Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2010/2989(RSP)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή των εγγράφων :

Κείμενα που κατατέθηκαν :

O-0200/2010 (B7-0660/2010)

Συζήτηση :

PV 15/12/2010 - 13
CRE 15/12/2010 - 13

Ψηφοφορία :

Κείμενα που εγκρίθηκαν :


Συζητήσεις
Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου 2010 - Στρασβούργο Έκδοση ΕΕ

13. Οικονομική διακυβέρνηση και άρθρο 9 της Συνθήκης της Λισαβόνας (συζήτηση)
Βίντεο των παρεμβάσεων
PV
MPphoto
 

  Πρόεδρος. − Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση:

της προφορικής ερώτησης (O-0200/2010) των Stephen Hughes, Pervenche Berès και Udo Bullmann, εξ ονόματος της Ομάδας της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, προς το Συμβούλιο με θέμα: H οικονομική διακυβέρνηση και το άρθρο 9 της Συνθήκης της Λισσαβώνας (B7-0660/2010), και

της προφορικής ερώτησης (O-0201/2010) των Stephen Hughes, Pervenche Berès και Udo Bullmann, εξ ονόματος της Ομάδας της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, προς την Επιτροπή, με θέμα: H οικονομική διακυβέρνηση και το άρθρο 9 της Συνθήκης της Λισσαβώνας (B7-0661/2010).

 
  
MPphoto
 

  Pervenche Berès, συντάκτρια. (FR) Κυρία Πρόεδρε, κύριε ασκών την Προεδρία του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, τα δύο θεσμικά σας όργανα εργάστηκαν πολύ σκληρά για το θέμα της οικονομικής διακυβέρνησης και σήμερα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συζητά για τις έξι προτάσεις της Επιτροπής για την οικονομική διακυβέρνηση.

Σήμερα βρισκόμαστε υπό το καθεστώς της Συνθήκης της Λισαβόνας, το άρθρο 9 της οποίας προβλέπει ότι «κατά τον καθορισμό και την εφαρμογή των πολιτικών και των δράσεων της, η Ένωση συνεκτιμά τις απαιτήσεις που συνδέονται με την προαγωγή υψηλού επιπέδου απασχόλησης, με τη διασφάλιση της κατάλληλης κοινωνικής προστασίας, με την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού καθώς και με υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης, κατάρτισης και προστασίας της ανθρώπινης υγείας». Το άρθρο αυτό είναι δεσμευτικό για όλα τα θεσμικά όργανα της Ένωσης και για όλες τις πολιτικές της.

Σήμερα, ωστόσο, δεν διεξαγάγατε εκτίμηση των επιπτώσεων για τη «δέσμη μέτρων οικονομικής διακυβέρνησης» για την οποία μου ζητάτε να αποφασίσω. Αυτές οι εκτιμήσεις επιπτώσεων είναι πολύ αρεστές στην Επιτροπή όταν πρόκειται, για παράδειγμα, για την εφαρμογή νομοθεσίας για τις παθήσεις που οφείλονται στην ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία..

Αυτό το επιδοκιμάζουμε, θα θέλαμε όμως να επιδεικνύεται ο ίδιος ζήλος και για την οικονομική διακυβέρνηση. Ωστόσο, τι βλέπουμε; Βλέπουμε τον Επίτροπο Rehn να μας εξηγεί σήμερα πως θα υπάρχουν τρεις πυλώνες στη στρατηγική του: αφενός η ανάπτυξη, αφετέρου η οικονομική διακυβέρνηση και, τέλος, η εποπτεία των χρηματοπιστωτικών αγορών. Αν όμως το ένα χέρι δεν ξέρει τι κάνει το άλλο, η δράση της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θα είναι συνεκτική και δεν θα υπάρχει συμμόρφωση με την ευρωπαϊκή νομοθεσία όσον αφορά το άρθρο 9.

Για τον λόγο αυτόν, σας καλούμε να αξιολογήσετε τον κοινωνικό αντίκτυπο των μέτρων που ετοιμάζεστε να λάβετε από τη σκοπιά της απασχόλησης, της χρηματοδότησης των συντάξεων γήρατος, της κοινωνικής προστασίας και της χρηματοδότησης των δημοσίων υπηρεσιών.

Ποιος θα είναι ο αντίκτυπος της καταπολέμησης της φτώχειας στη στρατηγική σας για το 2020 όταν μαθαίνουμε πως σήμερα, βάσει στοιχείων του 2008, στην Ευρωπαϊκή Ένωση απειλούνται 116 εκατομμύρια άτομα από τη φτώχεια ή τον κοινωνικό αποκλεισμό;

Η πραγματικότητα είναι ότι η Επιτροπή φαίνεται να ασκεί μια μυστική εντολή ζητώντας σας να μεταρρυθμίσετε, ως απάντηση στις ανησυχίες ορισμένων κρατών μελών στο Συμβούλιο, το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης για να το κάνετε πιο δεσμευτικό, να προβλέψετε προληπτικές και διορθωτικές κυρώσεις μη λαμβάνοντας υπόψη την αναγκαία επενδυτική στρατηγική γι’ αυτό που οι ίδιοι εγκρίνατε – τη στρατηγική για το 2020.

Γνωρίζουμε ότι, αναφορικά με τη δημιουργία θέσεων εργασίας, τα επόμενα χρόνια η κατάσταση θα είναι πιο δύσκολη απ’ ό,τι τα προηγούμενα χρόνια όσον αφορά τις προοπτικές ανάπτυξης.

Δεν είμαστε αντίθετοι σε μια επιστροφή στο σκηνικό των δημοσίων οικονομικών, είμαστε όμως αντίθετοι σε μια στρατηγική ανάπτυξης που δεν έχει μέσα χρηματοδότησης, με σχέδια λιτότητας που ίσως να έχουν ανυπολόγιστες κοινωνικές συνέπειες, με πιθανές επιπτώσεις όσον αφορά την ανισότητα, και που δεν αντιμετωπίζει καμία από τις ανισότητες που αφορούν την κατανομή του πλούτου.

Δεν μπορεί να είναι αυτό το πνεύμα της Συνθήκης της Λισαβόνας για το οποίο αγωνιστήκαμε τόσο σκληρά και το οποίο εσείς, κύριε ασκών την Προεδρία του Συμβουλίου και κύριε Επίτροπε, έχετε υποχρέωση να εφαρμόσετε.

 
  
MPphoto
 

  Olivier Chastel, ασκών την Προεδρία του Συμβουλίου. − – (FR) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, χαίρομαι ιδιαίτερα διότι παρευρίσκεται το κοινό. Αυτό είναι καλό.

Θα ήθελα, φυσικά, να ευχαριστήσω το Κοινοβούλιο διότι συμπεριέλαβε το θέμα αυτό στην ημερήσια διάταξη αυτής της περιόδου συνόδου. Μας επιτρέπει να ασχοληθούμε με ένα σημαντικό ζήτημα για το οποίο έχει γίνει μεγάλο έργο τους περασμένους μήνες στο Συμβούλιο.

Ασφαλώς κατανοώ τη σημασία που δίνει το Κοινοβούλιο στην οικονομική διακυβέρνηση και τη σύνδεσή της με κοινωνικά ζητήματα με την ευρύτερη έννοια, όπως ορίζει το άρθρο 9 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η υποχρέωση που απορρέει από το άρθρο 9 πρέπει να τηρείται κατά τη χάραξη και την εφαρμογή όλων των πολιτικών και δράσεων της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης, επομένως, όλης της εργασίας για τη μελλοντική οικονομική διακυβέρνηση.

Θα ήθελα καταρχάς να υπογραμμίσω ότι, κατά τη διάρκεια της βελγικής Προεδρίας, η σημασία της εφαρμογής του άρθρου 9 και συνακόλουθα της οριζόντιας διάταξης έχει αναφερθεί πάρα πολλές φορές. Θα ήθελα για τον λόγο αυτόν να υπενθυμίσω τα συμπεράσματα που ενέκρινε το Συμβούλιο στις 6 Δεκεμβρίου για την κοινωνική διάσταση στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής Ευρώπη 2020. Αυτά τα συμπεράσματα ζητούν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ενισχύσει και να ενθαρρύνει τη χρήση του υφιστάμενου συστήματος για την αξιολόγηση του κοινωνικού αντικτύπου. Καλεί το Συμβούλιο να εκπονήσει έκθεση για τον τρόπο εφαρμογής του άρθρου 9 στο έργο και τις ευρωπαϊκές πολιτικές μέσω της ανοιχτής μεθόδου συντονισμού. Επίσης, καλεί την Επιτροπή να αναζητήσει μέσα για την εφαρμογή του κοινωνικού εξορθολογισμού (social mainstreaming) και, ως εκ τούτου, και του άρθρου 9 στο πλαίσιο της εμβληματικής πρωτοβουλίας της για μια ευρωπαϊκή πλατφόρμα για την καταπολέμηση της φτώχειας που θα δημοσιευθεί τις επόμενες ημέρες.

Ειδικότερα, όσον αφορά τον νέο μηχανισμό μακροοικονομικής εποπτείας και συντονισμού, το Συμβούλιο δεν θεωρεί την απασχόληση και την κοινωνική προστασία απλώς αποτελέσματα που μπορεί να επηρεαστούν από το νέο πλαίσιο μακροοικονομικής εποπτείας, του οποίου ο αντίκτυπος θα έπρεπε να μελετηθεί, αλλά και παράγοντες ώθησης της μακροοικονομικής και δημοσιονομικής ανάπτυξης σε βραχυπρόθεσμο και μεσοπρόθεσμο ορίζοντα. Αυτό είναι σημαντικό αν θέλουμε να αποφύγουμε ένα μη ισορροπημένο μακροοικονομικό πλαίσιο και να διατηρήσουμε τη θεσμική ισορροπία που επιδιώκουν οι Συνθήκες.

Η προθυμία του Συμβουλίου να προωθήσει στην πράξη το άρθρο 9 είναι επίσης προφανής στο ευρωπαϊκό εξάμηνο, το οποίο πρέπει να εκφράζει με μια ολοκληρωμένη προσέγγιση μια ισορροπημένη θέση μεταξύ της στρατηγικής Ευρώπη 2020 και του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης. Συνεπώς, οι αρχές που περιλαμβάνει το άρθρο 9 πρέπει να εφαρμόζονται σε όλα αυτά τα έγγραφα και τα νομοθετικά μέτρα, έτσι ώστε να γίνουν ένα ολοκληρωμένο σύνολο.

Με βάση τα ανωτέρω, το Συμβούλιο εργάστηκε σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, το έργο του Συμβουλίου ήταν η ανάπτυξη μιας ευρωπαϊκής στρατηγικής για την απασχόληση, όπως προβλέπεται στη Συνθήκη και στο νέο πλαίσιο οικονομικής διακυβέρνησης. Στα συμπεράσματα που εγκρίθηκαν στις 21 Οκτωβρίου, το Συμβούλιο καθόρισε τη θέση της ευρωπαϊκής στρατηγικής για την απασχόληση στο πλαίσιο της οικονομικής διακυβέρνησης.

Στη δεύτερη φάση, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 6ης Δεκεμβρίου, το Συμβούλιο ενέκρινε ένα νέο μέσο για την πολυμερή εποπτεία των πολιτικών για την απασχόληση και των κοινωνικών πολιτικών, το Κοινό Πλαίσιο Αξιολόγησης, που θα βελτιώσει την παρακολούθηση των πολιτικών των κρατών μελών για την απασχόληση και την κοινωνική ένταξη, εξασφαλίζοντας ότι θα λαμβάνονται καλύτερα υπόψη οι διαστάσεις αυτές σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Αυτά τα νέα μέσα θα πρέπει να κινητοποιηθούν στην προληπτική φάση της μακροοικονομικής εποπτείας, προκειμένου να δοθεί επαρκής προσοχή στην κατάσταση των αγορών εργασίας και στα κοινωνικά προβλήματα που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο την οικονομική και νομισματική ένωση (ΟΝΕ). Φυσικά, θα αποτελέσουν και κεντρικά μέσα για τη θεματική παρακολούθηση της στρατηγικής Ευρώπη 2020.

Το Συμβούλιο υπενθύμισε επίσης ότι σκοπεύει να συνεισφέρει και στη θεματική παρακολούθηση, βάσει των πέντε κεντρικών σκοπών της στρατηγικής Ευρώπη 2020, και στη μακροοικονομική εποπτεία, εφόσον αυτά τα δύο πλαίσια συνδέονται στενά. Επίσης, ανταποκρινόμενη σε αίτημα της βελγικής Προεδρίας, η Επιτροπή Κοινωνικής Προστασίας εκπόνησε γνωμοδότηση για την κοινωνική διάσταση της στρατηγικής Ευρώπη 2020, στην οποία υπογραμμίζει τη σημασία της συνέργειας μεταξύ των προτεραιοτήτων της στρατηγικής Ευρώπη 2020 και του αδιαίρετου όλου που αποτελούν οι στόχοι τους οποίους έθεσε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Επισημαίνω επίσης ότι το Συμβούλιο αναφέρθηκε στο άρθρο 9 σε άλλα συμπεράσματα: τα συμπεράσματα για τις συντάξεις και τα συμπεράσματα του Συμβουλίου για τις κοινωνικές υπηρεσίες γενικού συμφέροντος.

Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η συζήτηση που κάνουμε σήμερα το απόγευμα μας επιτρέπει να ασχοληθούμε με θέματα που σχετίζονται με την οικονομική διακυβέρνηση και ειδικότερα με τις κοινωνικές πτυχές της. Φυσικά, ως ασκών την Προεδρία του Συμβουλίου, θα ακούσω με προσοχή τις ομιλίες σας και προσδοκώ μια γόνιμη ανταλλαγή απόψεων η οποία θα μας βοηθήσει όλους στις διαπραγματεύσεις που θα ακολουθήσουν.

 
  
MPphoto
 

  Janusz Lewandowski, μέλος της Επιτροπής. (EN) Κυρία Πρόεδρε, το άρθρο 9 της Συνθήκης της Λισαβόνας, στο οποίο αναφέρεστε, ορίζει πράγματι τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του ευρωπαϊκού κοινωνικού οικονομικού μοντέλου. Όταν διαβάζει κανείς την στρατηγική μας Ευρώπη 2020, μπορεί να δει ότι ενισχύει σαφώς το μοντέλο αυτό της Ευρώπης με τη συνένωση προσπαθειών για τη βελτίωση των επιδόσεων σε τομείς όπως η συμμετοχή στην εργασία, η διά βίου εκπαίδευση, η προσαρμοστικότητα και η κινητικότητα όσον αφορά την εργασία, και η κοινωνική ένταξη.

Ωστόσο αυτή δεν είναι επαρκής απάντηση στη συγκεκριμένη εποχή των σοβαρών προκλήσεων, όταν η ατμόσφαιρα της κρίσης στην Ευρώπη επηρεάζει αρνητικά, ή ακόμα και δραματικά, την πραγματική οικονομία, τα δημόσια οικονομικά, την αγορά εργασίας και την ποιότητα ζωής στην Ευρώπη. Για να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις που αποκάλυψε η κρίση, η Επιτροπή δρομολόγησε διάφορες πολιτικές πρωτοβουλίες. Για να ενισχύσει τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού μας συστήματος, η ΕΕ συμφώνησε σε μια νέα αρχιτεκτονική της χρηματοπιστωτικής ρύθμισης. Αυτό συζητήθηκε στο Κοινοβούλιο. Δεύτερον, για την αντιμετώπιση των προκλήσεων σχετικά με τα δημόσια οικονομικά και τις μακροοικονομικές ανισορροπίες, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε μια ευρεία ενίσχυση της οικονομικής διακυβέρνησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τη νομοθετική δέσμη που αναφέρατε στην ερώτησή σας.

Όπως γνωρίζετε, η δέσμη περιλαμβάνει προτάσεις για την αντιμετώπιση του υπερβολικού δημοσίου χρέους πιο σοβαρά απ’ ό,τι στο παρελθόν με τον ορισμό ενός ικανοποιητικού ρυθμού μείωσης του χρέους. Επίσης, προτείνει ελάχιστες απαιτήσεις για τα εθνικά δημοσιονομικά πλαίσια για να εξασφαλιστεί ότι πληρούν τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη Συνθήκη, καθώς και ένα σύστημα παρακολούθησης των μακροοικονομικών ανισορροπιών όπως τα μεγάλα ελλείμματα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών ή οι φούσκες στην αγορά ακινήτων. Τονίζει την πρόληψη και τη σύνεση για να εξασφαλιστεί μεγαλύτερη ετοιμότητα σε εποχές οικονομικής ύφεσης. Για να εξασφαλιστεί η αξιοπιστία του νέου πλαισίου, η Επιτροπή προτείνει ένα ευρύ φάσμα κυρώσεων που θα πρέπει να εφαρμόζονται νωρίς.

Η φιλοσοφία της προτεινόμενης νομοθεσίας είναι να βοηθήσει τα κράτη μέλη να ασκήσουν πειθαρχημένες πολιτικές και να θέσει τις βάσεις για μια σταθερή μακροπρόθεσμη επίδοση ως προς την ανάπτυξη, που είναι κρίσιμης σημασίας για την ευημερία των ευρωπαίων πολιτών, ενώ παράλληλα συμβάλλει σημαντικά στην πρόληψη μελλοντικών κρίσεων.

Δεδομένης της σημερινής οικονομικής κατάστασης, είναι πραγματικά σημαντικό να έχουμε το συντομότερο δυνατό αυτό το πλαίσιο οικονομικής διακυβέρνησης. Όσον αφορά την εκτίμηση των επιπτώσεων, οι μεταρρυθμίσεις της διακυβέρνησης προετοιμάστηκαν μέσω ευρείας ανάλυσης στη μελέτη EMU@10 το 2008. Επίσης, κατά την προετοιμασία και την παρακολούθηση της συνέχειας των ανακοινώσεων της Επιτροπής που ανακοίνωναν τις νέες δομές διακυβέρνησης του επονομαζόμενου ευρωπαϊκού εξαμήνου, οι οποίες εγκρίθηκαν τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2010, η Επιτροπή συζήτησε την πρότασή της με πολλούς ενδιαφερόμενους παράλληλα με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο και προώθησε έναν έντονο και ευρύ διάλογο για τα θέματα αυτά. Και φυσικά αναπτύξαμε τις προτάσεις υπό το πρίσμα της προηγούμενης επίδοσης και των διδαγμάτων που αντλήσαμε.

Και ποια είναι τα σημαντικότερα διδάγματα; Το σημαντικότερο δίδαγμα είναι ότι η προληπτική δράση είναι πολύ πιο πολύτιμη από την επιβολή διορθωτικών κυρώσεων σε ένα κράτος που αντιμετωπίζει ήδη δυσκολίες. Γι’ αυτό δίνουμε έμφαση στον θετικό επηρεασμό του εθνικού συνδυασμού πολιτικών που είναι υπεύθυνος –και εδώ έγκειται η πραγματική ευθύνη– για τον συμβιβασμό ανάμεσα στην πραγματική αναβίωση της οικονομίας και της ανάπτυξης, αφενός, και τη λιτότητα και την εξυγίανση των δημοσίων οικονομικών, αφετέρου.

Η Ευρώπη χρειάζεται και τα δύο.

 
  
MPphoto
 

  Elisabeth Morin-Chartier, εξ ονόματος της Ομάδας PPE. (FR) Κυρία Πρόεδρε, κύριε ασκών την Προεδρία του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, σε συνέχεια της ερώτησης της κ. Berès θα ήθελα να επικεντρωθώ στο οικονομικό πρότυπο στο οποίο βασιζόμαστε στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες): την κοινωνική οικονομία της αγοράς. Πρέπει δηλαδή να εστιάσουμε πραγματικά όλες μας τις προσπάθειες όχι μόνο στον τερματισμό της κρίσης και την καταπολέμηση της φτώχειας, αλλά κυρίως στην εξασφάλιση της κοινωνικής ένταξης ορισμένων ευρωπαίων συμπολιτών μας που σήμερα παραβλέπονται.

Η κοινωνική ένταξη πρέπει να αντιμετωπιστεί σήμερα, αφενός για να εξασφαλιστεί ότι αυτοί οι συμπολίτες μας θα μπορέσουν να επιστρέψουν στην εργασία, πράγμα που σημαίνει τη δημιουργία θέσεων εργασίας για την καταπολέμηση της κρίσης, και αφετέρου –και αυτό έχει εξαιρετική σημασία– για να εξασφαλιστεί ότι θα μπορέσουμε να έχουμε τα επόμενα χρόνια σε όλα τα κράτη μέλη προγράμματα κατάρτισης –πρωτοβουλίες αρχικής κατάρτισης και πρωτοβουλίες διά βίου μάθησης– που θα δώσουν στους ευρωπαίους συμπολίτες μας τη δυνατότητα να προσαρμοστούν στα επαγγέλματα του μέλλοντος, στα νέα προσόντα που θα απαιτήσουμε και στην αύξηση του επιπέδου των προσόντων που αναμένεται στη στρατηγική Ευρώπη 2020.

Επομένως, βάσει του άρθρου 9 μπορούμε να δούμε καθαρά ότι πέρα από όλα όσα γίνονται σε επίπεδο χρηματοπιστωτικών συστημάτων, πρέπει επίσης να αναπτυχθεί και μια εξαιρετικά σημαντική συνεισφορά προκειμένου να εξασφαλίσουμε ότι οι συμπολίτες μας λαμβάνουν κατάρτιση και είναι σε θέση να αποτελέσουν πλήρη μέλη της κοινωνίας διότι είναι ενεργοί σε αυτήν την κοινωνία, και ενεργοί σημαίνει καταρτισμένοι και έτοιμοι να αναλάβουν τα επαγγέλματα του μέλλοντος.

Επομένως, ζητώ να συνάδουν οι πολιτικές της Επιτροπής με τον σκοπό αυτόν, διαφορετικά θα χάσουμε την επαφή με τον στόχο μιας Ευρώπης με ισχυρή κοινωνική συνοχή.

 
  
MPphoto
 

  Antolín Sánchez Presedo, εξ ονόματος της Ομάδας S&D. (ES) Κυρία Πρόεδρε, αξιότιμοι εκπρόσωποι του Συμβουλίου και της Επιτροπής, κυρίες και κύριοι, η αλληλεξάρτηση της οικονομίας μας αυξήθηκε τα τελευταία 50 χρόνια, παράλληλα με την αλληλεξάρτηση των οικονομικών μας πολιτικών.

Οι πολίτες έχουν στραμμένο το βλέμμα τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Γνωρίζουν ότι η διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης έθεσε πολλές πτυχές της ζωής τους υπό την ευθύνη των θεσμικών οργάνων της ΕΕ: πολλές αποφάσεις λαμβάνονται από κοινού.

Πολλά από τα παραδοσιακά μέσα των κρατών μελών μετατέθηκαν στο ευρωπαϊκό επίπεδο και όλοι αναγνωρίζουν ότι οι οικονομικές πολιτικές είναι ζήτημα κοινού συμφέροντος σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Επομένως, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι το εστιακό σημείο αυτής της κρίσης: όλα τα μάτια είναι στραμμένα στην ΕΕ.

Δεν βρισκόμαστε σε ένα σενάριο «μετά την κρίση», όπως λένε ορισμένοι. Στην καλύτερη περίπτωση θα μπορούσαμε να βρισκόμαστε σε ένα σενάριο «μετά την ύφεση». Η προβλεπόμενη ανάπτυξη για το τρέχον έτος θα είναι μικρή και ανομοιογενής, και το πρόβλημα είναι πως οι προβλέψεις για το επόμενο έτος εξακολουθούν να δείχνουν ότι η ανάπτυξη θα μπορούσε να παρουσιάσει μικρή κάμψη. Ο αριθμός των ανέργων στην Ευρωπαϊκή Ένωση ανέρχεται σήμερα σε 23 εκατομμύρια. Η κρίση αυτή προξένησε ένα σημαντικό κοινωνικό χάσμα και, επιπλέον, έθεσε υπό πίεση τα δημόσια οικονομικά, απείλησε δε ακόμα και το μέλλον του ευρώ.

Είναι σημαντικό να ενισχύσουμε την οικονομική διακυβέρνηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου να αντιδράσουμε στην κρίση και να διασφαλίσουμε το μέλλον του ευρωπαϊκού εγχειρήματος. Για να αντιμετωπίσουμε αυτές τις κοινές προκλήσεις, είναι ανάγκη να αποκαταστήσουμε την ανάπτυξη και την απασχόληση, να αλλάξουμε το οικονομικό μοντέλο και να προωθήσουμε τη συνολική βιώσιμη ανάπτυξη, πρέπει δε να το κάνουμε αυτό εξασφαλίζοντας παράλληλα το μέλλον του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου.

Από την πρώτη οικονομική κρίση του 1929 μάθαμε ότι οι δημόσιες αρχές έχουν την υποχρέωση να αποκαθιστούν την ανάπτυξη και την απασχόληση. Από τη δεύτερη οικονομική κρίση, που ήταν η αναδόμηση της Ευρώπης μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μάθαμε ότι η νέα Ευρώπη θα πρέπει να οικοδομηθεί με βάση την κοινωνική δικαιοσύνη. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε κανένα από αυτά τα δύο μαθήματα, που πρέπει αμφότερα να διαδραματίσουν ουσιαστικό ρόλο για το μέλλον μιας βιώσιμης Ευρώπης.

Το άρθρο 9 της Συνθήκης της Λισαβόνας αναφέρει ότι «κατά τον καθορισμό και την εφαρμογή των πολιτικών και των δράσεων της, η Ένωση συνεκτιμά τις απαιτήσεις που συνδέονται με την προαγωγή υψηλού επιπέδου απασχόλησης, με τη διασφάλιση της κατάλληλης κοινωνικής προστασίας, με την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού καθώς και με υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης, κατάρτισης και προστασίας της ανθρώπινης υγείας».

Δεν πρόκειται, κατά συνέπεια, απλώς για ζήτημα λιτότητας. Η λιτότητα θα μπορούσε να επιφέρει συρρίκνωση της οικονομίας. Χρειαζόμαστε πολιτικές που θα προάγουν και την ανάπτυξη, με άλλα λόγια, υπεύθυνες πολιτικές. Επίσης, το ζητούμενο δεν είναι να υπάρξει πρώτα ανάπτυξη και αργότερα διανομή: μάθαμε ότι η διανομή συνεισφέρει στην ανάπτυξη. Επίσης, το ζητούμενο δεν είναι να σημειώσουμε πρώτα πρόοδο και να μεριμνήσουμε αργότερα για τις βασικές ανάγκες των πολιτών: μάθαμε ότι η παιδεία, η υγεία, η κοινωνική ασφάλεια και οι δημόσιες υπηρεσίες είναι ουσιαστικής σημασίας για την πρόοδο των κοινωνιών. Εάν δεν υπάρχουν, συνιστούν κόστος που είναι βάρος για το μέλλον της κοινωνίας μας, και δεν είναι δυνατό να έχουμε μια υγιή οικονομία σε μια άρρωστη κοινωνία.

Ως εκ τούτου, θέτουμε τις εξής ερωτήσεις: Πρέπει το μελλοντικό νομοθετικό πλαίσιο για την οικονομική διακυβέρνηση να είναι σύμφωνο με το πρότυπο της κοινωνικής Ευρώπης και το άρθρο 9 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Υπάρχει μια πραγματική εκτίμηση των επιπτώσεων; Τέλος, θέλουμε πραγματικά ο Πρόεδρος Barroso να εκπληρώσει την υπόσχεσή του ότι θα υπάρξει κοινωνικός αντίκτυπος και να δηλώσει σαφώς ότι η Ευρώπη χρειάζεται ένα νέο κοινωνικό σύμφωνο από άποψη τόσο δημοσιονομικών προτύπων όσο και προτύπων για την απασχόληση, ένα πρότυπο που θα εξασφαλίζει την απασχόληση, τη δικαιοσύνη, την περιβαλλοντική ευθύνη και τη συνολική ανάπτυξη; Οποιαδήποτε άλλη μεταρρύθμιση δεν θα είναι επαρκής.

 
  
MPphoto
 

  Marian Harkin, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. (EN) Κυρία Πρόεδρε, όταν έκανα αγώνα για θετική ψήφο για τη Συνθήκη της Λισαβόνας, παρουσίασα στους ιρλανδούς πολίτες δέκα λόγους για να ψηφίσουν «ναι» στη Λισαβόνα. Ένας από αυτούς ήταν η κοινωνική ρήτρα, το άρθρο 9.

Ζήτησα επανειλημμένα από την Επιτροπή και το Συμβούλιο, εδώ στο Σώμα και αλλού, να εφαρμόσουν τώρα το άρθρο 9 στις προτάσεις τους για την οικονομική διακυβέρνηση και, φυσικά, στην απάντησή τους στη σημερινή οικονομική κρίση, η οποία είναι μία πραγματική δοκιμασία για την προσήλωσή τους στην κοινωνική ρήτρα. Στην Ιρλανδία βλέπουμε την απόδειξη αυτής της αντίδρασης, με τις ελάχιστες αποδοχές να έχουν μειωθεί κατά ένα ευρώ την ώρα την τελευταία εβδομάδα, καθώς και με περικοπές στα επιδόματα αναπηρίας και τα επιδόματα για τους τυφλούς. Τι σημαίνουν τώρα για τους πολίτες αυτούς οι φράσεις του άρθρου 9 «καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού» και «διασφάλιση της κατάλληλης κοινωνικής προστασίας»;

Ασφαλώς μπορείτε να πείτε πως πρόκειται για εσωτερική υπόθεση της Ιρλανδίας, όμως δεν είναι έτσι. Οι παράμετροι της λιτότητας στην Ιρλανδία ορίστηκαν από την ΕΕ και η κυβέρνησή μας θα σας στέλνει μηνιαίες εκθέσεις. Θα της υπενθυμίσετε το άρθρο 9 όταν φθάσει η έκθεση για την περικοπή των ελαχίστων αποδοχών; Γιατί συνέβη αυτό; Συνέβη επειδή οι ιρλανδικές και οι ευρωπαϊκές τράπεζες προέβησαν σε απερίσκεπτη δανειοδοσία και δανειοληψία κάτω από τη μύτη της ΕΚΤ.

Τα επιτόκια που χρεώνετε τώρα στην Ιρλανδία για τον δανεισμό είναι, σύμφωνα με τις σημερινές εφημερίδες, κατά 3% υψηλότερα από εκείνα που χρεώθηκαν στη Λετονία, τη Ρουμανία και την Ουγγαρία. Εκπρόσωποι του Ελεγκτικού Συνεδρίου λένε πως δεν υπάρχει προηγούμενο χρέωσης τέτοιου περιθωρίου για δάνεια από την ΕΕ. Σας ζητώ να επιβεβαιώσετε ή να αρνηθείτε την κατάσταση αυτή. Εάν είναι αλήθεια, σας παρακαλώ να μου εξηγήσετε πώς λειτουργεί η κοινωνική ρήτρα για τους ιρλανδούς πολίτες, προκειμένου να μπορέσω να τους το εξηγήσω με τη σειρά μου. Η κατάσταση αυτή είναι χαρακτηριστική για την Ιρλανδία, αν όμως αποτελέσει πρότυπο για άλλα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν προβλήματα, τότε το άρθρο 9 είναι χαμένη υπόθεση.

 
  
MPphoto
 

  Philippe Lamberts, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. (FR) Κυρία Πρόεδρε, θα είμαι σύντομος. Αν εξετάσουμε τις πολιτικές που εφαρμόζονται σήμερα, βλέπουμε ότι σε γενικές γραμμές υπάρχουν περικοπές της τάξεως του 80% στις δαπάνες και αύξηση της τάξεως του 20% στα νέα έσοδα, και αυτό το θεωρώ γενναιόδωρο.

Όλοι γνωρίζουν πολύ καλά πως όταν υπάρχουν περικοπές των δημοσίων δαπανών κατά 80%, οι πρώτοι που πληρώνουν γι’ αυτό είναι οι πιο ευάλωτοι άνθρωποι στις κοινωνίες μας. Για τον λόγο αυτόν θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την αγανάκτησή μου εξαιτίας δύο αντιθέσεων: η πρώτη είναι η αντίθεση που διακρίνω μεταξύ, αφενός, της οικονομικής διακυβέρνησης και, αφετέρου, της στρατηγικής ΕΕ 2020.

Η οικονομική διακυβέρνηση απαιτεί αυστηρή, άμεση δράση και αυστηρούς κανόνες που θα είναι δεσμευτικοί. Η στρατηγική ΕΕ 2020 έχει πράγματι καλές προθέσεις, ιδίως για τη μείωση της φτώχειας, είναι όμως μια ήπια, προαιρετική επιλογή και οι κυβερνήσεις θα την ακολουθήσουν μόνο αν πραγματικά θέλουν και έχουν τον χρόνο γι’ αυτό. Όλα αυτά δεν έχουν τίποτα το δεσμευτικό. Πιστεύω ότι αυτή είναι μια απαράδεκτη αντίθεση και συνεπώς δεν συμφωνεί με το πνεύμα του άρθρου 9.

Η δεύτερη αντίθεση υπάρχει μεταξύ, αφενός, της οικονομικής διακυβέρνησης και, αφετέρου, του ζητήματος των δημοσίων δαπανών. Οι δημόσιες δαπάνες πρέπει να μειωθούν γρήγορα, διαφορετικά οδεύουμε προς την καταστροφή. Το χρέος πρέπει να μειωθεί εντός το πολύ 20 ετών και αν είναι δυνατό, ακόμα νωρίτερα, χωρίς όμως εκτίμηση των επιπτώσεων δεν εξετάζουμε το θέμα αρκετά σοβαρά.

Όταν πρόκειται για τη δημιουργία νέων εσόδων –διότι οπωσδήποτε ένας προϋπολογισμός αποτελείται και από έσοδα και από έξοδα– με φόρους επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, ενεργειακούς φόρους και μια ενοποιημένη βάση εταιρικού φόρου, λέμε «περιμένετε, απαιτείται μια εκτίμηση, πρέπει να λάβουμε υπόψη τον αντίκτυπο, δεν είναι σωστό να κάνουμε περισσότερα από όσα πρέπει. Ας το σκεφτούμε, ας μην βιαστούμε, ας προβούμε σε εκτίμηση…». Πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί, από τη μία, πρέπει να προχωρήσουμε ολοταχώς χωρίς να ανησυχούμε για τον αντίκτυπο και, από την άλλη, κινούμαστε αργά και αφιερώνουμε χρόνο σε σκέψεις, ενώ στο μεταξύ οι πολίτες πληρώνουν το τίμημα.

Θεωρώ ότι αυτές οι αντιθέσεις δείχνουν σε όλους πως το άρθρο 9 δεν έχει τόση βαρύτητα όση έχουν τα άρθρα των Συνθηκών για την Ευρωπαϊκή Ένωση που αφορούν την οικονομική σύγκλιση, και πιστεύω ότι αυτή είναι μια αντίθεση που πρέπει να επιλύσουμε αν θέλουμε να ανακτήσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών μας.

 
  
MPphoto
 

  Proinsias De Rossa (S&D). - (EN) Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να παρακαλέσω την Επιτροπή να δώσει στο Σώμα έναν συγκεκριμένο ορισμό για το πώς προτίθεται να εφαρμόσει το άρθρο 9. Ακούμε συνεχώς για μακροοικονομική εποπτεία. Ποτέ δεν την ακούμε να μιλά για μακροκοινωνική εποπτεία των όσων κάνουν τα κράτη μέλη σε σχέση με την ευρωπαϊκή κοινωνική πολιτική και τους στόχους της.

Θέλω να μας πει αν προτίθεται να το χρησιμοποιήσει αυτό απλώς ως εκτίμηση των επιπτώσεων, δηλαδή ότι ελπίζει πως οι μετρήσεις της δεν θα έχουν κοινωνικό αντίκτυπο. Αυτό δεν αρκεί, διότι το άρθρο 9 έχει ως στόχο την προαγωγή των σκοπών της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως περιγράφονται στο άρθρο 3 της Συνθήκης. Δεν αρκεί να μην υπάρχει απλά αντίκτυπος – πρέπει να υπάρχει θετικός αντίκτυπος. Αυτή είναι η υποχρέωση της Επιτροπής, και πρέπει να εφαρμόζει τις Συνθήκες.

Θα ήθελα να αναφερθώ επίσης στο θέμα των κοινωνικών υπηρεσιών γενικού συμφέροντος, για το οποίο είμαι εισηγητής. Δεν υπάρχει απολύτως καμία αμφιβολία ότι η στρατηγική εξόδου από την παρούσα κρίση, την οποία εφαρμόζει η Επιτροπή, θα καταστρέψει τις κοινωνικές υπηρεσίες γενικού συμφέροντος στα κράτη μέλη. Αρκεί να κοιτάξετε το μνημόνιο συνεννόησης που συνήψε η Επιτροπή με την ιρλανδική κυβέρνηση για να το δείτε αυτό. Στη σελίδα 2 αναφέρεται ότι θα γίνει μείωση των σημερινών δαπανών κατά λίγο παραπάνω από 2 δισ. ευρώ το 2011, στην οποία συμπεριλαμβάνονται μειώσεις των δαπανών κοινωνικής προστασίας, μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων, μείωση των υφιστάμενων συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων σε προοδευτική βάση, άλλες μειώσεις δαπανών ύψους άνω του ενός δισεκατομμυρίου ευρώ και μείωση των κεφαλαιουχικών δαπανών του δημοσίου κατά σχεδόν 2 δισ. ευρώ έναντι των προγραμματισμένων δαπανών για το 2011.

Ποιον άλλο αντίκτυπο μπορεί να έχει αυτό εκτός από τον αποδεκατισμό των υπηρεσιών γενικού συμφέροντος και ιδίως των κοινωνικών υπηρεσιών γενικού συμφέροντος; Πού είναι λοιπόν το άρθρο 9; Πού ήταν το άρθρο 9 όταν διαπραγματευόταν η Επιτροπή αυτήν τη συμφωνία με μια συντηρητική ιρλανδική κυβέρνηση έτοιμη να καταρρεύσει;

Θα ήθελα επίσης να ρωτήσω την Επιτροπή πότε πρόκειται να παρουσιάσει εδώ στο Σώμα αυτό το μνημόνιο συνεννόησης που υπέγραψε με την κυβέρνηση της Ιρλανδίας. Η Συνθήκη της Λισαβόνας την υποχρεώνει να το κάνει αυτό. Πότε θα το δούμε; Πότε θα έχουμε μια ευκαιρία να το συζητήσουμε εδώ;

Μία από τις άλλες πτυχές αυτής της συμφωνίας, που την ανέφερα σήμερα το πρωί, είναι η εμμονή της Επιτροπής να μειωθούν οι ελάχιστες αποδοχές στην Ιρλανδία κατά 2.000 ευρώ ετησίως. Επαναλαμβάνω, οι ελάχιστες αποδοχές. Η Συνθήκη της Λισαβόνας δηλώνει ότι πρέπει να έχουμε επαρκή κοινωνική προστασία, ότι πρέπει να ενθαρρύνουμε τους πολίτες να παραμένουν στην εργασία τους, ότι πρέπει να εξαλείψουμε τις παγίδες της φτώχειας κλπ. κλπ. κλπ., και όμως, εμείς μειώνουμε τις ελάχιστες αποδοχές κατά 2.000 ευρώ ετησίως. Ποιο άλλο αποτέλεσμα θα έχει αυτό από το να ωθήσει περισσότερους ανθρώπους έξω από τον κόσμο της εργασίας στον ασφαλή λιμένα –μιλώ σχετικά– της εξάρτησης από την κοινωνική πρόνοια;

Αυτές είναι ερωτήσεις στις οποίες πρέπει να απαντήσει η Επιτροπή. Δεν θέλουμε άλλα καλοπιάσματα. Όχι άλλα plámás. Όχι άλλη ευρωγλώσσα. Θέλουμε σαφείς απαντήσεις για το πώς πρόκειται να εφαρμόσει η Επιτροπή το άρθρο 9 της Συνθήκης σε σχέση με την οικονομική διακυβέρνηση και ειδικότερα για τις συμφωνίες που συνάπτει με κράτη μέλη σχετικά με τη στρατηγική εξόδου από την κρίση.

 
  
MPphoto
 

  Salvatore Iacolino (PPE). (IT) Κυρία Πρόεδρε, κύριε ασκών την Προεδρία του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το να παραμείνει σε επαγρύπνηση σχετικά με το θέμα της οικονομικής διακυβέρνησης αποτελεί απόλυτα θεμιτό στόχο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Το άρθρο 9 που αναφέρεται στην ερώτηση είναι απόλυτα συνεπές με την ανάγκη να δώσουμε τη μέγιστη προσοχή σε κάθε τι που αφορά τον κάθε επιμέρους πολίτη.

Σήμερα, πριν από λίγες μόλις ώρες, εγκρίθηκε ένας σημαντικός νόμος που αναγνωρίζει τα δικαιώματα των πολιτών να αναλαμβάνουν νομοθετική πρωτοβουλία, να δίνεται προτεραιότητα στο δικαίωμά τους στην ιθαγένεια.

Μεγαλύτερη σταθερότητα σημαίνει περισσότερους ελέγχους, σημαίνει άμεση και αποτελεσματική παρέμβαση, και σημαίνει τη μέγιστη αξιοποίηση της ανταγωνιστικότητας. Η αυστηρότητα πρέπει να συνδυάζεται με την αποτελεσματικότητα και την ουσία. Η κοινωνική προστασία συνδέεται στενά με μια πραγματική βούληση δημιουργίας θέσεων εργασίας σε μια ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση όπως η δική μας.

Για τον λόγο αυτόν, πρέπει να συζητήσουμε γι’ αυτό –και να κάνουμε μια συζήτηση με νόημα– με όλους τους παράγοντες.

 
  
MPphoto
 

  Κυριάκος Μαυρονικόλας (S&D). – Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να αναφέρω ότι στο θέμα της οικονομικής διακυβέρνησης και των στόχων που τίθενται, πολύ περισσότερο δε όπως προβάλλει η οικονομική διακυβέρνηση μέσα από τη Συνθήκη της Λισαβόνας, εγείρονται και συγκεκριμένα ερωτήματα κατά πόσον ακολουθείται μια πολιτική η οποία είναι κοινωνικά ορθή, κατά πόσο ακολουθείται μια οικονομία η οποία να στοχεύει στην πράσινη ανάπτυξη και κατά πόσο ακολουθείται μια οικονομία που εμποδίζει την ανεργία και ιδιαίτερα την ανεργία στους νέους.

Θα ήθελα να αναφερθώ στην Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία βρίσκεται υπό επιτήρηση τώρα. Τα μέτρα τα οποία λαμβάνονται κάθε άλλο παρά δίδουν διέξοδο σε μια ορθή κοινωνική πολιτική και κοινωνική στάση, ιδιαίτερα μάλιστα τα μέτρα αυτά είναι σε αντίθεση με τα συμφέροντα των νέων γενεών που μεγαλώνουν στο νησί.

 
  
MPphoto
 

  Νικόλαος Σαλαβράκος (EFD). – Κυρία Πρόεδρε, η νέα έκθεση του 2010 για την απασχόληση στην Ευρώπη υπογραμμίζει ότι οι νέοι έχουν υποστεί το βάρος της κρίσης, ότι οι νέοι αντιμετωπίζουν όλο και περισσότερα προβλήματα, με την ανεργία να θίγει κυρίως τις ηλικίες 15-24 ετών. Δεν αρκεί να διαπιστώνουμε το πρόβλημα, κυρία Πρόεδρε· πρέπει να το λύνουμε. Έχουμε 3 εκατομμύρια ανέργους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κυρία Επίτροπε, παρακαλώ, τι θα κάνουμε; Αξιολογώ θετικά όλες τις προσπάθειες που έχετε καταβάλει για να καταγράψετε το πρόβλημα αλλά το πρόβλημα πρέπει να λυθεί και ο ρόλος σας είναι ιστορικός. Το ανησυχητικό για την Ελλάδα, τη χώρα από την οποία κατάγομαι, είναι ότι η ανεργία των νέων της μικρής ηλικίας μέχρι 24 ετών έφτασε το 27,5%, ένα νούμερο καταπληκτικό, πολύ επικίνδυνο, και το περισσότερο ανησυχητικό είναι ότι τα ποσοστά ανεργίας δεν μειώνονται ανάλογα με την απόκτηση περισσότερων τυπικών προσόντων. Ξέρετε, η απασχόληση δεν είναι μόνο βιοπορισμός· είναι η βάση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Πρέπει να δώσουμε αξιοπρέπεια στους νέους μας.

 
  
MPphoto
 

  Andreas Mölzer (NI). (DE) Κυρία Πρόεδρε, σύμφωνα με πρόσφατες αναφορές στα μέσα ενημέρωσης, οι διευθυντές της χρεοκοπημένης γερμανικής τράπεζας HRE δικαιούνται τεράστιες συντάξεις μετά από μόλις δύο χρόνια εργασίας σε αυτήν και βάσει συμβάσεων που συνήφθησαν όταν η τράπεζα αυτή λάμβανε ήδη μεγάλα ποσά κρατικής ενίσχυσης. Αυτό επιβεβαιώνει την πεποίθηση των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ότι απλώς διοχετεύονται πολλά χρήματα στις τράπεζες, ενώ στους απλούς πολίτες επιβάλλονται αυστηρά προγράμματα λιτότητας.

Το άρθρο 9 της Συνθήκης της Λισαβόνας αναφέρεται σε ένα «υψηλό επίπεδο απασχόλησης, με τη διασφάλιση της κατάλληλης κοινωνικής προστασίας». Για εκείνους τους ανθρώπους στην Ευρώπη που επλήγησαν σοβαρά από τη χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση και τώρα είναι αναγκασμένοι να κάνουν οικονομίες, αυτό σημαίνει πως μια κακή κατάσταση γίνεται ακόμα χειρότερη. Για παράδειγμα, όταν ακυρώνεται η συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση στην Ουγγαρία και οι πολίτες πρέπει είτε να επανέλθουν στο κρατικό συνταξιοδοτικό σύστημα είτε να χάσουν το 70% των συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων, είναι σαφές ότι ένας παγωμένος άνεμος φυσά σε ολόκληρη την Ευρώπη. Στη συζήτηση που έγινε στην Ολομέλεια σχετικά με το μέλλον της ευρωζώνης, ο ασκών την Προεδρία του Συμβουλίου δήλωσε ότι τα γεγονότα του Δουβλίνου υπογράμμισαν τη σημασία ενός μηχανισμού ελέγχου της οικονομικής πολιτικής στην ΕΕ. Κατά τη γνώμη μου, ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Έχουμε υπερβολικό συγκεντρωτισμό και υπερβολική εξομοίωση.

 
  
MPphoto
 

  Janusz Lewandowski, μέλος της Επιτροπής. (EN) Κυρία Πρόεδρε, για να υπερασπιστούμε αυτό που ονομάζεται ευρωπαϊκό κοινωνικοοικονομικό μοντέλο, πρέπει να προσαρμόσουμε το ευρωπαϊκό μοντέλο στην πραγματικότητα, δηλαδή στις παγκόσμιες προκλήσεις και την κρίση στην Ευρώπη. Αν θέλουμε να υπερασπιστούμε το μοντέλο αυτό, τότε δεν πρέπει να μείνει όπως είναι.

Μια σοβαρή υπόθεση που αναφέρθηκε ήδη είναι η εξής – αυτή είναι μια βασική φιλοσοφία: η εξυγίανση και η ανάκτηση της εμπιστοσύνης των αγορών είναι η βάση για μια σταθερή, βιώσιμη ανάπτυξη και απασχόληση. Αυτό είναι κρίσιμης σημασίας για τη μελλοντική ευημερία των ευρωπαίων πολιτών.

Αναφερόμενος συγκεκριμένα στις ερωτήσεις της κ. Harkin και του κ. De Rossa –του τελευταίου έχει ιρλανδικό προσανατολισμό– έχω να πω ότι εν προκειμένω το επιτόκιό μας είναι το ίδιο με εκείνο του ΔΝΤ. Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να δημοσιοποιήσουμε το μνημόνιό μας με την ιρλανδική κυβέρνηση. Εδώ πρέπει να πω ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο αντικοινωνικό από τη δημιουργία ελλείμματος και χρέους που θα φορτωθεί σε μελλοντικές γενιές ευρωπαίων πολιτών. Δεν υπάρχει τίποτα πιο ανεύθυνο από τραπεζικές πρακτικές που μεταφέρουν το τραπεζικό πρόβλημα στο πρόβλημα του δημοσίου χρέους. Αυτές είναι αντικοινωνικές και ανεύθυνες ενέργειες, και δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε την Επιτροπή γι’ αυτές.

Παραδεχόμαστε ότι υπάρχει σαφής ένταση μεταξύ της λιτότητας που επιβάλλεται σε τόσο πολλές χώρες και του αντικτύπου της στην κοινωνική ενσωμάτωση και το επίπεδο της φτώχειας. Το αναγνωρίζουμε αυτό και επομένως χρειαζόμαστε εκτιμήσεις των επιπτώσεων και συζητήσεις. Μια τέτοια συζήτηση έγινε εδώ στο Κοινοβούλιο.

Επαναλαμβάνω ότι η βασική μας φιλοσοφία είναι πως αυτό που έχει αξία είναι η πρόληψη. Πρόληψη σημαίνει ότι θα πρέπει να επηρεάσουμε τον συνδυασμό πολιτικών σε εθνικό επίπεδο. Ο συνδυασμός πολιτικών σε εθνικό επίπεδο είναι κυρίως υπεύθυνος για την ανταλλαγή της λιτότητας με την ανάπτυξη. Αυτή είναι η σοβαρότερη ευθύνη, πρέπει όμως να επηρεάσουμε αυτόν τον συνδυασμό πολιτικών σε εθνικό επίπεδο με τέτοιον τρόπο ώστε να αποθαρρύνουμε την οικοδόμηση του μέλλοντος της Ευρώπης με βάση τα χρέη και τα ελλείμματα, επειδή αυτό δεν οδηγεί πουθενά.

 
  
MPphoto
 

  Olivier Chastel, ασκών την Προεδρία του Συμβουλίου. (FR) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, όπως θα έχετε καταλάβει από την πρώτη μου ομιλία, το Συμβούλιο κατανοεί πολύ καλά τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το άρθρο 9 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την ανάγκη να ληφθεί υπόψη η γενική πτυχή των απαιτήσεων που αφορούν την προώθηση ενός υψηλού επιπέδου απασχόλησης, την εξασφάλιση ικανοποιητικής κοινωνικής προστασίας και την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού, καθώς και την επίτευξη υψηλού επιπέδου εκπαίδευσης και κατάρτισης και προστασίας της ανθρώπινης υγείας. Οι υποχρεώσεις αυτές λαμβάνονται και θα λαμβάνονται δεόντως υπόψη σε όλες τις εργασίες του Συμβουλίου.

Δεδομένου του καθολικού χαρακτήρα αυτής της υποχρέωσης, η τελευταία είναι απαραίτητη και στον τομέα της οικονομικής διακυβέρνησης. Ισχύει για τα αποτελέσματα που περιλαμβάνονται στην έκθεση της ειδικής ομάδας υπό τον Πρόεδρο Van Rompuy, τα οποία υποστήριξε απόλυτα το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Οκτωβρίου. Ισχύει επίσης για τις έξι νομοθετικές προτάσεις που προέκυψαν από το έργο της ειδικής ομάδας, οι οποίες υποβλήθηκαν από την Επιτροπή στις 29 Σεπτεμβρίου.

Παρ’ όλα αυτά, η συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις του άρθρου 9 δεν απαιτεί επίσημη διαδικασία εκτίμησης των κοινωνικών επιπτώσεων. Η υποχρέωσή μας, και αυτό ισχύει τόσο για το Συμβούλιο όσο και για το Κοινοβούλιο, ειδικά εφόσον το δικό σας θεσμικό όργανο έχει καθήκον να καθορίζει τις πολιτικές και το έργο της Ένωσης εγκρίνοντας νομοθεσία στον τομέα αυτόν, είναι να λάβουμε υπόψη αυτές τις απαιτήσεις. Αυτό θα κάνει το Συμβούλιο

 
  
MPphoto
 

  Πρόεδρος. – Η συζήτηση έληξε.

Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 149 του Κανονισμού)

 
  
MPphoto
 
 

  Νικόλαος Χουντής (GUE/NGL), γραπτώς. – Η δέσμη μέτρων οικονομικής διακυβέρνησης που προτείνει η επιτροπή προβλέπει την, με ποιο αυστηρό τρόπο πειθαρχεία στο Σύμφωνο Σταθερότητας, τη δημοσιονομική εποπτεία προτείνοντας μάλιστα κυρώσεις για τα "απείθαρχα" κράτη μέλη. Είναι δηλαδή η συνταγή, σε χειρότερη εκδοχή, που οδήγησε την ΕΕ-στην κρίση και την ύφεση και όξυνε δραματικά τα κοινωνικά προβλήματα. Ο δρόμος που χαράζει η Κομισιόν, και μάλιστα με την απαίτηση θεσμικών αλλαγών, οδηγεί στην περαιτέρω επιδείνωση των κοινωνικών και περιφερειακών ανισοτήτων. Επομένως, είναι γνωστές οι δυσμενέστατες κοινωνικές επιπτώσεις για τις οποίες ρωτούν οι συνάδελφοι με την ερώτησή τους. Άλλωστε αυτές επιπτώσεις τις βλέπουμε ήδη στην πράξη και τις εισπράττουν οι εργαζόμενοι, όχι μόνο σε ορισμένες χώρες του Νότου αλλά και σε όλη την ΕΕ. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο οφείλει να αντιταχθεί σε αυτή την πολιτική η οποία, εκτός από τα σκληρά μέτρα λιτότητας και περικοπής εργασιακών δικαιωμάτων, υποβαθμίζει και τον ρόλο του, όπως και τον ρόλο των εθνικών κοινοβουλίων. Υποβαθμίζει δηλαδή, τον ρόλο των εκλεγμένων αντιπροσωπευτικών θεσμών στην ΕΕ, οι οποίοι όμως, οφείλουν να είναι πιο ευαίσθητοι στα αιτήματα και τους αγώνες των πολιτών.

 
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου