Πληρη πρακτικα των συζητησεων

Τετάρτη 8 Ιουνίου 2011 - Στρασβούργο

7. Αιτιολογήσεις ψήφου

Προφορικές αιτιολογήσεις ψήφου

Σύσταση για τη δεύτερη ανάγνωση: Saïd El Khadraoui (A7-0171/2011)

  Guido Milana (S&D). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να εκφράσω τη γενική μου ικανοποίηση σχετικά με την έγκριση της έκθεσης του κ. El Khadraoui.

Θεωρώ ότι συνιστά ένα βήμα προόδου για την προστασία των καταναλωτών και του περιβάλλοντος, και όσον αφορά επίσης τις θέσεις των επιμέρους κρατών μελών, τα οποία διαμαρτύρονται ενίοτε για καθυστερήσεις. Βασικά, θεωρώ ότι με την έγκριση αυτού του μέτρου, η Ευρώπη κατέδειξε ότι βρίσκεται πολύ πιο μπροστά από πολλά κράτη μέλη, τα οποία θα πρέπει σαφώς να διορθώσουν σύντομα αυτήν την κατάσταση.

Προέρχομαι από μια χώρα της οποίας η κυβέρνηση καθυστέρησε μάλλον να εκφράσει το ενδιαφέρον της γι’ αυτήν την οδηγία. Ευελπιστώ, συνεπώς, ότι η απόφαση του Κοινοβουλίου θα είναι αποδοτική και θα λειτουργήσει ως έναυσμα, προκειμένου να βελτιωθούν σημαντικά η στάση και ο βαθμός της προσοχής γι’ αυτό το θέμα στο όχι και τόσο απώτερο μέλλον.

  Cristiana Muscardini (PPE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, η αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» είναι, αναμφίβολα, αναγκαία για την επίλυση των περιβαλλοντικών προβλημάτων που επιδεινώνονται από την ευρωπαϊκή βιομηχανική ανάπτυξη. Ωστόσο, δεν είναι πάντα ορθό να επιτιθέμεθα σε μία μόνο κατηγορία· πρέπει επίσης να υπερασπιστούμε την αρχή ότι δεν μπορεί να πληρώνουν αποκλειστικά οι μεταφορείς, αλλά και όσοι στην Ευρώπη δεν καταβάλλουν αρκετές προσπάθειες για την υποστήριξη ενός εναλλακτικού συστήματος μεταφορών.

Η Ευρώπη εξακολουθεί να διαθέτει υπερβολικά λίγα προγράμματα για την αναδιάρθρωση του τομέα των μεταφορών με στόχο περισσότερο οικολογικές λύσεις με περιορισμένες επιπτώσεις στο περιβάλλον, και υπάρχει επίσης έλλειψη πόρων για τη βελτίωση της αποδοτικότητάς του και της περιβαλλοντικής του επίδοσης. Για μία ακόμη φορά, συνεπώς, πρέπει να θυμόμαστε ότι δεν μπορούμε να μειώσουμε τον όγκο των μεταφορών διότι, αντιθέτως, το σύνολο των ταξιδιών και των μεταφορών πρέπει να αυξηθεί. Συνεπώς, οι μεταφορείς δεν μπορεί να είναι οι μόνοι που θα πληρώσουν για τα οικολογικά προβλήματα τα οποία προκαλούν άλλοι.

  Ville Itälä (PPE). – (FI) Κύριε Πρόεδρε, πρέπει να δοθούν συγχαρητήρια στον εισηγητή, στην Επιτροπή Μεταφορών και Τουρισμού, και ασφαλώς στο Κοινοβούλιο στο σύνολό του, γι’ αυτό το εξαιρετικό νομοθέτημα. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα συμβιβασμών που επιτεύχθηκαν και έλαβαν πρόθυμη υποστήριξη. Θεωρώ ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό το ότι συμπεριλαμβάνεται η κυκλοφορία των βαρέων φορτηγών όταν μιλάμε για την κλιματική αλλαγή και τη βιώσιμη ανάπτυξη. Με αυτόν τον τρόπο, μπορούμε να δείξουμε στους πολίτες ότι ενδιαφερόμαστε πραγματικά για το πώς προκαλούν προβλήματα οι εκπομπές από την κυκλοφορία βαρέων φορτηγών, ιδίως κατά τις ώρες αιχμής και σε οδικούς άξονες που παρουσιάζουν συμφόρηση.

Ένα πράγμα στο οποίο συμφώνησα εν προκειμένω, χάριν του συμβιβασμού, ήταν ότι τα χρήματα που εισπράττονται εδώ για την κυκλοφορία των βαρέων φορτηγών μπορούν να δαπανηθούν στις σιδηροδρομικές μεταφορές ή στη ναυτιλία. Αυτό ενδεχομένως να καταστεί δυνατόν σε ορισμένες περιπτώσεις, αλλά ευελπιστώ ότι όταν αυτές οι αποφάσεις εφαρμοσθούν σε εθνικό επίπεδο, θα καταστεί αντιληπτό ότι η κυκλοφορία βαρέων φορτηγών είναι εκείνη που πληρώνει γι’ αυτό. Οι πόροι αυτοί θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη βελτίωση, την επισκευή και την κατασκευή οδικών δικτύων και θα απέβαιναν, με αυτόν τον τρόπο, χρήσιμοι για την κυκλοφορία των βαρέων φορτηγών.

  Pat the Cope Gallagher (ALDE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, σε σχέση με τις μεταφορές των βαρέων φορτηγών οχημάτων, αυτό είναι πολύ σοβαρό όσον αφορά την Ιρλανδία. Βρισκόμαστε στην περιφέρεια της Ευρώπης, με δύο θαλάσσιες γέφυρες προς την ηπειρωτική Ευρώπη όπου πρόκειται να ισχύσουν όλα αυτά τα επιπρόσθετα τέλη για τη χρήση της οδικής υποδομής και τη ρύπανση. Γνωρίζω από τον σύνδεσμο εξαγωγέων στην Ιρλανδία ότι αυτό θα προσέθετε 150 ευρώ ανά ταξίδι, ή 300 ευρώ ανά ταξίδι μετ’ επιστροφής, για μεταφορές από την Ιρλανδία, η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις μεταφορές αυτού του είδους και επίσης σε πολύ μεγάλο βαθμό από τις εξαγωγές. Αυτό θα διασφαλίσει ότι θα είμαστε λιγότερο ανταγωνιστικοί.

Θεωρώ ότι η Επιτροπή και το Συμβούλιο πρέπει να το εξετάσουν αυτό και πρέπει να λάβουν υπόψη τις περιφερειακές περιοχές. Δεν συνιστά μείζον ζήτημα για τα ηπειρωτικά ευρωπαϊκά κράτη μέλη, αλλά συνιστά σίγουρα μείζον ζήτημα για την Ιρλανδία και για άλλες περιφερειακές χώρες.

  Janusz Władysław Zemke (S&D). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να καταστήσω απολύτως σαφές ότι οι συστάσεις τις οποίες ενέκρινε σήμερα το Κοινοβούλιο δεν θα είναι τόσο σαφείς υπό τις συνθήκες που επικρατούν στην Πολωνία. Οι εν λόγω συστάσεις οδηγούν σε αύξηση του κόστους μεταφοράς, και οι μεταφορείς με παλαιότερα οχήματα θα βρίσκονται προφανώς σε χειρότερη κατάσταση. Πρέπει, ωστόσο, να επικροτηθεί το ότι θα είναι διαθέσιμη πρόσθετη χρηματοδότηση για επενδύσεις στις βιώσιμες μεταφορές και, πρωτίστως, ότι θα υπάρξει η δυνατότητα για την κατασκευή σιδηροδρομικών συνδέσεων υψηλής ταχύτητας και συνδέσεων θαλάσσιων μεταφορών. Ωστόσο, θα ήθελα να επαναλάβω τα λόγια των προηγούμενων ομιλητών οι οποίοι ανέφεραν ότι αυτές οι συστάσεις έχουν αρνητικές καθώς και θετικές πτυχές. Θα επιφέρουν επίσης μια ολόκληρη σειρά περιπλοκών για πολλούς μεταφορείς στη χώρα μου.

  Peter Jahr (PPE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, έχω να κάνω δύο παρατηρήσεις σχετικά με την αποκαλούμενη Eurovignette. Αφενός, θα ήθελα μια σαφή διατύπωση που να αναφέρει ότι οι χρηματοδοτικοί πόροι οι οποίοι συλλέγονται πρόκειται πραγματικά να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή οδικού δικτύου.

Η δεύτερη παρατήρησή μου είναι ότι υποθέτω πως η διάταξη που αναφέρει ότι οι χώρες μπορούν να εξαιρέσουν τα μικρά οχήματα επαγγελματικής χρήσεως που ζυγίζουν μεταξύ 3,5 και 12 τόνων από την οδηγία για το κόστος των υποδομών θα τηρηθεί από τα κράτη μέλη. Εξάλλου, πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις χρησιμοποιούν οχήματα της τάξεως των 3,5 με 12 τόνων. Οι περισσότερες από τις εν λόγω επιχειρήσεις δεν θα είναι σε θέση να αντέξουν υψηλότερο κόστος. Τέτοιες επιχειρήσεις αποτελούν συχνά τον πυλώνα για δυνητική απασχόληση και επιχειρηματική πρωτοβουλία στις αγροτικές περιοχές μας.

  Jim Higgins (PPE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, η πρόταση Eurovignette είναι καλοπροαίρετη. Περιλαμβάνει πολλές αξιέπαινες πτυχές. Η μείωση των εκπομπών άνθρακα από τα οχήματα είναι πολύ αξιέπαινη· η μείωση της συμφόρησης από τα βαρέα φορτηγά οχήματα είναι πολύ αξιέπαινη· και η δαπάνη του 15% των διοδίων για την υποδομή είναι πολύ αξιέπαινη.

Θα ήθελα να υποστηρίξω αυτό το συγκεκριμένο μέτρο, αλλά αναγκάστηκα να ψηφίσω κατά διότι, όπως έχει ήδη αναφέρει ο συνάδελφός μου, Pat the Cope Gallagher, η οικονομία της Ιρλανδίας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εξαγωγές. Τα μέτρα Eurovignette, εάν εγκρίνονταν στη χώρα μας, θα είχαν καταστροφικές συνέπειες. Οιαδήποτε επιπρόσθετα τέλη στους ιρλανδούς μεταφορείς θα είχαν σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στις εξαγωγές μας. Πιστεύω ότι με υποστηρίζουν οι Ισπανοί, οι Πορτογάλοι και επίσης οι Ιταλοί. Είμαστε περιφερειακά κράτη. Εξαρτόμαστε απόλυτα από τις διεθνείς αγορές μας. Το υψηλό κόστος του ντίζελ έχει ωθήσει τους μεταφορείς στα όριά τους. Δυστυχώς, αναγκάστηκα να καταψηφίσω το μέτρο.

  Mario Pirillo (S&D). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, η σημερινή ψηφοφορία συνιστά ένα σαφές βήμα προόδου όσον αφορά την εισαγωγή της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει», μεταξύ άλλων και στον τομέα των οδικών μεταφορών, ο οποίος συμβάλλει σημαντικά στην ατμοσφαιρική ρύπανση και την ηχορύπανση. Παρά τις επικρίσεις των κλαδικών οργανώσεων, θεωρώ ότι η θέση του Συμβουλίου αποτελεί τον καλύτερο διαθέσιμο συμβιβασμό αυτήν τη στιγμή, παρόλο που ευελπιστώ ότι μπορούν να γίνουν βελτιώσεις στο μέλλον.

Ψήφισα υπέρ. Οφείλω να τονίσω, ωστόσο, ότι πρέπει να εξεύρουμε καλύτερους τρόπους χρήσης των εσόδων, καθιστώντας υποχρεωτικό για τα κράτη μέλη να επενδύουν τα έσοδα αυτά, προκειμένου να βελτιωθεί το διευρωπαϊκό δίκτυο μεταφορών (ΔΕΔ-Μ) και η υποδομή για τη μείωση της ρύπανσης. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να μπορέσουμε, στο μέλλον, να πούμε ότι η σημερινή απόφαση είχε θετικά αποτελέσματα.

Έκθεση: Jo Leinen (A7-0330/2011)

  Antonello Antinoro (PPE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, χάρη στη Συνθήκη του Άμστερνταμ, η πολιτική για το περιβάλλον και τη βιωσιμότητα έχει αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία και η προσοχή έχει επικεντρωθεί στην ολοκλήρωση της οικονομικής και περιβαλλοντικής πολιτικής, καθώς και στην εισαγωγή περιβαλλοντικών ζητημάτων σε άλλους τομείς πολιτικής.

Οι βασικοί τομείς περιλαμβάνουν την αλλαγή του κλίματος, τις βιώσιμες μεταφορές, τη φύση και τη βιοποικιλότητα, την υγεία και το περιβάλλον, τη χρήση των φυσικών πόρων και τη διαχείριση των αποβλήτων, καθώς και τη διεθνή διάσταση της βιώσιμης ανάπτυξης. Το Συμβούλιο, στα συμπεράσματά του τον Ιούνιο του 2006, κάλεσε την Ένωση και τα κράτη μέλη της να επεκτείνουν τους εθνικούς λογαριασμούς στις θεμελιώδεις πτυχές της βιώσιμης ανάπτυξης. Οι εθνικοί λογαριασμοί πρέπει, συνεπώς, να περιλαμβάνουν ένα εκκαθαριστικό ολοκληρωμένων περιβαλλοντικοοικονομικών λογαριασμών με πλήρως συνεκτικά στοιχεία.

Υπερψήφισα αυτήν την πρόταση κανονισμού, διότι δημιουργεί νέες χρήσεις για τα στοιχεία των εθνικών λογαριασμών, τις στατιστικές στον τομέα του περιβάλλοντος και άλλους στατιστικούς τομείς.

  Horst Schnellhardt (PPE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, υπερψήφισα την έκθεση Leinen, διότι είμαι πεπεισμένος ότι με την καταγραφή αυτών των δεδομένων στις διάφορες χώρες, θα μάθουμε πολλά περισσότερα για την κατάσταση σε αυτές τις χώρες. Ωστόσο, επέλεξα να μιλήσω ξανά, διότι ορισμένοι συνεισφέροντες στη συζήτηση έχουν ισχυρισθεί ότι θα πρέπει να ασχοληθούμε μόνο με αυτούς τους λογαριασμούς και να παραβλέψουμε τελείως το ΑΕγχΠ.

Θα ήθελα να σας αποτρέψω από αυτό. Πρόκειται για μια εξαιρετικά επικίνδυνη εξέλιξη. Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν είναι ένας δείκτης οικονομικής ανάπτυξης και ευημερίας. Εάν θέλουμε να σταματήσουμε να το μετράμε ή εάν θέλουμε να χρησιμοποιούμε μόνο κοινωνικά και περιβαλλοντικά κριτήρια στις μετρήσεις μας, τότε οδεύουμε προς την καταστροφή. Συνεπώς, όλα αυτά μπορούν μόνο να συμπληρώσουν τα στοιχεία για το ΑΕγχΠ. Το ΑΕγχΠ πρέπει να βρίσκεται στο επίκεντρο των αναλύσεών μας, όπως συμφωνήθηκε στην έκθεση Rosbach. Θεωρώ ότι αυτό θα πρέπει να ισχύσει και εδώ. Θα ήθελα να το τονίσω αυτό για άλλη μία φορά.

Έκθεση: Carlos Coelho (A7-0185/2011)

  Jens Rohde (ALDE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, συγγνώμη, θα μπορούσατε να μου πείτε ποιο θέμα εξετάζουμε τώρα; Δεν το άκουσα.

(Ο Πρόεδρος: «Την έκθεση Coelho»)

Το κεκτημένο Ρουμανίας/Βουλγαρίας; Σας ευχαριστώ.

(DA) Κύριε Πρόεδρε, ψηφίσαμε και εγκρίναμε σήμερα στο Κοινοβούλιο μια απόφαση που αναγνωρίζει ότι η Ρουμανία και η Βουλγαρία είναι έτοιμες για εισδοχή στη συνεργασία Σένγκεν. Δεν αμφιβάλλω ότι οι αμιγώς τεχνικές πτυχές εφαρμόζονται και ότι έχει επιτελεστεί τεράστιο έργο προκειμένου να είναι έτοιμες για εισδοχή. Ωστόσο, θεωρώ ότι υπάρχουν ορισμένοι λόγοι για τους οποίους θα πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη την ανησυχία των ευρωπαίων πολιτών λόγω της αυξανόμενης διαφθοράς σε πολλά κράτη μέλη και της αύξησης του διασυνοριακού εγκλήματος. Θα έπρεπε, συνεπώς, να είχαμε εκμεταλλευθεί αυτήν την κατάσταση προκειμένου να ενισχύσουμε την αστυνομική συνεργασία μας και τον αγώνα μας κατά της διαφθοράς προτού επεκτείνουμε τον χώρο Σένγκεν. Δεν πρόκειται για επικρίσεις που απευθύνονται σε αυτές τις δύο χώρες, αλλά για την αξιοποίηση της ευκαιρίας πριν από την επέκταση του Σένγκεν να απαιτήσουμε ορισμένες σχετικές απαντήσεις για τους προβληματισμένους πολίτες οι οποίοι καθίστανται μάρτυρες αυτής της αυξανόμενης εγκληματικότητας στην Ευρώπη.

  Clemente Mastella (PPE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, η Ρουμανία και η Βουλγαρία υιοθέτησαν το κεκτημένο του Σένγκεν όταν προσχώρησαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2007, παρ’ όλα αυτά και οι δύο χώρες εξακολουθούν να διεξάγουν ελέγχους στα σύνορα ως αποτέλεσμα της μερικής εφαρμογής των μέτρων που περιέχονται στο κεκτημένο. Όπως έχουν καταδείξει οι προσεκτικές αξιολογήσεις και οι επισκέψεις που πραγματοποίησαν οι ομάδες εμπειρογνωμόνων, παρόλο που οι δύο χώρες έχουν επιδείξει ουσιαστική δέσμευση και έχουν σημειώσει σαφή πρόοδο στην εφαρμογή του κεκτημένου, εξακολουθούν να υπάρχουν ορισμένες αδυναμίες, για παράδειγμα, ως προς τον εξοπλισμό, τη διεξαγωγή των ελέγχων στα σύνορα και την εκπαίδευση.

Επιθυμούμε να επιβεβαιώσουμε την υποστήριξή μας για την πλήρη προσχώρησή τους στη συμφωνία, παρόλο που θεωρούμε ότι είναι αναγκαίο να μας ενημερώσουν οι εν λόγω δύο χώρες γραπτώς, εντός εξαμήνου, ότι έχουν εφαρμοσθεί πρόσθετα μέτρα για την κάλυψη αυτών των κενών. Πράγματι, το γεγονός ότι η περιοχή Βουλγαρία-Τουρκία-Ελλάδα είναι μία από τις πλέον ευαίσθητες περιοχές για την πολιτική της Ένωσης σχετικά με τα σύνορα όσον αφορά τη λαθρομετανάστευση είναι κάτι που δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ή να μην λάβουμε υπόψη.

  Dimitar Stoyanov (NI). – (BG) Κύριε Πρόεδρε, το σημαντικότερο τμήμα αυτής της πολύ προσεγμένης έκθεσης από τον κ. Coelho ήταν στο τέλος. Εκεί υπήρχε μια ιδιαίτερα σαφής αναφορά στον κίνδυνο από το μεταναστευτικό κύμα το οποίο ενδεχομένως να κατακλύσει την Ευρώπη από την Τουρκία και, μέσω της Τουρκίας, από τις χώρες στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.

Έως και πριν από 25 έτη, η Ευρώπη προστατευόταν από τέτοιου είδους μεταναστευτικά κύματα για δύο λόγους: το σιδηρούν παραπέτασμα και τα ολοκληρωτικά καθεστώτα στη Βόρεια Αφρική. Και τα δύο ολοκληρωτικά συστήματα κρατούσαν τους πολίτες τους υποταγμένους και ήταν πιθανότερο να μην τους επέτρεπαν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους απ’ ό,τι το αντίθετο, αλλά τα εν λόγω εμπόδια δεν υφίστανται τώρα.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο υπερψήφισα την παρούσα έκθεση. Επικροτώ το γεγονός ότι ο κύριος Coelho έχει αναφέρει τη σημασία της μεταναστευτικής πίεσης που ασκεί η Τουρκία στη Βουλγαρία και την Ελλάδα. Ωστόσο, θα ήθελα να πω ότι δεν θα είναι αρκετό να παραμείνουν οι δηλώσεις αυτές απλώς λόγια σε ένα φύλλο χαρτί. Απαιτούνται πόροι και προγράμματα, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να προστατευθεί η Ένωση από αυτό το μεταναστευτικό κύμα.

  Hannu Takkula (ALDE). – (FI) Κύριε Πρόεδρε, είναι προφανώς πολύ σημαντικό το ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση οι ίδιες αρχές μπορούν να εφαρμοσθούν σε όλα τα κράτη μέλη της Ένωσης. Στο πλαίσιο αυτό, η συμφωνία του Σένγκεν συνιστά ένα βήμα προόδου προς αυτό το είδος στενής συνεργασίας, δηλαδή πιο ελεύθερη κυκλοφορία, αλλά πρέπει ασφαλώς να θυμόμαστε ότι η ελεύθερη κυκλοφορία πρέπει επίσης να συνεπάγεται κάποιο αίσθημα ευθύνης. Τώρα πρέπει να ελπίζουμε ότι, όταν η Ρουμανία και η Βουλγαρία προσχωρήσουν στον χώρο Σένγκεν, τα προβλήματα που ανέκυψαν στα σύνορά τους θα αντιμετωπιστούν στην πράξη και ότι θα διοχετευθούν εκεί επαρκείς πόροι, προκειμένου να διασφαλισθεί ότι αυτού του είδους η λαθρομετανάστευση και τα άλλα γεγονότα μπορούν να αποφευχθούν.

Φυσικά, η αλήθεια είναι ότι βασικά δεν μπορεί να υπάρχει ένα σύστημα δύο ταχυτήτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση: οι ίδιοι κανόνες πρέπει να ισχύουν για όλους. Με αυτόν τον τρόπο, μπορούμε επίσης να διασφαλίσουμε ότι παρουσιάζονται οι ίδιες ευκαιρίες σε αυτές τις χώρες όπως και αλλού. Απαιτούνται πόροι, διότι γνωρίζουμε τα προβλήματα και τους κινδύνους που υπάρχουν εκεί.

  Roger Helmer (ECR). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, όπως πολύ καλά γνωρίζετε, οι βρετανοί Συντηρητικοί θεωρούν κατά κανόνα ότι πρέπει να απέχουμε από ζητήματα που έχουν σχέση με το ευρώ ή με το Σένγκεν, διότι δεν συμμετέχουμε σε κανένα από τα δύο και, συνεπώς, μπορεί εύλογα να υποστηριχθεί ότι δεν μας αφορούν. Ωστόσο, στην περίπτωση αυτή, θεωρώ ότι μας αφορούν· γνωρίζουμε ότι η Βουλγαρία και η Ρουμανία αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα με την εγκληματικότητα και τη διαφθορά και δεν θεωρώ ότι οι έλεγχοι στα σύνορά τους είναι τόσο ικανοποιητικοί όσο εκείνοι οι οποίοι θα επιτυγχάνονταν σε άλλες χώρες του Σένγκεν.

Θα αποτελέσουν, συνεπώς, διαδρομή και οδό για τους λαθρομετανάστες στην Ευρωπαϊκή Ένωση οι οποίοι, εντός του χώρου του Σένγκεν, θα είχαν τότε τη δυνατότητα να φθάσουν στο Calais και θα οδηγούσαν σαφώς σε αύξηση της λαθρομετανάστευσης στο Ηνωμένο Βασίλειο. Για τον λόγο αυτόν, καταψήφισα την έκθεση.

Έκθεση: Jean-Pierre Audy (A7-0160/2011)

  Francesco De Angelis (S&D). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση σχετικά με την ενδιάμεση αξιολόγηση του έβδομου προγράμματος πλαισίου είναι ιδιαίτερα σημαντική.

Υπάρχουν τέσσερις λόγοι τους οποίους θεωρώ υψίστης σημασίας και για τους οποίους υπερψήφισα την έκθεση: 1) η απλοποίηση και ο εξορθολογισμός των διαδικασιών, προκειμένου να καταστεί ευκολότερη η πρόσβαση στη χρηματοδότηση· 2) η συμμετοχή των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίες είναι αναγκαίες για την ανάπτυξη και την απασχόληση· 3) καινοτομία για έναν ανταγωνιστικό κατασκευαστικό τομέα, ικανό να αντεπεξέλθει στις προκλήσεις της αγοράς· και 4) η χρηματοδοτική διευκόλυνση καταμερισμού του κινδύνου, η οποία έχει αποφέρει μέχρι στιγμής πολύ καλά αποτελέσματα.

Τέλος, θα ήθελα να τονίσω ότι το τρίγωνο «γνώση, εκπαίδευση, έρευνα» –στο οποίο στηρίζεται το μέλλον της πολιτικής συνοχής– μπορεί να εδραιωθεί στην Ευρώπη μόνο με τη σταθερή προσήλωση στην έρευνα.

  Jens Rohde (ALDE). – (DA) Κύριε Πρόεδρε, υπάρχει ευρεία συναίνεση στο Κοινοβούλιο σχετικά με την ανάγκη μεταρρύθμισης του ερευνητικού μας προγράμματος. Εντούτοις, οφείλω να εκφράσω τη λύπη μου για το γεγονός ότι η Επιτροπή ήταν τόσο αόριστη και μετριοπαθής στην ενδιάμεση αξιολόγησή της. Θα μπορούσε, στην πραγματικότητα, να γίνει πολύ καλύτερη και θα μπορούσαν να επιτευχθούν άμεσα πολλά περισσότερα. Η Επιτροπή θα μπορούσε να συντομεύσει τις προθεσμίες υποβολής αιτήσεων, να διασφαλίσει πόρους για τις εγκαταστάσεις επίδειξης και να χρησιμοποιήσει διεθνή λογιστικά πρότυπα αντί να εφεύρει δικά της. Όλα αυτά δημιουργούν άσκοπη γραφειοκρατία που αποθαρρύνει τη βιομηχανία. Εμποδίζει την Ευρώπη να προχωρήσει από τις ιδέες στα τιμολόγια. Στο μέλλον, συνεπώς, πρέπει να μειώσουμε τον χαοτικό κυκεώνα των προγραμμάτων και τον όγκο των γραφειοκρατικών διαδικασιών, και πρέπει να επικεντρωθούμε στις μείζονες προκλήσεις: την κλιματική αλλαγή, την ενέργεια και τα τρόφιμα – εν ολίγοις, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε την έρευνά μας προκειμένου να δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας. Το Κοινοβούλιο απέδειξε σήμερα ότι διαθέτει τη βούληση να το πράξει. Τώρα εναπόκειται στην Επιτροπή να δείξει τον δρόμο.

  Mario Pirillo (S&D). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, η έρευνα και η καινοτομία διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στην ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και είναι ζωτικής σημασίας όσον αφορά την επίτευξη των στόχων που παρατίθενται στη στρατηγική Ευρώπη 2020. Το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο αποτελεί το κύριο μέσο χρηματοδότησης της έρευνας στην Ευρώπη, όπως καταδεικνύει η έκθεση επί της οποίας ψηφίζουμε σήμερα. Ωστόσο, εξακολουθούν να προκαλούνται πολλά προβλήματα από τις υπερβολικά πολλές διοικητικές διατυπώσεις για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ).

Στο ψήφισμά του της 11ης Νοεμβρίου 2010, το Κοινοβούλιο ζήτησε από την Επιτροπή να εισαγάγει διαδικαστικά, διοικητικά και χρηματοδοτικά μέτρα απλοποίησης στην τρέχουσα διαχείριση του έβδομου προγράμματος πλαισίου· παρ’ όλα αυτά, τα εν λόγω μέτρα δεν έχουν ακόμη εξεταστεί. Καλώ την Επιτροπή να αναγνωρίσει τις παρατηρήσεις του Κοινοβουλίου και να προσδιορίσει λύσεις προκειμένου να καταστεί ευκολότερη η πρόσβαση των ΜΜΕ στο έβδομο και το όγδοο ερευνητικό πρόγραμμα.

  Ville Itälä (PPE). – (FI) Κύριε Πρόεδρε, υπερψήφισα κι εγώ επίσης με χαρά την παρούσα έκθεση, και ευχαριστώ τον συνάδελφό μου, τον κ. Audy, που έκανε τόσο καλή δουλειά. Έχω να θέσω δύο ζητήματα. Η χρηματοδότηση είναι εξαιρετικά σημαντική και θα μπορούσε να είναι λίγο πιο φιλόδοξη, καθώς αναφέρεται εδώ ότι αυτό το επίπεδο είναι αξιόπιστο και αναγκαίο. Πρέπει να αυξήσουμε τη χρηματοδότηση, προκειμένου να επιτευχθεί ανάπτυξη ζωτικής σημασίας στην Ευρώπη.

Πριν από λίγο καιρό, εγώ προσωπικά άκουσα προσεκτικά μια φιλανδική ερευνητική ομάδα η οποία λάμβανε χρηματοδότηση μέσω αυτού του προγράμματος. Διεξάγουν έρευνα για τα κύτταρα, στο πλαίσιο της οποίας βρίσκονται αρκετά κοντά σε μια σημαντική ανακάλυψη που θα τους επέτρεπε ακόμη και να αναπτύξουν θεραπείες για τον καρκίνο. Δεν είχαν καμία πληροφόρηση, ωστόσο, σχετικά με το αν θα συνεχισθεί η χρηματοδότηση. Βρίσκονται σε πλήρη αμηχανία. Κατά τη γνώμη μου, αυτή η χρηματοδότηση θα πρέπει να συνεχισθεί και θα πρέπει να είναι επαρκής.

Το άλλο ζήτημα, σχετικά με το οποίο λαμβάνουμε σαφώς πληροφορίες, είναι ότι δαπανάται πολύς χρόνος εργασίας σε διοικητικές διατυπώσεις. Αυτό πρέπει να περιοριστεί, προκειμένου να μπορέσουν τα ζητήματα να ιεραρχηθούν κατάλληλα.

  Radvilė Morkūnaitė-Mikulėnienė (PPE). – (LT) Κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι που σήμερα συζητάμε την ενδιάμεση αξιολόγηση του έβδομου προγράμματος πλαισίου. Πολλά από τα σημεία που αναφέρονται στο έγγραφο είναι απολύτως αληθή, ιδίως όσον αφορά τους νέους ερευνητές και την περισσότερο ενεργό συμμετοχή του βιομηχανικού τομέα σε σχέδια στο πλαίσιο του προγράμματος πλαισίου. Το έγγραφο εκφράζει ανησυχία σχετικά με τα μάλλον χαμηλά ποσοστά συμμετοχής μεταξύ ορισμένων κρατών μελών. Θα ήθελα να επισημάνω ότι υπάρχουν αντικειμενικοί λόγοι γι’ αυτό. Τα συστήματα χρηματοδότησης που ισχύουν σήμερα ευνοούν, κατά κάποιον τρόπο, περισσότερο τα παλαιά κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό αντικατοπτρίζεται επίσης στα αριθμητικά στοιχεία. Το ποσό της χρηματοδότησης που λαμβάνει ένας συμμετέχων σε σχέδιο από κάποιο από τα νέα κράτη μέλη είναι το μισό από εκείνο που θα ήταν για έναν συμμετέχοντα από τα παλαιά κράτη μέλη. Ως αποτέλεσμα της κατάστασης αυτής, δημιουργείται ένα χάσμα στην Κοινότητα και τα νέα κράτη μέλη αποκλείονται, πράγμα το οποίο πιστεύω ακράδαντα ότι είναι άδικο. Θεωρώ, συνεπώς, ότι είναι αναγκαίο να αναθεωρηθούν τα συστήματα χρηματοδότησης και να καταβληθούν προσπάθειες για να διασφαλισθεί ότι κατά τη διάρκεια του ΠΠ8 δεν θα υπάρχουν πλέον ανισότητες ή διακρίσεις, προκειμένου να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε επιτυχώς τις προκλήσεις που αναφέρονται στη στρατηγική Ευρώπη 2020.

  Alajos Mészáros (PPE). – (HU) Κύριε Πρόεδρε, το τρέχον έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο διασφαλίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να ανυψώσει την ερευνητική πολιτική της σε ένα επαρκές επίπεδο. Καθώς ο προϋπολογισμός του υπερβαίνει τα 54 δισεκατομμύρια ευρώ για την περίοδο 2007-2013, μπορούμε να το θεωρήσουμε ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα για την υποστήριξη της έρευνας παγκοσμίως. Πρέπει να εκπονήσουμε μια ενδιάμεση αξιολόγηση βάσει συγκεκριμένων στοιχείων, προκειμένου να διασφαλισθεί ότι το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο συνεχίζει να πληροί τις ευρωπαϊκές απαιτήσεις. Θεωρώ ότι η διαδικασία απλοποίησης είναι το σημαντικότερο πράγμα που μπορούμε να τονίσουμε σε μια ενδιάμεση αξιολόγηση. Η εμπειρία καταδεικνύει επίσης ότι η πολυπλοκότητα και η δυσκολία των διοικητικών διαδικασιών ήταν ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα για τους ερευνητές μας. Το άλλο σημαντικό στοιχείο είναι η διευκόλυνση της συμμετοχής των ΜΜΕ στο πρόγραμμα. Δυστυχώς, εν προκειμένω, πρέπει να καταβάλουμε περαιτέρω προσπάθειες, παρόλο που έχει επιτευχθεί κάποια βελτίωση σε προγράμματα σχετικά με τη συνεργασία. Επικροτήσαμε με ιδιαίτερη χαρά την εισαγωγή της χρηματοδοτικής διευκόλυνσης καταμερισμού του κινδύνου. Αυτό θα πρέπει να συνεχισθεί και να επεκταθεί έως το τέλος του έβδομου προγράμματος πλαισίου, και κατά τη διάρκεια των επόμενων προγραμμάτων. Για τους λόγους αυτούς, υπερψήφισα την έκθεση.

  Jacek Olgierd Kurski (ECR). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, καταψήφισα την έκθεση Audy. Δεν μπορώ να εγκρίνω ένα έγγραφο το οποίο παρακωλύει το πρόγραμμα INDECT. Δεν συμφωνώ με τη δήλωση ότι το πρόγραμμα, το οποίο διεξάγεται στο φημισμένο Επιστημονικό και Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο AGH στην Κρακοβία, παραβιάζει τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Ο ερευνητικός του στόχος είναι, εξάλλου, να εκπληρώσει τους στόχους που ορίζονται σε ψηφίσματα σχετικά με την καταπολέμηση της παιδοφιλίας, τις πωλήσεις όπλων μέσω του Διαδικτύου και την καταπολέμηση της διακίνησης ναρκωτικών και της εμπορίας ανθρώπων, τα οποία είναι ζητήματα που έχουμε θέσει πολλές φορές σε αυτό το Σώμα. Πρόκειται για ένα καινοτόμο πρόγραμμα, το οποίο επιτελεί εξαιρετικό έργο καλύπτοντας τα κενά στα συστήματα ασφαλείας των κρατών μελών της ΕΕ, ιδίως όσον αφορά το Διαδίκτυο. Οι άνθρωποι που επηρεάζει είναι όσοι παραβαίνουν τον νόμο, και εκείνοι είναι που πρέπει να φοβούνται περισσότερο τους στόχους του. Επιπλέον, το πρόγραμμα παρέχει μια καλή βάση για την κατασκευή ενός ολοκληρωμένου δικτύου ασφάλειας, διασφαλίζοντας την άμυνα κατά των επιθέσεων στον κυβερνοχώρο. Η Ρωσία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα έχουν εφαρμόσει παρόμοιες λύσεις, και τις αναμένουμε με ανυπομονησία εδώ και αρκετά χρόνια σε επίπεδο ΕΕ. Δεν καταλαβαίνω, συνεπώς, για ποιον λόγο αναστέλλεται η χρηματοδότηση για ολόκληρο το πρόγραμμα, και μάλιστα εφόσον πρόκειται για το μόνο πρόγραμμα το οποίο διαχωρίζει η έκθεση Audy με αυτόν τον τρόπο.

  Anna Záborská (PPE). – (SK) Κύριε Πρόεδρε, υπερψήφισα την έκθεση, αλλά η ανησυχία παραμένει σχετικά με τη δημόσια χρηματοδότηση της έρευνας για τα εμβρυϊκά κύτταρα. Σύμφωνα με τον γενικό εισαγγελέα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, τα εμβρυϊκά κύτταρα θεωρούνται ανθρώπινα έμβρυα και, συνεπώς, όντα από τα οποία προκύπτει η ζωή. Τα κύτταρα αυτά, εφόσον αντιπροσωπεύουν το πρώτο στάδιο της ανθρώπινης ζωής στην οποία θα εξελιχθούν, πρέπει να ορίζονται νομικά ως έμβρυα, των οποίων η κατοχύρωση με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας πρέπει να αποκλειστεί. Βάσει της δήλωσης αυτής, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα πρέπει να λάβει άμεσα υπόψη τις αποφάσεις και τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και να προσαρμόσει τις πολιτικές της σχετικά με τη χρηματοδότηση της επιστήμης και της έρευνας σε αυτά.

Πρόταση ψηφίσματος (B7-0344/2011)

  Jens Rohde (ALDE). – (DA) Κύριε Πρόεδρε, σήμερα, ψηφίσαμε το τελευταίο κείμενο σε έναν μακροσκελή κατάλογο κειμένων για τη συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών. Ευτυχώς, το Κοινοβούλιο εξακολουθεί, στο σύνολό του, να τάσσεται υπέρ των ελεύθερων συναλλαγών, και αυτό ισχύει επίσης και για τη συμφωνία με τον Καναδά. Ωστόσο, η απαίτηση για τομεακές αναλύσεις ανακύπτει συνεχώς. Η εκτίμηση των επιπτώσεων της συμφωνίας ΕΕ-Καναδά καταδεικνύει σαφή οφέλη και για τις δύο πλευρές. Οι τομεακές αναλύσεις είναι απλώς ένας τρόπος αναζήτησης μιας αιτίας άρνησης, διότι η αλήθεια είναι ότι θα υπάρχουν πάντα και νικητές και ηττημένοι. Είναι καθήκον μας να πράξουμε αυτό που είναι καλύτερο για την πλειονότητα. Οι ελεύθερες συναλλαγές είναι καλύτερες για τους καταναλωτές, καθώς παρέχουν περισσότερες επιλογές και χαμηλότερες τιμές. Είναι καλύτερες για τις επιχειρήσεις, διότι επεκτείνουν τις αγορές τους και δημιουργούν ανάπτυξη και θέσεις εργασίας. Οι ελεύθερες συναλλαγές αποτελούν τον διεθνή καταμερισμό εργασίας, διασφαλίζοντας ότι όλοι κάνουμε αυτό στο οποίο είμαστε καλύτεροι, επιτρέποντας παράλληλα σε όλους τους άλλους να κάνουν αυτό στο οποίο είναι καλύτεροι.

  Peter Jahr (PPE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, φυσικά επικροτώ κάθε εμπορική συμφωνία μεταξύ δύο χωρών ή επιχειρήσεων διότι, εάν η διαχείρισή της είναι ορθή, το παγκόσμιο εμπόριο μπορεί να συνδράμει στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και να συμβάλει στην πρόοδο.

Ωστόσο, ανησυχώ πάντα για το ότι ο μεγάλος αριθμός διμερών συμφωνιών θα καταστεί αιτία να παραβλέψουμε τη συνολική εικόνα και ότι θα καταλήξουμε σε ένα συνονθύλευμα συμφωνιών που καθιστά δύσκολη την επίτευξη μιας πραγματικής συμφωνίας εντός του πλαισίου του ΠΟΕ.

Κατ’ εμέ, οι διμερείς συμφωνίες είναι πάντα η δεύτερη καλύτερη επιλογή. Η καλύτερη επιλογή στην πραγματικότητα θα ήταν να συνεχισθούν οι εμπορικές συνομιλίες στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων του ΠΟΕ και να συναφθούν οι συμφωνίες που αναμένει το παγκόσμιο εμπόριο και που χρειάζεται απεγνωσμένα η παγκόσμια οικονομία.

Έκθεση: Wolf Klinz (A7-0081/2011)

  Claudio Morganti (EFD). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, αποτελεί αναμφισβήτητο γεγονός το ότι οι οργανισμοί αξιολόγησης διαθέτουν σήμερα συσσωρευμένη τεράστια δύναμη που δεν υπόκειται σε έλεγχο. Η αρχική τους αρμοδιότητα ήταν να παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες σε επενδυτές, αλλά συν τω χρόνω μεταμορφώθηκαν σε υπέρτατους και ανεξέλεγκτους κριτές των διεθνών χρηματοπιστωτικών αγορών.

Κατά την άποψή μου, είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι επιχειρήσεις και ακόμη και κράτη μέλη υπόκεινται στις κρίσεις τριών μεγάλων αμερικανικών εταιρειών, των οποίων οι αξιολογήσεις δεν ήταν πάντα ακριβείς και μάλιστα έχουν οδηγήσει κατά καιρούς σε αξιοσημείωτα σφάλματα, όπως στην υπόθεση Lehman Brothers.

Οι μεγαλύτεροι έλεγχοι πρέπει, συνεπώς, να επικροτηθούν και ευελπιστώ ότι η νέα ευρωπαϊκή αρχή θα κατορθώσει να λειτουργεί στον βέλτιστο βαθμό, με πραγματικές εξουσίες να παρεμβαίνει, ακόμη και να επιβάλλει κυρώσεις όπου κρίνεται απαραίτητο. Θεωρώ επίσης ότι είναι μια θαυμάσια ιδέα να εισαχθεί η αρχή της αστικής ευθύνης σε καταστάσεις προφανούς αμέλειας. Απαιτείται μεγαλύτερος ανταγωνισμός στον τομέα και πρέπει να διαλύσουμε αυτό το ιστορικό ολιγοπώλιο και να επιχειρήσουμε να προωθήσουμε νέους, ανεξάρτητους και ενδεχομένως ευρωπαϊκούς οργανισμούς, οι οποίοι θα είχαν συνεπώς πλήρη επίγνωση του οικονομικού πλαισίου και της πραγματικότητας στην ήπειρό μας, η οποία είναι τελείως διαφορετική από τον τρόπο σκέψης στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Για όλους αυτούς τους λόγους, υπερψήφισα την εν λόγω έκθεση.

Έκθεση: Angelika Niebler (A7-0159/2011)

  Radvilė Morkūnaitė-Mikulėnienė (PPE). – (LT) Κύριε Πρόεδρε, είμαι απόλυτα ικανοποιημένη με το έγγραφο που εγκρίθηκε σήμερα σχετικά με τη διασφάλιση ανεξάρτητων εκτιμήσεων αντικτύπου. Οι εκτιμήσεις αντικτύπου αποτελούν τη βάση της νομοθετικής διαδικασίας. Θεωρώ ότι η ουσιαστική ανεξαρτησία των εκτιμήσεων επιπτώσεων πρέπει να καταστεί γενική αρχή που θα εφαρμόζεται σε όλα τα είδη των εκτιμήσεων επιπτώσεων, ιδίως στις εκτιμήσεις περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Η εγγύηση της εφαρμογής αυτής της αρχής θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνεται στην οδηγία για την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, η οποία αναμένεται να αναθεωρηθεί στο εγγύς μέλλον. Χαίρομαι που οι προτάσεις στην Επιτροπή Περιβάλλοντος, επί των οποίων παρείχα τροπολογίες, αφορούν εκτιμήσεις περιβαλλοντικών επιπτώσεων, πράγμα που είναι εξαιρετικά σημαντικό. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει επίσης να διαδραματίσει περισσότερο ενεργό ρόλο για την υπεράσπιση των συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών της στις περιπτώσεις στις οποίες σχέδια που αναλαμβάνουν τρίτες χώρες μπορεί να έχουν επιπτώσεις επί της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή ενός ή αρκετών εκ των κρατών μελών της. Θεωρώ ότι το παρόν έγγραφο συνιστά ένα βήμα προς τη διασφάλιση της ασφάλειας για όλους μας.

Έκθεση: Richard Falbr (A7-0172/2011)

  Jens Rohde (ALDE). – (DA) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα πάρα πολύ να μιλήσω για το θέμα αυτό, καθώς θεωρώ ότι είναι κάπως παράλογο να θεσπίζουμε διατάξεις σχετικά με την ΕΚΕ εδώ. Είναι καθ’ όλα θεμιτό και σωστό το ότι μπορούμε πιθανώς να συμφωνήσουμε όλοι να συνάπτουμε συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών και εταιρικές σχέσεις μόνο με χώρες που σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Στην πραγματικότητα αυτό περιλαμβάνεται ήδη στη Συνθήκη. Ωστόσο, θεωρώ ότι ορισμένοι πολιτικοί έχουν λησμονήσει το τι αντιπροσωπεύουν τα αρχικά ΕΚΕ. Αντιπροσωπεύουν την εταιρική κοινωνική ευθύνη. Επομένως, το ερώτημα είναι τι πράττουν οι επιχειρήσεις για δικό τους λογαριασμό πέρα από τη συμμόρφωση με τη νομοθεσία. Αυτό χρησιμοποιείται ως ανταγωνιστική παράμετρος στις εμπορικές δοσοληψίες, δημιουργώντας συνεπώς ένα κίνητρο για τις ίδιες τις επιχειρήσεις προκειμένου να συνεχίσουν να βελτιώνουν την πτυχή αυτήν των εμπορικών τους δοσοληψιών. Εάν εμείς έρθουμε και το αφαιρέσουμε αυτό και το μετατρέψουμε σε πολιτική νομοθεσία, εξαλείφουμε τελείως αυτήν την ανταγωνιστική παράμετρο, και αυτό –αν μου επιτρέπετε να το πω– είναι καθαρή πολιτική ανοησία.

  Clemente Mastella (PPE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, η εξωτερική διάσταση της κοινωνικής πολιτικής περιλαμβάνει όλες τις δράσεις και τις πρωτοβουλίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την προαγωγή εργασιακών και κοινωνικών προτύπων σε τρίτες χώρες. Παρόλο που τόσο η Συνθήκη της Λισαβόνας όσο και η στρατηγική «Ευρώπη 2020» απέδωσαν πρωτοφανή σημασία στην κοινωνική πολιτική, τα ζητήματα της ανταγωνιστικότητας και οι οικονομικοί παράγοντες εξακολουθούν να έχουν προτεραιότητα σε σύγκριση με τα κοινωνικά θέματα.

Ωστόσο, καθίσταται ολοένα και σαφέστερο ότι πρέπει να σταματήσουμε να επικεντρωνόμαστε αυστηρά στις αγορές και αντ’ αυτού να ενδιαφερθούμε ευρύτερα για τον άνθρωπο, πράγμα που σημαίνει να προστατεύσουμε τον άνθρωπο, τα δικαιώματα των εργαζομένων και το δικαίωμα στην εργασία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να το θέσει ως μακροπρόθεσμο στόχο, προκειμένου να μπορέσει να διασφαλίσει ότι άνδρες και γυναίκες θα έχουν την ευκαιρία να εξασφαλίζουν αξιοπρεπή και παραγωγική εργασία υπό συνθήκες ελευθερίας, ισότητας, ασφάλειας και ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Στο μέλλον, θα καταστεί συνεπώς απαραίτητο να συνεργάζονται το Κοινοβούλιο και οι διεθνείς και ευρωπαϊκές συνδικαλιστικές ενώσεις και να προσθέτουν τις δικές τους θετικές και επείγουσας φύσεως συστάσεις στην πρωτοβουλία που ψηφίστηκε εδώ σήμερα.

  Mitro Repo (S&D). – (FI) Κύριε Πρόεδρε, υποστήριξα την έκθεση, διότι οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις έχουν ιδιαίτερα μεγάλη σημασία για το διεθνές εμπόριο. Πρέπει πάντα να ενεργούμε σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές αξίες και τα διεθνή κοινωνικά πρότυπα και τα πρότυπα εργασίας, ακόμη και σε τρίτες χώρες.

Η εταιρική κοινωνική ευθύνη είναι χρήσιμη ως μια εκούσια ενέργεια μόνο εάν παρέχονται στους καταναλωτές αξιόπιστες και ακριβείς πληροφορίες σχετικά με τις δραστηριότητες των εταιρειών, την προέλευση των προϊόντων και τις συνθήκες υπό τις οποίες κατασκευάζονται και πωλούνται τα προϊόντα. Πιστοποιητικά, εμπορικά σήματα και πρότυπα είναι σημαντικά για τους καταναλωτές, και η δημόσια εικόνα και η φήμη συνδέονται άμεσα με την επιτυχία μιας εταιρείας. Στην εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, είναι δύσκολο να αποκρυφθούν πληροφορίες από τους καταναλωτές σχετικά με τις πρακτικές μιας εταιρείας στο εξωτερικό.

Η υπεύθυνη επιχειρηματικότητα αποτελεί πάντα τη ραχοκοκαλιά της ανταγωνιστικότητας και των επιτυχημένων εμπορικών σχέσεων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, επίσης, πρέπει να είναι πρωτοπόρος στην προώθηση των κοινωνικών προτύπων. Θεωρώ ότι η έννοια της εταιρικής ευθύνης θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται συνολικά στην πολιτική και τις εμπορικές συμφωνίες της ΕΕ.

  Anna Záborská (PPE). – (SK) Κύριε Πρόεδρε, η υποστήριξη και η προώθηση της κοινωνικής ευθύνης στις εξωτερικές σχέσεις ενδέχεται να είναι ένα ενδιαφέρον εγχείρημα. Με ανησυχεί το ότι δεν δραστηριοποιούμαστε όσο θα μπορούσαμε. Η κοινωνική ευθύνη πρέπει να εστιάζεται στους φτωχότερους, σε όσους βρίσκονται στο περιθώριο της κοινωνίας, σε όσους δεν έχουν τα εφόδια και είναι περισσότερο εκτεθειμένοι στη χειραγώγηση. Εν ολίγοις, πρέπει να εστιάζεται σε όσους είναι περισσότερο απομακρυσμένοι από την αγορά εργασίας.

Το γαλλικό πρόγραμμα για την εκπαίδευση και τη συνεργασία, που δρομολογήθηκε από την οργάνωση ATD Quart Monde και το γαλλικό κράτος, αποτελεί εξαιρετικό παράδειγμα μιας αξιόπιστης επιχείρησης που διατηρεί τη γνήσια κοινωνική ευθύνη μιας εταιρικής σχέσης με τους περισσότερο μειονεκτούντες εργαζόμενους. Με τον τρόπο αυτόν, μπορεί η Ένωση να προσδώσει πραγματική προστιθέμενη αξία στην πολιτική.

Έκθεση: Gay Mitchell (A7-0187/2011)

  Clemente Mastella (PPE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, το 2011 προσφέρει μια στρατηγική ευκαιρία για την άντληση διδαγμάτων από την τετραετία της εφαρμογής του κανονισμού για τη θέσπιση μηχανισμού χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας. Από την έναρξη ισχύος του, το βασικό πρόβλημα που προέκυψε φαίνεται πως είναι η δυσκολία κατανόησης ή αποδοχής του ειδικού ρόλου της αναπτυξιακής συνεργασίας στο πλαίσιο της εξωτερικής δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πρέπει, συνεπώς, να διευκρινίσουμε ότι η αναπτυξιακή συνεργασία αποτελεί τον μοναδικό τομέα πολιτικής της εξωτερικής δράσης, εκτός από την ανθρωπιστική βοήθεια, που δεν έχει σχεδιαστεί για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της ΕΕ, αλλά για την προάσπιση των συμφερόντων των πιο περιθωριοποιημένων και ευάλωτων πληθυσμών του πλανήτη.

Μέσω της σημερινής ψηφοφορίας, θα τονίσουμε την ανάγκη να υπάρχει ένα χωριστός μηχανισμός για τη συνεργασία στην ανάπτυξη που θα αφορά ειδικά και αποκλειστικά τις αναπτυσσόμενες χώρες και θα επιδιώκει σαφώς τους στόχους που καθορίζονται στο άρθρο 208 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ). Συμπερασματικά, κύριε Πρόεδρε, ζητούμε, πιο συγκεκριμένα, να χρησιμοποιείται η διαδικασία των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων όταν λαμβάνονται αποφάσεις σχετικά με τους γενικούς στόχους, τους τομείς προτεραιότητας και τα αναμενόμενα αποτελέσματα, καθώς επίσης και σχετικά με την κατανομή πόρων, οι οποίες πληρούν τα κριτήρια του άρθρου 290 της ΣΛΕΕ.

Έκθεση: Diana Wallis (A7-0164/2011)

  Adam Bielan (ECR). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, παρότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει επανειλημμένως αναγνωρίσει τα οφέλη που θα παρέχονταν στην εσωτερική αγορά με τις βελτιώσεις στο πλαίσιο του δικαίου των συμβάσεων, η θέσπιση ενός νέου συστήματος δικαίου των συμβάσεων με τη χρήση ενός προαιρετικού μέσου έχει αντιμετωπίσει μια σειρά σοβαρών προβλημάτων, όσον αφορά τόσο την ουσία όσο και τις διαδικασίες. Πρωτίστως, οι προτάσεις που υποβλήθηκαν αντικατοπτρίζουν τη θέση της Επιτροπής, η οποία δεν επαληθεύεται από την ουσία της δημόσιας συζήτησης. Δεν γνωρίζουμε τις θέσεις που υποστηρίζουν τα μεμονωμένα κράτη μέλη ή εκείνες που υποστηρίζουν οι εκπρόσωποι των καταναλωτών και των επιχειρήσεων. Οι αποκλίνουσες νομικές ερμηνείες ενδεχομένως να προκύπτουν από την ασάφεια ορισμένων εκ των προτεινόμενων εγγράφων, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν ως βάση για δικαστικές αποφάσεις.

Τέλος, η καθιέρωση ενός προαιρετικού μέσου θα είχε σημαντικό οικονομικό αντίκτυπο στις επιχειρήσεις και τους καταναλωτές. Ενδέχεται να υπάρξουν πολύ υψηλές δαπάνες που συνδέονται με την απαραίτητη κατάρτιση, την αντικατάσταση των τυποποιημένων εντύπων σύμβασης και τις πιθανές δικαστικές διαδικασίες. Κατά την άποψή μου, δεν είναι συνετό να επιβληθούν πρόσθετες οικονομικές επιβαρύνσεις στις επιχειρήσεις σε μια περίοδο οικονομικής δυσπραγίας. Βάσει των ανωτέρω, ψηφίζω υπέρ της απόρριψης της έκθεσης.

Έκθεση: Nadja Hirsch (A7-0082/2011)

  Clemente Mastella (PPE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, η δυνατότητα και η ικανότητα για μάθηση και εργασία σε διεθνές περιβάλλον αποτελεί σημαντική προϋπόθεση για μια επιτυχημένη επαγγελματική ζωή στη σημερινή έντονα παγκοσμιοποιημένη οικονομία. Στον τομέα της εκπαίδευσης και της επαγγελματικής κατάρτισης τα κεντρικά στοιχεία που αναφέρονται στην ευρωπαϊκή στρατηγική για μια έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη πρέπει να μετασχηματιστούν σε πρακτικά μέτρα σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης και στα κράτη μέλη. Οι προβλέψεις μάς επιτρέπουν να υποθέσουμε ότι η αύξηση της ζήτησης ικανοτήτων δεν θα σταματήσει. Η βιομηχανική και τεχνολογική αλλαγή συνοδεύεται από αύξηση της ανάγκης εργατικού δυναμικού υψηλών και μέσων προσόντων, που ωστόσο αποβαίνει σε βάρος των προσώπων με χαμηλά προσόντα.

Συνεπώς, πρέπει να ενεργήσουμε γρήγορα ιδίως όσον αφορά τους νέους: η συνεχιζόμενη αύξηση της ανεργίας των νέων αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη. Για την επίτευξη αυτών των στόχων, θεωρούμε ότι είναι αναγκαίο να συνεχίσει να αποτελεί η εκπαίδευση και επαγγελματική κατάρτιση διαρκή και υψηλή πολιτική και κοινή προτεραιότητα. Απολύτως απαραίτητη για να υλοποιηθεί αυτό είναι η συμμετοχή και η δέσμευση όλων των εμπλεκομένων παραγόντων, των θεσμικών οργάνων της ΕΕ και των τοπικών και περιφερειακών παραγόντων.

  Paul Murphy (GUE/NGL). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, καταψήφισα την έκθεση Hirsch, καθώς εκλαμβάνει ουσιαστικά την εκπαίδευση όχι ως μέσο με το οποίο μπορούν οι άνθρωποι να βελτιώσουν τις γνώσεις και τις δεξιότητές τους, αλλά αποκλειστικά ως εργαλείο για την αύξηση των κερδών των μεγάλων επιχειρήσεων.

Απορρίπτω εντελώς αυτήν την προσέγγιση. Σύμφωνα με την έκθεση η εφαρμογή των στόχων της ΕΕ 2020 αποτελεί το μέσο για την εξασφάλιση της απασχόλησης και καλύτερου βιοτικού επιπέδου. Αυτό είναι εντελώς αναληθές. Η στρατηγική ΕΕ 2020 δεν θα παράσχει ούτε θέσεις εργασίας ούτε καλύτερο βιοτικό επίπεδο. Προσφέρει περισσότερες νεοφιλελεύθερες πολιτικές και ανταγωνισμό για τη μείωση των μισθών και την επιδείνωση των συνθηκών.

Η παρούσα έκθεση ζητεί με επαίσχυντο τρόπο δυνατότητες λύσης των συμβάσεων μαθητείας από μέρους των εργοδοτών σε περίπτωση μη προσαρμογής των μαθητευομένων στην απασχόλησή τους. Αυτή είναι η συνταγή για κατάφωρη εκμετάλλευση. Απορρίπτω την έκκληση για αυξημένη συμμετοχή των ιδιωτικών τριτοβάθμιων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων στην επέκταση της επαγγελματικής κατάρτισης και αντ’ αυτού ζητώ ουσιαστικές ευκαιρίες επαγγελματικής κατάρτισης που να παρέχονται μέσω μαζικών δημόσιων επενδύσεων.

  Mitro Repo (S&D). – (FI) Κύριε Πρόεδρε, υποστήριξα την έκθεση, διότι η ανεργία των νέων είναι μια πρόκληση την οποία αντιμετωπίζει ολόκληρη η Ευρώπη και η οποία προβληματίζει όλη την κοινωνία. Βρίσκεται επίσης πίσω από τις αναταραχές στις χώρες της νότιας Μεσογείου. Στις ευημερούσες κοινωνίες των σκανδιναβικών χωρών, η ανεργία των νέων είναι ορατή, για παράδειγμα, ως αποκλεισμός και αύξηση της χρήσης ουσιών μεταξύ των εφήβων.

Τα νιάτα ισοδυναμούν με την κινητικότητα και την εναλλαγή θέσεων εργασίας. Η ανεργία των νέων είναι σοβαρή όταν νέοι άνθρωποι δεν διαθέτουν πρόσβαση σε οιοδήποτε είδος εργασίας διότι έχουν χαμηλό μορφωτικό επίπεδο ή στερούνται επαγγελματικής εμπειρίας, και ούτε είναι οι νέοι άνθρωποι που υστερούν σε σωστή εκπαίδευση και επαγγελματική εμπειρία σε ισχυρή θέση όταν ανταγωνίζονται για θέσεις εργασίας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πρέπει να επικεντρώσουμε τις ενέργειές μας στην παροχή ευρέος φάσματος, υψηλής ποιότητας εκπαίδευσης και, επιπλέον, να δώσουμε προσοχή στη διάσταση του φύλου, προκειμένου να μπορέσουν να εξαλειφθούν τα βαθύτερα αίτια της ανεργίας των νέων. Θα πρέπει επίσης να θυμόμαστε τον ρόλο της περαιτέρω κατάρτισης, διότι αυτή είναι που προάγει τη διά βίου μάθηση και προετοιμάζει τα άτομα για τις αλλαγές στην αγορά εργασίας.

  Silvia Costa (S&D). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, είναι ιδιαίτερα σημαντικό το ότι το Κοινοβούλιο χρησιμοποιεί το παρόν ψήφισμα για να αποστείλει ένα ηχηρό μήνυμα τόσο στα κράτη μέλη όσο και στις νεότερες γενεές, προκειμένου να ζητήσει μεγαλύτερη προσήλωση στην ευρωπαϊκή συνεργασία σχετικά με τη μάθηση, την επαγγελματική κατάρτιση και την ανώτερη εκπαίδευση ώστε να ενισχυθεί η στρατηγική Ευρώπη 2020. Γνωρίζουμε ότι η ανεργία των νέων έχει σοβαρές επιπτώσεις στη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό, όπως και η παρατεταμένη περίοδος ανασφάλειας την οποία βιώνει το 40% των νέων Ευρωπαίων.

Θα πρέπει να δοθεί ισχυρή υποστήριξη σε έναν συνδυασμό εκπαιδευτικών πολιτικών και ενός νέου βασιζόμενου σε κίνητρα συστήματος πρόνοιας για τις επιχειρήσεις που παρέχουν πλήρη απασχόληση για νέους και γυναίκες. Είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί ότι οι διδασκόμενες δεξιότητες συνάδουν με τις ικανότητες –συμπεριλαμβανομένων αυτών για την ιδιότητα του πολίτη– που απαιτούνται για τους νέους στόχους της διατηρήσιμης και έξυπνης ανάπτυξης, όπως αναγκαίες είναι και οι πολιτικές για τη μετάβαση από την εκπαίδευση στον χώρο εργασίας και η επιτάχυνση της αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων, των πτυχίων και των ακαδημαϊκών μονάδων.

Εκείνα τα κράτη μέλη τα οποία, όπως το δικό μου, κάνουν περικοπές σε πόρους για την εκπαίδευση και την έρευνα σε μια περίοδο κρίσης πρέπει να γνωρίζουν ότι βλάπτουν τους νέους και βλάπτουν το μέλλον της Ευρώπης.

  Siiri Oviir (ALDE). – (ET) Κύριε Πρόεδρε, συμμετείχα στην εκπόνηση της έκθεσης στην Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, και πράγματι η ανεργία στην Ευρώπη είναι υψηλή, αλλά η ανεργία μεταξύ των νέων είναι, κατά μέσο όρο, διπλάσια. Υπάρχουν κράτη μέλη στα οποία το ποσοστό είναι ακόμη υψηλότερο, όπως στην πατρίδα μου, όπου στην πραγματικότητα είναι τριπλάσιο. Υποστηρίζω τις πρωτοβουλίες που περιλαμβάνονται στην έκθεση ως πρακτικά μέτρα για να αντιστραφεί αυτή η κατάσταση προς το καλύτερο. Δεν έχει νόημα η κατάρτιση ενός μεγάλου αριθμού ατόμων τα οποία φοίτησαν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, αλλά στη συνέχεια αυτό δεν τους χρησίμευσε στην αγορά εργασίας. Πρέπει να επικεντρωθούμε περισσότερο στην επαγγελματική κατάρτιση και την επιμόρφωση.

Αυτό που είναι εντελώς απαράδεκτο, ωστόσο, είναι οι ενέργειες στις οποίες προέβη το Συμβούλιο σχετικά με την εκπαίδευση σε ό,τι αφορά τις δημοσιονομικές περικοπές. Οι ενέργειές του είναι επίσης ασύμβατες με την υλοποίηση της στρατηγικής Ευρώπη 2020, η οποία έχει ήδη εγκριθεί. Δεν επενδύει σε αυτό που υποστηρίζει. Ψήφισα υπέρ της έγκρισης της έκθεσης. Σας ευχαριστώ.

  Seán Kelly (PPE). – (GA) Κύριε Πρόεδρε, κι εγώ επίσης υπερψήφισα την παρούσα έκθεση, ιδίως καθώς εκτιμάται ότι θα καταστούν διαθέσιμες 15 εκατομμύρια θέσεις εργασίας για άτομα που κατέχουν τίτλους τριτοβάθμιας εκπαίδευσης από φέτος έως και το 2020. Παράλληλα, εκτιμάται ότι θα υπάρξουν 12 εκατομμύρια λιγότερες θέσεις εργασίας για άτομα χωρίς καθόλου ή με ελάχιστους τίτλους. Συνεπώς, πρέπει να γίνει κάτι γι’ αυτό και υπάρχει προφανώς μεγάλη ανάγκη για εκπαίδευση και κατάρτιση. Το 21% των νέων σε ολόκληρη την Ευρώπη είναι άνεργοι και είναι, συνεπώς, σημαντικό να παραμείνουν στην εκπαίδευση έως ότου αποκτήσουν και αυτοί τα κατάλληλα προσόντα και να υπάρχει συνεργασία μεταξύ των πανεπιστημιακών σχολών και των επιχειρήσεων, προκειμένου να καταστούν τα προσόντα αυτά κατάλληλα. Επιπλέον, είναι σημαντικό να υπάρξει ανεξάρτητη εκτίμηση αυτών των προσόντων. Εάν πραγματοποιηθούν όλα αυτά, μπορούμε να επιλύσουμε αυτό το πρόβλημα στο μέλλον.

Έκθεση: Salvador Garriga Polledo (A7-0193/2011)

  Francesco De Angelis (S&D). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση του κ. Garriga Polledo αποτελεί ένα σημαντικό δείγμα εργασίας που μας επιτρέπει να καθορίσουμε ένα νέο δημοσιονομικό πλαίσιο για μια ανταγωνιστική και βιώσιμη Ευρώπη χωρίς αποκλεισμούς.

Χρειαζόμαστε έναν προϋπολογισμό που να είναι σχεδιασμένος για τις σημερινές προκλήσεις και που να μπορεί να παράσχει μια ισχυρή και καινοτόμο απάντηση στις τρέχουσες ανάγκες. Η κορυφαία προτεραιότητά του πρέπει να είναι η έρευνα και η καινοτομία για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, να τονωθεί η ανάπτυξη και η απασχόληση, ενώ ο δεύτερος στόχος είναι η μεταρρύθμιση της κοινής γεωργικής πολιτικής, προκειμένου να προωθηθεί και να υποστηριχθεί η ανταγωνιστικότητα της γεωργίας στην Ευρώπη.

Ωστόσο, ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στο μέλλον της πολιτικής συνοχής, η οποία θεωρώ ότι αποτελεί ένα πολύ σημαντικό εργαλείο και ένα εργαλείο το οποίο παρέχει χρηματοδοτική στήριξη για τις επενδύσεις που προωθούν την οικονομική ανάπτυξη και, πρωτίστως, τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Επί του θέματος αυτού, θα ήθελα να επανέλθω σε ένα σημείο που θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό: τον καθορισμό μιας νέας ενδιάμεσης κατηγορίας. Θεωρώ, φυσικά, ότι η εν λόγω νέα κατηγορία δεν μπορεί να δημιουργηθεί με τη διοχέτευση πόρων από τις ήδη υφιστάμενες, οι οποίες είναι αναγκαίες για τη στήριξη της ισορροπημένης, αρμονικής και βιώσιμης ανάπτυξης των κοινοτήτων μας.

  Ville Itälä (PPE). – (FI) Κύριε Πρόεδρε, αυτή η εξαιρετικά σημαντική έκθεση εγκρίθηκε, και θα ήθελα να αναφέρω λίγες μόνο λεπτομέρειες. Η πρώτη είναι η τροπολογία 18, που κατατέθηκε από την Ομάδα της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη, η οποία αναφέρει ότι μπορούν να γίνουν ορισμένες αρκετά σαφείς περικοπές στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής, σύμφωνα με τα είδη των τρεχουσών μεταρρυθμίσεων που υπάρχουν. Με άλλα λόγια, αποκτήσαμε μια σαφή εικόνα της άποψης που έχει η Ομάδας της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη σχετικά με τη γεωργική πολιτική, παρόλο που διατυπώθηκε με πολύ έξυπνο τρόπο. Ο προφανής και βασικός συλλογισμός εδώ είναι ότι η γεωργική πολιτική είναι αυτή που θα δεχθεί περικοπές, εάν πρέπει να περικόψουμε κάτι.

Το άλλο σημαντικό σημείο, επί του οποίου ψήφισα διαφορετικά από την Ομάδα μου, ήταν η τροπολογία 37δ, η οποία επισημαίνει αρχικά τις σημαντικές εξοικονομήσεις που θα μπορούσαν να γίνουν εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορούσε να έχει μια ενιαία έδρα. Δεν έχει νόημα να διαφωνούμε γι’ αυτό: εξοικονομήσεις θα γίνουν. Δεν έχει διαφορά, όπως και αν ψηφίσουμε: γνωρίζουμε ότι οι εξοικονομήσεις θα γίνουν. Θα ήθελα να ελπίζω ότι εδώ καθίσταται επιτέλους κατανοητό ότι οι πολίτες έχουν πραγματικά κουραστεί να γίνονται εξοικονομήσεις που αφορούν αυτούς, αλλά όχι εξοικονομήσεις που αφορούν εμάς. Αυτό δεν μπορεί να αιτιολογηθεί στους πολίτες και δεν θα βελτιωθεί τίποτα ψηφίζοντας επ’ αυτού. Οι εξοικονομήσεις θα γίνουν και πρέπει να τις κάνουμε εμείς.

  Salvatore Caronna (S&D). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, υπερψήφισα την έκθεση του κ. Garriga Polledo σχετικά με τις προσεχείς δημοσιονομικές προοπτικές της Ένωσης διότι, σε μία από τις σημαντικότερες περιόδους κρίσης για το αποκαλούμενο ευρωπαϊκό πνεύμα, είμαι πεπεισμένος ότι είναι ζωτικής σημασίας να εμμείνουμε και να επιβάλουμε την πεποίθησή μας ότι είναι αναγκαίο να εφοδιαστεί η Ένωση με αξιόπιστα μέσα, ξεκινώντας με την επαρκή χρηματοδότηση.

Το αίτημα για αύξηση κατά 5% στον επόμενο προϋπολογισμό είναι, συνεπώς, εύλογο και επιβεβλημένο. Ίσως δεν θα είναι αρκετό, αλλά είναι αναγκαίο προκειμένου να δωθούν απαντήσεις στα μεγάλα μελλοντικά ερωτήματα: οι πόροι αυτοί απαιτούνται για την αντιμετώπιση πραγματικών προβλημάτων, όπως η μεγαλύτερη συνοχή μεταξύ των περιφερειών, η μεγαλύτερη ικανότητα για έρευνα και καινοτομία, και η μεγαλύτερη ικανότητα για δημιουργία ανάπτυξης και παροχή θέσεων εργασίας. Χωρίς επαρκείς πόρους, κανένα από τα εν λόγω προβλήματα δεν θα αντιμετωπισθεί καταλλήλως, ξεκινώντας από την εισαγωγή της ενδιάμεσης κατηγορίας στην πολιτική συνοχής, η οποία έχει νόημα μόνο εάν δεν ζημιώνει τις άλλες κατηγορίες που ήδη υφίστανται.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ψήφισα υπέρ και ευελπιστώ ότι η Επιτροπή και το Συμβούλιο θα ακολουθήσουν τις συστάσεις της έκθεσης.

  Adam Bielan (ECR). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, η οικονομική κρίση, τα δημογραφικά προβλήματα και η αυξανόμενη ανεργία έχουν σημαντικές επιπτώσεις στους δημοσιονομικούς περιορισμούς των κρατών μελών. Ένας ευρωπαϊκός προϋπολογισμός που παρέχει ευκαιρίες για μακροπρόθεσμο σχεδιασμό θα πρέπει, συνεπώς, να αποτελέσει εργαλείο το οποίο προωθεί την ανάπτυξη των οικονομιών των επιμέρους χωρών. Η στρατηγική Ευρώπη 2020, η οποία προωθεί τη δημιουργία θέσεων εργασίας και προάγει την κοινωνική ενσωμάτωση, συνιστά, κατά τη γνώμη μου, βασική συνιστώσα όσον αφορά την παροχή βοήθειας προς τις χώρες προκειμένου να εξέλθουν από την κρίση. Στο πλαίσιο αυτό, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να καλύπτει το πεδίο εφαρμογής της και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Συμφωνώ, συνεπώς, με την πρόταση να διασφαλισθεί μεγαλύτερη στήριξη για όλα τα προγράμματα και μέσα που στηρίζουν τις επιχειρήσεις αυτές, συμπεριλαμβανομένων των προγραμμάτων που αποσκοπούν στην ανταγωνιστικότητα, την καινοτομία και τη χρήση των διαρθρωτικών ταμείων.

Η διατήρηση της ανταγωνιστικότητας, η αύξηση της οικονομικής ανάπτυξης και η καταπολέμηση της ανεργίας θα είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που θα αντιμετωπίσει η ΕΕ. Θα ήθελα, συνεπώς, να τονίσω την επείγουσα ανάγκη για στήριξη της ανάπτυξης μέσω των επενδύσεων σε τομείς της οικονομίας που βασίζονται στη γνώση. Η ενίσχυση του συνδέσμου μεταξύ της εκπαίδευσης, της επιστημονικής έρευνας και της απασχόλησης θα προαγάγει την ολοκλήρωση, την κινητικότητα και την εξειδίκευση.

  Sergio Paolo Francesco Silvestris (PPE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, λαμβάνω τον λόγο για να εκφράσω την ικανοποίησή μου, καθώς και για να εξηγήσω τους λόγους για τους οποίους υπερψήφισα την έκθεση του κ. Garriga Polledo, η οποία κατορθώνει κατά κάποιον τρόπο να ορίσει σοβαρούς και αποτελεσματικούς στόχους που συμβάλλουν στην ενίσχυση της πολιτικής συνοχής.

Διατηρώ μια αμφιβολία, την οποία εκφράσαμε ψηφίζοντας την έγκριση της τροπολογίας που καταργεί τη διατύπωση σχετικά με τη δημιουργία μιας ενδιάμεσης κατηγορίας για τις πολιτικές συνοχής σε εκείνα τα μέρη της Ευρώπης όπου το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕγχΠ) κυμαίνεται μεταξύ του 75% και του 90% του μέσου όρου της ΕΕ. Αυτό μας ανησυχεί πραγματικά, όχι επειδή δεν θεωρούμε ότι θα έπρεπε να επεκταθεί το επίκεντρο των δραστηριοτήτων της πολιτικής συνοχής, αλλά επειδή πιστεύουμε ότι χωρίς πρόσθετους πόρους η εν λόγω επέκταση ενέχει τον κίνδυνο να αφαιρεθούν και να μειωθούν οι πόροι για τις περιοχές που αναφέρονται στον Στόχο 1 –τον αποκαλούμενο Στόχο της Σύγκλισης– οι οποίες χρειάζονται ακριβώς την ίδια προσοχή και υποστήριξη από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Συνοψίζοντας, είμαι ικανοποιημένος με την έκθεση και είμαι ικανοποιημένος με το έργο που έχει επιτελεστεί, αλλά έχω κάποιες ανησυχίες σχετικά με την προσοχή την οποία φαίνεται να έχουμε δώσει σε μια πολιτική που θα μπορούσε να έχει επαληθεύσει την αποκαλούμενη «κατάργηση», όπως συνηθίζουμε να βλέπουμε.

  Miroslav Mikolášik (PPE). – (SK) Κύριε Πρόεδρε, το περιεχόμενο του νέου πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου πρέπει να παρουσιάζει μια σαφή εικόνα του μέλλοντος της Ένωσης και των πολιτών της. Οι τρέχουσες οικονομικές και κοινωνικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε πρέπει να αντικατοπτρίζονται όχι μόνο σε εντυπωσιακές ομιλίες αλλά, κυρίως, στα συγκεκριμένα κεφάλαια του προϋπολογισμού.

Είτε εξετάζουμε τις τρέχουσες δυσκολίες και φιλοδοξίες της ΕΕ και των περιφερειών της σε περιφερειακό είτε σε διεθνές επίπεδο, τα πιο επείγοντα ζητήματα παραμένουν το ενεργειακό έλλειμμα, η επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης και η ανεργία. Πρέπει, συνεπώς, να εξακολουθήσουμε να θεωρούμε την ανάπτυξη και την καινοτόμο μεταρρύθμιση της ευρωπαϊκής ενεργειακής υποδομής τομείς προτεραιότητας που απαιτούν πολύ μεγαλύτερη χρηματοδότηση. Κατά την άποψή μου, η επιστροφή στην καύση άνθρακα δεν συνιστά, στην παρούσα περιβαλλοντική συγκυρία, λύση για το μέλλον ή για τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου διευρωπαϊκού δικτύου μεταφορών. Οι εν λόγω δύο τομείς αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας της ΕΕ στο σύνολό της και για τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και, γι’ αυτό, αξίζει να λάβουν ιδιαίτερη προσοχή κατά την κατάρτιση του προϋπολογισμού.

  Seán Kelly (PPE). – (EN) Καταρχάς, επικροτώ τη δέσμευση στην έκθεση τουλάχιστον για τη διατήρηση της χρηματοδότησης για την ΚΓΠ και τη συνοχή στα σημερινά επίπεδα στις επόμενες προοπτικές. Υπήρξε έντονη αντιπαράθεση και στην Ομάδα μας σχετικά με την ενδιάμεση κατηγορία, και αποφασίσθηκε να έχουμε ελεύθερη ψήφο. Δεν επηρεάζει καθόλου τους συναδέλφους μου στην Ιρλανδία ή εμάς, διότι παρόλο που είμαστε στο ΔΝΤ –και είμαστε απένταροι ως χώρα– βρισκόμαστε αρκετά πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο από άποψη ΑΕγχΠ· επομένως, είτε υπάρχει μια ενδιάμεση κατηγορία είτε όχι δεν μας επηρεάζει.

Ωστόσο, θεωρούμε όντως ότι απαιτείται μια ουσιαστική αξιολόγηση της πολιτικής συνοχής με ορίζοντα το μέλλον διότι, καθώς ολοένα και περισσότερες περιφέρειες ξεπερνούν το κατώφλι του 75%, η πολιτική είτε θα καταστεί περιττή είτε θα μεταρρυθμιστεί, και αυτό αναμένουμε να συμβεί.

Γραπτές αιτιολογήσεις ψήφου

Έκθεση: Carlos Coelho (A7-0185/2011)

  Alexander Alvaro (ALDE), γραπτώς. – (DE) Η αντιπροσωπεία του γερμανικού Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θεωρεί ότι η ένταξη της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στον χώρο του Σένγκεν θα βελτιώσει περαιτέρω την ελεύθερη κυκλοφορία εντός της ΕΕ. Τώρα που και τα δύο κράτη μέλη επέτυχαν θετικά αποτελέσματα αξιολόγησης σε όλους τους τομείς της αξιολόγησης Σένγκεν, δεν θα πρέπει να υπάρχουν άλλα εμπόδια που θα καθυστερήσουν περαιτέρω την ένταξη. Αναμφίβολα, η ασφάλεια των συνόρων από τεχνική άποψη δεν τα καθιστά αυτόματα ασφαλή όσο υπάρχουν προβλήματα σχετικά με την καταπολέμηση της διαφθοράς στο σύστημα δικαιοσύνης και αστυνόμευσης.

Κατά συνέπεια, αυτή η πρόκληση αφορά επίσης κράτη μέλη που ήδη ανήκουν στον χώρο του Σένγκεν. Για τον λόγο αυτόν, η αντιπροσωπεία του γερμανικού Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος πιστεύει ότι κριτήρια όπως η καταπολέμηση της διαφθοράς πρέπει να τύχουν μεγαλύτερης προσοχής κατά την αξιολόγηση του μηχανισμού Σένγκεν και οποιοδήποτε παράπτωμα πρέπει να τιμωρείται καταλλήλως.

  Luís Paulo Alves (S&D), γραπτώς. – (PT) Ψηφίζω υπέρ αυτής της έκθεσης, δεδομένων των θετικών αποτελεσμάτων των αξιολογήσεων που πραγματοποιήθηκαν και στις δύο χώρες για να διαπιστωθεί κατά πόσον αυτές πληρούν τις απαιτήσεις του κεκτημένου του Σένγκεν. Ενώ η Ρουμανία και η Βουλγαρία είναι σήμερα έτοιμες να ανοίξουν τα σύνορά τους, παρότι τα σύνορα Βουλγαρίας-Ελλάδας είναι πολύ ευαίσθητα, η Βουλγαρία πρέπει να λάβει πρόσθετα μέτρα. Είναι επίσης ανάγκη να υιοθετηθεί μια τριμερής κοινή προσέγγιση για τη Βουλγαρία, την Ελλάδα και την Τουρκία.

  Laima Liucija Andrikienė (PPE), γραπτώς. – (LT) Ψήφισα υπέρ αυτού του σημαντικού ψηφίσματος σχετικά με την εφαρμογή του κεκτημένου του Σένγκεν στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Συμφωνώ με τη θέση του εισηγητή ότι, αν και υπάρχουν πάντα εκκρεμούντα ζητήματα για τα οποία θα απαιτηθεί τακτική υποβολή εκθέσεων και μεταπαρακολούθηση κάποια στιγμή στο μέλλον, ωστόσο αυτά δεν αποτελούν κώλυμα για την πλήρη ένταξη των δύο αυτών κρατών μελών στον χώρο του Σένγκεν. Η ένταξη της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στον χώρο του Σένγκεν είναι πολύ σημαντική και για τις δύο αυτές χώρες, την οικονομική τους ανάπτυξη και την ανάπτυξη των επενδύσεων, καθώς και για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, για την αύξηση της ακεραιότητας και της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών.

  Sophie Auconie (PPE), γραπτώς. – (FR) Ψήφισα υπέρ της έκθεσης σχετικά με την προσχώρηση της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στον χώρο του Σένγκεν. Αυτή είναι η δεύτερη φορά που εξετάστηκε η εφαρμογή εκ μέρους της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας των διατάξεων του Σένγκεν. Η πρώτη αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε το 2010. Ας έχουμε κατά νου ότι η Ρουμανία και η Βουλγαρία υιοθέτησαν το κεκτημένο του Σένγκεν (προστασία των δεδομένων, σύστημα πληροφοριών Σένγκεν, εναέρια σύνορα, χερσαία σύνορα, θαλάσσια σύνορα, αστυνομική συνεργασία και θεωρήσεις) κατά την προσχώρησή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2007. Σήμερα, ωστόσο, όλα τα κράτη μέλη πρέπει να συμφωνήσουν για την αποτελεσματική συμμετοχή τους σε έναν χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα. Σε ό,τι το αφορά, έχει ζητηθεί η γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

  Zigmantas Balčytis (S&D), γραπτώς. – (LT) Η συνεργασία Σένγκεν άρχισε στις 14 Ιουνίου 1985, με τη συμφωνία του Σένγκεν που προέβλεπε την κατάργηση των συστηματικών ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα των υπογραφόντων κρατών και τη δημιουργία κοινού χώρου, με ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων. Επί του παρόντος, η ελεύθερη κυκλοφορία είναι εγγυημένη σε επικράτεια 42.673 χλμ θαλάσσιων και 7.721 χλμ χερσαίων εξωτερικών συνόρων, καλύπτοντας 25 χώρες και 400 εκατομμύρια πολίτες. Η Βουλγαρία, η Ρουμανία και η Κύπρος εφαρμόζουν προς το παρόν μόνο εν μέρει το κεκτημένο του Σένγκεν, με αποτέλεσμα να εξακολουθούν να διενεργούνται έλεγχοι στα σύνορα με τα τρία αυτά κράτη μέλη. Η Ρουμανία και η Βουλγαρία υιοθέτησαν το κεκτημένο του Σένγκεν όταν προσχώρησαν στην ΕΕ το 2007. Λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα των αξιολογήσεων και τις επισκέψεις παρακολούθησης που χρειάστηκε να πραγματοποιήσουν οι ομάδες εμπειρογνωμόνων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι, αν και υπάρχουν πάντα εκκρεμούντα ζητήματα για τα οποία θα απαιτηθεί τακτική υποβολή εκθέσεων και μεταπαρακολούθηση κάποια στιγμή στο μέλλον, ωστόσο αυτά δεν αποτελούν κώλυμα για την πλήρη ένταξη αυτών των δύο κρατών μελών στον χώρο του Σένγκεν. Υποστηρίζω την πρόταση ότι η Βουλγαρία και η Ρουμανία πρέπει να ενημερώσουν γραπτώς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, εντός εξαμήνου, σχετικά με την περαιτέρω δράση που προτίθενται να αναλάβουν όσον αφορά συστάσεις οι οποίες υποβλήθηκαν σε εκθέσεις αξιολόγησης και αναφέρθηκαν σε μεταγενέστερες εκθέσεις, αλλά δεν έχουν ακόμη εφαρμοστεί.

  Regina Bastos (PPE), γραπτώς. – (PT) Από τότε που συνήφθη η συμφωνία του Σένγκεν το 1985, τα πέντε ιδρυτικά κράτη αυξήθηκαν σε 25, 22 εκ των οποίων αποτελούν κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Σένγκεν επέτρεψε την κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα των υπογραφόντων κρατών και τη δημιουργία ενιαίων εξωτερικών συνόρων, στα οποία πραγματοποιούνται συνοριακοί έλεγχοι κατά την είσοδο στον χώρο του Σένγκεν. Η Βουλγαρία και η Ρουμανία υιοθέτησαν το κεκτημένο του Σένγκεν όταν προσχώρησαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2007.

Με βάση τα αποτελέσματα των αξιολογήσεων και τις επισκέψεις παρακολούθησης που πραγματοποιήθηκαν, ο εισηγητής, ο κ. Coelho, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πληρούνται όλοι οι απαραίτητοι όροι για την εφαρμογή όλων των τμημάτων του κεκτημένου του Σένγκεν: ειδικότερα, οι έλεγχοι στα χερσαία, θαλάσσια και εναέρια σύνορα, η αστυνομική συνεργασία, οι θεωρήσεις, η σύνδεση με το σύστημα πληροφοριών Σένγκεν (SIS) και η προστασία των δεδομένων. Αυτές οι χώρες θα πρέπει να καταστούν πλήρη μέλη του χώρου του Σένγκεν. Αυτό αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προόδου για τις εν λόγω χώρες, ενώ επίσης ενδυναμώνει την ευρωπαϊκή ιθαγένεια. Ως εκ τούτου, ψηφίζω υπέρ αυτής της έκθεσης και θα ήθελα να συγχαρώ τον εισηγητή.

  Izaskun Bilbao Barandica (ALDE), γραπτώς. – (ES) Ψήφισα υπέρ αυτής της πρωτοβουλίας λόγω του ότι η Ρουμανία και η Βουλγαρία υιοθέτησαν το κεκτημένο του Σένγκεν όταν προσχώρησαν στην ΕΕ το 2007. Σύμφωνα με τις σχετικές αξιολογήσεις των εμπειρογνωμόνων και παρόλο που εξακολουθούν να υπάρχουν κάποια προβλήματα προς επίλυση, και οι δύο χώρες επέδειξαν την ετοιμότητά τους να εφαρμόσουν τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν και δύνανται ως εκ τούτου να προσχωρήσουν πλήρως σε αυτό.

  Slavi Binev (NI), γραπτώς. – (BG) Αυτή είναι μια πολύ σημαντική έκθεση που δεν αφορά μόνο τη χώρα μου, τη Βουλγαρία, αλλά επίσης την Ευρωπαϊκή Ένωση ως σύνολο. Είμαι πεπεισμένος ότι οι προσπάθειές μας θα ανταμειφθούν λίαν συντόμως. Τα σύνορά μας είναι έτοιμα εδώ και κάποιο χρονικό διάστημα να υπερασπιστούν τα σύνορα της Ευρώπης. Ωστόσο, η πολυαναμενόμενη απόφαση δεν έχει ακόμη ληφθεί. Πιστεύω ότι το κίνητρο γι’ αυτό είναι αμιγώς πολικό. Η έκθεση αναφέρεται επίσης στις επιθεωρήσεις που πραγματοποιούνται στα σύνορά μας με την Τουρκία, οι οποίες πληρούν τους όρους του Σένγκεν και αποδεικνύουν τον βαθμό ετοιμότητάς μας. Ειλικρινά ελπίζω ότι η παρούσα έκθεση θα υπερψηφιστεί κατά την επόμενη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, διότι όσο ταχύτερα κινηθούμε στο συγκεκριμένο ζήτημα τόσο περισσότερα θα κερδίσουμε όλοι – από πολιτική, οικονομική και κοινωνική άποψη.

  Mara Bizzotto (EFD), γραπτώς. – (IT) Ψήφισα κατά της πλήρους εφαρμογής των μέτρων του Σένγκεν στη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Παρά τη γενικά θετική αξιολόγηση σχετικά με την πρόοδο που σημειώθηκε από τα δύο αυτά κράτη μέλη στον τομέα της ασφάλειας, η ίδια η έκθεση αποδέχεται ότι εντοπίστηκαν πολυάριθμες τεχνικές και διοικητικές αδυναμίες στους φορείς που είναι επιφορτισμένοι να διασφαλίσουν τη συνοριακή ασφάλεια και των δύο αυτών κρατών και, ιδίως, στους φορείς που έχουν επιφορτιστεί με τον έλεγχο και την παρακολούθηση των θαλάσσιων και χερσαίων συνόρων. Δεύτερον, η έκθεση αναγνωρίζει ότι, εάν οι δύο χώρες εντάσσονταν στον χώρο του Σένγκεν, η γεωγραφική τους θέση δίπλα στα τουρκικά σύνορα θα δημιουργούσε δύο νέες διόδους για παράνομους μετανάστες, οι οποίοι στην παρούσα φάση κατευθύνονται μόνο προς την Ελλάδα, η οποία, αυτήν ακριβώς τη στιγμή, είναι το μοναδικό κράτος μέλος του Σένγκεν στη βαλκανική χερσόνησο.

Επομένως, η ένταξη της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας θα διεύρυνε σημαντικά το μέγεθος της αχίλλειας πτέρνας της ΕΕ στα νοτιοανατολικά και θα επέφερε μια τριπλάσια αύξηση της πίεσης σε σχέση με αυτήν που υφίσταται στην παρούσα φάση. Ως εκ τούτου, το σχέδιο ψηφίσματος αντίκειται πλήρως στην ανάγκη των πολιτών για προστασία –την οποία η Λίγκα του Βορρά ανέκαθεν έθετε στο επίκεντρο του προγράμματός της– και δεν δύναμαι να το υποστηρίξω.

  Sebastian Valentin Bodu (PPE), γραπτώς. – (RO) Η απόφαση σχετικά με την ένταξη της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στον χώρο του Σένγκεν είναι πλέον αμιγώς πολιτική. Η έκθεση που υποστηρίζει την ένταξη της Ρουμανίας σε αυτόν τον χώρο, η οποία εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, χρησιμεύει μόνο ως επιβεβαίωση ότι οι γνωμοδοτήσεις των εμπειρογνωμόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ορθές – η Ρουμανία έκανε καλή δουλειά, κατέστησε τα σύνορά της ασφαλή και εκπλήρωσε όλους τους απαραίτητους όρους. Η γνωμοδότηση του Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες είναι συμβουλευτικού χαρακτήρα και σήμερα, όπως και κατά το παρελθόν, η απόφαση εναπόκειται στους πολιτικούς του Συμβουλίου. Η εφαρμογή δύο μέτρων και δύο σταθμών και η συζήτηση σχετικά με τα υποχρεωτικά κριτήρια τα οποία, μόλις εκπληρωθούν, θεωρούνται «απλώς τεχνικά» πόρρω απέχουν από τα χαρακτηριστικά μιας δημοκρατικής, δίκαιης Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως την γνωρίζουμε. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο μπορώ να ελπίζω ακόμη ότι οι γνωμοδοτήσεις των εμπειρογνωμόνων και αυτών της ευρωπαϊκής νομοθεσίας δεν θα συνεχίσουν να αγνοούνται από τους πολιτικούς των κρατών μελών. Το να κρυβόμαστε πίσω από τις λέξεις χωρίς να επιλύουμε απευθείας το ζήτημα δεν μπορεί να αποτελεί πλέον επιλογή, τη στιγμή κατά την οποία η ένταξη στον χώρο του Σένγκεν δεν ήταν ποτέ πολιτικό πρόβλημα, αλλά τεχνικό. Οι αξιολογήσεις των ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων και αυτών του Κοινοβουλίου, οι οποίοι ψήφισαν με συντριπτική πλειοψηφία υπέρ της ένταξης της Ρουμανίας στο Σένγκεν, πρέπει να ληφθούν υπόψη ως ένας κρίσιμος παράγοντας στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και, κατά συνέπεια, θα πρέπει να υπάρξει απεμπλοκή της διαδικασίας.

  Philippe Boulland (PPE), γραπτώς. – (FR) Ο χώρος του Σένγκεν και, ειδικότερα, η ελεύθερη κυκλοφορία, αποτελούν κοινοτικό κεκτημένο, το οποίο πραγματικά σημαίνει κάτι για τους πολίτες μας. Ο Πρόεδρος Barroso μάς υπενθύμισε ότι η «ελεύθερη κυκλοφορία είναι για την Ευρώπη ό,τι τα θεμέλια για ένα κτήριο». Η ελεύθερη κυκλοφορία αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είμαι ευτυχής που το Κοινοβούλιο ενέκρινε την προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στον χώρο του Σένγκεν. Τεράστιες προσπάθειες έχουν καταβληθεί προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφάλεια στα σύνορα: τα δικά τους συστήματα επιτήρησης τέταρτης γενιάς είναι μακράν πιο εντυπωσιακά από τα δικά μας μοντέλα δεύτερης γενιάς. Εξακολουθούν, ωστόσο, να υφίστανται ακόμη περιορισμοί στην ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων: πρώτον, νομικά και διοικητικά εμπόδια που επηρεάζουν όλες τις πτυχές της ζωής των πολιτών· δεύτερον, το κοινωνικό ντάμπινγκ: μολονότι το άρθρο 45 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης εγγυάται ίση μεταχείριση για τους εργαζόμενους, το έργο της Επιτροπής Αναφορών αποδεικνύει ότι η πραγματικότητα είναι αρκετά διαφορετική· τρίτον, η κοινωνική προστασία, η οποία διαφέρει από χώρα σε χώρα και, συνεπώς, δεν ευνοεί την κινητικότητα. Ως εκ τούτου, θα ήθελα να προτείνω έναν ελάχιστο βαθμό βασικής κοινωνικής προστασίας για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μολονότι η κοινωνική προστασία εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών, η έλλειψη εναρμόνισης πλήττει σαφώς την εσωτερική αγορά.

  John Bufton (EFD), γραπτώς. – (EN) Ψήφισα κατά της επέκτασης του κεκτημένου του Σένγκεν με τη συμπερίληψη της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας μόνο και μόνο επειδή δεν πιστεύω ότι έχουν θεσπιστεί οι διατάξεις που θα διασφαλίσουν ότι η προσχώρησή τους στον απαλλαγμένο από θεωρήσεις χώρο θα είναι ασφαλής και αποτελεσματική. Η διαφθορά και το οργανωμένο έγκλημα εξακολουθούν να είναι ακόμη ευρέως διαδεδομένα σε αυτές τις χώρες, οι οποίες αποτελούν επίσης πύλες λαθρομετανάστευσης. Η εμπορία για σεξουαλικούς σκοπούς, η παιδική πορνεία, η εμπορία παιδιών και ο έλεγχος εγκληματικών συμμοριών, όλα αυτά ενδεχομένως θα ανθίσουν υπό το καθεστώς ανοιχτών συνόρων, καθώς δεν έχουν γίνει αρκετά για την καταστολή αυτών των εγκληματικών συμπεριφορών στα συγκεκριμένα κράτη μέλη.

  Alain Cadec (PPE), γραπτώς. – (FR) Ψήφισα υπέρ της έκθεσης του κ. Coelho σχετικά με την πλήρη εφαρμογή των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στη Βουλγαρία και στη Ρουμανία. Οφείλουμε να συγχαρούμε τα δύο αυτά κράτη μέλη για το έργο που έχουν πραγματοποιήσει. Τα κριτήρια για την πλήρη εφαρμογή των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν πληρούνται και από τα δύο κράτη. Παρ’ όλα αυτά, η παρούσα έκθεση δίνει έμφαση στο ότι η περιοχή περιλαμβάνει τα πιο τρωτά εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τη λαθρομετανάστευση. Η Βουλγαρία θα πρέπει να εφαρμόσει μεταβατικά μέτρα κατά την ένταξή της στο Σένγκεν. Και τα δύο κράτη θα πρέπει να συνεργαστούν πλήρως, ώστε να μην διακυβευθεί ένα σύστημα που βασίζεται στην αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ των κρατών μελών. Προσωπικά υποστηρίζω τη θέση του εισηγητή.

  Maria Da Graça Carvalho (PPE), γραπτώς. – (PT) Εφόσον η Βουλγαρία και η Ρουμανία πληρούν τις απαιτήσεις για ένταξη στον χώρο του Σένγκεν, καλωσορίζω την επέκτασή του για να τις συμπεριλάβει. Ωστόσο, πιστεύω ότι αυτά τα πρόσθετα μέτρα και οι λύσεις που δόθηκαν στις αναφερθείσες αδυναμίες είναι σημαντικά, κυρίως όσον αφορά τα φαινόμενα λαθρομετανάστευσης που καταγράφηκαν στη Βουλγαρία εξαιτίας της περιφερειακής γεωγραφικής θέσης της. Η εύρυθμη λειτουργία της ελεύθερης κυκλοφορίας προσώπων, εμπορευμάτων, υπηρεσιών και εργαζομένων εξαρτάται από την αξιοπιστία και τον βαθμό εναρμόνισης των πολιτικών για τα εξωτερικά σύνορα, λόγω του ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για τη διατήρηση της κοινωνικής ειρήνης και της οικονομικής σταθερότητας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

  Françoise Castex (S&D), γραπτώς. – (FR) Ψήφισα υπέρ της έκθεσης. Ορισμένα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων της Γαλλίας, της Γερμανίας και των Κάτω Χωρών, θέλουν την αλλαγή των κανόνων του παιχνιδιού. Ωστόσο, δεν είναι λογικό να προστεθούν άλλα κριτήρια, όπως της αξιολόγησης των πολιτικών σχετικά με την καταπολέμηση της διαφθοράς και του εγκλήματος. Αυτά τα ζητήματα είναι αναμφισβήτητα σημαντικά, αλλά η πρόταση έχει αμιγώς πολιτικά κίνητρα. Η προσθήκη νέων κριτηρίων θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα σύστημα δύο ταχυτήτων για τα κράτη μέλη.

  Nessa Childers (S&D), γραπτώς. – (EN) Ψήφισα υπέρ αυτής της έκθεσης με το σκεπτικό ότι τέτοιες κινήσεις είναι σημαντικές για την επιβεβαίωση της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης σε μια στιγμή όπου αυτή δοκιμάζεται έντονα.

  Jurgen Creutzmann (ALDE), γραπτώς. – (DE) Η αντιπροσωπεία του γερμανικού Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θεωρεί ότι η ένταξη της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στον χώρο του Σένγκεν θα βελτιώσει περαιτέρω την ελεύθερη κυκλοφορία εντός της ΕΕ. Τώρα που και τα δύο κράτη μέλη επέτυχαν θετικά αποτελέσματα αξιολόγησης σε όλους τους τομείς της αξιολόγησης Σένγκεν, δεν θα πρέπει να υπάρχουν άλλα εμπόδια που θα καθυστερήσουν περαιτέρω την ένταξη. Αναμφίβολα, η ασφάλεια των συνόρων από τεχνική άποψη δεν τα καθιστά αυτόματα αδιαπέραστα όσο υπάρχουν προβλήματα σχετικά με την καταπολέμηση της διαφθοράς στο σύστημα δικαιοσύνης και αστυνόμευσης.

Κατά συνέπεια, αυτή η πρόκληση αφορά επίσης κράτη μέλη που ήδη ανήκουν στον χώρο του Σένγκεν. Για τον λόγο αυτόν, η αντιπροσωπεία του γερμανικού Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος πιστεύει ότι κριτήρια όπως η καταπολέμηση της διαφθοράς πρέπει να τύχουν μεγαλύτερης προσοχής κατά την αξιολόγηση του μηχανισμού Σένγκεν και οποιοδήποτε παράπτωμα πρέπει να τιμωρείται καταλλήλως.

  George Sabin Cutaş (S&D), γραπτώς. – (RO) Η σημερινή ψηφοφορία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατέδειξε ότι η Ρουμανία είναι έτοιμη να εφαρμόσει το κεκτημένο του Σένγκεν. Σύμφωνα με τον εισηγητή κ. Coelho, όλες οι αδυναμίες που διαπιστώθηκαν κατά το παρελθόν διορθώθηκαν με επιτυχία από τις ρουμανικές αρχές. Η Ρουμανία είναι ικανή να παράσχει την κατάλληλη προστασία, είτε αυτή είναι στα εναέρια είτε στα θαλάσσια είτε στα χερσαία σύνορα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο θεωρώ λυπηρό το ότι εξακολουθούν να υπάρχουν ακόμη αμφιβολίες ως προς τον βαθμό ετοιμότητάς μας να εφαρμόσουμε το κεκτημένο και ότι ορισμένα κράτη μέλη συνεχίζουν να προστατεύουν την επονομαζόμενη «εθνική τους ασφάλεια», θέτοντας αδικαιολόγητα εμπόδια στην πορεία ενός κράτους μέλους το οποίο κέρδισε το δικαίωμά του να αντιμετωπίζεται με δίκαιο τρόπο και με τρόπο που να μην συνεπάγεται διακρίσεις. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μίλησε σήμερα με μία φωνή για δίκαιη μεταχείριση. Για πόσον καιρό ακόμη σκοπεύει το Συμβούλιο να συνεχίσει να αγνοεί τη θέση μας;

  Rachida Dati (PPE), γραπτώς. – (FR) Οι αξιολογήσεις και οι πρόσθετες επισκέψεις από ομάδες εμπειρογνωμόνων κατέδειξαν ότι η Βουλγαρία και η Ρουμανία είναι έτοιμες να συμμετάσχουν πλήρως στον χώρο του Σένγκεν. Για τον λόγο αυτόν, ψήφισα υπέρ της έκθεσης του συναδέλφου μου, του κ. Coelho.

  Diogo Feio (PPE), γραπτώς. – (PT) Ο εισηγητής, ο οποίος έχει παρακολουθήσει αυτόν τον τομέα κατά τη διάρκεια αρκετών συνόδων του Κοινοβουλίου, πιστεύει ότι αν και υπάρχουν ακόμη ανεπίλυτα ζητήματα που δικαιολογούν την τακτική παρακολούθηση, αυτά δεν συνιστούν εμπόδιο στην ένταξη της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στον χώρο του Σένγκεν. Δεδομένης της πείρας του σε αυτόν τον τομέα, πιστεύω ότι μπορώ με ασφάλεια να προσυπογράψω την αξιολόγησή του και τις αξιώσεις του για ασφάλεια στα εξωτερικά σύνορα. Η απόφαση για άνοιγμα των συνόρων σε αυτά τα κράτη μέλη θα συμβάλει στη βελτίωση της ελεύθερης κυκλοφορίας και, σε πιο πρακτικό επίπεδο, θα επιτρέψει στους Βούλγαρους και στους Ρουμάνους να αισθανθούν ότι έχουν ενσωματωθεί περισσότερο σε μια Ένωση της οποίας αποτελούν πλήρη μέλη.

Ελπίζω ότι ο συμβολισμός της στιγμής θα μεταφραστεί επίσης σε μεγαλύτερη ροή εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των χωρών και σε αντιμετώπιση της μετανάστευσης και των ζητημάτων ασφάλειας με πιο ολοκληρωμένο τρόπο. Ο εισηγητής ορθά προειδοποιεί για την ευαισθησία της περιοχής Βουλγαρίας-Τουρκίας-Ελλάδας όσον αφορά τη λαθρομετανάστευση. Συμφωνώ μαζί του όταν επισημαίνει την ανάγκη θέσπισης πρόσθετων μέτρων εκ μέρους της Βουλγαρίας, συμπεριλαμβανομένου ενός ειδικού σχεδίου το οποίο θα εμπεριέχει μέτρα που θα εφαρμοστούν τη στιγμή της ένταξής της στον χώρο του Σένγκεν και μιας προσέγγισης για την καταπολέμηση μιας ενδεχόμενης απότομης αύξησης της μεταναστευτικής πίεσης, η οποία θα είναι κοινή για την Ελλάδα, την Τουρκία και τη Βουλγαρία.

  José Manuel Fernandes (PPE), γραπτώς. – (PT) Αυτή η έκθεση, η οποία συντάχθηκε από τον συνάδελφό μας βουλευτή, κ. Coelho, αφορά το σχέδιο απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με την πλήρη εφαρμογή των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στη Δημοκρατία της Βουλγαρίας και στη Ρουμανία. Η συμφωνία του Σένγκεν συνήφθη στις 14 Ιουνίου 1985. Με την κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα των υπογραφόντων κρατών και τη δημιουργία κοινού χώρου, κατέστη δυνατή η ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων και εμπορευμάτων σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεδομένου ότι η Ρουμανία και η Βουλγαρία υιοθέτησαν το κεκτημένο του Σένγκεν το 2007· ότι τα έγγραφα καταδεικνύουν ότι τόσο η Βουλγαρία όσο και η Ρουμανία είναι έτοιμες για ένταξη στην ΕΕ από τεχνικής απόψεως· ότι όλα τα κεφάλαια ένταξης εκπληρώθηκαν τον Μάρτιο του 2011· καθώς και ότι τυχόν καθυστέρηση στην υιοθέτηση του νέου συστήματος αξιολόγησης του Σένγκεν προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν τα υπάρχοντα προβλήματα – φοβούμαι ότι η αβεβαιότητα θα μεγαλώσει– δεν μπορούν να εμποδίσουν την ένταξη αυτών των χωρών στην ΕΕ, ψηφίζω υπέρ. Τέλος, θα ήθελα να συγχαρώ τον εισηγητή για την εξαιρετική εργασία του επί της σύνταξης της εν λόγω έκθεσης, παρά τα προσκόμματα που έθεσε το Συμβούλιο στην πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα που θεωρήθηκαν σημαντικά για την επίτευξη αυτού του στόχου.

  João Ferreira (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Η εξακρίβωση ότι τα νέα κράτη μέλη πληρούν τους απαραίτητους όρους για την πλήρη εφαρμογή των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν αποτελεί προϋπόθεση για την έγκριση της απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με την κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα, μετά από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Στην προκειμένη περίπτωση, η έκθεση θεωρεί ότι έχουν εκπληρωθεί όλοι οι όροι για την κατάργηση των ελέγχων στα σύνορα με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Η απόφαση να συμπεριληφθούν αυτές οι χώρες, οι οποίες προσχώρησαν στην ΕΕ το 2007, στον χώρο του Σένγκεν θα πρέπει να ληφθεί ομόφωνα στο Συμβούλιο από τις κυβερνήσεις όλων των χωρών που ανήκουν ήδη στο Σένγκεν. Ο εισηγητής αναφέρει την ανάγκη θέσπισης πρόσθετων μέτρων στα σύνορα της Βουλγαρίας-Ελλάδας-Τουρκίας, τα οποία είναι από τα πλέον ευαίσθητα όσον αφορά τη λαθρομετανάστευση. Η επιτροπή αξιολόγησης κάλεσε επίσης τη Βουλγαρία να θεσπίσει πρόσθετα μέτρα, φοβούμενη μεταναστευτικές ροές από την Τουρκία.

Όλο αυτό το πλαίσιο της πίεσης που ασκείται σε αυτές τις χώρες, καθώς και οι στόχοι αυτής της πίεσης, είναι ο λόγος της αποχής μας. Επιπλέον, πιστεύουμε ότι το σκεπτικό που καθορίζει τη θέση μας όσον αφορά την επέκταση και την ένταξη νέων χωρών στην ΕΕ ισχύει εξίσου όσον αφορά την πλήρη εφαρμογή των διατάξεων του Σένγκεν σε αυτές ή άλλες χώρες.

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Ο εισηγητής θεωρεί όχι έχουν εκπληρωθεί όλοι οι όροι για την κατάργηση των ελέγχων στα σύνορα με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, αλλά θέλει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να ενημερώνεται για τυχόν πρόσθετα μέτρα που πρόκειται να ληφθούν στα σύνορα Βουλγαρίας-Ελλάδας-Τουρκίας, τα οποία είναι από τα πλέον ευαίσθητα όσον αφορά τη λαθρομετανάστευση.

Η εξακρίβωση ότι τα νέα κράτη μέλη πληρούν τους απαραίτητους όρους για την εφαρμογή κάθε τμήματος του κεκτημένου του Σένγκεν αποτελεί προϋπόθεση για το Συμβούλιο Υπουργών της ΕΕ για την έγκριση της απόφασης να καταργηθούν οι έλεγχοι στα εσωτερικά σύνορα με αυτές τις χώρες, μετά από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Ωστόσο, η επιτροπή αξιολόγησης κάλεσε τη Βουλγαρία να θεσπίσει πρόσθετα μέτρα, συμπεριλαμβανομένου ενός ειδικού σχεδίου που θα εμπεριέχει μέτρα τα οποία θα εφαρμοστούν τη στιγμή ένταξής της στον χώρο του Σένγκεν, κυρίως επειδή υπάρχει φόβος για μεταναστευτικές ροές από την Τουρκία.

Η απόφαση να συμπεριληφθούν αυτές οι δύο χώρες, οι οποίες προσχώρησαν στην ΕΕ το 2007, στον χώρο του Σένγκεν θα πρέπει να ληφθεί ομόφωνα στο Συμβούλιο από όλες τις κυβερνήσεις όλων των χωρών που ανήκουν ήδη στο Σένγκεν. Το ζήτημα πρέπει να συζητηθεί στο Συμβούλιο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων της 9ης και 10ης Ιουνίου.

Δεδομένης της θέσης μας σχετικά με την ένταξη αυτών των χωρών, εμμείναμε στη θέση μας για αποχή, η οποία ενισχύθηκε από την πίεση που συνεχίζει να ασκείται στις εν λόγω χώρες.

  Monika Flašíková Beňová (S&D), γραπτώς. – (SK) Η Ρουμανία και η Βουλγαρία υιοθέτησαν το κεκτημένο του Σένγκεν όταν προσχώρησαν στην ΕΕ το 2007. Η βασική προϋπόθεση για το Συμβούλιο προκειμένου να αποφασίσει υπέρ της κατάργησης των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα με αυτά τα κράτη μέλη είναι να επιβεβαιώσει, εντός του πλαισίου των διαδικασιών αξιολόγησης, κατά πόσον τα νέα κράτη μέλη έχουν εκπληρώσει τον απαραίτητο όρο της εφαρμογής όλων των τμημάτων του κεκτημένου του Σένγκεν: προστασία των δεδομένων, σύστημα πληροφοριών Σένγκεν (SIS), εναέρια σύνορα, χερσαία σύνορα, θαλάσσια σύνορα, αστυνομική συνεργασία και θεωρήσεις. Προκειμένου το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να είναι σε θέση να αξιολογήσει σαφώς όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για να καταλήξει σε μια γνώμη σχετικά με το αν αυτές οι δύο χώρες είναι έτοιμες να ενταχθούν στον χώρο του Σένγκεν, είναι σημαντικό να υπάρχει πλήρης πρόσβαση στις εκθέσεις αξιολόγησης των εμπειρογνωμόνων όσον αφορά την πρόοδο των προετοιμασιών αυτών των δύο χωρών. Κατά τη γνώμη μου, ωστόσο, η Ρουμανία και η Βουλγαρία έχουν πλέον αποδείξει ότι είναι επαρκώς προετοιμασμένες ώστε να εφαρμόσουν όλες τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν ικανοποιητικά. Ταυτόχρονα, όμως, δεν πρέπει να υποτιμάται η κατάσταση και πρέπει πλέον να σκεφθούμε πώς θα διατηρήσουμε την κατάσταση υπό έλεγχο μετά την πλήρη ένταξη αυτών των χωρών στον Σένγκεν.

  Bruno Gollnisch (NI), γραπτώς. – (FR) Δεν έχω τίποτα κατά των φίλων και γειτόνων μας στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Ωστόσο, έχω μια σειρά καταγγελιών κατά των διατάξεων του Σένγκεν. Αυτή η αποτρόπαια συμφωνία συνήφθη στα μουλωχτά και επικυρώθηκε έναν Αύγουστο κατά τη δεκαετία του 1980. Δεν απέφερε απολύτως τίποτα, παρά μόνο προβλήματα. Η κατάργηση των εσωτερικών συνόρων δεν εγγυάται την ελεύθερη κυκλοφορία των ευρωπαίων πολιτών· δημιουργεί μάλλον αβεβαιότητα και προκαλεί μη διαχειρίσιμες πληθυσμιακές και μεταναστευτικές τάσεις εντός της ΕΕ, τόσο στις χώρες προέλευσης όσο και στις χώρες προορισμού. Παρέχει επίσης εκπληκτικές δυνατότητες για παράνομους μετανάστες, οι οποίοι γνωρίζουν ότι ανεξάρτητα από το πού θα εισέλθουν στην Ευρώπη, θα μπορούν να εγκατασταθούν οπουδήποτε επιθυμούν: η Γαλλία πλήττεται πολύ σοβαρά. Τα προβλήματα των Ρομά και της Lampedusa, στα οποία υπήρξε συχνά αναφορά στο παρόν Σώμα χρησιμεύουν απλώς στο να καταδείξουν το πρόβλημα. Δεν θέλω το Σένγκεν να ισχύει στη δική μου χώρα, ούτε θα ήθελα να ισχύσει σε άλλες χώρες. Τα κράτη μέλη πρέπει να διατηρήσουν τον πλήρη έλεγχο των συνόρων τους και, όπου απαιτείται, να συνεργαστούν προκειμένου να ενισχύσουν τα «εξωτερικά» σύνορα.

  Nathalie Griesbeck (ALDE), γραπτώς. – (FR) Υποστηρίζω απόλυτα την έγκριση αυτής της έκθεσης, η οποία εγκρίνει την προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στον χώρο του Σένγκεν. Και τα δύο κράτη εργάστηκαν σκληρά για να ενισχύσουν τους ελέγχους στα σύνορα και το επέτυχαν, όπως επιβεβαιώθηκε από τα θετικά πορίσματα των αξιολογήσεων και τις επισκέψεις των εμπειρογνωμόνων που διοργανώθηκαν από την ομάδα εργασίας Σένγκεν για την αξιολόγηση του Συμβουλίου. Και οι δύο χώρες πληρούν όλα τα τεχνικά κριτήρια που θεσπίστηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Κατά συνέπεια, υποστηρίζω απόλυτα την πλήρη συμμετοχή τους στον χώρο του Σένγκεν. Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να προσθέσουν νέους όρους (όπως μια αξιολόγηση των πολιτικών σχετικά με την καταπολέμηση της διαφθοράς και του εγκλήματος) ή να αλλάξουν τους κανόνες στα μισά της διαδρομής. Αυτή η εβδομάδα σηματοδοτεί την 26η επέτειο της συμφωνίας του Σένγκεν, ενός εκ των μεγαλύτερων επιτευγμάτων της ΕΕ, το οποίο πρέπει να προστατευθεί, ως προϋπόθεση της ελεύθερης κυκλοφορίας, η οποία αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα για τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

  Sylvie Guillaume (S&D), γραπτώς. – (FR) Τάσσομαι υπέρ της προσχώρησης της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στον χώρο του Σένγκεν. Ολοκληρώθηκε μια λεπτομερής και αντικειμενική αξιολόγηση της συμμόρφωσης των δύο αυτών χωρών με το κεκτημένο του Σένγκεν. Και οι δύο χώρες πληρούν όλα τα κριτήρια. Είναι, επομένως, παράλογο να προστεθούν άλλοι όροι, όπως η αξιολόγηση των πολιτικών σχετικά με την καταπολέμηση της διαφθοράς και του εγκλήματος. Αυτά τα ζητήματα είναι αναμφισβήτητα σημαντικά, αλλά η πρόταση έχει αμιγώς πολιτικά κίνητρα. Η προσθήκη νέων κριτηρίων θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα σύστημα δύο ταχυτήτων για τα κράτη μέλη. Αυτό το όραμα μιας Ευρώπης δύο ταχυτήτων, με διαφορετικούς κανόνες για τα παλαιά και τα νέα κράτη μέλη, είναι εντελώς απαράδεκτο.

  Nadja Hirsch (ALDE), γραπτώς. – (DE) Η αντιπροσωπεία του γερμανικού Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θεωρεί ότι η ένταξη της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στον χώρο του Σένγκεν θα βελτιώσει περαιτέρω την ελεύθερη κυκλοφορία εντός της ΕΕ. Τώρα που και τα δύο κράτη μέλη επέτυχαν θετικά αποτελέσματα αξιολόγησης σε όλους τους τομείς της αξιολόγησης Σένγκεν, δεν θα πρέπει να υπάρχουν άλλα εμπόδια που θα καθυστερήσουν περαιτέρω την ένταξη. Αναμφίβολα, η ασφάλεια των συνόρων από τεχνική άποψη δεν τα καθιστά αυτόματα αδιαπέραστα όσο υπάρχουν προβλήματα σχετικά με την καταπολέμηση της διαφθοράς στο σύστημα δικαιοσύνης και αστυνόμευσης.

Κατά συνέπεια, αυτή η πρόκληση αφορά επίσης κράτη μέλη που ήδη ανήκουν στον χώρο του Σένγκεν. Για τον λόγο αυτόν, η αντιπροσωπεία του γερμανικού Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος πιστεύει ότι κριτήρια όπως η καταπολέμηση της διαφθοράς πρέπει να τύχουν μεγαλύτερης προσοχής κατά την αξιολόγηση του μηχανισμού Σένγκεν και οποιοδήποτε παράπτωμα πρέπει να τιμωρείται καταλλήλως.

  Juozas Imbrasas (EFD), γραπτώς. – (LT) Η Ρουμανία και η Βουλγαρία υιοθέτησαν το κεκτημένο του Σένγκεν όταν προσχώρησαν στην ΕΕ το 2007. Σύμφωνα με την Πράξη Προσχώρησης, η εξακρίβωση, σύμφωνα με τις εφαρμοστέες διαδικασίες αξιολόγησης, ότι οι απαραίτητοι όροι για την εφαρμογή όλων των τμημάτων του κεκτημένου του Σένγκεν (προστασία των δεδομένων, σύστημα πληροφοριών Σένγκεν (SIS), εναέρια σύνορα, χερσαία σύνορα, θαλάσσια σύνορα, αστυνομική συνεργασία και θεωρήσεις) πληρούνται από τα νέα κράτη μέλη αποτελεί προϋπόθεση για την εκ μέρους του Συμβουλίου λήψη απόφασης για την κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα με αυτά τα κράτη μέλη. Δεν εγκρίνω το εν λόγω έγγραφο, διότι, λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα των αξιολογήσεων και τις επισκέψεις παρακολούθησης που χρειάστηκε να πραγματοποιήσουν οι ομάδες εμπειρογνωμόνων, η αρμόδια επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν πάντα εκκρεμούντα ζητήματα για τα οποία θα απαιτηθεί τακτική υποβολή εκθέσεων και μεταπαρακολούθηση κάποια στιγμή στο μέλλον. Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η περιοχή που αποτελείται από τη Βουλγαρία, την Τουρκία και την Ελλάδα είναι ένα από τα πλέον ευαίσθητα σημεία των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ όσον αφορά τη λαθρομετανάστευση. Είναι, επομένως, σημαντικό να θεσπίσει η Βουλγαρία πρόσθετα μέτρα, και συγκεκριμένα να εκπονήσει ένα ειδικό σχέδιο που θα περιλαμβάνει δράσεις οι οποίες θα τεθούν σε εφαρμογή μόλις ενταχθεί στο Σένγκεν, καθώς και μια κοινή προσέγγιση (μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας και Βουλγαρίας) προκειμένου να είναι σε θέση να ανταποκριθεί σε πιθανή μεγάλη αύξηση των μεταναστευτικών ροών. Νομίζω ότι θα πρέπει να ζητηθεί από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη να ενημερώσουν γραπτώς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, εντός εξαμήνου από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας απόφασης, σχετικά με την εφαρμογή των εν λόγω πρόσθετων μέτρων και τις αδυναμίες.

  Giovanni La Via (PPE), γραπτώς. – (IT) Ψήφισα υπέρ της έκθεσης του κ. Coelho σχετικά με την εφαρμογή των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Πράγματι, η Ρουμανία και η Βουλγαρία υιοθέτησαν το κεκτημένο του Σένγκεν όταν προσχώρησαν στην ΕΕ το 2007. Σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 2, της Πράξης Προσχώρησης, η εξακρίβωση ότι οι απαραίτητοι όροι για την εφαρμογή του κεκτημένου του Σένγκεν πληρούνται από τα νέα κράτη μέλη αποτελεί προϋπόθεση για την εκ μέρους του Συμβουλίου λήψη απόφασης για την κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα με αυτά τα κράτη μέλη. Οι αξιολογήσεις που πραγματοποιήθηκαν καταδεικνύουν ότι τόσο η Ρουμανία όσο και η Βουλγαρία έχουν αποδείξει ότι είναι επαρκώς προετοιμασμένες, ώστε να εφαρμόσουν όλες τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν ικανοποιητικά. Ως εκ τούτου, υποστηρίζω το αίτημα του εισηγητή. Ωστόσο, δεν μπορούμε να λησμονήσουμε ότι ο εν λόγω χώρος είναι ένα από τα πιο ευαίσθητα τμήματα των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ όσον αφορά τη λαθρομετανάστευση. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να θεσπιστούν πρόσθετα μέτρα διότι, όπως γνωρίζουμε, η κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα απαιτεί υψηλό επίπεδο αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ των κρατών μελών και επίσης την ύπαρξη ουσιαστικών ελέγχων στα εξωτερικά σύνορα, διότι η ασφάλεια του χώρου Σένγκεν εξαρτάται από την αυστηρότητα και την αποτελεσματικότητα που επιδεικνύει κάθε κράτος μέλος στα εξωτερικά του σύνορα.

  Elżbieta Katarzyna Łukacijewska (PPE), γραπτώς. – (PL) Σήμερα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ψηφίσαμε επί της έκθεσης Coelho σχετικά με την εφαρμογή των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Αξίζει να σημειωθεί ότι το τέλος της προετοιμασίας αυτών των χωρών προκειμένου να προσχωρήσουν στον χώρο του Σένγκεν συμπίπτει με τη συζήτηση για τη μεταναστευτική πολιτική της ΕΕ και την αυξανόμενη αντίθεση ορισμένων χωρών που ανήκουν στον χώρο του Σένγκεν στα σχέδια επέκτασής του. Αξίζει να δοθεί έμφαση στο γεγονός ότι η Ρουμανία και η Βουλγαρία έχουν εκπληρώσει σχεδόν όλες τις απαιτήσεις που τους επιβλήθηκαν και κυρίως: τους χερσαίους, εναέριους και θαλάσσιους ελέγχους, την έκδοση θεωρήσεων, την αστυνομική συνεργασία και την προστασία των δεδομένων. Δεν πρέπει επίσης να λησμονούμε ότι αυτές οι χώρες διαθέτουν σύνορα της ΕΕ και είναι αντιμέτωπες με το πρόβλημα της εισροής παράνομων μεταναστών. Η Σόφια και το Βουκουρέστι υπέβαλαν από κοινού αίτηση ένταξης και η παρούσα κατάσταση των προετοιμασιών και στις δύο χώρες αξιολογήθηκε ως υψηλού επιπέδου. Ως εκ τούτου, ψήφισα υπέρ της έγκρισης της έκθεσης.

  Monica Luisa Macovei (PPE), γραπτώς. – (RO) Φυσικά ψήφισα υπέρ της ένταξης της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στον χώρο του Σένγκεν. Όπως όλοι οι ρουμάνοι και ευρωπαίοι πολίτες, θα ήθελα να συνεχιστούν οι μεταρρυθμίσεις στο σύστημα δικαιοσύνης της χώρας μου, να μειωθεί το επίπεδο της διαφθοράς και της απάτης, οι δίκες να εκδικάζονται δίκαια και με μεγαλύτερη ταχύτητα και οι ένοχοι να τιμωρούνται αυστηρά. Προσχωρήσαμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διότι θέλαμε να υιοθετήσουμε τους εσωτερικούς της κανόνες. Θεωρώ ότι είναι φυσιολογικό να συμμορφωθούμε με τους κανόνες αυτούς και να τηρήσουμε τις υποσχέσεις που δώσαμε κατά την προσχώρησή μας. Ευχαριστώ την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη που μας βοηθούν να πραγματοποιήσουμε μόνιμες μεταρρυθμίσεις στο δικαστικό σύστημα και να εφαρμόσουμε μέτρα κατά της διαφθοράς, διότι αυτό είναι που θέλουν επίσης οι ρουμάνοι πολίτες.

  David Martin (S&D), γραπτώς. – (EN) Ψήφισα υπέρ της συγκεκριμένης έκθεσης με βάση τις εκθέσεις των εμπειρογνωμόνων, οι οποίες αναφέρουν ότι αυτήν τη στιγμή τόσο η Ρουμανία όσο και η Βουλγαρία απέδειξαν ότι είναι επαρκώς προετοιμασμένες, ώστε να εφαρμόσουν όλες τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν ικανοποιητικά.

  Κυριάκος Μαυρονικόλας (S&D), γραπτώς. – Η Βουλγαρία και η Ρουμανία πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την πλήρη ένταξή τους στο χώρο Σένγκεν, βάσει των αξιολογήσεων προόδου τους και τα πορίσματα των εμπειρογνωμόνων από τις ομάδες επισκέψεων παρακολούθησης. Ωστόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να ενημερώνεται σχετικά με τα πρόσθετα μέτρα που θα ληφθούν στη περιοχή μεταξύ Βουλγαρίας, Τουρκίας και Ελλάδας για την αντιμετώπιση ενδεχόμενης αύξησης των μεταναστευτικών ροών.

  Jean-Luc Mélenchon (GUE/NGL), γραπτώς. – (FR) Η Βουλγαρία και η Ρουμανία ολοκλήρωσαν όλες τις εργασίες που τους ζητήθηκαν από την Ευρώπη-Φρούριο προκειμένου οι πολίτες τους να μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα εντός του χώρου του Σένγκεν. Η παρούσα έκθεση ζητεί ακόμη περισσότερα. Απευθύνει έκκληση για μια κοινή προσέγγιση από κοινού με την Ελλάδα για να αντιμετωπιστεί η μετανάστευση από τις αραβικές χώρες. Αυτό το αίτημα είναι απαράδεκτο. Απέχω από την ψηφοφορία προκειμένου να μην ψηφίσω κατά της ελεύθερης κυκλοφορίας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

  Nuno Melo (PPE), γραπτώς. – (PT) Η Βουλγαρία και η Ρουμανία υποβλήθηκαν στην αξιολόγηση της ορθής εφαρμογής όλων των τμημάτων του κεκτημένου του Σένγκεν: έλεγχοι στα χερσαία, θαλάσσια και εναέρια σύνορα, αστυνομική συνεργασία, θεωρήσεις, σύνδεση με το σύστημα πληροφοριών Σένγκεν (SIS) και προστασία των δεδομένων. Αυτή είναι η προϋπόθεση για να αποφασίσει το Συμβούλιο Υπουργών της ΕΕ την κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα με αυτά τα κράτη μέλη, μετά από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Μετά τα θετικά αποτελέσματα των αξιολογήσεων και τις επισκέψεις μεταπαρακολούθησης από ομάδες εμπειρογνωμόνων, μπορεί να συναχθεί ότι μολονότι ορισμένα ζητήματα παραμένουν σε εκκρεμότητα και υπήρξε απαίτηση για τακτικές εκθέσεις και μελλοντικές επισκέψεις μεταπαρακολούθησης, αυτά δεν συνιστούν εμπόδιο στην πλήρη ένταξη της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στον χώρο του Σένγκεν. Δεν μπορούμε, ωστόσο, να παραβλέψουμε την περιοχή της Βουλγαρίας-Τουρκίας-Ελλάδας, η οποία είναι μία από τις περιοχές με τα πλέον ευαίσθητα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ όσον αφορά τη λαθρομετανάστευση. Απαιτείται η ενίσχυση των μέτρων που έχουν ήδη ληφθεί και η προετοιμασία για την καταπολέμηση μιας πιθανής απότομης αύξησης της μεταναστευτικής πίεσης. Η Βουλγαρία θα πρέπει να θεσπίσει πρόσθετα μέτρα, συμπεριλαμβανομένου ενός ειδικού σχεδίου που θα εμπεριέχει μέτρα τα οποία θα εφαρμοστούν τη στιγμή ένταξής της στον χώρο του Σένγκεν.

  Louis Michel (ALDE), γραπτώς. – (FR) Το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας είναι ένα από τα πιο θεμελιώδη και πιο απτά δικαιώματα που έχουν εκχωρηθεί στους πολίτες της Ένωσης. Εντός του χώρου του Σένγκεν, είναι πλέον δυνατή η ελεύθερη κυκλοφορία χωρίς ελέγχους στα σύνορα. Τι αλλαγή σε σχέση με την εποχή που στην Ευρώπη υπήρχαν διάσπαρτοι συνοριακοί σταθμοί, όπου οι έλεγχοι –σχολαστικοί κατά καιρούς– ήταν ο κανόνας, για να μην αναφέρουμε ότι ήταν αδύνατον οι πολίτες στο ανατολικό τμήμα της ηπείρου να διασχίσουν το σιδηρούν παραπέτασμα χωρίς να ρισκάρουν τη ζωή τους!

Σήμερα, αυτός ο χώρος περιλαμβάνει 25 συμμετέχοντα κράτη. Η Ρουμανία και η Βουλγαρία θα πρέπει να ενταχθούν σε αυτήν την ομάδα σύντομα – τουλάχιστον αυτό ελπίζω. Αυτές οι δύο χώρες υιοθέτησαν το κεκτημένο του Σένγκεν μετά από την προσχώρησή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2007. Λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα των αξιολογήσεων και τις επισκέψεις παρακολούθησης που πραγματοποίησαν οι ομάδες εμπειρογνωμόνων, τάσσομαι αναφανδόν υπέρ της πλήρους ένταξης στον χώρο του Σένγκεν των δύο αυτών κρατών μελών, παρά το ότι υπάρχουν ακόμη ορισμένα προβλήματα που πρέπει να επιλυθούν και χρήζουν παρακολούθησης. Θα ήθελα, ωστόσο, να προσθέσω ότι θα ήταν λυπηρό αν τίθονταν στην πορεία νέοι όροι, οι οποίοι ήταν άγνωστοι κατά τη στιγμή του αιτήματος και της αξιολόγησης.

  Alexander Mirsky (S&D), γραπτώς. – (EN) Φαίνεται πως η Ρουμανία και η Βουλγαρία απέδειξαν ότι είναι, σε επαρκή βαθμό, έτοιμες να εκπληρώσουν το κεκτημένο του Σένγκεν. Υπάρχουν πολλά ανεπίλυτα ζητήματα στην έκθεση σχετικά με την επέκταση του χώρου Σένγκεν, την οποία συνέταξε ο Carlos Coelho. Από τα συμπεράσματα των εκθέσεων των αποστολών αξιολόγησης και τα αποτελέσματα των περιοδικών επισκέψεων αξιολόγησης, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν ξεχωριστοί τομείς που χρήζουν διαρκούς παρακολούθησης. Η έκθεση, η οποία δεν έχει ακόμη εγκριθεί, είναι το πόρισμα μιας περιοδικής επίσκεψης από την αποστολή αξιολόγησης σχετικά με τα εξωτερικά σύνορα της Βουλγαρίας. Επομένως, είναι σαφές ότι τρίγωνο Βουλγαρίας-Ρουμανίας-Ελλάδας είναι από τις πιο ευαίσθητες περιοχές από άποψη παράνομης μετανάστευσης, καθώς και ότι είναι απαραίτητο η Βουλγαρία να εκπονήσει πρόσθετα μέτρα για να αντισταθεί στη μεταναστευτική πίεση. Θεωρώ ότι η έκθεση πρέπει να εγκριθεί. Ψήφισα υπέρ.

  Rareş-Lucian Niculescu (PPE), γραπτώς. – (RO) Ψήφισα υπέρ της έκθεσης Coelho σχετικά με την εφαρμογή του κεκτημένου του Σένγκεν στη Ρουμανία και τη Βουλγαρία και επικροτώ τη ρεαλιστική στάση και την καλή πίστη που επέδειξαν όλοι οι συνάδελφοι βουλευτές οι οποίοι επίσης ψήφισαν υπέρ της έκθεσης.

Η Ρουμανία και η Βουλγαρία εκπλήρωσαν τους τεχνικούς όρους για την προσχώρησή τους στον χώρο του Σένγκεν και αυτό πρέπει να είναι ο μόνος παράγοντας που πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά την έγκριση αυτής της απόφασης. Η Ρουμανία και η Βουλγαρία απέδειξαν την ικανότητά τους να εγκρίνουν την απαιτούμενη εθνική νομοθεσία και να καταστήσουν τα σύνορά τους ασφαλή. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε αλματώδης πρόοδος στην καταπολέμηση της διαφθοράς, ένα θέμα το οποίο συχνά σχετίστηκε αδικαιολόγητα και, σε υπερβολικό βαθμό, με την ένταξη στον χώρο του Σένγκεν.

  Wojciech Michał Olejniczak (S&D), γραπτώς. – (PL) Σήμερα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε ψήφισμα σχετικά με την εφαρμογή όλων των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στη Βουλγαρία και στη Ρουμανία. Αυτές οι χώρες, οι οποίες προσχώρησαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2007, υιοθέτησαν μόνο ορισμένες από τις διατάξεις που αφορούν τον χώρο του Σένγκεν και έκτοτε τις εφάρμοσαν εντός αυτού του περιορισμένου πεδίου. Το τελικό αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι ότι οι έλεγχοι στα σύνορα εξακολουθούν να διενεργούνται κατά μήκος των συνόρων των εν λόγω χωρών.

Όταν προσχώρησαν στην ΕΕ, αυτές οι χώρες δεν ήταν έτοιμες να υιοθετήσουν τη δέσμη μέτρων του Σένγκεν εξ ολοκλήρου και, ως εκ τούτου, έπρεπε να προβούν σε μεταρρυθμίσεις και να επεκτείνουν τις πολιτικές τους όσον αφορά τους ελέγχους στα σύνορα. Επιπλέον, το τμήμα των συνόρων μεταξύ της Βουλγαρίας, της Τουρκίας και της Ελλάδας, το οποίο είναι από τα πλέον ευαίσθητα τμήματα των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ όσον αφορά τη λαθρομετανάστευση, συνιστά ένα πάρα πολύ σημαντικό πρόβλημα. Αφότου εντάχθηκαν στην ΕΕ, η Βουλγαρία και η Ρουμανία έλαβαν πολυάριθμα μέτρα που αποσκοπούσαν στην κατάλληλη προετοιμασία και στην προστασία των συνόρων τους. Κατά τη διάρκεια όλης αυτής της περιόδου, η ομάδα εργασίας Σένγκεν για την αξιολόγηση πραγματοποίησε συστηματικούς ελέγχους και επιθεωρήσεις, που κατέδειξαν σήμερα ότι και οι δύο χώρες είναι επαρκώς προετοιμασμένες να εφαρμόσουν ικανοποιητικά τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν.

  Rolandas Paksas (EFD), γραπτώς. – (LT) Η κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα είναι ιδιαιτέρως σημαντική για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση και κάθε κράτος μέλος ξεχωριστά. Προκειμένου ο χώρος του Σένγκεν να μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά και να επιτευχθούν οι στόχοι που έχουν τεθεί, είναι απαραίτητο να διασφαλιστεί ότι η κατάργηση των ελέγχων στα σύνορα δεν θα έχει αρνητικές συνέπειες, κυρίως όσον αφορά τη λαθρομετανάστευση. Κάθε χώρα που σκοπεύει να ενταχθεί στον χώρο του Σένγκεν πρέπει να πληροί, χωρίς εξαίρεση, όλους τους όρους του κεκτημένου του Σένγκεν σχετικά με την προστασία των δεδομένων, το σύστημα πληροφοριών Σένγκεν, τα εναέρια σύνορα, τα χερσαία σύνορα και τα θαλάσσια σύνορα, την αστυνομική συνεργασία και τις θεωρήσεις. Επιπλέον, είναι εξαιρετικά σημαντικό να διασφαλιστεί ότι κάθε κράτος μέλος θα διενεργεί αυστηρούς και αποτελεσματικούς ελέγχους στα εξωτερικά σύνορα. Πιστεύω ότι η Ρουμανία και η Βουλγαρία θα είναι σύντομα σε θέση να καταστούν πραγματικά μέλη, ικανά να εφαρμόσουν όλες τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν. Επί του παρόντος, θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στη Βουλγαρία, διότι η εν λόγω χώρα, όπως η Τουρκία και η Ελλάδα, βρίσκεται στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ. Πρόκειται για την πιο ευαίσθητη και ευάλωτη περιοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε περίπτωση που καταστούν πλήρη μέλη του χώρου του Σένγκεν, είναι σημαντικό η Βουλγαρία και η Ρουμανία να είναι κατάλληλα προετοιμασμένες να διαχειριστούν τις αυξημένες μεταναστευτικές ροές, να μπορούν να εφαρμόσουν μέτρα για την καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης με ενδεδειγμένο και αποτελεσματικό τρόπο και να εγγυηθούν την εύρυθμη λειτουργία των μηχανισμών ελέγχου των εξωτερικών συνόρων.

  Justas Vincas Paleckis (S&D), γραπτώς. – (LT) Ψήφισα υπέρ της ένταξης της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στον χώρο του Σένγκεν. Μετά από προσεκτική εξέταση, η αρμόδια επί της ουσίας επιτροπή της ΕΕ αναγνώρισε ότι αυτές οι χώρες πληρούσαν όλα τα κριτήρια ένταξης στον χώρο του Σένγκεν: προσέφεραν επαρκείς διαβεβαιώσεις όσον αφορά την προστασία των εθνικών εναέριων, χερσαίων και θαλάσσιων συνόρων και απέκτησαν άρτια γνώση του συστήματος πληροφοριών Σένγκεν για την ανταλλαγή δεδομένων και διασφάλισαν αξιόπιστα την προστασία των δεδομένων. Η Ομάδα μου θεωρεί ότι η καθιέρωση νέων κριτηρίων ένταξης στην παρούσα φάση είναι εσφαλμένη, διότι αυτό θα συνεπαγόταν την εφαρμογή δύο μέτρων και δύο σταθμών για τις εν λόγω χώρες. Οι δυσκολίες που η Ρουμανία και η Βουλγαρία εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν –το οργανωμένο έγκλημα και η διαφθορά– αποτελούν, αναμφίβολα, σοβαρές κατηγορίες εναντίον των κυβερνήσεων των εν λόγω χωρών, οι οποίες οφείλουν να καταπολεμήσουν τα φαινόμενα αυτά με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Ωστόσο, κατά τη γνώμη μου, το κλείσιμο των πυλών του Σένγκεν στη Ρουμανία και τη Βουλγαρία δεν θα πρέπει να τιμωρήσει τους έντιμους πολίτες, οι οποίοι θα υποφέρουν τα μέγιστα, εάν χάσουν σήμερα την ευκαιρία να ταξιδεύουν ελεύθερα σε ολόκληρη την Ευρώπη.

  Alfredo Pallone (PPE), γραπτώς. – (IT) Στο πλαίσιο της ελεύθερης κυκλοφορίας των ευρωπαίων πολιτών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πιστεύω ότι η προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στο κεκτημένο του Σένγκεν αποτελεί ένα εξαιρετικό βήμα προόδου και, ως εκ τούτου, ψήφισα υπέρ της εφαρμογής των σχετικών διατάξεων. Πιστεύω επίσης ότι, αν και οι δύο αυτές χώρες εργάστηκαν σκληρά για την ελεύθερη κυκλοφορία των πολιτών τους εντός της Ευρώπης, θα πρέπει οπωσδήποτε να συνεχίσουν την εναρμόνιση των ελέγχων και των κανόνων τους σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα, δεδομένου του ευαίσθητου χαρακτήρα των ανατολικών ευρωπαϊκών συνόρων στα Βαλκάνια.

  Γεώργιος Παπανικολάου (PPE), γραπτώς. – Υπερψήφισα σήμερα την γνωμοδότηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την πλήρη εφαρμογή των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στη Δημοκρατία της Βουλγαρίας και στη Ρουμανία. Πρόκειται για μια ισορροπημένη προσέγγιση καθώς η γνωμοδότηση αναγνωρίζει την πρόοδο που έχουν σημειώσει οι δύο χώρες όσον αφορά τα κριτήρια που απαιτούνται για την ένταξη στο χώρο Σένγκεν (έλεγχος των χερσαίων, θαλάσσιων και εναέριων συνόρων, έκδοση θεωρήσεων, αστυνομική συνεργασία, ετοιμότητα σε ό,τι αφορά τη σύνδεση και τη χρήση του συστήματος πληροφοριών Σένγκεν και προστασία των δεδομένων), αλλά και απαιτεί την τακτική υποβολή εκθέσεων για την πορεία ορισμένων ζητημάτων που κρίνονται ως εκκρεμή. Με αυτόν τον τρόπο το Κοινοβούλιο δίνει το πράσινο φως για την ένταξη των δύο χωρών στο χώρο Σένγκεν και την ίση αντιμετώπιση των πολιτών τους, που μέχρι στιγμής δεν απολαμβάνουν το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας. Το μήνυμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ευελπιστούμε να αποτελέσει τον οδηγό για την επίτευξη ομοφωνίας στο Συμβούλιο για την τελική λήψη απόφασης.

  Maria do Céu Patrão Neves (PPE), γραπτώς. – (PT) Θα ήθελα να συγχαρώ τον συνάδελφό μου, κ. Coelho, για την εξαιρετική εργασία του επί της έκθεσης σχετικά με το σχέδιο απόφασης του Συμβουλίου για την πλήρη εφαρμογή των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στη Δημοκρατία της Βουλγαρίας και στη Ρουμανία. Η Ρουμανία και η Βουλγαρία υιοθέτησαν το κεκτημένο του Σένγκεν όταν προσχώρησαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2007. Στην έκθεση αναφέρεται ότι η συμμόρφωση με τους απαραίτητους όρους για την εφαρμογή του εν λόγω κεκτημένου –προστασία των δεδομένων, σύστημα πληροφοριών Σένγκεν (SIS), εναέρια σύνορα, χερσαία σύνορα, θαλάσσια σύνορα, πολιτική συνεργασία και θεωρήσεις– αξιολογήθηκε επιτόπου και η πρόοδος στην εφαρμογή των μέτρων που αποσκοπούν στην κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα με αυτά τα κράτη μέλη επιβεβαιώθηκε επίσης επιτόπου. Σύμφωνα με τον εισηγητή και τους σκιώδεις εισηγητές οι οποίοι παρακολουθούσαν αυτήν τη διαδικασία, τα εκκρεμή ζητήματα που θα απαιτήσουν τακτικές εκθέσεις και παρακολούθηση στο μέλλον δεν συνιστούν εμπόδιο στην πλήρη ένταξη των δύο αυτών κρατών μελών στον χώρο του Σένγκεν. Γι’ αυτούς τους λόγους, υποστηρίζω την απόφαση για το άνοιγμα των συνόρων σε αυτά τα κράτη μέλη. Ψηφίζω υπέρ αυτής της έκθεσης και καλωσορίζω τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία στον χώρο του Σένγκεν.

  Vincent Peillon (S&D), γραπτώς. – (FR) Ψήφισα υπέρ της έκθεσης του κ. Coelho που προτείνει την ένταξη της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στον «χώρο του Σένγκεν». Αυτό αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της διαδικασίας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η ένταξη ενός νέου κράτους εξαρτάται από την αυστηρή συμμόρφωση με τα κριτήρια της συμφωνίας του Σένγκεν. Στην περίπτωση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, η Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου –όπως και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή– κατέληξαν μετά από αξιολόγηση στο συμπέρασμα ότι αυτά τα δύο κράτη πληρούν στο ακέραιο τους προβλεπόμενους όρους. Κατά συνέπεια, δεν υπάρχει πλέον κανένας λόγος για τον οποίο να μην μπορούν να ενσωματωθούν σε αυτόν τον χώρο της ελεύθερης κυκλοφορίας. Θα το θεωρούσα απαράδεκτο αν ορισμένα κράτη, με ψευδή προσχήματα και υποκινούμενα από απώτερες βλέψεις εσωτερικής πολιτικής, συνέχιζαν να αντίκεινται σε αυτό. Το κοινοτικό κεκτημένο δεν θα πρέπει να θεωρείται σύστημα «α λα καρτ», όπου τα κράτη μέλη θα μπορούν να προσαρμόζουν ή να αναστέλλουν διατάξεις, ανάλογα με το τι υπαγορεύουν οι περιστάσεις. Ως εκ τούτου, καλώ επισήμως το Συμβούλιο να αναγνωρίσει τις βελτιώσεις που έχουν πραγματοποιηθεί στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία και να τις δεχθεί στον χώρο του Σένγκεν.

  Rovana Plumb (S&D), γραπτώς. – (RO) Λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα των αξιολογήσεων και τις επισκέψεις παρακολούθησης που χρειάστηκε να πραγματοποιήσουν οι ομάδες εμπειρογνωμόνων, είναι προφανές ότι η Ρουμανία είναι πλέον σε θέση να εφαρμόσει πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν, ότι σε όλα τα θέματα που έχρηζαν προσοχής ή επανεξέτασης η κατάσταση έχει διορθωθεί (βελτίωση της αξιολόγησης κινδύνου, αναβάθμιση των χαρακτηριστικών ασφαλείας των κτιρίων, βελτίωση της διαδικασίας υποβολής και επεξεργασίας της αίτησης θεώρησης κ.λπ.) και ότι από ορισμένες απόψεις θα μπορούσαν να θεωρηθούν πρότυπο βέλτιστης πρακτικής.

Σύμφωνα με τις εκθέσεις αξιολόγησης, η Ρουμανία είναι συνολικά επαρκώς προετοιμασμένη να εφαρμόσει ικανοποιητικά τόσο τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν που δεν σχετίζονται με τη ΣΕΣ όσο και αυτές που σχετίζονται με τη ΣΕΣ. Οι προϋποθέσεις για να λάβει το Συμβούλιο την απόφαση που προβλέπεται στο άρθρο 4, παράγραφος 2, της Πράξης Προσχώρησης πληρούνται και άρα οι έλεγχοι στα εσωτερικά σύνορα, εναέρια, χερσαία και θαλάσσια, μπορούν να αρθούν. Αυτό σημαίνει ότι η άρση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα απαιτεί υψηλό επίπεδο αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ των κρατών μελών σχετικά με την ύπαρξη ουσιαστικών ελέγχων στα εξωτερικά σύνορα, διότι η ασφάλεια του χώρου του Σένγκεν εξαρτάται από την αυστηρότητα και την αποτελεσματικότητα που επιδεικνύει κάθε κράτος μέλος στα εξωτερικά του σύνορα.

  Miguel Portas (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Ψήφισα υπέρ αυτής της έκθεσης, διότι η πλήρης εφαρμογή της συμφωνίας του Σένγκεν στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία συνεπάγεται ασφαλώς την κατάργηση των ελέγχων στα σύνορα και γι’ αυτές τις χώρες. Σε μια εποχή όπου ορισμένες κυβερνήσεις τολμούν να προτείνουν την επανακαθιέρωση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα, είναι ακόμη πιο σημαντικό να εκδηλώσουμε την υποστήριξή μας στην επέκταση αυτού που σήμερα θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η πλήρης εφαρμογή σε αυτά τα κράτη μέλη αποτελεί επίσης ένα ζήτημα ισότητας και μη διακριτικής μεταχείρισης εντός της Ευρώπης, διότι τυχόν αποκλεισμός αυτών των δύο χωρών θα έστελνε ένα εξαιρετικά αρνητικό μήνυμα στους λαούς αυτούς, οι οποίοι επιθυμούν σφόδρα να ενταχθούν στον χώρο της ελεύθερης κυκλοφορίας. Γι’ αυτούς τους λόγους, είναι σημαντικό να παράσχουμε σε αυτήν τη φάση ευρεία στήριξη.

  Fiorello Provera (EFD), γραπτώς. – (IT) Η περιοχή των Βαλκανίων είναι μία από τις πιο ευαίσθητες περιοχές των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ όσον αφορά τη λαθρομετανάστευση. Αυτό το φαινόμενο είναι ύψιστης σημασίας και έχει επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή πολλών πολιτών μας, επιδεινώνοντας την ανασφάλεια που αντιμετωπίζουν. Προτού να είμαστε σε θέση να σκεφθούμε την πιθανή ένταξη της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στον χώρο του Σένγκεν, πρέπει να καταρτιστούν ειδικά και λεπτομερή σχέδια που θα περιορίσουν τις μεταναστευτικές πιέσεις. Επιπλέον, η βελτίωση των ελέγχων στα εξωτερικά σύνορα πρέπει να συνδυαστεί με την καταπολέμηση της διαφθοράς των τοπικών αρχών. Ψήφισα κατά αυτού του μέτρου για τους προαναφερθέντες λόγους και για την καλύτερη προστασία των πολιτών μας από τη λαθρομετανάστευση.

  Paulo Rangel (PPE), γραπτώς. – (PT) Η προσχώρηση στο κεκτημένο του Σένγκεν συνεπάγεται την ανάγκη συμμόρφωσης με διάφορες διαδικασίες αξιολόγησης: οι υποψήφιες χώρες πρέπει να συμμορφωθούν με μια σειρά όρων προκειμένου να γίνουν αποδεκτές στον χώρο της ελεύθερης κυκλοφορίας, ο οποίος στην παρούσα φάση καλύπτει 25 χώρες και 400 εκατομμύρια Ευρωπαίους. Η παρούσα έκθεση αξιολογεί τις θέσεις της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, υπογραμμίζοντας, αφενός, ότι η Βουλγαρία ακολουθεί βέλτιστες πρακτικές σε διάφορες δραστηριότητες και, αφετέρου, τις προσπάθειες τις οποίες κατέβαλε η Ρουμανία σχετικά με τις αδυναμίες που διαπιστώθηκαν. Εν κατακλείδι, παρότι θα ήθελα να τονίσω την ανάγκη επίλυσης μιας σειράς ζητημάτων, η αξιολόγηση της στάσης αυτών των δύο κρατών μελών είναι εν γένει θετική.

  Britta Reimers (ALDE), γραπτώς. – (DE) Η αντιπροσωπεία του γερμανικού Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θεωρεί ότι η ένταξη της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στον χώρο του Σένγκεν θα βελτιώσει περαιτέρω την ελεύθερη κυκλοφορία εντός της ΕΕ. Τώρα που και τα δύο κράτη μέλη επέτυχαν θετικά αποτελέσματα αξιολόγησης σε όλους τους τομείς της αξιολόγησης Σένγκεν, δεν θα πρέπει να υπάρχουν άλλα εμπόδια που θα καθυστερήσουν περαιτέρω την ένταξη. Αναμφίβολα, η ασφάλεια των συνόρων από τεχνική άποψη δεν τα καθιστά αυτόματα αδιαπέραστα όσο υπάρχουν προβλήματα σχετικά με την καταπολέμηση της διαφθοράς στο σύστημα δικαιοσύνης και αστυνόμευσης.

Κατά συνέπεια, αυτή η πρόκληση αφορά επίσης κράτη μέλη που ήδη ανήκουν στον χώρο του Σένγκεν. Για τον λόγο αυτόν, η αντιπροσωπεία του γερμανικού Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος πιστεύει ότι κριτήρια όπως η καταπολέμηση της διαφθοράς πρέπει να τύχουν μεγαλύτερης προσοχής κατά την αξιολόγηση του μηχανισμού Σένγκεν και οποιοδήποτε παράπτωμα πρέπει να τιμωρείται καταλλήλως.

  Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE), γραπτώς. – (EN) Υποστηρίζουμε την ένταξη της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας υπό τον όρο ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις (όπως συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση, σύμφωνα με τη γνωμοδότηση των εμπειρογνωμόνων).

  Licia Ronzulli (PPE), γραπτώς. – (IT) Σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 2, της Πράξης Προσχώρησης της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στο κεκτημένο του Σένγκεν, η προϋπόθεση για την κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα με αυτές τις χώρες είναι να διαπιστωθεί ότι οι όροι του Σένγκεν πληρούνται. Από τη στιγμή που τόσο η Ρουμανία όσο και η Βουλγαρία έχουν αποδείξει ότι είναι επαρκώς προετοιμασμένες ώστε να εφαρμόσουν όλες τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν ικανοποιητικά, και τα δύο κράτη μέλη θα πρέπει να καταστούν πλήρη μέλη αυτού του χώρου. Θα ήθελα, ωστόσο, να υπογραμμίσω τη σημασία των αυστηρών ελέγχων στα εξωτερικά σύνορα με σκοπό την εσωτερική ασφάλεια. Λόγω του ότι βρίσκεται σε μια ευαίσθητη περιοχή όσον αφορά τη λαθρομετανάστευση, η Βουλγαρία θα πρέπει να θεσπίσει πρόσθετα μέτρα για να αντιμετωπίσει μια πιθανή αύξηση της μεταναστευτικής πίεσης στα σύνορά της.

  Oreste Rossi (EFD), γραπτώς. – (IT) Η περιοχή της Βουλγαρίας-Τουρκίας-Ελλάδας είναι μία από τις πιο ευαίσθητες περιοχές των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τη λαθρομετανάστευση. Διαφωνώ με τον εισηγητή, τον κ. Coelho, στο ότι η προσχώρηση της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στον χώρο του Σένγκεν δεν μπορεί να ολοκληρωθεί βραχυπρόθεσμα λόγω των ανεπαρκειών στους τομείς του εξοπλισμού, της διενέργειας συνοριακών ελέγχων, της κατάρτισης του προσωπικού και της υποχρέωσης για ανταλλαγή πληροφοριών.

  Νικόλαος Σαλαβράκος (EFD), γραπτώς. – Η Ρουμανία και η Βουλγαρία υιοθέτησαν το κεκτημένο του Σένγκεν όταν προσχώρησαν στην ΕΕ το 2007. Η είσοδος της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στην συνθήκη Σένγκεν είναι αποδεκτή εφόσον εκπληρώνονται τα συγκεκριμένα τεχνικά χαρακτηριστικά, που επισημαίνονται στην σχετική διαδικασία Όπως πολύ σωστά επισημαίνεται από τον εισηγητή η είσοδος της Βουλγαρίας στην συνθήκη Σένγκεν θα πρέπει να ακολουθηθεί από ένα ειδικό σχέδιο για την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης. Πρέπει να υπάρξει μια συνεργασία στο θέμα διαχείρισης των χερσαίων συνόρων. Το 2010, 47.000 παράνομοι μετανάστες συνελήφθησαν αφού διέσχισαν τα σύνορα της Ελλάδας -Τουρκίας, περνώντας στην ελληνική πλευρά του ποταμού Έβρου που οριοθετεί τα σύνορα μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, ο αριθμός αυτός αντιπροσωπεύει το 90% του ευρωπαϊκού συνόλου για εκείνη την χρονιά. Στα πλαίσια αυτά χαιρετίζω την πρόταση του εισηγητή για την εκπόνηση ειδικού σχεδίου μόλις η Βουλγαρία ενταχθεί στο Σένγκεν, που θα περιλαμβάνει δράσεις προς αυτήν την κατεύθυνση καθώς και κοινή προσέγγιση μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας και Βουλγαρίας για να είναι σε θέση να ανταποκριθεί στην ενδεχόμενη μεγάλη αύξηση της μεταναστευτικής ροής.

  Søren Bo Søndergaard (GUE/NGL), γραπτώς. – (DA) Ψήφισα κατά του να καταστούν η Βουλγαρία και η Ρουμανία πλήρη μέλη της συνεργασίας του Σένγκεν την παρούσα χρονική στιγμή. Το θέμα που αφορά την παροχή εκ μέρους της Βουλγαρίας πρόσβασης σε πληροφορίες των αρχείων του Σένγκεν στη στρατιωτική της αστυνομία καταδεικνύει ότι υπάρχουν προβλήματα με κάποια τμήματα του Σένγκεν στα οποία οι χώρες αυτές ήδη συμμετέχουν. Υπάρχουν επίσης προβλήματα με τη διαφθορά και το οργανωμένο έγκλημα. Η Europol επισημαίνει ότι η πλήρης προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στη συνεργασία του Σένγκεν θα διευκολύνει την πρόσβαση στην ΕΕ των εγκληματικών ομάδων από τα Βαλκάνια και την πρώην Σοβιετική Ένωση. Έως ότου επιλυθούν αυτά τα προβλήματα, η πλήρης προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στο Σένγκεν θα ενισχύσει τη διασυνοριακή διαφθορά και το έγκλημα, ενώ ταυτόχρονα θα δώσει σε συγκεκριμένες δυνάμεις την ευκαιρία που περιμένουν να απαιτήσουν αυξημένη παρακολούθηση και να υπονομεύσουν το κράτος δικαίου.

  Bogusław Sonik (PPE), γραπτώς. – (PL) Σε μια εποχή όπου όλο και περισσότεροι άνθρωποι συζητούν για την κρίση εμπιστοσύνης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των βουλευτών υποστηρίζει την άποψη της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων θα πρέπει να θεωρηθεί επιβεβαίωση ότι η ιδέα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης εξακολουθεί να είναι σημαντική. Το γεγονός ότι η Βουλγαρία και η Ρουμανία έχουν εξωτερικά σύνορα της ΕΕ δεν θα πρέπει να θεωρηθεί είδος φραγμού που θα τις εμποδίσει να προσχωρήσουν στον χώρο του Σένγκεν. Τα κριτήρια προσχώρησης στον χώρο αυτόν καθορίστηκαν με στόχο να διασφαλιστεί το υψηλότερο δυνατό επίπεδο ασφάλειας. Οι εμπειρογνώμονες επιβεβαίωσαν ότι έχουν θεσπιστεί οι κατάλληλες τεχνικές προδιαγραφές. Οι χώρες εκπλήρωσαν τις απαιτήσεις που τους επιβλήθηκαν σε τέτοιον βαθμό που καθίσταται δυνατή η κατάργηση των ελέγχων στα σύνορα με τα υπόλοιπα κράτη μέλη της ΕΕ. Θα πρέπει να δοθεί έμφαση στο ότι, όπως συνέβη στην περίπτωση της χώρας μου, η ένταξη στον χώρο του Σένγκεν δεν σημαίνει ότι πραγματοποιήθηκαν πλέον όλες οι εργασίες εκ μέρους της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας όσον αφορά την πλήρη εφαρμογή του μέσου συνεργασίας. Και οι δύο χώρες έχουν ακόμη πολλή δουλειά μπροστά τους προκειμένου να δημιουργήσουν ορθές πρακτικές εργασίας.

Το παράδειγμα της Πολωνίας καταδεικνύει σαφώς ότι τα νέα κράτη μέλη είναι σε θέση να εκπληρώσουν αποτελεσματικά τις απαιτήσεις του Σένγκεν. Κατά τη γνώμη της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, έχουμε την ευκαιρία να εφαρμόσουμε το επόμενο στάδιο του πολιτικού σχεδίου που είναι γνωστό ως χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, υπό τον όρο να υπάρξει η κατάλληλη παρακολούθηση από τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πρέπει να διαδραματίσει καίριο ρόλο σε αυτήν τη διαδικασία και πρέπει να είναι ενήμερο για την κατάσταση στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία.

  Catherine Stihler (S&D), γραπτώς. – (EN) Επικροτώ αυτήν την έκθεση, η οποία προτείνει την εφαρμογή των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν σε σχέση με το σύστημα πληροφοριών Σένγκεν στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Είμαι επίσης ικανοποιημένη που η έκθεση περιλαμβάνει δικλείδες ασφαλείας για την προστασία των δεδομένων.

  Michèle Striffler (PPE), γραπτώς. – (FR) Σήμερα, το Κοινοβούλιο ενέκρινε την έκθεση που εκπονήθηκε από τον κ. Coelho σχετικά με την πλήρη εφαρμογή των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Αυτή η έκθεση έπεται των αξιολογήσεων που πραγματοποιήθηκαν υπό την αιγίδα της ομάδας εργασίας Σένγκεν για την αξιολόγηση του Συμβουλίου.

Οι αξιολογήσεις δεν διαπίστωσαν κανένα εμπόδιο για την προσχώρηση της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στον χώρο του Σένγκεν. Το άνοιγμα των συνόρων αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είμαι, επομένως, ιδιαίτερα ικανοποιημένη που το Κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ της προσχώρησης αυτών των δύο νέων κρατών στον χώρο του Σένγκεν. Το Συμβούλιο πρέπει τώρα να φανεί ρεαλιστικό και να επιδείξει αλληλεγγύη παρέχοντας την ομόφωνη έγκρισή του.

  Nuno Teixeira (PPE), γραπτώς. – (PT) Η δημιουργία του χώρου του Σένγκεν χρονολογείται από το 1985 και σήμερα περιλαμβάνει μια επικράτεια 42.673 χλμ. θαλάσσιων και 7.721 χλμ. χερσαίων εξωτερικών συνόρων, καλύπτοντας 400 εκατομμύρια Ευρωπαίους. Η συμφωνία του Σένγκεν καλύπτει σήμερα 25 κράτη μέλη με έναν κοινό χώρο για την ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων, αίροντας τους συστηματικούς ελέγχους στα εσωτερικά σύνορα και δημιουργώντας ενιαία κοινά σύνορα. Για την πλήρη υλοποίηση της συμφωνίας, θεσπίστηκαν κοινοί κανόνες –που αφορούν, μεταξύ άλλων, ελέγχους κατά μήκος του συνόλου των εξωτερικών συνόρων, κοινή πολιτική θεώρησης, αστυνομική και δικαστική συνεργασία– και δημιουργήθηκε το σύστημα πληροφοριών Σένγκεν (SIS). Αυτή η έκθεση αφορά την ένταξη της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στο κεκτημένο του Σένγκεν και, μετά από τις επισκέψεις αξιολόγησης και μια τελική έκθεση, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι και οι δύο χώρες είναι έτοιμες για πλήρη ένταξη. Ωστόσο, ορισμένα ζητήματα παραμένουν σε εκκρεμότητα, ειδικότερα η ανάγκη κατάρτισης ενός σχεδίου για την καταπολέμηση τυχόν πίεσης από την παράνομη μετανάστευση. Συμφωνώ, επομένως, με τον εισηγητή ότι είναι ανάγκη τα εν λόγω κράτη μέλη να ενημερώσουν το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, εντός εξαμήνου από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας απόφασης, σχετικά με την εφαρμογή των εν λόγω πρόσθετων μέτρων και την πρόοδο όσον αφορά τις αδυναμίες που διαπιστώνονται.

  Alexandra Thein (ALDE), γραπτώς. – (DE) Η αντιπροσωπεία του γερμανικού Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θεωρεί ότι η ένταξη της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στον χώρο του Σένγκεν θα βελτιώσει περαιτέρω την ελεύθερη κυκλοφορία εντός της ΕΕ. Τώρα που και τα δύο κράτη μέλη επέτυχαν θετικά αποτελέσματα αξιολόγησης σε όλους τους τομείς της αξιολόγησης Σένγκεν, δεν θα πρέπει να υπάρχουν άλλα εμπόδια που θα καθυστερήσουν περαιτέρω την ένταξη. Αναμφίβολα, η ασφάλεια των συνόρων από τεχνική άποψη δεν τα καθιστά αυτόματα ασφαλή όσο υπάρχουν προβλήματα σχετικά με την καταπολέμηση της διαφθοράς στο σύστημα δικαιοσύνης και αστυνόμευσης. Ωστόσο, αυτή η πρόκληση αφορά επίσης τα κράτη μέλη που ανήκουν ήδη στον χώρο του Σένγκεν. Για τον λόγο αυτόν, η αντιπροσωπεία του γερμανικού Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος πιστεύει ότι κριτήρια όπως η καταπολέμηση της διαφθοράς πρέπει να τύχουν μεγαλύτερης προσοχής κατά την αξιολόγηση του μηχανισμού Σένγκεν και οποιοδήποτε παράπτωμα πρέπει να τιμωρείται καταλλήλως.

  Silvia-Adriana Ţicău (S&D), γραπτώς. – (RO) Το 2007, όταν η Ρουμανία και η Βουλγαρία προσχώρησαν στην ΕΕ, υιοθέτησαν το κεκτημένο του Σένγκεν. Σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 2, της Πράξης Προσχώρησης, η εξακρίβωση, σύμφωνα με τις εφαρμοστέες διαδικασίες αξιολόγησης, ότι οι απαραίτητοι όροι για την εφαρμογή όλων των τμημάτων του κεκτημένου του Σένγκεν (προστασία των δεδομένων, σύστημα πληροφοριών Σένγκεν (SIS), εναέρια σύνορα, χερσαία σύνορα, θαλάσσια σύνορα, αστυνομική συνεργασία και θεωρήσεις) πληρούνται από τα νέα κράτη μέλη αποτελεί προϋπόθεση για την εκ μέρους του Συμβουλίου λήψη απόφασης για την κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα με αυτά τα κράτη μέλη. Σύμφωνα με τις εκθέσεις αξιολόγησης που συνέταξαν οι εμπειρογνώμονες, τόσο η Ρουμανία όσο και η Βουλγαρία απέξειξαν ότι είναι προετοιμασμένες ώστε να εφαρμόσουν τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν ικανοποιητικά. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο καλούμε το Συμβούλιο να εγκρίνει την ένταξη της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στον χώρο του Σένγκεν. Η Ένωση πρέπει να εφαρμόσει τα ίδια κριτήρια για όλα τα κράτη μέλη, μεταξύ άλλων και όταν πρόκειται για την ένταξη στον χώρο του Σένγκεν. Ο μηχανισμός συνεργασίας και ελέγχου για το δικαστικό σύστημα δεν συγκαταλέγεται μεταξύ των κριτηρίων για ένταξη στον χώρο του Σένγκεν και δεν είναι δυνατόν αναφέρεται σε συνδυασμό με την ένταξη της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας σε αυτόν τον χώρο. Εφόσον η Ρουμανία και η Βουλγαρία πληρούν τους τεχνικούς όρους για ένταξη στον χώρο του Σένγκεν, καλούμε το Συμβούλιο, εξ ονόματος των πολιτών της Ρουμανίας, της Βουλγαρίας και της Ευρώπης, να εγκρίνει την προσχώρηση της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας σε αυτόν τον χώρο.

  Rafał Trzaskowski (PPE), γραπτώς. – (PL) Η Βουλγαρία και η Ρουμανία θα πρέπει να ενταχθούν στον χώρο του Σένγκεν, εφόσον και οι δύο αυτές χώρες είναι έτοιμες να το πράξουν και οι αντιρρήσεις ορισμένων κρατών μελών είναι ανυπόστατες.

  Νίκη Τζαβέλα (EFD), γραπτώς. – Υπερψήφισα την έκθεση για την ένταξη της Ρουμανίας και Βουλγαρίας στον χώρο Schengen, διότι η Βουλγαρία και η Ρουμανία έχουν εκπληρώσει τα συγκεκριμένα τεχνικά κριτήρια. Ωστόσο θα πρέπει να ληφθούν πρόσθετα μέτρα από τη πλευρά της Βουλγαρίας, σε συνεργασία με την Ελλάδα και την Τουρκία, όσον αφορά το πρόβλημα της παράνομης μετανάστευσης.

  Geoffrey Van Orden (ECR), γραπτώς. – (EN) Ως φίλος, καίτοι επικριτικός φίλος, της Βουλγαρίας, επιθυμώ να πράξω ό,τι είναι δυνατόν για να βοηθήσω την πρόοδο σε αυτήν τη χώρα, αλλά όχι εις βάρος της ευημερίας της δικής μου χώρας. Ως εκ τούτου, απείχα από την ψηφοφορία. Με την ένταξη της Βουλγαρίας στην ΕΕ την 1η Ιανουρίου 2007, οι αδυναμίες παρέμειναν στους τομείς της δικαστικής μεταρρύθμισης και της καταπολέμησης της διαφθοράς και του οργανωμένου εγκλήματος. Οι βουλγαρικές αρχές δεσμεύτηκαν να επιφέρουν ριζικές βελτιώσεις. Η ΕΕ θέσπισε έναν «μηχανισμό συνεργασίας και ελέγχου» για να βοηθήσει τη Βουλγαρία και να επιβεβαιώσει την πρόοδο με βάση έξι δείκτες σύγκρισης. Η βελτίωση ήταν απογοητευτικά αργή. Στην πιο πρόσφατη έκθεσή της γι’ αυτά τα ζητήματα (Φεβρουάριος του 2011), η Επιτροπή δήλωσε ότι η Βουλγαρία πρέπει να βελτιώσει περαιτέρω τον τρόπο με τον οποίο είναι διαρθρωμένοι, διοικούνται και συνεργάζονται οι φορείς του δικαστικού κλάδου, της αστυνομίας και οι υπόλοιποι φορείς έρευνας. Παρ’ όλα αυτά, οι 27 κυβερνήσεις στο Συμβούλιο κατέληξαν στο συμπέρασμα, περιέργως ίσως, ότι η Βουλγαρία εκπλήρωσε τους όρους για το Σένγκεν, ένα σύστημα το οποίο από μόνο του έχει τεθεί υπό αμφισβήτηση στην παρούσα φάση. Το Ηνωμένο Βασίλειο, ασφαλώς, παραμένει εκτός του χώρου Σένγκεν.

  Iuliu Winkler (PPE), γραπτώς. – (RO) Επικροτώ την πλειοψηφία άνω του 80% που επιτεύχθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας υπέρ της έγκρισης της έκθεσης σχετικά με την εκπλήρωση του κεκτημένου του Σένγκεν από τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Αυτή η ψηφοφορία αποστέλλει ένα ηχηρό πολιτικό μήνυμα. Κατά την άποψη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η Ρουμανία και η Βουλγαρία είναι έτοιμες να προσχωρήσουν στον χώρο του Σένγκεν.

Σύμφωνα με τη θέση της UDMR (Δημοκρατική Ένωση Ούγγρων στη Ρουμανία), η Ρουμανία και η Βουλγαρία πρέπει να λάβουν μια οριστική προοπτική το 2011 για ένταξη σε αυτόν τον χώρο της ελεύθερης κυκλοφορίας. Δεν πιστεύω ότι οι κανόνες πρέπει να αλλάζουν κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού και η απόφαση σχετικά με την ένταξη στον χώρο του Σένγκεν πρέπει να λάβει υπόψη της όλα όσα επιτεύχθηκαν στο πλαίσιο της συμφωνίας του Σένγκεν και να μην βασίζεται σε πολιτικές εκτιμήσεις. Η κατάσταση που δημιουργήθηκε σχετικά με την ένταξη της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στον χώρο του Σένγκεν τονίζει το πόσο αδύναμο είναι το αίσθημα αλληλεγγύης εντός της ΕΕ.

Το ότι υπάρχουν κράτη μέλη που είναι διατεθειμένα να εγκαταλείψουν μία από τις βασικές ελευθερίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, την ελεύθερη κυκλοφορία, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Ταυτόχρονα, αυτή είναι μια λανθασμένη απάντηση στις εντάσεις που προκλήθηκαν από την οικονομική κρίση και τις κοινωνικές της συνέπειες. Η UDMR πιστεύει ότι χρειαζόμαστε μια ισχυρή Ευρώπη, η οποία μπορεί να επιτευχθεί μέσω μεγαλύτερης αλληλεγγύης και με την κατηγορηματική άρνηση του εσωτερικού προστατευτισμού και του λαϊκισμού.

  Iva Zanicchi (PPE), γραπτώς. – (IT) Παρόλο που διατηρώ ορισμένες αμφιβολίες σχετικά με το υπερβολικό εύρος του κειμένου –το οποίο εμπίπτει στο πεδίο της στρατηγικής Ευρώπη 2020 – πιστεύω ότι οι στόχοι του ψηφίσματος είναι απολύτως ευπρόσδεκτοι. Ως εκ τούτου, ψήφισα υπέρ της έκθεσης του κ. Coelho σχετικά με την εξακρίβωση των απαραίτητων όρων για την εφαρμογή του κεκτημένου του Σένγκεν, το οποίο αποτελεί προϋπόθεση για την κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία.

Έκθεση: Alexander Graf Lambsdorff (A7-0189/2011)

  Luís Paulo Alves (S&D), γραπτώς. – (PT) Η έκθεση αυτή θα εγκριθεί παρά τη διαφωνία στην ομάδα εργασίας της Ομάδας της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την τροπολογία που αφορά το πυρηνικό ζήτημα και την τροπολογία του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) που αφαιρεί το θέμα των πρόσθετων μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Πρέπει να υπάρξει ουσιαστική αλλαγή στη διεθνή τάξη πραγμάτων, προκειμένου η ΕΕ να μπορέσει να ξεπεράσει καλύτερα τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει μέσω συντονισμένης παγκόσμιας δράσης. Θα ήθελα επίσης να επιστήσω την προσοχή στο γεγονός ότι, σύμφωνα με το άρθρο 21 της Συνθήκης, η ΕΕ έχει δεσμευτεί επισήμως αναφορικά με μια αποτελεσματική πολυμερή προσέγγιση και ειδικότερα με τον ρόλο του ΟΗΕ.

  Laima Liucija Andrikienė (PPE), γραπτώς. – (EN) Υπερψήφισα αυτό το ψήφισμα, όχι μόνο λόγω της σημασίας της επικείμενης 66ης Συνόδου της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, αλλά και επειδή είναι ζωτικής σημασίας να ενισχύσει η ΕΕ επιτέλους τη συνεργασία και τον συντονισμό σε αυτό και σε όλα τα άλλα όργανα του ΟΗΕ. Το άρθρο 34 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση ορίζει σαφώς ότι τα κράτη μέλη πρέπει να συντονίζουν τη δράση τους σε διεθνείς οργανισμούς και ότι τα κράτη μέλη που είναι και μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ θα συντονίζουν και θα υπερασπίζονται κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους τις θέσεις και τα συμφέροντα της ΕΕ. Μέχρι τώρα, η συνεργασία στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ δεν ήταν υποδειγματική, το ίδιο και στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Γνωρίζουμε όλοι καλά ότι τα κράτη μέλη που ανήκουν στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ (η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γερμανία) δεν ενήργησαν συντονισμένα και δεν εκπροσώπησαν μια ενιαία θέση, συγκεκριμένα σχετικά με τη στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη, όσον αφορά την ψηφοφορία για το ψήφισμα 1973 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Ως εκ τούτου, θα ήθελα να ζητήσω από τα κράτη μέλη της ΕΕ να επιδιώκουν κοινή θέση σε θέματα που είναι ζωτικής σημασίας για τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια, ιδίως σε τομείς όπου υπάρχει ήδη ευρεία διεθνής συναίνεση.

  Elena Oana Antonescu (PPE), γραπτώς. – (RO) Σε έναν κόσμο που αλλάζει πολύ γρήγορα, η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις οι οποίες απαιτούν συντονισμένη διεθνή αντίδραση. Λόγω όλων αυτών των σημαντικών μετασχηματισμών, η Ευρωπαϊκή Ένωση, μαζί με τους άλλους εταίρους, αφοσιώνεται ενεργά στην προώθηση αποτελεσματικών λύσεων για τα προβλήματα που πλήττουν τόσο τους ευρωπαίους πολίτες όσο και ολόκληρη την ανθρωπότητα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ο μεγαλύτερος χορηγός αναπτυξιακής βοήθεια παγκοσμίως και ο κύριος εταίρος των Ηνωμένων Εθνών όσον αφορά τη στήριξη των προσπαθειών του ΟΗΕ για την εκτέλεση των δραστηριοτήτων του. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στη δημιουργία ενός Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών που θα συνεισφέρει σημαντικά σε παγκόσμιες λύσεις, στην παγκόσμια ειρήνη και ασφάλεια, καθώς και στη δημοκρατία και σε μια διεθνή τάξη πραγμάτων βασισμένη στο κράτος δικαίου. Σύμφωνα με το άρθρο 21 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η ΕΕ έχει δεσμευτεί επίσημα για μια αποτελεσματική πολυμερή προσέγγιση με επίκεντρο έναν ισχυρό Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών που θα συμβάλλει αποφασιστικά στην αντιμετώπιση των παγκόσμιων προκλήσεων.

  Alfredo Antoniozzi (PPE), γραπτώς. – (IT) Αυτήν την περίοδο βιώνουμε ριζικές αλλαγές της διεθνούς τάξης πραγμάτων, αλλαγές έναντι των οποίων η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί πλέον να παραμένει απλός θεατής. Θεωρώ ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να το δει αυτό ως αφετηρία και να αναλάβει έναν πραγματικά ενεργό ρόλο στις συναλλαγές της τόσο με τις υφιστάμενες όσο και με τις αναδυόμενες παγκόσμιες δυνάμεις, αποτινάσσοντας οριστικά τη φήμη ότι είναι πολιτικά ασήμαντη όσον αφορά τη διεθνή πολιτική. Στο ίδιο πλαίσιο, συμφωνώ με την ανάγκη που εκφράζεται στην πρόταση του κ. Lambsdorff να ασκούν τα κράτη μέλη πίεση στις συζητήσεις για τη μεταρρύθμιση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών προκειμένου να αποκτήσει μια μόνιμη έδρα η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ενισχύοντας τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον ΟΗΕ, θα κατορθώσουμε να εξασφαλίσουμε ότι η ΕΕ θα αναλάβει ηγετικό ρόλο σε περιφερειακές και διεθνείς υποθέσεις. Ειδάλλως, θα εξακολουθήσουμε να αντιμετωπίζουμε τη συνεχή έλλειψη συντονισμού των συμφερόντων των κρατών μελών στη διεθνή σκηνή.

  Pino Arlacchi (S&D), γραπτώς. – (EN) Υποστηρίζω σθεναρά τη βασική γραμμή της παρούσας έκθεσης. Ζητεί ενισχυμένο ρόλο για την ΕΕ στο σύστημα των Ηνωμένων Εθνών, λαμβάνοντας υπόψη τις θεσμικές αλλαγές τις οποίες επέφερε η Συνθήκη της Λισαβόνας. Η σημερινή ψηφοφορία γίνεται μετά από μια σημαντική επιτυχία της ΕΕ στον ΟΗΕ: την έγκριση μιας σειράς όρων που εξασφαλίζουν στην αντιπροσωπεία της ΕΕ στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το δικαίωμα παρέμβασης και απάντησης, καθώς και τη δυνατότητα παρουσίασης προφορικών προτάσεων και τροπολογιών.

Οι βελτιώσεις αυτές αντικατοπτρίζουν μια σαφή πραγματικότητα: ότι η ΕΕ και τα κράτη μέλη της είναι οι μεγαλύτεροι χρηματοδότες του συστήματος του ΟΗΕ, δεδομένου ότι τα κονδύλια της ΕΕ αντιστοιχούν στο 38% του τακτικού προϋπολογισμού των Ηνωμένων Εθνών και σε περισσότερα από τα δύο πέμπτα των ειρηνευτικών επιχειρήσεων και σχεδόν στις μισές συνεισφορές στα κονδύλια και προγράμματα των Ηνωμένων Εθνών. Επιπλέον, παρ’ όλους τους περιορισμούς της, η ΕΕ είναι μείζων παγκόσμιος παράγων του οποίου η βαρύτητα πρέπει να αναγνωρίζεται δεόντως σε όλα τα επίπεδα.

  Sophie Auconie (PPE), γραπτώς. – (FR) Στήριξα την έκθεση του κ. Lambsdorff, διότι νομίζω ότι πρέπει να προαγάγουμε μεγαλύτερη συνοχή μεταξύ των θέσεων των κρατών μελών και να βελτιώσουμε την ικανότητά μας να διαπραγματευόμαστε με άλλες περιφερειακές ομάδες. Επίσης, πρέπει να βελτιώσουμε την αποτελεσματικότητα και τη διαφάνεια των Ηνωμένων Εθνών και τη διαχείριση των οικονομικών τους πόρων. Είμαι βέβαιη ότι η μεταρρύθμιση των μεθόδων εργασίας και της σύνθεσης του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών είναι μεσοπρόθεσμα απαραίτητη.

  Zigmantas Balčytis (S&D), γραπτώς. – (LT) Συντελείται μια ουσιαστική μεταβολή της διεθνούς τάξης πραγμάτων, η οποία δημιουργεί για την ΕΕ την πρόκληση να συμπράξει πιο ενεργά με τις υφιστάμενες και αναδυόμενες παγκόσμιες δυνάμεις, καθώς και με εταίρους σε διμερές και πολυμερές επίπεδο, προκειμένου να προαγάγει αποτελεσματικές λύσεις σε προβλήματα που είναι κοινά μεταξύ των ευρωπαίων πολιτών και του ευρύτερου κόσμου. Σύμφωνα με το άρθρο 21 της ΣΕΕ, η ΕΕ έχει δεσμευτεί επίσημα σε μια αποτελεσματική πολυμερή προσέγγιση, βασιζόμενη σε έναν ισχυρό Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, η οποία έχει ουσιαστική σημασία για την αντιμετώπιση παγκόσμιων προκλήσεων, όπως η αλλαγή του κλίματος και η υποβάθμιση του περιβάλλοντος, ο οικουμενικός και αδιαίρετος χαρακτήρας των δικαιωμάτων του ανθρώπου, η μείωση της φτώχειας και η ανάπτυξη για όλους, οι συνέπειες των δημογραφικών αλλαγών και της μετανάστευσης και το διεθνές οργανωμένο έγκλημα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στην οικοδόμηση ενός Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών που μπορεί να συμβάλει αποτελεσματικά σε παγκόσμιες λύσεις, στην παγκόσμια ειρήνη και ασφάλεια, καθώς και στη δημοκρατία και σε μια διεθνή τάξη πραγμάτων βασισμένη στο κράτος δικαίου.

  Elena Băsescu (PPE), γραπτώς. – (RO) Υπερψήφισα την έκθεση του κ. Lambsdorff, διότι πιστεύω πως η ΕΕ δημιουργεί επί του παρόντος μια νέα ταυτότητα για τον εαυτό της στην παγκόσμια σκηνή. Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω τη μακρά περίοδο συνεργασίας μεταξύ των δύο διεθνών οργανισμών, καθώς και τη συμμετοχή της ΕΕ σε πολλά έργα που δρομολογήθηκαν από τον ΟΗΕ. Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφέρω τη δέσμευση που ανέλαβαν οι ευρωπαίοι ηγέτες να επιτύχουν τους αναπτυξιακούς στόχους της Χιλιετίας. Η εξάλειψη της φτώχειας σε ολόκληρο τον κόσμο τώρα περιλαμβάνεται στις προτεραιότητες της εξωτερικής πολιτικής της Ένωσης. Επικροτώ την πρωτοβουλία για ενίσχυση της συνεργασίας με σκοπό τη σταθεροποίηση της κατάστασης σε ζώνες κρίσης και την εκπόνηση νέων προτύπων ασφαλείας για τους πυρηνικούς σταθμούς. Η εξέλιξη των γεγονότων στην Ιαπωνία υπογραμμίζει την ανάγκη αυτής της εταιρικής σχέσης. Υπό το πρίσμα της κοινωνικής αναταραχής στην περιοχή της Μεσογείου, νομίζω ότι η συντονισμένη δράση μεταξύ της ΕΕ και του ΟΗΕ θα εξασφάλιζε μια ειρηνική μετάβαση στη δημοκρατία. Εν προκειμένω, επικροτώ τη βελτίωση των σχέσεων με περιφερειακούς οργανισμούς.

  Mara Bizzotto (EFD), γραπτώς. – (IT) Είμαι υπέρ αυτής της πρότασης σύστασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προς το Συμβούλιο σχετικά με την 66η Σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών. Η πρόταση υπογραμμίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα Ηνωμένα Έθνη έχουν αναλάβει την κοινή δέσμευση να προάγουν τη δημοκρατία, τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την ειρήνη στη διεθνή κοινότητα. Η πρόταση αναφέρει ότι η περαιτέρω διεύρυνση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών ώστε να συμπεριλάβει την ΕΕ είναι καίριος παράγοντας για την αποτελεσματική επιδίωξη των προαναφερθέντων σκοπών. Η πρόταση απορρίπτει το αίτημα της Γερμανίας να καταλάβει σε μόνιμη βάση την πιθανή νέα έδρα της ΕΕ στα Ηνωμένα Έθνη και ενσωματώνει αντ’ αυτού την ιταλική πρόταση να μπορούν να καταλάβουν την έδρα όλα τα κράτη μέλη εκ περιτροπής, προκειμένου να τηρηθεί η αρχή της ίσης αξιοπρέπειας όλων των κρατών μελών.

Το γερμανικό αίτημα θεωρήθηκε απόπειρα επιβολής της πολιτικής εξουσίας της Γερμανίας και του αγγλογαλλογερμανικού συνασπισμού εντός και εκτός της ΕΕ. Ωστόσο, η υιοθέτηση της ιταλικής θέσης από την πρόταση επιβεβαιώνει πως η ενδεχόμενη διεύρυνση του Συμβουλίου Ασφαλείας θα εξασφάλιζε και στην Ιταλία την ευκαιρία να ακούγεται η φωνή της εκτός Ευρώπης σε καίρια διεθνή ζητήματα. Ως εκ τούτου, ψήφισα υπέρ.

  Nessa Childers (S&D), γραπτώς. – (EN) Αυτήν την περίοδο, είναι σημαντικό να επιβεβαιώσει η Ευρώπη την προσήλωση και τη συνεργασία της με διεθνείς οργανισμούς όπως ο ΟΗΕ. Η προσοχή που δίνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στον ΟΗΕ είναι πολύ σημαντική.

  Diogo Feio (PPE), γραπτώς. – (PT) Η εποχή στην οποία ζούμε καθιστά σαφές ότι είναι ανάγκη να είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους τα κράτη μέλη και η Ευρωπαϊκή Ένωση σε πολλές και διάφορες καταστάσεις και περιστάσεις. Αυτός ο συντονισμός είναι επίσης πολύ σημαντικός στα Ηνωμένα Έθνη. Θα έλεγα μάλιστα ότι είναι ουσιαστικό να εξασφαλιστεί η υπεράσπιση και η διασφάλιση των ευρωπαϊκών συμφερόντων και αξιών στον διεθνή αυτόν οργανισμό, που είναι ο ευρύτερος και καθοριστικότερος όλων.

Ανεξαρτήτως μελλοντικών αλλαγών στον τρόπο εκπροσώπησης της Ένωσης στον ΟΗΕ και ειδικότερα στο Συμβούλιο Ασφαλείας –συζήτηση που παραμένει ανοιχτή– εντείνεται η ανάγκη συνένωσης των προσπαθειών των ευρωπαϊκών χωρών προκειμένου να ενθαρρυνθεί, από κοινού με τους εκπροσώπους της Ένωσης στο εξωτερικό, μια συλλογική ικανότητα παρέμβασης και άσκησης επιρροής. Οι τακτικές διαβουλεύσεις μεταξύ των πρέσβεων των κρατών μελών και εκείνων της ΕΕ θα αποτελέσουν ένα σημαντικό βήμα σε αυτήν την πορεία. Ταυτόχρονα, η Ένωση θα πρέπει να συνεισφέρει ώστε να γίνει ο ΟΗΕ πιο αποτελεσματικός και διαφανής και να βελτιώσει τη διαχείριση των οικονομικών του πόρων. Η σύσταση μιας κοινοβουλευτικής συνέλευσης του ΟΗΕ εντός του πλαισίου του συστήματος του ΟΗΕ είναι μια ενδιαφέρουσα πρόταση που αξίζει να μελετηθεί και να συζητηθεί.

  José Manuel Fernandes (PPE), γραπτώς. – (PT) Η έκθεση του κ. Lambsdorff αφορά πρόταση σύστασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προς το Συμβούλιο σχετικά με την 66η Σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών. Ο μετασχηματισμός της παρούσας διεθνούς τάξης πραγμάτων σε παγκόσμιο επίπεδο μέσω κρίσεων σε διάφορα μέρη του κόσμου και η αυτοδιάθεση πολλών λαών που καταπιέζονταν για δεκαετίες ή και αιώνες προσδίδουν ασυνήθιστη σημασία στην επικείμενη σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Σύμφωνα με τα άρθρα 21 και 41 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Κοινοβούλιο δεν θα μπορούσε να μην επωφεληθεί από αυτήν τη σύνοδο για να προωθήσει τις θέσεις του σε μια σειρά θεμάτων, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται ο ρόλος της ΕΕ στο σύστημα του ΟΗΕ, η διακυβέρνηση της ΕΕ και η παγκόσμια διακυβέρνηση, η ειρήνη, η ασφάλεια και η δικαιοσύνη, η ανάπτυξη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και η αλλαγή του κλίματος. Ως εκ τούτου, συμφωνώ με τις προαναφερθείσες προτάσεις του εισηγητή, καθώς και με την ανάγκη προώθησης διαλόγου για τον ρόλο των κοινοβουλίων και των εθνοσυνελεύσεων στο σύστημα του ΟΗΕ και για τη δημιουργία μιας κοινοβουλευτικής συνέλευσης του ΟΗΕ.

  João Ferreira (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Η έκθεση συνηγορεί υπέρ του να λάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση μια έδρα στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών και μια μόνιμη έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Το τελευταίο διάστημα ακούστηκαν ορισμένες φωνές υπέρ αυτής της ιδέας, που υποστηρίχθηκαν από τις τροποποιήσεις τις οποίες εισήγαγε η Συνθήκη της Λισαβόνας, και ιδίως από τη απόδοση «νομικής προσωπικότητας» στην ΕΕ. Πρόκειται για τροποποιήσεις των οποίων τη νομιμότητα ανέκαθεν αμφισβητούσαμε. Η απαίτηση αυτή –που ανατρέπει το πνεύμα του οργανισμού: ενός οργανισμού κρατών και όχι υπερκρατικών οργανισμών– δεν γίνεται με πρόθεση να καταστούν δημοκρατικότερες οι εργασίες του ΟΗΕ ή να δημιουργηθεί μια πιο δίκαιη και ειρηνική νέα τάξη πραγμάτων.

Η συμμαχία της ΕΕ με τον Οργανισμό Βορειοατλαντικού Συμφώνου (NATO) και τις Ηνωμένες Πολιτείες για τη διεξαγωγή πολέμων και την εκτέλεση επιθετικών ενεργειών σε χώρες όπως η Λιβύη το αποδεικνύει αυτό. Αυτό που διακυβεύει η ΕΕ είναι οι βασικές αρχές του Χάρτη του ΟΗΕ όπως η μη παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις των κρατών, ο σεβασμός της κυριαρχίας και της ανεξαρτησίας τους και η αναγνώριση του δικαιώματος των κρατών στην ανάπτυξη. Η κυριαρχία προέρχεται από τον λαό, και οι λαοί της Ευρώπης δεν την παραχωρούν σε αυτήν την ΕΕ που γίνεται ολοένα πιο αντικοινωνική και αντιδημοκρατική.

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Η έκθεση επαναλαμβάνει το απαράδεκτο αίτημα να έχει η Ευρωπαϊκή Ένωση μια έδρα στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών και μια μόνιμη έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας, ως αποτέλεσμα της αντιδημοκρατικής Συνθήκης της Λισαβόνας και της «νομικής προσωπικότητας» που αποκτά η ΕΕ χάρη σε αυτήν. Η πλειοψηφία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν το κάνει αυτό με πρόθεση να καταστούν δημοκρατικότερες οι εργασίες του ΟΗΕ ή να δημιουργηθεί μια νέα, πιο δίκαιη παγκόσμια τάξη πραγμάτων.

Πώς μπορεί μια ΕΕ, που σε συμμαχία με τον Οργανισμό Βορειοατλαντικού Συμφώνου (NATO) και τις Ηνωμένες Πολιτείες προάγει έναν πόλεμο και παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και τον Χάρτη του ΟΗΕ στη Λιβύη, να συμβάλει ώστε να καταστεί δημοκρατικότερος ο ΟΗΕ ή να συνεισφέρει στην ειρήνη και την πρόοδο της ανθρωπότητας; Πώς μπορεί η ΕΕ να συνεισφέρει στη μη παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις των χωρών και να σεβαστεί την κυριαρχία και την ανεξαρτησία τους, καθώς και το δικαίωμά τους στην ανάπτυξη –δικαιώματα που κατοχυρώνονται στον Χάρτη του ΟΗΕ και στο διεθνές δίκαιο– όταν, μαζί με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), επιβάλλει ένα άνευ προηγουμένου πρόγραμμα επιθέσεων κατά των εργαζομένων και του λαού της Πορτογαλίας και σφετερισμού των πόρων τους; Δεν μπορεί.

Η κυριαρχία προέρχεται από τον λαό, και οι λαοί της Ευρώπης δεν την παραχωρούν σε μια ΕΕ που γίνεται ολοένα πιο αντικοινωνική και αντιδημοκρατική.

  Monika Flašíková Beňová (S&D), γραπτώς. – (SK) Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στην εξέλιξη του ΟΗΕ, ώστε να μπορεί να συνεισφέρει σημαντικά σε παγκόσμιες λύσεις, στην ειρήνη και ασφάλεια, στη δημοκρατία και σε μια διεθνή τάξη πραγμάτων βασισμένη στο κράτος δικαίου. Είναι αναγκαίο να υποστηριχθεί η πολυμερής προσέγγιση ως πρωταρχικό στρατηγικό συμφέρον της ΕΕ και να ενισχυθεί η συνοχή και η προβολή της ΕΕ ως παγκόσμιου παράγοντα στον ΟΗΕ. Ο εν εξελίξει μετασχηματισμός της διεθνούς τάξης πραγμάτων δημιουργεί για την ΕΕ την πρόκληση να συμπράξει πιο ενεργά με τις υφιστάμενες και αναδυόμενες παγκόσμιες δυνάμεις, καθώς και με εταίρους σε διμερές και πολυμερές επίπεδο, προκειμένου να προαγάγει αποτελεσματικές λύσεις σε προβλήματα που αφορούν τους πολίτες της ΕΕ και εν γένει ολόκληρο τον κόσμο.

  Lorenzo Fontana (EFD), γραπτώς. – (IT) Το υπό συζήτηση έγγραφο καθορίζει τις προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών. Το κεντρικό σημείο, που συζητείται εδώ και αρκετό καιρό, είναι η συζήτηση για τη μεταρρύθμιση του Συμβουλίου Ασφαλείας. Η πρόταση για μια έδρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα μπορούν να καταλαμβάνουν εκ περιτροπής τα κράτη μέλη μού φαίνεται εξαιρετική ιδέα. Ως εκ τούτου, υποστηρίζω την έκθεση αυτή.

  Juozas Imbrasas (EFD), γραπτώς. – (LT) Στήριξα αυτό το έγγραφο, διότι υποστηρίζει την προαγωγή μιας αποτελεσματικής πολυμερούς προσέγγισης, που αποτελεί το κύριο στρατηγικό μέλημα της Ένωσης, και την ενίσχυση της συνοχής και της προβολής της ΕΕ ως παγκόσμιου παράγοντα στον ΟΗΕ, μεταξύ άλλων μέσω καλύτερου συντονισμού των εσωτερικών διαβουλεύσεων της ΕΕ για θέματα ΟΗΕ και της προαγωγής της μεγαλύτερης προβολής ενός ευρέος φάσματος ζητημάτων. Επίσης, προάγει τη συνεργασία με τους στρατηγικούς εταίρους της ΕΕ στο πλαίσιο του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών και την απόδοση μιας πολυμερούς διάστασης στις εταιρικές στρατηγικές σχέσεις με τη συμπερίληψη διεθνών θεμάτων στις ημερήσιες διατάξεις των διμερών και πολυμερών συνόδων κορυφής της ΕΕ, καθώς και τη συμβολή στη βελτίωση της απόδοσης και της διαφάνειας του ΟΗΕ και της διαχείρισης των οικονομικών του πόρων.

Επιπλέον, θίγει σημαντικά ζητήματα όπως: η ενίσχυση του ρόλου του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και του διεθνούς συστήματος ποινικής δικαιοσύνης, η προώθηση της λογοδοσίας που θα δώσει τέλος στην ατιμωρησία και η ενίσχυση των δομών πρόληψης κρίσεων και της αποτελεσματικότητάς τους στο πλαίσιο του αναπτυξιακού προγράμματος του ΟΗΕ με σκοπό να μετασχηματιστεί ο εν λόγω οργανισμός σε παγκόσμιο ηγέτη στην πρόληψη κρίσεων και την ανάκαμψη από αυτές. Επίσης, τονίζει την ανάγκη στενής συνεργασίας μεταξύ της ΕΕ και του ΟΗΕ στον τομέα της πολιτικής και στρατιωτικής διαχείρισης κρίσεων, ιδίως σε δράσεις ανθρωπιστικής συνδρομής, και την ανάγκη για ενδελεχή μεταρρύθμιση του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (IAEA), δίνοντας τέλος στον διπλό του ρόλο να ελέγχει και να προάγει τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας, και για περιορισμό των αρμοδιοτήτων της IAEA στην εποπτεία της βιομηχανίας πυρηνικής ενέργειας και στην επαλήθευση της συμμόρφωσης με τη συνθήκη για τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων, καθώς και άλλα σημαντικά ζητήματα με τα οποία κατά βάση συμφωνώ και τα οποία υποστηρίζω.

  Agnès Le Brun (PPE), γραπτώς. – (FR) Ενόψει της επικείμενης 66ης τακτικής συνόδου της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διατύπωσε ως συνήθως τις συστάσεις του προς το Συμβούλιο εκπροσωπώντας τα κράτη μέλη, τα οποία είναι τα μόνα πλήρη μέλη του εν λόγω οργανισμού. Ωστόσο, φέτος η Ένωση θα μπορέσει να εκμεταλλευθεί το νέο της καθεστώς του «υπερ-παρατηρητή», που της παρέχει ειδικά δικαιώματα λόγου στη διάρκεια των συνεδριάσεων. Ψήφισα υπέρ αυτού του ψηφίσματος, διότι είναι ανάλογο των νέων φιλοδοξιών της Ένωσης σε διεθνές επίπεδο. Η Συνθήκη της Λισαβόνας χορηγεί στην ΕΕ νέα προνόμια, επιβεβαιώνει την ανάπτυξη της διεθνούς της ικανότητας και θεσπίζει νέα εργαλεία. Κατόπιν τούτου, η Ένωση πρέπει να θέσει αυτήν τη νέα φιλοδοξία στην υπηρεσία μιας αποτελεσματικής πολυμερούς προσέγγισης, στο επίκεντρο της οποίας πρέπει να βρίσκεται η πλήρης ισχύς των αξιών της. Επίσης, ζητεί την ενίσχυση της παγκόσμιας διακυβέρνησης σε μια περίοδο όπου οι παγκόσμιες προκλήσεις απαιτούν παγκόσμιες λύσεις. Τέλος, εστιάζεται σε κεντρικά θέματα στων οποίων την προαγωγή πρέπει να διαδραματίσει ρόλο η Ένωση, σύμφωνα με την παράδοσή της: την ανάπτυξη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την αλλαγή του κλίματος.

  Clemente Mastella (PPE), γραπτώς. – (IT) Η σημερινή μεταβολή της διεθνούς τάξης πραγμάτων ωθεί την Ευρωπαϊκή Ένωση να καταβάλει πιο ενεργή προσπάθεια στις συναλλαγές της με τις διεθνείς και τις αναδυόμενες δυνάμεις, προκειμένου να μπορέσει να αναλάβει δυναμικό ρόλο στην οικοδόμηση ενός ΟΗΕ που να μπορεί να συνεισφέρει αποτελεσματικά σε παγκόσμιες λύσεις: ειρήνη, ασφάλεια, δημοκρατία και μια διεθνής τάξη πραγμάτων βασισμένη στο κράτος δικαίου. Αυτό αποτελεί μια σημαντική αφετηρία για την αντιμετώπιση της αλλαγής του κλίματος και της υποβάθμισης του περιβάλλοντος, του οικουμενικού και αδιαίρετου χαρακτήρα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της μείωσης της φτώχειας και της ανάπτυξης για όλους, των συνεπειών της δημογραφικής αλλαγής, της μετανάστευσης και του διεθνούς οργανωμένου εγκλήματος.

Χάρη στη Συνθήκη της Λισαβόνας έχουμε τώρα μόνιμες δομές εξωτερικής εκπροσώπησης. Αυτό μας επιτρέπει να αναλάβουμε διεθνή ρόλο σύμφωνα με το κυρίαρχο οικονομικό μας καθεστώς και να ενεργούμε ως παγκόσμιος παράγοντας ικανός να αναλάβει μέρος της ευθύνης για την ασφάλεια στον πλανήτη. Σε εμάς εναπόκειται να επισημάνουμε με σαφήνεια τα συμφέροντα και τους στρατηγικούς σκοπούς μας προκειμένου να μπορέσουμε να ενεργήσουμε αποτελεσματικά. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ο μεγαλύτερος χορηγός αναπτυξιακής βοήθειας παγκοσμίως και κύριος εταίρος των Ηνωμένων Εθνών σε καταστάσεις κρίσης και σε καταστάσεις μετά από κρίσεις. Ως εκ τούτου, αισθανόμαστε ότι είναι καθήκον μας να προαγάγουμε μια αποτελεσματική πολυμερή προσέγγιση ως κύριο στρατηγικό μέλημα της Ένωσης και να ενισχύσουμε τη συνοχή και την προβολή της ΕΕ ως παγκόσμιου παράγοντα.

  Nuno Melo (PPE), γραπτώς. – (PT) Η ΕΕ δεν μπορεί να λησμονεί τον ρόλο της ως παγκόσμιου ηγετικού παράγοντα στην παγκόσμια σκηνή. Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να ενισχύσει τον ρόλο της σε όλους τους πολυμερείς οργανισμούς, και πιο συγκεκριμένα στα Ηνωμένα Έθνη (ΟΗΕ), όπου ο ρόλος της πρέπει να είναι ολοένα και πιο ενεργός τώρα που η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) έχει τεθεί σε λειτουργία. Δεδομένου ότι οι διεθνείς εταιρικές σχέσεις είναι ουσιαστικής σημασίας για την επίτευξη από κοινού ορισμένων στόχων παγκόσμιας εμβέλειας και ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ο μεγαλύτερος χορηγός αναπτυξιακής βοήθεια παγκοσμίως και κύριος εταίρος των Ηνωμένων Εθνών στις προσπάθειές του και στους τρεις πυλώνες του έργου του, μεταξύ άλλων σε καταστάσεις κρίσης και σε καταστάσεις μετά από κρίσεις, καθώς και ότι η συνεισφορά των κρατών μελών ανέρχεται στο 38% του τακτικού προϋπολογισμού του ΟΗΕ, θεωρούμε ότι μια σταθερή και ισχυρή εταιρική σχέση ΕΕ-ΟΗΕ είναι ουσιαστικής σημασίας για το έργο του ΟΗΕ και απαραίτητη για τον ρόλο της ΕΕ ως παγκόσμιου παράγοντα.

  Alexander Mirsky (S&D), γραπτώς. – (EN) Ακολουθώντας την πρακτική του παρελθόντος, η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων εκπονεί συστάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προς το Συμβούλιο σχετικά με τη Σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών. Όπως το αντιλαμβάνομαι, οι προτεραιότητες του Κοινοβουλίου είναι: ενισχυμένος ρόλος για την ΕΕ στο σύστημα των Ηνωμένων Εθνών, λαμβάνοντας υπόψη τις θεσμικές αλλαγές τις οποίες επέφερε η Συνθήκη της Λισαβόνας· ανάγκη για κατευθυντήριες γραμμές που θα εξασφαλίζουν τις δέουσες διαβουλεύσεις μεταξύ των πρέσβεων των κρατών μελών, προκειμένου να αποφευχθούν οι διαφωνίες σε επίπεδο ΕΕ όπως συνέβη στην περίπτωση της Λιβύης· ένας ικανοποιητικός προϋπολογισμός για τη Μονάδα του ΟΗΕ για τις Γυναίκες· περαιτέρω ενίσχυση του ρόλου του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου· στήριξη της Μονάδας Υποστήριξης της Διαμεσολάβησης και καίριος ρόλος για την ΕΥΕΔ σε αυτό το πλαίσιο· βελτίωση της σχέσης μεταξύ της Επιτροπής Οικοδόμησης της Ειρήνης του ΟΗΕ και της Εταιρικής Σχέσης για την Οικοδόμηση της Ειρήνης της ΕΕ· και, τέλος, ισχυρότερος ηγετικός ρόλος της ΕΕ στον τομέα της παγκόσμιας διακυβέρνησης του κλίματος. Όλα τα προαναφερθέντα θέματα είναι επίκαιρα και ψήφισα υπέρ.

  Justas Vincas Paleckis (S&D), γραπτώς. – (EN) Υπερψήφισα την παρούσα πρόταση, διότι παρουσιάζει μια εκτενή επισκόπηση των σημερινών διεθνών θεμάτων στην ΕΕ και τον ΟΗΕ, επισημαίνοντας τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες που έχει ενώπιόν της η ΕΕ. Επίσης, διατυπώνει σταθερές και μεγάλης εμβέλειας προτάσεις για την ΕΕ σε διάφορους διεθνείς τομείς, όπως η συνεργασία με τους στρατηγικούς εταίρους της ΕΕ στο πλαίσιο του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών, η διασφάλιση του σημαντικού ρόλου της ΕΥΕΔ, η ενίσχυση της ειρήνης, της ασφάλειας και της δικαιοσύνης και η καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Θεωρώ ότι αυτά είναι σήμερα τα κρίσιμα θέματα στην παγκόσμια σκηνή και η ΕΕ πρέπει να συμμετάσχει και να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο σε όλες αυτές τις πτυχές. Ως εκ τούτου, στηρίζω την παρούσα πρόταση και συνιστώ στο Συμβούλιο να εξετάσει με προσοχή την έκθεση αυτή.

  Maria do Céu Patrão Neves (PPE), γραπτώς. – (PT) Υπερψήφισα αυτήν την έκθεση, διότι συμφωνώ με τις συστάσεις προς το Συμβούλιο σχετικά με την 66η Σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών. Συμφωνώ πως ο ρόλος του ΟΗΕ πρέπει να ενισχυθεί. Πράγματι, όπως αναφέρει και ο εισηγητής, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει το απαιτούμενο βάρος στα όργανα του ΟΗΕ αν λάβει κανείς υπόψη πόσο σημαντική είναι η συνεισφορά της ΕΕ και των κρατών μελών της. Το Συμβούλιο πρέπει να προβάλει εντονότερα τις θέσεις του στον ΟΗΕ εξασφαλίζοντας παράλληλα μεγαλύτερο συντονισμό για την επίτευξη των σκοπών της Ένωσης εκεί και προωθώντας μεγαλύτερη συνοχή μεταξύ των θέσεων των κρατών μελών. Συμφωνώ με την έκκληση του εισηγητή να καταστήσουν η Αντιπρόεδρος της Επιτροπής/Ύπατη Εκπρόσωπος της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας και ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στρατηγική προτεραιότητα την επίτευξη ενισχυμένων δικαιωμάτων παρατηρητή για την ΕΕ και να μεριμνήσουν για μεγαλύτερη προβολή στον ΟΗΕ μέσω της εντατικοποίησης των διαβουλεύσεων με τις κυβερνήσεις τρίτων χωρών που είναι μέλη του ΟΗΕ.

  Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE), γραπτώς. – (EN) Είμαι υπέρ. Συνιστούμε να προωθήσει το Συμβούλιο μια αποτελεσματική πολυμερή προσέγγιση ως κύριο στρατηγικό μέλημα της Ένωσης και να ενισχύσει τη συνοχή και την προβολή της ΕΕ ως παγκόσμιου παράγοντα στον ΟΗΕ, μεταξύ άλλων μέσω καλύτερου συντονισμού των εσωτερικών διαβουλεύσεων της ΕΕ για θέματα ΟΗΕ και της προαγωγής της μεγαλύτερης προβολής ενός ευρέος φάσματος ζητημάτων. Η Αντιπρόεδρος/Ύπατη Εκπρόσωπος θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να εκπονεί κατευθυντήριες γραμμές για τακτικές διαβουλεύσεις μεταξύ των πρέσβεων των κρατών μελών και των πρέσβεων της ΕΕ, ιδίως μεταξύ εκείνων που εργάζονται σε πολυμερές επίπεδο σε μέρη όπως η Γενεύη και η Νέα Υόρκη, προκειμένου η ΕΕ να μπορέσει να υλοποιήσει με επιτυχία την ατζέντα της για τον ΟΗΕ και να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των μελών του σχετικά με την ικανότητα δράσης της. Πρέπει να προωθηθεί η αύξηση της συνοχής τόσο εντός του συστήματος του ΟΗΕ όσο και μεταξύ των θέσεων των κρατών μελών της ΕΕ, των υποψηφίων και των δυνητικά υποψηφίων για ένταξη χωρών, προκειμένου να μεγιστοποιηθούν οι δυνατότητες που προσφέρει η Συνθήκη της Λισαβόνας για ενίσχυση της επιρροής της ΕΕ μέσω της συντονισμένης και στρατηγικής χρήσης των διαφόρων και διακριτών (ΕΕ και κράτη μέλη) σημείων εισόδου της. Η ικανότητά της να διαπραγματεύεται με άλλες περιφερειακές ομάδες πρέπει να βελτιωθεί έγκαιρα και οι εκπρόσωποι της ΕΕ πρέπει να λάβουν κατάλληλη εντολή για να διαπραγματεύονται επιτυχώς εξ ονόματος των κρατών μελών.

  Licia Ronzulli (PPE), γραπτώς. – (IT) Όσον αφορά την 66η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, υποστηρίζω την άποψη ότι το Κοινοβούλιο θα πρέπει να ωθήσει το Συμβούλιο να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην προώθηση των αναπτυξιακών στόχων της Χιλιετίας. Πράγματι, πρέπει να δρομολογήσουμε διάλογο για το πώς θα διατηρήσουμε την προσήλωση της διεθνούς κοινότητας στη βιώσιμη ανάπτυξη και την εξάλειψη της φτώχειας – που πρέπει να συνεχιστούν και μετά το 2015. Η πρόοδος αναφορικά με την οικοδόμηση του κράτους, τη χρηστή και δημοκρατική διακυβέρνηση, την πρόληψη των κρίσεων και τη λήψη των απαραίτητων μέτρων για την καταπολέμηση της διαφθοράς, της φοροδιαφυγής και της διαρροής κεφαλαίων αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα.

  Νικόλαος Σαλαβράκος (EFD), γραπτώς. – Υπερψήφισα την έκθεση του κ. Λαμπσντορφ καθώς θεωρώ ότι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ΕΕ, σε ένα ταχέως μεταβαλλόμενο κόσμο απαιτούν συντονισμένη δράση σε παγκόσμιο επίπεδο. Η ΕΕ με την Συνθήκη της Λισαβόνας διαθέτει περισσότερες και πιο ενισχυμένες δυνατότητες εξωτερικής εκπροσώπησης και η συνεργασία με τον οργανισμό Ηνωμένων Εθνών αλλά και με άλλους διεθνής οργανισμούς είναι επιθυμητή αλλά και απαραίτητη για την διαχείριση κρίσεων, την διατήρηση και οικοδόμηση της ειρήνης και την απάντηση σε διεθνής προκλήσεις όπως οι πρόσφατες εξελίξεις στην Ιαπωνία.

  Michèle Striffler (PPE), γραπτώς. – (FR) Ως συντάκτρια γνωμοδότησης της Επιτροπής Ανάπτυξης για την έκθεση αυτή, χαίρομαι που εγκρίθηκε σήμερα από την Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Είναι σημαντικό να επιβεβαιώσουμε την ανάγκη εναρμόνισης των προσπαθειών διαφόρων οργάνων του ΟΗΕ, προκειμένου να προωθηθεί καλύτερα η αποτελεσματικότητα και η αποδοτικότητα των αναπτυξιακών δράσεων. Η αναπτυξιακή βοήθεια εκ μέρους των Ηνωμένων Εθνών πρέπει να επικεντρωθεί ειδικά στην επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της Χιλιετίας με ιδιαίτερη έμφαση στις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες.

Έκθεση: Jean-Pierre Audy (A7-0160/2011)

  Luís Paulo Alves (S&D), γραπτώς. – (PT) Ψηφίζω υπέρ της συγκεκριμένης έκθεσης, καταρχάς επειδή επικρίνει την Επιτροπή για την καθυστέρηση της δημοσίευσης μέχρι τις 9 Φεβρουαρίου 2011, παρόλο που ήταν υποχρεωμένη να την καταθέσει το 2010, και επειδή, ως εισηγητής, λυπούμαι για την ανεπάρκεια της ανακοίνωσης της Επιτροπής όσον αφορά τις νέες εξελίξεις. Λυπούμαι επίσης για την έλλειψη καλών αποτελεσμάτων όσον αφορά τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Αναγνωρίζω, ωστόσο, ότι οι κοινές τεχνολογικές πρωτοβουλίες συμβάλλουν ώστε να γίνει η ευρωπαϊκή βιομηχανία πιο ανταγωνιστική, αν και τα ήδη υφιστάμενα νομικά και διοικητικά εμπόδια πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα.

  Laima Liucija Andrikienė (PPE), γραπτώς. – (LT) Υπερψήφισα το εν λόγω σημαντικό ψήφισμα σχετικά με την ενδιάμεση αξιολόγηση του έβδομου προγράμματος πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις δράσεις έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης. Με την έγκριση του εν λόγω ψηφίσματος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στέλνει ένα σαφές μήνυμα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με τη μελλοντική εφαρμογή του προγράμματος πλαισίου για την έρευνα. Μία από τις σημαντικότερες προτάσεις, την οποία επίσης υποστηρίζω, είναι η απλοποίηση των διοικητικών απαιτήσεων για τα σχέδια που υλοποιούνται σύμφωνα με το συγκεκριμένο πρόγραμμα. Ουσιαστικά, μία από τις διαπιστωμένες δυσκολίες είναι η συνθετότητα και ο όγκος των διοικητικών διαδικασιών, συνέπεια των οποίων είναι οι ερευνητές που αναζητούν ευρωπαϊκή χρηματοδότηση να στρέφονται προς τις εθνικές χρηματοδοτήσεις και η Ευρώπη να καθίσταται μη δημοφιλής σε θέματα έρευνας. Είναι επίσης πολύ σημαντική η εδαφική κατανομή των πολιτικών έρευνας και ανάπτυξης, προκειμένου να υπάρξει αρμονική κατανομή της έρευνας σε σχέση με όλα τα πανεπιστήμια. Η αριστεία που συχνά απαντά σε αστικά περιβάλλοντα θα μπορούσε να διασφαλιστεί εντείνοντας τις μη υλικές επαφές, λόγου χάρη μέσω συνεχών βιντεοδιασκέψεων και μιας ευφυούς διασύνδεσης μεταξύ εδαφικώς κατανεμημένων ερευνητικών κέντρων και κέντρων αριστείας.

  Elena Oana Antonescu (PPE), γραπτώς. – (RO) Το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις δράσεις έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης είναι το μεγαλύτερο μέσο υποστήριξης της έρευνας σε παγκόσμιο επίπεδο και αποτελεί το κύριο εργαλείο της ερευνητικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η έρευνα αποτελεί τη διαδικασία μετατροπής της οικονομικής ισχύος σε γνώση, ενώ καινοτομία είναι η αντίστροφη διαδικασία μετατροπής της γνώσης σε οικονομική ισχύ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της πρέπει να δημιουργήσουν τα μέσα προκειμένου να δοθεί κοινή απάντηση στις μεγάλες κοινωνικές, οικονομικές, περιβαλλοντικές, δημογραφικές και ηθικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα ευρωπαϊκά κράτη, όπως είναι η γήρανση του πληθυσμού, η υγεία των πολιτών, η προσφορά τροφίμων, η βιώσιμη ανάπτυξη και τα μείζονα περιβαλλοντικά ζητήματα.

Είναι απαραίτητη μια καλύτερη σχέση μεταξύ του ακαδημαϊκού, του ερευνητικού και του βιομηχανικού κόσμου, ώστε να καταστεί δυνατή η αποτελεσματικότερη μετατροπή των πορισμάτων έρευνας σε προϊόντα και υπηρεσίες που θα δημιουργήσουν οικονομική ανάπτυξη και οφέλη για την κοινωνία ως σύνολο. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να εντείνουν τις επικοινωνιακές τους προσπάθειες σε ό,τι αφορά τη χρήση νέων τεχνολογιών, όπως οι ευφυείς υπηρεσίες ερευνητικών πληροφοριών, ανακοινώνοντας επερχόμενες ερευνητικές προκλήσεις και διαδίδοντας τα πορίσματα της έρευνας. Γι’ αυτό υπερψήφισα την εν λόγω έκθεση.

  Alfredo Antoniozzi (PPE), γραπτώς. – (IT) Παρά την ύπαρξη μιας σειράς εμποδίων –όπως η οικονομική κρίση, η συνεχής αδυναμία να γεφυρωθεί το χάσμα με τις Ηνωμένες Πολιτείες και η αύξηση του ανταγωνισμού από τις αναδυόμενες οικονομίες– το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο (ΠΠ7) απέδειξε ότι μπορεί να παρέχει προστιθέμενη αξία στην ευρωπαϊκή έρευνα και ανάπτυξη. Το ΠΠ7 είναι μια ευκαιρία για να τοποθετήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση την ερευνητική πολιτική της στο ύψος των οικονομικών και κοινωνικών φιλοδοξιών της ενισχύοντας τον Ευρωπαϊκό Χώρο Έρευνας (ΕΧΕ). Εξετάζοντας την έκθεση του κ. Audy, συμφωνώ με τους στόχους που επισημαίνονται στην ενδιάμεση αξιολόγηση, ιδίως όσον αφορά την απλοποίηση των διοικητικών διαδικασιών, τη συμμετοχή των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων μέσω του προγράμματος «Συνεργασία», καθώς επίσης τον εκσυγχρονισμό και την ενίσχυση του μέσου χρηματοδότησης καταμερισμού του κινδύνου. Ενόψει της διαπραγμάτευσης της μελλοντικής δημοσιονομικής προοπτικής από το 2014, τα μέτρα αυτά θα προετοιμάσουν το έδαφος για τον εξευρωπαϊσμό της έρευνας.

  Sophie Auconie (PPE), γραπτώς. – (FR) Η έκθεση του συναδέλφου μου, κ. Audy, σχετικά με το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις δράσεις έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης (ΠΠ7) αποκαλύπτει ένα χαμηλό επίπεδο συμμετοχής των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και της βιομηχανίας γενικά, χαμηλό αριθμό ερευνητριών και υποεκπροσώπηση συγκεκριμένων κρατών μελών. Θεωρώ απαραίτητη την ανάπτυξη αποτελεσματικού συντονισμού της έρευνας μεταξύ των αρχών της ΕΕ και των εθνικών και περιφερειακών αρχών. Για τον λόγο αυτόν υπερψήφισα αυτήν την εξαιρετική έκθεση.

  Liam Aylward (ALDE), γραπτώς. – (GA) Το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο, με συνολικό προϋπολογισμό 54,6 δισεκατομμυρίων ευρώ, είναι το μεγαλύτερο μέσο υποστήριξης της έρευνας σε παγκόσμιο επίπεδο και βρίσκεται σίγουρα στο επίκεντρο της πολιτικής έρευνας της ΕΕ. Ωστόσο, πρέπει να αναθεωρηθεί και να προσαρμοστεί σε έναν μεταβαλλόμενο κόσμο, ιδίως υπό το πρίσμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης και των ποικίλων δημοσιονομικών συνθηκών. Επί του παρόντος, ιρλανδικοί φορείς λαμβάνουν περίπου 1 εκατομμύριο ευρώ εβδομαδιαίως από ευρωπαϊκά κονδύλια για την έρευνα, ενώ υπάρχουν και άλλες ευκαιρίες για τις ιρλανδικές μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ). Οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις είναι εκείνες που δημιουργούν το 70% των θέσεων εργασίας στην ευρωζώνη, ενώ ο τομέας των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων βρίσκεται στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής οικονομίας.

Ως εκ τούτου, πρέπει να αυξηθεί η διαφάνεια και να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος, έτσι ώστε στο μέλλον περισσότερες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις να εκφράσουν ενδιαφέρον για τη συμμετοχή τους σε προγράμματα, διασφαλίζοντας την αποτελεσματικότητα της Ένωσης όσον αφορά την έρευνα, την ανάπτυξη και την καινοτομία. Πρέπει να μειωθεί ο χρόνος που μεσολαβεί έως τη χορήγηση των επιδοτήσεων και να βελτιωθεί η ευρωπαϊκή συνεργασία και ο συντονισμός, ώστε να αντιμετωπιστεί ο κατακερματισμός που επί του παρόντος ζημιώνει το πρόγραμμα.

  Zigmantas Balčytis (S&D), γραπτώς. – (LT) Την 23η και 24η Μαρτίου 2000, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, που συνήλθε στη Λισαβόνα, έθεσε για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) έναν φιλόδοξο στρατηγικό στόχο: να γίνει, μέχρι το 2010, η πλέον ανταγωνιστική και πλέον δυναμική οικονομία της γνώσης στον κόσμο. Στο πλαίσιο της στρατηγικής αυτής, αναγνωρίστηκε ο κεντρικός ρόλος της έρευνας. Με προϋπολογισμό της τάξεως των 54 δισεκατομμυρίων ευρώ για την περίοδο 2007-2013, το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο (ΠΠ7) κατέστη ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα υποστήριξης της έρευνας στον κόσμο και αποτελεί το βασικό εργαλείο της πολιτικής έρευνας της ΕΕ. Στόχος του είναι να κατορθώσει η ΕΕ να βρει απαντήσεις στις μεγάλες κοινωνικές προκλήσεις που αφορούν το σύνολο των κρατών μελών και τις οποίες δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν μόνα τους (γήρανση του πληθυσμού και υγεία, ενεργειακός εφοδιασμός, εφοδιασμός με νερό και τρόφιμα, βιώσιμη ανάπτυξη, καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής κ.λπ.), καθώς και να αναπτύξει τις γνώσεις που θα επιτρέψουν στις επιχειρήσεις μας να είναι περισσότερο καινοτόμες και να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητά τους. Στην εν λόγω έκθεση, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προχωρά σε μια ενδιάμεση αξιολόγηση, προκειμένου να διασφαλίσει ότι το ΠΠ7 θα ικανοποιήσει τις ανάγκες των ευρωπαϊκών πολιτικών. Συμφωνώ ότι για να διασφαλιστεί ότι το συγκεκριμένο πρόγραμμα θα είναι όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικό, είναι αναγκαίο να απλοποιηθούν περίπλοκες και επαχθείς διαδικασίες, ώστε να δημιουργηθεί επιτυχώς ένας Ευρωπαϊκός Χώρος Έρευνας.

  Jean-Luc Bennahmias (ALDE), γραπτώς. – (FR) Το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο της ΕΕ είναι ένα πρόγραμμα ζωτικής σημασίας για τη βελτίωση της ευρωπαϊκής προστιθέμενης αξίας όσον αφορά την έρευνα, την ανάπτυξη και την καινοτομία, σε μια περίοδο όπου η Ευρώπη βρίσκεται πίσω από τις Ηνωμένες Πολιτείες στους συγκεκριμένους τομείς και χάνει το προβάδισμα που είχε έναντι των αναδυόμενων οικονομιών. Ως εκ τούτου, η συγκεκριμένη έκθεση τονίζει τη σημασία ενός άγνωστου προγράμματος, ενώ παράλληλα ζητά αλλαγές: να τροποποιηθούν οι υπερβολικά επαχθείς διοικητικοί και δημοσιονομικοί κανονισμοί και το χαμηλό ποσοστό επιτυχίας, που εξακολουθούν να καθιστούν το συγκεκριμένο πρόγραμμα ιδιαιτέρως απαγορευτικό για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ), σε μια περίοδο κατά την οποία διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη μετατροπή των πορισμάτων της έρευνας σε προϊόντα και υπηρεσίες· να διασφαλιστεί καλύτερη συνεργασία και συντονισμός μεταξύ των διάφορων ενδιαφερομένων σε μια περίοδο όπου η χρηματοδότηση της έρευνας παραμένει ακόμα μοιρασμένη ανάμεσα σε εθνικές και ευρωπαϊκές πηγές. Αυτές είναι μερικές πρωτοβουλίες που θα μπορούσαν επιτέλους να μας δώσουν τη δυνατότητα να επιτύχουμε μέχρι το 2020 τον στόχο του 3% του ΑΕΠ για τη χρηματοδότηση της έρευνας και της ανάπτυξης, ένας στόχος από τον οποίο πολύ απέχουμε, ιδίως στη Γαλλία, η οποία εξακολουθεί να αφιερώνει το 2% του ΑΕΠ της στον τομέα της έρευνας και ανάπτυξης.

  Sergio Berlato (PPE), γραπτώς. – (IT) Τον Μάρτιο του 2000, το Συμβούλιο έθεσε στην Ευρωπαϊκή Ένωση τον φιλόδοξο στόχο να γίνει «η πλέον ανταγωνιστική και πλέον δυναμική οικονομία της γνώσης στον κόσμο» μέχρι το 2010. Στο πλαίσιο της στρατηγικής αυτής, αναγνωρίστηκε ο κεντρικός ρόλος της έρευνας. Νομίζω ότι η εξέταση της αξιολόγησης του έβδομου προγράμματος πλαισίου (ΠΠ7) για την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη προσφέρει μια ευκαιρία εδραίωσης του πολύτιμου συνδέσμου μεταξύ γνώσης, εκπαίδευσης και έρευνας. Με την πάροδο των χρόνων, το ΠΠ7 έχει γίνει ένα από τα μεγαλύτερα προγράμματα υποστήριξης της έρευνας στον κόσμο και αποτελεί το βασικό εργαλείο της πολιτικής έρευνας της ΕΕ. Επίσης δίνει την ευκαιρία στην ΕΕ να τοποθετήσει την πολιτική έρευνάς της στο ύψος των οικονομικών και κοινωνικών φιλοδοξιών της, ενισχύοντας τον Ευρωπαϊκό Χώρο Έρευνας.

Κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν δύο συγκεκριμένες πτυχές στις οποίες πρέπει συγκεκριμένα να επικεντρωθεί η αξιολόγηση: στην υπέρβαση των προβλημάτων που σχετίζονται με τον μεγάλο όγκο και την πολυπλοκότητα των διοικητικών διαδικασιών, συνέπεια των οποίων είναι όσοι αναζητούν ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις να στρέφονται προς τις εθνικές χρηματοδοτήσεις. Επιπλέον, παρά την πρόοδο που σημειώθηκε τα τελευταία χρόνια, θα πρέπει να ενισχυθεί η συμμετοχή των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων στο πρόγραμμα πλαίσιο, προκειμένου να αναπτύξουν τις ικανότητες που θα τους επιτρέψουν να τονώσουν την ανταγωνιστικότητά τους.

  Izaskun Bilbao Barandica (ALDE), γραπτώς. – (ES) Υπερψήφισα το ψήφισμα, επειδή το πρόγραμμα Ευρώπη 2020 θεωρεί την έρευνα και την καινοτομία ζωτικής σημασίας για την έξοδο από την κρίση, μέσα από έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη. Για να συμβεί αυτό, το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο πρέπει να αυξήσει τη χρηματοδότησή του από το 2013 και μετά. Τα κράτη μέλη πρέπει να δεσμευτούν για τη συνέχιση των προγραμμάτων, καθώς πρέπει να υπάρξει αυξημένη συνεργασία ανάμεσα σε τεχνολογικές πλατφόρμες, πανεπιστήμια και τον βιομηχανικό τομέα, καθώς επίσης περαιτέρω απλοποίηση των διαδικασιών για εξάλειψη των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις όσον αφορά την πρόσβαση σε προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης.

  Mara Bizzotto (EFD), γραπτώς. – (IT) Η έκθεση του κ. Audy σχετικά με την ενδιάμεση αξιολόγηση του έβδομου προγράμματος πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις δράσεις έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης σίγουρα περιέχει μια σειρά από ικανοποιητικές πτυχές. Για παράδειγμα, εξετάζει το γεγονός ότι το πρόγραμμα είχε χαμηλό ποσοστό επιτυχίας στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και λαμβάνει επίσης υπόψη του το αίτημα για συντόμευση των περιόδων που μεσολαβούν έως τη χορήγηση των επιδοτήσεων. Ωστόσο, απείχα από την ψηφοφορία, επειδή η συγκεκριμένη έκθεση πρωτοβουλίας περιείχε ένα σημείο που θεώρησα ιδιαιτέρως αδύναμο και που δεν μου επέτρεψε να ψηφίσω υπέρ. Συγκεκριμένα, δεν υποστηρίζω την έκκληση του κ. Audy για αύξηση της χρηματοδότησης για το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Έρευνας, καθώς και για τη μετατροπή του σε ανεξάρτητη νομική οντότητα με αρμοδιότητα λήψης αποφάσεων, άμεσα υπεύθυνη για τη δική της επιστημονική στρατηγική και για τη διοικητική της διαχείριση.

  Vilija Blinkevičiūtė (S&D), γραπτώς. – (LT) Υπερψήφισα τη συγκεκριμένη έκθεση, επειδή πιστεύω ότι μια κατάλληλη ενδιάμεση αξιολόγηση του έβδομου προγράμματος πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις δράσεις έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης είναι ιδιαιτέρως σημαντική για να διαπιστωθεί αν η υλοποίηση του προγράμματος συνάδει με τους στόχους που έχουν τεθεί. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα είναι ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα υποστήριξης της έρευνας στον κόσμο και αποτελεί το κύριο εργαλείο της πολιτικής έρευνας της ΕΕ. Επιπλέον, σε πολλά από τα έγγραφα τα οποία ενέκρινε πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Ένωση και στα οποία καθορίζει τους αναπτυξιακούς στόχους και τις κατευθυντήριες γραμμές της για την επόμενη δεκαετία, τονίζει τη σπουδαιότητα της έρευνας και της καινοτομίας, προκειμένου να ενισχυθεί η οικονομία της ΕΕ και να της παρασχεθεί βοήθεια ώστε να παραμείνει μία από τις ανταγωνιστικότερες στον κόσμο. Εκτός από την, σε γενικές γραμμές, θετική αξιολόγηση, η έκθεση εφιστά την προσοχή της Επιτροπής σε πολλές πτυχές της υλοποίησης του προγράμματος και παραθέτει συγκεκριμένες προτάσεις σχετικά με το πώς θα μπορούσαν να βελτιωθούν. Για παράδειγμα, η έκθεση προτείνει αύξηση της χρηματοδότησης του προγράμματος, ταυτόχρονα όμως προτείνει τον προσδιορισμό κοινών τομέων έρευνας μεταξύ των περισσότερο υποσχόμενων σε ό,τι αφορά συγκεκριμένες εφαρμογές που επιτρέπουν τον μέγιστο βαθμό ανταλλαγής σε ένα δεοντολογικό πλαίσιο, ώστε να προκύψουν απτά αποτελέσματα κατά την υλοποίηση του εν λόγω προγράμματος.

  Jan Březina (PPE), γραπτώς. – (CS) Παρότι η Ευρώπη εξακολουθεί να βρίσκεται πίσω από τις ΗΠΑ και να χάνει το προβάδισμα που διατηρούσε σε σχέση με τις αναδυόμενες οικονομίες, τα αποτελέσματα του έβδομου προγράμματος πλαισίου καταδεικνύουν την προστιθέμενη αξία αυτού του ευρωπαϊκού προγράμματος σε ό,τι αφορά την έρευνα και την ανάπτυξη στην Ευρώπη. Δυστυχώς, όμως, δεν υπάρχει ακόμα καμία μέθοδος η οποία να αξιολογεί κατά πόσον τα σχέδια που χρηματοδοτούνται από το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο έχουν προαγάγει την επιστημονική γνώση. Είναι επίσης απαραίτητο να επισημάνουμε τη σημαντική ανισορροπία μεταξύ της συμμετοχής φορέων από τα παλαιά και τα νέα κράτη μέλη. Ομοίως, το επίπεδο συμμετοχής ιδίως των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων παραμένει σχετικά χαμηλό. Η κατάσταση θα μπορούσε να βελτιωθεί με την απλοποίηση των διοικητικών και χρηματοδοτικών κανόνων.

Είναι απαραίτητο να τονιστεί η σημασία των Κοινών Τεχνολογικών Πρωτοβουλιών (ΚΤΠ) για την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας. Είναι επίσης απαραίτητο να επισημάνουμε τα νομικά και διοικητικά εμπόδια (νομική υποκειμενικότητα, κανόνες χρηματοδότησης και επίσης, σε ορισμένες περιπτώσεις, πνευματική ιδιοκτησία), τα οποία μπορεί να αποτρέψουν τη συμμετοχή μεγάλου αριθμού σημαντικών ερευνητικών παραγόντων και μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Πρέπει να αλλάξουμε την κατάσταση του μεγάλου κατακερματισμού της χρηματοδότησης της έρευνας στην Ευρώπη, ενώ υπάρχουν πολλές πηγές χρηματοδότησης στα κράτη μέλη και η ΕΕ εφαρμόζει διαφορετικές προτεραιότητες, κριτήρια αξιολόγησης, ορισμούς και διαδικασίες, κάτι που οδηγεί σε επικαλύψεις, σύγχυση και λάθη.

  Maria Da Graça Carvalho (PPE), γραπτώς. – (PT) Δεδομένης της οικονομικής κατάστασης που παραμένει επισφαλής και είναι αποτέλεσμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης που έχει συγκλονίσει την Ευρώπη, ο εισηγητής, στην ενδιάμεση αξιολόγησή του, αναφέρει σημαντικές πτυχές που θα πρέπει να βελτιωθούν προκειμένου να χρησιμοποιηθούν οι διαθέσιμοι δημόσιοι πόροι όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικά. Συμφωνώ με την έμφαση που έδωσε ο εισηγητής σε δύο πολύ σημαντικά ζητήματα για το μέλλον της ευρωπαϊκής έρευνας: αυξημένη απλοποίηση πληρωμών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και άλλων φορέων, και αυξημένη συμμετοχή μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, και της βιομηχανίας γενικά, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι μεγάλες κοινωνικές προκλήσεις.

  Lara Comi (PPE), γραπτώς. – (IT) Η ομοφωνία στην ψηφοφορία της επιτροπής όσον αφορά την εν λόγω σημαντική έκθεση και στην ψηφοφορία που διεξήχθη σήμερα δείχνει, για μία ακόμα φορά, ότι το Κοινοβούλιο ξέρει πώς να λαμβάνει σαφή και αποφασιστική θέση σε ζητήματα ζωτικής σημασίας για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις. Νομίζω ότι η έκθεση πράγματι επισημαίνει τις σημαντικές πτυχές του έβδομου προγράμματος πλαισίου. Κάνει επίσης βάσιμες προτάσεις για να διασφαλιστεί ότι τα εναπομείναντα κεφάλαια προς διάθεση μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας και της ποιότητας της ευρωπαϊκής αγοράς. Κατά τη γνώμη μου, η απλοποίηση των διοικητικών διαδικασιών και ο περιορισμός της γραφειοκρατίας εξακολουθούν να αποτελούν τη σημαντικότερη πρόκληση αν θέλουμε πραγματικά να επιτρέψουμε στις επιχειρήσεις μας –ιδίως στις μικρές και μεσαίες– να έχουν πρόσβαση σε κεφάλαια. Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τα εν λόγω κεφάλαια για να βελτιώσουμε την ικανότητά μας να εργαστούμε με ολοκληρωμένο τρόπο, βελτιώνοντας τις εταιρικές σχέσεις δημόσιου-ιδιωτικού τομέα, ενθαρρύνοντας τους διαπεριφερειακούς ομίλους και διασφαλίζοντας καλό συντονισμό μεταξύ των ταμείων συνοχής και των κεφαλαίων που προορίζονται για έρευνα και καινοτομία.

  Rachida Dati (PPE), γραπτώς. – (FR) Η εν λόγω έκθεση εφιστά την προσοχή στους παράγοντες που είναι ζωτικής σημασίας για την ικανοποίηση των απαιτήσεων που θέτει το μέλλον της έρευνας στην Ευρώπη, συγκεκριμένα στο πλαίσιο των στόχων που τέθηκαν από τη στρατηγική Ευρώπη 2020. Καθίσταται πλέον απαραίτητη η μείωση του υπερβολικού διοικητικού φόρτου, συγκεκριμένα, η ενθάρρυνση μεγαλύτερης συμμετοχής των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων στο έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο. Επιπλέον, είναι επιτακτική ανάγκη για τα προγράμματα της ΕΕ να εδραιώνουν πάντοτε τα πλεονεκτήματα της έρευνας και της καινοτομίας, προς όφελος της εκπαίδευσης και της δημιουργίας θέσεων εργασίας.

  Marielle De Sarnez (ALDE), γραπτώς. – (FR) Το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο για την έρευνα και την ανάπτυξη για την περίοδο 2007-2013 έχει υποβληθεί σε ενδιάμεση αξιολόγηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Είναι μια ευκαιρία να υπενθυμίσει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή πόσο σημαντικό είναι να κάνει τις σωστές επιλογές όταν επενδύει στην έρευνα και την καινοτομία για το μέλλον της Ευρώπης. Για τα έτη 2011, 2012 και 2013 μένει να προγραμματιστούν 28,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Το ποσό αυτό πρέπει να διατεθεί, κατά προτεραιότητα, σε σχέδια που υποβάλλονται από μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και από τη βιομηχανία γενικά, ιδίως στους τομείς της παροχής ενέργειας, της βιώσιμης ανάπτυξης και της καταπολέμησης της κλιματικής αλλαγής. Πρέπει να διασφαλίσουμε καλύτερη κατανομή των υποδομών έρευνας σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, με παράλληλο σεβασμό της αρχής της αριστείας, η οποία επιτρέπει στην Ευρώπη να προσελκύει τους καλύτερους ερευνητές στον κόσμο.

  Christine De Veyrac (PPE), γραπτώς. – (FR) Το 2010, η ΕΕ δεν εκπλήρωσε τον στόχο της στρατηγικής της Λισαβόνας που αφορά τη διάθεση του 3% του ΑΕΠ για την έρευνα και ανάπτυξη. Ο στόχος αυτός αναβίωσε στη στρατηγική Ευρώπη 2020, όμως η ΕΕ πρέπει τώρα να βρει τα μέσα για να τον εκπληρώσει, προκειμένου να παραμείνει μια διεθνώς ανταγωνιστική οικονομία.

Επικροτώ την έγκριση της έκθεσης Audy σχετικά με την ενδιάμεση αξιολόγηση του έβδομου προγράμματος πλαισίου, λαμβάνοντας υπόψη τον αντίκτυπο της πρόσφατης οικονομικής κρίσης, που έχει επηρεάσει ιδιαίτερα την ικανότητα των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων να επενδύουν στην έρευνα και ανάπτυξη. Είναι απολύτως απαραίτητη η ύπαρξη απλούστερων και πιο διαφανών διαδικασιών, προκειμένου να αποφευχθεί η γραφειοκρατία και να διευκολυνθεί η πρόσβαση των εταιρειών σε ευρωπαϊκή χρηματοδότηση.

  Diogo Feio (PPE), γραπτώς. – (PT) Με τη δημοσίευση της στρατηγικής Ευρώπη 2020, κατέστη σαφές ότι η δέσμευση για έρευνα και ανάπτυξη είναι ζωτικής σημασίας προκειμένου να επανέλθει η Ευρώπη στην οικονομική ανάπτυξη και να κερδίσει το παιχνίδι της ανταγωνιστικότητας. Για τον λόγο αυτόν, οποιαδήποτε αξιολόγηση του έβδομου προγράμματος πλαισίου (ΠΠ7) της Ευρωπαϊκής Κοινότητας για τις δράσεις έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης θα πρέπει να συνδέεται με τους στόχους και την υλοποίηση της στρατηγικής Ευρώπη 2020. Είμαι πεπεισμένος ότι, με την έρευνα και ανάπτυξη, η Ευρώπη μπορεί να καταφέρει να βρει αποδοτικές και αποτελεσματικές απαντήσεις στο ενεργειακό πρόβλημα, στις προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής και στη βελτίωση της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας και παραγωγικότητας, οδηγώντας μας σε έναν νέο κύκλο ανάπτυξης που αυτήν τη φορά θα είναι πιο βιώσιμος.

  José Manuel Fernandes (PPE), γραπτώς. – (PT) Η εν λόγω έκθεση του κ. Audy αφορά την ενδιάμεση αξιολόγηση του έβδομου προγράμματος πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις δράσεις έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης. Την 23η και 24η Μαρτίου 2000, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, που συνήλθε στη Λισαβόνα, έθεσε για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) έναν στόχο: να γίνει, μέχρι το 2010, η πλέον ανταγωνιστική οικονομία της γνώσης στον κόσμο. Δεν κατέστη δυνατόν να επιτευχθεί αυτός ο φιλόδοξος στόχος. Ελπίζω να επιτευχθούν οι στόχοι της στρατηγικής Ευρώπη 2020, συγκεκριμένα η δέσμευση της ΕΕ να επενδύσει το 3% του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος (ΑΕΠ) στην έρευνα και ανάπτυξη μέχρι το 2020. Η Ευρώπη 2020 δεν μπορεί να περιμένει μέχρι το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ): πρέπει να ξεκινήσει τώρα. Ως εκ τούτου, η συγκεκριμένη αξιολόγηση είναι ζωτικής σημασίας, εφόσον το 50% της χρηματοδότησης για το ΠΠ7 δεν έχει ακόμα αξιοποιηθεί. Επομένως, συμφωνώ με τον εισηγητή, ιδίως όσον αφορά τις συστάσεις αναφορικά με την ανάγκη να απλοποιηθούν οι μηχανισμοί για την πρόσβαση στα κονδύλια, να καταστούν οι διαδικασίες απλούστερες και πιο διαφανείς και να διευκολυνθούν οι δραστηριότητες των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Θα πρέπει επίσης να επενδύσει σε εμβληματικούς τομείς όπως η υγεία, η ενέργεια και η πυρηνική ασφάλεια, ως απάντηση στις νέες προκλήσεις καινοτομίας και έρευνας.

  João Ferreira (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Η έκθεση παρουσιάζει διάφορες σημαντικές πτυχές της ενδιάμεσης αξιολόγησης του έβδομου προγράμματος πλαισίου (ΠΠ7) της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη. Επίσης διατυπώνει σχετικές παρατηρήσεις, όπως ότι η πλειονότητα του επιστημονικού έργου στην ΕΕ εξακολουθεί να επιτελείται από ερευνητές και τεχνικούς –κυρίως νέους ανθρώπους– σε επισφαλείς θέσεις εργασίας· χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Πορτογαλίας.

Πιστεύουμε ότι είναι αναγκαίο να υπάρξει στήριξη για τη δημόσια έρευνα και να καθίστανται τα αποτελέσματά της διαθέσιμα με απλό τρόπο, χωρίς γραφειοκρατία, με την προώθηση: της παραγωγικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας και, συγκεκριμένα, των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων· της δημιουργίας θέσεων εργασίας ειδικευμένου προσωπικού, με δικαιώματα· της κοινωνικής προόδου και της βιώσιμης ανάπτυξης. Υπάρχει ανάγκη για δέσμευση σε ποικίλους τομείς όπως, μεταξύ άλλων, η ενεργειακή απόδοση, οι νέες πηγές ενέργειας, η αποτελεσματική χρήση των πόρων, η ανακύκλωση και οι νέες παραγωγικές διαδικασίες.

Δεν μπορούμε να μην εκφράσουμε την ανησυχία μας σχετικά με ορισμένες από τις αρχές που διέπουν τον Ευρωπαϊκό Χώρο Έρευνας. Πιστεύουμε ότι θα πρέπει να βασιστεί στη συνεργασία και στο αμοιβαίο όφελος, μετριάζοντας τις υφιστάμενες ανισότητες στα εθνικά συστήματα έρευνας και αντιστρέφοντας τυχόν τάσεις που οδηγούν στη συγκέντρωση των επιστημονικών και ανθρώπινων πόρων στις πιο ανεπτυγμένες χώρες, κάτι που ισχύει στα λεγόμενα «κέντρα αριστείας».

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Η εν λόγω έκθεση παρουσιάζει διάφορες σημαντικές πτυχές της ενδιάμεσης αξιολόγησης του έβδομου προγράμματος πλαισίου (ΠΠ7) για την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη. Ιδιαιτέρως σημαντικό είναι το ενδιαφέρον της προκειμένου να διασφαλιστεί ότι το 40% όσων συμμετέχουν στην έρευνα θα είναι γυναίκες, καθώς επί του παρόντος το ποσοστό αυτό δεν ξεπερνά το 25,5%, καθώς και να αναγνωρίσει ότι «η Ευρώπη εξακολουθεί να βρίσκεται πίσω από τις ΗΠΑ αλλά και να χάνει το προβάδισμα που διατηρούσε σε σχέση με τις αναδυόμενες οικονομίες». Επίσης στην έκθεση «εκφράζεται τη λύπη του για το γεγονός ότι η πλειονότητα του επιστημονικού έργου στο εσωτερικό της ΕΕ εξακολουθεί να εκτελείται υπό επισφαλείς εργασιακές συνθήκες».

Ωστόσο, ανησυχούμε για ορισμένες πτυχές, κυρίως για τις αρχές που διέπουν τον Ευρωπαϊκό Χώρο Έρευνας, εφόσον θα πρέπει να επικεντρώνεται στη συνεργασία μεταξύ της γνήσιας έρευνας και των δικτύων συνεργασίας, αντιστρέφοντας τυχόν τάσεις που οδηγούν σε συγκέντρωση των επιστημονικών και ανθρώπινων πόρων στις πιο ανεπτυγμένες χώρες και μετριάζοντας τις υφιστάμενες ανισότητες στα εθνικά συστήματα έρευνας.

Η καινοτομία σε πολύ μικρές και σε μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις απαιτεί υποστήριξη για τη δημόσια έρευνα, και τα αποτελέσματά της πρέπει να καθίστανται διαθέσιμα με απλό τρόπο, χωρίς γραφειοκρατία, είτε αφορούν την ενεργειακή απόδοση, τη χρήση νέων πηγών ενέργειας και νέων παραγωγικών διαδικασιών, την ανακύκλωση και την καλύτερη χρήση των πόρων και τη δημιουργία θέσεων εργασίας με δικαιώματα, είτε αφορούν ανθρώπινους και κοινωνικούς όρους, με στόχο την κοινωνική πρόοδο.

  Monika Flašíková Beňová (S&D), γραπτώς. – (SK) Η έκθεση αξιολογεί το κατά πόσον το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο της ΕΕ για την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη θα προσφέρει τη δυνατότητα εδραίωσης του χρυσού τριγώνου: γνώση, εκπαίδευση και έρευνα, το οποίο είναι θεμελιώδους σημασίας για την Ευρώπη. Μεταξύ άλλων, το πρόγραμμα επικροτεί το επίπεδο συμμετοχής και τα άριστα αποτελέσματα κατά την επιλογή των προγραμμάτων, όμως είναι λυπηρό το ότι το ποσοστό επιτυχίας στο πλαίσιο του προγράμματος παραμένει γενικά σχετικά χαμηλό. Η σωστή διαχείριση των δημόσιων πόρων στο πλαίσιο του συγκεκριμένου προγράμματος είναι ζωτικής σημασίας, και πιστεύω ακράδαντα ότι κάθε αλλαγή ή αναπροσανατολισμός πρέπει να πραγματοποιείται με σεβασμό στη σταθερότητα, τη γενική συνοχή και την ασφάλεια δικαίου, στοιχεία στα οποία βασίζεται η αμοιβαία εμπιστοσύνη των συμμετεχόντων μερών.

  Pat the Cope Gallagher (ALDE), γραπτώς. – (GA) Το βασικό σημείο της συγκεκριμένης έκθεσης είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια, προκειμένου να παραμείνει στην πρώτη θέση στους τομείς της έρευνας, της καινοτομίας και της επιστήμης. Αν σήμερα δεν διαθέτουμε τις βάσεις για έρευνα, τότε στο μέλλον δεν θα επιτύχουμε την αριστεία στην καινοτομία. Απαιτούνται επαρκείς ερευνητικοί πόροι για τη δημιουργία και την προώθηση της απασχόλησης, καθώς και για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας στην ΕΕ, ειδικά εφόσον οι βιομηχανικά αναπτυσσόμενες χώρες αποκτούν μεγαλύτερη ισχύ. Πρέπει να αναπτυχθεί συνεργασία μεταξύ του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα και πρέπει να ενθαρρυνθούν οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις ώστε να συμμετέχουν πληρέστερα στο πρόγραμμα. Η ενθάρρυνση αυτή πρέπει να προέλθει από τις ανώτατες αρχές. Σε μια συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου, οι ηγέτες της ΕΕ και των κρατών μελών εξέφρασαν τη δέσμευσή τους για την εμβληματική πρωτοβουλία «Ένωση Καινοτομίας». Ωστόσο, τώρα πρέπει να υπάρξει δράση αντίστοιχη των λόγων. Η έρευνα και η καινοτομία θα μας βοηθήσουν να ξεφύγουμε από το οικονομικό αδιέξοδο στο οποίο βρισκόμαστε επί του παρόντος.

  Brice Hortefeux (PPE), γραπτώς. – (FR) Η έρευνα και η τεχνολογία διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στον εκσυγχρονισμό των οικονομιών μας και στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς μας. Το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο για την έρευνα και την ανάπτυξη, με προϋπολογισμό 54 δισεκατομμυρίων ευρώ για την περίοδο 2007-2013, είναι ένα από τα μεγαλύτερα προγράμματα στήριξης της έρευνας στον κόσμο.

Η έγκριση της εν λόγω έκθεσης από μια ισχυρή πλειοψηφία αποδεικνύει το έντονο ενδιαφέρον του Κοινοβουλίου για την επιτυχία αυτού του προγράμματος, καθώς και όσων θα ακολουθήσουν. Πρέπει ακόμα να καταβληθούν προσπάθειες για να διασφαλιστεί η χρηστή διαχείριση του δημόσιου χρήματος και να αποφευχθεί η κακή κατανομή κονδυλίων σε έργα που δεν είναι αποδοτικά ή δεν καλύπτουν τις ανάγκες μας.

Το μέλλον της ευρωπαϊκής έρευνας συνεπάγεται την απλοποίηση του τρόπου υλοποίησης των προγραμμάτων, τη διευκόλυνση της πρόσβασης σε χρηματοδότηση, τη συμμετοχή μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ), όμως, πάνω απ’ όλα, την προσαρμογή των προτεραιοτήτων μας στις μεγάλες προκλήσεις της κοινωνίας (γήρανση του πληθυσμού, κλιματική αλλαγή και ούτω καθεξής).

Είμαι πεπεισμένος ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο στην ανάπτυξη μεγάλων προγραμμάτων έρευνας και ότι μπορεί να επιφέρει προστιθέμενη αξία με την εδραίωση του Ευρωπαϊκού Χώρου Έρευνας (ΕΧΕ). Για τον λόγο αυτόν αποφάσισα να υποστηρίξω απόλυτα τη συγκεκριμένη έκθεση.

  Juozas Imbrasas (EFD), γραπτώς. – (LT) Υπερψήφισα το εν λόγω ψήφισμα, επειδή ζητά η χρησιμοποίηση του έβδομου προγράμματος πλαισίου (ΠΠ7) να λάβει υπόψη τις διαφορετικές συνέπειες που έχει σε κάθε κράτος μέλος η οικονομική κρίση για τα τελευταία έτη του προγράμματος (2011 έως 2013), δεδομένων των σημαντικών ποσών (28,8 δισεκατομμύρια ευρώ για τρία έτη) τα οποία απομένουν να προγραμματισθούν, των στόχων που πρέπει να επιτευχθούν για την Ευρώπη 2020 και της προετοιμασίας ενός Ευρωπαϊκού Χώρου Έρευνας και της Ένωσης Καινοτομίας. Ζητεί, ειδικότερα, την εναρμόνιση των στόχων του ΠΠ7 με τις στρατηγικές της ΕΕ για την αποδοτική αξιοποίηση των πόρων, τις πρώτες ύλες και το ψηφιακό θεματολόγιο. Τα εναπομείναντα ποσά δεν πρέπει να αφαιρούνται από την έρευνα και να χρησιμοποιούνται για να καλύψουν άλλα προγράμματα ή μέσα που δεν εντάσσονται στον τομέα της έρευνας και της καινοτομίας και στους στόχους και το πεδίο του ΠΠ7. Απαιτείται η βελτίωση, τόνωση και διασφάλιση της χρηματοδότησης της έρευνας και ανάπτυξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσω μιας σημαντικής αύξησης στις σχετικές δαπάνες από το 2013 και εξής, επειδή μια τέτοια αύξηση της χρηματοδότησης, στην ιδανική περίπτωση μέσω αύξησης του προϋπολογισμού, πρέπει να ευνοεί τη βιώσιμη ανάπτυξη και τον ανταγωνισμό μέσω της αριστείας. Η συγκεκριμένη αύξηση των πόρων πρέπει να συνοδεύεται από μια προσέγγιση που θα είναι περισσότερο προσανατολισμένη στα αποτελέσματα και θα βασίζεται στις επιδόσεις, καθώς και από δραστική απλοποίηση των διαδικασιών χρηματοδότησης. Πιστεύω ότι χρειάζεται να υποστηρίξουμε την περαιτέρω συνεργασία μεταξύ των διάφορων προγραμμάτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και καινοτομίας της ΕΕ και θεωρώ ότι η συνέχεια του μελλοντικού προγράμματος, από τη στιγμή που θα συγκροτηθεί, θα είναι σημαντική για όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη.

  Jarosław Kalinowski (PPE), γραπτώς. – (PL) Η ταχέως γηράσκουσα κοινωνία απαιτεί καινοτόμες λύσεις σε διάφορους τομείς, οι οποίες θα καταστήσουν εφικτή την αποτελεσματική λειτουργία της παρά τη μείωση του εργατικού δυναμικού. Ανάλογες προκλήσεις προκύπτουν από την κλιματική αλλαγή, τις αναπάντεχες ελλείψεις σε πρώτες ύλες και τις βιολογικές απειλές, για παράδειγμα οι πρόσφατες εξελίξεις αναφορικά με τα βακτήρια E coli στα λαχανικά. Η εξεύρεση λύσεων σε τέτοιες ασυνήθιστες καταστάσεις έγκειται στην επένδυση στην επιστήμη και στην τεχνολογική ανάπτυξη. Παρόλο που έχουμε πραγματοποιήσει πολλές συζητήσεις για το συγκεκριμένο ζήτημα, τα μέτρα που έχουν ληφθεί στην Ευρώπη είναι δυστυχώς ανεπαρκή, παρά την απειλή που αντιμετωπίζουν η ήπειρος και η οικονομία μας. Η τελευταία δεν είναι αυτάρκης, και επιπλέον βρίσκεται αντιμέτωπη με την κυριαρχία των οικονομιών της Κίνας, της Ινδίας και της Βραζιλίας, οι οποίες αναπτύσσονται εξαιρετικά γρήγορα. Η οικονομική υποστήριξη και η απλοποίηση των νομοθετικών διαδικασιών για την επιστημονική ανάπτυξη θα πρέπει να αποτελέσουν προτεραιότητα για την ΕΕ. Η αδράνεια ισοδυναμεί με οπισθοδρόμηση.

  Krišjānis Kariņš (PPE), γραπτώς. – (LV) Στηρίζω την ενδιάμεση αξιολόγηση του έβδομου προγράμματος πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις δράσεις έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης, επειδή πιστεύω ότι αντικατοπτρίζει πραγματικά όσα έχουν επιτευχθεί, καθώς και τα υφιστάμενα προβλήματα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει τη δυνατότητα να γίνει παγκόσμιος ηγέτης στον τομέα της καινοτομίας και των εφευρέσεων. Κάτι τέτοιο θα έδινε νέα ώθηση στην οικονομική μας ανάπτυξη και θα βελτίωνε το βιοτικό επίπεδο των πολιτών μας. Έχουμε την ικανότητα να επιτύχουμε αυτόν τον στόχο, επιτελώντας μια σειρά από εσωτερικά έργα, εκ των οποίων το σημαντικότερο είναι η μείωση των γραφειοκρατικών εμποδίων. Για να γίνουμε το προπύργιο της καινοτομίας, πρέπει να θυσιάσουμε τη γραφειοκρατία που δεν επιτρέπει στα κεφάλαια να διοχετευτούν στους ερευνητές και στους επιχειρηματίες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, επιβαρυμένη καθώς είναι με το παλιό και άκαμπτο σύστημα γραφειοκρατίας το οποίο εμποδίζει την ανάπτυξη νέων και δυναμικών επιχειρήσεων, δεν θα φτάσει στον στόχο της – δηλαδή να επενδύσει το 3% του ΑΕΠ στην έρευνα και την καινοτομία μέχρι το 2020. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να προσαρμοστεί στις συγκυρίες και να αποτινάξει τα δεσμά της γραφειοκρατίας. Η προσέγγιση αυτή πρέπει να εφαρμοστεί ξεκινώντας από το ερευνητικό πρόγραμμα, το οποίο αποτελεί πηγή χρηματοδότησης για νέες εφευρέσεις, για την υλοποίηση νέων ιδεών και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

  Paweł Robert Kowal (ECR), γραπτώς. – (PL) Η παράγραφος 27 της συγκεκριμένης έκθεσης περιλαμβάνει πληροφορίες που αντιβαίνουν στην αλήθεια. Ο ισχυρισμός ότι δικτυακοί τόποι και ιδιωτικά ηλεκτρονικά συστήματα παρακολουθούνται σε μόνιμη βάση από το INDECT είναι ψευδής, όπως επιβεβαιώνεται από την επισκόπηση δεοντολογίας που εκπονήθηκε σχετικά με το πρόγραμμα INDECT στις Βρυξέλλες στις 15 Μαρτίου 2011, με τη συμμετοχή ειδικών από την Αυστρία, τη Γαλλία, την Ολλανδία, τη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Η επισκόπηση δεοντολογίας για το πρόγραμμα INDECT είχε θετική έκβαση και δεν εντοπίστηκε καμία παραβίαση αναφορικά με τις δεοντολογικές πτυχές του προγράμματος. Το INDECT έχει υποβληθεί ευθύς εξαρχής σε συνεχή παρακολούθηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η Επιτροπή δεν έχει εντοπίσει καμία παραβίαση έως και σήμερα. Επιπλέον, το ζήτημα αυτό δεν έχει καμία θέση στην έκθεση γενικά, ενώ γίνεται ειδική αναφορά στο πρόγραμμα INDECT, χωρίς καμία μνεία σε άλλα παρόμοια προγράμματα που λαμβάνουν κονδύλια από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Βασικός στόχος του προγράμματος INDECT (ευφυές σύστημα πληροφοριών που υποστηρίζει την παρατήρηση, την αναζήτηση και τον εντοπισμό με σκοπό την ασφάλεια των πολιτών σε αστικά περιβάλλοντα), το οποίο υλοποιείται από το Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας AGH της Κρακοβίας, είναι η εξέλιξη της έρευνας σε τεχνολογίες πληροφοριών που αυξάνουν την ασφάλεια των πολιτών σε αστικές περιοχές. Το σύστημα INDECT έχει ως στόχο να εντοπίζει, μέσω της παρακολούθησης, απειλές στις οποίες περιλαμβάνονται, συγκεκριμένα, η πορνογραφία, η εμπορία όπλων και το λαθρεμπόριο ναρκωτικών και ανθρώπινων οργάνων, και στοχεύει επίσης στην προστασία των δεδομένων και της ιδιωτικής ζωής.

  Giovanni La Via (PPE), γραπτώς. – (IT) Το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις δράσεις έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης (ΠΠ7) είναι το μεγαλύτερο μέσο υποστήριξης της έρευνας σε παγκόσμιο επίπεδο και αποτελεί το κύριο εργαλείο της ερευνητικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα μέτρα που έχουν ληφθεί μέχρι στιγμής για την ανάπτυξη της γνώσης σε ποικίλους τομείς καταδεικνύουν την ολοένα και εντονότερη ανάγκη για τη διάδοση και την εφαρμογή των καινοτομιών στην καθημερινή μας ζωή. Ο άμεσος αντίκτυπος του συγκεκριμένου μέσου στην καθημερινή ζωή ήταν εκείνο ακριβώς που με οδήγησε να υπερψηφίσω την έκθεση του κ. Audy, με την ελπίδα οι μελλοντικές πολιτικές καινοτομίας να αξιοποιήσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις συνέργειες με ολόκληρη την αλυσίδα αξιών της έρευνας και της ανάπτυξης. Το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο –που είναι προσανατολισμένο κυρίως στην έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη– αποτελεί προς το παρόν το μοναδικό μέσο για να επιτευχθούν οι στόχοι που τίθενται στην πρωτοβουλία «Ένωση Καινοτομίας» και να επιταχυνθεί η μετατροπή της Ευρώπης σε μια κοινωνία βασισμένη στη γνώση. Η εξέταση του μέλλοντος της καινοτομίας συνεπάγεται τη δημιουργία θέσεων εργασίας, τη μόχλευση του κεφαλαίου έρευνας και τη μετατροπή του σε πρακτικές που βρίσκουν εφαρμογή στην καθημερινή ζωή, καθώς επίσης την ανάπτυξη του δυναμικού των ανθρώπινων πόρων – παράγοντες που θα πρέπει να συμπεριληφθούν στο επόμενο πρόγραμμα πλαίσιο.

  Agnès Le Brun (PPE), γραπτώς. – (FR) Από το 2007 και μετά, η ΕΕ ξοδεύει ετησίως περισσότερα από 6 δισεκατομμύρια ευρώ ως χρηματοδότηση για την έρευνα και την ανάπτυξη στην Ευρώπη. Αυτό θα αποτελέσει μεγάλη πρόκληση για την ΕΕ τις επόμενες δεκαετίες. Πράγματι, η Ευρώπη βρίσκεται πίσω από τις Ηνωμένες Πολιτείες και χάνει πολύ γρήγορα το προβάδισμα που διατηρούσε σε σχέση με τις αναδυόμενες οικονομίες· πρέπει, ως εκ τούτου, να επαναφέρει γρήγορα την καινοτομία στο επίκεντρο του κοινωνικού της μοντέλου. Η έκθεση του κ. Audy αντλεί διδάγματα από το πρώτο μέρος του προγράμματος πλαισίου για την έρευνα. Προκειμένου να επιτύχει τους στόχους της στρατηγικής Ευρώπη 2020, προτείνει να επικεντρωθεί το υπόλοιπο πρόγραμμα στις πιο πιεστικές προκλήσεις της Ένωσης στους τομείς που καθορίζονται στο κεφάλαιο «Συνεργασία» του έβδομου προγράμματος πλαισίου: στην υγεία, τη διατροφή και τη βιοτεχνολογία, στην τεχνολογία πληροφοριών και επικοινωνίας, στη νανοεπιστήμη και τις νανοτεχνολογίες, στην ενέργεια, στο Ευρωπαϊκό Στρατηγικό Σχέδιο Ενεργειακών Τεχνολογιών και στη χρήση βιοαερίου, στο περιβάλλον, στις βιώσιμες μεταφορές, στις οικονομικές και ανθρωπιστικές επιστήμες, στο διάστημα και την ασφάλεια. Ψήφισα υπέρ της εν λόγω έκθεσης, επειδή όχι μόνο αξιολογεί την κατάσταση αλλά επίσης θέτει φιλόδοξους στόχους για την Ένωση, οι οποίοι ανταποκρίνονται στις προσδοκίες των ευρωπαίων πολιτών.

  David Martin (S&D), γραπτώς. – (EN) Το ΠΠ7 είναι μια ευκαιρία για την ΕΕ να τοποθετήσει την ερευνητική πολιτική της στο ύψος των οικονομικών και κοινωνικών φιλοδοξιών της, κυρίως εδραιώνοντας τον Ευρωπαϊκό Χώρο Έρευνας (ΕΧΕ). Με προϋπολογισμό της τάξης των 54 δισεκατομμυρίων ευρώ για την περίοδο 2007-2013, το ΠΠ7 κατέστη, με την πάροδο των χρόνων, ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα υποστήριξης της έρευνας στον κόσμο και αποτελεί το βασικό εργαλείο της πολιτικής έρευνας της ΕΕ. Έχουν εντοπιστεί τέσσερις βασικοί στόχοι και αντιστοιχούν σε τέσσερα ειδικά προγράμματα που πρέπει να διαρθρώσουν την ευρωπαϊκή προσπάθεια έρευνας: στο πρόγραμμα «Συνεργασία», στο πρόγραμμα «Ιδέες», στο πρόγραμμα «Άνθρωποι» και στο πρόγραμμα «Ικανότητα». Στόχος είναι να κατορθώσει η ΕΕ να βρει απαντήσεις στις μεγάλες κοινωνικές προκλήσεις οι οποίες αφορούν το σύνολο των κρατών μελών και τις οποίες δεν μπορούν αυτά να αντιμετωπίσουν μόνα τους (γήρανση του πληθυσμού και υγεία, ενέργεια, εφοδιασμός με νερό και τρόφιμα, βιώσιμη ανάπτυξη, κλιματική αλλαγή κ.λπ.), καθώς και να αναπτύξει τις γνώσεις που θα επιτρέψουν στις επιχειρήσεις μας να είναι περισσότερο καινοτόμες και να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητά τους.

  Clemente Mastella (PPE), γραπτώς. – (IT) Με το πέρασμα των χρόνων, το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο (ΠΠ7) της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη έχει μετατραπεί σε ένα από τα μεγαλύτερα προγράμματα υποστήριξης της έρευνας σε παγκόσμιο επίπεδο και αποτελεί το κύριο εργαλείο της ερευνητικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μετά την αποτυχία της λεγόμενης «στρατηγικής της Λισαβόνας», η οποία στόχευε να γίνει η ΕΕ μέχρι το 2010 η πιο ανταγωνιστική και δυναμική κοινωνία βασισμένη στη γνώση σε παγκόσμιο επίπεδο, αποφασίσαμε να εξετάσουμε κατά πόσον η αξιολόγηση του ΠΠ7 θα μπορούσε να προσφέρει μια ευκαιρία για την εδραίωση του χρυσού τριγώνου: γνώση, εκπαίδευση και έρευνα. Πιστεύουμε ότι το ΠΠ7 είναι μια ευκαιρία για να τοποθετήσει η ΕΕ την πολιτική έρευνάς της στο ύψος των οικονομικών και κοινωνικών φιλοδοξιών της, κυρίως ενισχύοντας τον Ευρωπαϊκό Χώρο Έρευνας (ΕΧΕ). Επιπλέον, απαιτείται να γίνει εδαφική κατανομή των πολιτικών έρευνας και ανάπτυξης, ενώ η Ένωση πρέπει να δημιουργήσει ένα φιλόδοξο ευρωπαϊκό ερευνητικό πρόγραμμα επί θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας, με την προοπτική να ενισχυθεί η βιομηχανική και τεχνολογική βάση του τομέα, βελτιώνοντας ταυτόχρονα και την αποτελεσματικότητα των δημόσιων στρατιωτικών δαπανών. Τέλος, συμφωνούμε με την Επιτροπή Προϋπολογισμών ως προς το ότι ο σχεδιασμός και η εφαρμογή όλων των προγραμμάτων πλαισίου πρέπει να βασίζονται στις αρχές της απλότητας, της σταθερότητας, της ασφάλειας δικαίου, της συνέπειας, της αριστείας και της εμπιστοσύνης, ενισχύοντας ταυτόχρονα τις σχέσεις μεταξύ ευρωπαϊκών ερευνητικών ιδρυμάτων και βιομηχανίας.

  Nuno Melo (PPE), γραπτώς. – (PT) Το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο (ΠΠ7) για την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη (Ε&ΤΑ) είναι το μεγαλύτερο χρηματοδοτικό όργανο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την υποστήριξη και την προώθηση της ερευνητικής δραστηριότητας. Διαθέτει κονδύλια προϋπολογισμού ύψους 50 δισεκατομμυρίων ευρώ για την περίοδο 2007-2013. Η έκθεση αυτή υπογραμμίζει την πορεία που πρέπει να ακολουθηθεί όσον αφορά το πρόγραμμα πλαίσιο για την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη: πρέπει να συνδεθεί με τη στρατηγική Ευρώπη 2020 αλλά και με την πρωτοβουλία «Ένωση Καινοτομίας» και στόχος του πρέπει να είναι οι τομείς της κλιματικής αλλαγής, της ενεργειακής πολιτικής, της ανταγωνιστικότητας και της γήρανσης του πληθυσμού. Αν επιτύχουμε τους στόχους που τέθηκαν εδώ, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θα εισέλθουμε σε έναν νέο οικονομικό κύκλο ανάπτυξης.

  Alexander Mirsky (S&D), γραπτώς. – (EN) Το έβδομο πρόγραμμα της ΕΕ έχει ως στόχο του την οικοδόμηση ενός ενωμένου Ευρωπαϊκού Χώρου Γνώσης που θα βασίζεται σε επιτεύγματα προηγούμενων προγραμμάτων και την εφαρμογή περαιτέρω έρευνας για την ενίσχυση των κοινωνικοοικονομικών παραγόντων που αφορούν την ανάπτυξη της Ευρώπης. Η επιστημονική έρευνα αποτελεί μία από τις βάσεις της ευρωπαϊκής στρατηγικής για την οικονομική ανάπτυξη, διασφαλίζοντας επάρκεια, ανάπτυξη του κοινωνικού χώρου και περιβαλλοντική προστασία. Συνεπώς, ψήφισα υπέρ.

  Andreas Mölzer (NI), γραπτώς. – (DE) Το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο δεν αφορά μόνο την έρευνα εν γένει· αφορά επίσης ένα συγκεκριμένο πεδίο έρευνας που οφείλει να μας ανησυχεί όλους ιδιαιτέρως έπειτα από την καταστροφή της Fukushima. Πρόκειται για ζήτημα χρηματοδότησης από το πρόγραμμα της Ευρατόμ. Σε τι χρησιμεύουν οι παραγωγικοί αντιδραστήρες αν καταρρέουν κάτω από όγκους νερού και σε περίπτωση σεισμού; Σε τι χρησιμεύει ο πιο παραγωγικός πυρηνικός σταθμός αν αρκεί ένα μικρό λάθος για να καταστήσει όχι μόνο τον περιβάλλοντα χώρο, αλλά και μεγάλες εκτάσεις γης, μη κατοικήσιμα για δεκαετίες; Είναι σημαντικό να επικεντρωθούμε περισσότερο στην πυρηνική ασφάλεια και να προωθήσουμε την ανάπτυξη εναλλακτικών λύσεων. Τώρα που το ερευνητικό πρόγραμμα της Ευρατόμ πρόκειται σύντομα να επεκταθεί για την περίοδο 2012-2013, οφείλει η Fukushima να αποτελέσει μια ευκαιρία για επανεξέταση. Πρέπει να επικεντρωθούμε περισσότερο στην προστασία ενάντια στη ραδιενέργεια και την τελική αποθήκευση. Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου να μην παραμείνουμε προσκολλημένοι στις ίδιες προτεραιότητες, με άλλα λόγια, στην εξάπλωση της πυρηνικής ενέργειας, αλλά θα πρέπει να επικεντρωθούμε στις πτυχές της ασφάλειας. Φυσικά, το τρέχον ερευνητικό πρόγραμμα δεν επηρεάζεται από αυτό. Όταν ψήφισα, τα έλαβα όλα αυτά υπόψη.

  Franz Obermayr (NI), γραπτώς. – (DE) Κατά τη διάρκεια της θητείας μου στο Κοινοβούλιο, έχω εργαστεί σε πολλές περιπτώσεις υπέρ της πυρηνικής ασφάλειας στην ΕΕ. Μια τόσο επικίνδυνη τεχνολογία παραγωγής ενέργειας με όλα τα επιβλαβή υποπροϊόντα της και τις θανατηφόρες επιπτώσεις της τόσο για τον άνθρωπο όσο και για τη φύση σε περίπτωση πυρηνικής τήξης δεν θα πρέπει να αποσιωπάται με το πρόσχημα της προστασίας του κλίματος. Δυστυχώς, το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο περιλαμβάνει και χρηματοδότηση για έρευνα στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας. Ωστόσο, η έκθεση ζητά επίσης αυστηρότερους κανονισμούς για το πρόγραμμα INDECT της ΕΕ. Ορίζει ότι η Επιτροπή της ΕΕ πρέπει να δημοσιεύσει αμέσως όλα τα αρχεία του προγράμματος και να ορίσει μια σαφή και αυστηρή εντολή για τον ερευνητικό στόχο, την εφαρμογή και τους τελικούς χρήστες του INDECT. Πρόκειται για μια αρχική επιτυχία στην οποία λαμβάνονται σοβαρά υπόψη τα δικαιώματα των πολιτών της ΕΕ, τουλάχιστον σε ένα στοιχειώδες επίπεδο. Αφού στάθμισα τα ζητήματα, αποφάσισα να απόσχω από την ψηφοφορία.

  Alfredo Pallone (PPE), γραπτώς. – (IT) Υπερψήφισα την έκθεση του κ. Audy, επειδή το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο (ΠΠ7) χρειάζεται διεξοδική αναθεώρηση προκειμένου να επιτύχει και να ευθυγραμμιστεί με τους στόχους της στρατηγικής Ευρώπη 2020. Τα αρνητικά αποτελέσματα της ενδιάμεσης αξιολόγησης σημαίνουν πως είναι απαραίτητο να τροποποιήσουμε τις προτεραιότητές του. Ως εκ τούτου, συμφωνώ να αναδιατυπωθούν οι βασικοί στόχοι και τονίζω την ανάγκη για μια πιο αποτελεσματική ερευνητική πολιτική που θα περιορίσει την επιβάρυνση της γραφειοκρατίας και θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μεγαλύτερη συμμετοχή των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, καθώς επίσης για καινοτομία και χρηματοδοτική ολοκλήρωση. Με τις συγκεκριμένες αλλαγές, ελπίζουμε ότι τα προγράμματα της δεύτερης φάσης του ΠΠ7 θα ολοκληρωθούν με επιτυχία.

  Maria do Céu Patrão Neves (PPE), γραπτώς. – (PT) Η εν λόγω έκθεση σχετικά με την ενδιάμεση αξιολόγηση του έβδομου προγράμματος πλαισίου (ΠΠ7) της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις δράσεις έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης βασίζεται στην προϋπόθεση της συμφιλίωσης του κοινού με την επιστήμη. Η στρατηγική της Λισαβόνας έθεσε έναν φιλόδοξο στόχο για την Ευρωπαϊκή Ένωση: να γίνει, μέχρι το 2010, η πλέον ανταγωνιστική και πλέον δυναμική οικονομία της γνώσης στον κόσμο. Στο πλαίσιο της στρατηγικής αυτής, αναγνωρίστηκε ο κεντρικός ρόλος της έρευνας. Η επιθυμία αυτή δεν πραγματοποιήθηκε για διάφορους λόγους. Η δεκαετία 2000-2010, η οποία τελείωσε με μια εξαιρετικά σοβαρή οικονομική κρίση, θα αξιολογηθεί στο μέλλον. Εκείνο που έχει σημασία τώρα, και από την άποψη αυτή συμμερίζομαι τη φιλοδοξία του εισηγητή, είναι να αναλύσουμε το έργο που επιτελέστηκε και να αναδιοργανώσουμε τις μελλοντικές δράσεις. Το ΠΠ7 αποτελεί μία ακόμα ευκαιρία για να ευθυγραμμίσει η ΕΕ την ερευνητική της πολιτική με τις οικονομικές και κοινωνικές της φιλοδοξίες, ιδίως με την εδραίωση του Ευρωπαϊκού Χώρου Έρευνας. Το ΠΠ7 είναι ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα υποστήριξης της έρευνας στον κόσμο και αποτελεί το κύριο εργαλείο της πολιτικής έρευνας της ΕΕ. Τα ειδικά προγράμματα που υπάρχουν, όπως το πρόγραμμα «Συνεργασία», το πρόγραμμα «Ιδέες», το πρόγραμμα «Άνθρωποι» και το πρόγραμμα «Ικανότητα», μπορούν και πρέπει να καταστήσουν εφικτή την ανάπτυξη των γνώσεων που θα επιτρέψουν στις επιχειρήσεις μας να είναι περισσότερο καινοτόμες και να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητά τους.

  Aldo Patriciello (PPE), γραπτώς. – (IT) Το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο (ΠΠ7) πρέπει να αξιολογηθεί, ώστε να ευθυγραμμιστεί περαιτέρω με τους στόχους της στρατηγικής Ευρώπη 2020. Για να γίνει η ευρωπαϊκή ερευνητική πολιτική πιο ανταγωνιστική και να εναρμονιστεί με τις οικονομικές και κοινωνικές φιλοδοξίες της ΕΕ, το ΠΠ7 πρέπει να προσαρμοστεί σε τέσσερις βασικούς στόχους: προώθηση της απλοποίησης των προγραμμάτων πλαισίων για την έρευνα και περιορισμός του όγκου των διοικητικών διαδικασιών· βελτίωση της συμμετοχής των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ)· ενίσχυση της διάστασης της καινοτομίας και εντατικοποίηση του μέσου χρηματοδότησης καταμερισμού του κινδύνου.

Επιπλέον, είναι αναγκαίο να επικεντρωθούμε στη σημασία της συνεργασίας μεταξύ του ακαδημαϊκού κόσμου, των δημόσιων ερευνητικών ιδρυμάτων και του βιομηχανικού τομέα. Πρέπει να δώσουμε μεγαλύτερη έμφαση σε προτάσεις συνεργατικής έρευνας μεταξύ του δημόσιου και του βιομηχανικού τομέα, να διευκολύνουμε τη συνεργασία μεταξύ δικτύων μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, πανεπιστημίων και δημόσιων ερευνητικών ιδρυμάτων, ενώ τα βασικά κριτήρια για την επιλογή προγραμμάτων ΠΠ7 πρέπει τώρα να περιλαμβάνουν μια αξιολόγηση του πιθανού αντικτύπου στην αγορά, της μεταφοράς τεχνολογίας και της εμπορικής χρήσης των ερευνητικών αποτελεσμάτων. Ψήφισα υπέρ της αξιολόγησης του ΠΠ7 γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους, καθώς επίσης και για να γίνει η ΕΕ πιο ανταγωνιστική στο πεδίο της έρευνας χωρίς να είναι υποχρεωμένη να περιμένει το όγδοο πρόγραμμα πλαίσιο.

  Vincent Peillon (S&D), γραπτώς. – (FR) Ψήφισα υπέρ της έκθεσης Audy σχετικά με την ενδιάμεση αξιολόγηση του έβδομου προγράμματος πλαισίου για την έρευνα και την ανάπτυξη. Με το εν λόγω κείμενο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιβεβαιώνει τη στήριξή του για το συγκεκριμένο πρόγραμμα, το οποίο είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη της ευρωπαϊκής έρευνας και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεών μας. Τάσσεται υπέρ της καθιέρωσης ενός μόνιμου προϋπολογισμού, ο οποίος είναι απαραίτητος για την επίτευξη των στόχων του προγράμματος. Η συγκεκριμένη έκθεση παραθέτει συγκεκριμένες προτάσεις με στόχο την καταπολέμηση των αδυναμιών του προγράμματος. Επισημαίνει ορθώς την ανάγκη για απλοποίηση των διαδικασιών χρηματοδότησης και για βελτιστοποίηση των υφιστάμενων εργαλείων, ώστε να διευκολυνθεί η πρόσβαση για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Τέλος, η έκθεση αυτή μας υπενθυμίζει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να διασφαλίσει ότι η προώθηση της καινοτομίας δεν θα θέσει σε κίνδυνο την πρόοδο που σημειώθηκε στη βασική έρευνα.

  Rovana Plumb (S&D), γραπτώς. – (EN) Η συγκεκριμένη έκθεση εξετάζει αν το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο για την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη (ΠΠ7) μπορεί να αποτελέσει μια ευκαιρία για την εδραίωση του χρυσού τριγώνου: γνώση, εκπαίδευση και έρευνα, το οποίο είναι και το κλειδί της τύχης των Ευρωπαίων. Εκφράζω την ικανοποίησή μου για το επίπεδο συμμετοχής και αριστείας κατά την επιλογή των προγραμμάτων, εκφράζω όμως τη λύπη μου διότι το ποσοστό επιτυχίας στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος παραμένει γενικά αρκετά χαμηλό και αποτελεί αντικίνητρο, ιδίως για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Υποστηρίζω, στο πλαίσιο του κεφαλαίου «Άνθρωποι», τις δράσεις Marie Curie, οι οποίες είναι πολύτιμες για τη σταδιοδρομία των ερευνητών, και αναγνωρίζω ότι οι «Κοινές Τεχνολογικές Πρωτοβουλίες» (ΚΤΠ) βοηθούν την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας.

  Phil Prendergast (S&D), γραπτώς. – (EN) Δεδομένων των οικονομικών κρίσεων που αντιμετωπίζει η ΕΕ, είναι απαραίτητο να προσδιορίσουμε ποιοι από τους τομείς των δραστηριοτήτων μας μπορούν να μας βοηθήσουν να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες μας. Η έρευνα και η καινοτομία αποτελούν κεντρικά στοιχεία της έξυπνης, διατηρήσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης, επομένως η πραγματοποίηση επενδύσεων στην έρευνα και ανάπτυξη αποτελεί την καλύτερη δυνατή απάντηση. Δεδομένων των πολυάριθμων πολιτικών και οικονομικών αλλαγών που έχουν πραγματοποιηθεί από τότε που εγκρίθηκε το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο, είναι απαραίτητο να τροποποιηθεί το ΠΠ7, ώστε να αντικατοπτρίζει την κατάσταση της νέας πραγματικότητας. Δεδομένης της σπουδαιότητας την οποία έχουν για την Ευρώπη και για τον ανθηρό τομέα της έρευνας και ανάπτυξης οι βιομηχανίες που βασίζονται στη γνώση, δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε μέχρι να τεθεί σε ισχύ το ΠΠ8. Μπορεί η «στρατηγική της Λισαβόνας» με στόχο να γίνει η Ευρώπη η πλέον ανταγωνιστική οικονομία της γνώσης στον κόσμο το 2010 να απέτυχε, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να την εγκαταλείψουμε εντελώς. Πρέπει να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για την επίτευξη του στόχου αυτού τροποποιώντας το ΠΠ7. Παράλληλα, θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε μια σοβαρή αποτυχία του ΠΠ7 να παρέχει χρηματοδότηση για έρευνα στους τομείς της μητρικής και παιδικής υγείας. Σχεδόν 400.000 μωρά γεννιούνται πρόωρα κάθε χρόνο, ωστόσο δεν υπάρχει καμία χρηματοδότηση για έρευνα σε αυτόν τον τομέα. Η πρόωρη γέννηση αποτελεί την υπ’ αριθμόν ένα αιτία βρεφικών θανάτων, ενώ τα πρόωρα μωρά είναι πολύ πιθανότερο να εμφανίσουν μόνιμες, χρόνιες ασθένειες.

  Paulo Rangel (PPE), γραπτώς. – (PT) Το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο (ΠΠ7) της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις δράσεις έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης θα πρέπει να αξιολογηθεί υπό το πρίσμα της τρέχουσας κατάστασης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και με το βλέμμα στο μέλλον. Ο εισηγητής ορθώς επισημαίνει την αποτυχία του στόχου που έθεσε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το 2000, δηλαδή να γίνει η ΕΕ μέχρι το 2010 η πλέον κυρίαρχη οικονομία της γνώσης στον κόσμο. Ωστόσο, παρόλο που ο στόχος αυτός δεν επιτεύχθηκε εντός της προθεσμίας, παραμένει ο πραγματικός στόχος της κοινής δράσης. Επομένως, η αξιολόγηση του προγράμματος πλαισίου μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο από την άποψη αυτή: με άλλα λόγια, επιδιώκοντας να μειώσει τα εμπόδια που παρουσιάζονται στην ανάπτυξη της ευρωπαϊκής οικονομίας, συγκεκριμένα μειώνοντας τη γραφειοκρατία σε διαδικασίες που αφορούν την πρόσβαση σε προγράμματα υποστήριξης της έρευνας.

  Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE), γραπτώς. – (EN) Υπέρ. Η έκθεση εγκρίθηκε ήδη ομόφωνα από την Επιτροπή ITRE, λαμβάνει υπόψη τις συστάσεις της ομάδας των εμπειρογνωμόνων και προσδιορίζει ένα ευρύτερο πεδίο για τη βελτίωση των διάφορων μέσων έρευνας της ΕΕ. Για παράδειγμα: πιο ανοιχτή πρόσβαση και διάδοση των ερευνητικών αποτελεσμάτων, ευρύτερες προσκλήσεις υποβολής προτάσεων στον τομέα των κοινωνικοοικονομικών επιστημών, πιο συνεργατική έρευνα, προσπάθειες βελτίωσης της κινητικότητας των ερευνητών, περισσότερες δράσεις για καινοτόμες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, καλύτερο συντονισμό με τα κράτη μέλη. Η έκθεση δεν καλύπτει το ζήτημα των επενδύσεων στα προγράμματα ITER ή Galileo. Όσον αφορά τις αρνητικές πτυχές, το κείμενο σε ορισμένα σημεία επικεντρώνεται υπερβολικά στον οικονομικό ρόλο και την ανταγωνιστικότητα της έρευνας και της καινοτομίας και όχι στο τι μπορούν να προσφέρουν η έρευνα και η καινοτομία στην κοινωνία συνολικά.

  Licia Ronzulli (PPE), γραπτώς. – (IT) Η έρευνα αποτελεί βασική συνιστώσα του κόσμου της γνώσης και, σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία, είναι βέβαιο ότι θα ενισχύσει τα επίπεδα ανάπτυξης και απασχόλησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο (ΠΠ7) είναι μια καλή ευκαιρία για να αναπτύξει η Ευρωπαϊκή Ένωση την πολιτική έρευνάς της, ενώ επίσης εδραιώνει παράλληλα τον Ευρωπαϊκό Χώρο Έρευνας (ΕΧΕ). Μέσω του συγκεκριμένου προγράμματος, η Ευρώπη στόχο της έχει να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις της βιομηχανίας –και γενικότερα των ευρωπαϊκών πολιτικών– για έρευνα και γνώση.

Με την έγκριση της σημερινής έκθεσης, το Κοινοβούλιο ρίχνει φως στα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν μέσω του ερευνητικού προγράμματος αυτά τα πρώτα τέσσερα χρόνια. Ωστόσο, για την επίτευξη μεγαλύτερων και καλύτερων αποτελεσμάτων στο μέλλον, πρέπει να απλοποιήσουμε τη διοικητική διαδικασία, να βελτιώσουμε τη συμμετοχή των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, να υποστηρίξουμε την καινοτομία και να εγκρίνουμε χρηματοδοτικές διευκολύνσεις καταμερισμού του κινδύνου. Η έκθεση παροτρύνει την ΕΕ και τα κράτη μέλη να εγκρίνουν ένα φιλόδοξο ερευνητικό σχέδιο για την εδραίωση της ευρωπαϊκής βιομηχανίας άμυνας.

  Νικόλαος Σαλαβράκος (EFD), γραπτώς. – Υπερψήφισα την έκθεση του κ.Audy καθώς θεωρώ ότι η επένδυση στον τομέα της έρευνας και της καινοτομίας είναι ουσιαστική για την ανταγωνιστικότητα, την ανάπτυξη και την δημιουργία θέσεων εργασίας στην ΕΕ. Θεωρώ ιδιαίτερα χρήσιμη την ενδιάμεση αξιολόγηση του 7ου προγράμματος Πλαίσιο για την έρευνα και την ανάπτυξη 2007-2013 για την συναγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων μέσω της αποτίμησης της υπάρχουσας κατάστασης. Χαιρετίζω την πρόταση του εισηγητή για απλοποίηση των διαδικασιών χρηματοδότησης και την υιοθέτηση μιας προσέγγισης ωθούμενης από τις επιδόσεις και το κριτήριο της «αριστείας» και της «Ευρωπαϊκής Προστιθέμενης Αξίας» στις δαπάνες της ΕΕ . Ο τομέας της έρευνας είναι τομέας που μπορεί να αποφέρει μέγιστη προστιθέμενη αξία στην Ένωση. Οι δημόσιοι προϋπολογισμοί έχουν περιοριστεί ,ως εκ τούτου θα πρέπει να κινητοποιηθούν ιδιωτικοί χρηματοδοτικοί πόροι για την χρηματοδότηση του επικείμενου 8ου προγράμματος-πλαίσιο για την έρευνα, θετικά κρίνω την πρόταση του εισηγητή για αύξηση συμμετοχής βιομηχανικών ομίλων και μικρό-μεσαίων επιχειρήσεων.

  Czesław Adam Siekierski (PPE), γραπτώς. – (PL) Τέσσερα χρόνια πέρασαν από τότε που δρομολογήθηκε το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο για την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη. Στο πλαίσιο μιας μεταβαλλόμενης παγκόσμιας οικονομικής κατάστασης και σε μια περίοδο όπου η Ευρώπη επιχειρεί σιγά σιγά να εξέλθει από την οικονομική κρίση, καθίσταται ολοένα και πιο σαφές ότι το πρόγραμμα τέθηκε σε εφαρμογή προκειμένου να λύσει ουσιαστικά και σημαντικά προβλήματα. Ο παγκόσμιος ανταγωνισμός μεγάλων οικονομικών δυνάμεων όπως η Κίνα, η Ινδία και η Βραζιλία μάς αναγκάζει να λάβουμε ειδικά μέτρα, προκειμένου να αποκτήσουμε ένα τεχνολογικό πλεονέκτημα που θα μας επιτρέψει να εφαρμόσουμε αποτελεσματικά την επιδιωκόμενη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι σωστές επενδύσεις στην έρευνα και την επιστημονική ανάπτυξη θα μετατραπούν σε μακροπρόθεσμη οικοδόμηση μιας κοινωνίας βασισμένης στη γνώση, κάτι που αποτελεί μία από τις σημαντικότερες συνιστώσες της οικονομικής ισχύος. Η έκθεση θίγει το καίριο ζήτημα της ελλιπούς συνεργασίας και ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών, πράγμα που έχει ως αποτέλεσμα την αλληλεπικάλυψη επιμέρους προγραμμάτων. Ένα ακόμα ανησυχητικό ζήτημα είναι η άνιση συμμετοχή των κρατών μελών, η οποία καταλήγει σε σοβαρότερες ανισορροπίες σε έναν εξαιρετικά σημαντικό τομέα, όπως είναι εκείνος της έρευνας και της τεχνολογικής ανάπτυξης. Αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τους στόχους του έβδομου προγράμματος πλαισίου.

Ως αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης, ορισμένα κράτη μέλη δεν διαθέτουν πλέον τόσες πολλές ευκαιρίες για να παρέχουν στήριξη στο πρόγραμμα, και αυτό αποτελεί πρόκληση για να προσδιορίσει η ΕΕ με ακρίβεια τα κράτη μέλη που χρειάζονται στήριξη και να τους την προσφέρει. Η εφαρμογή του προγράμματος θα διαρκέσει άλλα δύο χρόνια, ενώ το επίπεδο της δημοσιονομικής δέσμευσης δεν έχει υπερβεί το 50% (σε σύνολο 54 δισεκατομμυρίων ευρώ για την περίοδο 2007-2013), πράγμα που αναμένεται να διευκολύνει τη συμμετοχή των αρμόδιων φορέων και να επιτρέψει την όσο το δυνατόν πιο πρόσφορη αξιοποίηση των διαθέσιμων κονδυλίων.

  Catherine Stihler (S&D), γραπτώς. – (EN) Υποστηρίζω το έργο που επιτέλεσε ο εισηγητής στη συγκεκριμένη έκθεση. Συμμερίζομαι τις ανησυχίες του ως προς το ότι η ανακοίνωση της Επιτροπής εκδόθηκε πολύ αργότερα από το αναμενόμενο. Το ΠΠ7 έχει επιτελέσει εξαιρετικό έργο και θεωρώ ενθαρρυντικό το έργο του εισηγητή προκειμένου να κλείσει το χρυσό τρίγωνο.

  Nuno Teixeira (PPE), γραπτώς. – (PT) Το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο (ΠΠ7) για την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη (Ε&ΤΑ) είναι το μεγαλύτερο χρηματοδοτικό μέσο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την υποστήριξη και την προώθηση της ερευνητικής δραστηριότητας, και διαθέτει χρηματοδοτικά κονδύλια ύψους 50 δισεκατομμυρίων ευρώ για την περίοδο 2007-2013. Η έκθεση αυτή τονίζει ότι το ΠΠ7 για την Ε&ΤΑ θα πρέπει να συνδεθεί με τη στρατηγική «Ευρώπη 2020» και με την εμβληματική πρωτοβουλία «Ένωση Καινοτομίας» και ότι πρέπει να επικεντρωθεί, μέχρι τη λήξη της ισχύος του, στους τομείς της κλιματικής αλλαγής, της ενεργειακής πολιτικής, της ανταγωνιστικότητας και της γήρανσης του πληθυσμού.

Υπερψηφίζω την εν λόγω έκθεση, επειδή κατανοώ ότι μόνο με την ενίσχυση της ευρωπαϊκής έρευνας, της ανάπτυξης και της πολιτικής καινοτομίας θα μπορέσει να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητά της και να αναλάβει έναν όλο και πιο ηγετικό ρόλο σε παγκόσμιο επίπεδο. Θεωρώ επίσης σημαντικό το ότι το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο συμβάλλει στην εδραίωση ενός Ευρωπαϊκού Χώρου Έρευνας, σύμφωνα με το άρθρο 179, παράγραφος 1, του τίτλου ΧΙΧ της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

  Viktor Uspaskich (ALDE), γραπτώς. – (LT) Η έρευνα και οι καινοτομίες είναι σημαντικές για τη διασφάλιση βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης στη Λιθουανία. Σύμφωνα με δεδομένα της Παγκόσμιας Τράπεζας, η Λιθουανία έχει τη δυνατότητα να γίνει μια δυναμική οικονομία βασισμένη στη γνώση. Ωστόσο, από τη μελέτη προκύπτει επίσης ότι η χώρα μου αντιμετωπίζει διοικητικά, διαρθρωτικά και κανονιστικά προβλήματα στον τομέα της έρευνας και της ανάπτυξης (Ε&Α). Πρέπει να εξαλείψουμε τα εμπόδια αυτά αν θέλουμε να σημειώσουμε ουσιαστική πρόοδο. Αυτό δημιουργεί προβλήματα και στην Ευρώπη. Στην Ευρώπη, οι δαπάνες για την έρευνα και την ανάπτυξη είναι χαμηλές σε σύγκριση με άλλες παγκόσμιες δυνάμεις, λόγω της έλλειψης ιδιωτικών επενδύσεων και ευνοϊκών συνθηκών για την καινοτομία. Συμφωνώ με τον εισηγητή ότι χρειαζόμαστε πράγματι καλύτερο συντονισμό των ερευνητικών προγραμμάτων και συγχρηματοδότηση εντός της Ένωσης. Επιπλέον, οι εγκαταστάσεις έρευνας και οι υποδομές στην Κεντρική και την Ανατολική Ευρώπη πρέπει να εκσυγχρονιστούν και να επεκταθούν.

Κάτι τέτοιο θα ενθαρρύνει την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα και θα βοηθήσει στην καταπολέμηση των ανισοτήτων στις υποδομές μεταξύ παλαιών και νέων κρατών μελών. Πιστεύω επίσης ότι η έρευνα και η τεχνολογική ανάπτυξη πρέπει να καταστούν περισσότερο προσβάσιμες στους απλούς Ευρωπαίους. Σύμφωνα με δεδομένα που προέρχονται από έρευνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μόνο το 10% των Ευρωπαίων θεωρούν ότι είναι καλά πληροφορημένοι σχετικά με την επιστήμη, ενώ το 65% θεωρούν ότι οι κυβερνήσεις θα πρέπει να καταβάλουν μεγαλύτερες προσπάθειες ώστε να κινήσουν το ενδιαφέρον των νέων ανθρώπων για επιστημονικά ζητήματα. Πρέπει να κάνουμε το ίδιο.

Πρόταση ψηφίσματος (B7-0344/2011)

  Luís Paulo Alves (S&D), γραπτώς. – (PT) Υπερψηφίζω το εν λόγω ψήφισμα, επειδή πιστεύω ότι υπάρχει ανάγκη για μια συνολική οικονομική συμφωνία, ικανή να ενισχύσει τους ήδη υπάρχοντες, ισχυρούς, διμερείς, εμπορικούς και επενδυτικούς δεσμούς. Ωστόσο, πιστεύω ότι η συμφωνία θα πρέπει να είναι ισορροπημένη και να ενθαρρύνει το θεμιτό εμπόριο. Παρά την ισχυρή συναίνεση για μια φιλόδοξη συμφωνία, υποστηρίζω ότι αυτή δεν θα πρέπει να επηρεάσει τις δημόσιες υπηρεσίες ή τα δικαιώματα της ΕΕ να νομοθετεί εκδίδοντας οδηγία για την ποιότητα των καυσίμων. Η συμφωνία θα πρέπει επίσης να έχει φιλόδοξους στόχους για τη βιώσιμη ανάπτυξη, με νομικά δεσμευτικές κοινωνικές και περιβαλλοντικές παραμέτρους.

  Laima Liucija Andrikienė (PPE), γραπτώς. – (LT) Ψήφισα υπέρ του εν λόγω ψηφίσματος σχετικά με τις εμπορικές σχέσεις ΕΕ-Καναδά. Ο Καναδάς είναι ένας από τους παλαιότερους και πλέον στενούς εταίρους της ΕΕ, αφού είναι η πρώτη βιομηχανική χώρα με την οποία –το 1976– η ΕΕ υπέγραψε συμφωνία πλαίσιο για εμπορική και οικονομική συνεργασία. Ωστόσο, η οικονομική σχέση ΕΕ-Καναδά δεν έχει ακόμα αξιοποιηθεί πλήρως και θεωρώ ότι μια συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών ΕΕ-Καναδά μπορεί να συμβάλει σθεναρά στην ανάπτυξη και επίτευξη αυτής της ευκαιρίας, με τη βελτίωση των εμπορικών και επενδυτικών ροών, καταργώντας παράλληλα τις μέγιστες τιμές δασμών, καθώς και τους αδικαιολόγητους μη δασμολογικούς φραγμούς, και υποστηρίζοντας στενότερη συνεργασία ιδιαίτερα στους τομείς της ρυθμιστικής συνεργασίας, της κινητικότητας του εργατικού δυναμικού και της αναγνώρισης των προσόντων. Τάσσομαι υπέρ μιας συμφωνίας με τον Καναδά που θα προχωρεί πέρα από τις δεσμεύσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και θα συμπληρώνει τους πολυμερείς κανόνες, υπό την προϋπόθεση ότι οι διαπραγματεύσεις θα καταλήξουν σε μια ισορροπημένη, φιλόδοξη, υψηλής ποιότητας συμφωνία η οποία θα υπερβαίνει τις μειώσεις των δασμών, και θα αρχίσουν να εφαρμόζονται και άλλα εργαλεία. Για παράδειγμα, θα πρέπει να εφαρμοστεί η αρχή της αμοιβαιότητας στο πλαίσιο των νομικών μέσων που διατίθενται στην περίπτωση εμπορικών διαφορών και υπάρχει ανάγκη για βελτίωση της προστασίας των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, συμπεριλαμβανομένων των εμπορικών σημάτων, των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και των γεωγραφικών ενδείξεων.

  Sophie Auconie (PPE), γραπτώς. – (FR) Δίνοντας θετική ψήφο σε αυτό το ψήφισμα σχετικά με τις υφιστάμενες εμπορικές σχέσεις μεταξύ ΕΕ και Καναδά, θα ήθελα να επαναλάβω τη σημασία του διεθνούς εμπορίου (μεταξύ άλλων, με τον Καναδά) για την ανάπτυξη των οικονομιών μας. Όπως αναφέρεται στο ψήφισμα, παρόλο που η Ευρώπη πρέπει να συνεχίσει να δίνει προτεραιότητα στο διεθνές εμπορικό σύστημα, δηλαδή στις διαπραγματεύσεις του αναπτυξιακού Γύρου της Ντόχα, οι τρέχουσες διαπραγματεύσεις με τον Καναδά μπορούν να συμπληρώσουν, με χρήσιμο τρόπο, αυτήν τη διεθνή προσέγγιση με μια διμερή προσέγγιση, που είναι εξίσου απαραίτητη. Έτσι, με τις συζητήσεις και τις διαπραγματεύσεις, κατορθώνουμε να βρίσκουμε λύσεις σε ζητήματα που σχετίζονται με το εμπόριο και να σεβόμαστε συγκεκριμένες αρχές, όπως εκείνες που αφορούν το περιβάλλον. Ωστόσο, ως αντιπρόεδρος της ομάδας εργασίας για τις δημόσιες υπηρεσίες, ανησυχώ για την προσέγγιση που έχει επιλεγεί για τον εν λόγω τομέα. Πράγματι, ακολουθώντας μια «προσέγγιση αρνητικού καταλόγου» (έναν κατάλογο που εξαιρεί ορισμένες δημόσιες υπηρεσίες από τη διαδικασία απελευθέρωσης) και όχι, αντιθέτως, «μια προσέγγιση θετικού καταλόγου» (που εξαιρεί από την απελευθέρωση τις δημόσιες υπηρεσίες, εκτός από εκείνες οι οποίες εμφανίζονται στον κατάλογο), μπορεί κάλλιστα να καταλήξουμε σε αποδυνάμωση των δημόσιων υπηρεσιών. Για τον λόγο αυτόν, το ψήφισμα παροτρύνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εγκαταλείψει την εν λόγω προσέγγιση.

  Zigmantas Balčytis (S&D), γραπτώς. – (LT) Υπερψήφισα το συγκεκριμένο ψήφισμα. Ο Καναδάς είναι ένας από τους παλαιότερους και πλέον στενούς εταίρους της ΕΕ, αφού είναι η πρώτη βιομηχανική χώρα με την οποία –το 1976– η ΕΕ υπέγραψε συμφωνία πλαίσιο για εμπορική και οικονομική συνεργασία. Μια σειρά διμερών συμφωνιών που έχουν σχεδιαστεί για να διευκολύνουν τις στενότερες εμπορικές συναλλαγές έχουν υπογραφεί εδώ και χρόνια και, επί του παρόντος, η ΕΕ είναι ο δεύτερος σπουδαιότερος εμπορικός εταίρος του Καναδά και η δεύτερη μεγαλύτερη πηγή άμεσων ξένων επενδύσεων στη χώρα αυτή. Συμφωνώ ότι η οικονομική σχέση ΕΕ-Καναδά δεν έχει ακόμη αξιοποιηθεί πλήρως. Η σχεδιαζόμενη συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών θα μπορούσε να συμβάλει σημαντικά στην προώθηση της οικονομικής εταιρικής σχέσης ΕΕ-Καναδά και να στείλει ένα ηχηρό μήνυμα υπέρ της ανάπτυξης στους επενδυτές και στις επιχειρήσεις εντός της ΕΕ και του Καναδά.

  Jean-Luc Bennahmias (ALDE), γραπτώς. – (FR) Ενώ μια εμπορική συμφωνία είναι επί του παρόντος υπό διαπραγμάτευση μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Καναδά, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μέσω του ψηφίσματος που μόλις εγκρίναμε, εκφράζει την ανησυχία του για την προσέγγιση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αναφορικά με τις δημόσιες υπηρεσίες. Όντως, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που είναι υπεύθυνη για τη διαπραγμάτευση αυτής της συμφωνίας, φαίνεται να θέλει να συμπεριληφθούν, καταρχήν, όλες οι υπηρεσίες. Με τη διαπραγμάτευση ενός «αρνητικού» καταλόγου υπηρεσιών οι οποίες δεν θα συμπεριλαμβάνονταν στις συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών, και αν κάτι τέτοιο προχωρούσε, τότε η Επιτροπή θα αναιρούσε τη λογική που έχει επικρατήσει μέχρι στιγμής. Ωστόσο, οι δημόσιες υπηρεσίες δεν μοιάζουν με τις υπόλοιπες υπηρεσίες: λόγω του ότι οι υπηρεσίες αυτές παρέχουν κοινωνική και εδαφική συνοχή, καθώς επίσης ουσιαστική στήριξη σε ευάλωτους πληθυσμούς, διαθέτουν χαρακτηριστικά που εναρμονίζονται με το γενικό συμφέρον το οποίο επιδιώκουν να επιτύχουν. Συνεπώς, είναι ιδιαιτέρως σημαντικό να συνεχίσουμε να εφαρμόζουμε μια προσέγγιση που προστατεύει τις εν λόγω υπηρεσίες, ιδίως προστατεύοντάς τες από τον διεθνή ανταγωνισμό.

  Mara Bizzotto (EFD), γραπτώς. – (IT) Οι σχέσεις με τον Καναδά είναι επί μακρόν επικερδείς για αμφότερα τα μέρη και, από εμπορική άποψη, εξυπηρετούν αμοιβαία συμφέροντα και προϋποθέτουν καλή συνεργασία. Παρότι ο Καναδάς είναι μια ανεπτυγμένη χώρα, όπου πολύ λίγα ερωτήματα τίθενται όσον αφορά το επίπεδο σεβασμού για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα υψηλότερα δυνατά περιβαλλοντικά πρότυπα, η Επιτροπή –ενώπιον μάλιστα του Κοινοβουλίου– έχει θέσει μια βάση διαπραγματεύσεων με τις ισοδύναμες καναδικές αρχές, η οποία εξετάζει λεπτομερώς πολλά ζητήματα που χρειάζονται τροποποιήσεις προκειμένου να είμαστε ικανοποιημένοι.

Υπερψηφίζω το εν λόγω ψήφισμα που σχετίζεται με ένα κεφάλαιο της ευρωπαϊκής εμπορικής πολιτικής το οποίο θα πρέπει να ληφθεί ως πρότυπο για διαπραγματεύσεις με άλλες χώρες –μεταξύ των οποίων η Ινδία, η Κίνα και το Πακιστάν– που σίγουρα δεν εγγυώνται θεμιτό ανταγωνισμό, πόσω μάλλον σεβασμό για τα κοινωνικά δικαιώματα και τα περιβαλλοντικά πρότυπα, όπως αντιθέτως συμβαίνει με τον Καναδά. Όταν ξεκινήσουμε διαπραγματεύσεις με τις χώρες αυτές, δεν πρέπει να ξεχάσουμε πόσο αυστηροί και απαιτητικοί υπήρξαμε με χώρες εξαιρετικά πεφωτισμένες, όπως ο Καναδάς, και να τηρήσουμε την ίδια άμεση και ανοιχτή στάση υπερασπιζόμενοι τα συμφέροντά μας.

  John Bufton (EFD), γραπτώς. – (EN) Καταψήφισα την εμπορική σχέση μεταξύ της ΕΕ και του Καναδά, επειδή θεωρώ ότι οποιαδήποτε Διμερής Επενδυτική Συνθήκη θα μπορούσε να υπονομεύσει την κοινοπολιτειακή διαπραγμάτευση μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και του Καναδά. Ενώ δεν θεωρώ ότι υπάρχει λόγος για μη διεξαγωγή ελεύθερων συναλλαγών μεταξύ της ΕΕ και του Καναδά, η πρότερη νομοθεσία έδειξε ότι φιλοδοξία της ΕΕ είναι να σφετεριστεί και όχι να αντιμετωπίσει ισότιμα τις εμπορικές σχέσεις μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και τρίτων χωρών.

  Alain Cadec (PPE), γραπτώς. – (FR) Υπερψήφισα το ψήφισμα σχετικά με τις εμπορικές σχέσεις ΕΕ-Καναδά με στόχο την εδραίωση μιας Συνολικής Οικονομικής και Εμπορικής Συμφωνίας. Ο Καναδάς είναι στενός εμπορικός εταίρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης: μέσα σε 10 χρόνια, οι καναδικές επενδύσεις στην Ευρώπη σχεδόν διπλασιάστηκαν, φτάνοντας τα 119,5 εκατομμύρια ευρώ το 2009. Ως εκ τούτου, είναι απαραίτητο να δημιουργηθεί ένα προηγμένο νομικό πλαίσιο, ώστε να διασφαλιστεί θετικός αντίκτυπος στην ανάπτυξη. Θα ήθελα να επισημάνω το ζήτημα της πρόσβασης στην αγορά για τα γεωργικά προϊόντα. Οι κανόνες προέλευσης διαφέρουν στον Καναδά και στην ΕΕ, και η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίσει ότι θα ληφθούν δεόντως υπόψη τα συμφέροντα και οι προτεραιότητες της ευρωπαϊκής γεωργίας. Συγκεκριμένα, πρέπει να καταβληθούν προσπάθειες ώστε να βρεθεί μια ικανοποιητική λύση στο πρόβλημα των κανόνων προέλευσης, ώστε τα προϊόντα που προέρχονται από άλλα μέλη της Βορειοαμερικανικής Συμφωνίας Ελεύθερων Συναλλαγών να μην έρχονται σε δεύτερη μοίρα σε σχέση με τα καναδικά προϊόντα.

  Maria Da Graça Carvalho (PPE), γραπτώς. – (PT) Το πολυμερές σύστημα εμπορικών συναλλαγών, που βασίζεται σε κανόνες και θεσπίστηκε μέσω του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), παραμένει το πιο κατάλληλο μέσο για τη ρύθμιση και την προώθηση του ανοιχτού και δίκαιου εμπορίου. Ωστόσο, δεδομένης της ιστορικής και πολύ επιτυχημένης οικονομικής σχέσης μεταξύ της ΕΕ και του Καναδά, υποστηρίζω μια συμφωνία που υπερβαίνει τις δεσμεύσεις οι οποίες έγιναν στο πλαίσιο του ΠΟΕ και συμπληρώνει τους πολυμερείς κανόνες, ώστε να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή συνεργασία μεταξύ αυτών των δύο δυνάμεων.

  George Sabin Cutaş (S&D), γραπτώς. – (RO) Υπερψήφισα το ψήφισμα σχετικά με τις εμπορικές σχέσεις ΕΕ-Καναδά, επειδή τονίζει την ανάγκη να συμπεριληφθούν κοινωνικά και περιβαλλοντικά ζητήματα στη μελλοντική Οικονομική και Εμπορική Συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Καναδά. Όσον αφορά την περιβαλλοντική προστασία, θεωρώ ότι είναι σημαντικό να αρνηθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση την εισαγωγή πετρελαίου που προέρχεται από εξόρυξη ασφαλτικής άμμου.

  Marielle De Sarnez (ALDE), γραπτώς. – (FR) Στο πλαίσιο των συνεχιζόμενων διαπραγματεύσεων σχετικά με την εμπορική συμφωνία μεταξύ ΕΕ και Καναδά, η Επιτροπή πρέπει να συμμορφωθεί με τα αιτήματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Σε μια συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών, δύο πράγματα είναι ζωτικής σημασίας: πρώτον, η διασφάλιση αμοιβαίου σεβασμού για την κοινωνική και περιβαλλοντική νομοθεσία· δεύτερον, η υιοθέτηση μιας συνεπούς και προστατευτικής προσέγγισης για τις υπηρεσίες γενικού συμφέροντος. Δεν πρέπει να υποβαθμιστούν τα ευρωπαϊκά πρότυπα περιβάλλοντος και υγείας απλώς και μόνο για να ικανοποιηθεί ο εταίρος μας. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να εξετάσει τις συνέπειες της απόφασής της να συμπεριληφθούν όλες οι υπηρεσίες αυτομάτως και εξ ορισμού. Ενώ η μέθοδος αυτή δίνει τη δυνατότητα σε ορισμένες υπηρεσίες να εξαιρεθούν κατά περίπτωση και έπειτα από αίτημα κάθε κράτους μέλους με την κατάρτιση «αρνητικού» καταλόγου, υπάρχει παρ’ όλα αυτά ο κίνδυνος πιθανών παραλείψεων. Το Κοινοβούλιο δεν επιθυμεί αυτό το νέο πρότυπο διαπραγμάτευσης να αποτελέσει νομικό προηγούμενο. Μέχρι στιγμής, η Επιτροπή έχει διαπραγματευτεί συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών παρέχοντας έναν «θετικό» κατάλογο, στον οποίο καταγράφονται λεπτομερώς οι υπηρεσίες που καλύπτονται από τη συμφωνία. Η μέθοδος αυτή, που χρησιμοποιείται συνήθως στο διεθνές εμπόριο, παρέχει καλύτερη προστασία σε συγκεκριμένους ευαίσθητους τομείς για την ΕΕ και θα πρέπει, ως εκ τούτου, να αποτελεί τη μοναδική μέθοδο της Επιτροπής.

  Diogo Feio (PPE), γραπτώς. – (PT) Ο Καναδάς και η ΕΕ έχουν ένα κοινό σύνολο αξιών που μας καθιστά όχι μόνο εμπορικούς εταίρους, αλλά και φυσικούς συμμάχους στην παγκόσμια γεωστρατηγική κατάσταση. Είναι αλήθεια ότι και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού υπάρχει ένας πολιτισμός που θα επωφελούνταν σε μεγάλο βαθμό από την περαιτέρω ενίσχυση των δεσμών μεταξύ των λαών του. Δεν θα ήταν παραγωγικό να αναφερθώ διεξοδικά στους ιστορικούς δεσμούς μεταξύ Καναδά και Ευρώπης, καθώς και στο γεγονός ότι οι πολίτες του Καναδά συνέβαλαν στην απελευθέρωση της ευρωπαϊκής ηπείρου κατά τη διάρκεια των δύο παγκοσμίων πολέμων που την συγκλόνισαν.

Παρά τα εμπόδια που εξακολουθούν να υφίστανται όσον αφορά την απελευθέρωση του εμπορίου και παρά τις επιφυλάξεις της Ένωσης σχετικά με τις ισχύουσες πρακτικές στον Καναδά, ελπίζω να μπορέσουν να τεθούν οι απαραίτητες βάσεις για μια αμοιβαία επωφελή εμπορική σχέση το συντομότερο δυνατόν. Μια συνολική οικονομική και εμπορική συμφωνία μεταξύ του Καναδά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα μπορούσε τελικά να αποτελέσει την πιο φιλόδοξη και ευρεία συμφωνία που έχουμε συνάψει ποτέ. Ελπίζω να συμβεί κάτι τέτοιο.

  José Manuel Fernandes (PPE), γραπτώς. – (PT) Η συγκεκριμένη πρόταση ψηφίσματος αφορά τις εμπορικές σχέσεις ΕΕ-Καναδά και οι σχετικές διαπραγματεύσεις αναμένεται να ολοκληρωθούν μέχρι το τέλος του 2011. Στόχος της εμπορικής και επενδυτικής πολιτικής της ΕΕ είναι μια βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη που παράγει πλούτο και δημιουργεί θέσεις εργασίας. Ας μην ξεχνάμε ότι η ολοκλήρωση των εμπορικών σχέσεων με τους στρατηγικούς μας εταίρους θα δώσει τη δυνατότητα στην ΕΕ να έχει προστιθέμενη αξία της τάξης του 1% επί του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕγχΠ) έως το 2020, το οποίο ισοδυναμούσε με 120 δισεκατομμύρια ευρώ το 2010, επιφυλάσσοντας οφέλη τόσο για τους καταναλωτές όσο και για τις επιχειρήσεις. Για τον σκοπό αυτόν και χωρίς να αμφισβητείται ο ρόλος του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), είναι ζωτικής σημασίας να απελευθερωθεί το εμπόριο με την ολοκλήρωση όλων των διαπραγματεύσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη, εντός του πλαισίου της Αναπτυξιακής Ατζέντας της Ντόχα (ΑΑΝ), μέρος της οποίας αποτελούν οι εμπορικές σχέσεις ΕΕ-Καναδά. Παρόλο που ορισμένα ζητήματα παραμένουν ανεπίλυτα, όπως ο αρνητικός αντίκτυπος τον οποίο έχουν στη βιοποικιλότητα η εξόρυξη ασφαλτικής άμμου καθώς επίσης ορισμένα προϊόντα φώκιας, ψήφισα υπέρ όχι μόνο επειδή το πρόβλημα των δημόσιων προμηθειών έχει ουσιαστικά επιλυθεί, αλλά και λόγω των οφελών για τα κράτη μέλη και προκειμένου να αποφευχθούν τυχόν καθυστερήσεις στις διαπραγματεύσεις.

  João Ferreira (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Το πρώτο σημείο του προοιμίου καταδεικνύει το όραμα που διέπει την εν λόγω έκθεση: αναφέρει ότι το πολυμερές σύστημα εμπορικών συναλλαγών που θεσπίστηκε μέσω του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) εξακολουθεί να αποτελεί το πλέον κατάλληλο πλαίσιο για τη ρύθμιση και την προώθηση του ανοιχτού και δίκαιου εμπορίου. Στη συνέχεια υποστηρίζει την επιτυχή ολοκλήρωση του Γύρου της Ντόχα.

Πρόκειται για ένα όραμα που αναπτύσσεται στα μετέπειτα σημεία ενός ψηφίσματος με το οποίο φυσικά διαφωνούμε. Ουσιαστικά διαφωνούμε, όπως και εκατομμύρια εργάτες, αγρότες, ιδιοκτήτες μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και πολλοί ακόμα άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο οι οποίοι επί σειρά ετών κατηγορούν τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, τους στόχους της απορρύθμισης του εμπορίου και τα συμφέροντα που εξυπηρετεί: εκείνα των πολυεθνικών· των μεγάλων εταιρειών και των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που μαζεύουν εκατομμύρια θυσιάζοντας εκατομμύρια θέσεις εργασίας και κοινωνικά δικαιώματα, καταστρέφοντας μικρούς και μεσαίους παραγωγούς και υποβαθμίζοντας το περιβάλλον.

Η συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών μεταξύ ΕΕ-Καναδά, όπως και οι υπόλοιπες, καλύπτει επίσης υπηρεσίες και εκφράζονται αξιοπρόσεκτες αλλά αντιφατικές ανησυχίες σχετικά με «αρνητικούς» ή άλλου είδους «καταλόγους», οι οποίοι δεν απομακρύνουν τις απειλές που αιωρούνται επίσης πάνω από τις δημόσιες υπηρεσίες. Υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι για να ψηφίσει κανείς κατά.

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να χαράσσει την εμπορική της πολιτική με επιπτώσεις που επηρεάζουν έντονα, αλλά με διαφορετικό τρόπο, κάθε κράτος μέλος.

Οι συμφωνίες που αποτελούν σαφή έκφραση αυτής της πολιτικής βασίζονται ουσιαστικά στο ελεύθερο εμπόριο, του οποίου οι στόχοι και οι επιπτώσεις εκφράζονται καθαρά από τη σχετική ρητορική: εκείνη των λεγόμενων «επιθετικών συμφερόντων», σαν να μιλάμε για πόλεμο.

Πρόκειται, σε γενικές γραμμές, για συμφωνίες που χαρακτηρίζονται ολοένα και περισσότερο από έλλειψη δημοκρατικής νομιμότητας, καθώς αποτελούν σχεδόν πάντα αντικείμενο εξαιρετικά μυστικών διαπραγματεύσεων οι οποίες διενεργούνται πίσω από τις πλάτες των πολιτών, σε μια προσπάθεια να αποσιωπηθεί ο οικονομικός, κοινωνικός και περιβαλλοντικός αντίκτυπος που έχουν και να αποτραπεί η τεκμηριωμένη συζήτηση και η αποσαφήνιση.

Με τις διαπραγματεύσεις να βρίσκονται σε ένα στάδιο αρκετά προχωρημένο και την ολοκλήρωσή τους να προβλέπεται για το 2011, απομένει ακόμα να συζητηθεί διεξοδικά ο αντίκτυπος σε τομείς και χώρες.

Ωστόσο, το περιεχόμενο της εν λόγω συμφωνίας δεν είναι κάτι το καινούριο: άνοιγμα των αγορών και απελευθέρωση των υπηρεσιών, στις οποίες περιλαμβάνονται επίσης ολοένα και πιο εμπορευματοποιημένες δημόσιες υπηρεσίες που βρίσκονται στο έλεος των πολυεθνικών και προκαλούν προβλήματα στους ανθρώπους.

Οι συνέπειες είναι πασίγνωστες: κυριαρχία των λίγων στις αγορές, καταστροφή των πιο αδύναμων συστημάτων παραγωγής και αύξηση των προσχημάτων για επιθέσεις στα δικαιώματα και στις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας.

  Monika Flašíková Beňová (S&D), γραπτώς. – (SK) Η ΕΕ ξεκίνησε συνομιλίες σχετικά με τη Συνολική Οικονομική και Εμπορική Συμφωνία με τον Καναδά το 2009. Η ενδεχόμενη συμφωνία καλύπτει ένα ευρύ φάσμα θεμάτων: εμπόριο αγαθών και υπηρεσιών, δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δημόσιες προμήθειες, ρυθμιστική συνεργασία, επενδύσεις, προσωρινή μετανάστευση, πολιτική ανταγωνισμού και απασχόλησης και περιβαλλοντικά πρότυπα. Κατά τη γνώμη μου, πρέπει αμφότερες οι πλευρές να δώσουν προτεραιότητα στις προσπάθειες επίτευξης συμφωνίας όσον αφορά διάφορα θεμελιώδη σημεία, όπως το ζήτημα των δημόσιων προμηθειών, των επενδύσεων και των δημόσιων υπηρεσιών.

  Juozas Imbrasas (EFD), γραπτώς. – (LT) Επικροτώ το έγγραφο, επειδή η ΕΕ και ο Καναδάς έχουν στενές σχέσεις όσον αφορά το εμπόριο και τις άμεσες ξένες επενδύσεις. Οι συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις για μια συνολική οικονομική και εμπορική συμφωνία (ΣΟΕΣ) στοχεύουν σε μια ιδιαίτερα προηγμένη συμφωνία, η οποία υπερβαίνει, ως προς το επίπεδο φιλοδοξίας της, οποιαδήποτε εμπορική και οικονομική συμφωνία που έχουν διαπραγματευτεί μέχρι σήμερα η ΕΕ ή ο Καναδάς και που θα μπορούσε να ενισχύσει ακόμη περαιτέρω την ήδη ισχυρή διμερή εμπορική και επενδυτική σχέση. Τάσσομαι υπέρ μιας συμφωνίας με τον Καναδά που θα υπερβαίνει τις δεσμεύσεις του ΠΟΕ και θα συμπληρώνει τους πολυμερείς κανόνες, υπό την προϋπόθεση ότι οι διαπραγματεύσεις όντως θα καταλήξουν σε μια ισορροπημένη, φιλόδοξη, υψηλής ποιότητας συμφωνία. Θεωρώ ότι τα κεφάλαια της γεωργίας θα αποτελέσουν σημαντικό ζήτημα και για τα δύο μέρη σε αυτές τις διαπραγματεύσεις. Εκφράζω την ανησυχία μου για το ενδεχόμενο ουσιαστικών παραχωρήσεων στον τομέα των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών, του γάλακτος και της σήμανσης της προέλευσης. Συνεπώς, τα συμφέροντα και οι προτεραιότητες στη γεωργία θα πρέπει να ληφθούν πλήρως υπόψη και η συμφωνία πρέπει να είναι επωφελής για τους καταναλωτές της ΕΕ και του Καναδά, καθώς επίσης για τους γεωργικούς τομείς σε αμφότερες τις πλευρές, και να εξασφαλίσει, στο πλαίσιο μιας παγκοσμίως ισορροπημένης έκβασης, μεγαλύτερο –αλλά δίκαιο– ανταγωνισμό μεταξύ των προμηθευτών γεωργικών προϊόντων της ΕΕ και του Καναδά. Επικροτώ την αρχική δέσμευση και από τα δύο μέρη να μην διατηρήσουν, να μην θεσπίσουν ή να μην επαναθεσπίσουν επιδοτήσεις στις γεωργικές εξαγωγές όσον αφορά τα εμπορευόμενα γεωργικά προϊόντα ως θετικό βήμα για φιλόδοξες και δίκαιες διαπραγματεύσεις, καθώς και τη συμφωνία συνεργασίας στο πλαίσιο των γεωργικών διαπραγματεύσεων του ΠΟΕ.

  Elisabeth Köstinger (PPE), γραπτώς. – (DE) Η Ευρωπαϊκή Ένωση και ο Καναδάς διατηρούν καλές, ισχυρές εμπορικές σχέσεις εδώ και πολλά χρόνια. Ωστόσο, σε καμία περίπτωση δεν έχουν εξαντληθεί οι δυνατότητες οικονομικής συνεργασίας και επικροτώ τις διαπραγματεύσεις σχετικά με τη συνολική οικονομική και εμπορική συμφωνία (ΣΟΕΣ). Παρ’ όλα αυτά, πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στις διαπραγματεύσεις με τον ΠΟΕ έναντι των διμερών συμφωνιών. Το εν λόγω ψήφισμα καλύπτει μια σειρά από σημαντικά θέματα. Υποστηρίζω ιδιαιτέρως τις επιφυλάξεις που εξέφρασε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναφορικά με τον πιθανό αρνητικό αντίκτυπο στην ευρωπαϊκή γεωργία. Πρέπει να διατηρηθεί η αρχή της αμοιβαιότητας προκειμένου να διασφαλιστεί μια ισχυρή, βιώσιμη συμφωνία και για τις δύο πλευρές. Σε αυτό το πλαίσιο, θα ήθελα να κάνω ιδιαίτερη μνεία στη συζήτηση σχετικά με τη σήμανση της προέλευσης για σφαγιασμένα βοοειδή, στην οποία πρέπει να δοθεί μια λύση, καθώς επίσης τα δασμολογικά και τεχνικά εμπόδια, όπως παρατεταμένες διαδικασίες έγκρισης για προϊόντα της ΕΕ. Ασφαλώς, στόχος της ΣΟΕΣ πρέπει να είναι ο θεμιτός ανταγωνισμός.

  Elżbieta Katarzyna Łukacijewska (PPE), γραπτώς. – (PL) Λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος του Καναδά και ότι ο Καναδάς είναι ο μεγαλύτερος εταίρος της ΕΕ στον τομέα των άμεσων ξένων επενδύσεων, υπερψήφισα την πρόταση ψηφίσματος σχετικά με τις εμπορικές σχέσεις ΕΕ-Καναδά. Ταυτόχρονα, θα ήθελα να τονίσω ότι η Πολωνία είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος του Καναδά μεταξύ των χωρών της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης και, επί μια δωδεκαετία περίπου, διατηρεί ένα διμερές εμπορικό πλεόνασμα που αυξάνεται χρόνο με τον χρόνο. Η σημερινή ψηφοφορία αποτελεί ένα καίριο βήμα προόδου, που προοιωνίζεται θετικά για το μέλλον.

  David Martin (S&D), γραπτώς. – (EN) Είμαι ικανοποιημένος που προωθήθηκε η τροπολογία μου, η οποία «σημειώνει τις πρόσφατες νομικές εξελίξεις όσον αφορά την απαγόρευση της ΕΕ για τα προϊόντα φώκιας, ιδίως το αίτημα του Καναδά προς τον ΠΟΕ για τη θέσπιση μιας επίσημης ομάδας διευθέτησης διαφορών, και εκφράζει την έντονη ελπίδα ότι ο Καναδάς θα αποσύρει την προσφυγή στον ΠΟΕ, η οποία αντιβαίνει στις θετικές εμπορικές σχέσεις, πριν παρουσιαστεί ανάγκη κύρωσης της ΣΟΕΣ από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο».

  Clemente Mastella (PPE), γραπτώς. – (IT) Οι εμπορικές σχέσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Καναδά προχωρούν πέρα από την ανάληψη δεσμεύσεων μέσω του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου εφόσον βασίζονται σε μια ισορροπημένη συμφωνία, σε μια εγγύηση κατάλληλης αμοιβαίας πρόσβασης στις αγορές εκατέρωθεν, καθώς και στη βελτίωση της προστασίας των εμπορικών σημάτων, των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και των γεωγραφικών ενδείξεων. Κατά τη γνώμη μας, απαιτούνται νέες επενδύσεις προκειμένου να διασφαλιστεί σεβασμός για το περιβάλλον και καλές συνθήκες εργασίας. Εφόσον ο ευρωπαϊκός γεωργικός τομέας είναι θεμελιώδους σημασίας, προτρέπουμε την Επιτροπή να διαπραγματευτεί μια συμφωνία που θα είναι επωφελής τόσο για τους παραγωγούς όσο και για τους καταναλωτές, και η οποία θα διασφαλίζει θεμιτό ανταγωνισμό μεταξύ των προμηθευτών γεωργικών προϊόντων από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον Καναδά. Τέλος, θεωρούμε ότι το Συμβούλιο θα πρέπει να λάβει τη σύμφωνη γνώμη του Κοινοβουλίου προτού υπογράψει άλλες διεθνείς εμπορικές συμφωνίες και ότι το Κοινοβούλιο θα πρέπει να ενημερώνεται σε όλα τα στάδια της διαδικασίας, ώστε να διασφαλίζεται μεγαλύτερος δημοκρατικός έλεγχος. Αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για να επιτύχουμε μεγαλύτερη ανάπτυξη στο εμπόριο και τις επενδύσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Καναδά.

  Véronique Mathieu (PPE), γραπτώς. – (FR) Ψήφισα υπέρ του ψηφίσματος αλλά κατά της τροπολογίας 10, η οποία υποστηρίζει την απαγόρευση που έχει επιβάλει η ΕΕ στην εισαγωγή προϊόντων φώκιας. Η απαγόρευση αυτή δεν δικαιολογείται ούτε επιστημονικά ούτε νομικά. Μάλιστα, τα συμπεράσματα της επιστημονικής γνωμοδότησης της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (ΕΑΑΤ) στα τέλη του 2007 βασίζονται σε δεδομένα που αφορούν τη σφαγή ζώων σε σφαγεία και δεν είναι αξιόπιστα όσον αφορά το κυνήγι φώκιας. Η νομική βάση είναι επίσης αμφισβητήσιμη, καθώς, σύμφωνα με τη νομική γνωμοδότηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με ημερομηνία 1η Απριλίου 2009: «Φαίνεται ουσιαστικά αδύνατο να δικαιολογηθεί η απαγόρευση αποκλειστικά με βάση την καλή διαβίωση των ζώων, εφόσον η Συνθήκη δεν περιλαμβάνει καμία νομική βάση για την καλή διαβίωση των ζώων.» Η προστασία του είδους, από την πλευρά του, δεν αντιμετωπίζει κίνδυνο, εφόσον τα τελευταία 25 χρόνια έχει τριπλασιαστεί ο πληθυσμός του στη Γροιλανδία. Τέλος, ένα εμπάργκο το οποίο η Επιτροπή διαβεβαιώνει ότι δεν θα έχει κανέναν αντίκτυπο στο παραδοσιακό κυνήγι των Εσκιμώων είναι μη ρεαλιστικό. Στο πλαίσιο αυτό, το αίτημα που υπέβαλε ο Καναδάς προς τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (ΠΟΕ) σχετικά με τη δημιουργία ενός ειδικού οργάνου διευθέτησης διαφορών όσον αφορά το ευρωπαϊκό εμπάργκο είναι δικαιολογημένο.

  Arlene McCarthy (S&D), γραπτώς. – (EN) Το Κοινοβούλιο έχει στείλει ένα ηχηρό μήνυμα μέσω του ψηφίσματός του σχετικά με τις εμπορικές διαπραγματεύσεις ΕΕ-Καναδά ότι θα υπερασπιστεί σθεναρά τη νομοθεσία του για την απαγόρευση των προϊόντων φώκιας στην αγορά της ΕΕ. Οι πολίτες της ΕΕ απαίτησαν να λάβουμε μέτρα, ώστε να κρατήσουμε τα προϊόντα που προέρχονται από απάνθρωπο εμπορικό κυνήγι μακριά από την ΕΕ. Ο Καναδάς δεν έχει κανένα δικαίωμα να προσπαθήσει να υπονομεύσει τη δημοκρατική βούληση των ευρωπαίων πολιτών παραπέμποντας τον νόμο μας περί απαγόρευσης των προϊόντων φώκιας, ο οποίος σαφώς δεν δημιουργεί διακρίσεις, στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου. Στενότεροι εμπορικοί δεσμοί μεταξύ ΕΕ και Καναδά μπορούν να σφυρηλατηθούν μόνο με βάση τον σεβασμό προς τις επιθυμίες των ευρωπαίων πολιτών και το ευρωπαϊκό δίκαιο.

  Jean-Luc Mélenchon (GUE/NGL), γραπτώς. – (FR) Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρόκειται να ολοκληρώσει τις διαπραγματεύσεις με τον Καναδά αναφορικά με μια συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών πρωτοφανούς εύρους. Οι διαπραγματεύσεις έχουν ξεκινήσει από το 2004. Δεν ζητήθηκε ποτέ η γνώμη των ευρωπαίων πολιτών, ούτε τους παρασχέθηκε πληροφόρηση. Η έκθεση επικροτεί αυτήν την επιβλαβή συμφωνία, της οποίας το περιεχόμενο έχει αποκαλυφθεί μόνο μέσω διαρροών. Αυτό είναι απαράδεκτο. Θα καταψηφίσω την έκθεση και καταδικάζω την εν λόγω συμφωνία, η οποία δίνει στους πολίτες της Ευρώπης δευτερεύοντα ρόλο, ακολουθώντας το παράδειγμα της Βορειοαμερικανικής Συμφωνίας Ελεύθερων Συναλλαγών.

  Nuno Melo (PPE), γραπτώς. – (PT) Η ιστορική σχέση μεταξύ Ευρώπης και Καναδά είναι μακρά και μάλιστα προηγείται χρονικά της ΕΕ. Επιπλέον, μοιραζόμαστε τις ίδιες αξίες και αρχές, πράγμα που μας καθιστά προνομιακούς συμμάχους στην παγκόσμια γεωστρατηγική κατάσταση. Έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος στις εμπορικές σχέσεις, παρόλο που ακόμα δεν υπάρχει κάποια συνολική συμφωνία. Πιστεύω ότι πρέπει να εξακολουθήσουμε να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να καταλήξουμε σε μια συμφωνία συμφέρουσα για όλους, δεδομένου ότι κάτι τέτοιο θα είναι πολύ σημαντικό για την οικονομική ανάπτυξη και των δύο πλευρών.

  Alexander Mirsky (S&D), γραπτώς. – (EN) Η πιθανή συμφωνία καλύπτει ένα ευρύ φάσμα θεμάτων: εμπόριο αγαθών και υπηρεσιών, δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δημόσιες προμήθειες, ρυθμιστική συνεργασία, επενδύσεις, προσωρινή μετανάστευση (τρόπος IV), πολιτική ανταγωνισμού και απασχόλησης και περιβαλλοντικά πρότυπα. Και τα δύο μέρη πρέπει ακόμα να καταλήξουν σε συμφωνία για διάφορα καίρια κεφάλαια των διαπραγματεύσεων, μεταξύ άλλων, την πρόσβαση σε δημόσιες συμβάσεις, τις επενδύσεις και τις δημόσιες υπηρεσίες. Υπάρχουν δύο άλλα ζητήματα που προέκυψαν κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων και είναι ζητήματα αρκετά ευαίσθητα για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το πρώτο αφορά την καναδική ασφαλτική άμμο και την οδηγία της ΕΕ για την ποιότητα των καυσίμων. Έχουν γίνει πολλές συζητήσεις στην Επιτροπή Περιβάλλοντος σχετικά με την οδηγία για την ποιότητα των καυσίμων. Μέχρι στιγμής, η καναδική κυβέρνηση πιστεύει ότι η εν λόγω οδηγία δημιουργεί διακρίσεις μεταξύ των καναδικών εισαγωγών πετρελαίου και των εισαγωγών πετρελαίου από άλλες χώρες. Θεωρώ ότι η συμφωνία είναι πολύ πρώιμη. Το δεύτερο ζήτημα αφορά την απαγόρευση που έχει επιβάλει η ΕΕ σε προϊόντα φώκιας και είναι ιδιαιτέρως σημαντικό. Η συγκεκριμένη συμφωνία θα μπορούσε να ενδυναμώσει την ήδη ισχυρή διμερή εμπορική και επενδυτική σχέση μεταξύ ΕΕ και Καναδά· ωστόσο, θα πρέπει να είναι επωφελής και για τα δυο μέρη και, ως εκ τούτου, απέχω μέχρι στιγμής από την ψηφοφορία.

  Rolandas Paksas (EFD), γραπτώς. – (LT) Μια προοδευτική συμφωνία θα ενθαρρύνει και θα επιταχύνει τις ενεργές εμπορικές και επενδυτικές σχέσεις μεταξύ ΕΕ και Καναδά. Η απελευθέρωση των εμπορικών σχέσεων θα αποφέρει αμοιβαία οφέλη για τους επιχειρηματικούς φορείς και θα δημιουργήσει πιο ευνοϊκές επενδυτικές συνθήκες. Για την επίτευξη μιας συνολικής συμφωνίας υψηλής ποιότητας η οποία θα υπερβαίνει τις δεσμεύσεις του ΠΟΕ, κανένα από τα δύο μέρη δεν θα πρέπει να προβάλει απαιτήσεις που να έρχονται σε σύγκρουση με τις εσωτερικές πολιτικές ή το θεσμικό τους πλαίσιο. Επιπλέον, σε περίπτωση εμπορικών διαφορών, πρέπει να εφαρμόζεται η αρχή της αμοιβαιότητας, να βελτιωθεί η προστασία των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και να υπάρξει αμοιβαία πρόσβαση στις αγορές υπηρεσιών και στις αγορές δημόσιων προμηθειών. Πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στον γεωργικό τομέα και στους καταναλωτές. Πρέπει να διατηρήσουμε σθεναρή στάση όσον αφορά τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς, το γάλα και τη σήμανση της προέλευσης. Πρέπει να διασφαλίσουμε θεμιτό και μεγαλύτερο ανταγωνισμό μεταξύ των προμηθευτών γεωργικών προϊόντων. Θεωρώ ότι η Επιτροπή πρέπει να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τον Καναδά σχετικά με τις επενδύσεις, εφόσον το Κοινοβούλιο εκφράσει τη θέση του όσον αφορά τη μελλοντική επενδυτική πολιτική της ΕΕ. Πρέπει να προστατέψουμε τους πλέον ευαίσθητους τομείς των δύο μερών, ώστε να αποκλειστούν από το πεδίο εφαρμογής των επενδυτικών συμφωνιών. Η Επιτροπή πρέπει να τηρήσει αυστηρή στάση όσον αφορά την απαγόρευση προϊόντων φώκιας και, ως προς αυτό το ζήτημα, ο Καναδάς πρέπει να αποσύρει το αίτημά του προς τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου για τη σύσταση επίσημης ομάδας διευθέτησης διαφορών. Μια τέτοια απαίτηση δεν συνάδει με τις αρχές των θετικών εμπορικών σχέσεων.

  Maria do Céu Patrão Neves (PPE), γραπτώς. – (PT) Επικροτώ το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τις εμπορικές σχέσεις ΕΕ-Καναδά. Υφίσταται μια φυσική σχέση μεταξύ της ΕΕ και του Καναδά, η οποία βασίζεται σε πολιτισμικές ομοιότητες και σε μια μακρά κοινή ιστορία. Ως εκ τούτου, είναι απολύτως φυσιολογικό οι ιδιωτικοί τομείς τόσο της ΕΕ όσο και του Καναδά να στηρίζουν σθεναρά μια φιλόδοξη και συνολική οικονομική συμφωνία και να πιστεύουν ότι η προώθηση μιας στενότερης οικονομικής εταιρικής σχέσης ΕΕ-Καναδά θα έστελνε ένα ηχηρό μήνυμα υπέρ της ανάπτυξης στους επενδυτές και στις επιχειρήσεις εντός της ΕΕ και του Καναδά, αλλά και διεθνώς. Ως εκ τούτου, επικροτώ μια συμφωνία με τον Καναδά που θα υπερβαίνει τις δεσμεύσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) και θα συμπληρώνει τους πολυμερείς κανόνες, υπό την προϋπόθεση ότι οι διαπραγματεύσεις θα καταλήξουν σε μια φιλόδοξη, υψηλής ποιότητας συμφωνία που θα βασίζεται στην αμοιβαιότητα και θα υπερβαίνει τις απλές μειώσεις των δασμών. Θα ήθελα, ωστόσο, να προειδοποιήσω για την ανάγκη εξέτασης του οικονομικού αντικτύπου αυτού του ανοίγματος, ιδίως στα κράτη μέλη των οποίων οι οικονομίες είναι πιο ευάλωτες.

  Paulo Rangel (PPE), γραπτώς. – (PT) Επί του παρόντος, το σύστημα εμπορικών συναλλαγών του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) φαίνεται να είναι ο καλύτερος τρόπος για την παροχή ενός πλαισίου αναφοράς για τις οικονομικές σχέσεις μεταξύ κρατών. Ωστόσο, δεν εμποδίζει τα κράτη ή τους υπερεθνικούς οργανισμούς να αυξήσουν τις οικονομικές τους σχέσεις πέρα από αυτόν τον κοινό κανονισμό. Ως εκ τούτου, μια ιδιαίτερα στενή οικονομική σχέση μεταξύ της ΕΕ και του Καναδά φαίνεται δικαιολογημένη. Όπως τονίζεται στην έκθεση, η ΕΕ είναι ο δεύτερος σημαντικότερος εμπορικός εταίρος του Καναδά. Ο Καναδάς, από την πλευρά του, έγινε το 1976 η πρώτη βιομηχανική χώρα με την οποία υπέγραψε η ΕΕ μια συμφωνία πλαίσιο για εμπορική και οικονομική συνεργασία, και αποτελεί την τέταρτη μεγαλύτερη πηγή άμεσων ξένων επενδύσεων για την ΕΕ. Μια συμφωνία θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα να φτάσουν οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών σε ακόμα υψηλότερα επίπεδα οικονομικής συνεργασίας, δημιουργώντας ακόμα ισχυρότερους δεσμούς μεταξύ αυτών των δύο χωρών, τις οποίες ήδη συνδέει στενά μια κοινή πολιτισμική προσέγγιση.

  Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE), γραπτώς. – (EN) Υπέρ. Οι διαπραγματεύσεις με τον Καναδά όσον αφορά μια μακρόπνοη συνολική οικονομική και εμπορική συμφωνία (ΣΟΕΣ) έχουν προχωρήσει πολύ και ίσως να ολοκληρωθούν αυτό το φθινόπωρο. Η ΣΟΕΣ είναι μακράν η πιο φιλόδοξη διμερής συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών που έχει ποτέ διαπραγματευτεί η ΕΕ στο πλαίσιο της εμπορικής στρατηγικής «Η Ευρώπη στον κόσμο» του 2006. Περιλαμβάνει μακρόπνοα κεφάλαια σχετικά με τις υπηρεσίες, τις προμήθειες, την προστασία των επενδύσεων, την πνευματική ιδιοκτησία και τη ρυθμιστική συνεργασία.

  Czesław Adam Siekierski (PPE), γραπτώς. – (PL) Οι οικονομικές σχέσεις μεταξύ της ΕΕ και του Καναδά είναι καίριας σημασίας για την ανάπτυξη διαλόγου μεταξύ των δύο μερών. Η ΕΕ είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος του Καναδά, μετά τις ΗΠΑ, ενώ ο Καναδάς είναι ο ενδέκατος μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της ΕΕ. Στόχος των συνεχιζόμενων διαπραγματεύσεων για μια συνολική οικονομική και εμπορική συμφωνία (ΣΟΕΣ) είναι η σύναψη μιας συμφωνίας πολύ ευρείας κλίμακας, με πιο φιλόδοξους στόχους από οποιαδήποτε άλλη οικονομική και εμπορική συμφωνία έχει συναφθεί μέχρι σήμερα είτε από την ΕΕ είτε από τον Καναδά. Οι διμερείς εμπορικοί και επενδυτικοί δεσμοί είναι ήδη ισχυροί, και αυτό μπορεί να οδηγήσει στο να γίνουν ακόμα ισχυρότεροι. Σύμφωνα με την κοινή έκθεση εμπειρογνωμόνων από την ΕΕ και τον Καναδά, η σύναψη μιας Συνολικής Οικονομικής και Εμπορικής Συμφωνίας ως στόχο της έχει να προσφέρει απτά οικονομικά οφέλη, τα οποία θα προκύψουν από την απελευθέρωση του εμπορίου και την εξάλειψη των δασμολογικών φραγμών. Παρ’ όλα αυτά, εξακολουθούν να υφίστανται ορισμένα προβλήματα που αφορούν την εν λόγω συμφωνία, τα οποία ίσως να έχουν αρνητικό αντίκτυπο στον γεωργικό τομέα της ΕΕ.

Κατά τη γνώμη μου, πρέπει να γίνουν περισσότερα σχετικά με τις διαφορές μεταξύ των υγειονομικών και φυτοϋγειονομικών προτύπων που ισχύουν στην ΕΕ και στον Καναδά. Επιπλέον, πρέπει να γίνουν περισσότερα προκειμένου να διασφαλιστεί η συμμόρφωση των περιβαλλοντικών προτύπων του Καναδά με τα πρότυπα που ισχύουν στην ΕΕ. Σχετικά με τα παραπάνω, πιστεύω ότι είναι απαραίτητο να εκπονηθεί μια λεπτομερής ανάλυση και αξιολόγηση των προαναφερθέντων προτύπων.

  Derek Vaughan (S&D), γραπτώς. – (EN) Επικροτώ το σημερινό ψήφισμα, το οποίο υπογραμμίζει την πρόοδο στις διαπραγματεύσεις για μια εμπορική συμφωνία της ΕΕ με τον Καναδά. Ο Καναδάς αποτελεί έναν σημαντικό δυνητικό εμπορικό εταίρο για την ΕΕ, ενώ και τα δύο μέρη θα επωφεληθούν από μια τέτοια συμφωνία. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένες ανησυχίες τις οποίες πρέπει να λάβει υπόψη της η Επιτροπή: ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος της εξόρυξης πετρελαίου από ασφαλτική άμμο και η υγεία των εργαζομένων που απασχολούνται στην εξόρυξη αμιάντου είναι δύο μόνο από τα ζητήματα τα οποία πρέπει να εξεταστούν προσεκτικά. Υποστηρίζω τις εκκλήσεις να αποσύρει ο Καναδάς τις αξιώσεις του προς τον ΠΟΕ αναφορικά με την απαγόρευση των προϊόντων φώκιας στην ΕΕ και είμαι ικανοποιημένος που εγκρίθηκαν από το Κοινοβούλιο οι τροπολογίες οι οποίες περιγράφουν αυτήν τη θέση. Η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να τηρήσει σθεναρή στάση, ώστε να προστατέψει την απαγόρευση. Επίσης, θα πρέπει να υπάρξει σεβασμός για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, με τη χρήση εμπορικών σημάτων και διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Είμαι πεπεισμένος ότι τα προβλήματα αυτά θα αντιμετωπιστούν και θα ληφθούν υπόψη από την Επιτροπή και ότι θα συναφθεί μια αποτελεσματική εμπορική συμφωνία.

Έκθεση: Wolf Klinz (A7-0081/2011)

  Luís Paulo Alves (S&D), γραπτώς. – (PT) Ψηφίζω υπέρ αυτής της έκθεσης πρωτοβουλίας, διότι ασχολείται με τα τρέχοντα ζητήματα της ατέρμονης συζήτησης σχετικά με τον κλάδο αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας και, συγκεκριμένα, την έλλειψη ανταγωνιστικότητας, τις ολιγοπωλιακές δομές και την έλλειψη λογοδοσίας και διαφάνειας, κυρίως όσον αφορά την αξιολόγηση του δημόσιου χρέους.

  Laima Liucija Andrikienė (PPE), γραπτώς. – (LT) Ψηφίζω υπέρ αυτού του ψηφίσματος σχετικά με τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας: μελλοντικές προοπτικές. Οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (ΟΑΠΙ) εκπληρώνουν πολλούς χρήσιμους σκοπούς: συναθροίζουν πληροφορίες για την πιστοληπτική ποιότητα των εκδοτών σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον. Οι αξιολογήσεις επιτρέπουν στους χρήστες να έχουν πρόσβαση σε παγκόσμιες και εγχώριες αγορές, μειώνοντας το κόστος της πληροφόρησης και διευρύνοντας τη δυνητική πηγή επενδυτών, προσφέροντας με τον τρόπο αυτό ρευστότητα στις αγορές και βοηθώντας την εξεύρεση των τιμών. Η πρόσφατη χρηματοπιστωτική κρίση κατέδειξε ότι υπάρχουν τρία βασικά προβλήματα στον κλάδο: έλλειψη ανταγωνισμού, υπερεξάρτηση από τις εξωτερικές αξιολογήσεις στο ρυθμιστικό πλαίσιο και μη ευθύνη των ΟΑΠΙ για τις αξιολογήσεις. Συμφωνώ με την άποψη του εισηγητή ότι οι αξιολογήσεις της πιστοληπτικής ικανότητας δεν αποτελούν απλές γνωμοδοτήσεις, αλλά ότι οι ΟΑΠΙ πρέπει να είναι υπόλογοι για τις αξιολογήσεις τους και, κατά συνέπεια, πρέπει να ενισχυθεί η έκθεσή τους στην αστική ευθύνη έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια αξιόπιστη απειλή.

  Sophie Auconie (PPE), γραπτώς. – (FR) Ψήφισα υπέρ της έκθεσης του κ. Klinz σχετικά με τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας είναι χρήσιμοι: παρέχουν πληροφορίες για την ποιότητα των πιστωτικών προϊόντων, επιτρέποντας στους οφειλέτες και τους επενδυτές να έχουν πρόσβαση σε παγκόσμιες και εγχώριες αγορές, βοηθώντας τελικά στον καθορισμό των τιμών. Ωστόσο, η κρίση κατέδειξε τους κινδύνους που έχει δημιουργήσει το ισχύον σύστημα: την έλλειψη ανταγωνισμού και, ιδιαίτερα, την έλλειψη λογοδοσίας και διαφάνειας των οργανισμών. Πρόκειται για μια έκθεση πρωτοβουλίας η οποία καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προσδιορίσει με σαφήνεια τις ελλείψεις του ισχύοντος πλαισίου και να προβεί σε μια μελέτη επιπτώσεων που θα περιγράφει τις πιθανές διαφορετικές εναλλακτικές για τη βελτίωση του συστήματος, συμπεριλαμβανομένης νέας νομοθεσίας εάν αυτό είναι απαραίτητο. Καλώ μετ’ επιτάσεως την Επιτροπή να ανταποκριθεί στο αίτημά μας όσο το δυνατόν συντομότερα.

  Zigmantas Balčytis (S&D), γραπτώς. – (LT) Ψήφισα υπέρ αυτού του σημαντικού εγγράφου. Οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν αξιολογούν απλώς εταιρείες ιδιωτικού επενδυτικού κεφαλαίου και τα προϊόντα τους, αλλά και χώρες. Οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες μια χώρα μπορεί να αναμένει δανεισμό από τις διεθνείς αγορές εξαρτάται από την αξιολόγηση που λαμβάνει. Οι αρνητικές αξιολογήσεις υπό το πρίσμα χρηματοπιστωτικών δυσκολιών οδηγούν μια χώρα σε μια τρόπον τινά δίνη χρέους, διότι μια υποβάθμιση αυξάνει το κόστος δανεισμού ακόμη περισσότερο και επιδεινώνει περαιτέρω τη χρηματοπιστωτική κατάσταση μιας χώρας. Όλοι οι συμμετέχοντες στην αγορά και οι εποπτικές αρχές τους πρέπει να γνωρίζουν τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται για τον ορισμό των αξιολογήσεων και πρέπει να είναι σε θέση να τα ελέγχουν οι ίδιοι. Η Επιτροπή και οι χώρες της G20 καλούνται να καθιερώσουν μια νέα παγκόσμια προσέγγιση στην αξιολόγηση, η οποία θα μειώσει την πιθανότητα σφαλμάτων, θα ρυθμίσει τις δραστηριότητες των εταιρειών που συμμετέχουν στις αξιολογήσεις και θα μειώσει τον κίνδυνο που ενέχει η χρηματοπιστωτική αξιολόγηση. Επικροτώ και έχω επαναλάβει πολλές φορές την πρόταση να ιδρύσει επειγόντως η Ευρώπη τον δικό της οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, ο οποίος θα παρέχει αντικειμενικές και ανεξάρτητες αξιολογήσεις. Επικροτώ την έκκληση της έκθεσης για την ίδρυση του δικού μας ανεξάρτητου οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, ο οποίος, σύμφωνα με τις προτάσεις, θα ονομάζεται αρχικά Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Αξιολόγησης της Πιστοληπτικής Ικανότητας.

Η δυνατότητα να δανείζονται όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ στις διεθνείς αγορές υπό τις σωστές συνθήκες, καθώς και η σταθερότητα του όλου παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος και η αποτελεσματικότητα της πρόληψης κρίσεων, θα εξαρτηθούν από τον βαθμό επιτυχίας που θα έχει η μεταρρύθμιση της χρηματοπιστωτικής αξιολόγησης.

  Regina Bastos (PPE), γραπτώς. – (PT) Οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (ΟΑΠΙ) αξιολογούν χώρες, ιδρύματα και εταιρείες, συντάσσοντας αξιολογήσεις κινδύνου αναφορικά με την ικανότητά τους να αποπληρώσουν τα χρέη τους στη συμπεφωνημένη ημερομηνία. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας εγκρίθηκε ως μια πρώτη αντίδραση στη χρηματοπιστωτική κρίση. Ο εν λόγω κανονισμός ασχολήθηκε με τα πιο πιεστικά ζητήματα, υποβάλλοντας τους ΟΑΠΙ σε εποπτεία και ρύθμιση. Ωστόσο, δεν επέλυσε τα προβλήματα.

Πράγματι, η χρηματοπιστωτική κρίση κατέδειξε ότι υπάρχουν τρία βασικά προβλήματα στον τρόπο λειτουργίας αυτών των οργανισμών: έλλειψη ανταγωνισμού, υπερεξάρτηση από τις εξωτερικές αξιολογήσεις και έλλειψη λογοδοσίας. Αυτή η έκθεση, την οποία υπερψήφισα, καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εντοπίσει τις ελλείψεις και να παράσχει εκτίμηση αντικτύπου σχετικά με το φάσμα των διαθέσιμων εναλλακτικών λύσεων, περιλαμβανομένης της δυνατότητας περαιτέρω νομοθετικών προτάσεων. Καλεί επίσης την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αξιολογήσει το κόστος και τα οφέλη της ίδρυσης ενός πλήρως ανεξάρτητου Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Αξιολόγησης της Πιστοληπτικής Ικανότητας.

  Slavi Binev (NI), γραπτώς. – (BG) Παρείχα τη στήριξή μου στην προτεινόμενη έκθεση, διότι θεωρώ ότι η ίδρυση οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα ενισχύσει τον ανταγωνισμό σε αυτόν τον τομέα, κάτι που αποτελεί προϋπόθεση για την ενίσχυση της ποιότητας, τη μείωση του κόστους της πληροφόρησης και, τέλος, την αύξηση της λογοδοσίας των σχετικών οργανισμών. Αυτό θα βοηθήσει επίσης στη μείωση της ρυθμιστικής εξάρτησης.

  Mara Bizzotto (EFD), γραπτώς. – (IT) Ψήφισα υπέρ του σχεδίου έκθεσης του κ. Klinz σχετικά με τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, διότι θεωρώ ότι το διορθωμένο κείμενο περιέχει πολλά θετικά στοιχεία και καλές ιδέες. Συγκεκριμένα, συμφωνώ με την προσδοκία για βελτίωση της διαφάνειας, της ακεραιότητας, της ευθύνης, της ανεξαρτησίας και της αξιοπιστίας αυτών των οργανισμών. Επιπλέον, υποστηρίζω την ιδέα του κ. Klinz για την ίδρυση ενός Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Αξιολόγησης της Πιστοληπτικής Ικανότητας που θα είναι ανεξάρτητο από κράτη και οργανισμούς, και συμμερίζομαι την πεποίθησή του ότι το σημερινό ολιγοπώλιο αποτελεί πρόβλημα για τον τομέα.

  Jan Březina (PPE), γραπτώς. – (CS) Η πρόσφατη χρηματοπιστωτική κρίση έχει επιστήσει την προσοχή σε τρία βασικά προβλήματα στον τομέα των οργανισμών αξιολόγησης, τα οποία είναι η έλλειψη οικονομικού ανταγωνισμού, η υπερεξάρτηση από τις εξωτερικές αξιολογήσεις στο ρυθμιστικό πλαίσιο και το γεγονός ότι οι οργανισμοί αξιολόγησης δεν παρέχουν εγγυήσεις για τις αξιολογήσεις τους. Δεν είμαι βέβαιος αν η πρόταση του εισηγητή για την ίδρυση ενός Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Αξιολόγησης της Πιστοληπτικής Ικανότητας είναι μια λογική λύση. Δεν διασφαλίζεται ότι το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Αξιολόγησης της Πιστοληπτικής Ικανότητας θα αποκτούσε καλή φήμη και θα γινόταν ένας πραγματικά νέος παράγοντας μεταξύ των οργανισμών αξιολόγησης, ότι θα ήταν αξιόπιστο ή ότι θα μπορούσε να πείσει την αγορά για την απόλυτη ανεξαρτησία του από οποιονδήποτε δημόσιο φορέα, είτε αυτά είναι τα κράτη μέλη είτε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είτε οποιαδήποτε άλλη δημόσια οντότητα.

Η πρόταση του εισηγητή για τη δημιουργία ενός πλαισίου ευρωπαϊκών οργανισμών αξιολόγησης μού φαίνεται πιο λογική, καθώς η συνεργασία των ενεργών οργανισμών αξιολόγησης που δρουν σε εθνικό επίπεδο για τη χρήση των διαθέσιμων ανθρωπίνων και χρηματοπιστωτικών πόρων θα ενθάρρυνε τον ανταγωνισμό σε αυτόν τον τομέα, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων και διάφορες αγορές, καθιστώντας έτσι δυνατή την επίτευξη του ίδιου επιπέδου με τους μεγάλους οργανισμούς αξιολόγησης, οι επιχειρήσεις των οποίων είναι παγκόσμιας κλίμακας.

  John Bufton (EFD), γραπτώς. – (EN) Ψήφισα κατά της ενδεχόμενης έγκρισης της ευρωπαϊκής εναρμόνισης των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, διότι τα πρότυπα μπορεί να διαφέρουν, και μάλιστα απαραιτήτως, μεταξύ των κρατών μελών. Χωρίς ένα ενιαίο κοινό νόμισμα, και υπό το πρίσμα της αστάθειας των αγορών, ιδιαίτερα στις αποτυχημένες οικονομίες της ευρωζώνης, το Ηνωμένο Βασίλειο είναι αντιμέτωπο με το ενδεχόμενο να εμπλακεί σε ένα τέλμα εναρμονισμένων αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας που θα έπρεπε να περιλαμβάνουν όλες τις οικονομικές συνθήκες σε ολόκληρη την ´Ένωση και θα μπορούσαν να εκθέσουν τις επιχειρήσεις και τη βιομηχανία του Ηνωμένου Βασιλείου σε επικίνδυνα εγχειρήματα που έχουν τη στήριξη πανευρωπαϊκών αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας. Οι συνθήκες και οι περιορισμοί που αφορούν την αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας εξαρτώνται από τις ανεξάρτητες οικονομίες των ανεξάρτητων κρατών μελών.

  Maria Da Graça Carvalho (PPE), γραπτώς. – (PT) Δεδομένων των συνεπειών που μπορούν να έχουν οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας για το δημόσιο χρέος στην αγορά, τη δημοσιονομική ισορροπία και τη γενική ευημερία του πληθυσμού, είναι επιτακτικό να βασίζονται σε αξιόπιστα γεγονότα και στοιχεία. Προκειμένου να διατηρηθεί η αλήθεια και ο δίκαιος χαρακτήρας αυτών των αξιολογήσεων, πρέπει να αυξηθεί η διαφάνεια που χαρακτηρίζει αυτές τις αποφάσεις, καθώς και η λογοδοσία αυτών των οργανισμών. Ως εκ τούτου, στηρίζω και επικροτώ τον καθορισμό προτεραιοτήτων για τη ρύθμιση των οργανισμών πιστοληπτικής ικανότητας που προτείνεται σήμερα, την οποία θεωρώ σημαντική προκειμένου να υπερκεραστούν τα προβλήματα σε αυτόν τον τομέα.

  Nessa Childers (S&D), γραπτώς. – (EN) Η κατάσταση με τους οργανισμούς αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας πρέπει να αντιμετωπιστεί στην Ευρώπη. Αυτοί οι ιδιωτικοί, κερδοσκοπικοί οργανισμοί διαθέτουν υπερβολικά μεγάλη δύναμη επί των κυρίαρχων κυβερνήσεων, και στηρίζω απόλυτα τα σχέδια για την αντιμετώπιση αυτής της ανωμαλίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

  Νικόλαος Χουντής (GUE/NGL), γραπτώς. – Ψήφισα αρνητικά στην Έκθεση για τους Οργανισμούς Αξιολόγησης Πιστοληπτικής Ικανότητας. Είναι πολιτικώς απαράδεκτο και οικονομικώς επικίνδυνο οι εν λόγω οργανισμοί, ενώ έχουν διαδραματίσει τόσο αρνητικό ρόλο στην παρούσα κρίση, να συνεχίζουν να έχουν το δικαίωμα, από την ίδια την ΕΕ, να αξιολογούν όχι μόνο τις επιχειρήσεις αλλά και τις οικονομίες των Κρατών Μελών. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όφειλε να είναι, με τις προτάσεις του, πιο αποφασιστικό και ριζοσπαστικό απέναντι στη δράση των ΟΑΠΙ, ιδιαίτερα μετά από τη ζημιά που αυτοί προκάλεσαν στις ευρωπαϊκές οικονομίες και στους ευρωπαίους πολίτες. Αντιθέτως, η Έκθεση είναι άτολμη. Οι ρυθμίσεις που προτείνει είναι δειλές, το καθεστώς αδιαφάνειας των ΟΑΠΙ παραμένει το ίδιο στον μέγιστο βαθμό. Σε καμία περίπτωση δε, δεν λύνεται το πρόβλημα της αξιολόγησης από ιδιοτελείς ιδιωτικές εταιρίες, είτε αμερικάνικες είτε μελλοντικές ευρωπαϊκές, που ευνοούν μονάχα τη μαφία των κερδοσκόπων. Η Έκθεση θα έπρεπε να προωθεί τη λειτουργία ενός δημόσιου, δημοκρατικά ελεγχόμενου φορέα, ο οποίος να μην έχει σχέση με ιδιωτικά συμφέροντα και ο οποίος να αναλαμβάνει τον συγκεκριμένο ρόλο μέσα στα πλαίσια της αλληλεγγύης των κρατών και των πολιτών τους.

  Lara Comi (PPE), γραπτώς. – (IT) Ψήφισα υπέρ αυτής της έκθεσης, διότι περιγράφει την κατάσταση όσον αφορά τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (ΟΑΠΙ) με σαφήνεια και αντικειμενικότητα. Κι εγώ πιστεύω ότι οι ΟΑΠΙ διαδραματίζουν έναν αναγκαίο και εξαιρετικά χρήσιμο ρόλο στη διύλιση και την απλοποίηση του όγκου των πληροφοριών σχετικά με τις χρηματοπιστωτικές αγορές, όσον αφορά τόσο τη φερεγγυότητα και την αξιοπιστία των εκδοτών χρεογράφων όσο και τα ανεξάρτητα χρηματοπιστωτικά μέσα. Ωστόσο, όπως ορθώς επισημαίνει ο κ. Klinz, αυτό το επιχειρηματικό μοντέλο ενέχει τον κίνδυνο να αποσπάσει την προσοχή από την προστασία των επενδυτών και να την στρέψει στην προστασία των εκδοτών χρεογράφων, εάν δεν ληφθούν τα κατάλληλα διορθωτικά μέτρα. Δεν πιστεύω ότι ο ανταγωνισμός μπορεί να βελτιωθεί, καθώς η αύξηση του αριθμού των οργανισμών θα μπορούσε να υπονομεύσει την αξιοπιστία των αξιολογήσεων. Εντούτοις, φρονώ ότι η μεγαλύτερη υπευθυνότητα θα μπορούσε να επιφέρει μεγαλύτερη αντικειμενικότητα και πιο επιμελή εργασία, κάτι που όχι μόνο θα μπορούσε να προστατέψει τα συμφέροντα των ολίγων, αλλά θα μπορούσε να βοηθήσει και στη μείωση των ανισορροπιών ενημέρωσης, διασφαλίζοντας τη λειτουργία των αγορών και επίσης το κοινό συμφέρον.

  George Sabin Cutaş (S&D), γραπτώς. – (RO) Ψήφισα υπέρ του ψηφίσματος σχετικά με τους οργανισμούς αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας, διότι πιστεύω ότι απαιτείται ένας νέος ευρωπαϊκός οργανισμός αξιολόγησης, ο οποίος θα εισαγάγει μια εναλλακτική μέθοδο λειτουργίας και μεγαλύτερο ανταγωνισμό σε αυτόν τον τομέα. Η χρηματοπιστωτική κρίση κατέδειξε ότι δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να δεχόμαστε την ολιγοπωλιακή δομή, ούτε την έλλειψη διαφάνειας και λογοδοσίας των υφιστάμενων οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας.

  Rachida Dati (PPE) , γραπτώς. – (FR) Ψήφισα υπέρ της έκθεσης του κ. Klinz. Περιέχει ορισμένες ενδιαφέρουσες προτάσεις με στόχο την επίτευξη του αναγκαίου πλαισίου για τους οργανισμούς αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας. Η σημερινή κατάσταση στην ευρωζώνη μάς υπενθυμίζει σε σχεδόν καθημερινή βάση τις επιπτώσεις των αποφάσεων που λαμβάνουν οι εν λόγω οργανισμοί και την εξάρτηση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού ρυθμιστικού συστήματος από αυτούς τους οργανισμούς. Επικροτώ θερμά το αίτημα προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εξεταστεί η σκοπιμότητα ίδρυσης ενός ανεξάρτητου Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Αξιολόγησης της Πιστοληπτικής Ικανότητας. Πρόκειται για μια συγκεκριμένη πρόταση, η οποία θα μας έδινε τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουμε την υπερεξάρτηση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού ρυθμιστικού συστήματος από κάποιες μη δημόσιες αξιολογήσεις της πιστοληπτικής ικανότητας.

  Proinsias De Rossa (S&D), γραπτώς. – (EN) Στηρίζω την εν λόγω έκθεση σχετικά με το μέλλον των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (ΟΑΠΙ). Η πρόσφατη χρηματοπιστωτική κρίση τόνισε ότι υπάρχουν μείζονα προβλήματα σε αυτόν τον τομέα, όπως η υπερεξάρτηση από τις εξωτερικές αξιολογήσεις στο ρυθμιστικό πλαίσιο και η μη ευθύνη των ΟΑΠΙ για τις αξιολογήσεις. Πράγματι, οι ΟΑΠΙ διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην πορεία που οδήγησε στη χρηματοπιστωτική κρίση, λόγω της απόδοσης εσφαλμένων διαβαθμίσεων στα δομημένα χρηματοπιστωτικά μέσα. Αυτή η έκθεση, πριν από τη νομοθετική πρόταση που ετοιμάζει η Επιτροπή για το φθινόπωρο, ασχολείται με αυτά τα θέματα, ζητώντας: να εξεταστεί αν και πώς κράτη μέλη χρησιμοποιούν αξιολογήσεις για ρυθμιστικούς σκοπούς, προκειμένου να μειωθεί η γενική υπέρμετρη εξάρτηση του χρηματοπιστωτικού ρυθμιστικού συστήματος από αυτές· να εκπονηθεί λεπτομερής μελέτη εκτίμησης αντικτύπου και βιωσιμότητας σχετικά με το κόστος, τα οφέλη και την ενδεχόμενη δομή διακυβέρνησης ενός πλήρως ανεξάρτητου Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Αξιολόγησης της Πιστοληπτικής Ικανότητας· να διερευνηθεί το ενδεχόμενο ίδρυσης ενός πραγματικά ανεξάρτητου Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Αξιολόγησης της Πιστοληπτικής Ικανότητας· να θεσπιστεί Ευρωπαϊκός Δείκτης Αξιολόγησης, ο οποίος να ενσωματώνει όλες τις αξιολογήσεις των εγγεγραμμένων ΟΑΠΙ που διατίθενται στην αγορά.

  Marielle De Sarnez (ALDE), γραπτώς. – (FR) Ο ένας μετά τον άλλον, οι οργανισμοί αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας υποβαθμίζουν τις πιστοληπτικές αξιολογήσεις των ευρωπαϊκών χωρών που πλήττονται περισσότερο από την κρίση ή τις θέτουν σε «αρνητικό συναγερμό». Αναφέρομαι στην Πορτογαλία, την Ιρλανδία, την Ελλάδα και την Ισπανία. Μολονότι οι οργανισμοί δεν έχουν ίσως προκαλέσει την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, τέτοιες πράξεις από την πλευρά τους την έχουν, ωστόσο, εντείνει. Στην πραγματικότητα, ενθαρρύνουν την κερδοσκοπία, διακυβεύοντας τις πιθανότητες επιτυχίας των ήδη δρακόντειων σχεδίων ανάκαμψης που επιβάλλονται στους λαούς τους. Για τον λόγο αυτόν, πρέπει επειγόντως να δημιουργηθεί ένας ευρωπαϊκός οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, με το νομικό καθεστώς ενός ανεξάρτητου ιδρύματος. Πρέπει επίσης να δοθεί τέλος στις συγκρούσεις συμφερόντων που είναι εγγενείς στους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, οι οποίοι μπορούν επί του παρόντος να εκδίδουν αξιολογήσεις δρώντας παράλληλα συμβουλευτικά. Αυτή είναι μια αλλαγή που πρέπει να συμβαδίσει με την εκτίμηση από την Επιτροπή της ανάγκης για αυξημένη αποκάλυψη πληροφοριών για όλα τα προϊόντα στον τομέα των χρηματοπιστωτικών μέσων.

  Anne Delvaux (PPE), γραπτώς. – (FR) Μετά την έναρξη της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης, δεν συζητάμε για τίποτε άλλο παρά μόνο για οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (ΟΑΠΙ). Ωστόσο, τι πιστεύουμε για τον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζουν τώρα; Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει ασχοληθεί με αυτό το θέμα. Μολονότι οι αξιολογήσεις των ΟΑΠΙ εκπληρώνουν πολλούς χρήσιμους σκοπούς, π.χ. συναθροίζουν πληροφορίες για την πιστοληπτική ποιότητα των εκδοτών, κάτι που είναι ιδιαίτερα χρήσιμο στο παγκόσμιο περιβάλλον μας, οι εξελίξεις του ρυθμιστικού πλαισίου έχουν μετατρέψει αυτούς τους «ενδιάμεσους πληροφόρησης» σε de facto «ρυθμιστικούς αδειοδότες», ένα σφάλμα που δεν πρέπει να κάνουμε!

Η χρηματοπιστωτική κρίση κατέδειξε ότι υπάρχουν τρία βασικά προβλήματα στον κλάδο: έλλειψη ανταγωνισμού, υπερεξάρτηση από τις εξωτερικές αξιολογήσεις στο ρυθμιστικό πλαίσιο και μη ευθύνη των ΟΑΠΙ για τις αξιολογήσεις.

  Diogo Feio (PPE), γραπτώς. – (PT) Ο ρόλος που διαδραματίζουν οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (ΟΑΠΙ) είναι αναμφίβολα σημαντικός για τη σημερινή οικονομία της αγοράς. Αυτοί οι οργανισμοί ξεκίνησαν ως ενδιάμεσοι πληροφόρησης, διευκολύνοντας την πρόσβαση για τους εκδότες χρεογράφων και τους επενδυτές, δίνοντας τη δυνατότητα μείωσης του κόστους πληροφόρησης, προσφέροντας με τον τρόπο αυτόν ρευστότητα και διαφάνεια. Ωστόσο, όπως συμβαίνει σε πολλούς ακόμη τομείς αυτού του κλάδου, η κρίση κατέδειξε τρία βασικά προβλήματα: έλλειψη ανταγωνισμού, υπερεξάρτηση από τις εξωτερικές αξιολογήσεις στο ρυθμιστικό πλαίσιο και μη ευθύνη των ΟΑΠΙ για τις αξιολογήσεις. Είναι επείγουσα ανάγκη να αναθεωρηθεί ο ρόλος αυτών των οργανισμών για τη ρύθμιση της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής αγοράς και να εξευρεθούν αποτελεσματικές λύσεις για την έλλειψη ανταγωνισμού που τους χαρακτηρίζει. Είναι επίσης σημαντικό να αξιολογηθούν οι συγκρούσεις συμφερόντων σε αυτό το επιχειρηματικό μοντέλο.

  José Manuel Fernandes (PPE), γραπτώς. – (PT) Οι ΟΑΠΙ αξιολογούν τρεις διαφορετικούς τομείς, τον δημόσιο τομέα, τις εταιρείες και τα δομημένα χρηματοπιστωτικά μέσα και διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην πορεία που οδήγησε στη χρηματοπιστωτική κρίση, λόγω της απόδοσης εσφαλμένων διαβαθμίσεων στα δομημένα χρηματοπιστωτικά μέσα, τα οποία κατά τη διάρκεια της κρίσης χρειάστηκε να υποβαθμιστούν κατά μέσο όρο κατά τρεις με τέσσερις βαθμίδες. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 ήταν η πρώτη αντίδραση στη χρηματοπιστωτική κρίση και ήδη ασχολείται με τα πιο πιεστικά ζητήματα, υπάγοντας τους ΟΑΠΙ σε εποπτεία και ρύθμιση. Ωστόσο, πιστεύω ότι θα είναι υποχρεωτική η μεγαλύτερη διαφάνεια στις δράσεις των ΟΑΠΙ. Η απουσία ασφάλειας ρυθμιστικού πλαισίου στον τομέα αυτό θέτει σε κίνδυνο την καλή λειτουργία των χρηματοπιστωτικών αγορών της ΕΕ και, συνεπώς, ζητεί από την Επιτροπή της ΕΕ, προτού υποβάλει περαιτέρω τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009, να εντοπίσει δεόντως τα κενά στο νέο πλαίσιο και να παράσχει εκτίμηση αντικτύπου σχετικά με το φάσμα των διαθέσιμων εναλλακτικών λύσεων για την αναπλήρωση αυτών των κενών, περιλαμβανομένης της δυνατότητας περαιτέρω νομοθετικών προτάσεων. Ο κλάδος της αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα, εκ των οποίων τα βασικότερα είναι η έλλειψη ανταγωνιστικότητας, οι ολιγοπωλιακές δομές και η έλλειψη λογοδοσίας και διαφάνειας.

  João Ferreira (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Η κατάσταση των τελευταίων ετών έχει καταδείξει πλήρως τη μικρή αξιοπιστία των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (ΟΑΠΙ). Εντούτοις, εξακολουθούν να είναι ανεξέλεγκτοι και οι δράσεις τους είναι εξαιρετικά επιζήμιες, ιδιαίτερα για χώρες με πιο αδύναμες οικονομίες. Ως οντότητες που εξαρτώνται από το χρηματοπιστωτικό σύστημα και έχουν μεγάλα συμφέροντα στις αξιολογήσεις που εκδίδουν, αποκομίζουν κέρδη, κυρίως, αυξάνοντας δυσανάλογα τις πιστώσεις και την καπιταλιστική χρηματοπιστωτική κερδοσκοπία. Αυτοί οι οργανισμοί αποτελούν σαφή έκφραση της χρηματιστικοποίησης της οικονομίας –που δεν μετατρέπεται ούτε ανταποκρίνεται σε πραγματική αύξηση της παραγωγικής δραστηριότητας– και αποτελούν κεντρικό κομμάτι της αναπτυξιακής στρατηγικής του νεοφιλελευθερισμού, ο οποίος πάντοτε αναζητά επίπεδα κέρδους που η πραγματική παραγωγή δεν μπορεί να εξασφαλίσει, εξαιτίας της γνωστής τάσης προς τη μείωση των κερδών.

Ενώ η εν λόγω έκθεση όντως επικρίνει κάπως τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν αυτοί οι οργανισμοί, η αλήθεια είναι ότι δεν φτάνει στην ουσία του θέματος και δεν προτείνει τον δημόσιο έλεγχο του χρηματοπιστωτικού τομέα, ούτως ώστε να μην απειληθούν τα συμφέροντα των μεγάλων εταιρειών και των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Αυτό είναι ένα βασικό ζήτημα. Συνεπώς, ζητούμε να ρυθμιστεί αποτελεσματικά ο χρηματοπιστωτικός τομέας και να τεθεί τέλος στην ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων, στους φορολογικούς παραδείσους, στα παράγωγα, και στους ΟΑΠΙ και τις λειτουργίες τους.

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Γνωρίζουμε –όπως μάλιστα έχει αποδειχθεί τα τελευταία έτη– ότι οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (ΟΑΠΙ) δεν είναι αξιόπιστοι, αλλά οι δράσεις τους, παρ’ όλα αυτά, εξακολουθούν να είναι εξαιρετικά επιζήμιες, ιδιαίτερα για χώρες με πιο αδύναμες οικονομίες, και έχουν κέρδη, κυρίως, αυξάνοντας δυσανάλογα τις πιστώσεις και την καπιταλιστική χρηματοπιστωτική κερδοσκοπία.

Είναι, πάνω απ’ όλα, αποτέλεσμα της χρηματιστικοποίησης της οικονομίας –που δεν μετατρέπεται ούτε ανταποκρίνεται σε πραγματική αύξηση της παραγωγικής δραστηριότητας– και αποτελούν κεντρικό κομμάτι της αναπτυξιακής στρατηγικής του νεοφιλελευθερισμού, ο οποίος πάντοτε αναζητά επίπεδα κέρδους που η πραγματική παραγωγή δεν μπορεί να εξασφαλίσει.

Ενώ η εν λόγω έκθεση όντως επικρίνει κάπως τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν αυτοί οι οργανισμοί, η αλήθεια είναι ότι δεν φτάνει στην ουσία του θέματος και δεν προτείνει τον δημόσιο έλεγχο του χρηματοπιστωτικού τομέα, ούτως ώστε να μην απειληθούν τα συμφέροντα των μεγάλων εταιρειών και των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.

Συνεπώς, ζητούμε να ρυθμιστεί αποτελεσματικά ο χρηματοπιστωτικός τομέας και να τεθεί τέλος στην ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων, στους φορολογικούς παραδείσους, στα παράγωγα, και στους ΟΑΠΙ και τις λειτουργίες τους. Χρειαζόμαστε μια διαφορετική δημοσιονομική πολιτική που να συμβάλει στην οικονομική ανάπτυξη, στην κοινωνική δικαιοσύνη και σε ισορροπημένους δημόσιους λογαριασμούς, προκειμένου να συμβάλει στο τέλος των φορολογικών οφελών που παρέχονται στους φορολογικούς παραδείσους, στη φορολόγηση των κερδών που αποκομίζονται από το χρηματιστήριο, καθώς και στη θέσπιση ενός επιπλέον φόρου επί των κερδών των μεγάλων εταιρειών και των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.

  Monika Flašíková Beňová (S&D), γραπτώς. – (SK) Αυτή η έκθεση αναφέρεται σε εξαιρετικά σημαντικά ζητήματα σχετικά με τον τομέα αξιολόγησης, συμπεριλαμβανομένης της έλλειψης ανταγωνισμού, της ολιγοπωλιακής δομής και της έλλειψης λογοδοσίας και διαφάνειας, ιδίως όσον αφορά την αξιολόγηση του δημοσίου χρέους. Κατά τη γνώμη μου, είναι, συνεπώς, σημαντικό να ληφθούν μέτρα για τη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Αξιολόγησης της Πιστοληπτικής Ικανότητας, που θα μπορούσε να εργαστεί για ένα νέο μοντέλο αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας και για τη δημιουργία των προϋποθέσεων με στόχο την ανάπτυξη πραγματικής ανταγωνιστικότητας.

  Pat the Cope Gallagher (ALDE), γραπτώς. – (GA) Θα ήταν θετικό αν οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας λογοδοτούσαν περισσότερο στο μέλλον. Είναι αλήθεια ότι οι οργανισμοί αξιολόγησαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο πολλά σύνθετα χρηματοπιστωτικά μέσα, τοξικά μέσα, όπως μάθαμε αργότερα. Η έκθεση προτείνει να υπάρξει περισσότερη και καλύτερη ανάλυση κινδύνου από τους παράγοντες της αγοράς, ούτως ώστε να μην χρειάζεται να βασιζόμαστε σε υπερβολικά μεγάλο βαθμό στους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας.

  Bruno Gollnisch (NI), γραπτώς. – (FR) Ολόκληρη σχεδόν η αγορά των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας, οι οποίες είναι ενίοτε υποχρεωτικές για ρυθμιστικούς λόγους, ελέγχεται από τρεις μεγάλες αμερικανικές εταιρείες. Το άνοιγμα αυτού του κλάδου στον ανταγωνισμό, ή η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού δημόσιου οργανισμού, δεν θα αλλάξει τη στρέβλωση του συστήματος.

Η κατάσταση είναι τώρα πιο παρανοϊκή από ποτέ. Κανείς δεν γνωρίζει ποια αγορά ή ποιος οργανισμός κατευθύνει τις αντιδράσεις του άλλου· εάν η κακή αξιολόγηση μιας χώρας πυροδοτεί πανικό για το δημόσιο χρέος ή εάν η κυνική κερδοσκοπία οδηγεί σε κακή αξιολόγηση· εάν μια καλή αξιολόγηση έχει επιπτώσεις σε ορισμένα στοιχεία ενεργητικού που έχει κάποιος στην κατοχή του ή εάν, επειδή είναι καλά και κάποιος θέλει να τα έχει στην κατοχή του, τα στοιχεία ενεργητικού αξιολογούνται ευνοϊκά. Η πιο στενή παρακολούθηση της δραστηριότητας των οργανισμών προσφέρει μόνο μια ελάχιστη υπηρεσία και προφανώς δεν προχωρά αρκετά. Παρά τις επανειλημμένες κριτικές που έχουν δεχθεί στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, η φήμη των οργανισμών δεν έχει υποστεί πραγματικό πλήγμα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η νομική ή ακόμη και οικονομική λογοδοσία τους για τις συνέπειες των σφαλμάτων τους και τις ανεύθυνες εκτιμήσεις τους θα είχε επιπτώσεις. Ωστόσο, τίποτα δεν θα επιλυθεί εάν δεν αλλάξει ουσιαστικά το σύστημα αντί να προσπαθούμε να το μπαλώσουμε για να εξασφαλίσουμε την επιβίωσή του.

  Roberto Gualtieri (S&D), γραπτώς. – (IT) Με την έγκριση της έκθεσης του κ. Klinz, η οποία ζητά την αποτελεσματική ρύθμιση των οργανισμών αξιολόγησης, το Κοινοβούλιο κάνει άλλο ένα βήμα με στόχο μεγαλύτερη διαφάνεια στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Είναι σημαντικό να υπερκεραστούν τα σημερινά προβλήματα που χαρακτηρίζουν τον κλάδο: έλλειψη ανταγωνισμού, υπερεξάρτηση από τις εξωτερικές αξιολογήσεις στο ρυθμιστικό πλαίσιο και χαμηλή αξιοπιστία των επισημάνσεων.

Σε αυτό το πλαίσιο, είναι σημαντικό το αίτημα του Κοινοβουλίου να εξετάσει η Επιτροπή το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός ανεξάρτητου ευρωπαϊκού οργανισμού που θα μπορούσε επίσης να είναι αρμόδιος για τις αξιολογήσεις του δημοσίου χρέους. Καθώς η ανεύθυνη συμπεριφορά των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (ΟΑΠΙ) υπήρξε συχνά η αιτία κερδοσκοπίας που βλάπτει πρωτίστως τους ευρωπαίους φορολογούμενους, είναι εξαιρετικά σημαντικό να αναθεωρηθεί ο ρόλος τους στις αξιολογήσεις του δημοσίου χρέους στο πλαίσιο της εν εξελίξει διαδικασίας μεταρρύθμισης, η οποία θα ολοκληρωθεί το φθινόπωρο.

  Juozas Imbrasas (EFD), γραπτώς. – (LT) Επιδοκίμασα το εν λόγω έγγραφο, διότι ο κλάδος της αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα, εκ των οποίων τα βασικότερα είναι η έλλειψη ανταγωνιστικότητας, οι ολιγοπωλιακές δομές και η έλλειψη λογοδοσίας και διαφάνειας. Ένα πρόβλημα των δεσποζόντων ΟΑΠΙ είναι ειδικότερα το μοντέλο πληρωμής, ενώ το κυριότερο πρόβλημα του ρυθμιστικού συστήματος είναι η υπέρμετρη στήριξη στις εξωτερικές πιστωτικές αξιολογήσεις. Όπως γνωρίζετε, οι ΟΑΠΙ αξιολογούν τρεις διαφορετικούς τομείς, τον δημόσιο τομέα, τις εταιρείες και τα δομημένα χρηματοπιστωτικά μέσα. Υπάρχει εγγενής σύγκρουση συμφερόντων εάν οι συμμετέχοντες στην αγορά επινοούν εσωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικού κινδύνου για τις δικές τους ρυθμιστικές κεφαλαιακές απαιτήσεις. Διακρίνω την ανάγκη να αυξηθούν οι ευθύνες, οι δυνατότητες, οι εξουσίες και οι πόροι των εποπτών για την παρακολούθηση, αξιολόγηση και επίβλεψη της επάρκειας των εσωτερικών μοντέλων και την επιβολή προληπτικών μέτρων. Θεωρώ ότι οι αξιολογήσεις της πιστοληπτικής ικανότητας πρέπει να υπηρετούν την πληρέστερη ενημέρωση της αγοράς κατά τρόπο που να παρέχει στους επενδυτές συνεπή αξιολόγηση του πιστωτικού κινδύνου σε όλους τους τομείς και τις χώρες και θεωρώ σημαντικό να παρέχεται στους χρήστες η δυνατότητα να ελέγχουν περισσότερο τους ΟΑΠΙ. Επ’ αυτού είναι σημαντικό να τονιστεί ο κεντρικός ρόλος της αυξημένης διαφάνειας στις δραστηριότητές τους. Πιστεύω ακράδαντα ότι πρέπει να υποστηρίξουμε την ίδρυση νέων ΟΑΠΙ με παράλληλη αποφυγή οιωνδήποτε στρεβλώσεων του ανταγωνισμού.

  Giovanni La Via (PPE), γραπτώς. – (IT) Το ψήφισμα επί του οποίου ψηφίσαμε σήμερα ορίζει μια σειρά μέτρων για τη μείωση της σημερινής εξάρτησης από πολύ λίγες πηγές αξιολόγησης. Παράλληλα με την αύξηση του ανταγωνισμού, αυτά τα μέτρα περιλαμβάνουν μεγαλύτερη και πιο συνετή χρήση των εσωτερικών αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας, ιδιαίτερα από μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που μπορούν να πραγματοποιούν μόνα τους εκτιμήσεις κινδύνου. Διχαστήκαμε τρόπον τινά επ’ αυτού του θέματος κατά τη διάρκεια των αρχικών σταδίων, αλλά στις τελικές θέσεις μας ουσιαστικά συμφωνήσαμε. Επιτεύχθηκε επίσης συναίνεση όσον αφορά το θέμα της διαφάνειας, καθώς στηρίζω την ιδέα να υποχρεωθεί κάθε καταχωρημένος ΟΑΠΙ να διεξάγει ετήσια επισκόπηση στην οποία να εκτιμά την παρελθούσα επίδοσή του, ενώ στη συνέχεια αυτές οι πληροφορίες θα δίνονται στον επόπτη.

  Olle Ludvigsson (S&D), γραπτώς. – (SV) Εμείς, οι σουηδοί Σοσιαλδημοκράτες, στηρίξαμε σήμερα την έκκληση προς την Επιτροπή για τη διεξαγωγή μιας λεπτομερέστερης έρευνας σχετικά με τις προϋποθέσεις για την ίδρυση ενός Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Αξιολόγησης της Πιστοληπτικής Ικανότητας ή ενός δημόσιου ευρωπαϊκού οργανισμού αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας. Μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι ένας οργανισμός αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας που θα έχει δημιουργηθεί με πολιτικά κριτήρια θα μπορούσε να είναι ένας τρόπος για να ασκηθεί πίεση στους μεγάλους ιδιωτικούς οργανισμούς. Ταυτόχρονα, μπορούμε να διαπιστώσουμε τα ενδεχόμενα προβλήματα. Συνεπώς, θα ήταν ωφέλιμο να έχουμε μια εικόνα τόσο των πλεονεκτημάτων όσο και των μειονεκτημάτων ενός τέτοιου οργανισμού με τη βοήθεια μιας λεπτομερούς μελέτης. Η καλύτερη γνώση είναι προϋπόθεση για την περαιτέρω συζήτηση αυτού του θέματος.

  David Martin (S&D), γραπτώς. – (EN) Ψήφισα υπέρ αυτής της έκθεσης. Η πρόσφατη χρηματοπιστωτική κρίση κατέδειξε ότι υπάρχουν τρία βασικά προβλήματα στον κλάδο: έλλειψη ανταγωνισμού, υπερεξάρτηση από τις εξωτερικές αξιολογήσεις στο ρυθμιστικό πλαίσιο και μη ευθύνη των ΟΑΠΙ για τις αξιολογήσεις. Η έκθεση προτείνει τρόπους για την αντιμετώπιση όλων αυτών των προβλημάτων.

  Clemente Mastella (PPE), γραπτώς. – (IT) Η πρόσφατη χρηματοπιστωτική κρίση κατέδειξε τα τρία βασικά προβλήματα όσον αφορά τους οργανισμούς αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας: έλλειψη ανταγωνισμού, λόγω της μικρής σημασίας των οργανισμών αξιολόγησης στις παγκόσμιες αγορές κεφαλαίου, καθώς και λόγω του ότι δεν είναι σε θέση να ανταγωνιστούν, ιδίως στην περίπτωση των ρυθμιστικών προτύπων· υπερεξάρτηση από τις εξωτερικές αξιολογήσεις στο ρυθμιστικό πλαίσιο για τη δημιουργία προτύπων, νόμων και κανονισμών (για παράδειγμα, η όλο και πιο συχνή χρήση στον καθορισμό των κεφαλαιακών απαιτήσεων), καθώς και εξάρτηση της Κεντρικής Τράπεζας από εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας· και, τέλος, απουσία ευθύνης των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας όσον αφορά τις αξιολογήσεις που πραγματοποιούν, και, σε αυτό το πλαίσιο, η έκθεση προτείνει επίσης να προωθηθεί η συγκρότηση ενός δικτύου ευρωπαϊκών ΟΑΠΙ. Ως προς αυτό, συμφωνούμε ότι είναι σημαντική η ευρύτερη ενημέρωση των επενδυτών και ότι οι συμμετέχοντες στην αγορά θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να επενδύουν σε παράγωγα χρηματοπιστωτικά μέσα μόνο εάν μπορούν να αποδείξουν ότι κατανοούν και μπορούν να αξιολογήσουν τον πιστωτικό κίνδυνο που ενέχει το προϊόν. Τέλος, στηρίζουμε την ιδέα της ίδρυσης ενός πλήρως ανεξάρτητου μη δημόσιου Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Αξιολόγησης της Πιστοληπτικής Ικανότητας (ΕΙΑΠΙ).

  Jean-Luc Mélenchon (GUE/NGL), γραπτώς. – (FR) Αυτό το υποκριτικό κείμενο υποστηρίζει ότι το κύριο πρόβλημα με τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας είναι ότι εμποδίζουν τον ανταγωνισμό. Η λύση που προτείνει για την «υπερεξάρτηση» των τραπεζών από αυτούς τους οργανισμούς είναι οι τράπεζες να αξιολογούν μόνες τους τούς κινδύνους. Οι τράπεζες να είναι υπεύθυνες για την αξιολόγηση της λιτότητας! Εάν δεν μπορούν να το πράξουν, τους ζητείται να εφαρμόσουν τη λιγότερο ευνοϊκή αξιολόγηση για να προστατευθούν όσο το δυνατόν περισσότερο. Το πρόβλημα δεν είναι η προστασία των συμφερόντων των τραπεζών, αλλά η προστασία του γενικού συμφέροντος. Για μία ακόμη φορά, οι άνθρωποι κατέχουν την τελευταία θέση στον κατάλογο προτεραιοτήτων της ΕΕ.

  Nuno Melo (PPE), γραπτώς. – (PT) Οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (ΟΑΠΙ) εκπληρώνουν πολλούς χρήσιμους σκοπούς: συναθροίζουν πληροφορίες για την πιστοληπτική ποιότητα των εκδοτών, επιτρέποντας έτσι στους χρήστες να έχουν πρόσβαση σε παγκόσμιες και εγχώριες αγορές, μειώνοντας το κόστος της πληροφόρησης και διευρύνοντας τη δυνητική πηγή επενδυτών, προσφέροντας με τον τρόπο αυτό ρευστότητα στις αγορές. Ωστόσο, η πρόσφατη χρηματοπιστωτική κρίση κατέδειξε ότι υπάρχουν τρία βασικά προβλήματα στον κλάδο: έλλειψη ανταγωνισμού, υπερεξάρτηση από τις εξωτερικές αξιολογήσεις στο ρυθμιστικό πλαίσιο και μη ευθύνη των ΟΑΠΙ για τις αξιολογήσεις. Πρέπει να δώσουμε προσοχή στα μέτρα που ενδεχομένως θα ληφθούν. Πρέπει να υποστούν την απαραίτητη αξιολόγηση αντικτύπου και έλεγχο και δεν πρέπει να είναι σπασμωδικές λύσεις που θα αυξήσουν τους φραγμούς στην είσοδο στις αγορές και τον κίνδυνο για πιο συντηρητικές βαθμολογίες με τις συνακόλουθες επιπτώσεις στην πραγματική οικονομία και τον δανεισμό. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε αυτόν τον κλάδο με μια παγκόσμια προσέγγιση, δεδομένου ότι πρόκειται για έναν πραγματικά παγκόσμιο κλάδο με μια υποκείμενη παγκόσμια αγορά κεφαλαίων. Έτσι, επιβάλλεται να έχουμε επίγνωση των εξελίξεων στις Ηνωμένες Πολιτείες.

  Alexander Mirsky (S&D), γραπτώς. – (EN) Αυτή η έκθεση πρωτοβουλίας θέτει τα κύρια προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος της αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας, εκ των οποίων τα βασικότερα είναι η έλλειψη ανταγωνιστικότητας, οι ολιγοπωλιακές δομές και η έλλειψη λογοδοσίας και διαφάνειας, κυρίως όσον αφορά την αξιολόγηση του δημοσίου χρέους. Θεωρώ ότι είναι πολύ επίκαιρη. Είναι απαραίτητο να κάνουμε ό,τι μπορούμε προκειμένου να μην επαναληφθούν όσα συνέβησαν με την Ελλάδα. Ψήφισα υπέρ.

  Andreas Mölzer (NI), γραπτώς. – (DE) Οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας υποτίθεται ότι παρέχουν πληροφορίες σχετικά με την ποιότητα της πίστωσης. Μέχρι τώρα, ωστόσο, αυτοί οι οργανισμοί έχουν αποκτήσει κακή φήμη. Ως εκ τούτου, για παράδειγμα, η καθυστερημένη αντίδρασή τους στη χρηματοπιστωτική κρίση της δεκαετίας του 1930 επικρίθηκε απερίφραστα. Οι εμπειρογνώμονες των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας απέτυχαν ακόμη και να εντοπίσουν τον κίνδυνο των σαθρών χρηματοπιστωτικών δομών της αμερικανικής αγοράς ακινήτων. Κατά τον ίδιο τρόπο, όταν τα κρατικά χρέη άρχισαν να αυξάνονται, αντέδρασαν μόνο όταν οι επενδυτές άρχισαν να εκφράζουν τις ανησυχίες τους, ανταποκρινόμενοι με τέτοια αγριότητα ώστε επιδεινώθηκαν τα χρηματοπιστωτικά προβλήματα επιμέρους χωρών. Υπάρχει κάτι εντελώς σαθρό στο σύστημα γενικότερα εάν οι ελληνικές παρατυπίες και η ανταλλαγή με την Goldman-Sachs για την απόκρυψη του χρέους ήταν γνωστές στην αγορά εδώ και πολλά χρόνια, εάν ήταν σύνηθες για την Αθήνα να αναθεωρεί τα δημοσιονομικά στοιχεία της μόλις μια νέα κυβέρνηση αναλάμβανε την εξουσία και το κράτος εξακολουθούσε να λαμβάνει καλή αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας, προκαλώντας μια αιφνίδια, οξεία απάντηση μόνο όταν εκδηλώθηκε η χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση, έχοντας ως αποτέλεσμα χρεοκοπίες, τιμωρώντας τα κράτη οι τράπεζες των οποίων στήριζαν επισφαλή δάνεια, στοιχηματίζοντας όμως ταυτόχρονα πολλά χρήματα στη χρεοκοπία χωρών. Αυτή η πρόταση μπορεί απλώς να αποτελέσει το πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, και για τον λόγο αυτόν την υπερψήφισα.

  Franz Obermayr (NI), γραπτώς. – (DE) Πιστεύω ότι οι δραστηριότητες των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας είναι γενικά εξαιρετικά αμφιλεγόμενες. Όχι μόνο διότι δεν εντοπίζουν εγκαίρως τους κινδύνους, όπως στην περίπτωση της αγοράς ακινήτων των ΗΠΑ, αλλά επίσης διότι μπορούν να επιδεινώσουν μια άσχημη κατάσταση μετά την εκδήλωση μιας κρίσης. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στους ιδιωτικούς οργανισμούς αξιολόγησης των ΗΠΑ να αποφασίζουν αυθαίρετα για τη φερεγγυότητα των ευρωπαϊκών κρατών. Αυτή η έκθεση αποτελεί ένα βήμα προς την κατεύθυνση πιο αυστηρών ελέγχων των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, και για τον λόγο αυτόν την υπερψήφισα.

  Rolandas Paksas (EFD), γραπτώς. – (LT) Επιδοκιμάζω το εν λόγω ψήφισμα σχετικά με τις μελλοντικές προοπτικές των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Ο κλάδος της αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας συχνά αντιμετωπίζει προβλήματα που σχετίζονται με τις ολιγοπωλιακές δομές και την έλλειψη ανταγωνισμού, λογοδοσίας και διαφάνειας. Συνεπώς, η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο να ιδρύσει ένα εντελώς νέο, ανεξάρτητο Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Αξιολόγησης της Πιστοληπτικής Ικανότητας (ΕΙΑΠΙ), το οποίο θα έχει το δικαίωμα να συμμετέχει στη λήψη αποφάσεων σχετικά με τις αξιολογήσεις του δημοσίου χρέους και τους οργανισμούς αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας. Η διοίκηση, το προσωπικό και η δομή διακυβέρνησης του νέου ΕΙΑΠΙ πρέπει να έχουν πλήρη ανεξαρτησία και αυτονομία. Επικροτώ την πρόταση η αστική ευθύνη των ΟΑΠΙ σε περίπτωση βαριάς αμέλειας ή παραπτώματος να ορίζεται σε συνεπή σε ολόκληρη την ΕΕ βάση. Επιπλέον, είναι ανάγκη να αυξηθούν οι ευθύνες, οι δυνατότητες, οι εξουσίες και οι πόροι των εποπτών για την παρακολούθηση, αξιολόγηση και επίβλεψη της επάρκειας των εσωτερικών μοντέλων και την επιβολή προληπτικών μέτρων και τη διεξαγωγή ερευνών και επιθεωρήσεων. Είναι πολύ σημαντικό να δημιουργηθούν ίσοι όροι ανταγωνισμού για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας με τόνωση του ανταγωνισμού, προώθηση της διαφάνειας, άνοιγμα της αγοράς και σταθερότητα.

  Alfredo Pallone (PPE), γραπτώς. – (IT) Το έργο των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (ΟΑΠΙ) είναι σημαντικό, διότι εξασφαλίζει αξιοπιστία και σταθερότητα. Συνεπώς, πρέπει να θεσπίσουμε κανόνες και πρότυπα που θα διέπουν τις αξιολογήσεις και την αμεροληψία τους. Ψήφισα υπέρ της έκθεσης του κ. Klinz, διότι θεωρώ πως είναι σημαντικό η ΕΕ να διαθέτει επαρκείς κανόνες για τη διαχείριση των επιπτώσεων των αξιολογήσεων επί του συνολικού χρηματοπιστωτικού και οικονομικού συστήματος. Παρά το νομικό κενό σε αυτόν τον τομέα και τη δυνατότητα που έχουν αυτοί οι οργανισμοί να επηρεάζουν τις οικονομίες των κρατών μελών –ακόμη και στον βαθμό να τα βυθίζουν σε κρίσεις– αυτή η έκθεση φαίνεται όντως ότι αποτελεί το πρώτο βήμα προς νέους κανόνες για τους οργανισμούς αξιολόγησης δεδομένης της πρόσφατης έγκρισης από την Επιτροπή του νέου κανονισμού σχετικά με τους ΟΑΠΙ.

  Maria do Céu Patrão Neves (PPE), γραπτώς. – (PT) Ψήφισα υπέρ του ψηφίσματος του Κοινοβουλίου σχετικά με τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (ΟΑΠΙ), διότι συμφωνώ ότι είναι σημαντικό να μειωθεί ο αθέμιτος ανταγωνισμός που προκαλείται από την κοινή πρακτική των ΟΑΠΙ να αξιολογούν τους συμμετέχοντες στην αγορά, ενώ ταυτόχρονα λαμβάνουν εντολές από αυτούς. Πιστεύω ότι η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογήσει προσεκτικά την ενδεχόμενη χρήση των εναλλακτικών μέσων για τη μέτρηση του πιστωτικού κινδύνου. Είναι σημαντικό η Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών (ΕΑΚΑΑ) να ασκεί αποτελεσματικά τις εξουσίες της και να έχει το δικαίωμα να διεξάγει αιφνίδιες έρευνες και επιτόπιες επιθεωρήσεις. Είναι επίσης σημαντικό, κατά την άσκηση των εποπτικών εξουσιών της, η ΕΑΚΑΑ να δίνει σε άτομα που υπόκεινται σε διαδικασίες κυρώσεων την ευκαιρία ακρόασης, ούτως ώστε να γίνεται σεβαστό το δικαίωμα τους στην υπεράσπιση. Συμφωνώ επίσης με την έκκληση να διεξαχθεί από την Επιτροπή μια λεπτομερής μελέτη επιπτώσεων σχετικά με το κόστος, τα οφέλη και την ενδεχόμενη δομή διακυβέρνησης ενός πλήρως ανεξάρτητου Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Αξιολόγησης της Πιστοληπτικής Ικανότητας, το οποίο θα ήταν αρμόδιο για τους τρεις τομείς αξιολόγησης.

  Miguel Portas (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Μολονότι αυτή η έκθεση έχει ορισμένες θετικές πτυχές, δεν κατάφερε να προτείνει τη δημιουργία ενός δημόσιου, ανεξάρτητου Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Αξιολόγησης της Πιστοληπτικής Ικανότητας. Αντιθέτως, ο διφορούμενος τρόπος με τον οποίο είναι γραμμένη επιτρέπει τη δημόσια χρηματοδότηση ενός νέου ιδιωτικού οργανισμού. Η έκθεση δεν αναφέρει επίσης την αφαίρεση του δημοσίου χρέους από τις αξιολογήσεις των οργανισμών, κάτι που αποτελεί το βασικό μέτρο το οποίο θα μπορούσε να ληφθεί σε αυτόν τον τομέα για την καταπολέμηση της κερδοσκοπίας σε βάρος του ευρώ. Τέλος, η έκθεση θα έπρεπε να είχε προτείνει να εξεταστεί από την Επιτροπή το ενδεχόμενο πρότερης έγκρισης από την Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών (ΕΑΚΑΑ) όλων των «δομημένων χρηματοπιστωτικών προϊόντων». Για τους λόγους αυτούς, ψηφίζω κατά.

  Fiorello Provera (EFD), γραπτώς. – (IT) Μέσω αυτού του μέτρου, μπορούμε επιτέλους να εκφράσουμε την επιθυμία μας για τη βελτίωση του έργου των οργανισμών αξιολόγησης με την ενίσχυση της διαφάνειας, της ακεραιότητας, της υπευθυνότητας, της ανεξαρτησίας και της αξιοπιστίας τους. Ενώ αναγνωρίζεται ο ρόλος των οργανισμών στην παροχή πληροφοριών και στην τόνωση της ρευστότητας της αγοράς, είναι τώρα αρκετά σαφές ότι οι χρηματοπιστωτικοί παράγοντες έδειξαν υπερβολική εμπιστοσύνη στις αξιολογήσεις τους και ότι οι δραστηριότητές τους συνέβαλαν στην πρόκληση της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Υπάρχει υπερβολικά μεγάλη εξάρτηση σε εξωτερικές αξιολογήσεις της πιστοληπτικής ικανότητας και υφίσταται ολιγοπώλιο στον κλάδο. Συνεπώς, είμαι υπέρ της ίδρυσης ενός ανεξάρτητου Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Αξιολόγησης της Πιστοληπτικής Ικανότητας που θα είναι αρμόδιο για αξιολογήσεις του δημοσίου τομέα, για εταιρείες και για δομημένα χρηματοπιστωτικά μέσα.

  Paulo Rangel (PPE), γραπτώς. – (PT) Η πρόσφατη χρηματοπιστωτική κρίση κατέδειξε την ανάγκη για ρύθμιση των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (ΟΑΠΙ). Πράγματι, τα τελευταία γεγονότα μάς έδωσαν τη δυνατότητα να εντοπίσουμε τις αποτυχίες των ενεργειών τους και να επανεξετάσουμε την ιδιότητά τους να πιστοποιούν τα αντικείμενα των αναλύσεών τους: εταιρείες, δημόσιο τομέα και δομημένα χρηματοπιστωτικά μέσα. Έχοντας αυτήν την ιδιότητα, έγινε σαφές ότι διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη μείωση των ασυμμετριών πληροφόρησης που θα μπορούσαν να εντοπιστούν μεταξύ των επενδυτών. Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, σημειώθηκε ότι υπάρχει υπερβολικά μεγάλη εμπιστοσύνη στις αξιολογήσεις που πραγματοποιούν οι ΟΑΠΙ, κάτι που σίγουρα συνέβαλε σημαντικά στην επιδείνωση της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Ως εκ τούτου, είναι επείγουσα ανάγκη να δημιουργηθεί ένα νέο ρυθμιστικό μοντέλο που θα μειώσει την εξάρτηση από τις αξιολογήσεις των ΟΑΠΙ. Η λύση περιλαμβάνει μέτρα όπως ο περιορισμός της εξάρτησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) από τα στοιχεία που παρέχονται από εξωτερικούς οργανισμούς, η ενίσχυση των αρμοδιοτήτων των ρυθμιστών και των εποπτών, η έναρξη της συζήτησης σχετικά με τη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Αξιολόγησης της Πιστοληπτικής Ικανότητας, η αύξηση του εύρους των πληροφοριών που λαμβάνουν οι επενδυτές –μειώνοντας έτσι την εξουσία των ΟΑΠΙ– και επίσης, για παράδειγμα, η ενίσχυση των μηχανισμών αστικής λογοδοσίας.

  Crescenzio Rivellini (PPE), γραπτώς. – (IT) Θα ήθελα να συγχαρώ τον κ. Klinz για το εξαιρετικό του έργο. Καλώ τους οργανισμούς αξιολόγησης να ρίξουν ακόμη περισσότερο φως στον τρόπο με τον οποίο καθορίζουν τις αξιολογήσεις τους για το δημόσιο χρέος, ενώ ταυτόχρονα ζητώ από τον κλάδο να εξηγήσει τη μεθοδολογία τους και τον λόγο για τον οποίο οι αξιολογήσεις τους αποκλίνουν από τις προβλέψεις των κύριων διεθνών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Άλλο ένα επίμαχο ζήτημα είναι η δομή που θα δημιουργηθεί ως αντιστάθμιση των τριών μεγαλύτερων οργανισμών αξιολόγησης σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οι οποίοι έχουν δημιουργήσει την αίσθηση ότι επηρεάζουν δυσανάλογα την αγορά μας. Συνεπώς, καλώ την Επιτροπή να αξιολογήσει προσεκτικά την ευκαιρία για ένα πλήρως ανεξάρτητο ίδρυμα αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας, στο οποίο θα πρέπει να δοθούν κεφάλαια αρχικής ώθησης ώστε να καλυφθούν πέντε έτη το μέγιστο.

Τέλος, είναι σημαντικό να εξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο οι οργανισμοί αξιολόγησης θα αποκτήσουν αστική ευθύνη για τις αξιολογήσεις τους. Συνεπώς, θα ήθελα να ζητήσω από την Επιτροπή να προσδιορίσει τους τρόπους με τους οποίους οι οργανισμοί αξιολόγησης θα μπορούσαν να καταστούν υπόλογοι στο πλαίσιο του αστικού δικαίου των κρατών μελών.

  Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE), γραπτώς. – (EN) Τάσσομαι υπέρ. Οι αξιολογήσεις των ΟΑΠΙ εκπληρώνουν πολλούς χρήσιμους σκοπούς. Συναθροίζουν πληροφορίες για την πιστοληπτική ποιότητα των εκδοτών σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον όπου υπάρχει ασυμμετρία πληροφόρησης μεταξύ εκδοτών χρεογράφων και επενδυτών, επιτρέποντας έτσι στους χρήστες να έχουν πρόσβαση σε παγκόσμιες και εγχώριες αγορές, μειώνοντας το κόστος της πληροφόρησης και διευρύνοντας τη δυνητική πηγή επενδυτών, προσφέροντας με τον τρόπο αυτό ρευστότητα στις αγορές και βοηθώντας την εξεύρεση των τιμών. Ωστόσο, οι εξελίξεις του ρυθμιστικού πλαισίου έχουν μετατρέψει αυτούς τους «ενδιάμεσους πληροφόρησης» σε de facto «ρυθμιστικούς αδειοδότες». Η πρόσφατη χρηματοπιστωτική κρίση κατέδειξε ότι υπάρχουν τρία βασικά προβλήματα στον κλάδο: έλλειψη ανταγωνισμού, υπερεξάρτηση από τις εξωτερικές αξιολογήσεις στο ρυθμιστικό πλαίσιο και μη ευθύνη των ΟΑΠΙ για τις αξιολογήσεις.

  Licia Ronzulli (PPE), γραπτώς. – (IT) Η κατάργηση, όσο το δυνατόν περισσότερο και μέσα σε ένα ρεαλιστικό χρονικό πλαίσιο, της εξάρτησης του όλου συστήματος από τις εξωτερικές αξιολογήσεις της πιστοληπτικής ικανότητας είναι η πρωταρχική πρόθεση της παρούσας έκθεσης. Ο ρόλος των εξωτερικών αξιολογήσεων ως άκαμπτων μηχανισμών ενεργοποίησης γίνεται ιδιαίτερα έντονος όταν γίνονται υποβαθμίσεις από την κατηγορία «investment grade» στην κατώτερη. Σε μια καλώς λειτουργούσα ανταγωνιστική αγορά, η υπόληψη αρκεί για να εξασφαλίσει την ποιότητα των πιστωτικών αξιολογήσεων. Καθώς όμως η τρέχουσα δομή είναι ολιγοπωλιακή, επωφελούνται από μια εγγενώς «εγγυημένη αγορά».

  Νικόλαος Σαλαβράκος (EFD), γραπτώς. – Υπερψήφισα την έκθεση του κυρίου Klinz καθώς θεωρώ ότι τα μέτρα που προτείνει για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που υπάρχουν στον κλάδο των υπηρεσιών αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας κινούνται προς την σωστή κατεύθυνση. Η επιρροή που έχουν αυτές οι υπηρεσίες είναι τεράστια και τα αποτελέσματα της δραστηριότητάς τους μπορεί να είναι καταστροφικά για τα κράτη και τους οργανισμούς που αξιολογούν όπως φάνηκε πολύ έντονα και από την πρόσφατη χρηματοοικονομική κρίση. Είναι απαραίτητο να θεσπιστούν διαφανείς κανόνες στην λειτουργία τους, να γίνονται γνωστές οι διαδικασίες αξιολόγησης που χρησιμοποιούν και να υπάρχει ανάληψη ευθύνης εκ μέρους τους. Δεν μπορεί τα κράτη και οι κάθε λογής υπηρεσίες και οργανισμοί που αξιολογούν να είναι έρμαια των αποφάσεων τους. Οι 3 βασικοί οίκοι αξιολόγησης αξιολογούν το 95% των οικονομικών δραστηριοτήτων, μιλάμε συνεπώς για ένα μονοπώλιο με όλα τα δυσμενή αποτελέσματα που αυτό μπορεί να έχει. Ζητάμε διαφάνεια, περιορισμό των παράνομων δραστηριοτήτων, ανάληψη ευθύνης, αξιολόγηση των φορέων αυτών από ανεξάρτητα όργανα που θα εγγυώνται την αμεροληψία τους και αυστηρή εφαρμογή των κανόνων.

  Antolin Sanchez Presedo (S&D), γραπτώς. – (ES) Στηρίζω την έκθεση Klinz προκειμένου να προχωρήσει η διαδικασία μεταρρύθμισης των οργανισμών αξιολόγησης. Ενώ η πρώτη νομοθετική πρωτοβουλία κατέστησε αυτούς τους οργανισμούς αντικείμενο ρύθμισης και εποπτείας και η δεύτερη πρωτοβουλία αποσαφήνισε τις εποπτικές εξουσίες της Ευρωπαϊκής Αρχής Κινητών Αξιών και Αγορών (ΕΑΚΑΑ), αυτό το ψήφισμα τάσσεται υπέρ της μείωσης της ρυθμιστικής εξάρτησης από τις εξωτερικές αξιολογήσεις, της διάρθρωσης του κλάδου σε ένα ανταγωνιστικό πλαίσιο και της βελτίωσης των επιχειρηματικών μοντέλων του σύμφωνα με τα κριτήρια του Φόρουμ Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Το τελικό κείμενο περιλαμβάνει τις τροπολογίες μου. Με αυτές τις τροπολογίες, είχα ως στόχο να ενισχυθεί η ικανότητα των εποπτικών αρχών, να προωθηθούν ίσοι όροι ανταγωνισμού σε παγκόσμιο επίπεδο, να αυξηθεί ο ανταγωνισμός με την αποφυγή του φαινομένου της αναζήτησης του οργανισμού που θα προσφέρει την ευνοϊκότερη αξιολόγηση (rating shopping) και να καθοριστούν πρότυπες διαδικασίες για τη διάδοση των πληροφοριών. Όσον αφορά το θέμα του δημοσίου χρέους, υποστήριξα ότι οι οργανισμοί αξιολόγησης θα πρέπει να αποφεύγουν τη φιλοκυκλικότητα στο έργο τους και να λαμβάνουν υπόψη τις προβλέψεις των κυριότερων διεθνών χρηματοπιστωτικών οργανισμών. Κάλεσα επίσης την Επιτροπή να προβεί σε προτάσεις για τη μεταρρύθμιση των μοντέλων πληρωμής και την επιβολή λογοδοσίας σε περίπτωση παραπτώματος.

Τέλος, επιδοκιμάζω θερμά το γεγονός ότι η έκθεση εξετάζει το ενδεχόμενο ίδρυσης ενός ανεξάρτητου ευρωπαϊκού οργανισμού αξιολόγησης και το ενδεχόμενο σύστασης ενός ευρωπαϊκού ιδρύματος.

  Catherine Stihler (S&D), γραπτώς. – (EN) Στηρίζω αυτήν την έκθεση η οποία αναγνωρίζει ότι οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας χαρακτηρίζονται από έλλειψη λογοδοσίας, ανταγωνισμού και διαφάνειας, κυρίως όσον αφορά το δημόσιο χρέος. Πρέπει να γίνουν περισσότερα σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι αστόχαστες πρακτικές δεν θέτουν σε κίνδυνο τη χρηματοπιστωτική ασφάλεια της ΕΕ.

  Nuno Teixeira (PPE), γραπτώς. – (PT) Οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (ΟΑΠΙ) είναι μεσάζοντες πληροφόρησης που προωθούν τη ρευστότητα και τη διαφάνεια στην αγορά, μειώνοντας τις ασυμμετρίες πληροφόρησης στις αγορές κεφαλαίων και διευκολύνοντας την πρόσβαση στην παγκόσμια αγορά και, επίσης, μειώνοντας το κόστος της πληροφόρησης και αξιοποιώντας το δυναμικό των πιστωτών και επενδυτών.

Ωστόσο, αυτοί οι οργανισμοί παρουσιάζουν ορισμένα προβλήματα, ιδιαίτερα όσον αφορά την έλλειψη ανταγωνισμού, τις ολιγοπωλιακές δομές τους, την υπερβολική εμπιστοσύνη της οποίας χαίρουν και την έλλειψη διαφάνειας και λογοδοσίας που τους χαρακτηρίζει. Αυτά τα ζητήματα γίνονται όλο και πιο σημαντικά την παρούσα στιγμή, κυρίως όσον αφορά τα κράτη μέλη που, λόγω των οικονομικών και χρηματοπιστωτικών δυσκολιών τις οποίες αντιμετωπίζουν, βλέπουν τις αξιολογήσεις των διαφόρων εθνικών ιδρυμάτων να μεταβάλλονται με ανακόλουθο και κυκλικό τρόπο.

Ενώ δεν μπορούμε να αρνηθούμε τη σημασία των ΟΑΠΙ, θα ήταν συνετό να περιορίσουμε τον ρόλο τους στο μέλλον. Συνεπώς, υπερψήφισα την πρόταση που κατέθεσε το Κοινοβούλιο, η οποία απευθύνει έκκληση προς την Επιτροπή να διεξαγάγει μια μελέτη επιπτώσεων και μια ανάλυση του κόστους, των οφελών και της δομής διακυβέρνησης ενός Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Αξιολόγησης της Πιστοληπτικής Ικανότητας που θα είναι αρμόδιο για τους διάφορους τομείς αξιολόγησης: τον δημόσιο τομέα, τις εταιρείες και τα χρηματοπιστωτικά μέσα.

  Derek Vaughan (S&D), γραπτώς. – (EN) Η παρούσα έκθεση θα εισαγάγει αυτό το καλοκαίρι μια πιο αυστηρή εποπτεία των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας με τη νέα Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών (ΕΑΚΑΑ), η οποία θα αποδειχθεί ένα σημαντικό εργαλείο προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι η προηγούμενη πρακτική του laissez-faire ως προς τον δανεισμό δεν θα μπορέσει να συνεχιστεί στον απόηχο της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας λάμβαναν αμοιβές από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα για την αξιολόγηση των προϊόντων τους και από την επακόλουθη επιχείρηση πώλησης αυτών των προϊόντων. Αυτή η αντίφαση σήμαινε ότι οι οργανισμοί ήταν πρόθυμοι να παρέχουν καλές αξιολογήσεις σε σύνθετα χρηματοπιστωτικά μέσα, που οδηγούσαν στον εφησυχασμό των επενδυτών μετά την αγορά αυτών των προϊόντων. Οι οργανισμοί συμβούλευαν επίσης τις εταιρείες σχετικά με τρόπους παρουσίασης των προϊόντων υψηλού κινδύνου που διέθεταν ως προϊόντων χαμηλού κινδύνου, και αυτή η παραπλανητική πρακτική σήμαινε ότι αυτά τα προϊόντα αποδείχθηκαν περισσότερο τοξικά απ’ όσο τα παρουσίαζε η αξιολόγησή τους και οδήγησαν σε τεράστιες απώλειες για τους επενδυτές, μεταξύ αυτών και συνταξιούχοι σε ολόκληρη την Ουαλία.

  Angelika Werthmann (NI), γραπτώς. – (DE) Η χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση έκανε μια καίρια αποκάλυψη σχετικά με τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και, ιδιαίτερα, τον ενεργό ρόλο τους στη συνεχιζόμενη κρίση, και ως βασικά προβλήματα θεωρήθηκαν η έλλειψη ανταγωνισμού, η υπερεξάρτηση από τις εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας και η έλλειψη λογοδοσίας στον κλάδο. Γι’ αυτόν τον λόγο, ο εισηγητής προτείνει να εξεταστεί η ιδέα της ίδρυσης ενός πραγματικά ανεξάρτητου ευρωπαϊκού οργανισμού αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας, δηλώνοντας ότι το νέο Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Αξιολόγησης της Πιστοληπτικής Ικανότητας πρέπει να είναι αυτοσυντηρούμενο. Λόγω των σημαντικών συνεπειών των αξιολογήσεων, είναι αναπόφευκτη η εντατική συνεργασία με αυτόν τον κλάδο. Για τον λόγο αυτόν, υπερψήφισα την έκθεση.

  Iva Zanicchi (PPE), γραπτώς. – (IT) Η πρόσφατη χρηματοπιστωτική κρίση κατέδειξε ότι υπάρχουν τρία βασικά προβλήματα στον κλάδο: έλλειψη ανταγωνισμού, υπερεξάρτηση από τις εξωτερικές αξιολογήσεις στο ρυθμιστικό πλαίσιο και μη ευθύνη των ΟΑΠΙ για τις αξιολογήσεις που δημοσιεύουν. Ψήφισα υπέρ της έκθεσης του κ. Klinz, διότι θεωρώ πως η ίδρυση ενός πλήρως ανεξάρτητου μη δημόσιου Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Αξιολόγησης της Πιστοληπτικής Ικανότητας είναι μια λογική και ελκυστική ιδέα.

Έκθεση: Richard Falbr (A7-0172/2011)

  Luís Paulo Alves (S&D), γραπτώς. – (PT) Ψηφίζω υπέρ αυτής της έκθεσης, διότι πιστεύω ότι είναι σημαντικό να αντιμετωπίσουμε τη μη τήρηση της διεθνούς κοινωνικής νομοθεσίας τόσο εντός όσο και εκτός της Ευρώπης, η οποία εντοπίζεται σε μορφές κοινωνικού και περιβαλλοντικού ντάμπινγκ εις βάρος των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων και των ευρωπαίων εργαζόμενων. Ελπίζω ότι αυτή η έκθεση θα καταφέρει να ενισχύσει τον βασικό πυρήνα των εργασιακών παραμέτρων που ενσωματώνονται στη νομοθεσία της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ).

  Laima Liucija Andrikienė (PPE), γραπτώς. – (LT) Ψήφισα υπέρ του ψηφίσματος σχετικά με την εξωτερική διάσταση της κοινωνικής πολιτικής, την προαγωγή των εργασιακών και κοινωνικών προτύπων και την ευρωπαϊκή εταιρική κοινωνική ευθύνη. Πρέπει να τονιστεί ότι η εξωτερική διάσταση της κοινωνικής πολιτικής περιλαμβάνει δραστηριότητες και πρωτοβουλίες της ΕΕ που αποσκοπούν στην προαγωγή εργασιακών και κοινωνικών προτύπων σε τρίτες χώρες. Σε αυτές περιλαμβάνονται ευκαιρίες για άνδρες και γυναίκες να εξασφαλίζουν αξιοπρεπή και παραγωγική εργασία υπό συνθήκες ελευθερίας, ισότητας, ασφάλειας και ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Τα διεθνή πρότυπα εργασίας θα πρέπει κατά πρώτον να διασφαλίζουν την εξέλιξη των ανθρώπων ως όντων. Οι άνθρωποι δεν είναι αγαθά των οποίων οι τιμές είναι διαπραγματεύσιμες. Η εργασία είναι μέρος της καθημερινής μας ζωής και είναι καίριας σημασίας για την αξιοπρέπεια, την ευημερία και την εξέλιξη του ατόμου. Η ΕΕ διαθέτει καλή φήμη όσον αφορά τον διεθνή διάλογο επί κοινωνικών ζητημάτων. Εν προκειμένω, θεωρείται ευαίσθητος και έμπιστος εταίρος. Αυτό το δεδομένο θα πρέπει να αξιοποιηθεί για την επίτευξη των πιο φιλόδοξων στόχων που έχει θέσει η ΕΕ. Μεταξύ αυτών είναι η διαμόρφωση μιας συνεκτικής, ολοκληρωμένης και επαγγελματικής προσέγγισης της ΕΕ στην εξωτερική διάσταση της κοινωνικής πολιτικής. Καίριο ρόλο διαδραματίζει ο συντονισμός εντός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά και με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τη νεοϊδρυθείσα Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης.

  Elena Oana Antonescu (PPE), γραπτώς. – (RO) Η εξωτερική διάσταση της κοινωνικής πολιτικής περιλαμβάνει δραστηριότητες και πρωτοβουλίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αποσκοπούν στην προαγωγή εργασιακών και κοινωνικών προτύπων σε τρίτες χώρες. Η προστασία των οικονομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων αποτελεί υποχρέωση όλων των κρατών μελών η οποία απορρέει από την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου των Ηνωμένων Εθνών.

Γι’ αυτό η στάση όλων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να αντικατοπτρίζει σαφώς τις αρχές του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου όταν διακυβεύονται κοινωνικά ζητήματα και η συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών. Θέλω να επισημάνω ότι το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο παρέχει ίσες ευκαιρίες στην εκπαίδευση, στην κατάρτιση και στην αγορά εργασίας, καθώς και ισότιμη πρόσβαση σε κοινωνικές υπηρεσίες ως βασικούς πυλώνες της οικονομικής επιτυχίας.

Γι’ αυτόν τον λόγο καλώ τα κράτη μέλη να υποστηρίξουν την ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, την κατάργηση της αναγκαστικής και υποχρεωτικής εργασίας, την εξάλειψη των διακρίσεων όσον αφορά την απασχόληση και το επάγγελμα και την κατάργηση της παιδικής εργασίας.

Υπερψήφισα αυτήν την πρόταση ψηφίσματος, η οποία υποστηρίζει την αξιοπρέπεια, την ευημερία και την εξέλιξη του ατόμου ως αξίες που πρέπει να είναι οι βασικοί στόχοι της οικονομικής ανάπτυξης.

  Pino Arlacchi (S&D), γραπτώς. – (EN) Η έκθεση σχετικά με την εξωτερική διάσταση της κοινωνικής πολιτικής σχετίζεται με μια προτεραιότητα για τις κοινωνικές πολιτικές της ΕΕ. Απευθύνει έκκληση για την ενίσχυση των βασικών προτύπων εργασίας που περιέχονται στις συμβάσεις της ΔΟΕ, οι οποίες εστιάζονται στην ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, την κατάργηση της αναγκαστικής και υποχρεωτικής εργασίας, την εξάλειψη των διακρίσεων όσον αφορά την απασχόληση και το επάγγελμα και την κατάργηση της παιδικής εργασίας. Ψήφισα υπέρ αυτής της έκθεσης, διότι ζητά μια αλλαγή στη διακυβέρνηση, τόσο σε παγκόσμια όσο και σε ευρωπαϊκή κλίμακα, για την καλύτερη εφαρμογή των δικαιωμάτων των εργαζομένων και των συνθηκών εργασίας.

  Sophie Auconie (PPE), γραπτώς. – (FR) Υποστήριξα την έκθεση του συναδέλφου μας, κ. Falbr, διότι πιστεύω ότι η Ένωση πρέπει να προωθήσει τα υψηλότερα εργασιακά και κοινωνικά πρότυπα σε τρίτες χώρες, προκειμένου να διατηρήσει την αξιοπιστία της στο διεθνές εμπόριο και να αναπτύξει ισχυρούς δεσμούς με τους κύριους εμπορικούς εταίρους. Ο εισηγητής συστήνει ισορροπημένες σχέσεις με ΜΚΟ και διεθνείς οργανισμούς για τη διευκόλυνση της κύρωσης των συμβάσεων. Για να είναι σε θέση να διαπραγματευθούν με την Ένωση, οι τρίτες χώρες πρέπει να τηρούν τα διεθνώς αναγνωρισμένα πρότυπα εργασίας.

  Liam Aylward (ALDE), γραπτώς. – (GA) Η πρόσφατη ενημέρωση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για το θέμα κάνει λόγο για 115 εκατομμύρια παιδιά που απασχολούνται σε επικίνδυνη εργασία –μία από τις χειρότερες μορφές παιδικής εργασίας– που θέτει σε κίνδυνο την υγεία και τη ζωή των παιδιών. Δεδομένου ότι πλησιάζει η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας στις 12 Ιουνίου, ψήφισα υπέρ αυτής της σημαντικής και επίκαιρης έκθεσης, η οποία καλεί τα μέρη της Συμφωνίας Ελεύθερων Συναλλαγών να δεσμευτούν, σύμφωνα με τη δήλωση της ΔΟΕ για τις θεμελιώδεις αρχές και τα δικαιώματα στην εργασία, να εξαλείψουν κάθε μορφή καταναγκαστικής εργασίας και να καταργήσουν την παιδική εργασία.

Η παιδική εργασία και η οργανωμένη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν πρέπει να αγνοούνται κατά τη συζήτηση εμπορικών συμφωνιών και η ΕΕ πρέπει να τηρήσει σθεναρή στάση για την προώθηση της κοινωνικής πολιτικής και των εργασιακών και κοινωνικών προτύπων στις εμπορικές διαπραγματεύσεις.

  Zigmantas Balčytis (S&D), γραπτώς. – (LT) Η εξωτερική διάσταση της κοινωνικής πολιτικής περιλαμβάνει δραστηριότητες και πρωτοβουλίες της ΕΕ που αποσκοπούν στην προαγωγή εργασιακών και κοινωνικών προτύπων σε τρίτες χώρες. Η ΕΕ έχει θέσει ως στόχο όχι μόνο να καταστεί πόλος αριστείας στον τομέα της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης (ΕΚΕ), αλλά και να προωθήσει την ΕΚΕ στις εξωτερικές πολιτικές που εφαρμόζει. Η μη τήρηση βασικών διεθνών κοινωνικών προτύπων αποτελεί μια μορφή κοινωνικού και περιβαλλοντικού ντάμπινγκ εις βάρος των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων και των ευρωπαίων εργαζόμενων. Συμφωνώ ότι είναι αναγκαίο να ενισχυθεί ο ρόλος των αρμόδιων διεθνών θεσμικών οργάνων, όπως της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ), του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) και των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και η μεταξύ τους συνεργασία για την εκπόνηση, την εφαρμογή και την προώθηση βασικών διεθνών κοινωνικών προτύπων.

  Regina Bastos (PPE), γραπτώς. – (PT) Ο παγκοσμιοποιημένος κόσμος μας, στον οποίο οι χώρες αλληλοσυνδέονται με οικονομικές, κοινωνικές, πολιτιστικές και πολιτικές σχέσεις, είναι μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα. Ωστόσο, όσον αφορά τις εμπορικές σχέσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τρίτων χωρών, εξακολουθούν να υπάρχουν έντονες διαφορές στα συστήματα κοινωνικής προστασίας, καθώς και στις συνθήκες εργασίας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως εμπορικός εταίρος και σημαντικός διαπραγματευτικός εταίρος σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να συμβάλει στην προώθηση υψηλότερων εργασιακών και κοινωνικών προτύπων σε τρίτες χώρες. Ως εκ τούτου, ψήφισα υπέρ αυτής της έκθεσης, η οποία τονίζει τον καίριο ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η ΕΕ στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ιδίως μέσω του δικαιώματος στην αξιοπρεπή εργασία.

  Jean-Luc Bennahmias (ALDE), γραπτώς. – (FR) Η έκθεση που μόλις εγκρίναμε σχετικά με την εξωτερική διάσταση της κοινωνικής πολιτικής και την προαγωγή των κοινωνικών προτύπων προτείνει την ύπαρξη μιας ομοιογενούς τακτικής για την ενσωμάτωση μιας κοινωνικής ρήτρας σε όλες τις διμερείς εμπορικές συμφωνίες. Αυτή η πρωτοβουλία αποτελεί πραγματικά ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Παρατηρώντας ότι οι συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών εξακολουθούν γενικά να περιέχουν λίγες αναφορές σε κοινωνικά πρότυπα, η έκθεση αναφέρει διάφορους τρόπους, μεταξύ άλλων την κοινωνική ρήτρα και τη συμμόρφωση με τις συμβάσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ) –ανεξαρτήτως του αν έχουν ήδη κυρωθεί από όλα τα κράτη μέλη– και την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ τρίτων χωρών και των κρατών μελών. Η ανάπτυξη της έννοιας της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης συνιστά την άλλη ενδιαφέρουσα πτυχή της έκθεσης διότι, αν και επί του παρόντος αποτελεί μια χρήσιμη έννοια, εξακολουθεί να βασίζεται στην εθελοντική συμμετοχή και, συνεπώς, έχει περιθώριο βελτίωσης. Πέρα από την επέκταση της έννοιας σε πολλούς τομείς και την ενσωμάτωση αυτής της διάστασης ΕΚΕ στις εμπορικές πολιτικές μας, γιατί δεν την καθιστούμε δεσμευτική; Εκτός από πολιτικός συμβολισμός, αυτό θα ήταν ένα πραγματικό βήμα προόδου για την επίτευξη των στόχων της κοινωνικής πολιτικής μας.

  Sergio Berlato (PPE), γραπτώς. – (IT) Η εξωτερική διάσταση της κοινωνικής πολιτικής περιλαμβάνει δραστηριότητες και πρωτοβουλίες της ΕΕ που αποσκοπούν στην προαγωγή εργασιακών και κοινωνικών προτύπων σε τρίτες χώρες. Θεσπίζοντας πρότυπα εργασίας, η Ευρωπαϊκή Ένωση υποστηρίζει τις ευκαιρίες για τους πολίτες να εξασφαλίζουν εργασία υπό συνθήκες ελευθερίας, ισότητας, ασφάλειας και αξιοπρέπειας. Λαμβάνοντας υπόψη τη σημερινή παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, τα διεθνή πρότυπα εργασίας είναι το θεμέλιο στο οποίο πρέπει να οικοδομείται η κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη μιας χώρας. Η Κίνα, η Ινδία και άλλες αναδυόμενες οικονομίες γίνονται ολοένα και σημαντικότεροι παράγοντες στον τομέα των ξένων επενδύσεων. Το φαινόμενο αυτό εντούτοις συνδέεται με τον κίνδυνο αυτές οι χώρες –και ιδίως οι εταιρείες τους– να εξαγάγουν χαμηλότερα πρότυπα εργασίας σε σύγκριση με εκείνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γι’ αυτό, πιστεύω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να είναι προσεκτική με τις χώρες που θέλουν να συνάψουν εμπορικές συμφωνίες μαζί μας.

Οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις της Ευρώπης είναι πρωτοπόροι στην εφαρμογή των κοινωνικών προτύπων. Είμαι της άποψης ότι είναι καίριας σημασίας να υπάρχει ένας σαφής ορισμός της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης, που θα αποτρέπει την υφιστάμενη ποικιλία ερμηνειών και θα θεσπίζει τρόπους για την παρακολούθηση της εκπλήρωσης αυτών των ευθυνών.

  Mara Bizzotto (EFD), γραπτώς. – (IT) Αποφάσισα να ψηφίσω υπέρ της έκθεσης του κ. Falbr η οποία, αφενός, συλλαμβάνει τη στρατηγική σημασία της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης ως μέσο παροχής κινήτρων για την προώθηση της επιχειρηματικής ανάπτυξης και, αφετέρου, τονίζει ότι αυτό το θέμα μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο σε εθελοντική βάση. Επίσης συμφωνώ απόλυτα με την κριτική προσέγγιση του κ. Falbr, μέσω της οποίας αποδοκιμάζει την υποκριτική συμπεριφορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία προάγει ένα κοινωνικό μοντέλο που προωθεί τα κοινωνικά δικαιώματα ενώ ταυτόχρονα συνάπτει εμπορικές συμφωνίες με χώρες που δεν σέβονται τους εργαζόμενους ή δεν τους παρέχουν προστασία.

  Vilija Blinkevičiūtė (S&D), γραπτώς. – (LT) Ψήφισα υπέρ αυτής της έκθεσης, διότι εξακολουθούν να υπάρχουν περιπτώσεις όπου οι συμβάσεις και οι συμφωνίες της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας δεν εφαρμόζονται σωστά ή εφαρμόζονται μόνο μερικώς και παραβιάζονται οι αρχές της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης. Τα διεθνή πρότυπα εργασίας θα πρέπει κατά πρώτον να διασφαλίζουν τα δικαιώματα των εργαζομένων, διότι η εργασία είναι μέρος της καθημερινής μας ζωής και είναι καίριας σημασίας για την αξιοπρέπεια, την ευημερία και την εξέλιξη του ατόμου. Όπως τα κοινωνικά πρότυπα, η εταιρική κοινωνική ευθύνη πρέπει να συμβάλλει στην αειφόρο ανάπτυξη, αλλά οι εταιρείες δεν πρέπει να αποφεύγουν τον διάλογο με τους εργαζόμενους και πρέπει να σέβονται και να προάγουν τις αξιοπρεπείς εργασιακές σχέσεις, να ενθαρρύνουν τη συμμετοχή των εργαζομένων μέσω διαβουλεύσεων και ενημέρωσης και μέσω των συλλογικών διαπραγματεύσεων, να αναπτύσσουν τις επαγγελματικές τους ικανότητες και τη διά βίου μάθηση, να συμμορφώνονται προς τα πρότυπα για την ασφάλεια στην εργασία, να προάγουν την ισότητα ανδρών και γυναικών, να διαμορφώνουν το κατάλληλο περιβάλλον ώστε οι κοινωνικοί εταίροι να προλαμβάνουν και να διαχειρίζονται τις αλλαγές στην αγορά εργασίας, συμπεριλαμβανομένης της αναδιάρθρωσης, να βελτιώνουν την ποιότητα της εργασίας, και να ενσωματώνουν και να προστατεύουν τις ευπαθείς ομάδες εργαζομένων, όπως είναι οι νέοι, οι ηλικιωμένοι, τα άτομα με αναπηρία και οι μετανάστες. Συνεπώς, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να συνεχίσει να ακολουθεί μια προσέγγιση που βασίζεται σε κίνητρα και κυρώσεις στο πλαίσιο των διμερών και περιφερειακών συμφωνιών, ούτως ώστε να διασφαλίζεται ότι οι κοινωνικές διατάξεις των συμφωνιών της ΕΕ εφαρμόζονται αποτελεσματικά. Επιπλέον, είναι πολύ σημαντικό οι ίδιες οι κυβερνήσεις να μην απαρνηθούν την ευθύνη τους να διατηρήσουν το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο, διότι τότε υπάρχει ο κίνδυνος ιδιωτικοποίησης του εργατικού δικαίου και των συστημάτων και υπηρεσιών κοινωνικής ασφάλισης.

  Sebastian Valentin Bodu (PPE), γραπτώς. – (RO) Η εξωτερική διάσταση της κοινωνικής πολιτικής περιλαμβάνει δραστηριότητες και πρωτοβουλίες της ΕΕ που αποσκοπούν στην προαγωγή εργασιακών και κοινωνικών προτύπων σε τρίτες χώρες. Μολονότι η στρατηγική της Λισαβόνας απέδιδε έμφαση, όπως και η στρατηγική «ΕΕ 2020» αποδίδει έμφαση, στην κοινωνική πολιτική σε επίπεδα μεγαλύτερα από ποτέ άλλοτε, τα ζητήματα της ανταγωνιστικότητας και οι οικονομικοί παράγοντες εξακολουθούν να έχουν προτεραιότητα σε σύγκριση με τα κοινωνικά θέματα. Τα βασικά πρότυπα εργασίας περιέχονται στις οκτώ συμβάσεις της ΔΟΕ που εστιάζονται στην ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, την κατάργηση της αναγκαστικής και υποχρεωτικής εργασίας, την εξάλειψη των διακρίσεων όσον αφορά την απασχόληση και το επάγγελμα και την κατάργηση της παιδικής εργασίας.

Προκειμένου η ΕΕ να προβαίνει σε διαπραγματεύσεις με τρίτες χώρες, θα πρέπει οι χώρες αυτές να τηρούν όλα τα ανωτέρω. Πρόκειται για έναν όρο του οποίου η μη εκπλήρωση καθιστά αδύνατη τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων με τρίτες χώρες. Η εμπορική πολιτική δεν μπορεί να αγνοεί περιπτώσεις μη τήρησης των δικαιωμάτων των εργαζομένων και, ως εκ τούτου, η ανάπτυξη της κοινωνίας μπορεί να συνεχιστεί μόνο εφόσον αρθούν αυτά τα μειονεκτήματα.

Η ΕΕ διαθέτει καλή φήμη όσον αφορά τον διεθνή διάλογο επί κοινωνικών ζητημάτων. Εν προκειμένω, θεωρείται ευαίσθητος και έμπιστος εταίρος. Αυτό το δεδομένο θα πρέπει να αξιοποιηθεί για την επίτευξη των πιο φιλόδοξων στόχων που έχει θέσει η ΕΕ.

  Zuzana Brzobohatá (S&D), γραπτώς. – (CS) Η έκθεση εστιάζεται σε ένα θέμα τεράστιας σημασίας στον σημερινό κόσμο. Πρόκειται για το θέμα των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Το λεγόμενο κοινωνικό ντάμπινγκ αποτελεί σημαντική απειλή για τους εργαζόμενους, καθώς υπονομεύει ριζικά δικαιώματά τους. Οι διεθνείς εταιρείες είναι οι βασικοί παράγοντες στην εφαρμογή των κοινωνικών προτύπων. Ως εκ τούτου, είναι καίριας σημασίας να υπάρχει ένας σαφής ορισμός της κοινωνικής ευθύνης των εταιρειών, που θα αποτρέπει την υφιστάμενη ποικιλία ερμηνειών και να θεσπισθούν ελάχιστες απαιτήσεις για την ΕΚΕ, καθώς και ένας τρόπος για την παρακολούθηση της εκπλήρωσης αυτών. Πολλές εταιρείες προτιμούν τόπους που τους προσφέρουν προσωρινά οικονομικά οφέλη, κυρίως λόγω της φθηνής εργασίας. Οι εταιρείες γενικά αρνούνται να δημιουργήσουν μακροχρόνιους δεσμούς σε έναν τόπο και, ως εκ τούτου, να συμμετάσχουν στην κοινή κοινωνική ευθύνη στην περιοχή. Η έκθεση απευθύνει έκκληση για την ενίσχυση των βασικών προτύπων εργασίας που περιέχονται στις συμβάσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, οι οποίες εστιάζονται στην ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, την κατάργηση της αναγκαστικής και υποχρεωτικής εργασίας, την εξάλειψη των διακρίσεων όσον αφορά την απασχόληση και το επάγγελμα και την κατάργηση της παιδικής εργασίας. Απαιτεί αλλαγές στο σύστημα παγκόσμιας διακυβέρνησης και στην ΕΕ, με στόχο την καλύτερη προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων και των συνθηκών απασχόλησης. Οι εισηγητές κατάφεραν να προασπίσουν στην υποβληθείσα έκθεση μια σαφή κοινωνική διάσταση και γι’ αυτό ψήφισα υπέρ της έκθεσης.

  John Bufton (EFD), γραπτώς. – (EN) Καταψήφισα την εφαρμογή μιας εξωτερικής διάστασης της κοινωνικής πολιτικής για την προαγωγή των εργασιακών και κοινωνικών προτύπων και της ευρωπαϊκής εταιρικής κοινωνικής ευθύνης. Ο λόγος γι’ αυτό είναι ότι, κατά τη γνώμη μου, η ΕΕ δεν πρέπει να επιβάλλει κοινωνικά δικαιώματα σε τρίτες χώρες, όσο σωστά ή ωφέλιμα μπορεί να θεωρούνται. Αν και αποδέχομαι τη σημασία της προαγωγής ανθρώπινων τρόπων αντιμετώπισης του εργατικού δυναμικού, η κοινωνική πολιτική στην ΕΕ έχει ήδη αποβεί ολέθρια για πολλούς οργανισμούς στο Ηνωμένο Βασίλειο και δεν πρέπει να επεκταθεί. Απαιτείται ένας βαθμός ευελιξίας και ελευθερίας κατά την εφαρμογή της κοινωνικής πολιτικής, καθώς μια γενικευμένη χάραξη πολιτικής μπορεί να έχει τα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα όταν εφαρμόζεται σε τοπικό επίπεδο. Γι’ αυτόν τον λόγο, η ΕΕ δεν θα έπρεπε καν να προσπαθεί να αποκτήσει αρμοδιότητα στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής.

  Maria Da Graça Carvalho (PPE), γραπτώς. – (PT) Επικροτώ τις δραστηριότητες και πρωτοβουλίες της ΕΕ που αποσκοπούν στην προαγωγή εργασιακών και κοινωνικών προτύπων σε τρίτες χώρες, τα οποία είναι το θεμέλιο που διασφαλίζει ότι η ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας θα ωφελήσει τους πάντες στο σημερινό παγκοσμιοποιημένο πλαίσιο. Ως εκ τούτου, υποστηρίζω τους όρους για σεβασμό των κοινωνικών αξιών και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας που επιβάλλονται σε τρίτες χώρες ως προϋπόθεση για τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων με την ΕΕ. Μέσω αυτού του τύπου Ένωσης θα χρησιμοποιήσουμε επιτυχώς την εξωτερική πολιτική για να βελτιώσουμε την κατάσταση στον κόσμο.

  Mário David (PPE), γραπτώς. – (PT) Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ΔΟΕ) διαδραματίζει βασικό ρόλο στο διεθνές σύστημα, καθώς συμβάλλει στην ανάπτυξη συναίνεσης σχετικά με τα εργασιακά πρότυπα. Ένα μεγάλο μέρος αυτού του σημαντικού κεκτημένου αναγνωρίζεται από όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ. Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν διαφορές στο εργατικό δίκαιο μεταξύ των αναπτυγμένων και των αναπτυσσόμενων χωρών. Κατά τη γνώμη μου, είναι επιτακτική ανάγκη για την ΕΕ να εναρμονιστούν αυτά τα πρότυπα με εκείνα των τρίτων χωρών, ιδίως με βασικούς εμπορικούς εταίρους, προκειμένου να διατηρηθεί ένα βασικό επίπεδο ισότητας στο διεθνές εμπόριο. Η υπό συζήτηση έκθεση συμμερίζεται αυτήν την άποψη, περιγράφοντας ορισμένες στρατηγικές, προκειμένου αυτές οι χώρες να σέβονται τις ίδιες αρχές με τους εργασιακούς όρους της ΕΕ. Η καθιέρωση δίκαιων προτύπων για τις συνθήκες εργασίας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για σταθερή και αειφόρο ανάπτυξη και θα συμβάλει επίσης στην επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της Χιλιετίας. Συνεπώς, πιστεύω ότι αυτή η έκθεση συμβάλλει σημαντικά στην ανάπτυξη του συστήματος διεθνούς εμπορίου, το οποίο βασίζεται σε εργασιακές σχέσεις που διαφέρουν πάρα πολύ μεταξύ χωρών/εμπορικών συνασπισμών. Εκτιμώ ότι η προαγωγή αυτής της πολιτικής ευθύνης για τις συνθήκες εργασίας καταδεικνύει μια Ευρώπη προσεκτική και επιμελή και αυτό συνάδει με την προάσπιση των οικουμενικών αξιών τις οποίες πρεσβεύει.

  Luigi Ciriaco De Mita (PPE), γραπτώς. – (IT) Ένας από τους θεμελιώδεις στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι να συνδέσει την ανθρώπινη και κοινωνική ανάπτυξη με την οικονομική ανάπτυξη. Αν αυτοί οι δύο παράγοντες βρίσκονται σε ισορροπία, τότε αυτό σημαίνει, αφενός, ότι οι άνθρωποι μπορούν να εργάζονται με επαρκή αμοιβή που συνάδει με την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την επαγγελματική ποιότητα, ενώ, αφετέρου, δίνεται η δυνατότητα στους επιχειρηματίες να αναπτύξουν τις επιχειρήσεις τους ακολουθώντας τις αρχές της αγοράς, μετριασμένες όμως από το ανθρώπινο περιβάλλον στο οποίο αυτό πρέπει να λάβει χώρα. Αυτή η προοπτική –την οποία ορισμένοι αποκαλούν και κοινωνική οικονομία της αγοράς– είναι στην πραγματικότητα ένα νέο πρότυπο που υπερβαίνει την οικονομία της κοινωνικής ευημερίας και επιστρέφει αντ’ αυτού στην κεντρική σημασία του ανθρώπου. Αυτή η αλλαγή προτύπου προϋποθέτει απαραίτητα τη συνεπή υποστήριξη της κοινωνικής πολιτικής, περιλαμβανομένης της προαγωγής των συναφών προτύπων και της σχετιζόμενης εταιρικής ευθύνης. Αυτή η προσέγγιση και το όραμα δεν μπορούν, και δεν πρέπει, να επηρεάζουν μόνο την ΕΕ, αλλά πρέπει επίσης να εφαρμόζονται στην εξωτερική δράση όπου αυτό είναι εφικτό, ιδίως κατά τη διαπραγμάτευση συμφωνιών. Ο σεβασμός των προτύπων της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, οι αρχές που κατοχυρώνονται στον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη και ο κοινωνικός διάλογος είναι κάποιοι μόνο από τους τομείς που μπορούν να συζητηθούν σε αυτές τις περιπτώσεις. Πιστεύω ότι η έκθεση που εγκρίναμε παρέχει επαρκή στήριξη γι’ αυτούς τους στόχους.

  Proinsias De Rossa (S&D), γραπτώς. – (LT) Η εξωτερική διάσταση της κοινωνικής πολιτικής περιλαμβάνει δραστηριότητες και πρωτοβουλίες της ΕΕ που αποσκοπούν στην προαγωγή εργασιακών και κοινωνικών προτύπων σε τρίτες χώρες. Η μη τήρηση σήμερα εντός και εκτός της ΕΕ βασικών διεθνών κοινωνικών προτύπων αποτελεί μια μορφή κοινωνικού και περιβαλλοντικού ντάμπινγκ εις βάρος τόσο των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων όσο και των εργαζομένων και των πολιτών της ΕΕ και τρίτων χωρών. Δεδομένης της παγκοσμιοποίησης της βιομηχανίας και των υπηρεσιών, τα διεθνή εργασιακά πρότυπα είναι το θεμέλιο που διασφαλίζει ότι η ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας θα ωφελήσει τους πάντες. Αυτή η έκθεση απαιτεί μια αλλαγή στην παγκόσμια διακυβέρνηση και στην ΕΕ, προκειμένου να βελτιωθεί η εφαρμογή των δικαιωμάτων των εργαζομένων και οι συνθήκες εργασίας, ζητώντας την ενίσχυση των βασικών προτύπων εργασίας τα οποία περιέχονται στις οκτώ συμβάσεις της ΔΟΕ που εστιάζονται στην ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, την κατάργηση της αναγκαστικής και υποχρεωτικής εργασίας, την εξάλειψη των διακρίσεων όσον αφορά την απασχόληση και το επάγγελμα και την κατάργηση της παιδικής εργασίας.

  Marielle De Sarnez (ALDE), γραπτώς. – (FR) Η εξωτερική διάσταση της κοινωνικής πολιτικής αποσκοπεί στην προώθηση εργασιακών και κοινωνικών προτύπων σε τρίτες χώρες και στην καταπολέμηση του κοινωνικού ντάμπινγκ, το οποίο συχνά είναι αποτέλεσμα της παγκοσμιοποίησης ή του διεθνούς εμπορίου. Η Ένωση δεν μπορεί πλέον να ανέχεται το ντάμπινγκ στους τομείς της πρόνοιας, της υγείας και του περιβάλλοντος χωρίς να αντιδρά σε αυτό, καθώς είναι υπεύθυνη για υπερβολικά πολλές μεταφορές παραγωγικής δραστηριότητας εκτός Ευρώπης. Το γελοιωδώς χαμηλό κόστος εργασίας και οι απαράδεκτες συνθήκες εργασίας δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται πια από την Επιτροπή ως «φυσικά ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα». Ως προς αυτό, επιμένω να αλλάξει η Επιτροπή το δόγμα της.

  Christine De Veyrac (PPE), γραπτώς. – (FR) Ψήφισα υπέρ της έκθεσης Falbr διότι, με τον ρόλο της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ) να έχει υποβαθμιστεί πρόσφατα, πιστεύω ότι πρέπει να θυμηθούμε τη σημασία του σεβασμού των κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων στον κόσμο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο στην παγκόσμια σκηνή, προκειμένου να υποχρεώσει άλλες χώρες να σεβαστούν τα διεθνή πρότυπα στο εργατικό δίκαιο και, ως εκ τούτου, να περιορίσει τη φρενήρη επιδίωξη κοινωνικού ντάμπινγκ. Είναι σημαντικό να συμμετάσχουν όλοι οι ευρωπαίοι παράγοντες στην εφαρμογή αυτής της πολιτικής, είτε πρόκειται για κυβερνήσεις που συμμετέχουν στη σύναψη διεθνών συμφωνιών είτε για ευρωπαϊκές εταιρείες που επεκτείνουν τις επιχειρήσεις τους σε τρίτες χώρες.

  Anne Delvaux (PPE), γραπτώς. – (FR) Η εξωτερική διάσταση της κοινωνικής πολιτικής αποσκοπεί στην προαγωγή των βασικών κοινωνικών προτύπων σε τρίτες χώρες προκειμένου να επιτευχθούν οι αναπτυξιακοί στόχοι της χιλιετίας που όρισαν τα Ηνωμένα Έθνη και να διασφαλιστεί η προστασία των εργαζομένων μέσω της συμμόρφωσης με τα διεθνή πρότυπα εργασίας. Η ΕΕ απέχει πολύ από το να θεωρείται ξεπερασμένη και γι’ αυτό πρέπει να είναι σε θέση να ωφεληθεί από την αξιοπιστία και την «καλή φήμη» της εν προκειμένω, με σκοπό τη σύναψη κοινωνικών συμμαχιών με τους βασικούς εμπορικούς εταίρους της και την προαγωγή αυτών στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (ΠΟΕ) και στη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ΔΟΕ). Προτού επιτρέψουμε σε αυτές τις τρίτες χώρες να καθίσουν στο ίδιο διαπραγματευτικό τραπέζι με την ΕΕ, πρέπει να απαιτήσουμε να υιοθετήσουν τα ίδια βασικά διεθνή εργασιακά πρότυπα.

  Diogo Feio (PPE), γραπτώς. – (PT) Η υπερπόντια διάσταση της ευρωπαϊκής πολιτικής δεν περιορίζεται στη σύναψη συμφωνιών ή στην υπερπόντια βοήθεια. Είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Συγκεκριμένα, περιλαμβάνει την προαγωγή των ευρωπαϊκών αξιών σε τρίτες χώρες, όχι μόνο για τον εκδημοκρατισμό και τον μεγαλύτερο σεβασμό για τα θεμελιώδη δικαιώματα, αλλά και για την προώθηση ενεργών πολιτικών με στόχο την προστασία του περιβάλλοντος, καθώς και των δικαιωμάτων των γυναικών και των παιδιών, και για τα πρότυπα εργασίας που σέβονται την προσωπική αξιοπρέπεια και επιτρέπουν την προσωπική εξέλιξη. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί για την προαγωγή των προτύπων κοινωνικής ευθύνης για τις εταιρείες σε τρίτες χώρες.

  José Manuel Fernandes (PPE), γραπτώς. – (PT) Αυτή η έκθεση του κ. Falbr αφορά την εξωτερική διάσταση της κοινωνικής πολιτικής, την προαγωγή των εργασιακών και κοινωνικών προτύπων και την ευρωπαϊκή εταιρική κοινωνική ευθύνη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτέλεσε προπύργιο της προστασίας των κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, ο σεβασμός των οποίων είναι όρος εκ των ων ουκ άνευ για τις διαπραγματεύσεις με τρίτες χώρες. Παρά τις οκτώ συμβάσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ), σύμφωνα με την ίδια τη ΔΟΕ, ποσοστό μεγαλύτερο του 50% του συνόλου των εργαζομένων δεν διαθέτει κανενός είδους κοινωνική προστασία, ιδίως οι μετανάστες, οι γυναίκες και τα παιδιά. Είναι προς όφελος της ΕΕ η προαγωγή της προσωπικής αξιοπρέπειας και του σεβασμού των κοινωνικών δικαιωμάτων σε όλα τα κράτη μέλη, δημιουργώντας, γι’ αυτόν τον σκοπό, έναν μηχανισμό εντοπισμού όσων δεν προσφέρουν αυτά τα δικαιώματα στους εργαζομένους τους και τιμωρώντας τους. Επικροτώ αυτήν την έκθεση και την υπερψηφίζω. Μολονότι υποστηρίζει τη σημασία των αξιών σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο που κυριαρχείται από την οικονομία, υπερασπίζεται την προσωπική αξιοπρέπεια, δεν δέχεται την εκμετάλλευση των ατόμων, προάγει την ευημερία και την προσωπική ολοκληρωμένη εξέλιξη, και καλεί την ΕΕ να συμμορφωθεί με τα πρότυπα της ΔΟΕ.

  João Ferreira (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Πρόκειται για άλλη μια απαγγελία απλών ανησυχιών και επικρίσεων που, δυστυχώς, δεν εξετάζει εις βάθος αυτά τα θέματα και, γι’ αυτόν τον λόγο, καταλήγει να είναι σε μεγάλο βαθμό ανακόλουθη.

Στην παγκόσμια έκθεση της ΔΟΕ σχετικά με την κοινωνική ασφάλιση για το 2010 αναφέρεται ότι ποσοστό μεγαλύτερο του 50% των εργαζομένων δεν διαθέτει κανενός είδους κοινωνική προστασία. Σε αυτό το πλαίσιο η Ευρωπαϊκή Ένωση εφαρμόζει μια εμπορική πολιτική που βασίζεται στην ενθουσιώδη προάσπιση του ελεύθερου εμπορίου, η οποία επιτυγχάνεται μέσω διαπραγματεύσεων και της σύναψης πολυάριθμων διμερών και περιφερειακών συμφωνιών. Αυτές οι συμφωνίες όχι μόνο δεν ενθαρρύνουν την «εταιρική κοινωνική ευθύνη», η οποία στην πραγματικότητα είναι ανύπαρκτη, αλλά προστατεύουν μόνο τα συμφέροντα των μεγάλων εταιρειών και των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και δεν δίνουν τη δέουσα προσοχή στα εργασιακά δικαιώματα, στη σημασία της συλλογικής διαπραγμάτευσης και στην ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι των εργαζομένων, στην αποτελεσματική εξάλειψη των διακρίσεων όσον αφορά την απασχόληση και το επάγγελμα, στην κατάργηση της αναγκαστικής εργασίας, στην ανασφαλή και ανεπαρκώς αμειβόμενη εργασία ή στην παιδική εργασία.

Αυτό είναι απλώς ένα παράδειγμα μίας πτυχής που η έκθεση θα μπορούσε και θα έπρεπε να είχε εξετάσει περαιτέρω. Ήταν σημαντικό να καταστεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπόλογη και να απαιτηθεί η επίτευξη συνέπειας μεταξύ πολιτικής και δράσης και μια σειρά αποτελεσματικών δράσεων για την προαγωγή των κοινωνικών και εργασιακών προτύπων.

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Αυτή η έκθεση περιλαμβάνει ορισμένες θετικές πτυχές: την καταδίκη της διαρκούς έλλειψης σεβασμού των πολυεθνικών εταιρειών προς τα δικαιώματα των εργαζομένων και την ανάγκη για οριζόντια ενσωμάτωση της κοινωνικής πολιτικής στο σύνολο της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ, περιλαμβανομένης της λεγόμενης εταιρικής κοινωνικής ευθύνης (ΕΚΕ).

Ωστόσο, οι θετικές πτυχές αποδυναμώνονται, επειδή δεν απαιτείται η εφαρμογή εναλλακτικών πολιτικών που θα υποχρεώνουν αποτελεσματικά τις εταιρείες να υλοποιήσουν την ΕΚΕ τους.

Ως εκ τούτου, εκφράζουμε την απογοήτευσή μας για την απόρριψη της έκκλησης να διαγραφεί το σημείο 31 : «τονίζει ότι δεν πρέπει να εγκριθεί σε επίπεδο ΕΕ καμία οδηγία για τη ρύθμιση της ΕΚΕ και την επιβολή της τήρησής της».

Το Κοινοβούλιο θα έπρεπε να προχωρήσει πέρα από «αιτήματα» ή «εκκλήσεις» προς την Επιτροπή για την έγκριση μιας θέσης και να απαιτήσει τη δημιουργία ενός νομοθετικού πλαισίου για την ΕΚΕ, με ελάχιστα πρότυπα που προάγουν τον σεβασμό για τους βασικούς κανόνες εργασίας της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ) στις πολυεθνικές εταιρείες και στην ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, και να συμπεριλάβει τις αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας και τις κοινωνικές ρήτρες τόσο στις διμερείς εμπορικές διαπραγματεύσεις που διαπραγματεύεται η Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και στον ίδιο τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (ΠΟΕ). Για όλους αυτούς τους λόγους, καταψηφίσαμε την έκθεση.

  Monika Flašíková Beňová (S&D), γραπτώς. – (SK) Η εξωτερική διάσταση της κοινωνικής πολιτικής είναι μία από τις βασικές προτεραιότητες της Ομάδας της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Είναι σημαντικό να ενισχυθούν τα εργασιακά πρότυπα, όπως η ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις, η κατάργηση της αναγκαστικής και υποχρεωτικής εργασίας, η εξάλειψη των διακρίσεων όσον αφορά την απασχόληση και το επάγγελμα και η κατάργηση της παιδικής εργασίας. Ο στόχος και η προσπάθεια των διεθνών προτύπων εργασίας πρέπει, συνεπώς, να είναι να οδηγήσουν την οικονομική ανάπτυξη ιδίως προς την κατεύθυνση της βελτίωσης της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας και όχι μόνο να καθιερώσουν τους όρους και τα δικαιώματα των εργαζομένων.

  Bruno Gollnisch (NI), γραπτώς. – (FR) Η παγκοσμιοποίηση, στην πραγματικότητα, το μόνο που κάνει είναι να στρέφει τους εργαζόμενους όλων των χωρών εναντίον αλλήλων σε έναν αθέμιτο ανταγωνισμό, είτε μέσω των μετεγκαταστάσεων, της μετανάστευσης των αιτούντων εργασία είτε μέσω του Τρόπου 4 της Γενικής Συμφωνίας για τις συναλλαγές στον τομέα των υπηρεσιών. Το πρόβλημα είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση διεξάγει πολλές ωραίες συζητήσεις επί του θέματος, αλλά ποτέ δεν τις κάνει πράξη. Πότε στο παρελθόν αναλάβαμε πρακτική και συγκεκριμένη δράση ως συνέπεια της αντιμετώπισης καταστάσεων απαράδεκτης εκμετάλλευσης; Πότε αυτές οι καταστάσεις εμπόδισαν τη σύναψη εμπορικών συμφωνιών με μια χώρα; Ποτέ. Διότι όσο εσείς προσποιείστε ότι ανησυχείτε για τους ξένους εργαζόμενους, οι ευρωπαίοι εργαζόμενοι παραβλέπονται. Όπως επισημαίνει ο εισηγητής, ο οποίος συμφωνεί με αυτό, «τα πρότυπα εργασίας δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για λόγους εμπορικού προστατευτισμού». Συνεπώς, ποιες αρχές, ποιες αξίες, ποιοι προβληματισμοί θα μπορούσαν ποτέ να θέσουν υπό αμφισβήτηση την απόλυτη ισχύ της αγοράς; Μιλάτε πολύ για την κοινωνική ευθύνη των εταιρειών οι οποίες, εξάλλου, λειτουργούν βάσει των κανόνων που εσείς θεσπίσατε. Πότε επιτέλους θα συζητηθεί εδώ το θέμα της πολύ βαριάς κοινωνικής ευθύνης των φορέων λήψης πολιτικών αποφάσεων της ΕΕ;

  Catherine Grèze (Verts/ALE), γραπτώς. – (FR) Με χαροποιεί ιδιαίτερα το γεγονός ότι η γνωμοδότηση της Επιτροπής Ανάπτυξης, για την οποία ήμουν εισηγήτρια, συμπεριλήφθηκε σε αυτήν την έκθεση. Αυτήν τη στιγμή, λαμβάνει χώρα η 100ή Διεθνής Συνδιάσκεψη για την Εργασία και όλοι γνωρίζουμε ότι οι ισχύοντες κανόνες είναι αναποτελεσματικοί.

Σε ένα πλαίσιο παγκόσμιας κρίσης, είναι σημαντικό να στείλει η ΕΕ ένα ηχηρό μήνυμα απευθύνοντας έκκληση για μια νέα εποχή κοινωνικής δικαιοσύνης. Οι προτάσεις που περιλαμβάνονται στην έκθεση του κ. Falbr θα μας επιτρέψουν να κάνουμε πραγματικά βήματα προς αυτήν την κατεύθυνση. Είναι απογοητευτική αυτή η πολιτική των δύο μέτρων και δύο σταθμών κατά την εφαρμογή των κοινωνικών δικαιωμάτων. Χρειαζόμαστε μηχανισμούς εφαρμογής (με κίνητρα και κυρώσεις) προκειμένου να εφαρμοστούν πραγματικά τα κοινωνικά πρότυπα. Πρέπει να προστεθεί μια κοινωνική ρήτρα σε όλες τις εμπορικές συμφωνίες της ΕΕ και να είναι νομικώς δεσμευτική. Επιτρέψτε μου να αποδοκιμάσω το γεγονός ότι, στην παράγραφο 31, η έκθεση τονίζει ότι δεν πρέπει να εγκριθεί σε επίπεδο ΕΕ καμία οδηγία για την επιβολή της τήρησής της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης. Επιμένω στην ανάγκη να προαγάγουμε περισσότερο την κοινωνική δικαιοσύνη και να διασφαλίσουμε τον σεβασμό των δικαιωμάτων των εργαζομένων παγκοσμίως, ιδίως στις συναλλαγές μας με τις αναπτυσσόμενες χώρες.

  Nathalie Griesbeck (ALDE), γραπτώς. – (FR) Η οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση που μαστίζει σήμερα την Ευρώπη, αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο, συνδυάζεται με μια σοβαρή κοινωνική κρίση. Σε αυτό το δύσκολο πλαίσιο, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι επιχειρήσεις της έχουν ουσιαστική κοινωνική εθύνη στις σχέσεις που διατηρούν με τις τρίτες χώρες. Γι’ αυτόν τον λόγο, ήθελα να τονίσω, μέσω της ψήφου μου, την ανάγκη να διασφαλίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση τον σεβασμό των κοινωνικών προτύπων και των δικαιωμάτων των εργαζομένων κατά τη σύναψη συμφωνιών με αυτές τις χώρες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσω των αξιών που πρεσβεύει, πρέπει να διασφαλίσει την προαγωγή και τη διάδοση ανά τον κόσμο των προτύπων που διέπουν το εργατικό της δίκαιο. Η Ευρώπη έχει καθήκον να αποτελεί πρότυπο. Γι’ αυτό ψήφισα κι εγώ υπέρ των διατάξεων που δίνουν έμφαση στην εταιρική κοινωνική ευθύνη.

  Juozas Imbrasas (EFD), γραπτώς. – (LT) Επικρότησα αυτό το έγγραφο διότι, στην αλλαγή του αιώνα, η ΕΕ άλλαξε τη στρατηγική της για την εξωτερική διάσταση της κοινωνικής πολιτικής από μια σκληρή σε μια ενδοτική προσέγγιση, δηλαδή από την εστίαση στη σύνδεση των κοινωνικών προτύπων με τις εμπορικές συμφωνίες στην εστίαση στη διεθνή συνεργασία και τον διάλογο. Η ΕΕ χρησιμοποιεί διαφορετικού τύπου μέσα για την εφαρμογή της κοινωνικής πολιτικής σε τρίτες χώρες. Πρόκειται για σκληρά, ενδοτικά και χρηματοπιστωτικά μέσα. Η χρήση αυτών των μέσων αποτελεί απόδειξη ότι η ΕΕ αναμένει μια ορισμένη συμπεριφορά στις σχέσεις της με τους εμπορικούς εταίρους της. Εντούτοις, το πρόσκομμα είναι η εφαρμογή αυτών των μέσων και η επιβολή τους στις χώρες εταίρους. Συνεπώς, είναι καίριας σημασίας να επικεντρωθεί η ΕΕ πιο διεξοδικά στην εφαρμογή και την επιβολή τους, ειδικά των συμβάσεων της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ) και των αρχών της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης. Συχνά η έννομη τάξη της χώρας εμποδίζει την επίτευξη αυτού του σκοπού, ωστόσο η αδύναμη πολιτική βούληση και η εσωτερική οικονομική πίεση διαδραματίζουν επίσης τον ρόλο τους. Το ότι οι εργαζόμενοι δεν γνωρίζουν τα δικαιώματά τους είναι άλλος ένας σημαντικός παράγοντας.

  Cătălin Sorin Ivan (S&D), γραπτώς. – (EN) Σύμφωνα με την έκθεση, η ΕΕ έχει έναν μοναδικό συνδυασμό δυναμικής οικονομίας και κοινωνικού μοντέλου. Δημιουργεί ίσες ευκαιρίες στην εκπαίδευση, στην κατάρτιση και στην αγορά εργασίας, καθώς και ισότιμη πρόσβαση σε κοινωνικές υπηρεσίες. Η έκθεση τονίζει ότι πρέπει να υποστηριχθεί η υλοποίηση προγραμμάτων αξιοπρεπούς εργασίας, που εκφράζουν τις εθνικές ανάγκες και προτεραιότητες όσον αφορά την απασχόληση και την κοινωνική πολιτική, και βασίζονται σε μια τριμερή συμφωνία εργοδοτών, εργαζομένων και κυβερνήσεων. Αυτή η πτυχή είναι πολύ σημαντική στο πραγματικό πλαίσιο. Αυτοί είναι πολλοί από τους λόγους για τους οποίους υποστήριξα αυτήν την έκθεση.

  Jarosław Kalinowski (PPE), γραπτώς. – (PL) Οι άνθρωποι έχουν τη μεγαλύτερη σημασία και γι’ αυτό είναι τόσο σημαντική η προαγωγή των εργασιακών και κοινωνικών προτύπων. Οι άνθρωποι που ζουν στις αγροτικές περιοχές και, ιδίως, οι γυναίκες και οι νέοι, αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η συντριπτική πλειονότητα των γεωργικών εκμεταλλεύσεων ανήκει σε άνδρες. Πιστεύω ότι οι γυναίκες πρέπει να προστατευθούν προκειμένου να διορθωθεί αυτή η έλλειψη ισορροπίας. Κατά τη γνώμη μου, είναι επίσης σημαντικό να υποστηριχθούν οι νέοι αγρότες που αναλαμβάνουν τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις των γονιών τους. Όσον αφορά τους νέους, η ποιότητα της εκπαίδευσης στις αγροτικές περιοχές πρέπει να βελτιωθεί και πρέπει να διασφαλιστεί η πρόσβαση των νέων σε μη αγροτικές ευκαιρίες για μάθηση και προσωπική εξέλιξη. Το επόμενο βασικό θέμα είναι η εταιρική κοινωνική ευθύνη.

Αυτό σημαίνει ότι οι επιχειρήσεις αναλαμβάνουν δράση σε καθημερινή βάση για την προστασία της κοινωνίας και του περιβάλλοντος, με δική τους πρωτοβουλία και ανεξαρτήτως τυχόν νομικών διατάξεων. Οι επιχειρήσεις δεν λειτουργούν πλέον μόνο με βάση το κέρδος. Αρχίζουν να χαρακτηρίζονται από αυξημένη επίγνωση των θεμάτων κοινωνικής και περιβαλλοντικής προστασίας.

  Martin Kastler (PPE), γραπτώς. – (DE) Ψήφισα υπέρ της υπό συζήτηση έκθεσης, διότι πιστεύω ότι οι επιχειρήσεις έχουν κοινωνική ευθύνη – προς τους εργαζόμενους και τους πελάτες τους, το περιβάλλον και την κοινωνία εν γένει. Ένας νέος όρος προστέθηκε στο γερμανικό λεξικό: εταιρική κοινωνική ευθύνη (ΕΚΕ). Είναι –και πρέπει να παραμείνει– ένα εθελοντικό θέμα. Στις παγκοσμιοποιημένες αγορές μας, η ΕΚΕ συνεπάγεται πολύ περισσότερα από μια απλή χορηγία στον τοπικό ποδοσφαιρικό σύλλογο. Οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται με παγκοσμίως υπεύθυνο τρόπο συμβάλλουν στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής και της αναπτυξιακής πολιτικής.

Είναι οι πρεσβευτές της Ευρώπης στον κόσμο, κρατώντας ψηλά τη σημαία της Ευρώπης για τα κοινωνικά πρότυπα παγκοσμίως. Πρέπει να στηρίξουμε την ΕΚΕ, όχι να την ρυθμίσουμε. Σε αυτήν την περίπτωση, ο ρόλος της Ευρώπης πρέπει να είναι αυτός του διαμεσολαβητή, όχι του ρυθμιστή. Αυτή η αρχή πρέπει να εφαρμοστεί αν θέλει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να σοβαρευτεί και να ασχοληθεί με το θέμα της ΕΚΕ ξανά: δεν χρειαζόμαστε υπερβολική ρύθμιση. Τονίσαμε αυτήν τη θέση με την παρούσα έκθεση.

  Jan Kozłowski (PPE), γραπτώς. – (PL) Πιστεύω ότι ο κ. Falbr εκπόνησε μια καλή έκθεση και γι’ αυτό θα ήθελα να εξηγήσω γιατί αποφάσισα να ψηφίσω υπέρ της έγκρισής της. Η προαγωγή υψηλών προτύπων εργασίας, κοινωνικών προτύπων και εταιρικής κοινωνικής ευθύνης αποτελεί μια εξαιρετικά μεγάλη πρόκληση για την εξωτερική διάσταση της κοινωνικής πολιτικής. Ένα από τα προβλήματα που επισημαίνει ο εισηγητής είναι η ανεπάρκεια των διοικητικών οργάνων που είναι υπεύθυνα για την πολιτική απασχόλησης. Η διαρκής και εποικοδομητική συνεργασία με τρίτες χώρες, η οποία αφορά τόσο την Ευρωπαϊκή Ένωση ως σύνολο όσο και τα επιμέρους κράτη μέλη, μπορεί να αποτελέσει πηγή ορθών πρακτικών αναφορικά με τον καθορισμό των κατάλληλων διοικητικών ικανοτήτων. Πιστεύω ότι η συνεργασία σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο και με τις επιχειρήσεις οδηγεί επίσης σε καλά αποτελέσματα. Ένα εξαιρετικό παράδειγμα εταιρικής σχέσης, υποστήριξης και ανταλλαγής εμπειριών που έχει επιφέρει θετικά αποτελέσματα είναι η συνεργασία μεταξύ των πολωνικών περιφερειών και των χωρών στην ανατολική εταιρική σχέση τα τελευταία χρόνια.

  Agnès Le Brun (PPE), γραπτώς. – (FR) Ψήφισα υπέρ του ψηφίσματος σχετικά με την εξωτερική διάσταση της κοινωνικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται, σε παγκόσμια κλίμακα, ένας ελκυστικός και περιζήτητος εταίρος χάρη στον μοναδικό συνδυασμό δυναμικής οικονομίας και κοινωνικού μοντέλου. Αυτό το κοινωνικό μοντέλο πρέπει να προάγεται από την ΕΕ στις σχέσεις της με τις τρίτες χώρες και πρέπει να περιλαμβάνει συνεπή δράση μεταξύ των δύο διαστάσεων, εσωτερικής και εξωτερικής. Το τρέχον κείμενο επιμένει στην ανάγκη προαγωγής της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης συγκεκριμένα. Η ΕΚΕ απαιτεί να λαμβάνουν υπόψη οι εμπορικές εταιρείες την κοινωνική και την περιβαλλοντική διάσταση. Το ψήφισμα τονίζει ότι αυτή η προαγωγή δεν πρέπει να είναι δεσμευτική, αλλά θα πρέπει να είναι το αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης μεταξύ των ενδιαφερομένων σε εθελοντική βάση. Τέλος, αποσκοπεί επίσης στην ενσωμάτωση σε διεθνείς διαπραγματεύσεις των δικαιωμάτων των εργαζομένων, την προστασία των οποίων έχει επωμιστεί η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας, καθώς και στην προαγωγή μιας παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης που θα λαμβάνει υπόψη αυτές τις παραμέτρους.

  David Martin (S&D), γραπτώς. – (EN) Επικροτώ αυτήν την έκθεση. Τα βασικά πρότυπα εργασίας περιέχονται στις οκτώ συμβάσεις της ΔΟΕ που εστιάζονται στην ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, την κατάργηση της αναγκαστικής και υποχρεωτικής εργασίας, την εξάλειψη των διακρίσεων όσον αφορά την απασχόληση και το επάγγελμα και την κατάργηση της παιδικής εργασίας. Καθίσταται σαφές, όχι μόνον από τις ανωτέρω συμβάσεις, αλλά και από την έκθεση της Παγκόσμιας Επιτροπής για την Κοινωνική Διάσταση της Παγκοσμιοποίησης, ότι είναι αναγκαίο να τροποποιηθεί η αυστηρή εστίαση στις αγορές υπέρ του ευρύτερου ενδιαφέροντος για τον άνθρωπο, δηλαδή να βρεθεί στο επίκεντρο η προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων και η τήρηση του εργατικού δικαίου. Προκειμένου η ΕΕ να προβαίνει σε διαπραγματεύσεις με τρίτες χώρες, θα πρέπει οι χώρες αυτές να τηρούν όλα τα ανωτέρω. Πρόκειται για έναν όρο του οποίου η μη εκπλήρωση καθιστά αδύνατη τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων με τρίτες χώρες. Η εμπορική πολιτική δεν μπορεί να αγνοεί περιπτώσεις μη τήρησης των δικαιωμάτων των εργαζομένων και η ανάπτυξη της κοινωνίας μπορεί να συνεχιστεί μόνο εφόσον αρθούν αυτά τα μειονεκτήματα. Θεσπίζοντας πρότυπα εργασίας, η ΕΕ υποστηρίζει τις ευκαιρίες για άνδρες και γυναίκες να εξασφαλίζουν αξιοπρεπή και παραγωγική εργασία υπό συνθήκες ελευθερίας, ισότητας, ασφάλειας και ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Δεδομένης της τρέχουσας παγκοσμιοποίησης, τα διεθνή εργασιακά πρότυπα είναι το θεμέλιο που διασφαλίζει ότι η ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας θα ωφελήσει τους πάντες.

  Jiří Maštálka (GUE/NGL), γραπτώς. – (CS) Ο στόχος και μεγάλος μέρος του περιεχομένου της έκθεσης του κ. Falbr είναι, κατά τη γνώμη μου, πολύ θετικά. Επίσης θεωρώ την εστίαση στην απασχόληση και στις αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας βασικό στοιχείο της αειφόρου ανάπτυξης, και όχι μόνο στις χώρες της ΕΕ. Όπως ο εισηγητής, εκφράζω τη λύπη μου διότι δεν υπάρχει ένας ενιαίος ορισμός μιας «κοινωνικής ρήτρας» που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί όχι στις διμερείς εμπορικές συμφωνίες, αλλά στη δημιουργία συνθηκών αξιοπρεπούς απασχόλησης για τους εργαζόμενους. Τα κοινωνικά μοντέλα ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών θα μπορούσαν επίσης να αποτελέσουν καλό παράδειγμα για τις αναπτυσσόμενες χώρες. Επίσης, συμμερίζομαι τη γνωμοδότηση σχετικά με τον κοινό αγώνα για την εξάλειψη της παιδικής εργασίας.

Παρά τα ανωτέρω, απείχα από την ψηφοφορία, διότι είναι αδύνατον να εφαρμοστούν οι κοινωνικές απαιτήσεις στις διμερείς εμπορικές συμφωνίες χωρίς την ύπαρξη ενός σαφούς ορισμού του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτό το κριτήριο δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως επιχείρημα για τη μη σύναψη συμφωνιών.

  Barbara Matera (PPE), γραπτώς. – (IT) «Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι το πνεύμα της επαναστατικής αλλαγής το οποίο ενοχλεί επί μακρόν τα έθνη του κόσμου πέρασε πέρα από τη σφαίρα της πολιτικής και κάνει αισθητή την παρουσία του στη συναφή σφαίρα της πρακτικής οικονομίας.» Αυτά είναι τα λόγια του αγαπητού πάπα Ιωάννη Παύλου II ο οποίος, στην εγκύκλιό του με τίτλο Centesimus Annus, αναθεώρησε τα θέματα με τα οποία ασχολήθηκε ο προκάτοχός του Λέοντας XIII στην εγκύκλιο Rerum Novarum. Σκοπός του ήταν να αναλύσει και να συμβάλει στο κοινωνικό «ζήτημα» το οποίο –σήμερα όπως και το 1991– μπορεί να επιλυθεί μόνο αν ανατρέξει κανείς στο χριστιανικό δόγμα και, ως εκ τούτου, αν αναγνωρίσει την απολύτως άνευ διακρίσεων αξιοπρέπεια του ανθρώπου και του εργαζομένου.

Ψήφισα υπέρ της έκθεσης του κ. Falbr, διότι εστιάζεται ακριβώς στη σημασία της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στο ότι το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο είναι ένα σημαντικό σημείο εκκίνησης, μεταξύ άλλων και όσον αφορά τις εξωτερικές σχέσεις της Ένωσης. Η κοινωνική ευθύνη πρέπει να λειτουργεί για την εκπλήρωση αυτού του σκοπού και η Ευρωπαϊκή Ένωση –εργαζόμενη μέσω του Κοινοβουλίου– πρέπει να αποκαταστήσει και να ενισχύσει αυτές τις αρχές σε κάθε δράση της, κυρίως στις σχέσεις της με τρίτες χώρες των οποίων οι πολίτες στερούνται θεμελιώδη δικαιώματα. Ως αντιπρόεδρος της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων, αισθάνομαι υποχρεωμένη να τονίσω πόσο σημαντικό είναι να συνεργαστούμε όλοι, και εκτός της ΕΕ, για την εξάλειψη των διακρίσεων και της βίας λόγω φύλου, προκειμένου να αποκατασταθεί η κοινωνική αξιοπρέπεια των γυναικών και να ενισχυθεί η ενεργή συμβολή τους τόσο στην τοπική όσο και στην υπερεθνική οικονομία.

  Nuno Melo (PPE), γραπτώς. – (PT) Η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας και η μετεγκατάσταση των ευρωπαϊκών εταιρειών οδήγησαν σε προβληματισμούς σχετικά με την εξωτερική διάσταση της κοινωνικής πολιτικής. Αυτή περιλαμβάνει δραστηριότητες και πρωτοβουλίες της ΕΕ που αποσκοπούν στην προαγωγή εργασιακών και κοινωνικών προτύπων σε τρίτες χώρες. Τα βασικά πρότυπα εργασίας περιέχονται στις οκτώ συμβάσεις της ΔΟΕ που εστιάζονται στην ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, την κατάργηση της αναγκαστικής και υποχρεωτικής εργασίας, την εξάλειψη των διακρίσεων όσον αφορά την απασχόληση και το επάγγελμα και την κατάργηση της παιδικής εργασίας. Προκειμένου η ΕΕ να προβαίνει σε διαπραγματεύσεις με τρίτες χώρες, θα πρέπει οι χώρες αυτές να τηρούν όλα τα ανωτέρω. Πρόκειται για έναν όρο του οποίου η μη εκπλήρωση καθιστά αδύνατη τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων με τρίτες χώρες. Η εμπορική πολιτική δεν μπορεί να αγνοεί περιπτώσεις μη τήρησης των δικαιωμάτων των εργαζομένων και, η ανάπτυξη της κοινωνίας μπορεί να συνεχιστεί μόνο εφόσον αρθούν αυτά τα εμπόδια. Είναι σημαντικό να χρησιμοποιηθούν τα διεθνή πρότυπα εργασίας ώστε να διασφαλιστεί ότι η οικονομική ανάπτυξη εξακολουθεί να εστιάζεται ιδιαιτέρως στη βελτίωση της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας και όχι στον καθορισμό των συνθηκών εργασίας και των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

  Alexander Mirsky (S&D), γραπτώς. – (EN) Η εξωτερική διάσταση της κοινωνικής πολιτικής αποτελεί βασική προτεραιότητα της Ομάδας μας, αλλά και δική μου. Πρόσφατα εγκρίναμε ένα ψήφισμα για τη μελλοντική σύμβαση σχετικά με τους οικιακούς βοηθούς που πρόκειται να εγκριθεί τον Ιούνιο του 2011. Αυτή η έκθεση απευθύνει έκκληση γενικότερα για την ενίσχυση των βασικών προτύπων εργασίας που περιέχονται στις συμβάσεις της ΔΟΕ και εστιάζονται στην ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, την κατάργηση της αναγκαστικής και υποχρεωτικής εργασίας, την εξάλειψη των διακρίσεων όσον αφορά την απασχόληση και το επάγγελμα και την κατάργηση της παιδικής εργασίας. Η Ομάδα της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απαιτεί μια αλλαγή στην παγκόσμια διακυβέρνηση και στην ΕΕ, προκειμένου να βελτιωθεί η εφαρμογή των δικαιωμάτων των εργαζομένων και οι συνθήκες εργασίας. Η μη τήρηση σήμερα, εντός και εκτός της ΕΕ, βασικών διεθνών κοινωνικών προτύπων αποτελεί μια μορφή κοινωνικού και περιβαλλοντικού ντάμπινγκ εις βάρος των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων και των ευρωπαίων εργαζόμενων. Ψήφισα υπέρ.

  Andreas Mölzer (NI), γραπτώς. – (DE) Υποστηρίζω τις αρχές που περιλαμβάνει η έκθεση. Ωστόσο, θα ήθελα να επισημάνω ότι πρόκειται για μεγαλεπήβολους στόχους που θα είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να επιτευχθούν στην πραγματικότητα. Ήδη έχουμε αμέτρητες εμπορικές συμφωνίες που δεν εγείρουν καμία απαίτηση αναφορικά με την τήρηση των κοινωνικών προτύπων. Από τη στιγμή που υπάρχει αυτή η προφανής διαφορά, η αποτελεσματικότητα και το σκεπτικό αυτής της έκθεσης θα είναι υποχρεωτικά περιορισμένα. Η έκθεση ζητά από τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν τους βασικούς κανόνες εργασίας για τις επιχειρήσεις εντός των χωρών τους. Δεν θα έπρεπε αυτό να επεκταθεί και στις επιχειρήσεις εκτός της Ευρώπης; Φαίνεται επίσης ότι η έκθεση ισχυρίζεται πως καταπολεμά τις αρνητικές συνέπειες της παγκοσμιοποίησης, αν και αυτό, σε τελική ανάλυση, δεν μπορεί να επιτευχθεί με τα μέτρα που συζητήθηκαν εδώ. Γι’ αυτόν τον λόγο, απείχα από την ψηφοφορία.

  Franz Obermayr (NI), γραπτώς. – (DE) Στην υπό συζήτηση έκθεση, η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε πολύ φιλόδοξους στόχους για τον εαυτό της βασιζόμενη σε καλοσχεδιασμένες αρχές. Τα κράτη μέλη καλούνται να εφαρμόσουν τους βασικούς κανόνες εργασίας για τις επιχειρήσεις εντός των χωρών τους. Δυστυχώς, αυτό δεν φαίνεται να επεκτείνεται και στις επιχειρήσεις εκτός Ευρώπης επί του παρόντος. Μολονότι είμαι υπέρ των αρχών που διέπουν την έκθεση, δεν πιστεύω ότι τα συμπεράσματά της είναι απολύτως ορθά και γι’ αυτό απείχα από την ψηφοφορία.

  Wojciech Michał Olejniczak (S&D), γραπτώς. – (PL) Η εξωτερική κοινωνική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία εστιάζεται σε χώρες που δεν επιθυμούν να προσχωρήσουν στην ΕΕ, πρέπει, κατά κύριο λόγο, να είναι συνεκτική, ρεαλιστική και ενιαία. Τόσο η εσωτερική όσο και η εξωτερική κοινωνική πολιτική πρέπει να προάγουν τα εργασιακά, καθώς και τα κοινωνικά πρότυπα, τα οποία συγκαταλέγονται μεταξύ των σημαντικών στόχων της ΕΕ.

Σε συνάρτηση με τα παραπάνω, όλα τα κράτη μέλη που συνάπτουν συμφωνίες με τρίτες χώρες πρέπει να διασφαλίσουν ότι η θέση τους είναι σύμφωνη με το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο. Πρέπει να απαιτούμε από τις χώρες που δεν επιθυμούν να προσχωρήσουν στην ΕΕ να σέβονται το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι και να λαμβάνουν μέτρα για την πρόληψη των διακρίσεων λόγω φύλου ή ηλικίας. Η εξάλειψη της παιδικής εργασίας και το δικαίωμα των πολιτών να βελτιώσουν τα επαγγελματικά τους προσόντα είναι πολύ σημαντικά θέματα. Όσον αφορά την αναπτυξιακή συνεργασία, η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει αρκετούς πόρους για τη δημιουργία επαρκών δομών στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης. Είναι απολύτως σημαντικό να κάνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσαρμογές για την τρέχουσα κατάσταση και την πραγματικότητα της ζωής στην ενδιαφερόμενη χώρα κατά τη διαπραγμάτευση συμφωνιών εταιρικής σχέσης. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απέκτησε νέες αρμοδιότητες μετά την εφαρμογή της Συνθήκης της Λισαβόνας και πρέπει να συνεργαστεί ενεργά με τις ευρωπαϊκές και τις διεθνείς συνδικαλιστικές ενώσεις προκειμένου να βελτιωθεί η κοινωνική κατάσταση.

  Γεώργιος Παπανικολάου (PPE), γραπτώς. – Υπερψήφισα την έκθεση σχετικά με την εξωτερική διάσταση της κοινωνικής πολιτικής, την προαγωγή των εργασιακών κοινωνικών προτύπων και την ευρωπαϊκή εταιρική κοινωνική ευθύνη. Σκοπός μας είναι να προωθήσουμε τα εργασιακά και κοινωνικά πρότυπα και την ευρωπαϊκή εταιρική κοινωνική ευθύνη εκτός ΕΕ. Πρόκειται για στόχο θεμιτό ωστόσο διατηρώ κάποιες επιφυλάξεις σχετικά με την δυνατότητα μας να πετύχουμε αυτό τον στόχο. Τα κοινά κοινωνικά πρότυπα που επικαλούμαστε απειλούνται, και πλέον καθίσταται φανερή η πρόθεση να προωθηθούν διαφορετικά κοινωνικά και εργασιακά πρότυπα μέσα στην ίδια την ΕΕ. Αυτά που επικρατούν στην χώρα μου την Ελλάδα, όπου τα ποσοστά ανεργίας των νέων 25 ετών ανέρχονται στο 36,1%, και στην Ισπανία, όπου το ίδιο ποσοστό φτάνει το 43%, είναι πολύ διαφορετικά από εκείνα που υπάρχουν στις ισχυρές ευρωπαϊκές οικονομίες. Η έκθεση αυτή μας υπενθυμίζει ότι, αν η ΕΕ επιθυμεί να καταστεί ηγετική μορφή στον κόσμο όσον αφορά την κοινωνική πολιτική, θα πρέπει να διασφαλίσει συνοχή μεταξύ των κοινωνικών πολιτικών που ασκούνται στα κράτη μέλη της.

  Maria do Céu Patrão Neves (PPE), γραπτώς. – (PT) Ψήφισα υπέρ αυτής της έκθεσης σχετικά με την εξωτερική διάσταση της κοινωνικής πολιτικής, την προαγωγή των εργασιακών και κοινωνικών προτύπων και την ευρωπαϊκή εταιρική κοινωνική ευθύνη. Μολόντι η στρατηγική της Λισαβόνας και η στρατηγική Ευρώπη 2020 αποδίδουν άνευ προηγουμένου έμφαση στην κοινωνική πολιτική, τα ζητήματα της ανταγωνιστικότητας και οι οικονομικοί παράγοντες εξακολουθούν να έχουν προτεραιότητα σε σύγκριση με τα κοινωνικά θέματα. Είναι σημαντικό να προστατεύσουμε τα βασικά πρότυπα εργασίας μας, τα οποία περιέχονται στις οκτώ συμβάσεις της ΔΟΕ που εστιάζονται στην ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, την κατάργηση της αναγκαστικής και υποχρεωτικής εργασίας, την εξάλειψη των διακρίσεων όσον αφορά την απασχόληση και το επάγγελμα και την κατάργηση της παιδικής εργασίας. Πρέπει να βρεθεί στο επίκεντρο η προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων και η τήρηση του εργατικού δικαίου. Προκειμένου η ΕΕ να προβαίνει σε διαπραγματεύσεις με τρίτες χώρες, θα πρέπει οι χώρες αυτές να τηρούν όλα τα ανωτέρω. Αυτό θα πρέπει να αποτελεί προϋπόθεση για τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων με τρίτες χώρες. Η εμπορική πολιτική δεν μπορεί να αγνοεί περιπτώσεις μη τήρησης των δικαιωμάτων των εργαζομένων και η ανάπτυξη της κοινωνίας μπορεί να συνεχιστεί μόνο εφόσον αρθούν αυτά τα μειονεκτήματα.

  Aldo Patriciello (PPE), γραπτώς. – (IT) Η εξωτερική διάσταση της κοινωνικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποσκοπεί στην προαγωγή των κοινωνικών προτύπων σε τρίτες χώρες, αλλά τα ζητήματα της ανταγωνιστικότητας και οι οικονομικοί παράγοντες εξακολουθούν να έχουν προτεραιότητα σε σύγκριση με τα κοινωνικά θέματα. Επί του παρόντος υπάρχουν οκτώ συμβάσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ) που έχουν επικυρωθεί από όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ. Αυτές θα οδηγήσουν στη δημιουργία μιας βάσης διεθνών κανόνων κοινώς αποδεκτής σε όλα τα κράτη μέλη.

Γενικά, πρέπει να επικεντρωθούμε στα άτομα ως ανθρώπινα όντα, και αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων και του δικαιώματος στην εργασία. Η ΔΟΕ διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο στη διεθνή σκηνή μέσω της δημιουργίας, της προαγωγής και της υλοποίησης αυτών των προτύπων. Οι επιχειρήσεις πρέπει επίσης να συμβάλουν στην αειφόρο ανάπτυξη προκειμένου να προαχθούν οι καλές συνθήκες για τους εργαζόμενους, αλλά η διαφορά μεταξύ των αναπτυγμένων και των αναπτυσσόμενων χωρών εξακολουθεί να έγκειται στα συστήματα κοινωνικής προστασίας τους. Ψηφίζω υπέρ της υπό συζήτηση πρότασης λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω και προκειμένου να προαχθούν περαιτέρω τα εργασιακά και κοινωνικά πρότυπα εξίσου στα κράτη μέλη της ΕΕ και σε τρίτες χώρες, καθώς και ο σεβασμός στα θεμελιώδη διεθνή εργασιακά πρότυπα.

  Rovana Plumb (S&D), γραπτώς. – (RO) Τα βασικά πρότυπα εργασίας περιέχονται στις οκτώ συμβάσεις της ΔΟΕ που εστιάζονται στην ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, την κατάργηση της αναγκαστικής και υποχρεωτικής εργασίας, την εξάλειψη των διακρίσεων όσον αφορά την απασχόληση και το επάγγελμα και την κατάργηση της παιδικής εργασίας.

Συνεπώς, πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στην προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων και του εργατικού δικαίου. Πρέπει να επιτευχθεί σημαντική βελτίωση στη νομική και κοινωνική θέση των γυναικών με σκοπό την πρόληψη των διακρίσεων και την αξιοποίηση της δυνητικής συμβολής των γυναικών στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη. Καλώ την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν το δικαίωμα της μη διάκρισης, δηλαδή το δικαίωμα στην εργασία και στην ίση μεταχείριση, ανεξαρτήτως φύλου, εθνοτικής καταγωγής, ηλικίας και αναπηρίας, ως βασική αρχή για την καταπολέμηση της φτώχειας.

Καλώ την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να συνεργαστούν με τις χώρες εταίρους με σκοπό να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην εξάλειψη της παιδικής εργασίας, με σκοπό τη δημιουργία θέσεων αξιοπρεπούς απασχόλησης για ενήλικες παρέχοντας παράλληλα τη δυνατότητα στα παιδιά να λάβουν την κατάλληλη εκπαίδευση. Η ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι για τις συνδικαλιστικές ενώσεις και το δικαίωμα της συλλογικής διαπραγμάτευσης πρέπει να εφαρμοστούν απαρέγκλιτα, προκειμένου να βελτιωθούν και να προστατευθούν οι αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας.

  Phil Prendergast (S&D), γραπτώς. – (EN) Η προαγωγή των εργασιακών προτύπων μέσω των διαπραγματεύσεων της ΕΕ με τρίτες χώρες ωφελεί τόσο τα κράτη μέλη όσο και τις τρίτες χώρες. Με την προαγωγή υψηλότερων προτύπων ασφαλείας και καλύτερων αμοιβών, η ΕΕ συμβάλλει στη βελτίωση της ζωής των εργαζομένων. Εμμένοντας στη βελτίωση των αμοιβών, η ΕΕ διασφαλίζει επίσης την ύπαρξη αγοράς στις τρίτες χώρες για τις εξαγωγές της ΕΕ. Αν επιτρέψουμε τις εισαγωγές στην Ευρώπη από χώρες που δεν διασφαλίζουν δίκαιες αμοιβές, ουσιαστικά αποκλείουμε από την αγορά τις ευρωπαϊκές εταιρείες λόγω των τιμών. Είναι δυσκολότερο να ανταγωνιστούν οι εταιρείες της ΕΕ τις τρίτες χώρες που δεν τηρούν τα ίδια πρότυπα ασφάλειας και που μπορούν να αμείβουν τους εργαζομένους τους με πολύ χαμηλότερους μισθούς. Ωστόσο, είναι σημαντικό να επισημανθούν οι κίνδυνοι που ενυπάρχουν στις προσεγγίσεις «ενδοτικού δικαίου» στα πρότυπα εργασίας. Πέραν του ότι αυτοί οι κανόνες δεν είναι δεσμευτικοί και δεν υπάρχουν κυρώσεις σε περίπτωση παραβίασής τους, υπάρχει επίσης ο κίνδυνος μείωσης των παραδοσιακών εποπτικών συστημάτων υπέρ άτυπων διαδικασιών παρακολούθησης. Ως εκ τούτου, η ΕΕ πρέπει να είναι σε επαγρύπνηση και να διασφαλίζει την τήρηση των προτύπων και, αν δεν συμβαίνει αυτό, τότε πρέπει να λαμβάνονται μέτρα.

  Paulo Rangel (PPE), γραπτώς. – (PT) Σε έναν ολοένα και περισσότερο παγκοσμιοποιημένο κόσμο, είναι σημαντικό να αξιοποιήσει η ΕΕ τη διεθνή επιρροή της για να διασφαλίσει την προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε ένα μοντέλο που σέβεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Μια σειρά θεμάτων ανακύπτουν σε αυτό το πλαίσιο, όπως η επιλογή του κατάλληλου μέσου άσκησης επιρροής της ΕΕ. Επιπλέον, δεν πρέπει να ξεχνάμε πόσο ισχυρή μπορεί να γίνει η ΕΕ όταν μιλάμε για σχέσεις με μια χώρα που είτε θέλει να προσχωρήσει στην Ένωση είτε είναι δικαιούχος προγραμμάτων κοινοτικής ενίσχυσης. Τέλος, σε ένα πλαίσιο στο οποίο ένα σημαντικό τμήμα της οικονομίας εξαρτάται από τις πολυεθνικές εταιρείες, είναι επίσης αναγκαίο να χαρακτηρίζονται οι οργανώσεις από κοινωνική υπευθυνότητα.

  Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE), γραπτώς. – (EN) Υπέρ. Η εξωτερική διάσταση της κοινωνικής πολιτικής περιλαμβάνει δραστηριότητες και πρωτοβουλίες της ΕΕ που αποσκοπούν στην προαγωγή εργασιακών και κοινωνικών προτύπων σε τρίτες χώρες. Μολονότι η στρατηγική της Λισαβόνας απέδιδε έμφαση, όπως η στρατηγική «ΕΕ 2020» αποδίδει έμφαση, στην κοινωνική πολιτική σε επίπεδα μεγαλύτερα από ποτέ άλλοτε, τα ζητήματα της ανταγωνιστικότητας και οι οικονομικοί παράγοντες εξακολουθούν να έχουν προτεραιότητα σε σύγκριση με τα κοινωνικά θέματα. Τα βασικά πρότυπα εργασίας περιέχονται στις οκτώ συμβάσεις της ΔΟΕ που εστιάζονται στην ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, την κατάργηση της αναγκαστικής και υποχρεωτικής εργασίας, την εξάλειψη των διακρίσεων όσον αφορά την απασχόληση και το επάγγελμα και την κατάργηση της παιδικής εργασίας. Καθίσταται σαφές, όχι μόνον από τις ανωτέρω συμβάσεις, αλλά και από την έκθεση της Παγκόσμιας Επιτροπής για την Κοινωνική Διάσταση της Παγκοσμιοποίησης, ότι είναι αναγκαίο να τροποποιηθεί η αυστηρή εστίαση στις αγορές υπέρ του ευρύτερου ενδιαφέροντος για τον άνθρωπο, δηλαδή να βρεθεί στο επίκεντρο η προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων και η τήρηση του εργατικού δικαίου. Προκειμένου η ΕΕ να προβαίνει σε διαπραγματεύσεις με τρίτες χώρες, θα πρέπει οι χώρες αυτές να τηρούν όλα τα ανωτέρω. Πρόκειται για έναν όρο του οποίου η μη εκπλήρωση καθιστά αδύνατη τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων με τρίτες χώρες. Η εμπορική πολιτική δεν μπορεί να αγνοεί περιπτώσεις μη τήρησης των δικαιωμάτων των εργαζομένων και, ως εκ τούτου, η ανάπτυξη της κοινωνίας μπορεί να συνεχιστεί μόνο εφόσον αρθούν αυτά τα μειονεκτήματα.

  Licia Ronzulli (PPE), γραπτώς. – (IT) Μια επιχείρηση μπορεί να πει ότι είναι κοινωνικά υπεύθυνη όταν αναλαμβάνει δέσμευση απέναντι σε μια υγιή δομή που είναι ικανή να λάβει υπόψη όχι μόνο τα οικονομικά αποτελέσματα, αλλά και τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά αποτελέσματα των δράσεών της. Σήμερα, δεν ρωτάμε απλώς πώς οι επιχειρήσεις επιτυγχάνουν τα οικονομικά τους αποτελέσματα, αλλά και ποιους προσλαμβάνουν και πώς αντιμετωπίζουν το προσωπικό. Μια υπεύθυνη επιχείρηση συμμετέχει ενεργά και συνειδητά στην κοινωνική πραγματικότητα εντός της οποίας δραστηριοποιείται και καθιστά τις σχέσεις της με όλα τα μέρη που εμπλέκονται στις δραστηριότητές της βασική πηγή της ευημερίας της. Μέσω της έκθεσης που εγκρίθηκε σήμερα, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεσμεύθηκε να αναλάβει παγκόσμιο ηγετικό ρόλο στην κοινωνική πολιτική προάγοντας τους στόχους της σε παγκόσμια κλίμακα, τονίζοντας έτσι τη σημασία του ρόλου που αποδίδεται στο Κοινοβούλιο από τη Συνθήκη της Λισαβόνας.

  Oreste Rossi (EFD), γραπτώς. – (IT) Είμαι υπέρ αυτής της έκθεσης πρωτοβουλίας, διότι αφορά την προαγωγή της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης ως εθελοντικού μέσου παροχής κινήτρων για την προώθηση της επιχειρηματικής ανάπτυξης. Οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις είναι η κινητήριος δύναμη της οικονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και γι’ αυτό πρέπει να αναληφθεί μεγαλύτερη ευρωπαϊκή δέσμευση για την προστασία των επιχειρήσεων στην ΕΕ, οι οποίες συχνά αναγκάζονται να ανταγωνίζονται ασυνείδητους εταίρους. Επιπλέον, είμαι υπέρ της δημιουργίας κοινωνικά υπεύθυνων επιχειρήσεων, οι βασικές αρχές των οποίων είναι η κοινωνική προστασία των εργαζομένων, η προστασία των καταναλωτών και η τήρηση των νόμων της διαφάνειας.

  Tokia Saïfi (PPE), γραπτώς. – (FR) Ψήφισα υπέρ αυτού του ψηφίσματος, διότι τονίζει τον καίριο ρόλο που θέλει και πρέπει να διαδραματίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση σε σχέση με τις τρίτες χώρες, ιδίως με τους εμπορικούς εταίρους της ΕΕ. Η μη τήρηση βασικών διεθνών κοινωνικών προτύπων αποτελεί μια μορφή κοινωνικού και περιβαλλοντικού ντάμπινγκ εις βάρος των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων και των ευρωπαίων εργαζόμενων. Αυτό είναι ένα από τα σημεία που ήθελα να τονίσω στη γνωμοδότηση της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου επί αυτού του θέματος, για το οποίο ήμουν εισηγήτρια.

Ωστόσο, η ΕΕ δεν μπορεί να τα κάνει όλα μόνη της· πρέπει να συνεργαστεί περισσότερο με τους αρμόδιους διεθνείς οργανισμούς (ΔΟΕ, ΠΟΕ, ΟΟΣΑ), ιδίως για την καταπολέμηση του φαινομένου των ελεύθερων ζωνών, οι οποίες αντιβαίνουν σε κάθε κοινωνική νομοθεσία.

Επιπλέον, ενώ η εταιρική κοινωνική ευθύνη είναι σήμερα καλά εδραιωμένη στην Ευρώπη, οι ευρωπαϊκές εταιρείες, οι θυγατρικές τους και οι υπεργολάβοι τους διαδραματίζουν ζωτικό ρόλο στην προαγωγή και τη διάδοση των κοινωνικών και εργασιακών προτύπων ανά τον κόσμο λόγω της βαρύτητάς τους στο διεθνές εμπόριο. Η Επιτροπή πρέπει να τις ενθαρρύνει εν προκειμένω, ιδίως αναζητώντας και προάγοντας βέλτιστες πρακτικές.

  Νικόλαος Σαλαβράκος (EFD), γραπτώς. – Υπερψήφισα την έκθεση του κ.Falbr καθώς θεωρώ ότι η προώθηση της εταιρικής και κοινωνικής ευθύνης (ΕΚΕ) στην Ευρώπη πρέπει να ενισχυθεί με στόχο την άμεση ανταπόκριση στην ανάγκη που υπάρχει για προάσπιση των κοινών αξιών ,καθώς και την αύξηση της αλληλεγγύης και της συνοχής μεταξύ των Ευρωπαίων . Η ΕΚΕ (εταιρική και κοινωνική ευθύνη) πρέπει να αποτελεί την κύρια πτυχή του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Μοντέλου, με σκοπό να ενισχυθεί η καινοτομία και η ανταγωνιστικότητα κατά τρόπον ώστε, να συμβάλει στην απασχολισημότητα και τη δημιουργία θέσεων εργασίας, σε μια περίοδο που τα ποσοστά ανεργίας αυξάνονται δραματικά και οι νέοι Ευρωπαίοι, η αειφόρος δύναμή μας, αναζητούν διεξόδους εκτός των Ευρωπαϊκών συνόρων.

  Søren Bo Søndergaard (GUE/NGL), γραπτώς. – (DA) Ψήφισα υπέρ της έκθεσης Falbr, η οποία αποσκοπεί να προάγει τα εργασιακά και κοινωνικά πρότυπα όταν η ΕΕ διαπραγματεύεται με τρίτες χώρες. Η έκθεση χρησιμοποιεί ως βάση της μια σειρά συμβάσεων της ΔΟΕ και, βάσει αυτών, προτείνει να προστατεύει η ΕΕ τα δικαιώματα των εργαζομένων και το εργατικό δίκαιο όταν συνάπτει εμπορικές συμφωνίες με τρίτες χώρες, για παράδειγμα. Η έκθεση προτείνει, μεταξύ άλλων, να θεσπισθούν ελάχιστες απαιτήσεις για την εταιρική κοινωνική ευθύνη μέσω ενός νομικού πλαισίου, να προσδιοριστεί καλύτερα ο όρος και να παρακολουθείται καλύτερα η εκπλήρωση των απαιτήσεων. Ταυτόχρονα, η έκθεση απορρίπτει τη χρήση στις εμπορικές συμφωνίες της «διαδικασίας του Τρόπου 4», ο οποίος επιτρέπει στις διεθνείς εταιρείες να εισάγουν το δικό τους εργατικό δυναμικό, παρακάμπτοντας έτσι τους κοινωνικούς και εργασιακούς όρους της χώρας υποδοχής. Πέραν του ότι αυτό θέτει το εισαγόμενο εργατικό δυναμικό σε χειρότερη θέση απ’ ό,τι το αντίστοιχο της χώρας υποδοχής, συμβάλλει επίσης στο κοινωνικό ντάμπινγκ. Η ΕΕ έχει επί του παρόντος την αρμοδιότητα να συνάπτει εμπορικές συμφωνίες με τρίτες χώρες εξ ονόματος όλων των κρατών μελών της ΕΕ. Διαφωνώ με αυτό. Ωστόσο, εφόσον έτσι έχουν τα πράγματα, θα χρειαστεί επίσης να θεσπισθούν απαιτήσεις που θα προσδιορίζουν το περιεχόμενο αυτών των εμπορικών συμφωνιών.

  Catherine Stihler (S&D), γραπτώς. – (EN) Υποστήριξα την υπό συζήτηση έκθεση, η οποία προηγείται της ανακοίνωσης της Επιτροπής επί της ΕΚΕ. Επικροτώ επίσης το έργο του συναδέλφου μου, Richard Howitt, σε επίπεδο επιτροπής για την εκπόνηση μιας έκθεσης η οποία προάγει το θετικό έργο που μπορεί να επιτελέσει η εταιρική κοινωνική ευθύνη σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

  Νίκη Τζαβέλα (EFD), γραπτώς. – Η Ευρώπη είναι ένας βασικός παράγων των παγκοσμιοποιημένων διαδικασιών και έχει σημαντικό μερίδιο ευθύνης για την παραγωγή αποτελεσμάτων που συμβάλλουν σε βιώσιμες μορφές ανάπτυξης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πρωτοπόρος στη προώθηση κοινωνικών πολιτικών σε παγκόσμιο επίπεδο και καλεί τις αναπτυσσόμενες χώρες να σέβονται τις συμβάσεις της ΔΟΕ. Επίσης στην έκθεση Falbr γίνεται αναφορά στην σημασία της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης (Ε.Κ.Ε.) και την τήρησή της από τις εταιρίες της Ε.Ε., καθώς η ανάληψή της από αυτές συμβάλλει αποφασιστικά σε τομείς, όπως η προώθηση της ευημερίας των κοινωνιών, η προστασία του περιβάλλοντος και η καταπολέμηση της φτώχειας στις χώρες στις οποίες δραστηριοποιούνται. Για αυτούς τους λόγους, υπερψήφισα την έκθεση.

  Derek Vaughan (S&D), γραπτώς. – (EN) Η στρατηγική «ΕΕ 2020» καταδεικνύει ότι η κοινωνική πολιτική αποτελεί θεμελιώδη προτεραιότητα για την Ευρώπη. Ωστόσο, πρέπει να γίνουν περισσότερα προκειμένου να επιτευχθούν βελτιώσεις σε αυτόν τον τομέα και γι’ αυτόν τον λόγο υποστήριξα την έκθεση. Η έκθεση ζητά την κατάργηση της αναγκαστικής εργασίας, καθώς και την κατάργηση της παιδικής εργασίας, και επίσης τονίζει την ανάγκη για μεγαλύτερη εστίαση στην προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Οι τρίτες χώρες πρέπει να τηρούν βασικές αρχές όπως οι ανωτέρω αν θέλουν η ΕΕ να συνεργαστεί και να συναλλαγεί μαζί τους. Τα κράτη μέλη πρέπει επίσης να συνεργαστούν με τις χώρες εταίρους, ώστε να διασφαλίσουν την προστασία των ευάλωτων ομάδων και να καταπολεμήσουν τις διακρίσεις λόγω φύλου, καθώς και τις διακρίσεις λόγω εθνοτικής καταγωγής, θρησκείας, ηλικίας και αναπηρίας. Ελπίζω ότι η Επιτροπή θα υποβάλει ορισμένες συγκεκριμένες προτάσεις που θα οδηγήσουν σε βελτιωμένα εργασιακά και κοινωνικά πρότυπα, καθώς και προτάσεις που προάγουν την εταιρική κοινωνική ευθύνη στις εξωτερικές πολιτικές της.

  Angelika Werthmann (NI), γραπτώς. – (DE) Ο εισηγητής εκφράζει την απογοήτευσή του, διότι οι άνθρωποι εξακολουθούν να μην αποτελούν το επίκεντρο της κοινωνικής πολιτικής και ο ανθρώπινος παράγοντας εξακολουθεί να θεωρείται δευτερεύων έναντι της ανταγωνιστικότητας. Όπως εξηγεί η έκθεση, η ΕΕ διαθέτει καλή φήμη παγκοσμίως όσον αφορά τον ιδανικό συνδυασμό δυναμικής οικονομίας και κοινωνικού μοντέλου και αυτό δημιουργεί και έναν βαθμό ευθύνης. Δεν πρέπει να επιτρέπεται πλέον στην ΕΕ να εφαρμόζει δύο μέτρα και δύο σταθμά και γι’ αυτόν τον λόγο συμφωνώ απόλυτα με τον εισηγητή.

Έκθεση: Nadja Hirsch (A7-0082/2011)

  Luís Paulo Alves (S&D), γραπτώς. – (PT) Ψηφίζω υπέρ της έκθεσης αυτής, διότι η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση πρέπει να είναι προσιτή, διαθέσιμη και δυνατή σε κάθε στιγμή της ζωής, ανεξάρτητα από την κατάσταση των ανθρώπων στην αγορά εργασίας ή το εισόδημά τους.

  Laima Liucija Andrikienė (PPE), γραπτώς. – (LT) Ψήφισα υπέρ του ψηφίσματος αυτού για την ευρωπαϊκή συνεργασία στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση για την υποστήριξη της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Η δυνατότητα και η ικανότητα για μάθηση και εργασία σε διεθνές περιβάλλον αποτελεί σημαντική προϋπόθεση για μια επιτυχημένη επαγγελματική ζωή μέσα σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία. Αυξάνεται η ανάγκη για συνεργάτες που θα είναι κινητικοί, ευέλικτοι και θα διαθέτουν διεθνή εμπειρία. Πρέπει να ενεργήσουμε αμέσως, ιδίως όσον αφορά τους νέους: η συνεχιζόμενη αύξηση της ανεργίας των νέων αποτελεί μία από τις πιο επείγουσες προκλήσεις στην Ευρώπη. Τα κράτη μέλη πρέπει να υιοθετήσουν στοχοθετημένες πολιτικές στρατηγικές για την καταπολέμηση της φτώχειας, λαμβάνοντας υπόψη τις εκάστοτε εθνικές ιδιαιτερότητες και ανάγκες. Συμφωνώ με τη διάταξη που προβλέπεται στο ψήφισμα σύμφωνα με την οποία οι στόχοι που τέθηκαν στο πλαίσιο της στρατηγικής Ευρώπη 2020 να μειωθεί το ποσοστό των ατόμων που εγκαταλείπουν πρόωρα το σχολείο σε 10% ανά χρονιά και να δοθεί στο 40% των νέων η δυνατότητα να ολοκληρώσουν πανεπιστημιακή εκπαίδευση πρέπει να επιδιωχθούν με συγκεκριμένα, δημιουργικά και αποτελεσματικά μέτρα. Ενόψει της ανάγκης της κοινωνίας για κατάρτιση που μεγαλώνει στο πλαίσιο της δημογραφικής μεταβολής και της ανάγκης συμμετοχής στη διά βίου μάθηση, πρέπει να δοθεί στους εργαζομένους ένα μέσο με το οποίο θα μπορούν να διαπιστώνουν και να προγραμματίζουν οι ίδιοι τις ανάγκες τους σε κατάρτιση. Επιπλέον, πρέπει να δημιουργηθούν διευρυμένες, απλουστευμένες και πιο εύκολα προσβάσιμες δυνατότητες χρηματοδότησης από το πρόγραμμα για τη διά βίου μάθηση και την εφαρμογή του Erasmus για νέους επιχειρηματίες, για την πρόσβαση στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση ανθρώπων σε διαφορετικά στάδια της ζωής τους, καθώς και ειδικών ομάδων προσώπων. Πρέπει να διασφαλιστεί ότι οι εργαζόμενοι της Ευρώπης είναι σε θέση να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις της οικονομίας.

  Χαράλαμπος Αγγουράκης (GUE/NGL), γραπτώς. – Η κατάπτυστη αυτή έκθεση αποτυπώνει την στρατηγική επιδίωξη της ΕΕ να βγει πιο ισχυρή στο πεδίο του μονοπωλιακού ανταγωνισμού με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα προωθώντας την ένταξη της εκπαίδευσης στους μετρήσιμους στόχους της αντιδραστικής Στρατηγικής ΕΕ-2020 που πρέπει να "μετασχηματιστούν" σε εθνικούς στόχους. Στα πλαίσια του συνολικού αυτού σχεδιασμού ιδιαίτερη θέση καταλαμβάνει η τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση στην οποία ανατίθεται ο ρόλος να υπηρετήσει τις ανάγκες μιας όσο γίνεται φθηνότερης και χωρίς δικαιώματα εργατικής δύναμης αντάξιας "της αγοράς εργασίας" και της "ανταγωνιστικότητας". Γι' αυτό τα προγράμματα της εκπαίδευσης και κατάρτισης πρέπει να αντιστοιχηθούν τόσο στις τρέχουσες όσο και στις μελλοντικές ανάγκες της αγοράς. Πρέπει να ενισχύεται η υποταγή στις επιλογές και στους σχεδιασμούς της καπιταλιστικής επιχείρησης, να διευκολύνονται η "απασχολησιμότητα" και η είσοδος στην αγορά εργασίας μέσω της μαθητείας, η κινητικότητα σε κλάδους της οικονομίας, η λεγόμενη προσβασιμότητα μεταξύ επιπέδων εκπαίδευσης και κατάρτισης. Πίσω από τις διακηρύξεις περί “ίσων ευκαιριών” και “ελεύθερης επιλογής” και ικανοποίησης των αναγκών των νέων, βρίσκεται η προσαρμογή στις ανάγκες της καπιταλιστικής οικονομίας που σημαίνει πολιτική ταξικών φραγμών στη μόρφωση προσαρμοσμένη στον εργασιακό μεσαίωνα των "μνημονίων" και της Ευρώπης 2020.

  Elena Oana Antonescu (PPE), γραπτώς. – (RO) Η οικονομική κρίση έχει αναστατώσει εντελώς την αγορά εργασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν υπάρχει μεγάλος επιχειρηματικός τομέας που να έχει μείνει αλώβητος από τις επιβλαβείς συνέπειες της κρίσης αυτής, με τα αποτελέσματα να φθάνουν στο επίπεδο του πολίτη υπό μορφή εργασιακής ανασφάλειας, ανεργίας και κακών συνθηκών ή ευκαιριών για την εξεύρεση νέας απασχόλησης. Η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση αποδεικνύονται στο πλαίσιο αυτό μια νέα ευκαιρία, ένας νέος τρόπος ώστε η ζωή των ευρωπαίων πολιτών να επιστρέψει στο φυσιολογικό. Ανησυχώ ιδιαίτερα όσον αφορά το υψηλό ποσοστό ανεργίας των νέων. Πιστεύω ότι με τη σωστή εκπαίδευση και συνεχή κατάρτιση πολλοί νέοι στην Ευρώπη θα καταφέρουν να βρουν μια καλά αμειβόμενη εργασία, ανάλογη με την επαγγελματική τους κατάρτιση ή επιμόρφωση. Συγχαίρω την εισηγήτρια για τον φάκελο αυτόν. Καταλήγω στο συμπέρασμα, όπως και η Nadja Hirsch, ότι για να εκπληρωθούν οι επιθυμίες αυτές η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση πρέπει να είναι σαφώς προσανατολισμένες στα αποτελέσματα. Πρέπει να υπάρχει ένας στόχος για το 2020: κάθε νέος πρέπει να έχει μια θέση εργασίας.

  Alfredo Antoniozzi (PPE), γραπτώς. – (IT) Τα στοιχεία της έκθεσης της κ. Hirsch είναι ανησυχητικά: το ποσοστό ανεργίας των νέων είναι σήμερα 21%, διπλάσιο του μέσου ποσοστού ανεργίας σε επίπεδο ΕΕ. Η πρόταση περιέχει χρήσιμες ιδέες και θα πρέπει σίγουρα να εξεταστεί υπό θετικό πρίσμα, είμαι όμως πεπεισμένος ότι πρέπει να παρασχεθούν επαρκείς οικονομικοί πόροι προκειμένου να αντιμετωπιστούν σωστά οι προκλήσεις που τίθενται από τη Διαδικασία της Κοπεγχάγης και τη στρατηγική ΕΕ 2020, για παράδειγμα μέσω των διαρθρωτικών ταμείων και ειδικότερα μέσω του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου. Με λύπη οφείλω επίσης να αναφέρω ότι δεν υπάρχει μια συνολική και περιεκτική προσέγγιση την οποία να συμμερίζονται όλα τα κράτη μέλη. Χωρίς συντονισμένη πρωτοβουλία που να συνδέει τους τομείς της επαγγελματικής εκπαίδευσης, των επαγγελματικών προσόντων, της διά βίου μάθησης και της μαθητείας με την αγορά εργασίας, δεν διαπιστώνω με ποιον τρόπο θα μπορέσει να διασφαλιστεί η επίτευξη των στόχων της στρατηγικής ΕΕ 2020 με τίτλο «Ατζέντα για νέες δεξιότητες και θέσεις εργασίας».

  Sophie Auconie (PPE), γραπτώς. – (FR) Ψήφισα υπέρ της έκθεσης της κ. Hirsch η οποία αποσκοπεί στην πραγματοποίηση συγκρίσεων μεταξύ και εντός των εκπαιδευτικών συστημάτων. Είμαι πεπεισμένη ότι η εκπαίδευση πρέπει να είναι περισσότερο προσαρμοσμένη στις ανάγκες της αγοράς εργασίας και να ενθαρρύνει τη δημιουργικότητα, την καινοτομία και την επιχειρηματικότητα. Ως εκ τούτου, η παρούσα έκθεση επιδιώκει τη διευκόλυνση της κινητικότητας εκπαιδευτικών και σπουδαστών και την απλοποίηση των διαδικασιών αναγνώρισης των ξένων επαγγελματικών προσόντων, η οποία είναι ουσιώδους σημασίας.

  Zigmantas Balčytis (S&D), γραπτώς. – (LT) Η δυνατότητα και η ικανότητα για μάθηση και εργασία σε διεθνές περιβάλλον αποτελεί σημαντική προϋπόθεση για μια επιτυχημένη επαγγελματική ζωή μέσα σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία. Αυξάνεται η ανάγκη για συνεργάτες που θα είναι κινητικοί, ευέλικτοι και θα διαθέτουν διεθνή εμπειρία. Τα κεντρικά στοιχεία που αναφέρονται στη στρατηγική Ευρώπη 2020 για μια έξυπνη ανάπτυξη (προώθηση της γνώσης, της καινοτομίας και της εκπαίδευσης, καθώς και της ψηφιακής κοινωνίας), μια διατηρήσιμη ανάπτυξη (παραγωγή με αποδοτική χρήση των πόρων με παράλληλη αύξηση της ανταγωνιστικότητάς μας) και για μια χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη (αύξηση του ποσοστού της απασχόλησης, εξειδίκευση και καταπολέμηση της φτώχειας) πρέπει να πάρουν σάρκα και οστά καταρχάς στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης με συγκεκριμένα μέσα σε επίπεδο Ένωσης και στα κράτη μέλη. Πρέπει να αναληφθεί αμέσως δράση, ιδίως όσον αφορά το επίπεδο της ανεργίας των νέων. Οι νέοι εργαζόμενοι δεν είναι μόνο συχνότερα άνεργοι σε σχέση με τους ενήλικες εργαζόμενους, αλλά προσλαμβάνονται επίσης συχνότερα σε προσωρινές θέσεις εργασίας με χαμηλότερο μισθό και λιγότερη κοινωνική ασφάλεια. Συμφωνώ ότι προκειμένου να υλοποιηθεί η εμβληματική πρωτοβουλία της ΕΕ 2020 «Ατζέντα για νέες δεξιότητες και θέσεις εργασίας», τα θεσμικά όργανα της ΕΕ πρέπει να ξεκινήσουν μια πιο ρεαλιστική, περιεκτική και ευρέος φάσματος πρωτοβουλία υποστηριζόμενη από το σύνολο των κρατών μελών η οποία θα πρέπει να επικεντρώνεται στη σύνδεση των τομέων της επαγγελματικής κατάρτισης, των επαγγελματικών προσόντων, της διά βίου μάθησης και της μαθητείας με την αγορά εργασίας.

  Regina Bastos (PPE), γραπτώς. – (PT) Η ΕΕ βιώνει μια σοβαρή οικονομική, χρηματοπιστωτική και κοινωνική κρίση. Οι συνέπειες της κρίσης αυτής έχουν γίνει αισθητές κυρίως στον τομέα της απασχόλησης. Υπάρχουν σήμερα 22,82 εκατομμύρια άνεργοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι νέοι ηλικίας κάτω των 25 ετών εξακολουθούν να πλήττονται δριμύτερα, με την ανεργία να φθάνει το 21,3% σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα. Αφενός εκτιμάται ότι έως το 2020 θα δημιουργηθούν περίπου 15,6 εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας για τους ανθρώπους με υψηλά προσόντα, όμως αφετέρου θα χαθούν 12 εκατομμύρια θέσεις εργασίας για άτομα με λίγα ή χωρίς καθόλου προσόντα. Η στρατηγική «Ευρώπη 2020» έχει ως στόχο να ανταποκριθεί στις νέες αυτές προοπτικές για τον επαγγελματικό κόσμο.

Η παρούσα έκθεση τονίζει την ανάγκη ανάπτυξης συνεργασίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης με στόχο την αύξηση της διαφάνειας και τη διευκόλυνση της σύγκρισης μεταξύ των διάφορων εκπαιδευτικών συστημάτων. Η παρούσα έκθεση τονίζει επίσης τη σημασία της προώθησης της μεταφοράς και εφαρμογής της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για τη διευκόλυνση της κινητικότητας του διδακτικού προσωπικού και των σπουδαστών, καθώς και για την απλούστευση των διαδικασιών για την αναγνώριση ξένων τίτλων επαγγελματικών προσόντων. Ως εκ τούτου, ψήφισα υπέρ της εν λόγω έκθεσης.

  Jean-Luc Bennahmias (ALDE), γραπτώς. – (FR) Ενώ η ανεργία των νέων είναι σήμερα 21% στην Ευρωπαϊκή Ένωση και κοντά στο 25% στη χώρα μου, το ζήτημα έχει καταστεί σημαντική πρόκληση για την Ευρώπη σε μια εποχή κατά την οποία οι νέοι Ευρωπαίοι στερούνται απασχόλησης και απειλούνται με κοινωνικό αποκλεισμό και φτώχεια. Η ΕΕ έχει οριακή μόνο ευθύνη για τα θέματα αυτά. Ωστόσο, φαίνεται ότι μπορεί να προσφέρει, αν όχι λύσεις, τουλάχιστον ενδιαφέρουσα τροφή για σκέψη: μου φαίνεται ότι η κατάρτιση και η εκπαίδευση θα πρέπει να βρίσκονται στο επίκεντρο των πολιτικών προτεραιοτήτων του σήμερα και του αύριο. Η έκθεση καλεί τα κράτη μέλη να ανταλλάξουν ορθές πρακτικές σχετικά με τα συστήματα επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισής τους σε συνδυασμό με την εργασιακή εμπειρία, κάτι το οποίο θα πρέπει να επεκταθεί σε πολλά κράτη μέλη, ιδίως στη Γαλλία. Οι συστάσεις αυτές κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση ως προς τη βελτίωση της εκπαίδευσης και κατάρτισης σε σχέση με την αγορά εργασίας και τη μείωση της ανεργίας και του κοινωνικού αποκλεισμού, δεν θα είναι όμως επαρκείς εάν τα κράτη μέλη και η Επιτροπή δεν καταβάλουν τις απαιτούμενες προσπάθειες σε μια εποχή κατά την οποία η ανεργία των νέων καθίσταται η κύρια πολιτική πρόκληση σε πολλά κράτη μέλη, ιδιαίτερα στην πατρίδα μου τη Γαλλία.

  Sergio Berlato (PPE), γραπτώς. – (IT) Μέσα σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία, η δυνατότητα και η ικανότητα για μάθηση και εργασία σε διεθνές περιβάλλον αποτελεί σημαντική προϋπόθεση για μια επιτυχημένη επαγγελματική ζωή για τους ευρωπαίους πολίτες. Παρά τις δραματικές επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης για την ευρωπαϊκή αγορά εργασίας, η βιομηχανική και τεχνολογική αλλαγή συνοδεύεται από αύξηση της ανάγκης εργατικού δυναμικού υψηλών και μέσων προσόντων. Όσον αφορά την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, τα κεντρικά στοιχεία που αναφέρονται στη στρατηγική Ευρώπη 2020 για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη πρέπει να μετατραπούν σε συγκεκριμένες ενέργειες σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προϋπόθεση για την επίτευξη αυτών των στόχων είναι να αποτελέσει η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση μακροπρόθεσμη κοινή πολιτική προτεραιότητα, κάτι το οποίο μπορεί να υλοποιηθεί μόνο με τη συμμετοχή και τη δέσμευση όλων των εμπλεκομένων παραγόντων, των θεσμικών οργάνων της ΕΕ και όσων εμπλέκονται σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο.

Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να τονίσω ότι πρέπει να αναληφθεί γρήγορα δράση, ιδίως όσον αφορά τους νέους: η αύξηση της ανεργίας των νέων είναι, στην ουσία, μία από τις πιεστικότερες προκλήσεις της Ευρώπης. Οι στόχοι που τέθηκαν στο πλαίσιο της στρατηγικής Ευρώπη 2020 να μειωθεί το ποσοστό των ατόμων που εγκαταλείπουν πρόωρα το σχολείο σε 10% ανά χρονιά και να δοθεί στο 40% των νέων η δυνατότητα να ολοκληρώσουν πανεπιστημιακή εκπαίδευση πρέπει να επιδιωχθούν με αποτελεσματικά και πρακτικά μέτρα.

  Adam Bielan (ECR), γραπτώς. – (PL) Στην εποχή της Ευρώπης χωρίς σύνορα, η εκπαίδευση αποτελεί θεμελιώδες βήμα στον σχεδιασμό της επαγγελματικής ζωής των πολιτών, ιδιαίτερα σε διεθνές επίπεδο. Οι νέοι πρέπει να είναι σε θέση να επωφελούνται των ευκαιριών να αποκτήσουν γνώσεις και εμπειρία που τους παρέχει η ένταξη της χώρας τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση για κινητικούς εργαζόμενους που έχουν λάβει ευρεία εκπαίδευση αποτελεί έναν ακόμη παράγοντα υπέρ του συγκεκριμένου τρόπου ζωής. Με βάση τα παραπάνω, η ανεργία των νέων παραμένει ένα ανησυχητικό πρόβλημα. Η υλοποίηση προγραμμάτων με στόχο την καταπολέμηση του επικίνδυνου αυτού φαινομένου είναι ζήτημα επείγον. Κάθε επένδυση που γίνεται στην εκπαίδευση συμβάλλει στη διασφάλιση ενός καλύτερου μέλλοντος για τους νέους. Η χρήση ευρωπαϊκών κονδυλίων για τη δρομολόγηση συγκεκριμένων προγραμμάτων στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και ανάπτυξης είναι, επομένως, ιδιαίτερα σημαντική. Συμφωνώ, συνεπώς, με την ανάγκη να αναπτυχθούν μέσα υποστήριξης της «διά βίου μάθησης» ή, με άλλα λόγια, της τακτικής βελτίωσης των επαγγελματικών προσόντων. Δημιουργικά και αποτελεσματικά εκπαιδευτικά προγράμματα θα πρέπει να καταστήσουν δυνατή την επίτευξη ενός από τους πρωταρχικούς στόχους της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», δηλαδή να διασφαλιστεί ότι τουλάχιστον το 40% των ανθρώπων ολοκληρώνουν την τριτοβάθμια εκπαίδευση.

  Mara Bizzotto (EFD), γραπτώς. – (IT) Δεν προτίθεμαι να υποστηρίξω την έκθεση πρωτοβουλίας της κ. Hirsch, όχι τόσο λόγω των δηλώσεών της επί των αρχών, οι οποίες είναι αξιέπαινες από την άποψη ότι τονίζουν τη σημασία της στενότερης σύνδεσης της αγοράς εργασίας και του κόσμου της τυπικής εκπαίδευσης, αλλά επειδή, για άλλη μία φορά, στερούμαστε πρακτικής και προληπτικής προσέγγισης ως προς το θέμα που να υπερβαίνει τις αποστειρωμένες εκτιμήσεις και να προσφέρει συγκεκριμένες λύσεις για την επίλυση μιας κοινωνικής ανάγκης η οποία δεν μπορεί να επιλυθεί με τη ρητορική.

  Vilija Blinkevičiūtė (S&D), γραπτώς. – (LT) Ψήφισα υπέρ της παρούσας έκθεσης, διότι συμφωνώ ότι οι δημογραφικές αλλαγές και η αύξηση της μακροζωίας συνεπάγονται ότι η επαγγελματική ζωή θα είναι περισσότερο ποικίλη, η δε επανεκπαίδευση και η συμμετοχή στη διά βίου μάθηση έχουν ήδη καταστεί αναγκαιότητα. Ως εκ τούτου, η έκθεση εφιστά την προσοχή στην ανάγκη εκσυγχρονισμού τόσο της αρχικής όσο και της συνεχιζόμενης επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, προτείνει την ολοκλήρωση του κύκλου της βασικής εκπαίδευσης με μια αξιολόγηση των «δυνατοτήτων επαγγελματικής κατεύθυνσης» και τονίζει τη σημασία της αρχικής κατάρτισης των εκπαιδευτικών. Υπογραμμίζει επίσης τη σημασία που έχει, σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, η προώθηση αποτελεσματικής συνεργασίας μεταξύ σχολείων, ιδρυμάτων κατάρτισης, κέντρων έρευνας και επιχειρήσεων, προκειμένου να ξεπεραστεί η εσωστρέφεια των εκπαιδευτικών συστημάτων και η αναντιστοιχία των γνώσεων και των προσόντων σε σχέση με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας. Συμφωνώ ότι για τον εκσυγχρονισμό της κατάρτισης και εκπαίδευσης πρέπει να ενισχυθεί η σχέση μεταξύ των πιθανών εργοδοτών και των σχολών, ως εκ τούτου δε η συμπερίληψη των κοινωνικών εταίρων στην ανάπτυξη του προγράμματος σπουδών θα μπορούσε να αποτελέσει ένα ακόμη βήμα με στόχο την αύξηση της απασχόλησης στην Ευρώπη.

  Sebastian Valentin Bodu (PPE), γραπτώς. – (RO) Η στρατηγική Ευρώπη 2020 αναφέρει ότι τα κεντρικά στοιχεία για μια έξυπνη ανάπτυξη δεν είναι μόνο η προώθηση της γνώσης, της καινοτομίας και της εκπαίδευσης, καθώς και της ψηφιακής κοινωνίας, αλλά και η διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη. Το κλειδί για την επίτευξη αυτών, εν προκειμένω, είναι η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, για την οποία όλα τα κράτη μέλη πρέπει να υιοθετήσουν τα ίδια πρότυπα. Παρά τις δραματικές επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης για την ευρωπαϊκή αγορά εργασίας, μπορούμε να θεωρήσουμε δεδομένο ότι η αύξηση της απασχόλησης στην Ευρώπη θα αποκατασταθεί, έστω και βαθμιαία, κατά την επόμενη δεκαετία. Οι προβλέψεις μάς επιτρέπουν να υποθέσουμε ότι η ζήτηση ικανοτήτων θα συνεχίσει να αυξάνεται. Η βιομηχανική και τεχνολογική αλλαγή συνοδεύεται από αύξηση της ανάγκης εργατικού δυναμικού υψηλών και μέσων προσόντων, που ωστόσο αποβαίνει σε βάρος των προσώπων με χαμηλά προσόντα.

Τονίζεται όλο και περισσότερο η σαφής προσέγγιση στη μάθηση που προσβλέπει στο αποτέλεσμα. Έχουν ήδη τεθεί σε εφαρμογή μεταρρυθμίσεις στα συστήματα επαγγελματικής εκπαίδευσης σε ορισμένα κράτη μέλη. Όσον αφορά τη συγκρισιμότητα των συστημάτων επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης στα κράτη μέλη της ΕΕ, πρέπει να δοθεί σημασία στην ύπαρξη μεγαλύτερης «διαπερατότητας», διαφάνειας και συγκρισιμότητας εντός και μεταξύ των διαφόρων εκπαιδευτικών συστημάτων.

  Vito Bonsignore (PPE), γραπτώς. – (IT) Ψήφισα υπέρ της έκθεσης αυτής διότι, όπως επισημαίνει με σαφήνεια, οι νέοι αποτελούν τον πραγματικό πόρο για το μέλλον. Ως εκ τούτου, έχουμε καθήκον να διασφαλίσουμε ότι όλοι έχουν πρόσβαση στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση. Η οικονομική κρίση που έπληξε την Ευρώπη και άλλες περιοχές κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών έχει επηρεάσει περισσότερο τους νέους. Η ανεργία στην εν λόγω ηλικιακή ομάδα αυξήθηκε κατακόρυφα, όσοι δε καταφέρνουν να βρουν μια θέση εργασίας πρέπει να συμβιβαστούν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και χαμηλές αμοιβές.

Πρέπει να εργαστούμε αποτελεσματικά και γρήγορα προκειμένου να επιστρέψουμε μέρος της αξιοπρέπειας στους νέους αυτούς οι οποίοι θέλουν να εργαστούν και, πάνω απ’ όλα, να αποτελέσουν μέρος ενός κόσμου στον οποίο είναι απίθανο να γίνουν δεκτοί με ανοιχτές αγκάλες. Οι στόχοι αυτοί περιλαμβάνονται επίσης στη στρατηγική «Ευρώπη 2020», όπου προβλέπεται η υποχρέωση εστίασης στην έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη. Σε γενικές γραμμές, η έκθεση της κ. Hirsch αποτελεί καλό σημείο εκκίνησης για ένα ζήτημα το οποίο πρέπει να καταστεί μία από τις πολιτικές προτεραιότητες του Κοινοβουλίου και ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

  John Bufton (EFD), γραπτώς. – (EN) Ψήφισα κατά του μέτρου για τη συνεργασία στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση για την υποστήριξη της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», διότι φοβούμαι κάθε οργάνωση που διχάζει την κοινή γνώμη έχοντας πρόσβαση και επιρροή στον ανθρώπινο νου. Ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό πολιτών της ΕΕ θεωρούν τους εαυτούς τους ευρωσκεπτικιστές, με αποτέλεσμα να μπορεί να κριθεί ακατάλληλο να βρίσκονται οι Βρυξέλλες στο πηδάλιο της εκπαίδευσης και κατάρτισης. Μια τέτοια δραστηριότητα θα μπορούσε να θεωρηθεί προπαγάνδα.

  Cristian Silviu Buşoi (ALDE), γραπτώς. – (RO) Τα μέτρα επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης είναι απολύτως απαραίτητα για τη μετατροπή της ευρωπαϊκής οικονομίας σε οικονομία της γνώσης σύμφωνα με τους στόχους της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Για τον λόγο αυτόν στηρίζω απόλυτα τις συστάσεις της παρούσας έκθεσης, οι οποίες τονίζουν τη σημασία των επενδύσεων στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης για τη μελλοντική ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας. Χρειαζόμαστε αποτελεσματικά μέτρα που να αλληλοσυμπληρώνονται σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο προκειμένου να επιτύχουμε τους στόχους μας. Έχει σημειωθεί ανησυχητική αύξηση του ποσοστού ανεργίας των νέων στην ΕΕ. Η παρούσα έκθεση αποστέλλει ένα σαφές μήνυμα: η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση είναι βασικοί παράγοντες για την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων. Απαιτούνται σαφείς στρατηγικές για τη διευκόλυνση της ένταξής τους στην αγορά εργασίας, κάτι το οποίο θα ενθαρρύνει τη συσχέτιση μεταξύ των εκπαιδευτικών προγραμμάτων και των απαιτήσεων της αγοράς εργασίας ώστε να μπορεί να απορροφά τους αποφοίτους.

Η απαιτούμενη προσέγγιση πρέπει να δίνει έμφαση σε συγκεκριμένες δεξιότητες, ώστε να διευκολυνθεί η ένταξη στην αγορά εργασίας. Επιπλέον, λόγω των συνεχών τεχνολογικών μεταβολών, οι εργοδότες έχουν συνεχώς αυξανόμενες προσδοκίες όσον αφορά τα προσόντα των εργαζομένων. Για τον λόγο αυτόν η συνεχής κατάρτιση διαδραματίζει καίριο ρόλο όσον αφορά τη διαρκή προσαρμογή των επαγγελματικών προσόντων στις απαιτήσεις της οικονομίας. Αυτό μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να αποφύγουν τον αποκλεισμό από την αγορά εργασίας σε κάποια χρονική στιγμή κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους.

  Νικόλαος Χουντής (GUE/NGL), γραπτώς. – Η Έκθεση, στο σύνολό της, διέπεται από τη λογική της σύνδεσης της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης με τις ανάγκες της αγοράς και των επιχειρήσεων στα πλαίσια της στρατηγικής "Ευρώπη 2020", μιας στρατηγικής που διαλύει ακόμα περισσότερο τον κοινωνικό ιστό και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Ενώ έχει ορισμένες θετικές αναφορές σε γενικές αρχές για τον "εξανθρωπισμό της εργασίας", την προώθηση της δημιουργικότητας και την ανάγκη δυνατότητας πρόσβασης από την άτυπη στην επίσημη μάθηση, όλα αυτά παραμένουν έωλα, είναι κενά περιεχομένου και ωραιοποιούν απλά την Έκθεση, η οποία, στην ουσία, προωθεί τον νεο-φιλελευθερισμό σε κάθε διαδικασία και στάδιο κατάρτισης και εκπαίδευσης, ακόμα και σε υψηλότατο επίπεδο.

Για παράδειγμα, καλεί τα Κράτη Μέλη να στηρίξουν διδακτορικά και μεταδιδακτορικά που να υποστηρίζουν την ανταγωνιστικότητα και να προωθήσουν τις δράσεις "εργασιακής κινητικότητας", κοινώς της εργασιακής επισφάλειας. Τέλος, ανάμεσα στα πιο σημαντικά μειονεκτήματα της Έκθεσης είναι το ότι ζητάει από τα κράτη μέλη τη "διασφάλιση της αμοιβαίας αναγνώρισης των πιστοποιητικών και πτυχίων μεταξύ κρατών μελών", πράγμα που πιέζει προς την κατεύθυνση της αναγνώρισης πτυχίων από διάφορα κολλέγια, ελληνικά ή εξωτερικού, σαν "ισότιμα" με αυτά των δημόσιων Πανεπιστημίων. Για τους λόγους αυτούς, καταψήφισα την Έκθεση.

  Carlos Coelho (PPE), γραπτώς. – (PT) Η κατάσταση επί του παρόντος είναι τραγική σε ορισμένα κράτη μέλη όσον αφορά τα ποσοστά ανεργίας, ειδικά των νέων, των οποίων το σημερινό ποσοστό ανεργίας είναι διπλάσιο από το γενικό ποσοστό ανεργίας στην ΕΕ. Αυτό αποτελεί, επομένως, ένα από τα πιο πιεστικά προβλήματα της Ευρώπης. Είναι σημαντικό τα κράτη μέλη να εγκρίνουν πολιτικές στρατηγικές με σκοπό την καταπολέμηση του προβλήματος αυτού οι οποίες θα βασίζονται στους στόχους που έθεσε η στρατηγική Ευρώπη 2020, δηλαδή να μειωθούν τα ποσοστά πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου σε 10% ανά χρονιά και να δοθεί στο 40% τουλάχιστον των νέων η δυνατότητα να ολοκληρώσουν την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αυτά πρέπει να αντιμετωπιστούν με συγκεκριμένα, δημιουργικά και αποτελεσματικά μέτρα.

Δυστυχώς, θα ήθελα να δηλώσω ότι οι φιλοδοξίες της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» δεν εναρμονίζονται ορατά με την πραγματικότητα των δημοσιονομικών περιορισμών οι οποίοι έχουν μειώσει σημαντικά τη χρηματοδότηση για τα βασικά κοινοτικά προγράμματα στον τομέα της εκπαίδευσης. Επικροτώ τα μέτρα που ενέκρινε η Επιτροπή με στόχο τη διευκόλυνση της προσβασιμότητας, της διαφάνειας και της συγκρισιμότητας για τους σκοπούς της διαδικασίας αναγνώρισης εντός και μεταξύ των εκπαιδευτικών συστημάτων. Είναι επίσης σημαντικό τα κράτη μέλη να ξεκινήσουν τη μεταρρύθμιση των συστημάτων τους και να προσαρμόσουν την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση στις πραγματικές ανάγκες της αγοράς εργασίας.

  Lara Comi (PPE), γραπτώς. – (IT) Σε μια προσπάθεια να ενθαρρυνθεί η ευρωπαϊκή συνεργασία για την υποστήριξη της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», θα ήθελα να παράσχω την απόλυτη στήριξή μου σε τρία σημεία που επισημαίνονται στην παρούσα έκθεση. Καταρχάς, υποστηρίζω σθεναρά την ανάγκη βελτίωσης του διαλόγου μεταξύ της αγοράς εργασίας και του εκπαιδευτικού συστήματος με την αύξηση του αριθμού των περιόδων πρακτικής άσκησης που διατίθενται σε επιχειρήσεις, προκειμένου να δίνεται η δυνατότητα στους σπουδαστές να συμμετέχουν ενεργά στον επιχειρηματικό κόσμο, αλλά και να ενισχυθούν οι δεσμοί μεταξύ επιχειρήσεων και εκπαιδευτικών θεσμών όσον αφορά την επαγγελματική κατάρτιση. Θεωρώ επίσης ότι αποτελεί καλή ιδέα η περαιτέρω ολοκλήρωση των εκπαιδευτικών συστημάτων σε διεθνές επίπεδο, πρώτον για τη διασφάλιση ότι τα προσόντα των ατόμων αναγνωρίζονται πλήρως και δεύτερον για την προώθηση των προγραμμάτων διασυνοριακής κινητικότητας. Τέλος, συμφωνώ απόλυτα με την πρόταση του Κοινοβουλίου προς την Επιτροπή να προβεί στις αναγκαίες προσαρμογές στο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το πρόγραμμα Erasmus και το πρόγραμμα διά βίου μάθησης, ώστε να διασφαλιστεί ότι μπορεί να διατεθεί χρηματοδότηση σε ειδικά προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης, καθώς και σε προγράμματα για την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων και των διακρίσεων λόγω φύλου, με την ενθάρρυνση περισσότερων γυναικών να λάβουν μέρος στα προγράμματα αυτά.

  Mário David (PPE), γραπτώς. – (PT) Η παρούσα έκθεση έχει ως στόχο την ενίσχυση των μέτρων συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών με την ενθάρρυνση της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης που αναγνωρίζεται αμοιβαία και είναι καλύτερης ποιότητας, περισσότερο προσανατολισμένη στις ανάγκες της αγοράς εργασίας και περισσότερο προσβάσιμη για όλους. Η εν λόγω έκθεση μάς υπενθυμίζει επίσης την ανάγκη κατάρτισης στρατηγικής για το μέλλον της εκπαίδευσης και, πάνω απ’ όλα, οδηγιών σχετικά με το σύνολο των επαγγελματικών αναγκών που θα έχει η Ευρώπη στο άμεσο μέλλον. Ειδικότερα, η έκθεση επισημαίνει την ανάγκη δημιουργίας ισχυρότερων δεσμών εντός του ευρωπαϊκού συστήματος εκπαίδευσης και κατάρτισης, ενός συστήματος που θα διέπεται ουσιαστικά από πραγματική διαφάνεια και αμοιβαία αναγνώριση των δεξιοτήτων και ικανοτήτων. Θεωρώ προφανές ότι στο πλαίσιο μιας όλο και πιο ενωμένης Ευρώπης, όπου η κινητικότητα γίνεται όλο και περισσότερο πραγματικότητα, η αμοιβαία αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων είναι απολύτως απαραίτητη. Ωστόσο, αυτό απαιτεί τη μεταφορά της κοινοτικής νομοθεσίας στους εν λόγω τομείς, όπως προειδοποιεί η παρούσα έκθεση. Υπό το πρίσμα της νέας αυτής κατάστασης στην Ευρώπη, η εκπαίδευση και κατάρτιση γίνεται η βάση και το εργαλείο για ένα επιτυχημένο μέλλον. Η προώθηση της κινητικότητας, της επιχειρηματικότητας, της δημιουργικότητας και της καινοτομίας αποτελεί αντικειμενική ανάγκη και πρέπει να ενθαρρύνεται από την ΕΕ, όπως επισημαίνει η έκθεση. Συμφωνώ με την παρούσα έκθεση και την υπερψήφισα.

  Proinsias De Rossa (S&D), γραπτώς. – (EN) Υποστηρίζω την παρούσα έκθεση η οποία καλεί τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν την πρόσβαση ανθρώπων σε διαφορετικά στάδια της ζωής τους σε επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση που είναι προσαρμοσμένη στις ανάγκες τους, πράγμα το οποίο θα διευκολύνει και θα βελτιώσει τη συμμετοχή τους στην αγορά εργασίας και στην κοινωνία γενικότερα. Η επαγγελματική και εκπαιδευτική κατάρτιση θα πρέπει να είναι προσβάσιμη, διαθέσιμη και προσιτή οικονομικά σε όλα τα στάδια της ζωής των ανθρώπων, ανεξάρτητα από τη θέση τους στην αγορά εργασίας ή το εισόδημά τους. Ειδικότερα, προκειμένου να επιτευχθεί καλύτερη κοινωνική ένταξη και μεγαλύτερη κοινωνική συνοχή, η παρούσα έκθεση παροτρύνει τα κράτη μέλη να δημιουργήσουν ευκαιρίες κατάρτισης ειδικά για ομάδες όπως οι άνεργοι νέοι, οι εθνοτικές μειονότητες, οι ευάλωτες γυναίκες και τα άτομα με αναπηρία. Η έκθεση επισημαίνει επίσης ότι πρέπει να δημιουργηθούν διευρυμένες, απλουστευμένες και πιο εύκολα προσβάσιμες δυνατότητες χρηματοδότησης από τους υφιστάμενους πόρους του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, ολόκληρου του προγράμματος για τη διά βίου μάθηση και του Erasmus για νέους επιχειρηματίες.

  Marielle De Sarnez (ALDE), γραπτώς. – (FR) Η καταπολέμηση της ανεργίας των νέων συνιστά μία από τις πιο επείγουσες προκλήσεις για την Ευρώπη. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα κράτη μέλη πρέπει να εγκρίνουν επειγόντως στοχευμένες στρατηγικές που να λαμβάνουν υπόψη τις εθνικές ιδιαιτερότητες και ανάγκες. Οι μέθοδοι μάθησης θα πρέπει να είναι περισσότερο ευέλικτες και προσβάσιμες σε διά βίου βάση. Πρέπει να επεκταθούν οι δυνατότητες απόκτησης εμπειρίας στο εξωτερικό για όλους. Οι μαθητείες θα πρέπει επίσης να αναγνωρίζονται καλύτερα. H επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση πρέπει να αποτελέσει διαρκή και υψηλή πολιτική και κοινή προτεραιότητα, ώστε να μπορέσουν οι ευρωπαίοι εργαζόμενοι να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις μιας μεταβαλλόμενης οικονομίας.

  Christine De Veyrac (PPE), γραπτώς. – (FR) Σε μια εποχή κατά την οποία η ανεργία των νέων στην Ευρώπη είναι διπλάσια από αυτήν του ενεργού πληθυσμού, οι προτάσεις της έκθεσης Hirsch αποτελούν χρήσιμη συμβολή στην πολιτική που ακολουθείται από τις κυβερνήσεις των 27 κρατών μελών για την καταπολέμηση της ανεργίας.

Αντιμέτωποι με προκλήσεις όπως η γήρανση του πληθυσμού και η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας μας, πρέπει να ενθαρρύνουμε την ανάπτυξη προγραμμάτων διά βίου κατάρτισης, ιδίως μέσω της ανταλλαγής ορθών πρακτικών μεταξύ των κρατών μελών, καθώς και να βελτιώσουμε την πρώιμη κατάρτιση των νέων Ευρωπαίων με την ενθάρρυνση συνεργασιών μεταξύ πανεπιστημίων, κέντρων έρευνας και εταιρειών.

  Anne Delvaux (PPE), γραπτώς. – (FR) Σύμφωνα με μελλοντικές προβλέψεις σχετικά με την απασχολησιμότητα και τα απαιτούμενα πτυχία, εικάζεται ότι υπάρχουν 15,6 εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας εντός της ΕΕ για αποφοίτους και 3,7 εκατομμύρια για άτομα με προσόντα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (πηγή: Cedefop). Από την άλλη πλευρά, πρόκειται να περικοπούν 12 εκατομμύρια θέσεις εργασίας για άτομα με χαμηλότερο επίπεδο προσόντων!

Απέναντι στην αναπόφευκτη αυτή καταστροφή, η στρατηγική για το 2020 έπρεπε να στοχεύσει στην ενίσχυση της ελκυστικότητας της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης. Η έκθεση απευθύνει έκκληση για την υιοθέτηση μιας προσέγγισης που να εστιάζεται στα αποτελέσματα από την άποψη της μαθητείας, τη βελτίωση της αναγνώρισης της τυπικής και άτυπης μαθητείας και τη δημιουργία κέντρων και προγραμμάτων βοηθείας για όσους μαθητευόμενους αντιμετωπίζουν τις μεγαλύτερες δυσκολίες.

  Diogo Feio (PPE), γραπτώς. – (PT) Στο πλαίσιο της μετά την κρίση Ευρώπης που ανακάμπτει και αναπτύσσεται, η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση είναι ζωτικής σημασίας. Είναι σημαντικό να δοθούν στους νέους Ευρωπαίους τα απαραίτητα εργαλεία ώστε να είναι σε θέση να ανταγωνιστούν σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο και να εισέλθουν στην αγορά εργασίας χρησιμοποιώντας τις γνώσεις και τις δεξιότητές τους. Δεν μπορούμε να λησμονούμε ότι τα ποσοστά ανεργίας των νέων είναι συντριπτικά σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ωστόσο, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι η αύξηση της κατάρτισης συχνά δεν αντιστοιχεί σε αύξηση των ευκαιριών στην αγορά εργασίας. Οι περιπτώσεις νέων πτυχιούχων με πρόσθετη κατάρτιση και μεταπτυχιακή κατάρτιση, αλλά χωρίς εργασία και χωρίς προοπτικές για την εύρεση εργασίας, πολλαπλασιάζονται στην ΕΕ. Η κατάρτιση πρέπει να προσαρμόζεται στις ανάγκες της αγοράς και να προετοιμάζει νέους εργαζόμενους. Κατά τη γνώμη μου, η εν λόγω αλλαγή προτύπου θα είναι ζωτικής σημασίας στην προσπάθεια να σταματήσει η αύξηση της ανεργίας των νεότερων ατόμων και να εξασφαλισθεί γι’ αυτούς ένα μέλλον με περισσότερες δυνατότητες.

  José Manuel Fernandes (PPE), γραπτώς. – (PT) Η παρούσα έκθεση της κ. Hirsch εξετάζει το πρόβλημα της ευρωπαϊκής συνεργασίας στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση για την υποστήριξη της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Πρέπει να δοθεί άμεση προσοχή στους στόχους της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» – έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη. Παρότι η τρέχουσα οικονομική και χρηματοπιστωτική κατάσταση δεν φαίνεται ευνοϊκή, πρέπει να είμαστε σε θέση να μετατρέπουμε τις λιγότερο ευνοϊκές καταστάσεις σε ευκαιρίες. Σε έναν όλο και πιο παγκοσμιοποιημένο κόσμο, δεν μπορούμε να περιοριζόμαστε σε μια συγκεκριμένη επικράτεια, αλλά πρέπει να καλλιεργούμε την κινητικότητα, την ευελιξία και τη διεθνή εμπειρία. Είναι σημαντικό η πρώιμη εκπαίδευση να είναι υψηλής ποιότητας και οι νέοι να έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν να εργαστούν σε άλλες χώρες. Ψήφισα υπέρ της έκθεσης, διότι συμφωνώ με τις προτάσεις της. Από αυτές, θα ήθελα να τονίσω την ανάγκη σχεδιασμού νέου και διαφοροποιημένου καθεστώτος διά βίου μάθησης, η οποία είναι ζωτικής σημασίας για τη βελτίωση της ποιότητας εργασίας, ιδίως στο πλαίσιο των θέσεων απασχόλησης, καθώς και την ανάγκη να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στους νέους, τις γυναίκες και τα άτομα με αναπηρία, όπως προβλέπεται στη στρατηγική «Ευρώπη 2020».

  João Ferreira (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Πρόκειται για μια ακόμη κουραστική επανάληψη της τυποποιημένης ρητορικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε θέματα διά βίου μάθησης και προώθησης της κινητικότητας σε επίπεδο ΕΕ, οι οποίες θεωρούνται η καλύτερη εγγύηση για τη βελτίωση της «απασχολησιμότητας» και της «προσαρμοστικότητας» των εργαζομένων. Η επαγγελματική κατάρτιση θεωρείται εδώ μέσο για την προώθηση της «επιχειρηματικότητας» και την ανταπόκριση στην ανάγκη «δημιουργίας περιβάλλοντος στο οποίο θα μπορούν οι επιχειρήσεις να επιτυγχάνουν, να εξελίσσονται και να αναπτύσσονται», προσθέτοντας ότι «για την ανάπτυξή τους χρειάζονται μειωμένη φορολογική επιβάρυνση και προβλεψιμότητα ούτως ώστε να μπορούν να προγραμματίζουν και να πραγματοποιούν επενδύσεις». Πιστεύει επίσης ότι η επαγγελματική κατάρτιση και η διά βίου μάθηση πρέπει να προσαρμοστούν περισσότερο «στις ανάγκες της αγοράς εργασίας και να επιτρέπουν την ένταξη και την κινητικότητα των ατόμων σε αυτήν».

Το ιδεολογικό πλαίσιο της έκθεσης γίνεται αίφνης σαφές: το πρόβλημα της απασχόλησης είναι πρόβλημα του ατόμου και όχι κατεξοχήν κοινωνικό, και το άτομο –και όχι η κοινωνία των πολιτών– οφείλει να το επιλύσει, είτε με την αύξηση της «απασχολησιμότητάς» του είτε με τη μετατροπή του σε «επιχειρηματία»· το φορολογικό σύστημα είναι φιλικό προς το κέρδος και, ως εκ τούτου, επιβάλλεται κυρίως σε εργαζόμενους και καταναλωτές· η δε εκπαίδευση και κατάρτιση τίθενται εξ ολοκλήρου υπό τις διαταγές και τα κελεύσματα του κεφαλαίου. Κατά τα λοιπά, δεν εξετάζει τις αιτίες σε βάθος, ούτε αναζητεί λύσεις.

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Η παρούσα έκθεση επαναλαμβάνει την τυποποιημένη ρητορική της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε θέματα διά βίου μάθησης και προώθησης της κινητικότητας σε επίπεδο ΕΕ, οι οποίες θεωρούνται η καλύτερη εγγύηση κατά της ανεργίας, καθώς και την ανάγκη οι εργαζόμενοι να βελτιώσουν την «απασχολησιμότητα» και «προσαρμοστικότητά» τους, έτσι ώστε να οργανωθεί η παροχή εκπαίδευσης και κατάρτισης.

Ωστόσο, η έκθεση τονίζει ουσιαστικά τον ρόλο της επαγγελματικής κατάρτισης στην προώθηση της επιχειρηματικότητας και την ανάγκη «δημιουργίας περιβάλλοντος στο οποίο θα μπορούν οι επιχειρήσεις να επιτυγχάνουν, να εξελίσσονται και να αναπτύσσονται», προσθέτοντας ότι «για την ανάπτυξή τους χρειάζονται μειωμένη φορολογική επιβάρυνση και προβλεψιμότητα ούτως ώστε να μπορούν να προγραμματίζουν και να πραγματοποιούν επενδύσεις». Πιστεύει επίσης ότι η επαγγελματική κατάρτιση και η διά βίου μάθηση πρέπει να προσαρμοστούν περισσότερο «στις ανάγκες της αγοράς εργασίας και να επιτρέπουν την ένταξη και την κινητικότητα των ατόμων σε αυτήν». Με άλλα λόγια, αυτό που πράττει η έκθεση είναι να θέτει την εκπαίδευση και κατάρτιση πλήρως υπό τις διαταγές και τα κελεύσματα του ευρωπαϊκού καπιταλισμού.

Επιπλέον, δεν αναφέρει τα κοινωνικά αίτια που οδηγούν στην πρόωρη εγκατάλειψη του σχολείου, στην έλλειψη πρόσβασης σε ευκαιρίες τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και στην ανεργία των νέων, ακριβώς έτσι ώστε να συγκαλύπτεται η ευθύνη των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που προωθούνται από τις μεγάλες εταιρείες και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.

Συνεπώς, θεωρούμε την παρούσα έκθεση απαράδεκτη. Δεν εξετάζει τις αιτίες σε βάθος, ούτε αναζητεί λύσεις.

  Monika Flašíková Beňová (S&D), γραπτώς. – (SK) Πιστεύω ακράδαντα ότι η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση πρέπει να είναι διαθέσιμη και προσιτή οικονομικά σε διά βίου βάση, ανεξάρτητα από τη θέση ενός ατόμου στην αγορά εργασίας ή το εισόδημά του. Η πρόσβαση στην επαγγελματική εκπαίδευση πρέπει να ανταποκρίνεται στις ιδιαίτερες ανάγκες των ατόμων, καθιστώντας συνεπώς ευκολότερη γι’ αυτά την εύρεση εργασίας. Είναι απαραίτητο να δημιουργηθούν ευκαιρίες για συγκεκριμένες ομάδες στα κράτη μέλη της ΕΕ όπως είναι οι άνεργοι νέοι, οι εθνοτικές μειονότητες, οι ευάλωτες γυναίκες, τα άτομα με αναπηρία και άλλοι, προκειμένου να επιτευχθεί η ενίσχυση της κοινωνικής ένταξης και η βελτίωση της κοινωνικής συνοχής. Τέλος, η επέκταση, απλοποίηση και βελτίωση της προσβασιμότητας των επιλογών χρηματοδότησης θα βοηθήσει αναμφισβήτητα στην επιτυχή υλοποίηση των παραπάνω στόχων.

  Elisabetta Gardini (PPE), γραπτώς. – (IT) Με την έκθεση αυτή, προσθέτουμε ένα ακόμη στοιχείο στην ευρωπαϊκή στρατηγική που αφορά την πολιτική για τη νεολαία. Είναι σωστό να υποστηρίζεται η διεθνοποίηση των σπουδών σε συνδυασμό με την ευελιξία στην εργασία των νέων εργαζομένων σε μια ολοένα και πιο ανταγωνιστική αγορά εργασίας. Πρέπει να δοθεί η ευκαιρία στους νέους της Ευρώπης να ανταγωνιστούν τους συγχρόνους τους από τις τέσσερις γωνιές του πλανήτη. Τα ποσοστά ανεργίας των νέων δεν μπορεί να μας αφήνουν αδιάφορους. Πρέπει να επικροτήσουμε την έκθεση αυτή η οποία τονίζει τη σημασία των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020»: την καταπολέμηση της ανεργίας των νέων μέσω αποδοτικών και αποτελεσματικών μέτρων όπως, για παράδειγμα, μειώνοντας το ποσοστό πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου σε 10% και διασφαλίζοντας ότι το 40% τουλάχιστον των νέων εκπαιδεύονται σε πανεπιστημιακό επίπεδο. Ωστόσο, αυτό δεν πρέπει να αποτελεί τη γραμμή του τερματισμού, αλλά την αφετηρία: μελλοντικές προτεραιότητες θα πρέπει να είναι η καθιέρωση δεσμών μεταξύ πανεπιστημίων και επιχειρήσεων και η επαναφορά της υποχρεωτικής πρακτικής άσκησης/μαθητείας που χρηματοδοτείται από δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς. Δεν έχουμε πολύ χρόνο για χάσιμο και πρέπει να δράσουμε τώρα. Σε αντίθετη περίπτωση, η κληρονομιά που θα αφήσουμε στις μελλοντικές γενιές θα είναι πολύ βαριά.

  Brice Hortefeux (PPE), γραπτώς. – (FR) Εκφράζω την ικανοποίησή μου για την έγκριση της παρούσας έκθεσης η οποία θέτει εκ νέου τις προκλήσεις της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης στο επίκεντρο των ανησυχιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών της. Σε μια εποχή δημοσιονομικής λιτότητας η οποία αποτελεί άμεση συνέπεια της παγκόσμιας κρίσης που έχει πλήξει σοβαρά την ευρωπαϊκή αγορά εργασίας, είναι αναγκαίο να εξεταστούν οι στρατηγικές μας όσον αφορά την ανάπτυξη και απασχόληση, ιδίως για τους νέους, χωρίς να παραβλέπονται οι εθνικές διαφορές και ανάγκες.

Οι νέοι αποτελούν τα πρώτα θύματα της ανεργίας, είναι δε πολύ επιρρεπείς στην πρόωρη εγκατάλειψη του σχολείου. Για τον λόγο αυτόν είναι επιτακτική ανάγκη να εκσυγχρονιστούν τα προγράμματα σπουδών και η κατάρτιση έτσι ώστε να προσαρμοστούν καλύτερα στις ανάγκες των εταιρειών. Ανάλογες προσπάθειες πρέπει επίσης να τεθούν σε εφαρμογή στον τομέα της διά βίου κατάρτισης και για την προώθηση της κινητικότητας. Η επίτευξη των στόχων αυτών θα καταστεί δυνατή μόνο εάν όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη (τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, τα κράτη μέλη και οι περιφερειακοί και τοπικοί φορείς) ενώσουν τις δυνάμεις τους.

  Juozas Imbrasas (EFD), γραπτώς. – (LT) Επικρότησα το έγγραφο αυτό, διότι η Ευρώπη πρέπει να αναλάβει δράση αμέσως, ιδίως όσον αφορά τους νέους: η αύξηση της ανεργίας των νέων αποτελεί μία από τις πιο επείγουσες προκλήσεις στην Ευρώπη. Οι νέοι εργαζόμενοι δεν είναι μόνο συχνότερα άνεργοι σε σχέση με τους ενήλικες εργαζόμενους, αλλά προσλαμβάνονται επίσης συχνότερα σε επισφαλείς θέσεις εργασίας με χαμηλότερο μισθό και λιγότερη κοινωνική ασφάλεια. Τα κράτη μέλη πρέπει να υιοθετήσουν στοχοθετημένες πολιτικές στρατηγικές για την καταπολέμηση της φτώχειας, λαμβάνοντας υπόψη τις εκάστοτε εθνικές ιδιαιτερότητες και ανάγκες. Οι στόχοι που τέθηκαν στο πλαίσιο της στρατηγικής Ευρώπη 2020 να μειωθεί το ποσοστό των ατόμων που εγκαταλείπουν πρόωρα το σχολείο σε 10% ανά χρονιά και να δοθεί στο 40% των νέων η δυνατότητα να ολοκληρώσουν πανεπιστημιακή εκπαίδευση πρέπει να επιδιωχθούν με ειδικά, δημιουργικά και αποτελεσματικά μέτρα. Προϋπόθεση για την επίτευξη αυτών των στόχων είναι να αποτελέσει η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση διαρκή και υψηλή πολιτική και κοινή προτεραιότητα. Απολύτως απαραίτητη για να υλοποιηθεί αυτό είναι η συμμετοχή και η δέσμευση όλων των εμπλεκομένων παραγόντων, που πρέπει να ζητηθεί από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ και τα κράτη μέλη, αλλά εξίσου και από τους τοπικούς και περιφερειακούς παράγοντες. Πρέπει να διασφαλιστεί ότι οι εργαζόμενοι της Ευρώπης είναι σε θέση να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις της οικονομίας. Οι φορείς λήψης πολιτικών αποφάσεων πρέπει να δώσουν στους ανθρώπους τη δυνατότητα για περαιτέρω και ευρύτερη απόκτηση επαγγελματικών προσόντων. Η αναβάθμιση προσόντων δεν πρέπει να περιορίζεται στον στόχο να βοηθήσει τους ανθρώπους να βρουν μια καλύτερη θέση εργασίας, αλλά πρέπει να τους δίνει και την ευκαιρία να διαμορφώσουν τις θέσεις εργασίας του μέλλοντος συμβάλλοντας έτσι ενεργά σε μια καινοτόμο οικονομία.

  Lívia Járóka (PPE), γραπτώς. – (EN) Θα ήθελα να εκφράσω την ικανοποίησή μου για την έκθεση αυτή η οποία εφιστά την προσοχή στην αναγκαιότητα διεύρυνσης του συστήματος επαγγελματικής κατάρτισης στην ΕΕ, δεδομένου ότι η ισότητα πρόσβασης σε ποιοτική διά βίου μάθηση συνεπάγεται καλύτερες ευκαιρίες στην αγορά εργασίας και, συνεπώς, συμβάλλει στην εκπλήρωση των στόχων της στρατηγικής ΕΕ 2020. Ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να δοθεί στην πρόληψη της ανεργίας των νέων, για την οποία είναι απαραίτητη η εναρμόνιση της προσφοράς κατάρτισης με τη ζήτηση της αγοράς εργασίας, η παροχή μεσοπρόθεσμων εθνικών και περιφερειακών προβλέψεων για την αναμενόμενη ζήτηση εργασίας και η διασφάλιση ότι τα εθνικά εκπαιδευτικά συστήματα θα είναι αποτελεσματικότερα όσον αφορά την εξασφάλιση της επίτευξης των δεξιοτήτων εκείνων που ζητούνται ενεργά στην αγορά εργασίας. Σύμφωνα με το Cedefop, αναμένεται μείωση κατά 12 εκατομμύρια των διαθέσιμων θέσεων εργασίας για το χαμηλού επιπέδου ειδίκευσης ή ανειδίκευτο εργατικό δυναμικό, πράγμα το οποίο προοιωνίζεται αυξανόμενο κίνδυνο φτώχειας για τα πλέον ευάλωτα άτομα. Σε πολλές περιπτώσεις, ακόμη και όσοι τελειώνουν το σχολείο δεν είναι σε θέση να εισέλθουν στην αγορά εργασίας και, ως εκ τούτου, είναι πιθανότερο να απασχοληθούν σε περιστασιακή εργασία ή να καταφύγουν στην παραοικονομία. Ως εκ τούτου, δεν είναι σε θέση να ξεκινήσουν τη ζωή μόνοι τους και συχνά εξελίσσονται σε δυσβάσταχτο βάρος για τα νοικοκυριά, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο μη ικανοποιητικής εκπαίδευσης και ανεργίας.

  Jarosław Kalinowski (PPE), γραπτώς. – (PL) Η πρόταση ψηφίσματος εφιστά ιδιαίτερα την προσοχή στην εκπαίδευση των νέων και υπογραμμίζει την ανάγκη πρακτικής άσκησης. Η διασφάλιση της πρόσβασης σε κατάλληλη εκπαίδευση και επαρκή μαθήματα είναι απολύτως απαραίτητη προκειμένου να κατοχυρωθεί ότι τα άτομα που τελειώνουν το σχολείο, το πανεπιστήμιο ή την επαγγελματική κατάρτιση δεν έχουν κανένα πρόβλημα όσον αφορά την εύρεση εργασίας στον τομέα της προτίμησής τους. Ας τονίσουμε ότι θα πρέπει να είναι θέσεις εργασίας με καλές συνθήκες και αξιοπρεπή αμοιβή.

Σύμφωνα με προβλέψεις, τα οικονομικά προβλήματα δεν θα μεταβάλουν την κατάσταση όσον αφορά την άνοδο των επιπέδων απασχόλησης στην ΕΕ, ούτε θα πρέπει να οδηγήσουν σε μείωση της χρηματοδότησης των βασικών κοινοτικών προγραμμάτων στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, όπως το πρόγραμμα «διά βίου μάθησης», για παράδειγμα. Τα κονδύλια αυτά θα πρέπει στην πραγματικότητα να αυξηθούν έτσι ώστε ο καθένας, ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου ή τοποθεσίας, να έχει πρόσβαση στις ίδιες ευκαιρίες όσον αφορά την επαγγελματική εκπαίδευση και σταδιοδρομία.

  Jan Kozłowski (PPE), γραπτώς. – (PL) Ως σκιώδης εισηγητής στην έκθεση Hirsch για την ευρωπαϊκή συνεργασία στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, θα ήθελα να εξηγήσω γιατί ψήφισα υπέρ της έγκρισης της εν λόγω έκθεσης. Στην παρούσα κατάσταση, όταν αφενός η γήρανση του πληθυσμού και αφετέρου το ανησυχητικά υψηλό ποσοστό ανεργίας των νέων συνεπάγονται ότι η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με πολύ σοβαρές προκλήσεις, η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση έχουν θεμελιώδη ρόλο να διαδραματίσουν. Καθώς επιδιώκουμε να εξασφαλίσουμε τη μελλοντική στήριξη της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, θα πρέπει ως εκ τούτου να αποδίδουμε ταυτόχρονα ύψιστη σημασία στην παρακολούθηση της αποτελεσματικότητας της εκπαίδευσης και σε μια προσέγγιση που θα επικεντρώνεται στην επίτευξη του στόχου της αύξησης των επιπέδων απασχόλησης και της κοινωνικής ένταξης.

Είναι πεποίθησή μου ότι η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση πρέπει να συνδέονται στενά με την αγορά εργασίας, χαρακτηριστικό γνώρισμα της οποίας είναι η συνεχής προσαρμογή σε οικονομικές, δημογραφικές και κοινωνικές αλλαγές. Κατά τη γνώμη μου, είναι εξαιρετικά σημαντικό να διασφαλιστεί ότι η διαχείριση του ΕΚΤ συντελείται με μεγαλύτερη ευελιξία και ότι το εν λόγω ταμείο συμπληρώνει άλλα ευρωπαϊκά μέσα για την απασχόληση και τα εθνικά μέτρα. Τέλος, θα ήθελα να συγχαρώ την εισηγήτρια για την επιτυχή και περιεκτική της έκθεση και να την ευχαριστήσω για την εξαιρετική της συνεργασία.

  Agnès Le Brun (PPE), γραπτώς. – (FR) Οι στόχοι της στρατηγικής ΕΕ 2020 περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τη μείωση των ποσοστών πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου σε 10% και τη διασφάλιση ότι το 40% τουλάχιστον των νέων γενεών αποκτούν τίτλο σπουδών. Οι στόχοι αυτοί επιδιώκουν την ευρωπαϊκή φιλοδοξία, η οποία καθορίζεται για πρώτη φορά στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας, να καταστεί η Ένωση η πλέον ανταγωνιστική οικονομία της γνώσης στον κόσμο. Γι’ αυτό η Διαδικασία της Κοπεγχάγης, η οποία θέτει από το 2002 τις βάσεις για την ενίσχυση της συνεργασίας σε επίπεδο πολιτικών των κρατών μελών όσον αφορά την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, είναι ιδιαίτερα σημαντική. Ψήφισα υπέρ του ψηφίσματος αυτού, διότι θέτει φιλόδοξους στόχους για τη βελτίωση των ευρωπαϊκών προγραμμάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης.

  Constance Le Grip (PPE) , γραπτώς. – (FR) Ψήφισα υπέρ της έκθεσης της κ. Hirsch. Για να αντιμετωπιστούν οι οικονομικές προκλήσεις του 21ου αιώνα και ιδίως ο αυξανόμενος ανταγωνισμός από τους εμπορικούς εταίρους μας, τα ευρωπαϊκά συστήματα επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης έχουν υποχρέωση να είναι πιο αποτελεσματικά και πιο ελκυστικά και να ανταποκρίνονται κατά τρόπο καταλληλότερο με σκοπό την καλύτερη προετοιμασία των συμπολιτών μας για τις θέσεις εργασίας που πρέπει να καλυφθούν.

Θα πρέπει, επομένως, να εργαστούμε προς την κατεύθυνση της προσαρμογής των συστημάτων αυτών στις ανάγκες του κόσμου της εργασίας. Νομίζω ότι είναι επίσης αναγκαίο να διευκολυνθεί η πρόσβαση σε υψηλής ποιότητας επαγγελματική εμπειρία στην Ευρώπη και, ως εκ τούτου, να διατηρηθούν και να ενισχυθούν τα υφιστάμενα προγράμματα που αποσκοπούν στην αύξηση της κινητικότητας των μαθητευομένων.

Η σύσταση ενός πραγματικού «Erasmus για μαθητευόμενους» είναι η δέσμευση που ανέλαβα κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας για τις ευρωπαϊκές εκλογές του 2009: αφορά τους νέους και τους όχι και τόσο νέους, καθώς κάνουν το πρώτο βήμα στον κόσμο της εργασίας και αποκτούν εργασιακή εμπειρία, ενώ τους δίνεται η ευκαιρία να ταξιδέψουν εντός της Ευρώπης και να έλθουν σε άμεση επαφή με την οικονομική πραγματικότητα της εσωτερικής αγοράς μας.

Τέλος, θα πρέπει επίσης να απλουστευθεί και να βελτιωθεί το σύστημα αναγνώρισης επαγγελματικών προσόντων στην Ευρώπη με σκοπό την αναζωογόνηση της εσωτερικής αγοράς και την παροχή στους συμπολίτες μας βασικών εργαλείων για την ενίσχυση της επαγγελματικής κινητικότητας.

  David Martin (S&D), γραπτώς. – (EN) Υπερψήφισα αυτήν την έκθεση. Τα κεντρικά στοιχεία που αναφέρονται στη στρατηγική Ευρώπη 2020 για μια έξυπνη ανάπτυξη (προώθηση της γνώσης, της καινοτομίας και της εκπαίδευσης, καθώς και της ψηφιακής κοινωνίας), μια διατηρήσιμη ανάπτυξη (παραγωγή με αποδοτική χρήση των πόρων με παράλληλη αύξηση της ανταγωνιστικότητάς μας) και για μια χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη (αύξηση του ποσοστού της απασχόλησης, εξειδίκευση και καταπολέμηση της φτώχειας) πρέπει να πάρουν σάρκα και οστά καταρχάς στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης με συγκεκριμένα μέσα σε επίπεδο Ένωσης και στα κράτη μέλη.

  Jiří Maštálka (GUE/NGL), γραπτώς. – (CS) Η εκπαίδευση αποτελεί αναμφισβήτητα μια δύσκολη και μακροπρόθεσμη διαδικασία, της οποίας η ποιότητα και, ιδίως, τα αποτελέσματα επηρεάζουν κατά συνέπεια τη μελλοντική σταδιοδρομία των νέων. Αυτό δεν πρέπει να λησμονείται. Στο πλαίσιο αυτό θα ήθελα να αναφέρω ότι η ζήτηση επαγγελματικής επάρκειας σε ένα ευρύ φάσμα τομέων και δραστηριοτήτων θα αυξηθεί με την ανάπτυξη των σύγχρονων νέων τεχνολογιών και την καθιέρωση υψηλότερων προτύπων ποιότητας και ασφάλειας, δημιουργώντας έτσι απαίτηση για κατάρτιση των νέων που θα είναι περισσότερο προσανατολισμένη προς τους στόχους. Εννοώ, ωστόσο, μια υψηλής ποιότητας εκπαίδευση που θα βασίζεται στην αντίληψη στοιχείων της σύγχρονης διδασκαλίας, μια εκπαίδευση που θα καθίσταται ελκυστική με έναν συγκεκριμένο τρόπο και θα καταδεικνύει την ανάγκη για έναν δεδομένο τομέα της εκπαίδευσης, με στόχο και άλλες επιλογές για την ενίσχυση των προσόντων. Η εκπαιδευτική διαδικασία πρέπει να οδηγεί σε επαγγελματικά καταρτισμένους νέους που να διαθέτουν σαφή ιδέα των προοπτικών ανάπτυξης και, πρώτα και κύρια, να εκμεταλλεύονται τις γνώσεις, την τεχνογνωσία και την ικανότητα που απέκτησαν όσον αφορά τη δραστηριότητα για την οποία καταρτίστηκαν και απέκτησαν τίτλο, τον τομέα δραστηριότητας τον οποίο κατέχουν επαρκώς και για τον οποίο έχουν δείξει κάποια κλίση.

  Mario Mauro (PPE), γραπτώς. – (IT) Η έκθεση για την ευρωπαϊκή συνεργασία στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση για την υποστήριξη της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» προσδιορίζει ικανοποιητικά τους στόχους που θέσαμε πριν από λίγο καιρό με την ίδια ακριβώς στρατηγική. Η συνέχιση του διαλόγου μεταξύ του κόσμου της επαγγελματικής κατάρτισης και εκπαίδευσης και της αγοράς εργασίας είναι σήμερα περισσότερο αναγκαίος από ποτέ. Η κύρια πρόκληση είναι ακριβώς να διασφαλιστεί ότι η αγορά εργασίας ανταποκρίνεται στις ανάγκες των νέων εργαζομένων σε μια όλο και τακτικότερη βάση.

  Nuno Melo (PPE), γραπτώς. – (PT) Η ορθή εφαρμογή της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» είναι απαραίτητη προκειμένου η Ευρώπη να επιστρέψει στη διαρκή και διατηρήσιμη οικονομική ανάπτυξη. Οι νέοι αποτελούν κρίσιμο στοιχείο της επιτυχίας της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Ωστόσο, όπως είναι γνωστό αυτοί ακριβώς υποφέρουν σήμερα περισσότερο από την κρίση, κυρίως με την ανεργία να φθάνει σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα: τα ποσοστά ανεργίας των νέων είναι διπλάσια των άλλων ανέργων. Για να επιτευχθεί αυτό, υπάρχει ανάγκη σημαντικών επενδύσεων στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης.

  Louis Michel (ALDE), γραπτώς. – (FR) Σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο, η ποιοτική εκπαίδευση και η επαγγελματική κατάρτιση συνιστούν τα ζωτικά εργαλεία που πρέπει να διαθέτει κάθε νέος κατά την είσοδό του στην αγορά εργασίας. Η παγκόσμια οικονομία απαιτεί δεξιότητες, ευελιξία, διαθεσιμότητα και γνώση γλωσσών. Απέναντι στις εν λόγω απαιτήσεις, είναι καθήκον μας ως πολιτικών να θέσουμε σε εφαρμογή στρατηγικές που θα διασφαλίζουν τα ακόλουθα: • μάθηση με επίκεντρο συγκεκριμένο αποτέλεσμα· • διδασκαλία της επιχειρηματικότητας· • παροχή γεφυρών για τους ανειδίκευτους που επιθυμούν να βρουν εργασία, κυρίως μέσω προσαρμοσμένης εκπαίδευσης· • απλούστευση των διαδικασιών για την αναγνώριση των ξένων τίτλων προκειμένου να ενθαρρυνθεί η κινητικότητα των εργαζομένων· • σύσταση ευρωπαϊκού πλαισίου που προσφέρει τοποθετήσεις σε ποιοτικές θέσεις εργασίας σε ολόκληρη την ΕΕ· • διά βίου μάθηση έτσι ώστε να δοθεί η δυνατότητα στους εργαζομένους να προσαρμοστούν στις συνθήκες της αγοράς και τις ανάγκες των εταιρειών· • προώθηση της δημιουργικότητας, καθώς και των τεχνολογιών της πληροφορίας και της επικοινωνίας· • στήριξη της γυναικείας απασχόλησης συμβάλλοντας στον συνδυασμό επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής.

  Alexander Mirsky (S&D), γραπτώς. – (EN) Η επαγγελματική και εκπαιδευτική κατάρτιση θα πρέπει να είναι προσβάσιμη, διαθέσιμη και προσιτή οικονομικά σε όλα τα στάδια της ζωής των ανθρώπων, ανεξάρτητα από τη θέση τους στην αγορά εργασίας ή το εισόδημά τους. Είναι απαραίτητο να δημιουργηθούν ευκαιρίες κατάρτισης για συγκεκριμένες ομάδες, όπως οι άνεργοι νέοι, οι εθνοτικές μειονότητες, οι ευάλωτες γυναίκες, τα άτομα με αναπηρία κ.λπ., προκειμένου να επιτευχθεί καλύτερη κοινωνική ένταξη και μεγαλύτερη κοινωνική συνοχή. Πρέπει να δημιουργηθούν διευρυμένες, απλουστευμένες και πιο εύκολα προσβάσιμες δυνατότητες χρηματοδότησης από τους υφιστάμενους πόρους του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου και του προγράμματος για τη διά βίου μάθηση. Κατά τη γνώμη μου, η παρούσα πρωτοβουλία είναι πολύ σημαντική και επίκαιρη. Ψήφισα υπέρ.

  Andreas Mölzer (NI), γραπτώς. – (DE) Ο κόσμος της εργασίας έχει υποστεί μερικές σημαντικές αλλαγές. Ενώ στο παρελθόν η καλή εκπαίδευση αποτελούσε εγγύηση για μια καλή θέση εργασίας, στις ημέρες μας ένα δίπλωμα ή πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης δεν θα προστατεύσει, τους νέους ειδικότερα, από την ανεργία. Συγκεκριμένα, καθίσταται ολοένα και πιο δύσκολο να ξεκινήσει κανείς τη σταδιοδρομία του. Από την άλλη πλευρά, οι επιχειρήσεις διαμαρτύρονται συνεχώς για την έλλειψη ειδικευμένου προσωπικού, χρησιμοποιώντας την υποτιθέμενη αυτή έλλειψη ως δικαιολογία για τη χρήση φθηνού εργατικού δυναμικού. Η απαίτηση για πλήρη ευελιξία και κινητικότητα, καθώς και η «ομοιομορφία» των τιμών που επιβάλλεται στην αγορά εργασίας υπό μορφή νέων εργασιακών μοντέλων όπως οι «θέσεις απασχόλησης τύπου Mac Donalds» καθιστούν αδύνατη για πολλούς ανθρώπους τη δημιουργία οικογένειας και την επίτευξη λογικής ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής. Στο πλαίσιο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», μπορεί να είναι εύλογη η στήριξη της αμοιβαίας αναγνώρισης της εκπαίδευσης και κατάρτισης. Ωστόσο, η επιτυχία της στρατηγικής εξαρτάται από τη λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση των προβληματικών αυτών εξελίξεων. Στο πλαίσιο αυτό, η έκκληση της έκθεσης για ταχεία δράση σε σχέση με την ανεργία των νέων είναι ευπρόσδεκτη, αν και υπάρχει έλλειψη συγκεκριμένων λεπτομερειών. Ως εκ τούτου, απείχα από την ψηφοφορία.

  Franz Obermayr (NI), γραπτώς. – (DE) Μας περιμένουν σημαντικές προκλήσεις όσον αφορά την αγορά εργασίας στην Ευρώπη. Η νεότερη γενιά βρίσκεται αντιμέτωπη με το πρόβλημα ότι η καλή εκπαίδευση από μόνη της δεν αποτελεί εγγύηση για την εξεύρεση μιας καλής θέσης εργασίας. Ακόμη χειρότερα, δεν προσφέρει πλέον ούτε καν προστασία από την ανεργία. Από την άλλη πλευρά, οι μεγάλες επιχειρήσεις διαμαρτύρονται για την έλλειψη ειδικευμένου προσωπικού, συχνά μια ευπρόσδεκτη δικαιολογία για την απασχόληση ατόμων με χαμηλούς μισθούς. Αυτό καθιστά αδύνατη τη δημιουργία οικογένειας ή την εξεύρεση μιας λογικής ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής. Η αμοιβαία αναγνώριση της εκπαίδευσης και κατάρτισης αποτελεί το πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Η έκκληση της έκθεσης για την ανάληψη δράσης στον τομέα της ανεργίας των νέων είναι επίσης σωστή. Εντούτοις, η απλή έκκληση για δράση είναι υπερβολικά αόριστη. Για τον λόγο αυτόν, απείχα από την ψηφοφορία.

  Rolandas Paksas (EFD), γραπτώς. – (LT) Ψήφισα υπέρ του ψηφίσματος αυτού, διότι η συνεργασία σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της επαγγελματικής κατάρτισης αποτελεί πολύ σημαντικό παράγοντα για την επίτευξη των στόχων της Ευρώπης 2020 και τη μείωση του επιπέδου της ανεργίας των νέων. Συμφωνώ με την πρόταση ότι, κατά τη διαμόρφωση ενός συστήματος επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, κάθε κράτος μέλος θα πρέπει να δώσει ιδιαίτερη προσοχή στους εργαζομένους με χαμηλά προσόντα, τους μετανάστες, τα άτομα με αναπηρία και άλλες κοινωνικά ευπαθείς ομάδες. Τα προγράμματα κατάρτισης θα πρέπει να είναι προσανατολισμένα προς τις ανάγκες και το επίπεδο ικανοτήτων τους. Επιπλέον, πρέπει να προωθηθεί στενότερη συνεργασία μεταξύ των διαφόρων εκπαιδευτικών συστημάτων των κρατών μελών, προκειμένου να εξασφαλιστεί η ένταξη των νέων και να ενθαρρυνθεί η διά βίου μάθηση και η τυπική/άτυπη κατάρτιση. Για να διασφαλιστεί ότι η επαγγελματική κατάρτιση αντιστοιχεί στις ανάγκες της αγοράς εργασίας, θεωρώ ότι είναι σκόπιμο να ενσωματωθούν πληροφορίες σχετικά με τις αλλαγές στην αγορά εργασίας στις εθνικές εκπαιδευτικές στρατηγικές και τα προγράμματα.

Η Επιτροπή οφείλει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στο σημείο αυτό με την παροχή πληροφοριών σχετικά με τις δεξιότητες και τις ανάγκες των επιμέρους περιοχών και τις αλλαγές στην αγορά εργασίας της ΕΕ. Επιπλέον, είναι πολύ σημαντική η δημιουργία ευνοϊκού επιχειρηματικού περιβάλλοντος για τις εταιρείες που συνεργάζονται στην ανάπτυξη και εφαρμογή προγραμμάτων επαγγελματικής κατάρτισης.

  Alfredo Pallone (PPE), γραπτώς. – (IT) Ψήφισα υπέρ της έκθεσης για την ευρωπαϊκή συνεργασία στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, διότι το ζήτημα αυτό κατέχει σημαντική θέση στη στρατηγική «Ευρώπη 2020» με στόχο τη διασφάλιση οικονομικής ανάπτυξης. Συνεργασία με στόχο τη βελτίωση της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης σημαίνει μείωση του ποσοστού ανεργίας των νέων, εφοδιασμός των εργαζομένων με γνωστικά εργαλεία και παροχή μεγαλύτερων και απλοποιημένων ευκαιριών χρηματοδότησης. Το σημερινό κοινωνικοοικονομικό πλαίσιο απαιτεί την ικανότητα εργασίας σε διεθνή περιβάλλοντα· πρέπει επομένως να αυξηθούν οι ευκαιρίες μάθησης, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τον ρόλο των επιχειρήσεων, οι οποίες χρειάζονται ολοένα και περισσότερο εξειδικευμένο προσωπικό με πρακτική εμπειρία κατάρτισης που να μπορεί να αρχίσει να εργάζεται αμέσως και αποτελεσματικά.

  Γεώργιος Παπανικολάου (PPE), γραπτώς. – Η παρούσα έκθεση ιδίας πρωτοβουλίας, στην οποία η αρμόδια επιτροπή σύνταξης ενσωμάτωσε αρκετές προτάσεις και της Επιτροπής Πολιτισμού και Παιδείας, αποσκοπεί στην εγρήγορση της Ε.Ε. και των κρατών μελών για την επίτευξη των στόχων της στρατηγικής "Ευρώπη 2020" ιδίως στον τομέα της απασχόλησης και της κατάρτισης. Λαμβάνονται υπόψη συγκεκριμένες προκλήσεις όπως: η ζήτηση ολοένα και αυξανόμενων προσόντων από την αγορά εργασίας, γεγονός που θέτει σε κίνδυνο τις εργασιακές θέσεις χαμηλών δεξιοτήτων, η ραγδαία άνοδος της νεανικής ανεργίας που ξεπερνά σε χώρες της Ε.Ε. το 30%, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, αλλά και η από πλευράς κρατών μελών ολιγωρία ανάληψης επαρκών δράσεων για την επίτευξη των στόχων που τέθηκαν στο πλαίσιο της στρατηγικής "Ευρώπη 2020" (π.χ. μείωση του ποσοστού των ατόμων που εγκαταλείπουν πρόωρα το σχολείο σε 10% και αύξηση των νέων που ολοκληρώνουν την πανεπιστημιακή εκπαίδευση στο 40%). Παράλληλα όμως με την κοινωνική προστασία των πολιτών με λιγότερες δεξιότητες ή χαμηλό μορφωτικό επίπεδο επείγει η επένδυση σε νέες δεξιότητες, ιδίως αυτές που απαιτούν οι θέσεις εργασίας σε στρατηγικούς τομείς για την ανάπτυξη, σημείο κρίσιμο και για την Ελλάδα.

  Maria do Céu Patrão Neves (PPE), γραπτώς. – (PT) Η ευρωπαϊκή συνεργασία στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση για την υποστήριξη της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» είναι ουσιώδους σημασίας. Η δυνατότητα για μάθηση και εργασία σε διεθνές περιβάλλον αποτελεί σημαντική προϋπόθεση για μια επιτυχημένη επαγγελματική ζωή μέσα σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία. Αυξάνεται η ανάγκη για συνεργάτες που θα είναι κινητικοί, ευέλικτοι και θα διαθέτουν διεθνή εμπειρία. Συμφωνώ με την εισηγήτρια όταν αναφέρει ότι είναι αναγκαίο να πάρει σάρκα και οστά η στρατηγική «Ευρώπη 2020». Η διαδικασία αυτή πρέπει να ξεκινήσει αμέσως με την έγκριση πρακτικών μέτρων σε επίπεδο ΕΕ και στα κράτη μέλη στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης. Όλοι αυτοί οι παράγοντες αποτελούν λόγους για τους οποίους ψηφίζω υπέρ της παρούσας έκθεσης. Μάλιστα, είμαστε υποχρεωμένοι να εξασφαλίσουμε ότι το εργατικό δυναμικό της Ευρώπης θα αποκτήσει τη δυνατότητα προσαρμογής στις απαιτήσεις της οικονομίας. Ως φορείς λήψης πολιτικών αποφάσεων πρέπει να δώσουμε στους ανθρώπους τη δυνατότητα για περαιτέρω και ευρύτερη απόκτηση επαγγελματικών προσόντων. Η ανάπτυξη προσωπικών δεξιοτήτων, εκτός του ότι βοηθά τους ανθρώπους να βρουν καλύτερες θέσεις εργασίας, πρέπει να τους παρέχει επίσης την ευκαιρία να διαμορφώνουν τις θέσεις απασχόλησης του μέλλοντος και, ως εκ τούτου, να συμβάλλουν ενεργά στην καινοτόμο οικονομία.

  Aldo Patriciello (PPE), γραπτώς. – (IT) Σε έναν ολοένα και πιο παγκοσμιοποιημένο κόσμο, είναι σημαντικό οι νέοι να μπορούν να επεκτείνουν την εκπαίδευση και κατάρτισή τους μέσω της κινητικότητας. Η αγορά εργασίας απαιτεί όλο και περισσότερο ανθρώπους κινητικούς, ευέλικτους και με διεθνή εμπειρία. Παρά την οικονομική κρίση, εκτιμάται ότι η ευρωπαϊκή αγορά εργασίας θα σημειώσει σταθερή ανάπτυξη κατά τα επόμενα 10 χρόνια. Γι’ αυτό η ΕΕ έχει θέσει σε εφαρμογή τη στρατηγική «Ευρώπη 2020», η οποία έχει ως στόχο να δίνεται μεγαλύτερη προσοχή στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση.

Πρέπει να καταβληθεί όλο και μεγαλύτερη προσπάθεια ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη «διαπερατότητα», διαφάνεια και συγκρισιμότητα εντός και μεταξύ των διαφόρων εκπαιδευτικών συστημάτων. Ο τομέας της εκπαίδευσης πρέπει να δώσει μεγαλύτερη προσοχή στις ανάγκες της αγοράς εργασίας, να απαιτήσει την εκπόνηση μεθόδου για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της μάθησης και να βελτιώσει την ποιότητα των ίδιων προτύπων, έτσι ώστε να καταστεί περισσότερο επαγγελματικός. Τέλος, πρέπει να ενθαρρυνθούν η δημιουργικότητα, η καινοτομία και η επιχειρηματικότητα, έτσι ώστε οι νέοι και οι εργαζόμενοι της Ευρώπης να μπορούν να διευρύνουν τις γνώσεις τους και έτσι να προσαρμόζονται στις ανάγκες της οικονομίας. Προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί και να διασφαλισθεί ότι η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση εξακολουθούν να αποτελούν βασική πολιτική προτεραιότητα για όλους σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα, ψήφισα υπέρ της εν λόγω πρότασης.

  Rovana Plumb (S&D), γραπτώς. – (RO) Τα κεντρικά στοιχεία που αναφέρονται στη στρατηγική Ευρώπη 2020 για μια έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη (αύξηση του ποσοστού της απασχόλησης, εξειδίκευση και καταπολέμηση της φτώχειας) πρέπει να τεθούν σε εφαρμογή καταρχάς στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης με συγκεκριμένα μέσα σε επίπεδο Ένωσης και στα κράτη μέλη. Το εργατικό δυναμικό της Ευρώπης πρέπει να είναι σε θέση να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις της οικονομίας. Οι φορείς λήψης πολιτικών αποφάσεων πρέπει να δώσουν στους ανθρώπους τη δυνατότητα για περαιτέρω και ευρύτερη απόκτηση επαγγελματικών προσόντων.

Ζητώ από τα κράτη μέλη να παρακολουθούν τις δράσεις για τη διευκόλυνση της μετάβασης από το σχολείο στην επαγγελματική ζωή, με την ανάπτυξη ολοκληρωμένων προγραμμάτων επαγγελματικού προσανατολισμού και παροχής συμβουλών, να δημιουργήσουν καλύτερες δυνατότητες επαγγελματικής κατάρτισης των εκπαιδευτών και να θέσουν τις βάσεις για μια εταιρική σχέση που θα προάγει τη μάθηση, ιδιαίτερα σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.

Όσον αφορά την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, τα κράτη μέλη πρέπει να λαμβάνουν ιδιαίτερα υπόψη τις ατομικές ανάγκες των ατόμων με μειωμένα προσόντα, των εκπαιδευομένων από περιβάλλον μεταναστών, των προσώπων που ανήκουν σε κάποια εθνοτική μειονότητα, των γυναικών, των ανέργων και των ατόμων με αναπηρία. Ζητώ από τα κράτη μέλη να στηρίξουν καινοτόμες δραστηριότητες και διδακτορικά και μεταδιδακτορικά προγράμματα που υποστηρίζουν την ανταγωνιστικότητα και τη βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη.

  Phil Prendergast (S&D), γραπτώς. – (EN) Η ανεργία των νέων αποτελεί μία από τις πιο επείγουσες προκλήσεις στο σημερινό οικονομικό κλίμα. Οι νέοι εργαζόμενοι δεν είναι μόνο συχνότερα άνεργοι σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό, αλλά προσλαμβάνονται επίσης συχνότερα σε επισφαλείς, προσωρινές θέσεις εργασίας με χαμηλότερο μισθό και λιγότερη κοινωνική ασφάλεια. Είναι ζωτικής σημασίας να αντιμετωπιστεί αυτό. Η πρόβλεψη του Ευρωπαϊκού Κέντρου για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Κατάρτισης (Cedefop) σχετικά με τη δημιουργία 80 εκατομμυρίων νέων θέσεων εργασίας έως το 2020 είναι ευπρόσδεκτη. Αξίζει να σημειωθεί ότι θα υπάρξει στροφή προς την κατεύθυνση της βιομηχανικής και τεχνολογικής ανάπτυξης και αντίστοιχη μετατόπιση εις βάρος του προσωπικού με χαμηλά προσόντα. Αυτές οι νέες θέσεις εργασίας θα απαιτήσουν εργαζομένους υψηλών και μέσων προσόντων. Πρέπει να αναληφθεί γρήγορα δράση προκειμένου να διασφαλιστεί η ύπαρξη κατάλληλα καταρτισμένων εργαζομένων για την πλήρωση των θέσεων αυτών. Με αυτό το σκεπτικό θα πρέπει να διασφαλιστεί ότι η προσέγγισή μας στη μάθηση επικεντρώνεται στα αποτελέσματα. Πρέπει να παράσχουμε στους νέους πρόσβαση στη διά βίου μάθηση και σε μαθήματα με στοιχεία πρακτικής κατάρτισης, ώστε να μπορέσουν να καλύψουν τις εν λόγω θέσεις εργασίας και να εξελιχθούν και να προοδεύσουν στη σταδιοδρομία τους. Πιστεύω ότι οι εν λόγω αλλαγές στην επαγγελματική εκπαίδευση θα ωφελήσουν τις οικονομίες όλων των κρατών μελών.

  Paulo Rangel (PPE), γραπτώς. – (PT) Αφενός, η Ευρώπη βιώνει αύξηση της ανεργίας των νέων και η απασχόλησή τους συνίσταται συνήθως σε ανασφαλείς και προσωρινής φύσης θέσεις εργασίας, ενώ, αφετέρου, είναι επίσης σαφές ότι οι εταιρείες παρουσιάζουν έλλειψη καταρτισμένων επαγγελματιών με εκπαίδευση προσανατολισμένη προς τα καθήκοντα που πρέπει να εκτελούν. Επομένως, είναι σημαντικό να επιδιωχθεί ευθυγράμμιση της προσφοράς εργασίας με τη ζήτηση χρησιμοποιώντας μέτρα όπως, για παράδειγμα, η ανεξάρτητη παροχή συμβουλών για την επαγγελματική κατάρτιση, η διάθεση κονδυλίων για την υποστήριξη της επαγγελματικής κατάρτισης και ο ανταγωνισμός μεταξύ των ιδρυμάτων που εξασφαλίζουν την εν λόγω κατάρτιση. Τελικά, ο στόχος είναι να μπορούν οι άνθρωποι να βρουν μια καλύτερη θέση εργασίας αλλά και να έχουν, όπως αναφέρει η αιτιολογική έκθεση, «την ευκαιρία να διαμορφώσουν τις θέσεις εργασίας του μέλλοντος».

  Crescenzio Rivellini (PPE), γραπτώς. – (IT) Σήμερα ψηφίσαμε κατά τη διάρκεια της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο σχετικά με την έκθεση για την ευρωπαϊκή συνεργασία στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση για την υποστήριξη της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Παρά τις δραματικές επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης για την ευρωπαϊκή αγορά εργασίας, μπορούμε να θεωρήσουμε δεδομένο ότι η αύξηση της απασχόλησης στην Ευρώπη θα αποκατασταθεί, έστω και βαθμιαία, κατά την επόμενη δεκαετία. Όσον αφορά την επαγγελματική εκπαίδευση και εκπαίδευση, τα κεντρικά στοιχεία που αναφέρονται στη στρατηγική Ευρώπη 2020 για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη πρέπει να μετατραπούν σε συγκεκριμένες ενέργειες σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης και στα κράτη μέλη. Προϋπόθεση για την επίτευξη των στόχων που αναφέρονται στη στρατηγική «Ευρώπη 2020» είναι να αποτελέσει η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση διαρκή και υψηλή πολιτική και κοινή προτεραιότητα των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όσων εμπλέκονται σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Η έκθεση της κ. Hirsch συμμερίζεται τα μέτρα της Επιτροπής με τα οποία επιδιώκεται μεγαλύτερη «διαπερατότητα», διαφάνεια και συγκρισιμότητα κατά την αναγνώριση εντός και μεταξύ των εκπαιδευτικών συστημάτων, τονίζοντας ότι είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι η εκπαίδευση προσαρμόζεται περισσότερο στις ανάγκες της αγοράς εργασίας, συμβάλλοντας στην τόνωση της δημιουργικότητας και της καινοτομίας.

  Robert Rochefort (ALDE), γραπτώς. – (FR) Η ΕΕ και τα κράτη μέλη πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειές τους για την ενθάρρυνση της απασχόλησης των νέων και τη μείωση του ποσοστού ανεργίας τους, ιδίως μέσω της βελτίωσης της αντιστοίχισης μεταξύ των συστημάτων κατάρτισης και των αναγκών της αγοράς εργασίας. Με την απώλεια 12 εκατομμυρίων θέσεων εργασίας χαμηλής ειδίκευσης στην Ευρώπη έως το 2020 και την ανάγκη παράτασης του επαγγελματικού βίου ώστε να διατηρηθεί το κοινωνικό μας μοντέλο έναντι της δημογραφικής πρόκλησης, είναι επίσης πολύ σημαντικό, ταυτόχρονα, να ενταθούν οι προσπάθειες βελτίωσης της διά βίου κατάρτισης των εργαζομένων κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους. Από την άποψη αυτή, η ιδέα της θέσπισης μηχανισμών παροχής κινήτρων που προορίζονται για τους εργοδότες, ώστε να ενθαρρύνουν τους εργαζομένους να συμμετέχουν σε προγράμματα κατάρτισης που προτείνει η κ. Hirsch στην παρούσα έκθεση, ακούγεται ενδιαφέρουσα. Επιπλέον, για την καταπολέμηση της ανεργίας των ατόμων με χαμηλή ειδίκευση, καθώς και για την προώθηση της απασχόλησης των ηλικιωμένων πολιτών, είναι επιτακτική ανάγκη να ενθαρρυνθεί η αναγνώριση των εθνικών επαγγελματικών προσόντων μεταξύ των κρατών μελών και να προωθηθεί η πιστοποίηση με την επικύρωση των δεξιοτήτων που αποκτήθηκαν μέσω άτυπης μαθητείας.

  Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE), γραπτώς. – (EN) Ψηφίζω υπέρ. Η δυνατότητα και η ικανότητα για μάθηση και εργασία σε διεθνές περιβάλλον αποτελεί σημαντική προϋπόθεση για μια επιτυχημένη επαγγελματική ζωή μέσα σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία. Αυξάνεται η ανάγκη για συνεργάτες που θα είναι κινητικοί, ευέλικτοι και θα διαθέτουν διεθνή εμπειρία. Τα κεντρικά στοιχεία που αναφέρονται στη στρατηγική Ευρώπη 2020 για μια έξυπνη ανάπτυξη (προώθηση της γνώσης, της καινοτομίας και της εκπαίδευσης, καθώς και της ψηφιακής κοινωνίας), μια διατηρήσιμη ανάπτυξη (παραγωγή με αποδοτική χρήση των πόρων με παράλληλη αύξηση της ανταγωνιστικότητάς μας) και για μια χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη (αύξηση του ποσοστού της απασχόλησης, εξειδίκευση και καταπολέμηση της φτώχειας) πρέπει να πάρουν σάρκα και οστά καταρχάς στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης με συγκεκριμένα μέσα σε επίπεδο Ένωσης και στα κράτη μέλη. Παρά τις δραματικές επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης για την ευρωπαϊκή αγορά εργασίας, μπορούμε να θεωρήσουμε δεδομένο ότι η αύξηση της απασχόλησης στην Ευρώπη θα αποκατασταθεί, έστω και βαθμιαία, κατά την επόμενη δεκαετία. Όπως δείχνει η σημερινή πρόβλεψη του Cedefop για την προσφορά και τη ζήτηση δεξιοτήτων στην Ευρώπη, ο αριθμός των νέων θέσεων εργασίας μέχρι το 2020 εκτιμάται σε 80 εκατομμύρια.

  Licia Ronzulli (PPE), γραπτώς. – (IT) Η δυνατότητα και η ικανότητα για μάθηση και εργασία σε διεθνές περιβάλλον αποτελεί σημαντική προϋπόθεση για μια επιτυχημένη επαγγελματική ζωή μέσα σε μια όλο και πιο παγκοσμιοποιημένη οικονομία. Οι επιχειρήσεις ζητούν όλο και πιο έντονα να έχει η προσφερόμενη εκπαίδευση και κατάρτιση στενή σχέση με την πράξη και να εστιάζεται στην εξεύρεση λύσεων. Μετρούν οι πραγματικές ικανότητες και προσόντα που φέρνει στο εργασιακό του περιβάλλον το άτομο μετά από την ολοκλήρωση μιας εκπαίδευσης ή κατάρτισης.

Το ψήφισμα που εγκρίθηκε σήμερα αποτελεί ένα πρώτο βήμα προς τη διασφάλιση ότι το εργατικό δυναμικό της Ευρώπης θα αποκτήσει τη δυνατότητα προσαρμογής στις απαιτήσεις της οικονομίας. Πρέπει να δοθούν στους ανθρώπους τα μέσα για περαιτέρω και ευρύτερη απόκτηση επαγγελματικών προσόντων. Η αναβάθμιση προσόντων δεν πρέπει να περιορίζεται στον στόχο να βοηθήσει τους ανθρώπους να βρουν μια καλύτερη θέση εργασίας, αλλά πρέπει να τους δίνει και την ευκαιρία να διαμορφώσουν τις θέσεις εργασίας του μέλλοντος συμβάλλοντας έτσι ενεργά σε μια καινοτόμο οικονομία.

  Czesław Adam Siekierski (PPE), γραπτώς. – (PL) Η εκπαίδευση, η επαγγελματική κατάρτιση αλλά και η καθολικής αποδοχής ιδέα της «διά βίου μάθησης» αποτελούν τις δομικές μονάδες για το μέλλον της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, η οποία έρχεται αντιμέτωπη με όλο και νέες προκλήσεις όσον αφορά τη στήριξη της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Πρέπει να αντιμετωπίσουμε το γεγονός ότι το επίπεδο ανεργίας των νέων αυξάνεται με ανησυχητικό ρυθμό. Τα προβλήματα που συνδέονται με την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση καθίστανται προτεραιότητα για εμάς. Οι άνθρωποι στην αρχή της επαγγελματικής τους σταδιοδρομίας διαπιστώνουν ενδεχομένως ότι η ανεργία έχει αρνητική επίδραση στην περαιτέρω δραστηριοποίησή τους στην αγορά εργασίας. Η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση καθιστά δυνατή την ελεύθερη μετακίνηση εντός της αγοράς εργασίας, ανάλογα με τη μεταβαλλόμενη οικονομική κατάσταση και τις απαιτήσεις ενός συγκεκριμένου οικονομικού τομέα. Αξίζει να υπογραμμιστεί η χρησιμότητα και τα πλεονεκτήματα των υφιστάμενων διασυνοριακών εκπαιδευτικών προγραμμάτων, για παράδειγμα του προγράμματος Leonardo Da Vinci, τα οποία αξίζουν την υποστήριξή μας. Παρέχουν τη δυνατότητα στα άτομα να αποκτούν τις ιδιότητες που χαρακτηρίζουν το κινητικό εργατικό δυναμικό.

Η κινητικότητα εξαλείφει τις δυσκολίες που προκύπτουν ως αποτέλεσμα της φυσικής πολυμορφίας των επιμέρους αγορών εργασίας και παρέχει στους νέους εργαζόμενους πρόσβαση στην τεράστια ευρωπαϊκή αγορά εργασίας που βρίθει νέων προκλήσεων και ευκαιριών, ώστε να αξιοποιήσουν την εμπειρία που έχουν αποκτήσει. Τα κράτη μέλη είναι επιφορτισμένα με την αποστολή να διευκολύνουν την εποπτεία και βοήθεια όσον αφορά την καθιέρωση συνεργασίας και την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ σχολείων, εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, κέντρων έρευνας και επιχειρήσεων. Οι νέοι εργαζόμενοι φέρουν νέα αποθέματα γνώσεων, δεξιοτήτων και εμπειρίας στην αγορά εργασίας της ΕΕ.

  Catherine Stihler (S&D), γραπτώς. – (EN) Υποστηρίζω αυτήν την έκθεση. Ωστόσο, πιστεύω ότι το ύψος των περικοπών στο πρόγραμμα διά βίου μάθησης και το πρόγραμμα «Άνθρωποι» είναι απαράδεκτα μεγάλο.

  Michèle Striffler (PPE), γραπτώς. – (FR) Η καταπολέμηση της ανεργίας των νέων πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα για όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Πρέπει να παρέχουμε στους νέους ολοκληρωμένη, ελκυστική και ανταγωνιστική κατάρτιση και εκπαίδευση, που θα τους επιτρέπουν να βρίσκουν εργασία ευκολότερα. Συγκεκριμένα, πιστεύω ότι η επαγγελματική εκπαίδευση και η διά βίου μάθηση θα πρέπει, ως εκ τούτου, να συμβαδίζουν περισσότερο με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας. Επιπλέον, η τριτοβάθμια εκπαίδευση πρέπει να συνδυάζεται με την επαγγελματική κατάρτιση δίνοντας προτεραιότητα, για παράδειγμα, σε ένα μείγμα εκπαίδευσης και εργασίας. Κατά συνέπεια, υπερψήφισα την έκθεση Hirsch.

  Nuno Teixeira (PPE), γραπτώς. – (PT) Η ανεργία των νέων στην Ευρώπη είναι στο 21% και πλήττει σήμερα περισσότερα από 5,5 εκατομμύρια νέους Ευρωπαίους οι οποίοι διατρέχουν τον κίνδυνο κοινωνικού αποκλεισμού λόγω της έλλειψης ευκαιριών και αναγκάζονται να αποδέχονται επισφαλείς θέσεις εργασίας. Η κατάρτιση και εκπαίδευση αποτελούν τις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως διατυπώνεται στη στρατηγική «Ευρώπη 2020». Έχουν τεθεί στόχοι ώστε να μειωθεί το ποσοστό της πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου σε 10% και να δοθεί η δυνατότητα στο 40% των νέων να ολοκληρώσουν την τριτοβάθμια εκπαίδευση έως το 2020. Πρόκειται για αρκετά φιλόδοξους στόχους, είναι όμως απαραίτητοι για την οικονομική ανάπτυξη και για να καταστούν τα κράτη μέλη πιο ανταγωνιστικά, με αποτέλεσμα τη δημιουργία θέσεων εργασίας.

Ψήφισα υπέρ της έκθεσης αυτής καθώς θεωρώ ότι είναι σημαντικό να υπάρχει μακροπρόθεσμη στρατηγική σε επίπεδο ΕΕ, η οποία δίνει επίσης τη δυνατότητα να αντιμετωπιστούν η διαρθρωτική ανεργία και η ανεργία των νέων. Για τον σκοπό αυτόν, πιστεύω ότι είναι σημαντικό να συνεχίσουμε να στηρίζουμε τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεδομένου ότι δημιουργούν το 50% των θέσεων εργασίας και να επενδύσουμε στη συνεχή, διά βίου μάθηση. Τέλος, θα ήθελα να αναφέρω την ανάγκη αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων, διευκολύνοντας έτσι την αύξηση της κινητικότητας των επαγγελματιών και σπουδαστών.

  Νίκη Τζαβέλα (EFD), γραπτώς. – Η αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων είναι μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ΕΕ. Για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα αυτό, πρέπει να επενδύσουμε περαιτέρω στην εκπαίδευση και κατάρτιση των νέων, έτσι ώστε να είναι εφοδιασμένοι για τις μελλοντικές προκλήσεις στην αγορά εργασίας, η οποία γίνεται όλο και πιο απαιτητική. Επίσης πολύ σωστά αναφέρεται πως το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο θα μπορούσε να συνεισφέρει περαιτέρω προς την κατεύθυνση της επιμόρφωσης των οικονομικά ασθενέστερων. Ιδιαίτερα σημαντική, όπως έχω αναφέρει αρκετές φορές και εγώ η ίδια, είναι και η πρόταση για τη διευκόλυνση της κινητικότητας στην εργασία στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς. Μια ευρωπαϊκή συνεργασία για τη χάραξη μιας ενιαίας πολιτικής είναι απαραίτητη στον τομέα αυτόν. Για όλους αυτούς τους λόγους, υποστήριξα τη συγκεκριμένη έκθεση.

  Viktor Uspaskich (ALDE), γραπτώς. – (LT) Η αναντιστοιχία μεταξύ των προσόντων των νέων και των αναγκών της αγοράς εργασίας συνιστά έναν από τους λόγους για τους οποίους η Λιθουανία παρουσιάζει δυσθεώρητα υψηλό ποσοστό ανεργίας των νέων (34%). Το 2010, το 52% του συνόλου των άνεργων νέων (50.000) που καταχωρίσθηκαν στον λιθουανικό Οργανισμό Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού δεν είχε καμία επαγγελματική κατάρτιση. Η αδυναμία των νέων ανθρώπων της χώρας μου να βρει κατάλληλη εργασία έχει προκαλέσει ένα τεράστιο κύμα μετανάστευσης των νέων – τα τελευταία χρόνια το 50% των λιθουανών μεταναστών ήταν ηλικίας 20-34 ετών. Η ανάγκη για κινητικό και ευέλικτο εργατικό δυναμικό αυξάνεται και, ως εκ τούτου, πρέπει να βοηθήσουμε τους εργαζόμενους της Ευρώπης να προσαρμοστούν στις ανάγκες της οικονομίας δίνοντάς τους την ευκαιρία να βελτιώσουν τις δεξιότητές τους και να ενισχύσουν τις γνώσεις τους. Είναι σημαντικό η επαγγελματική κατάρτιση να είναι προσβάσιμη για όλους. Χαίρομαι που η εισηγήτρια το κατανοεί αυτό. Η χρηματοδότηση του ΕΚΤ θα μπορούσε να είναι ανεκτίμητη, συμβάλλοντας στην παροχή κατάρτισης στις παραμελημένες ομάδες της λιθουανικής κοινωνίας. Έφθασε επίσης η ώρα η ΕΕ να χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά και δημιουργικά μέτρα για την εφαρμογή των στόχων που καθορίζονται στη στρατηγική «Ευρώπη 2020», όπως να μειωθεί το ποσοστό των ατόμων που εγκαταλείπουν πρόωρα το σχολείο σε 10% ανά χρονιά και να δοθεί στο 40% των νέων η δυνατότητα να ολοκληρώσουν πανεπιστημιακή εκπαίδευση.

  Derek Vaughan (S&D), γραπτώς. – (EN) Τόσο οι νέοι όσο και οι ηλικιωμένοι θα πρέπει να έχουν εξίσου πρόσβαση στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση. Για παράδειγμα, τόσο το πρόγραμμα της διά βίου μάθησης όσο και το πρόγραμμα «Άνθρωποι» παρέχουν ανεκτίμητες ευκαιρίες σε όσους θέλουν να αποκτήσουν νέες δεξιότητες και να βρουν νέες θέσεις εργασίας. Τα σημερινά επίπεδα ανεργίας, ιδιαίτερα των νέων, είναι ανησυχητικά, και πρέπει να γίνουν περισσότερα προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι νέοι θα έχουν τη δυνατότητα να αποκτήσουν ζωτικής σημασίας δεξιότητες και προσόντα. Πιστεύω ακράδαντα ότι το ΕΚΤ έχει σημαντικό ρόλο να διαδραματίσει στην κατάρτιση και εκπαίδευση των ανθρώπων. Είναι σημαντικό τα άτομα με χαμηλότερα εισοδήματα να λάβουν οικονομική στήριξη που θα τους βοηθήσει να παρακολουθήσουν μαθήματα κατάρτισης τα οποία, με τη σειρά τους, θα τους δώσουν περισσότερες ευκαιρίες πλήρους ενσωμάτωσης στην αγορά εργασίας.

  Angelika Werthmann (NI), γραπτώς. – (DE) Η στρατηγική «Ευρώπη 2020» πρέπει να προβλέπει την έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη. Η προσέγγιση που στηρίζεται στα αποτελέσματα είναι επίσης ουσιαστική σε σχέση με τη μάθηση. Η «διά βίου μάθηση» αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα για τους πολίτες μας, αυτός δε είναι ο λόγος για τον οποίο η πρόσβαση στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα για εμάς.

Έκθεση: Gay Mitchell (A7-0187/2011)

  Luís Paulo Alves (S&D), γραπτώς. – (PT) Υπερψηφίζω την παρούσα έκθεση. Αξιολογεί τον μηχανισμό χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας (DCI), σημειώνω όμως τη σημασία του μηχανισμού που πρέπει να τον διαδεχθεί αυτό το έτος. Συμφωνώ με την κριτική του εισηγητή ως προς το γεγονός ότι ο επί της ουσίας έλεγχος που διενήργησε το Κοινοβούλιο δεν βρήκε ανταπόκριση στους εκπροσώπους των κρατών μελών ή την επιτροπή του DCI.

  Laima Liucija Andrikienė (PPE), γραπτώς. – (LT) Ψήφισα υπέρ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1905/2006 για τη θέσπιση μηχανισμού χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας: διδάγματα και μελλοντικές στρατηγικές. Το 2011 είναι μια στρατηγική στιγμή για την άντληση διδαγμάτων από την τετραετία της εφαρμογής του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1905/2006 για τη θέσπιση μηχανισμού χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας (DCI). Η περαιτέρω απλοποίηση και η προσαρμογή σε νέες προκλήσεις, όπως η αλλαγή του κλίματος, καθώς και ο καθορισμός της εξωτερικής διάστασης των εσωτερικών πολιτικών της ΕΕ είναι σημαντικά στοιχεία που πρέπει να ληφθούν υπόψη. Συμφωνώ με τη διάταξη που προβλέπεται στο ψήφισμα σύμφωνα με την οποία ο μελλοντικός μηχανισμός για την παροχή αναπτυξιακής βοήθειας από την ΕΕ πρέπει να τροφοδοτηθεί επαρκώς από την άποψη των χρηματοδοτικών πόρων. Η ΕΕ έχει δεσμευτεί ότι θα σεβαστεί τον συλλογικό στόχο της διάθεσης του 0,7% του ΑΕΕ της στη δημόσια αναπτυξιακή βοήθεια (ΔΑΒ) έως το 2015. Προκειμένου να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, το τρέχον επίπεδο της βοήθειας που παρέχει η ΕΕ θα πρέπει να αυξηθεί σημαντικά. Ο συντονισμός και ο καταμερισμός εργασίας πρέπει να είναι οι κατευθυντήριες αρχές του προγραμματισμού στο πλαίσιο του νέου αναπτυξιακού μηχανισμού. Η ιδέα των ευρωπαϊκών εγγράφων στρατηγικής πρέπει να υλοποιηθεί ως θέμα υψίστης προτεραιότητας, το δε Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο οφείλει να συμμετέχει ενεργά στη διαδικασία αυτή. Στον μηχανισμό αναπτυξιακής συνεργασίας για την περίοδο μετά το 2013, το Κοινοβούλιο πρέπει να έχει τη δυνατότητα να προασπίσει την ιδιαιτερότητα της αναπτυξιακής πολιτικής της ΕΕ, ελέγχοντας τις αποφάσεις στρατηγικού προγραμματισμού σε ισότιμη βάση με το Συμβούλιο.

  Elena Oana Antonescu (PPE), γραπτώς. – (RO) Ο μηχανισμός αναπτυξιακής συνεργασίας (DCI) αποτελεί ένα από τα εξαιρετικά αλτρουιστικά προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αποσκοπεί στην παροχή βοήθειας προς τις αναπτυσσόμενες χώρες χωρίς οιουσδήποτε όρους ή απώτερα συμφέροντα. Η απουσία οποιασδήποτε ωφελιμιστικής πτυχής για τη συμμετοχή της ΕΕ πρέπει να επιβάλλει στα θεσμικά της όργανα να στοχοθετούν τα κονδύλια αυτά καλύτερα και να επικεντρώνονται στην εξάλειψη της φτώχειας και τη συμμόρφωση με τους αναπτυξιακούς στόχους της Χιλιετίας (ΑΣΧ).

Πρέπει να τονίσω την ανάγκη μεγαλύτερης διαφάνειας σε όλα τα κονδύλια που προορίζονται για τον σκοπό αυτόν και, κυρίως, ενίσχυσης της αξιολόγησης του αντικτύπου τον οποίο έχει ο DCI στον πληθυσμό των εν λόγω χωρών. Αυτό συμβαίνει επειδή τα συγκεκριμένα κονδύλια πρέπει να συνοδεύονται από αποτελεσματικές κοινωνικές πολιτικές που εφαρμόζονται στις αναπτυσσόμενες χώρες. Τα κονδύλια αυτά πρέπει να αποτελέσουν, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, το «καλάμι» το οποίο θα χρησιμοποιήσουν οι συγκεκριμένοι λαοί, προκειμένου να μάθουν να «ψαρεύουν» και να καταστούν με επιτυχία αυτάρκεις.

Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι το 2010 ήταν το Ευρωπαϊκό Έτος για την Καταπολέμηση της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο ο μηχανισμός αναπτυξιακής συνεργασίας θα πρέπει να συνεχίσει τον αγώνα αυτόν και στις αναπτυσσόμενες χώρες συμβάλλοντας σημαντικά στην εξασφάλιση αξιοπρεπούς διαβίωσης για όσο το δυνατόν περισσότερους πολίτες.

  Pino Arlacchi (S&D), γραπτώς. – (EN) Σκοπός αυτής της έκθεσης για τη θέσπιση μηχανισμού χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας είναι η διαμόρφωση σε πρώιμο στάδιο της θέσης του Κοινοβουλίου ως προς το θέμα αυτό. Η θέση αυτή πρέπει να βασίζεται στα διδάγματα που αντλήθηκαν από τον επί της ουσίας έλεγχό του ως προς την εφαρμογή της αναπτυξιακής μας συνεργασίας.

Εκτίμησα τη μέθοδο που ακολούθησε ο εισηγητής κατά την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων και των διαδικασιών της αναπτυξιακής συνεργασίας της ΕΕ. Ο εισηγητής δηλώνει σαφώς ότι, παρά το εποικοδομητικό πνεύμα του διαλόγου με την Επιτροπή, η ίδια η Επιτροπή δεν άλλαξε τη συμπεριφορά της σε θέματα ανάπτυξης, όπως συνέστησε το Κοινοβούλιο. Ήταν πολύ σπάνιες οι περιπτώσεις που η θέση του Κοινοβουλίου αποτυπωνόταν στα σχέδια των εκτελεστικών μέτρων που υπέβαλε η Επιτροπή στην Επιτροπή Διαχείρισης του DCI.

Τούτο είναι εν μέρει κατανοητό. Βασικός εταίρος του εισηγητή ήταν η ΓΔ Εξωτερικών Σχέσεων (RELEX), η οποία ως βασική εντολή έχει την προαγωγή των συμφερόντων της ΕΕ στον υπόλοιπο κόσμο. Όμως η αναπτυξιακή συνεργασία αποτελεί τον μοναδικό τομέα πολιτικής της εξωτερικής δράσης (εκτός από την ανθρωπιστική βοήθεια) που δεν έχει σχεδιαστεί για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της ΕΕ, αλλά για την προάσπιση των συμφερόντων των πιο ευάλωτων πληθυσμών του πλανήτη. Εφόσον η θέση που εξέφρασε η παρούσα έκθεση αντικατοπτρίζει πλήρως την παγκόσμια αυτή έμπνευση, χάρηκα που την υπερψήφισα.

  Sophie Auconie (PPE), γραπτώς. – (FR) Υποστήριξα την έκθεση του κ. Mitchell, διότι πιστεύω ότι πρέπει να αυξηθεί η συμμετοχή των κοινοβουλίων στις αναπτυσσόμενες χώρες κατά την εκπόνηση εγγράφων στρατηγικής για τις χώρες αυτές, όσον αφορά τη στρατηγική εξάλειψης της φτώχειας, για παράδειγμα. Επιπλέον, η ευρωπαϊκή αναπτυξιακή βοήθεια πρέπει να χρηματοδοτείται επαρκώς. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δεσμευθεί να διαθέτει το 0,7% του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματός της (ΑΕΕ) στη δημόσια αναπτυξιακή βοήθεια (ΔΑΒ) έως το 2015, κάτι το οποίο σημαίνει αύξηση του τρέχοντος ποσού της ευρωπαϊκής βοήθειας.

  Liam Aylward (ALDE), γραπτώς. – (GA) Η προθεσμία για τους αναπτυξιακούς στόχους της Χιλιετίας συμπίπτει με το χρονικό πλαίσιο του πρώτου μηχανισμού χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας. Ως εκ τούτου, πρέπει να επεκταθεί η συνεχής συνεργασία με τις τοπικές αρχές και να αναπτυχθεί ο ρόλος τους στην καταπολέμηση της φτώχειας και της πείνας, τη βελτίωση του νερού και των υπηρεσιών υγείας και την ενθάρρυνση της τοπικής οικονομικής ανάπτυξης. Η ασφάλεια του εφοδιασμού με τρόφιμα, οι προκλήσεις στον τομέα της γεωργίας και της παραγωγής ζωοτροφών και η κρίση του κόστους ζωής πρέπει να εξεταστούν κατά τη θέσπιση των μηχανισμών χρηματοδότησης και της ευρύτερης πολιτικής για την αναπτυξιακή συνεργασία. Επικροτώ όσα αναφέρονται επί του θέματος αυτού στην έκθεση. Συμφωνώ ότι η Επιτροπή θα πρέπει να προβεί σε λεπτομερή ανάλυση της γενικής δημοσιονομικής στήριξης η οποία θα περιέχει λεπτομέρειες σχετικά με την ενίσχυση που χορηγείται σε συγκεκριμένους τομείς, σε συγκεκριμένα σχέδια και στις τοπικές κυβερνήσεις. Οι πληροφορίες αυτές θα βοηθήσουν στο μέλλον όταν θα καταβάλλονται προσπάθειες για την αποτελεσματικότερη κατανομή των πόρων και της χρηματοδότησης και, κατά συνέπεια, θα επιτρέψουν τον προσδιορισμό τυχόν προβλημάτων στο σύστημα διανομής. Μια πιο συνεκτική πολιτική θα προκύψει από αυτό.

  Zigmantas Balčytis (S&D), γραπτώς. – (LT) Πρωταρχικός στόχος της αναπτυξιακής συνεργασίας είναι η εξάλειψη της φτώχειας στις χώρες εταίρους, περιλαμβανομένης της επιδίωξης των αναπτυξιακών στόχων της Χιλιετίας (ΑΣΧ). Για την επίτευξη των στόχων αυτών, η ΕΕ χρειάζεται έναν ειδικό μηχανισμό χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας. Η Επιτροπή έχει δεσμευθεί να υποβάλει νομοθετική πρόταση για τους μηχανισμούς χρηματοδότησης για την εξωτερική δράση αργότερα εντός του τρέχοντος έτους και να επανεξετάσει τη συνολική δομή των μηχανισμών εξωτερικής χρηματοδότησης κατά τη συζήτηση για το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ). Ψήφισα υπέρ του εγγράφου αυτού, το οποίο διαμορφώνει τη θέση του Κοινοβουλίου σε σχέση με έναν νέο μηχανισμό χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας της ΕΕ. Συμφωνώ ότι ο μελλοντικός μηχανισμός για την παροχή αναπτυξιακής βοήθειας από την ΕΕ πρέπει να τροφοδοτηθεί επαρκώς από την άποψη των χρηματοδοτικών πόρων, δεδομένων των δεσμεύσεων που ανέλαβε η ΕΕ στον τομέα αυτόν να δαπανά το 0,7% του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματός της (ΑΕΕ) στη δημόσια αναπτυξιακή βοήθεια έως το 2015.

  Mara Bizzotto (EFD), γραπτώς. – (IT) Καταψήφισα την πρόταση ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τη θέσπιση μηχανισμού χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας με τις αναπτυσσόμενες χώρες, περιοχές και περιφέρειες, λόγω της επιθυμίας που εξέφραζε η πρόταση σε σχέση με τη διαχείριση της παράνομης μετανάστευσης. Ειδικότερα, υποστηρίζει ότι οι αναπτυξιακοί πόροι για τη μετανάστευση δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για την ενίσχυση της διαχείρισης των συνόρων και την πάταξη της παράνομης μετανάστευσης. Αυτή η θέση είναι ασυμβίβαστη με την πολιτική μας προσέγγιση σύμφωνα με την οποία η ενίσχυση των συνόρων και η καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης αποτελούν βασικές προτεραιότητες, συνεπώς θα θέλαμε να αντιπαραθέσουμε ότι πρέπει να επενδυθούν πρόσθετοι πόροι στην κατεύθυνση αυτή. Ως εκ τούτου, αποφάσισα να ψηφίσω κατά της πρότασης.

  Vito Bonsignore (PPE), γραπτώς. – (IT) Το θέμα της αναπτυξιακής συνεργασίας αποτελεί μία από τις θεμελιώδεις αρχές που διέπουν το έργο μου. Πιστεύω ότι η εξαιρετική έκθεση του κ. Mitchell τονίζει με επιτυχία τους τομείς στους οποίους η Ευρώπη μπορεί και πρέπει να τα πάει καλύτερα. Η εμπειρία του μηχανισμού χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας (DCI) έχει θεμελιώδη σημασία για την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να προχωρήσει στο πλαίσιο του επόμενου πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου. Για να καταστήσουμε τους μηχανισμούς χρηματοδότησης αποτελεσματικούς, πρέπει να καθιερώσουμε χρηματοδότηση ανεξάρτητη από άλλα μέτρα, να υπολογίσουμε εκ νέου τις ποσοστώσεις και να επανεξετάσουμε τον τρόπο εφαρμογής των μηχανισμών. Η αναθεώρηση αυτή πρέπει να βασίζεται σε μια πολιτική γειτονίας που να χαρακτηρίζεται από ευαισθησία ως προς το εύρος των αναγκών των φτωχότερων χωρών και όχι πλέον μόνο ως προς τα συμφέροντα της Ευρώπης. Πιστεύω ακράδαντα ότι η αναπτυξιακή πολιτική της ΕΕ πρέπει να είναι το αποτέλεσμα εργασίας τόσο του Κοινοβουλίου όσο και του Συμβουλίου, και ότι το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να ισχύει και για το ζήτημα αυτό. Οι συγκεκριμένες αρχές αναφέρονται σαφώς στην εν λόγω έκθεση, και γι’ αυτό ψήφισα υπέρ.

  Philippe Boulland (PPE), γραπτώς. – (FR) Εκφράζω την ικανοποίησή μου για την έγκριση της έκθεσης του κ. Mitchell η οποία αποσκοπεί στη διαμόρφωση της θέσης του Κοινοβουλίου σε σχέση με τον νέο χρηματοδοτικό μηχανισμό για την αναπτυξιακή συνεργασία της ΕΕ, με βάση τα διδάγματα που αντλήθηκαν από την εφαρμογή του μηχανισμού αναπτυξιακής συνεργασίας (DCI) (του μηχανισμού χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας).

Εν προκειμένω, θα ήθελα να επισημάνω ότι παραμένουν στις αναπτυσσόμενες χώρες, εδάφη και περιοχές υψηλά επίπεδα φτώχειας και ότι πρέπει να αυξήσουμε τα κονδύλια που διατίθενται για τις αιτίες της φτώχειας, ιδίως τον υποσιτισμό, τα προβλήματα υγείας, την εκπαίδευση και την πρόσβαση σε πόσιμο νερό, αντί να κινούμαστε προς την κατεύθυνση συστημάτων για τη ρύθμιση της μετανάστευσης τα οποία εμπίπτουν σε άλλα χρηματοδοτικά προγράμματα.

Η αναπτυξιακή βοήθεια πρέπει να παρέχει στους οικείους πληθυσμούς την ευκαιρία να παραμείνουν στη γεωγραφική περιοχή τους.

Η ρύθμιση της μετανάστευσης πρέπει να γίνεται μέσω άλλου χρηματοδοτικού μηχανισμού και να οδηγήσει σε αύξηση των πόρων για τον FRONTEX.

Με αυτήν τη λογική υπερψήφισα την παρούσα έκθεση.

  Maria Da Graça Carvalho (PPE), γραπτώς. – (PT) Καταρχάς, θα ήθελα να επικροτήσω τις προσπάθειες που έχουν καταβληθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την εξάλειψη της φτώχειας στις αναπτυσσόμενες χώρες. Η διεθνής συνεργασία με στόχο την προώθηση της αυτάρκειας και της ανεξαρτησίας των χωρών αυτών είναι ο σωστός δρόμος προς την επίτευξη κοινωνικής και πολιτικής ειρήνης σε διεθνές επίπεδο, η οποία όχι μόνο θα επηρεάσει ουσιαστικά τους δικαιούχους πληθυσμούς, αλλά και θα οδηγήσει στην επίλυση των προβλημάτων της μετανάστευσης στην Ευρώπη. Υποστηρίζω, συνεπώς, την ενίσχυση της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης για τον σκοπό αυτόν, καθώς και τη δημιουργία χρηματοδοτικού μηχανισμού εστιασμένου αποκλειστικά σε αυτόν.

  Carlos Coelho (PPE), γραπτώς. – (PT) Στο πλαίσιο της συζήτησης για το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) μετά το 2013, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να επαναπροσδιοριστούν και να ενισχυθούν οι θέσεις που έχει υιοθετήσει το Κοινοβούλιο σχετικά με έναν νέο μηχανισμό χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας της ΕΕ (DCI), λαμβάνοντας υπόψη τα διδάγματα που αντλήθηκαν από την εφαρμογή του DCI κατά την περίοδο 2007-2013. Καταρχάς, θεωρώ ότι είναι σημαντικό ο νέος αυτός μηχανισμός να συνεχίσει να δίνει προτεραιότητα στην επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της Χιλιετίας (ΑΣΧ). Για την επίτευξη του στόχου αυτού –ειδικά της εξάλειψης της φτώχειας– είναι σημαντικό σε κάθε μελλοντικό μηχανισμό να παρασχεθούν ρεαλιστικοί και επαρκείς οικονομικοί πόροι. Η Επιτροπή πρέπει να διασφαλίσει ότι η βοήθεια της ΕΕ είναι συνεπής ως προς τους αναπτυξιακούς σκοπούς και στόχους που έχουν τεθεί σε διεθνές επίπεδο. Θα ήθελα επίσης να επαναλάβω τη σημασία της επισταμένης εφαρμογής των κριτηρίων επιλεξιμότητας για τις χώρες που θα δικαιούνται χρηματοδότηση από τον μελλοντικό αυτόν μηχανισμό. Θα ήθελα να τονίσω ότι ο νέος μηχανισμός αναπτυξιακής συνεργασίας οφείλει να παρέχει τη βάση για στοχευμένη και πιο ευέλικτη βοήθεια σε καταστάσεις αστάθειας. Πιστεύω ότι πρέπει να βοηθήσει ώστε να διασφαλιστεί η κατάλληλη διασύνδεση των διαδικασιών αρωγής, αποκατάστασης και ανάπτυξης. Εν κατακλείδι, θα ήθελα να συγχαρώ τον κ. Mitchell για την έκθεση την οποία κατέθεσε και υποστηρίζω τις προτάσεις που αυτή περιλαμβάνει.

  Lara Comi (PPE), γραπτώς. – (IT) Τις τελευταίες δεκαετίες, έχουν υλοποιηθεί πολλά προγράμματα ενίσχυσης σε αναπτυσσόμενες χώρες από διάφορους δημόσιους και ιδιωτικούς οργανισμούς. Όπως προκύπτει από την έκθεση, τα χαμηλά επίπεδα επιτυχίας που έχουν επιτευχθεί μέχρι σήμερα, η έλλειψη συντονισμού σε σχέση με κοινούς στόχους (Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας) και η έλλειψη σαφών ενδείξεων ως προς τον τρόπο με τον οποίο οι στόχοι αυτοί πρέπει να επιτευχθούν καθιστούν αναγκαία, και κατά τη δική μου άποψη, την καθιέρωση ενός νέου μηχανισμού χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας. Ωστόσο, ο μηχανισμός αυτός θα πρέπει να είναι έξυπνα σχεδιασμένος και τέτοιας μορφής ώστε να βελτιώνει την τρέχουσα κατάσταση χωρίς να οδηγεί σε περαιτέρω απώλειες πόρων. Για να είναι το σχέδιο αυτό πραγματικά αποτελεσματικό, πρέπει να αναληφθεί δράση σε δύο μέτωπα. Πρώτον, δεδομένου ότι πρωταρχικός στόχος είναι η εξάλειψη της φτώχειας, πρέπει να διατεθούν πραγματικά νέα κεφάλαια για τον σκοπό αυτόν: τα κεφάλαια δεν πρέπει να αφαιρεθούν από σχέδια που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη. Δεύτερον, πιστεύω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να δεσμευθεί ολόψυχα για το εν λόγω σχέδιο. Κατευθυντήριες αρχές για τον προσανατολισμό του σχεδιασμού όσον αφορά τον νέο αναπτυξιακό μηχανισμό πρέπει να είναι ο συντονισμός και η κατανομή των καθηκόντων.

  Mário David (PPE), γραπτώς. – (PT) Σκοπός της παρούσας έκθεσης είναι να διαμορφωθεί η προκαταρκτική θέση του Κοινοβουλίου σε σχέση με ένα νέο χρηματοδοτικό μέσο για την αναπτυξιακή συνεργασία (DCI) με βάση τον προηγούμενο κανονισμό. Πιστεύω ότι η συμμετοχή του Κοινοβουλίου στα πρώτα στάδια του επανασχεδιασμού του εν λόγω μηχανισμού θα έχει μεγάλη αξία για τον μηχανισμό, γι’ αυτό στηρίζω την παρούσα πρωτοβουλία. Πιστεύω ότι οι αξίες που χαρακτηρίζουν τη δράση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κυρίως η προαγωγή της δημοκρατίας και η υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μπορούν να συμβάλουν θετικά στη δημιουργία ενός πιο εύχρηστου, αποτελεσματικού και ολοκληρωμένου εργαλείου. Κατά τη γνώμη μου, ο τρόπος με τον οποίο η έκθεση αναλύει το ζήτημα αυτό είναι αρκετά ενδιαφέρων: προτείνει νέες προσεγγίσεις που θα πρέπει πλέον να συζητηθούν τους επόμενους μήνες, ειδικά όσον αφορά την ανάγκη παροχής πιο διαφοροποιημένης βοήθειας στις αναπτυσσόμενες χώρες, διαιρώντας τες σε ομάδες. Καταδεικνύει επίσης την ανάγκη εκπόνησης αξιόπιστης και συνεπούς, αναδρομικής ανάλυσης στον τομέα αυτόν, προτείνοντας μια νέα προσέγγιση στην αναπτυξιακή βοήθεια με βάση την ενίσχυση της διαφοροποίησης, τη συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών και αυστηρά κριτήρια επιλεξιμότητας.

  Diogo Feio (PPE), γραπτώς. – (PT) Τώρα που ο μηχανισμός χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας (DCI) έχει τεθεί σε εφαρμογή εδώ και τέσσερα χρόνια, είναι καιρός να αξιολογηθεί ο τρόπος λειτουργίας του, προκειμένου να βελτιωθούν οι μελλοντικοί χρηματοδοτικοί μηχανισμοί για τον τομέα αυτόν.

Είναι πλέον προφανές ότι είναι αναγκαίο το Κοινοβούλιο να διατηρήσει τον δημοκρατικό έλεγχο του χρηματοδοτικού αυτού μηχανισμού, καθώς και των μελλοντικών· είναι ακόμη σαφέστερο το πόσο σημαντικό είναι να συμμετέχουν τα εθνικά κοινοβούλια των αναπτυσσόμενων χωρών στην κατάρτιση των στρατηγικών εθνικών εγγράφων που συνδέονται με την ενίσχυση την οποία λαμβάνουν από την Ένωση.

Ελπίζω ότι τα επίπεδα της ενίσχυσης δεν θα μειωθούν, αλλά μάλλον θα αυξηθούν στο μέτρο του δυνατού, και ότι θα εξετασθούν τρόποι ώστε να αποκομίσουν ουσιαστικά οφέλη οι φτωχότεροι πληθυσμοί. Καθ’ όλη αυτήν τη διαδικασία, είναι σημαντικότατος ο ρόλος που πρέπει να αποδοθεί στην κοινωνία των πολιτών στις αναπτυσσόμενες χώρες. Η κατάσταση στις αναπτυσσόμενες χώρες δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται παντού με τον ίδιο τρόπο αλλά με πιο διαφοροποιημένο τρόπο μάλλον, λαμβάνοντας υπόψη ότι η παραδοσιακή οικονομική βοήθεια μπορεί να καταστεί λιγότερο σημαντική σε πολλές περιπτώσεις, για παράδειγμα στην περίπτωση των λεγόμενων αναδυόμενων χωρών.

  José Manuel Fernandes (PPE), γραπτώς. – (PT) Η παρούσα έκθεση, που συνέταξε ο κ. Mitchell, αφορά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1905/2006 για τη θέσπιση μηχανισμού χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας: διδάγματα και μελλοντικές στρατηγικές. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1905/2006 ισχύει εδώ και τέσσερα χρόνια και είναι καιρός να τον αναλύσουμε και να αντλήσουμε διδάγματα από τυχόν λάθη ή/και ελλείψεις που μπορεί να υπάρχουν, δεδομένου ότι η Επιτροπή σκοπεύει να υποβάλει προτάσεις πριν από το καλοκαίρι σχετικά με το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) για την περίοδο μετά το 2013. Υποστηρίζω τις προτάσεις του εισηγητή –κυρίως την επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της Χιλιετίας (ΑΣΧ), την εξάλειψη της φτώχειας, τη διοχέτευση του 20% των πόρων στην υγεία και την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, την ιδιαίτερη προσοχή σε θέματα κλίματος, τη νέα προσέγγιση για τη βοήθεια προς τις αναπτυσσόμενες χώρες που απαιτεί σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την πιο αποτελεσματική και αποδοτική χρήση των εν ανεπαρκεία πόρων– γι’ αυτό ψήφισα υπέρ.

  João Ferreira (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Η έκθεση αξιολογεί τον μηχανισμό χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας (DCI) τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού για την εφαρμογή του. Η αξιολόγηση που διενεργείται είναι σημαντική από πολλές απόψεις. Γίνονται επίκαιρες και κρίσιμες αναλύσεις του DCI και της πολιτικής για την αναπτυξιακή συνεργασία της ΕΕ, κάτι το οποίο θεωρούμε δίκαιο και αναγκαίο.

Η έκθεση αναφέρει ότι σκοπός της αναπτυξιακής πολιτικής δεν πρέπει να είναι η προάσπιση των συμφερόντων της ΕΕ, αλλά μάλλον η υπεράσπιση των συμφερόντων των πλέον ευάλωτων πληθυσμών του πλανήτη· εφιστά την προσοχή στην υπερβολική έμφαση σε επενδύσεις που θα πραγματοποιηθούν από τον ιδιωτικό τομέα, καθώς και στους περιορισμούς που επιβάλλονται στον δημόσιο τομέα· προειδοποιεί για την ανάγκη οι πόροι να μην εκτρέπονται από ήδη υποχρηματοδοτούμενους τομείς, παραθέτοντας το παράδειγμα της στήριξης των τοπικών αρχών· επικρίνει οποιαδήποτε προσπάθεια περικοπής της χρηματοδότησης του DCI και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης· και τονίζει για μία ακόμη φορά ότι δεν έχει σημειωθεί αρκετή πρόοδος όσον αφορά τους αναπτυξιακούς στόχους της Χιλιετίας (ΑΣΧ) και ότι είναι αναγκαία η αύξηση της δημόσιας αναπτυξιακής βοήθειας (ΔΑΒ).

Παρ’ όλα αυτά, πιστεύουμε ότι η έκθεση θα μπορούσε και θα έπρεπε να έχει προχωρήσει περισσότερο σε καθένα από τα σημεία αυτά, ειδικά όσον αφορά την προάσπιση της συνοχής μεταξύ των στόχων που ορίζονται στον τομέα της πολιτικής συνεργασίας για την ανάπτυξη και των διάφορων τομεακών πολιτικών της ΕΕ.

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Η έκθεση αξιολογεί τον μηχανισμό χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας (DCI) τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού εφαρμογής του.

Η αξιολόγηση που διενεργείται είναι σημαντική από πολλές απόψεις. Γίνονται επίκαιρες και κρίσιμες αναλύσεις του DCI και της πολιτικής για την αναπτυξιακή συνεργασία της ΕΕ, κάτι το οποίο θεωρούμε δίκαιο και αναγκαίο.

Για παράδειγμα, η έκθεση αναφέρει ότι σκοπός της πολιτικής για την ανάπτυξη δεν πρέπει να είναι η προάσπιση των συμφερόντων της ΕΕ, αλλά μάλλον η υπεράσπιση των συμφερόντων των πλέον ευάλωτων πληθυσμών του πλανήτη. Εφιστά την προσοχή στην υπερβολική έμφαση σε επενδύσεις που θα πραγματοποιηθούν από τον ιδιωτικό τομέα, καθώς και στους περιορισμούς που επιβάλλονται στον δημόσιο τομέα και προειδοποιεί για την ανάγκη οι πόροι να μην εκτρέπονται από ήδη υποχρηματοδοτούμενους τομείς, παραθέτοντας το παράδειγμα της στήριξης των τοπικών αρχών. Επικρίνει, επίσης, οποιαδήποτε προσπάθεια περικοπής της χρηματοδότησης του DCI και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης και τονίζει για μία ακόμη φορά ότι δεν έχει σημειωθεί αρκετή πρόοδος όσον αφορά τους αναπτυξιακούς στόχους της Χιλιετίας (ΑΣΧ) και ότι είναι αναγκαία η αύξηση της δημόσιας αναπτυξιακής βοήθειας (ΔΑΒ).

Παρ’ όλα αυτά, πιστεύουμε ότι η έκθεση θα μπορούσε και θα έπρεπε να έχει προχωρήσει περισσότερο σε καθένα από τα σημεία αυτά, ειδικά όσον αφορά την προάσπιση της συνοχής μεταξύ των στόχων που ορίζονται στον τομέα της πολιτικής συνεργασίας για την ανάπτυξη και των διάφορων τομεακών πολιτικών της ΕΕ.

  Monika Flašíková Beňová (S&D), γραπτώς. – (SK) Η έκθεση εξετάζει την αποτελεσματικότητα του μηχανισμού αναπτυξιακής συνεργασίας (DCI) σε σχέση με τη συζήτηση για το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο. Φαίνεται απαραίτητη η επαναξιολόγηση της συνολικής δομής των εξωτερικών χρηματοδοτικών μηχανισμών. Στα σημαντικά ζητήματα που πρέπει να εξεταστούν συγκαταλέγονται η πιθανή περαιτέρω απλοποίηση, η προσαρμογή σε νέες προκλήσεις όπως η κλιματική αλλαγή, καθώς επίσης η ορθή θέση της εξωτερικής διάστασης των εσωτερικών πολιτικών της ΕΕ. Κατά τη γνώμη μου, είναι εξίσου σημαντικό να καθοριστούν οι διαδικασίες και οι δομές που θα προστατεύουν την ανάπτυξη ως ανεξάρτητο τομέα πολιτικής με τους δικούς του συγκεκριμένους στόχους.

  Pat the Cope Gallagher (ALDE), γραπτώς. – (GA) Επικροτώ την έκθεση του κ. Mitchell. Σκοπός της έκθεσης είναι να διαμορφωθεί η θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τη μελλοντική χρηματοδότηση της αναπτυξιακής συνεργασίας πριν από τη δημοσίευση του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου μετά το 2013. Στο μέλλον, πρέπει να είναι πάντοτε διαθέσιμα επαρκή κονδύλια για την αναπτυξιακή συνεργασία της ΕΕ.

  Bruno Gollnisch (NI), γραπτώς. – (FR) Η πολιτική της αναπτυξιακής βοήθειας δεν είναι ούτε αλτρουιστική υποχρέωση ούτε μέσο για να ελαφρύνουν οι πρώην αποικιοκρατικές δυνάμεις τη συνείδησή τους, εκεί όπου υπήρξε αποικιοκρατία. Αποτελεί, από μόνη της, έναν από τους κλάδους της εξωτερικής πολιτικής· ωστόσο, θα πρέπει επίσης να συνιστά σημαντικό τμήμα μιας στρατηγικής για την αναστροφή των μεταναστευτικών ροών που θα επιτρέπει στους πληθυσμούς να παραμένουν ή να επιστρέφουν στη χώρα καταγωγής τους και να ζουν εκεί με αξιοπρέπεια και αυξανόμενη ευημερία. Εφόσον οι δύο αυτοί τομείς εμπίπτουν στην κυριαρχία των κρατών, οι περισσότερες από τις θεσμικές και οικονομικές απαιτήσεις της έκθεσης Mitchell δεν είναι αποδεκτές.

  Juozas Imbrasas (EFD), γραπτώς. – (LT) Επικροτώ την έκθεση, διότι το 2011 είναι μια στρατηγική στιγμή για την άντληση διδαγμάτων από την τετραετία της εφαρμογής του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1905/2006 για τη θέσπιση μηχανισμού χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας (DCI). Σκοπός της παρούσας έκθεσης είναι να διαμορφωθεί όσο το δυνατόν νωρίτερα η θέση του Κοινοβουλίου όσον αφορά τον νέο χρηματοδοτικό μηχανισμό για την αναπτυξιακή συνεργασία της ΕΕ, με βάση τα διδάγματα που αντλήθηκαν από τον έλεγχο κατά την εφαρμογή του DCI. Συμφώνησα ότι είναι απαραίτητη μια διαφοροποιημένη προσέγγιση έναντι της ετερόκλιτης ομάδας των αναπτυσσόμενων χωρών και ότι η παραδοσιακή χρηματοδοτική βοήθεια μπορεί να μην είναι πλέον κατάλληλη για τις χώρες με αναδυόμενες οικονομίες. Πιστεύω ότι η ενίσχυση για τις χώρες με τις αναδυόμενες οικονομίες, παράλληλα με την προώθηση της βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης, πρέπει να εστιαστεί στην ενίσχυση της δημοσιονομικής πολιτικής της χώρας εταίρου και στην προαγωγή της κινητοποίησης των εγχώριων εσόδων, πράγμα το οποίο θα οδηγήσει στη μείωση της φτώχειας και της εξάρτησης από τη βοήθεια. Πρέπει να απέχουμε από τη χρησιμοποίηση της δημοσιονομικής στήριξης σε χώρες στις οποίες δεν μπορεί να εξασφαλιστεί η διαφάνεια στις δημόσιες δαπάνες. Η δημοσιονομική στήριξη πρέπει να συνοδεύεται πάντοτε από δράσεις για την ανάπτυξη των ικανοτήτων κοινοβουλευτικού ελέγχου και λογιστικού ελέγχου της δικαιούχου χώρας και την αύξηση της διαφάνειας και της πρόσβασης του κοινού στην πληροφόρηση και στην παρακολούθηση της δημοσιονομικής στήριξης πρέπει να συμμετέχει η κοινωνία των πολιτών.

  Jan Kozłowski (PPE), γραπτώς. – (PL) Πιστεύω ότι η έκθεση Mitchell, η οποία είναι εξαιρετικά καλή, πραγματεύεται πολλά βασικά θέματα, και ως εκ τούτου αποφάσισα να την υπερψηφίσω. Πιστεύω ότι αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία κατά την εξέταση της μελλοντικής μορφής των χρηματοδοτικών μηχανισμών για την ανάπτυξη είναι να μην λησμονούμε ότι πρωταρχικός στόχος της αναπτυξιακής πολιτικής θα πρέπει να είναι η σταδιακή μείωση της εξάρτησης από τις ενισχύσεις και η επίτευξη σε τελική φάση πλήρους ανεξαρτησίας για την εν λόγω χώρα. Όσον αφορά αυτό, οι μηχανισμοί χρηματοδότησης θα πρέπει να σχεδιάζονται κατά τέτοιον τρόπο ώστε να διασφαλίζεται μακροπρόθεσμη οικονομική ανάπτυξη στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Η επίτευξη του στόχου αυτού συνδέεται στενά με το πόσο προβλέψιμη είναι η αναπτυξιακή βοήθεια, δεδομένου ότι μόνο με βάση την εν λόγω ενίσχυση, ταυτόχρονα με την κινητοποίηση των εγχώριων εσόδων, θα μπορέσουν οι χώρες εταίροι να χαράξουν μια κατάλληλη και αποτελεσματική αναπτυξιακή στρατηγική. Κατά τη γνώμη μου, ένα ακόμη κρίσιμο ζήτημα είναι το θέμα της ενίσχυσης του ελέγχου και της επιρροής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επί του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης. Πιστεύω ότι η έλλειψη δημοκρατικού ελέγχου επί του ταμείου αυτού είναι επιζήμια για τη διαφάνεια της αναπτυξιακής πολιτικής.

  Krzysztof Lisek (PPE), γραπτώς. – (PL) Υπερψήφισα την έγκριση της έκθεσης αυτής. Η χρηματοδότηση της αναπτυξιακής συνεργασίας απαιτεί καλά μελετημένους κανονισμούς, η δε έκθεση παρέχει μια σύνθεση των προτεραιοτήτων που θα πρέπει να έχουμε όταν τους εγκρίνουμε. Οι στόχοι που επιδιώκει η Ευρωπαϊκή Ένωση κατά τη θέσπιση του μηχανισμού αυτού είναι η διασφάλιση ειδικής κοινοτικής βοήθειας για τις αναπτυσσόμενες χώρες. Λαμβάνοντας υπόψη τον σημερινό μας αγώνα για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, τα προβλήματα των φτωχότερων χωρών καθίστανται ολοένα και πιο εμφανή. Ο μηχανισμός χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας έχει στόχο να βοηθήσει τις φτωχότερες χώρες εταίρους στον τομέα του εμπορίου και της περιφερειακής ένταξης, του φυσικού περιβάλλοντος και της διαχείρισης των φυσικών πόρων, των υποδομών, των υδάτων και της ενέργειας, της ανάπτυξης της υπαίθρου, της γεωργίας και της επισιτιστικής ασφάλειας, της ανθρώπινης ανάπτυξης και της κοινωνικής συνοχής. Επιπλέον, θέλουμε να στηρίξουμε την ανάπτυξη συστημάτων διακυβέρνησης, τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και, επίσης, τις οικονομικές και θεσμικές μεταρρυθμίσεις, καθώς και να αποτρέψουμε συγκρούσεις και την αποδυνάμωση του κράτους.

Όλοι οι παραπάνω στόχοι είναι υψίστης σημασίας από την άποψη της ενίσχυσης της ασφάλειας στις φτωχότερες περιοχές. Η παροχή βοήθειας προς άλλες χώρες για την οικοδόμηση σταθερών δημοκρατικών κοινωνιών σε χώρες που διέπονται από το κράτος δικαίου, όπου τηρούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα και κατοχυρώνεται η ελευθερία του λόγου, με σταθερό δικαστικό σύστημα, εδαφική άμυνα και ένοπλες δυνάμεις, αποτελεί αξιέπαινο σχέδιο. Ελπίζω ότι θα καταφέρουμε να το θέσουμε σε ισχύ σε ευρύτερη κλίμακα, κάνοντας ακόμα αποτελεσματικότερη χρήση των κονδυλίων.

  David Martin (S&D), γραπτώς. – (EN) Ο μελλοντικός μηχανισμός για την παροχή αναπτυξιακής βοήθειας από την ΕΕ πρέπει να τροφοδοτηθεί επαρκώς από την άποψη των χρηματοδοτικών πόρων. Η ΕΕ έχει δεσμευτεί ότι θα σεβαστεί τον συλλογικό στόχο της διάθεσης του 0,7% του ΑΕΕ της στην ΔΑΒ έως το 2015. Προκειμένου να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, το τρέχον επίπεδο της βοήθειας που παρέχει η ΕΕ θα πρέπει να αυξηθεί σημαντικά. Δεδομένης της προστιθέμενης αξίας της βοήθειας της Επιτροπής, και του νέου ρόλου που διαδραματίζει η Επιτροπή στον συντονισμό της αναπτυξιακής πολιτικής της Ένωσης και των κρατών μελών (άρθρο 210 της ΣΛΕΕ), το μερίδιο της ΔΑΒ που διατίθεται μέσω του προϋπολογισμού της ΕΕ πρέπει να παραμείνει τουλάχιστον σταθερό. Τα ετήσια στοιχεία για το νέο μέσο αναπτυξιακής συνεργασίας στην επόμενη περίοδο του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου πρέπει να αυξηθούν σημαντικά σε πραγματικούς όρους.

  Nuno Melo (PPE), γραπτώς. – (PT) Είναι καιρός να εκτιμηθεί πώς χρησιμοποιήθηκε ο μηχανισμός χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας (DCI) τώρα που έχει τεθεί σε εφαρμογή εδώ και τέσσερα χρόνια. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος ώστε να μπορέσουμε να τον βελτιώσουμε για να καταστεί πιο αποτελεσματικός στο μέλλον. Είναι σημαντικό το Κοινοβούλιο να έχει λόγο σε ό,τι αφορά τον έλεγχο αυτού και των μελλοντικών μηχανισμών χρηματοδότησης. Παρά την οικονομική κρίση που βιώνουμε, είναι σημαντικό να διατηρηθούν οι μηχανισμοί αυτοί για την παροχή βοήθειας στις αναπτυσσόμενες χώρες, έτσι ώστε να είναι σε θέση, στο εγγύς μέλλον, να αυξήσουν το επίπεδο του πλούτου τους με την εγγενή βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των πληθυσμών στις εν λόγω αποκαλούμενες χώρες με αναδυόμενες οικονομίες.

  Louis Michel (ALDE), γραπτώς. – (FR) Ο επικείμενος μηχανισμός χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας θα πρέπει να έχει επαρκή κονδύλια στη διάθεσή του με σκοπό την επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της Χιλιετίας (ΑΣΧ). Οι δωρήτριες χώρες πρέπει να τηρήσουν τη δέσμευσή τους για τη διάθεση του 0,7% του ΑΕΠ τους στη δημόσια αναπτυξιακή βοήθεια (ΔΑΒ) έως το 2015. Όπως έχω ήδη αναφέρει, τίποτα δεν δικαιολογεί τη μείωση της ενίσχυσης. Η δημόσια αναπτυξιακή βοήθεια αντιπροσωπεύει σήμερα πάνω από 120 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Μπορούμε να κάνουμε περισσότερα και με μεγαλύτερη επιτυχία. Ωστόσο, το να κάνουμε περισσότερα και με μεγαλύτερη επιτυχία δεν είναι μόνο ζήτημα αύξησης των πόρων. Η συμπερίληψη του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (ΕΤΑ) στον προϋπολογισμό θα συνιστούσε σημαντική πρόοδο εφόσον δεν οδηγεί σε μείωση των συνολικών ποσών χρηματοδότησης σε επίπεδο ΕΕ. Τάσσομαι επίσης υπέρ της «περισσότερης» δημοσιονομικής βοήθειας, είτε γενικής είτε προς συγκεκριμένο τομέα, καθώς και των λιγότερων προγραμμάτων όταν το επιτρέπουν τα μακροοικονομικά κριτήρια και τα κριτήρια διακυβέρνησης. Πρώτον, αυτό θα καθιστούσε δυνατή την ταχεία κινητοποίηση χρηματοδοτικών πόρων ώστε να αποκατασταθεί ή να εδραιωθεί το κράτος. Δεύτερον, είναι το μόνο είδος ενίσχυσης για το οποίο μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι θα απορροφηθεί κατά τον καλύτερο τρόπο. Τέλος, πιστεύω πως πρέπει να διασφαλιστεί ότι η βοήθεια αυτή θα είναι πιο αποτελεσματική.

  Alexander Mirsky (S&D), γραπτώς. – (EN) Οι αρχές της ΕΕ για την παροχή βοήθειας προς τις αναπτυσσόμενες χώρες οι οποίες δεν καλύπτονται από τη συμφωνία του Κοτονού ή το Ευρωπαϊκό Μέσο Γειτονίας και Εταιρικής Σχέσης είναι πολύ σημαντικές. Όσον αφορά τον παρόντα χρηματοδοτικό μηχανισμό, είναι δυνατόν να χορηγηθεί οικονομική βοήθεια προς τις χώρες ΑΚΕ (ομάδα των κρατών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού) για την αναδιάρθρωση της παραγωγής ζάχαρης, προβλέπεται δε οικονομική στήριξη για πέντε προγράμματα: επισιτιστική ασφάλεια, περιβάλλον και αειφόρος ανάπτυξη των φυσικών πόρων, συμπεριλαμβανομένης της ενέργειας, μετανάστευση και χορήγηση ασύλου, επενδύσεις σε ανθρώπινο δυναμικό, ο ρόλος των τοπικών αρχών και των μη κυβερνητικών οργανώσεων στις διαδικασίες ανάπτυξης. Ψήφισα υπέρ.

  Andreas Mölzer (NI), γραπτώς. – (DE) Η προαγωγή της ευημερίας στις λεγόμενες αναπτυσσόμενες χώρες αποτελεί απαραίτητο μέτρο, ιδίως προκειμένου να αποτραπεί ένα παλιρροϊκό κύμα μεταναστών που θα πλημμύριζε την Ευρώπη. Προς το παρόν αυτό συντελείται μέσω διάφορων προγραμμάτων. Ωστόσο, στόχος της έκθεσης αυτής είναι η αύξηση της οικονομικής βοήθειας. Είναι κάτι που δεν μπορώ να υποστηρίξω. Λαμβάνοντας υπόψη τις σημερινές οικονομικές δυσκολίες στο εσωτερικό της ΕΕ, δεν μπορούμε να παράσχουμε την εν λόγω ενίσχυση αυτήν τη στιγμή. Επιπλέον, τα κράτη μέλη και όχι η ΕΕ θα πρέπει να καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να χρησιμοποιείται η αναπτυξιακή βοήθεια.

  Franz Obermayr (NI), γραπτώς. – (DE) Η ιδέα να δοθεί μια χείρα βοηθείας στις αναπτυσσόμενες χώρες και (επίσης) να τους προσφερθεί οικονομική στήριξη είναι κάτι που πρέπει να επικροτήσουμε θερμά. Οι ανθρωπιστικές αρχές και η επιθυμία για παγκόσμια ισορροπία παρέχουν πειστικά επιχειρήματα ως προς αυτό. Η Ευρωπαϊκή Ένωση προσφέρει ήδη βοήθεια στο πλαίσιο διάφορων προγραμμάτων. Παρ’ όλα αυτά, η παρούσα έκθεση αποσκοπεί στη σύσταση περισσότερων μέσων, επεκτείνοντας έτσι την αναπτυξιακή βοήθεια. Ωστόσο, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η καταβολή της αναπτυξιακής βοήθειας θα πρέπει να εμπίπτει στην αρμοδιότητα των επιμέρους κρατών.

  Rolandas Paksas (EFD), γραπτώς. – (LT) Η αναπτυξιακή συνεργασία αποτελεί τη μοναδική πολιτική εξωτερικής δράσης η οποία υπερασπίζεται τις πλέον περιθωριοποιημένες και ευάλωτες ομάδες της κοινωνίας. Η Επιτροπή πρέπει να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να διασφαλιστεί ότι διατίθεται κατάλληλη και επαρκής ενίσχυση για την ανάπτυξη του εγχώριου ιδιωτικού τομέα και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων σε χώρες χαμηλού εισοδήματος. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στη μετανάστευση. Είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι τα χρήματα που προορίζονται για την καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης χρησιμοποιούνται ακριβώς για τον σκοπό αυτόν. Θα πρέπει επίσης να δοθεί προσοχή στο ότι, κατά τη θέσπιση ενός νέου χρηματοδοτικού μηχανισμού για τις αναπτυσσόμενες χώρες και μόνο, πρέπει να διενεργείται διεξοδική ανάλυση των γενικών στόχων, των τομέων προτεραιότητας και των αναμενόμενων αποτελεσμάτων, καθώς και της διάθεσης κονδυλίων.

  Maria do Céu Patrão Neves (PPE), γραπτώς. – (PT) Το 2011 είναι μια στρατηγική στιγμή για την άντληση διδαγμάτων από την τετραετία της εφαρμογής του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1905/2006 για τη θέσπιση μηχανισμού χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας (DCI). Η Επιτροπή ανακοίνωσε ότι θα υποβάλει τις προτάσεις της για το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) 2013+ πριν από τη θερινή διακοπή των εργασιών και τις νομοθετικές προτάσεις για τους μηχανισμούς χρηματοδότησης για την εξωτερική δράση αργότερα εντός του τρέχοντος έτους. Σκοπός της παρούσας έκθεσης –την οποία υπερψηφίζω– είναι να διαμορφωθεί όσο το δυνατόν νωρίτερα η θέση του Κοινοβουλίου όσον αφορά τον νέο χρηματοδοτικό μηχανισμό για την αναπτυξιακή συνεργασία της ΕΕ, με βάση τα διδάγματα που αντλήθηκαν από τον έλεγχο κατά την εφαρμογή του DCI την τελευταία τετραετία. Θα ήθελα να τονίσω την ανάγκη προώθησης των ακόλουθων ευρύτερων τομέων: επαρκής χρηματοδότηση στο πλαίσιο των διαθέσιμων πόρων· αποτέλεσμα της εξάλειψης της φτώχειας και τα κριτήρια της δημόσιας αναπτυξιακής βοήθειας (ΔΑΒ)· γεωγραφικά και θεματικά προγράμματα· διαδικασίες για τον προγραμματισμό της κοινοτικής βοήθειας με καλύτερο συντονισμό και καταμερισμό της εργασίας· και γεφύρωση του δημοκρατικού χάσματος, με το Κοινοβούλιο να καλείται να λάβει μέρος στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.

  Aldo Patriciello (PPE), γραπτώς. – (IT) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1905/2006 για τη θέσπιση μηχανισμού χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας έχει τεθεί σε λειτουργία εδώ και τέσσερα χρόνια. Η Επιτροπή θα υποβάλει σύντομα τις προτάσεις της για το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) 2013+ και τις νομοθετικές προτάσεις για τους μηχανισμούς χρηματοδότησης για την εξωτερική δράση αργότερα εντός του τρέχοντος έτους. Σκοπός της παρούσας έκθεσης είναι να διαμορφωθεί όσο το δυνατόν νωρίτερα η θέση του Κοινοβουλίου όσον αφορά τον νέο χρηματοδοτικό μηχανισμό.

Η έκθεση παρουσιάζει τα διδάγματα που αντλήθηκαν, με ιδιαίτερη έμφαση στην εμπειρία που αποκτήθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά τη διάρκεια του δημοκρατικού ελέγχου της εφαρμογής του μηχανισμού χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας (DCI). Μέρος της έκθεσης είναι αφιερωμένο στις προοπτικές για το μέλλον και, τέλος, η έκθεση εξετάζει τα γεωγραφικά και θεματικά προγράμματα, επιμένοντας στην εφαρμογή αυστηρών κριτηρίων επιλεξιμότητας για τη δημοσιονομική στήριξη και υπογραμμίζοντας τον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζει η κοινωνία των πολιτών στην ανάπτυξη και η εφαρμογή της διαδικασίας των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων για τις αποφάσεις εκείνες που πληρούν τα κριτήρια του άρθρου 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ). Ψήφισα υπέρ της παρούσας πρότασης, έτσι ώστε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να έχει τη δυνατότητα να ασκεί έλεγχο επί των αποφάσεων στρατηγικού προγραμματισμού σε ισότιμη βάση με το Συμβούλιο.

  Paulo Rangel (PPE), γραπτώς. – (PT) Δεδομένου ότι έχουν περάσει τέσσερα χρόνια από την έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1905/2006, και καθώς η Επιτροπή έχει ήδη ανακοινώσει την κατάθεση προτάσεων σχετικά με το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο για την περίοδο μετά το 2013, είναι αναγκαία μια σύντομη ανάλυση των αποτελεσμάτων που έχουν επιτευχθεί από τότε και των μελλοντικών μέσων ανάπτυξης.

Το σημαντικότερο σημείο που πρέπει να τονιστεί είναι ότι αποτελεί «τον μοναδικό τομέα πολιτικής της εξωτερικής δράσης [...] που δεν έχει σχεδιαστεί για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της ΕΕ, αλλά για την προάσπιση των συμφερόντων των πιο περιθωριοποιημένων και ευάλωτων πληθυσμών του πλανήτη». Ως εκ τούτου, το Κοινοβούλιο θα πρέπει να αναλάβει σημαντικότερο ρόλο, όχι μόνο λόγω των διάφορων τρόπων με τους οποίους παρέχει δημοκρατική νομιμότητα, αλλά και λόγω των όσων μπορεί να προσφέρει από υλική και διαδικαστική άποψη. Θα πρέπει επίσης να τονιστεί ότι στόχος οφείλει να είναι η εξάλειψη της φτώχειας με βάση την έννοια των «βασικών κοινωνικών υπηρεσιών», έτσι ώστε να επιδιωχθεί η ελάφρυνση της εξαιρετικά ευάλωτης κατάστασης των φτωχότερων πληθυσμών.

  Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE), γραπτώς. – (EN) Ψηφίζω υπέρ. Το 2011 είναι μια στρατηγική στιγμή για την άντληση διδαγμάτων από την τετραετία της εφαρμογής του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1905/2006 για τη θέσπιση μηχανισμού χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας (DCI). Η Επιτροπή ανακοίνωσε ότι θα υποβάλει τις προτάσεις της για το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) 2013+ πριν από τη θερινή διακοπή των εργασιών και τις νομοθετικές προτάσεις για τους μηχανισμούς χρηματοδότησης για την εξωτερική δράση αργότερα εντός του τρέχοντος έτους. Σκοπός της παρούσας έκθεσης είναι να διαμορφωθεί όσο το δυνατόν νωρίτερα η θέση του Κοινοβουλίου όσον αφορά τον νέο χρηματοδοτικό μηχανισμό για την αναπτυξιακή συνεργασία της ΕΕ, με βάση τα διδάγματα που αντλήθηκαν από τον έλεγχο κατά την εφαρμογή του DCI.

  Licia Ronzulli (PPE), γραπτώς. – (IT) Σκοπός της έκθεσης που εγκρίθηκε σήμερα είναι να διαμορφωθεί η θέση του Κοινοβουλίου όσον αφορά τον νέο χρηματοδοτικό μηχανισμό για την αναπτυξιακή συνεργασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με βάση τα διδάγματα που αντλήθηκαν από τον έλεγχο κατά την εφαρμογή του μηχανισμού χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας (DCI). Σε αντίθεση με το Κοινοβούλιο, τα κράτη μέλη δεν φαίνεται να εστιάζονται στον έλεγχο της συμβατότητας των προτάσεων της Επιτροπής με τις νομικές διατάξεις του DCI.

Θα πρέπει να διευκρινισθεί, συνεπώς, ότι η αναπτυξιακή συνεργασία αποτελεί τον μοναδικό τομέα πολιτικής της εξωτερικής δράσης που δεν έχει σχεδιαστεί για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της ΕΕ, αλλά για την προάσπιση των συμφερόντων των πιο περιθωριοποιημένων και ευάλωτων πληθυσμών του πλανήτη με τον περιορισμό της φτώχειας και τη βιώσιμη ανθρώπινη, κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη – εν ολίγοις, το δικαίωμα όλων να έχουν μια αξιοπρεπή ζωή.

Το Κοινοβούλιο αναγνωρίζει σαφώς τη σημασία των δραστηριοτήτων αυτών και ζητεί, ως εκ τούτου, τη θέσπιση ενός μηχανισμού που θα επέτρεπε στην Ευρωπαϊκή Ένωση να χρηματοδοτήσει τέτοιες δράσεις από άλλες πηγές εκτός του DCI.

  Νικόλαος Σαλαβράκος (EFD), γραπτώς. – Υπερψήφισα την έκθεση του κυρίου Mitchell καθώς ορίζει ουσιαστικές και σωστές κατευθύνσεις για την μελλοντική θέσπιση και λειτουργία του μηχανισμού χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας, αντλώντας χρήσιμα διδάγματα από την τωρινή χρήση του εργαλείου αναπτυξιακής συνεργασίας . Τα κονδύλια της ΕΕ για την αναπτυξιακή συνεργασία αποτελούν έναν πραγματικό μηχανισμό για την καταπολέμηση της φτώχειας, την προώθηση του εκδημοκρατισμού και της ανάπτυξης για τις αναπτυσσόμενες χώρες. Η ΕΕ με την Συνθήκη της Λισαβόνας έχει ενισχυμένες αρμοδιότητες διεθνούς παρουσίας και καλείται να απαντήσει σε προκλήσεις όπως είναι η κλιματική αλλαγή, η καταπολέμηση της φτώχειας, η μετάδοση του κράτους δικαίου και των δημοκρατικών αξιών στις αναπτυσσόμενες χώρες. Συμφωνώ με το εισηγητή για την ανάγκη ενίσχυσης της δημοκρατικής λογοδοσίας στο σύνολο της αναπτυξιακής πολιτικής της ΕΕ και του ενεργού ρόλου που θα πρέπει να έχει το κοινοβούλιο στην διαδικασία έγκρισης των κονδυλίων για την αναπτυξιακή βοήθεια, όπως προκύπτει από το άρθρο 290 ΣτΛ.

  Catherine Stihler (S&D), γραπτώς. – (EN) Υποστηρίζω την έκθεση αυτή η οποία βασίζεται στην απόδοση του μηχανισμού, τον έλεγχο και την προώθηση της καλύτερης χρήσης των χρημάτων για την ανάπτυξη στο μέλλον.

  Michèle Striffler (PPE), γραπτώς. – (FR) Ψήφισα υπέρ της έκθεσης Mitchell, διότι πρέπει να αντλήσουμε διδάγματα από την τελευταία τετραετία εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1905/2006 για τη θέσπιση μηχανισμού χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας (DCI). Με την ευκαιρία αυτή, πρέπει να καθοριστούν σαφέστατα οι στόχοι και το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω αναπτυξιακής βοήθειας.

Η μετανάστευση είναι ένας τομέας όπου πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στη συνοχή των πολιτικών για την προώθηση της ανάπτυξης. Έτσι, η αναπτυξιακή βοήθεια θα πρέπει να χρηματοδοτεί έργα που στοχεύουν στην αντιμετώπιση των βαθειά ριζωμένων αιτίων της μετανάστευσης (καταπολέμηση της φτώχειας), δεν θα πρέπει όμως να χρησιμοποιείται για τη βελτίωση του συνοριακού ελέγχου ή την καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης.

  Iva Zanicchi (PPE), γραπτώς. – (IT) Ψήφισα υπέρ του κειμένου που παρουσίασε ο κ. Mitchell. Λαμβάνοντας επίσης υπόψη τα διδάγματα που αντλήθηκαν από την εφαρμογή του μηχανισμού αναπτυξιακής συνεργασίας πριν από την εισαγωγή του νέου μηχανισμού για μετά το 2013, πιστεύω ότι το Κοινοβούλιο πρέπει να έχει τη δυνατότητα να προασπίσει την ιδιαιτερότητα της αναπτυξιακής πολιτικής της ΕΕ ελέγχοντας τις αποφάσεις στρατηγικού προγραμματισμού σε ισότιμη βάση με το Συμβούλιο. Επιπλέον, είναι ιδιαίτερα σημαντικό οι αποφάσεις σχετικά με τους γενικούς στόχους, τους τομείς προτεραιότητας και την κατανομή πόρων να λαμβάνονται σύμφωνα με τη διαδικασία των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων βάσει του άρθρου 290 της ΣΛΕΕ.

Έκθεση: Angelika Niebler (A7-0159/2011)

  Luis Paulo Alves (S&D), γραπτώς. – (PT) Υπερψηφίζω την παρούσα έκθεση διότι οι τροπολογίες που προτάθηκαν από την Ομάδα της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (S&D) συμπεριλήφθηκαν στο συμβιβαστικό κείμενο. Αυτές περιλαμβάνουν βασικά στοιχεία όπως γενικές κατευθυντήριες γραμμές, τη δυνατότητα βελτιώσεων σε επίπεδο Επιτροπής και τη δυνατότητα βελτιώσεων σε επίπεδο Κοινοβουλίου.

  Laima Liucija Andrikienė (PPE), γραπτώς. – (LT) Υπερψήφισα το παρόν ψήφισμα σχετικά με τη διασφάλιση ανεξάρτητων εκτιμήσεων αντικτύπου. Συμφωνώ με την εισηγήτρια ότι οι εκτιμήσεις αντικτύπου αποτελούν ένα κεντρικό όργανο της νομοθεσίας, το οποίο ο ευρωπαίος νομοθέτης θα πρέπει να χρησιμοποιεί περισσότερο στο μέλλον. Οι εκτιμήσεις αντικτύπου δείχνουν στον νομοθέτη πιθανές συνέπειες των επιλογών που του προσφέρονται και τον βοηθούν να λάβει μια απόφαση. Με τον τρόπο αυτόν μπορούν να συμβάλουν σημαντικά σε καλύτερη νομοθεσία. Όμως, δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να αντικαταστήσουν τον πολιτικό διάλογο καθώς και τη δημοκρατική και νομιμοποιημένη διαδικασία λήψης αποφάσεων του νομοθέτη. Πρέπει να επισημανθεί ότι οι εκτιμήσεις αντικτύπου απλώς συμβάλλουν στην προετοιμασία του συγκεκριμένου περιεχομένου μιας πολιτικής απόφασης. Είναι σημαντικό οι εκτιμήσεις αντικτύπου να είναι απολύτως ανεξάρτητες και διαφανείς και, επιπλέον, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι συνέπειες για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Το Κοινοβούλιο είναι ήδη σε θέση σήμερα να διεξάγει τις δικές του εκτιμήσεις αντικτύπου και να υποβάλλει τις αναλύσεις των εκτιμήσεων αντικτύπου της Επιτροπής σε ενδελεχή έλεγχο. Μέχρι σήμερα ωστόσο αυτή η διαδικασία σπανίως εφαρμόστηκε. Συμφωνώ με τη θέση που διατυπώθηκε στο ψήφισμα ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να χρησιμοποιεί περισσότερο τις εξουσίες που διαθέτει σε αυτόν τον τομέα.

  Sophie Auconie (PPE), γραπτώς. – (FR) Είμαι πεπεισμένη ότι οι εκτιμήσεις αντικτύπου θα βοηθούσαν αυτούς που διαμορφώνουν τις πολιτικές αποφάσεις. Αυτός είναι ο λόγος που τάχθηκα υπέρ της έκθεσης της κ. Niebler σχετικά με τις αλλαγές που πρέπει να επέλθουν στις εκτιμήσεις αντικτύπου, ιδίως όσον αφορά την καθιέρωση ενός ανεξάρτητου μηχανισμού. Τα μέλη της επιτροπής εκτίμησης αντικτύπου (IAC) θα υπόκειντο έτσι στον έλεγχο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Κατά συνέπεια, δεν θα ακολουθούσαν πλέον τις εντολές του Προέδρου της Επιτροπής.

  Zigmantas Balčytis (S&D), γραπτώς. – (LT) Υπερψήφισα την παρούσα έκθεση. Οι εκτιμήσεις αντικτύπου αποτελούν ένα κεντρικό όργανο της νομοθετικής διαδικασίας. Καταδεικνύουν στους νομοθέτες τις δυνητικές συνέπειες των επιλογών τους ως προς τις πολιτικές και τους βοηθούν να λάβουν μια απόφαση· οι νομοθέτες θα πρέπει να τις χρησιμοποιούν περισσότερο στο μέλλον. Οι εκτιμήσεις αντικτύπου μπορούν να συμβάλουν σημαντικά σε καλύτερη νομοθεσία. Συμφωνώ ότι είναι απαραίτητο να εμπλέκονται στη διαδικασία εκτίμησης αντικτύπου εξωτερικοί εμπειρογνώμονες από όλους τους τομείς πολιτικής και όλες τις ομάδες ενδιαφερομένων, κατά τρόπο ώστε να υπάρχει εγγύηση ανεξαρτησίας και αντικειμενικότητας.

  Regina Bastos (PPE), γραπτώς. – (PT) Οι εκτιμήσεις αντικτύπου είναι ένα εργαλείο καίριας σημασίας για τη νομοθετική διαδικασία. Η αυστηρότητα απαιτεί να συγκεντρώνονται συγκεκριμένα δεδομένα πριν από τη λήψη μιας πολιτικής απόφασης και να διασφαλίζεται η εξέταση όλων των συναφών στρατηγικών επιλογών όποτε πρέπει να επιλυθεί ένα συγκεκριμένο πρόβλημα. Οι μελέτες αντικτύπου θα πρέπει να συνοδεύουν όλες τις νομοθετικές προτάσεις, να ακολουθούν μια σαφή μεθοδολογία και να εκπονούνται με πλήρη ανεξαρτησία και διαφάνεια. Οι μελέτες αντικτύπου πρέπει επίσης να εξετάζουν το ενδεχόμενο της μη ανάληψης δράσης, καθώς και τις ιδιαίτερες συνέπειες για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.

Παρά τις βελτιώσεις που έχουν επέλθει σε αυτόν τον τομέα, οι μελέτες αντικτύπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα μπορούσαν να βελτιωθούν ακόμη περισσότερο. Η παρούσα έκθεση, την οποία υπερψήφισα, απευθύνει έκκληση για μεγαλύτερη εμπλοκή των επιτροπών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και μια πλέον λεπτομερή αιτιολόγηση όποτε η Επιτροπή δεν προβαίνει σε εκτιμήσεις αντικτύπου. Τέλος, καλεί τις επιτροπές του Κοινοβουλίου να αυξήσουν τη χρήση των εκτιμήσεων αντικτύπου ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα του νομοθετικού του έργου.

  Mara Bizzotto (EFD), γραπτώς. – (LT) Υπερψήφισα την παρούσα πρόταση ψηφίσματος σχετικά με τη διασφάλιση ανεξάρτητων εκτιμήσεων αντικτύπου. Πρώτον, η πρόταση τονίζει την ανάγκη να λαμβάνεται υπόψη κατά την εκπόνηση εκτιμήσεων αντικτύπου ο αντίκτυπος της προτεινόμενης νομοθεσίας στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και να μειώνεται ο ρυθμιστικός φόρτος για τις εν λόγω επιχειρήσεις. Αυτή η έμφαση στις ανάγκες των ΜΜΕ συνέβαλε καίρια στην απόφασή μου να ψηφίσω υπέρ. Δεύτερον, η πρόταση ψηφίσματος αναδεικνύει έναν ακόμη πολύ σημαντικό παράγοντα, ήτοι τον ιδιαίτερο χαρακτήρα των εθνικών οικονομιών. Προκειμένου να προασπιστούν τα συμφέροντα των επιμέρους κρατών μελών, η Επιτροπή πρέπει να διαβουλεύεται με κάθε ένα χωριστά, καθώς και με τους αξιωματούχους και τους εκπροσώπους των διαφόρων εθνικών φορέων εκτίμησης αντικτύπου, προκειμένου να διασφαλίζει ότι οι ιδιαίτερες ανάγκες κάθε κράτους μέλους δεν έρχονται σε δεύτερη μοίρα έναντι των συμφερόντων της Ένωσης. Τέλος, η πρόταση ψηφίσματος απευθύνει έκκληση για μεγαλύτερη διαφάνεια και αποδοτικότητα στις διοικητικές διαδικασίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παροτρύνοντας την Επιτροπή να λογοδοτεί στο Κοινοβούλιο για τα πεπραγμένα της. Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, δεν μπορώ παρά να ψηφίσω υπέρ.

  Vilija Blinkevičiūtė (S&D), γραπτώς. – (LT) Υπερψήφισα την έκθεση διότι είμαι και εγώ της γνώμης ότι πρέπει διαρκώς να βελτιώνουμε την ποιότητα του νομοθετικού έργου της ΕΕ, και η έκθεση αυτή περιέχει συγκεκριμένες προτάσεις για τη βελτίωση της νομοθετικής διαδικασίας στους κόλπους τόσο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου όσο και της Επιτροπής. Εδώ και αρκετό καιρό, η Επιτροπή εκπονεί ήδη εκτιμήσεις αντικτύπου της νομοθεσίας προτού υποβάλει νομοθετικές προτάσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, αλλά η έκθεση δηλώνει ρητά ότι οι διαδικασίες εκτίμησης αντικτύπου επιδέχονται ακόμη μεγάλης βελτίωσης. Για παράδειγμα, πρέπει να ενισχύσουμε την ανεξαρτησία της επιτροπής εκτίμησης αντικτύπου, η οποία επί του παρόντος υπάγεται στην αρμοδιότητα του Προέδρου της Επιτροπής. Η έκθεση καλεί επίσης το ίδιο το Κοινοβούλιο και τις επιτροπές του να εκπονούν συχνότερα εκτιμήσεις αντικτύπου των νομοθετικών σχεδίων και να ασκούν πιο ενδελεχή έλεγχο των εκτιμήσεων αντικτύπου που εκπονεί η Επιτροπή, καθώς αυτές συχνά αποσκοπούν περισσότερο στη δικαιολόγηση μιας νομοθετικής πρότασης παρά στην αντικειμενική αξιολόγηση των δεδομένων. Οι εν λόγω προκαταρκτικές εκτιμήσεις αντικτύπου της προτεινόμενης νομοθεσίας της ΕΕ ενισχύθηκαν ακόμη περισσότερο από τη Συνθήκη της Λισαβόνας, χάρη στην προσθήκη διατάξεων σχετικά με την υποχρεωτική εκτίμηση του κοινωνικού και περιβαλλοντικού αντικτύπου κάθε προτεινόμενης νομοθεσίας.

  Maria Da Graca Carvalho (PPE), γραπτώς. – (PT) Η δυναμική και επιτυχημένη προϋποθέτει όχι μόνο παραγωγικό πολιτικό διάλογο και μια κοινή προσπάθεια που να καταλήγει σε συνεργασία και συναίνεση, αλλά επίσης μια αξιόπιστη τεχνική βάση η οποία να καθοδηγεί τον νομοθέτη μέσω της αξιολόγησης του συγκειμένου και των συνεπειών των εξεταζόμενων πολιτικών. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο επικροτώ τις πρωτοβουλίες που έλαβαν τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα για την εγγύηση της ποιότητας και της αξιοπιστίας των εκτιμήσεων αντικτύπου, κάτι που θα διασφαλίσει μεταξύ άλλων την ανεξαρτησία και τη διαφάνειά τους.

  Nessa Childers (S&D), γραπτώς. – (ΕΝ) Έχοντας ασχοληθεί με αυτό το θέμα στο επίπεδο των κοινοβουλευτικών επιτροπών, οφείλω να τονίσω ότι οι εκτιμήσεις αντικτύπου πρέπει να είναι απαλλαγμένες από κάθε έξωθεν παρέμβαση και ότι η ανεξαρτησία αυτή πρέπει να διαφυλάσσεται σε όλα τα επίπεδα.

  Derek Roland Clark (EFD), γραπτώς. – (EN) Καταψήφισα την έκθεση Niebler για την εκτίμηση αντικτύπου. Το UKIP υποστηρίζει καταρχήν τις εκτιμήσεις αντικτύπου, αλλά μόνο εφόσον είναι πραγματικά ανεξάρτητες, έχουν πραγματικά δύναμη επιβολής (ούτως ώστε η Επιτροπή να αναγκάζεται τις λάβει υπόψη) και εκπονούνται σε εθνικό επίπεδο για να αποφεύγονται οι άχρωμες και γενικευμένες εκτιμήσεις αντικτύπου που δεν δίνουν τη δυνατότητα στις εθνικές κυβερνήσεις να εκτιμήσουν με επαρκή ακρίβεια τον αντίκτυπο στις χώρες τους. Δυστυχώς, η έκθεση Niebler δεν πληροί αυτές τις προϋποθέσεις.

  Carlos Coelho (PPE), γραπτώς. – (PT) Ένας από τους πρωταρχικούς στόχους της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να είναι η καθιέρωση ενός διαφανούς, σαφούς, αποτελεσματικού και ποιοτικού ρυθμιστικού περιβάλλοντος. Έχουμε ασκήσει επανειλημμένως κριτική στις ελλείψεις που παρατηρούνται κατά τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο και την εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας της ΕΕ, φαινόμενα που απορρέουν σε μεγάλο βαθμό από το γεγονός ότι τα νομοθετικά κείμενα δεν συντάσσονται όπως θα έπρεπε. Είναι συνεπώς ευθύνη των νομοθετικών σωμάτων της ΕΕ να αντιμετωπίσουν αυτό το πρόβλημα. Οι εκτιμήσεις αντικτύπου παρουσιάζουν μια συστηματική εκτίμηση των δυνητικών επιπτώσεων της νομοθεσίας στους τομείς της υγείας, των θεμελιωδών δικαιωμάτων, των κοινωνικών, οικονομικών, περιβαλλοντικών κ.λπ. συνθηκών, συμβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο στη μείωση της γραφειοκρατίας και διασφαλίζοντας τη συνεκτικότητα της πολιτικής της ΕΕ. Υπερψηφίζω αυτήν την πρωτοβουλία, η οποία αναγνωρίζει ότι οι εκτιμήσεις αντικτύπου διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στην υποβοήθηση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων. Πρέπει να χαρακτηρίζονται από πλήρη ανεξαρτησία και διαφάνεια, να ακολουθούν μια σαφή μεθοδολογία και να διεξάγουν τεκμηριωμένη και αντικειμενική ανάλυση των δυνητικών επιπτώσεων, πάντα σε συνδυασμό με μια ανάλυση κόστους-οφέλους. Αυτό θα συμβάλει στη λήψη αποφάσεων οι οποίες θα λαμβάνουν υπόψη όλες τις παραμέτρους και θα βασίζονται σε σφαιρική ενημέρωση, κάτι που με τη σειρά του θα οδηγήσει σε νομοθεσία καλύτερης ποιότητας, σε ορθότερη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο, εφαρμογή και έλεγχο, καθώς και σε μια ταχύτερη νομοθετική διαδικασία.

  Anne Delvaux (PPE), γραπτώς. – (FR) Οι εκτιμήσεις αντικτύπου είναι εργαλεία που είναι ιδιαιτέρως χρήσιμα για τη βελτίωση της ποιότητας των νομοθετικών δραστηριοτήτων (π.χ. των πολιτικών προτάσεων). Ωστόσο, οι εν λόγω εκτιμήσεις πρέπει να προσαρμοστούν: Απαιτούνται πράγματι νέες προσαρμογές, ιδίως μέσω της δημιουργίας ενός ανεξάρτητου μηχανισμού, καθώς οι εκτιμήσεις αντικτύπου που προτείνονται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι συχνά ανομοιογενείς από την άποψη της ποιότητας και γενικά αποσκοπούν απλώς και μόνον στη δικαιολόγηση μιας νομοθετικής πρότασης αντί να εξυπηρετούν την αντικειμενική εξέταση των δεδομένων.

Χαίρομαι που η έκθεση που τέθηκε σήμερα σε ψηφοφορία προβλέπει ότι οι εκτιμήσεις αντικτύπου θα εκπονούνται απολύτως ανεξάρτητα· ότι πρέπει να λαμβάνουν υπόψη μεγαλύτερο εύρος κριτηρίων (κοινωνικοοικονομικών, περιβαλλοντικών κ.λπ.)· και επίσης ότι πρέπει να διασφαλίζεται η μέγιστη δυνατή διαφάνεια, ιδίως στις περιπτώσεις που εμπλέκονται εμπειρογνώμονες. Πρόκειται για ένα θέμα που ανακύπτει συχνά-πυκνά στις συνεδριάσεις μας, αλλά παραμένει υψίστης σημασίας!

  Diogo Feio (PPE), γραπτώς. – (PT) Οι εκτιμήσεις αντικτύπου αποτελούν ένα κεντρικό όργανο της νομοθεσίας υπό την έννοια ότι λαμβάνουν υπόψη τις δυνητικές συνέπειες της εφαρμογής μιας συγκεκριμένης νομοθετικής πράξης και ως εκ τούτου υποβοηθούν τη λήψη μιας απόφασης σχετικά με το θέμα. Η ανεξαρτησία και η διαφάνεια είναι αξίες που πρέπει να διαφυλάσσονται και να ενθαρρύνονται σε κάθε δημοκρατία διότι εγγυώνται στους πολίτες αντικειμενικές εκτιμήσεις, αναλογικές αποφάσεις και νόμιμη διαδικασία. Κατά συνέπεια οι προτάσεις του Κοινοβουλίου που περιέχονται στην έκθεση με βρίσκουν σε γενικές γραμμές σύμφωνο.

  Jose Manuel Fernandes (PPE), γραπτώς. – (PT) Η παρούσα έκθεση της κ. Niebler αφορά το πρόβλημα της «διασφάλισης ανεξάρτητων εκτιμήσεων αντικτύπου». Οι εκτιμήσεις αντικτύπου είναι κρίσιμης σημασίας αν θέλουμε οι αποφάσεις που λαμβάνουμε να είναι οι σωστές. Δεν αντικαθιστούν μεν τη δημοκρατική διαδικασία λήψης αποφάσεων από τις νομοθετικές αρχές, αλλά αποτελούν ακρογωνιαίο λίθο αυτής της διαδικασίας.

Υπερψηφίζω την έκθεση διότι συμμερίζομαι την άποψη της εισηγήτριας ότι οι εκτιμήσεις αντικτύπου είναι καίριες για να φέρουμε εις πέρας την αποστολή μας ως νομοθετών. Όσο περισσότερα γνωρίζουμε για κάποιον δεδομένο τομέα, τόσο καλύτερες αποφάσεις θα λαμβάνουμε σχετικά με αυτόν. Επίσης, και παρά τη σύσταση της επιτροπής εκτίμησης αντικτύπου (IAB) από την Επιτροπή και τα θετικά αποτελέσματα που έχουν ήδη επιτευχθεί, πιστεύω ότι είναι κρίσιμης σημασίας να δημιουργηθεί και μια ανάλογη αυτόνομη δομή για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

  Joao Ferreira (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Οι εκτιμήσεις αντικτύπου μπορούν να παράσχουν σημαντική στήριξη στη νομοθετική διαδικασία. Για τον σκοπό αυτόν πρέπει να μελετούν τις οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές συνέπειες των εξεταζόμενων πολιτικών επιλογών καθώς και τις συνέπειές τους στον τομέα της δημόσιας υγείας, παράλληλα με τον αντίκτυπό τους στα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών σε όλη τη διάρκεια του πολιτικού κύκλου. Η εκτίμηση του αντικτύπου δεν πρέπει να γίνεται μόνο εκ των προτέρων, αλλά και εκ των υστέρων.

Ωστόσο, η ισχύουσα διαδικασία εκτίμησης αντικτύπου εμφανίζει πολλές ελλείψεις, όπως δηλώνεται ρητά και στην έκθεση. Συχνά οι εκτιμήσεις αντικτύπου επιδιώκουν απλώς να προσδώσουν τεχνική νομιμοποίηση και δικαιολόγηση σε μέτρα που αποτελούν καρπό πολιτικών επιλογών και αξιολογήσεων οι οποίες αποκρύπτονται καταλλήλως. Παραμένουν πολλά ερωτήματα σχετικά με τη μεθοδολογία που πρέπει να χρησιμοποιείται σε κάθε περίπτωση. Ο αντίκτυπος πάνω σε τι ή σε ποιον πρέπει να μετρηθεί; Ποιο το εύρος της εκτίμησης; Ποιες εναλλακτικές πρέπει να αναλυθούν;

Και αυτές οι αποφάσεις στηρίζονται συνήθως σε πολιτικές επιλογές και αξιολογήσεις. Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό να διασφαλιστεί η ανεξαρτησία των εκτιμήσεων αντικτύπου. Στην πράξη, ωστόσο, αυτό είναι δύσκολο, δεδομένων των πολλαπλών εμπλεκομένων μεταβλητών και συμφερόντων. Διαφάνεια, ανοικτές διαδικασίες, διαβούλευση, συμμετοχή των πολιτών και άσκηση ελέγχου επί των αναλύσεων και των αποτελεσμάτων τους, όλα αυτά είναι αποφασιστικής σημασίας προκειμένου να διασφαλιστεί στον μέγιστο δυνατό βαθμό η ανεξαρτησία και η ποιότητα της μελέτης.

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Οι εκτιμήσεις αντικτύπου μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στη βελτίωση της νομοθετικής διαδικασίας εάν οι οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές συνέπειες των εξεταζόμενων πολιτικών επιλογών, καθώς και οι συνέπειές τους στον τομέα της δημόσιας υγείας, αναλύονται σε όλη τη διάρκεια του πολιτικού κύκλου, παράλληλα με τον αντίκτυπό τους στα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών.

Ωστόσο, ανάμεσα στα ζητήματα που ανακύπτουν στις εκτιμήσεις αντικτύπου, έχουμε τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται στις εν λόγω εκτιμήσεις. Γνωρίζουμε ότι υπάρχει μια σειρά κριτηρίων, πέρα από τη σχέση κόστους-οφέλους, και ακόμη και ως προς αυτό πρέπει να γνωρίζουμε ποιος επωμίζεται το κόστος και ποιος δρέπει τα οφέλη.

Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό να διασφαλιστεί η ανεξαρτησία των εκτιμήσεων αντικτύπου, αλλά αυτό είναι, όπως αποδεικνύεται στην πράξη, κάτι εξαιρετικά δύσκολο λόγω των πολλαπλών μεταβλητών και συμφερόντων.

Οι μεθοδολογίες που ακολουθούνται σε ορισμένες εκτιμήσεις και από ορισμένους ειδικούς θα είναι πιο ανεξάρτητες από κάποιες άλλες. Η αλήθεια είναι ωστόσο ότι οι εκτιμήσεις αντικτύπου συχνά εξυπηρετούν μάλλον τη δικαιολόγηση προειλημμένων αποφάσεων παρά την ουσιαστική εξέταση όλων των επιπτώσεων του προς ψήφιση νομοθετήματος.

  Monika Flašíková Beňová (S&D), γραπτώς. – (SK) Οι εκτιμήσεις αντικτύπου αποτελούν ένα κεντρικό όργανο της νομοθεσίας, το οποίο ο ευρωπαίος νομοθέτης θα πρέπει να χρησιμοποιεί περισσότερο στο μέλλον. Αν και δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να αντικαταστήσουν τον πολιτικό διάλογο, καθώς και τη δημοκρατική και νομιμοποιημένη διαδικασία λήψης αποφάσεων του νομοθέτη, και αποσκοπούν μόνον στην προετοιμασία του εδάφους για τις πολιτικές αποφάσεις, εφιστούν την προσοχή των νομοθετών στις δυνητικές επιπτώσεις των πολιτικών τους από μια πιο εξειδικευμένη οπτική γωνία και τους βοηθούν να λάβουν αποφάσεις. Με αυτόν τον τρόπο, οι εκτιμήσεις αντικτύπου μπορούν να συμβάλουν σημαντικά σε καλύτερη νομοθεσία.

  Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (S&D), γραπτώς. – (PL) Η έκθεση Niebler συνιστά μια σημαντική συνεισφορά στη συζήτηση γύρω από τη βελτίωση της νομοθετικής διαδικασίας της ΕΕ, ώστε να διασφαλίζεται ότι κάθε νέο νομοθέτημα υπηρετεί τους πολίτες και είναι πραγματικά αναγκαίο. Δυστυχώς, έχουμε κατηγορηθεί ότι θεσπίζουμε και νομοθεσία αποκλειστικά και μόνον από την επιθυμία να γίνουν πιο γνωστά τα θεσμικά όργανα της ΕΕ ή λόγω της πίεσης από κάποιο λόμπι. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να βελτιώνουμε διαρκώς τις διαδικασίες που αφορούν αυτό που αποκαλούμε «εκτίμηση αντικτύπου» για μια συγκεκριμένη νομοθετική πράξη. Ως εισηγήτρια σε προηγούμενα έτη σχετικά με τη βελτίωση της νομοθετικής διαδικασίας, θα ήθελα να επισημάνω ορισμένες πτυχές αυτού του προβλήματος. Πρώτον, πρέπει να τονιστεί η ανάγκη διαφύλαξης της θεσμικής ισορροπίας που κατοχυρώνεται στη Συνθήκη, βάσει της οποίας η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτείνει νομοθεσία και το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο την εγκρίνουν.

Η ανεξαρτησία των εκτιμήσεων αντικτύπου είναι πολύ σημαντική, αλλά δεν πρέπει να εξαιρεθούν από τον δημοκρατικό έλεγχο του Κοινοβουλίου. Κατά τη γνώμη μου, η πρόταση να τροποποιούνται οι εκτιμήσεις αντικτύπου μετά την ψήφιση τροπολογιών από το Κοινοβούλιο είναι πολύ σημαντική, και συμμερίζομαι επίσης τη γνώμη όσων πιστεύουν ότι πρέπει να εφαρμόζουμε ομοιόμορφα κριτήρια για τις εκτιμήσεις αντικτύπου σε όλα τα θεσμικά όργανα. Ταυτόχρονα, εφιστώ την προσοχή στο γεγονός ότι η πλέον κρίσιμη πτυχή της νομοθετικής διαδικασίας είναι η ύπαρξη πολιτικής βούλησης για την επίλυση ενός δεδομένου προβλήματος και ότι η εκπόνηση μιας εκτίμησης αντικτύπου στο πλαίσιο μιας συγκεκριμένης πρωτοβουλίας μπορεί απλώς να παράσχει αντικειμενική πληροφόρηση.

  Bruno Gollnisch (NI), γραπτώς. – (FR) Είχα ήδη την ευκαιρία να δηλώσω εδώ στο Σώμα ότι είναι πράγματι καιρός οι εκτιμήσεις αντικτύπου να είναι όχι μόνο συστηματικές. αλλά, κυρίως, αξιόπιστες. Ότι πρέπει να αξιολογούμε αντικειμενικά τις επιπτώσεις ενός νομοθετήματος προτού προχωρήσει στα επόμενα στάδια, και όχι απλώς να αναζητούμε επιχειρήματα για τη δικαιολόγησή του. Και ότι δεν πρέπει η αξιολόγηση αυτή να αποτελεί αρμοδιότητα των υπηρεσιών της Επιτροπής, σε ρόλο δικαστή, διαδίκων και βασανιστών ταυτόχρονα. Δεν ξέρω αν οι λύσεις που προτείνει η εισηγήτρια είναι οι σωστές. Από την άλλη, ξέρω ότι συμφωνώ με τη διάγνωσή της και ότι ορισμένες από τις παρατηρήσεις της είναι ιδιαιτέρως σημαντικές. Τα κράτη μέλη πρέπει συνεπώς να συμμετέχουν ενεργά σε αυτές τις εκτιμήσεις αντικτύπου, διότι είναι σε θέση να αξιολογήσουν πολύ καλύτερα τον εθνικό αντίκτυπο των πρωτοβουλιών των Βρυξελλών. Αυτές οι εκτιμήσεις αντικτύπου πρέπει να αποτελούν τον γνώμονα των επιλογών και των προβληματισμών των εθνικών κοινοβουλίων, τα οποία, από τούδε και στο εξής, είναι οι θεματοφύλακες του σεβασμού της αρχής της επικουρικότητας. Πρέπει επίσης να οδηγούν σε αποχή της Επιτροπής αν η νομοθετική της πρωτοβουλία αποδειχθεί άνευ αντικειμένου, περιττή ή δαπανηρή. Τέλος, πρέπει να είμαστε σε θέση να επισημαίνουμε χωρίς χρονοτριβή τις επιπτώσεις ενός νομοθετήματος, η εφαρμογή του οποίου θα δημιουργούσε περισσότερα προβλήματα από αυτά που επιλύει. Για όλους αυτούς τους λόγους, αν και δεν τρέφω αυταπάτες ως προς την υλοποίησή της, υπερψήφισα την έκθεση της κ. Niebler.

  Juozas Imbrasas (EFD), γραπτώς. – (LT) Επικροτώ την έκθεση διότι οι εκτιμήσεις αντικτύπου αποτελούν ένα κεντρικό όργανο της νομοθεσίας, το οποίο ο ευρωπαίος νομοθέτης θα πρέπει να χρησιμοποιεί περισσότερο στο μέλλον. Τα πλεονεκτήματά τους είναι προφανή. Οι εκτιμήσεις αντικτύπου δείχνουν στον νομοθέτη πιθανές συνέπειες των επιλογών που του προσφέρονται και τον βοηθούν να λάβει μια απόφαση. Με τον τρόπο αυτό μπορούν να συμβάλουν σημαντικά σε καλύτερη νομοθεσία. Όμως, δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να αντικαταστήσουν τον πολιτικό διάλογο, καθώς και τη δημοκρατική και νομιμοποιημένη διαδικασία λήψης αποφάσεων του νομοθέτη. Οι εκτιμήσεις αντικτύπου απλώς συμβάλλουν στην προετοιμασία του συγκεκριμένου περιεχομένου μιας πολιτικής απόφασης. Η έκθεση αποτελείται από τέσσερα τμήματα. Καταρχάς, θέτει γενικές απαιτήσεις σε ότι αφορά τις εκτιμήσεις αντικτύπου σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Στο δεύτερο τμήμα εξετάζει τις εκτιμήσεις αντικτύπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και απαριθμεί τις δυνατές βελτιώσεις. Το τρίτο τμήμα αφιερώνεται στις εκτιμήσεις αντικτύπου στις οποίες προβαίνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Στο τέταρτο και τελευταίο τμήμα, η έκθεση ζητεί τη δημιουργία μιας αυτόνομης δομής για τις εκτιμήσεις αντικτύπου εντός του Κοινοβουλίου, την οποία θα δύνανται να χρησιμοποιούν όλες οι κοινοβουλευτικές επιτροπές του Κοινοβουλίου κατά τρόπο ώστε να βελτιώσουν περαιτέρω τη νομοθεσία και να δημιουργήσουν συνέργειες.

  Cătălin Sorin Ivan (S&D), γραπτώς. – (EN) Υποστηρίζω το παρόν ψήφισμα για διάφορους λόγους. Πρώτον, υπογραμμίζει ότι μια εκτίμηση αντικτύπου δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να υποκαθιστά την πολιτική συζήτηση και τη διαδικασία λήψης αποφάσεων του νομοθέτη, αλλά απλώς χρησιμεύει στην τεχνική προετοιμασία μιας πολιτικής απόφασης. Αυτό θα βελτίωνε σίγουρα τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Δεύτερον, οι εκτιμήσεις αντικτύπου πρέπει να λαμβάνουν μεγάλο αριθμό κριτηρίων υπόψη προκειμένου να παρέχουν μια πλήρη εικόνα στον νομοθέτη. Μόνον ο νομοθέτης θα μπορέσει να εργαστεί αποδοτικά.

  Edvard Kozusnik (ECR), γραπτώς. – (CS) Η διαδικασία της αξιολόγησης των επιπτώσεων ενός νομοθετήματος συμβάλλει ουσιαστικά στη μείωση του γραφειοκρατικού φόρτου που αποτελεί παραπροϊόν της νομοθετικής διαδικασίας. Εδώ και λίγο καιρό συστάθηκε μια ειδική επιτροπή εκτιμήσεων αντικτύπου σε επίπεδο Επιτροπής, η οποία εκπονεί εκτιμήσεις αντικτύπου τόσο εκ των προτέρων όσο και εκ των υστέρων. Η Επιτροπή διεξάγει επίσης δημόσιες διαβουλεύσεις σχετικά με τις νομοθετικές της προτάσεις. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν διαθέτει ακόμη κάποιο όργανο εκτίμησης αντικτύπου. Επικροτώ λοιπόν την πρόταση της έκθεσης για τη σύσταση μιας υποδομής που θα επιτρέψει την αξιολόγηση των επιπτώσεων των προτάσεων και των σχεδίων που διατυπώνονται στο Κοινοβούλιο.

Θα ήθελα επίσης να ζητήσω από την Επιτροπή να δίνει μεγαλύτερη έμφαση στη διαφάνεια του συνόλου της διαδικασίας εκτίμησης αντικτύπου κατά την εκπόνηση των σχετικών κειμένων, να επιδιώκει περισσότερο την ανεξαρτησία αυτής της διαδικασίας και να μην στοχεύει σε μία μόνον λύση στο εκάστοτε πρόβλημα όταν διατυπώνει προτάσεις, αλλά αντίθετα να εξετάζει ανεξάρτητα πολλαπλές εναλλακτικές λύσεις για μια δεδομένη κατάσταση. Θα ήθελα επίσης να απευθύνω έκκληση για την απλοποίηση της διαδικασίας των δημόσιων διαβουλεύσεων και για παράταση των προθεσμιών για την υποβολή συγκεκριμένων προτάσεων, καθώς επίσης για τη δυνατότητα υποβολής προτάσεων σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Ένωσης.

  Giovanni La Via (PPE), γραπτώς. – (IT) Τάχθηκα υπέρ της έκθεσης της κ. Niebler σχετικά με τη διασφάλιση ανεξάρτητων εκτιμήσεων αντικτύπου. Οι εκτιμήσεις αντικτύπου αποτελούν ένα σημαντικότατο εργαλείο για μια καλύτερη νομοθετική διαδικασία, που θα επιτρέψει τη βελτίωση και την απλοποίηση της νέας και της υφιστάμενης νομοθεσίας. Οι εκτιμήσεις αντικτύπου είναι στην ουσία ένα χρήσιμο μέσο για την αξιολόγηση του αντικτύπου της ψήφισης νέων νόμων και της απλοποίησης και αναδιατύπωσης των ισχυόντων. Ωστόσο, πιστεύω ότι η αναγνώριση της χρησιμότητάς τους πρέπει πάντα να εξαρτάται από τον σεβασμό ορισμένων θεμελιωδών αρχών, όπως η διαφάνεια και η ανεξαρτησία. Συμφωνώ συνεπώς με την εισηγήτρια όταν υπογραμμίζει το γεγονός ότι η Επιτροπή βελτίωσε πρόσφατα την ποιότητα των εκτιμήσεων αντικτύπου της, αλλά επισημαίνει ότι απαιτούνται ακόμη κάποιες βελτιώσεις. Τέλος, επικροτώ την απόφαση για τη δημιουργία μιας αυτόνομης δομής για την εκτίμηση αντικτύπου για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με στόχο την ακόμη μεγαλύτερη βελτίωση της ποιότητας της νομοθετικής διαδικασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

  David Martin (S&D), γραπτώς. – (EN) Υπερψήφισα την έκθεση. Οι εκτιμήσεις αντικτύπου αποτελούν ένα κεντρικό όργανο της νομοθεσίας, το οποίο ο ευρωπαίος νομοθέτης θα πρέπει να χρησιμοποιεί περισσότερο στο μέλλον. Τα πλεονεκτήματά τους είναι προφανή. Οι εκτιμήσεις αντικτύπου δείχνουν στον νομοθέτη πιθανές συνέπειες των πολιτικών του επιλογών και τον βοηθούν να λάβει μια απόφαση. Με τον τρόπο αυτό μπορούν να συμβάλουν σημαντικά σε καλύτερη νομοθεσία. Όμως, δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να αντικαταστήσουν τον πολιτικό διάλογο καθώς και τη δημοκρατικά νομιμοποιημένη διαδικασία λήψης αποφάσεων του νομοθέτη. Χρησιμεύουν απλώς για την προετοιμασία του περιεχομένου μιας πολιτικής απόφασης από τεχνικής πλευράς.

  Jiří Maštálka (GUE/NGL), γραπτώς. – (CS) Οι εκτιμήσεις αντικτύπου που παρουσιάζει η εισηγήτρια είναι ένας καλός τρόπος για να βελτιωθεί η ποιότητα της νομοθετικής διαδικασίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι αμοιβαίες εκτιμήσεις πρέπει ωστόσο να λαμβάνουν υπόψη όχι μόνο τον οικονομικό αντίκτυπο, αλλά και άλλες πτυχές, π.χ. οικονομικές, περιβαλλοντικές και κοινωνικές. Ως γιατρός, θα ήθελα να τονίσω πρωτίστως τον αντίκτυπο στην ανθρώπινη υγεία. Δεν πρέπει επίσης να λησμονούμε τον πολύ σημαντικό ρόλο που διαδραματίζουν τα κράτη μέλη στην εκτίμηση αντικτύπου, διότι θα κληθούν να ενσωματώσουν την προτεινόμενη νομοθεσία στα νομικά τους συστήματα.

  Clemente Mastella (PPE), γραπτώς. – (IT) Οι εκτιμήσεις αντικτύπου αποτελούν ένα κεντρικό όργανο της νομοθεσίας, το οποίο ο ευρωπαίος νομοθέτης θα πρέπει να χρησιμοποιεί περισσότερο στο μέλλον, καθώς δείχνουν στον νομοθέτη τις πιθανές συνέπειες των πολιτικών επιλογών που του προσφέρονται. Δεν πρέπει όμως να λησμονούμε ότι χρησιμεύουν απλώς για την προετοιμασία του περιεχομένου μιας πολιτικής απόφασης από τεχνικής πλευράς. Πιστεύουμε ότι οι εκτιμήσεις αντικτύπου που χρησιμοποιούνται από τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα θα πρέπει να ικανοποιούν ορισμένες αρχές. Καταρχάς, θα πρέπει να διεξάγονται με πλήρη ανεξαρτησία και διαφάνεια. Θα πρέπει να καλύπτουν όλες τις κατηγορίες των νομοθετικών προτάσεων και να ακολουθούν μια σαφή μεθοδολογία και θα πρέπει επίσης να ενημερώνονται σε μόνιμη βάση κατά τη διάρκεια της διεξαγωγής της νομοθετικής διαδικασίας. Πιστεύουμε επίσης ότι η Επιτροπή πρέπει να παρέχει λεπτομερείς εξηγήσεις στο Κοινοβούλιο όταν κρίνει ότι είναι περιττή η εκτίμηση του αντικτύπου των προτάσεών της. Τέλος, επιβεβαιώνουμε τη σημασία της δημιουργίας μιας αυτόνομης δομής για την εκτίμηση αντικτύπου εντός του Κοινοβουλίου, ώστε να βελτιωθεί ακόμη περισσότερο η ποιότητα του νομοθετικού έργου του και να δημιουργηθούν νέες συνέργειες.

  Jean-Luc Melenchon (GUE/NGL), γραπτώς. – (FR) Επικροτώ αυτό το κείμενο το οποίο καταδικάζει τη μεροληψία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Είναι κρίμα που δεν καταδικάζει επίσης το γεγονός ότι μόνον η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει την εξουσία της νομοθετικής πρωτοβουλίας.

  Nuno Melo (PPE), γραπτώς. – (PT) Οι εκτιμήσεις αντικτύπου είναι πολύ σημαντικές για τη νομοθετική διαδικασία και πρέπει να ενθαρρυνθούν στο μέλλον. Προσφέρουν σημαντικά οφέλη: εφιστούν την προσοχή των νομοθετών στις συνέπειες των επιλογών τους και συμβάλλουν στην καλύτερη και πιο ενσυνείδητη λήψη αποφάσεων. Μπορούν συνεπώς να συμβάλουν σημαντικά στην αριστεία της νομοθετικής διαδικασίας.

  Alexander Mirsky (S&D), γραπτώς. – (EN) Διάβασα πολύ προσεκτικά την έκθεση και έχω συνοψίσει τα βασικά της σημεία: (1) το εύρος του ελέγχου (όχι μόνο ανάλυση κόστους-οφέλους, αλλά μια ολοκληρωμένη προσέγγιση)· (2) η συμμετοχή ενδιαφερόμενων μερών από όλους τους τομείς πολιτικής διατηρώντας ωστόσο τη μεθοδολογία και τον τελικό έλεγχο ποιότητας στην αρμοδιότητα των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, με αύξηση της διάρκειας της περιόδου διαβούλευσης από 8 σε 12 εβδομάδες (3) αναθεώρηση της διοργανικής κοινής προσέγγισης έναντι των εκτιμήσεων αντικτύπου ώστε να ενθαρρυνθούν όλα τα θεσμικά όργανα να εφαρμόσουν μια κοινή μεθοδολογία για τις εκτιμήσεις αντικτύπου. Δυνατότητες βελτιώσεων σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Επιτροπής: (1) αυξημένος έλεγχος της επιτροπής εκτίμησης αντικτύπου από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο· (2) συστηματικές εκ των υστέρων εκτιμήσεις της υπάρχουσας νομοθεσίας και ανάλυση της συναφούς νομολογίας του Δικαστηρίου. Δυνατότητες βελτιώσεων σε επίπεδο Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου: στο επίκεντρο βρίσκεται η δημιουργία μιας αυτόνομης δομής εντός του Κοινοβουλίου με επικεφαλής ένα εποπτικό συμβούλιο αποτελούμενο από βουλευτές, οι οποίοι θα διορίζονται πιθανώς στην αρχή κάθε κοινοβουλευτικής περιόδου, αξιοποιώντας υπάρχοντες πόρους, αλλά και αποσπασμένους εθνικούς εμπειρογνώμονες. Απείχα από την ψηφοφορία διότι δεν κατανοώ με ποια κριτήρια θα διορίζονται οι εμπειρογνώμονες στη συμβουλευτική επιτροπή και τι εξουσίες θα διαθέτουν. Δεν μπορώ να υποστηρίξω την έκθεση.

  Maria do Ceu Patrao Neves (PPE), γραπτώς. – (PT) Υπερψήφισα την έκθεση διότι οι εκτιμήσεις αντικτύπου αποτελούν ένα κεντρικό όργανο της νομοθεσίας, το οποίο ο ευρωπαίος νομοθέτης θα πρέπει να χρησιμοποιεί περισσότερο στο μέλλον.

Τα πλεονεκτήματά τους είναι προφανή. Οι εκτιμήσεις αντικτύπου δείχνουν στον νομοθέτη πιθανές συνέπειες των επιλογών που του προσφέρονται και τον βοηθούν να λάβει μια απόφαση. Με τον τρόπο αυτό μπορούν να συμβάλουν σημαντικά σε καλύτερη νομοθεσία. Όμως, δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να υποκαταστήσουν τον πολιτικό διάλογο, καθώς και τη δημοκρατική διαδικασία λήψης αποφάσεων του νομοθέτη, αλλά χρησιμεύουν απλώς για την προετοιμασία του περιεχομένου μιας πολιτικής απόφασης από τεχνικής πλευράς.

Η Επιτροπή, ειδικότερα με τη δημιουργία της δικής της επιτροπής εκτίμησης αντικτύπου (IAB), βελτίωσε την ποιότητα των εκτιμήσεων αντικτύπου. Ωστόσο, υπό το φως της έκθεσης του Ελεγκτικού Συνεδρίου, πιστεύω ότι οι εκτιμήσεις αντικτύπου της Επιτροπής επιδέχονται βελτίωσης. Συμφωνώ ότι η στενότερη συνεργασία με τις επιτροπές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε αυτό το θέμα θα μπορούσε να συμβάλει στη βελτίωση της ποιότητας των εκτιμήσεων αντικτύπου.

  Aldo Patriciello (PPE), γραπτώς. – (IT) Οι εκτιμήσεις αντικτύπου συμβάλλουν σημαντικά από τεχνικής άποψης στη βελτίωση της νομοθεσίας, καθώς δείχνουν στον νομοθέτη τις πιθανές συνέπειες των επιλογών πολιτικής που του προσφέρονται. Αποτελούν κεντρικό όργανο της ευρωπαϊκής νομοθετικής διαδικασίας.

Το σχέδιο έκθεσης διακρίνει τις εν λόγω εκτιμήσεις σε τέσσερα τμήματα. Στο πρώτο τμήμα διατυπώνεται η άποψη ότι οι εκτιμήσεις αντικτύπου που χρησιμοποιούνται από τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα θα πρέπει να πληρούν ορισμένες αρχές και ότι πρέπει να διεξάγονται με πλήρη ανεξαρτησία και διαφάνεια. Το δεύτερο τμήμα εξετάζει τις εκτιμήσεις αντικτύπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και απαριθμεί τις δυνατές βελτιώσεις. Το τρίτο τμήμα αφιερώνεται στις εκτιμήσεις αντικτύπου στις οποίες προβαίνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τις οποίες οι επιτροπές του καλούνται να χρησιμοποιούν ευρύτερα προκειμένου να βελτιωθεί ακόμη περισσότερο η νομοθετική διαδικασία. Στο τέταρτο και τελευταίο τμήμα, η έκθεση ζητεί τη δημιουργία μιας αυτόνομης δομής για τις εκτιμήσεις αντικτύπου εντός του Κοινοβουλίου, την οποία θα πρέπει να χρησιμοποιούν όλες οι κοινοβουλευτικές επιτροπές του Κοινοβουλίου για να δημιουργήσουν περισσότερες συνέργειες. Όσον αφορά τα ανωτέρω, και δεδομένου ότι οι εκτιμήσεις αντικτύπου δεν μπορούν επ’ ουδενί να αντικαταστήσουν τον πολιτικό διάλογο, καθώς και τη δημοκρατικά νομιμοποιημένη διαδικασία λήψης αποφάσεων του νομοθέτη, αλλά χρησιμεύουν απλώς για την προετοιμασία του περιεχομένου μιας πολιτικής απόφασης από τεχνικής πλευράς, υπερψήφισα την πρόταση ψηφίσματος.

  Rovana Plumb (S&D), γραπτώς. – (EN) Οι εκτιμήσεις αντικτύπου αποτελούν ένα κεντρικό όργανο της νομοθετικής διαδικασίας, το οποίο ο ευρωπαίος νομοθέτης θα πρέπει να χρησιμοποιεί περισσότερο στο μέλλον. Τα πλεονεκτήματά τους είναι προφανή. Οι εκτιμήσεις αντικτύπου δείχνουν στον νομοθέτη πιθανές συνέπειες των επιλογών που του προσφέρονται και τον βοηθούν να λάβει μια απόφαση. Με τον τρόπο αυτό μπορούν να συμβάλουν σημαντικά σε καλύτερη νομοθεσία. Όμως, δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να αντικαταστήσουν τον πολιτικό διάλογο, καθώς και τη δημοκρατικά νομιμοποιημένη διαδικασία λήψης αποφάσεων του νομοθέτη. Χρησιμεύουν απλώς για την προετοιμασία του περιεχομένου μιας πολιτικής απόφασης από τεχνικής πλευράς. Πιστεύουμε ότι οι εκτιμήσεις αντικτύπου που χρησιμοποιούνται από τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα θα πρέπει να πληρούν ορισμένες αρχές. Πρώτον, πρέπει να διεξάγονται με πλήρη ανεξαρτησία και διαφάνεια, να καλύπτουν όλες τις κατηγορίες των νομοθετικών προτάσεων και να ακολουθούν μια σαφή μεθοδολογία. Μεταξύ των επιλογών θα πρέπει επίσης να αξιολογείται η επιλογή μη παρέμβασης. Θα πρέπει επίσης να εκτιμώνται δεόντως οι ειδικές επιπτώσεις για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που θα πρέπει να τηρούνται πάντα ενήμερες για τις τρέχουσες εξελίξεις στη νομοθετική διαδικασία. Βασικό αίτημα του Κοινοβουλίου είναι η δημιουργία μιας αυτόνομης δομής για την εκτίμηση αντικτύπου εντός του Κοινοβουλίου, ώστε να βελτιωθεί ακόμη περισσότερο η ποιότητα του νομοθετικού έργου του και να δημιουργηθούν συνέργειες με τη δυνατότητα ενός κοινού μηχανισμού για όλα τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα.

  Phil Prendergast (S&D), γραπτώς. – (EN) Επικροτώ αυτήν την έκθεση διότι πιστεύω ότι οι εκτιμήσεις αντικτύπου είναι κεντρικό όργανο της νομοθεσίας. Ο ευρωπαίος νομοθέτης θα πρέπει να χρησιμοποιεί περισσότερο αυτό το μέσο, καθώς μπορεί να βελτιώσει τη νομοθετική διαδικασία δείχνοντας στον νομοθέτη τις πιθανές συνέπειες των επιλογών πολιτικής που του προσφέρονται. Οι νομοθέτες δεν πρέπει να φοβούνται να αποκαλύπτουν σκληρές πραγματικότητες όταν εξετάζουν τον δυνητικό αντίκτυπο. Οι εκτιμήσεις αντικτύπου δεν πρέπει μόνο να αναφέρουν τις δυνητικές συνέπειες και να κάνουν συστάσεις στους νομοθέτες, αλλά επίσης πρέπει να μη διστάζουν να συνιστούν τη μη παρέμβαση όποτε αυτό κρίνεται πιο πρόσφορο. Η νομοθεσία που εκπονείται σε επίπεδο ΕΕ έχει τεράστιο αντίκτυπο στις ζωές όσων ζουν εντός των συνόρων της και πρέπει να αξιοποιήσουμε κάθε ευκαιρία ώστε να καταστήσουμε τη νομοθεσία αυτή όσο το δυνατόν πιο δίκαιη και ισόρροπη.

  Fiorello Provera (EFD), γραπτώς. – (IT) Η ευρωπαϊκή νομοθεσία είναι πολύ συχνά περίπλοκη, δυσνόητη και δυσεφάρμοστη. Αυτός είναι ο λόγος που οι εκτιμήσεις αντικτύπου μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στη βελτίωση της ποιότητας της νομοθετικής διαδικασίας στην ΕΕ, ιδίως από την άποψη της μείωσης του απαιτούμενου χρόνου και του κόστους της εν λόγω διαδικασίας. Υποστηρίζω αυτό το μέτρο διότι, λαμβάνοντας σοβαρότερα υπόψη τις απαιτήσεις των κρατών μελών, θα είναι δυνατόν να αξιολογηθούν οι δυνητικές κοινωνικές, περιβαλλοντικές, δημοσιονομικές και οικονομικές συνέπειες μιας νομικής πράξης. Οι εκτιμήσεις αντικτύπου πρέπει επίσης να διεξάγονται με πλήρη ανεξαρτησία και διαφάνεια, στα πρώιμα στάδια της νομοθετικής διαδικασίας.

  Paulo Rangel (PPE), γραπτώς. – (PT) Η ανεξαρτησία των εκτιμήσεων αντικτύπου πρέπει να διασφαλίζεται, πάνω από όλα, δεδομένης της βαρύτητάς τους στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Ως εκ τούτου, αν και δεν υποκαθιστούν την απόφαση περί της αποδοχής ή μη μιας δεδομένης λύσης, μπορούν να διαδραματίσουν αποφασιστικό ρόλο στη διαμόρφωση της εν λόγω πολιτικής λύσης.

Είναι συνεπώς υψίστης σημασίας να ληφθεί κάθε μέτρο που θα μπορέσει να διασφαλίσει ακόμη περισσότερο τη διαφάνεια και την ανεξαρτησία των εκτιμήσεων αντικτύπου, αφού κάτι τέτοιο θα συνέβαλε στη μεγιστοποίηση του ρόλου αυτού του μέσου ως βοηθητικού εργαλείου της διαδικασίας λήψης αποφάσεων και ως εγγύησης της ποιότητας και της καταλληλότητας των δραστηριοτήτων των θεσμικών οργάνων της ΕΕ.

  Raul Romeva i Rueda (Verts/ALE), γραπτώς. – (EN) Επιλέξαμε την αποχή. Επίσης, καταθέσαμε ένα εναλλακτικό ψήφισμα στο οποίο επιθυμούμε να διασαφηνίσουμε τον ρόλο των εκτιμήσεων αντικτύπου και των εξωτερικών εμπειρογνωμόνων στη διαδικασία εκτίμησης αντικτύπου. Η εκτίμηση αντικτύπου δεν μπορεί να είναι παρά μόνο ένα βοήθημα για τη λήψη πολιτικών αποφάσεων και δεν πρέπει επ’ ουδενί να υποκαθιστά τις πολιτικές αποφάσεις που λαμβάνονται στο πλαίσιο μιας δημοκρατικής διαδικασίας.

  Licia Ronzulli (PPE), γραπτώς. – (IT) Οι εκτιμήσεις αντικτύπου αποτελούν ένα κεντρικό όργανο της νομοθεσίας. Τα οφέλη είναι προφανή: μπορούν να συμβάλουν σημαντικά σε καλύτερη νομοθεσία. Όμως, δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να αντικαταστήσουν τη δημοκρατικά νομιμοποιημένη διαδικασία λήψης αποφάσεων του νομοθέτη. Η έκθεση που ψηφίστηκε σήμερα υπογραμμίζει την πεποίθηση του Κοινοβουλίου ότι οι εκτιμήσεις αντικτύπου που χρησιμοποιούνται από τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα πρέπει να διεξάγονται με πλήρη ανεξαρτησία και διαφάνεια. Θα πρέπει να καλύπτουν όλες τις κατηγορίες των νομοθετικών προτάσεων και να ακολουθούν μια σαφή μεθοδολογία. Αίτημα του Κοινοβουλίου είναι επίσης η δημιουργία μιας αυτόνομης δομής για την εκτίμηση αντικτύπου εντός του Κοινοβουλίου, ώστε να βελτιωθεί ακόμη περισσότερο η ποιότητα του νομοθετικού έργου του και να δημιουργηθούν συνέργειες.

  Catherine Stihler (S&D), γραπτώς. – (EN) Επικροτώ τις τροπολογίες της Ομάδας S&D σε αυτήν την έκθεση στο στάδιο της ψήφισης στην κοινοβουλευτική επιτροπή, οι οποίες διασφάλισαν μεγαλύτερη διαφάνεια για τη νομοθετική διαδικασία και προήγαγαν την ευκολότερη πρόσβαση για ΜΜΕ και ΜΚΟ μέσω της δημοσίευσης χαρτών πορείας και της παράτασης της περιόδου διαβούλευσης. Οι εκτιμήσεις αντικτύπου είναι πολύ σημαντικές για τις εργασίες μας στο Κοινοβούλιο, και πρέπει να τους αποδοθεί σημαντικότερος ρόλος, γι’ αυτό και τάχθηκα υπέρ της έκθεσης.

  Nuno Teixeira (PPE), γραπτώς. – (PT) Οι εκτιμήσεις αντικτύπου που εκπονούνται στην Ευρωπαϊκή Ένωση ωφελούν όλους τους Ευρωπαίους διότι συμβάλλουν στη βελτίωση της νομοθεσίας μέσω της ανεξάρτητης ανάλυσης των δυνητικών και πιθανών μέτρων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η εισηγήτρια καταδεικνύει την ανάγκη καλύτερης και αποδοτικότερης ανάλυσης των οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών συνεπειών των πολιτικών επιλογών της Ένωσης καθώς και των συνεπειών τους στον τομέα της δημόσιας υγείας. Οι εκτιμήσεις αντικτύπου διαδραματίζουν καίριο ρόλο στη διάρκεια όλου του κύκλου εκπόνησης μιας πολιτικής, και είναι επίσης αναγκαίες για νομοθεσία υψηλής ποιότητας καθώς και για την ορθή μεταφορά και εφαρμογή της στα κράτη μέλη.

Κατά συνέπεια, υποστηρίζω τα κριτήρια που το Κοινοβούλιο προτείνει να λαμβάνονται υπόψη κατά την εκπόνηση των εκτιμήσεων αντικτύπου. Ως προς αυτό, θα ήθελα να τονίσω ότι οι εν λόγω εκτιμήσεις αντικτύπου πρέπει να δρομολογούνται όσο το δυνατόν νωρίτερα προκειμένου να ελαχιστοποιούνται τα δυνητικά αρνητικά αποτελέσματα και να λαμβάνονται υπόψη όσο το δυνατόν περισσότερα ενδιαφερόμενα μέρη μεταξύ των θεσμικών φορέων, των οικονομικών παραγόντων και των μελών της κοινωνίας των πολιτών.

Ωστόσο, δεν πρέπει να προβλέπονται μόνο πριν από την ψήφιση ενός νομοθετήματος (εκ των προτέρων) αλλά και μετά την έγκρισή του (εκ των υστέρων). Οι εκτιμήσεις αντικτύπου πρέπει να είναι ανεξάρτητες και να εκπονούνται με διαφάνεια και αντικειμενικότητα. Πρέπει να συνοδεύουν τις νομοθετικές προτάσεις και να ακολουθούν ένα κοινό σύστημα και μια κοινή μεθοδολογία εντός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

  Angelika Werthmann (NI), γραπτώς. – (DE) Οι εκτιμήσεις αντικτύπου είναι ένα πολύτιμο εργαλείο της νομοθετικής διαδικασίας, συνιστούν μια προετοιμασία για τη λήψη πολιτικών αποφάσεων βασισμένη στη γνώση και, ως εκ τούτου, συμβάλλουν στη βελτίωση της νομοθετικής διαδικασίας. Η διαφάνεια, ένα ενιαίο πρότυπο ποιότητας και η παρουσίαση των υπέρ και των κατά επαρκούς αριθμού πολιτικών επιλογών είναι τα κλειδιά μιας αξιόπιστης εκτίμησης αντικτύπου. Γι’ αυτόν τον λόγο υπερψήφισα την εναλλακτική πρόταση που κατέθεσε η ομάδα των Πρασίνων/ Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας.

Έκθεση: Diana Wallis (A7-0164/2011)

  Luis Paulo Alves (S&D), γραπτώς. – (PT) Υπερψηφίζω την έκθεση, αλλά πιστεύω ότι ένα δυνητικό προαιρετικό σύστημα θα ήταν επωφελές για τους καταναλωτές και τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, εάν η Επιτροπή υποβάλει συγκεκριμένα δεδομένα που να καταδεικνύουν την ανάγκη για περαιτέρω πρόοδο προκειμένου η διαβούλευση που διεξήχθη από την Επιτροπή να διατηρήσει τη διαφάνειά της.

  Laima Liucija Andrikienė (PPE), γραπτώς. – (EN) Υπερψήφισα αυτό ψήφισμα για την Πράσινη Βίβλο της Επιτροπής σχετικά με τις επιλογές πολιτικής για τη θέσπιση ενός ευρωπαϊκού δικαίου των συμβάσεων για τους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις. Το δίκαιο των συμβάσεων ορίζει και διέπει τις συναλλαγές εντός της εσωτερικής αγοράς και ως εκ τούτου είναι προφανείς οι δυνατότητές του να εμποδίζει, αλλά και διευκολύνει τις συναλλαγές αυτές. Η επιλογή της ορθής στρατηγικής στον τομέα του δικαίου των συμβάσεων μπορεί να συμβάλει με αποφασιστικό τρόπο στη βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς και στην ανάπτυξη όλων των δυνατοτήτων της υπέρ των επιχειρήσεων, και συγκεκριμένα των ΜΜΕ, και των καταναλωτών. Τα πιθανά οφέλη για την εσωτερική αγορά από ένα ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων συζητήθηκαν επί πολλά χρόνια. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέφρασε για πρώτη φορά τη γνώμη του σχετικά με το θέμα το 1989, και με το ψήφισμα που ενέκρινε σήμερα, θέλησε να αποκριθεί στην πρόσφατη Πράσινη Βίβλο της Επιτροπής σχετικά με το ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων και να θέσει τις προτεραιότητές του σε αυτόν τον τομέα. Υποστηρίζω την άποψη της εισηγήτριας πως πρέπει να υποστηριχθεί η επιλογή της σύστασης ενός προαιρετικού μέσου για ένα Ευρωπαϊκό Δίκαιο των Συμβάσεων δυνάμει κανονισμού. Η επιλογή αυτή θα μπορούσε να συμπληρωθεί από μια «εργαλειοθήκη» για την Επιτροπή και τον νομοθέτη η οποία θα μπορούσε να λειτουργήσει μέσα από μια διοργανική συμφωνία.

  Elena Oana Antonescu (PPE), γραπτώς. – (RO) Τα πλέον προφανή εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι καταναλωτές και οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις όσον αφορά την ενιαία αγορά είναι η πολυπλοκότητα στις συμβατικές σχέσεις, οι αθέμιτοι όροι των συμβάσεων, η ανεπαρκής και ελλιπής ενημέρωση, οι χρονοβόρες διαδικασίες, οι γλωσσικοί φραγμοί, τα διαφορετικά φορολογικά συστήματα, η αξιοπιστία των διαδικτυακών εμπόρων, η δημογραφική σύνθεση του πληθυσμού των επιμέρους κρατών μελών, ανησυχίες σχετικά με θέματα εμπιστευτικότητας, η διεκπεραίωση καταγγελιών και τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας. Το ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων ορίζει και ρυθμίζει τις συναλλαγές εντός της εσωτερικής αγοράς και αποσκοπεί στην επίλυση προβλημάτων που αφορούν την ενιαία αγορά και προκύπτουν από διάφορες αιτίες, που περιλαμβάνουν ακόμα και διαφορές στη νομοθεσία που αφορά τα δίκαιο των συμβάσεων.

Καθίσταται συνεπώς ζωτικής σημασίας να διασφαλιστεί ένα συνεκτικό καθεστώς δικαίου των συμβάσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, προκειμένου να πραγματωθεί πλήρως η δυναμική της εσωτερικής αγοράς και να διευκολυνθεί η επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Η επιλογή της ορθής στρατηγικής στον τομέα του δικαίου των συμβάσεων μπορεί να συμβάλει με αποφασιστικό τρόπο στη βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς και στην ανάπτυξη όλων των δυνατοτήτων της υπέρ των επιχειρήσεων, και συγκεκριμένα των ΜΜΕ, και των καταναλωτών. Ως εκ τούτου, υπερψήφισα την παρούσα έκθεση.

  Sophie Auconie (PPE), γραπτώς. – (FR) Τα πιθανά οφέλη για την εσωτερική αγορά από ένα ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων συζητήθηκαν πολύ τα τελευταία χρόνια. Σε αυτό το πλαίσιο, πιστεύω ότι πρέπει να στηρίξουμε τη θέσπιση ενός προαιρετικού μέσου μέσω ενός κανονισμού ώστε αυτό το παράλληλο σύστημα να μην αποτελεί τροχοπέδη για τα εθνικά συστήματα. Αυτή είναι η προσέγγιση που προκρίνεται στην έκθεση της κ. Wallis και κατά συνέπεια την υπερψηφίζω.

  Zigmantas Balčytis (S&D), γραπτώς. – (LT) Υπερψήφισα την παρούσα έκθεση. Ακριβώς μετά την παγκόσμια οικονομική κρίση κρίνεται σημαντικότερο από ποτέ να υλοποιηθούν όλες οι δυνατότητες της εσωτερικής αγοράς και να βοηθηθεί έτσι η επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Σήμερα, λόγω μιας σειράς παραγόντων, συμπεριλαμβανομένου του γεγονότος ότι δεν εφαρμόζεται η ισχύουσα νομοθεσία περί ενιαίας αγοράς, η ενιαία αγορά παραμένει κατακερματισμένη. Οι καταναλωτές δεν εμπιστεύονται το διασυνοριακό εμπόριο και οι εταιρείες αντιμετωπίζουν τεράστιες διοικητικές και νομικές δυσκολίες όποτε επιχειρούν να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ. Οι αποκλίσεις που παρουσιάζει το δίκαιο των συμβάσεων σε εθνικό επίπεδο αυξάνουν το κόστος των συναλλαγών και οδηγούν σε έλλειψη ασφάλειας δικαίου για τις εταιρείες και εμπιστοσύνης στην εσωτερική αγορά για τους καταναλωτές. Εν μέρει εξαιτίας αυτών των λόγων οι καταναλωτές και οι επιχειρήσεις, ιδίως οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) που διαθέτουν περιορισμένους πόρους, αποφεύγουν τις διασυνοριακές συναλλαγές, γεγονός που αποτρέπει τη δημιουργία μιας ανταγωνιστικής εσωτερικής αγοράς. Συμφωνώ με την έκκληση που απευθύνει η έκθεση για ανάληψη δράσης και κατάθεση προτάσεων για μεθόδους εναρμόνισης της πρακτικής του δικαίου των συμβάσεων σε επίπεδο ΕΕ, καθώς αυτό θα διασφάλιζε ισότιμες και δίκαιες συνθήκες για τους συμμετέχοντες στην αγορά.

  Regina Bastos (PPE), γραπτώς. – (PT) Οι συμβάσεις είναι οι ακρογωνιαίοι λίθοι της σχέσης μεταξύ εταιρειών και καταναλωτών. Η ενιαία αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης βασίζεται σε μια ποικιλία συμβάσεων που διέπονται από διάφορα εθνικά νομοθετήματα. Οι παρατηρούμενες διαφορές μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά το δίκαιο των συμβάσεων αποθαρρύνουν τις εταιρείες, και ιδίως τις μικρές και μεσαίες εταιρείες (ΜΜΕ), από την ενασχόληση με το διασυνοριακό εμπόριο, αποκλείοντάς τις έτσι από την αξιοποίηση των νέων ευκαιριών και πηγών εσόδων που παρέχονται μέσω της εσωτερικής αγοράς. Επίσης, οι καταναλωτές μειονεκτούν λόγω της περιορισμένης δυνατότητας επιλογής, των υψηλών τιμών και της χαμηλότερης ποιότητας που απορρέουν από τον ισχνό διασυνοριακό ανταγωνισμό. Πρέπει για παράδειγμα να σημειωθεί ότι μόνο 8% των καταναλωτών κάνουν αγορές μέσω διαδικτύου από άλλα κράτη μέλη. Η έκθεση αυτή, την οποία υπερψήφισα, τονίζει την ανάγκη θέσπισης ενός προαιρετικού μέσου για ένα Ευρωπαϊκό Δίκαιο των Συμβάσεων υπό τη μορφή κανονισμού.

Αυτό θα επιτρέψει στους καταναλωτές να νιώθουν πιο προστατευμένοι χάρη στην προστασία ενός πανευρωπαϊκού δικαίου των συμβάσεων και πιο ασφαλείς όταν κάνουν διασυνοριακές συναλλαγές. Από την πλευρά τους, οι εταιρείες – και ιδίως οι ΜΜΕ – θα διαπιστώσουν ότι είναι ευκολότερο και φθηνότερο να συνάπτουν συμβάσεις με την προστασία ενός ενιαίου ευρωπαϊκού δικαίου των συμβάσεων.

  Slavi Binev (NI), γραπτώς. – (BG) Καταψήφισα την έκθεση της κ. Wallis διότι το προαιρετικό μέσο που προτείνει, το οποίο βασίζεται σε έναν κανονισμό, αποτελεί ουσιαστικά το πρώτο βήμα προς την εναρμόνιση του δικαίου των συμβάσεων των κρατών μελών. Πιστεύω ότι μια τέτοια εναρμόνιση, ακόμη σε ελάχιστο βαθμό, είναι αδιανόητη στην παρούσα φάση, λόγω του διαφορετικού τρόπου ρύθμισης των συμβατικών σχέσεων στα κράτη μέλη. Για παράδειγμα, υπάρχει το εμπράγματο δικαίωμα που απουσιάζει από το γερμανικό δίκαιο. Εκτός αυτού, η εναρμόνιση του δικαίου των συμβάσεων δεν θα εμπόδιζε τις υπόλοιπες διαφορές σε άλλους τομείς να επηρεάζουν το διεθνικό εμπόριο στο εσωτερικό της ΕΕ. Δεν υπάρχει καμία αδιάσειστη απόδειξη ότι οι εν λόγω νομικές διαφορές είναι ο λόγος που δεν πραγματοποιούνται συναλλαγές με εταιρείες και καταναλωτές άλλων χωρών. Οι συμβάσεις με ένα διεθνές στοιχείο καταρτίζονται επί του παρόντος βάσει του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου και, σε επίπεδο ΕΕ, βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 593/2008. Μία επιπλέον νομοθετική πράξη θα δημιουργούσε περιττή σύγχυση. Όσον αφορά τις συμβατικές σχέσεις χωρίς κανένα διεθνές στοιχείο, πιστεύω ότι κάθε κράτος μέλος πρέπει να εξακολουθήσει να εφαρμόζει την εθνική του νομοθεσία, βάσει της νομικής παράδοσης και των εδραιωμένων πρακτικών του.

  Mara Bizzotto (EFD), γραπτώς. – (IT) Καταψήφισα την έκθεση, η οποία προτείνει ένα προαιρετικό νομικό μέσο για το δίκαιο των συμβάσεων, θέτοντας ουσιαστικά τα θεμέλια για ένα μελλοντικό σώμα ευρωπαϊκού αστικού δικαίου, που θα υπερισχύει των αντίστοιχων εθνικών. Αυτό θα σήμαινε το τέλος των εθνικών νομικών παραδόσεων και των νόμων που κάθε κράτος μέλος έχει θεσπίσει για τη ρύθμιση ευαίσθητων θεμάτων όπως το αστικό δίκαιο και το δίκαιο των συμβάσεων. Σε κάθε περίπτωση, αν και ο στόχος της θέσπισης ενός προαιρετικού μέσου είναι η διευκόλυνση του διασυνοριακού εμπορίου κατά τρόπο ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες των καταναλωτών και των εταιρειών, πρέπει να έχουμε κατά νου ότι η υπάρχουσα ευρωπαϊκή νομοθεσία ήδη καλύπτει τις ανάγκες των διαφόρων εμπλεκομένων. Ο πραγματικός στόχος της έκθεσης φαίνεται συνεπώς ότι είναι πιο φιλόδοξος, από τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού αστικού κώδικα, κάτι με το οποίο δεν μπορώ να συμφωνήσω.

  Vito Bonsignore (PPE), γραπτώς. – (IT) Συγχαίρω την εισηγήτρια για την έκθεσή της, την οποία υπερψήφισα. Η έκθεση αυτή ανταποκρίνεται στις ανάγκες των καταναλωτών και των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, που σε αντίθεση με άλλους παράγοντες της αγοράς οι οποίοι εκπροσωπούν μεγαλύτερες οικονομικές οντότητες, αντιμετωπίζουν προφανείς δυσκολίες κατά την πρόσβασή τους στην εσωτερική αγορά λόγω του τεράστιου κόστους. Ως άμεση συνέπεια αυτού, τόσο οι ΜΜΕ όσο και οι καταναλωτές προτιμούν να συναλλάσσονται εντός της εγχώριας αγοράς, η οποία είναι συχνά πολύ λιγότερο ανταγωνιστική, και άρα δεν προσεγγίζουν τη διασυνοριακή αγορά, όπου τα προϊόντα είναι συχνά τουλάχιστον 10% φθηνότερα από ό,τι στην εγχώρια. Οι αποκλίσεις μεταξύ των δικαιωμάτων που προβλέπει το δίκαιο των συμβάσεων κάθε κράτους μέλους πρέπει να εξαλειφθούν και η θέσπιση ενός προαιρετικού μέσου για ένα Ευρωπαϊκό Δίκαιο των Συμβάσεων δυνάμει κανονισμού, που θα συμπλήρωνε και δεν θα αντικαθιστούσε τα εθνικά συστήματα δικαίου των συμβάσεων των κρατών μελών, αποτελεί τη βέλτιστη λύση που θα έδινε στα μέρη την ελευθερία να επιλέγουν τη νομική πράξη η οποία εξυπηρετεί καλύτερα τους σκοπούς τους.

  John Bufton (EFD), γραπτώς. – (EN) Καταψήφισα τη θέσπιση ενός ευρωπαϊκού Δικαίου των Συμβάσεων διότι δεν πιστεύω ότι οι Βρυξέλλες πρέπει να θεσπίζουν νομοθεσία σε τομείς στους οποίους υπάρχει ήδη εθνική νομοθεσία. Θεσπίζοντας ένα ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων και δίνοντας τη δυνατότητα στις επιχειρήσεις να επιλέγουν είτε το εγχώριο είτε το ευρωπαϊκό δίκαιο θα δημιουργήσουμε σύγχυση στο σύστημα, καθώς και νομοθετικές αλληλεπικαλύψεις που μπορεί να οδηγήσουν σε ακριβές δικαστικές διαμάχες. Είναι επίσης πιθανό το ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων να ευνοήσει την κοινωνική πολιτική και την πολιτική απασχόλησης της ΕΕ, π.χ. την οδηγία σχετικά με τον χρόνο εργασίας, η οποία δεν ήταν καθόλου δημοφιλής και προκάλεσε προβλήματα στο Ηνωμένο Βασίλειο σε μια σειρά βασικών κλάδων και υπηρεσιών. Είναι επίσης εξαιρετικά πιθανό ένα νομοθέτημα που, επί του παρόντος, προβλέπει δικαίωμα υπαγωγής σε αυτό κατά τη διακριτική ευχέρεια του κράτους μέλους, να καταστεί στη συνέχεια υποχρεωτικό από την ΕΕ.

  Alain Cadec (PPE), γραπτώς. – (FR) Η έκθεση Wallis θέτει φιλόδοξους στόχους ως προς τα διάφορα μέτρα που μπορούν να ληφθούν για τη θέσπιση ενός ευρωπαϊκού δικαίου των συμβάσεων για καταναλωτές και επιχειρήσεις. Τα ζητήματα που διακυβεύονται είναι κρίσιμα διότι ο σκοπός είναι η βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς μέσω της αύξησης της συμμετοχής των επιχειρήσεων και των καταναλωτών. Αφενός, πρέπει να εξαλείψουμε τις αποκλίσεις στις επιμέρους νομοθεσίες περί συμβάσεων ώστε να αρθούν τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις. Αφετέρου, πρέπει να διασφαλίσουμε ένα υψηλό επίπεδο προστασίας για τους ευρωπαίους καταναλωτές.

  Maria Da Graca Carvalho (PPE), γραπτώς. – (PT) Δεδομένου του σημαντικού αντικτύπου του δικαίου των συμβάσεων στις οικονομικές συναλλαγές και, κατά συνέπεια, στην εσωτερική αγορά, επικροτώ όλες τις προσπάθειες της Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την εναρμόνιση των παραμέτρων τους εντός της ΕΕ και την προσαρμογή τους στην ενιαία αγορά. Υπερψηφίζω τη σχετική έκθεση.

  Nessa Childers (S&D), γραπτώς. – (EN) Πολλά πρόσφατα γεγονότα μας απέδειξαν τη σημασία της εμπιστοσύνης των καταναλωτών η οποία απορρέει εν μέρει από την ύπαρξη σωστών νόμων για την προστασία τους στην αγορά. Είναι συνεπώς αναγκαίο το ζήτημα αυτό να τεθεί επί τάπητος σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

  Christine De Veyrac (PPE), γραπτώς. – (FR) Η έκθεση Wallis είναι ένα σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της εφαρμογής της πράξης για την Ενιαία Αγορά και χαίρομαι ιδιαιτέρως που εγκρίθηκε. Σε μια συγκυρία όπου οι διαφορές μεταξύ των εθνικών νομοθεσιών περιορίζουν σημαντικά το διασυνοριακό εμπόριο, ιδίως για τις ΜΜΕ, η θέσπιση ενός πλαισίου για ένα ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων αποτελεί ένα πραγματικό βήμα προς τα εμπρός το οποίο πρέπει να στηρίξουμε. Ρυθμίζοντας τις συμβατικές σχέσεις, τόσο μεταξύ επιχειρήσεων όσο και μεταξύ επιχειρήσεων και καταναλωτών και θεσπίζοντας ένα προαιρετικό μέσο σε συνδυασμό με μια «εργαλειοθήκη», θα μπορέσουμε να διασφαλίσουμε την καλύτερη προστασία των καταναλωτών στην Ευρώπη.

  Diogo Feio (PPE), γραπτώς. – (PT) Η ύπαρξη ενός δικαίου των συμβάσεων ευρωπαϊκής εμβέλειας, κάτι που έχει συζητηθεί διεξοδικά στους κόλπους των θεσμικών οργάνων, θα συνεπαγόταν πολλά δυνητικά οφέλη για τις επιχειρήσεις, για τους καταναλωτές και για την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Δεν μας αφήνουν συνεπώς αδιάφορους οι δυνατότητες που απορρέουν από την ύπαρξη ενός κοινού συνόλου γενικών προτύπων και αρχών που θα διέπουν το δίκαιο των συμβάσεων και που αφορούν τόσο την αύξηση των διασυνοριακών συναλλαγών όσο και τη ρύθμιση του ηλεκτρονικού εμπορίου και τη βελτίωση της πρόσβασης των καταναλωτών στα προϊόντα. Ωστόσο, όπως υποστηρίζει και η εισηγήτρια, πιστεύω ότι ένα προαιρετικό μέσο για ένα Ευρωπαϊκό Δίκαιο των Συμβάσεων που θα συνυπάρχει με την εθνική νομοθεσία χωρίς να την αντικαθιστά είναι μια σωστή επιλογή.

  Jose Manuel Fernandes (PPE), γραπτώς. – (PT) Η έκθεση της κ. Wallis αφορά τις επιλογές πολιτικής για τη θέσπιση ενός ευρωπαϊκού δικαίου των συμβάσεων για τους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις. Μια σωστή επιλογή όσον αφορά το ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων θα ήταν επωφελής για την εσωτερική αγορά, τις ΜΜΕ και τους καταναλωτές. Το ζήτημα αυτό περιλαμβάνεται στην ημερήσια διάταξη του Κοινοβουλίου από το 1989, και οδήγησε τελικά την Επιτροπή στην εκπόνηση ενός σχεδίου δράσης το 2003. Η Επιτροπή κατέθεσε μια πρόταση οδηγίας σχετικά με τα δικαιώματα των καταναλωτών των 2008, έχει συντάξει δύο εκθέσεις προόδου και τώρα καταθέτει μια σειρά μέτρων υπό τη μορφή Πράσινης Βίβλου, στην οποία επιδιώκει να απαντήσει η έκθεση.

Δεδομένου ότι οι προτάσεις που κατατέθηκαν –μετά από δέκα χρόνια μελετών– θα συμβάλουν στην επίλυση των ελλείψεων που εντοπίστηκαν, οι οποίες αφορούν κατά κύριο λόγο τις συμβάσεις, και δεδομένου του γεγονότος ότι υπάρχει ανάγκη να προαχθεί η εσωτερική αγορά διά της άρσης των φραγμών, υπερψηφίζω την έκθεση η οποία προτείνει ένα προαιρετικό μέσο συνοδευόμενο από μια «εργαλειοθήκη», χάρη στα οποία θα επιλυθεί το πρόβλημα των συμβάσεων.

  Joao Ferreira (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Η έκθεση κάνει λόγο για την υπεράσπιση των καταναλωτών και των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ) αλλά αυτό αποτελεί μόνο το περιτύλιγμα. Η ουσία της έκθεσης ενέχει στην πραγματικότητα κινδύνους τόσο για τους μεν όσο και για τις δε: καταναλωτές και ΜΜΕ. Το όραμα της εισηγήτριας είναι σαφέστατα νεοφιλελεύθερο, όπως καθίσταται προφανές από την έμφαση που δίδεται στην «υπέρβαση των εμποδίων που αντιμετωπίζουν όσοι επιθυμούν να πραγματοποιήσουν διασυνοριακές συναλλαγές στην εσωτερική αγορά και πιστεύει ότι το σχέδιο για το ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων, σε συνδυασμό με διάφορα άλλα μέτρα, θα μπορούσε να είναι χρήσιμο για την πλήρη αξιοποίηση του δυναμικού της εσωτερικής αγοράς». Οι ελευθερώσεις και η εδραίωση της εσωτερικής αγοράς που έχει δρομολογήσει η ΕΕ καταδεικνύουν ότι πρωτίστως ωφελούνται οι μεγάλες επιχειρήσεις. Η τρέχουσα δυναμική υποδηλώνει ότι οι προτάσεις για την εναρμόνιση των συμβάσεων –που σε αυτό το στάδιο παραμένουν προαιρετικές– θα υλοποιηθούν πρωτίστως για την εξυπηρέτηση αυτών των συμφερόντων.

Αυτές οι επιφυλάξεις ενισχύονται από διάφορα σημεία της έκθεσης, όπως για παράδειγμα ότι «το προαιρετικό μέσο πρέπει να παρέχει ένα πολύ υψηλό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών, ώστε να αντισταθμίζει την προστασία που θα εξασφάλιζε στους καταναλωτές η εθνική τους νομοθεσία». Τονίζεται επίσης ότι το μέσο που προτείνεται σε επίπεδο ΕΕ, το οποίο θα είναι κοινό για όλες τις συμβάσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διατυπώνεται πολύ γενικόλογα.

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Πρόκειται για μια σαφέστατα νεοφιλελεύθερη έκθεση που ενδιαφέρεται για τα συμφέροντα του επιχειρηματικού κόσμου –και ιδίως των μεγάλων εταιρειών– διότι σε μια πλήρως ελευθερωμένη εσωτερική αγορά το μέγιστο κέρδος θα αποκομίσουν αυτοί με τη μεγαλύτερη ισχύ, παρά την προπαγάνδα σχετικά με την υπεράσπιση των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και των καταναλωτών. Ωστόσο, όλα αυτά είναι μια απόπειρα να μεταμφιεσθεί το προϊόν ώστε να μην αποκαλυφθούν οι πραγματικοί του κίνδυνο στο εκλογικό σώμα. Ως εκ τούτου δεν ψηφίζουμε υπέρ αυτής της έκθεσης.

Υποστηρίζει επίσης ένα μέσο σε επίπεδο ΕΕ, το οποίο, αν και προαιρετικό, θα είναι κοινό για όλες τις συμβάσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση και περιγράφεται πολύ γενικόλογα.

Παραθέτω ενδεικτικά ορισμένα σημεία της έκθεσης:

- «υποστηρίζει τη δράση για την υπέρβαση των εμποδίων που αντιμετωπίζουν όσοι επιθυμούν να πραγματοποιήσουν διασυνοριακές συναλλαγές στην εσωτερική αγορά και πιστεύει ότι το σχέδιο για το ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων, σε συνδυασμό με διάφορα άλλα μέτρα, θα μπορούσε να είναι χρήσιμο για την πλήρη αξιοποίηση του δυναμικού της εσωτερικής αγοράς»·

- «πιστεύει πως πρέπει να καλύπτονται οι συμβάσεις τόσο μεταξύ επιχειρήσεων όσο και μεταξύ επιχειρήσεων και καταναλωτών· υπογραμμίζει ότι το προαιρετικό μέσο πρέπει να παρέχει ένα πολύ υψηλό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών, ώστε να αντισταθμίζει την προστασία που θα εξασφάλιζε στους καταναλωτές η εθνική τους νομοθεσία· επιθυμεί περαιτέρω διευκρινίσεις για τον τρόπο με τον οποίο τούτο μπορεί να επιτευχθεί».

  Monika Flašíková Beňová (S&D), γραπτώς. – (SK) Το δίκαιο των συμβάσεων ρυθμίζει και οργανώνει τις συναλλαγές εντός της εσωτερικής αγοράς. Η επιλογή της ορθής στρατηγικής στον τομέα του δικαίου των συμβάσεων μπορεί να συμβάλει με αποφασιστικό τρόπο στη βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς και στην ανάπτυξη όλων των δυνατοτήτων της υπέρ των επιχειρήσεων, ιδίως των ΜΜΕ, και των καταναλωτών. Δεδομένου ότι οποιαδήποτε πρωτοβουλία στο δίκαιο των συμβάσεων θα πρέπει να καλύψει αυστηρά τις πραγματικές ανάγκες και ανησυχίες των επιχειρήσεων και καταναλωτών, πιστεύω ότι οποιαδήποτε επιχειρηματολογία στον τομέα αυτό οφείλει να στηριχθεί σε πρακτικά στοιχεία που να έχουν σχέση με την τρέχουσα κατάσταση του δικαίου των συμβάσεων και οποιεσδήποτε δυσχέρειες αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις και οι καταναλωτές, ιδίως στις διασυνοριακές συναλλαγές. Η ευρεία και ισορροπημένη συμμετοχή των ενδιαφερομένων μερών είναι θεμελιώδους σημασίας. Θα διαδραματίσει αποφασιστικό ρόλο στη διάρκεια της νομοθετικής διαδικασίας, και θα απαιτηθούν όλοι οι διαθέσιμοι πόροι ώστε να διασφαλιστεί η απουσία αποκλεισμών και η διαφάνειά της. Χρειαζόμαστε εμπλουτισμένες εκτιμήσεις αντικτύπου που να βασίζονται σε ένα ευρύ φάσμα επιλογών πολιτικής και να επικεντρώνονται στα πρακτικά ζητήματα που είναι σημαντικά για τη λειτουργία ενός προαιρετικού μέσου.

  Bruno Gollnisch (NI), γραπτώς. – (FR) Αυτό που προτείνει η κ. Wallis είναι ουσιαστικά η δημιουργία ενός 28ου καθεστώτος, επιπλέον των εθνικών νομοθεσιών, τις οποίες σκοπεύει να υποκαταστήσει στην πράξη· οι λέξεις νομοθετική «εναρμόνιση» και «τυποποίηση» προκαλούν πλέον φόβο στο ευρωπαϊκό πολιτικό πλαίσιο. Αυτό το νέο ευρωπαϊκό δίκαιο υποτίθεται ότι θα άρει τους φραγμούς στο διασυνοριακό εμπόριο οι οποίοι οφείλονται στις διαφορές μεταξύ των εθνικών νομικών συστημάτων. Το πρόβλημα είναι ότι κανένα στοιχείο στην έκθεση της κ. Wallis δεν αποδεικνύει την αντικειμενική ύπαρξη των εν λόγω φραγμών και άρα ενός προβλήματος που πρέπει να επιλυθεί. Κατά συνέπεια, τίποτε άλλο παρά μόνον η επιθυμία εφαρμογής μίας νέας μεθόδου για την επιβολή υπερεθνικής νομοθεσίας δεν δικαιολογεί τη θέση αυτή. Επιπλέον, κάτι τέτοιο ενέχει τον κίνδυνο να χρησιμοποιηθεί για την παράκαμψη των προστατευτικών εθνικών διατάξεων, ιδίως όσον αφορά τα δικαιώματα των καταναλωτών. Για αυτούς τους λόγους καταψήφισα την έκθεση.

  Juozas Imbrasas (EFD), γραπτώς. – (LT) Απείχα από την ψηφοφορία για την έκθεση αυτή διότι, σύμφωνα με την εισηγήτρια, η περιπλοκότητα των συμβατικών σχέσεων είναι ένα από τα πλέον προφανή εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι καταναλωτές και οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) στην ενιαία αγορά. Εξ ου και η πρόταση για τη θέσπιση ενός κοινού ευρωπαϊκού δικαίου των συμβάσεων που θα ωφελούσε τους καταναλωτές και θα συνέβαλε στη διασφάλιση αυξημένου διασυνοριακού εμπορίου εντός της εσωτερικής αγοράς. Σύμφωνα με την εισηγήτρια, όλα τα μέρη, είτε πρόκειται για συναλλαγές μεταξύ επιχειρήσεων (Β2Β) είτε για συναλλαγές μεταξύ επιχειρήσεων και καταναλωτών (Β2C), πρέπει να είναι ελεύθερα να επιλέγουν ή να μην επιλέγουν το προαιρετικό μέσο ως εναλλακτική δυνατότητα σε σχέση με το εθνικό ή διεθνές δίκαιο. Πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή προκειμένου να διασφαλιστεί ότι το προαιρετικό μέσο προστατεύει καταναλωτές και μικρές επιχειρήσεις λόγω της θέσης τους ως ασθενέστερων οικονομικών εταίρων και ότι αποφεύγεται η σύγχυση κατά την επιλογή του δικαίου. Απείχα από την ψηφοφορία διότι η ΕΕ ενέκρινε πρόσφατα τον κανονισμό Ρώμη I που ρυθμίζει αυτά τα θέματα και προασπίζει επιτυχώς τα δικαιώματα των καταναλωτών, ενώ η πρόταση αυτή βασίζεται αποκλειστικά στην κατάσταση του Ηνωμένου Βασιλείου και θα προκαλούσε μόνο αναταραχή και αυξημένη γραφειοκρατία.

  Edvard Kozusnik (ECR), γραπτώς. – (CS) Δεν είμαι υπέρ της πρότασης για δημιουργία ενός εντελώς νέου νομικού μέσου υπό τη μορφή ενός ευρωπαϊκού δικαίου των συμβάσεων. Η δημιουργία αυτού του μέσου αποτελεί το πρώτο βήμα προς τη δημιουργία ενός πανευρωπαϊκού αστικού κώδικα ο οποίος θα αντικαταστήσει σταδιακά το ενοχικό δίκαιο των επιμέρους κρατών μελών. Η ιδέα που προτείνεται μπορεί να προβλέπει την προαιρετική εφαρμογή του εν λόγω μέσου, αλλά είναι σαφές από πολλές ενδείξεις ότι ο προαιρετικός του χαρακτήρας αποτελεί τον πρόδομο για την εν συνεχεία υποχρεωτική εφαρμογή του στις διασυνοριακές συμβατικές σχέσεις. Εάν δημιουργηθεί αυτό το μέσο, θα θεσπίσουμε έναν εντελώς νέο τύπο υπερεθνικού δικαίου, που θα βρίσκεται στο μεταίχμιο μεταξύ του ενωσιακού δικαίου και του διεθνούς ιδιωτικού και εμπορικού δικαίου, για να μην αναφέρω ότι η εντολή της θέσπισης ενός ευρωπαϊκού δικαίου των συμβάσεων για καταναλωτές και επιχειρήσεις δεν έχει επαρκές έρεισμα στο πρωτογενές δίκαιο της ΕΕ. Πρέπει συνεπώς να εμμείνουμε σε ένα τυποποιημένο μέσο, το οποίο να τυγχάνει επαρκούς νομικής στήριξης στο πρωτογενές δίκαιο υπό τη μορφή της εναρμόνισης.

  Agnes Le Brun (PPE), γραπτώς. – (FR) Αν θέλουμε να υλοποιήσουμε την κοινή αγορά, δεν θα πρέπει να αρκεστούμε στην άρση των θετικών φραγμών μεταξύ των κρατών μελών της Ένωσης. Για να αποκομίσουμε τα οφέλη μιας αποτελεσματικής ολοκληρωμένης αγοράς, πρέπει επίσης να αντιμετωπίσουμε τις έμμεσες αιτίες που πνίγουν τις διασυνοριακές φιλοδοξίες των συμπολιτών μας. Εκτός από μια σειρά διοικητικών δυσκολιών, οι ευρωπαίοι επιχειρηματίες αντιμετωπίζουν συχνά πολύ διαφορετικούς κανόνες σχετικά με τις συμβάσεις σε κάθε κράτος μέλος. Αυτά τα εμπόδια είναι ιδιαίτερα δύσκολο να υπερκεραστούν από τις ΜΜΕ, παρόλο που αυτές είναι το αποτελεσματικότερο μέσο που διαθέτουμε για την τόνωση της ανάπτυξης. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή δημοσίευσε μια Πράσινη Βίβλο σχετικά με τα θέμα και εγκαινίασε μια ευρεία δημόσια διαβούλευση. Υπερψήφισα το παρόν ψήφισμα του Κοινοβουλίου διότι υιοθετεί μια προσέγγιση βασισμένη στην κοινή λογική, προτείνοντας ένα μέσο που θα λειτουργεί παράλληλα με την εθνική νομοθεσία και θα διευκολύνει το διασυνοριακό εμπόριο. Αυτή η «ευρωπαϊκή σύμβαση» θα έχει προαιρετικό χαρακτήρα και θα συνοδεύεται από μια «εργαλειοθήκη» που θα καθιστά σαφές πώς θα πρέπει να χρησιμοποιείται και θα ευνοούσε επίσης τη μεγαλύτερη προστασία των καταναλωτών.

  David Martin (S&D), γραπτώς. – (EN) Καταψήφισα την έκθεση.

  Clemente Mastella (PPE), γραπτώς. – (IT) Οι αποκλίσεις στο δίκαιο των συμβάσεων ανά την Ευρώπη αποθαρρύνουν τελικά τις επιχειρήσεις που θα επιθυμούσαν να ασχοληθούν με το διασυνοριακό εμπόριο και τους στερούν τη δυνατότητα να επωφεληθούν των ευκαιριών και των οφελών που προσφέρει η εσωτερική αγορά. Κατά συνέπεια, οι καταναλωτές πλήττονται λόγω της περιορισμένης δυνατότητας επιλογής, των υψηλών τιμών και της χαμηλότερης ποιότητας που απορρέουν από τον ισχνό διασυνοριακό ανταγωνισμό. Σε αυτό το πλαίσιο, θέλουμε να θεσπίσουμε ορισμένες καινοτομίες, όπως οι συμβάσεις μεταξύ επιχειρήσεων και μεταξύ επιχειρήσεων και καταναλωτών, οι οποίες θα ρυθμίζονται από ένα προαιρετικό μέσο που θα διευρύνει το φάσμα επιλογών των καταναλωτών, και έναν μηχανισμό παρακολούθησης και αναθεώρησης που θα εξασφαλίζει ότι το προαιρετικό μέσο παρακολουθεί τις ανάγκες της αγοράς, καθώς και τις νομικές και οικονομικές εξελίξεις. Η απλότητα και η ετοιμότητα χρήσης πρέπει να αποτελούν τον κύριο στόχο. Οι διατάξεις για την πώληση των αγαθών, καθώς και οι συμβάσεις υπηρεσιών, πρέπει να έχουν προτεραιότητα. Τέλος, ένα σύστημα σημάτων εμπιστοσύνης θα εξασφάλιζε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη από την πλευρά των καταναλωτών. Η επιλογή της ορθής στρατηγικής στον τομέα του δικαίου των συμβάσεων μπορεί να συμβάλει με αποφασιστικό τρόπο στη βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς και στην ανάπτυξη όλων των δυνατοτήτων της υπέρ των επιχειρήσεων, συγκεκριμένα των ΜΜΕ, και των καταναλωτών.

  Miguel Portas (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Αν και πιστεύω ότι πρέπει ακόμη να γίνουν πολλά πράγματα στον τομέα των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ) και των δικαιωμάτων των καταναλωτών, αυτή η έκθεση αποτελεί ένα πρώτο βήμα για τη διευκόλυνση του διασυνοριακού εμπορίου μεταξύ των ΜΜΕ.

  Arlene McCarthy (S&D), γραπτώς. – (EN) Τα μέλη του Εργατικού Κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θέλουν να δουν βελτιώσεις στην ενιαία αγορά και να διευκολύνουν τις διασυνοριακές συναλλαγές για τους καταναλωτές και τις μικρές επιχειρήσεις. Ωστόσο, ενώσεις καταναλωτών και επιχειρηματικές ενώσεις έχουν συνασπισθεί για να απορρίψουν από κοινού την πρόταση της κ. Wallis για ένα προαιρετικό μέσο δικαίου των συμβάσεων. Υποστηρίζουν ότι οι κανόνες των εθνικών δικαίων των συμβάσεων δεν αποτελούν παράγοντα επηρεασμού των καταναλωτών όσον αφορά την πραγματοποίηση αγορών από άλλα κράτη μέλη· ότι αντιθέτως υπάρχουν άλλα, ουσιαστικά, εμπόδια στο διασυνοριακό εμπόριο, όπως οι διοικητικές και πολιτιστικές διαφορές, και η απουσία αποτελεσματικών μέσων έννομης προστασίας για τους καταναλωτές. Η κ. Wallis δεν κατάφερε να αποδείξει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι απαιτείται πράγματι ένα προαιρετικό μέσο. Στην πραγματικότητα, μια τέτοια πρόταση θα μπορούσε ακόμα και να υπονομεύσει τα ισχύοντα δικαιώματα των καταναλωτών.

Πρέπει να μην βιαστούμε και να εξετάσουμε τις επτά επιλογές που προτείνονται στην Πράσινη Βίβλο ώστε να λάβουμε μια τεκμηριωμένη απόφαση βασισμένη σε σαφείς εκτιμήσεις αντικτύπου. Ομοίως, δεν μπορούμε να δεχθούμε την προσέγγιση της «εργαλειοθήκης» της Ομάδας ECR χωρίς επαρκή στοιχεία και εκτιμήσεις αντικτύπου που θα δείχνουν ότι αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να προστατευθούν οι καταναλωτές και να βοηθηθούν οι επιχειρήσεις. Έχουμε χρέος απέναντι στους καταναλωτές και στις επιχειρήσεις να λάβουμε τη σωστή απόφαση για αυτούς και να εξασφαλίσουμε ότι οποιαδήποτε αλλαγή του νομικού καθεστώτος που επηρεάζει τα δικαιώματά τους έχει μελετηθεί σε βάθος.

  Nuno Melo (PPE), γραπτώς. – (PT) Το δίκαιο των συμβάσεων ορίζει και διέπει τις συναλλαγές εντός της εσωτερικής αγοράς και ως εκ τούτου είναι προφανείς οι δυνατότητές του να εμποδίζει, αλλά και διευκολύνει τις συναλλαγές αυτές. Η επιλογή της ορθής στρατηγικής στον τομέα του δικαίου των συμβάσεων μπορεί να συμβάλει με αποφασιστικό τρόπο στη βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς και στην ανάπτυξη όλων των δυνατοτήτων της υπέρ των επιχειρήσεων, συγκεκριμένα των ΜΜΕ, και των καταναλωτών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το Κοινοβούλιο μέσα από τα διάφορα ψηφίσματά του επί του θέματος έχει επανειλημμένα αναγνωρίσει τα οφέλη από ένα βελτιωμένο πλαίσιο δικαίου των συμβάσεων για την εσωτερική αγορά, έχει επιδοκιμάσει την ιδέα ενός ενιαίου πλαισίου αναφοράς και έχει επιμείνει για τη στενή συμμετοχή τόσο του ιδίου όσο και των ενδιαφερομένων μερών.

  Alexander Mirsky (S&D), γραπτώς. – (EN) Την 1η Ιουλίου 2010, η Επιτροπή παρουσίασε μια Πράσινη Βίβλιο σχετικά με τις επιλογές πολιτικής για τη θέσπιση ενός ευρωπαϊκού δικαίου των συμβάσεων για τους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις. Οι εν λόγω επιλογές πολιτικής περιλαμβάνουν επιλογές ενδοτικού δικαίου, ένα καθεστώς προαιρετικής συμμετοχής που αποκαλείται «28ο καθεστώς», την όχι και τόσο πιθανή (λόγω της αντίστασης του Συμβουλίου και του ότι δεν είναι δυνατόν να συγχωνευτούν από τη μία ημέρα στην άλλη οι εθνικές νομικές παραδόσεις) προσέγγιση σε επίπεδο εθνικού ουσιαστικού δικαίου και τη δυνατότητα δημιουργίας ενός αυτοτελούς ευρωπαϊκού αστικού κώδικα. Υποστηρίζω πλήρως την έκθεση, ιδίως ενόψει της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Δημοκρατία της Λετονίας. Ψήφισα υπέρ.

  Andreas Molzer (NI), γραπτώς. – (DE) Το ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων αναμένεται ότι θα διασφαλίσει μια πιο ομαλά λειτουργούσα εσωτερική αγορά και η παρούσα έκθεση εφιστά ιδιαιτέρως την προσοχή στα δυνητικά οφέλη για τις ΜΜΕ και τους καταναλωτές. Οι προσπάθειες για την εξεύρεση ενός κοινού νομικού πλαισίου χρονολογούνται από το 1989 χωρίς διακοπή. Το 2008 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κυκλοφόρησε μια πρόταση για μια οδηγία σχετικά με τα δικαιώματα των καταναλωτών. Είναι πολύ πιο σημαντικό για τους ευρωπαίους καταναλωτές να βελτιωθεί η προστασία τους σε επίπεδο ΕΕ. Αυτό δεν πρέπει να επιτευχθεί μέσω περιοριστικών δράσεων, όπως αυτές που συνηθίζονταν κάποτε σε περίπτωση υπεραναλήψεων από τραπεζικούς λογαριασμούς, αλλά αντίθετα μέσω της καταπολέμησης αθέμιτων επιχειρηματικών πρακτικών, της απάτης κ.λπ.

Μένει να διευκρινιστεί εάν ένα ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων θα βελτιώσει την πρόσβαση στην αγορά για τις μικρές επιχειρήσεις αφού, σύμφωνα με τις αναλύσεις, κυρίως οι μεσαίες και μεγάλες επιχειρήσεις είναι εκείνες που δραστηριοποιούνται στο διασυνοριακό εμπόριο, κάτι που οφείλεται στη γραφειοκρατία που αυτό συνεπάγεται, καθώς και στο σχετικό κόστος. Τα υπάρχοντα προβλήματα με τις διασυνοριακές ηλεκτρονικές αγορές θα εμμείνουν για αρκετό καιρό. Επίσης, δεν έχει τεκμηριωθεί πέραν πάσης αμφιβολίας ότι απαιτείται πράγματι τυποποίηση. Όταν υπάρχει αμφιβολία, τάσσομαι υπέρ της αρχής της επικουρικότητας, και αυτός είναι ο λόγος που καταψηφίζω την έκθεση Wallis.

  Franz Obermayr (NI), γραπτώς. – (DE) Μια Ευρώπη που ανήκει στους πολίτες της μπορεί να λειτουργήσει μόνο ως μια Ευρώπη των πατρίδων, της επικουρικότητας και της εθνικής κυριαρχίας. Μέχρι σήμερα, φαίνεται ότι το ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων είναι κάτι αχρείαστο, και ισχύει η γενική αρχή ότι όταν μια διάταξη δεν είναι αναγκαία, πρέπει να παραλείπεται. Πιστεύω επίσης ότι η έκθεση αυτή αποτελεί παρελκυστική τακτική με στόχο να αποσπαστεί η προσοχή από το γεγονός ότι ένας πολύ σημαντικότερος τομέας, αυτός της πανευρωπαϊκής προστασίας των καταναλωτών, εξακολουθεί να χρειάζεται βελτίωση. Γι’ αυτόν τον λόγο καταψηφίζω την έκθεση.

  Rolandas Paksas (EFD), γραπτώς. – (LT) Στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να εφαρμόζεται ένα ενοποιημένο καθεστώς δικαίου των συμβάσεων. Αυτό θα επέτρεπε πρωτίστως την άρση των εμποδίων που αντιμετωπίζουν συχνά οι καταναλωτές και οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) στην ενιαία αγορά, λόγω της περιπλοκότητας των συμβατικών σχέσεων. Επίσης, ένα κοινό ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων θα διασφάλιζε την αύξηση του διασυνοριακού εμπορίου στην εσωτερική αγορά. Ο ισχύων κανονισμός Ρώμη I αποτελεί ένα επαρκές ρυθμιστικό μέσο, που προβλέπει υψηλό επίπεδο προστασίας για το πλέον αδύναμο συμβαλλόμενο μέρος. Οι διατάξεις του εν λόγω κανονισμού προστατεύουν τους καταναλωτές που ζητούν αποζημίωση από επιχειρήσεις σε άλλα κράτη μέλη με τις οποίες έχουν συνάψει σύμβαση. Δεδομένου ότι υπάρχει ήδη ένας αποτελεσματικός μηχανισμός νομοθετικής ρύθμισης σε αυτόν τον τομέα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν υποστηρίζω αυτό το ψήφισμα σχετικά με τις επιλογές πολιτικής για τη θέσπιση ενός ευρωπαϊκού δικαίου των συμβάσεων για τους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις, το οποίο προτείνει την έγκριση ενός νέου κανονισμού ο οποίος θα θέσει σε ισχύ ένα νέο προαιρετικό μέσο που θα εφαρμόζεται στις συναλλαγές μεταξύ επιχειρήσεων και μεταξύ επιχειρήσεων και καταναλωτών. Πρέπει να υπογραμμιστεί το γεγονός ότι ο νέος αυτός κανονισμός θα συνεπαγόταν μεγάλη σύγχυση και έλλειψη σαφήνειας σε αυτόν τον τομέα. Επίσης, η εφαρμογή του θα απαιτούσε επιπλέον χρηματοδότηση και αυξημένη γραφειοκρατία.

  Alfredo Pallone (PPE), γραπτώς. – (IT) Οι αποκλίσεις μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά το δίκαιο των συμβάσεων δημιουργούν διαρθρωτικά προβλήματα που δρουν αποτρεπτικά για τις επιχειρήσεις και τους καταναλωτές. Η πρόταση ψηφίσματος της κ. Wallis τάσσεται υπέρ της δημιουργίας ενός προαιρετικού μέσου για ένα ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων για καταναλωτές και επιχειρήσεις, μέσω ενός γενικού κανονισμού, και γι’ αυτό ψήφισα υπέρ. Επίσης, το εν λόγω μέσω δεν θα αντικαταστήσει τα δίκαια των συμβάσεων των κρατών μελών, αλλά απλώς θα βοηθήσει στην εξασφάλιση μιας καλύτερης δυνατότητας επιλογής υποδείγματος σύμβασης στα μέρη, βάσει παραδειγμάτων που θα διέπονται από κοινές γενικές αρχές, ορισμούς και κανονισμούς τόσο για εμπορικές όσο και για καταναλωτικές συμβάσεις, χωρίς να πλήττονται οι αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας.

  Γεώργιος Παπανικολάου (PPE), γραπτώς. – Υπερψήφισα την έκθεση για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού δικαίου των συμβάσεων για τους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις, η οποία μπορεί να συμβάλει στη διευκόλυνση των διασυνοριακών συναλλαγών και στην ενίσχυση της εσωτερικής αγοράς, ιδιαίτερα δε των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ) και των καταναλωτών. Οι αποκλίσεις στο δίκαιο των συμβάσεων στα διάφορα κράτη μέλη αποτελούν τροχοπέδη για τις ΜΜΕ στην πραγματοποίηση διασυνοριακών συναλλαγών. Χρειάζεται να υιοθετηθεί μια ευέλικτη διαδικασία που θα παρέχει ασφάλεια στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και στους καταναλωτές και θα μπορέσει να προστατέψει τα δικαιώματα των μερών. Για το λόγο αυτό η δημιουργία ενός προαιρετικού μέσου το οποίο θα λειτουργήσει ως πρότυπο για τις ΜΜΕ και θα λειτουργεί παράλληλα με τους εθνικούς κανόνες διευρύνοντας τις δυνατότητες επιλογής των μερών είναι η πιο ορθή στρατηγική.

  Maria do Ceu Patrao Neves (PPE), γραπτώς. – (PT) Υπερψήφισα την έκθεση σχετικά με τις επιλογές πολιτικής για τη θέσπιση ενός ευρωπαϊκού δικαίου των συμβάσεων για τους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις. Το δίκαιο των συμβάσεων ορίζει και διέπει τις συναλλαγές εντός της εσωτερικής αγοράς και ως εκ τούτου είναι προφανείς οι δυνατότητές του να εμποδίζει, αλλά και διευκολύνει τις συναλλαγές αυτές.

Η επιλογή της ορθής στρατηγικής στον τομέα του δικαίου των συμβάσεων μπορεί να συμβάλει με αποφασιστικό τρόπο στη βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς και στην ανάπτυξη όλων των δυνατοτήτων της υπέρ των επιχειρήσεων, συγκεκριμένα των ΜΜΕ, και των καταναλωτών. Θα ήθελα να τονίσω την ανάγκη για ευρεία και ισόρροπη συμμετοχή των ενδιαφερόμενων μερών. Η σημερινή μέθοδος εργασίας της Επιτροπής, η οποία συνδυάζει μια ομάδα εμπειρογνωμόνων και μια ομάδα ενδιαφερομένων μερών, εξασφαλίζει ήδη τη συμμετοχή των ενδιαφερομένων. Ωστόσο, εφόσον η διαδικασία αυτή δεν έχει ακόμη ξεπεράσει τη φάση της διαβούλευσης είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι η νομοθετική διαδικασία δεν θα ξεκινήσει ακόμη. Η συμμετοχή των ενδιαφερομένων μερών θα είναι ιδιαίτερα ουσιαστική κατά τη διάρκεια της νομοθετικής διαδικασίας, το εύρος και η διαφάνεια της οποίας θα πρέπει να εξασφαλιστούν πάση θυσία.

  Phil Prendergast (S&D), γραπτώς. – (EN) Η ΕΕ δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι είναι ενιαία αγορά όσο εξακολουθούν να υφίστανται φραγμοί στο εμπόριο. Το τεράστιο κόστος που συνεπάγονται οι διασυνοριακές συναλλαγές συνιστά σοβαρό φραγμό. Αν συνυπολογιστούν τα νομικά έξοδα, το κόστος της μετάφρασης και της υλοποίησης, μια μικρή επιχείρηση μπορεί να κληθεί να καταβάλει έως και 15.000 ευρώ για να εισέλθει στην αγορά ηλεκτρονικού εμπορίου ενός μόνο κράτους μέλους. Σύμφωνα με μια έκτακτη έρευνα του Ευρωβαρομέτρου το 2008, ο φραγμός αυτός αποτελεί μείζον πρόβλημα για έως 60% των λιανεμπόρων. Εάν εναρμονιζόταν η νομοθεσία που διέπει τις συναλλαγές των καταναλωτών στο σύνολο της ΕΕ, οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) και οι καταναλωτές σε όλα τα κράτη μέλη θα ωφελούνταν. Η άρση αυτών των φραγμών θα ενθάρρυνε περισσότερες ΜΜΕ να εκμεταλλευτούν τις δυνατότητες του ηλεκτρονικού εμπορίου. Πιστεύω ότι οι ΜΜΕ διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην οικονομική ανάκαμψη πολλών κρατών μελών. Η πορεία της Ιρλανδίας προς την ανάπτυξη στηρίζεται στις εξαγωγές· άρα η άρση των εμποδίων στην είσοδο στην αγορά της ΕΕ είναι μείζονος σημασίας. Τα πορίσματα και οι συστάσεις αυτής της έκθεσης δείχνουν επίσης τις δυνατότητες εξασφάλισης μεγάλου οφέλους για τους καταναλωτές. Αν αυξηθεί το διασυνοριακό εμπόριο, οι καταναλωτές θα έχουν ευρύτερη επιλογή προϊόντων και πιο ανταγωνιστικές τιμές.

  Paulo Rangel (PPE), γραπτώς. – (PT) Ένα από τα πλέον φλέγοντα ζητήματα στο ενωσιακό δίκαιο είναι η εναρμόνιση του δικαίου των συμβάσεων. Αφενός, φαίνεται ότι η ανάγκη για μεγαλύτερη εσωτερική ομοιομορφία έχει πλέον καταστεί σαφής, προκειμένου οι εταιρείες να μπορέσουν να επωφεληθούν των δυνατοτήτων που προσφέρει η κοινή αγορά χωρίς να φοβούνται ότι μπορεί να βρεθούν αντιμέτωπες με συνθήκες που δεν ανέμεναν και για τις οποίες δεν είναι προετοιμασμένες σε κάποιο ξένο νομικό σύστημα, κάτι που αποτελεί πραγματικό πρόβλημα. Αφετέρου, ωστόσο, υπάρχει μια κάποια αντίσταση από την πλευρά των κρατών μελών όσον αφορά την εγκατάλειψη των νομικών προσεγγίσεών τους, κάτι που δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη δεδομένου ότι οι τελευταίες διαμορφώθηκαν στη διάρκεια πολλών αιώνων και είναι ευρέως γνωστές στους πολίτες της εκάστοτε χώρας.

Στο πλαίσιο αυτό, στην Πράσινη Βίβλο της 1ης Ιουλίου 2010 η Επιτροπή κατέθεσε μια σειρά λύσεων για ρυθμιστικά πρότυπα, που εκτείνονται από το απλό ενδοτικό δίκαιο έως έναν ευρωπαϊκό αστικό κώδικα. Από τα διάφορα σενάρια που προτάθηκαν, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι υπέρ της δημιουργίας ενός προαιρετικού μέσου υπό τη μορφή κανονισμού, το οποίο θα διέπει πρωτίστως τις διασυνοριακές συναλλαγές και δυνητικά θα μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί, προαιρετικά, και για τις εσωτερικές συμβάσεις. Αυτό πιστεύω ότι είναι μια λογική λύση, και γι’ αυτό ψήφισα υπέρ.

  Raul Romeva i Rueda (Verts/ALE), γραπτώς. – (EN) Υπέρ. Σκοπός της παρούσας έκθεσης είναι να απαντήσει στην πρόσφατη Πράσινη Βίβλο της Επιτροπής για το ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων και να ορίσει τις προτεραιότητες του Κοινοβουλίου στο θέμα αυτό. Τα πιθανά οφέλη για την εσωτερική αγορά από ένα ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων συζητήθηκαν επί πολλά χρόνια εντός των θεσμικών οργάνων αλλά και με το ευρύ κοινό. Το Κοινοβούλιο απεφάνθη για πρώτη φορά επί του ζητήματος το 1989. Η Επιτροπή διεύρυνε τη συζήτηση δημοσιεύοντας το 2001 ανακοίνωση η οποία επικεντρωνόταν στα πιθανά προβλήματα που θα μπορούσαν να ανακύψουν από αποκλίσεις του δικαίου των συμβάσεων εντός της εσωτερικής αγοράς και στις πιθανές επιλογές για δράση. Υπό το πρίσμα των απαντήσεων που δόθηκαν στη διαβούλευση αυτή, η Επιτροπή δημοσίευσε το 2003 ένα σχέδιο δράσης με το οποίο πρότεινε μεταξύ άλλων την εκπόνηση ενός ενιαίου πλαισίου αναφοράς το οποίο θα περιείχε ορισμούς, γενικές αρχές και πρότυπους κανόνες προκειμένου να βελτιωθεί η ποιότητα και η συνοχή του ευρωπαϊκού δικαίου των συμβάσεων. Σε μια άλλη ανακοίνωση του 2004, η Επιτροπή όρισε τη συνέχεια στο εν λόγω σχέδιο δράσης και πρότεινε επίσης να αναθεωρηθεί το κεκτημένο της Ένωσης στον εν λόγω τομέα. Το 2008 υπέβαλε πρόταση οδηγίας για τα δικαιώματα των καταναλωτών.

  Νικόλαος Σαλαβράκος (EFD), γραπτώς. – Θεωρώ ότι είναι απαραίτητη η βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς και η ανάπτυξη όλων των δυνατοτήτων υπέρ των επιχειρήσεων, και συγκεκριμένα των ΜΜΕ, και των καταναλωτών. Στα πλαίσια αυτά, η έκθεση της κυρίας Wallis κινείται προς την σωστή κατεύθυνση: αναφέρεται στον αρνητικό αντίκτυπο που έχουν τόσο για τους καταναλωτές όσο και για τις επιχειρήσεις οι αποκλίσεις του δικαίου των συμβάσεων εντός της εσωτερικής αγοράς και στα οφέλη από ένα βελτιωμένο πλαίσιο δικαίου των συμβάσεων για την εσωτερική αγορά. Θεωρώ ότι για να επιτευχθεί αυτό απαιτείται η δημιουργία μιας εύχρηστης, ευέλικτης, σαφούς, κατά το εφικτό δεσμευτικής για τα κράτη-μέλη νομοθετικής πράξης που θα διευκολύνει και θα παρέχει ασφάλεια δικαίου στα συμβαλλόμενα μέρη, χωρίς παρεμβάσεις στα εθνικά δίκαια και χωρίς να θίγονται οι οικονομικά ασθενέστεροι.

  Catherine Stihler (S&D), γραπτώς. – (EN) Δηλώνω απογοητευμένη που έκθεση αυτή εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο. Δεν μπόρεσα να την υποστηρίξω διότι, ως αντίδραση στην Πράσινη Βίβλο της Επιτροπής, απέκλεισε υπερβολικά πολλές επιλογές για το μέλλον του δικαίου των συμβάσεων της ΕΕ και δεν ζήτησε ως όφειλε την εκπόνηση εκτίμησης αντικτύπου σχετικά με το συνολικό κόστος και τις επιπτώσεις κάθε μίας από τις επιλογές που πρότεινε η Επιτροπή.

  Marc Tarabella (S&D), γραπτώς. – (FR) Επί του παρόντος δεν υπάρχει ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων, παρόλο που το θέμα αυτό αποτελεί αντικείμενο συζήτησης στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα εδώ και περισσότερα από 20 χρόνια. Η Επιτροπή σκοπεύει τώρα να προτείνει, μέσω ενός κανονισμού, τη θέσπιση ενός προαιρετικού μέσου, του αποκαλούμενου «28ου καθεστώτος», που θα μπορούσε να διέπει τις διασυνοριακές συμβάσεις.

Αν και η επιθυμία απλοποίησης του δικαίου των συμβάσεων και επέκτασης του διασυνοριακού εμπορίου είναι αξιέπαινη, διατηρώ τις αμφιβολίες μου ως προς την καταλληλότητα αυτής της προσέγγισης: υπάρχει πράγματι μεγάλος κίνδυνος οι εθνικοί κανόνες, που παρέχουν μέγιστη προστασία για τους καταναλωτές, να παρακαμφθούν. Γι’ αυτόν τον λόγο αποφάσισα να απόσχω από την ψηφοφορία επί αυτής της έκθεσης πρωτοβουλίας, εν αναμονή της πρότασης της Επιτροπής για έναν κανονισμό σχετικά με αυτό το θέμα.

  Nuno Teixeira (PPE), γραπτώς. – (PT) Μια συνέπεια της υλοποίησης της εσωτερικής αγοράς είναι η αύξηση του αριθμού των δυνητικών καταναλωτών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μέχρι σήμερα ωστόσο δεν υπήρξε καμία εναρμόνιση των κανόνων που διέπουν τις συμβάσεις για καταναλωτές και επιχειρήσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη διαρκή παρουσία εμποδίων στην πλήρη υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς λόγω των διαφορών μεταξύ των εθνικών νομοθεσιών και λόγω του κατακερματισμένου χαρακτήρα του ίδιου του δικαίου προστασίας καταναλωτών.

Η πρόταση της έκθεσης είναι να αναλυθεί η βιωσιμότητα ενός προαιρετικού μέσου σε αυτόν τον τομέα, το οποίο θα επισημοποιηθεί μέσω ενός κανονισμού και θα συμπληρωθεί από μια «εργαλειοθήκη» ώστε να διασφαλιστεί η ασφάλεια δικαίου και η αντίστοιχη βεβαιότητα. Ένα τέτοιο μέσο θα επέτρεπε την ομαλότερη λειτουργία της ενιαίας αγοράς, θα ωφελούσε επιχειρήσεις και καταναλωτές και θα ήταν επίσης επωφελές για τα νομικά συστήματα των ίδιων των κρατών μελών.

Για τους ανωτέρω λόγους υπερψήφισα την παρούσα έκθεση και υποστηρίζω τη σχετική πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία στο μέλλον πρέπει να διασφαλίσει τη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, καθώς και των ενδιαφερόμενων μερών από τον χώρο των επιχειρήσεων και της κοινωνίας των πολιτών.

  Rafał Trzaskowski (PPE), γραπτώς. – (PL) Το γεγονός ότι διαθέτουμε 27 νομικά καθεστώτα είναι ένα από τα σοβαρότερα εμπόδια που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι επιχειρηματίες και οι καταναλωτές στην ΕΕ οι οποίοι επιθυμούν να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες που προσφέρει η εσωτερική αγορά. Το έργο που επιτελείται για τη θέσπιση ενός εναλλακτικού ενωσιακού δικαίου των συμβάσεων με γεμίζει αισιοδοξία, ιδίως στο πλαίσιο του ψηφιακού θεματολογίου της ΕΕ και των δυνατοτήτων του ηλεκτρονικού εμπορίου στην ενιαία αγορά.

  Angelika Werthmann (NI), γραπτώς. – (DE) Η εισηγήτρια τάσσεται υπέρ ενός προαιρετικού μέσου. Οι ενώσεις προστασίας των καταναλωτών είναι ήδη επιφυλακτικές ως προς την προσέγγιση της ΕΕ σε αυτό το θέμα. Αφενός, θέτουν υπό αμφισβήτηση την αιτιώδη σχέση με τη βάση ενός μελλοντικού δικαίου των συμβάσεων, και ταυτόχρονα, πράγμα πιο σημαντικό, φοβούνται ότι η νομική κατάσταση θα περιπλακεί ακόμη περισσότερο. Αυτήν τη στιγμή, η «εργαλειοθήκη» είναι η προτιμώμενη επιλογή διότι θα κάλυπτε τις τρέχουσες ανάγκες και τις ειδικές διατάξεις σχετικά με τις πλέον συνήθεις μορφές συμβάσεων αποτελώντας ένα ουσιαστικό βοήθημα για τους καταναλωτές. Ωστόσο, πρέπει να μείνουν ανοικτές και να εξεταστούν όλες οι επιλογές.

  Iva Zanicchi (PPE), γραπτώς. – (IT) Υπερψήφισα το κείμενο που κατέθεσε η κ. Wallis. Τα προβλήματα που απορρέουν από τις αποκλίσεις στο δίκαιο των συμβάσεων ανά την Ευρώπη αποθαρρύνουν συχνά τις επιχειρήσεις, κυρίως τις ΜΜΕ, που θα επιθυμούσαν να ασχοληθούν με το διασυνοριακό εμπόριο και τους στερούν τη δυνατότητα να επωφεληθούν των ευκαιριών και των οφελών που προσφέρει η εσωτερική αγορά. Το κείμενο που ψηφίζουμε σήμερα αποσκοπεί στη δημιουργία ενός προαιρετικού μέσου για ένα ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων μέσω ενός κανονισμού. Αυτό το προαιρετικό μέσο θα ισχύει παράλληλα με τα εθνικά δίκαια των συμβάσεων των κρατών μελών ως εναλλακτική επιλογή την οποία θα μπορούν ελεύθερα να προτιμήσουν τα συμβαλλόμενα μέρη.

  Tadeusz Zwiefka (PPE), γραπτώς. – (PL) Το εξήντα τοις εκατό των διαδικτυακών συναλλαγών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν ευοδώνονται, κυρίως λόγω του γεγονότος ότι τα εμπλεκόμενα μέρη φοβούνται τα άγνωστα νομικά συστήματα των άλλων κρατών μελών. Έτσι, πολλοί πολίτες της ΕΕ δεν έχουν την ευκαιρία να αξιοποιήσουν τις δυνατότητες της διαδικτυακής αγορά. Υπό αυτό το πρίσμα, οι διαφορές μεταξύ των νομικών συστημάτων των κρατών μελών αποτελούν φραγμό στην ορθή λειτουργία της αγοράς της ΕΕ. Πιστεύω συνεπώς ότι ένα προαιρετικό μέσο, ή ένα «28ο καθεστώς», είναι πολύ πιθανό να συμβάλει στην απελευθέρωση των δυνατοτήτων που παρέχει η ευρωπαϊκή αγορά στον τομέα του ηλεκτρονικού εμπορίου, βοηθώντας στη διεύρυνση της αγοράς για τις επιχειρήσεις και παράλληλα διασφαλίζοντας ίση πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες για τους καταναλωτές.

Έκθεση: Anna Rosbach (A7-0175/2011)

  Luis Paulo Alves (S&D), γραπτώς. – (PT) Ψηφίζω υπέρ αυτής της έκθεσης, διότι περιλαμβάνει σειρά ανησυχιών οι οποίες έχουν επισημανθεί από την Ομάδα της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και των Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (S&D), αναγνωρίζοντας τους περιορισμούς του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕγχΠ) και την ανάγκη ενσωμάτωσης επιπρόσθετων δεικτών για τη μέτρηση της οικονομικής και κοινωνικής προόδου μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Θα ήθελα, επίσης, να επιστήσω την προσοχή στην ανάπτυξη σαφών και μετρήσιμων δεικτών οι οποίοι λαμβάνουν υπόψη την αλλαγή του κλίματος, τη βιοποικιλότητα, την αποτελεσματική χρήση των πόρων, και την κοινωνική ενσωμάτωση, κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια πιο συμμετοχική κοινωνία βασιζόμενη στη γνώση και σε χαμηλότερες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα.

  Laima Liucija Andrikienė (PPE), γραπτώς. – (LT) Ψήφισα υπέρ αυτού του ψηφίσματος με θέμα «Tο ΑΕγχΠ και πέρα από αυτό – Η μέτρηση της προόδου σε έναν μεταβαλλόμενο κόσμο». Το ΑΕγχΠ αποτελεί δείκτη της οικονομικής δραστηριότητας στην αγορά ο οποίος έχει καταστεί το βασικό μέτρο συγκριτικής αξιολόγησης που χρησιμοποιούν οι φορείς διαμόρφωσης πολιτικής σε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι απαραίτητο να δοθεί έμφαση στο γεγονός ότι το ΑΕγχΠ αποτελεί εργαλείο μέτρησης της παραγωγής και δεν αντικατοπτρίζει την περιβαλλοντική βιωσιμότητα, την αποτελεσματική χρήση των πόρων και την κοινωνική ενσωμάτωση ή την κοινωνική πρόοδο εν γένει. Επιπλέον, μπορεί να είναι παραπλανητικό από την άποψη ότι ορισμένα διορθωτικά μέτρα που λαμβάνονται εν συνεχεία ορισμένων περιστατικών όπως είναι τα δυστυχήματα και οι φυσικές καταστροφές εκλαμβάνονται ως οφέλη και όχι ως κόστος. Ως εκ τούτου, επιδοκιμάζω τη διάταξη του ψηφίσματος σύμφωνα με την οποία χρειάζεται να αναπτύξουμε επιπρόσθετους δείκτες για τη μέτρηση της μεσοπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης οικονομικής και κοινωνικής προόδου και να καθιερώσουμε σαφείς και μετρήσιμους δείκτες οι οποίοι θα παρέχουν πληροφόρηση για την αλλαγή του κλίματος, τη βιοποικιλότητα, την αποτελεσματική χρήση των πόρων, και την κοινωνική ενσωμάτωση. Πρέπει, επίσης, να αναπτύξουμε δείκτες οι οποίοι να αντικατοπτρίζουν ακριβέστερα το επίπεδο των νοικοκυριών: εισόδημα, κατανάλωση και πλούτος. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να αναπτύξουμε ένα συμπληρωματικό εργαλείο του ΑΕγχΠ. Θα πρέπει να αναπτυχθεί έτσι ώστε να μπορεί να εφαρμοστεί πρακτικά, χρησιμοποιώντας σαφείς δείκτες και βασιζόμενο σε δεδομένα υψηλής ποιότητας.

  Roberta Angelilli (PPE), γραπτώς. – (IT) Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν είναι η πλέον γνωστή μονάδα μακροοικονομικής δραστηριότητας. Αναπτύχθηκε στη δεκαετία του 1930 και χρησιμοποιείται από τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων σε συζητήσεις ως δείκτης ανάπτυξης των χωρών τους. Υπό το πρίσμα του ολοένα και μεγαλύτερου βαθμού αλληλεξάρτησης μεταξύ των οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών ζητημάτων, το ΑΕγχΠ σήμερα εμφανίζει πολλά ελαττώματα, επειδή δεν καταγράφει σημαντικούς κοινωνικούς παράγοντες όπως η ευημερία, η κοινωνική ενσωμάτωση, η αλλαγή του κλίματος ή η αποτελεσματική χρήση των πόρων. Ως εκ τούτου, σε ένα πλαίσιο στο οποίο ο συσχετισμός μεταξύ ενός φάσματος δραστηριοτήτων εκτός αγοράς και του ΑΕγχΠ δεν είναι πλέον αυτόματος, υφίσταται η ανάγκη ανάπτυξης πρόσθετων σαφών και μετρήσιμων μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων δεικτών οι οποίοι θα διασφαλίζουν τη συγκρισιμότητα μεταξύ των χωρών και περιοχών και θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόβλεψη μελλοντικών εξελίξεων και τον σχεδιασμό πολιτικών.

  Elena Oana Antonescu (PPE), γραπτώς. – (RO) Θα ήθελα να στηρίξω την έγκριση ενός σαφώς καθορισμένου συστήματος μέτρησης πέρα από το ΑΕγχΠ, υπό την έννοια της συμπλήρωσής του στο πλαίσιο της λήψης και αξιολόγησης αποφάσεων. Το ΑΕγχΠ αποτελεί δείκτη της οικονομικής δραστηριότητας της αγοράς ο οποίος έχει καταστεί κριτήριο αξιολόγησης που χρησιμοποιείται από τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής. Η ανάγκη βελτίωσης των δεδομένων και των δεικτών για τη συμπλήρωση του ΑΕγχΠ στο πλαίσιο της αξιολόγησης της συνολικής ανάπτυξης της κοινωνίας αναγνωρίζεται ολοένα και περισσότερο από όλους τους διεθνείς θεσμούς. Η παρούσα έκθεση δίνει έμφαση στην ανάγκη μέτρησης της ποιότητας ζωής των κοινωνιών. Η επίτευξη και διατήρηση της ποιότητας ζωής περιλαμβάνει σημαντικούς παράγοντες όπως η υγεία, η εκπαίδευση, ο πολιτισμός, η απασχόληση, η στέγαση και οι περιβαλλοντικές συνθήκες. Επικροτώ τη θέσπιση ενός στέρεου νομικού πλαισίου για τους ευρωπαϊκούς περιβαλλοντικούς οικονομικούς ισολογισμούς και ενθαρρύνω την ανάγκη συγκέντρωσης αξιόπιστων, εναρμονισμένων στατιστικών στοιχείων.

  Pino Arlacchi (S&D), γραπτώς. – (ΕΝ) Ψήφισα υπέρ αυτής της έκθεσης, διότι τονίζει τη σημασία της συμφωνίας επί μιας συστημικής προσέγγισης για τη δημιουργία ενός συνεκτικού «Συστήματος πέρα από το ΑΕγχΠ» προκειμένου να συμβάλει στη βελτιωμένη ανάλυση πολιτικής. Το ΑΕγχΠ αποτελεί δείκτη της οικονομικής δραστηριότητας ο οποίος έχει καταστεί το βασικό μέτρο συγκριτικής αξιολόγησης που χρησιμοποιούν οι φορείς διαμόρφωσης πολιτικής σε ολόκληρο τον κόσμο. Αλλά το ΑΕγχΠ αποτελεί μόνο μέτρο παραγωγής. Δεν μετρά την περιβαλλοντική βιωσιμότητα, την αποτελεσματική χρήση των πόρων, την κοινωνική ενσωμάτωση και την κοινωνική πρόοδο εν γένει. Μπορεί, λοιπόν, να είναι παραπλανητικό.

Πρέπει να μετρήσουμε την ποιότητα της ζωής των κοινωνιών· πρέπει να αναλογιστούμε ότι η επίτευξη και διατήρηση της ποιότητας της ζωής περιλαμβάνει σημαντικούς, συναφείς παράγοντες όπως η υγεία, η εκπαίδευση, ο πολιτισμός, η στέγαση, οι περιβαλλοντικές συνθήκες κ.λπ. Για αυτούς τους λόγους, αξίζει να δοθεί η μεγαλύτερη δυνατή προσοχή σε αυτήν την έκθεση. Εκφράζει την άποψη ότι πρέπει να ανατεθεί σημαντικότερος ρόλος στους δείκτες οι οποίοι μετρούν τέτοιους παράγοντες.

  Sophie Auconie (PPE), γραπτώς. – (FR) Όπως κατέδειξε η Επιτροπή Stieglitz στη Γαλλία την περίοδο 2008–2009, πρέπει να εξετάσουμε τη συμπλήρωση του ΑΕγχΠ με νέους δείκτες ανάπτυξης. Έως τώρα βασικός δείκτης αναφοράς, παρά το γεγονός ότι οδηγεί σε πιθανά σφάλματα εκτίμησης (για παράδειγμα, η ανασυγκρότηση μετά από φυσικές καταστροφές καταγράφεται ως οικονομική πρόοδος), το ΑΕγχΠ από μόνο του δεν είναι πλέον επαρκές. Ψήφισα υπέρ της έκθεσης της κ. Rosbach, διότι καλεί την Επιτροπή να συνεχίσει την έρευνά της σε αυτόν τον τομέα προκαλώντας τον δισταγμό των Συντηρητικών οι οποίοι πιστεύουν πως μόνο το ΑΕγχΠ είναι αξιόπιστο και τις αυταπάτες μερίδας των Αριστερών οι οποίοι θα επιθυμούσαν να μετρούμε με ακρίβεια την ... ευτυχία! Το έργο της Επιτροπής θα πρέπει να παρακολουθείται στενά, επειδή θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα μια σημαντική εξέλιξη: μια νέα, καταλληλότερη μέθοδο υπολογισμού της χορήγησης ευρωπαϊκών κονδυλίων στις περιφέρειες (περιφερειακή πολιτική). Έως τώρα, οι χρηματοδοτήσεις χορηγούνται στη βάση του κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ στις εν λόγω περιοχές.

  Zigmantas Balčytis (S&D), γραπτώς. – (LT) Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕγχΠ) αποτελεί δείκτη οικονομικής δραστηριότητας στην αγορά ο οποίος έχει καταστεί το βασικό μέτρο συγκριτικής αξιολόγησης που χρησιμοποιούν οι φορείς διαμόρφωσης πολιτικής σε ολόκληρο τον κόσμο και είναι η πλέον αναγνωρίσιμη μονάδα μακροοικονομικής δραστηριότητας. Το ΑΕγχΠ δεν αντικατοπτρίζει την περιβαλλοντική βιωσιμότητα, την αποτελεσματική χρήση των πόρων, την κοινωνική ενσωμάτωση και την κοινωνική πρόοδο εν γένει. Συμφωνώ με την πρόταση της Επιτροπής για την ανάπτυξη επιπρόσθετων δεικτών για τη μέτρηση της μεσοπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης οικονομικής και κοινωνικής προόδου και την καθιέρωση σαφών και μετρήσιμων δεικτών οι οποίοι θα παρέχουν πληροφόρηση για την αλλαγή του κλίματος, τη βιοποικιλότητα, την αποτελεσματική χρήση των πόρων, και την κοινωνική ενσωμάτωση.

  Jean-Luc Bennahmias (ALDE), γραπτώς. – (FR) Επί σειρά ετών, το ΑΕγχΠ αποτελεί τον βασικό δείκτη οικονομικής αξιολόγησης, αλλά οι αδυναμίες του γίνονται ολοένα και περισσότερο εμφανείς όταν πρόκειται για αξιολόγηση της κοινωνικής και περιβαλλοντικής προόδου. Ως εκ τούτου, η σημασία αυτού του ψηφίσματος το οποίο επιμένει στην ανάγκη έγκρισης άλλων δεικτών από την Ευρωπαϊκή Ένωση πέρα από το ΑΕγχΠ προκειμένου να λαμβάνεται καλύτερα υπόψη, μεταξύ άλλων, η αλλαγή του κλίματος, η βιοποικιλότητα ή ακόμη και η κοινωνική ενσωμάτωση, ζητήματα τα οποία αποτελούν σημαντικές πολιτικές προκλήσεις στις οποίες δίνω προτεραιότητα. Ψήφισα υπέρ αυτής της έκθεσης, διότι ο καθορισμός και η εφαρμογή ενός νέου φάσματος δεικτών αποτελεί σημαντική πρόκληση για τη ακριβέστερη μέτρηση της ποιότητας ζωής των ευρωπαίων πολιτών και τη βελτίωση των πολιτικών απαντήσεων οι οποίες δεν μπορούν να λαμβάνονται με βάση αποκλειστικά το ΑΕγχΠ. Πιστεύω ότι αυτή η πρωτοβουλία αποτελεί το πρώτο ενθαρρυντικό βήμα προκειμένου να ληφθούν περισσότερο υπόψη κοινωνικά και περιβαλλοντικά ζητήματα στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών δημόσιων πολιτικών. Ωστόσο για να είναι πλήρως χρήσιμη και αποτελεσματική, θα πρέπει να ακολουθηθεί από την πραγματική έγκριση ενός νέου φάσματος δεικτών, καθώς και την αποτελεσματική και συνεκτική πολιτική τους χρήση, ώστε να μην μετατραπούν σε τεχνάσματα, αλλά σε πραγματικά εργαλεία τα οποία θα συμβάλλουν στη λήψη αποφάσεων.

  Sergio Berlato (PPE), γραπτώς. – (IT) Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν είναι η πλέον αναγνωρίσιμη μονάδα μακροοικονομικής δραστηριότητας. Αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1930 και έχει τελικά αναλάβει τον ρόλο ενός ολοκληρωμένου δείκτη συνολικής κοινωνικής ανάπτυξης και προόδου εν γένει. Σειρά διεθνών πρωτοβουλιών έχει επισημάνει την ευρεία υποστήριξη των υπευθύνων λήψης αποφάσεων και των εμπειρογνωμόνων στους τομείς των οικονομικών, της περιβαλλοντικής προστασίας και της κοινωνίας των πολιτών για την ανάπτυξη δεικτών συμπλήρωσης του ΑΕγχΠ, που θα παρέχουν περισσότερη πληροφόρηση για τη στήριξη της χάραξης πολιτικής. Το ΑΕγχΠ, πράγματι, δεν παρέχει αξιόπιστη βάση πολιτικής συζήτησης. Συγκεκριμένα, δεν μετρά την περιβαλλοντική βιωσιμότητα ή την κοινωνική ενσωμάτωση. Όσον αφορά την πολιτική και επιστημονική συζήτηση η οποία συνεχίζεται επί σειρά ετών, πιστεύω ότι το πρόβλημα αφορά περισσότερο το πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτή η προσέγγιση χρησιμοποιώντας σαφώς καθορισμένους και ποσοτικοποιήσιμους δείκτες. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο και επίπεδο κρατών μελών, έχουν υπάρξει πολλές πρωτοβουλίες για την πλήρωση των κενών σε αυτούς τους τομείς. Δυστυχώς, υπάρχουν μόνο μερικά σημάδια συνεκτικής δράσης. Συνεπώς, ενώ αναγνωρίζω τη σημασία της έγκρισης ενός σαφώς καθορισμένου συστήματος μέτρησης του ΑΕγχΠ, καλώ την Επιτροπή να υποβάλει, αρχικά, μια διαβαθμισμένη στρατηγική η οποία να καταδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί η νέα προσέγγιση «Πέρα από το ΑΕγχΠ» στο πλαίσιο του καθημερινού πολιτικού έργου.

  Slavi Binev (NI), γραπτώς. – (BG) Επικροτώ την έκθεση Rosbach, επειδή ορίζει με σαφήνεια το ΑΕγχΠ ως έναν δείκτη οικονομικής δραστηριότητας της αγοράς στην εκάστοτε χώρα, ο οποίος όμως δεν μετρά την περιβαλλοντική βιωσιμότητα, την αποτελεσματική χρήση των πόρων, την κοινωνική ενσωμάτωση και την κοινωνική πρόοδο. Το υψηλό ΑΕγχΠ, ακόμη και εάν υπολογίζεται κατά κεφαλήν, ενδέχεται να είναι παραπλανητικό, διότι το ΑΕγχΠ δεν κατανέμεται ισότιμα μεταξύ του πληθυσμού και για τον λόγο αυτόν δεν αποτελεί κατάλληλο δείκτη της ποιότητας ζωής σε μια κοινωνία. Προκειμένου να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τα σημερινά και μελλοντικά προβλήματα, πρέπει να καταρτιστούν νέοι δείκτες οι οποίοι θα συμπληρώσουν και θα τελειοποιήσουν περαιτέρω το ΑΕγχΠ. Το γεγονός αυτό δεν θα μας επιτρέψει μόνο να καθορίσουμε ακριβέστερα την ποιότητα ζωής, αλλά αυτοί οι δείκτες θα παράσχουν, επίσης, μια πιο αξιόπιστη γνωστική βάση, κάτι που θα συμβάλει σε μια καλύτερη ανάλυση των πολιτικών σε διάφορους τομείς.

  Mara Bizzotto (EFD), γραπτώς. – (IT) Η έκθεση της κ. Rosbach αποτελεί κριτική ανάλυση της ανακοίνωσης της Επιτροπής «Το ΑΕγχΠ και πέρα από αυτό – Η μέτρηση της προόδου σε ένα μεταβαλλόμενο κόσμο». Μολονότι ο στόχος της Επιτροπής –για την έγκριση συστήματος μέτρησης το οποίο θα ξεπερνά το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν με στόχο την παροχή μιας πιο ολοκληρωμένης εικόνας της προόδου και ανάπτυξης μιας χώρας, συμπεριλαμβανομένης, για παράδειγμα, της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας και της κοινωνικής ενσωμάτωσης– είναι σημαντικός και μη αμφιλεγόμενος, η εισηγήτρια αμφισβητεί τη στρατηγική που προτείνει η Επιτροπή για την επίτευξή της. Πράγματι, οι προτεινόμενες πρωτοβουλίες δεν είναι μέρος μιας πραγματιστικής στρατηγικής πολλών επιπέδων η οποία υποδεικνύει τον τρόπο χρήσης της νέας προσέγγισης «Πέρα από το ΑΕγχΠ». Συμφωνώ με αυτήν την άποψη και ψήφισα, συνεπώς, υπέρ της έκθεσης της κ. Rosbach.

  Vito Bonsignore (PPE), γραπτώς. – (IT) Ψήφισα υπέρ αυτής της έκθεσης, διότι θεωρώ ότι μόνο μέσω της χρήσης κατάλληλων εργαλείων μπορούμε να έχουμε μια ρεαλιστική άποψη της κατάστασης και, συνεπώς, να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για την αλλαγή της, εφόσον κρίνεται σκόπιμο. Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν, ή ΑΕγχΠ, αποτελεί ένα εργαλείο το οποίο έχει σχεδιαστεί ως δείκτης για τη συνολική προστιθέμενη αξία όλων των οικονομικών δραστηριοτήτων που βασίζονται στο χρήμα. Είναι εύκολο να διαπιστώσει κανείς το πώς ένας δείκτης του πλούτου βασιζόμενος σε παλαιές παραμέτρους είναι πλέον, το 2011, αναχρονιστικός.

Πιστεύω πως πρέπει να εισαγάγουμε νέους δείκτες μέτρησης του ΑΕγχΠ, όπως την περιβαλλοντική βιωσιμότητα και την κοινωνική ενσωμάτωση, ώστε όλες οι πληροφορίες που συνθέτουν το ΑΕγχΠ να παρέχουν μια πιο ρεαλιστική εικόνα της χώρας ή της περιοχής στην οποία αναφέρεται. Η προσαρμογή στην εκάστοτε εποχή σημαίνει να λαμβάνονται υπόψη όλες οι σημαντικές μεταβλητές χωρίς να πέφτουμε στην παγίδα της δημιουργίας ενός υπερβολικά τεχνητού συστήματος, το οποίο θα ήταν δύσκολο να εφαρμοστεί. Πιστεύω πως με σαφώς καθορισμένους δείκτες το έργο μπορεί να πραγματοποιηθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

  Maria Da Graca Carvalho (PPE), γραπτώς. – (PT) Μολονότι το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕγχΠ) αποτελεί μέτρηση της παραγωγής η οποία είναι χρήσιμη για την οικονομική δραστηριότητα στην αγορά, δεν λαμβάνει υπόψη τη βιωσιμότητα της ανάπτυξης που επιτυγχάνεται, ή περιβαλλοντικές και κοινωνικές πτυχές κ.λπ. Επιδοκιμάζω, λοιπόν, την πρωτοβουλία «Το ΑΕγχΠ και πέρα από αυτό – Η μέτρηση της προόδου σε έναν μεταβαλλόμενο κόσμο», η οποία στόχο έχει να ενθαρρύνει και να ενημερώσει για τη χρήση άλλων δεικτών συμπληρωματικών του ΑΕγχΠ κατά την αξιολόγηση και συζήτηση πολιτικών. Πιστεύω πως αυτό το σύστημα μέτρησης το οποίο βασίζεται στην επιβεβαίωση διαφόρων παραμέτρων μελέτης θα οδηγήσει σε πολιτικές αποφάσεις που θα ανταποκρίνονται περισσότερο στις ανάγκες της κοινωνίας και της οικονομίας εν γένει.

  Nessa Childers (S&D), γραπτώς. – (ΕΝ) Ενώ τα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας θα επιχειρηματολογούν για τον καλύτερο δυνατό τρόπο μέτρησης της προόδου, εμείς ως ευρωπαίοι νομοθέτες πρέπει να πιστεύουμε στη μέθοδο που θα επιλέξουμε και να διασφαλίσουμε ότι αντέχει στην αμφισβήτηση τόσο σήμερα όσο και στο μέλλον.

  Lara Comi (PPE), γραπτώς. – (IT) Εδώ και χρόνια, η οικονομική βιβλιογραφία διερωτάται εάν είναι αναγκαίο να συνεχίσουμε να χρησιμοποιούμε τον ρυθμό ανάπτυξης του ΑΕγχΠ ως δείκτη της προόδου που σημειώνεται σε μια γεωγραφική περιοχή σε μια δεδομένη χρονική περίοδο. Πιστεύω ότι προς το παρόν δεν υπάρχει άλλος δείκτης τόσο συνοπτικός ή πλήρης. Δεν μπορούμε να παρουσιάζουμε στους πολίτες μας, οι οποίοι είναι απασχολημένοι με τα δικά τους καθημερινά προβλήματα, έναν «ιατρικό φάκελο» ο οποίος θα περιγράφει την κατάσταση της οικονομίας. Ταυτόχρονα, δεν μπορούμε να επιμένουμε αποκλειστικά σε αυστηρούς οικονομικούς δείκτες, οι οποίοι δεν μπορούν πάντα να επισημαίνουν κοινωνικά φαινόμενα.

Συμφωνώ, συνεπώς, με τον γενικό στόχο της έκθεσης. Θα πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με τη διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα και να προσπαθήσουμε να κινηθούμε πέρα από το ΑΕγχΠ. Υπάρχει πληθώρα παραδειγμάτων σε ολόκληρο τον κόσμο, από τον δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης του ΟΗΕ έως τον δείκτη ακαθάριστης εθνικής ευτυχίας στο Μπουτάν. Είναι αναγκαίο να προσδιοριστούν οι στόχοι προτεραιότητας και να μετρηθεί η επίτευξή τους αυστηρά, με ακρίβεια και με τρόπο ο οποίος δεν θα μπορεί να διαστρεβλωθεί από κατεστημένα συμφέροντα. Πρέπει να θυμόμαστε ότι δεν έχει σημασία το πόσα ρολόγια έχουμε, αλλά το πώς δαπανούμε τον χρόνο μας.

  George Sabin Cutaş (S&D), γραπτώς. – (RO) Ψήφισα υπέρ αυτής της έκθεσης, διότι πιστεύω ότι πρέπει να βρεθούν δείκτες που θα συμπληρώνουν το ΑΕγχΠ και θα μας βοηθούν να μετρήσουμε παράγοντες όπως η αλλαγή του κλίματος, η βιοποικιλότητα ή η αποτελεσματική χρήση των πόρων.

Όπως πολύ εύστοχα το εξέφρασε ο Joseph Stiglitz, το ΑΕγχΠ δεν είναι μόνο ένα εργαλείο το οποίο δεν μπορεί να αντικατοπτρίσει επαρκώς την ευημερία των πολιτών, αλλά περιορίζεται, επίσης, στη μέτρηση της οικονομικής δραστηριότητας της αγοράς. Ελπίζω ότι τα στελέχη της Ευρώπης θα υποβάλουν συγκεκριμένες προτάσεις για πρόσθετους, πιο εκτεταμένους δείκτες ώστε να διορθωθούν οι σημερινές αδυναμίες.

  Luigi Ciriaco De Mita (PPE), γραπτώς. – (IT) Οι δείκτες αποτελούν έναν συνοπτικό τρόπο ερμηνείας ενός δεδομένου φαινομένου. Τα απλά φαινόμενα μπορούν να ερμηνευθούν χρησιμοποιώντας απλούς δείκτες, ενώ τα περίπλοκα φαινόμενα απαιτούν περίπλοκους δείκτες. Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν αποτελεί έναν απλό δείκτη, ενώ η ανάπτυξη αποτελεί ένα περίπλοκο φαινόμενο. Πράγματι, η οικονομική ανάπτυξη ενός τομέα έχει διάφορες διαστάσεις που δεν συμπεριλαμβάνονται στο ΑΕγχΠ, το οποίο λαμβάνει απλά ένα στιγμιότυπο μιας δεδομένης στιγμής. Άλλα στοιχεία ερμηνείας παραμελούνται πλήρως, όπως η επένδυση σε άυλες υποδομές, συμπεριλαμβανομένης της τεχνογνωσίας, (ανθρώπων, διαδικασιών και προϊόντων, για να αναφερθούν ορισμένα μόνο παραδείγματα), και η επένδυση σε υλικές υποδομές, συμπεριλαμβανομένων των δικτύων επικοινωνίας και μεταφοράς (δικτύων ICT και οδικών και σιδηροδρομικών δικτύων, για παράδειγμα). Επιπλέον, το ΑΕγχΠ δεν είναι καν κατάλληλο για την επισήμανση των περιφερειών οι οποίες βοηθούνται από την περιφερειακή πολιτική συνοχής της ΕΕ. Για αυτούς τους λόγους, θα πρέπει να επιδοκιμαστούν οι προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να υπερβεί το ΑΕγχΠ και να δημιουργήσει σειρά δεδομένων και δεικτών που θα βελτιώσουν την ικανότητά της να ερμηνεύει φαινόμενα και θα βοηθήσουν στον καλύτερο καθορισμό πολιτικών και χρηματοδοτήσεων. Κατά την άποψή μου, η έκθεση την οποία εγκρίναμε φαίνεται πως κινείται προς αυτήν την κατεύθυνση.

  Proinsias De Rossa (S&D), γραπτώς. – (ΕΝ) Το ΑΕγχΠ (ακαθάριστο εγχώριο προϊόν) είναι η συνολική προστιθέμενη αξία όλων των οικονομικών δραστηριοτήτων που βασίζονται στο χρήμα. Είναι η πλέον αναγνωρίσιμη και χρησιμοποιούμενη μονάδα μακροοικονομικής δραστηριότητας. Πράγματι, το ΑΕγχΠ έχει καταστεί ο βασικός δείκτης για τη συνολική κοινωνική ανάπτυξη και πρόοδο. Υπάρχει ολοένα και μεγαλύτερη αναγνώριση της ανεπάρκειας του ΑΕγχΠ ως δείκτη κοινωνικής προόδου, κοινωνικής ενσωμάτωσης, περιβαλλοντικής βιωσιμότητας και αποτελεσματικής χρήσης των πόρων. Στηρίζω αυτήν την έκθεση, η οποία ζητεί την ανάπτυξη σαφών και μετρήσιμων δεικτών οι οποίοι να λαμβάνουν υπόψη την αλλαγή του κλίματος, τη βιοποικιλότητα, την αποτελεσματική χρήση των πόρων και την κοινωνική ενσωμάτωση. Υπογραμμίζει περαιτέρω την ανάγκη μέτρησης της ποιότητας ζωής των κοινωνιών, δεδομένου ότι η επίτευξη και η διατήρηση της ποιότητας ζωής αφορά σημαντικούς, συναφείς παράγοντες όπως η υγεία, η εκπαίδευση, ο πολιτισμός, η απασχόληση και οι περιβαλλοντικές συνθήκες. Επίσης, στηρίζει πλήρως τη δημιουργία ενός στέρεου νομικού πλαισίου για τους ευρωπαϊκούς περιβαλλοντικούς οικονομικούς λογαριασμούς ως θετικό βήμα στη διαδικασία «Πέρα από το ΑΕγχΠ», και επικροτεί πραγματικά την πρωτοβουλία της Επιτροπής για την παρουσίαση ενός δείκτη περιβαλλοντικής πίεσης παράλληλα με το ΑΕγχΠ.

  Diogo Feio (PPE), γραπτώς. – (PT) Παρ’ όλες τις λίγο έως πολύ συναισθηματικές δομές τις οποίες μπορεί να δημιουργήσουμε, η αλήθεια είναι ότι αναλύοντας το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕγχΠ) μπορούμε να επιτύχουμε μια αξιόπιστη εικόνα της κατάστασης ανάπτυξης και προόδου των κοινωνιών. Για τον λόγο αυτόν, το ΑΕγχΠ είναι –και πρέπει να παραμείνει– ο βασικός οικονομικός δείκτης που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη. Εντούτοις, πρέπει να συμπληρωθεί, όπου κρίνεται σκόπιμο, με άλλους δείκτες, οι οποίοι θα πρέπει να μελετηθούν και να θεσπιστούν σταδιακά.

  Jose Manuel Fernandes (PPE), γραπτώς. – (PT) Το 2007, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μαζί με την Επιτροπή, τη Λέσχη της Ρώμης, το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση (WWF) και τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), διοργάνωσε ένα συνέδριο με θέμα «Πέρα από το ΑΕγχΠ», στο οποίο οι συμμετέχοντες εξέφρασαν την ανάγκη ανάπτυξης άλλων δεικτών, συμπληρωματικών του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕγχΠ). Αυτή η έκθεση της κ. Rosbach βασίζεται σε ανακοίνωση η οποία υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 28 Σεπτεμβρίου 2009 με τίτλο «Το ΑΕγχΠ και πέρα από αυτό – Η μέτρηση της προόδου σε έναν μεταβαλλόμενο κόσμο» και αντικατοπτρίζει αυτήν την ανάγκη παροχής περισσότερο περιεκτικών δεδομένων στους πολιτικούς και τους ερευνητές.

Τις τελευταίες δεκαετίες το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕγχΠ) είναι η πλέον χρησιμοποιούμενη μονάδα μακροοικονομικής μέτρησης και έχει αρχίσει να χρησιμοποιείται τελευταία ως δείκτης κοινωνικής ανάπτυξης. Ορισμένοι κοινωνιολόγοι εκφράζουν τελευταία την άποψη ότι δεν πρόκειται για τον καλύτερο δείκτη, επειδή δεν λαμβάνει υπόψη πτυχές όπως η βιωσιμότητα ή η κοινωνική ενσωμάτωση. Δεδομένου ότι συμφωνώ με τη θέση της εισηγήτριας, ψήφισα υπέρ της έκθεσής της, αλλά πιστεύω πως η πρόταση μπορεί και πρέπει να βελτιωθεί μέσω της χάραξης μιας στρατηγικής η οποία να είναι πιο ολοκληρωμένη και σταδιακή.

  Joao Ferreira (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Οι νεοφιλελεύθερες κατευθυντήριες γραμμές και πολιτικές που εφαρμόζει η ΕΕ έχουν θέσει σε κίνδυνο την κοινωνική πρόοδο και έχουν επιφέρει σοβαρά πλήγματα στους λαούς της Ευρώπης. Η όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων στις χώρες της ΕΕ, οι οποίες σήμερα φθάνουν σε ανησυχητικά επίπεδα, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της κατάστασης. Αυτό είναι κάτι το οποίο πρέπει να έχουμε κατά νου όταν αναλύουμε τους δείκτες ανάπτυξης και προόδου, όπως πράττει αυτή η έκθεση.

Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕγχΠ) συχνά χρησιμοποιείται ως βάση για την αξιολόγηση αυτών των δύο παραγόντων –της ανάπτυξης και της προόδου– και αποτελεί στατιστικό δείκτη με φυσικές αδυναμίες. Λαμβάνει υπόψη μόνο την οικονομική δραστηριότητα –τη δημιουργία πλούτου– και χρησιμεύει ως εκ τούτου για τον καθορισμό της οικονομικής ανάπτυξης, αλλά δεν καλύπτει σημαντικές παραμέτρους όπως η κατανομή του πλούτου, οι κοινωνικές ανισότητες, η ποιότητα αγαθών και υπηρεσιών, οι μη εμπορικές συναλλαγές ή ακόμη και αποτελέσματα που δεν καταγράφονται από την αγορά, που είναι ουσιαστικά για την αξιολόγηση της ανάπτυξης και της προόδου. Σε πολλές καταστάσεις, το ΑΕγχΠ ενδέχεται να αυξηθεί ενώ η πλειονότητα των πολιτών μιας χώρας φτωχαίνει, επειδή το ΑΕγχΠ δεν λαμβάνει υπόψη το επίπεδο της ανισότητας σε μια κοινωνία.

Για όλους αυτούς τους λόγους, καθίσταται αναγκαίο να ληφθούν υπόψη και άλλοι παράγοντες οι οποίοι ενδέχεται να εξαλείψουν αυτές τις αδυναμίες ώστε να καταστούν τα μέτρα κοινωνικής προόδου όσο το δυνατόν πιο πλήρη, αξιόπιστα και κοντά στην πραγματικότητα.

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Υπάρχουν ολοένα και μεγαλύτερες οικονομικές αποκλίσεις και κοινωνικές ανισότητες που προκαλούνται από τις νεοφιλελεύθερες κατευθυντήριες γραμμές και πολιτικές της ΕΕ, καθώς και από την ολοένα και πιο άδικη διανομή και κατανομή του εθνικού εισοδήματος, τόσο σε επίπεδο ΕΕ όσο και σε εθνικό επίπεδο.

Συνεπώς, είναι ολοένα και πιο αμφιλεγόμενη η χρήση του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕγχΠ) ως βάσης εργασίας σχετικά με την κοινωνική ανάπτυξη και πρόοδο και ως στατιστικού δείκτη για τη μέτρησή τους. Πρόκειται για έναν στατιστικό δείκτη με πολλές αδυναμίες, καθώς λαμβάνει υπόψη μόνο την οικονομική δραστηριότητα, αγνοώντας άλλους σημαντικούς παράγοντες όπως η κατανομή του πλούτου, οι κοινωνικές ανισότητες, η ποιότητα των αγαθών και των υπηρεσιών, οι μη εμπορικές συναλλαγές ή ακόμη και αποτελέσματα που δεν καταγράφονται από την αγορά. Αυτό σημαίνει ότι σε πολλές καταστάσεις το ΑΕγχΠ ενδέχεται να αυξηθεί, ενώ η πλειονότητα των πολιτών μιας χώρας φτωχαίνει, επειδή το ΑΕγχΠ δεν λαμβάνει υπόψη το επίπεδο των ανισότητας σε μια κοινωνία.

Για όλους αυτούς τους λόγους, μπορούμε να θεωρήσουμε ότι είναι αποδεκτό να ληφθούν υπόψη άλλοι παράγοντες οι οποίοι ενδέχεται να καλύψουν αυτές τις αδυναμίες ώστε να καταστούν τα μέτρα κοινωνικής προόδου όσο το δυνατόν πιο πλήρη, αξιόπιστα και κοντά στην πραγματικότητα.

  Monika Flašíková Beňová (S&D), γραπτώς. – (SK) Το ΑΕγχΠ έχει καταστεί δείκτης κοινωνικής ανάπτυξης και προόδου εν γένει. Ωστόσο, δεν πρόκειται για μέτρο περιβαλλοντικής βιωσιμότητας ή κοινωνικής ενσωμάτωσης. Όσον αφορά την ανάγκη βελτίωσης αυτών των στοιχείων και των δεικτών, η Επιτροπή έχει εκδώσει ανακοίνωση με τίτλο «Το ΑΕγχΠ και πέρα από αυτό: Η μέτρηση της προόδου σε έναν μεταβαλλόμενο κόσμο». Σε αυτήν την ανακοίνωση προτείνεται, για παράδειγμα, η δημιουργία πλήρων δεικτών οι οποίοι θα παρείχαν μια πιο αξιόπιστη γνωστική βάση. Πιστεύω πως είναι απαραίτητη η δημιουργία ενός εργαλείου το οποίο θα μπορεί να συμπληρώνει το ΑΕγχΠ, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι πρέπει να έχει πρακτική εφαρμογή, να χρησιμοποιεί σαφώς καθορισμένους δείκτες και να βασίζεται σε δεδομένα υψηλής ποιότητας.

  Lorenzo Fontana (EFD), γραπτώς. – (IT) Ο στόχος της Επιτροπής για την υπέρβαση του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος και την εξεύρεση άλλου συστήματος μέτρησης (το οποίο θα εξακολουθεί να ενσωματώνει το ΑΕγχΠ) επικρίνεται δικαίως στην κοινοβουλευτική έκθεση, η οποία επισημαίνει το γεγονός ότι εάν η Επιτροπή δεν έχει ακόμη καθορίσει με σαφήνεια την αλλαγή ή τους ακριβείς δείκτες, η συζήτηση θα πρέπει να αναβληθεί. Κατά συνέπεια, υπερψήφισα την πρόταση.

  Elisabetta Gardini (PPE), γραπτώς. – (IT) Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν είναι η πλέον αναγνωρίσιμη μονάδα μακροοικονομικής δραστηριότητας και χρησιμοποιείται σε πολιτικές αναλύσεις και συζητήσεις σε ολόκληρο τον κόσμο ως δείκτης για την κοινωνική ανάπτυξη. Δυστυχώς, παρά την εκτεταμένη χρήση του, υπάρχει αυξανόμενη ευαισθητοποίηση για το γεγονός ότι ο οικονομικός και κοινωνικός ιστός στην Ευρώπη έχει αλλάξει σημαντικά. Σήμερα, πέραν των πληροφοριών για το εισόδημα και τον πλούτο, άλλοι, περιβαλλοντικοί δείκτες επηρεάζουν την ποιότητα ζωής μιας χώρας και δεν μπορούν πλέον να παραβλεφθούν. Για τον λόγο αυτόν, στηρίζω την έκθεση της κ. Rosbach, η οποία καταρτίζει νέους δείκτες λαμβάνοντας υπόψη σημαντικές πτυχές της περιβαλλοντικής πολιτικής όπως τη χρήση ενέργειας, τη βιοποικιλότητα, τη χρήση των υδάτων και την παραγωγή αποβλήτων. Η πρόκληση έγκειται στην ενσωμάτωση υφιστάμενων δεικτών μαζί με άλλα στοιχεία τα οποία έχουν πολιτική σημασία και είναι εμπειρικά μετρήσιμα και τα οποία παρέχουν αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία για τη μελλοντική ανάπτυξη των χωρών. Υπό αυτήν την έννοια, πιστεύω ότι εξαλείφοντας υποκειμενικούς παράγοντες, όπως η προσωπική ευτυχία, οι οποίοι δεν μπορούν να θεωρηθούν δείκτες, το νέο κείμενο έχει επιτύχει έναν καλό συμβιβασμό. Τέλος, ελπίζω ότι τόσο η Eurostat όσο και το Ευρωβαρόμετρο θα διαδραματίσουν έναν σημαντικό ρόλο σε αυτήν την καινοτόμο διαδικασία. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.

  Juozas Imbrasas (EFD), γραπτώς. – (LT) Στήριξα την έκθεση, διότι το ΑΕγχΠ αποτελεί δείκτη της οικονομικής δραστηριότητας στην αγορά ο οποίος έχει καταστεί το βασικό μέτρο συγκριτικής αξιολόγησης που χρησιμοποιούν οι φορείς διαμόρφωσης πολιτικής σε ολόκληρο τον κόσμο. Ωστόσο, το ΑΕγχΠ αποτελεί εργαλείο μέτρησης της παραγωγής και δεν αντικατοπτρίζει την περιβαλλοντική βιωσιμότητα, την αποτελεσματική χρήση των πόρων, και την κοινωνική ενσωμάτωση ή την κοινωνική πρόοδο εν γένει. Επιπλέον, μπορεί να είναι παραπλανητικό από την άποψη ότι ορισμένα διορθωτικά μέτρα που λαμβάνονται εν συνεχεία ορισμένων περιστατικών όπως είναι τα δυστυχήματα και οι φυσικές καταστροφές εκλαμβάνονται ως οφέλη και όχι ως κόστος. Πρέπει να αναπτύξουμε πρόσθετους δείκτες μέτρησης της μεσοπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης οικονομικής και κοινωνικής προόδου. Πιστεύω ότι πρέπει να δημιουργήσουμε σαφείς και μετρήσιμους δείκτες οι οποίοι θα παρέχουν πληροφορίες για την αλλαγή του κλίματος, τη βιοποικιλότητα, την αποτελεσματική χρήση των πόρων και την κοινωνική ενσωμάτωση, καθώς και δείκτες οι οποίοι θα αντικατοπτρίζουν ακριβέστερα το επίπεδο νοικοκυριών: εισόδημα, κατανάλωση και πλούτος. Επίσης, υφίσταται η ανάγκη μέτρησης της ποιότητας ζωής των κοινωνιών, επειδή προκειμένου να διασφαλιστεί και να διατηρηθεί η ποιότητα ζωής είναι απαραίτητο να ληφθούν υπόψη σημαντικοί, συναφείς παράγοντες, όπως η υγεία, η εκπαίδευση, ο πολιτισμός, η απασχόληση, η στέγαση, οι περιβαλλοντικές συνθήκες κ.λπ. Πρέπει να διευρυνθεί ο ρόλος των δεικτών οι οποίοι μετρούν τέτοιους παράγοντες. Η περαιτέρω ανάπτυξη των ποιοτικών και ποσοτικών στοιχειών θα πρέπει να βασίζεται στους δείκτες της Έρευνας για την ποιότητα ζωής στην Ευρώπη (EQLS), που καλύπτουν τους βασικούς τομείς της ποιότητας ζωής.

  Giovanni La Via (PPE), γραπτώς. – (IT) Συμφωνώ με την ανάλυση της εισηγήτριας στην έκθεση επί της οποίας ψηφίσαμε σήμερα. Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν δεν φαίνεται πλέον να μπορεί να ανταποκριθεί στις οικονομικές και πολιτικές απαιτήσεις. Πιστεύω ότι είναι απαραίτητο να βρεθεί ένα συμπληρωματικό σύστημα το οποίο θα μπορούσε να συμβάλει στη βελτιωμένη πολιτική ανάλυση και συζήτηση μέσω της χρήσης σαφών συμπληρωματικών δεικτών για τη μέτρηση της μεσοπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης οικονομικής και κοινωνικής προόδου. Αυτό, βεβαίως, δεν θα είναι εύκολο έργο, δεδομένης της ευαίσθητης φύσης του ζητήματος και των δυνητικών επιπτώσεων των αποφάσεων που λαμβάνονται σε αυτό το πλαίσιο. Ως εκ τούτου, η πρόκληση την οποία αναμένουμε να αντιμετωπίσουμε έγκειται στην εξεύρεση αξιόπιστων δεικτών οι οποίοι θα είναι συνεπείς από θεωρητική άποψη, πολιτικά σημαντικοί και εμπειρικά μετρήσιμοι.

  Petru Constantin Luhan (PPE), γραπτώς. – (RO) Το ΑΕγχΠ είναι το αποτελεσματικότερο εργαλείο μέτρησης της μακροοικονομικής δραστηριότητας, ενώ παράλληλα λειτουργεί ως έμμεσος δείκτης κοινωνικής ανάπτυξης και προόδου. Εντούτοις, δεν μπορεί να προσφέρει πληροφορίες για όλους τους τομείς οι οποίοι αποτελούν αντικείμενο πολιτικής συζήτησης, όπως το περιβάλλον και η κοινωνική ενσωμάτωση.

Σε αυτόν τον δείκτη στηρίζονται πολλές από τις αποφάσεις και τα μέσα της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πιστεύω ότι πρέπει να εντείνουμε τις προσπάθειές μας προκειμένου να παράσχουμε δείκτες οι οποίοι θα ανταποκρίνονται στις ανάγκες όλων των πολιτών. Πρέπει συγκεκριμένα να μετρούν με βιώσιμο τρόπο την πρόοδο που σημειώθηκε στην επίτευξη των οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών στόχων. Συμπερασματικά, οι μελλοντικές ευρωπαϊκές πολιτικές πρέπει να βασίζονται σε πλήρη, ενημερωμένα δεδομένα που καλύπτουν όλες τις ζωτικές πτυχές.

  David Martin (S&D), γραπτώς. – (ΕΝ) Στηρίζω αυτήν την έκθεση η οποία τονίζει ότι το ΑΕγχΠ αποτελεί έναν δείκτη οικονομικής δραστηριότητας της αγοράς ο οποίος έχει καταστεί το βασικό μέτρο συγκριτικής αξιολόγησης που χρησιμοποιούν οι φορείς διαμόρφωσης πολιτικής σε ολόκληρο τον κόσμο· επισημαίνει ότι το ΑΕγχΠ αποτελεί εργαλείο μέτρησης της παραγωγής και δεν μετρά την περιβαλλοντική βιωσιμότητα, την αποτελεσματική χρήση των πόρων, την κοινωνική ενσωμάτωση και την κοινωνική πρόοδο εν γένει· υπογραμμίζει, επίσης, το γεγονός ότι μπορεί να είναι παραπλανητικό από την άποψη ότι ορισμένα διορθωτικά μέτρα που λαμβάνονται εν συνεχεία ορισμένων περιστατικών όπως είναι τα δυστυχήματα και οι φυσικές καταστροφές εκλαμβάνονται ως οφέλη και όχι ως κόστος· σημειώνει ότι πέρα από τη μέτρηση της οικονομικής ανάπτυξης και της παραγωγικότητας υπάρχουν άλλοι δείκτες οι οποίοι επηρεάζουν και εξηγούν το βιοτικό επίπεδο σε μια χώρα και δεν έχουν ποσοτικοποιηθεί μέχρι στιγμής, μολονότι υπάρχουν σχετικοί δείκτες· τονίζει την ανάγκη ανάπτυξης πρόσθετων δεικτών μέτρησης του πλήρους αντικτύπου της οικονομικής δραστηριότητας.

  Clemente Mastella (PPE), γραπτώς. – (IT) Σήμερα, το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν δεν είναι πλέον επαρκής, κατάλληλος δείκτης μέτρησης της προόδου και ως εκ τούτου είναι απαραίτητο να αναπτυχθούν πιο ολοκληρωμένοι δείκτες οι οποίοι θα παρείχαν μια πιο αξιόπιστη γνωστική βάση σε έναν διαρκώς μεταβαλλόμενο κόσμο. Συχνά υπάρχει έλλειψη σαφώς καθορισμένων πληροφοριών, δεδομένων και δεικτών. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο και επίπεδο κρατών μελών, έχουν υπάρξει πολλές πρωτοβουλίες για την πλήρωση των κενών που έχουν επισημανθεί. Μολονότι είναι δύσκολο να αναπτυχθεί μια μέθοδος η οποία είναι ταυτόχρονα συνεκτική, πιστεύουμε ότι απαιτείται μια ολοκληρωμένη σύλληψη, η οποία θα λαμβάνει υπόψη τα υφιστάμενα μέτρα και θα μπορεί να εφαρμοστεί στην πράξη. Είναι σημαντικό να αναπτυχθεί ένα νέο εργαλείο το οποίο θα μπορεί να συμπληρώνει το ΑΕγχΠ, θα έχει πρακτική χρησιμότητα, θα βασίζεται σε σαφώς καθορισμένους δείκτες και σε δεδομένα υψηλής ποιότητας. Συμφωνούμε με την εισηγήτρια ότι είναι αναγκαίο να παρουσιαστεί μια στρατηγική πολλών επιπέδων, η οποία θα πρέπει να καταδεικνύει πώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί με ρεαλιστικό τρόπο η νέα προσέγγιση στο πλαίσιο του καθημερινού πολιτικού έργου.

  Barbara Matera (PPE), γραπτώς. – (IT) Ψήφισα υπέρ της έκθεσης με θέμα «Το ΑΕγχΠ και πέρα από αυτό – Η μέτρηση της προόδου σε έναν μεταβαλλόμενο κόσμο» της κ. Rosbach, διότι πιστεύω ότι το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν δεν είναι πλέον επαρκής, κατάλληλος δείκτης μέτρησης της προόδου σε έναν μεταβαλλόμενο κόσμο και, συνεπώς, είναι αναγκαίο να αναπτυχθούν πιο ολοκληρωμένοι δείκτες οι οποίο θα μπορούσαν να παράσχουν μια πιο αξιόπιστη γνωστική βάση. Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι το ΑΕγχΠ αποτελεί εργαλείο μέτρησης της παραγωγής και δεν μετρά, για παράδειγμα, την περιβαλλοντική βιωσιμότητα. Είναι σημαντικό να αναπτυχθούν άλλοι δείκτες οι οποίοι θα βοηθήσουν στο να αιτιολογηθεί ποιοι παράγοντες επηρεάζουν το βιοτικό επίπεδο σε μια χώρα.

Επιδοκιμάζω, λοιπόν την καθιέρωση πρόσθετων δεικτών μέτρησης της μεσοπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης κοινωνικής και οικονομικής προόδου, για παράδειγμα, δεικτών οι οποίοι λαμβάνουν υπόψη την αλλαγή του κλίματος, τη βιοποικιλότητα, την αποτελεσματική χρήση των πόρων και την κοινωνική ενσωμάτωση. Η ανάπτυξη αυτών των νέων δεικτών θα βοηθήσει στην κατανόηση και μέτρηση της ποιότητας ζωής των κοινωνιών. Ως εκ τούτου, η ανάπτυξη ενός κράτους μέλους ή μιας περιφέρειας δεν μπορεί να αξιολογηθεί μόνο από έναν οικονομικό δείκτη όπως το ΑΕγχΠ: η ποιότητα ζωής, η οποία καθορίζεται από παράγοντες όπως η υγεία, η εκπαίδευση, ο πολιτισμός, η απασχόληση, η στέγαση και οι κλιματικές και περιβαλλοντικές συνθήκες, πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη.

  Marisa Matias (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Ως συντάκτρια της γνωμοδότησης της Επιτροπής Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας για αυτήν την έκθεση, πιστεύω ότι η επίτευξη και διατήρηση της ποιότητας ζωής περιλαμβάνει σημαντικούς, αλληλένδετους παράγοντες, όπως η υγεία, η εκπαίδευση, ο πολιτισμός, οι θέσεις εργασίας, η στέγαση και οι περιβαλλοντικές συνθήκες. Για τον λόγο αυτόν, θεωρώ ότι οι δείκτες που μετρούν αυτούς τους παράγοντες είναι επίσης σημαντικοί και θα πρέπει να τους δοθεί μεγαλύτερη σημασία. Ψήφισα υπέρ, διότι αυτή η έκθεση αποτελεί ένα βήμα, αν και διστακτικό, προς τη βελτίωση και συμπλήρωση του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕγχΠ) ως εργαλείου μέτρησης και αξιολόγησης της κοινωνικής και οικονομικής απόδοσης και συνακόλουθα της προόδου των κοινωνιών.

  Nuno Melo (PPE), γραπτώς. – (PT) Όλοι συμφωνούμε ότι υφίσταται ανάγκη βελτίωσης των δεδομένων και των δεικτών για τη συμπλήρωση του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕγχΠ) ως δείκτη για τη συνολική κοινωνική εξέλιξη. Η πρωτοβουλία «Το ΑΕγχΠ και πέρα από αυτό – Η μέτρηση της προόδου σε έναν μεταβαλλόμενο κόσμο» αποτελεί ένα συμπληρωματικό εργαλείο το οποίο μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της ανάλυσης και της πολιτικής συζήτησης.

Το ΑΕγχΠ αποτελεί έναν δείκτη οικονομικής δραστηριότητας της αγοράς ο οποίος έχει καταστεί σημείο αναφοράς στην υπηρεσία των παγκόσμιων υπευθύνων λήψης αποφάσεων. Το ΑΕγχΠ αποτελεί εργαλείο μέτρησης της παραγωγής το οποίο δεν μετρά την περιβαλλοντική βιωσιμότητα, την αποτελεσματική χρήση των πόρων, την κοινωνική ενσωμάτωση και την κοινωνική πρόοδο εν γένει. Συμφωνώ, λοιπόν, ότι στο μέλλον θα πρέπει να μελετηθούν άλλοι τύποι εργαλείων που θα προσφέρουν μεγαλύτερο αριθμό αξιόπιστων δεδομένων για τη μέτρηση ενός κόσμου που μεταβάλλεται.

  Alexander Mirsky (S&D), γραπτώς. – (ΕΝ) Είναι γνωστό ότι το ΑΕγχΠ (ακαθάριστο εγχώριο προϊόν) είναι η συνολική προστιθέμενη αξία όλων των οικονομικών δραστηριοτήτων που βασίζονται στο χρήμα. Το ΑΕγχΠ αποτελεί την έκφραση μια κοινωνίας βασισμένης στην παραγωγή και κατανάλωση και δεν λαμβάνει υπόψη τις αλλαγές και το δυναμικό σε σημαντικούς τομείς. Λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη βελτιωμένων δεδομένων και δεικτών για τη συμπλήρωση του ΑΕγχΠ, προτείνονται διάφορα μέτρα τα οποία θα παρείχαν μια πιο αξιόπιστη γνωστική βάση. Είναι εξαιρετικά επείγουσα η ανάγκη να αναπτύξουμε πρόσθετους δείκτες μέτρησης της μεσοπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης οικονομικής και κοινωνικής προόδου. Ψήφισα υπέρ.

  Wojciech Michał Olejniczak (S&D), γραπτώς. – (PL) Σήμερα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε ψήφισμα με θέμα «Το ΑΕγχΠ και πέρα από αυτό – Η μέτρηση της προόδου σε έναν μεταβαλλόμενο κόσμο».

Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν αποτελεί έναν ευρέως χρησιμοποιούμενο δείκτη για τη μέτρηση της κοινωνικής ανάπτυξης και της οικονομικής προόδου. Ωστόσο, λόγω του γενικού χαρακτήρα του είναι αμφίβολο εάν λαμβάνει υπόψη μια σειρά δεικτών οι οποίοι είναι κρίσιμοι για την ποιότητα ζωής σε μια δεδομένη χώρα. Υπάρχουν, επίσης, ορισμένες σημαντικές παράμετροι οι οποίες ερμηνεύονται λανθασμένα. Η Επιτροπή επεσήμανε ότι είναι ουσιαστικό να αναπτυχθεί ένας δείκτης ο οποίος να απεικονίζει με σαφήνεια την κατάσταση στην εκάστοτε χώρα και να αντικατοπτρίζει επίσης την κατάσταση των νοικοκυριών και των μεμονωμένων ατόμων, καθώς και το πόσο αποτελεσματικά πραγματοποιείται η εκμετάλλευση των πόρων της χώρας, αλλά και την κατάσταση του περιβάλλοντος. Η Επιτροπή αναμένει μεγαλύτερη συμμετοχή των κρατών μελών από την άποψη της συστηματοποίησης της έρευνας της ποιότητας της δημόσιας ζωής, γεγονός το οποίο θα καθιστούσε δυνατή την πραγματοποίηση σαφών συγκρίσεων μεταξύ των χωρών. Μια συνεκτική πολιτική θα είχε ως αποτέλεσμα την ευκολότερη ανάλυση της έρευνας και θα επέτρεπε επίσης την πρόβλεψη της πιθανής μακροπρόθεσμης ανάπτυξης των χωρών.

  Rolandas Paksas (EFD), γραπτώς. – (LT) Ψήφισα υπέρ αυτού του ψηφίσματος για το ΑΕγχΠ και άλλους δείκτες με στόχο τη μέτρηση της προόδου και της γενικής ανάπτυξης της κοινωνίας. Το ΑΕγχΠ αποτελεί δείκτη της οικονομικής δραστηριότητας στην αγορά ο οποίος έχει καταστεί το βασικό μέτρο συγκριτικής αξιολόγησης που χρησιμοποιούν οι φορείς διαμόρφωσης πολιτικής σε ολόκληρο τον κόσμο. Όμως, αυτός ο δείκτης δεν είναι ολιστικός. Δεν αντικατοπτρίζει την περιβαλλοντική βιωσιμότητα, την αποτελεσματική χρήση των πόρων, την κοινωνική ενσωμάτωση ή την κοινωνική πρόοδο. Επίσης, σε ορισμένες περιπτώσεις το ΑΕγχΠ ενδέχεται να παρέχει ανακριβείς και παραπλανητικές πληροφορίες. Ως εκ τούτου, πρέπει να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να αναπτύξουμε επιπρόσθετους μεσοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους δείκτες για τη μέτρηση των αναφερθέντων παραγόντων και του επιπέδου των νοικοκυριών.

Επικροτώ την πρόταση σύμφωνα με την οποία κατά τη μέτρηση της ποιότητας ζωής της κοινωνίας πρέπει να δίδεται μεγάλη προσοχή στην υγεία, την εκπαίδευση, τον πολιτισμό, την απασχόληση, τη στέγαση και σε άλλους παρόμοιους παράγοντες που αφορούν τους βασικούς τομείς της ποιότητας ζωής. Συνεπώς, πρέπει να βρούμε μέσα ανάπτυξης ενός κατάλληλου και αποτελεσματικού εργαλείου για τη συμπλήρωση του ΑΕγχΠ, το οποίο θα μπορούσε να εφαρμοστεί στην πράξη, θα χρησιμοποιούσε σαφώς καθορισμένους δείκτες και θα βασιζόταν σε δεδομένα υψηλής ποιότητας.

  Alfredo Pallone (PPE), γραπτώς. – (IT) Η έκθεση «Το ΑΕγχΠ και πέρα από αυτό – Η μέτρηση της προόδου σε ένα μεταβαλλόμενο κόσμο» στοχεύει στην αξιολόγηση των επιπέδων προόδου στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, το οποίο έχει αναλάβει τον ρόλο ενός ολοκληρωμένου δείκτη κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης. Ωστόσο, δυστυχώς, δεν αποτελεί πλέον αξιόπιστη βάση πολιτικής συζήτησης, επειδή δεν μετρά την περιβαλλοντική βιωσιμότητα ή την κοινωνική ενσωμάτωση. Υπάρχει αυξανόμενη ευαισθητοποίηση σχετικά με την ανάγκη βελτιωμένων δεδομένων και δεικτών για τη συμπλήρωση των κριτηρίων αξιολόγησης προόδου. Για τον λόγο αυτόν, ψήφισα υπέρ ενός κειμένου το οποίο προσπαθεί να ολοκληρώσει την ανάπτυξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση με νέους κοινωνικούς δείκτες, αναζητά ένα σαφώς καθορισμένο σύστημα μέτρησης το οποίο ξεπερνά το ΑΕγχΠ και το συμπληρώνει στο πλαίσιο της λήψης αποφάσεων.

  Maria do Ceu Patrao Neves (PPE), γραπτώς. – (PT) Ψήφισα υπέρ αυτής της έκθεσης με τίτλο «Το ΑΕγχΠ και πέρα από αυτό – Η μέτρηση της προόδου σε έναν μεταβαλλόμενο κόσμο». Όπως επισημαίνεται ορθώς στην έκθεση, το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕγχΠ), το οποίο χρησιμοποιείται από τους υπευθύνους λήψης αποφάσεων σε ολόκληρο τον κόσμο και αναφέρεται στις δημόσιες συζητήσεις, έχει πλέον αναλάβει έναν ρόλο ολοκληρωμένου δείκτη για τη συνολική κοινωνική ανάπτυξη και την πρόοδο εν γένει. Εντούτοις, δεν παρέχει μια αξιόπιστη βάση για πολιτική συζήτηση σε κάθε ζήτημα. Για παράδειγμα, το ΑΕγχΠ δεν μετρά την περιβαλλοντική βιωσιμότητα ή την κοινωνική ενσωμάτωση.

Στην ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Το ΑΕγχΠ και πέρα από αυτό – Η μέτρηση της προόδου σε ένα μεταβαλλόμενο κόσμο», προτείνονται διάφορα μέτρα ως κατάλληλοι τρόποι συμπλήρωσης του ΑΕγχΠ. Συγκεκριμένα, εστιάζει στην ανάπτυξη πιο ολοκληρωμένων δεικτών οι οποίοι θα μπορούν να προσφέρουν μια πιο αξιόπιστη γνωστική βάση. Θα ήθελα να εκφράσω τη στήριξή μου στην πρόθεση της Επιτροπής να θεσπίσει ένα σαφώς καθορισμένο σύστημα μέτρησης πέρα από το ΑΕγχΠ, υπό την έννοια ότι θα συμπληρώνει το ΑΕγχΠ στο πλαίσιο της λήψης και της αξιολόγησης αποφάσεων, χρησιμοποιώντας σαφώς καθορισμένους και ποσοτικοποιήσιμους δείκτες.

  Aldo Patriciello (PPE), γραπτώς. – (IT) Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν είναι το πλέον αναγνωρίσιμο μέτρο παγκοσμίως. Έχει πλέον αναλάβει έναν ρόλο ολοκληρωμένου δείκτη για τη συνολική κοινωνική ανάπτυξη και πρόοδο, αλλά δεν λαμβάνει υπόψη ούτε μετρά την περιβαλλοντική βιωσιμότητα ή την κοινωνική ενσωμάτωση. Υφίσταται η ανάγκη βελτιωμένων δεδομένων και δεικτών για τη συμπλήρωση του ΑΕγχΠ, διαφορετικά δεν μπορεί να αποτελεί αξιόπιστη βάση για πολιτική συζήτηση.

Το ζήτημα έχει ήδη συζητηθεί πριν από έτη και συγκεκριμένα το 2007, όταν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Επιτροπή, μαζί με διάφορους φορείς και ενώσεις, διοργάνωσαν ένα συνέδριο με τίτλο «Πέρα από το ΑΕγχΠ». Σε αυτό το συνέδριο, η Επιτροπή θεώρησε ότι το ΑΕγχΠ δεν αποτελεί κατάλληλο μακροπρόθεσμο σύστημα μέτρησης, όπως και η οικονομική και κοινωνική πρόοδος δεν επαρκούν για την αξιολόγηση ζητημάτων, όπως η αλλαγή του κλίματος, η αποτελεσματική χρήση των πόρων ή η προσωπική ευημερία. Στη συνέχεια προτάθηκαν νέοι δείκτες μέτρησης της προόδου όσον αφορά την επίτευξη κοινωνικών, οικονομικών και περιβαλλοντικών στόχων. Για τους ανωτέρω λόγους και προκειμένου να είναι δυνατή η ανάπτυξη ενός σαφούς και ολοκληρωμένου συνόλου δεικτών οι οποίοι να είναι ταυτόχρονα συνεκτικοί, σημαντικοί και αντικειμενικά μετρήσιμοι, ψήφισα υπέρ του υπό συζήτηση ψηφίσματος.

  Rovana Plumb (S&D), γραπτώς. – (RO) Η ανακοίνωση της Επιτροπής «Το ΑΕγχΠ και πέρα από αυτό – Η μέτρηση της προόδου σε ένα μεταβαλλόμενο κόσμο» εστιάζει στην ανάπτυξη πιο ολοκληρωμένων δεικτών για τη συμπλήρωση του ΑΕγχΠ, που θα παρέχουν μια πιο αξιόπιστη γνωστική βάση. Το ΑΕγχΠ έχει πλέον αναλάβει τον ρόλο ολοκληρωμένου δείκτη για τη μέτρηση της συνολικής ανάπτυξης και προόδου της κοινωνίας, αλλά δεν παρέχει αξιόπιστη βάση για πολιτική συζήτηση σε κάθε ζήτημα. Συγκεκριμένα, το ΑΕγχΠ δεν μετρά το επίπεδο περιβαλλοντικής βιωσιμότητας ή κοινωνικής ενσωμάτωσης.

Ψήφισα υπέρ αυτής της έκθεσης, διότι είναι σημαντικό να αναπτύξουμε ένα εργαλείο το οποίο θα μπορεί να λειτουργεί συμπληρωματικά του ΑΕγχΠ, λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτό πρέπει να γίνει έτσι ώστε να έχει πρακτική χρησιμότητα, βάσει σαφώς καθορισμένων δεικτών και δεδομένων υψηλής ποιότητας. Η έκθεση καλεί την Επιτροπή να υποβάλει διαβαθμισμένη στρατηγική για την προσέγγιση «Πέρα από το ΑΕγχΠ», η οποία θα πρέπει να εξηγεί πώς μπορεί η νέα προσέγγιση να χρησιμοποιηθεί ρεαλιστικά στις καθημερινές πολιτικές δραστηριότητες.

  Miguel Portas (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Πιστεύω ότι η επίτευξη και διατήρηση της ποιότητας ζωής περιλαμβάνει σημαντικούς, διασυνδεόμενους παράγοντες όπως η υγεία, η εκπαίδευση, ο πολιτισμός, οι θέσεις εργασίας, η στέγαση και οι περιβαλλοντικές συνθήκες. Για τον λόγο αυτόν, θεωρώ ότι οι δείκτες που μετρούν αυτούς τους παράγοντες είναι επίσης σημαντικοί και θα πρέπει να τους δοθεί μεγαλύτερη προσοχή. Ψήφισα υπέρ, διότι αυτή η έκθεση αποτελεί ένα βήμα, αν και διστακτικό, προς τη βελτίωση και συμπλήρωση του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕγχΠ) ως εργαλείου μέτρησης και αξιολόγησης της κοινωνικής και οικονομικής απόδοσης και συνακόλουθα της προόδου των κοινωνιών.

  Paulo Rangel (PPE), γραπτώς. – (PT) Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕγχΠ) αποτελεί τον πρότυπο μακροοικονομικό δείκτη, ο οποίος χρησιμοποιείται κατά κανόνα για τη μέτρηση των οικονομιών διαφόρων κρατών. Εντούτοις, αποτελεί απλά έναν δείκτη πλούτου με λιγότερες δυνατότητες σύγκρισης της κοινωνικής ανάπτυξης. Η επιτυχία του ΑΕγχΠ οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, στην απλότητά του εις βάρος, συνεπώς, της πληρότητας των λαμβανομένων αποτελεσμάτων. Θα ήταν, λοιπόν, χρήσιμο να αναπτυχθούν νέοι δείκτες οι οποίοι θα επιτρέπουν την έκφραση άλλων πτυχών της πραγματικότητας προκειμένου να αποκτηθεί μια καλύτερη συνολική άποψη της ανάπτυξης των χωρών. Πρόκειται για μια περίπλοκη διαδικασία στην οποία θα πρέπει να συμμετάσχουν επαγγελματίες από όλους τους τομείς προκειμένου να δημιουργηθεί ένας ευρύτερος και πληρέστερος δείκτης.

  Raul Romeva i Rueda (Verts/ALE), γραπτώς. – (FR) Στηρίζω αυτήν την έκθεση. Όπως ανέφερε η συνάδελφός μου, κ. Belier, μολονότι η έκθεση θα μπορούσε να είχε προχωρήσει περαιτέρω όσον αφορά τις φιλοδοξίες και τις κατευθυντήριες γραμμές τις οποίες θα μπορούσε να είχε θέσει, αποτελεί πράγματι ένα πρώτο βήμα και αποστέλλει ένα ισχυρό μήνυμα στο Συμβούλιο και την Επιτροπή ότι η Ευρώπη πρέπει να προχωρήσει σε μια αναθεώρηση των δεικτών πλούτου και ανάπτυξης προκειμένου να καταστούν περισσότερο αντιπροσωπευτικοί της περιβαλλοντικής και κοινωνικής πραγματικότητας και των περιορισμών που αντιμετωπίζουμε.

Με αυτήν την απόφαση οι βουλευτές αναγνωρίζουν την ανάγκη υπέρβασης και εγκατάλειψης ενός αναχρονιστικού μοντέλου, το οποίο επιφέρει κοινωνική ανισότητα και καταστρέφει τη φυσική κληρονομιά, προκειμένου να ξεκινήσει ένα νέο οικονομικό μοντέλο σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Προλειαίνει το έδαφος για την αναγνώριση νέων δεικτών οι οποίοι είναι δικαιότεροι και θα μας επιτρέψουν να πραγματοποιήσουμε την οικολογική και κοινωνική μετάβαση των κοινωνιών μας.

  Licia Ronzulli (PPE), γραπτώς. – (IT) Αυτή η έκθεση προτείνει την υιοθέτηση ενός σαφώς καθορισμένου συστήματος μέτρησης το οποίο θα συμπληρώνει το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν ως δείκτη συνολικής κοινωνικής ανάπτυξης. Το συμπληρωματικό εργαλείο θα πρέπει να έχει πρακτική χρησιμότητα και να βασίζεται σε σαφώς καθορισμένους δείκτες και αξιόπιστα στοιχεία. Μόνο με αυτόν τον τρόπο το ΑΕγχΠ μπορεί να συμβάλει επαρκώς στην πολιτική συζήτηση και τη λήψη πολιτικών αποφάσεων. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή καλείται να παρουσιάσει μια ολοκληρωμένη στρατηγική πολλών επιπέδων που θα πρέπει να δείχνει πώς η νέα προσέγγιση μπορεί να εφαρμοσθεί στην πράξη στο καθημερινό πολιτικό έργο.

  Oreste Rossi (EFD), γραπτώς. – (IT) Η έκθεση σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής της 20ής Αυγούστου 2009 με τίτλο «Το ΑΕγχΠ και πέρα από αυτό – Η μέτρηση της προόδου σε έναν μεταβαλλόμενο κόσμο» επισημαίνει τη σημασία του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος ως ολοκληρωμένου δείκτη κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης. Στόχος είναι η έγκριση ενός νέου σαφώς καθορισμένου και ποσοτικοποιήσιμου συστήματος μέτρησης βάσει αξιόπιστων, ακριβών δεδομένων, αλλά η ανακοίνωση της Επιτροπής δεν υποδεικνύει τη στρατηγική πολλών επιπέδων βάσει αξιόπιστων, ακριβών δεδομένων που μπορεί να το προσφέρει. Ψήφισα υπέρ της έκθεσης, επειδή πιστεύω ότι είναι σημαντικό να διενεργηθούν κοινωνικοοικονομικές αναλύσεις με τη χρήση κατάλληλων εργαλείων που συμπληρώνουν το ΑΕγχΠ.

  Catherine Stihler (S&D), γραπτώς. – (ΕΝ) Στηρίζω αυτήν την έκθεση, η οποία προτείνει διάφορες συγκεκριμένες δράσεις, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας ενός περιβαλλοντικού δείκτη, της πιο έγκαιρης δημοσίευσης περιβαλλοντικών και κοινωνικών δεδομένων, της ακριβέστερης αναφοράς σχετικά με τις κοινωνικές ανισότητες και της επέκτασης του συστήματος των εθνικών λογαριασμών προκειμένου να συμπεριληφθούν περιβαλλοντικά και κοινωνικά ζητήματα.

  Nuno Teixeira (PPE), γραπτώς. – (PT) Στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο με τίτλο «Το ΑΕγχΠ και πέρα από αυτό – Η μέτρηση της προόδου σε έναν μεταβαλλόμενο κόσμο» (COM(2009) 433 τελικό), αναγνωρίζεται ότι το «το ΑΕΠ έχει καταλήξει να θεωρείται ως αντιπροσωπευτικός δείκτης της συνολικής κοινωνικής ανάπτυξης και εν γένει προόδου» αλλά «δεν μετρά την περιβαλλοντική βιωσιμότητα ή την κοινωνική ενσωμάτωση». Σε έναν κόσμο στον οποίο η ποιότητα ζωής των ανθρώπων μετράται ολοένα και περισσότερο με τη χρήση άλλων, μη οικονομικών παραγόντων, διάφοροι διεθνείς οργανισμοί, όπως τα Ηνωμένα Έθνη (ΟΗΕ), η Παγκόσμια Τράπεζα και ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), μελετούν επί του παρόντος τον ορισμό νέων δεικτών για τη μέτρηση και την ανάλυση της οικονομικής και κοινωνικής προόδου.

Για τους λόγους αυτούς, ψήφισα υπέρ αυτής της έκθεσης, διότι πιστεύω ότι είναι σημαντικό η Ευρωπαϊκή Ένωση να εφαρμόσει μια συστηματική προσέγγιση προκειμένου να μετρά την κοινωνική ευημερία σε όλες τις πτυχές της δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση σε οικονομικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες και βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Πιστεύω ότι οι ανωτέρω δείκτες θα αποκτήσουν στρατηγική σημασία στο πλαίσιο του ορισμού της μελλοντικής πολιτικής συνοχής, συμβάλλοντας, κατ’ αυτόν τον τρόπο, στην έξυπνη, βιώσιμη και συμμετοχική ανάπτυξη, σύμφωνα με τις αρχές που περιλαμβάνονται στη στρατηγική Ευρώπη 2020.

  Νίκη Τζαβέλα (EFD), γραπτώς. – Ψήφισα θετικά την έκθεση σχετικά με το ΑΕΠ και πέρα από αυτό – Η μέτρηση της προόδου σε ένα μεταβαλλόμενο κόσμο, για τους παρακάτω λόγους. Είναι γνωστό πως το ΑΕΠ είναι ένας δείκτης ο οποίος μετράει την μακροοικονομική δραστηριότητα και δεν μπορεί να χρησιμοποιείται για την μέτρηση άλλων πραγμάτων. Συνεπώς είναι αναγκαία η ανάπτυξη νέων δεικτών, γεγονός που πραγματεύεται η έκθεση της κυρίας Rosbach. Θεωρώ πως ο δείκτης του ΑΕΠ έχει περιορισμούς και πρέπει να αναπτυχθούν δείκτες που θα συμπληρώνουν τον δείκτη αυτό. Επειδή η έκθεση πραγματεύεται τα παραπάνω θέματα, τα οποία θεωρώ πως είναι πολύ σημαντικά και χρειάζεται άμεσα να βρεθεί λύση, υπερψήφισα την συγκεκριμένη έκθεση.

  Giommaria Uggias (ALDE), γραπτώς. – (IT) Ψήφισα υπέρ του εντοπισμού νέων παραμέτρων περισσότερο αντιπροσωπευτικών της προόδου μιας χώρας και όχι απλά της κατανάλωσής της, αν και πιστεύω ότι πρέπει να γίνουν πολύ περισσότερα. Η εν λόγω έκθεση έχει διανύσει μεγάλη και δύσκολη πορεία και κατάφερε εν τέλει να φτάσει στην Ολομέλεια έχοντας χάσει καθ’ οδόν το μεγαλύτερο μέρος του περιεχομένου της. Το Κοινοβούλιο έπρεπε να είχε καταθέσει μια πρόταση η οποία θα λάμβανε υπόψη παράγοντες, όπως η εκπαίδευση, η υγεία και οι προσωπικές δραστηριότητες, αλλά περιορίστηκε στην επισήμανση της ανάγκης καθιέρωσης νέων παραμέτρων, αναθέτοντας το έργο καθορισμού τους στην Επιτροπή.

Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν αποτελεί έναν αναχρονιστικό δείκτη ο οποίος βασίζεται σε οικονομικές αρχές που, υποβαθμίζοντας την ποιότητα σε ποσότητα, παραβλέπουν το νόημα των πραγμάτων και της ατομικής και συλλογικής ευημερίας, υποβαθμίζουν την ίδια την εργασία σε σύγκριση με το αντικείμενο παραγωγής και λαμβάνουν υπόψη μόνο την παραγωγή νέων αντικειμένων και όχι τη συντήρηση.

  Viktor Uspaskich (ALDE), γραπτώς. – (LT) Εάν ρίξουμε μια ματιά στην κλίμακα ΑΕγχΠ του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) (η ΕΕ βρίσκεται στην πρώτη θέση, η Λιθουανία στην 82η), μπορούμε να δούμε ότι το ΑΕγχΠ δεν δίνει την πλήρη εικόνα. Το ΑΕγχΠ δεν αντικατοπτρίζει επαρκώς την περίπλοκη κοινωνικοοικονομική πραγματικότητα των εθνικών και περιφερειακών προκλήσεων. Αν και το ΑΕγχΠ αποτελεί έναν ισχυρό μακροοικονομικό δείκτη, δεν αντικατοπτρίζει τα μεγαλύτερα κοινωνικά προβλήματα της Λιθουανίας, όπως η ανεργία, η ποιότητα της εκπαίδευσης και των συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης και οι ανισότητες στην κατανομή εισοδήματος. Στη Λιθουανία και σε επίπεδο ΕΕ υπάρχει συχνά έλλειψη σαφούς ενημέρωσης, δεδομένων και δεικτών, και συνεπώς στηρίζω την πρόταση της εισηγήτριας για υποβολή καλύτερης έκθεσης σχετικά με τους κοινωνικούς δείκτες. Ελπίζω ότι το γεγονός αυτό θα παράσχει πιο ολοκληρωμένη πληροφόρηση για την ανάπτυξη πολιτικών.

Σήμερα, δυστυχώς, οι πολιτικοί συχνά δεν διαθέτουν αυτήν την πληροφόρηση. Η ανάπτυξη των πολιτικών της ΕΕ δεν θα πρέπει να βασίζεται μόνο σε αφηρημένα στατιστικά στοιχεία. Πάνω απ’ όλα, η πολιτική της ΕΕ θα πρέπει να μετράται βάσει της προόδου που σημειώνεται ως προς τη βελτίωση της ευημερίας των Ευρωπαίων. Η μέθοδος «Πέρα από το ΑΕγχΠ» η οποία αναφέρεται σε αυτήν την έκθεση ενδέχεται να αποδειχθεί πολύ χρήσιμη. Εντούτοις, πριν από την εφαρμογή της, θα πρέπει να εξετάσουμε περισσότερο τις δυνατότητες προσαρμογής της νέας μεθόδου στην καθημερινή ζωή.

Έκθεση: Vladimir Remek (A7-0165/2011)

  Luis Paulo Alves (S&D), γραπτώς. – (PT) Υπερψηφίζω αυτήν την έκθεση, επειδή αποτελεί εμπεριστατωμένη αξιολόγηση της μέχρι σήμερα διαδικασίας και υλοποίησης και επειδή ξεκινά μια συζήτηση για τη μελλοντική διακυβέρνηση, εκμετάλλευση και χρηματοδότηση της απόφασης για τη δημιουργία παγκόσμιων δορυφορικών συστημάτων πλοήγησης και άλλων αυτόνομων ευρωπαϊκών συστημάτων. Αυτό περιλαμβάνει όλες τις εμπορικές πτυχές της εκμετάλλευσης, καθώς και τις νομικές, συμβατικές και χρηματοδοτικές δομές των διαφορετικών μοντέλων εκμετάλλευσης που θα εξασφαλίσει ότι το μοντέλο διακυβέρνησης θα τεθεί σε εφαρμογή.

  Sophie Auconie (PPE), γραπτώς. – (FR) Το πρόγραμμα Galileo (δορυφορική πλοήγηση) είναι εξαιρετικά σημαντικό, καθώς επιτρέπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση να είναι ανταγωνιστική σε τεχνολογίες αιχμής. Δυστυχώς, το Galileo αντιμετωπίζει πρόσθετες καθυστερήσεις και δαπάνες. Μπροστά σε αυτήν την κατάσταση, είναι ουσιώδες να εξετάσουμε νέες λύσεις. Γι’ αυτόν τον λόγο, υποστήριξα την έκθεση του κ. Remek, η οποία στοχεύει να διερευνήσει όλες τις πιθανές πηγές χρηματοδότησης επιπλέον της συνεισφοράς από τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό.

  Zigmantas Balčytis (S&D), γραπτώς. – (LT) Το πρόγραμμα Galileo, μαζί με το EGNOS (European Geostationary Navigation Overlay Service – Ευρωπαϊκό σύστημα πλοήγησης με υπέρθεση γεωστατικών δορυφόρων, ένα σύστημα βελτίωσης που συμβάλλει στην ακρίβεια και την αξιοπιστία των πληροφοριών του Αμερικανικού Παγκοσμίου Συστήματος Προσδιορισμού Θέσης (GPS)), είναι το Παγκόσμιο Δορυφορικό Σύστημα Πλοήγησης (Global Navigation Satellite System–GNSS) που αναπτύχθηκε από την ΕΕ. Όταν ολοκληρωθεί, αναμένεται να αποτελείται από 27 δορυφόρους συν έναν κατάλληλο αριθμό εφεδρικών δορυφόρων σε τροχιά, σε ύψος 23.000 χλμ. περίπου από την επιφάνεια της Γης, καθώς και από ένα παγκόσμιο δίκτυο περίπου 40 επίγειων σταθμών. Η ΕΕ αποφάσισε να δημιουργήσει το δικό της παγκόσμιο δορυφορικό σύστημα πλοήγησης για δύο βασικούς λόγους: καταρχάς, για να επιτευχθεί η ανεξαρτησία και η αυτονομία της Ευρώπης από άλλα παγκόσμια συστήματα πλοήγησης και, δεύτερον, για να κερδίσει ένα μερίδιο σε αυτήν την ταχέως αναπτυσσόμενη παγκόσμια αγορά υψηλής τεχνολογίας, η οποία σήμερα κυριαρχείται σε μεγάλο βαθμό από τις ΗΠΑ. Συμφωνώ ότι πρέπει να γίνει μια ευρεία και περιεκτική συζήτηση σε πολιτικό επίπεδο σχετικά με τον επιθυμητό βαθμό φιλοδοξίας (που προσδιορίζει το επίπεδο των παρεχόμενων υπηρεσιών) και τους διαθέσιμους οικονομικούς πόρους (όπου θα έπρεπε να γίνει μια πολιτική επιλογή μεταξύ ενός προγράμματος που χρηματοδοτείται αμιγώς από την ΕΕ και ενός άλλου που επιτρέπει εθνικές ή ιδιωτικές εισφορές). Το αποτέλεσμα αυτής της συζήτησης θα επηρεάσει τις πολιτικές επιλογές για τη μελλοντική διακυβέρνηση και διαχείριση των συστημάτων GNSS.

  Mara Bizzotto (EFD), γραπτώς. – (IT) Το σχέδιο υλοποίησης ενός ευρωπαϊκού δορυφορικού προγράμματος πλοήγησης αποτελεί μια μεγάλη πρόκληση και είναι αναμφίβολα χρήσιμο για το μέλλον της τεχνολογίας στην Ευρώπη, αλλά οι προβλέψεις για τις δαπάνες και τις επενδύσεις εκ μέρους των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων γι’ αυτό το έργο εξακολουθούν να μην είναι σαφείς ή διαφανείς επί του παρόντος. Σε λίγα έτη, αναμένονται περαιτέρω δαπάνες, επιπλέον εκείνων που είχαν προβλεφθεί αρχικά από το πρόγραμμα, και πιστεύω ότι είναι πιθανό να χρειαστούν πρόσθετα ποσά για την ολοκλήρωση του έργου. Ως εκ τούτου, απείχα από την τελική ψηφοφορία για την έκθεση πρωτοβουλίας.

  Rachida Dati (PPE) , γραπτώς. – (FR) Με ικανοποίηση υπερψήφισα αυτήν την έκθεση, που είναι το αποκορύφωμα μιας σημαντικής πολιτικής απόφασης, ιδίως όσον αφορά την υλοποίηση του Galileo. Είναι απολύτως ζωτικής σημασίας να γίνει η ανάθεση του ευρωπαϊκού αυτόνομου δορυφορικού συστήματος ραδιοπλοήγησης το συντομότερο δυνατό και, όπως επισημαίνει η έκθεση, με εγγυήσεις μακροπρόθεσμης χρηματοδότησης. Ο ανταγωνισμός από τις Ηνωμένες Πολιτείες (με το Παγκόσμιο Σύστημα Εντοπισμού Θέσης–GPS) απαιτεί να εγκαινιάσουμε το Galileo γρήγορα, λαμβάνοντας υπόψη τι διακυβεύεται από οικονομική, τεχνική, πολιτική και στρατηγική άποψη.

  Christine De Veyrac (PPE), γραπτώς. – (FR) Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει τον στόχο να γίνει παγκόσμιος ηγέτης στα Παγκόσμια Δορυφορικά Συστήματα Πλοήγησης (GNSS) με τα προγράμματα «Ευρωπαϊκό σύστημα πλοήγησης με υπέρθεση γεωστατικών δορυφόρων» (EGNOS) και Galileo, εξασφαλίζοντας έτσι την τεχνολογική της ανεξαρτησία από το αμερικανικό GPS. Λαμβάνοντας υπόψη τις σημαντικές οικονομικές αποδόσεις τέτοιων προγραμμάτων, υπερψήφισα την έκθεση Remek, η οποία καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν επαρκή χρηματοδότηση, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι αυτά τα έργα θα ολοκληρωθούν μέχρι το 2018, επιβάλλοντας έτσι εαυτούς ως επάξιους ανταγωνιστές του αμερικανικού συστήματος.

  Diane Dodds (NI), γραπτώς. – (EN) Σε μια φάση όπου η Επιτροπή, και μάλιστα αυτό εδώ το Κοινοβούλιο, όφειλαν να αναζητούν και να εισηγούνται προτάσεις εξοικονόμησης χρημάτων, μας προσφέρεται αυτή η έκθεση, που προτείνει την ολοκλήρωση του δορυφορικού συστήματος πλοήγησης Galileo με το πρόσθετο κόστος του 1,9 δισεκατομμυρίων ευρώ στο επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο. Ας μην ξεχνάμε ότι αυτό συμβαίνει σε ένα πλαίσιο όπου το δορυφορικό έργο Galileo ξεκίνησε με έναν προϋπολογισμό 7,7 δισεκατομμυρίων ευρώ και τώρα προβλέπεται να κοστίσει 22,6 δισεκατομμύρια ευρώ. Σε μια τέτοια πρόταση λέω κατηγορηματικά όχι. Οι τρέχουσες γραμμές του προϋπολογισμού που έχουν ήδη δεσμευτεί γι’ αυτό το έργο επαρκούν αναμφίβολα για την ολοκλήρωσή του, ωστόσο –ως συνήθως– η πρόταση είναι να γίνουν ακόμα μεγαλύτερες δαπάνες. Γνωρίζω ότι, αν μιλήσω στους ψηφοφόρους μου, θα προσφέρουν μικρή στήριξη στις τρέχουσες δαπάνες για το Galileo, πόσο μάλλον σε μια αύξηση. Για ακόμη μία φορά, καλώ τους βουλευτές του ΕΚ και την Επιτροπή να επιδείξουν ρεαλισμό και σύνεση με τα χρήματα που έχουμε και με τα οποία πρέπει να στοχεύουμε να αποδώσουμε το μέγιστο όφελος στους ψηφοφόρους μας.

  Diogo Feio (PPE), γραπτώς. – (PT) Τα ευρωπαϊκά δορυφορικά συστήματα πλοήγησης προκαλούν καθυστερήσεις και πρόσθετες δαπάνες, πράγμα που θα έπρεπε να κάνει τους υπεύθυνους να εξετάσουν τα πρότυπα που ακολουθούνται αυτήν τη στιγμή για την υλοποίησή τους. Σε μια φάση όπου χώρες όπως η Πορτογαλία καταφεύγουν σε βοήθεια από άλλα κράτη μέλη και η Ευρώπη, συνολικά, αντιμετωπίζει μια σοβαρή οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση που απειλεί τη σταθερότητά της, θα έπρεπε να καταβάλλεται ακόμα μεγαλύτερη προσπάθεια για την αποφυγή υπερβάσεων δαπανών και υπερβολικών εξόδων.

Δεν αμφισβητώ τη στρατηγική σημασία αυτών των έργων, αλλά δεν μπορώ να μην επισημάνω ότι υπολείπονται των προσδοκιών. Συμφωνώ ότι, καθώς τόσο το Galileo όσο και το Ευρωπαϊκό σύστημα πλοήγησης με υπέρθεση γεωστατικών δορυφόρων (EGNOS) είναι ευρωπαϊκά προγράμματα και είναι προς το κοινό δημόσιο συμφέρον της Ένωσης, θα έπρεπε, γενικά, να χρηματοδοτούνται μέσω του προϋπολογισμού της ΕΕ, αλλά νομίζω ότι πρέπει να εξεταστούν και άλλες πιθανές πηγές, περιλαμβανομένων καινοτόμων μορφών χρηματοδότησης.

  Jose Manuel Fernandes (PPE), γραπτώς. – (PT) Αυτή η έκθεση, που συντάχθηκε από τον κ. Remek, αφορά τα ευρωπαϊκά δορυφορικά προγράμματα πλοήγησης. Πρόκειται για μια έκθεση της οποίας ο σκοπός είναι μια ενδιάμεση αναθεώρηση αυτών των προγραμμάτων, περιλαμβανομένης μιας αξιολόγησης της υλοποίησής τους, των μελλοντικών προκλήσεων και των οικονομικών προοπτικών.

Από το 2000, όταν διατέθηκε η υπηρεσία Παγκόσμιου Συστήματος Εντοπισμού Θέσης (GPS), αυτός ο τομέας έχει αυξηθεί εκθετικά (124 δισεκατομμύρια ευρώ το 2008), με πρόβλεψη για μια εγχώρια αγορά αξίας 230 δισεκατομμυρίων ευρώ συνολικά το 2025. Το 2008, η ΕΕ αποφάσισε να δημιουργήσει το δικό της δορυφορικό σύστημα πλοήγησης (κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 683/2008), το Galileo και το Ευρωπαϊκό σύστημα πλοήγησης με υπέρθεση γεωστατικών δορυφόρων (EGNOS), με τον στόχο να εξασφαλίσει την ανεξαρτησία και την αυτονομία της Ευρώπης, να αυξήσει το μερίδιό της στην αγορά και να δώσει στη βιομηχανία τη δυνατότητα να είναι ανταγωνιστική σε μια στρατηγική και ταχέως αναπτυσσόμενη αγορά.

Υπερψήφισα τις προτάσεις του εισηγητή, παρά τις υπερβάσεις κόστους που καταγράφονται στην υλοποίηση του έργου, επειδή κατανοώ ότι η ΕΕ πρέπει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της έρευνας και της ανάπτυξης τεχνολογίας αιχμής, ιδίως όταν αυτή η τεχνολογία εκπροσωπεί ένα επιστημονικό και οικονομικό πλεονέκτημα για την ΕΕ.

  Joao Ferreira (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Όπως έχουμε πει αναφορικά με την εφαρμογή ενός παγκόσμιου ευρωπαϊκού δορυφορικού συστήματος πλοήγησης για τις μεταφορές, η χρήση αυτής της τεχνολογίας θα μπορούσε να συνεισφέρει σημαντικά στην ανάπτυξη, τον εκσυγχρονισμό και τη διαφοροποίηση των δημόσιων υπηρεσιών, στη δημιουργία ευκαιριών για συνεργασία και στην πρόοδο της επιστήμης και των εφαρμογών της, καθώς και στην ανταλλαγή και την προσβασιμότητα των πληροφοριών, με εξασφάλιση του σεβασμού των δικαιωμάτων, των ελευθεριών και των εγγυήσεων των πολιτών. Εντούτοις, το ζήτημα δεν είναι η ύπαρξη ενός παγκόσμιου δορυφορικού συστήματος πλοήγησης για την Ευρώπη που βασίζεται στη χρήση για μη στρατιωτικούς σκοπούς και δεν είναι ενσωματωμένο στις συμφωνίες ασφαλείας της ΕΕ.

Το πρόβλημα είναι η ενδεχόμενη χρήση του για στρατιωτικούς και επιθετικούς σκοπούς. Πιο συγκεκριμένα, είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι αυτό το δορυφορικό σύστημα πλοήγησης δημιουργείται για να ανταγωνιστεί το Παγκόσμιο Σύστημα Εντοπισμού Θέσης (GPS) των Ηνωμένων Πολιτειών, από το οποίο εξαρτάται η ΕΕ και το οποίο ως γνωστόν τελεί υπό στρατιωτικό έλεγχο, με χρηματοδότηση από ομοσπονδιακά στρατιωτικά προγράμματα των ΗΠΑ. Ως εκ τούτου, επιβεβαιώνουμε εκ νέου τις αμφιβολίες μας για τα όρια των δυνητικών χρήσεων αυτών των προγραμμάτων στο πλαίσιο ενός υποθετικού ανταγωνισμού ΕΕ-ΗΠΑ όσον αφορά τη λειτουργικότητα και την αποτελεσματικότητα αυτών των συστημάτων.

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Το ζήτημα δεν είναι η ύπαρξη ενός παγκόσμιου δορυφορικού συστήματος πλοήγησης για την Ευρώπη που βασίζεται στη χρήση για μη στρατιωτικούς σκοπούς και δεν είναι ενσωματωμένο στις συμφωνίες ασφαλείας της ΕΕ. Το πρόβλημα είναι η ενδεχόμενη χρήση του για στρατιωτικούς και επιθετικούς σκοπούς.

Η χρήση του για μη στρατιωτικούς σκοπούς θα μπορούσε να συνεισφέρει σημαντικά στην παροχή δημόσιων υπηρεσιών, με ευκαιρίες για συνεργασία, και στην πρόοδο της επιστήμης και των εφαρμογών της, καθώς και στην ανταλλαγή και την προσβασιμότητα των πληροφοριών, με εξασφάλιση του σεβασμού των δικαιωμάτων, των ελευθεριών και των εγγυήσεων των πολιτών.

Ωστόσο, είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι αυτό το δορυφορικό σύστημα πλοήγησης έχει δημιουργηθεί για να ανταγωνιστεί το Παγκόσμιο Σύστημα Εντοπισμού Θέσης (GPS) των Ηνωμένων Πολιτειών, από το οποίο εξαρτάται η ΕΕ και το οποίο ως γνωστόν τελεί υπό στρατιωτικό έλεγχο, με χρηματοδότηση από ομοσπονδιακά στρατιωτικά προγράμματα των ΗΠΑ.

Ως εκ τούτου, εξακολουθούμε να έχουμε σοβαρές αμφιβολίες για τα όρια των δυνητικών χρήσεων αυτών των προγραμμάτων σε ένα πλαίσιο ανταγωνισμού, τόσο ανάμεσα στη λειτουργικότητα και την αποτελεσματικότητα αυτών των συστημάτων, όσο και μεταξύ της ΕΕ και των ΗΠΑ.

  Monika Flašíková Beňová (S&D), γραπτώς. – (SK) Η Ευρωπαϊκή Ένωση πραγματοποίησε το σημαντικό βήμα της δημιουργίας, μέσω της πολιτικής της απόφασης που βασίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 683/2008, ενός αυτόνομου ευρωπαϊκού παγκόσμιου δορυφορικού συστήματος πλοήγησης (GNSS), που ανήκει στην Ένωση, η οποία και το διαχειρίζεται. Η Επιτροπή πρέπει να εκπονήσει μια περιεκτική ανάλυση, με στόχο να διασφαλίσει μια ακριβέστερη περιγραφή των πιθανών σεναρίων και πόρων όσον αφορά τη λειτουργία και τη χρήση μετά το 2013. Θα περιλαμβάνει όλες τις εμπορικές πτυχές της χρήσης, καθώς και τις νομικές, συμβατικές και χρηματοδοτικές δομές των διαφορετικών μοντέλων χρήσης, διασφαλίζοντας την καθιέρωση ενός σταθερού μοντέλου διαχείρισης.

  Jacqueline Foster (ECR), γραπτώς. – (EN) Το Galileo, το παγκόσμιο δορυφορικό σύστημα πλοήγησης της Ευρώπης, έχει μεγάλη σημασία για την Ευρώπη, ιδιαίτερα δε για το Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτό το έργο, το οποίο υποστηρίζω πλήρως, δεν έλαβε μόνο σημαντική δημόσια χρηματοδότηση, αλλά και η ιδιωτική βιομηχανία σε ολόκληρη την ΕΕ επενδύει επίσης χρήματα, χρόνο και εμπειρογνωμοσύνη στην ανάπτυξη αυτού του συστήματος.

Ωστόσο, παρά την αναγνώριση της ανάγκης να το προωθήσουμε, αισθάνθηκα υποχρεωμένη να απέχω από την τελική ψηφοφορία. Η έκθεση του κ. Remek επισημαίνει ότι η ολοκλήρωση του συστήματος Galileo θα απαιτήσει πρόσθετη χρηματοδότηση ύψους έως 1,9 δισεκατομμυρίων ευρώ στο επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ). Στο σημερινό δύσκολο οικονομικό κλίμα, πρέπει να αντιτεθώ σε αυτήν την αύξηση των δαπανών, ιδίως αν ληφθεί υπόψη ότι το πρόγραμμα έχει υπερβεί ήδη τον προϋπολογισμό κατά 60%. Πιστεύω ότι το Galileo πρέπει να μείνει εντός του τρέχοντος προϋπολογισμού του.

Ας εξετάσουμε τώρα πώς μπορούμε να βελτιώσουμε το τρέχον σύστημα με τα μέσα που διαθέτουμε. Θα συνιστούσα θερμά στην Επιτροπή να αναλάβει δυναμική δράση για να βελτιώσει τη διαχείριση του προγράμματός της και να επιτύχει εξοικονόμηση. Προκειμένου να το κάνει αυτό, η Επιτροπή πρέπει να πραγματοποιήσει μια εμπεριστατωμένη και περιεκτική εκτίμηση επιπτώσεων, ώστε να μπορούμε να λάβουμε μια τεκμηριωμένη απόφαση αναφορικά με τη μελλοντική χρηματοδότηση του προγράμματος.

  Juozas Imbrasas (EFD), γραπτώς. – (LT) Επικρότησα αυτό το έγγραφο, επειδή αυτή η έκθεση αποτελεί μια ανταπόκριση στην ανακοίνωση της Επιτροπής για την ενδιάμεση αναθεώρηση των αυτόνομων ευρωπαϊκών παγκόσμιων δορυφορικών συστημάτων πλοήγησης (GNSS) (Galileo και EGNOS), που αξιολογεί τη διαδικασία και τη μέχρι τώρα υλοποίηση και ξεκινά μια συζήτηση για τη μελλοντική διακυβέρνηση, εκμετάλλευση και χρηματοδότηση του συστήματος. Η ΕΕ αποφάσισε να δημιουργήσει το δικό της παγκόσμιο δορυφορικό σύστημα πλοήγησης για δύο βασικούς λόγους: καταρχάς, για να επιτευχθεί η ανεξαρτησία και η αυτονομία της Ευρώπης από άλλα παγκόσμια συστήματα πλοήγησης και, δεύτερον, για να κερδίσει ένα μερίδιο σε αυτήν την ταχέως αναπτυσσόμενη παγκόσμια αγορά υψηλής τεχνολογίας, η οποία σήμερα κυριαρχείται σε μεγάλο βαθμό από τις ΗΠΑ. Τα έμμεσα οφέλη του προγράμματος υπολογίζονται σε περίπου 60 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως (περιλαμβανομένης της αγοράς προηγούμενου και επόμενου σταδίου και των δημοσίων οφελών). Το GNSS θεωρείται επαναστατική τεχνολογία, με πολλές δυνατότητες για τη δημιουργία καινοτομιών, τη δόμηση μιας γνωστικής βάσης υψηλής τεχνολογίας και την αύξηση της παραγωγικότητας σε πολλούς τομείς. Οι ετήσιοι ρυθμοί ανάπτυξης της αγοράς για προϊόντα και υπηρεσίες με δυνατότητα GNSS υπολογίζεται ότι ανέρχονται σε περισσότερο από 10%. Η Επιτροπή πρέπει να ξεκινήσει μια περιεκτική ανάλυση, για να προσδιορίσει με μεγαλύτερη ακρίβεια τα πιθανά σενάρια και μέσα λειτουργίας και εκμετάλλευσης μετά το 2013. Αυτό περιλαμβάνει όλες τις εμπορικές πτυχές της εκμετάλλευσης, καθώς και τις νομικές, συμβατικές και χρηματοδοτικές δομές των διαφορετικών μοντέλων εκμετάλλευσης, που θα διασφαλίσουν ότι θα τεθεί σε εφαρμογή ένα σταθερό μοντέλο διακυβέρνησης.

  Ville Itala (PPE), γραπτώς. – (FI) Τα συστήματα EGNOS και Galileo, όταν ολοκληρωθούν, θα αυξήσουν την ασφάλεια στις μεταφορές, χρησιμοποιώντας συγκεκριμένες εφαρμογές. Αυτές οι εφαρμογές αντιπροσωπεύουν επίσης τις αναπτυσσόμενες παγκόσμιες αγορές από τις οποίες θα επωφεληθεί οικονομικά η ΕΕ. Η ανάπτυξη αυτών των συστημάτων θα συμβάλει ουσιαστικά στην ανάπτυξη των ευρωπαϊκών αερομεταφορών και σε ένα πιο οικονομικό και αποδοτικό σύστημα σιδηροδρομικών και οδικών μεταφορών. Ένα πρόβλημα για την ανάπτυξη αυτών των εφαρμογών και για την έγκαιρη ολοκλήρωση των συστημάτων μπορεί να είναι η έλλειψη επενδύσεων. Είναι σημαντικό να δούμε το όφελος για τα κράτη μέλη από τις επενδύσεις και την ανάπτυξη των συστημάτων, ώστε αυτά να ολοκληρωθούν εγκαίρως.

  Giovanni La Via (PPE), γραπτώς. – (IT) Υπερψήφισα την έκθεση του κ. Remek, επειδή το υπό εξέταση έργο ικανοποιεί πολλές προσδοκίες εκείνων που βλέπουν τις εξελίξεις στην έρευνα και την τεχνολογία με αισιοδοξία. Το EGNOS και το Galileo είναι έργα που θα παραγάγουν περίπου 60 δισεκατομμύρια ευρώ έμμεσων οφελών για την οικονομία και την κοινωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τη μορφή βελτιωμένης οδικής και εναέριας ασφάλειας, μειωμένης ατμοσφαιρικής ρύπανσης και χρήσης εντομοκτόνων, νέων θέσεων εργασίας και δημόσιας ασφάλειας, παράγοντας πολύ σημαντική υπεραξία. Επομένως, πριν να ληφθεί μια απόφαση για περαιτέρω χρηματοδοτική δέσμευση από τον προϋπολογισμό της ΕΕ στο επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο, πρέπει να παρουσιαστεί από την Επιτροπή μια σαφής αξιολόγηση όλων των δυνητικών τεχνικών επιλογών και των σχετικών δαπανών και οφελών.

  Agnes Le Brun (PPE), γραπτώς. – (FR) Πριν από δέκα έτη, η Ευρωπαϊκή Ένωση εγκαινίασε δύο προγράμματα δορυφορικής πλοήγησης: το Galileo και το EGNOS (Ευρωπαϊκό σύστημα πλοήγησης με υπέρθεση γεωστατικών δορυφόρων). Το πρώτο θα λειτουργήσει το 2014 και θα είναι ακριβές σε ακτίνα μικρότερη από ένα μέτρο, ενώ το GPS είναι ακριβές σε ακτίνα αρκετών μέτρων. Αυτή η τεχνολογική πρόοδος θα επιτρέψει στις ευρωπαϊκές εταιρείες να καινοτομήσουν και να θέσουν εαυτές στην αιχμή υπηρεσιών που καθίστανται δυνατές από τον παγκόσμιο εντοπισμό θέσης. Ωστόσο, υπάρχει και μια στρατηγική διάσταση στο Galileo. Επί του παρόντος, η Ευρώπη εξαρτάται από το σύστημα GPS, που είναι αμερικανικό. Όταν τεθεί σε εφαρμογή το Galileo, η Ένωση θα απολαμβάνει πλήρη ανεξαρτησία και υπεροχή σε αυτόν τον τομέα, και είναι καταφανής η σημασία των εφαρμογών. Ως αποτέλεσμα, οι πολιτικοί και στρατιωτικοί πόροι των κρατών μελών θα είναι πολύ πιο αποτελεσματικοί. Υπερψήφισα αυτό το ψήφισμα το οποίο, ενώ επαινεί την τεχνική επιτυχία, υπενθυμίζει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή τα σημεία στα οποία το πρόγραμμα επιδέχεται βελτίωση: χρηματοδότηση, ευαισθητοποίηση του κοινού και συμμετοχή των διεθνών εταίρων μας.

  David Martin (S&D), γραπτώς. – (EN) Η κύρια πρόκληση για τις διεθνείς δραστηριότητες των προγραμμάτων GNSS θα είναι η εξασφάλιση της συμβατότητας και της διαλειτουργικότητας με το Galileo, η πρόσβαση σε παγκόσμιους πόρους που σχετίζονται με το GNSS και η θέσπιση παγκόσμιων προτύπων, η εγγυηση της ασφάλειας του διαστημικού τμήματος και του δικτύου των επίγειων σταθμών, διασφαλίζοντας παράλληλα αυστηρότερο έλεγχο των ευαίσθητων τεχνολογιών GNSS που αναπτύχθηκαν με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, καθώς και η συμμετοχή σε μια διεθνή προσπάθεια ανάπτυξης καινοτόμων εφαρμογών και εξειδικευμένων εφαρμογών υπερ-περιφερειακού ενδιαφέροντος. Ένας σημαντικός στόχος θα είναι η δημιουργία ευκαιριών στην αγορά για την ευρωπαϊκή τεχνολογία GNSS και τις βιομηχανίες εφαρμογών.

  Clemente Mastella (PPE), γραπτώς. – (IT) Πιστεύουμε ότι το παγκόσμιο δορυφορικό σύστημα πλοήγησης της ΕΕ (GNSS), που αποτελείται από τα προγράμματα Galileo και EGNOS, είναι ένα σημαντικό βήμα για την Ευρώπη, καταρχάς, επειδή εξασφαλίζει την αυτονομία και την ανεξαρτησία της από άλλα παγκόσμια συστήματα πλοήγησης και δεύτερον, επειδή της επιτρέπει να διεκδικήσει ένα μερίδιο αυτής της ακμάζουσας παγκόσμιας αγοράς υψηλής τεχνολογίας. Ωστόσο, είναι πολύ σημαντικό να υπάρξει εγγύηση για τη συνέχεια της υπηρεσίας, καθώς ένας (προσωρινός) περιορισμός ή υποβάθμιση των σημάτων GPS θα έχει τρομακτικές επιπτώσεις στην οικονομία και την κοινωνία μας, αν δεν έχουν τεθεί σε εφαρμογή άλλα ανεξάρτητα συστήματα GNSS. Εντούτοις, για να αξιοποιηθούν πλήρως τα πλεονεκτήματά του, το Galileo πρέπει να φτάσει σε πλήρη επιχειρησιακή ικανότητα και για να γίνει αυτό, θα απαιτηθούν πρόσθετες επενδύσεις. Επί του παρόντος, η οικονομική εικόνα δεν είναι καθόλου θετική. Σε αυτό το σημείο, νομίζουμε ότι πρέπει να γίνει μια ευρεία και περιεκτική πολιτική συζήτηση σχετικά με το επιθυμητό επίπεδο φιλοδοξίας και τους διαθέσιμους οικονομικούς πόρους. Τέλος, υποστηρίζουμε ότι είναι σημαντικό να ξεκινήσει μια περιεκτική ανάλυση, που θα προσδιορίσει με μεγαλύτερη ακρίβεια τα πιθανά σενάρια και μέσα λειτουργίας και εκμετάλλευσης μετά το 2013, πράγμα που περιλαμβάνει όλες τις εμπορικές πτυχές της εκμετάλλευσης, καθώς και τις νομικές, συμβατικές και χρηματοδοτικές δομές των διαφορετικών μοντέλων εκμετάλλευσης που θα διασφαλίσουν ότι θα τεθεί σε εφαρμογή ένα σταθερό μοντέλο διακυβέρνησης.

  Nuno Melo (PPE), γραπτώς. – (PT) Τα ευρωπαϊκά δορυφορικά προγράμματα πλοήγησης, το Galileo και το Ευρωπαϊκό σύστημα πλοήγησης με υπέρθεση γεωστατικών δορυφόρων (EGNOS), θα επιτρέψουν στην Ευρώπη να εδραιώσει την αυτονομία και στρατηγική ανεξαρτησία της από άλλους οικονομικούς συνασπισμούς, πράγμα που είναι πολύ σημαντικό, και θα συμβάλουν στη βελτίωση της ζωής των ευρωπαίων πολιτών, καθώς και στην επίτευξη άμεσων και έμμεσων οφελών για την ευρωπαϊκή οικονομία. Ωστόσο, τα προβλήματα χρηματοδότησης αυτών των προγραμμάτων θα μπορούσαν να προκαλέσουν σημαντικές καθυστερήσεις στην υλοποίησή τους, παράλληλα με την εγγενή ζημία.

Πρέπει να υλοποιήσουμε μια μεσομακροπρόθεσμη στρατηγική χρηματοδότησης, προκειμένου να είναι δυνατή η δημιουργία της απαραίτητης εμπιστοσύνης της αγοράς και, κατά συνέπεια, η προσέλκυση επενδύσεων και αγοράς εφαρμογών και υπηρεσιών. Μόνο ένα πλήρως λειτουργικό σύστημα Galileo και EGNOS θα αποτελεί πλεονέκτημα για την ΕΕ, σε όλες της τις πολιτικές, και κυρίως στις μεταφορές, τη γεωργία, τον αγώνα κατά της κλιματικής αλλαγής, την πρόληψη φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών, καθώς και στον τομέα της επιστήμης, της τεχνολογίας και της καινοτομίας.

  Louis Michel (ALDE), γραπτώς. – (FR) Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πάντα υποστήριζε το παγκόσμιο δορυφορικό σύστημα πλοήγησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (GNSS), που υλοποιείται μέσω του προγράμματος Galileo και του ευρωπαϊκού συστήματος πλοήγησης με υπέρθεση γεωστατικών δορυφόρων (EGNOS). Δυστυχώς, σήμερα, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξαρτάται από το Παγκόσμιο Σύστημα Εντοπισμού Θέσης (GPS) των Ηνωμένων Πολιτειών.

Εντούτοις, το Galileo προσφέρει σαφή πλεονεκτήματα έναντι του συστήματος GPS. Επιπλέον, το EGNOS χρησιμοποιείται σε καθημερινή βάση από 80.000 ευρωπαίους αγρότες και έχει ήδη πιστοποιηθεί για την πολιτική αεροπορία, ενώ θα πρέπει σύντομα να πιστοποιηθεί και για τις θαλάσσιες μεταφορές. Η πολιτική του διαστήματος και το πρόγραμμα GNSS είναι στρατηγικής σημασίας και πρέπει να παρέχουν απτά οφέλη για πολίτες και επιχειρήσεις.

Από αυτήν την άποψη, η Επιτροπή πρέπει να διασφαλίσει τη συμβατότητα και τη διαλειτουργικότητα του Galileo με άλλα δορυφορικά συστήματα πλοήγησης. Τέλος, είναι σημαντικό αυτά τα ευρωπαϊκά προγράμματα να λάβουν τη χρηματοδότηση που χρειάζονται για να καρποφορήσουν.

  Alexander Mirsky (S&D), γραπτώς. – (EN) Η ΕΕ πραγματοποίησε ένα σημαντικό βήμα με την πολιτική της απόφαση. Η έκθεση είναι μια ενδιάμεση αναθεώρηση αυτής της εμβληματικής πρωτοβουλίας, που αξιολογεί τη διαδικασία και τη μέχρι τώρα υλοποίηση και ξεκινά τη συζήτηση για τη μελλοντική διακυβέρνηση, εκμετάλλευση και χρηματοδότησή στο σύστημα της ΕΕ. Κατ’ εμέ, είναι σημαντικό να ξεκινήσει μια περιεκτική ανάλυση, που θα προσδιορίσει με μεγαλύτερη ακρίβεια τα πιθανά σενάρια και μέσα λειτουργίας και εκμετάλλευσης μετά το 2013. Υποστηρίζω πλήρως την έκθεση του Vladimir Remek και την υπερψήφισα.

  Andreas Molzer (NI), γραπτώς. – (DE) Το έργο δορυφορικού συστήματος πλοήγησης GNSS (Galileo και EGNOS), όπως το έργο «Σύστημα Πληροφοριών Σένγκεν δεύτερης γενιάς», έχει μετατραπεί σε έναν απύθμενο πίθο των Δαναΐδων. Το κόστος παρακολούθησης εξακολουθεί να φαίνεται αδύνατο να υπολογιστεί με συγκεκριμένους όρους. Το μόνο που είναι σαφές είναι ότι απαιτείται εξοικονόμηση, ώστε να αποτρέψουμε μια τελική έκρηξη στο ήδη διογκούμενο κόστος του έργου. Ωστόσο, εδώ προκύπτουν προβλήματα, όταν οι συνδεδεμένες με αυτό περικοπές στις υπηρεσίες επηρεάζουν μόνο τους πολίτες της Ευρώπης ως φορολογούμενους, αφήνοντας ανέπαφες μόνο τις υπηρεσίες για στρατιωτική χρήση. Σε αυτό το πλαίσιο, απαιτούνται περαιτέρω συζητήσεις σχετικά με την προηγούμενη διαδικασία και υλοποίηση και τη μελλοντική του διαχείριση, χρήση και χρηματοδότηση.

Οπωσδήποτε, φαίνεται απίθανο ότι μια αυξημένη χρήση ιδιωτικών επιχειρήσεων σε αυτόν τον τομέα θα αποφέρει οικονομική αρωγή. Η αξιολόγηση της Επιτροπής αναμένεται οπωσδήποτε με ανυπομονησία. Η ιδέα του Galileo είναι καλή καταρχήν, ωστόσο το κόστος πρέπει να τεθεί υπό έλεγχο. Αυτό το έλαβα υπόψη όταν ψήφισα.

  Franz Obermayr (NI), γραπτώς. – (DE) Για ακόμη μία φορά (όπως στην περίπτωση του έργου ITER), η ΕΕ κατάφερε να καθυστερήσει ένα έργο τόσο πολύ, ώστε το κόστος να είναι αδύνατο να υπολογιστεί. Αυτό ισχύει και για το κόστος παρακολούθησης για τα έργα GNSS (δορυφορικά συστήματα πλοήγησης Galileo και EGNOS) και Σύστημα Πληροφοριών Σένγκεν δεύτερης γενιάς. Δεν είναι μόνο το κόστος παρακολούθησης που έχει αυξηθεί εκρηκτικά: το «φυσιολογικό» κόστος του έργου έχει επίσης λάβει τεράστιες διαστάσεις. Τώρα γίνεται μια προσπάθεια περιορισμού της ζημίας με εξοικονόμηση. Αυτές οι κινήσεις είναι απαραίτητες. Δυστυχώς, φαίνεται ότι αυτές οι περικοπές θα επηρεάσουν μόνο τον ευρωπαίο φορολογούμενο, καθώς θα οδηγήσουν σε μειώσεις υπηρεσιών. Παρότι το GNSS θα έχει μόνο στρατιωτική εφαρμογή, οι φορολογούμενοι είναι εκείνοι που θα πληρώσουν τον λογαριασμό –διπλάσιο μέχρι στιγμής ως αποτέλεσμα του κόστους παρακολούθησης. Αυτή η κατάσταση καταστρέφει το έργο GNSS, το οποίο κατά τα άλλα είναι κάτι που πρέπει να επικροτήσουμε. Γι’ αυτόν τον λόγο απείχα από την ψηφοφορία.

  Γεώργιος Παπανικολάου (PPE), γραπτώς. – Υπερψήφισα την έκθεση που αναφέρεται στην ενδιάμεση εξέταση του προγράμματος «Γαλιλαίος». Η ευρωπαϊκή φιλόδοξη προσπάθεια ανάπτυξης ενός ευρωπαϊκού συστήματος δορυφορικής πλοήγησης, στηριζόμενου σε ένα δίκτυο 30 δορυφόρων και προσφέροντας ανώτερες υπηρεσίες γεωεντοπισμού, εξασφαλίζει ανεξαρτησία και αυτονομία της Ευρώπης από άλλα παγκόσμια συστήματα πλοήγησης, καθώς και μερίδιο στην σημαντική παγκόσμια αγορά υψηλής τεχνολογίας, στην οποία σήμερα ηγούνται οι ΗΠΑ και η Ιαπωνία. Εξάλλου, το Galileo θα έχει τη δυνατότητα να στηρίξει την υλοποίηση προηγμένων συστημάτων διαχείρισης της κυκλοφορίας για όλα τα μέσα μεταφοράς (οδικά, εναέρια, θαλάσσια κ.λπ.), τα οποία θα βελτιώσουν την αποδοτικότητα και θα μειώσουν τις συνέπειες στο περιβάλλον. Στον τομέα της γεωργίας, το Galileo θα μπορέσει να στηρίξει τη βελτίωση της αγροτικής αποδοτικότητας εξασφαλίζοντας την αποδοτικότερη χρήση εδάφους και νερού, μειώνοντας την ανάγκη για λιπάσματα και φυτοφάρμακα. Ωστόσο, τα ερωτηματικά τα οποία τέθηκαν και σε προηγούμενη ερώτηση μου στην Επιτροπή (E-0339/10) σχετικά με το πολύ υψηλό κόστος πραγματοποίησης του συγκεκριμένου εγχειρήματος παραμένουν αναπάντητα. Συγκεκριμένα, αρχικά το κόστος υλοποίησης του προγράμματος είχε εκτιμηθεί στα 3.330 εκ. ευρώ (εκ των οποίων 1.800 εκατομμύρια βάρυναν τον δημόσιο τομέα) το οποίο αυξήθηκε στα 5.580 εκ. ευρώ, το σύνολο των οποίων βαρύνει το δημόσιο τομέα σε μια ιδιαίτερα δύσκολη οικονομική περίοδο.

  Maria do Ceu Patrao Neves (PPE), γραπτώς. – (PT) Υπερψήφισα αυτήν την έκθεση. Η ΕΕ πραγματοποίησε ένα σημαντικό βήμα με την υιοθέτηση της πολιτικής της απόφασης, που καταγράφεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 683/2008, για τη δημιουργία αυτόνομων ευρωπαϊκών παγκόσμιων δορυφορικών συστημάτων πλοήγησης (GNSS) –του Galileo και του Ευρωπαϊκού συστήματος πλοήγησης με υπέρθεση γεωστατικών δορυφόρων (EGNOS)– υπό την ιδιοκτησία και τη διαχείριση της ΕΕ. Η ανακοίνωση που εξετάζεται σε αυτήν την έκθεση συνιστά μια ενδιάμεση αναθεώρηση αυτής της εμβληματικής πρωτοβουλίας στην οποία υπάρχει μια αξιολόγηση της διαδικασίας και της μέχρι σήμερα υλοποίησής της, με μια συζήτηση που ξεκινά για τη μελλοντική διακυβέρνηση, χρήση και χρηματοδότηση του συστήματος.

Στο τρέχον οικονομικό πλαίσιο, υπάρχει πιεστική ανάγκη να διεξαχθεί ευρεία πολιτική συζήτηση σχετικά με το επιθυμητό επίπεδο φιλοδοξίας, η οποία θα καθορίσει το επίπεδο της παρεχόμενης υπηρεσίας, καθώς και με τους διαθέσιμους πόρους, στη διάρκεια της οποίας θα είναι απαραίτητο να γίνει μια πολιτική επιλογή μεταξύ ενός μοντέλου αποκλειστικής χρηματοδότησης από την ΕΕ και ενός μοντέλου το οποίο μπορεί να επιτρέπει εθνικές ή ιδιωτικές εισφορές. Το αποτέλεσμα αυτής της συζήτησης θα αντικατοπτρίζεται στις πολιτικές επιλογές που αφορούν συστήματα μελλοντικής διακυβέρνησης και διαχείρισης για τα GNSS.

  Fiorello Provera (EFD), γραπτώς. – (IT) Το σύστημα Galileo θα βελτιώσει την ακρίβεια και την αξιοπιστία των πληροφοριών του Παγκόσμιου Συστήματος Εντοπισμού Θέσης (GPS) των ΗΠΑ. Αυτό το νέο σύστημα θα είναι σημαντικό για τη διασφάλιση της αυτονομίας και της ανεξαρτησίας της Ευρώπης από άλλα παγκόσμια συστήματα πλοήγησης και για να της επιτρέψει να διεκδικήσει ένα μερίδιο αυτής της ακμάζουσας παγκόσμιας αγοράς υψηλής τεχνολογίας. Όπως γνωρίζουμε, το πρόγραμμα χρηματοδοτείται πλήρως από τον προϋπολογισμό της Ένωσης με προϋπολογισμό 3,4 δισεκατομμυρίων ευρώ μέχρι το 2014. Γνωρίζουμε ότι τα έμμεσα οφέλη του προγράμματος υπολογίζονται σε περίπου 60 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως, αλλά η Επιτροπή παραδέχθηκε ότι θα απαιτηθούν πρόσθετες επενδύσεις, προκειμένου να επιτευχθεί πλήρης επιχειρησιακή ικανότητα. Καθώς δεν είναι σαφές πόσο θα κοστίσει το σύστημα Galileo στον φορολογούμενο, απείχα από αυτό το μέτρο, και για να επαναλάβω προς την Επιτροπή το αίτημα αποσαφήνισης του μελλοντικού κόστους του έργου.

  Paulo Rangel (PPE), γραπτώς. – (PT) Το πρόγραμμα Galileo, το οποίο, σε συνδυασμό με το Ευρωπαϊκό σύστημα πλοήγησης με υπέρθεση γεωστατικών δορυφόρων (EGNOS), σκοπεύει να δημιουργήσει ένα παγκόσμιο δορυφορικό σύστημα πλοήγησης (GNSS), είναι σύμφωνο με μια στρατηγική επιλογή εκ μέρους της Ένωσης: επιβεβαιώνει την είσοδό της και τις προσπάθειές της να επιβληθεί στην παγκόσμια αγορά, η οποία επί του παρόντος κυριαρχείται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, και είναι σημαντικό για την ενίσχυση της ίδιας της ευρωπαϊκής οικονομίας. Ας θυμηθούμε ότι, όπως αναφέρεται στην έκθεση, το 7% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕγχΠ) της ΕΕ εξαρτάται από τη χρήση του Παγκόσμιου Συστήματος Εντοπισμού Θέσης (GPS), κάτι που ενισχύει την ανάγκη για ένα αυτόνομο δορυφορικό σύστημα πλοήγησης.

Επί του παρόντος, η πρόθεση είναι να διεξαχθεί μια περιεκτική ανάλυση του έργου. Μεταξύ των συμπερασμάτων που θα συναχθούν από αυτήν, πρέπει να τονιστεί ότι το λειτουργικό κόστος αυτών των προγραμμάτων υπολογίζεται σε περίπου 800 εκατομμύρια ευρώ ετησίως και ότι τα έσοδα θα φτάσουν μόνο τα 80 εκατομμύρια ευρώ ετησίως μέχρι το 2030 περίπου. Εντούτοις, από την άλλη πλευρά, υπολογίζεται ότι τα έμμεσα οφέλη θα μπορούσαν να ανέρχονται σε 60 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως. Σε αυτό το πλαίσιο, νομίζω ότι είναι σημαντικό, όπως προτείνει ο εισηγητής, να ξεκινήσει η συζήτηση σχετικά με τη δομή αυτού του προγράμματος και το πώς μπορούν να προέλθουν χρήματα από αυτό μελλοντικά, ώστε να υιοθετηθούν ισχυρές και ασφαλείς λύσεις για το μέλλον της Ευρώπης.

  Zuzana Roithova (PPE) , γραπτώς. – (CS) Υποστηρίζω πλήρως το αυτόνομο ευρωπαϊκό παγκόσμιο δορυφορικό σύστημα πλοήγησης και συμφωνώ με την υιοθέτηση όλων των μέτρων που είναι απαραίτητα για τη διασφάλιση της πλήρους επιχειρησιακής ικανότητάς του. Αυτή η άποψη επικρατεί σε όλες τις Ομάδες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπως προκύπτει από το γεγονός ότι καμία τροπολογία δεν έχει υποβληθεί για την έκθεση. Στην έκθεση του κ. Remek, καλούμε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να κινηθεί προς μια λύση για τα προβλήματα που έχουν ανακύψει και να διασφαλίσει μια διαδικασία χρηματοδότησης για το πρόγραμμα, έτσι ώστε να μπορεί να επιτύχει πλήρη επιχειρησιακή ικανότητα το 2018. Με γνώμονα τη διατήρηση του ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος της ΕΕ, η έναρξη δεν πρέπει να καθυστερήσει, διαφορετικά άλλες χώρες, όπως η Κίνα, η Ινδία και η Ιαπωνία, θα μας ξεπεράσουν.

  Raul Romeva i Rueda (Verts/ALE), γραπτώς. – (EN) Αυτή η ψηφοφορία ήταν καταστροφική για τους Πράσινους. Ψηφίσαμε κατά στις δύο ξεχωριστές ψηφοφορίες (παράγραφοι 19 και 20) και υιοθετήθηκαν αμφότερες. Ψηφίσαμε κατά στην τελική ψηφοφορία, αλλά το κείμενο υιοθετήθηκε. Οι ανησυχίες μας αφορούν κυρίως τη βιασύνη με την οποία ορισμένοι θέλουν να το προωθήσουν αυτό, παρά τις πολλές ερωτήσεις που εξακολουθούμε να έχουμε.

  Licia Ronzulli (PPE), γραπτώς. – (IT) Υπερψήφισα αυτήν την έκθεση, επειδή συμφωνώ για τη σημασία του έργου Galileo, ως μέρους ενός ευρωπαϊκού παγκόσμιου δορυφορικού συστήματος πλοήγησης. Θα εξασφαλίσει την αυτονομία και την ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκής Ένωσης από άλλα παγκόσμια συστήματα πλοήγησης και θα της επιτρέψει να διεκδικήσει ένα μερίδιο αυτής της ακμάζουσας παγκόσμιας αγοράς υψηλής τεχνολογίας. Δεδομένου ότι οι ανταγωνιστές μας γίνονται ισχυρότεροι και προχωρούν δυναμικά και ότι, προκειμένου να αξιοποιηθούν πλήρως τα πλεονεκτήματά του, το Galileo πρέπει να φτάσει σε πλήρη επιχειρησιακή ικανότητα, το έργο θα απαιτήσει πρόσθετες επενδύσεις, όπως υποδεικνύεται από τον εισηγητή.

  Catherine Stihler (S&D), γραπτώς. – (EN) Επικροτώ αυτήν την έκθεση, που ζητά από την Επιτροπή να ξεκινήσει μια περιεκτική ανάλυση για να προσδιορίσει με μεγαλύτερη ακρίβεια τα πιθανά σενάρια και μέσα λειτουργίας και εκμετάλλευσης μετά το 2013. Αυτό περιλαμβάνει όλες τις εμπορικές πτυχές της εκμετάλλευσης, καθώς και τις νομικές, συμβατικές και χρηματοδοτικές δομές των διαφορετικών μοντέλων εκμετάλλευσης, που θα εξασφαλίσουν ότι θα τεθεί σε εφαρμογή ένα σταθερό μοντέλο διακυβέρνησης. Η έκθεση υιοθετήθηκε στην επιτροπή με συντριπτική πλειοψηφία (44 έναντι 4).

  Nuno Teixeira (PPE), γραπτώς. – (PT) Η ευρωπαϊκή πρωτοβουλία για τη δημιουργία του προγράμματος Galileo και του Ευρωπαϊκού συστήματος πλοήγησης με υπέρθεση γεωστατικών δορυφόρων (EGNOS) όχι μόνο θα επιτρέψει στην Ευρώπη να εδραιώσει την αυτονομία και στρατηγική ανεξαρτησία της από άλλους οικονομικούς συνασπισμούς, αλλά, πάνω από όλα, θα φέρει επίσης βελτιώσεις στην καθημερινότητα των Ευρωπαίων και θα παραγάγει άμεσα και έμμεσα οφέλη για την ευρωπαϊκή οικονομία.

Ωστόσο, προκειμένου να επιτευχθούν τα πραγματικά οφέλη του προγράμματος, πρέπει να καταρτιστεί μια μεσομακροπρόθεσμη στρατηγική χρηματοδότησης και διακυβέρνησης, η οποία θα καλύπτει τις κύριες ενέργειες που θα εκτελούνται. Αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για τη δημιουργία της απαραίτητης εμπιστοσύνης της αγοράς και, συνεπώς, για την εξασφάλιση επενδύσεων, καθώς και την αγορά εφαρμογών και υπηρεσιών.

Μόνο αν γίνουν πλήρως λειτουργικά, τα συστήματα Galileo και EGNOS θα παράσχουν απτό πλεονέκτημα για όλες τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδίως στις μεταφορές, τη γεωργία, τον αγώνα κατά της κλιματικής αλλαγής, την πρόληψη φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών, καθώς και στον τομέα της επιστήμης, της τεχνολογίας και της καινοτομίας. Για να αυξηθεί η υποστήριξη για αυτά τα έργα, είναι σημαντικό να αυξηθεί η επικοινωνία μεταξύ εκείνων που είναι επικεφαλής τους και του ευρέος κοινού, προκειμένου να δημιουργηθεί μια άμεση σχέση μεταξύ αυτών των πρωτοβουλιών και των ευρωπαίων πολιτών. Επιπλέον, πιστεύω ότι είναι απαραίτητο να δημιουργηθεί μια κατάλληλη οικονομική δομή, ώστε να μπορεί να υλοποιηθεί και στη συνέχεια να εφαρμοστεί.

  Derek Vaughan (S&D), γραπτώς. – (EN) Αυτή η έκθεση εξετάζει την πρόοδο που έχει πραγματοποιηθεί προς την κατεύθυνση ενός ευρωπαϊκού παγκόσμιου δορυφορικού συστήματος πλοήγησης, δηλαδή του Galileo, και εξετάζει τα ζητήματα που αφορούν τη μελλοντική διακυβέρνηση της πρωτοβουλίας. Όταν γίνει πλήρως λειτουργικό, το Galileo θα είναι αντίπαλος του αμερικανικού GPS και θα λειτουργεί επί τη βάσει ενός ευρύτερου και ακριβέστερου συστήματος δορυφόρων και επίγειων σταθμών σε ολόκληρο τον κόσμο. Παρότι υπάρχει ουσιαστική τεχνική πρόοδος, η έκθεση είναι πιο επικριτική για την οικονομική κατάσταση όσον αφορά το έργο. Εγείρει θέματα που πρέπει να επιλυθούν και συνιστά πορείες δράσης που μπορούν να διασφαλίσουν ότι το δορυφορικό σύστημα θα επιτύχει πλήρη επιχειρησιακή δυνατότητα (FOC) το συντομότερο δυνατό, πράγμα που σημαίνει ταχύτερη απόσβεση των επενδύσεων, και αυτή η έκθεση λειτουργεί ως βάση για τη συζήτηση σχετικά με τον τρόπο που η Επιτροπή μπορεί να το πετύχει αυτό με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Έκθεση: Salvador Garriga Polledo (A7-0193/2011)

  Luis Paulo Alves (S&D), γραπτώς. – (PT) Υπερψηφίζω την παρούσα έκθεση που παρουσιάζει κατάλληλες πολιτικές προτεραιότητες για το Κοινοβούλιο και το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο, σε επίπεδο τόσο νομοθετικού έργου όσο και προϋπολογισμού. Κάποιες προτεραιότητες που περιελήφθησαν από την Ομάδα της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τις οποίες θα ήθελα να υπογραμμίσω είναι, για παράδειγμα: 1) οι επενδύσεις για την απασχόληση και την ανάπτυξη, 2) η κοινωνική πτυχή, και τα δικαιώματα των εργαζομένων και οι συνθήκες εργασίας, 3) η αειφορία, 4) η ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία, 5) η προτεινόμενη διάρθρωση και διάρκεια.

Επισημαίνω την ανάγκη να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στις εξόχως απόκεντρες περιοχές, στις περιοχές που πλήττονται από σοβαρά και μόνιμα φυσικά ή δημογραφικά προβλήματα, όπως οι υπερβόρειες περιφέρειες με πολύ χαμηλή πυκνότητα πληθυσμού και οι νησιωτικές, διασυνοριακές και ορεινές περιφέρειες· και αυτό διότι οι πόροι και οι δυνατότητες που περικλείουν αυτές οι περιοχές μπορούν να συμβάλουν αποφασιστικά στην μελλοντική ανταγωνιστικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

  Marta Andreasen (EFD), γραπτώς. – (EN) Καταψήφισα την έκθεση Garriga Polledo της Επιτροπής SURE διότι επιθυμεί να αυξήσει τον προϋπολογισμό της ΕΕ για την περίοδο 2014-2020 κατά 5%. Δεν μπορούσα να ψηφίσω υπέρ της τροπολογίας του Συντηρητικού Κόμματος σχετικά με το «πάγωμα» του προϋπολογισμού στα επίπεδα του 2013, καθώς είμαι βαθύτατα πεπεισμένη ότι πρόκειται για μια αναγκαία μείωση, και η θέση τους αποτελεί ένα αδύναμο σημείο εκκίνησης για τις διαπραγματεύσεις.

Υπέβαλα μια τροπολογία για μείωση του προϋπολογισμού κατά 2,8%, που είναι ο μέσος όρος των παρατυπιών που εντοπίζονται στον προϋπολογισμό της ΕΕ, όπως αναφέρει το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο. Μεταξύ των τροπολογιών και των καινοτομιών στις οποίες εξέφρασα την αντίθεσή μου ήταν μια τροπολογία για τη δημιουργία μιας άτυπης και ανίσχυρης ομάδας παρακολούθησης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η οποία θα έλεγχε τα προγράμματα.

  Laima Liucija Andrikienė (PPE) , γραπτώς. – (EN) Υπερψήφισα αυτό το σημαντικό ψήφισμα με θέμα «Επένδυση στο μέλλον: ένα νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) για μια ανταγωνιστική και βιώσιμη Ευρώπη χωρίς αποκλεισμούς». Υποστηρίζω την άποψη του εισηγητή ότι με την απόρριψη της επιλογής του «παγώματος» των πόρων, όπως προτάθηκε από πέντε αρχηγούς κυβερνήσεων τον Δεκέμβριο του 2010 (Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Κάτω Χώρες, Γερμανία και Φινλανδία), το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στέλνει ένα ηχηρό πολιτικό μήνυμα για τις διαπραγματεύσεις μεταξύ των 27 κρατών μελών, οι οποίες πρόκειται να ξεκινήσουν μετά την επίσημη παρουσίαση της πρότασης της Επιτροπής που προγραμματίζεται για τις 29 Ιουνίου. Είναι σημαντικό να επισημάνουμε ότι η ομοφωνία μεταξύ των κρατών μελών και η σύμφωνη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι απαραίτητες για τη λήψη της τελικής απόφασης, η οποία δεν αναμένεται πριν από τον Ιούνιο του 2012 το νωρίτερο. Εμείς, τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, απαιτούμε τουλάχιστον μια αύξηση του επιπέδου των πόρων της τάξης του 5% σε σύγκριση με τον προϋπολογισμό του 2013. Είναι επίσης σημαντικό να παρατηρήσουμε ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προτείνει την εισαγωγή μιας νέας διάρθρωσης για το δημοσιονομικό πλαίσιο με έναν μόνο τομέα που θα φέρει τον τίτλο «Ευρώπη 2020» και ζητεί μια περίοδο 5 ή 5+5 ετών που θα αρχίζει το 2021.

  Roberta Angelilli (PPE) , γραπτώς. – (IT) Μετά από εργασία σχεδόν ενός έτους, η ειδική επιτροπή σχετικά με τις προκλήσεις πολιτικής και τους δημοσιονομικούς πόρους παρουσίασε εντέλει τις μελλοντικές αποφάσεις περί καθορισμού προτεραιοτήτων στις δαπάνες για την αποδοτική και αποτελεσματική χρησιμοποίηση των πιστώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που οδηγεί στην υλοποίηση πολιτικών προσανατολισμένων στα αποτελέσματα. Έχοντας υπόψη ότι ο προϋπολογισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι κατά κύριο λόγο επενδυτικός προϋπολογισμός, ο οποίος μπορεί να εξασφαλίσει περισσότερες επενδύσεις προερχόμενες από δημόσιες ή ιδιωτικές πηγές, πρέπει να είναι δυνατή η προσαρμογή του στις μεταβαλλόμενες ανάγκες και περιστάσεις.

Η απόφαση αύξησης των πόρων του νέου πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου κατά 5% θα εγγυηθεί τη σταθερότητα των υφιστάμενων κύκλων προγραμματισμού και νέες επενδύσεις σε τομείς όπως τα ευρωπαϊκά δίκτυα ενέργειας και μεταφορών, που θα επιτρέψουν στην Ευρώπη να προασπίζει την ανταγωνιστικότητά της και να δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μακροπρόθεσμη οικονομική ανάπτυξη. Οι τομείς αυτοί εμφανίζονται επίσης στη στρατηγική Ευρώπη 2020, η οποία αποσκοπεί σε μια ευφυή, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη, μέσω της γνώσης, της καινοτομίας και της προώθησης της εδαφικής και κοινωνικής συνοχής..

  Pino Arlacchi (S&D) , γραπτώς. – (EN) Η έκθεση για ένα νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) για μια ανταγωνιστική και βιώσιμη Ευρώπη χωρίς αποκλεισμούς αποτελεί ένα πολύτιμο έργο συλλογικής ανάλυσης σχετικά με τη μελλοντική δομή του προϋπολογισμού της ΕΕ. Εκτιμά τους χρηματοδοτικούς πόρους που απαιτούνται για να επιτύχει η Ένωση τους στόχους της και να υλοποιήσει τις πολιτικές της κατά τη χρονική περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2014. Τα βασικό της σημείο είναι ένα αίτημα για αύξηση τουλάχιστον 5% στον συνολικό προϋπολογισμό της ΕΕ για το 2013, και το αίτημα για την εισαγωγή μιας αυτόνομης πηγής χρηματοδότησης.

Η έκθεση τονίζει με μεγάλη σαφήνεια ότι χωρίς επαρκείς πρόσθετους πόρους για το ΠΔΠ της περιόδου μετά το 2013, η Ένωση δεν θα είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις υπάρχουσες προτεραιότητες πολιτικής, και ειδικότερα σε όσες συνδέονται με τη στρατηγική Ευρώπη 2020, στα νέα καθήκοντα που προβλέπει η Συνθήκη της Λισαβόνας και, κατά μείζονα λόγο, σε απρόβλεπτα γεγονότα. Ψήφισα υπέρ της παρούσας έκθεσης γιατί απευθύνει έκκληση για ένα διαφανέστερο, απλούστερο και δικαιότερο σύστημα χρηματοδότησης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

  Sophie Auconie (PPE) , γραπτώς. – (FR) Ψήφισα υπέρ της εξαίρετης αυτής έκθεσης του συναδέλφου μου, κ. Garriga Polledo, καθώς παρέχει μια εξαιρετικά καλή παρουσίαση του προϋπολογισμού που θα χρειαστεί η Ευρωπαϊκή Ένωση μετά το 2013 για να ανταποκριθεί στις πολιτικές προκλήσεις που θα αντιμετωπίσει. Αν η Ευρώπη σκοπεύει πραγματικά να εφαρμόσει τις πολιτικές που θεσπίζονται στις ευρωπαϊκές συνθήκες, συμπεριλαμβανομένων των πιο πρόσφατων πολιτικών, πρέπει να έχει τους απαραίτητους χρηματοδοτικούς πόρους για να εκπληρώσει αυτές τις φιλοδοξίες. Ως εκ τούτου, ψήφισα υπέρ της συλλογής «ιδίων πόρων» της και της δημιουργίας ενός «φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών» προκειμένου να χρηματοδοτηθεί ο προϋπολογισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή η απαραίτητη αύξηση στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό πρέπει να συνοδεύεται από σημαντικές εξοικονομήσεις μέσω της βελτιστοποίησης (συγκέντρωσης) των δαπανών. Επίσης, η κοινή γεωργική πολιτική (ΚΓΠ), η οποία είναι καίριας σημασίας για την επισιτιστική ασφάλεια και την ανεξαρτησία της ηπείρου μας, και η περιφερειακή πολιτική της ΕΕ, ενισχυμένη από τη δημιουργία μιας ενδιάμεσης κατηγορίας περιφερειών έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η παροχή πρόσθετης χρηματοδοτικής στήριξης σε εκείνες τις περιφέρειες των οποίων το κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ κυμαίνεται μεταξύ του 75% και του 90% του μέσου όρου της ΕΕ, όπως η Auvergne και η Limousin, βρίσκουν στο πλαίσιο αυτό τη θέση που τους αξίζει. Η έκθεση αυτή προσφέρει, συνεπώς, ανεκτίμητη στήριξη στους πολίτες!

  Liam Aylward (ALDE) , γραπτώς. – (GA) Ο ευρωπαϊκός γεωργικός τομέας έχει κοινωνικο-οικονομική σημασία, ιδίως όσον αφορά τη διασφάλιση της ασφάλειας του εφοδιασμού με τρόφιμα και την προώθηση των αγροτικών κοινοτήτων και του περιβάλλοντος. Επομένως, η ΚΓΠ πρέπει να διαθέτει έναν ισχυρό προϋπολογισμό και κατάλληλους πόρους για να μπορεί να εκπληρώσει αυτούς τους στόχους. Υποστηρίζω πλήρως το περιεχόμενο της έκθεσης ως προς τους γενικούς στόχους και τα καθήκοντα της ΚΓΠ και το να μην υπάρξουν περικοπές στη χρηματοδότηση της ΚΓΠ για το 2013, έτσι ώστε να είναι σε θέση να ικανοποιήσει δεόντως τις ευρείες αυτές ανάγκες.

Αναμένονται πολλά από το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο από την άποψη της επίτευξης των στόχων της στρατηγικής Ευρώπη 2020, της ενθάρρυνσης της έρευνας και της καινοτομίας, της αντιμετώπισης των προκλήσεων που αντιμετωπίζει το περιβάλλον, της επίτευξης των στόχων του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, του Ταμείου Συνοχής και των Περιφερειακών Ταμείων, και της προαγωγής της εκπαίδευσης, της κινητικότητας, της κατάρτισης και της διά βίου μάθησης. Η ΕΕ πρέπει να έχει επαρκείς πόρους και ένα ισχυρό πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο αν θέλει να επιτύχει αυτούς τους στόχους και να ικανοποιήσει τις ανάγκες των πολιτών της Ένωσης.

  Zigmantas Balčytis (S&D) , γραπτώς. – (LT) Υπερψήφισα την έκθεση αυτή. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει τεράστιες προκλήσεις και θα χρειαστεί σημαντικούς χρηματοδοτικούς πόρους για να υπερκερασθούν οι προκλήσεις αυτές. Είναι σαφές ότι το τρέχον σύστημα πόρων του προϋπολογισμού της ΕΕ δεν θα είναι σε θέση να διασφαλίσει την υλοποίηση όλων των δεσμεύσεων που ανέλαβε. Συμφωνώ ότι είναι απαραίτητη μια θεμελιώδης επανεξέταση των αρχών κατάρτισης του προϋπολογισμού, έτσι ώστε, στο μέλλον, τα κονδύλια για τον προϋπολογισμό της ΕΕ να συλλέγονται από ίδιους πόρους. Είναι επίσης επιτακτική ανάγκη να εξετάσουμε καινοτόμους μηχανισμούς χρηματοδότησης, όπως ο φόρος επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, που θα συνέβαλαν σημαντικά στη χρηματοδότηση του προϋπολογισμού της ΕΕ.

  Bastiaan Belder (EFD) , γραπτώς. – (NL) Δεν μπορώ να υποστηρίξω την έκθεση του κ. Garriga Polledo. Ο λόγος για αυτό είναι ότι είμαι κάθετα αντίθετος στην αντικατάσταση των συνεισφορών των κρατών μελών με άμεση κοινοτική χρηματοδότηση, ήτοι με έναν κοινοτικό φόρο. Σε τελική ανάλυση, η Ένωση θα πρέπει να είναι στην υπηρεσία των κρατών μελών, και αυτό πρέπει να είναι ορατό στις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις. Από την άποψη του περιεχομένου, με προβληματίζει η χρησιμοποίηση της στρατηγικής ΕΕ 2020 ως κατευθυντήριας γραμμής για το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο. Οι στόχοι της στρατηγικής αφορούν την κοινωνική πολιτική και την πολιτική απασχόλησης, οι οποίες υπάγονται στη σφαίρα αρμοδιοτήτων των επιμέρους κρατών μελών. Η αποτυχημένη στρατηγική της Λισαβόνας δείχνει πού θα καταλήξουμε αν βασίσουμε τη στρατηγική μας σε θέματα επί των οποίων η ΕΕ δεν έχει λόγο. Η έκθεση επιδιώκει επίσης να μειώσει το ποσό των καθυστερούμενων οφειλών αυξάνοντας τις πληρωμές. Αν η υλοποίηση των σχεδίων δεν είναι ομαλή, τότε το λογικό θα ήταν να συνάπτουμε λιγότερες νέες συμβατικές δεσμεύσεις.

Εν ολίγοις, η έκθεση δεν περιέχει κανένα δείγμα κατανόησης της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης, ενόψει των τεράστιων οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι οικονομίες της Ευρώπης. Το «Άπλωσε τα πόδια σου μέχρι εκεί που φτάνει το πάπλωμά σου» είναι μια καλύτερη παραίνεση από αυτήν την ανεπιθύμητη έκκληση για περισσότερους και νέους πόρους. Με αυτόν τον τρόπο, επαναλαμβάνουμε, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τα σφάλματα που έχουν κάνει τα τελευταία χρόνια πολλές χώρες.

  Slavi Binev (NI) , γραπτώς. – (BG) Η έκθεση Polledo επικεντρώνει την προσοχή στις πολυάριθμες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά κυρίως στην ανάγκη να πεισθούν οι απλοί πολίτες ότι τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και η Ευρωπαϊκή Ένωση εξυπηρετούν τις αξίες και τα συμφέροντά τους. Για τον λόγο αυτόν υποστηρίζω το προσεχές πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο, το οποίο θα βοηθήσει να πείσουμε τους ευρωπαίους πολίτες ότι η Ένωση έχει την ικανότητα να σκέφτεται και να ενεργεί με γνώμονα την προστασία των μακροπρόθεσμων συμφερόντων τους και την επίτευξη θετικών αποτελεσμάτων όσον αφορά τη διασφάλιση σταθερής ανάπτυξης και εσωτερικής συνοχής. Αν και υπάρχουν μερικές αποφάσεις με τις οποίες δεν συμφωνώ πλήρως, η έκθεση είναι, συνολικά, επωφελής για τα συμφέροντα της Βουλγαρίας, και ψήφισα υπέρ της έγκρισής της..

  Mara Bizzotto (EFD) , γραπτώς. – (IT) Καταψήφισα την έκθεση του κ. Garriga Polledo εξαιτίας ορισμένων σημείων τα οποία θεωρώ κρίσιμης σημασίας στο ψήφισμα που τέθηκε σε ψηφοφορία. Αν και υποστηρίζω κάποιες παραγράφους, όπως αυτή που αφορά τη μείωση των εδρών του Κοινοβουλίου σε μία, η έκθεση εκφράζει την ελπίδα ότι θα θεσπιστεί ένας πραγματικός ευρωπαϊκός φόρος για τη χρηματοδότηση των δράσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θίγει το θέμα της χρηματοδότησης των κοινοτήτων Ρομά, ένα θέμα στο οποίο η πολιτική μου Ομάδα ήταν πάντα αντίθετη, και της διάθεσης μεγάλων ποσών χρηματοδότησης για έναν νέο γύρο διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την κατεύθυνση των Δυτικών Βαλκανίων, ένα ακόμη σημείο με το οποίο δεν συμφωνώ. Τέλος, αναλήφθηκαν δεσμεύσεις ευρωπαϊκής χρηματοδότησης με στόχο να βοηθηθούν τα αναπτυσσόμενα κράτη στην καταπολέμηση της κλιματικής μεταβολής, ένα θέμα που, πέρα από την περιβαλλοντική προπαγάνδα, δεν πρόκειται ασφαλώς να αλλάξει το μέλλον του οικοσυστήματος.

  Vilija Blinkevičiūtė (S&D) , γραπτώς. – (LT) Ψήφισα υπέρ του παρόντος ψηφίσματος διότι πιστεύω ότι η συνεισφορά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη συζήτηση σχετικά με το πώς θα πρέπει να διανέμονται στο μέλλον τα χρήματα από τον προϋπολογισμό της ΕΕ (2014-2020), και ποιοι τομείς θα πρέπει να χρηματοδοτηθούν ώστε να βοηθήσουμε την Ευρώπη να ανακάμψει από την παγκόσμια κρίση είναι πολύ σημαντική. Μετά τη συζήτηση, το εγκριθέν ψήφισμα κατέκρινε την ιδέα που υπέβαλαν ορισμένα κράτη μέλη σχετικά με το «πάγωμα» του προϋπολογισμού της ΕΕ στα επίπεδα του 2013, δεδομένων των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπισαν πολλές χώρες της ΕΕ την τελευταία περίοδο. Απεναντίας, κατά τον καθορισμό των δημοσιονομικών προοπτικών της περιόδου 2014-2020, λάβαμε την παρότρυνση να συνεχίσουμε να εγγυόμαστε την απαιτούμενη χρηματοδότηση για τομείς που τονώνουν την ανάπτυξη της οικονομίας και την επιτυχή ανάπτυξη. Οι τομείς αυτοί περιλαμβάνουν την έρευνα και την προώθηση της καινοτομίας, την καταπολέμηση της ανεργίας, της φτώχειας και του αποκλεισμού, την επαρκή ετοιμότητα για τις δημογραφικές αλλαγές, την υπεύθυνη χρήση των φυσικών πόρων, την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια, την περιφερειακή και γεωργική πολιτική και την ανάπτυξη των υποδομών ενέργειας και μεταφορών.

  Vito Bonsignore (PPE) , γραπτώς. – (IT) Συγχαίρω τον εισηγητή για το έργο του, το οποίο προσυπογράφω. Η Ευρώπη πρέπει να χρησιμοποιήσει το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) για να παράσχει οριστικές απαντήσεις στους πολίτες, οι οποίοι υποφέρουν από την οικονομική κρίση εδώ και πάρα πολύ καιρό, και να διασφαλίσει σθεναρή μακροπρόθεσμη ανάπτυξη. Μέχρι στιγμής, η Ευρωπαϊκή Ένωση υπολείπεται των προσδοκιών και των φιλοδοξιών που θα έπρεπε να έχει. Θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε πολύ σύνθετες προκλήσεις, καθώς και την οικονομική κρίση, τη φθίνουσα δημογραφική τάση και τις ελλείψεις ενέργειας. Η απάντηση σε αυτές τις προκλήσεις θα πρέπει να αναζητηθεί στη στρατηγική Ευρώπη 2020, η οποία θα πρέπει να αποτελέσει σημείο αναφοράς σε επίπεδο πολιτικών για το επόμενο ΠΔΠ. Πρέπει να προσδιορίσουμε ορισμένες βασικές προτεραιότητες για το επόμενο ΠΔΠ, όπως η ανάπτυξη και απασχόληση, η βιώσιμη ανάπτυξη, η συνοχή για την ανάπτυξη και την απασχόληση, η ιθαγένεια και η Ευρώπη στον κόσμο.

Το επόμενο ΠΔΠ πρέπει, ως εκ τούτου, να σχεδιαστεί κατά τρόπο ώστε να εξασφαλίσει ευελιξία προκειμένου να αποφύγει τις ατέλειες του τρέχοντος ΠΔΠ. Στην πραγματικότητα, θα ήταν καλή ιδέα να προγραμματιστεί μια ενδιάμεση αξιολόγηση που θα παρέχει τη δυνατότητα αναθεώρησης των ανώτατων ορίων. Τέλος, έχει κρίσιμη σημασία η ενίσχυση του τρέχοντος συστήματος των εκτός προϋπολογισμού μηχανισμών ευελιξίας, με απλούστευση της χρησιμοποίησής τους και με επαρκή χρηματοδότησή τους. Το επόμενο ΠΔΠ θα πρέπει να επιτυγχάνει κατάλληλη ισορροπία ανάμεσα στη σταθερότητα, τη μεσοπρόθεσμη προβλεψιμότητα και την ευελιξία, μια αρχή η οποία θα πρέπει να παραμείνει στο επίκεντρό του.

  Philippe Boulland (PPE) , γραπτώς. – (FR) Ψήφισα την Τετάρτη, 8 Ιουνίου, υπέρ μιας αύξησης στον προϋπολογισμό για την περίοδο 2014-2020. Όπως γνωρίζουμε, ο προϋπολογισμός αποτελεί την αρχή οποιασδήποτε πολιτικής πράξης. Αν δεν διαθέτει κανείς προϋπολογισμό, δεν υφίσταται σχέδιο. Ο προϋπολογισμός της ΕΕ θα πρέπει, ως εκ τούτου, να αντικατοπτρίζει την στρατηγική της ΕΕ για την ανάπτυξη και τις φιλοδοξίες της για τους πολίτες της. Τα κράτη μέλη πρότειναν το «πάγωμα» του προϋπολογισμού της ΕΕ για δύο λόγους. Αφενός τα χρήματα προέρχονται από εισφορές των κρατών και, αφετέρου, ένας προϋπολογισμός σταθερός στη διάρκεια της περιόδου 2014-2020 σημαίνει ότι όλα τα μεγάλα έργα της ΕΕ για την αποκατάσταση της ανάπτυξης και την επένδυση στο μέλλον τίθενται σε κίνδυνο. Τα κράτη μέλη θα ήθελαν να δουν την ΕΕ να διαδραματίζει αποφασιστικό ρόλο σε ό,τι αφορά την ανάληψη κινδύνων, αλλά την επικρίνουν όταν το πράττει. Συνεπώς, όπως η πλειονότητα των συναδέλφων μου –με εξαίρεση τους ευρωσκεπτικιστές– ψήφισα και εγώ υπέρ μιας αύξησης 5% στον προϋπολογισμό προκειμένου να χρηματοδοτηθούν τα μελλοντικά μεγάλα έργα. Έχουμε πλέον πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι τα κράτη είναι ανίκανα να επιλύσουν μόνα τους τα προβλήματα τα οποία προκαλούνται από την παγκοσμιοποίηση. Το επόμενο βήμα θα είναι η παροχή στην ΕΕ ενός προϋπολογισμού που θα βασίζεται στους «ίδιους πόρους» προκειμένου να μην εξαρτόμαστε πλέον από την «κακή» θέληση των κρατών.

  Cristian Silviu Buşoi (ALDE) , γραπτώς. – (RO) Οι εξουσίες της ΕΕ έχουν αυξηθεί στο πέρασμα των χρόνων, ιδίως μετά τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης της Λισαβόνας. Ωστόσο, ο προϋπολογισμός έχει αυξηθεί με πολύ αργό ρυθμό. Η φιλοδοξία μας είναι να αποκτήσουμε μια ανταγωνιστική, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς Ευρώπη. Αν θέλουμε να επιτύχουμε αυτόν τον φιλόδοξο στόχο, πιστεύω ότι οι χρηματοδοτικοί πόροι που διαθέτει η ΕΕ πρέπει να είναι εξίσου φιλόδοξοι.

Για τον λόγο αυτόν πιστεύω ότι μια ελάχιστη αύξηση της τάξης του 5% είναι απαραίτητη όσον αφορά τον προϋπολογισμό που προβλέπεται για το επόμενο ΠΔΠ. Η ΕΕ πρέπει επίσης να διεξαγάγει μια σε βάθος συζήτηση για το θέμα των ιδίων πόρων στην οποία θα συμμετάσχουν και οι εκπρόσωποι των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων και οι εκπρόσωποι των εθνικών κοινοβουλίων, έτσι ώστε να επιτευχθεί συναίνεση επί ενός συστήματος ιδίων πόρων που θα διασφαλίζει την αποτελεσματική εφαρμογή των ευρωπαϊκών πολιτικών. Υποστηρίζω την ιδέα που εκφράζεται σε αυτήν την έκθεση σχετικά με την ανάγκη διοχέτευσης των πόρων προς τα μέτρα που αποσκοπούν στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής Ευρώπη 2020.

Συμφωνώ επίσης πλήρως με την ανάγκη διασφάλισης συνοχής και συμπληρωματικότητας μεταξύ των διαφόρων μέσων τα οποία υπάρχουν επί του παρόντος για την υποστήριξη της έρευνας, της ανάπτυξης και της καινοτομίας. Τέλος, ένας αξιόπιστος προϋπολογισμός πρέπει να είναι συνεκτικός και να εγγυάται αποδοτικές δαπάνες αποφεύγοντας οποιαδήποτε επικάλυψη στη χρήση των κονδυλίων.

  Francoise Castex (S&D) , γραπτώς. – (FR) Υπερψήφισα την έκθεση αυτή, κύρια αρετή της οποίας συνιστά η επιδίωξη της κινητοποίησης όλων των δημοσιονομικών πόρων της ΕΕ με συνεκτικό τρόπο και ως μέσο επίτευξης της στρατηγικής Ευρώπη 2020, καθώς και η υιοθέτηση μιας θέσης διαμετρικά αντίθετης με την μυωπική προσέγγιση των περισσότερων κρατών μελών. Ενώ τα κράτη αυτά κατεβάζουν την Ευρώπη στον κοινό παρανομαστή των εισφορών τους, τις οποίες θέλουν να δουν να μειώνονται, και των οικονομικών αποδόσεων τους, τις οποίες θέλουν να δουν να αυξάνονται, η έκθεση αυτή υποστηρίζει ισχυρές και ολοκληρωμένες κοινοτικές πολιτικές όσον αφορά τόσο τις μακροπρόθεσμες πολιτικές όσο και τις νέες αρμοδιότητες που εκχωρήθηκαν από τη Συνθήκη της Λισαβόνας.

  Nessa Childers (S&D) , γραπτώς. – (EN) Πρέπει να προσανατολίσουμε τον προϋπολογισμό της ΕΕ στον 21ο αιώνα. Ο προϋπολογισμός πρέπει να αντιστοιχεί στις φιλοδοξίες μας. Νέες πανευρωπαϊκές επενδύσεις απαιτούνται για την ενίσχυση της προστιθέμενης αξίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο λειτουργώντας ως καταλύτης για περαιτέρω ιδιωτικές επενδύσεις και δημιουργώντας οικονομίες κλίμακας. Σημαντικές πράσινες επενδύσεις απαιτούνται σε τομείς όπως οι ανανεώσιμες υποδομές, με περισσότερα αιολικά πάρκα στον βορρά και ηλιακή ενέργεια στον νότο. Οι ιρλανδικές επενδύσεις στην αιολική ενέργεια θα αποδώσουν, για παράδειγμα, μόνο αν υπάρξει ευρωπαϊκή υποδομή για την εξαγωγή της ενέργειας αυτής μέσω του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γαλλίας. Με τις ανοδικές τιμές του πετρελαίου και την αυξανόμενη καταστροφή του περιβάλλοντος, γνωρίζουμε ότι η ΕΕ πρέπει τώρα να προχωρήσει σε μια πιο βιώσιμη κοινωνία με το να αυξήσει την ενεργειακή της απόδοση, να χρησιμοποιεί περισσότερη ανανεώσιμη ενέργεια, να επενδύσει στις δημόσιες μεταφορές και να διασφαλίσει ότι τα παιδιά μας θα ζουν σε ένα καθαρό και υγιεινό περιβάλλον. Ο προϋπολογισμός της ΕΕ σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα θα πρέπει επίσης να τηρεί τους λεγόμενους στρατηγικούς στόχους της ΕΕ 2020, ιδίως τους διεθνώς δεσμευτικούς στόχους για το κλίμα. Η ΚΓΠ θα πρέπει να μεταρρυθμιστεί ώστε να πληρώνει τους αγρότες για την μέριμνα για δημόσια αγαθά, όπως ελκυστικά τοπία της υπαίθρου πλούσια σε βιοποικιλότητα. Πρέπει να διατηρήσουμε τον προϋπολογισμό της ΚΓΠ ώστε να διασφαλίσουμε ότι αυτές οι ζωτικές περιβαλλοντικές υπηρεσίες θα παρέχονται στην Ιρλανδία και σε όλη την Ευρώπη.

  Philip Claeys (NI) , γραπτώς. – (NL) Η έκθεση για το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο της ΕΕ δεν λαμβάνει υπόψη κατ’ ουδένα τρόπο τις απογοητεύσεις των κρατών μελών και των ψηφοφόρων και φορολογούμενων σε όλη την Ευρώπη. Γινόμαστε δέκτες εκκλήσεων για περισσότερα έσοδα για την Ευρωπαϊκή Ένωση, την ίδια στιγμή που όλα τα υπόλοιπα επίπεδα διοίκησης είναι υποχρεωμένα να κάνουν περικοπές. Η αδυναμία μας να λάβουμε υπόψη αυτό το γεγονός μαρτυρά τη βαθιά μας αλαζονεία και αποξένωση από τον κόσμο. Η Ευρώπη πρέπει να «απλώσει το πάπλωμά της μέχρι εκεί που φτάνουν τα πόδια της», να περιοριστεί στις βασικές δραστηριότητές της και πρέπει η ίδια να προβεί σε μια σειρά εξοικονομήσεων. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων.

  George Sabin Cutaş (S&D) , γραπτώς. – (RO) Ψήφισα υπέρ της έκθεσης για το νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο διότι εισάγει την επιλογή της εφαρμογής ενός φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Το μέτρο αυτό θα επέβαλε έναν φόρο επί των κερδοσκοπικών χρηματοπιστωτικών συναλλαγών για να αποθαρρύνει αυτού του είδους τις πρακτικές και θα συνέβαλε στη δημιουργία νέων εισοδημάτων προοριζόμενων για τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

  Christine De Veyrac (PPE) , γραπτώς. – (FR) Η Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσω της χρηματοδότησής της για την έρευνα και την καινοτομία, και μέσω της στήριξής της στη γεωργία, αλλά και στην περιφερειακή ανάπτυξη, συμβάλει με ιδιαίτερα χειροπιαστό τρόπο στην τόνωση των ευρωπαϊκών οικονομιών. Για τον λόγο αυτόν, υποστηρίζω πλήρως τις προτάσεις που εγκρίθηκαν σήμερα από το Κοινοβούλιο μας για την κατάρτιση του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα επόμενα επτά χρόνια. Προκειμένου να ικανοποιήσει τις ανάγκες των πολιτών, το Κοινοβούλιο πρότεινε να δημιουργηθεί, στο πλαίσιο των διαρθρωτικών ταμείων, μια νέα κατηγορία περιφερειών των οποίων το κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ κυμαίνεται μεταξύ του 75% και του 90% του μέσου όρου της ΕΕ. Οι περιφέρειες αυτές θα λάβουν, επομένως, χρηματοδοτική βοήθεια με κριτήρια πιο κατάλληλα για την κατάστασή τους. Υποστηρίζω πλήρως αυτήν την πρόταση, η οποία, για παράδειγμα, θα ωφελήσει άμεσα τα άτομα που ζουν στην εκλογική μου περιφέρεια στο Languedoc-Roussillon.

  Philippe de Villiers (EFD) , γραπτώς. – (FR) Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απεφάνθη για μία ακόμη φορά επί του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού μέσω του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου, ενός είδους πενταετούς σχεδίου της ΕΕ.

Τώρα η ΕΕ, η οποία απαιτεί από τα κράτη μέλη θυσίες ενίοτε πολύ μεγάλες, δεν προβλέπει κατ’ ουδένα τρόπο να εφαρμόσει αυτές τις καλές συμβουλές για την ίδια. Οι προτάσεις που περιέχει αυτό το κείμενο είναι μη ρεαλιστικές και μοιάζουν περισσότερο με εκστατικά μάντρα· η σπατάλη και η γραφειοκρατία εξακολουθούν να έχουν λαμπρό μέλλον μπροστά τους.

Το χειρότερο δε είναι πως προκειμένου να αποφύγει τον «εκβιασμό» από τα κράτη μέλη, τα οποία είναι φυσικά απρόθυμα να αυξήσουν τις ήδη πολύ υψηλές συνεισφορές, το Κοινοβούλιο για μία ακόμη φορά εγείρει το ζήτημα των ιδίων πόρων για την ΕΕ, ή εν ολίγοις, ενός ευρωπαϊκού φόρου. «Κάνε ό,τι λέω, όχι ό,τι κάνω» θα μπορούσε να είναι το νέο ευρωπαϊκό σύνθημα.

  Karima Delli (Verts/ALE) , γραπτώς. – (FR) Με την έγκριση αυτής της έκθεσης εκφράζω την ικανοποίησή μου για το γεγονός ότι διατηρήθηκε η τροπολογία 74, η οποία υποστηρίζει τη δημιουργία μιας κατηγορίας περιφερειών που χαρακτηρίζονται ως «ενδιάμεσες» για την επόμενη περίοδο προγραμματισμού 2007-2013 της πολιτικής συνοχής και κινείται, συνεπώς, προς την κατεύθυνση της δικαιότερης κατανομής των διαρθρωτικών πόρων και των πόρων συνοχής μεταξύ των περιφερειών.

  Lena Ek (ALDE) , γραπτώς. – (SV) Επικροτώ το γεγονός ότι η έκθεση εστιάζεται στις κοινές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη. Εξετάζει τα ζητήματα του κλίματος και του περιβάλλοντος ως συστατικά στοιχεία όλων των τομέων πολιτικής, τον αγώνα για τη δημοκρατία, την ειρήνη και την ελευθερία σε παγκόσμιο επίπεδο, και την επείγουσα ανάγκη για έρευνα, καινοτομία και υποδομές. Η στρατηγική Ευρώπη 2020 και οι επενδύσεις σε πρωτοβουλίες με ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία κυριάρχησαν στις συζητήσεις κατά τη διάρκεια των εργασιών για την έκθεση. Ωστόσο, με προβληματίζει εντονότατα το γεγονός ότι δώσαμε στο Συμβούλιο την εξουσία για τον καθορισμό των προτεραιοτήτων. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έπρεπε να έχει τα θάρρος να καθορίσει προτεραιότητες. Παρά το γεγονός ότι περιλαμβάνονται όλες οι απαιτήσεις για μια βιώσιμη και ανταγωνιστική Ευρώπη χωρίς αποκλεισμούς, δεν υπάρχει εντούτοις καμία απολύτως περίπτωση να μπορέσουμε να τα χρηματοδοτήσουμε ταυτόχρονα όλα μεμιάς από τον προϋπολογισμό της ΕΕ. Επιθυμώ μια ρεαλιστική και εφαρμόσιμη στρατηγική διαπραγμάτευσης και αυτό δεν επιτεύχθηκε, καθώς η παρούσα έκθεση δεν θέτει σαφείς προτεραιότητες. Ως εκ τούτου, απείχα από την τελική ψηφοφορία.

  Diogo Feio (PPE) , γραπτώς. – (PT) Σε μια εποχή που η ΕΕ έχει ήδη κατανοήσει ότι ο μεγαλύτερος συντονισμός της οικονομικής πολιτικής και ο μεγαλύτερος έλεγχος της δημοσιονομικής πολιτικής είναι εξίσου αναγκαία, η ιδέα ότι το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) θα πρέπει να υποστηρίζει την οικονομική διακυβέρνηση μου φαίνεται εξαιρετικά σημαντική.

Πέρα από αυτήν την ιδέα, θεωρώ ότι η έκθεση περιέχει αμέτρητες ανησυχίες που αξίζει να επεξεργαστούμε και να μελετήσουμε. Θεωρώ θετικά στοιχεία την τοποθέτηση του ΠΔΠ στην υπηρεσία των στόχων της στρατηγικής Ευρώπη 2020, και το μέλημα να διατηρηθεί τουλάχιστον ο προϋπολογισμός της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΚΓΠ) και το σύστημα των δύο πυλώνων. Ωστόσο, θα ήθελα να δηλώσω για μία ακόμη φορά ότι η έκκληση για την θέσπιση ενός φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών εμφανίζεται και πάλι σε μια έκθεση η οποία δεν συνδέεται άμεσα με τη διαμόρφωση της δημοσιονομικής πολιτικής, και δεν θεωρώ ότι αυτό συνιστά διαφανή πρακτική.

  Jose Manuel Fernandes (PPE) , γραπτώς. – (PT) Θέλω να συγχαρώ τον εισηγητή για το εξαιρετικό του έργο, το οποίο κατέληξε σε μια έκθεση που μας δίνει τη δυνατότητα να ξεκινήσουμε την εκπόνηση του επόμενου πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου (ΠΔΠ) για την περίοδο μετά το 2013, γεγονός που αποτελεί πρόκληση για την Επιτροπή και για το Συμβούλιο.

Η στρατηγική Ευρώπη 2020 είναι συναινετική, οι προτεραιότητές της είναι σαφείς και οι στόχοι της μετρήσιμοι. Θα αποτελέσει την κατευθυντήρια γραμμή για τις επόμενες δημοσιονομικές προοπτικές. Ωστόσο, η στρατηγική θα επιτύχει μόνο αν έχει έναν προϋπολογισμό που θα αντιστοιχεί στις δράσεις και τους στόχους της. Υπό αυτήν την έννοια, είναι απαραίτητο τα ποσά του ΠΔΠ να αντιστοιχούν στη φιλοδοξία και τη δέσμευση που συνιστά η στρατηγική Ευρώπη 2020. Η πολιτική συνοχής είναι αποτέλεσμα της αρχής της αλληλεγγύης. Είναι σημαντικό η συνοχή αυτή να είναι οικονομική, κοινωνική και εδαφική και να υποστηρίζει τις φτωχότερες περιφέρειες. Θεωρώ σημαντικό η χρηματοδότηση για την πολιτική συνοχής να διατηρηθεί στα ίδια τουλάχιστον επίπεδα.

Η κοινή γεωργική πολιτική (ΚΓΠ) ήταν επιτυχής. Ως εκ τούτου, τα συνολικά ποσά που διοχετεύονται στη γεωργία θα πρέπει επίσης να διατηρηθούν και θα πρέπει να διανεμηθούν πιο δίκαια. Είναι σημαντικό να κινηθούμε προς ένα ΠΔΠ τα έσοδα του οποίου δεν θα εξαρτώνται από τους εθνικούς προϋπολογισμούς σε ποσοστό μεγαλύτερο του 80%. Υπάρχει, ως εκ τούτου, επιτακτική ανάγκη να προχωρήσουμε σε μια συζήτηση για τους νέους ίδιους πόρους.

  Joao Ferreira (GUE/NGL) , γραπτώς. – (PT) Ο εισηγητής έχει δηλώσει ότι ήρθε η ώρα να τεθεί τέλος στις βαρυσήμαντες και ηχηρές δηλώσεις προθέσεων οι οποίες δεν υποστηρίζονται δεόντως με τους χρηματοδοτικούς πόρους που θα επιτρέψουν την επίτευξη των εξαγγελθέντων στόχων. Η έκθεση αυτή αποτελεί ένα τέλειο παράδειγμα αυτής της κατάστασης. Προτείνοντας βασικά το «πάγωμα» του προϋπολογισμού της ΕΕ μέχρι την επανεξέταση του 2020, με μια υπολειμματική αύξηση 5%, πολλοί από τους στόχους που περιλαμβάνονται στις 40 σελίδες της έκθεσης τίθενται σε κίνδυνο, ιδίως δε ο στόχος της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής.

Ενόψει της σοβαρής οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, η οποία επιδεινώνεται από την πολιτική της ΕΕ, οι προϋπολογισμοί που έχουν καταρτιστεί στο πλαίσιο αυτών των δημοσιονομικών προοπτικών δεν θα μπορέσουν, συνεπώς, να διασφαλίσουν μια αναδιανεμητική λειτουργία, η οποία είναι ουσιώδης για την αποτελεσματική υλοποίηση της αρχής της συνοχής. Υποβάλαμε πάρα πολλές προτάσεις όσον αφορά την ανάγκη αύξησης του προϋπολογισμού της ΕΕ για την υποστήριξη της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, καθώς και τη μείωση του υποχρεωτικού χαρακτήρα των εθνικών συνεισφορών, με την περικοπή τους στο 10% του συνολικού κόστους του υποβληθέντος έργου κατ’ ανώτατο όριο, ιδίως στις χώρες που αντιμετωπίζουν τις μεγαλύτερες οικονομικές δυσκολίες. Επίσης, τονίζουμε τη σημασία της προώθησης των επενδύσεων σε δημόσιες υπηρεσίες, της υποστήριξης της παραγωγής, της δημιουργίας θέσεων απασχόλησης με δικαιώματα, της εξάλειψης της φτώχειας και της καταπολέμησης της κοινωνικής ανισότητας.

Η οδός που προτείνεται σε αυτήν την έκθεση είναι κάτι άλλο, κάτι πολύ διαφορετικό. Για τον λόγο αυτόν την καταψηφίσαμε.

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL) , γραπτώς. – (PT) Παρά τα ορισμένα σποραδικά θετικά σημεία, η έκθεση δεν συνιστά την εγκατάλειψη ή την αλλαγή των πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τους χρηματοδοτικούς της πόρους. Ως εκ τούτου, την καταψηφίσαμε.

Είναι εξαιρετικά σοβαρό το γεγονός ότι δεν αντιμετωπίζει, ως απόλυτη προτεραιότητα, την ανταπόκριση στα σοβαρά κοινωνικά προβλήματα που έχει δημιουργήσει η οικονομική και κοινωνική κρίση με σημαντική αύξηση του προϋπολογισμού της ΕΕ για την υποστήριξη της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, συνοδευόμενη από τον περιορισμό των υποχρεωτικών εθνικών συνεισφορών και τη μείωσή τους σε ποσοστό 10% του υποβληθέντος έργου κατ’ ανώτατο όριο. Πάνω απ’ όλα, στις χώρες με τις μεγαλύτερες οικονομικές δυσχέρειες, θα πρέπει να δεσμευτεί σε επενδύσεις σε δημόσιες υπηρεσίες, στην υποστήριξη της παραγωγής, στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης με δικαιώματα, στην εξάλειψη της φτώχειας και στην καταπολέμηση της κοινωνικής ανισότητας και όλων των ειδών διακρίσεων, ιδιαίτερα των διακρίσεων με βάση το φύλο.

Είναι επίσης απαραίτητο να προαχθούν η ειρήνη, η αναπτυξιακή συνεργασία και η βοήθεια, και ένας σημαντικός περιορισμός των στρατιωτικών δαπανών και της εξωτερικής εκπροσώπησης.

Δυστυχώς, η έκθεση περιορίζεται στην πρόταση μιας υπολειμματικής αύξησης 5% στις τρέχουσες τιμές του προϋπολογισμού της ΕΕ, παρά την αντίθεση στο «πάγωμα» του προϋπολογισμού της ΕΕ για την περίοδο μετά το 2013, όπως υποστήριξαν ορισμένα κράτη μέλη. Ωστόσο, αυτή η προτεινόμενη αύξηση σημαίνει ότι το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (δημοσιονομικές προοπτικές) για την περίοδο 2014-2020 θα αντιπροσώπευε μόλις το 1,11% του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματος της ΕΕ (ΑΕΕ), σε αντιδιαστολή με το 1,06%, το ποσό που προβλέπεται για το 2013.

  Monika Flašíková Beňová (S&D) , γραπτώς. – (SK) Σε μια συγκυρία όπου πολλά κράτη μέλη εφαρμόζουν σκληρά δημοσιονομικά μέτρα, ο προϋπολογισμός της ΕΕ πρέπει να είναι καλύτερα τεκμηριωμένος παρά ποτέ. Πρέπει να παρέχει όσο το δυνατόν περισσότερη ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία, να τελεί υπό υγιή διαχείριση και να στηρίζει όσο το δυνατόν περισσότερους δημόσιους και ιδιωτικούς πόρους. Η διάρθρωση του μελλοντικού πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου (ΠΔΠ) πρέπει να είναι ρεαλιστική, να διευκολύνει τη συνέχεια του προγραμματισμού και να αποφεύγει τις ατέλειες του τρέχοντος ΠΔΠ, ιδίως την έλλειψη ευελιξίας εντός των τομέων. Όσον αφορά τη μέθοδο ανάπτυξης ενός συστήματος ιδίων πόρων για την ΕΕ, το οποίο αντικαθίσταται σταδιακά από συνεισφορές των κρατών μελών και έφτασε να θεωρείται υπέρμετρη επιβάρυνση για τα δημόσια οικονομικά των κρατών μελών, η μεταρρύθμιση αυτού του συστήματος είναι πιο αναγκαία από ποτέ.

Κατά την άποψή μου, ένα βελτιωμένο σύστημα, που να εξασφαλίζει δικαιοσύνη, διαφάνεια και επαρκή έσοδα του προϋπολογισμού, θα επέτρεπε στη διαδικασία λήψης αποφάσεων για τον προϋπολογισμό να εστιασθεί στις κύριες προτεραιότητες της Ένωσης. Ειδικότερα, οι υπάρχουσες εξαιρέσεις και διορθωτικοί μηχανισμοί πρέπει να καταργηθούν βαθμιαία, σαν απαραίτητο βήμα για να γίνει ο προϋπολογισμός της ΕΕ περισσότερο δίκαιος και διαφανής.

  Pat the Cope Gallagher (ALDE) , γραπτώς. – (EN) Ο προϋπολογισμός της ΕΕ για την περίοδο μετά το 2013 πρέπει να είναι κατάλληλος για τον σκοπό της διατήρησης της ανταγωνιστικότητας, της αύξησης της οικονομικής ανάπτυξης και της καταπολέμησης της υψηλής ανεργίας στην Ευρώπη. Πιστεύω ότι η γεωργία και μια ισχυρή, κατάλληλα χρηματοδοτημένη κοινή γεωργική πολιτική έχουν κομβική σημασία για αυτόν τον στόχο. Υποστηρίζω πλήρως την έκκληση που απευθύνει η έκθεση για σύνδεση της γεωργίας με τη στρατηγική Ευρώπη 2020, καθώς πιστεύω σθεναρά ότι η γεωργία και ο τομέας των τροφίμων μπορούν να έχουν πολύτιμη συνεισφορά στη μελλοντική οικονομική ανάπτυξη στην Ιρλανδία και σε όλη την Ευρώπη. Για τον λόγο αυτόν είναι σημαντικό να προστατεύσουμε και να διατηρήσουμε τα 1,7 δισεκατομμύρια ευρώ που λαμβάνει ετησίως η Ιρλανδία στο πλαίσιο της ΚΓΠ. Μια καλά χρηματοδοτημένη κοινή γεωργική πολιτική θα προστατεύσει την επισιτιστική ασφάλεια της Ευρώπης, θα συμβάλει στους στόχους μας όσον αφορά την κλιματική αλλαγή και θα διατηρήσει την απασχόληση στις αγροτικές κοινότητές μας. Χαίρομαι που η έκθεση αναγνωρίζει τον ρόλο που διαδραματίζουν οι τομείς της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας στη διατήρηση της απασχόλησης σε παράκτιες, νησιωτικές και απομακρυσμένες περιοχές. Πιστεύω ότι πρέπει να παράσχουμε περισσότερη χρηματοδότηση σε αυτές τις κοινότητες στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αλιείας μετά το 2013. Η ειρηνευτική διαδικασία στην Ιρλανδία έχει ωφεληθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό από τον προϋπολογισμό της ΕΕ. Παροτρύνω όλα τα κράτη μέλη να υποστηρίξουν τη διατήρηση αυτών των σημαντικών προγραμμάτων.

  Bruno Gollnisch (NI) , γραπτώς. – (FR) Εν συντομία, παρά την εξαιρετική έκταση του κειμένου, το Κοινοβούλιο ζητεί την προσαρμογή του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού –του συνολικού ύψους και της κατανομής του– για την περίοδο μετά το 2013 στις αρμοδιότητες και τον πολύ μεγάλο αριθμό προτεραιοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως ορίζονται από αυτό.

Απαιτεί, ως εκ τούτου, την αύξησή του –τουλάχιστον κατά 5% σε πρώτη φάση. Πώς πρόκειται να χρηματοδοτηθεί; Με έναν νέο ευρωπαϊκό φόρο, φυσικά! Ποιον προσπαθούν να κοροϊδέψουν; Η Ευρώπη ήδη μας κοστίζει πάρα πολλά. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Πλήρης αδυναμία μπροστά στην κρίση, ζημιά που προξένησε το ευρώ, εμπορικές συμφωνίες και Συμφωνία Σένγκεν, ανώφελες συμπεριφορές, παρεμβολές και εμπόδια σε άλλους τομείς.

Σε μια χρονική στιγμή όπου ζητείται από τα κράτη μέλη να περικόψουν δραστικά τους προϋπολογισμούς τους, όπου οι πολίτες καλούνται να σφίξουν τα ζωνάρια τους, όπου τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης υπονομεύονται από την ανεργία και τη μετανάστευση, ενώ οι υπεύθυνοι για την κρίση συνεχίζουν να κερδίζουν και οι αγορές συνεχίζουν να κερδοσκοπούν, είναι αισχρό η συνέλευση αυτή, συμπράττοντας με τις Βρυξέλλες, να ζητά έστω και ένα παραπάνω ευρώ για να ασκήσει αυτές τις πολιτικές και για να τις κάνει χειρότερες.

  Estelle Grelier (S&D) , γραπτώς. – (FR) Με την έγκριση της έκθεσης Garriga για τις πολιτικές και δημοσιονομικές προκλήσεις που θα αντιμετωπίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση μετά το 2013, το Κοινοβούλιο προεξοφλεί, αν και με μεγάλη ατολμία κατά την άποψή μου, τη συζήτηση που θα προκύψει σχετικά με τις μελλοντικές δημοσιονομικές προοπτικές της Ένωσης. Η έκθεση αυτή επαναλαμβάνει την αντίθεσή της στον ανταγωνισμό μεταξύ των διαφόρων πολιτικών που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της ΕΕ και επιμένει στην ανάγκη κινητοποίησης επαρκών πόρων, σύμφωνα με τη στρατηγική ΕΕ 2020. Στέλνει ένα σαφές μήνυμα στα κράτη μέλη: έχουμε την πρόθεση να υποστηρίξουμε ισχυρές, ολοκληρωμένες πολιτικές και να το πράξουμε αυξάνοντας τον προϋπολογισμό κατά 5% τουλάχιστον. Επίσης, σε ένα πλαίσιο όπου επιβάλλεται λιτότητα στους πολίτες, πρέπει να διατηρήσουμε μια ισχυρή πολιτική συνοχής. Αυτό προτείνουμε σε αυτήν την έκθεση, με τη στήριξη του σχεδίου δημιουργίας μιας ενδιάμεσης κατηγορίας περιφερειών, η οποία θα διευκολύνει την κατανομή των διαρθρωτικών ταμείων σύμφωνα με τις αληθινές οικονομικές και κοινωνικές καταστάσεις των εδαφών μας. Τέλος, η Ένωση πρέπει να εφοδιαστεί με χρηματοδοτικούς πόρους που αντιστοιχούν στις φιλοδοξίες της. Επαναλάβαμε, συνεπώς, την επιθυμία μας για την καθιέρωση ενός φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, σχέδιο το οποίο τυγχάνει της ευρείας στήριξης των πολιτών και το οποίο θα ενθάρρυνε τη μεγαλύτερη υποστήριξη εκ μέρους τους για το ευρωπαϊκό εγχείρημα.

  Roberto Gualtieri (S&D) , γραπτώς. – (IT) Ψηφίζοντας υπέρ της έκθεσης Garriga Polledo, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέφρασε την άποψή του σχετικά με το μέλλον του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού και υπέβαλε μια φιλόδοξη πρόταση για το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο. Το αίτημα αύξησης του προϋπολογισμού της ΕΕ μετά το 2013 κατά 5% και κατά συνέπεια αύξησης του συνολικού ΑΕΕ της Ευρωπαϊκής Ένωσης από 1,06% σε 1,11% ανταποκρίνεται στην επιθυμία τήρησης των δεσμεύσεων που αναλήφθηκαν για την υποστήριξη της μεγέθυνσης και της απασχόλησης, κυρίως της στρατηγικής Ευρώπη 2020, για την οποία απαιτούνται επαρκείς πόροι. Είναι σημαντικό, στην πραγματικότητα, να μη λησμονούμε την προστιθέμενη αξία του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού ως κινητήριας δύναμης για την οικονομική μεγέθυνση, την έρευνα, την ανάπτυξη και την απασχόληση, ιδίως για τους νέους, παράλληλα με τους εθνικούς προϋπολογισμούς.

Η έκθεση ενισχύει επίσης τη θέση του Κοινοβουλίου υπέρ των νέων χρηματοδοτικών μέσων, όπως ο φόρος επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών και τα ευρωομόλογα, τα οποία αποτελούν μια ευκαιρία για την ευρωπαϊκή οικονομία. Εναπόκειται τώρα στην Επιτροπή να ενστερνιστεί την φιλοδοξία του Κοινοβουλίου, παρουσιάζοντας τις προτάσεις της για το επόμενο ευρωπαϊκό δημοσιονομικό πλαίσιο, και να μην πέσει θύμα των περιοριστικών δημοσιονομικών πολιτικών των κρατών μελών.

  Sylvie Guillaume (S&D) , γραπτώς. – (FR) Ψήφισα υπέρ αυτής της έκθεσης στον βαθμό που απευθύνει μια έκκληση για τον καθορισμό ισχυρών, ολοκληρωμένων πολιτικών της ΕΕ. Δύο άλλα σημαντικά σημεία έλαβαν τη στήριξή μου. Πρώτον, η δημιουργία μιας κατηγορίας «ενδιάμεσων περιφερειών» στο πλαίσιο της πολιτικής συνοχής προκειμένου να διασφαλιστεί ότι υπάρχει μεγαλύτερη αντιστοίχιση της κατανομής των διαρθρωτικών πόρων με την πραγματική οικονομική και κοινωνική κατάσταση των εδαφών· και δεύτερον, μια ανανεωμένη έκκληση για τη δημιουργία ενός φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών ως νέου πόρου για τη διασφάλιση των ευρωπαϊκών οικονομικών πολιτικών. Σε μια περίοδο πολιτικών λιτότητας κατά την οποία η άμετρη οικονομική κερδοσκοπία διαιωνίζεται, είναι δίκαιο να απαιτήσουμε από τον χρηματοπιστωτικό τομέα να διαδραματίσει τον ρόλο του στην αναθέρμανση μιας οικονομίας η οποία έχει κλονιστεί σοβαρά από την ανεύθυνη συμπεριφορά του.

  Małgorzata Handzlik (PPE) , γραπτώς. – (PL) Το ψήφισμα που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποτελεί την πρώτη συνεισφορά μας στη συζήτηση για τις μελλοντικές δημοσιονομικές προοπτικές. Υποστηρίζω ολόψυχα την πρόταση αύξησης του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις ερχόμενες δημοσιονομικές προοπτικές. Πιστεύω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται έναν φιλόδοξο προϋπολογισμό, ο οποίος θα αντιστοιχεί στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε. Η μείωση ή το «πάγωμα» του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού, όπως προτείνεται από ορισμένα από τα κράτη μέλη, δεν είναι καλή λύση για την ευρωπαϊκή οικονομία. Ο ευρωπαϊκός προϋπολογισμός πρέπει να είναι ένας προϋπολογισμός που θα υποστηρίζει τα κράτη μέλη καθώς αυτά εξέρχονται από την κρίση και θα είναι επίσης ικανός να ανταποκριθεί με μεγαλύτερη ευελιξία σε απρόβλεπτα γεγονότα. Επικροτώ επίσης τη στήριξη του Κοινοβουλίου στην ιδέα κατηγοριοποίησης ορισμένων περιοχών ως ενδιάμεσων περιφερειών, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι θα προωθηθεί η περαιτέρω ανάπτυξή τους παρά το γεγονός ότι υπερβαίνουν το ισχύον δεσμευτικό κριτήριο του 75% του ΑΕγχΠ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η εισαγωγή αυτής της κατηγορίας θα βοηθήσει τις περιφέρειες οι οποίες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν πολλές αναπτυξιακές προκλήσεις παρ’ ότι έχουν υπερβεί τον μέσο όρο της ΕΕ και, στο εγγύς μέλλον, η κατηγορία αυτή θα περιλαμβάνει πολωνικές περιφέρειες.

  Anna Hedh (S&D) , γραπτώς. – (SV) Πιστεύω ότι πρέπει να δοθούν στον προϋπολογισμό της ΕΕ επαρκείς πόροι για να μπορέσει να χρηματοδοτήσει τις δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί. Ταυτόχρονα, θα ήθελα να τονίσω ότι η ΕΕ πρέπει να υιοθετήσει μια στάση συγκράτησης και να παράσχει αυτούς τους πόρους μέσω αναδιανομής εντός των ορίων του σημερινού προϋπολογισμού της ΕΕ. Δεν πιστεύω ότι το συνολικό ύψος του προϋπολογισμού πρέπει να αυξηθεί. Θα προτιμούσα να δω τον γεωργικό προϋπολογισμό να μειώνεται υπέρ των προτεραιοτήτων της έρευνας και της ανάπτυξης και της μετάβασης σε πράσινη ενέργεια, κ.λπ. που ορίζονται στη στρατηγική Ευρώπη 2020. Ως εκ τούτου, δεν πιστεύω επίσης ότι θα πρέπει να διατηρηθεί το επίπεδο του προϋπολογισμού του 2013 για τη γεωργία, αλλά θα επικροτούσα την ισότιμη κατανομή των γεωργικών ενισχύσεων μεταξύ των κρατών μελών.

Πιστεύω επίσης ότι είναι πολύ σημαντικό να βελτιωθεί η αποδοτικότητα των διοικητικών δαπανών της ΕΕ, και ένας τρόπος για να γίνει αυτό είναι να αυξηθεί η διαφάνεια της διαδικασίας για την κατανομή και τη χρήση αυτών των δαπανών.

Δεν πιστεύω ότι το ανώτατο όριο των ίδιων πόρων θα πρέπει να αναθεωρηθεί, καθώς θα πρέπει να είναι δυνατή η χρηματοδότηση της πολιτικής της ΕΕ εντός του τρέχοντος ανώτατου εισοδηματικού ορίου. Θεωρώ επίσης ότι είναι αναγκαίο να αναθεωρηθεί το σύστημα ιδίων πόρων της ΕΕ. Το τρέχον σύστημα είναι πολύ σύνθετο και στερείται διαφάνειας. Οι επιστροφές δεν κατέστησαν το σύστημα δικαιότερο, αλλά αντίθετα είχαν ως απόρροια μια σειρά νέων εξαιρέσεων και διορθώσεων. Ωστόσο, μια αλλαγή στο σύστημα αυτό δεν δίνει στην ΕΕ άμεσο δικαίωμα επιβολής φόρου, καθώς η Συνθήκη δεν προβλέπει καμία τέτοια αρμοδιότητα για την Ένωση. Οποιαδήποτε αλλαγή στο σύστημα ιδίων πόρων πρέπει επίσης να εγκριθεί από όλα τα κράτη μέλη προκειμένου να τεθεί σε ισχύ.

  Gunnar Hokmark (PPE) , γραπτώς. – (SV) Στην ψηφοφορία για την έκθεση σχετικά με τον μακροπρόθεσμο προϋπολογισμό της ΕΕ, η οποία διεξήχθη στο Στρασβούργο στις 8 Ιουνίου 2011, εμείς οι σουηδοί Συντηρητικοί του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επιλέξαμε να καταψηφίσουμε την πρόταση. Αυτό συνέβη επειδή η πρόταση δεν θέτει προτεραιότητες για τις σημαντικές και λιγότερο σημαντικές δαπάνες, κάτι που θεωρούμε απαραίτητο. Αντί να επιδείξει ηγετική ικανότητα και να επικεντρωθεί στο τι μπορεί να φέρει ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα στην Ευρώπη, η πρόταση απευθύνει έκκληση για αύξηση 5% στον προϋπολογισμό έτσι ώστε να αποφευχθεί η ανάγκη καθορισμού προτεραιοτήτων. Σε μια χρονική στιγμή που τα κράτη μέλη της ΕΕ αγωνίζονται έναντι υψηλών δημοσιονομικών ελλειμμάτων και αυξανόμενου εθνικού χρέους, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιλέγει να απαιτήσει περισσότερα χρήματα για την ΕΕ. Αυτή είναι μια γραμμή που δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε. Απεναντίας, θα πρέπει να καταργήσουμε σταδιακά τις επιδοτήσεις για την κοινή γεωργική πολιτική (ΚΓΠ) και τα διαρθρωτικά ταμεία, αλλά δυστυχώς, η πρόταση που ψηφίστηκε κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ενώ καταψηφίσαμε την έκθεση στο σύνολό της, επικροτούμε τη διατύπωση στην πρόταση που αφορά μια «σημαντική αύξηση» των πιστώσεων για την επιστήμη και την έρευνα. Αυτό είναι κάτι για το οποίο καταβάλαμε σκληρές προσπάθειες και του οποίου η συμπερίληψη αποτελεί βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση.

  Juozas Imbrasas (EFD) , γραπτώς. – (LT) Όταν καθορίζονται οι δημοσιονομικές προοπτικές της ΕΕ για την περίοδο 2014-2020, είναι απαραίτητο να διασφαλίζεται επαρκής χρηματοδότηση για τομείς που τονώνουν την ανάπτυξη της οικονομίας και την επιτυχή ανάπτυξη· με άλλα λόγια, πρέπει να επικεντρωθούμε στην έρευνα και την προώθηση της καινοτομίας, την καταπολέμηση της ανεργίας, της φτώχειας και του αποκλεισμού, την επαρκή ετοιμότητα για τις δημογραφικές αλλαγές, την υπεύθυνη χρήση των φυσικών πόρων, την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια, την περιφερειακή και γεωργική πολιτική και την ανάπτυξη των υποδομών ενέργειας και μεταφορών. Απείχα από την ψηφοφορία επί αυτού του εγγράφου διότι πρέπει να αναθεωρήσουμε ριζικά την κοινή γεωργική πολιτική, η οποία πρέπει να εγγυάται ένα δίκαιο και ομοιόμορφο σύστημα άμεσων πληρωμών, και πολλούς άλλους σημαντικούς τομείς, χωρίς τους οποίους δεν θα είμαστε σε θέση να δημιουργήσουμε μια ανταγωνιστική και ισχυρή Ευρώπη.

  Cătălin Sorin Ivan (S&D) , γραπτώς. – (RO) Η έκθεση αυτή είναι ίσως μία από τις σημαντικότερες της τρέχουσας κοινοβουλευτικής περιόδου. Είχα την ευκαιρία να είμαι ο συντάκτης γνωμοδότησης της Επιτροπή Παιδείας και Πολιτισμού και πιστεύω ότι η συμφωνία που επιτεύχθηκε, αν και απέχει πολύ από την τελειότητα, είναι πιθανότατα η καλύτερη που θα μπορούσαμε να επιτύχουμε στην τρέχουσα οικονομική συγκυρία. Ψήφισα με σιγουριά υπέρ της έκθεσης και ελπίζω ότι θα αποστείλει ένα σαφές μήνυμα στο Συμβούλιο, το οποίο θα λάβει υπόψη τη θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

  Sandra Kalniete (PPE) , γραπτώς. – (LV) Ψήφισα υπέρ του ψηφίσματος αυτού διότι η έκθεση προσδιορίζει τα κύρια προβλήματα και τις προτεραιότητες της ΕΕ στο νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο. Θα ήθελα ιδίως να τονίσω την έκκληση που περιέχεται στο ψήφισμα σχετικά με την υποβολή προτάσεων από την Επιτροπή για μια αποτελεσματική και αποδοτική κοινή γεωργική πολιτική (ΚΓΠ), η οποία θα κατανέμει πιο δίκαια τις άμεσες πληρωμές μεταξύ κρατών μελών και αγροτών και θα ενισχύει τη σύνδεση μεταξύ της παροχής δημόσιων αγαθών στην κοινωνία και της καταβολής ενίσχυσης στους αγρότες. Υποστηρίζω πλήρως την έκκληση τα κονδύλια που θα διατεθούν στην ΚΓΠ το οικονομικό έτος 2013 να διατηρηθούν στο ίδιο επίπεδο και για την επόμενη περίοδο προγραμματισμού, έτσι ώστε η ΚΓΠ να μπορέσει να εκπληρώσει τους διευρυμένους στόχους και τα καθήκοντά της. Το νέο χρηματοδοτικό σύστημα της ΕΕ πρέπει να είναι διαφανέστερο, απλούστερο και δικαιότερο. Για τον λόγο αυτόν υποστηρίζω τις προτάσεις να αντικατασταθεί σταδιακά το σύστημα εθνικών συνεισφορών, το οποίο δίνει δυσανάλογη έμφαση στο καθαρό υπόλοιπο μεταξύ κρατών μελών έναντι της αρχής της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και του ευρωπαϊκού κοινού συμφέροντος, από τους ίδιους πόρους της Ένωσης, τους οποίους η Ένωση θα συλλέγει άμεσα και ανεξάρτητα από τους προϋπολογισμούς των κρατών μελών.

  Krišjānis Kariņš (PPE) , γραπτώς. – (LV) Παρ’ όλο που η έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με θέμα «Επένδυση στο μέλλον: ένα νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) για μια ανταγωνιστική και βιώσιμη Ευρώπη χωρίς αποκλεισμούς» περιέχει πολλές ιδέες που αξίζει να υποστηριχθούν, δεν την υποστήριξα γιατί πιστεύω ότι βλάπτει την εικόνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα μάτια των πολιτών της. Η έκθεση προτείνει την αύξηση των φορολογικών βαρών για τους ευρωπαίους πολίτες, και δεν μπορώ να συμφωνήσω σε αυτό. Μπορεί κάποιος να συμφωνήσει ως προς το ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να έχει δικούς της οικονομικούς πόρους και ότι αυτό μπορεί να γίνει με την είσπραξη φόρων. Ωστόσο, αυτό θα απαιτούσε τη δημιουργία μιας ομοσπονδιακής Ευρώπης, η οποία θα πρέπει να γίνει μέσω ανοιχτών συζητήσεων, και όχι από την πίσω πόρτα με τη χρησιμοποίηση της φορολογικής πολιτικής. Αν επιθυμούμε να συνεχίσουμε προς αυτήν την κατεύθυνση, πρέπει πρώτα να διασφαλίσουμε ότι τα κράτη μέλη συμφωνούν να απαρνηθούν τα φορολογικά τους έσοδα για το καλό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και μόνο τότε θα ήταν δυνατόν να δημιουργηθεί ένας αυτοχρηματοδοτούμενος κοινός προϋπολογισμός. Για να ληφθεί αυτού του είδους η απόφαση, οι ευρωπαίοι πολιτικοί πρέπει να ζητήσουν τη συμμετοχή της κοινωνίας, κάτι που δεν έχει συμβεί στην προκειμένη περίπτωση.

  Giovanni La Via (PPE) , γραπτώς. – (IT) Θα ήθελα να συγχαρώ τον κ. Garriga Polledo για το εξαίρετο έργο που επιτέλεσε όσον αφορά το σημαντικό θέμα των μελλοντικών δημοσιονομικών προοπτικών. Ο κ. Garriga Polledo παρουσίασε στο Σώμα μια αποτελεσματική σύνοψη που περιλαμβάνει τις θέσεις των διαφόρων εθνικών αντιπροσωπειών και των διαφόρων πολιτικών Ομάδων. Υποστηρίζω θερμά την απόφαση να ζητηθεί αύξηση των πόρων τουλάχιστον κατά 5% για το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο. Επιπλέον, θα ήθελα να υπογραμμίσω το τμήμα της έκθεσης που αφορά την κοινή γεωργική πολιτική, στο πλαίσιο του ρόλου μου ως συντάκτη γνωμοδότησης της Επιτροπής Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου. Ως εκ τούτου, υποστηρίζω πλήρως την απόφαση να διατηρηθεί τουλάχιστον όπως είναι ο υφιστάμενος γεωργικός προϋπολογισμός, ενώ υπενθυμίζω ότι η ΚΓΠ είναι η μόνη αληθινή ευρωπαϊκή πολιτική που μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο σε έναν στρατηγικό τομέα ο οποίος παρέχει αγαθά για δημόσια χρήση και δημιουργεί ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία. Τέλος, θα ήθελα να υπογραμμίσω την ψηφοφορία για την πολιτική συνοχής, στην οποία προστέθηκε με επιτυχία μια ρήτρα διασφάλισης σε περίπτωση που εισαχθούν ενδιάμεσες κατηγορίες προκειμένου να αποφύγουμε την απομάκρυνση πόρων από τις περιφέρειες που είναι επιλέξιμες για χρηματοδότηση στο πλαίσιο του στόχου σύγκλισης, ανταγωνιστικότητας και συνεργασίας. Αυτό σημαίνει ότι θα χρειαστούν πρόσθετοι πόροι για τη χρηματοδότηση ενός νέου στόχου.

  Olle Ludvigsson, Marita Ulvskog και Asa Westlund (S&D) , γραπτώς. – (SV) Πιστεύουμε ότι πρέπει να δοθούν στον προϋπολογισμό της ΕΕ επαρκείς πόροι για να μπορέσει να χρηματοδοτήσει τις δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί. Ταυτόχρονα, θα θέλαμε να τονίσουμε ότι η ΕΕ οφείλει, στο μέτρο του δυνατού, να υιοθετήσει μια στάση συγκράτησης και να παράσχει αυτούς τους πόρους μέσω αναδιανομής εντός των ορίων του σημερινού προϋπολογισμού της ΕΕ. Θα προτιμούσαμε να δούμε τον γεωργικό προϋπολογισμό να μειώνεται υπέρ των προτεραιοτήτων της έρευνας και της ανάπτυξης και της μετάβασης σε πράσινη ενέργεια, κ.λπ. που ορίζονται στη στρατηγική Ευρώπη 2020. Ως εκ τούτου, δεν πιστεύουμε επίσης ότι θα πρέπει να διατηρηθεί το επίπεδο του προϋπολογισμού του 2013 για τη γεωργία, αλλά θα επικροτούσαμε την ισότιμη κατανομή των γεωργικών ενισχύσεων μεταξύ των κρατών μελών.

Πιστεύουμε επίσης ότι είναι πολύ σημαντικό να βελτιωθεί η αποδοτικότητα των διοικητικών δαπανών της ΕΕ, και ένας τρόπος για να γίνει αυτό είναι να αυξηθεί η διαφάνεια της διαδικασίας για την κατανομή και τη χρήση αυτών των δαπανών.

Δεν πιστεύουμε ότι το ανώτατο όριο των ίδιων πόρων θα πρέπει να αναθεωρηθεί, καθώς θα πρέπει να είναι δυνατή η χρηματοδότηση της πολιτικής της ΕΕ εντός του τρέχοντος ανώτατου εισοδηματικού ορίου. Θεωρούμε επίσης αναγκαίο να αναθεωρηθεί το σύστημα ιδίων πόρων της ΕΕ. Το τρέχον σύστημα είναι πολύ σύνθετο και στερείται διαφάνειας. Οι επιστροφές δεν κατέστησαν το σύστημα δικαιότερο, αλλά αντίθετα είχαν ως απόρροια μια σειρά νέων εξαιρέσεων και διορθώσεων. Ωστόσο, μια αλλαγή στο σύστημα αυτό δεν δίνει στην ΕΕ άμεσο δικαίωμα επιβολής φόρου, καθώς η Συνθήκη δεν προβλέπει καμία τέτοια αρμοδιότητα για την Ένωση. Οποιαδήποτε αλλαγή στο σύστημα ιδίων πόρων πρέπει επίσης να εγκριθεί από όλα τα κράτη μέλη προκειμένου να τεθεί σε ισχύ.

  Petru Constantin Luhan (PPE) , γραπτώς. – (RO) Αυτή η πρόταση ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με θέμα «Επένδυση στο μέλλον: ένα νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) για μια ανταγωνιστική και βιώσιμη Ευρώπη χωρίς αποκλεισμούς» είναι σημαντική από την άποψη τόσο της επίτευξης των στόχων της στρατηγικής ΕΕ 2020 (όσον αφορά την αποκατάσταση και παροχή μακροπρόθεσμης προστασίας για τα επίπεδα οικονομικής ανάπτυξης) όσο και της αποτροπής επανάληψης της σημερινής οικονομικής κρίσης.

Η παρούσα έκθεση δηλώνει ότι η στρατηγική Ευρώπη 2020 θα πρέπει να καθορίσει τις πολιτικές του νέου ΠΔΠ, καθώς οι στόχοι (της ΕΕ 2020) μπορούν να επιτευχθούν μόνο μέσω της βέλτιστης χρήσης των υφιστάμενων πόρων (που θεσπίζεται μέσω των συναφών πολιτικών).

Ως εκ τούτου, η διαδικασία καθορισμού των βασικών προτεραιοτήτων για το μελλοντικό ΠΔΠ, όπως η γνώση για την οικονομική ανάπτυξη, η συνοχή για την οικονομική ανάπτυξη και την απασχόληση, η διαχείριση των φυσικών πόρων και η βιώσιμη ανάπτυξη, η ιθαγένεια και η Ευρώπη στον κόσμο, θα συμβάλουν στη διασφάλιση της κατάλληλης κατανομής και της βέλτιστης χρήσης των υφιστάμενων πόρων. Η κατάρτιση ενός νέου ΠΔΠ όπως περιγράφεται σε αυτήν την έκθεση θα συμβάλει στον σχεδιασμό ενός μακροπρόθεσμου σχεδίου δράσης το οποίο θα παράγει οριστικά αποτελέσματα και θα προσφέρει τη δυνατότητα να διασφαλιστεί η οικονομική ανάπτυξη της ΕΕ.

  Astrid Lulling (PPE) , γραπτώς. – (FR) Υποστήριξα την έκθεση του κ. Garriga Polledo γιατί θεωρώ δικαιολογημένους τους γενικούς προσανατολισμούς της υπό το πρίσμα των προκλήσεων που πρόκειται να αντιμετωπίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση τα ερχόμενα χρόνια. Η μεταβίβαση νέων αρμοδιοτήτων στην Ευρώπη που δεν συνοδεύεται από αύξηση των χρηματοδοτικών πόρων που έχει στη διάθεσή της δεν είναι ρεαλιστική.

Θα ήθελα, ωστόσο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να κινηθεί πέρα από το στάδιο των εύλογων απαιτήσεων και να καθορίσει μια σειρά προτεραιοτήτων. Η μόνιμη επωδός «ολοένα και περισσότερα» ορισμένων από τους συναδέλφους μου είναι μια πολύ επιπόλαιη απάντηση. Αυτό που χρειάζεται είναι να είμαστε πειστικοί όσον αφορά την αποδοτικότητα των ευρωπαϊκών δαπανών συγκριτικά με τις εθνικές δαπάνες. Επίσης, η ποιοτική διάσταση των δαπανών είναι τουλάχιστον εξίσου σημαντική με την ποσοτική. Τέλος, η μεταφορά των πόρων που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης στον προϋπολογισμό της ΕΕ αντί της επιστροφής τους στα κράτη μέλη αποτελεί μια πηγή αξιοσημείωτων «εξοικονομήσεων».

Όσον αφορά την καθιέρωση ενός συστήματος ιδίων πόρων, παραμένω εξαιρετικά διστακτική σχετικά με την μονομερή θέσπιση ενός φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών χωρίς σοβαρή μελέτη επιπτώσεων. Η υποστήριξη ενός μέτρου αυτής της φύσεως χωρίς να γνωρίζουμε τις επιπτώσεις δείχνει ότι η πλειοψηφία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχει εσφαλμένο τρόπο σκέψης.

  David Martin (S&D) , γραπτώς. – (EN) Καταψήφισα αυτό το ψήφισμα με βαριά καρδιά. Ενώ πιστεύω ότι όταν 27 κράτη μέλη ενώσουν τις δυνάμεις τους μπορεί να επιτευχθεί κάτι καλό, δεν μπόρεσα να ψηφίσω υπέρ μιας αύξησης 5% στον προϋπολογισμό της ΕΕ μετά το 2013 όταν δεν έχουμε εξετάσει διεξοδικά τις υφιστάμενες δαπάνες έχοντας ως γνώμονα την εξάλειψη της σπατάλης και των επικαλύψεων. Ο προϋπολογισμός της ΕΕ μετά το 2013 πρέπει να θέσει σε προτεραιότητα την ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης.

  Clemente Mastella (PPE) , γραπτώς. – (IT) Ο προϋπολογισμός της ΕΕ πρέπει να παρέχει όσο το δυνατόν περισσότερη ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία, να τελεί υπό υγιή διαχείριση και να κινητοποιεί όσο το δυνατόν περισσότερους δημόσιους και ιδιωτικούς πόρους. Για να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις που μας περιμένουν, υποστηρίζουμε τους στόχους της στρατηγικής Ευρώπη 2020, μια στρατηγική που θα πρέπει να βοηθήσει την Ευρώπη να ανακάμψει από την κρίση και να βγει ισχυρότερη, μέσω της δημιουργίας θέσεων εργασίας και της έξυπνης, διατηρήσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης. Αποτελεί την πολιτική αναφοράς για το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο που πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο φιλόδοξο. Σε αυτό το πλαίσιο, πιστεύουμε ότι οι βασικές προτεραιότητες για το επόμενο ΠΔΠ πρέπει να ομαδοποιηθούν γύρω από τις ακόλουθες θεματικές: γνώση για την ανάπτυξη και την απασχόληση, βιώσιμη ανάπτυξη, συνοχή για την ανάπτυξη και την απασχόληση, ιθαγένεια και η Ευρώπη στον κόσμο. Η διάρθρωση του επόμενου ΠΔΠ πρέπει να είναι ρεαλιστική, να διευκολύνει τη συνέχεια του προγραμματισμού και να αποφεύγει τις ατέλειες του τρέχοντος ΠΔΠ. Θα πρέπει συγκεκριμένα να επιτυγχάνει κατάλληλη ισορροπία ανάμεσα στη σταθερότητα, τη μεσοπρόθεσμη προβλεψιμότητα και την ευελιξία. Τέλος, πιστεύουμε ότι για να γίνει ο προϋπολογισμός της ΕΕ περισσότερο δίκαιος και διαφανής, οι υπάρχουσες εξαιρέσεις και διορθωτικοί μηχανισμοί πρέπει να καταργηθούν βαθμιαία.

  Iosif Matula (PPE) , γραπτώς. – (RO) Η έκθεση Garriga είναι μια δοκιμασία για να διαπιστώσουμε πόσο αποτελεσματικά λειτουργούν οι πολιτικές της ΕΕ για τη μελλοντική περίοδο προγραμματισμού. Ο εισηγητής μας παρουσιάζει μια μείζονα πρόκληση, που αφορά την ικανοποίηση των εθνικών συμφερόντων, τα οποία χαρακτηρίζονται από μεγάλη πολυμορφία, παράλληλα με τη βελτίωση της ευρωπαϊκής προστιθέμενης αξίας, η οποία αντικατοπτρίζεται στο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο.

Πιστεύω ότι οι ευρωπαίοι πολίτες πρέπει να έχουν καλύτερη αντίληψη των στόχων της πολιτικής συνοχής. Μια ισχυρή Ευρώπη, δηλαδή μια Ευρώπη που έχει να αντιμετωπίσει ένα παγκόσμιο ανταγωνιστικό περιβάλλον, επιτυγχάνεται μέσω της διατήρησης της πολιτικής συνοχής ως κύριο στοιχείο των πολιτικών της ΕΕ, οι οποίες αποσκοπούν στην επίτευξη ισόρροπης ανάπτυξης σε κάθε περιοχή. Θέλω να επιμείνω στη διατήρηση ενός σημαντικού μεριδίου των μελλοντικών δημοσιονομικών προοπτικών για την πολιτική συνοχής. Η άμβλυνση των οικονομικών και κοινωνικών ανισοτήτων εντός της ΕΕ πρέπει να συνεχίσει να παραμένει η κύρια προτεραιότητά της.

Προκειμένου να επιτευχθούν τα προτεινόμενα αποτελέσματα, πρέπει να διατηρήσουμε τα κύρια κριτήρια για την κατανομή των κονδυλίων ανάλογα με το επίπεδο ανάπτυξης και τη σύγκλιση μεταξύ των περιφερειών της ΕΕ. Υποστηρίζω αυτήν την έκθεση διότι πιστεύω ότι η συμπλήρωση του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου μετά το 2013 είναι μια βιώσιμη λύση, η οποία περιλαμβάνει την πραγματοποίηση αλλαγών στην υπάρχουσα διάρθρωση. Πέρα από την παροχή χρηματοδότησης για τους τομείς της έρευνας και της ανάπτυξης και της ενέργειας και των μεταφορών, πρέπει επίσης να εξετάσουμε τις επενδύσεις στους τομείς της συνοχής και της γεωργίας.

  Mario Mauro (PPE) , γραπτώς. – (IT) Η έκθεση του κ. Garriga Polledo με θέμα «Επένδυση στο μέλλον: ένα νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) για μια ανταγωνιστική και βιώσιμη Ευρώπη χωρίς αποκλεισμούς» αποτελεί ένα πολύ σημαντικό βήμα για την θεσμική και οικονομική αναδιοργάνωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης της Λισαβόνας. Γνωρίζουμε όλοι ότι η νέα Συνθήκη ζητεί να αντικατοπτρίζονται οι νέοι τομείς αρμοδιότητας στο επόμενο ΠΔΠ. Αυτό θα μας βοηθήσει σίγουρα να αντιμετωπίσουμε τις νέες παγκόσμιες προκλήσεις. Υπερψήφισα την έκθεση.

  Arlene McCarthy (S&D) , γραπτώς. – (EN) Οι βουλευτές του ΕΚ που ανήκουν στο Εργατικό Κόμμα πιστεύουν ότι το επίκεντρο και η προτεραιότητα αναφορικά με τις δαπάνες της ΕΕ πρέπει να είναι η χρηματοδότηση οικονομικών επενδύσεων και η έρευνα που τονώνει την οικονομία και δημιουργεί θέσεις εργασίας. Οι στοχοθετημένες δαπάνες της ΕΕ είναι ένας τρόπος με τον οποίο μπορούμε να τονώσουμε τις τοπικές οικονομίες και να φέρουμε θέσεις εργασίας στις κοινότητές μας. Σε πείσμα των κυβερνητικών περικοπών η ΕΕ παρέχει κονδύλια ζωτικής σημασίας για τις περιφέρειες του Ηνωμένου Βασιλείου. Ωστόσο, οι φορολογούμενοι θέλουν να βλέπουν ότι τα χρήματά τους χρησιμοποιούνται σωστότερα. Για τον λόγο αυτόν, οι Εργατικοί βουλευτές του ΕΚ καταψήφισαν τις εκκλήσεις για αύξηση του προϋπολογισμού 5%. Εξοικονομήσεις μπορούν και πρέπει να γίνουν σε άλλους τομείς, ειδικότερα, στην κοινή γεωργική πολιτική, συμπεριλαμβανομένων των επιζήμιων γεωργικών εξαγωγικών επιδοτήσεων και των επιδοτήσεων του καπνού, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν οι οικονομικές προτεραιότητες της Ευρώπης.

Η συζήτηση για το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο είναι μια ευκαιρία για θεμελιώδη μεταρρύθμιση και πρέπει να την εκμεταλλευτούμε. Η πολιτική της συνήθους τακτικής δεν αποτελεί επιλογή σε μια Ευρώπη που χρειάζεται χρηματοδοτικούς πόρους για θέσεις εργασίας και ανάπτυξη. Οι Εργατικοί βουλευτές του ΕΚ δεν πιστεύουν ότι οι οικογένειες θα πρέπει να συνεχίσουν να επωμίζονται το συνολικό κόστος της δημοσιονομικής συνεισφοράς του Ηνωμένου Βασιλείου. Για τον λόγο αυτόν υποστηρίζουμε μια συζήτηση για εναλλακτικούς τρόπους χρηματοδότησης της ΕΕ, περιορίζοντας το ποσό που προέρχεται από τον ΦΠΑ και τον εθνικό προϋπολογισμό μέσω επιλογών όπως συντονισμένα μέτρα που θα απευθύνονται στον υποφορολογούμενο χρηματοπιστωτικό τομέα.

  Jean-Luc Melenchon (GUE/NGL) , γραπτώς. – (FR) Η έκθεση αυτή καθιστά τη στρατηγική Ευρώπη 2020 το πλαίσιο του μελλοντικού ευρωπαϊκού προϋπολογισμού. Υποστηρίζει το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο, τον ευρωπαϊκό μηχανισμό χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και το Σύμφωνο για το Ευρώ +. Δεν υπάρχει καμία αναφορά στο πυρηνικό ζήτημα. Θα πρέπει να υπάρχει προϋπολογισμός γι’ αυτό; Πιστεύω πως όχι.

  Nuno Melo (PPE) , γραπτώς. – (PT) Αυτήν τη στιγμή πολλά κράτη μέλη προβαίνουν σε δύσκολες δημοσιονομικές προσαρμογές, επομένως η υπεράσπιση του προϋπολογισμού της ΕΕ θα πρέπει να είναι πλήρως αιτιολογημένη. Ο προϋπολογισμός της ΕΕ πρέπει να παρέχει όσο το δυνατόν περισσότερη ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία, να τελεί υπό υγιή διαχείριση και να κινητοποιεί όσο το δυνατόν περισσότερους δημόσιους και ιδιωτικούς πόρους.

Η απόκριση της ΕΕ στις προκλήσεις αυτές είναι η στρατηγική Ευρώπη 2020. Μια στρατηγική που θα πρέπει να βοηθήσει την Ευρώπη να ανακάμψει από την κρίση και να βγει ισχυρότερη, μέσω της δημιουργίας θέσεων εργασίας και της έξυπνης, διατηρήσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης. Συμφωνώ με τον εισηγητή όταν λέει ότι «η στρατηγική Ευρώπη 2020 πρέπει να αποτελεί την πολιτική αναφοράς για το επόμενο ΠΔΠ και ότι το ΠΔΠ πρέπει να αντανακλά τις φιλοδοξίες της στρατηγικής αυτής». Οι προτεραιότητες για το επόμενο ΠΔΠ πρέπει να ομαδοποιηθούν γύρω από τις ακόλουθες θεματικές: γνώση για την ανάπτυξη και την απασχόληση, διαχείριση των φυσικών πόρων και βιώσιμη ανάπτυξη, συνοχή για την ανάπτυξη και την απασχόληση, ιθαγένεια, και η Ευρώπη στον κόσμο.

  Alexander Mirsky (S&D) , γραπτώς. – (EN) Η έκθεση της ειδικής επιτροπής σχετικά με τις προκλήσεις πολιτικής και τους δημοσιονομικούς πόρους ορίζει τις πολιτικές προτεραιότητες του Κοινοβουλίου για το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο μετά το 2013. Ένα σημαντικό σημείο της έκθεσης είναι το αίτημα για την καθιέρωση ενός ή περισσότερων γνήσιων ιδίων πόρων, σε αντικατάσταση του σημερινού συστήματος που βασίζεται στο ΑΕΕ και η επίτευξη ενός αυτόνομου, δικαιότερου, διαφανέστερου, απλούστερου και ισότιμου συστήματος χρηματοδότησης. Προκειμένου να αποφευχθεί η καταχρηστική χρησιμοποίηση των λογιστικών στοιχείων, είναι απαραίτητο να υποστηρίξουμε αυτήν την έκθεση. Ψήφισα υπέρ.

  Andreas Molzer (NI) , γραπτώς. – (DE) Μετά το φιάσκο με το πακέτο διάσωσης του ευρώ, ζητήθηκε από τους καθαρούς εισφορείς να πληρώσουν δύο και τρεις φορές περισσότερα. Στα επόμενα χρόνια, αυτοί οι μηχανισμοί διάσωσης θα απαιτήσουν μετρητά αντί για εγγυήσεις. Αυτά θα πρέπει να δοθούν από τους καθαρούς εισφορείς, με άλλα λόγια, τους σκληρά εργαζόμενους πολίτες της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας, των Κάτω Χωρών και της Αυστρίας, από τους εθνικούς προϋπολογισμούς τους· ήδη οι πρώτες οδυνηρές περικοπές κάνουν αισθητή την παρουσία τους σε αυτές τις χώρες. Το να ζητάει κανείς δημοσιονομικές αυξήσεις σε μια τόσο δύσκολη συγκυρία είναι σκανδαλώδες. Δεν χρειαζόμαστε έναν διογκωμένο προϋπολογισμό της ΕΕ ο οποίος να είναι ενδεχομένως δέκα φορές υψηλότερος απ’ ό,τι είναι απαραίτητο. Δεν χρειαζόμαστε έναν προϋπολογισμό που αγνοεί την έννοια της ανάγκης εξοικονόμησης, χρηματοδοτούμενο από τον ευρωπαίο φορολογούμενο. Δεν χρειαζόμαστε περαιτέρω διόγκωση της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών που αφαιμάσσει τους καθαρούς εισφορείς. Απεναντίας, θα πρέπει να επιδιώκουμε με συνέπεια κάθε ευκαιρία να πραγματοποιούμε εξοικονομήσεις.

Οι γεωργικές επιδοτήσεις, ο μεγαλύτερος και πλέον αμφιλεγόμενος δημοσιονομικός παράγοντας, θα πρέπει να επανεθνικοποιηθούν. Αυτό θα μειώσει την πίεση που ασκείται στον προϋπολογισμό της ΕΕ και τα κράτη μέλη θα μπορούν να ανταποκριθούν καλύτερα στον ιδιαίτερο χαρακτήρα του γεωργικού τομέα τους. Για τον λόγο αυτόν, δεν έχω κανένα δισταγμό να καταψηφίσω την έκθεση Garriga Polledo.

  Rareş-Lucian Niculescu (PPE) , γραπτώς. – (RO) Καταψήφισα την τροπολογία 39 αυτής της έκθεσης και, κατ’ επέκταση, υπερψήφισα την τροπολογία 62. Πιστεύω ότι μια ενδιάμεση κατηγορία για τις περιφέρειες είναι απαραίτητη για την επόμενη περίοδο προγραμματισμού, με μόνη επιφύλαξη ότι η κατανομή των κονδυλίων που προορίζονται για τις περιφέρειες αυτές δεν θα επηρεάζει τα κονδύλια που προορίζονται για την επίτευξη των στόχων σύγκλισης και ανταγωνιστικότητας.

  Sławomir Witold Nitras (PPE) , γραπτώς. – (PL) Σήμερα, κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας για την έκθεση Garriga Polledo με θέμα «Επένδυση στο μέλλον: ένα νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) για μια ανταγωνιστική και βιώσιμη Ευρώπη χωρίς αποκλεισμούς», απείχα από την ψηφοφορία επί των τροπολογιών που κατατέθηκαν από την Ομάδα της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Ομάδα των Πρασίνων/Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία και τη Συνομοσπονδιακή Ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς – Αριστερά των Πρασίνων των Βορείων Χωρών όσον αφορά τη διαβίβαση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτάσεων που αφορούν την καθιέρωση φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών. Δεν μπόρεσα να υποστηρίξω αυτήν την προσέγγιση, παρ’ όλο που είμαι θερμός υποστηρικτής ενός φόρου που θα παρείχε στην ΕΕ τα δικά της έσοδα. Ένας ευρωπαϊκός φόρος θα εγγυάται ότι οι στόχοι της ΕΕ μπορούν να εκπληρωθούν, χωρίς τους περιορισμούς που επιβάλλονται από τις θέσεις των κρατών μελών, τα οποία πολύ συχνά θυσιάζουν τα συμφέροντα της ΕΕ στον βωμό των βραχυπρόθεσμων στόχων. Ωστόσο, πιστεύω ότι δεν είναι συνετό να προτείνεται η θέσπιση ενός φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών μόνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αντιμετωπίζουμε την πρόκληση να καταστήσουμε την ευρωπαϊκή οικονομία την πλέον ανταγωνιστική στον κόσμο και, κατά την άποψή μου, είναι απαράδεκτο να δημιουργήσουμε ένα βάρος που θα καταλήξει στην εκροή κεφαλαίων από την Ευρώπη. Παρομοίως, πιστεύω ότι οι προσπάθειες καθιέρωσης ενός φόρου άνθρακα ως εναλλακτικής στον φόρο επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών είναι εξαιρετικά επιζήμιες.

  Franz Obermayr (NI) , γραπτώς. – (DE) Ζητείται από τους σκληρά εργαζόμενους πολίτες της Ευρώπης να πληρώνουν ολοένα περισσότερο. Μετά το καταστροφικό πακέτο διάσωσης του ευρώ, το οποίο είχε απλά ως αποτέλεσμα οι καθαροί εισφορείς να δεχτούν πλήγμα από την κακοδιαχείριση και τη διαφθορά σε κάποιες χώρες του Νότου, το σχέδιο είναι τώρα να ζητηθεί από τους ήδη υπερβολικά επιβαρυμένους πολίτες των χωρών που είναι καθαροί εισφορείς να δώσουν ακόμη περισσότερα χρήματα. Αντί να εκμεταλλευτούμε κάθε ευκαιρία για εξοικονόμηση χρημάτων, οι δαπάνες αυξάνονται περαιτέρω. Θα πρέπει να στοχεύουμε στη μείωση της επιβάρυνσης, όχι στην αύξησή της. Ως εκ τούτου, καταψήφισα το παρόν ψήφισμα.

  Rolandas Paksas (EFD) , γραπτώς. – (LT) Πρέπει να θεσπίσουμε ένα πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) που θα διασφάλιζε τη διαφανή και αποτελεσματική χρηματοδότηση των πολιτικών της ΕΕ και θα απέτρεπε την επανάληψη της κρίσης. Η στρατηγική Ευρώπη 2020 πρέπει να αποτελέσει σημείο αναφοράς για το ΠΔΠ όσον αφορά την υλοποίηση. Πάνω απ’ όλα, οποιοδήποτε νέο σύστημα για τη χρηματοδότηση του προϋπολογισμού δεν θα πρέπει να αυξάνει το βάρος για τα δημόσια ταμεία μας ή τη φορολογική επιβάρυνση των πολιτών. Προκειμένου να μειωθεί η δυσαρέσκεια των πολιτών της ΕΕ με τις τρέχουσες δαπάνες, είναι απαραίτητο να βελτιωθεί η ποιότητα της εκτέλεσης και της χρησιμοποίησης των δαπανών. Πρέπει να αυξήσουμε τη διαφάνεια στην κατανομή και τη χρήση των πόρων και να μειώσουμε τα διοικητικά κόστη και τη γραφειοκρατία. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στη μείωση της φτώχειας και της ανεργίας, στη βιομηχανία και την ενέργεια, και στη δημιουργία μιας κοινωνίας βασισμένης στη γνώση. Πρέπει να προβλέψουμε επαρκή χρηματοδότηση για μεγάλης κλίμακας σχέδια στον τομέα της έρευνας και ανάπτυξης. Δεδομένης τη σημασίας των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, πρέπει να παρασχεθούν οι κατάλληλοι χρηματοδοτικοί πόροι για τη βελτίωση των συνθηκών λειτουργίας τους. Δεν συμφωνώ με την πρόταση μείωσης της χρηματοδότησης που θα διατεθεί για την κοινή γεωργική πολιτική στο μέλλον, γιατί η γεωργία είναι ένας ιδιαίτερα ευαίσθητος τομέας. Η μειωμένη χρηματοδότηση θα έχει ιδιαίτερα αρνητικές συνέπειες για τους αγρότες σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο θα πρέπει να καταστεί πολιτική προτεραιότητα προκειμένου να επιτευχθούν οι κοινωνικοί στόχοι και οι στόχοι της απασχόλησης. Πρέπει να βελτιώσουμε τα συστήματα για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση της εφαρμογής της πολιτικής συνοχής. Καθώς πλησιάζουμε σε ένα νέο στάδιο διεύρυνσης της ΕΕ, το ΠΔΠ πρέπει να προβλέπει κατάλληλα ισορροπημένες δαπάνες.

  Alfredo Pallone (PPE) , γραπτώς. – (IT) Ψήφισα υπέρ της έκθεσης του κ. Garriga Polledo διότι πιστεύω ότι στο μέλλον, τα χρηματοδοτικά μέσα θα πρέπει να είναι αποτελεσματικά, να ενισχύουν τη συνοχή και να προετοιμάζουν την Ευρωπαϊκή Ένωση για τις προκλήσεις της παγκόσμιας αγοράς. Συμφωνώ με το περιεχόμενο του κειμένου, αν και υπάρχουν δύο σημεία με τα οποία διαφώνησα και εξέφρασα την αντίθεσή μου: ο φόρος επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών και οι τροπολογίες για την καθιέρωση της «ενδιάμεσης κατηγορίας». Δεν πιστεύω ότι θα πρέπει να συμπεριληφθεί σε αυτήν την έκθεση κάποια αναφορά στον φόρο επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών. Μια συζήτηση σχετικά με τον φόρο αυτό είναι σημαντική, αλλά απαιτεί σε βάθος ανάλυση. Η προσθήκη μιας ενδιάμεσης κατηγορίας, αφετέρου, θα έθετε σε κίνδυνο την οριζόντια προσέγγιση για τις περιφέρειες του Στόχου 2, που αποδείχθηκε αποτελεσματική τα τελευταία χρόνια, το σύστημα σταδιακής κατάργησης και τα κονδύλια για τις περιφέρειες του Στόχου 1. Αυτό θα έθιγε τις ιταλικές περιφέρειες και θα ωφελούσε τις περιφέρειες στα νέα κράτη μέλη που, με την πρόσφατη διεύρυνση, έχουν ήδη λάβει ένα τεράστιο μερίδιο χρηματοδότησης.

  Maria do Ceu Patrao Neves (PPE) , γραπτώς. – (PT) Το νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) έχει καίρια σημασία για να υλοποιηθεί σωστά η στρατηγική Ευρώπη 2020 και, γενικά, για να μπορέσει να δημιουργήσει τις συνθήκες για εύρωστη ανάπτυξη, η οποία θα μπορεί να ανταποκριθεί τόσο στα προβλήματα που βιώνουν οι διάφοροι πληθυσμοί της Ευρώπης όσο και στις προσδοκίες τους για βελτίωση της ζωής τους. Στο πλαίσιο αυτό, θέλω να επαινέσω τον εισηγητή της έκθεσης για την πρόταση ενός επταετούς ΠΔΠ, σύμφωνα με τη στρατηγική Ευρώπη 2020, το οποίο θα υπόκειται σε ενδιάμεση αξιολόγηση και θα υποστηρίζει τουλάχιστον: τη διατήρηση του προϋπολογισμού της ΕΕ, με ιδιαίτερη έμφαση στην κοινή γεωργική πολιτική (ΚΓΠ) και την πολιτική συνοχής· μια μεγαλύτερη αίσθηση ευελιξίας, που καθίσταται τόσο περισσότερο απαραίτητη όσο οι δημοσιονομικοί περιορισμοί καθίστανται πιο χειροπιαστοί· και επίσης μεγαλύτερη δημοκρατική ευθύνη, έτσι ώστε τα ευρωπαϊκά κονδύλια να μπορούν πραγματικά να προωθούν αναπτυξιακά σχέδια ικανά να φανούν βιώσιμα.

Σε αυτό το πλαίσιο, είναι σημαντικό οι περιφέρειες που έχουν ήδη εξέλθει από τον Στόχο 1 να μπορέσουν να μετακινηθούν σε ένα ενδιάμεσο στάδιο, ενισχύοντας την ανάπτυξη για την οποία έχουν ήδη αποδειχθεί ικανά, αντί να εγκαταλειφθούν απότομα, θέτοντας σε κίνδυνο την πρόοδο που έχει επιτευχθεί εν τω μεταξύ.

  Marit Paulsen, Olle Schmidt και Cecilia Wikstrom (ALDE) , γραπτώς. – (SV) Επικροτούμε το γεγονός ότι η έκθεση εστιάζεται στις κοινές προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε: κλίμα και περιβαλλοντικά ζητήματα, αγώνας υπέρ της δημοκρατίας, ειρήνη και ελευθερία σε παγκόσμιο επίπεδο και επείγουσα ανάγκη για έρευνα, καινοτομία και υποδομές. Η στρατηγική Ευρώπη 2020 και οι επενδύσεις σε πρωτοβουλίες με ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία κυριάρχησαν στις συζητήσεις κατά τη διάρκεια των εργασιών για την έκθεση.

Ωστόσο, μας προβληματίζει εντονότατα το γεγονός ότι μεταβιβάσαμε στο Συμβούλιο την εξουσία για τον καθορισμό προτεραιοτήτων. Αυτό είναι πολύ ατυχές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Παρά το γεγονός ότι περιλαμβάνονται όλες οι απαιτήσεις για μια βιώσιμη και ανταγωνιστική Ευρώπη χωρίς αποκλεισμούς, είναι αδύνατον να χρηματοδοτηθούν όλα ταυτόχρονα από τον προϋπολογισμό της ΕΕ. Επιθυμούμε μια ρεαλιστική και εφαρμόσιμη στρατηγική διαπραγμάτευσης, αλλά καθώς η παρούσα έκθεση δεν θέτει σαφείς προτεραιότητες, πιστεύουμε ότι ο στόχος αυτός δεν έχει επιτευχθεί. Οι προτάσεις μας για τον εκσυγχρονισμό του γεωργικού προϋπολογισμού δεν συμπεριλήφθηκαν στο τελικό έγγραφο. Αυτοί είναι κάποιοι από τους λόγους για τους οποίους απείχαμε από την τελική ψηφοφορία.

  Vincent Peillon (S&D) , γραπτώς. – (FR) Υπερψήφισα την έκθεση που παρουσίασε ο κ. Garriga Polledo εξ ονόματος της ειδικής επιτροπής σχετικά με τις προκλήσεις πολιτικής και τους δημοσιονομικούς πόρους για μια βιώσιμη Ευρωπαϊκή Ένωση μετά το 2013. Σε ένα πλαίσιο όπου ο λαϊκισμός αυξάνεται, η αποτελεσματικότητα, ακόμη και η σημασία των πολιτικών της ΕΕ, αμφισβητούνται σε τακτική βάση. Εντούτοις, ενόψει των σημερινών κρίσεων, της χρηματοπιστωτικής, οικονομικής, κοινωνικής ή κλιματικής κρίσης, δεν χρειαζόμαστε λιγότερη αλλά περισσότερη Ευρώπη. Η έκθεση αυτή προτείνει, ως εκ τούτου, να δοθούν επιτέλους στην ΕΕ πόροι αντίστοιχοι με τις φιλοδοξίες της, υποστηρίζοντας μια σημαντική αύξηση του προϋπολογισμού της ΕΕ κατά 5% το λιγότερο και την κινητοποίηση των δημοσιονομικών πόρων της Ένωσης προς όφελος της στρατηγικής Ευρώπη 2020. Χάρη στη δράση της Ομάδας της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συνηγορεί επίσης σε αυτήν την έκθεση υπέρ δύο ισχυρών μέτρων: όσον αφορά τα έσοδα, μια σε βάθος μεταρρύθμιση του συστήματος ιδίων πόρων, ειδικότερα, μέσω της δημιουργίας ενός φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών (φόρος Tobin)· όσον αφορά τις δαπάνες, τη δημιουργία μιας κατηγορίας «ενδιάμεσων περιφερειών» για την αύξηση της αλληλεγγύης μεταξύ των εδαφών της ΕΕ και τη διασφάλιση μιας δικαιότερης κατανομής των διαρθρωτικών ταμείων της περιφερειακής πολιτικής.

  Rovana Plumb (S&D) , γραπτώς. – (RO) Ο συνδυασμός της μείωσης του ενεργού πληθυσμού και της αύξησης του αριθμού των συνταξιούχων θα ασκήσει πρόσθετη πίεση στα συστήματα κοινωνικής πρόνοιας και στην οικονομική ανταγωνιστικότητα, προκαλώντας ολοένα και πιο σημαντικά προβλήματα φτώχειας σε σχέση με το φύλο δεδομένου του μεγάλου αριθμού των ηλικιωμένων γυναικών και των σημερινών ανισοτήτων στα συστήματα κοινωνικής πρόνοιας.

Πρέπει να τονιστεί η σημασία της ενσωμάτωσης της διάστασης του φύλου στον προϋπολογισμό ως κατάλληλου εργαλείου διακυβέρνησης για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας και της δικαιοσύνης, της ορθής παρακολούθησης του τρόπου με τον οποίο η κατανομή των κονδυλίων του προϋπολογισμού επηρεάζει τις οικονομικές και κοινωνικές ευκαιρίες των γυναικών και ανδρών, καθώς και της ευελιξίας στην αναδιάρθρωση των ευκαιριών που επηρεάζουν αρνητικά την επίτευξη της ισότητας των δύο φύλων

Είναι απαραίτητο να περιληφθούν ειδικά μέτρα για την ανάπτυξη τεχνικών και επιστημονικών δεξιοτήτων των νέων γυναικών στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα επενδύσεων για την απασχόληση, την προστασία του περιβάλλοντος και την καινοτομία, προκειμένου να βελτιωθούν τα προσόντα και η απασχολησιμότητά τους, ιδίως σε στρατηγικούς τομείς για την ανάπτυξη, όπου σημειώνουν χαμηλή εκπροσώπηση.

Το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ) πρέπει να παράσχει επαρκείς πόρους για μέτρα που αποσκοπούν στη βελτίωση της πρόσβασης στην αγορά εργασίας και στην καταπολέμηση της ανεργίας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Την ίδια στιγμή, καλώ την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προτείνει ενεργά μέτρα δράσης μέσω του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), προκειμένου να υποστηρίξει την απασχόληση των γυναικών σε αγροτικές περιοχές.

  Phil Prendergast (S&D) , γραπτώς. – (EN) Η επαναδιαπραγμάτευση του προϋπολογισμού της ΕΕ θα επιδράσει στον τρόπο με τον οποίο θα λειτουργήσει τα επόμενα χρόνια η Ένωση και στα προγράμματα που μπορεί να στηρίξει οικονομικά. Ο προϋπολογισμός ως ποσοστό του Ακαθάριστου Εθνικού Εισοδήματος της ΕΕ θα πρέπει να αντικατοπτρίζει τις συμφωνηθείσες προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλλά οι διαπραγματεύσεις πρέπει επίσης να αντικατοπτρίζουν τις ανάγκες των κρατών μελών στο πλαίσιο των προσπαθειών εξυγίανσης που βρίσκονται σε εξέλιξη σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ιρλανδίας. Ο στόχος της τόνωσης της απασχόλησης, της παραγωγικότητας και της κοινωνικής συνοχής στη στρατηγική για την ανάπτυξη Ευρώπη 2020 δεν μπορεί να απορριφθεί εξαιτίας των σημερινών οικονομικών προβλημάτων. Οι πολιτικές βελτίωσης της παραγωγικότητας, ιδίως εκείνες που αφορούν την πράσινη ενέργεια και την έρευνα και ανάπτυξη, πρέπει να αναγνωριστούν ως κινητήρια δύναμη του οικονομικού μέλλοντος της ΕΕ. Ένα άλλο ζήτημα μείζονος σημασίας, όχι μόνο για την Ιρλανδία αλλά για το σύνολο της ΕΕ, είναι η κοινή γεωργική πολιτική. Αναγνωρίζεται ότι μετά το 2013 θα συμβούν σημαντικές αλλαγές, αλλά οι αλλαγές στις πληρωμές στο πλαίσιο της ΚΓΠ θα πρέπει να εξελιχθούν σταδιακά ώστε να επιτρέψουν στους αγρότες να προσαρμοστούν στις νέες ρυθμίσεις. Ταυτόχρονα, ο προϋπολογισμός της ΚΓΠ πρέπει να βοηθήσει τους ευρωπαίους αγρότες να προσαρμοστούν στις νέες προκλήσεις και ευκαιρίες.

  Paulo Rangel (PPE) , γραπτώς. – (PT) Το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο της ΕΕ αποτελεί μια ευκαιρία να προβούμε σε στρατηγικές επιλογές για το μέλλον. Στην πραγματικότητα, σε μια εποχή βαθιάς μεταμέλειας στην κρατική δράση, η αύξηση του προϋπολογισμού της ΕΕ αποτελεί μια πράξη εμπιστοσύνης στο κοινό σχέδιο και ενίσχυσης της δράσης που αναλαμβάνεται σε υπερεθνικό επίπεδο. Στην πραγματικότητα, υπάρχει μια σειρά προκλήσεων που αντιμετωπίζουν τα κράτη μέλη, για τις οποίες μπορούν να βρεθούν κατάλληλες λύσεις μόνο σε επίπεδο ΕΕ.

  Frederique Ries (ALDE) , γραπτώς. – (FR) Το να κάνουμε περισσότερα με λιγότερα χρήματα, όπως προτείνουν ορισμένα κράτη μέλη, είναι ανέφικτη αποστολή! Για τον λόγο αυτόν είναι σημαντική η έκθεση που εγκρίθηκε σήμερα το απόγευμα σχετικά με το νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο μετά το 2013. Παρέχει κατευθυντήριες γραμμές που θα επιτρέψουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση να εισέλθει πραγματικά σε μια περίοδο ανταγωνιστικότητας, αλληλεγγύης και χρηστής διακυβέρνησης. Επισημαίνει ότι, απουσία σημαντικών ανακατανομών στο πλαίσιο του προϋπολογισμού των πρόσθετων πόρων, η Ευρώπη δεν θα είναι ποτέ σε θέση να εκπληρώσει τις νέες αποστολές που της έχουν ανατεθεί στο πλαίσιο της Συνθήκης της Λισαβόνας ούτε να ξεκινήσει μια πορεία προς τη βιώσιμη ανάπτυξη.

Ωστόσο, υπάρχουν πάρα πολλοί τομείς που μπορούν να συμβάλουν σε συνέργειες ή οικονομίες κλίμακας: η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, η ανθρωπιστική βοήθεια και η πολιτική προστασία, η συγκέντρωση πόρων στους τομείς της άμυνας, της έρευνας και της καινοτομίας, μεγάλα έργα υποδομών (ιδίως στους τομείς της ενέργειας και των μεταφορών).

Μια άλλη ιδέα που μπορεί να φανεί χρήσιμη στο μέλλον είναι η σταδιακή εγκατάλειψη επιδοτήσεων που είναι επιζήμιες για το περιβάλλον, στο πνεύμα όσων έπραξε η Επιτροπή για τον καπνό. Είμαι επίσης ικανοποιημένη που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επαναβεβαίωσε τη στήριξή του για τους ίδιους πόρους διότι είναι εύλογο ότι η Ένωση πρέπει να διαχειρίζεται τον δικό της προϋπολογισμό.

  Crescenzio Rivellini (PPE) , γραπτώς. – (IT) Καταψήφισα τις τροπολογίες στην έκθεση του κ. Garriga Polledo που ζητούν την καθιέρωση ενδιάμεσων κατηγοριών περιφερειών, ή περιφερειών των οποίων το κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ κυμαίνεται μεταξύ του 75% και του 90% του ΑΕγχΠ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την επόμενη περίοδο δημοσιονομικού προγραμματισμού. Η καινοτομία αυτή αφορά προφανώς τη διαφάνεια και τη μεγαλύτερη δημοσιονομική ευελιξία, αλλά σε μια περίοδο λιτότητας και δημοσιονομικών περιορισμών όπως η σημερινή, θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε περικοπές στη χρηματοδότηση για άλλες περιφέρειες, ειδικότερα τις περιφέρειες του Στόχου 1(σύγκλιση), που περιλαμβάνουν συγκεκριμένα τις περιφέρειες της νότιας Ιταλίας. Σημειώνω με θλίψη ότι οι συνάδελφοι μου δεν μπόρεσαν να αντιληφθούν αυτήν την πτυχή και αφέθηκαν να επηρεαστούν από ένα σκεπτικό που αντιβαίνει στις αρχές της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης. Ευτυχώς, η τροπολογία 64, η οποία εγκρίθηκε, υπογραμμίζει ότι αυτά τα μεταβατικά μέτρα δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να θεσπιστούν σε βάρος των σημερινών περιφερειών σύγκλισης, ανταγωνιστικότητας και συνεργασίας (Στόχοι 1, 2 και 3).

  Robert Rochefort (ALDE) , γραπτώς. – (FR) Οι απαντήσεις που θα έπρεπε να δώσουμε στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε –την οικονομική κρίση, την ταχεία άνοδο των αναδυόμενων οικονομιών, την αλλαγή του κλίματος, τη δημογραφική αναταραχή και ούτω καθεξής– μπορούν να είναι αποτελεσματικές μόνο αν τις δημιουργήσουμε συλλογικά, σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Είμαι απολύτως πεπεισμένος ότι πρέπει να κινηθούμε προς την κατεύθυνση της μεγαλύτερης συμμετοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ενώ ο προϋπολογισμός της ΕΕ είναι ένας σημαντικός πολιτικός μοχλός, το ανώτατο όριο των ιδίων πόρων της ΕΕ έχει παραμείνει αμετάβλητο από το 1993. Το ψήφισμα ζητεί να διατεθούν στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό κονδύλια αντίστοιχα των φιλοδοξιών της ΕΕ. Επικροτώ ολόψυχα και υποστηρίζω αυτήν την ιδέα. Προσωπικά, επικροτώ ιδιαιτέρως την εφαρμογή του ευρωπαϊκού φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών το συντομότερο δυνατόν, αν δεν μπορέσουμε να έχουμε συμφωνία σε παγκόσμιο επίπεδο. Αν και δεν είμαι εντελώς υπέρ του να διατίθενται οι πόροι που αποδεσμεύονται με αυτόν τον τρόπο στον προϋπολογισμό της Ένωσης, καθώς πιστεύω ότι οι αναπτυξιακοί στόχοι της Χιλιετίας θα έπρεπε να επωφεληθούν, τουλάχιστον εν μέρει, από αυτούς, ήθελα να ψηφίσω υπέρ της παραγράφου 171 για να στείλουμε ένα θετικό μήνυμα στην Επιτροπή και το Συμβούλιο όσον αφορά την εφαρμογή του φόρου αυτού.

  Raul Romeva i Rueda (Verts/ALE) , γραπτώς. – (EN) Ψήφισα υπέρ. Όπως είπε πριν ο συνάδελφός μου, Bas Eickhout, το «πάγωμα» ή η μείωση του προϋπολογισμού της ΕΕ μετά το 2013 δεν αποτελεί αξιόπιστη προσέγγιση αν η ΕΕ και τα κράτη μέλη της αντιμετωπίζουν σοβαρά την επίτευξη των πολιτικών προτεραιοτήτων που έχουν ορίσει, ιδίως στη στρατηγική Ευρώπη 2020. Ο συντονισμός της χρηματοδότησης και των δράσεων της ΕΕ είναι σαφώς ένας καλύτερος τρόπος για να επιτύχουμε τους κοινούς μας στόχους, σε αντιδιαστολή με τις μεμονωμένες δράσεις. Επικροτούμε το γεγονός ότι οι βουλευτές του ΕΚ επέδειξαν σαφώς αποφασιστικότητα στο θέμα αυτό ενόψει της επικείμενης συζήτησης για τη μελλοντική χρηματοδότηση της ΕΕ. Η ΕΕ χρειάζεται ένα κατάλληλο και προβλέψιμο σύστημα για τη χρηματοδότηση του προϋπολογισμού της προκειμένου να θέσει τέλος στις αδιάκοπες, καταστροφικές φιλονικίες σχετικά με τις εθνικές συνεισφορές στον προϋπολογισμό της ΕΕ. Η καθιέρωση ενός αληθινού και ουσιαστικού συστήματος «ιδίων πόρων» για τη χρηματοδότηση του προϋπολογισμού της ΕΕ είναι ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί αυτό και είμαστε ευτυχείς που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στήριξε αυτήν τη μακροχρόνια προτεραιότητα των Πρασίνων.

  Licia Ronzulli (PPE) , γραπτώς. – (IT) Πιστεύω ότι με τη σημερινή ψηφοφορία, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στέλνει ένα ισχυρό και σαφές μήνυμα στα κράτη μέλη ζητώντας το «πάγωμα» του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την περίοδο 2014-2020. Αυτή η σημαντική μείωση των πόρων δεν είναι, στην πραγματικότητα, μια βάσιμη επιλογή για εκείνους που πιστεύουν σε μια πραγματικά ανταγωνιστική Ευρώπη, και οι χώρες που την ενστερνίζονται θα πρέπει να διευκρινίσουν με σαφήνεια ποια έργα προτεραιότητας θα χρειαστεί να εγκαταλειφθούν προκειμένου να καταστούν δυνατές αυτές οι περικοπές.

Η κακή συνήθεια της ανάληψης πολιτικών δεσμεύσεων χωρίς την ύπαρξη των απαραίτητων χρηματοδοτικών πόρων πρέπει να σταματήσει διότι υπονομεύει τον σχεδιασμό και την αξιοπιστία ολόκληρου του ευρωπαϊκού συστήματος. Η μείωση μακροπρόθεσμων προϋπολογισμών θα μπορούσε να διακυβεύσει τόσο την αύξηση των δαπανών για την έρευνα και την καινοτομία όσο και τις επενδύσεις σε υποδομές, στην εξωτερική πολιτική και τη διεύρυνση. Επίσης, η μείωσή τους τώρα θα είχε σοβαρές συνέπειες για το μέλλον όλων των κρατών μελών.

  Tokia Saifi (PPE) , γραπτώς. – (FR) Στο πλαίσιο της ψηφοφορίας σχετικά με την «Επένδυση στο μέλλον: ένα νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) για μια ανταγωνιστική και βιώσιμη Ευρώπη χωρίς αποκλεισμούς», ψήφισα υπέρ της δημιουργίας μιας ενδιάμεσης κατηγορίας περιφερειών με κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ μεταξύ του 75% και του 90% του ΑΕγχΠ της Ένωσης. Δέκα γαλλικές περιφέρειες θα ωφελούνταν από τη δημιουργία αυτής της νέας κατηγορίας, μεταξύ των οποίων το Nord-Pas-de-Calais και η Picardie.

Η δημιουργία αυτής της τρίτης κατηγορίας περιφερειών θα τους επιτρέψει να επωφεληθούν από χρηματοδότηση για απασχόληση, βιώσιμη ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα. Ένα άλλο σημαντικό σημείο της έκθεσης αυτής είναι ότι υποστηρίζει τη δημιουργία ενός συστήματος χρηματοδότησης του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού που θα είναι διαφανές, απλούστερο και πιο δίκαιο. Μεταξύ των μέτρων που προτείνει η Επιτροπή υπάρχει η δημιουργία ενός φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών. Το Κοινοβούλιο τάσσεται συχνά υπέρ του φόρου αυτού και υποστηρίζω σθεναρά το εν λόγω μέτρο, που θα βελτιώσει τον τρόπο λειτουργίας της αγοράς μειώνοντας την κερδοσκοπία, συμβάλλοντας στη χρηματοδότηση παγκόσμιων δημόσιων αγαθών και στη μείωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων.

  Antolin Sanchez Presedo (S&D) , γραπτώς. – (ES) Ενώ θα μου άρεσε ένα πιο φιλόδοξο αποτέλεσμα, η έκθεση Garriga Polledo για τις δημοσιονομικές προοπτικές μετά το 2013 συνιστά ένα βήμα προς τα εμπρός, αποτέλεσμα ευρέος πολιτικού συμβιβασμού στο πλαίσιο της ειδικής επιτροπής, η οποία δημιουργήθηκε για πρώτη φορά στο Κοινοβούλιο, πριν η Επιτροπή παρουσιάσει την πρότασή της.

Η έκθεση αναγνωρίζει την ανάγκη να διατεθούν περισσότεροι πόροι για την εκπλήρωση των στόχων της στρατηγικής Ευρώπη 2020, την ανάπτυξη ευρωπαϊκών πολιτικών και την εκπλήρωση των δεσμεύσεων που απορρέουν από τη διεύρυνση και τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Υποστηρίζει νέους ίδιους πόρους, ανοίγοντας την πόρτα σε μια φορολογική ένωση και έναν φόρο επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών που προφανώς θα επεκταθεί στον υπόλοιπο κόσμο. Από το 2020, προτείνει πενταετείς περιόδους (ή περιόδους διάρκειας πέντε συν πέντε ετών) που είναι περισσότερο προσαρμοσμένες στην εντολή των θεσμικών οργάνων.

Θεωρώ πολύ θετική για τη Γαλικία τη στήριξη των δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τη θάλασσα και τη δημιουργία μιας νέας κατηγορίας για τις περιφέρειες που έχουν κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ μεταξύ του 75% και του 90% του μέσου όρου της ΕΕ. Αυτό είναι απαραίτητο προκειμένου να αποφευχθεί η διακοπή της ροής ευρωπαϊκών κονδυλίων και να προβλεφθεί μια μετάβαση προς την κατεύθυνση της βελτιωμένης ανταγωνιστικότητας και της προώθησης της σύγκλισης σε ένα μονοπάτι βιώσιμης ανάπτυξης.

  Alf Svensson (PPE) , γραπτώς. – (SV) Όταν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε την Τετάρτη, 8 Ιουνίου σχετικά με την «Επένδυση στο μέλλον: ένα νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) για μια ανταγωνιστική και βιώσιμη Ευρώπη χωρίς αποκλεισμούς», εγώ επέλεξα να καταψηφίσω την έκθεση. Σε μια περίοδο όπου τα κράτη μέλη της ΕΕ υπόκεινται σε σοβαρές δημοσιονομικές πιέσεις, βλέπω με απογοήτευση ότι αντί να καθορίζει προτεραιότητες, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιλέγει να αυξήσει τον προϋπολογισμό τουλάχιστον κατά 5%. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ της διατήρησης των συνεισφορών σε τομείς που κρατούν την ευρωπαϊκή οικονομία εγκλωβισμένη στις παλαιές πρακτικές της, μεταξύ άλλων θέτοντας κατά μέρος ποσά για την κοινή γεωργική πολιτική τα οποία είναι τουλάχιστον στο ίδιο ύψος με το δημοσιονομικό έτος 2013. Είμαι επίσης αντίθετος στην πρόταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να μεταρρυθμιστεί η χρηματοδότηση της ΕΕ με την καθιέρωση ενός συστήματος ιδίων πόρων. Κάποιοι από τους πόρους αυτούς προβλέπεται να προέλθουν από έναν φόρο επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών.

  Keith Taylor (Verts/ALE) , γραπτώς. – (EN) Θα υποστηρίξω την τροπολογία στην έκθεση για το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ), η οποία περιορίζει τις συνεισφορές των κρατών μελών της ΕΕ στο ποσοστό πληθωρισμού (3,2% σήμερα) ή χαμηλότερα, όπως πρότειναν οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας, της Γερμανίας, των Κάτω Χωρών και της Φινλανδίας. Η έκθεση Garriga για το ΠΔΠ επιδιώκει να αυξήσει κατά 5% τη χρηματοδότηση από τα κράτη μέλη για την περίοδο 2014-2020, και αυτό δεν μπορώ να το υποστηρίξω σε μια εποχή όπου το Ηνωμένο Βασίλειο βιώνει ακραίες δοκιμασίες λόγω των επικίνδυνων και κοινωνικά διχαστικών μέτρων λιτότητας της κυβέρνησής του. Υποστηρίζω πολλά από τα μέτρα που προωθούνται στην έκθεση και στις τροπολογίες των Πρασίνων, ιδίως αναφορικά με την «πράσινη νέα συμφωνία», το τέλος των εθνικών εκπτώσεων και τους ίδιους πόρους της ΕΕ, και έχω επίγνωση ότι ένα μέρος της αύξησης πάνω από το ποσοστό πληθωρισμού απαιτείται για την ικανοποίηση των υποχρεώσεων στο πλαίσιο της Συνθήκης της Λισαβόνας. Ωστόσο, στο ΠΔΠ παραμένουν πολλές δαπανηρές γραμμές του προϋπολογισμού οι οποίες δεν θα πρέπει να υποστηριχθούν· αναφέρομαι, για παράδειγμα, στα 6,6 δισεκατομμύρια ευρώ που πρόκειται να δαπανηθούν για την πυρηνική σύντηξη. Το επιχείρημά μου είναι ότι αν δεν υπάρχει επαρκής χρηματοδότηση μετά τις αυξήσεις των συνεισφορών των κρατών μελών που θα περιορίζονται αποκλειστικά στο ποσοστό πληθωρισμού, θα πρέπει να εξευρεθούν τρόποι για την ανακατανομή των γραμμών του προϋπολογισμού ώστε να αντιμετωπιστούν οποιεσδήποτε ελλείψεις.

  Nuno Teixeira (PPE) , γραπτώς. – (PT) Η Ευρώπη 2020 είναι η ευρωπαϊκή στρατηγική που επιδιώκει να ανταποκριθεί στις νέες παγκόσμιες προκλήσεις για την ΕΕ και τα διάφορα κράτη μέλη της, επομένως είναι σημαντικό να δημιουργηθούν οι οικονομικοί και χρηματοοικονομικοί όροι που θα καθοδηγήσουν την εφαρμογή της την περίοδο 2014-2021. Η έκθεση αυτή έχει ως στόχο να συνεισφέρει στον καθορισμό του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου μετά το 2013, εγκρίνοντας μια αύξηση 5% στις δημοσιονομικές πιστώσεις του τρέχοντος ΠΔΠ, τη διατήρηση της χρηματοδότησης για τη συνοχή και τη γεωργία, και μια χρηματοδοτική ενίσχυση των τομέων έρευνας, ανάπτυξης και καινοτομίας, καθώς και της ενέργειας και των μεταφορών.

Ψήφισα υπέρ της έκθεσης καθώς θεωρώ το στρατηγικό περιεχόμενο θετικό και, γενικά, επειδή ο προϋπολογισμός είναι σύμφωνος με τους στόχους που ορίζονται στη στρατηγική Ευρώπη 2020.

Η ενίσχυση της οικονομικής διακυβέρνησης και η σπουδαιότητα της πολιτικής συνοχής είναι ορισμένοι από τους τομείς που θα ήθελα να υπογραμμίσω ως προς την επιδίωξη μιας πιο ευφυούς και πιο βιώσιμης Ευρώπης με λιγότερους αποκλεισμούς. Θεωρώ σημαντικό να δημιουργηθεί μια ενδιάμεση κατηγορία για τις περιφέρειες των οποίων το κατά κεφαλήν ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕγχΠ) κυμαίνεται μεταξύ του 75% και του 90% του ΑΕγχΠ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμβάλλοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο σε αυξημένη ισότητα σε περιφερειακό επίπεδο. Ωστόσο, θα ήθελα να τονίσω ότι αυτή η νέα κατηγορία δεν θα πρέπει να ζημιώνει τις πιο μειονεκτικές περιφέρειες από την άποψη της κατανομής της χρηματοδότησης της ΕΕ.

  Γεώργιος Τούσσας (GUE/NGL) , γραπτώς. – Οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ καταψήφισαν την Έκθεση γιατί εκφράζει ανάγλυφα τις στρατηγικές πολιτικές και οικονομικές προτεραιότητες του μονοπωλιακού κεφαλαίου, που καλείται να υπηρετήσει και να υλοποιήσει η ΕΕ τα επόμενα χρόνια, στο έδαφος της εξελισσόμενης καπιταλιστικής κρίσης. Τα στοιχεία από το τρέχον δημοσιονομικό πλαίσιο αποδεικνύουν ότι τα κονδύλια του ευρωενωσιακού προϋπολογισμού όχι μόνο δεν κατευθύνονται στην ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, αλλά ενάντια τους, για τη στήριξη της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων. Αποτελεί χυδαίο ψέμα ότι βασικό στοιχείο της Έκθεσης είναι η δήθεν απαίτηση του Ευρωκοινοβουλίου για αύξηση των δαπανών του προϋπολογισμού της ΕΕ μετά το 2013, κατά 5%. Το κυρίαρχο στοιχείο της είναι ότι ζητάει όχι μόνο η αύξηση αυτή, αλλά το σύνολο των δαπανών του προϋπολογισμού της ΕΕ να κατευθυνθεί για την προώθηση των βάρβαρων μέτρων που έχουν εξαπολύσει κεφάλαιο - ΕΕ και αστικές κυβερνήσεις ενάντια στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα σε όλα τα κράτη μέλη. Απαιτεί τα χρήματα των εργαζομένων των κρατών μελών που χρηματοδοτούν τον προϋπολογισμό της ΕΕ να διατεθούν για την προώθηση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, το σάρωμα των εργατικών δικαιωμάτων, τη στήριξη της κερδοφορίας των ευρωενωσιακών μονοπωλίων, τη στερέωση των μηχανισμών των "μνημονίων" και την εξασφάλιση των δανειστών των χωρών-μελών οφειλετών, την ενίσχυση των κατασταλτικών μηχανισμών και των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων της ΕΕ.

  Rafał Trzaskowski (PPE) , γραπτώς. – (PL) Σήμερα ψήφισα υπέρ της δημιουργίας «ενδιάμεσων» περιφερειών και είμαι ικανοποιημένος που η θέση αυτή υιοθετήθηκε από το Κοινοβούλιο συνολικά. Η απόφαση αυτή θα σημάνει ότι οι σχετικά πλούσιες περιοχές των φτωχότερων κρατών μελών (όπως η Mazovia και η Βαρσοβία) θα εξακολουθήσουν να λαμβάνουν στήριξη.

Η θέση που υιοθετήθηκε από το Κοινοβούλιο σήμερα είναι η πρώτη νίκη στη μάχη σχετικά με τη μορφή των νέων δημοσιονομικών προοπτικών για την περίοδο 2014-2020. Για την Πολωνία, καθώς και για τη Βαρσοβία, ένας βασικός παράγοντας θα είναι το επίπεδο της χρηματοδότησης και οι προτεραιότητες που καθορίζονται στο πλαίσιο του Ταμείου Συνοχής.

  Thomas Ulmer (PPE) , γραπτώς. – (DE) Η έκθεση Garriga Polledo υποστηρίζει ποσοστό μεταξύ του 75% και 90% για την ενδιάμεση κατηγορία περιφερειακής στήριξης. Αυτό το εύρος είναι απαράδεκτο κατ’ εμέ γιατί προσφέρει την προοπτική πληρωμών σε περιοχές που δεν έχουν τόσο μεγάλη ανάγκη στήριξης, μεταξύ άλλων στο δυτικό τμήμα της ΕΕ. Αυτό αντιβαίνει στον πραγματικό στόχο της περιφερειακής στήριξης, ήτοι στην ενίσχυση των πιο αδύναμων περιφερειών.

  Viktor Uspaskich (ALDE) , γραπτώς. – (LT) Το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) αποτελεί μια τέλεια ευκαιρία για να δείξουμε στους ευρωπαίους πολίτες ότι η Ένωση μπορεί να επιτύχει μακροπρόθεσμους στόχους, όπως η ενθάρρυνση ισχυρής ανάπτυξης και εσωτερικής συνοχής. Δεν πρέπει να χάσουμε μια τέτοια ευκαιρία. Είμαι ικανοποιημένος που ο εισηγητής τονίζει τη σημασία της πολιτικής συνοχής για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Για τους Λιθουανούς, είναι καίριας σημασίας τα ποσά που θα εγγραφούν για την πολιτική συνοχής στο επόμενο ΠΔΠ να μην είναι μικρότερα από τα ποσά της τρέχουσας δημοσιονομικής περιόδου. Η ευρωπαϊκή πολιτική συνοχής εξακολουθεί να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη μείωση των σημαντικών κοινωνικών και οικονομικών ανισοτήτων μεταξύ των κρατών μελών. Για παράδειγμα, το κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ της Λιθουανίας παραμένει χαμηλό (όταν ενταχθήκαμε στην ΕΕ, ήταν 48% του μέσου όρου της Ένωσης). Ωστόσο, πιστεύεται ότι μέχρι το 2020, το ΑΕγχΠ της Λιθουανίας θα είναι τουλάχιστον κατά 50% μεγαλύτερο απ’ ό,τι ήταν χωρίς την ενίσχυση της πολιτικής συνοχής.

Ο στόχος της Λιθουανίας για τη βελτίωση των μεταφορικών υποδομών και της προσβασιμότητας (23% της συνολικής κατανομής των πόρων των διαρθρωτικών ταμείων), την ενίσχυση της ικανότητάς της για Ε&Α (22%) και την υποστήριξη της δημιουργίας επιχειρήσεων, εξαρτάται από την πολιτική συνοχής. Η μείωση των πόρων της πολιτικής συνοχής θα εξακολουθήσει να συνθλίβει την οικονομία μας. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να συμβεί αυτό. Η εμπιστοσύνη στην ΕΕ θα αποκατασταθεί μόνο όταν οι πολίτες μας πεισθούν ότι η Ένωση εξυπηρετεί τις αξίες και τα συμφέροντά τους.

  Geoffrey Van Orden (ECR) , γραπτώς. – (EN) Εγκρίνοντας αυτήν την έκθεση για το νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο με 468 ψήφους έναντι 134 (με 54 αποχές), το Κοινοβούλιο επιβεβαιώνει ότι ζει σε έναν κόσμο διαφορετικό από τη σκληρή οικονομική πραγματικότητα των καιρών μας. Όταν τέτοιου είδους σκληρές οικονομικές αποφάσεις λαμβάνονται στις χώρες μας, (...) είναι απαράδεκτο η ΕΕ να μην αναλαμβάνει καμία δράση για να περικόψει τις δαπάνες και να εξαλείψει τη σπατάλη. (...) Το Κοινοβούλιο αποφάσισε να αγνοήσει την επιστολή του βρετανού πρωθυπουργού, (...) και των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της Γαλλίας, της Γερμανίας, των Κάτω Χωρών και της Φινλανδίας, ότι δεν πρέπει να υπάρξει καμία αύξηση στον προϋπολογισμό της ΕΕ (...). Πράγματι, πολλοί από εμάς επιθυμούν δημοσιονομικές περικοπές και μια μείωση στην υπερβολικά υψηλή συνεισφορά της Βρετανίας. (...). Οι βρετανοί πολίτες (...) δεν θα δεχτούν φόρους που επιβάλλονται από την ΕΕ, το ίδιο θα έκαναν και οι πολίτες των άλλων (...) χωρών, εάν συνειδητοποιούσαν τι συνέβαινε (…). Η ενημερωμένη οικονομική άποψη θα σας πει ότι οι χαμηλότεροι φόροι είναι το καλύτερο κίνητρο για την οικονομική ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Η έκθεση αυτή αποσκοπεί στην παροχή των δημοσιονομικών θεμελίων του υπερκράτους της ΕΕ το οποίο εγώ και οι ψηφοφόροι μου (...) απορρίπτουμε. Συντάχθηκα με τους συναδέλφους μου Συντηρητικούς στην καταψήφιση της έκθεσης.

(Συντετμημένη γραπτή δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 149 του Κανονισμού)