Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2010/0140(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A7-0051/2011

Teksty złożone :

A7-0051/2011

Debaty :

PV 23/03/2011 - 22
CRE 23/03/2011 - 22

Głosowanie :

PV 24/03/2011 - 6.2
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P7_TA(2011)0105

Debaty
Środa, 23 marca 2011 r. - Bruksela Wydanie Dz.U.

22. Ogólny system preferencji taryfowych (debata)
zapis wideo wystąpień
PV
MPphoto
 

  Przewodniczący - Kolejnym punktem porządku dziennego jest sprawozdanie (A7-0051/2011) pana posła Scholza w imieniu Komisji Handlu Międzynarodowego w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 732/2008 wprowadzające ogólny system preferencji taryfowych na okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. (COM(2010)0142 – C7-0135/2010 – 2010/140(COD)).

 
  
MPphoto
 

  Helmut Scholz, sprawozdawca(DE) Panie Przewodniczący, Pani Przewodnicząca Győri, Panie Komisarzu De Gucht, Panie i Panowie! O bardzo późnej porze omawiamy ważny aspekt międzynarodowej polityki handlowej. Biorąc pod uwagę jego znaczenie, wolałbym, żeby sala ta była pełna i aby zajęte były wszystkie miejsca. Ogólny system preferencji (GSP) Unii Europejskiej jest ogromnym osiągnięciem europejskiej polityki handlowej. Otwiera on nasze rynki przed najbiedniejszymi krajami świata na wszystkie towary z wyjątkiem broni. Daje on także krajom rozwijającym się koncesje handlowe mające zastosowanie do szeregu produktów. GSP+ jest wartościowym systemem motywacyjnym oferującym krajom rozwijającym się dalsze koncesje, jeżeli podpiszą i wdrożą ważne umowy międzynarodowe dotyczące praw człowieka, standardów zatrudnienia i ochrony środowiska naturalnego. Jednak system ten ma słabe ogniwa i musi być regularnie aktualizowany.

Od lat Parlament Europejski, kraje partnerskie, firmy i organizacje pozarządowe przekazują ważne sugestie dotyczące tego, jak go ulepszyć. Cały świat czeka teraz na to, aby Komisja opublikowała swój wniosek w sprawie tego bardzo potrzebnego przeglądu systemu. Termin dla tego wniosku minął 1 czerwca 2010 r. Komisja nie wywiązała się ze swojego obowiązku na czas i w konsekwencji uczestniczące w systemie kraje oraz firmy zarówno z UE, jak i spoza niej doświadczają niebezpiecznej niepewności. Istniejące rozporządzenie musi zostać zmienione.

Starają się Państwo ratować sytuację poprzez rozporządzenie tymczasowe, nad którym będziemy głosować jutro, czyli we czwartek. Rozporządzenie tymczasowe jest tylko przedłużeniem rozporządzenia. Niczego nie zmienia, niczego nie poprawia i nie wdraża nowych wymogów wynikających z traktatu lizbońskiego Wywołało ono nie tylko zdumienie, ale także niezadowolenie Parlamentu Europejskiego, a ja, będąc sprawozdawcą, czułem to samo. Obowiązkiem posłów do tego Parlamentu jest dopilnowanie, aby szanowane były prawa, obowiązki i uprawnienia przyznane wybranym przedstawicielom europejskich obywateli na mocy traktatu lizbońskiego. Naszym obowiązkiem jest także dopilnowanie, aby obniżenie taryf przyczyniło się do rzeczywistej poprawy sytuacji krajów rozwijających się. Chcąc chronić partnerów UE przed konsekwencjami przewlekłej procedury, początkowo zaproponowałem Komisji Handlu Międzynarodowego, aby zmienione zostały tylko te części rozporządzenia, które są niezbędne do tego, aby Parlament mógł wypełniać swoją nową rolę.

Jednocześnie chciałbym podkreślić, że również uważam, że ogólne przeredagowanie systemów GSP i GSP+ jest konieczne. Podczas intensywnych spotkań z Radą i Komisją, które były poświęcone kwestiom prawnym wynikającym z traktatu lizbońskiego mającym wpływ na rozporządzenie tymczasowe, Parlament w końcu postanowił dokonać wielkiego aktu wiary. W tym momencie chciałbym po raz kolejny szczerze podziękować przewodniczącemu Komisji Handlu Międzynarodowego, profesorowi Moreirze, za jego niestrudzone wysiłki w roli mediatora, a także Panu, Panie Komisarzu De Gucht, za zapewnienie udzielone przez Komisję, że w tym pakiecie uwzględnione zostaną kluczowe poprawki, w szczególności te dotyczące informowania Parlamentu i angażowania go w prace. W związku z powyższym postanowiliśmy zrezygnować ze wszystkich naszych poprawek, aby rozporządzenie tymczasowe mogło jak najszybciej wejść w życie. Zrobiliśmy to przede wszystkim w interesie naszych partnerów i firm, na które ma to wpływ.

Zapewnienie Komisji obejmuje obietnicę pełnego i niezwłocznego informowania Parlamentu Europejskiego i Rady w przyszłości o pracach związanych z najważniejszymi aspektami GSP i o wszystkich zmianach oraz przekazywania wszystkich dokumentów dotyczących GSP. Komisja gwarantuje też, że Parlament Europejski będzie powiadamiany o wszelkich przypadkach zawieszania preferencji, zgodnie z art. 16 ust. 3, o czasowych wycofaniach, w tym o sprawozdaniach z dochodzeń Komisji, zgodnie z art. 17, oraz o decyzjach zabezpieczających zgodnie z art. 20 i 21, zanim wejdą one w życie.

Z zadowoleniem przyjmujemy przedłożenie pierwszego rozporządzenia zbiorczego (Omnibus 1) i gotowość Komisji do zaangażowania się w szczegółową dyskusję na temat wniosków przedstawionych w tym rozporządzeniu. Jednocześnie chciałbym przypomnieć Komisji, że w trybie pilnym musi zostać złożone drugie rozporządzenie zbiorcze (Omnibus 2).

Na koniec chciałbym po raz kolejny podkreślić, że Parlament poszedł na ustępstwo w sprawie rozporządzenia tymczasowego. Nie wolno nam zapominać o tym, że musimy walczyć o regularne i podstawowe wdrożenie praw parlamentarnych Parlamentu.

 
  
MPphoto
 

  Enikő Győri, urzędująca przewodnicząca Rady (HU) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie Pośle Scholz, Panie i Panowie!

Panie Przewodniczący! Chciałabym kontynuować w języku angielskim. Wydaje mi się, że ze względu na terminologię bardziej właściwe jest używanie języka angielskiego. Od momentu, w którym Komisja przedstawiła swój wniosek o przedłużenie, na czas nieokreślony, stosowania obowiązującego rozporządzenie GSP – tak zwany wniosek w sprawie przedłużenia – Rada konsekwentnie mówiła na tej sali o znaczeniu przyjęcia tego wniosku w odpowiednim czasie. Ma to na celu dopilnowanie, aby kraje rozwijające się i kraje słabiej rozwinięte nadal czerpały korzyści z ogólnego systemu preferencji UE, który jest fundamentalnym elementem polityki handlowej UE wobec krajów rozwijających się.

Rada wyraża zadowolenie, że dziś w Parlamencie Europejskim robiony jest pierwszy krok na drodze do przyjęcia przedmiotowego wniosku w pierwszym czytaniu. Jak najszybciej podejmiemy wszelkie niezbędne działania mające na celu potwierdzenie porozumienia między naszymi instytucjami w oparciu o stanowisko dziś przez Państwa przyjęte. Jednocześnie Rada czeka na to, aby Komisja w najbliższym czasie przedstawiła swój wniosek w sprawie kompleksowego przeglądu GSP UE.

Powinniśmy tak opracować program, aby skuteczniej pomagał gospodarkom rozwijającym się, które najbardziej tych preferencji potrzebują, i aby stał się jeszcze skuteczniejszym narzędziem polityki w dziedzinie rozwoju i polityki zagranicznej poprzez zapewnianie zachęt do dobrego sprawowania rządów. Mając to na uwadze, Rada informuje o swojej gotowości do pracy z Parlamentem w duchu dobrej współpracy w celu wdrożenia nowoczesnych, kompleksowych i w pełni funkcjonalnych ram prawnych, które będą odpowiadać potrzebom krajów rozwijających się.

Na koniec chciałabym skorzystać z tej okazji i bardzo podziękować w imieniu prezydencji za pozytywne i konstruktywne wysiłki podejmowane przez przewodniczącego INTA, pana posła Moreirę, i sprawozdawcę zajmującego się tą problematyką, pana posła Scholza, w celu osiągnięcia zgody w sprawie przedmiotowego projektu.

 
  
MPphoto
 

  Karel De Gucht, komisarz − Panie Przewodniczący! Zdecydowanie potwierdzam poparcie Komisji Handlu Międzynarodowego dla wniosku w sprawie przedłużenia rozporządzenia wprowadzającego ogólny system preferencji taryfowych. Szczególnie chcielibyśmy podziękować sprawozdawcy, panu posłowi Scholzowi, i przewodniczącemu komisji INTA, panu posłowi Moreirze, za ich chęć poszukiwania pragmatycznego rozwiązania dotyczącego sposobu rozwiania obaw Parlamentu związanych z zastosowaniem do obowiązującego rozporządzenia GSP nowych zasad dotyczących aktów delegowanych i wykonawczych.

Pamiętają Państwo, że przedłużenie zaproponowano jako środek mający obowiązywać w okresie potrzebnym do wprowadzenia zmian wynikających z wejścia w życie traktatu lizbońskiego i przedłożenia nowego rozporządzenia w sprawie przyszłości unijnego programu GSP. Poparcie Parlamentu Europejskiego wyrażone w głosowaniu komisji INTA w dniu 3 marca toruje drogę do udanej kontynuacji istniejącego programu z korzyścią dla krajów rozwijających się. Ponadto wzmacnia ono rolę UE i jej zaangażowanie w realizację celów unijnej polityki w dziedzinie rozwoju.

Komisja wsłuchała się w głośno i wyraźnie sformułowane obawy Parlamentu dotyczące aspektów GSP związanych z podejmowaniem decyzji. W tym zakresie możemy ponownie potwierdzić nasze pełne i aktywne poparcie dla Parlamentu Europejskiego, aby ten odgrywał swoją rolę na obszarze polityki handlowej w taki sposób, w jaki zostało to przewidziane w traktacie lizbońskim. W związku z powyższym Komisja pragnie w sposób konstruktywny omówić obawy Parlamentu wyrażone o ostatnich tygodniach. Dyskusja ta będzie kontynuowana w kontekście dwóch wniosków Komisji dotyczących rozporządzenia dostosowującego kwestie związane z podejmowaniem decyzji w dziedzinie polityki handlowej do zmian wprowadzonych przez traktat lizboński – Omnibus I i Omnibus II.

Równocześnie Komisja podejmie wszelkie wysiłki mające na celu pełne informowanie Parlamentu, zgodnie z jego prośbą, o pracach związanych z najważniejszymi aspektami GSP. Jest to naprawdę kluczowa sprawa, jeżeli Parlament ma być w stanie skutecznie odgrywać swoją rolę w dziedzinie polityki handlowej. Z tego powodu Komisja, w oparciu o obowiązujące wymogi, będzie niezwłocznie informować Parlament i Radę o wszystkich istotnych zmianach oraz przekazywać im wszystkie dokumenty mające związek z GSP.

W końcu czekamy na dalsze dyskusje, jakie będziemy z Państwem prowadzić na temat przyszłości systemu preferencji taryfowych w związku z wnioskiem dotyczącym nowego rozporządzenia, które zostanie Państwu przedstawione w maju. Jestem gotów omówić główne elementy przedmiotowego wniosku przy najbliższej okazji po jego przyjęciu przez Komisję.

 
  
MPphoto
 

  Béla Glattfelder, w imieniu grupy PPE(HU) Panie Przewodniczący! Bardzo się cieszę, że gotowość sprawozdawcy do kompromisu umożliwiła terminowe przyjęcie systemu preferencji taryfowych. Węgierska prezydencja w Radzie Europejskiej odegrała bardzo ważną rolę w tym procesie. Nieprzedłużenie w tym momencie działania systemu preferencji taryfowych miałoby bardzo niekorzystny wpływ na najbiedniejsze kraje świata. Szkoda jednak, że Komisja Europejska przedstawiła ten wniosek Parlamentowi tak późno i nie mogliśmy przeprowadzić na ten temat sensownej debaty, choć rozporządzenie w sprawie GSP wymagałoby poprawki. Jest tak dlatego, gdyż preferencje taryfowe, jakich udzielamy najbogatszym krajom świata eksportującym ropę naftową, np. Zjednoczonym Emiratom Arabskim czy Arabii Saudyjskiej, są nieuzasadnione. Warto zastanowić się nad tym, czy Rosja, która nie jest członkiem WTO, gdyż nie chciała do niej przystąpić, i która bardzo często wykorzystuje politykę handlową do wywierania nacisków w dziedzinie polityki zagranicznej, powinna korzystać z preferencji handlowych.

Warto również zastanowić się nad tym, jak moglibyśmy włączyć do planu preferencji taryfowych kryteria w zakresie zrównoważonego rozwoju. W końcu dziś preferencje handlowe udzielane są także krajom, które w inny sposób utrudniają przyjęcie umów mających na celu ochronę klimatu na arenie międzynarodowej, na przykład eksportują do Unii Europejskiej towary wytworzone niezgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, często dzięki niszczeniu lasów lub ogromnym emisjom CO2. Uważam, że następny system preferencji taryfowych będzie musiał uwzględniać także te kwestie.

 
  
MPphoto
 

  Vital Moreira, w imieniu grupy S&D(PT) Panie Przewodniczący! Jeżeli dyskutujemy dziś nad tym, jak długo ma obowiązywać aktualny ogólny system preferencji taryfowych (GSP), to jest tak dlatego, że Komisja nie wywiązała się ze swojego obowiązku, jakim było przedłożenie proponowanego przedmiotowego istotnego przeglądu programu w odpowiednich ramach czasowych.

W związku z tym przewidujemy, że przedłużony zostanie okres obowiązywania aktualnego rozporządzenia, aby utrzymane zostały korzyści w handlu międzynarodowym, jakie czerpią kraje rozwijające się, przede wszystkim kraje najbiedniejsze, kiedy uzyskują dostęp do rynku europejskiego. Bardzo ważne jest, aby wniosek ten został przyjęty bez dalszych opóźnień, tak aby kraje korzystające z GSP mogły nadal czerpać z niego korzyści i aby podmioty gospodarcze były dzięki temu dalej w stanie rozwijać swoje relacje handlowe z odpowiednią przewidywalnością i pewnością prawną.

Właśnie dlatego jako przewodniczący Komisji Handlu Międzynarodowego i kontrsprawozdawca postulowałem, aby przedłużenie było przedłużeniem i niczym więcej, gdy nawet Parlament Europejski rezygnował z przyjęcia ad hoc przedmiotowego rozporządzenia do aktów wykonawczych Komisji, zwiększając naszą nadzieję, że zostanie ono w najbliższej przyszłości dopracowane za pomocą tak zwanych rozporządzeń „omnibus“.

Chciałbym podkreślić, że w oparciu o to porozumienie decyzja podjęta przez sprawozdawcę, kontrsprawozdawców i pozostałych członków komisji miała wpływ na obietnicę złożoną przez Komisję Europejską – która została dziś potwierdzona przez pana komisarza De Guchta i szczerze dziękuję mu za troskę – aby od tego momentu zagwarantować, by Parlament Europejski otrzymywał na czas pełne informacje dotyczące każdego istotnego aktu dotyczącego zastosowania obowiązującego rozporządzenia zgodnie z postanowieniami traktatu lizbońskiego w sprawie wspólnej polityki handlowej.

Na koniec chciałbym podziękować sprawozdawcy, podziękować komisarzowi i podziękować Radzie za ten kompromis, który umożliwi Parlamentowi należyte dbanie o interesy Europy i tych, którzy na nas liczą.

 
  
MPphoto
 

  Niccolò Rinaldi, w imieniu grupy ALDE(IT) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Ogólny system preferencji jest jedną z kilku metod różnicowania, która działa na rzecz krajów rozwijających się w handlu międzynarodowym. Jest to delikatny instrument, który należy jak najlepiej wykorzystywać.

Dziś wieczorem rozmawiamy o jego przedłużeniu, co oznacza, że data określona przez Komisję zostanie przesunięta po przedłożeniu nowego, ostatecznego wniosku. Jednak w międzyczasie mówimy, że jest to narzędzie, którym należy posługiwać się ostrożnie, i że ma ono także zastosowanie do stosunków międzynarodowych. Dotychczas, nawet w oparciu o traktat obowiązujący przed traktatem lizbońskim, Parlament Europejski nie był w pełni zaangażowany w proces podejmowania decyzji, co miało miejsce podczas dyskusji na temat Kolumbii czy Sri Lanki, które wzbudziły ogromny entuzjazm na tej sali.

Musimy ponadto wziąć pod uwagę zalety oceny ex-post decyzji o wdrożeniu rozporządzenia. Jaki jest wpływ jego skutków na obniżenie ceł, co w przypadku jego zawieszenia, jakie są jego mechanizmy, jaka jest jego procedura? Czasami bieżąca analiza tych kwestii może pokazać niespodzianki i zasugerować najistotniejsze kryteria, dzięki którym wpływ rozporządzenia będzie możliwie najskuteczniejszy.

Jeżeli chodzi o warunki, to świat się zmienia, dlatego instrument ten musi w większym stopniu uwzględniać kraje korzystające z ulg celnych. Podstawowe pojęcie poszanowania praw człowieka musi zostać uzupełnione szerszą wizją, w której, co zauważył sprawozdawca, pan poseł Scholz – któremu dziękuję za doskonałą pracę, jaką wykonał przygotowując przedmiotowe sprawozdanie – należy uwzględnić różnorodne wskaźniki: odbudowę po zakończeniu konfliktu, sytuację kobiet, związki zawodowe, odbudowę po katastrofach naturalnych, zrównoważony rozwój oraz stosowanie się do międzynarodowych umów społecznych.

Gdyby udało nam się uwzględnić te kryteria, nie zdziwiłbym się, gdyby opracowywana przez nas lista krajów korzystających z programu była inna niż aktualna lista i byłyby na niej kraje, które bardziej na to zasługują, ale o tym będziemy mogli po raz kolejny rozmawiać, kiedy przedstawiony zostanie ostateczny wniosek dotyczący rozporządzenia.

 
  
MPphoto
 

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL)(PT) Panie Przewodniczący! Biorąc pod uwagę fakt, że obowiązujący ogólny system preferencji taryfowych wygasa pod koniec roku, ważne jest, co właśnie powiedziano, aby Komisja na czas przedłożyła swój nowy projekt kompleksowego przeglądu.

Teraz rozmawiamy wyłącznie na temat przedłużenia niezbędnego do zapewnienia pewności prawnej i zabezpieczenia wspólnych interesów. Jednak znaczenie tego tematu, zarówno dla krajów rozwijających się, jak i dla państw członkowskich UE, szczególnie dla tych o słabszych gospodarkach, których interesy przemysłowe, rolnicze lub społeczne nie są zawsze uwzględnianie w międzynarodowych umowach handlowych wspieranych przez Komisję, sprawia, że szczegółowa dyskusja jest niezbędna w celu uwzględnienia wszystkich aspektów politycznych, konsekwencji i wpływu tego systemu na przyszłe rozporządzenie, którego projekt musi jak najszybciej trafić do Parlamentu.

 
  
MPphoto
 

  Oreste Rossi (EFD) - (IT) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Omawiany środek dotyczy ogólnego systemu preferencji, innymi słowy obniżenia ceł importowych dla krajów trzecich, które podejmują określone zobowiązania w związku z traktatami i umowami międzynarodowymi dotyczącymi delikatnych kwestii, takich jak prawa pracownicze lub środowisko naturalne. Wymogi te powinny być okresowo analizowane i aktualizowane na wniosek Komisji Europejskiej, jednak niestety nie zgromadziliśmy się tutaj, aby głosować nad przeglądem ale nad przedłużeniem obowiązywania starych zasad.

W tym trudnym momencie, jakim jest nie tylko kryzys gospodarczy, ale też międzynarodowy kryzys polityczny, niedokonanie przeglądu i aktualizacji warunków umożliwiających znalezienie się na liście lub wykluczenie z niej jest wyborem sprzecznym z interesami Unii Europejskiej. Pomimo niekonsekwentnego zachowania Komisji Europejskiej i tak zagłosujemy za jego przyjęciem, ponieważ wierzymy w narzędzie sprzyjające krajom trzecim, które w szczególności odróżniają się od innych jeżeli chodzi o kwestie uznawane za strategiczne.

 
  
MPphoto
 

  Karel De Gucht, komisarz − Panie Przewodniczący! Wysłuchałem interpelacji. Rozumiem, że grupy zgadzają się z tym, że powinniśmy przedłużyć okres obowiązywania istniejącego systemu, ale czekają na jak najszybsze pojawienie się propozycji nowego systemu na ich biurkach. Właśnie to robimy. Pracujemy nad nim. Jak Państwo wiedzą, przed przedłożeniem wniosku legislacyjnego konieczne jest przeprowadzenie konsultacji społecznych, które zabierają czas. Potrzebna jest ocena skutków, która zabiera czas. Następnie, co oczywiste, potrzebny jest wewnętrzny proces podejmowania decyzji w Komisji Europejskiej dotyczący kwestii mającej daleko idące skutki.

Chodzi o system finansowy, który obowiązywać będzie przez dość długi czas. Chcemy, aby system ten był dużo bardziej selektywny niż w przeszłości, tak abyśmy mogli pomagać tym, którzy naprawdę tego potrzebują. W tej chwili z systemu korzysta ponad 150 krajów. Nie jest on wcale selektywny. Można sobie nawet zadać pytanie, jaki jest z takiego systemu pożytek. Poddajemy go kompleksowemu przeglądowi.

Przedstawimy nasze wnioski w ciągu kilku miesięcy. Parlament będzie miał wtedy możliwość ich szczegółowego przedyskutowania z nami. Chciałbym również powtórzyć nasze zobowiązanie, zgodnie z którym będziemy Parlament o wszystkim informować.

 
  
MPphoto
 

  Enikő Győri, urzędująca przewodnicząca Rady − Panie Przewodniczący! Reforma GSP będzie dla Rady i dla prezydencji najważniejszą kwestią. Dzięki przeglądowi obecnego systemu, który ma się rozpocząć w ramach naszej prezydencji, Parlament i Rada będą miały wyjątkową okazję do zastanowienia się nad głębokimi zmianami w gospodarce światowej, a zwłaszcza nad znacznie większą konkurencyjnością partnerów będących gospodarkami wschodzącymi.

Prezydencja z uwagą odnotowała uzasadnione obawy wyrażone przez pana posła Rinaldiego w sprawie skutecznego wdrożenia GSP. Rada rozważy tę kwestię i wiele innych w oparciu o wniosek dotyczących nowego GSP, który Komisja wkrótce przedłoży.

Chciałabym jeszcze raz podkreślić, jak wdzięczna jestem sprawozdawcy i przewodniczącemu komisji, panu posłowi Moreirze, za ich współpracę. Uważam, że jest to zwycięstwo zdrowego rozsądku, ponieważ zrozumieli oni, że jest to pilna i ważna kwestia. Naprawdę nie chcieliśmy tworzyć żadnych problemów prawnych. Dla mnie jest to swego rodzaju model i mam wielką nadzieję, że w przypadku innych kwestii których dotyczą nasze spory prawne, będzie on służyć jako doskonały przykład dobrych relacji między Radą i Parlamentem.

 
  
MPphoto
 

  Helmut Scholz, sprawozdawca(DE) Panie Przewodniczący, Pani Przewodnicząca Győri, Panie Komisarzu De Gucht! Chciałbym przede wszystkim bardzo podziękować kontrsprawozdawcom za tak konstruktywną współpracę. Teraz, kiedy w końcu uzgodniliśmy aspekty formalne rozporządzania tymczasowego, chciałbym wykorzystać tę debatę do krótkiego wyjaśnienia niektórych wymogów dla przyszłego rozporządzenia.

Nowa wersja rozporządzenia powinna mieć następujące podstawowe cele: 1. Zwiększenie efektywności systemu; 2. Opracowanie zasad, które umożliwią lepiej regulowany proces reformy, w którym zagwarantowane zostanie uczestnictwo beneficjentów; 3. Dopilnowanie, aby w rozporządzeniu w należytym stopniu uwzględniono zadanie, jakim jest demokratyczna kontrola, do której zobowiązany jest Parlament. Obejmuje to wnioski Komisji Rozwoju.

Nowy ogólny system preferencji (GSP) powinien być systemem czytelniejszym i bardziej przejrzystym. Chciałbym w tym momencie wspomnieć o trzech kwestiach, z których pierwsza dotyczy reguł pochodzenia. Reguły pochodzenia i towarzyszące im procedury administracyjne są jednym z głównych powodów niewystarczającego wykorzystania preferencji handlowych przyznawanych w ramach GSP, szczególnie przez kraje najsłabiej rozwinięte. W obecnym systemie reguły pochodzenia często uniemożliwiają osiągnięcie korzystnego wpływu danej preferencji, która istnieje w teorii. Właśnie wróciłem z Konferencji Parlamentarnej w sprawie Światowej Organizacji Handlu (WTO) w Genewie i problem ten był jednym z najważniejszych zagadnień tam omawianych. Moim zdaniem UE powinna prowadzić w WTO kampanię, aby system preferencji miał priorytetowy charakter w ramach jej prac nad harmonizacją reguł pochodzenia.

Moja druga uwaga dotyczy krajów partnerskich. W tym zakresie szczególne znaczenie ma to, abyśmy opracowali czytelniejsze kryteria. Dobrym przykładem tego rodzaju kryterium jest współczynnik Giniego. Jak już wspomniano, aby skuteczniej reagować musimy być elastyczniejsi.

Moja trzecia uwaga dotyczy pomocy technicznej. Same preferencje nie wystarczą. Musimy zwiększać wpływ obecnego systemu i zwiększać stopień wykorzystania GSP poprzez zapewnienie pomocy technicznej.

Dotyczy to ogólnej poprawy całego systemu preferencji. Chciałbym jeszcze raz podziękować wszystkim osobom za ich konstruktywne podejście. Z przyjemnością będę kontynuował współpracę z Komisją w oparciu o dzisiejsze zapewnienia.

 
  
MPphoto
 

  Przewodniczący − Zamykam debatę.

Głosowanie odbędzie się jutro o godz. 11.30.

Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)

 
  
MPphoto
 
 

  George Sabin Cutaş (S&D), na piśmie(RO) Chciałbym podkreślić, że wniosek złożony przez Komisję Europejską nie dotyczy reformy ogólnego systemu preferencji, o którą poprosił Parlament Europejski w swojej rezolucji z 5 czerwca 2008 r., ale wyłącznie przedłużenia obowiązywania istniejących zasad. Właśnie dlatego podzielam opinię sprawozdawcy na temat potrzeby natychmiastowego przeglądu rozporządzenia z 2008 roku i dostosowania go do postanowień traktatu lizbońskiego, który potem wszedł w życie. Dzięki temu traktatowi Parlament Europejski korzysta z nowych uprawnień w dziedzinie handlu i musi wypowiedzieć się na temat kryteriów kwalifikowalności, listy państw beneficjentów i tymczasowego wycofania rozwiązań preferencyjnych. W przyszłości konieczne będzie przeprowadzenie przeglądu rozporządzenia w celu zwiększenia zaangażowania państw beneficjentów w dotyczące ich procesy reform, udzielenie pomocy technicznej w celu rozwinięcia ich potencjału instytucjonalnego oraz przeglądu i harmonizacji reguł pochodzenia.

 
  
MPphoto
 
 

  Elisabeth Köstinger (PPE), na piśmie – (DE) Ogólny system preferencji (GSP) daje 176 krajom rozwijającym się preferencyjny dostęp do rynku UE. Obniżki stawek celnych lub bezcłowy dostęp do rynku wewnętrznego pozwalają handlowi przyczynić się do ograniczenia ubóstwa w tych krajach. W związku z powyższym popieram rozporządzenie tymczasowe, które zapewnia ciągłość prawną GSP, dzięki której kraje rozwijające się będą wciąż miały dostęp do tego rozwiązania. Handel jest także ważnym i skutecznym narzędziem dającym takim krajom szansę na zbliżenie się do rządów prawa i demokracji oraz stworzenie dobrze działającej gospodarki. Biorąc pod uwagę znaczenie i pilny charakter tej kwestii, popieram przedłużenie obowiązywania istniejących zasad i dokonanie szybkiego postępu w pracach nad rozporządzeniem.

 
Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności