słuszne, że powinniśmy uznać, że kobiety meksykańskie, zarówno ofiary rdzenne, jak i nierdzenne, są najmniej chronione przez władze lokalne i federalne.

Kobiety meksykańskie są ofiarami wszelkiego rodzaju przemocy, od przemocy domowej po przemoc seksualną i tortury stosowane przez wojsko czy policję, a także stają się ofiarami zabójstw. Niestety, jak dotąd reakcja ze strony władz meksykańskich jest nieskuteczna, więc nie pomylimy się, mówiąc, że mamy do czynienia z przypadkiem niemal zupełnej bezkarności.

Nasza rezolucja wzywa rząd meksykański do walki przeciwko kobietobójstwu, które jest określeniem mocnym, ale trafnym, zważywszy że niemal wszystkie morderstwa, których ofiarami były kobiety, uchodzą bezkarnie. Na przykład w Meksyku przez ostatnie cztery lata spośród przestępców, którzy zamordowali prawie 700 kobiet, skazano zaledwie 11 %.

Równocześnie okazuje się, że kobiety są ulubionymi ofiarami wymiaru sprawiedliwości. Nie da się w inny sposób wytłumaczyć, jak mogło dojść do sytuacji, w której dwie miejscowe kobiety, Alberta Alcántara i Teresa González, zostały skazane na 21 lat więzienia, a obecnie odsiadują czwarty rok za uprowadzenie sześciu mężczyzn z Federalnej Agencji Śledczej – zupełnie samodzielnie – podczas incydentu na targu. Miejmy nadzieję, że sędzia, który za tydzień będzie podejmował decyzję w sprawie apelacji tych kobiet, zdaje sobie sprawę, jak niedorzeczna i niesprawiedliwa jest ta sytuacja.

Jednak przemoc wobec kobiet zaczyna się w domu. Mam nadzieję, że prawodawcy w Meksyku wkrótce wprowadzą poprawki do Ustawy ogólnej o dostępie kobiet do życia bez przemocy, co pomoże odpowiednio definiować różne formy przemocy i mechanizmy tworzenia prawa. Słuszne byłoby również uznanie przemocy domowej i gwałtu małżeńskiego za przestępstwo karne.

Co więcej, do zmiany społeczeństwa meksykańskiego i odrzucenia przemocy wobec kobiet ważne jest, aby tą kwestią zajęły się szkoły, traktując to jako podstawową sprawę w edukacji młodzieży.

 
  
MPphoto
 

  Adam Bielan, autor. – (PL) Władze Meksyku, w tym przede wszystkim prezydent Felipe Calderón, toczą już od kilku lat krwawą wojnę z gangami narkotykowymi. Zaangażowały w tę wojnę ponad 40 tysięcy żołnierzy i odniosły w niej kilka sukcesów. Takimi sukcesami były niewątpliwie aresztowania bossów karteli Sinaloa czy Juarez, zniszczenie ponad 23 tysięcy hektarów upraw opium, 38 tysięcy hektarów marihuany, czy zamknięcie ponad 50 nielegalnych laboratoriów produkujących narkotyki i aresztowanie ponad 45 tysięcy ludzi biorących udział w tym procederze.

Musimy mieć świadomość, że meksykańskie kartele narkotykowe przynoszą rocznie wiele miliardów dolarów dochodów, nieporównywalnie więcej niż środki przeznaczane przez rząd w Meksyku na zwalczanie problemu narkotykowego. Gangi wydają więc olbrzymie środki na korumpowanie polityków, sędziów czy policjantów. Dlatego właśnie władze tę wojnę przegrywają. Od 2006 roku zginęło prawie 15 tysięcy osób, z czego tylko w październiku ubiegłego roku ponad 6 tysięcy. Szczególnie zagrożeni są dziennikarze, których zginęło ponad 60, w tym ostatnio Jorge Ochoa Martínez.

Musimy zdać sobie sprawę, że bez międzynarodowego zaangażowania Meksyk tej wojny nie wygra.

(Oklaski)

 
  
MPphoto
 

  Santiago Fisas Ayxela, autor. (ES) Panie przewodniczący, panie i panowie posłowie! Meksyk ma wielki problem z handlem narkotykami oraz przemocą związaną z narkotykami. Próbując zaradzić tej sytuacji, rząd prezydenta Felipe Calderóna zajął nieugięte stanowisko w celu wyeliminowania tych problemów – podjął decyzję o tymczasowej mobilizacji sił zbrojnych; ten ruch miał istotny wpływ na aresztowanie wielu ludzi, niszczenie narkotyków oraz konfiskatę broni. Wojsko zastosowało się do wszelkich zaleceń Krajowej Komisji Praw Człowieka, w tym do zaleceń odnoszących się do rozpatrywania zażaleń na postępowanie wojska.

Rząd przyznaje również, że trzeba dokonać gruntownych zmian w obszarze bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz wprowadza ambitną reformę wymiaru sprawiedliwości, który powinien stać się bardziej przejrzysty i postawić przed sądem sprawców przestępstw przy jednoczesnym poszanowaniu praw człowieka.

Grupa Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) pragnie wyrazić swoją solidarność z narodem meksykańskim w walce z handlem narkotykami; popieramy prezydenta Calderóna w dążeniu do zwalczania przestępczości zorganizowanej.

I na koniec pragnę wyrazić zadowolenie z powodu tego porozumienia, które jednoczy główne grupy polityczne w tym Parlamencie.

 
  
MPphoto
 

  Marie-Christine Vergiat, autorka. (FR) Panie przewodniczący, panie i panowie posłowie! Od 2007 roku odnotowuje się stały wzrost liczby przypadków łamania praw człowieka w Meksyku.

Według meksykańskich organizacji pozarządowych i mediów tylko w 2009 roku odnotowano ponad 6 500 zabójstw związanych z kartelami narkotykowymi, z czego zdecydowana większość miała miejsce w stanie Chihuahua. Rząd prezydenta Calderóna wysłał tysiące żołnierzy do najmocniej dotkniętych terenów.

Od tego czasu wzrosła liczba aktów przemocy popełnianych przez wojsko i policję w atmosferze zupełnej bezkarności. Organizacje pozarządowe opracowują coraz więcej raportów, w których mowa o zbrodniach państwa. Szczególnie dotyka to dziennikarzy, społeczności rdzenne, zwłaszcza kobiety, zarówno rdzenne jak i nierdzenne. Spotkałam niektóre z takich kobiet, pochodziły z San Salvador Atenco; zostały zgwałcone i były torturowane przez policję. Byłam wstrząśnięta ich opowieściami. Sprawcy tych czynów popełnionych w maju 2006 roku cieszą się nadal zupełną bezkarnością.

Dlatego też nie możemy podzielać obaw władz meksykańskich, których funkcjonariusze regularnie łamią prawa człowieka. Oznacza to, że nie poprzemy wspólnej rezolucji i zgłosimy…

(Przewodniczący wyłączył mikrofon)

 
  
MPphoto
 

  Barbara Lochbihler, autorka.(DE) Panie przewodniczący! Obrazy brutalnego użycia siły na ulicach w tzw. wojnie narkotykowej w Meksyku docierają do nas regularnie za pośrednictwem mass mediów. O zabójstwach setek kobiet, głównie robotnic na północy kraju, informują nagłówki gazet, rozpowszechniając termin „kobietobójstwo”. Parlament Europejski sporządził własny raport na ten temat. Pomimo wiedzy o znaczącym wzroście przypadków poważnego naruszenia praw człowieka, wydaje się, że rząd meksykański nie jest w stanie lub nie chce nic zrobić z tą sprawą. Wskazywanie na konieczną nieustępliwość w walce z handlarzami narkotyków nie zastąpi konsekwentnych działań rządu. Znaczna ekspansja siły i obecności wojska, kompetencje sądów wojskowych orzekające w sprawach przestępstw popełnianych przez żołnierzy, prawie zupełna bezkarność – to są prawdziwe przyczyny eskalacji przemocy w kraju. Nawet meksykańska Krajowa Komisja Praw Człowieka stale dokumentuje wzrost przestępczości związanej z przemocą stosowaną przez wojskowych.

Jednak rząd nie chce przyznać, że taka sytuacja ma miejsce. Nieustannie wycisza też kwestię przestępczości. Na przykład wczoraj w mediach podawano informacje, że ministerstwo obrony zapłaciło olbrzymią kwotę rodzinom ofiar przemocy w zamian za ich milczenie. Kim byli sprawcy? Byli żołnierzami. UE musi poruszyć kwestię walki z bezkarnością, co dotyczy wszystkich relacji z Meksykiem. Biorąc pod uwagę poważne przypadki łamania praw człowieka, jest absolutnie konieczne, aby UE nie aktualizowała światowego porozumienia z Meksykiem. Nie wolno tego robić, aż do chwili istotnej poprawy sytuacji związanej z respektowaniem praw człowieka w tym kraju.

 
  
MPphoto
 

  Cristian Dan Preda, w imieniu grupy PPE.(RO) Eskalacja przemocy w stanach Meksyku na terenach graniczących ze Stanami Zjednoczonymi, zwłaszcza w Ciudad Juárez, jest głęboko niepokojąca. Wydarzenia ostatnich miesięcy były szczególnie krwawe, jako że interwencjom władz federalnych w tym regionie towarzyszył również znaczny wzrost liczby przestępstw związanych z handlem narkotykami. Dlatego też wojna z handlarzami narkotyków jest ważniejsza od wojny rywalizujących ze sobą gangów, prowadzi do licznych morderstw cechujących się wyjątkowym okrucieństwem.

Uważam, że Meksyk stanowi przypadek ekstremalny, uzmysławiający, jak trudne jest podejmowanie zdecydowanych działań przeciwko przestępczości w celu zapewnienia bezpieczeństwa narodowego. Niezwykle ważne jest, abyśmy tu, w Parlamencie Europejskim, wysłali wyraźny sygnał poparcia dla wysiłków rządu meksykańskiego zmierzających do zwalczania przestępczości, a tym samym do poprawy sytuacji ludności cywilnej.

Równocześnie musimy zachęcać rząd meksykański do kontynuowania ważnych reform w obszarze konsolidacji państwa prawa, zwłaszcza do reformy sądownictwa i więziennictwa.

Dziękuję.

 
  
MPphoto
 

  Ana Gomes, w imieniu grupy S&D. (PT) Przemoc w Meksyku łączy się z handlem narkotykami i nierównościami społecznymi, pogłębianymi jeszcze przez kryzys ekonomiczny. Kluczowe jest zwalczanie bezkarności. Konieczne jest inwestowanie w wymiar sprawiedliwości, trzeba sądzić i karać przestępców, aby zapewnić ochronę świadków i ofiar; wiele z nich to młode, pracujące kobiety schwytane przez falę przemocy ze strony handlarzy narkotyków.

Wstrząsające jest to, że Juárez jest światową stolicą kobietobójstwa, ale jeszcze bardziej wstrząsająca jest kultura macho, która tłumaczy bierność władz w ściganiu osób odpowiedzialnych za te zbrodnie i brak działań zmierzających do ochrony obrońców praw człowieka, w tym dziennikarzy.

Europa musi wykorzystać strategiczne partnerstwo z Meksykiem, aby konstruktywnie wspierać wszystkich walczących o prawa człowieka. To są ci sami ludzie, którzy walczą w obronie rządów prawa i demokracji. Bez praw człowieka nie ma rządów prawa ani demokracji.

 
  
MPphoto
 

  Ryszard Czarnecki, w imieniu grupy ECR. (PL) Panie przewodniczący! Przed chwilą słyszałem na tej sali wezwania, aby nie podpisywać porozumienia z władzami Meksyku. Nie rozumiem tego postulatu – przecież chwalimy, także przed chwilą moi przedmówcy, chwalili prezydenta Meksyku za zdecydowaną walkę z bossami narkotykowymi, z mafią. Należy więc pochwalić władze Meksyku za te działania, jednocześnie oczywiście wskazywać, żeby nie wylewali dziecka z kąpielą, aby jednak starali się przestrzegać praw człowieka w tej walce. To jest jasne. Musimy zrozumieć sytuację kraju, który od dziesięcioleci zmaga się z wielką zorganizowaną przestępczością, z mafią. Jeżeli prezydent tego państwa wydaje wojnę w tym zakresie, trzeba go absolutnie poprzeć. Ale oczywiście mówiono tutaj o dziennikarzach, mówiono o innych ofiarach. Należy podkreślać, że ci ludzie nie powinni być dyskryminowani.

 
  
MPphoto
 

  Rui Tavares, w imieniu grupy GUE/NGL. – (PT) Panie i panowie posłowie! Właśnie dzisiejszego poranka policja siłami stu czy też dwustu policjantów otoczyła meksykański Związek Zawodowy Elektryków. To ten sam związek zawodowy, którego jeden z przywódców, Domingo Aguilar Vázquez, następnego dnia po ogłoszeniu strajku generalnego, 16 marca, został schwytany i aresztowany pod nieprawdziwymi zarzutami.

Ten atak na wolność związków zawodowych w Meksyku, przeprowadzony bezpośrednio przez rząd, jest jeszcze bardziej wstrząsający, gdyż mówimy tu o meksykańskim rządzie federalnym, który nie karze – na przykład – za przestępstwa popełniane przez własnych żołnierzy lub za nieskuteczność w walce z handlem narkotykami.

Tak, sytuacja jest złożona. Siły zbrojne atakują handlarzy narkotykami, ale równocześnie dochodzi do ataków na związki zawodowe. To właśnie dzieje się, gdy w sytuacji nieskutecznych działań, bezkarności i rosnącego autorytaryzmu, demokracja – taka jak demokracja meksykańska – wymknie się spod kontroli.

Ten Parlament musi stanowczo wyrazić potępienie, a przede wszystkim wezwać rząd meksykański do ostatecznego zaprzestania nieskutecznych działań względem przestępców i najwyraźniej autorytarnych działań wobec, na przykład, związków zawodowych, robotników i ruchów społeczeństwa obywatelskiego.

 
  
MPphoto
 

  Eija-Riitta Korhola (PPE). – (FI) Panie przewodniczący! Pragnę podkreślić dwie kwestie dotyczące naszej rezolucji w sprawie Meksyku.

Po pierwsze, jak usłyszeliśmy, w tym roku doszło do nasilenia przemocy. Meksyk znajduje się w okowach wielkich karteli narkotykowych, szacuje się, że stosowana przez nie przemoc doprowadziła już do śmierci piętnastu tysięcy osób. Sytuacja jest szczególnie zła blisko granicy między Meksykiem a Stanami Zjednoczonymi Ameryki. Rząd meksykański stara się zdobyć kontrolę nad sytuacją, prowadząc zakrojone na szeroką skalę działania wojskowe i policyjne. Strategia ta spotkała się również z falą krytyki. Oczywiście, odpowiedzialność za handel narkotykami, pranie pieniędzy i problemy z tym związane rozciąga się też na inne kraje, a Meksykowi należy zaoferować pomoc i współpracę.

Po drugie, pragnę wspomnieć o niedawnych raportach Amnesty International w związku z niechęcią części władz wobec ochrony działaczy na rzecz praw człowieka. Ci, którzy stają w obronie rdzennej ludności i ubogich społeczności, są szczególnie narażeni na ryzyko. Kiedy wspieranie praw człowieka staje się niebezpieczne, wiele osób musi wziąć pod uwagę ryzyko związane z wykonywaną pracą. I wówczas ci, na rzecz których pracują działacze, tracą nadzieję.

Te sprawy, kwestie związane z handlem narkotykami i prawami człowieka również trzeba omówić w maju, kiedy będziemy myśleć o planach współpracy na następnym szczycie UE­Meksyk.

 
  
MPphoto
 

  Silvia-Adriana Ţicău (S&D).(RO) Rząd meksykański musi podjąć poważne zobowiązanie w kwestii zwalczania handlu narkotykami i poszanowania praw człowieka i rządów prawa.

Handel narkotykami doprowadził do aktów przemocy, a w efekcie do przypadków śmierci. Miasta Tijuana i Ciudad Juárez zostały zaliczone do dziesięciu najbardziej niebezpiecznych miast na świecie w 2009 roku. Od 2007 roku popełniono piętnaście tysięcy morderstw w wojnie przeciwko narkotykom, a samym roku 2009 liczba ta wynosiła 7 724.

Młodzież i kobiety najbardziej cierpią z powodu handlu i używania narkotyków. W Meksyku kryzys gospodarczy może przekształcić się w konflikt społeczny, a takie czynniki jak ubóstwo i brak edukacji mogą mieć wpływ na to, że młodzież pada ofiarą narkotyków. W Meksyku w 2010 roku około 7,5 miliona młodych ludzi nie miało szansy stać się częścią formalnego systemu edukacji, co oznacza również brak szansy na przyzwoite zarobki.

Podsumowując, pragnę powiedzieć, że należy przyśpieszyć dialog pomiędzy Unią Europejską a Meksykiem mający na celu wspieranie rozwoju gospodarczego i społecznego oraz poszanowanie praw człowieka i rządów prawa.

Dziękuję.

 
  
MPphoto
 

  Bernd Posselt (PPE).(DE) Panie przewodniczący! Często w tej Izbie mówimy o dyktaturach. Meksyk to nie dyktatura, ale demokracja. Omawiamy indywidualne przypadki poważnego naruszenia praw człowieka. To jednak nie jest kluczowa kwestia w przypadku Meksyku. Kluczową kwestią jest to, że duży demokratyczny kraj, który jest naszym strategicznym partnerem, cierpi od dziesięcioleci na ciężką, może nawet śmiertelną chorobę.

Wymaga ona zatem odpowiedniego leczenia i właściwego lekarza. Tym lekarzem jest prezydent Calderón i jego towarzysze broni. Nie oznacza to, że mogą wykorzystać, czy że wolno im wykorzystać każdą dostępną metodę leczenia, ale musimy ich wspierać.

Dlatego też uważam, że ust. 12 tej rezolucji, w którym oświadczamy, że zamierzamy wykorzystywać w większym stopniu nasz instrument finansowy, aby wzmocnić dobre rządy, rządy prawa, struktury państwa w ramach rządów prawa przeciw dezintegracji państwa, przeciw zorganizowanej przestępczości, przeciwko bezkarności, która była tutaj słusznie krytykowana, jest tak ważny. Nie możemy tego jednak robić poprzez zamrożenie czy zarzucenie naszych kontaktów; raczej należy je wzmacniać.

 
  
MPphoto
 

  Francisco José Millán Mon (PPE). (ES) Panie przewodniczący! Wszystkich nas martwi nasilenie się przemocy w Ciudad Juarez, ale ufam w szeroko zakrojone środki zastosowane przez władze Meksyku w celu skutecznego zaradzenia tej złożonej sytuacji. I ja również popieram stanowczą bitwę, którą Prezydent Calderón wydaje obecnie handlowi narkotykami, który jest niepokojących wszystkich bardzo poważnym globalnym zagrożeniem. Dlatego też powinniśmy pomóc władzom meksykańskim w tej trudnej walce.

Panie i panowie posłowie! Przez ostatnich dziesięć lat Meksyk przeszedł przez bardzo pozytywny proces zmian politycznych i rządowych. Prezydent Calderón konsekwentnie wspiera reformy. Meksyk podjął również poważniejsze zobowiązania międzynarodowe i odgrywa aktywną rolę w ramach, na przykład, Organizacji Narodów Zjednoczonych i G-20.

W tym Parlamencie, w ramach moich skromnych możliwości, zawsze wspierałem ustanowienie partnerstwa strategicznego pomiędzy Unią Europejską a Meksykiem, co ostatecznie osiągnęliśmy w 2008 roku. Mam nadzieję, że możemy przyjąć ten ambitny plan lub program wspólnego działania na majowym szczycie madryckim, ponieważ Unia Europejska i Meksyk muszą współpracować w wielu obszarach, zarówno na szczeblu dwustronnym, jak i na forach wielostronnych, aby wspólnie zmierzyć się z wyzwaniami i zagrożeniami, które obejmują handel narkotykami i inne formy przestępczości zorganizowanej.

 
  
MPphoto
 

  Charles Tannock (ECR). Panie przewodniczący! Meksyk od dawna był głównym kanałem prowadzącym do największego światowego rynku nielegalnych narkotyków, czyli Stanów Zjednoczonych. Dlatego też Meksyk został naznaczony brutalnością i przemocą, która towarzyszy handlowi narkotykami. Ponadto sam Meksyk, jako kraj stu milionów mieszkańców oraz istotny partner strategiczny UE, w coraz większym stopniu stawał się, niestety, znaczącym rynkiem kokainy. Szczególnie niepokojące jest coraz częstsze zażywanie narkotyków przez ludzi młodych.

Przemoc związana z narkotykami w Meksyku nasila się, jak się wydaje, dochodzi do coraz bardziej makabrycznych morderstw, a dziennikarze, którzy opisują takie sprawy, sami stają się celem. Duża skala bezrobocia i ubóstwa również nie wpływa korzystnie na sytuację i w niektórych częściach Meksyku tworzy klimat bezprawia. Prezydent Calderón stoi przed olbrzymimi wyzwaniami, ale ma determinację, aby się z nimi zmierzyć, a UE powinna wspierać go zdecydowanie. Szczególnie powinniśmy poprzeć jego wysiłki zmierzające do zreformowania i restrukturyzacji policji i systemu wymiaru sprawiedliwości, aby zniszczyć powiązania o charakterze korupcyjnym pomiędzy kartelami narkotykowymi a organami ścigania. Uważam, że jest on w pełni usprawiedliwiony w kwestii użycia wojska jako tymczasowego środka nadzwyczajnego.

 
  
MPphoto
 

  Janez Potočnik, Komisarz. Panie przewodniczący! Bezprecedensowy wzrost przemocy wytworzył u mieszkańców tego kraju głębokie poczucie braku bezpieczeństwa. Komisja jest wysoce zatroskana tą sytuacją. Wiemy, że władze meksykańskie traktują sprawę poważnie i wprowadziły wiele środków, które mają jej zaradzić.

Wojna prezydenta Calderóna z przestępczością zorganizowaną jest z pewnością priorytetem. Oprócz rozmieszczenia dużej liczby żołnierzy w całym kraju w celu zwalczania przestępczości zorganizowanej, Meksyk dokonuje olbrzymiego wysiłku, aby wzmocnić organy ścigania i system sądowy.

W sierpniu 2008 roku przyjęto pakiet środków bezpieczeństwa zmierzający do reorganizacji meksykańskich organów ścigania i systemu sądowego. Reforma systemu sprawiedliwości przyjęta przez Kongres meksykański w 2008 roku ma możliwość rozwiązania głównych problemów systemowych dotyczących wymiaru sprawiedliwości w Meksyku, choć mamy świadomość, że wdrożenie tej reformy będzie wymagało długotrwałego zaangażowania.

Meksyk podejmuje również poważne starania, próbując zareagować na obawy związane z naruszeniem praw człowieka, szczególnie z wpływem zorganizowanych grup przestępczych i pewnych interesów w kwestii wolności mediów i słowa, na co zwróciły uwagę Unii Europejskiej organizacje społeczeństwa obywatelskiego. W związku z tym rząd meksykański w 2006 roku stworzył stanowisko specjalnego prokuratora ds. przestępstw przeciwko dziennikarzom.

Podejmuje się zauważalne wysiłki w związku z innymi problemami, czego przejawami są: przyjęcie prawa federalnego, które ma wykorzenić przemoc przeciwko kobietom, mianowanie specjalnego prokuratora zajmującego się tym zagadnieniem i nowe prawo federalne zwalczające handel ludźmi.

Jako państwo członkowskie Rady Praw Człowieka ONZ, Meksyk obiecał przyjęcie polityki państwowej w zakresie praw człowieka i zachowanie otwartości na szczeblu międzynarodowym w kwestii praw człowieka. Zagadnienia ochrony praw człowieka w ramach walki z przestępczością zorganizowaną oraz integralność obrońców praw człowieka znajdują odzwierciedlenie w przyjętych przez Meksyk rekomendacjach w wyniku udziału w powszechnym przeglądzie okresowym ONZ.

Przedstawiciele Meksyku wykazali zainteresowanie i gotowość przedyskutowania wszystkich tych zagadnień z Unią Europejską, ostatnio podczas sesji Wspólnego Komitetu UE-Meksyk, która odbyła się w Brukseli 26 i 27 listopada 2009 r. Istotnie, jest to obszar zaangażowanej współpracy.

W dniach 3 i 4 grudnia 2009 r. UE i Meksyk wspólnie zorganizowały międzynarodowe seminarium w Cancún na temat „Legalne użycie siły a ochrona praw człowieka”. Seminarium było miejscem konsultacji ekspertów na temat projektu dokumentu o odpowiedzialności lokalnej policji w kwestii praw człowieka.

Po zakończeniu seminarium projekt dokumentu zaprezentowano lokalnemu kongresowi Quintana Roo. Inicjatywa ta jest uzupełnieniem niedawno przyjętego prawa federalnego dotyczącego reformy systemu sądownictwa i może być kopiowana przez inne stany federalne.

Uważamy, że partnerstwo strategiczne UE-Meksyk stanowi najlepsze ramy dla wspierania Meksyku w obszarach bezpieczeństwa publicznego i rządów prawa. Dokument wykonawczy partnerstwa strategicznego, obecnie w fazie negocjacji, przewiduje prowadzenie formalnego dialogu politycznego między UE a Meksykiem w kwestiach bezpieczeństwa, jak też zwiększoną współpracę z odpowiednimi agencjami UE, takimi jak CEPOL, Europol, Eurojust oraz Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (EMCDDA).

Ze strony Komisji już od lat 2004-2007 popieramy projekt wzmocnienia wymiaru sprawiedliwości w Meksyku. Dalsza współpraca w tym obszarze przewidziana jest na lata 2011-2013.

Podsumowując, to oczywiste, że Meksyk stoi przed ważnymi wyzwaniami w dziedzinach bezpieczeństwa publicznego i poszanowania praw człowieka. Nie jest to łatwe, a sytuacja jest daleka od ideału, ale należy również powiedzieć, że widoczne są zamiar i determinacja w dążeniu do połączenia skutecznej polityki bezpieczeństwa publicznego z poszanowaniem praw człowieka. Nadal będziemy wspierać Meksyk w jego wysiłkach.

 
  
MPphoto
 

  Przewodniczący. – Zamykam debatę

Głosowanie odbędzie się na zakończenie debaty.

 
  

(1) Patrz protokół.

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności