Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2011/2017(BUD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A7-0049/2011

Teksty złożone :

A7-0049/2011

Debaty :

PV 08/03/2011 - 6
CRE 08/03/2011 - 6

Głosowanie :

PV 09/03/2011 - 8.3
Wyjaśnienia do głosowania
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P7_TA(2011)0088

Debaty
Wtorek, 8 marca 2011 r. - Strasburg Wydanie Dz.U.

6. Wytyczne dotyczące budżetu na rok 2012 – inne sekcje (debata)
zapis wideo wystąpień
PV
MPphoto
 

  Przewodnicząca – Kontynuujemy nasze posiedzenie. Pierwszym punktem porządku dziennego jest sprawozdanie pana posła Joségo Manuela Fernandesa, w imieniu Komisji Budżetowej, w sprawie wytycznych dotyczących procedury budżetowej 2012, sekcja 1. − Parlament Europejski, sekcja 2. – Rada, sekcja 4. – Trybunał Sprawiedliwości, sekcja 5. – Trybunał Obrachunkowy, sekcja 6. – Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny, sekcja 7. – Komitet Regionów, sekcja 8. – Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich, sekcja 9. – Europejski Inspektor Ochrony Danych, sekcja 10. – Europejska Służba Działań Zewnętrznych [2011/2017(BUD)] (Α7-0049/2011).

 
  
MPphoto
 

  José Manuel Fernandes, sprawozdawca(PT) Pani Przewodnicząca! Przede wszystkim chciałbym powitać Panią, Pani Przewodnicząca, pana komisarza oraz wszystkich zgromadzonych tu kolegów i koleżanki posłów. Chciałbym rozpocząć od podziękowania wszystkim, którzy uczestniczyli w przygotowywaniu przedmiotowego sprawozdania, a przede wszystkim kontrsprawozdawcom z poszczególnych grup politycznych.

Praca ta doprowadziła do osiągnięcia szerokiego porozumienia, czego potwierdzeniem było zeszłotygodniowe głosowanie w Komisji Budżetowej, gdzie przedmiotowe sprawozdanie zostało przyjęte 34 głosami za, przy jednym głosie przeciw i jednym wstrzymującym się. Sprawozdanie to ma wpisywać się w aktualną sytuację i ją uwzględniać: sytuację gospodarczą, finansową i społeczną, z którą się zmagamy, kryzys, którego doświadczamy, i jednocześnie to, czego europejscy obywatele domagają się od Unii Europejskiej i jej instytucji.

Będziemy mieć budżet pełen ograniczeń, budżet oszczędności i jednocześnie budżet, który będzie musiał zapewnić instytucjom i Parlamentowi środki pozwalające dalej realizować europejski projekt i spełniać oczekiwania europejskich obywateli.

Naszym celem jest doskonałość w stanowieniu prawa i byłoby bardzo źle, gdybyśmy nie dysponowali odpowiednimi środkami pozwalającym na jej osiągnięcie: byłby to fatalny znak naszych czasów i byłby to koszt, który europejscy obywatele i tak musieliby ponieść.

Aby to osiągnąć, będziemy potrzebować niezbędnych zasobów finansowych. Mamy nowe uprawnienia wynikające z traktatu lizbońskiego. Jednak w obecnej sytuacji opowiadamy się za neutralnym wzrostem, co oznacza, że opowiadamy się za wzrostem równym inflacji.

Zgadzamy się z wymową pisma pana komisarza, które zawiera zalecenie i które zostało przesłane do Parlamentu i innych instytucji. W związku z powyższym, kiedy będzie to konieczne – jeżeli będzie to konieczne – przygotujemy list w sprawie poprawek lub budżet korygujący w celu realizacji zobowiązań, które Unia Europejska ma w stosunku do Chorwacji, lub wynikających z przyjęcia traktatu lizbońskiego przez osiem nowych państw członkowskich.

Jeżeli chcemy opracować budżet oszczędnościowy, jasne jest, że bardziej niż kiedykolwiek wcześniej musimy stosować się do zasad dobrego zarządzania i gospodarności, zasad wydajności i skuteczności. Zasady te będą musiały się przełożyć na rygor budżetowy, prostotę i przejrzystość. Dzięki tym zasadom uda nam się określić oszczędności nie tylko w preliminarzu, który wkrótce przygotujemy, gdyż chcemy także zaoszczędzić przy realizacji budżetu na rok 2012.

W ten sposób zdołamy wypełnić nasze zobowiązania. Zależałoby nam także – dlatego wprowadziliśmy to pojęcie – na budżecie wykorzystującym zasadę budżetowania od zera, gdzie każdy wydatek jest uzasadniony, a wydatki zmienne są znane; wszędzie tam, gdzie jest to uzasadnione, można przeprowadzić analizę kosztów i korzyści dla tych wydatków.

Oczywiste jest, że nie będziemy szkodzić projektom już realizowanym, ponieważ nie byłby to po postu krok wstecz, ale raczej strata. Mam na myśli takie projekty, jak rozbudowa budynku Konrada Adenauera czy Dom Historii Europejskiej; projekty te będą dalej realizowane w ramach omawianego budżetu ograniczeń. Twierdzimy także na tej podstawie, że kolejne budżety powinny być budżetami wieloletnimi, aby możliwe było globalne planowanie od samego początku; globalne planowanie, które jest zgodne z wieloletnimi ramami finansowymi i wpisuje się w nie.

 
  
MPphoto
 

  Janusz Lewandowski, komisarz – Pani Przewodnicząca! Składam najlepsze życzenia z okazji Międzynarodowego Dnia Kobiet. Z zadowoleniem przyjmuję zasady określone przez sprawozdawcę, pana posła Fernandesa, dotyczące rygoru budżetowego, w szczególności w odniesieniu do budżetów administracyjnych Unii Europejskiej. Moim zdaniem oczywiste jest, że należy pójść tą drogą w kontekście warunków gospodarczych panujących obecnie w Unii Europejskiej.

W związku z powyższym, mając to na uwadze, poprosiłem moich kolegów z Komisji, aby byli szczególnie wyczuleni na wzrosty administracji i możemy obiecać, że nasz wzrost nie powinien przekroczyć 1 %. Oznacza to − zważywszy że istnieją określone zobowiązania umowne − że w roku 2012 będą dokonane cięcia na obszarach informatyki, spotkań, konferencji i kosztów misji oraz na obszarze badań i publikacji.

Przesłałem pismo do szefów pozostałych instytucji i mam tu ich odpowiedź. Myślę, że naprawdę należy pójść tą drogą w 2011 roku, jeśli chodzi o wydatki administracyjne. Mamy sygnały z Rady, że ta też będzie bardzo restrykcyjna.

Te same zasady powinny mieć zastosowanie do przyszłego rozszerzenia. Uważam, że preliminarz powinien zostać włączony do budżetu, kiedy podjęta zostanie ostateczna decyzja w sprawie daty akcesji, w formie listu w sprawie poprawek lub budżetu korygującego. Jednak muszę Państwu przy tej okazji przypomnieć, że administracja stanowi zaledwie 6 % budżetu Unii Europejskiej, dlatego jest to dość przyzwoity odsetek.

Jeśli chodzi o wydatki operacyjne, to budżet europejski ma swoją wewnętrzną logikę. Programy osiągają docelowy etap zaawansowania z czasem, dlatego na etapie takim są teraz najważniejsze programy, które rozpoczęły się w 2007 roku. Budżet europejski dotyczy głównie inwestycji, a nie konsumpcji i wydatków socjalnych. Z jednej strony powinniśmy być bardzo restrykcyjni jeśli chodzi o wydatki administracyjne, ale z drugiej strony powinniśmy rozumieć logikę dynamiki wewnętrznej europejskich budżetów, gdyż w przeciwnym razie stworzymy wiele „RAL” (reste à liquider), które są górą niewydanych pieniędzy, niewydatkowanych środków na zobowiązania, a to nie jest zgodne z przyzwoitą procedurą budżetową.

W związku z tym po raz kolejny z zadowoleniem przyjmuję zasady, o których czytamy w sprawozdaniu pana posła Fernandesa. W oparciu o te wytyczne mamy 30 marca przeprowadzić dyskusję, dlatego z niecierpliwością czekam na nasze spotkanie dotyczące rozmów trójstronnych 30 marca.

 
  
MPphoto
 

  Monika Hohlmeier, w imieniu grupy PPE(DE) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! Na wstępie chciałabym wyrazić żal i zdziwienie, że nie ma tu ani sekretarza generalnego, ani dwóch wiceprzewodniczących odpowiedzialnych za Parlament Europejski. Zwykle oczekujemy od Komisji, że obecni powinni być właściwi komisarze; powinniśmy oczekiwać tego samego od naszego najstarszego rangą przedstawiciela.

Po drugie, chciałabym odnieść się do kwestii zarządzania budynkami Parlamentu. Cieszy mnie postęp projektu KAD w Luksemburgu, to że wygląda na to, że koszty są pod kontrolą i wszystko przebiega zgodnie z planem. Zakończenie projektu rozbudowy KAD, dzięki któremu pracownicy będą pracować pod jednym dachem, powinno doprowadzić do zwiększenia wydajności i synergii oraz zmniejszenia kosztów rocznych, ponieważ osiem biur zostanie zamkniętych. Realizacja tego zadania ma kluczowe znaczenie, gdyż, jak zauważył pan poseł Fernandes, potrzebujemy tych środków na inne cele.

Uważam, że Dom Historii Europejskiej jest ważnym projektem, ponieważ przyciągnie wielu zwiedzających, którzy będą mogli dogłębnie zrozumieć znaczenie, zadania i cel istnienia Unii Europejskiej w kontekście europejskiej historii w bardzo efektywny sposób.

Po trzecie, chciałabym poprosić, aby pracownicy mianowani w Luksemburgu zostali przeniesieni do Brukseli, dlatego że często muszą pracować w Brukseli i stale jeżdżą w tę i z powrotem, co także sprawia kłopoty posłom. Ma to zastosowanie tylko do małej grupy podobszarów, dlatego przeniesienie należy rozważać w kategoriach efektywności.

Po czwarte, moim zdaniem bardzo dobrą rzeczą jest, że Parlament Europejski przewiduje tylko umiarkowane zwiększenie środków. Fakt, że inne obszary rozwijają się na umiarkowaną skalę nie powinien być uznawany przez ESDZ za powód do znacznego zwiększenia środków. Apeluję do wszystkich instytucji, aby w tym okresie trudności gospodarczych i finansowych dostosowały swoje potrzeby do rzeczywistych możliwości.

 
  
MPphoto
 

  Derek Vaughan, w imieniu grupy S&D – Pani Przewodnicząca! Chciałbym podziękować panu komisarzowi. Chciałbym również podziękować sprawozdawcy za jego sprawozdanie, ale także za jego podejście do zebrania pozostałych części budżetu. Sprawozdawca ma słuszność starając się zrównoważyć potrzebę dopilnowania tego, aby Parlament Europejski i inne sekcje mogły poprawnie funkcjonować z ograniczeniem zwiększenia budżetu do absolutnego minimum.

Ze szczególnym zadowoleniem przyjmuję jego propozycję zakładającą zwiększenie odpowiadające inflacji. Moim zdaniem pierwotna propozycja przewidująca 5,2 % idzie zdecydowanie zbyt daleko. Oczywiście jeśli chcemy osiągnąć umiarkowane oszczędności proponowane przez sprawozdawcę i inne osoby w tym Parlamencie, musimy także zidentyfikować oszczędności w budżecie. W związku z tym zaoferowałem sprawozdawcy swoją współpracę, aby oszczędności te zostały zidentyfikowane. Wierzę, że można znaleźć potencjalne oszczędności w takich obszarach, jak polityka w zakresie budynków oraz rozszerzenie – o których wspomniał sam pan komisarz – ale także w przypadku takich pozycji, jak proponowany koszt biura poza Europą, które moim zdaniem jest w tej chwili luksusem, na który nie możemy sobie pozwolić.

Na koniec chciałbym powiedzieć, że musimy też bardzo ściśle współpracować z innymi instytucjami, w szczególności z Komitetem Regionów oraz Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym, które − z tego co mi wiadomo − również były bardzo zaniepokojone budżetem na rok 2012. Musimy dopilnować, aby one, podobnie jak my, mogły prawidłowo funkcjonować, ale także aby ograniczyły wzrost wydatków w przyszłości. Zatem mogę powiedzieć, że Grupa Socjalistów i Demokratów jest gotowa współpracować ze sprawozdawcą: zdecydowanie popieramy propozycje związane z tymi wytycznymi i z niecierpliwością czekamy na przyszłotygodniową dyskusję na temat preliminarza.

 
  
MPphoto
 

  Przewodnicząca – Chciałabym odnieść się do uwag pani poseł Hohlmeier. Naszej debacie przysłuchuje się tutaj pan wiceprzewodniczący Pittella, który jest odpowiedzialny za budżet.

 
  
MPphoto
 

  Alexander Alvaro, w imieniu grupy ALDE(DE) Pani Przewodnicząca! Dziękuję Panu, Panie Pośle Fernandes, za doskonałe sprawozdanie. Kluczowymi zasadami dobrego zarządzania budżetem są efektywność, oszczędność i odpowiedzialne wydatkowanie powierzonych nam środków finansowych. Jednak kwestią, która pojawia się systematycznie podczas negocjacji budżetowych, a której po raz kolejny musimy tu unikać, jest chciwość i chęć kurczowego trzymania się starych sposobów działania. Musimy odróżnić chciwość od potrzeby.

Nie ma wątpliwości, że zwiększenie liczby etatów przewidziane w traktacie lizbońskim, i na jego mocy wymagane, jest czymś koniecznym. Należy zachować ostrożność, aby zachować równowagę między stanowiskami w grupach politycznych i komisjach a stanowiskami administracyjnymi. Jak już wspomniano, dobrze byłoby, gdyby w tej sesji uczestniczył sekretarz generalny i wysłuchał tego, co mamy do powiedzenia. Nowe departamenty, o których wspomniał pan poseł Vaughan, nie muszą mieć takiej formy, jeżeli na tej sali w sposób sensowny wykorzystamy efekty synergii. W poszczególnych dyrekcjach generalnych mamy wielu kompetentnych ludzi, dlatego jestem pewien, że uda nam się ich skutecznie zebrać.

Jeżeli chodzi o Dom Historii, to zgadzam się z panią poseł Hohlmeier, że taki projekt powinien mieć plan biznesowy od samego początku. Nie powinniśmy traktować go jak swego rodzaju rewii próśb, podczas której każdy dostaje to, czego chce; musimy zarządzać naszymi zasobami mądrze, w oparciu o rozsądny budżet.

Na koniec chciałbym dodać, że nie powinniśmy popełnić błędu, jakim jest brak inwestycji w przyszłość z powodu nieprzemyślanej chęci zaoszczędzenia pieniędzy. Inwestycje, które dzisiaj podejmujemy, na przykład w zasoby informatyczne, mogą przynieść nam znaczne oszczędności w najbliższych latach, i właśnie dlatego oszczędzanie nie może stać się celem samym w sobie. Musi mieć sens i należy w nim uwzględniać przyszłość.

 
  
MPphoto
 

  Helga Trüpel, w imieniu grupy Verts/ALE(DE) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu Lewandowski, Panie i Panowie! Przedmiotem tej debaty jest budżet Parlamentu na rok 2012, a ja chciałabym podkreślić, że z perspektywy Grupy Zielonych/Wolnego Przymierza Europejskiego należy osiągnąć odpowiednią równowagę między ograniczonym i uzasadnionym zwiększeniem wydatków, które wynika w znacznej mierze z nowych uprawnień i obowiązków przewidzianych w traktacie lizbońskim, a samodyscypliną i powściągliwością w okresie, w którym ograniczone są środki publiczne. Dla świata zewnętrznego budżet parlamentarny jest wciąż czymś na kształt wizytówki Parlamentu Europejskiego i nadal ma znaczenie symboliczne. Jak dajemy sobie radę z polityką zaciskania pasa – koniecznością prowadzenia takiej polityki – kiedy ta bezpośrednio na nas wpływa?

Pan poseł Fernandes używa takich słów, jak konsolidacja, ograniczenie i powściągliwość. Jednak dotychczas nie usłyszeliśmy wielu faktycznych propozycji dotyczących tego, gdzie zamierza on dokonać cięć i gdzie środki mają zostać ograniczone. Oczywiście słuszne jest nawoływanie do zwiększenia efektywności administracji Parlamentu i ze swojej perspektywy widzę pewne możliwości poprawy.

Teraz chciałabym się odnieść do kwestii Domu Historii Europejskiej: zasadniczo w pełni popieram tę ideę. Jednak moim zdaniem projekt ten musi mieć konkretne plany biznesowe. Jeżeli ktoś chce nadać takiemu projektowi priorytetowy charakter – po raz kolejny kieruję te słowa konkretnie do Pana Posła Fernandesa – jeżeli takie pojęcia, jak samodyscyplina i konsolidacja są naprawdę traktowane poważnie, to musimy być także przygotowani na zaproponowanie cięć w innych obszarach.

Jeżeli priorytety są wynikiem woli politycznej, to z definicji priorytet innych obszarów powinien być niższy, jeżeli ma powstać skonsolidowany budżet. Mówienie o konsolidacji bez przekazywania odpowiednich zaleceń jest unikaniem problemu. Sprawdzi się ona tylko wtedy, gdy ludzie będą gotowi powiedzieć, gdzie dokonane zostaną cięcia – szczególnie w przypadku nowych priorytetów. Właśnie to miałam na myśli, kiedy wspomniałam o wizytówce Parlamentu Europejskiego: ograniczone zwiększenie wydatków i wyraźną powściągliwość.

 
  
MPphoto
 

  James Elles, w imieniu grupy ECR – Pani Przewodnicząca! Chciałbym pogratulować sprawozdawcy moim zdaniem bardzo wyważonego sprawozdania, w szczególności w odniesieniu do prób opracowania skonsolidowanych środków i oszczędnościowego budżetu.

Określone przez niego zasady – zasady ustawodawczej doskonałości i dobrego zarządzania, zapewnienie dokładności i prostoty oraz przedstawienie planów ograniczenia kosztów – powinny mieć zastosowanie nie tylko do wszystkich instytucji poza Komisją, ale także do budżetu samej Komisji.

Jednak w kontekście kwestii technologicznych, o których wspomina sprawozdawca, nie powinniśmy poszukiwać oszczędności tylko w perspektywie długofalowej, ale także w perspektywie krótkofalowej, kiedy powinniśmy być w stanie opracować rozwiązania umożliwiające ograniczenie kosztów.

Kwestią, która szczególnie niepokoi moją grupę, jest bezpieczeństwo. Wygląda na to, że przywiązujemy zbyt dużą wagę do uniemożliwiania ludziom przychodzenia do naszych instytucji. Nie zapewniamy im wystarczającej swobody dostępu i możliwości poruszania się po nich. Sugerowałbym, aby wiceprzewodniczący, kiedy zajmą się tą konkretną kwestią, spojrzeli na amerykański Kongres, który zapewnia bezpieczeństwo osobom wchodzącym do budynku, ale pozwala im następnie swobodnie się po nim poruszać. Umożliwia to profesjonalna służba ochrony.

 
  
MPphoto
 

  Marta Andreasen, w imieniu grupy EFD – Pani Przewodnicząca! Hańbą jest, że w dobie kryzysu gospodarczego składany jest wniosek przewidujący zwiększenie budżetu Parlamentu na rok 2012 o 5 %. Dopiero w ubiegłym tygodniu zwiększono dodatek dla asystentów posłów o 1500 euro miesięcznie. Nie podejmuje się żadnych prób ograniczenia skandalicznego marnotrawstwa, do jakiego prowadzi istnienie trzech siedzib tego Parlamentu. Co gorsza, Parlament Europejski zaangażował się teraz w kosztujący 60 milionów euro remont budynku, który ma być Domem Historii Europejskiej – jakbyśmy nie mieli w Europie wystarczającej liczby muzeów. Czy UE chce od nowa pisać historię? A co w przypadku Służby Działań Zewnętrznych, która będzie zatrudniać, między innymi, 50 urzędników zarabiających 20 % więcej od brytyjskiego premiera i potrzebujących nowego budynku, który będzie kosztować 10,5 miliona euro rocznie?

Pani Przewodnicząca! W imieniu brytyjskiego podatnika proszę Panią o położenie kresu temu zdzierstwu.

 
  
MPphoto
 

  Angelika Werthmann (NI)(DE) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! W projekcie przygotowanym na rok finansowy 2012 przez pana posła Fernandesa wspomniano o efektywności kosztowej i konsolidacji. Jako przedstawiciele obywateli Europy musimy się w Parlamencie do tego odnieść. Efektywność kosztowa ma kluczowe znaczenie.

Jednak dodatkowe wydatki wynikające z przystąpienia Chorwacji, utworzenia Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych oraz trzech nowych organów finansowych miały wpływ na budżet UE. Prawdą jest, że nowe wydatki niekoniecznie powinny prowadzić do zwiększenia budżetu – w gruncie rzeczy nie wolno nam do tego dopuścić. Potencjalne oszczędności można znaleźć we wszystkich unijnych instytucjach: na przykład wśród pracowników, w polityce w zakresie budynków lub w administracji. Chciałabym jeszcze raz zasugerować, aby poszczególne agencje zostały poddane audytowi i aby zidentyfikowano synergie między poszczególnymi państwami członkowskimi.

 
  
MPphoto
 

  Giovanni La Via (PPE)(IT) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Na wstępie chciałbym pogratulować panu posłowi Fernandesowi doskonale wykonanej pracy.

Nie jest łatwo mówić o budżetach instytucji i zarządzaniu środkami, szczególnie jeżeli ktoś stara się przedyskutować poprawę ich wyników równocześnie z potrzebą konsolidacji gospodarczej, która może okazać się potrzebna w państwach członkowskich i Unii Europejskiej w tak delikatnym kontekście jak dzisiejszy. Właśnie z tego powodu w pełni popieram odwołanie się sprawozdawcy do takich wartości, jak doskonałość ustawodawcza i należyte zarządzanie finansami, które są podstawowymi wytycznymi, na podstawie których powinny być prowadzone działania wszystkich instytucji.

W rzeczywistości w dobie kryzysu, podczas którego naszym najważniejszym celem musi być ponowne uruchomienie europejskiej gospodarki, źródłem najważniejszego przykładu cnoty muszą być same instytucje. Cnota nie oznacza wyłącznie oszczędności, ale raczej zwiększenie wydajności administracji w celu zapewnienia sprawiedliwego i lepszego wykorzystania zasobów, co pozwoli wszystkim instytucjom pracować zarówno skuteczniej, jak i wydajniej, i umożliwi im osiągnięcie głównych celów, które Europa sobie postawiła w ubiegłych latach.

Odnosząc się bardziej szczegółowo do budżetu Parlamentu, uważam, podobnie jak pan poseł Fernandes, że budżet na rok 2012 powinien być budżetem konsolidacji, uwzględniającym to, że to on a nie debata prowadzona na temat przyszłości wieloletnich ram finansowych może stać się punktem odniesienia.

Jednak moim zdaniem część środków należy wykorzystać na wprowadzenie pewnych niezbędnych ulepszeń umożliwiających posłom wykonywanie ich obowiązków przy pomocy służb wysokiej jakości.

W związku z powyższym uważam, że oszczędności należy dokonywać we wspólnych służbach, natomiast dalsze wysiłki należy podjąć także w przypadku polityki w zakresie budynków poprzez racjonalniejsze wykorzystanie przestrzeni, z której już możemy korzystać, oraz poprzez przyjęcie średnio- i długofalowego planu umożliwiającego wcześniejsze planowanie wydatków na budynki oraz doprowadzenie do tego, aby nasze decyzje w tej dziedzinie były przejrzyste i racjonalne.

 
  
MPphoto
 

  Jens Geier (S&D)(DE) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu Lewandowski, Panie i Panowie! Oczywiście powinniśmy rozmawiać na temat kosztów, których można uniknąć lub które można ograniczyć w tym budżecie. Jednak wzywałbym wszystkich Państwa do zachowania większej obiektywności w automatycznych reakcjach na dyskusję dotyczącą agencji. Dlaczego? Po pierwsze dlatego, że Komisja Kontroli Budżetowej jest stale zaangażowana w tę debatę, a ponadto zwraca uwagę na sposoby, umożliwiające poprawę współpracy między agencjami i wykonywanie przez nie obowiązków, a także dlatego, że czekamy w tym roku na specjalne sprawozdanie Europejskiego Trybunału Obrachunkowego w sprawie agencji, które będzie stanowić bardziej obiektywną podstawę do tego, co obecnie wygląda na swego rodzaju nieprzemyślaną dyskusję, szczególnie w odniesieniu do kwestii dotyczącej tego, jak agencje są zarządzane i jak możemy uzyskać te oszczędności.

Mówiąc o oszczędnościach, chciałbym przejść do kolejnej kwestii, tj. naszej polityki w zakresie budynków. Faktem jest, że w przypadku budynków Unii Europejskiej na pewno możemy zaoszczędzić środki. Jeśli o mnie chodzi, to wątpię, aby naprawdę dobrym pomysłem było budowanie nowych budynków dla Parlamentu Europejskiego w Brukseli, ponieważ ta strategia ma sens tylko wtedy, gdy ceny nieruchomości w Brukseli stale rosną. Aktualnie rynek by tego raczej nie potwierdził. Jeśli ceny nieruchomości na rynku nie rosną, wtedy sens ma opcja wynajmu zamiast zakupu; widać to dobrze kiedy przejdziemy się po dzielnicy europejskiej i zobaczymy, jak dużo powierzchni biurowej jest w tej okolicy do wynajęcia.

To prowadzi mnie do kwestii Domu Historii Europejskiej. Moim zdaniem w tym przypadku potrzebna jest większa legitymacja demokratyczna, ponieważ nie wystarcza to, że dotychczas wszystkie inicjatywy związane ze stworzeniem Domu Historii Europejskiej opierają się tylko na uchwałach biura tej instytucji i nie mają takiej legitymacji. Należy to zmienić. Przede wszystkim musimy wiedzieć, w jaki sposób pokrywane będą koszty operacyjne i dalsze koszty działania tej instytucji.

 
  
MPphoto
 

  Anne E. Jensen (ALDE)(DA) Pani Przewodnicząca! Chciałabym podziękować panu posłowi Fernandesowi za doskonałe sprawozdanie i panu komisarzowi Lewandowskiemu, szczególnie za jego pismo do instytucji dotyczące ograniczenia naszych wydatków administracyjnych w tym roku. Uważam, że pismo to było bardzo trafne i przyczyni się do opracowania podejścia, które naszym zdaniem ułatwi nam domaganie się oszczędności, i moim zdaniem powinno mieć zastosowanie do wszystkich instytucji. Musi mieć zastosowanie do Komitetu Regionów, Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Trybunału Sprawiedliwości, których wydatki, co oczywiste, gwałtownie rosną. Musi mieć także zastosowanie do Trybunału Obrachunkowego. Jest to trochę trudniejsze dla małych instytucji, takich jak Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich i Europejski Inspektor Ochrony Danych, i że, oczywiście, jest to kwestia, którą musimy wziąć pod uwagę.

Jednak uważam, że my w Parlamencie mamy szczególny obowiązek pokazania, że jesteśmy w stanie wykazać się powściągliwością. Mamy nowe zadania wynikające z traktatu lizbońskiego, które pociągają za sobą dodatkowe wydatki, ale przyszły rok, rok 2012, musi być rokiem konsolidacji. Mówiliśmy o rozszerzeniu. W budżecie korygującym uwzględnimy przystąpienie Chorwacji. Wiele osób wspomniało również o kwestii Domu Historii Europejskiej. Myślę, że stworzenie Domu Historii Europejskiej w ramach naszych usług dla gości jest doskonałym pomysłem. Wiele młodych osób nie zna dobrze historii prowadzącej do powstania UE, a mówi się, że jeżeli nie znamy historii, jesteśmy skazani na jej powtórzenie. Uważam, że jest bardzo, bardzo ważne, abyśmy mówili o najnowszej historii Europy, dlatego będziemy popierać Dom Historii Europejskiej.

Na koniec chciałabym powiedzieć, że nasze wydatki są oczywiście ściśle powiązane z tym, że Parlament ma kilka siedzib, co jest kosztowne. Musimy się temu uważnie przyjrzeć. Niestety największym kosztem jest coś, z czym nie możemy nic zrobić. Ma to związek z tym, że musimy przemieszczać się między Strasburgiem a Brukselą. Jeżeli Rada Europejska naprawdę wierzy, że należy oszczędzać, szefowie europejskich państw powinni zająć się tą kwestią. Dziękuję, Pani Przewodnicząca.

 
  
MPphoto
 

  Hynek Fajmon (ECR) (CS) Pani Przewodnicząca! Nie ulega wątpliwości, że cała Unia Europejska i jej państwa członkowskie będą w 2012 roku odczuwać długotrwałe skutki kryzysu gospodarczo-finansowego. W związku z tym Parlament Europejski musi do tego dostosować swoją strategię budżetową. Musimy próbować osiągnąć maksymalną dyscyplinę budżetową i oszczędności. Z zadowoleniem odnotowuję to, że fakt ten znalazł się w sprawozdaniu, i że został w nim podkreślony. Oszczędności nie mogą oznaczać jednak, że wydatki rosną wraz z inflacją. Naszym celem musi być utrzymanie wydatków Parlamentu na takim samym poziomie, jak w tym roku. Wszelkie wysiłki muszą zostać skierowane na oszczędności i lepsze wykorzystanie aktualnych zasobów Parlamentu. Musi mieć to zastosowanie do wszystkich obszarów działalności Parlamentu Europejskiego, począwszy od racjonalniejszego zarządzania budynkami, a skończywszy na lepszym wykorzystaniu technologii informatycznych i polityki w dziedzinie zarządzania zasobami ludzkimi. Istnieją tu potencjalne oszczędności, dlatego musimy mieć odwagę, aby je wprowadzić.

 
  
MPphoto
 

  Claudio Morganti (EFD)(IT) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! W okresie ogólnych trudności gospodarczych podstawowym zadaniem instytucji europejskich jest dawać przykład.

W przedmiotowym sprawozdaniu słusznie skoncentrowano się na realizacji kryteriów wydajności i zarządzaniu kosztami i usługami. W związku z tym zastanawiam się, czy nie będzie konieczna prawdziwa i natychmiastowa kontrola skuteczności niektórych działań zlecanych podmiotom zewnętrznym. Mam w szczególności na myśli informatykę i bezpieczeństwo wewnętrzne Parlamentu, częściowo w kontekście ostatnich wydarzeń, o których wszyscy doskonale wiemy: kradzieży na poczcie w ubiegłym miesiącu.

Dalszą krytykę należy skierować pod adresem Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych. Powołano ją jako instytucję niegenerującą żadnych kosztów, która miała ograniczyć marnotrawstwo i zwiększyć skuteczność Unii Europejskiej w relacjach zewnętrznych, tymczasem okazuje się być porażką na obu frontach: politycznym i ekonomicznym. Chciałbym, aby Parlament Europejski był w tej kwestii bardzo rygorystyczny.

 
  
MPphoto
 

  Philip Claeys (NI)(NL) Pani Przewodnicząca! W ubiegłym tygodniu wielu wyborców we Flandrii zapytało mnie, jak to możliwe, że jako posłowie do Parlamentu Europejskiego wciąż otrzymujemy 1500 euro miesięcznie na zatrudnienie dodatkowych pracowników w dobie problemów gospodarczych i niepewności i w okresie, w którym zwykli obywatele muszą zaciskać pasa. W rzeczywistości aktualnie wydajemy jeszcze więcej.

Te pytania i uwagi wyborców trafiają w dziesiątkę. My, jako Unia Europejska, powinniśmy dawać przykład. Powinniśmy określać nasze potrzeby na miarę naszych możliwości i właśnie w tym momencie nie pozostaje nam nic innego, jak dojść do smutnego wniosku, że sprawozdanie pana posła Fernandesa jest w pewnym sensie straconą szansą. Apeluje się do nas – i moim zdaniem słusznie – abyśmy wykazali się odpowiedzialnością i powściągliwością w odniesieniu do budżetu. W punkcie C preambuły powiedziano nawet o stosowaniu rygorystycznych procedur zarządczych w celu osiągnięcia oszczędności.

Cóż, niestety w przedmiotowym sprawozdaniu nie określono wyraźnie, gdzie moglibyśmy tych cięć dokonać. Oczywiście istnieje całkiem sporo obszarów, na których można by to zrobić – mam na myśli Komitet Ekonomiczno-Społeczny i Komitet Regionów, a także przejazdy między Brukselą a Strasburgiem, które kosztują 200 milionów euro rocznie. Wzywam Komisję i Radę, ale także Parlament, do przeprowadzenia ćwiczenia i uporządkowania tych spraw, do przyjrzenia się obszarom, w których możemy zaoszczędzić, a następnie do przekształcenia tego w rzeczywisty plan, tak abyśmy mogli wiele spraw omówić i doprowadzić do oszczędności.

 
  
MPphoto
 

  Ville Itälä (PPE)(FI) Pani Przewodnicząca! Ja również chciałbym podziękować sprawozdawcy za bardzo wyważone i doskonałe sprawozdanie. Wszyscy mówią tu o oszczędzaniu i jest to wspaniała rzecz. Potrzebujemy dyscypliny budżetowej i skuteczności, dlatego powinniśmy ściśle trzymać się naszego podstawowego zadania, tj. pracy legislacyjnej, i nie wykraczać poza nie.

Większość mówców twierdzi, że musimy być oszczędni, lecz mówi o tym, na czym nie powinniśmy oszczędzać. Powinniśmy rozmawiać o konkretnych rozwiązaniach, które umożliwiłyby nam osiągnięcie oszczędności. Możemy je osiągnąć, jeżeli przestaniemy podróżować między trzema miejscami pracy. Oczywiście wiemy, jak trudno byłoby to przeprowadzić z politycznego punktu widzenia.

Chciałbym poruszyć jedną kwestię i jest to kwestia bezpieczeństwa, o której wspomniał tu pan poseł Elles. W ciągu jednego roku mieliśmy napad na bank, obrabowano stołówkę i pocztę. Nikt nie został zatrzymany. Ochrona to właściwie tylko żart.

Zawodzimy w jednej oczywistej dziedzinie: posłowie do Parlamentu wchodzą do budynku tam, gdzie nie ma odpowiedniej kontroli wejścia. Powinniśmy uzyskać podpis elektroniczny. Obecnie mamy listy i biuro, w którym pracuje wiele osób i które zapisuje nazwiska, i wprowadza je do komputera. To strata pieniędzy: powinniśmy oszczędzać i wprowadzić lepszy i wiarygodny system bezpieczeństwa. Wystarczy, że to zrobimy, ale posłowie zawsze mówią „nie” i nie zgadzają się na podpisy elektroniczne, choć dzięki nim zaoszczędzilibyśmy i mielibyśmy lepszy system bezpieczeństwa.

Nie rozumiem, jak to działa w amerykańskim Kongresie; tam wszyscy zgadzają się na ten system, natomiast tutaj nie da się tego zrobić. Mam nadzieję, że teraz skupimy się na dziedzinach, w których naprawdę można osiągnąć oszczędności.

 
  
MPphoto
 

  Jaroslav Paška (EFD) (SK) Pani Przewodnicząca! Moim zdaniem z politycznego punktu widzenia bardzo istotne jest to, że wytyczne dla budżetu na rok 2012 odzwierciedlają okoliczności gospodarcze i polityczne, w których był on tworzony.

W okresie, w którym państwa członkowskie proszone są o wprowadzanie oszczędności, a nasi obywatele zmagają się ze skutkami kryzysu finansowego i politycznego, nie możemy oczekiwać znacznego zwiększenia budżetu w porównaniu z ubiegłym rokiem. Wręcz przeciwnie, musimy poszukiwać obszarów naszej działalności, na których możemy zaoszczędzić środki pochodzące z podatków naszych obywateli bez obniżenia jakości naszej pracy.

Uważam, że mamy pewne wolne moce w sposobie, w jaki organizujemy naszą pracę. Trzy siedziby Parlamentu Europejskiego i regularne przemieszczanie się tysięcy pracowników i posłów do PE z Brukseli do Strasburga 12 razy w roku jest kwestią dobrze znaną opinii publicznej. Panie i Panowie! Takie trwonienie publicznych środków jest jedynie przykładem pogardy wobec faktycznej sytuacji.

Wszelkie rozmowy na temat cięcia kosztów będą wydawać się fałszywe do momentu, w którym położony zostanie kres temu przedstawieniu, jakim jest przemieszczanie się w tę i z powrotem na obrady Parlamentu Europejskiego.

 
  
MPphoto
 

  Sidonia Elżbieta Jędrzejewska (PPE)(PL) Pani Przewodnicząca! Chciałam przede wszystkim podziękować posłowi Fernandesowi za przygotowanie wytycznych dla Parlamentu Europejskiego i innych instytucji. Moim zdaniem przygotowane przez niego wytyczne łączą potrzebę oszczędzania, wręcz konieczność oszczędzania, o której wiemy w obecnej sytuacji gospodarczej Unii Europejskiej, ale jego wytyczne łączą tę potrzebę oszczędzania z zapewnieniem odpowiednich warunków dla powstawania dobrego prawa.

Chciałabym tutaj podkreślić, że nie powinniśmy zapominać, że Traktat z Lizbony i nadchodzące rozszerzenie wprowadzają nowe zadania dla Parlamentu Europejskiego. Stąd bardzo istotne jest, aby dla dobra obywateli wprowadzać takie rozwiązania, które umożliwiają odpowiednie i poważne funkcjonowanie Parlamentu Europejskiego.

Chciałabym podkreślić, że będę cały czas miała nadzieję na taką współpracę ze sprawozdawcą, aby powstający budżet Parlamentu Europejskiego na 2012 rok był budżetem, który cechuje dyscyplina finansowa, ale równocześnie takim, który nie myśli tylko o następnym roku i 2 czy 3 latach naprzód, ale będzie w stanie wprowadzić narzędzia unowocześniające, ułatwiające pracę Parlamentu Europejskiego, inwestycje, które – mam nadzieję – przyniosą oszczędności w przyszłości.

 
  
MPphoto
 

  Jan Kozłowski (PPE)(PL) Chciałbym pogratulować panu Fernandesowi świetnego sprawozdania. Uważam również, że budżet na rok 2012 powinien być realistyczny i dostosowany do obecnej sytuacji ekonomicznej. Moje wieloletnie doświadczenie w zarządzaniu budżetem regionalnym oraz członkostwo w Komisji Budżetowej powodują, że szczególną wagę przywiązuję do dyscypliny w planowaniu wydatków. Jednakże uważam, że należy unikać pozornych oszczędności, które w rezultacie przynieść mogą spowolnienie gospodarki i zmniejszenie jej konkurencyjności. Warunkiem wzrostu gospodarczego i odrobienia skutków kryzysu jest wzrost zatrudnienia i tworzenie wysokiej jakości trwałych miejsc pracy. Budżet Unii Europejskiej musi sprzyjać wzrostowi zatrudnienia. Klucz do wzrostu tkwi nie w zmniejszeniu nakładów, ale we wzroście efektywności i powiązaniu środków europejskich z osiąganiem strategicznych i wymiernych rezultatów. Dziękuję.

 
  
MPphoto
 

  Giovanni Collino (PPE)(IT) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! Jestem wdzięczny panu posłowi Fernandesowi za jego pracę i skupienie się na potencjalnych oszczędnościach, jakich można dokonać w naszych wydatkach administracyjnych. Polityka kadrowa i polityka w zakresie budynków są dwoma głównymi obszarami, których dotyczą wydatki administracyjne, co wyraźnie powiedziano w sprawozdaniu.

Po uwzględnieniu przyszłego przystąpienia Chorwacji do Unii Europejskiej i przyszłych potrzeb kadrowych, konieczne i właściwe będzie odpowiednie zarządzanie procedurami kadrowymi, w szczególności poprzez mobilność. Jeżeli z jednej strony ten wybór polityki kadrowej zapewnia większą elastyczność, to z drugiej strony będzie wymagał częstszych szkoleń dla pracowników Unii Europejskiej.

W odniesieniu do polityki w zakresie budynków, w tekście wyraźnie wspomniano o zasadzie centralizacji. Twarda polityka, którą stosujemy w przypadku budżetów – począwszy od budżetów państw członkowskich – powinna w średniej perspektywie czasowej skłonić nas do zastanowienia się nad potrzebą zachowania trzech siedzib Parlamentu, co jest z pewnością skomplikowaną kwestią, jednak nie możemy się nią nie zająć.

 
  
MPphoto
 

  Gianni Pittella (S&D)(IT) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! Bardzo uważnie przysłuchuję się debacie i mogę Państwa zapewnić, że propozycja Prezydium jest doskonałym przykładem dyscypliny, przejrzystości i dobrego administrowania, dlatego w szczególności chciałbym zwrócić uwagę na trzy kwestie.

Po pierwsze, proponowane zwiększenie budżetu nie przekracza średniej stopy inflacji w Unii Europejskiej. Po drugie, podzielam wyrażone obawy, dlatego pracujemy na rzecz rozważnej i dalekowzrocznej polityki w zakresie budynków, która zwiększy bezpieczeństwo i przyniesie korzyści pracownikom. Po trzecie, zwiększenie środków o 1500 euro zostało uzgodnione i uwzględnione w rezerwie przez Komisję Budżetową.

Komisja Budżetowa rozwiązała tę rezerwę; pieniądze te nie trafią do kieszeni posłów do Parlamentu – warto wyjaśnić to nieporozumienie i ten fałsz – ale do asystentów, którzy pomagają im lepiej wykonywać ich obowiązki wynikające z traktatu lizbońskiego.

 
  
MPphoto
 

  Indrek Tarand (Verts/ALE) – Pani Przewodnicząca! Chciałbym zwrócić uwagę na jeden mały obszar, na którym moglibyśmy zaoszczędzić pieniądze, czyli oprogramowanie. Co rok płacimy Billowi Gatesowi dużą kwotę za możliwość korzystania z oprogramowania Windows. Być może jest on miłym facetem, który przekazuje dużo pieniędzy na szczytne cele, ale gdybyśmy odważniej zaczęli w tym Parlamencie korzystać z oprogramowania otwartego, byłby to krok w kierunku czystszego, tańszego i nowoczesnego zarządzania.

 
  
MPphoto
 

  Paul Rübig (PPE)(DE) Pani Przewodnicząca! Chciałbym zapytać pana komisarza Lewandowskiego, jaka jest konkretna procedura dostępu do sieci bezpieczeństwa euro w 2012 roku, innymi słowy, pieniędzy odłożonych przez europejskie instytucje. Czy Komisja przedstawi wniosek, jeżeli dane państwo wyrazi pragnienie skorzystania z tej sieci? Czy Parlament Europejski w pełni odgrywa swoją rolę w procedurze współdecyzji i czy kwestia ta będzie w tym tygodniu omawiana w związku z poszerzeniem sieci bezpieczeństwa?

Po drugie, chciałbym się odnieść do zwiększenia dodatku dla asystentów o 1 500 euro. Chciałbym prosić wszystkich posłów, którzy nie wykorzystują w pełni tego dodatku, o publiczne poinformowanie ile pieniędzy oszczędzają − w końcu jest to dziedzina, w której łatwo o nadużycia. Może okazać się, że jest pewna grupa posłów, którzy wcale nie potrzebują dodatku dla asystentów, gdyż bardzo rzadko pojawiają się w Parlamencie. W takich przypadkach środki te nie powinny być w pełni wykorzystywane. Tylko ci, którzy pracują szczególnie ciężko, mogą wykorzystać cały dodatek. Wszyscy inni powinni zwrócić pieniądze podatnikom.

 
  
MPphoto
 

  Milan Zver (PPE)(SL) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu! Na wstępie także chciałbym pogratulować panu posłowi Fernandesowi świetnego sprawozdania. Jednak zgodziłbym się z tymi posłami, którzy stwierdzili, że oszczędności są konieczne, zwłaszcza oszczędności budżetowe.

Faktem jest, że europejski budżet od dziesięcioleci się kurczy. Patrząc na PKB krajów UE, widzimy, że jego wielkość systematycznie się zmniejsza. Ostatnio pan komisarz powiedział, że na początku perspektywy finansowej produkt krajowy brutto UE wynosił około 1,3 %. Dziś odsetek ten wynosi zaledwie 1,12 %. Jednak równocześnie w Europie znacząco rosną budżety krajowe .

Na przykład przez ostatnie dziesięć lat przysłowiowo skromny budżet Wielkiej Brytanii zwiększył się o 100 %, czyli dwa i pół raza więcej niż budżet UE. Chciałbym usłyszeć komentarz komisarza, w szczególności na temat tego, czy może napotkać trudności w realizacji kolejnego budżetu w 2012 roku z powodu tego faktycznego zmniejszenia budżetu Unii Europejskiej w porównaniu z budżetami krajowymi państw członkowskich.

 
  
MPphoto
 

  José Manuel Fernandes, sprawozdawca(PT) Pani Przewodnicząca! Dziękuję wszystkim Państwu Posłom za wypowiedzi. Chciałbym wspomnieć, że naszym celem w tym momencie są wytyczne. Jednak już poszliśmy dalej i określiliśmy konkretny cel: chcemy neutralnego wzrostu, co oznacza, że budżet na rok 2012 nie zwiększy się bardziej niż o wskaźnik inflacji.

Doskonale zdaję sobie sprawę z tego, że mamy nowe uprawnienia. Doskonale zdaję sobie sprawę z tego, że potrzebujemy środków na realizację tych uprawnień, jednak musimy uwzględnić zasady dobrego zarządzania i zaprowadzić oszczędności stosując zasady gospodarności, wydajności i skuteczności.

Zasady te nie będą wykorzystywane do poszukiwania oszczędności na ślepo: oszczędności, które w przyszłości staną się kosztami. Dokonamy oszczędności, które nie zagrażają określonemu przez nas celowi, którym jest doskonałość w tworzeniu prawa.

Jestem przekonany, że mogę nazwać ten budżet także budżetem zgody: udało nam się pogodzić aktualne potrzeby, wynikające z obecnego kryzysu, z wymogami, jakie ten czas nakłada na instytucje, aby reagowały skutecznie pod względem spełniania oczekiwań ludzi, oczekiwań europejskiej opinii publicznej.

Jeszcze tylko jedna kwestia dotycząca nieporozumienia: nie zwiększono budżetu posłów i nie dojdzie do tego w przyszłym roku. Kwota, o której wszyscy mówią – nie jest ona dla posłów i dotyczy możliwości zatrudnienia dodatkowego asystenta – została określona już w 2010 roku i nie nastąpiła tu żadna zmiana w kategoriach budżetowych, nie zwiększono wydatków budżetowych w 2011 roku.

 
  
MPphoto
 

  Przewodnicząca – Zamykam debatę.

Głosowanie odbędzie się w środę 10 marca 2010 r. o godz. 11.30.

Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)

 
  
MPphoto
 
 

  Nessa Childers (S&D), na piśmie – Jako wybrani przedstawiciele, wszyscy na tej sali zdajemy sobie sprawę z wielu poświęceń, do jakich nasi wyborcy i krajowe rządy zostały zmuszone przez trzy ostatnie lata. W całej UE radykalnie ograniczono środki na edukację, ochronę zdrowia, transport i inne podstawowe usługi. Ważne jest, aby Parlament Europejski dysponował odpowiednim budżetem, który pozwoli mu należycie realizować mandat, udzielony mu przez europejskich obywateli. Jednak konieczne jest także, aby parlamentarzyści reprezentowali tych samych europejskich obywateli poprzez dopilnowanie, aby nie dochodziło do nieprzemyślanych wydatków lub niepotrzebnych podwyżek cen, i aby odnaleziono wartość na rynku, na którym dostawcy i przedsiębiorcy walczą o każde ostatnie euro. Ufam, że zarówno moi koledzy w tym Parlamencie, jak i osoby pracujące we wszystkich europejskich instytucjach, będą pamiętać o tych zasadach w najbliższych latach.

 
Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności