Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2011/2563(RSP)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή των εγγράφων :

Κείμενα που κατατέθηκαν :

O-000111/2011 (B7-0317/2011)

Συζήτηση :

PV 08/06/2011 - 12
CRE 08/06/2011 - 12

Ψηφοφορία :

Κείμενα που εγκρίθηκαν :


Συζητήσεις
Τετάρτη 8 Ιουνίου 2011 - Στρασβούργο Έκδοση ΕΕ

12. Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης (συζήτηση)
Βίντεο των παρεμβάσεων
PV
MPphoto
 

  Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τις προφορικές ερωτήσεις προς το Συμβούλιο και την Επιτροπή σχετικά με το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης.

 
  
MPphoto
 

  Jan Philipp Albrecht , συντάκτης.(DE) Κυρία Πρόεδρε, σήμερα συζητάμε το θέμα του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Είναι πια καιρός να μπει η συζήτηση αυτή στο τραπέζι. Μέσω των πολιτικών Ομάδων υποβάλαμε μια ερώτηση με την οποία τίθεται προς συζήτηση το θέμα της μεταρρύθμισης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και της εφαρμογής του και ζητούμε από την Επιτροπή και το Συμβούλιο να απαντήσουν με προτάσεις.

Το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης διαλαλήθηκε ως το τέλειο παράδειγμα αμοιβαίας αναγνώρισης στον τομέα της δικαιοσύνης και της αστυνόμευσης. Όταν το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εγκρίθηκε ως απόφαση πλαίσιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καθιστούσε πάντοτε σαφές ότι, αφενός, οι συνθήκες για την εφαρμογή του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης να είναι σχετικά αυστηρές, και έτσι θα πρέπει να εφαρμόζεται μόνο σε πραγματικά σοβαρά εγκλήματα, ότι θα πρέπει να εφαρμόζεται με αναλογικό τρόπο και ότι θα πρέπει ταυτόχρονα να εναρμονιστούν τα δικονομικά πρότυπα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Καμία από τις εν λόγω προϋποθέσεις δεν έχει τηρηθεί πλήρως στην πραγματικότητα. Σε πολλές συγκεκριμένες περιπτώσεις, το ένταλμα σύλληψης δεν εφαρμόζεται με αναλογικό τρόπο, όπως μπορούμε να δούμε στις εκθέσεις που έχουμε πλέον στα χέρια μας. Επομένως, πρέπει να προσαρμόσουμε τις διαδικασίες, τόσο στην πράξη όσο και σε νομοθετικό επίπεδο. Χάρη στο έργο της Αντιπροέδρου Reding, έπειτα από μια δεκαετία σημειώνουμε επιτέλους πρόοδο στον τομέα της εναρμόνισης των δικονομικών προτύπων. Εντούτοις, είναι αναγκαίο να κάνουμε ακόμη περισσότερα βήματα, μεταξύ άλλων και σε σχέση με τις συνθήκες υπό τις οποίες κρατούνται οι φυλακισμένοι, καθώς και σε σχέση με το ζήτημα των επιμέρους προτύπων νομικής προστασίας.

Στο μέλλον, δεν θα πρέπει να ενδιαφερόμαστε μόνο για τη συνεργασία μεταξύ των αστυνομικών και δικαστικών αρχών όσον αφορά την αμοιβαία αναγνώριση, αλλά θα πρέπει να εξετάσουμε επίσης το ενδεχόμενο θέσπισης δικονομικών προτύπων. Παρ’ όλα αυτά, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης πρέπει σήμερα να τροποποιηθεί, καθώς η εφαρμογή του είναι προφανώς ασύμβατη με τα πρότυπα που ζητήσαμε, ιδιαίτερα σε σχέση με τον έλεγχο της αναλογικότητας σε μεμονωμένες περιπτώσεις.

 
  
MPphoto
 

  Simon Busuttil, συντάκτης. (MT) Κυρία Πρόεδρε, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης έχει αποδειχθεί ένα ιδιαίτερα χρήσιμο μέσο στην αναζήτηση της δικαιοσύνης πέρα από τα εθνικά σύνορα. Μας έχει βοηθήσει να ανοίξουμε τα εθνικά σύνορα, στέλνοντας στους εγκληματίες το σαφές μήνυμα ότι δεν μπορούν πλέον να διαφεύγουν σε κάποια άλλη χώρα για να αποφύγουν τη δίωξη. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να θεωρείται το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης ένα χρήσιμο μέσο που έχει αποφέρει θετικά αποτελέσματα.

Εντούτοις, έχει και τις αρνητικές του πλευρές, όπως όταν εκδίδεται για εγκλήματα, τα οποία θεωρούνται πολύ ασήμαντα για να αιτιολογούν την έκδοσή του. Δεν περιμένω να εκδίδεται ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, επειδή κάποιος πιάνεται να κλέβει δύο λάστιχα αυτοκινήτου σε μια άλλη χώρα, όπως έχει συμβεί στο παρελθόν. Η τιμωρία δεν είναι ανάλογη με το έγκλημα και έχει ως αποτέλεσμα να μην υπάρχει εμπιστοσύνη σε ένα σημαντικό και χρήσιμο μέσο.

Ως εκ τούτου, πρέπει να εξετάσουμε τα ελαττώματα που υπάρχουν στο συγκεκριμένο σύστημα και στην εφαρμογή του, χωρίς να καταστρέψουμε τη χρησιμότητα αυτού του εντάλματος.

Για τον λόγο αυτόν, υποβάλλουμε στην Επιτροπή την παρούσα κοινοβουλευτική ερώτηση, έτσι ώστε να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε με ποιον τρόπο χρησιμοποιήθηκε το ένταλμα τα τελευταία αυτά χρόνια. Οι πληροφορίες αυτές θα μας βοηθήσουν να αποφασίσουμε εάν πρέπει να το εκσυγχρονίσουμε, προκειμένου να διασφαλίσουμε την ορθή εφαρμογή του.

 
  
MPphoto
 

  Sarah Ludford, συντάκτρια.(EN) Κυρία Πρόεδρε, η Ομάδα των Φιλελευθέρων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ήταν πάντοτε υπέρ του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, εξαιτίας της σημασίας του για την καταπολέμηση των σοβαρών διασυνοριακών εγκλημάτων. Ταυτόχρονα, όμως, η πολιτική μου Ομάδα επεσήμαινε πάντοτε ότι το σύστημα του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης θα είναι ημιτελές, εάν δεν σημειωθεί στην Ευρώπη πρόοδος σε σχέση με τα δικονομικά δικαιώματα υπεράσπισης. Ασκούσαμε διαρκώς κριτική στο Συμβούλιο για το γεγονός ότι δεν προωθούσε την ατζέντα αυτή βάσει της ολοκληρωμένης πρότασης της Επιτροπής.

Σήμερα αλλάζουμε επιτέλους την κατάσταση σε σχέση με τα δικαιώματα υπεράσπισης και επικροτώ την Αντιπρόεδρο Reding για την προσήλωσή της στο πρόγραμμα αυτό σύμφωνα με τον χάρτη πορείας. Το ερώτημα είναι: θα είναι αυτό αρκετό για να αντισταθμίσει τις ελλείψεις του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης; Νομίζω πως όχι. Επίσης, πρέπει να κάνουμε κάτι και σε σχέση με τον τρόπο που λειτουργεί το σύστημα του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης.

Εντούτοις, ας επισημάνουμε απλώς τις επιτυχίες του: μεταξύ του 2005 και του 2009, το ένταλμα σύλλήψης διασφάλισε την έκδοση 12.000 περίπου λαθρεμπόρων ναρκωτικών, παιδεραστών, βιαστών και άλλων εγκληματιών. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνεται ο Hussain Osman, ένας από τους βομβιστές του Λονδίνου το 2005. Κανείς Λονδρέζος δεν θα μπορούσε να μην ευγνωμονεί το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης για το γεγονός αυτό. Επέστρεψε μέσα σε έξι εβδομάδες από την Ιταλία.

Εντούτοις, τουλάχιστον στο Ηνωμένο Βασίλειο, και θα το ακούσουμε αυτό στη συνέχεια, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης έχει γίνει μια αγαπημένη σφύρα με την οποία οι ευρωσκεπτικιστές σφυροκοπούν τη φήμη της ΕΕ. Η προσπάθειά τους στηρίζεται από πολλές διαβόητες περιπτώσεις παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πράγματι, το Ηνωμένο Βασίλειο είναι η δεύτερη κατά σειρά χώρα μετά τη Γερμανία που λαμβάνει τα περισσότερα αιτήματα για παράδοση.

Τόσο η Επιτροπή όσο και οργανώσεις υπέρ των δικαιωμάτων υπεράσπισης, όπως είναι η Fair Trials International –δηλώνω συμφέρον, είμαι χορηγός– και η οργάνωση Justice, στο συμβούλιο της οποίας συμμετέχω, έχουν επισημάνει ελλείψεις στο ένταλμα σύλληψης. Προβλήματα με το γεγονός ότι χρησιμοποιείται για ασήμαντα αδικήματα, η έλλειψη νομικής εκπροσώπησης στο κράτος έκδοσης, οι μεγάλες περίοδοι προφυλάκισης, η έλλειψη εγγύησης για άτομα που δεν είναι υπήκοοι του κράτους έκδοσης και οι κακές συνθήκες κράτησης –όλα τα παραπάνω μνημονεύονται δικαιολογημένα. Η Επιτροπή δεν θεωρεί ότι πρέπει να αναδιαμορφώσουμε το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης. Εγώ θεωρώ ότι πρέπει να επανεξετάσουμε το ενδεχόμενο αυτό.

Πρώτον, πρέπει να υπάρχει μια πολύ πιο υγιής βάση για την απαίτηση να γίνεται έλεγχος της αναλογικότητας, έτσι ώστε να μην καλύπτονται τα ασήμαντα αδικήματα. Δεύτερον, πρέπει να πραγματοποιείται σαφής έλεγχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο κράτος εκτέλεσης. Αυτό πρέπει να γίνει απαραίτητο και όχι να εννοείται. Τρίτον, θα πρέπει να αναγνωρίζονται οι περιπτώσεις, στις οποίες δεν είναι εύλογο να εκτελείται το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, έτσι ώστε να μην ακολουθείται κάποιος σε όλη την Ευρώπη από συναγερμούς στο σύστημα πληροφοριών Σένγκεν ακόμα και όταν η παράδοσή του δεν έχει γίνει δεκτή για έγκυρους λόγους.

Επίσης, πρέπει να κάνουμε κάτι για το ζήτημα της εγγύησης, εφαρμόζοντας κυρίως την απόφαση-πλαίσιο για τις εντολές επιτήρησης.

Χρειάζεται πραγματικά να γίνουν αλλαγές στο ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, στην ουσία όμως συνιστά επιτυχία. Όσοι το αμφισβητούν, πρέπει να αναρωτηθούν εάν θα προτιμούσαν να περνούν οι εγκληματίες χρόνια μακριά από τα δικαστήρια και μακριά από τη δικαιοσύνη, επειδή η παραδοσιακή έκδοση είναι ιδιαίτερα χρονοβόρα και γραφειοκρατική.

 
  
MPphoto
 

  Birgit Sippel , συντάκτρια.(DE) Κυρία Πρόεδρε, στη συζήτηση για το Σύνταγμα της Ουγγαρίας ακούσαμε παραπάνω από μία φορά την κριτική ότι επρόκειτο για πολιτική συζήτηση. Εξεπλάγην ιδιαιτέρως από αυτό, διότι η πραγματοποίηση πολιτικών συζητήσεων είναι ένα από τα πράγματα για τα οποία υφίσταται ρητά το Κοινοβούλιο· ως εκ τούτου, θα ήθελα να ξεκινήσω το θέμα αυτό ορίζοντας και εγώ το πολιτικό πλαίσιο.

Τα σύνορα ή οι συνοριακοί έλεγχοι δεν περιόρισαν ποτέ το έγκλημα, και ιδιαίτερα το οργανωμένο έγκλημα. Συνεπώς, δεν έχει κανένα νόημα να ανακατασκευάσουμε τα σύνορα στην Ευρώπη και να περιορίσουμε τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσονται και ενώνονται οι λαοί μας. Αντιθέτως, αυτό που χρειαζόμαστε είναι η περαιτέρω συνεκτική ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών μας, καθώς και της διασυνοριακής συνεργασίας μεταξύ των αστυνομικών και δικαστικών αρχών.

Στον τομέα αυτόν, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης έχει αποδειχθεί επανειλημμένα ένα σημαντικό και επιτυχημένο μέσο. Την ίδια στιγμή, όμως, το εργαλείο αυτό θα περιπέσει σε ανυποληψία, εάν τα ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης χρησιμοποιούνται, ας πούμε, για κλεμμένα ποδήλατα ή απλώς προκειμένου να διεξάγεται ανάκριση. Λυπάμαι που λέω ότι ανακαλύψαμε επίσης ότι χρησιμοποιείται όταν ίσως έχει αποφασιστεί να μην εκτελεστεί ένα ένταλμα σύλληψης, επειδή υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι εκδόθηκε αδικαιολόγητα, και αυτό στη συνέχεια δεν γίνεται σεβαστό από το κράτος μέλος έκδοσης –πράγμα που οδηγεί στην ατυχή κατάσταση να συλλαμβάνονται επανειλημμένα οι συγκεκριμένοι πολίτες όποτε διασχίζουν τα σύνορα. Αυτό δεν βοηθά καθόλου στην οικοδόμηση εμπιστοσύνης στα ευρωπαϊκά νομικά συστήματα.

Για ποιον λόγο συμβαίνει αυτό; Μήπως το κείμενο της οδηγίας αφήνει πολλά περιθώρια παρέκκλισης; Μήπως πρόκειται για ζήτημα λανθασμένης εφαρμογής στα κράτη μέλη ή ανεπαρκούς πληροφόρησης; Πρέπει να διασαφηνίσουμε τα σημεία αυτά, τα κράτη μέλη πρέπει να κάνουν βελτιώσεις όπου αυτό είναι αναγκαίο και η Επιτροπή πρέπει να λάβει μέτρα για να εμποδίσει την κατάχρηση αυτή. Αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος προκειμένου να εμποδίσουμε να καταστραφεί διαπαντός ένα επιτυχημένο μέσο και να χαθεί η εμπιστοσύνη στα μέτρα αυτά.

Επιπλέον, όλες οι παραπάνω εμπειρίες δείχνουν πόσο σημαντικό είναι να σημειώσουμε επιτέλους κάποια πρόοδο στον χάρτη πορείας για τα δικονομικά δικαιώματα. Προς όφελος της νομικής ασφάλειας όλων των εμπλεκομένων, αυτοί που κατηγορούνται για τη διάπραξη αδικημάτων πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα σε ολόκληρη την Ευρώπη και θα πρέπει να υπάρχει υποχρεωτική ενημέρωση σε σχέση με τα εν λόγω δικαιώματα.

Καλώ την Επιτροπή να ασκήσει πιέσεις προκειμένου να αντιμετωπίσει τις ενδεχόμενες αντιρρήσεις σε σχέση με όλα τα παραπάνω σημεία· είμαι βέβαιη ότι, στο θέμα αυτό, μπορεί να υπολογίζει στη στήριξη του Κοινοβουλίου.

(Η ομιλήτρια δέχεται να απαντήσει σε ερώτηση στο πλαίσιο της διαδικασίας της γαλάζιας κάρτας σύμφωνα με το άρθρο 149, παράγραφος 8, του Κανονισμού)

 
  
MPphoto
 

  William (The Earl of) Dartmouth (EFD).(EN) Κυρία Πρόεδρε, η κ. Sippel περιέγραψε το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης σαν να είναι ένα μωρό. Μήπως στην πραγματικότητα είναι περισσότερο το τέρας του Φράνκενσταϊν; Δεν θα πρέπει να το αποδεχθεί αυτό;

 
  
MPphoto
 

  Birgit Sippel , συντάκτρια. (DE) Δεν είμαι βέβαιη για το εάν θα πρέπει να απαντήσω στην ερώτησή σας, καθώς πρόκειται περισσότερο για ένα επιθετικό σχόλιο. Εντούτοις, τα στοιχεία δείχνουν ότι το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης συνιστά ένα ενδεδειγμένο μέσο για την καταπολέμηση του εγκλήματος στον ενοποιημένο χώρο της Ευρώπης. Το έγκλημα δεν έχει εθνικό χαρακτήρα· έχει χαρακτήρα διεθνή και διασχίζει σύνορα. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, πρέπει να υπάρχει διασυνοριακή συνεργασία. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε τα αρχικά προβλήματα του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και να σταματήσουμε την κατάχρησή του. Ως μέσο, όμως, είναι απαραίτητο.

 
  
MPphoto
 

  Gerard Batten, συντάκτης.(EN) Κυρία Πρόεδρε, από το 2004 προειδοποιούσα ότι το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης (ΕΕΣ) θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως μέσο καταστολής των πολιτικών αντιφρονούντων. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και σήμερα στην υπόθεση του Julian Assange. Υπάρχουν πολλές παρατυπίες στη σουηδική υπόθεση εναντίον του. Ο κ. Assange δεν έχει ακόμη κατηγορηθεί για κανένα συγκεκριμένο αδίκημα. Μια προηγούμενη έρευνα εναντίον του, για ένα αδίκημα που οι Σουηδοί ορίζουν ως «ελάσσονα βιασμό», απορρίφθηκε από τον γενικό εισαγγελέα στη Στοκχόλμη σχεδον τέσσερις μήνες πριν από την έκδοση του ΕΕΣ. Η ανανεωμένη έρευνα που οδήγησε στο ΕΕΣ διαπίστωσε ότι ο εισαγγελέας δεν ανέκρινε μάρτυρες που θα μπορούσαν να απαλλάξουν τον κ. Assange.

Η ανεξάρτητη νομική γνωμοδότηση στην Αγγλία επεσήμανε ότι οι κατηγορίες εναντίον του κ. Assange δεν συνιστούσαν βιασμό δυνάμει του αγγλικού δικαίου. Ο δικηγόρος του καταγγέλλοντα στη Σουηδία υποτίθεται ότι δήλωσε ότι οι ίδιες οι κυρίες δεν μπορούν να πουν εάν οι συγκεκριμένες πράξεις συνιστούσαν βιασμό, διότι δεν είναι δικηγόροι. Παρ’ όλα αυτά, η περιγραφή του βιασμού στο ΕΕΣ δεν περιλαμβάνει κάποιον ορισμό ή εξήγηση για το τι συνιστά το έγκλημα.

Ο κ. Assange παρέμεινε στη Σουηδία για πέντε εβδομάδες προκειμένου να απαντήσει στις κατηγορίες, όμως δεν ανακρίθηκε, καθώς η έρευνα καθυστέρησε αδικαιολόγητα. Ο κ. Assange έφτασε στη Σουηδία λιγότερο από έναν μήνα μετά από τη στιγμή που η WikiLeaks διέρρευσε τα πολεμικά ημερολόγια για το Αφγανιστάν και ανακοίνωσε ότι είχε ακόμη πάρα πολλές αποκαλύψεις να κάνει. Υψηλά ιστάμενα πρόσωπα στις ΗΠΑ απαίτησαν τη δολοφονία ή την απαγωγή του κ. Assange και ζήτησαν από την αμερικανική κυβέρνηση να ενεργήσει σαν να βρίσκεται σε πόλεμο με τη WikiLeaks, την οποία περιγράφουν ως τρομοκρατική οργάνωση.

Όλα αυτά συμπίπτουν με τη βολική έκδοση ενός ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης εναντίον του. Η Σουηδία διατηρεί στενές σχέσεις με τις ΗΠΑ όσον αφορά την ανταλλαγή πληροφοριών και τη συνεργασία, που θέτει υπό αμφισβήτηση τη φαινομενική ουδετερότητα της Σουηδίας. Για ποιον λόγο να θέλουν οι ΗΠΑ την έκδοση του κ. Assange στη Σουηδία; Οι Αμερικανοί εξακολουθούν να στοιχειοθετούν υπόθεση εναντίον του και μάλλον δεν ξέρουν για τι μπορούν να τον κατηγορήσουν. Χωρίς την απόδοση κατηγοριών, οι ΗΠΑ δεν μπορούν να τον εκδώσουν από το Ηνωμένο Βασίλειο, τον θέλουν όμως κλειδωμένο κάπου ωσότου επεξεργαστούν το κατηγορητήριο, εμποδίζοντάς τον να επιστρέψει στην Αυστραλία.

Το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης παρέχει το τέλειο μέσο. Όπως είπα πολλές φορές στην αίθουσα αυτή, δυνάμει του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, η έκδοση υποδίκου –ή, μάλλον, η δικαστική παράδοση, για να χρησιμοποιήσουμε τον ορθό όρο– αποτελεί πλέον μια απλή γραφειοκρατική τυπικότητα. Πολύ απλά, δεν υπάρχουν πραγματικές εγγυήσεις. Βάσει των παραπάνω, το ερώτημά μου προς το Συμβούλιο και την Επιτροπή δεν είναι εάν γίνεται κατάχρηση του ΕΕΣ για πολιτικούς σκοπούς. Το ερώτημά μου είναι εάν μπορεί να γίνει κατάχρησή του. Εάν το Συμβούλιο και η Επιτροπή επιδείξουν ειλικρίνεια, θα πρέπει να παραδεχθούν ότι μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο. Θα μπορούσατε, σας παρακαλώ, να το κάνετε αυτό τώρα; Κατά την άποψή μου, τα στοιχεία καταδεικνύουν ότι κάτι τέτοιο συμβαίνει οπωσδήποτε στην υπόθεση του Julian Assange.

 
  
MPphoto
 

  Cornelis de Jong, συντάκτης. (NL) Κυρία Πρόεδρε, το κείμενο των προφορικών ερωτήσεων μπορεί να φαίνεται αφηρημένο και θεωρητικό, όμως παρ’ όλα αυτά το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης έχει να κάνει με την τύχη ατόμων, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες.

Στις Κάτω Χώρες, έχει δοθεί πολλή προσοχή στην τύχη του Cor Disselkoen. Το 1997, αυτός ο ολλανδός επιχειρηματίας κατηγορήθηκε για παραβίαση των φορολογικών κανόνων της Πολωνίας. Πέρασε δύο μήνες στη φυλακή για την κατηγορία αυτή, κάτω από φρικτές συνθήκες. Αφού έδωσε ένα πολύ μεγάλο χρηματικό ποσό ως εγγύηση, αφέθηκε ελεύθερος και επί δώδεκα χρόνια δεν άκουσε τίποτε άλλο για αυτήν την υπόθεση. Εντούτοις, τον περασμένο χρόνο, η Πολωνία απαίτησε ξαφνικά την έκδοση του εν λόγω επιχειρηματία. Στην περίπτωση αυτή, η Πολωνία έκανε χρήση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Πριν από δέκα ημέρες, μεταφέρθηκε στην Πολωνία. Ο δικηγόρος του κ. Disselkoen υποστηρίζει ότι κρατήθηκε εκεί σε μια φυλακή που ήταν εξίσου βρώμικη και γεμάτη με κρατούμενους όπως εκείνη στην οποία είχε κρατηθεί το 1997. Αντίθετα προς όλους τους κανόνες, η διαβούλευση ανάμεσα στον Disselkoen και τον δικηγόρο του καταγράφηκε με βιντεοκάμερα. Επιπρόσθετα, ξαφνικά στο φύλλο του προστέθηκαν τέσσερις νέες κατηγορίες. Ο δικαστής υπαινίχθηκε μάλιστα ότι αυτές θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ένα νέο ένταλμα σύλληψης. Ο Disselkoen έδωσε και πάλι ένα μεγάλο χρηματικό ποσό ως εγγύηση και βρίσκεται πίσω στις Κάτω Χώρες, η υπόθεσή του όμως δείχνει ότι το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης μπορεί να οδηγήσει σε εξευτελιστικές καταστάσεις.

Στην έκθεσή της, η Επιτροπή έδειξε ότι έχει επίγνωση των προβλημάτων και ότι την απασχολούν. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, η πολιτική μου Ομάδα στηρίζει τις ελπίδες της στην Επίτροπο. Κυρία Επίτροπε, μπορείτε εσείς προσωπικά να δώσετε μια εξήγηση για τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να ερμηνεύονται οι προϋποθέσεις αναλογικότητας και να φροντίσετε να ληφθεί αυτή υπόψη από το Συμβούλιο; Μπορείτε να διαβεβαιώσετε ότι οι πολίτες θα έχουν πραγματικά το δικαίωμα να αμφισβητήσουν ένα ένταλμα σύλληψης, τόσο στο κράτος μέλος που εξέδωσε το ένταλμα όσο και στο κράτος μέλος που το εκτελεί; Συμφωνείτε ότι θα πρέπει να μπορεί ένα κράτος μέλος να αρνείται συστηματικά την εκτέλεση ενταλμάτων σύλληψης, όταν αυτά έχουν εκδοθεί από χώρες στις οποίες οι συνθήκες στις φυλακές και τα ιδρύματα κράτησης παραμένουν απάνθρωπες, ότι το ΕΕΣ θα υπόκειται σε αξιολόγηση σε σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα και ότι ο Cor Disselkoen δεν θα πρέπει να φοβάται ένα ακόμη μεγαλύτερο μαρτύριο;

 
  
MPphoto
 

  Timothy Kirkhope, συντάκτης.(EN) Κυρία Πρόεδρε, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί τις θετικές επιπτώσεις που είχε το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης στο διασυνοριακό έγκλημα. Μέχρι στιγμής, έχει συμβάλει στην έκδοση 12.000 περίπου λαθρεμπόρων ναρκωτικών, παιδεραστών, βιαστών και τρομοκρατών και έχει αποφύγει τις μακρές διαδικασίες έκδοσης για τη δίκη. Η ταχύτητα του εργαλείου αυτού είναι πολύτιμη, λαμβάνοντας υπόψη την ελευθερία να διασχίζει κανείς τα σύνορα και την αύξηση του διασυνοριακού εγκλήματος. Εντούτοις, ο σκοπός για τον οποίο δεν προοριζόταν ποτέ το εργαλείο αυτό ήταν η έρευνα και τιμωρία ασήμαντων αδικημάτων, όπως η κλοπή ενός χοίρου, η κλοπή μιας σοκολάτας ή η υπέρβαση του τραπεζικού ορίου υπερανάληψης.

Αυτό που βλέπετε σήμερα εδώ είναι ένα σπάνιο φαινόμενο. Σχεδόν όλες οι πολιτικές Ομάδες και όλες οι εθνικότητες που έχουν συγκεντρωθεί εδώ λένε ότι είναι πλέον καιρός για αναθεώρηση, επαναξιολόγηση και, εάν κριθεί αναγκαίο, τροποποίηση. Η αναλογικότητα, η προστασία και η αποκατάσταση αποτελούν το κλειδί στη μεταρρύθμιση του εργαλείου αυτού.

Επί του παρόντος, εργαζόμαστε πάνω στην ευρωπαϊκή εντολή έρευνας, έναν συνεργάτη του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Είναι αναγκαίο να μην επαναλάβουμε πάλι τα ίδια λάθη. Πρέπει να σχεδιάσουμε αυτήν τη νέα νομοθεσία έχοντας ξεκάθαρα στο μυαλό μας τα μειονεκτήματα και τα εμπόδια του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης.

Υπάρχουν πολύ απλά πάρα πολλά παραδείγματα υποβαθμισμένων συνθηκών κράτησης, πάρα πολλά εντάλματα σύλληψης με λάθος αποδέκτες και πάρα πολύ μεγάλη έλλειψη μέτρων αποκατάστασης για όσους υπήρξαν θύματα των σφαλμάτων. Φοβάμαι ότι με την ευρωπαϊκή εντολή έρευνας σημειώνουμε πρόοδο, ενώ τα ίδια της τα θεμέλια και το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, στο οποίο στηρίζεται, είναι οπωσδήποτε ασταθή. Πρέπει να οικοδομήσουμε εκ νέου την εμπιστοσύνη στο εργαλείο αυτό και να αποκαταστήσουμε την αξία του και να το φυλάξουμε μόνο για τα πιο σοβαρά εγκλήματα, διασφαλίζοντας και διατηρώντας παράλληλα τα υψηλότερα πρότυπα κατά τη χρήση του.

(Ο ομιλητής δέχεται να απαντήσει σε ερώτηση στο πλαίσιο της διαδικασίας της γαλάζιας κάρτας σύμφωνα με το άρθρο 149, παράγραφος 8, του Κανονισμού)

 
  
MPphoto
 

  Gerard Batten (EFD).(EN) Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να κάνω στον κ. Kirkhope την ερώτηση αυτή, διότι συμφωνεί ότι το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης χρήζει αναθεώρησης και επαναξιολόγησης –η άποψή μου είναι πολύ πιο κατηγορηματική σε σχέση με το θέμα αυτό, αλλά δεν πειράζει. Αναφέρθηκε στην ευρωπαϊκή εντολή έρευνας και πιστεύω ότι έλεγε ότι αυτή θα μπορούσε να είναι ένα υπερβολικά μεγάλο βήμα.

Γνωρίζει όμως ότι, στην ίδια του την κυβέρνηση, μία από τις πρώτες νομοθετικές πράξεις της υπουργού Εσωτερικών Theresa May, όταν ανέλαβε τη θητεία της, ήταν να τεθεί υπέρ της ευρωπαϊκής εντολής έρευνας, πράγμα που σημαίνει ότι τώρα δεν μπορούμε να βγούμε εκτός και ότι θα εγκλωβιστούμε σε οτιδήποτε βγάλει η νομοθετική μηχανή του κιμά, διότι αυτό θα περάσει από ψηφοφορία ειδικής πλειοψηφίας και το τελικό αποτέλεσμα είναι κάτι που δεν μπορούμε να καθορίσουμε; Πρόκειται μήπως για ακόμη μια περίπτωση διγλωσσίας των Tory, στο πλαίσιο της οποίας τάσσονται εδώ ενάντια στις νομοθετικές πράξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην πατρίδα όμως τις εγκρίνουν στο ίδιο μας το κοινοβούλιο;

 
  
MPphoto
 

  Timothy Kirkhope (ECR).(EN) Κυρία Πρόεδρε, η θέση της βρετανικής κυβέρνησης σε σχέση τόσο με το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης όσο και με την ευρωπαϊκή εντολή έρευνας είναι ότι προφανώς αισθάνεται ότι έχει την υποχρέωση –και σωστά μάλιστα– να κάνει ό,τι είναι καλύτερο για το Ηνωμένο Βασίλειο σε σχέση με το διασυνοριακό έγκλημα. Είμαστε τα θύματα ενός τεράστιου αριθμού εγκλημάτων, και ιδίως τρομοκρατικών πράξεων, όπως γνωρίζει ο αξιότιμος κύριος. Είμαι βέβαιος ότι θα συμμεριζόταν με μένα την αποφασιστικότητά μας να εξαλείψουμε το έγκλημα και η συνεργασία στα σύνορα είναι ο καλύτερος τρόπος για να το επιτύχουμε.

Φυσικά, η ευρωπαϊκή εντολή έρευνας χρειάζεται προσεκτική εφαρμογή. Όμως το να τάσσεται απλώς κανείς υπέρ της και υπέρ της ιδέας της, όπως έχει κάνει η κυβέρνηση, δεν σημαίνει φυσικά ότι έχει ληφθεί και η οριστική απόφαση. Αυτό που πρέπει να δούμε εδώ είναι οι λεπτομέρειες της εντολής· πρέπει να την εφαρμόσουμε αποτελεσματικά και να την κάνουμε να λειτουργεί καλά, παράλληλα με το ένταλμα σύλληψης. Το γεγονός όμως ότι έχουμε ταχθεί υπέρ είναι μια καλή ένδειξη ότι είμαστε αποφασισμένοι να αντιμετωπίσουμε το διασυνοριακό έγκλημα. Είμαι βέβαιος ότι ο αξιότιμος κύριος συμμερίζεται τις επιθυμίες μας από την άποψη αυτή.

 
  
MPphoto
 

  Enikő Győri, ασκούσα την Προεδρία του Συμβουλίου. (EN) Κυρία Πρόεδρε, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης έχει γίνει ένα από τα πιο επιτυχημένα μέσα που έχουν υιοθετηθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε σχέση με την αμοιβαία αναγνώριση. Ως εκ τούτου, σας είμαι εξαιρετικά ευγνώμων που ξεκινήσατε τη συζήτηση αυτή.

Το Συμβούλιο έχει αφιερώσει πολλή προσοχή και ενέργεια στο θέμα αυτό, κυρίως μέσω της αμοιβαίας αξιολόγησης από ομοτίμους της πρακτικής εφαρμογής του μέσου αυτού, το οποίο έχει εφαρμοστεί σε όλα τα κράτη μέλη για μια περίοδο τριών ετών. Τα πλεονεκτήματα του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης υπερέχουν κατά πολύ των όποιων ενδεχόμενων μειονεκτημάτων. Χάρη στο ΕΕΣ, η Ένωση έχει κατορθώσει να μειώσει σημαντικά τους χρόνους παράδοσης, σε πολλές περιπτώσεις από ένα ή δύο χρόνια σε μόλις έναν ή δύο μήνες. Το προηγούμενο σύστημα έκδοσης ήταν δυσκίνητο και δεν ήταν πλέον κατάλληλο για τον σκοπό για τον οποίο προοριζόταν στον σύγχρονο κόσμο των ανοικτών συνόρων και των σοβαρών και οργανωμένων διασυνοριακών εγκλημάτων.

Σε σχέση με το ζήτημα της αναλογικότητας, ενώ υπήρξαν κάποιες περιπτώσεις ελάσσονος σημασίας για τις οποίες εκδόθηκε ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, εν τέλει εναπόκειται στην εκδούσα αρχή κάθε κράτους μέλους να αποφασίσει για ποια αδικήματα επιθυμεί να ξεκινήσει διαδικασίες. Αυτό είναι αποτέλεσμα του γεγονότος ότι, σε αντίθεση με την έκδοση, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης συνιστά ένα απόλυτα δικαστικό σύστημα. Το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης βασίζεται πάντοτε σε δικαστική απόφαση του κράτους που το εξέδιδε και η απόφαση για την έκδοση του ΕΕΣ ανήκει στην εθνική δικαστική αρχή. Εάν υφίσταται πρόβλημα αναλογικότητας, αυτό δεν προκαλείται από το μέσο ή από την απόφαση-πλαίσιο για το ΕΕΣ· αντίθετα, είναι μάλλον αποτέλεσμα των πολιτικών της ποινικής δικαιοσύνης στα επιμέρους κράτη μέλη. Το Συμβούλιο ήταν ιδιαίτερα ξεκάθαρο ότι στις περιπτώσεις στις οποίες κρίνεται ακατάλληλη η προληπτική κράτηση, δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης.

Επίσης, το Συμβούλιο κάλεσε όσους εφαρμόζουν το μέσο αυτό να εξετάζουν και να ζητούν συμβουλές όσον αφορά τη χρήση εναλλακτικών λύσεων προς το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης. Λαμβάνοντας υπόψη τη συνολική αποτελεσματικότητα των ποινικών διαδικασιών, οι εναλλακτικές αυτές θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν τη χρήση των λιγότερο εξαναγκαστικών μέσων της αμοιβαίας νομικής συνδρομής, όπου αυτό είναι δυνατό, τη χρήση βιντεοδιάσκεψης για υπόπτους, την κλήση κάποιου να παρουσιαστεί ενώπιον του δικαστηρίου μέσω κλήτευσης, τη χρήση του συστήματος πληροφοριών Σένγκεν για τον προσδιορισμό του τόπου κατοικίας του υπόπτου ή τη χρήση της απόφασης-πλαίσιο σχετικά με την αμοιβαία αναγνώριση των οικονομικών κυρώσεων.

Εντούτοις, οι αξιολογήσεις αυτές θα πρέπει να γίνονται πάντοτε από την εκδούσα αρχή. Τα ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης εκδίδονται όσον αφορά διώξεις ή οριστικές καταδίκες στο κράτος έκδοσης. Οι δικαστικές αυτές αποφάσεις στηρίζονται στο υλικό που διαθέτει ο δικαστής ή ο εισαγγελέας στο κράτος έκδοσης.

Επιπλέον, δεν θα πρέπει να αγνοούμε τα θύματα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα θύματα του αδικήματος βρίσκονται στο κράτος έκδοσης και όχι στο κράτος εκτέλεσης του εντάλματος, επομένως, με την καθυστέρηση της δίκης και της εξέτασης της υπόθεσης υπονομεύονται και τα δικαιώματα των θυμάτων. Η καθυστέρηση στην απονομή της δικαιοσύνης ισοδυναμεί με αρνησιδικία, όχι μόνο για τους υπόπτους, αλλά και για τα θύματα. Επίσης, είναι προς το συμφέρον των θυμάτων να έχουν μια γρήγορη δίκη, έτσι ώστε να γίνονται σεβαστά τα δικαιώματά τους. Το Συμβούλιο προτίθεται να υιοθετήσει έναν χάρτη πορείας, τον οποίο πρότεινε η ουγγρική Προεδρία, με στόχο την ενίσχυση των εν λόγω δικαιωμάτων. Η λύση όσον αφορά την αρχή της αναλογικότητας δεν μπορεί, κατά συνέπεια, να είναι η αλλαγή των θεμελίων του εύρυθμου συστήματος του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, το οποίο έχει βελτιώσει ριζικά το προηγούμενο σύστημα έκδοσης.

Όσον αφορά τα δικαιώματα της υπεράσπισης, θα ήθελα καταρχάς να σημειώσω ότι, σε αντίθεση με την έκδοση, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης συνιστά ένα ολοκληρωμένο δικαστικό σύστημα, πράγμα που αποτελεί ήδη από μόνο του μια σημαντική εγγύηση. Το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης βασιζόταν πάντοτε σε δικαστική απόφαση στο κράτος έκδοσης και μπορεί να εκτελεστεί στο κράτος εκτέλεσης μόνο με δικαστική απόφαση. Το πρόσωπο θα μπορεί πάντοτε να ασκεί πλήρως τα δικαιώματα υπεράσπισής του στο κράτος μέλος έκδοσης, όπου διεξάγεται η δίκη επί της υπόθεσης. Το γεγονός αυτό συνάδει απόλυτα με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι το πρόσωπο, εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης δεν είναι, και δεν θα πρέπει να είναι, σε θέση να ασκήσει οιαδήποτε δικαιώματα στο κράτος εκτέλεσης. Η οδηγία 2010/64 της 20ής Οκτωβρίου 2010 προβλέπει το δικαίωμα διερμηνείας και μετάφρασης στις ποινικές διαδικασίες και ισχύει επίσης και για την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης.

Επιπλέον, επικροτούμε το γεγονός ότι μια πρόσφατη πρόταση της Επιτροπής για θέσπιση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με το δικαίωμα πληροφόρησης στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών προβλέπει το δικαίωμα σε έγγραφη πληροφόρηση στο πλαίσιο των διαδικασιών του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης.

Έχουν εκφραστεί προβληματισμοί για το ότι μια αρνητική απόφαση για έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης δεν οδηγεί αυτομάτως σε διαγραφή του αντίστοιχου συναγερμού στο σύστημα πληροφοριών Σένγκεν (SIS). Εντούτοις, ο συναγερμός του SIS αποτελεί ένα μέσο μετάδοσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Εν τέλει, μόνο η εκδούσα αρχή που έχει εισαγάγει τον συναγερμό είναι εκείνη που μπορεί να τον αποσύρει.

Στις περιπτώσεις στις οποίες ένα κράτος μέλος αρνείται, έπειτα από δικαστικές διαδικασίες, να εκτελέσει ένα ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, το συγκεκριμένο άτομο θα αφήνεται ελεύθερο. Εάν η άρνηση εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης είναι οριστική, είναι σαφές ότι το άτομο δεν μπορεί πλέον να συλληφθεί στο συγκεκριμένο κράτος μέλος εξαιτίας του εντάλματος. Εντούτοις, οιαδήποτε άρνηση εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης δεν το καθιστά άκυρο. Παραμένει έγκυρος τίτλος για τη σύλληψη του συγκεκριμένου ατόμου στο κράτος μέλος έκδοσης και, στην πραγματικότητα, σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με το ίδιο το σύστημα του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και ισχύει επίσης, για παράδειγμα, και για το σύστημα έκδοσης.

Τέλος, όσον αφορά τις συνθήκες φυλάκισης, αυτές ενδέχεται φυσικά να είναι επιδεκτικές βελτιώσεων σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτό όμως δεν είναι ένα θέμα που αφορά την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Αποτελεί ευθύνη των αρχών των επιμέρους κρατών μελών να διασφαλίζουν ότι οι συνθήκες φυλάκισης ανταποκρίνονται σε κάποια πρότυπα, ανεξάρτητα από το εάν τα άτομα έχουν παραδοθεί από άλλα κράτη μέλη ή όχι.

 
  
MPphoto
 

  Viviane Reding, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής. (EN) Κυρία Πρόεδρε, μπορεί να γνωρίζετε ότι η Επιτροπή υιοθέτησε φέτος στις 11 Απριλίου μια έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του εντάλματος σύλληψης. Η εν λόγω έκθεση εστιάζει στις θεμελιώδεις πτυχές της λειτουργίας του εντάλματος σύλληψης, τονίζοντας για πρώτη φορά από τότε που τέθηκε σε λειτουργία τον Ιανουάριο του 2004 όχι μόνο τις επιτυχίες του, αλλά και τις ελλείψεις του.

Πολλά ειπώθηκαν ήδη όσον αφορά τις επιτυχίες. Επιτρέψτε μου να τονίσω ότι, ανάμεσα στο 2005 και το 2009, εκδόθηκαν περίπου 55.000 ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης, εκτελέστηκαν περίπου 12.000 και, κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, περίπου το 60% των καταζητούμενων ατόμων συναίνεσε να παραδοθεί, κατά μέσο όρο σε διάστημα 14-17 ημερών. Ο μέσος χρόνος παράδοσης για όσους δεν συναίνεσαν ήταν 48 ημέρες και το γεγονός αυτό δημιουργεί μια ευχάριστη αντίθεση σε σχέση με την κατάσταση που επικρατούσε πριν από το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, στην οποία το μέσο διάστημα έκδοσης των καταζητούμενων ατόμων ήταν ένας χρόνος. Το γεγονός αυτό έχει αδιαμφισβήτητα ενισχύσει την ελεύθερη κυκλοφορία των ατόμων.

Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, και θεωρώ ότι όλοι σε αυτό το Σώμα συμφωνούν, το ένταλμα σύλληψης είναι ένα σημαντικό εργαλείο για τη σύλληψη των εγκληματιών, καθώς και για να καταστούν τα συστήματα ποινικής δικαιοσύνης περισσότερο αποτελεσματικά. Έχει συμβάλει στη διάλυση κύκλων παιδόφιλων και στη σύλληψη δολοφόνων και τρομοκρατών και για αυτόν ακριβώς τον λόγο υπάρχει.

Εντούτοις, και αυτό είναι πρόσφατο φαινόμενο, βλέπουμε ότι ο αριθμός των ενταλμάτων σύλληψης που εκδόθηκαν έχει αυξηθεί σημαντικά από το 2007. Σε ορισμένες περιπτώσεις, χρησιμοποιείται με λιγότερο αναλογικό τρόπο για την έκδοση υπόπτων ασήμαντων συχνά εγκλημάτων, όπως η κλοπή ποδηλάτων ή χοιριδίων. Αυτό είναι περιττό και μπορεί να βλάψει τη νομιμοποίηση αυτού του ισχυρού κοινοτικού εργαλείου αμοιβαίας αναγνώρισης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Επιτροπή ζητά τη λήψη μέτρων.

Καταρχάς, η Επιτροπή καλεί τα ευρωπαϊκά κράτη μέλη να πραγματοποιούν έλεγχο αναλογικότητας όταν ζητούν την έκδοση εντάλματος σύλληψης και να συμπληρώσουν τα κενά εκεί όπου η νομοθεσία τους δεν συμμορφώνεται πλήρως με την απόφαση-πλαίσιο που θεσπίζει το ένταλμα σύλληψης. Επίσης, ζητούμε από τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν ότι αυτοί που ασκούν τη δικαστική εξουσία, όπως οι εισαγγελείς, δεν θα εκδίδουν εντάλματα σύλληψης για ασήμαντα αδικήματα.

Ως εκ τούτου, θα καθορίσουμε σε ένα εγχειρίδιο σχετικά με το ένταλμα σύλληψης τις γραμμές που θα πρέπει να ακολουθούνται στο επίπεδο αυτό. Επίσης, θα υποβάλουμε προτάσεις πριν από το τέλος του 2011, προκειμένου να επιταχύνουμε την εκπαίδευση των αστυνομικών και δικαστικών αρχών, καθώς και των επαγγελματιών του νομικού κλάδου, γύρω από το ένταλμα σύλληψης, έτσι ώστε να διασφαλιστεί η συνεκτικότητα και η αποτελεσματικότητα στον τρόπο εφαρμογής του και να αυξηθεί η ενημέρωση σχετικά με τις νέες ευρωπαϊκές εγγυήσεις για τα δικονομικά δικαιώματα.

Μιλώντας για τις εγγυήσεις των δικονομικών δικαιωμάτων, η έκθεση εξετάζει επίσης την πρωταρχική σημασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και της αμοιβαίας εμπιστοσύνης στα δικαστικά συστήματα των κρατών μελών. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, η Επιτροπή άρχισε να θεσπίζει δικονομικά δικαιώματα για τα άτομα που συλλαμβάνονται.

Πρώτον, ελάχιστους κανόνες όσον αφορά το δικαίωμα στη διερμηνεία και τη μετάφραση, οι οποίοι υιοθετήθηκαν ήδη το 2010. Δεύτερον, το δικαίωμα στην πληροφόρηση σε σχέση με τα δικαιώματα –το έγγραφο δικαιωμάτων– το οποίο πρόκειται να συμφωνηθεί πολύ σύντομα. Μόλις σήμερα, η Επιτροπή υιοθέτησε την τρίτη πρόταση για τα δικονομικά δικαιώματα, την πρόταση για τη διασφάλιση της πρόσβασης σε δικηγόρο και το δικαίωμα να ειδοποιείται τρίτο πρόσωπο, όταν ένα άτομο στερείται την ελευθερία του. Θα περιλαμβάνει μια διάταξη για πρόσβαση σε δικηγόρο, τόσο στο κράτος έκδοσης όσο και στο κράτος εκτέλεσης, στις περιπτώσεις έκδοσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης.

Όλα αυτά τα δικονομικά δικαιώματα ισχύουν για το ένταλμα σύλληψης. Τα εν λόγω μέτρα έχουν σχεδιαστεί για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να αποκτηθούν αποδεικτικά στοιχεία με τρόπο που παραβιάζει τα θεμελιώδη δικαιώματα των υπόπτων.

Θα ήθελα επίσης να απαντήσω στο συγκεκριμένο ερώτημα που τέθηκε από τους συντάκτες. Η Επιτροπή δεν γνωρίζει να υπάρχουν στοιχεία ότι το αίτημα της Σουηδίας προς το Ηνωμένο Βασίλειο για παράδοση του κ. Assange, προκειμένου ο τελευταίος να αντιμετωπίσει κατηγορίες σεξουαλικών αδικημάτων, δείχνει ότι το σύστημα του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης χρησιμοποιείται για άλλους λόγους από τον αρχικό του σκοπό.

Η παράδοση δυνάμει της απόφασης-πλαισίου του Συμβουλίου που θεσπίζει το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης συνιστά μια αποκλειστικά δικαστική διαδικασία, στην οποία οι κυβερνήσεις δεν έχουν καμία απολύτως δυνατότητα παρέμβασης. Στη συγκεκριμένη υπόθεση που αναφέρθηκε από το Κοινοβούλιο, τη διαδικασία χειρίζονται οι βρετανικές και σουηδικές δικαστικές αρχές, χωρίς την παρέμβαση των κυβερνήσεων.

Όσον αφορά το άλλο ερώτημα σχετικά με την ενδεχόμενη έκδοση στις Ηνωμένες Πολιτείες, θα ήθελα να τονίσω ότι δεν γνωρίζουμε να υπάρχει μέχρι στιγμής κάποιο αίτημα σε σχέση με την ενδεχόμενη έκδοση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εάν όμως υπήρχε ένα τέτοιο αίτημα, αυτό θα συνέβαινε μόνο με τη συγκατάθεση του κράτους μέλους που πραγματοποιεί την παράδοση, στη συγκεκριμένη περίπτωση του Ηνωμένου Βασιλείου. Διότι, σύμφωνα με το άρθρο 28 της απόφασης-πλαισίου του Συμβουλίου, ένα άτομο που έχει παραδοθεί δυνάμει του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης δεν θα εκδίδεται σε τρίτο κράτος χωρίς τη συγκατάθεση της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους που παρέδωσε το συγκεκριμένο άτομο. Αυτό για να υπογραμμίσω απλώς τη νομική βάση του ερωτήματος, φυσικά όμως το όλο ερώτημα είναι ερώτημα του τύπου «τι θα συνέβαινα αν», διότι τίποτε συγκεκριμένο δεν βρίσκεται στο τραπέζι.

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. LIBOR ROUČEK
Αντιπροέδρου

 
  
MPphoto
 

  Agustin Diaz de Mera Garcia Consuegra, εξ ονόματος της Ομάδας PPE.(ES) Κύριε Πρόεδρε, κατά την άποψή μου, το ένταλμα σύλληψης είναι ένα θεμελιώδους σημασίας εργαλείο στον αγώνα κατά του οργανωμένου εγκλήματος, της τρομοκρατίας και άλλων μορφών εγκλήματος. Συνιστά ένα αποδεδειγμένο εργαλείο και, σύμφωνα με την απόφαση, αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της συνεργασίας και το πρώτο απτό παράδειγμα της αρχής της αμοιβαίας συνεργασίας στη σφαίρα του ποινικού δικαίου.

Φυσικά, είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο, δεν πρέπει όμως να παραλείψουμε να πούμε ότι έχει και τις αδυναμίες του. Οι αδυναμίες αυτές προσδιορίζονται ξεκάθαρα, όπως είπε και η Επίτροπος Reding, όχι μόνο στην έκθεση του Απριλίου 2011 της Επιτροπής, αλλά και στις εκθέσεις της του 2005 και του 2006. Οι εν λόγω αδυναμίες, οι οποίες πηγάζουν κατά κύριο λόγο από δύο βασικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις, μπορούν και, φυσικά, πρέπει να διορθωθούν. Το ένταλμα σύλληψης έχει δύο συστατικά στοιχεία: την έκδοση και την άρνηση ή, ανάλογα, την παράδοση. Τα στοιχεία δείχνουν ότι πρόκειται για ένα χρήσιμο εργαλείο, με 54.000 εντάλματα σύλληψης να έχουν εκδοθεί και 12.000 εντάλματα να έχουν εκτελεστεί.

Επιστρέφοντας στο ερώτημα σχετικά με τις διορθώσεις που πρέπει να γίνουν, αυτό που χρειαζόμαστε είναι ευρύτερες και καλύτερες δικονομικές εγγυήσεις γύρω από την έκδοση, την άρνηση και την παράδοση. Το θέμα της αναλογικότητας ή της απουσίας αναλογικότητας κατά τη χρήση του εντάλματος σύλληψης συνιστά ένα κρίσιμης σημασίας, βασικό ζήτημα. Γι’ αυτόν τον λόγο, μου δίνει μεγάλη χαρά να ακούω την Επίτροπο Reding να λέει ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να πραγματοποιούν έλεγχο της αναλογικότητας και να φροντίζουν να μην εκδίδουν εντάλματα σύλληψης για ασήμαντα αδικήματα.

Παρεμπιπτόντως, κύριε Πρόεδρε, κατά τη διάρκεια των ερωτήσεων αυτών υπεισήλθε ένα συγκεκριμένο στοιχείο, δηλαδή ότι κάθε ένταλμα σύλληψης κοστίζει στο δημόσιο ταμείο 25.000 ευρώ. Αυτό είναι κάτι που είπε ένας ιρλανδός δικαστής. Λέω στον συγκεκριμένο δικαστή ότι δεν το πιστεύω αυτό και ότι θα πρέπει να αποδείξει πάνω σε ποια βάση έγινε ένας τέτοιος υπολογισμός.

Κατά συνέπεια, πιστεύω ότι το ένταλμα σύλληψης θα πρέπει να συνεχίσει να ισχύει με ανανεωμένη μορφή, με καλύτερες δικονομικές εγγυήσεις.

(Ο ομιλητής δέχεται να απαντήσει σε ερώτηση στο πλαίσιο της διαδικασίας της γαλάζιας κάρτας σύμφωνα με το άρθρο 149, παράγραφος 8, του Κανονισμού)

 
  
MPphoto
 

  William (The Earl of) Dartmouth (EFD). (EN) Κύριε Πρόεδρε, γνωρίζει ο κ. Diaz de Mera ότι το 2003 υπογράφηκε ανάμεσα στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ισπανία μια συνθήκη σχετικά με την σύντομη έκδοση υπόπτων, πολύ πριν από το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης; Θα μπορούσε ενδεχομένως ο ομιλητής να θεωρήσει ότι η συνθήκη αυτή συνιστά ένα καλύτερο σχέδιο δράσης για την αντιμετώπιση σοβαρών εγκλημάτων από ό,τι το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης με όλα τα προβλήματα για τα οποία ακούμε τώρα;

 
  
MPphoto
 

  Agustin Diaz de Mera Garcia Consuegra (PPE).(ES) Όχι, κύριε Dartmouth. Πιστεύω ότι το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης είναι ένα πιο χρήσιμο και ευέλικτο εργαλείο για την καταπολέμηση όλων των μορφών εγκλήματος στις οποίες αναφερθήκαμε.

Η Επίτροπος Reding σας είπε ήδη, και τονίζω το γεγονός αυτό, ότι η εντολή έκδοσης μπορεί να πάρει και έναν χρόνο, ενώ το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης από την άλλη πλευρά πρέπει να υλοποιηθεί μέσα σε 40 ημέρες.

Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, πιστεύω ότι το τελευταίο αποτελεί μια πολύ πιο ευέλικτη και πολύ πιο χρήσιμη διαδικασία για την καταπολέμηση του εγκλήματος, της παρανομίας και της τρομοκρατίας.

 
  
MPphoto
 

  Claude Moraes, εξ ονόματος της Ομάδας S&D.(EN) Κύριε Πρόεδρε, η θέση της πολιτικής μας Ομάδας είναι ιδιαίτερα σαφής. Ακούσαμε αφενός από το Συμβούλιο ότι, εάν το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκτελείται σωστά και αποτελεσματικά και όχι στις πολλές ασήμαντες υποθέσεις που είδαμε, τα πλεονεκτήματά του υπερέχουν των μειονεκτημάτων του.

Η Επίτροπος όρισε τι θα πει αξιόπιστη αναφορά –μια σοβαρή αναφορά– πράγμα που μας λέει ότι, εάν μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις ασήμαντες υποθέσεις, την έλλειψη αναλογικότητας και τις δικονομικές εγγυήσεις, τότε το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης μπορεί τελικά να αποδειχθεί ένας πολύτιμος τρόπος σύλληψης σοβαρών και οργανωμένων εγκληματιών. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε το νούμερο των 12.000 –έχω πολύ έντονα συναισθήματα για το γεγονός ότι, στην εκλογική μου περιφέρεια στο Λονδίνο, συλλάβαμε τους παραλίγο βομβιστές του Ιουλίου 2005. Όταν κατανοήσουμε τη σοβαρή και συμβολική συνέπεια των περιστατικών αυτών, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης μπορεί και πρέπει να λειτουργήσει.

Η προφορική ερώτηση που έχουμε σήμερα είναι πολύ απλή για την πολιτική μας Ομάδα. Βρισκόμαστε τώρα στο σημείο που μετακινούμαστε από τις εκθέσεις στη δράση και έχουμε μια κατάσταση, στην οποία πρέπει να αντιμετωπίσουμε δύο δύσκολα σημεία. Το ένα είναι η έλλειψη αναλογικότητας. Το θέμα αυτό δεν θα λυθεί εν μία νυκτί και επαινώ την Επίτροπο (μιλώ για την δικαστική κατάρτιση) για το ότι διαβεβαίωσε ότι θα διορθώσουμε το ζήτημα των ασήμαντων υποθέσεων που κυριαρχούν και δημιουργούν πρόβλημα αξιοπιστίας στο ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης. Αυτό όμως προϋποθέτει επίσης ότι το Συμβούλιο (δεν αναφέρομαι απλώς στην Ουγγαρία, αλλά μιλώ για τα κράτη μέλη) θα μας βοηθήσει να προωθήσουμε τις δικονομικές εγγυήσεις και το ζήτημα των απαράδεκτων χρόνων προφυλάκισης πολλών πολιτών στην ίδια μου τη χώρα.

Αυτές είναι οι καταστάσεις που δημιουργούν προβλήματα σε ένα εργαλείο το οποίο θα μπορούσε να είναι αποτελεσματικό, εάν το χρησιμοποιούσαμε σωστά. Το δυσκολότερο σημείο όμως θα είναι να δημιουργήσουμε ένα ισότιμο πεδίο εφαρμογής σε σχέση με τα δικονομικά δικαιώματα υπεράσπισης. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, μέσα στην πολιτική μου Ομάδα, η οποία ζήτησε το έγγραφο δικαιωμάτων, παίρνουμε στα σοβαρά τόσο την ποιότητα όσο και την ταχύτητα της νομοθεσίας, την οποία χρειαζόμαστε για να διασφαλίσουμε ότι το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης μπορεί να είναι το αποτελεσματικό εργαλείο που πρέπει να είναι για τη σύλληψη σοβαρών, οργανωμένων εγκληματιών και ότι η αξιοπιστία του δεν πρέπει να υποβαθμιστεί από τις πολλές ασήμαντες υποθέσεις και το άνισο πεδίο εφαρμογής που βλέπουμε επί του παρόντος.

Αυτή είναι η θέση που θέλουμε να δούμε για την πολιτική μας Ομάδα και πιστεύουμε ότι η δέσμευση υπάρχει. Πρέπει όμως να δώσουμε μεγάλη προσοχή, ιδιαίτερα στα κράτη μέλη, όταν ζητούν να είναι αποτελεσματικό το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, από την άλλη πλευρά όμως δεν πραγματοποιούν τις ενέργειες που θα μας βοηθήσουν να δημιουργήσουμε, μέσω της νομοθεσίας, αυτό το ισότιμο πεδίο εφαρμογής.

(Ο ομιλητής δέχεται να απαντήσει σε ερώτηση στο πλαίσιο της διαδικασίας της γαλάζιας κάρτας σύμφωνα με το άρθρο 149, παράγραφος 8, του Κανονισμού)

 
  
MPphoto
 

  Gerard Batten, εξ ονόματος της Ομάδας EFD.(EN) Κύριε Πρόεδρε, ο Claude Moraes έκανε λόγο για την έλλειψη αναλογικότητας, κ.λπ. Συμφωνούμε όλοι επ' αυτού, το μοναδικό πράγμα όμως – το βασικό πρόβλημα– για το οποίο δεν μίλησε κανείς σήμερα το απόγευμα είναι το γεγονός ότι το δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάσει τα αρχικά αποδεικτικά στοιχεία εναντίον του κατηγορούμενου ατόμου και να έχει οποιαδήποτε διακριτική ευχέρεια για το εάν θα πρέπει το άτομο αυτό να εκδοθεί ή όχι. Πολλοί από τους κατοίκους της εκλογικής μας περιφέρειας επηρεάζονται από αυτό.

Η πιο αξιοσημείωτη περίπτωση είναι ο Andrew Symeou. Παρακολούθησα όλη τη διάρκεια των ακροάσεων του εφετείου και άκουσα τους δικαστές. Ήταν προφανές από την έκφραση του προσώπου τους πως αντιλαμβάνονταν ότι δεν υπήρχαν πραγματικά αποδεικτικά στοιχεία εναντίον αυτού του αγοριού· τα στοιχεία ήταν αντιφατικά, οι δηλώσεις φαίνονταν να έχουν κατασκευαστεί από την αστυνομία και σε καμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να έχει εκδοθεί. Πώς θα αντιμετωπίζατε το πρόβλημα αυτό και το γεγονός ότι τα δικαστήρια δεν μπορούν να λάβουν υπόψη τα αρχικά αποδεικτικά στοιχεία, ή την έλλειψη στοιχείων, εναντίον ενός κατηγορούμενου ατόμου;

 
  
MPphoto
 

  Claude Moraes (S&D).(EN) Κύριε Πρόεδρε, για ένα ένταλμα σύλληψης πρέπει να υπάρχουν αρχικά αποδεικτικά στοιχεία. Ένα ένταλμα σύλληψης δεν μπορεί να εκτελεστεί χωρίς να κατανοούν οι δικαστές ποια είναι τα απλά γεγονότα της υπόθεσης.

Στην υπόθεση του Andrew Symeou, τα θεμελιώδη προβλήματα, λέω στον Gerard Batten, ήταν προβλήματα διαδικαστικά: τα χρονικά διαστήματα κράτησης και το δικαστικό σύστημα μετά την εκτέλεση του εντάλματος. Μιλάτε για τη διαδικασία άσκησης έφεσης. Αυτό που ήταν προβληματικό και το οποίο προσπαθούμε να διορθώσουμε σήμερα στην παρούσα συζήτηση ήταν το χρονικό διάστημα μετά την εκτέλεση του εντάλματος σύλληψης.

 
  
MPphoto
 

  Nathalie Griesbeck, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. (FR) Κύριε Πρόεδρε, η προηγούμενη συζήτηση ήταν ενθουσιώδης και επίσης συναρπαστική, ενώ αυτή είναι πολύ πιο συναινετική. Έχω την εντύπωση ότι κανείς δεν αμφισβητεί την αποτελεσματικότητα της έκδοσης, του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, της μείωσης του χρόνου των διαδικασιών και συνεπώς, με λίγα λόγια, της καταπολέμησης του εγκλήματος.

Εντούτοις, ο τρόπος με τον οποίο έχει χρησιμοποιηθεί η εντολή έχει οδηγήσει επίσης, όπως είπαμε όλοι, σε καταχρήσεις και καταχρηστικές πρακτικές: καταχρηστικές πρακτικές όταν χρησιμοποιείται για ασήμαντα εγκλήματα, και δεν θα κάνω εδώ λόγο για τα αμέτρητα γελοία περιστατικά της κλοπής ποδηλάτων, χοιριδίων και τα συναφή, αλλά για τις περισσότερο σοβαρές καταχρηστικές πρακτικές όταν γίνονται κρατήσεις με δυσανάλογο τρόπο, όταν αθώοι άνθρωποι φυλακίζονται και όταν γίνεται κατάχρηση του δικαιώματος να ασκηθεί έφεση εναντίον των αποφάσεων.

Πριν από μερικά χρόνια, η πολιτική Ομάδα στην οποία ανήκω υπεραμύνθηκε της ανάγκης να εισαχθούν εγγυήσεις όσον αφορά τη χρήση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και χαίρομαι που σας ακούω, κυρία Επίτροπε, να κάνετε σήμερα το απόγευμα αναφορά σε βελτιώσεις στη διαδικασία, μέσω της δημιουργίας οδηγών για τα κράτη μέλη, καθώς και οδηγών για τους κρατουμένους. Επικροτώ τις βελτιώσεις αυτές, διότι θεωρώ ότι το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης έχει γίνει ιδιαίτερα κατανοητό από τους συμπολίτες μας και αποτελεί ένα κρίσιμης σημασίας τεστ, καθώς δείχνει τι ακριβώς είναι ικανή να κάνει η Ευρώπη προκειμένου να παγιώσει τη δικαιοσύνη στην Ευρώπη.

 
  
MPphoto
 

  Zbigniew Ziobro, εξ ονόματος της Ομάδας ECR. (PL) Κύριε Πρόεδρε, τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης χρειάζονται αποτελεσματικά εργαλεία για την καταπολέμηση του εγκλήματος, ιδιαίτερα του οργανωμένου εγκλήματος που είναι η σοβαρότερη μορφή εγκλήματος. Από την άποψη αυτή, πρέπει να πούμε ότι το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης ανταποκρίνεται σε μια ανάγκη, ιδιαίτερα ενόψει του γεγονότος ότι δεν είναι μόνο οι έντιμοι πολίτες που κυρίως εκμεταλλεύονται την ελευθερία να μετακινούνται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και οι εγκληματίες, οι οποίοι δεν ασκούν σε καμία περίπτωση τα δικαιώματά τους για τουρισμό ή για επιχειρηματικούς σκοπούς, αλλά για εγκληματικές δραστηριότητες ή για να αποφύγουν την προσαγωγή τους στη δικαιοσύνη στη χώρα τους ή στη χώρα στην οποία διέπραξαν το έγκλημα.

Πρέπει, κατά συνέπεια, να επικροτήσουμε την ύπαρξη και τη λειτουργία του μέσου αυτού, θα πρέπει όμως να επικροτήσουμε και το γεγονός ότι βρίσκεται υπό παρακολούθηση. Πέρα από τις αρετές του, κάθε νέο νομικό μέσο έχει και ορισμένα ελαττώματα, τα οποία αξίζει να αναγνωρίσουμε και αξίζει επίσης να σκεφτούμε πώς θα τα διορθώσουμε. Στην περίπτωση αυτή, θεωρώ ότι αξίζει να σκεφτούμε εάν θα πρέπει να εισαχθούν περιορισμοί σε σχέση με τη χρήση του ΕΕΣ για τα πιο ασήμαντα εγκλήματα, για παράδειγμα αυτά που τιμωρούνται με έως και δύο χρόνια φυλάκισης. Αυτό θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο σοβαρού προβληματισμού.

(Ο ομιλητής δέχεται να απαντήσει σε ερώτηση στο πλαίσιο της διαδικασίας της γαλάζιας κάρτας σύμφωνα με το άρθρο 149, παράγραφος 8, του Κανονισμού)

 
  
MPphoto
 

  Sarah Ludford (ALDE). (EN) Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ότι έχω δίκιο όταν λέω ότι ο κ. Ziobro είναι από την Πολωνία. Συμφώνησα με την τελευταία παρατήρησή του, όταν την άκουσα μεταφρασμένη. Λέγεται συχνά ότι η Πολωνία αποτελεί παράδειγμα μιας χώρας, όπου δεν υπάρχει έλεγχος ορίου για την έκδοση των ενταλμάτων σύλληψης, είτε για τα εγχώρια εντάλματα είτε για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης.

Έχετε εξετάσει το ενδεχόμενο κάποιας μεταρρύθμισης στο σύστημα της ποινικής σας δικαιοσύνης, έτσι ώστε οι εισαγγελείς να διαθέτουν κάποια ευχέρεια ως προς το εάν πρέπει ή όχι να εκδώσουν ένα ένταλμα σύλληψης και να μην πρέπει να ασκούν δίωξη για κάθε καταγγελία; Με τον τρόπο αυτόν, τα γνωστά ασήμαντα αδικήματα, όπως τα κλεμμένα χοιρίδια, δεν θα δημιουργούσαν τόσο μεγάλο πρόβλημα.

Εκτιμούμε ιδιαίτερα όλους τους Πολωνούς που βρίσκονται στο Ηνωμένο Βασίλειο, ιδιαίτερα στο Λονδίνο, οι περισσότεροι από τους οποίους φυσικά δεν είναι εγκληματίες. Επειδή όμως υπάρχουν πολλοί Πολωνοί στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι ευπρόσδεκτοι, δεχόμαστε πολλά εντάλματα σύλληψης από την Πολωνία.

 
  
MPphoto
 

  Zbigniew Ziobro (ECR). - (PL) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά την κ. Ludford για την ερώτησή της. Γνωρίζουμε πράγματι το πρόβλημα στο οποίο είχατε την καλωσύνη να μου επιστήσετε την προσοχή. Τα πολωνικά δικαστήρια ακολουθούν μια πολύ αυστηρή προσέγγιση σε σχέση με τους κανονισμούς αυτούς και, επίσης, τους εφαρμόζουν σε ζητήματα που ορισμένες φορές μπορεί να φαίνονται ασήμαντα. Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι πολλοί από τους συμπατριώτες μας ζουν στο Λονδίνο, για παράδειγμα, τα εντάλματα εκδίδονται ορισμένες φορές σε αμφιλεγόμενες υποθέσεις τέτοιου είδους. Κατά την άποψή μου, θα ήταν συνεπώς εύλογο να εξετάσει η Επιτροπή το ενδεχόμενο εισαγωγής πιο γενικών λύσεων, οι οποίες θα ισχύουν δυνητικά και σε άλλες χώρες, προκειμένου να διασφαλίσει ότι το ένταλμα δεν θα εκδίδεται για εντελώς ασήμαντα ζητήματα αυτού του είδους, για παράδειγμα, για διετή φυλάκιση, αλλά αντίθετα μόνο για τις σοβαρές ποινές, για τις οποίες θεσπίστηκε.

 
  
MPphoto
 

  Judith Sargentini, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. (NL) Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ θερμά την κ. Ludford που έκανε αυτήν την ερώτηση, διότι ετοιμαζόμουν και εγώ να κάνω την ίδια. Την περασμένη εβδομάδα παρευρέθηκα στις διαδικασίες στην Πολωνία εναντίον του κ. Cor Disselkoen –το όνομά του αναφέρθηκε ήδη σήμερα. Πρόκειται για έναν ολλανδό υπήκοο, ο οποίος εκδόθηκε στην Πολωνία δυνάμει ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης για μια υπόθεση που χρονολογείται από τα μέσα της δεκαετίας του '90. Τις λίγες ημέρες που βρισκόταν στη φυλακή –διότι, τελικά, οι ολλανδοί και πολωνοί δικαστές κατέληξαν σε συνεννόηση– τις λίγες αυτές ημέρες, ο εκεί φρουρός έκλεψε τα φάρμακα που έπαιρνε για την καρδιά του.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο πώς εκτελείται το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, αλλά και το ότι οι συνθήκες φυλάκισης σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες είναι τέτοιες που πραγματικά δεν μπορεί να συνεχίσει κανείς να στέλνει ανθρώπους εκεί. Ο δικαστής της χώρας, στην οποία απευθύνεται το αίτημα, θα πρέπει επίσης να έχει την ευχέρεια να πει: «Δεν θα εκδώσω ανθρώπους σε μια χώρα, στην οποία οι εγκαταστάσεις των φυλακών είναι απάνθρωπες και, ως δικαστής, θα τηρήσω το άρθρο 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων». Συμφωνώ με το Συμβούλιο ότι οι χώρες θα πρέπει να είναι διακριτικές με υποθέσεις για τις οποίες εκδίδουν ανάλογο αίτημα, όμως οι χώρες θα πρέπει επίσης να έχουν την ελευθερία να λένε: «Αυτό το αδίκημα είναι ασήμαντο, δεν πρόκειται να εκδώσω ανθρώπους για αυτό». Ως εκ τούτου, είναι πολύ σημαντικό να αλλάξει η Πολωνία τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τη δικαιοσύνη.

(Η ομιλήτρια δέχεται να απαντήσει σε ερώτηση στο πλαίσιο της διαδικασίας της γαλάζιας κάρτας σύμφωνα με το άρθρο 149, παράγραφος 8, του Κανονισμού)

 
  
MPphoto
 

  Dimitar Stoyanov (NI).(BG) Υποθέτω ότι μιλάτε για την ίδια υπόθεση που αναφέρθηκε πριν από λίγο. Ο συνάδελφος βουλευτής έκανε λόγο για αυτήν και ήθελα τότε να του κάνω μια ερώτηση, αλλά δεν έλαβα τον λόγο. Όταν μιλάτε για τόσο συγκεκριμένες υποθέσεις, σας παρακαλώ να αναφέρετε τα ονόματα των ατόμων, τα δικαιώματα των οποίων παραβιάστηκαν, έτσι ώστε να τα ακούσουμε. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, θα σας ζητήσω τώρα να δώσετε το όνομα του συγκεκριμένου ατόμου για το οποίο μιλάτε, διότι πρέπει να κατονομάζουμε τους ανθρώπους, τα δικαιώματα των οποίων έχουν παραβιαστεί.

 
  
MPphoto
 

  Judith Sargentini (Verts/ALE).(NL) Δεν το κρατάω μυστικό, κύριε Stoyanov. Το όνομα του αναφέρθηκε και νωρίτερα, αν και είναι πιθανό να μην το μετέφερε ο διερμηνέας σας. Το όνομά του είναι κ. Cor Disselkoen. Επίσης, έχω μια υπόθεση αναφορικά με τον κ. Horchner, έναν άλλο ολλανδό υπήκοο. Ανέφερα το όνομα του κ. Disselkoen και δεν ντρέπεται καθόλου για αυτό, διότι θέλει πολύ να γίνουν αλλαγές στο ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και θα χαρεί να συζητήσει το θέμα αυτό δημοσίως.

 
  
MPphoto
 

  Κυριάκος Τριανταφυλλίδης, εξ ονόματος της ομάδας GUE/NGL. – Κύριε Πρόεδρε, πολλά θα μπορούσαν να λεχθούν για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και την εφαρμογή του από τα κράτη μέλη. Μερικά έχουν ήδη αναφερθεί από τους συναδέλφους.

Εγώ θέλω να επικεντρωθώ σε μια συγκεκριμένη σημαντική πτυχή: τον πλήρη σεβασμό των ανθρωπίνων και διαδικαστικών δικαιωμάτων. Οι ύποπτοι και οι κατηγορούμενοι έχουν δικαιώματα τόσο ως άνθρωποι αλλά και ως διάδικοι. Όμως αυτά πολύ συχνά δεν λαμβάνονται υπόψη. Η προφυλάκιση καθώς και οι συνθήκες κράτησης, που ανέφερε ο συνάδελφος Cornelis de Jong, είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα. Ο κύριος λόγος για αυτό είναι γιατί λαμβάνεται ως δεδομένο ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα τυγχάνουν του ίδιου σεβασμού σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Ωστόσο, αυτό σαφώς δεν ισχύει γιατί ορισμένα δικαιώματα ερμηνεύονται διαφορετικά ανά κράτος μέλος, όπως για παράδειγμα το δικαίωμα της σιωπής, ή απλώς επειδή ορισμένες διαδικασίες διαφέρουν, όπως στην περίπτωση της διάρκειας των περιόδων προφυλάκισης.

Τι σκοπεύετε να κάνετε για αυτό, κυρία Επίτροπε; Θα προτείνετε συγκεκριμένα μέτρα όπως την εισαγωγή μιας ειδικής πρόνοιας για τα ανθρώπινα δικαιώματα που να επιτρέπει στους δικαστές να εξετάζουν το περιεχόμενο των υποθέσεων, όπως γίνεται στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία, ή θα παραμείνουν αυτοί απλοί επιβεβαιωτές αποφάσεων άλλου κράτους μέλους; Θα προβλέψετε τη δυνατότητα ακρόασης στον ύποπτο ή κατηγορούμενο μέσω της οποίας ένας δικαστής θα αποφασίζει εάν πρέπει ή όχι να αποσταλεί ο συγκεκριμένος στη χώρα που τον αναζητεί για να αποφεύγονται καταχρήσεις, όπως η έκδοση για πολιτικά φρονήματα; Προτίθεστε να προτείνετε τέτοιου είδους αλλαγές στο πλαίσιο του χάρτη πορείας για τα δικονομικά δικαιώματα ή μέσω μιας τροποποίησης της νομοθεσίας σχετικά με το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης;

 
  
MPphoto
 

  William (The Earl of) Dartmouth (EFD).(EN) Κύριε Πρόεδρε, στον αγγλο-αμερικανικό κόσμο, πρωταρχικός σκοπός του δικαίου είναι να προστατεύει τους πολίτες από τις τυχαίες συλλήψεις και την αυθαίρετη φυλάκιση. Το δίκαιο στην ηπειρωτική Ευρώπη, συγκεκριμένα στο πρώην ανατολικό μπλοκ, πολύ απλά δεν έχει αυτήν την προτεραιότητα και είναι γελοίο να υποκρινόμαστε ότι συμβαίνει το αντίθετο.

Δυνάμει του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, όλοι στη Βρετανία μπορούν να εκδοθούν –σύμφωνα με το βουλγαρικό δίκαιο, για παράδειγμα– και ο βρετανός δικαστής δεν μπορεί να κάνει πολλά για αυτό. Ακόμη χειρότερα, η βρετανική κυβέρνηση τάχθηκε υπέρ της ευρωπαϊκής εντολής έρευνας, η οποία συνιστά ακόμη μια επίθεση ενάντια στις ελευθερίες του βρετανικού λαού. Οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες, που είναι υποστηρικτές όλων αυτών, αποκαλούν τον εαυτό τους κόμμα των πολιτικών ελευθεριών. Αυτό είναι ανοησία! Η προσήλωση των Φιλελεύθερων Δημοκρατών στις πολιτικές ελευθερίες σταματάει στο Calais.

(Ο ομιλητής δέχεται να απαντήσει σε ερώτηση στο πλαίσιο της διαδικασίας της γαλάζιας κάρτας σύμφωνα με το άρθρο 149, παράγραφος 8, του Κανονισμού)

 
  
MPphoto
 

  Sarah Ludford (ALDE).(Το μικρόφωνο είναι εκτός λειτουργίας μέχρι το τέλος σχεδόν της πρώτης πρότασης) ... Φιλελεύθερος Δημοκράτης. Γνωρίζει ο κόμης του Dartmouth ότι οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες ήταν εκείνοι, οι οποίοι, έχοντας την υποστήριξη των Συντηρητικών στην Άνω Βουλή του βρετανικού κοινοβουλίου, κατόρθωσαν να εισαγάγουν στον νόμο περί έκδοσης του 2003, ο οποίος εφάρμοζε το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, τη δυνατότητα του δικαστή να αρνηθεί την παράδοση δυνάμει του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, εάν παραβιάζονται τα θεμελιώδη δικαιώματα του συγκεκριμένου ατόμου; Κοιτάζω προς την πλευρά του κ. Kirkhope, διότι το δικό του και το δικό μου κόμμα συνεργάστηκαν πάνω στο ζήτημα αυτό.

Το UKIP απλώς φωνάζει αβοήθητο από τον πάγκο, ενώ εμείς προχωρούμε και φροντίζουμε να διασφαλίσουμε την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Θα πρέπει να δώσετε έμφαση στο να πείσετε τα δικαστήρια να επικαλούνται το άρθρο 21 του νόμου περί έκδοσης του 2003. Ήμουν εκεί στη Βουλή των Λόρδων και βοήθησα να κινηθεί η τροπολογία αυτή.

 
  
MPphoto
 

  William (The Earl of) Dartmouth (EFD).(EN) Τίποτα από αυτά που είπατε δεν ακυρώνει τη μετρημένη κριτική των όσων λέμε τώρα εμείς και άλλοι. Θα ήθελα επίσης να πω ότι κάνετε μεγάλο λάθος, εάν νομίζετε ότι τα καλύτερα δικαιώματα μετάφρασης μπορούν με οποιονδήποτε τρόπο να διορθώσουν αυτό το ελαττωματικό κομμάτι νομοθεσίας που καταστρέφει τις ζωές των ανθρώπων.

 
  
MPphoto
 

  Andrew Henry William Brons (NI).(EN) Κύριε Πρόεδρε, οι ακροάσεις του εντάλματος σύλληψης έχουν ελάχιστα κοινά σημεία με τις ακροάσεις έκδοσης που προηγούνταν του νόμου του 2003. Ακόμη και κατά την κύρια ακρόαση, το δικαστήριο δεν εξετάζει τα αποδεικτικά στοιχεία, αλλά μόνο τα λεγόμενα δέκα νομικά εμπόδια για την παράδοση. Η έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων δεν συνιστά εμπόδιο για την έκδοση. Ακόμη και άνθρωποι που κατηγορούνται για συμπεριφορές που δεν συνιστούν αδίκημα στη χώρα έκδοσης, είναι δυνατό να παραδοθούν δυνάμει του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, εάν το αδίκημα είναι τέτοιο που δεν προϋποθέτει διττό αξιόποινο.

Ενώ τα περισσότερα από αυτά είναι σοβαρά αδικήματα βίας, απάτης ή σεξουαλικά αδικήματα, ο κατάλογος περιλαμβάνει επίσης τα ασαφή αδικήματα των εγκλημάτων σκέψης, που είναι αγαπητά σε πάρα πολλές χώρες της ηπειρωτικής Ευρώπης, έτσι ώστε το άτομο που συλλαμβάνεται να μπορεί να σταλεί σε δίκη, ή μάλλον σε αυτόματη καταδίκη, σε ένα από αυτά τα άθλια μέρη.

Το γεγονός ότι τα εντάλματα αυτά εκδίδονται με σκοπό τη δίωξη ενός ατόμου εξαιτίας των πολιτικών του απόψεων θα πρέπει να συνιστά νομικό εμπόδιο για την παράδοσή του, υποψιάζομαι όμως ότι ορισμένες πολιτικές απόψεις είναι λιγότερο ίσες από κάποιες άλλες. Μας πούλησαν το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης με την υπόσχεση ότι θα χρησιμοποιούνταν για την προσαγωγή των τρομοκρατών στη δικαιοσύνη, όμως οι κακοδικίες στην περίπτωση του Garry Mann, της Deborah Dark, του Edmond Arapi, του Andrew Symeou και πολλών άλλων δεν ενείχαν καθόλου τρομοκρατικά στοιχεία.

Χειρότερες από όλες είναι οι περιπτώσεις ατόμων που εκδίδονται για ανάκριση, χωρίς να τους απαγγελθεί κάποια κατηγορία. Πρέπει να επαναδιατυπώσουμε την απαίτηση ότι ένα δικαστήριο θα προβαίνει στην έκδοση κάποιου ατόμου μόνο όταν υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία ότι διαπράχθηκε σοβαρό αδίκημα, σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας έκδοσης.

 
  
MPphoto
 

  Elena Oana Antonescu (PPE).(RO) Κύριε Πρόεδρε, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης συνιστά ένα αποτελεσματικό μέσο για την καταπολέμηση και τον έλεγχο του διασυνοριακού εγκλήματος σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό στην επιτάχυνση της μεταφοράς, μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, ατόμων που είναι ύποπτα για τη διάπραξη σοβαρών εγκλημάτων, συμπεριλαμβανομένων της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος. Εντούτοις, πολύ συχνά, έχουν υπάρξει περιπτώσεις στις οποίες το εν λόγω μέσο έχει χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση ασήμαντων εγκλημάτων. Περιπτώσεις που ήταν εξαιρετικά άνισες από πλευράς σοβαρότητας έτυχαν ίσης μεταχείρισης. Εντάλματα εκδόθηκαν όταν η χρήση τους ήταν εξίσου περιττή και δυσανάλογη. Το γεγονός αυτό δεν έχει οδηγήσει μόνο σε άδικες καταστάσεις για τους κατηγορούμενους, αλλά έχει δημιουργήσει επίσης και ένα αδικαιολόγητο βάρος στους πόρους του κράτους που εκτελεί το ένταλμα.

Η δυσανάλογη χρήση αυτού του βασικής σημασίας μέσου για την καταπολέμηση του διασυνοριακού εγκλήματος συντελεί στο να υπονομευθεί η εμπιστοσύνη σε αυτό. Αυτό θα κάνει ορισμένα κράτη να πραγματοποιούν έλεγχο αναλογικότητας βάσει των δικών τους κανόνων, όταν θα αποφασίζουν να εκτελέσουν ένα ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης. Η πρακτική αυτή θα έχει ως αποτέλεσμα να εφαρμόζεται με μη συνεκτικό και ενιαίο τρόπο και, κατά συνέπεια, να υπάρχει έλλειψη εμπιστοσύνης στην έννοια της αμοιβαίας αναγνώρισης.

Το δικαίωμα στη νομική συνδρομή πρέπει να διασφαλίζεται τόσο στο κράτος έκδοσης του εντάλματος όσο και στο κράτος που το εκτελεί, έτσι ώστε το δικαίωμα στην υπεράσπιση να εφαρμόζεται με κατάλληλο τρόπο. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο θέλουμε να θέσουμε στην Επιτροπή και το Συμβούλιο τις ερωτήσεις αυτές. Πρέπει να έχουμε κάποια εγγύηση ότι τα πρότυπα της ποινικής δικαιοσύνης και οι συνθήκες φυλάκισης στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα οδηγήσουν στην έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ των δικαστικών συστημάτων των κρατών μελών. Εν κατακλείδι, θα ήθελα και εγώ με τη σειρά μου να ευχαριστήσω την Επίτροπο Reding για όλες τις ενέργειές της με στόχο την ενίσχυση των δικονομικών δικαιωμάτων στις ποινικές διαδικασίες.

 
  
MPphoto
 

  Carmen Romero Lopez (S&D). (ES) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Reding, είναι γεγονός ότι η παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων είναι μία από τις σημαντικότερες αδυναμίες, όπως λέμε όλο το απόγευμα.

Εντούτοις, δεν θα είναι καν δυνατό να εγγυηθούμε αυτά τα δικονομικά δικαιώματα, για τα οποία έχουμε ήδη μιλήσει και τα οποία θα συζητήσουμε ως μέρος του πακέτου των δικονομικών δικαιωμάτων. Θα είναι αδύνατο να επιλύσουμε ορισμένα προβλήματα όσον αφορά, για παράδειγμα, τις φυλακές ή τις περιόδους προφυλάκισης, διότι δεν καλύπτονται από το πακέτο των δικονομικών δικαιωμάτων. Αυτά εμπίπτουν ξεκάθαρα στις αρμοδιότητες των κρατών μελών.

Ωστόσο, όσον αφορά το ζήτημα της αναλογικότητας και των ασήμαντων εγκλημάτων, θα ήθελα να σας πω, κυρία Reding, ότι κανένα από τα εγκλήματα που άκουσα να αναφέρονται σήμερα το απόγευμα –κλοπές γραβατών, χοιριδίων και ποδηλάτων– δεν καλύπτονται από το ένταλμα σύλληψης. Τα 32 εγκλήματα που περιλαμβάνονται σχετίζονται μόνο με το οργανωμένο έγκλημα, εκτός και αν τα χοιρίδια ή τις γραβάτες τα κλέβουν ένοπλες και οργανωμένες συμμορίες εγκληματιών.

Με άλλα λόγια, μπορείτε να αστειεύεστε με παραδείγματα που ούτε καν γνωρίζουμε αυτήν τη στιγμή, διότι ουσιαστικά το πρόβλημα είναι ότι δεν διαθέτουμε κάποιο κοινό στατιστικό μέσο, με το οποίο θα μπορούμε πραγματικά να εξετάσουμε το ζήτημα αυτό.

(Ο Πρόεδρος διακόπτει την ομιλήτρια)

 
  
MPphoto
 

  Heidi Hautala (Verts/ALE).(FI) Κύριε Πρόεδρε, η εκπρόσωπος της Ουγγαρίας είπε εδώ ότι το πρόβλημα δεν είναι το ίδιο το μέσο –το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης– αλλά το γεγονός ότι σχετίζεται με την πολιτική που ακολουθεί κάθε κράτος μέλος στον τομέα της ποινικής δικαιοσύνης. Λοιπόν, τώρα βάζει τα ακουστικά της. Ναι. Λοιπόν, κατά την άποψή μου, το όλο θέμα έχει να κάνει στην πραγματικότητα με το να κάνουμε οικονομία στην αλήθεια, διότι τώρα πρέπει να παραδεχθούμε ότι το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης ήταν προβληματικό από την αρχή, καθόσον υποκρινόμασταν ότι όλα τα κράτη μέλη θα εφάρμοζαν ορισμένους νομικούς κανόνες και ελάχιστα πρότυπα για τις ποινικές διαδικασίες. Η αλήθεια φυσικά είναι ότι μόλις αρχίσαμε να τα θεσπίζουμε τώρα, με τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης της Λισαβόνας.

Θα ήθελα να τονίσω ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει ήδη επισημάνει πως στις περιπτώσεις ασύλου, κανείς δεν μπορεί να σταλεί πίσω στην Ελλάδα, για παράδειγμα, διότι οι συνθήκες στις φυλακές εκεί είναι πολύ άσχημες. Αναρωτιέμαι πότε θα έρθει η στιγμή που δεν θα μπορείτε να εκδώσετε κάποιον βάσει του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, διότι οι συνθήκες στις φυλακές στη χώρα που ζητά την έκδοση είναι τρομακτικές. Κατά την άποψή μου, η Επιτροπή θα πρέπει να περιμένει κάτι τέτοιο.

 
  
MPphoto
 

  Rui Tavares (GUE/NGL).(PT) Κύριε Πρόεδρε, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα πείραμα που αποτελείται από πειράματα: η ευρωζώνη, αυτό το ίδιο το Κοινοβούλιο στο οποίο βρισκόμαστε, ο χώρος Σένγκεν και πολλά άλλα μέσα είναι όλα πειράματα. Το πρόβλημα είναι ότι οι πολιτικοί είναι πολύ συχνά λιγότερο σεμνοί από ό,τι οι επιστήμονες. Οι επιστήμονες είναι οι πρώτοι που το αναγνωρίζουν, όταν ένα πείραμα δεν πάει όπως το έλπιζαν.

Στην περίπτωση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης (ΕΕΣ), γνωρίζουμε πλέον ότι είναι προβληματικό και δημιουργεί αμφιβολίες. Θα πρέπει να αναγνωρίσουμε στην Επίτροπο Reding πως είχε την ειλικρίνεια να επιβεβαιώσει ότι το εν λόγω ένταλμα ήταν προβληματικό και δημιουργούσε αμφιβολίες και ότι υπάρχουν έλεγχοι αναλογικότητας που πρέπει να πραγματοποιούνται, όταν εκδίδονται τα εντάλματα, τα οποία δεν θα πρέπει να εφαρμόζονται αυτομάτως, χωρίς πρώτα ο δικαστής να τους ρίξει μια πιο ήρεμη και μετρημένη ματιά.

Ως εκ τούτου, η λύση δεν θα πρέπει να είναι η κατάργηση του ΕΕΣ, το οποίο είναι προφανώς χρήσιμο. Θέλουμε να μην μπορούν οι βιαστές ή οι δολοφόνοι να διασχίζουν τα σύνορα και να είναι ελεύθεροι. Εντούτοις, το ΕΕΣ θα πρέπει να συμπληρωθεί με αποτελεσματικά μέσα για την προστασία των κατηγορουμένων, με την παρουσία δικηγόρου και με το δικαίωμα στη μετάφραση, το οποίο εξέτασε ήδη η βαρόνη Ludford στην έκθεσή της, αλλά επίσης ιδιαίτερα κρίσιμης σημασίας είναι και η αξιολόγηση των συνθηκών κράτησης στις ευρωπαϊκές φυλακές.

Επιπλέον, ας μην ξεγελιόμαστε ή διατηρούμε αυταπάτες: το να κρατείται κανείς σε μια φυλακή στη χώρα Α ή τη χώρα Β δεν είναι το ίδιο πράγμα με το να είναι φυλακισμένος στην Ευρώπη. Είναι πολύ σημαντικό να αξιολογούνται οι συνθήκες αυτές και να πραγματοποιήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πολύ αποφασιστική δουλειά, προκειμένου να αξιολογήσει τις συνθήκες κράτησης, έτσι ώστε να καταστεί δυνατό να εναρμονιστούν και να μπορεί με τον τρόπο αυτόν το ΕΕΣ να εφαρμόζεται με περισσότερη εμπιστοσύνη.

 
  
MPphoto
 

  Dimitar Stoyanov (NI).(BG) Κύριε Πρόεδρε, άκουσα προηγουμένως τα επιχειρήματα που πρόβαλαν οι επικριτές του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και από τα στόματα των συναδέλφων βουλευτών που προέρχονται από τα εθνικιστικά κινήματα. Εντούτοις, τα επιχειρήματά μας είχαν προβληθεί τότε ως ευρωσκεπτικιστικά, σαν να είμασταν ένα είδος εχθρών της προόδου. Ως αποτέλεσμα, το εν λόγω ένταλμα τέθηκε σε ισχύ.

Ωστόσο, σήμερα το απόγευμα άκουσα κάτι άλλο απαίσιο να βγαίνει από τα χείλη της κ. Győri. Αυτό που είπε στην πραγματικότητα ήταν ότι η αποτελεσματικότητα του εντάλματος σύλληψης δικαιολόγησε τα περιστατικά παραβιάσεων των δικαιωμάτων. Κυρία Győri, γνωρίζω μια αρχή στο ποινικό δίκαιο που λέει: «Καλύτερα να κυκλοφορούν ελεύθεροι 10 ένοχοι παρά να καταδικάζεται έστω και ένας αθώος». Εντούτοις, από την πλευρά της δυσανάλογης ανταπόκρισης, είναι φυσιολογικό να χρησιμοποιεί η αστυνομία οτιδήποτε έχει στα χέρια της, και θα εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία που της δίνεται.

Μόνο μία απάντηση υπάρχει στο παλιό ερώτημα «Ποιος θα φυλάξει τους ίδιους τους φύλακες;»: «Ο νόμος φυλάει τους φύλακες». Εμείς ως νομοθέτες, με την Επιτροπή ως όργανο πρωτοβουλίας και το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ως συννομοθέτες, πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε, προκειμένου να διασφαλίσουμε ότι ο νόμος θα φυλάει πραγματικά τους φύλακες.

 
  
MPphoto
 

  Salvatore Iacolino (PPE).(IT) #Κύριε Πρόεδρε, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης είναι αδιαμφισβήτητα ένα θεμελιώδους σημασίας εργαλείο για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος. Θεωρώ ότι στο σημείο αυτό υπάρχει κατανόηση και συμφωνία από όλους όσοι μίλησαν, συμπεριλαμβανομένων της Προεδρίας και της Επιτροπής.

Την ίδια στιγμή, συνιστά επιβεβαίωση του τρόπου με τον οποίο η αστυνομική και δικαστική συνεργασία μπορούν να επιτύχουν σημαντικούς στόχους κατά τη διασυνοριακή προσέγγιση του εγκλήματος. Οι χρόνοι αναμονής έχουν επιλυθεί και το κόστος θα πρέπει τώρα να εξακριβωθεί –και αυτό είναι κάτι που πρέπει να εξετάσουμε περαιτέρω. Η εμπιστοσύνη μεταξύ των κρατών μελών είναι κρίσιμης σημασίας στη διαδικασία αυτή, η οποία είναι αδιαμφισβήτητα θετική. Στο μεταξύ, όμως, είναι σημαντικό να διασφαλίσουμε ότι το μέσο εφαρμόζεται ομοιόμορφα σε όλα τα κράτη μέλη, κάνοντας πραγματική διάκριση μεταξύ των σοβαρών εγκλημάτων, για τα οποία προορίζεται και για τα οποία έχει καθιερωθεί, και των μη σοβαρών εγκλημάτων.

Ίσως θα ήταν χρήσιμο –και στο σημείο αυτό, απευθύνομαι στην Επίτροπο Reding– να εμπλέξουμε την ευρωπαϊκή εισαγγελική αρχή, η οποία, μετά από τη συγκρότηση και την έναρξη της λειτουργίας της, θα μπορούσε να επαληθεύσει και να αξιολογήσει με κάποιον τρόπο τις αποφάσεις αυτές των δικαστικών αρχών των κρατών μελών, οι οποίες θα πρέπει οπωσδήποτε να λάβουν περαιτέρω εκπαίδευση. Είναι αλήθεια ότι οι συνθήκες κράτησης δεν είναι οι ίδιες σε όλα τα κράτη μέλη, είμαστε όμως βέβαιοι ότι την επόμενη εβδομάδα η Επιτροπή θα εκδώσει την ανακοίνωση και την Πράσινη Βίβλο σχετικά με τις βασικές συνθήκες κράτησης, όπου θα απαριθμούνται τα επιπρόσθετα μέτρα που πρέπει να ληφθούν.

Ως εκ τούτου, με ορθή χρήση του εντάλματος σύλληψης, αναλογικότητα, αυστηρή εφαρμογή του μέσου, καλύτερη ανταλλαγή πληροφοριών και εκπαίδευση των δικαστών σε σχέση με τα ευρωπαϊκά θέματα, είμαστε βέβαιοι ότι θα μπορέσουμε να επιτύχουμε πλήρως την ομοιόμορφη εφαρμογή αυτού του σημαντικού μέσου.

 
  
MPphoto
 

  Francoise Castex (S&D). (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, μπορούμε να δούμε ότι η εφαρμογή του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης θέτει το ζήτημα της κράτησης, η οποία υλοποιείται με πολύ διαφορετικό τρόπο από το ένα κράτος μέλος στο άλλο. Ορισμένα κράτη δείχνουν προφανή χαλαρότητα όσον αφορά τον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων στο περιβάλλον των φυλακών.

Επιπλέον, μεταξύ των 600.000 κρατουμένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ολοένα και περισσότεροι κρατούνται σε διαφορετικό κράτος μέλος από το δικό τους, εξαιτίας ακριβώς του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Κατά συνέπεια, δεν απολαύουν των θεμελιωδών δικαιωμάτων που τους εγγυάται το κράτος καταγωγής τους. Σε αυτές τις περιπτώσεις, δεν έχει κανένα νόημα να εξαπολύουμε ο ένας στον άλλον κατηγορίες παραβιάσεων· πρέπει να λάβουμε μέτρα.

Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, τον περασμένο Ιανουάριο ο συνάδελφός μου, ο κ. Λαμπρινίδης, και εγώ υποβάλαμε μια γραπτή δήλωση, ζητώντας την εναρμόνιση των προτύπων κράτησης σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και την καθιέρωση ανεξάρτητων εθνικών μηχανισμών επιθεώρησης.

Ελπίζω, κυρία Επίτροπε, ότι στην Πράσινη Βίβλο που θα προτείνετε θα λάβετε υπόψη σας το ζήτημα αυτό και ότι θα υπάρξει σύντομα μια κοινή πλατφόρμα ελάχιστων δικαιωμάτων, η οποία θα ισχύει σε όλα τα κράτη μέλη.

 
  
MPphoto
 

  Axel Voss (PPE).(DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Gyori, κυρία Reding, όπως κατέστησαν ήδη ιδιαιτέρως σαφές οι προηγούμενοι ομιλητές, τα τελευταία χρόνια το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης έχει αποδειχθεί ένα χρήσιμο μέσο για την καταπολέμηση του εγκλήματος. Οι εγκληματίες στην Ευρώπη δεν είναι πλέον ελεύθεροι να εκμεταλλεύονται τα ανοικτά μας σύνορα με τον τρόπο που μπορεί διαφορετικά να το έκαναν.

Εντούτοις, παρά τις αμέτρητες επιτυχίες που έχουν σημειωθεί, τα τελευταία επτά χρόνια έχει φανεί επίσης ότι το σύστημα δεν είναι ακόμη τέλειο και ότι δεν χρησιμοποιείται με τον τρόπο που σχεδιαζόταν αρχικά. Στην πρόσφατη έκθεσή σας, επιστήσατε την προσοχή σε ορισμένες από τις αδυναμίες αυτές. Για παράδειγμα, δεν υφίσταται κανένα δικαίωμα στη νομική εκπροσώπηση, οι συνθήκες στις φυλακές είναι σε ορισμένες περιπτώσεις άθλιες και, πολύ συχνά, οι έρευνες διαρκούν πολύ καιρό. Το βασικό σημείο, το οποίο έχει ήδη αναφερθεί πολλές φορές, είναι ότι τα κράτη έκδοσης του εντάλματος να λαμβάνουν με συνεπή τρόπο υπόψη τους, όταν ποτέ το κάνουν, εάν το μέτρο είναι αναλογικό. Το ζήτημα αυτό με απασχολεί ιδιαιτέρως, διότι η πραγματική πρόθεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης υπονομεύεται πολλές φορές από τη συστηματική έκδοση ενταλμάτων σύλληψης, συχνά για ασήμαντα αδικήματα. Στην Πολωνία, για παράδειγμα –όπως επίσης αναφέρθηκε προηγουμένως– όπου εκδίδεται ο μεγαλύτερος αριθμός ευρωπαϊκών ενταλμάτων σύλληψης, οι δικαστικές αρχές πολύ απλά δεν έχουν την εξουσία να σταματήσουν τις εθνικές διαδικασίες, επειδή το σύστημα έχει αυτοματοποιηθεί. Δεν πιστεύω ότι αυτή ήταν η αρχική πρόθεση. Ως εκ τούτου, πριν από την έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη πόσο σοβαρό είναι το αδίκημα, ποια είναι η αναμενόμενη ποινή και εάν υπάρχει απλούστερος τρόπος να χειριστεί κανείς το ζήτημα. Τέλος, θα πρέπει ίσως να πραγματοποιείται και μια ανάλυση κόστους/οφέλους, έτσι ώστε να μην διώκονται με μεγάλο κόστος τα ασήμαντα αδικήματα.

Κατά την άποψή μου, συνέπεια σημαίνει επίσης προσαρμογή των υφιστάμενων κανόνων στην πραγματικότητα. Από την άποψη αυτή, θα με ενδιέφερε να μάθω τι βήματα σκέφτεστε να κάνετε στον τομέα αυτόν.

 
  
MPphoto
 

  Γεώργιος Παπανικολάου (PPE). - Κύριε Πρόεδρε, άκουσα με πολλή προσοχή τις τοποθετήσεις όλων των συναδέλφων. Ξεκινώ με την κοινή παραδοχή όλων μας ότι η καταπολέμηση του εγκλήματος δεν είναι μόνο εθνική υπόθεση, αλλά είναι και ευρωπαϊκή υπόθεση.

Το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης σηματοδότησε ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός στην καταπολέμηση του εγκλήματος συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού δικαστικού χώρου και στην καταπολέμηση του διασυνοριακού εγκλήματος και της τρομοκρατίας. Ενισχύει επίσης την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων στο εσωτερικό της Ένωσης - κάτι που συζητάμε έντονα το τελευταίο διάστημα και σε σχέση με το ζήτημα της Συνθήκης του Σένγκεν - εξασφαλίζοντας ότι το άνοιγμα των συνόρων δεν αποβαίνει εις όφελος εκείνων που επιδιώκουν να ξεφύγουν από τη δικαιοσύνη.

Βεβαίως υπάρχουν και φωνές διαμαρτυρίας -και συντάσσομαι και εγώ με αυτά που είπε ο κ. Voss και άλλοι συνάδελφοι- σε ό,τι αφορά την ελλιπή και μη αναλογική εφαρμογή πολλές φορές σε εθνικό επίπεδο. Συζητήσαμε και για το κόστος και την αναλογικότητα και όλα όσα πρέπει να εφαρμόζουμε για να ενισχύσουμε το ένταλμα σύλληψης. Όμως υπενθυμίζω -και αυτό το αντιμετωπίσαμε και στην Ελλάδα πρόσφατα σε σημαντικές υποθέσεις- ότι ακόμη και σήμερα υπάρχουν άτομα που διώκονται για σοβαρά εγκλήματα απάτης και διαφθοράς σε κάποιο κράτος μέλος της Ένωσης και εξαφανίζονται ή καταφέρνουν να διαφύγουν και να αποφύγουν τη σύλληψη αξιοποιώντας διαφορετικές δικονομικές διατάξεις και διαφορετικές ρυθμίσεις στα διαφορετικά εθνικά δίκαια. Επομένως, δεν νομίζω ότι υπάρχει αμφιβολία σε ό,τι αφορά την αξία του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης.

Κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω ότι έχετε δίκιο, κυρία Επίτροπε, όταν λέτε ότι πρέπει να αξιοποιήσουμε όσο μπορούμε την Ιντερπόλ και να ενισχύσουμε την άντληση πληροφοριών από το σύστημα Σένγκεν. Πρέπει να υπάρχει όσο γίνεται στενότερη εναρμόνιση των κρατών μελών για να μπορέσουμε τελικά να έχουμε μια ευρωπαϊκή πολιτική εναρμονισμένη, σύγχρονη, αντάξια των περιστάσεων, όπως απαιτούν οι καιροί.

 
  
MPphoto
 

  Joanna Katarzyna Skrzydlewska (PPE). - (PL) Κύριε Πρόεδρε, στόχος του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης είναι να επιβάλει το δίκαιο και να διασφαλίσει την ασφάλεια των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ελευθερία μετακίνησης των ατόμων δεν πρέπει να διευκολύνει τους εγκληματίες να αποφεύγουν τη λογοδοσία για εγκληματικές πράξεις που διέπραξαν στην επικράτεια κάποιου άλλου κράτους μέλους. Εντούτοις, υπάρχουν ανησυχητικές αναφορές όσον αφορά τη χρήση του εντάλματος, όπως η πρόσφατη έκθεση της Επιτροπής και η δήλωση της Επιτρόπου Reding, στην οποία είπε ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι το ένταλμα χρησιμοποιείται σωστά και ότι δεν θα πρέπει να εκδίδεται μηχανικά ή αυτόματα για σχετικά ασήμαντα αδικήματα. Η δήλωση αυτή μαρτυρά την ενδεχόμενη κατάχρηση του εντάλματος σύλληψης από μέρους των δικαστικών αρχών. Ως εκ τούτου, παρά το γεγονός ότι υποστηρίζω απόλυτα την προσπάθεια διασφάλισης ενός μέγιστου επιπέδου ασφαλείας για τους πολίτες της ΕΕ, καλώ την Επιτροπή να παρακολουθεί τη χρήση του εντάλματος και να λάβει μέτρα με στόχο να αποτρέψει τις παρατυπίες κατά τη χρήση της διαδικασίας αυτής από τα δικαστήρια.

 
  
MPphoto
 

  Graham Watson (ALDE). (EN) Κύριε Πρόεδρε, είχα την τιμή να είμαι εισηγητής του Σώματος, όταν εγκρίθηκε το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης το 2001 και το 2002. Οι συνάδελφοι που βρίσκονταν στο Σώμα την περίοδο εκείνη θα θυμούνται ότι παροτρύναμε την Επιτροπή και το Συμβούλιο να εισαγάγουν στη νομοθεσία περισσότερες εγγυήσεις για τις πολιτικές ελευθερίες και εξασφαλίσαμε από την Επιτροπή τη δέσμευση ότι θα υποβάλει ένα σχέδιο οδηγίας για τα δικαιώματα των κατηγορουμένων κατά τις ποινικές νομικές διαδικασίες.

Δεν εισήχθησαν όλες οι εγγυήσεις που ζητήσαμε και το σχέδιο οδηγίας για τα δικαιώματα των κατηγορουμένων παρέμεινε για πολλά χρόνια στα εισερχόμενα έγγραφα του Συμβουλίου. Τα αποτελέσματα των παραλείψεων αυτών αποτελούν την αιτία της σημερινής συζήτησης. Το 2002, το Κοινοβούλιο δεν είχε καμία εξουσία συναπόφασης πάνω στα θέματα αυτά. Παρ’ όλα αυτά, πιστέψαμε ότι, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις συνιστώσες, το ένταλμα σύλληψης αποτελούσε τη σωστή κίνηση. Όπως είπαν πολλοί ομιλητές στην παρούσα συζήτηση, το ένταλμα σύλληψης είναι ένα ιδιαίτερα πολύτιμο εργαλείο για την καταπολέμηση του διασυνοριακού εγκλήματος. Έχει αποδώσει δικαιοσύνη σε πολλά θύματα. Στις περιπτώσεις όπου δημιουργήθηκαν προβλήματα, αυτά προήλθαν από την κακή μεταφορά σε εθνικό δίκαιο, από την επιπόλαιη χρήση του εντάλματος για ασήμαντα εγκλήματα, καθώς και από τις απαράδεκτες συνθήκες κράτησης.

Όλα αυτά μπορούν, πρέπει και όντως είναι υπό εξέταση. Επικροτώ τους συντάκτες των σημερινών προφορικών ερωτήσεων για το ότι επιτάχυναν τη διαδικασία βελτίωσής του, με εξαίρεση έναν ο οποίος είναι αντίθετος σε κάθε δικαστική συνεργασία.

 
  
MPphoto
 

  Charles Tannock (ECR). (EN) Κύριε Πρόεδρε, και εγώ προσωπικά πιστεύω ότι η όλη συζήτηση χρειάζεται πλέον μια δόση κοινής λογικής.

Εξακολουθώ να πιστεύω ότι ένα είδος ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης είναι ένα αναγκαίο εργαλείο για την καταπολέμηση του εγκλήματος και της τρομοκρατίας σε ολόκληρη την Ένωση, ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη τον μεγάλο όγκο ελεύθερων μετακινήσεων των πολιτών, οι οποίοι μετακινούνται πλέον μεταξύ των κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένων –δυστυχώς– και των εγκληματιών. Πιστεύω επίσης ότι ο αριθμός των σφαλμάτων ή των αστοχιών είναι σχετικά μικρός –εξακολουθούν όμως να είναι πάρα πολλά. Δεν θα πρέπει τώρα μαζί με τα ξερά να κάψουμε και τα χλωρά, κάτι που θα ήθελαν ορισμένοι από τους συναδέλφους στο Σώμα.

Πρέπει να επανεξετάσουμε σοβαρά τον τρόπο λειτουργίας του εντάλματος σύλληψης, προκειμένου να συμπεριλάβουμε μόνο έναν περιορισμένο κατάλογο σοβαρών εγκλημάτων –ικανοποιώντας πάντοτε τη συνθήκη του διττού αξιόποινου– τα οποία θα είναι τα μοναδικά κολάσιμα εγκλήματα δυνάμει του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Πρέπει επίσης να σεβαστούμε τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και να συμπεριλάβουμε εγγυήσεις, όπως το habeas corpus.

Η συντριπτική πλειονότητα των ατόμων που παραδόθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο ήταν στην πραγματικότητα, όπως αποδείχθηκε, μετανάστες από άλλα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είχαν κατηγορηθεί για εγκλήματα –κατά κύριο λόγο σημαντικά και όχι ασήμαντα εγκλήματα. Είναι ειρωνεία το γεγονός ότι το UKIP, το οποίο ήταν εξαρχής αντίθετο στο δικαίωμά τους να έλθουν στο Ηνωμένο Βασίλειο, προσπαθεί τώρα να το κάνει ιδιαίτερα δύσκολο και δαπανηρό στον βρετανό φορολογούμενο να τους στείλει πίσω στις χώρες τους προκειμένου να αντιμετωπίσουν τη δικαιοσύνη.

 
  
MPphoto
 

  Franz Obermayr (NI). (DE) Κύριε Πρόεδρε, τα τελευταία χρόνια εκδόθηκαν ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης για ασήμαντα αδικήματα, όπως για την κλοπή δύο λάστιχων αυτοκινήτων ή για την κλοπή ενός χοιριδίου. Δεν χρησιμοποιείται πλέον για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του σοβαρού εγκλήματος, όπως ήταν αρχικά ο σκοπός του.

Κατά την άποψή μου, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης συνιστά ξεκάθαρη αντίφαση στην αρχή της επικουρικότητας. Υπερισχύει της πιο σημαντικής λειτουργίας της ιθαγένειας –η οποία είναι η προστασία που παρέχει η ιθαγένεια– και τα κράτη μέλη υποχρεούνται να παραδίδουν τους ίδιους τους πολίτες τους. Εφόσον οι χώρες της Ένωσης έχουν πολύ διαφορετικά νομικά συστήματα, υποχρεούνται να παραδίδουν πολίτες, ακόμη και αν η πράξη δεν συνιστά αδίκημα στη χώρα που τους παραδίδει.

Κατά την άποψή μου, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης συμβολίζει την έννοια ενός ευρωπαϊκού κράτους και μιας ιθαγένειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης εις βάρος της εθνικής κυριαρχίας των κρατών μελών και των δικαιωμάτων των πολιτών.

 
  
MPphoto
 

  Sonia Alfano (ALDE).(IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης (ΕΕΣ) αποτελεί το πρώτο μέσο που εφαρμόστηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση το οποίο θέτει σε εφαρμογή την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης των ποινικών αποφάσεων. Το μέσο αυτό κατέχει σήμερα θεμελιώδη σημασία και θα πρέπει να συνεχίσει έτσι, ιδιαίτερα όσον αφορά την καταπολέμηση των ομάδων της μαφίας και του οργανωμένου εγκλήματος.

Στην έκθεση σχετικά με το οργανωμένο έγκλημα, της οποίας είμαι εισηγήτρια στην Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, προτείνουμε μια σειρά προβληματισμών και αιτημάτων σε σχέση με το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης. Ένα από τα κύρια αιτήματα είναι να ενισχυθεί το ΕΕΣ και να βελτιωθεί η εφαρμογή του από τα κράτη μέλη, λαμβάνοντας υπόψη τις απαιτήσεις και τον ειδικό χαρακτήρα του αγώνα ενάντια στο οργανωμένο έγκλημα.

Ως εκ τούτου, ρωτώ την Επιτροπή με ποιον τρόπο προτίθεται να προχωρήσει και εάν σκοπεύει να υποβάλει κάποια πρόταση, προκειμένου να αφαιρέσει τη διακριτική ευχέρεια που έχουν τα κράτη μέλη σε σχέση με τη μεταφορά των άρθρων 3 και 4 της απόφασης-πλαίσιο, που αφορούν τους υποχρεωτικούς και δυνητικούς λόγους μη εκτέλεσης. Σε σχέση με τους δυνητικούς λόγους μη εκτέλεσης, ρωτώ επίσης μήπως θα ήταν ενδεδειγμένο να τους περιορίσουμε στην περίπτωση αδικημάτων που είναι χαρακτηριστικά για το οργανωμένο έγκλημα, συμπεριλαμβανομένου του αδικήματος της σύναψης σχέσεων με οργάνωση της μαφίας, για το οποίο δεν θα πρέπει να ισχύει οπωσδήποτε το διττό αξιόποινο.

 
  
MPphoto
 

  Viviane Reding, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής. (EN) Κύριε Πρόεδρε, υπάρχει γενική συμφωνία στο Σώμα ότι το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης συνιστά ένα θετικό εργαλείο και έχει προσφέρει καλές υπηρεσίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ παράλληλα έχει λειτουργήσει ως μέσο ασφάλειας.

Τα αρνητικά στοιχεία εντοπίζονται κατά την εφαρμογή. Τα αρνητικά αυτά στοιχεία πρέπει να εξαλειφθούν. Οι προτάσεις που κατέθεσε η Επιτροπή προς τον σκοπό αυτόν είναι ο έλεγχος της αναλογικότητας, κατά τον οποίο θα πρέπει να εξετάζουμε τη σοβαρότητα του αδικήματος, τη διάρκεια της ποινής που επιφέρει το εν λόγω αδίκημα και το κόστος/όφελος από την εκτέλεση ενός τέτοιου εντάλματος σύλληψης.

Προκειμένου να καταστήσει ευκολότερο τον έλεγχο της αναλογικότητας, η Επιτροπή θα παρουσιάσει ένα τροποποιημένο εγχειρίδιο ως κατευθυντήρια γραμμή για την εφαρμογή του ελέγχου αναλογικότητας. Η εκπαίδευση, η οποία κατέχει υψηλή θέση στην ημερήσια διάταξη για τις προσεχείς εβδομάδες, μήνες και χρόνια, θα είναι πολύ σημαντική, διότι πρέπει να εκπαιδεύσουμε τους δικαστές, τους εισαγγελείς και τους δικηγόρους σε σχέση με την εφαρμογή των ευρωπαϊκών μας κανόνων. Τα ελάχιστα πρότυπα για τους υπόπτους και τα άτομα που βαρύνονται με κατηγορίες, τα οποία βρίσκονται υπό εφαρμογή, είναι πολύ σημαντικά, διότι ισχύουν επίσης και για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης.

Συμφωνώ με όσους βουλευτές τόνισαν το πρόβλημα των συνθηκών κράτησης στην Ευρώπη. Θα ήθελα να τους πω ότι, την επόμενη εβδομάδα, η Επιτροπή θα υιοθετήσει μια Πράσινη Βίβλο σχετικά με την κράτηση. Οι εθνικές κυβερνήσεις θα είναι υπεύθυνες για ζητήματα σχετικά με την κράτηση και τη διαχείριση των φυλακών, όμως ο ρόλος της Επιτροπής θα είναι να διασφαλίσει ότι λειτουργεί η δικαστική συνεργασία και ότι τηρούνται τα θεμελιώδη δικαιώματα όλων των πολιτών. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, η Πράσινη Βίβλος θα δρομολογήσει μια δημόσια διαβούλευση, η οποία θα διαρκέσει έως τις 30 Νοεμβρίου και θα βοηθήσει να διερευνηθεί πιο στενά η σχέση ανάμεσα στα ζητήματα κράτησης και την αμοιβαία εμπιστοσύνη στον ευρωπαϊκό χώρο δικαιοσύνης.

Όλοι στο Σώμα αυτό γνωρίζουν ότι οι συνθήκες κράτησης έχουν άμεσες συνέπειες στην ομαλή λειτουργία της αμοιβαίας αναγνώρισης των δικαστικών αποφάσεων και αποτελούν τη βάση για τη συνεργασία μεταξύ των δικαστών στην ΕΕ. Το σύστημα όμως εμποδίζεται εάν οι δικαστές αρνηθούν –και ορισμένες φορές ορθώς– να εκδώσουν άτομα που βαρύνονται με κατηγορίες διότι οι συνθήκες κράτησης στη χώρα που υποβάλλει το αίτημα είναι κάτω από το αποδεκτό επίπεδο. Όλοι γνωρίζουμε για τον συνωστισμό στις φυλακές και τις κατηγορίες για κακή μεταχείριση των κρατουμένων. Οι παράγοντες αυτοί υπονομεύουν την εμπιστοσύνη που είναι αναγκαία για τη δικαστική συνεργασία. Ο χρόνος που μπορεί να περάσει ένα άτομο στη φυλακή προτού δικαστεί, καθώς και κατά τη διάρκεια των δικαστικών διαδικασιών, ποικίλλει σημαντικά μεταξύ των κρατών μελών.

Έχουμε πολλή δουλειά μπροστά μας και ξέρω ότι μπορώ να βασίζομαι στο Κοινοβούλιο. Ελπίζω ότι μπορώ να βασίζομαι και στα κράτη μέλη.

 
  
MPphoto
 

  Enikő Győri, ασκούσα την Προεδρία του Συμβουλίου. (EN) Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ πολύ για τη συζήτηση αυτή. Είναι προφανές πως η συντριπτική πλειονότητα υποστηρίζει ότι είναι θετικό το γεγονός ότι διαθέτουμε ένα σύστημα συνεργασίας για τις δικαστικές μας αρχές, με άλλα λόγια το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης. Το σύστημα λειτουργεί. Δεν είναι τέλειο. Θα πρέπει να βελτιωθεί περαιτέρω. Φυσικά, είμαστε ανοικτοί σε μια πιο αποτελεσματική χρήση και σε μια καλύτερη εφαρμογή. Συμφωνώ ότι θα πρέπει να αποφύγουμε τα λάθη, τις συλλήψεις αθώων ανθρώπων κ.λπ. Θεωρώ ότι η καλύτερη εφαρμογή είναι προς το συμφέρον όλων μας.

Θα είμαι περισσότερο σαφής σε σχέση με δύο ζητήματα που εκκρεμούν, τα οποία τέθηκαν πολλές φορές κατά τη διάρκεια της συζήτησης.

Καταρχάς, όσον αφορά την αναλογικότητα: απλώς για να είμαστε σαφείς, ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης μπορεί να εκδοθεί για τη δίωξη αδικημάτων που είναι κολάσιμα με ποινή 12 τουλάχιστον μηνών φυλάκισης ή για την εκτέλεση ποινής τουλάχιστον τεσσάρων μηνών φυλάκισης. Αυτή είναι η τυπική πρακτική έκδοσης εδώ και τουλάχιστον 50 χρόνια. Αρκεί να αναφέρουμε τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης περί εκδόσεως του 1957.

Στον τέταρτο γύρο των αμοιβαίων αξιολογήσεων αναφορικά με την πρακτική εφαρμογή του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης σε όλα τα κράτη μέλη, διαπιστώθηκε ότι παραδείγματα έκδοσης ευρωπαϊκών ενταλμάτων σύλληψης για σχετικά ασήμαντα αδικήματα υπήρχαν μόνο σε λίγες χώρες. Φαίνεται ότι, στις εν λόγω χώρες, η πρακτική ήταν να εκδίδεται ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης κάθε φορά που εκδιδόταν εθνική εντολή σύλληψης. Σε γενικές γραμμές, πιστεύω ότι θα πρέπει να χρησιμοποιούμε το δαπανηρό σύστημα του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης μόνο για τα σοβαρότερα αδικήματα. Θεωρώ ότι όσοι αναφέρθηκαν στο θέμα αυτό είχαν δίκιο.

Όσον αφορά τις συνθήκες κράτησης: τα κράτη μέλη έχουν τη γενική υποχρέωση να διασφαλίζουν ότι οι συνθήκες στις φυλακές συνάδουν με τις βασικές αρχές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και δεν παραβιάζουν την απαγόρευση της απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης που ορίζεται στο άρθρο 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Εάν τα άτομα κρατούνται υπό συνθήκες που παραβιάζουν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, μπορούν να προσφύγουν στα εθνικά δικαστήρια και, στη συνέχεια, στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Είναι αμφίβολο εάν το άρθρο 85 της Συνθήκης παρέχει κάποια νομική βάση για τη λήψη νομοθετικών μέτρων σε κοινοτικό επίπεδο όσον αφορά τις συνθήκες φυλάκισης. Εντούτοις, αναμένουμε φυσικά με μεγάλο ενδιαφέρον την Πράσινη Βίβλο, την οποία μόλις ανέφερε η Επίτροπος.

 
  
MPphoto
 

  Πρόεδρος. – Η συζήτηση έληξε.

Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 149 του Κανονισμού)

 
  
MPphoto
 
 

  Roberta Angelilli (PPE), γραπτώς. (IT) Επτά χρόνια μετά τη θέση σε ισχύ (την 1η Ιανουαρίου 2004) της απόφασης-πλαισίου του Συμβουλίου της 13ης Ιουνίου 2002 σχετικά με το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης (ΕΕΣ) και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών, η Επιτροπή δημοσίευσε ορισμένα στατιστικά στοιχεία, τα οποία συγκεντρώθηκαν στα κράτη μέλη ανάμεσα στο 2005 και το 2009. Πριν από τη θέσπιση του εντάλματος, ο μέσος χρόνος που χρειαζόταν για την έκδοση ενός καταζητούμενου ατόμου ήταν ένα έτος, ενώ στα τέσσερα αυτά χρόνια στα οποία εφαρμόζεται το ΕΕΣ φάνηκε ότι περίπου το 50% των καταζητούμενων ατόμων συμφώνησαν να παραδοθούν έπειτα από 15 περίπου ημέρες.

Είναι αναγκαίο να δείξουμε εμπιστοσύνη στην εφαρμογή και τη λειτουργία του ΕΕΣ τώρα που έχουν εκφραστεί αμφιβολίες σε σχέση με το εάν το σύστημα πληροφοριών Σένγκεν λειτουργεί σωστά και εάν θα πρέπει να καταργηθεί. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η αποτελεσματικότητα του ΕΕΣ στον αγώνα κατά του διασυνοριακού εγκλήματος, του οργανωμένου εγκλήματος και της τρομοκρατίας εξαρτάται από την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης μεταξύ των κρατών μελών, η οποία αποτελεί τη βάση για την ύπαρξη ενός πραγματικού ευρωπαϊκού χώρου δικαιοσύνης, καθώς και για τη σωστή λειτουργία του χώρου Σένγκεν.

Θα ήταν ένα βήμα προς τα πίσω να θέσουμε σε κίνδυνο την κατάσταση αυτή· αντίθετα, θα πρέπει να επικεντρωθούμε στη βελτίωση της μεταφοράς της απόφασης-πλαισίου, ιδιαίτερα σε σχέση με την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων.

 
  
MPphoto
 
 

  Nuno Teixeira (PPE), γραπτώς. – (PT) Το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης (ΕΕΣ) θεσπίστηκε με μια απόφαση του 2002 και, έως σήμερα, έχει αποδειχθεί ότι είναι ένα αποτελεσματικό εργαλείο στην καταπολέμηση του διασυνοριακού εγκλήματος, του οργανωμένου εγκλήματος και της τρομοκρατίας, όπως τόνισε πράγματι η Επιτροπή σε μια πρόσφατη έκθεση. Εντούτοις, υπάρχουν ατέλειες στη λειτουργία του συστήματος: υπάρχει το ενδεχόμενο να υπονομευθεί η φήμη και η αποτελεσματικότητά του από ειδήσεις που κάνουν λόγο για τη χρήση του για ανακρίσεις, αντί για την απαγγελία κατηγοριών, και για την άσκηση διώξεων στην περίπτωση ασήμαντων εγκλημάτων. Κατά συνέπεια, το Συμβούλιο οφείλει να λάβει επειγόντως μέτρα, προκειμένου να διασφαλίσει ότι η δυσανάλογη χρήση του ΕΕΣ θα περιοριστεί στην πράξη. Επιπλέον, είναι συνετό να διασφαλίσουμε ότι τα δικονομικά δικαιώματα γίνονται πράγματι σεβαστά: με άλλα λόγια ότι τα άτομα που καταζητούνται δυνάμει του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης δικαιούνται πραγματικά να έχουν στη διάθεσή τους νομική συνδρομή, τόσο στο κράτος μέλος που εκδίδει το ένταλμα όσο και στο κράτος μέλος όπου εφαρμόζεται. Επίσης, πρέπει να διασφαλίσουμε ότι τα πρότυπα ποινικής δικαιοσύνης και οι συνθήκες φυλάκισης στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν δίνουν αφορμή για την έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ των νομικών συστημάτων των κρατών μελών. Αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο θα μπορέσουμε να μιλήσουμε για πραγματική αποτελεσματικότητα και για την πραγματική επιτυχία του μέσου αυτού σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

 
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου