Fuld tekst 
Fuldstændigt Forhandlingsreferat
Tirsdag den 13. januar 2015 - Strasbourg Revideret udgave

13. Konklusionerne fra Det Europæiske Råds møde den 18. december 2014 (forhandling)
Video af indlæg

  Der Präsident. - Als nächster Punkt der Tagesordnung folgt die Aussprache über die Erklärungen des Europäischen Rates und der Kommission zu den Schlussfolgerungen des Europäischen Rates (18. Dezember 2014) (2014/2854(RSP)).

Zur Erklärung des Europäischen Rates und der Kommission begrüße ich zunächst zum ersten Mal in dieser Funktion im Europäischen Parlament den neuen Präsidenten des Europäischen Rates, Herrn Donald Tusk. Herr Präsident, herzlich willkommen im Europäischen Parlament!


Herr Tusk, wir freuen uns auf eine enge Zusammenarbeit mit Ihnen. Wir haben gerade beim Hereinkommen noch einmal daran erinnert, dass Sie jetzt doch schon vor vier Jahren auf dem gleichen Platz gesessen haben, damals als Vertreter der polnischen Präsidentschaft, die uns ja als eine sehr erfolgreiche Präsidentschaft in Erinnerung geblieben ist, jetzt als Präsident des Europäischen Rates, deshalb haben Sie auch sofort das Wort.


  Donald Tusk, President of the European Council. - Mr President, here, in the Parliament of European citizens, on French soil, I want to honour the victims of the Paris attacks. We all stand with France and the French people. We will not forget. We will not fear. Three messengers of death cannot – will not – intimidate millions of people of good will. That is exactly what we proved in Paris last Sunday. May this brutal act only strengthen our unity in defence of our liberty, of our solidarity, and of our laughter.

I last stood here – as you mentioned, Mr President – in 2011 as Prime Minister of Poland. Today, it is my duty and my pleasure to brief this Parliament as the President of the European Council. After an overview of the meeting in December, I will sketch out the work ahead and give you some of my ideas about our Union. You will find that they have not changed since the last time I spoke here.

Honourable Members, as you know, to defend everything is to defend nothing. If you have 10 priorities, you have none. That is why, in December, I invited leaders to focus on just two crucially important issues needing our immediate attention. These are injecting investment into the European economy, and the situation at our eastern borders with Ukraine and Russia.

On investment and growth, we discussed and agreed the plan to establish a European Fund for Strategic Investment. Today the Commission presented the plan in more detail. At our meeting, leaders gave their support and set a firm timeline. Now it is for you, as legislators along with the Council, to ensure that the fund is ready by June.

The aim, as you know, is to unlock billions in new investment in the European economy. The European Investment Bank can already start signing off the first projects this month. This investment plan will complement our economic strategy based on sound public finances and structural reforms. Of course, I know as well as you do that the investment plan is not a silver bullet but only part of our efforts. If anyone has an idea about how to overcome the crisis at one stroke, please speak up. Personally, I am convinced that we still need constant work and many ideas, because the economic ‘philosopher’s stone’ simply does not exist.

We also agreed on stepping up the fight against tax avoidance and aggressive tax planning. This is an important issue – and not only for public finances: it is also a matter of fairness and social justice. We will come back to it in June.

Regarding the situation in Ukraine and Russia, leaders had a frank strategic exchange. On the sanctions, we agreed that the best thing for now is to stay the course. We will decide the next steps in March. Meanwhile, we will support Ukraine and its government, including financially. The more we help the ‘new Ukraine’, the better our own future will be. That is why we discussed more financial aid for Ukraine. Last week, the Commission proposed lending a further EUR 1.8 billion to Ukraine. Leaders also welcomed the intention to increase humanitarian aid. Ukrainians must know and see that Europe is with them.

I also took the opportunity at the December meeting – the first of my presidency – to set out a clear agenda for the months ahead. In February, leaders will discuss ways to improve governance in our Economic and Monetary Union. I also decided, after consulting with the French President, that the February European Council will deal with the challenge posed by the Paris attacks.

In March, we will discuss the European economy, the energy union and our approach to Russia, including in the context of the Eastern Partnership Summit in Riga in May. In June, we will take decisions on the digital single market and review the Investment Fund.

Going back briefly to December, the European Council also discussed foreign fighters and the passenger name record (PNR) issue, in the presence of President Schulz. We know this is a difficult and delicate topic. This Parliament has rightly taken seriously its role in defending the freedoms of European citizens. But I also ask you to help us protect the security of those who elected this chamber. Yet again we face the everlasting dilemma between security and freedom, and yet again we must find a wise balance between these two fundamental needs. If we are unable to build a coherent security policy for the Union, sooner or later we will put at risk the freedoms that we have built at European level, including Schengen. I do not want to see that happen on my watch.

If we do not get a single European PNR, we may end up with 28 national ones. National systems would be a patchwork with holes. They would interfere with the privacy of citizens but would not properly protect their security. One European system is clearly better for security and freedom. That was true in December and, unfortunately, it is even truer today.

We do not have the privilege of living in boring times. These are tough political times. This is the time when the Europe our children will inherit is being decided on, day by day. That is why, firstly, we must be clear about our fundamental values: solidarity, freedom and human dignity, including the right to live free from fear. This also means fighting the enemies of those values – whoever and wherever they are.

Secondly, we need strong determination to end the economic crisis, especially to reduce unemployment. It is also our responsibility to create a genuine Economic and Monetary Union. I take this task very seriously. Our common currency, the euro, is our advantage. Lithuania’s decision to become the 19th member of the eurozone is a sign of confidence in the currency.


Thirdly, the European Union must be strong internationally. We will support those in the neighbourhood who share our values. The European Union will not turn a blind eye when borders on our continent are changed by force. We have stood united on this issue and we will continue to do so. Only unity can bring us results.

Lastly, the relations between Europe and the United States are a cornerstone of our prosperity and freedom. In this context, I believe one of the most important challenges is to make progress in the negotiations on the Transatlantic Trade and Investment Partnership (TTIP). Leaders were clear in December: the EU and the US should make all efforts to conclude negotiations on a comprehensive, ambitious and mutually beneficial agreement by the end of 2015.

With all of these things, all the European institutions must work together for their common good, while respecting the role that each is here to play. We will conquer the challenges facing us with energy and optimism or not at all. Certainly no European nation, and no single state, can conquer them alone. For my part, I will use all the skills I have to keep the work of the European Council results-oriented and focused on what really matters.

For a long time now, I have observed that the institutions compete with one another. It is my personal ambition to change this to total cooperation, and the first weeks of my work, together with Martin, Jean-Claude and Federica, are proving that it is possible.

Honourable Members, a few words to conclude: I do not think Europe is old, haggard or barren. I have no doubt: Europe is young, dynamic and vital.


Our continent remains the best place in the world to live, and I think the European Union is the best political organisation in its history: a political organisation, which means that it is a tool in our hands, not a despot, nor a destination. There are some here who do not wish the Union well. Perhaps I could say I respect that, but I do not. If we undo the European Union, no one will be freer. No one will be better off. No one will be safer.


I believed in Europe when the Polish Solidarity movement was born in 1980. I believed in Europe when the Wall came down in 1989. I still believed when I spoke here as Prime Minister in 2011 and, honourable Members, I still believe in Europe today.

I want a Europe of free citizens, a united, internally secure Europe, safe from external threats and confident about its future. We must remember that Europe is a real community of nations and peoples, and that is why we must not be afraid of tensions among us. They are often productive and creative. Equally, we often get better when we agree to disagree.

I am sure that in this room we have a difference of opinion on the Charlie Hebdo cartoons, but as Europeans we share the fundamental view that no one has a right to use violence or to murder people because they have a different religion or a different sense of humour.


Similarly, for instance, we have in this room different views about Russia and different interests in relation to Russia. But no one here, I deeply believe, will ever accept a state invading and occupying the territory of another state or killing its citizens. Politics is about the disagreement we allow to play out on the rock of our principles. However, we will never get anywhere without recognising that the fates of Europeans, of all of us, are fundamentally bound together. That is why I stand here today.


  Jean-Claude Juncker, président de la Commission. - Monsieur le Président, Monsieur le Président du Conseil européen, Mesdames et Messieurs les députés, je vais être bref parce que je dois l'être.

Je dois l'être parce que le collège des commissaires est toujours en réunion, et quand nous discutons de points importants qui demandent une méditation profonde, je ne voudrais pas les laisser seuls. C'est donc un réflexe paternel qui m'oblige à rejoindre le plus rapidement possible mes collègues.

Je dois être bref et je peux l'être parce que le président du Conseil a dit ce qu'il fallait dire en présentant devant vous les résultats du premier Conseil européen qu'il a pu et dû présider. Il l'a fait d'ailleurs avec brio parce que ce fut la plus courte réunion du Conseil européen à laquelle j'aie jamais assisté. J'espère que cela sera de bon augure et je voudrais que nous puissions dormir la nuit lorsque nous sommes à Bruxelles.

Il a attiré votre attention sur le fait que le Conseil européen a appuyé, quant à ses principes et quant à ses principales articulations, le plan d'investissement que j'ai eu l'occasion de vous présenter à la fin novembre.

Je voudrais rappeler ici que le plan d'investissement vient compléter l'arsenal des politiques que nous avons à notre disposition. Je voudrais insister de nouveau sur le fait que le triangle vertueux que nous avons défini consiste à poursuivre la consolidation budgétaire qui reste nécessaire, qu'il consiste à relancer les réformes structurelles que les intérêts européens à moyen et à long terme nécessitent, et qu'il consiste à stimuler l'investissement en Europe, qui a connu une panne depuis 2008 puisque le niveau général des investissements en Europe a baissé de plus de 15 % et bien au-delà dans certains États membres.

Je voudrais inviter une nouvelle fois les États membres à contribuer par des versements bilatéraux au capital du Fonds stratégique que nous mettons en place. Malheureusement, le Conseil n'a pas été à même de recueillir les premiers accords que les États membres auraient pu donner lors de la réunion du Conseil du 18 décembre mais une fois le mécanisme en place – et la Commission est en train de décider de sa mise en place –, je voudrais que les États membres contribuent en grand nombre à donner une impulsion au plan d'investissement en participant au financement.

J'aurais voulu vous décrire, aujourd'hui, en plénière les éléments de la communication de la Commission sur la flexibilité en matière de pacte de stabilité mais comme le collège est toujours en train d'en discuter, je dois remettre cette présentation à plus tard. Elle sera intéressante, je peux vous l'assurer. Mais je dis une nouvelle fois, ici, que les règles du pacte ne seront pas changées. Je note, y compris dans les interventions de ce matin, que l'attente est grande de voir le pacte changer de nature. Il ne changera ni de nature ni de règles mais nous ajouterons une dose de flexibilité au pacte en appliquant ces principes directeurs.

Évidemment, la Commission se sent obligée – mais telle fut sa volonté initiale – de présenter au Conseil, d'ici au mois de juin, un paquet de mesures en matière de lutte contre l'évasion fiscale. Nous nous sommes mis d'accord et je l'ai dit devant vous en présentant le programme.

(Rires de certains députés EFDD)

Certains, lorsque nous avons discuté pour la première fois de ce problème, s'étaient mis à rire. Je constate – ne fût-ce qu'à la lecture quotidienne des journaux européens – que les rires deviennent de moins en moins nombreux. Et ils le seront encore moins à l'avenir. Nous présenterons un programme d'action...

(Exclamations de députés EFDD)

Vous parlez parfois une langue qui est difficilement compréhensible.

I do not see the need to listen to each and every word you say in this House. Really, I do not.

Indépendamment de cela, la Commission fera son travail et présentera aux autorités institutionnelles – au Conseil et au Parlement – une directive sur l'échange automatique en matière de décisions fiscales anticipées. J'attire votre attention sur le fait que nous déciderons aujourd'hui de la mise en place du fonds stratégique. Nous aurions pu le faire nous-mêmes – Conseil et Commission – sans impliquer le Parlement dans cette œuvre législative. Mais comme je l'avais promis, nous avions l'intention de réhabiliter la méthode communautaire. Par conséquent, nous voudrions que le Parlement soit étroitement associé à cette œuvre législative.

Merci, Monsieur le Président du Conseil, de m'avoir permis d'être aussi bref que possible. Je vous quitte le cœur lourd.



  Manfred Weber, im Namen der PPE-Fraktion. – Herr Präsident, Herr Ratspräsident, Herr Kommissionspräsident, liebe Kolleginnen und Kollegen! Ich möchte zunächst im Namen der EVP-Fraktion ein herzliches Willkommen an den neuen Präsidenten des Europäischen Rates aussprechen und ihm die enge Zusammenarbeit anbieten. Es ist heute das erste Mal, dass Sie im Plenum sprechen und einen Bericht abgeben. Mit Donald Tusk haben wir einen Polen an der Spitze des Europäischen Rates, eines der wichtigsten Organe der Europäischen Union. Er ist jetzt nach Jerzy Buzek, der bereits als Pole, als einer aus den ehemals neuen Mitgliedstaaten das Parlament führen durfte, der zweite Pole jetzt an der Spitze. Vielleicht ist es auch an der Zeit aufzuhören, zwischen neuen und alten Ländern zu unterscheiden. Wir sind ein Europa, und ein Stück weit versinnbildlicht das auch Donald Tusk.


Ich möchte ihm die enge Partnerschaft mit der EVP-Fraktion und, wie ich glaube, mit dem Parlament insgesamt anbieten, die auch von gegenseitigem Respekt geprägt ist, weil wir verschiedene Rollen haben. Der Europäische Rat hat die Aufgabe, Perspektiven zu beschreiben, aufgrund der Kraft der Regierungschefs die Langfristorientierung unseres Kontinents zu beschreiben, und wir als Gesetzgeber haben die Aufgabe, die Umsetzung durchzuführen. Dieser Respekt kommt in Ihren Worten zum Ausdruck. Dafür bedanke ich mich.

Ich möchte auch unterstreichen, dass Sie das Konzentrieren ernstnehmen, das Fokussieren auf die wesentlichen Punkte, die jetzt vor uns stehen, weil die Bürger von uns erwarten, dass wir uns auf die großen Sachen Europas konzentrieren.

Eine Bitte hätte ich noch für die Arbeit der nächsten Jahre: Ich bitte Sie, die Staats- und Regierungschefs, wenn dann nach den Sitzungen Kommunikation, Pressekonferenzen stattfinden, daran zu erinnern, dass sie nicht immer nur sagen: „Ich habe beschlossen, ich habe durchgesetzt, ich habe erreicht ...“. Es wäre schön, wenn wir im Rat, und das werden Sie sicher versuchen, ein Klima erzeugen, wo gesagt wird: „Wir haben für Europa vorangebracht und bewegt.“

Meine sehr verehrten Damen und Herren! Wir freuen uns, dass Donald Tusk da ist. Er hat jetzt in der ersten Sitzung bereits einige wesentliche Punkte angestoßen. Die volle Unterstützung für das Juncker-Programm, für die Ideen unseres Kommissionspräsidenten, Investitionen anzustoßen, ist ein großer Erfolg angesichts der Debatten, die wir im Rat ja über Monate und Jahre hinweg hatten. Wir freuen uns, dass heute die Legislativvorschläge beschlossen worden sind, und wir sichern auch dem Kommissionspräsidenten zu, dass wir alles tun werden, um die Beschlüsse schnell auch legislativ zu begleiten. In aller Seriosität wollen wir aber auch unseren Bürgern schnell Antworten liefern.

Zur Ukraine, einem der brennendsten außenpolitischen Themen, die uns mit unseren Nachbarn umtreiben, haben Sie in der ersten Sitzung deutlich gemacht, dass wir weiter Partner dieser Menschen sind, die für Freiheit und Demokratie stehen. Die Unterstützung ist da, sie wurde auch deutlich durch die finanzielle Unterstützung, die die Europäische Union in den letzten Tagen beschlossen hat. Ich möchte auch ausdrücklich sagen, dass ich es begrüße, dass die Sanktionen wirken. Manche in der öffentlichen Debatte waren ja überrascht, dass Sanktionen plötzlich wirtschaftliche Effekte haben. Ich bin der Meinung, es war das Ziel, dass sie wirtschaftliche Effekte haben. Wir hoffen, dass dann die russische Führung aufgrund dieser Sanktionen, dieses wirtschaftlichen Drucks auf den Pfad der Partnerschaft und des Miteinanders zurückkehrt.

Zu guter Letzt, Herr Ratspräsident, möchte ich Paris aufgreifen, weil das für den nächsten Rat dann das Topthema sein wird. Europa steht ein Stück weit unter Schock. Es mischen sich Gefühle in Europa. Zwischen Mut, Sorge, Angst, aber auch Selbstbewusstsein schwingen die Gefühle, die wir in Europa spüren. Vor allem muss der Europäische Rat – wir gemeinsam dann, aber zunächst der Europäische Rat – in Führung gehen und deutlich machen, dass wir auf diese Herausforderungen seriöse Antworten geben. Die EVP-Fraktion unterstützt das. Konkret liegen hier gesetzgeberisch schon die PNR-Vorschläge der Kommission auf dem Tisch. Wir wollen, dass wir da vorankommen. In Respekt vor den Datenschutzregelungen wollen wir, dass hier gesetzgeberisch etwas beschlossen wird, um die Gefährder besser zu überwachen. Wir sind auch der Meinung, dass wir bei der Außengrenzendebatte etwas machen müssen. Das heißt, die Außengrenzen Europas besser zu schützen, besser zu überwachen, ist eines der Ziele, die wir mitverfolgen.

Meine sehr verehrten Damen und Herren! Am Europa der Sicherheit zu arbeiten, ist unsere gemeinsame Aufgabe. Unseren Bürgern die Antwort zu geben, dass wir uns der Herausforderung stellen und auch Antworten geben können, ist nötig.

Ich sage ein herzliches Willkommen an den neuen Ratspräsidenten. Die EVP-Fraktion freut sich auf die enge Zusammenarbeit.



  Enrique Guerrero Salom, en nombre del Grupo S&D. – Señores Presidentes, señor Tusk, bienvenido. En nombre de mi Grupo, le deseamos el mayor éxito en su gestión y una presencia constante, permanente, en este Parlamento.

Desde que se convocó ese Consejo Europeo de diciembre, hemos podido observar una pasión diferente entre la Comisión y el Consejo, un nivel de concreción y de compromiso distinto. Porque la Comisión acudió a tiempo a la presentación de su plan de inversiones estratégicas; lo hizo con una cantidad consistente, que no llega a satisfacer el gap de inversión que tiene la Unión Europea, pero que es una buena señal, que es un buen principio. A su vez, se nos acaba de comunicar que están preparándose —están listas, discutiéndose— las cuestiones relativas a la regulación del Fondo, el impacto que ese Fondo va a tener sobre el presupuesto de 2015, y también cómo usar, de una manera más flexible, dentro del Pacto de Estabilidad y Crecimiento, los instrumentos a nuestro alcance.

Por tanto, yo creo que la Comisión ha cumplido. Reconozco a la Comisión su voluntad de incluir al Parlamento Europeo a través del procedimiento legislativo ordinario.

Sin embargo, el Consejo no ha sido concreto en la asunción de compromisos de financiación con fondos públicos del plan de inversiones estratégicas. No sé lo que han dicho en el Consejo; sí sé lo que han dicho fuera. Y fuera no han asumido compromisos concretos con la financiación de ese plan. Tampoco han asumido la necesaria neutralización de esos fondos dentro del Pacto de Estabilidad y Crecimiento, y tampoco se han desbloqueado algunos reglamentos que duermen en el Consejo y que son necesarios para el crecimiento de la Unión, como, por ejemplo, el referente a la Agenda Digital.

Una palabra sobre el PNR. Creo —proviniendo de un país con experiencia en asuntos de terrorismo— que legislar en momentos altamente emotivos es peligroso. Y, por tanto, lo que tenemos que hacer es, con serenidad, acordar, proveer más seguridad a los ciudadanos europeos, pero no sacrificar libertades y derechos para avanzar en esa seguridad.

De nuevo, bienvenido, señor Tusk.


  Andrzej Duda, w imieniu grupy ECR. – Witam serdecznie w Parlamencie Europejskim Pana Przewodniczącego Donalda Tuska. To pierwsze posiedzenie, na którym mamy możliwość spotkania się z Panem, i trzeba głośno powiedzieć, tak jak Pan dzisiaj powiedział, że Europa staje dzisiaj wobec wielu trudnych wyzwań. Powiedział Pan także, że nie żyjemy w nudnych czasach, nie mamy tego przywileju, ale wspomniał Pan także o polskiej Solidarności, która wywalczyła wolność w Polsce i którąja rozumiem także w kontekście solidarności europejskiej.

Dziś wiele mówi się o planie odbudowy gospodarki w Europie, o planie reindustrializacji, który ma prowadzić do tworzenia nowych miejsc pracy. Ten plan – plan pana przewodniczącego Junckera, który tutaj wybija się na czoło i był przedmiotem ostatniej Rady Europejskiej – staje dzisiaj wobec wielkiego wyzwania. Tym wyzwaniem jest sytuacja energetyczna w Europie, zwłaszcza w krajach Europy Środkowo-Wschodniej. Szczególnie jaskrawie jawi się to teraz w moim kraju, w Polsce.

Proszę Państwa, rząd Platformy Obywatelskiej w Polsce (partii, z której wywodzi się pan przewodniczący Donald Tusk, z której przyszedł tutaj do Rady Europejskiej) ogłosił w ostatnich dniach plan likwidacji kopalń węgla kamiennego, który stanowi w Polsce podstawowy surowiec – nie tylko w Polsce, ale także w wielu krajach Unii Europejskiej, zwłaszcza Europy Środkowo-Wschodniej. To bardzo groźne dla naszej gospodarki, to bardzo groźne dla wielu gospodarek europejskich, zwłaszcza w dobie pakietu klimatycznego, który został przyjęty przez państwa Unii i zaakceptowany przez Radę Europejską, i jeżeli nie będzie interwencji, solidarnej interwencji w ramach państw Unii Europejskiej w tej sprawie, i pomocy finansowej, będzie prowadził do utraty nie setek, nie tysięcy, nie setek tysięcy, ale być może nawet ponad miliona miejsc pracy poprzez likwidację wielu gałęzi przemysłu, zwłaszcza przemysłu energetycznego.

Dzisiaj w Polsce strajkują górnicy 11 kopalń, strajkują pod ziemią. Ich rodziny są przerażone, bo perspektywa likwidacji kopalń węgla kamiennego w Polsce to utrata tysięcy, dziesiątek tysięcy miejsc pracy, to zniszczenie bytu tysięcy rodzin, to utrata chleba, utrata godności, jaką dla ludzi stanowi praca – praca, którą stracą w wyniku tych działań.

Chciałem dzisiaj apelować, ale zarazem zadać pytanie, apelować o to, aby plan Junckera w dobie przyjętego pakietu klimatycznego uwzględnił potrzeby zmian w gospodarce energetycznej, uwzględnił także potrzeby koniecznych zmian w przemyśle wydobywczym, uwzględnił je w aspekcie finansowym, aby były pieniądze przewidziane na unowocześnienie europejskiej energetyki, zwłaszcza w tych państwach, które w wyniku pozostawania przez dziesiątki lat pod rządami komunistycznymi są dzisiaj jeszcze cały czas do tyłu, jeśli chodzi o rozwój gospodarczy, w stosunku do silnych, wielkich państw starej Unii Europejskiej. To ogromne wyzwanie, przed jakim stoi dzisiaj cała Unia, wyzwanie, któremu musimy sprostać. Apeluję o to i pytam, czy plan Junckera te potrzeby uwzględni, czy też będziemy w Polsce i w krajach Europy Środkowo-Wschodniej widzieli takie obrazki jak dziś w Polsce – płaczących ludzi, zdesperowanych górników, zdesperowanych ludzi z branży energetycznej, którym grozi realnie utrata miejsc pracy? Plan Junckera powinien te miejsca budować, a nie dopuszczać do ich likwidacji.


  Guy Verhofstadt, on behalf of the ALDE Group. – Mr President, first of all: Mr Tusk, welcome; I should say good luck. I have always been a fan of yours; I always thought you were better in the Liberal Group than in the PPE Group, but that is only a small remark. My only request to you is not to lose your pro-European behaviour and your pro-European opinions that you always had, because you are now leading a bunch of 28 prime ministers. You know how they are; you are one of them, and it will be necessary to see the general European interests and not only the addition of the interests of the 28, and that is your main task.

I think you have two priorities for the coming weeks and months. First of all, this investment plan may work. Until now we have called it the Juncker Plan; let us be honest, colleagues, we have to stop this. It has to become a Tusk plan; it has to become a Hollande Plan; it has to become a Renzi Plan; it has to become a Marco Plan, a Michel Plan, a Rutte plan; from the 28 – and that is the reason why I am a little bit disappointed by this Council of December. Let us be honest. It was a short Council; I do not criticise it, but I would have preferred a long Council, and then at the end, 28 Member States saying yes to this Plan and entering into the guarantee scheme of the investment strategy of the European Union. Because it does not count, even for the Stability Pact – we know it. That was one of the elements of the flexibility. So why was it not possible for the 28 Member States simply to say: ‘okay, we are backing this investment plan and we are entering into the guarantee scheme behind it’?

Secondly, you have also to make the link with the structural reforms. It is not enough to have only announcements about structural reforms; a link between the structural reforms and investment plans is necessary. Finally, I think that the Commission has to come forward with a number of legislative packages to open up the markets, because an investment plan alone is not enough. But I think also that in that respect, Mr Tusk – I ask you, with your intervention, we have to deploy the Telecom package. We are talking about the digital market; we are always looking to Google because of their monopoly position in Europe. But it is our own mistake, because we have no digital market.

A telecom package is the first step to make it possible, and I think your second priority is also very clear: that is, to have a package to counter terrorism after the dramatic events in Paris. Let us be honest. I have here all the decisions taken by the Council in 2001. I was President of the European Council at that time, and we took three big decisions. There is a paper of 21 September, two weeks after the attacks of 9/11; of 19 October, a few weeks after the attacks of 9/11; and then December, Laeken, more than 30 pages about our counter-terrorism strategy. You have to read it, because everything we are talking about today was decided already in 2001, and a number of things have been implemented – for example the European Arrest Warrant – after a long battle with Mr Silvio Berlusconi, who was against it. He thought it could be used against himself, and that could have been possible; well, after a long battle, finally it has been realised.

I think we have now the need to have a second package in the fight against terrorism – and that is your task for the coming weeks and the coming months – like we did just after 9/11. I see three elements in this. The first element is to retransform INSEN – what we have today does not work, it is a lose cannon – into a real European intelligence service, because the main problem today is not that we have a lack of collecting information; the problem today in Europe is sharing the information. I can tell you, all those who were responsible for these attacks – last year in Mumbai; in Utoya, Toulouse, Paris, the Jewish Museum in Brussels; in Madrid, London; the killing of Theo van Gogh, the Dunblane killings, Boston – all the perpetrators were known by the secret services. It was a lack of sharing, a lack of common analysis, that we have in Europe, and I think that is the first element of your package.

The second element is: let us extend the possibilities of Eurojust, of Europol – blocked in the Council, Mr Tusk, for the moment. Let us also have a European Prosecutor; let us also have (in my opinion) EU P and R but you have – the Commission has – to present a new proposal which responds to Parliament’s request – mainly the request that we need also a data protection regulation and directive before we can start with the P and R.

Finally, Mr President (and I shall conclude with this), we have also to talk about strengthening our external borders. It is completely stupid what some people have been saying since the attacks in Paris, that we have to come back to national border control. Would that have helped? If you want to have a border in France, maybe you can make a border, as Daniel Cohn-Bendit said two days ago, between the Beaulieu of Paris and the Centre of Paris. That is the reality. What we need is not to undo Schengen; what we need is to have better external border controls, and that is the package and your task for the coming months.

(The speaker agreed to take a blue-question under Rule 162(8))


  Paul Nuttall (EFDD), blue-card question. – Mr Verhofstadt, I find it odd that you talk about improving external border control when a number of parties in this House – including your own, and certainly the three political parties in my country: Labour, the Liberal Democrats and the Conservatives – all want Turkey to join the European Union. Wonderful, is it not?

Surely you would agree with me that the best way to fight terrorism in the European Union is to reinstate national border controls and do away with freedom of movement of peoples?



  Guy Verhofstadt (ALDE), blue-card answer. – That is the most stupid idea that I have ever heard in this Chamber.


  Δημήτριος Παπαδημούλης, εξ ονόματος της ομάδας GUE/NGL. – Κύριε Tusk, καλωσορίσατε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αλλά ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί πανηγυρίζετε και εσείς και ο κύριος Juncker, που μόλις έφυγε, για το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 18ης Δεκεμβρίου 2014. Ναι, το τελειώσατε πολύ σύντομα. Αλλά τι αποφασίσατε σε αυτό; Ανταλλάξατε απλώς ευχές: «Merry Christmas and Happy New Year». Τι αποφασίσατε για τη συμμετοχή των κρατών μελών στο Ευρωπαϊκό Επενδυτικό Πακέτο; Θα συμμετάσχετε; Με ποια ποσά; Με ποια κριτήρια θα κατανεμηθούν οι επενδύσεις; Θα πάνε εκεί που υπάρχει μεγαλύτερη αποεπένδυση, ύφεση και ανεργία; Ή «business as usual»;

Ξέρετε ότι τον Δεκέμβριο του 2014 η Ευρωπαϊκή Ένωση και η ευρωζώνη σημείωσε αρνητικό πληθωρισμό, αποπληθωρισμό; Ξέρετε ότι όλα τα Νόμπελ Οικονομίας σημειώνουν τον κίνδυνο του αποπληθωρισμού και ενός νέου κύκλου ύφεσης; Ξέρετε ότι η παγκόσμια οικονομία θεωρεί την ευρωζώνη τον αδύνατο κρίκο; Ξέρετε ότι από το 2009 μέχρι τώρα αυξήθηκαν η φτώχεια και η ανεργία μέσα στην Ευρώπη και μέσα στην ευρωζώνη και οι ανισότητες ανάμεσα στον Βορρά και στον Νότο, ανάμεσα στους πλούσιους και στους φτωχούς, ανάμεσα στις πλούσιες περιφέρειες και τις νότιες;

Ως πότε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα προσπαθεί να καθησυχάζει τις ενστάσεις και τους εκβιασμούς της Bundesbank και δεν θα λειτουργεί ως Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όλων των κρατών μελών, αγοράζοντας κρατικό χρέος, προωθώντας την ποσοτική χαλάρωση; Πού είναι οι νέοι φρέσκοι πόροι που θα πετύχουν να υλοποιηθεί το Πακέτο Juncker - ή το Ταμείο, πέστε το όπως θέλετε κύριε Verhofstadt. Εγώ δεν έχω δει κανέναν να πιστεύει ότι μπορεί να επιτευχθεί μόχλευση 1 προς 15 σε αυτήν την Ευρώπη της στασιμότητας και του αποπληθωρισμού. Μόνον ο Ιησούς Χριστός πέτυχε τέτοια θαύματα και ο Jean-Claude Juncker δεν είναι Ιησούς Χριστός.

Ολοένα και περισσότεροι λένε ότι πρέπει να τελειώνουμε επιτέλους με αυτήν τη δογματική, μονόπλευρη λιτότητα, που φέρνει ύφεση, ανεργία, φτώχεια, αλλά και αποεπένδυση. Έξι χρόνια δοκιμάζουμε τη «συνταγή του Βερολίνου». Καιρός είναι να στρίψουμε προς την ανάπτυξη, ένα «New Deal» που θα φέρει δουλειές, ανάκτηση κοινωνικού κράτους σε συνθήκες κράτους δικαίου. Σε λίγες μέρες ψηφίζουμε στη χώρα μου, την Ελλάδα, και μπορεί η ψήφος των Ελλήνων πολιτών, στις 25 Ιανουαρίου 2015, να είναι μια θετική στροφή για μια Ευρώπη δημοκρατική, κοινωνική, με θέσεις εργασίες, με ανάπτυξη. Το κόμμα μου, ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν θέλει να διαλύσει την Ευρώπη· θέλει να ξανακάνει την Ελλάδα ένα ισότιμο, δημοκρατικό κράτος μέλος της ευρωζώνης με ανάπτυξη, με θέσεις εργασίας, με κοινωνικό κράτος, με κράτος δικαίου.

(Ο ομιλητής δέχεται να απαντήσει σε ερώτηση με γαλάζια κάρτα (άρθρο 162 παράγραφος 8 του Κανονισμού))


  Der Präsident. - Vielen Dank, Herr Papadimoulis. Also ich glaube, wir können gemeinsam feststellen: Herr Juncker ist nicht Jesus Christus. Das ist ja schon einmal etwas, was das Hause in Gänze einigen kann. Wie, Herr Verhofstadt, Sie haben daran Zweifel? Das sagen wir aber dem Herrn Juncker!

Herr Kollege Lamberts, setzen Sie sich noch einmal, wir sind noch nicht so weit.

Herr Coburn, Sie haben schon seit drei Minuten nicht „rubbish“ gerufen, also bin ich nicht auf Sie aufmerksam geworden. Bitte schön, bleiben Sie mal ganz cool! Keep cool, colleague, one moment!


  David Coburn (EFDD), blue-card question. – I wonder if the gentleman agrees with me that the best thing for Greece, and for many of the states in southern Europe, would be to leave the euro, which has been an unmitigated disaster from the very beginning. It is a political currency – it is not a proper economic currency. No one in their right mind should have had it in the first place. You would be much better off out of it. Do you agree with me?


  Δημήτριος Παπαδημούλης (GUE/NGL), απάντηση “γαλάζια κάρτα”. – Σας ευχαριστώ, κύριε Coburn, για την ερώτηση. Αυτή είναι η ημερήσια διάταξη του κυρίου Farage, της κυρίας Le Pen. Εφαρμόστε την αν σας αφήσουν οι ψηφοφόροι σας στις χώρες σας. Εμείς δεν θέλουμε να διαλύσουμε την ευρωζώνη, ούτε να εγκαταλείψει η Ελλάδα την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εμείς θέλουμε η Ελλάδα, ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ευρωζώνης, να μην έχει ανεργία, να μην έχει φτώχεια, να αναπτυχθεί· θέλουμε να πληρώνουν οι πλούσιοι και όχι οι φτωχοί. Γιατί στην Ελλάδα οι εφοπλιστές πληρώνουν τέσσερεις φορές λιγότερο φόρους από τα πληρώματά τους. Αυτό είναι το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, και δεν έχει καμία σχέση με το πρόγραμμα της άκρας δεξιάς.


  Philippe Lamberts, au nom du groupe Verts/ALE. – Monsieur le Président, Monsieur Tusk, bienvenue ici. Pour moi, la Pologne a toujours été un grand État d'Europe et, avec votre arrivée à la tête du Conseil, je pense que la Pologne montre qu'elle occupe toute sa place au sein du Conseil européen. De ce point de vue-là, je me réjouis de votre arrivée.

Vous avez dit: "L'heure est à des défis politiques graves" et je voudrais tout d'abord attirer votre attention sur la gravité des défis sociaux.

L'Europe est la promesse d'une prospérité partagée. Or, aujourd'hui, un Européen sur quatre est menacé de pauvreté ou d'exclusion sociale. Un concitoyen sur quatre, ce n'est pas la prospérité partagée et je n'ai rien lu à ce propos dans les conclusions du Conseil, si ce n'est, bien sûr, le fait que vous voulez vous joindre au plan d'investissement.

Mais même s'il réussissait – ce dont je doute aujourd'hui –, il ne garantirait pas la reprise de l'emploi. Même la réduction du chômage ne constituerait pas encore une garantie de la réduction des inégalités. Regardez aux États-Unis: le chômage diminue et les revenus diminuent en même temps. Il y a plus de travailleurs pauvres aujourd'hui aux États-Unis qu'il n'y en avait avant la crise.

Donc, si nous voulons résoudre le défi social, nous devons nous attaquer à la question fiscale. Vous avez mentionné quelques éléments à ce sujet mais nous voudrions voir de l'énergie du côté du Conseil pour se consacrer à une nécessaire harmonisation fiscale, pour mettre un terme à la guerre fiscale que les États membres se mènent.

Deuxième catégorie de défis: les défis environnementaux. Dans ce domaine, la Pologne n'a pas une histoire très glorieuse derrière elle.

L'environnement, Monsieur Tusk, n'est pas une variable d'ajustement, ce n'est pas un sujet dont on s'occupe lorsque nous n'avons rien d'autre à faire. L'environnement est ce qui nous permet à vous, à moi et à nous tous de vivre sur cette planète. Si notre environnement devient invivable, c'est l'humanité qui disparaîtra et, à ce sujet, je m'inquiète très fort de voir que l'environnement ne figure plus à l'ordre du jour de la Commission, ne figure pas à l'ordre du jour du Conseil et que, finalement, c'est une préoccupation que l'on laisse pour plus tard.

Là, vous avez un boulevard devant vous avec l'union de l'énergie, qui est autre chose qu'une centrale d'achat pour s'assurer de la pérennité et de la sécurité de notre approvisionnement énergétique.

L'union de l'énergie, Monsieur Tusk, doit être l'instrument pour l'Union européenne de sa transition énergétique, une transition qui met les énergies renouvelables et l'efficacité énergétique au cœur de sa stratégie avec un triple dividende. Tout d'abord, l'indépendance énergétique stratégique, qui est un dividende économique parce qu'en menant la transition énergétique, nous serons des leaders mondiaux des technologies de la transition, et enfin un dividende climatique et un dividende environnemental parce que nous aurons contribué à résoudre ce défi existentiel pour l'humanité.

Le troisième défi sur lequel je voudrais attirer votre attention est le défi démocratique. C'est le cas en Pologne comme partout en Europe: la confiance de nos concitoyens dans leur démocratie recule à chaque élection. Les gens n'y croient plus! Ils ne croient plus que nous tous défendons l'intérêt général. Aujourd'hui, lorsque des décisions sont prises en Europe, elles apparaissent le plus souvent comme étant prises sous l'influence de lobbies industriels ou bancaires plutôt que dans l'idée de défendre l'intérêt général.

Je voudrais prendre quelques exemples. Lorsque nous avons une gouvernance économique qui, en réalité, impose à des États membres des décisions en matière de service public, de politique sociale et de politique fiscale sans qu'aucune assemblée démocratique ne légitime ces décisions, nous ne sommes plus en démocratie.

J'étais très inquiet de lire dans les conclusions du Conseil que vous vous réjouissiez et que vous vouliez absolument arriver avant la fin de l'année 2015 à conclure un accord de libre-échange avec les États-Unis au moment même où des centaines de milliers d'Européens disent: "On ne veut pas de la clause sur un mécanisme de règlement des différends entre investisseurs et États". Que répond la Commission? "Oh, ce n'est pas important, on s'en fout". Nous envoyons à nos concitoyens le message qu'ils ne comptent pas dans les débats démocratiques. Voilà le troisième défi.

Monsieur Tusk, vous avez montré que vous étiez un homme d'État. J'ose espérer qu'en tant que président du Conseil européen vous serez à la hauteur de ces trois types de défis: sociaux, environnementaux et démocratiques.


  Nigel Farage, on behalf of the EFDD Group. – Mr President, first I would like to give my customary welcome to incoming President of the European Council. I can see why they chose you. You are perfect. You are like the euro record that has got stuck in a groove – a completely out-of-date view of what Europe is. Clearly you have learned absolutely nothing from the results of the European elections.

As you know, in the United Kingdom, immigration is the key debate. It is dominating political discourse within our country. At the heart of that is the whole question of the free movement of peoples, but your debate is the other side of the same coin. Your debate is about immigration, and time and again, you have promised the Polish voters that young Poles would return to Poland. At the same time, Mr Cameron has promised the British people that fewer Poles would come to us. It turns out that you have both been wrong and that your country has been depopulated by two million people since you joined the European Union. The reason is obvious. It is money, is it not? You yourself prove the point. You are the newest Polish émigré, and you have gone from a salary of EUR 60 000 to a salary of EUR 300 000 a year. Congratulations: you have hit the EU jackpot.

But you have also scored a great victory without trying, because last week Chancellor Merkel went to Downing Street. She spent a few hours with Mr Cameron, and Mr Cameron is now a big supporter of the free movement of people. He said: ‘Let me be clear, I support the freedom of movement’. So on that one you have won a great victory against Mr Cameron without having to lift a finger.

But he also says that he will now restrict the benefits of EU migrants working in Britain. In the past you have been very clearly opposed to this. Please answer me today, Mr Tusk: is it right that children who live in Warsaw should qualify for child benefits if their parents are working in London? Please clarify that point for me today.

In some ways you face quite a tough test, though not with the UK – our leaders are a soft touch. Despite the Lithuanian lemmings, you have got the euro crisis, a referendum on whether the UK stays a member and, of course, the appalling growth of attacks on Jewish people. I would put it to you, Mr Tusk, that the European elections showed us one thing: the voters in Europe want change. They want massive, wholesale reform, and I am entirely confident that you are not the man to provide that.


  Janusz Korwin-Mikke (NI). - Mr President, Mr Donald Tusk says that there is nothing that is sure to improve the situation in Europe. He is wrong. There is one way. When Poland was occupied by the Moscow-oriented socialists its rate of growth was 1%. When it became free it was 8%. Now under the occupation of Brussels-oriented socialists it is once again 1%. It is slightly better than the rest of the countries occupied by the European Union, but slightly less than Belarus.

What must be done? Our enemy is not in Moscow: our enemies are in mosques, in the mosque of Paris, in the mosque of Marseilles. What we should do is reject socialism, abolish income taxes ruining industry, liquidate all social benefits attracting to Europe the worst elements and demoralising all Europeans, and reintroduce the death penalty. We cannot win the war when they kill us and we cannot kill them. In fact, if you are to survive, we must reject all the acquis communautaire. Therefore, I think the European Union must be destroyed.


  Reinhard Bütikofer (Verts/ALE). - Herr Präsident! Ich bin der Meinung, dass die Äußerung „our enemies are in the mosques“ Volksverhetzung ist, und ich möchte Sie bitten, entsprechend zu reagieren!



  Der Präsident. - Vielen Dank, Herr Kollege Bütikofer. Sie können ganz sicher sein, dass die Äußerungen des Kollegen, der gerade gesprochen hat, von mir mit äußerster Sorgfalt überprüft werden. Ich empfinde sie als schändlich.


  Andrzej Grzyb (PPE). - Panie Przewodniczący! Chcę Pana powitać w Parlamencie Europejskim w imieniu polskiej delegacji Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego. Witam Pana nie grzecznościowo, ale serdecznie. Uważam, że to jest ważne dla Polski, że oto przewodniczącym Rady Europejskiej jest były premier polskiego rządu. My możemy mieć różne zdanie w sprawie wyrażanych tutaj poglądów, ale przede wszystkim chcemy wyrazić szacunek dla kraju, jego historii, który Pan reprezentuje na tej sali.

Było mówione o wielu elementach w trakcie Rady Europejskiej. To, co oczywiście jest najbardziej emocjonujące, to inwestycje. Kolega z Lewicy Europejskiej mówił, że tylko są oszczędności, więc kiedy pada słowo inwestycje, jest pewien projekt, to uważam, że należy to bardzo mądrze rozwijać. Jest pytanie, czy ten poziom inwestycji ma wynosić 300 mld, czy on ma być wyższy, jak mówi polski minister finansów. Być może ten program powinien być bardziej skonsolidowany, jeżeli chodzi o udział również funduszy publicznych. Bo możemy czasami podejrzewać, że niektóre inwestycje, w szczególności finansowane ze środków prywatnych, to mogą być te inwestycje, które i tak by powstały, a niekoniecznie zostaną one sfinansowane, jeżeli nie będą tam zainwestowane również pieniądze publiczne. Postuluję zatem, aby rozmawiać o tym, jaki powinien być ten wkład państw członkowskich i czy należy bardziej równoważyć wpłaty ze strony sektora prywatnego.

Podkreślam też wagę inwestycji, które dotyczą sektora energetycznego. Różnie rozumiemy koszyk energetyczny, ale uważamy, że bezpieczeństwo energetyczne powinno pochodzić przede wszystkim z zasobów europejskich 28 państw członkowskich, o których mówił tutaj pan Verhofstadt. Chciałbym również zachęcić państwa członkowskie do wnoszenia wkładu, bowiem taki wkład nie powinien być też – według mojej opinii – zaliczany do statystyk długu publicznego.

Co zaś do konsolidacji fiskalnej, uważamy, że unikanie opodatkowania – tak, natomiast ta konsolidacja w zakresie zrównania podatków, ona jest różnie rozumiana przez różne kraje.

I na koniec strategia wobec Ukrainy i Rosji. Ten kraj sąsiedzki Unii Europejskiej wymaga pomocy, nie tylko pomocy humanitarnej, nie tylko pomocy dla Ukraińców, którzy ponieśli straty, ale również inwestycji rozwojowych.




  Udo Bullmann (S&D). - Herr Präsident, Herr Präsident Tusk! Die polnische Politik hat sich in jüngster Zeit große Verdienste erworben. Große Verdienste, der Kollege hat das erwähnt, dadurch, dass man das wirkliche Ausmaß der Investitionslücke in Europa benannt hat. Brechen Sie weiterhin die Denktabus, die es verbieten, darüber zu reden. Es ist essenziell, dass wir uns ein realistisches Bild über das machen, was uns in die Zukunft hilft.

Dem Kollegium wünschen wir viel Glück und Courage. Kommt an in der ökonomischen Wirklichkeit Europas, und definiert auch die Praxis des Stabilitäts- und Wachstumspakts so, dass Disziplin, Wachstum und Stabilität sich die Hand geben können! Aber dazu brauchen wir Investitionen in die Zukunft. Wir wollen als Sozialdemokraten dafür sorgen, dass der Juncker-Plan funktioniert. Aber dann müssen wir ihn testen, wir müssen ihn nachfeilen, wir müssen ihn so lange korrigieren, bis er in der Praxis wirklich in die Investitionsfelder Europas gehen kann. Das wird unser gemeinsamer Auftrag sein. Ich freue mich, wenn alle Kolleginnen und Kollegen dabei helfen.


  Bernd Lucke (ECR). - Herr Präsident! Herr Präsident Tusk, ich möchte Sie auch sehr herzlich begrüßen, als Präsidenten des Europäischen Rates. Ich freue mich, dass mit Ihnen erstmals ein Pole an der Spitze des Europäischen Rates steht. Ich glaube, Polen kann stolz darauf sein, dass es als osteuropäisches Land nun diese Präsidentschaft mit Ihnen verkörpert.

Ich glaube, Polen kann auch stolz sein auf das, was es geschafft hat in den letzten Jahren und fast schon Jahrzehnten: den wirtschaftlichen Aufschwung, den Aufbau, den Anschluss zu finden an Westeuropa und seinen Wohlstand. Aber Polen hat es geschafft, aus eigener Kraft heraus. Polen hat es geschafft durch seine eigene Leistung, und insofern habe ich mich schon gewundert, Herr Tusk, dass Sie nun als Vertreter eines Landes, das das allein geschafft hat, den Euro als Währung so bejubelt haben, wie Sie es getan haben, obwohl der Erfolg, den Sie erzielt haben, doch gerade darauf zurückzuführen gewesen ist, dass Sie Ihre eigenen Entscheidungen mit einer eigenen Währung haben fällen können.

Wir sehen es am Beispiel Frankreichs, was aus Ländern wird, die die Gemeinschaftswährung teilen und dann nicht mehr wettbewerbsfähig sind. Wir sehen, wie Länder in die Stagnation geraten, wenn sie unter der gemeinsamen Währung dem Wettbewerbsdruck nicht mehr standhalten können. Herr Tusk, Sie sind ein Europäer, wie ich es einer bin, aber bitte überdenken Sie Ihre Haltung zur gemeinsamen Währung. Es wäre auch nicht im Interesse Ihres Landes.


  Pavel Telička (ALDE). - Mr President, I would like to congratulate President Tusk. We Czechs and Poles understand each other, so I can say ‘hodně štěstí’ (‘best of luck’). I would like to make a few references on the European Council conclusions. For once, I am happy that the European Council has identified the right issues and has come forward with timely conclusions. I also appreciate the fact that we do not see Council conclusions in terms of a shopping list or a Christmas tree which is supposed to make everyone happy, but rather as something which shows what the top priorities for the upcoming period are. I also appreciate that a decision has been taken on the fund.

On the other hand, there is one thing that I really miss. We did have an economic conference in the ALDE Group to which Vice-President Katainen came. He said that a significant linkage with structural reform would complicate the whole set-up. I do not agree: we need that link, otherwise we will be wasting money.

The third remark is on one of the conclusions on better regulation. I must say that it is the Council, and therefore the Council structures, including the European Council, that have the worst record on better regulation. The absolute minimum is impact assessment. There is no single effort in the Council to deal with it, and I think that this is something I would like to bring to your attention. I hope that something will happen at least to match the Commission and the European Parliament on that.

My last remark is on Russia. If I may quote you, ‘we need an adequate, consistent and united strategy on Russia’. I very much agree. I would only add that we need to make sure that we will implement it in a united way, that we will have a common policy. I have every confidence that you will ensure that the European Council and the Heads of Government speak with one voice. I am also critical here of some Czech politicians in this respect.


  Fabio De Masi (GUE/NGL). - Herr Präsident! Die Euro-Zone ist depressiv, die Schulden sind gestiegen, statt zu sinken, die Bevölkerung ist wütend. Auch Deutschland liegt im Koma. Man kann eben keine Party feiern, wenn das Haus des Nachbarn brennt.

Die Troika hat Investitionen abgewürgt. Die beste Investition ist daher, die Troika zu beerdigen. Der Fiskalpakt ist dumm und eine Investitionsbremse. Finanzminister, die bei Nullzinsen nicht investieren, sind verrückt. Die Euro-Investitionen sind seit der Krise um 15 Prozent eingebrochen. Laut Wall Street Journal beträgt die Investitionslücke jährlich gar 800 Mrd. EUR.

Der Juncker-Plan ist Voodoo. Aus 21 Mrd. EUR Garantien sollen 300 Mrd. EUR Investitionen werden. Selbst diese wunderbare Brotvermehrung – vorher war ja von Jesus Christus hier die Rede – entspricht nur 0,8 Prozent des EU BIP jährlich.

Statt Mega-Vermögen abzuschöpfen und Steueroasen auszutrocknen – wie es der Starökonom Piketty fordert –, sollen Versicherungen in Autobahnen und Schulen investieren. Wenn der Staat investiert, schafft er Vermögen für alle. So müssen Steuerzahler für die Rendite der Finanzhaie bezahlen. Das ist teurer Unsinn.

Wir fordern ein öffentliches Investitionsprogramm von 260 Mrd. EUR jährlich. Das rechnet sich über höhere Steuern und Wachstum. Die EZB sollte über die EIB öffentliche Investitionen finanzieren, statt besinnungslos Liquidität in die Banken zu pumpen. Wir brauchen eine Vermögensabgabe für Millionäre – wie vom IWF gefordert.

Roosevelt führte die USA einst aus der Krise – gegen die Macht des großen Geldes. Wir haben keinen Roosevelt in Brüssel, wir haben keinen Jesus Christus in Brüssel, aber wir haben Alexis Tsipras in Athen. Er ist die Antwort auf Ohnmacht und Korruption. Unser Investitionspaket für Europa heißt Syriza.


  Ulrike Lunacek (Verts/ALE). - Mr President, maybe the only positive thing about the European Council of 18 December was that it was a short one. The problem is that, in our eyes, the investment plan is neither a short one nor a very positive one. It is not what is needed to overcome poverty and unemployment on this continent. What is needed is an end to the rigorous austerity policy and investments in energy transition, the phasing out of nuclear power, the phasing out of fossil fuels and investing in energy efficiency and in renewables – that is where new jobs will be in the future, and not in infrastructures and models of the last century. What is needed is social and ecological change; it is needed all over Europe, but also in Greece.

Let me mention the change that Angela Merkel recently suggested when she said it would not be problem any more if Greece were to leave the euro. This was an irresponsible electoral support for Greece’s conservative party and it has also weakened the euro. I think that is not needed. What is needed is for the Greek citizens to decide who they are going to vote for and not to have another Member of the Council saying irresponsible things. We do not need that.


  Rolandas Paksas (EFDD). - Kalbant apie Europos Vadovų Tarybos susitikimo prieš Kalėdas sprendimus ir tolesnes galimybes juos įgyvendinti, ar Jums neatrodo, kad susiduriame su naujais iššūkiais – kaip įgalinti naujus sprendimus veikti, jeigu vietoje stovi ir seniau priimti sprendimai?

Praėjusią kadenciją ne vieną kartą kalbėta apie naują 2014–2020 metų finansinį laikotarpį. Ilgai svarstytas ir derintas tas monumentalus 7 metų trukmės dokumentas. Tačiau šiandien daugelyje valstybių iš šių numatytų milijardų kol kas nėra panaudota nė cento.

Nuogąstauju, kad panašiai gali būti ir su Vadovų Taryboje praėjusių metų gruodyje priimtu sprendimu sukurti Europos strateginių investicijų fondą, kuris per du metus galėtų sukaupti 300 milijardų eurų, kuriuos būtų galima panaudoti ekonomikos skatinimui ir augimui.

Mūsų sprendimai dažnai skendi nuolatiniame pasiūlymų ir terminų, kaip tuos sprendimus įgyvendinti ir kaip kontroliuoti tų sprendimų įgyvendinimą, jūroje. Labai greiti sprendimai dėl užimtumo ir ekonomikos augimo, dėl Transatlantinės prekybos ir investicijų partnerystės, dėl visapusiškos energetikos sąjungos – štai ko reikia šiandieninei Europai. O šių metų vidurys ir jų pabaiga – tai ne tie terminai, kurių galėtume laukti.


  Harald Vilimsky (NI). - Herr Präsident! Wenn man den Ausführungen des Herrn Ratspräsidenten Tusk und des Kommissionspräsidenten Juncker hier zuhört, kann man nur mehr von einem absurden Theater sprechen. Meine Damen und Herren, das ist eine politische Burleske der Sonderklasse. Wir haben auf unserem Kontinent die höchste Arbeitslosigkeit seit sechs Jahrzehnten. Der Euro ist auf den niedersten Stand seit 2006 zurückgefallen, und die Schuldenstände mancher Länder wie etwa Griechenlands betragen bereits an die 180 % des jeweiligen Bruttoinlandsprodukts. Vor diesem Hintergrund streuen die beiden höchsten Repräsentanten dieser Union einander Rosen und stecken den Kopf in den Sand, während die Probleme schlimmer und schlimmer werden.

Meine Herren, Ihnen und Ihrer Politik glaubt niemand mehr! Genauso wenig wie Ihnen jemand glaubt, dass Sie Steuerpolitik in Europa betreiben. Die Europäische Union ist doch der größte Steuervermeidungsverein überhaupt auf diesem Kontinent! Während die europäische Nomenklatura sich mit wenigen Prozentpunkten selbst besteuert, wird die Steuerschraube für die Bürger Europas immer mehr angezogen. Meine Herren und meine Damen vonseiten der regierenden Fraktionen, Sie führen diesen Kontinent in eine Sackgasse. Dieser Kontinent und die großen Völker Europas haben etwas Besseres verdient als Ihre verfehlte Politik.


  Esteban González Pons (PPE). - Señor Presidente, en el último Consejo Europeo se habló de muchos temas importantes, pero, después de lo que ha ocurrido en Francia, me parece que ha pasado un siglo desde entonces. Se habló del plan Juncker, de la lucha contra el fraude fiscal, del Tratado de Libre Comercio con los Estados Unidos, pero a mí todo eso ya me suena a viejo después de lo que ha ocurrido en Francia en los últimos días.

Yo voy a hablarle hoy solo de un tema y pedirle que el Consejo y la Comisión conserven como un tesoro el espíritu de unidad que todos pudimos ver el pasado domingo en París. Que hagan del espíritu de París, la unidad contra el terrorismo, uno de los mayores tesoros de la Unión Europea, del ser europeístas.

Llevamos mucho tiempo hablando de los combatientes extranjeros pero, honestamente, debemos preguntarnos: ¿qué ha hecho la Unión Europea? ¿Qué hemos hecho a nivel europeo al respecto?

Los atentados de París han sido contra Francia, pero también han sido contra Europa y, sobre todo, han sido contra nuestras libertades y contra nuestros derechos: los terroristas querían que nosotros tuviéramos hoy un poco menos de libertad de expresión.

No debemos ni podemos permitir que se culpe al islam. La culpa no es de ninguna religión; la culpa es del fanatismo, sea cual sea la religión que tengan los fanáticos y aunque no tengan ninguna religión.

¿Y nosotros? Nosotros, en algo nos estaremos equivocando cuando desde Europa estamos exportando miles de aprendices de terrorista y permitiendo que después vuelvan convertidos en terroristas adultos para matarnos.

Está en nuestras manos aprobar el plan de datos de pasajeros aéreos. No tiene sentido que no lo aprobemos. Ayudaría a luchar contra el terrorismo. No es todo lo que hay que hacer, de acuerdo. Pero es lo que nosotros podemos hacer. ¡Ojala no haya otro atentado! Pero, si lo hubiera, que sorprenda a este Parlamento habiendo hecho sus deberes. Que sorprenda a este Parlamento habiendo hecho todo lo que debía. Que sorprenda a este Parlamento pudiendo explicar a los ciudadanos que por nuestra obra no faltó nada por hacer para que no se produjera.


  Anneliese Dodds (S&D). - Mr President, I was pleased to see the Council acknowledge the harm from aggressive tax planning and tax avoidance, both in its statement in the December meeting but also reiterated again now by both Presidents. However, the only concrete measure referred to, both in the statement and now in our discussion today, has been the automatic exchange of information on tax rulings in the EU. While that transparency is, of course, welcome, as my group has long argued, we need far stronger measures to tackle tax fiddling. In particular we need country-by-country reporting of profits by all multinationals, we need a common definition of tax havens, and we need to blacklist those firms engaged in tax fiddling and the advisers who help them to do this.

Some of these measures, as well as the creation of a common consolidated corporate tax base, have been held up by particular Member States within the Council. Those intransigent countries, of course, have included that of the President of the Commission, Luxembourg, but indeed also my own home country, the UK. So can I please implore Presidents Tusk and Juncker to make sure that these long over-due measures are genuinely unblocked at that meeting in June? By doing so, you could unlock one trillion euros, which certainly puts the investment package into perspective. We are counting on you to do something about this issue.

(The speaker agreed to take a blue-card question under Rule 162(8))


  Tibor Szanyi (S&D), Kékkártyás kérdés. – Dodds képviselőasszonytól szeretném megkérdezni, hogy ő mit tartana igazán jó megoldásnak az agresszív adótervezéssel szemben? Már csak azért is kérdem, mert például az én hazámban, Magyarországon a magyar kormány éppen a minap vetett ki kilogrammonként fél eurós adót a környezetvédelmi beruházások közé sorolható napelemekre.


  Anneliese Dodds (S&D), blue-card answer. – I think there is a whole range of options for dealing with aggressive tax planning which have actually been put on the table in the past but – as I mentioned before – have been blocked. So if, for example, we could have common definitions around taxable assets and activities across the EU, that would solve many of the problems. If we could have more transparency around where profits are generated, and if we could have better enforcement of agreements reached and wider freedom of manoeuvre for the Code of Conduct Group within the EU, that would go a long way towards dealing with some of these problems. We have an opportunity now, following LuxLeaks, and we need to make use of that opportunity.


  Vicky Ford (ECR). - Mr President, the EU does need to change: there are serious problems in many Member States. Our national leaders need to listen more closely to the people, and we in this Chamber need to listen more closely to our national leaders. There are still deep problems in many European economies. We need investment in energy, transport, digital, innovation, production, but politicians cannot keep spending taxpayers’ money, so we must encourage that private investment. But the private investment is facing global competition for that money. We need trade, and investors do need rights.

Our single market is meant to help businesses and consumers to trade easily across borders, to remove bureaucracy, to boost competitiveness. We must make it work, and we must make it work in a digital age, or we will lose it. It is time for Europe to do less and do it better: reduce costs, bring down burdens and build the economy fit for the 21st century.


  Dario Tamburrano (EFDD). - Signor Presidente, onorevoli colleghi, ci uniamo alle congratulazioni che il Consiglio europeo ha inviato a dicembre al governo ucraino. Ci congratuliamo con il governo ucraino per la grande innovazione politica, invece di ministri scelti dal popolo, ora ben tre stranieri selezionati da un'agenzia internazionale di recruiting. Tra questi quello delle finanze, una statunitense, ex dipendente del dipartimento di Stato americano passata a gestire un Fondo di investimento ucraino e che ha ricevuto la cittadinanza il giorno stesso della sua nomina.

Ci congratuliamo per questa nuova perestroika, gli affari si faranno finalmente in trasparenza e noi italiani non saremo più gli unici con conflitti di interesse in politica per governi nominati o eterodiretti. Ci congratuliamo con il finanziere Soros che ha ammesso di aver contribuito a rovesciare il governo ucraino e che sponsorizza l'agenzia di recruiting selezionatrice dei ministri stranieri. Ci congratuliamo nell'anniversario di Auschwitz con il ministro degli interni ucraino che ha sotto il suo controllo il battaglione nazista Azov, il cui emblema era già in uso presso le SS.

Ci congratuliamo per il milione di rifugiati perseguitati di cui la gran parte sono scappati proprio in Russia, chiediamocene il perché! Ci congratuliamo per le sanzioni, per i danni arrecati a migliaia di imprese europee, per i miliardi che abbiamo e dovremmo versare in aiuti provenienti dalle tasse dei nostri cittadini ai quali ancora si chiedono sacrifici per l'austerità mentre rischiano di essere coinvolti nella Terza guerra mondiale alle porte di casa. La nuova Ucraina veramente un capolavoro degno dei più grandi errori storici dei peggiori maestri e consiglieri di oltreoceano, gli stessi che vogliono il TTIP. Non si tratta di essere contro o pro Russia ma di essere neutrali e fare per una volta gli interessi dei cittadini europei.


  Gianluca Buonanno (NI). - Signor Presidente, onorevoli colleghi, io volevo fare come mia consuetudine un intervento molto calmo ed esaustivo nel senso che quest'Europa la vediamo economicamente un disastro, lo dico anche da sindaco, vedendo i miei cittadini con tutte le difficoltà che hanno.

In questi miei pochi secondi, vorrei farvi presente due cose: quest'Europa, al di là dell'economia che va male, manca di coraggio. Noi tutti abbiamo visto la questione (purtroppo) di Parigi, quindi ho messo la maglia per ricordare con una vignetta storica ciò che è stata la tragedia di Parigi, ma voglio anche ricordare – perché io vorrei che in Europa ci fosse un Guantanamo europea per cercare di combattere i violenti terroristi islamici, anche la bandiera dell'ISIS.

Bisogna avere il coraggio di dire che l'ISIS deve essere combattuta e distrutta! Bisogna distruggere questa gente, io non ce l'ho con gli islamici in quanto tali, ci mancherebbe altro! Ognuno ha la sua religione, ma è giusto che, se vengono in Europa devono stare ai nostri usi e costumi e devono rispettarci. L'Occidente non è un nemico, l'Occidente è fonte di cultura e se vogliono vengono qua e stanno alle nostre regole altrimenti tornino a casa loro, compreso l'ISIS!


  Paulo Rangel (PPE). - Em primeiro lugar, queria saudar o Presidente Tusk, desejar-lhe as maiores felicidades no exercício das suas funções e dizer que, para o PPE e também no meu caso como português, é uma honra termos finalmente um polaco à frente do Conselho Europeu. Julgo que isso é um sinal de vitalidade da Europa que queria aqui saudar.

Em segundo lugar, queria igualmente também dar uma palavra aos nossos colegas franceses na sequência do atentado da semana passada, uma palavra de solidariedade e de fraternidade, e rever-me aqui em tudo aquilo que disse o nosso colega espanhol González Pons sobre as tarefas que esperam as instituições comunitárias e, em particular, o Conselho a propósito do terrorismo.

Queria deixar duas palavras sobre o último Conselho: uma para saudar o plano de investimento da Comissão e a forma como o Conselho o abraçou e desejar que o Conselho possa agora, e cada um dos Estados que nele estão representados, apoiar a 100% a execução deste plano, porque nós precisamos dessa determinação para recuperar a economia europeia e, em particular, aquelas economias, como é o caso das economias dos países sob assistência, que estão mais depauperadas e mais fragilizadas, este é um ponto.

E o segundo, que registei aqui com muito apreço, é a importância que deu à união energética, ao mercado único da energia, que é fundamental para a economia europeia e para a segurança europeia e que é muito importante, em particular, para os países da Península Ibérica, que poderiam dar um grande contributo para a diversificação das fontes de energia e que, sem esse mercado único e sem novas ligações através da França, não o conseguirão fazer.

Saúdo muito estes dois resultados do último Conselho Europeu.


  Emmanuel Maurel (S&D). - Monsieur le Président, la principale conclusion du sommet du Conseil, c'est qu'il faut favoriser l'investissement en Europe après des années de politiques d'austérité qui ont échoué. Nous ne pouvons que souscrire évidemment à cette conclusion. Le débat entre nous porte sur les moyens pour parvenir à relancer cet investissement public et privé.

Je dois vous dire que je m'interroge, avec beaucoup de citoyens européens, quand je lis dans le document final du Conseil qu'il faut accélérer les négociations pour le traité transatlantique entre les États-Unis et l'Europe. Pourquoi une telle précipitation au moment où se succèdent des études réalisées par des économistes et par des scientifiques qui montrent très clairement que les bénéfices économiques de ce traité pour l'Europe sont largement hypothétiques? Ces études montrent très clairement aussi qu'il peut y avoir des risques pour les exportations de la plupart des pays européens et une pression à la baisse sur les salaires, bref, qu'aujourd'hui les risques et les menaces sont réels.

Par conséquent, à l'issue de ce Conseil, je pose la question suivante: à force de vouloir aller très vite pour des raisons idéologiques, ne sommes-nous pas en train de menacer le projet européen et faut-il vraiment poursuivre cette fuite en avant?


  Evžen Tošenovský (ECR). - Pane předsedající, ve svém vystoupení bych se chtěl vyjádřit pouze k jedné věci probírané na Evropské radě a to k Evropskému fondu strategických investic ve výši 315 miliard eur. Určitě se všichni shodneme na významu urychlení strategických investic v Evropě, které by měly pomoci k rychlejšímu ekonomickému růstu a měly by i pomoci vyšší konkurenceschopnosti. O směřování těchto prostředků do konkrétních projektů bude jistě velmi složitá diskuse nejen v Parlamentu, ale i na úrovni Rady a Komise. Co však pořád zůstává určitou neznámou, to je naplnění tohoto ohromného investičního balíku. Diskuse o alokaci z programu Horizont 2020 a CEF na půdě Evropského parlamentu nebude jednoduchá. Dnes je také nejasné doplnění prostředků z členských zemí a soukromého sektoru. Velký otazník pro mne zůstává i v představě o rychlosti projednání v Evropském parlamentu, kdy se plánují trialogy již v květnu. Pro mne je to příliš mnoho nejistoty v tak důležité věci.


  Peter Lundgren (EFDD). - Herr talman! Första steget borde väl vara att man hanterade skattebetalarnas pengar på ett ansvarsfullt sätt i det här huset. Donald Tusk har Herman Van Rompuy som sin största idol enligt egen uppgift. Herman Van Rompuy lämnar ju nu uppdraget i parlamentet med en oförsvarligt stor andel av skattebetalarnas eurosedlar i sina fickor. De följande tre åren kommer han att få 730 000 euro. Det fortsätter ju komma pengar efter det också så klart. Avgångsvederlag och pensioner i nivåer som är ett hån mot varenda vanlig arbetare inom unionen underbygger bara föraktet och ointresset bland vanligt folk som har slitit hårt för att få en anständig levnadsnivå vid uppnådd pensionsålder. Men det som de får är småsmulor jämfört med vad Herman Van Rompuy och vad hans efterträdare Donald Tusk kommer att få.

Ni ser det också som en skyldighet att genomföra den äkta ekonomiska monetära unionen till skillnad från mig som ser det som ett mycket stort hot mot de länder som då finner sig ha hamnat som lydstater under EU:s högkvarter. Lyckas man med det har man slutligen konstruerat Europas förenta stater. Jag och min grupp kommer att göra allt som står i vår makt för att sätta stopp för detta storhetsvansinne.

Ni har i detta hus inte längre vanligt folks förtroende. Väljarföraktet bara ökar, och väljardelaktigheten bara minskar.


  Milan Zver (PPE). - Zahvaljujem se predsedniku Evropskega sveta, gospodu Donaldu Tusku, za odlično in izčrpno predstavitev sklepov, ki so jih decembra v Bruslju sprejeli voditelji držav Evropske unije.

Prav je, da je Svet največ pozornosti namenil novemu Junckerjevemu investicijskemu načrtu za rast in delovna mesta, saj je to ključno za dolgoročni razvoj in pa stabilnost Evropske unije.

Temelj za nov zagon gospodarstva smo postavili že pod Barrosom, ko smo se osredotočili na uravnoteženje javnih financ in strukturne reforme.

Sedaj prihaja čas za spin in to so naložbe – le tako lahko prinesejo vitalnejšo Evropsko unijo, o kateri ste govorili, gospod predsednik.

Investicijski načrt, ki so ga voditelji podprli decembra, bo s pomočjo novega evropskega sklada v naslednjih treh letih mobiliziral več kot tristo milijonov evrov in s tem spodbudil gospodarsko rast, ustvarjanje novih delovnih mest in pa večjo konkurenčnost.

Pri tem je pomembno, da ne gre samo za davkoplačevalski denar. Junckerjev projekt bo uspešen le, če bo deležen podpore in če bo vsak napravil to, kar mora – zlasti Komisija in pa države članice.

Ustvariti moramo pravno podlago, sprejeti vse ukrepe, toda, dragi prijatelji, ta projekt bo padel, če ga bodo državljani in gospodarstva razumela kot birokratski projekt. Morajo ga vzeti za svojega.

Pokazalo se bo, ali so evropske institucije pripravljene in dovolj sposobne ravnati podjetno.


  Maria João Rodrigues (S&D). - Mr President, I would like to address Mr Tusk in saying that his appointment as the head of the European Council has a high political meaning, and we congratulate him.

Mr Tusk, you are arriving at a very special moment – a moment where the European Union can only deliver if it is possible to pool national resources. We believe this will be your most important and challenging task. We need to pool national resources in order to foster investment and job creation; we need to pool natural resources to provide better energy solutions, more internal and external security and also to ensure real faith in European integration. Let me tell you that you can count on the European Parliament and also on the S&D Group for this purpose.

(The speaker agreed to take a blue-card question under Rule 162(8))


  Bill Etheridge (EFDD), blue-card question. – Ms Rodrigues, I have two very quick questions. First of all, would you not agree that the best way to get more investment going in any economy is through confidence, and the confidence will not be there as long as debts continue to pile up through excessive spending? Could you also explain – to the British people particularly – why it is an attractive prospect to us to pool our national resources across Europe when we already do not have the things we require in our own country? You suggest that we pool our resources for them to be dissipated all across the EU. Could you explain why that is attractive to us?


  Maria João Rodrigues (S&D), blue-card answer. – Let us take an exact example, coming back to the last European Council. We are creating a fund for strategic investment, and if we want this fund to pool resources and lend on a larger scale, we need to have clear contributions coming from Member States. So I believe this should be a task for the European Council at its forthcoming meetings: we need to have a stronger fund for strategic investment.


  Richard Sulík (ECR) - Vážený pán Tusk, dovoľte aj mne zagratulovať Vám k významnej pozícii predsedu Európskej rady. Rada, ktorej predsedáte, vyzýva na vytvorenie 315 miliardového investičného balíčka. Európski politici sa vždy radi venovali prerozdeľovaniu peňazí, ktoré zarobil niekto iný. Žiaľ, tento balíček je len marketing.

Junckerov 315 miliardový balíček je marketing. Nebude fungovať. Neprinesie nové pracovné miesta, neprinesie skutočné investície. Ak chcete viac investícii, ako prvé im prestaňte brániť. Máme nereálne klimatické ciele, absurdné predpisy v bezpečnosti pri práci, nezmyselne vysokú sociálnu ochranu. Nečudujte sa potom, že investori odchádzajú. Ja si myslím, že toto je vaša úloha: zlepšiť podmienky tak, aby sa v Európskej únii dalo opäť kvalitne a solídne podnikať.


  Gunnar Hökmark (PPE). - Mr President, I have two points. Firstly, having listened to this discussion and the shouting from over there today, it strikes me that the problem of the extreme right in this House is that they are not at all right, only extreme – extremely wrong, and I think that their correct name should in future be ‘the extreme wrong’. Their only idea is disrespect and contempt for other people. That is an idea we have seen too much of. It is so wrong and so extreme that their name should be ‘the extreme wrongs’.

Secondly: the investment plan. Do not invent the wheel again. I think it is good to have a plan in order to mobilise capital financing of new investments, but the gap we have in Europe is much bigger than any public investment plan can bridge. The investment plan and the bridging of the investment gap will need real political reforms and structural changes. The digital agenda, the telecom package – do it! The internal market and the service directive – ensure that it is done! This will bring an opportunity for profitable investments with a return on investments, because the nature and the spirit of commercial investments are that they are both commercial and investments – not spending.

That is the way we should proceed. We need to deregulate, make things easier and ensure that we can have an open Europe. If we can do that, we will fight the lack of growth and the lack of the extreme right, who are the extreme wrong.

(The speaker agreed to take a blue-card question under Rule 149(8))


  Paul Rübig (PPE), Frage nach dem Verfahren der „blauen Karte“. – Herr Präsident!

Ich möchte den Kollegen Hökmark fragen: Es gibt eine Debatte im Parlament, dass wir eine Version 02 des „Small Business Act entwickeln sollten, weil natürlich gerade der „Small Business Act“ mit den neuen Vorstellungen des Juncker-Pakets eine große Chance haben würde, auch in allen 28 Mitgliedstaaten durchgesetzt zu werden. Glauben Sie, dass es möglich ist, diesen „Small Business Act“ zu überarbeiten und in einer neuen Version dem Juncker-Paket anzupassen?


  Gunnar Hökmark (PPE), blue-card answer. – Mr Rübig, you are quite right, because this is exactly what we need. We need a structured reform process, making it easier for new companies, small companies, medium-sized companies and big companies to invest and flourish in Europe. Your approach is a very good one: make it easier, then we will get some of the growth; invest more and then we will get more growth.


  Paul Tang (S&D). - De Europese top over het investeringspakket zou twee dagen duren, maar duurde ongeveer twee uur. Je zou kunnen zeggen dat landen er als de kippen bij waren om hun kans te missen. Want de lidstaten hebben mooie woorden over banen en groei, maar vergeten de daden, namelijk hun economieën hervormen, maar zeker ook geld vrijmaken voor private en voor publieke investeringen. Alleen met bijdragen van landen kan het investeringsprogramma van Juncker voldoende effect sorteren.

Nu lijkt de economische politiek van de lidstaten op die van de gouden standaard. Dat is geen goede voorbode voor de euro als munt en zeker niet voor de Europese burgers. Zij betalen de prijs voor lage groei en hoge werkloosheid. Ik vraag daarom aan de Commissie en aan de voorzitter van de Europese Raad, Donald Tusk, om bij de Europese landen erop aan te dringen om hun kans alsnog te benutten.


  Victor Negrescu (S&D). - Domnule Președinte, în primul rând salut crearea Fondului european pentru investiții strategice. Mobilizarea a 315 miliarde de euro pentru investiții

în următorii doi ani este un lucru îmbucurător, care ar putea stimula investițiile, dacă ne asigurăm că fondurile vor fi folosite corect.

Subliniez aici lipsa de claritate asupra strategiei de folosire a acestor fonduri. Se vorbește în concluziile Consiliului European foarte mult de economie, dar prea puțin de oameni. Se vorbește de piață unică europeană, de consolidare fiscală, de piețe de capital integrate, de parteneriatul transatlantic, dar se uită cetățenii, politicile sociale, echitatea în distribuția fondurilor, dar mai ales pe cine ajutăm cu aceste fonduri.

Mă întreb dacă iar vrem să salvăm băncile în detrimentul cetățenilor, dacă iar vrem să salvăm capitalurile cu risc în detrimentul bugetelor naționale sau locale? Îmi este teamă că prin crearea acestor fonduri alternative la bugetul european ne îndepărtăm de principiile și valorile solidarității europene și că se caută reducerea fondurilor de coeziune în viitor. Mă voi lupta, ca europarlamentar social-democrat și român, pentru o Europă dezvoltată omogen și cu o singură viteză; sper că și Consiliul European își dorește acest lucru.


  Hugues Bayet (S&D). - Monsieur le Président, je voudrais revenir sur deux points des conclusions du Conseil européen.

Tout d'abord l'extrême prudence affichée vis-à-vis de l'importance des investissements publics dans la relance européenne. Pourtant, à l'heure où les politiques d'austérité ont démontré leurs dégâts humains et socio-économiques, à l'heure où l'investissement privé affiche une frilosité prolongée, ne serait-il pas temps de redonner à l'investissement public toute son importance dans la relance d'une économie toujours en panne au détriment de l'emploi et des gens? Ne faudrait-il pas envisager une neutralisation dans le calcul de la dette des investissements publics qui sont porteurs de croissance économique et sociale? Ne faudrait-il pas aussi envisager une attitude plus proactive de la BCE dans le soutien à ces investissements publics?

Deuxièmement, il y a un élément que je souhaite souligner, c'est la reconnaissance par le Conseil de l'urgence de – je cite – "redoubler d'efforts contre l'évasion fiscale et la planification fiscale agressive au niveau de l'Union". De même, le Conseil souligne l'importance de la transparence et attend avec impatience la proposition de la Commission sur l'échange d'informations sur les rulings fiscaux. Il s'agit évidemment d'un dossier vital pour l'existence même de l'Union, qui ne peut pas être construite sur l'injustice fiscale et sociale. Nous resterons donc dans les prochains mois d'une vigilance totale, y compris sur les enquêtes en cours, mais nous serons aussi une force de proposition pour étendre le dispositif de lutte contre une ingénierie fiscale délétère pour le projet européen.


  Simona Bonafè (S&D). - Signor Presidente, onorevoli colleghi, intanto benvenuto al Presidente Tusk in quest'Assemblea e auguri di buon lavoro. A dicembre, nell'ultima riunione del semestre di Presidenza italiana anche il Consiglio ha chiesto come prioritaria l'istituzione di un Fondo europeo per gli investimenti strategici al fine di mobilitare i famosi 315 miliardi di euro fra il 2015 e il 2017. È evidente come prema a tutti noi di dare slancio alla crescita economica in Europa e, di conseguenza, nuovo impulso all'occupazione, soprattutto all'occupazione giovanile.

Sappiamo tutti quanto la crescita sia legata agli investimenti che in questi anni di crisi – dati alla mano – sono pesantemente crollati. Per noi Socialisti e Democratici il superamento delle politiche del solo rigore e della sola austerity è fondamentale per la stessa sopravvivenza dell'Europa. A che serve avere i bilanci in ordine se poi non riusciamo a dare speranze e risposte ai 27 milioni di disoccupati in tutt'Europa, se non torniamo a investire sulla crescita e sull'opportunità di lavoro e di sviluppo?

La Commissione Juncker che ha avuto il voto dei Socialisti proprio per impostare una politica di cambiamento, oggi si riunisce per approvare il regolamento del piano per gli investimenti, un regolamento che valuteremo con grande attenzione e su cui dovremo trovare al più presto un accordo affinché i nuovi investimenti possano essere attivati fin da subito, insieme alle riforme che i paesi stanno mettendo in campo.


  Tonino Picula (S&D). - Gospodine predsjedniče, gospodine Tusk, želim vam dobrodošlicu i uspjeh na novoj dužnosti.

Govoreći o zaključcima prvog sastanka Vijeća kojim ste predsjedali, izražavam zadovoljstvo početnom podrškom planu ulaganja. Nije često da čelnici svih zemalja članica relativno lako postignu konsenzus i politički podrže neki prijedlog, kao što se dogodilo s prijedlogom gospodina Junckera. Postoji širi konsenzus kako lidera zemalja članica tako i različitih političkih grupacija u Europskom parlamentu. O nužnosti ovakvog plana nakon godina recesije i stagnacije u Europskoj uniji, uzrokovanih i niedostatkom investicija, podržavam predloženi plan kao jedno od prvih ispunjenih obećanja, ali očekujem daljnji rad Vijeća na gospodarskoj i socijalnoj obnovi Europske unije.

Vezano uz politiku Unije prema Ukrajini i ostalim zemljama Istočnog partnerstva, one su predugo izložene negativnim posljedicama napetih odnosa Novog istoka i Novog zapada. Slažem se s vašom ocjenom da Europska unija treba voditi proaktivnu politiku. Ukrajina nije vazalni dio nekog postsovjetskog entiteta u nastajanju nego zemlja u regularnom postupku pridruživanja Europskoj uniji te osim političke zaslužuje i našu ozbiljniju financijsku podršku.


Catch-the-eye procedure


  Inés Ayala Sender (S&D). - Señor Presidente, yo solamente quería dar la bienvenida a la posibilidad de cambio que significa esta Decisión sobre el paquete de inversión en relación con el cambio de melodía, de una melodía trágica de recortes y austeridad a una melodía de inversiones y de creación de empleo.

Por otra parte, también introduce el aspecto fundamental de flexibilidad de esa regla de oro que queríamos justamente introducir, de una vez por todas, para ayudar a aquellos Estados miembros que tienen mayores dificultades en relación con las inversiones impuestas por sus compromisos europeos. Pero, de todos modos, nos queda una pequeña cuestión en relación con todos los reglamentos, toda la legislación que este Parlamento ha elaborado para la aprobación de las perspectivas financieras para los próximos seis años: la posibilidad de que las decisiones sobre los nuevos proyectos no vayan a confundirse o a crear confusión en cuanto a qué proyectos, cómo financiarlos y de qué manera implementarlos con el nuevo paquete. Querríamos que ello fuera claro.


  Marek Jurek (ECR). - Panie Przewodniczący! W swoim wystąpieniu użył Pan takiego sformułowania „euro – nasza wspólna waluta”, a przecież euro nie jest walutą wszystkich państw Unii Europejskiej. Jest walutą większości państw. Unia Europejska to jest również Wielka Brytania i Dania, które traktatowo zastrzegły, że nie chcą euro, to jest Szwecja, która w referendum przegłosowała odłożenie bezterminowo wprowadzenie wspólnej waluty, i wszyscy mają obowiązek szanować tę decyzję, i to jest Polska, która w konstytucji ciągle gwarantuje sobie istnienie własnej waluty narodowej.

Pan, Panie Przewodniczący, nie jest przewodniczącym jakiegoś technicznego organu Unii Europejskiej, ale Rady Europejskiej, a więc organu międzyrządowego reprezentującego wszystkie państwa Unii. Nie wiem, czy dla Pana to jest ciekawe, ale mam nadzieję, że w swojej pracy będzie Pan szanował wszystkie państwa Unii Europejskiej, również te, które wspólnej waluty nie przyjęły, a przede wszystkim Polskę – nasz kraj.


  Michael Theurer (ALDE). - Herr Präsident, liebe Kolleginnen und Kollegen! Die Flexibilisierung ist gerade in aller Munde.

Ich bezweifle, dass man Staatsschulden mit noch höheren Staatsschulden bekämpfen kann. Von dem her ist es richtig, die Reindustrialisierung und das Wachstum in den Mittelpunkt zu stellen. Europa ist ein alternder Kontinent mit einer zurückgehenden Bevölkerung, die Märkte sind bedarfsgesättigt, und ich vermisse vonseiten des Rates und der Kommission noch stärker eine Innovationsoffensive, eine Existenzgründungsoffensive, eine Technologieoffensive. Wir müssen doch mehr machen in Forschung und Entwicklung. Wir müssen die Probleme an der Wurzel packen, an der Ursache packen!

Ich habe den Eindruck, dass man zu alten Konzepten zurückkehrt und glaubt, mit staatlichen kreditfinanzierten Impulsen könnte man die Wachstumsschwäche überwinden. Ich glaube das nicht. Von dem her denke ich, dass Europa nur dann überleben kann, wenn wir zu einer Innovationsunion werden. Da hätten wir uns von Ihnen, Herr Präsident Tusk, noch Aussagen gewünscht.


  Miguel Viegas (GUE/NGL). - As declarações do Conselho são mais do mesmo. Insiste num plano de investimento insuficiente, baseado num mero exercício de contabilidade criativa, a partir do qual conta com o milagre da multiplicação dos pães. Usa a eufemística expressão da responsabilidade fiscal e insiste nas reformas estruturais, sabendo-se que é a austeridade e o ataque ao Estado social que estão na origem desta crise social e económica sem precedentes. Insiste na liberalização desenfreada das relações comerciais com os Estados Unidos através do TTIP.

Finalmente, traz à colação a Ucrânia como elemento revelador de uma União Europeia a reboque dos Estados Unidos e da NATO. Estamos agora a pagar a fatura perante uma Ucrânia que se afunda de dia para dia. Já vamos no terceiro empréstimo, num valor que já ultrapassa os 3,5 mil milhões de euros.

Aqui dentro corta-se o orçamento para servir os interesses dos Estados Unidos, da NATO e do grande capital. A União Europeia mostra-se bem mais generosa.


  Jonathan Arnott (EFDD). - Mr President, in this debate we have seen attacks on the extreme right – and rightly so. We must indeed oppose those extremes, just as we must oppose the extreme left. In the United Kingdom we in UKIP have proved that a moderate party which seeks controlled immigration – managed migration, not uncontrolled immigration – has been able to kill off the extreme right, the racism and xenophobia of the BNP.

But here in this place, commitment to democracy is lacking. I note, for example, Juncker’s comments about Greece, telling Greece to avoid the ‘wrong outcome’ in its general election. Those are unacceptable. The only crime of Syriza is to oppose austerity, and it is right to do so. It is entitled to do so. Such interference in Member States is not acceptable. Democracy must come before politics, but in this debate I have seen lip service only paid to democracy.


  Bill Etheridge (EFDD). - Mr President, just a brief one. Regarding Rule 162, I would seek an interesting clarification: my colleague just gave a fantastic speech – far better than I was going to do. But I had asked an hour before him to speak. Was your criterion that you knew he would be better than me?


  President. - Mr Etheridge, my aim is to ensure equal treatment, so if somebody has already spoken, that is taken into account when distributing blue-card time. We try to have equal treatment for all Members in this House.

(End of catch-the-eye procedure)


  Federica Mogherini, Vice-President of the Commission/High Representative of the Union for Foreign Affairs and on behalf of the President of the Commission. - Mr President, I would like to welcome President Tusk to his first debate in this role, even if – as you mentioned – it is not the first one. I am standing in for President Juncker here, and I have just come back from the College meeting where we adopted, on the one hand, a proposal for a Parliament/Council regulation to set up a European Fund for Strategic Investment, and, on the other hand, a communication on flexibility – namely on how to use and apply in full the existing rules of the Stability and Growth Pact.

I think this is an example of a virtuous exercise. In November, the Commission presented a plan to relaunch investments here in Strasbourg; in December we discussed it in the European Council; and in January – less than 50 days after that – we delivered a proposal to put the fund in place here in Strasbourg. Now we will obviously need to continue working with Parliament and the Council to ensure their swift adoption. President Juncker will present this in detail tomorrow morning, and the Vice-Presidents and Commissioners competent for the plans and the communications themselves will have the opportunity to present them in detail to Parliament’s competent committees.

I also know that a series of points were raised during the debate on the other priorities on which we are working. Let me just mention a few of them. I hope we will continue to work on them in the same way, delivering quickly and clearly: on the energy union strategy ahead of the March European Council and on the digital single market proposals ahead of the June Council.

On TTIP negotiations, let me say that my colleague Cecilia Malmström is carrying out the work, both in terms of the negotiations with the US – I will visit Washington myself very soon to tackle this as well – but also internally on the level of transparency. We know that this is not only an issue for Parliament, it is also an issue for our people. We have to make sure that we have a good outcome of the negotiations that is for the benefit of all in Europe – and in the United States as well. However, our job is to make sure that it is a good outcome for Europeans.

Many of you – and we had a discussion about this in the Council – referred to the need to develop a coherent strategy on Russia and on our relations to Russia. Let me say that we are working closely on both the Commission and Council sides – and here I should probably change seat a couple of times. Work is ongoing at this time on preparing for the decisions and discussions that we will have in the European Council in March. At a meeting of the Foreign Affairs Council next Monday we will already start to discuss the issue, and we are preparing this work very closely together. The virtuous institutional triangle that we see here today has allowed us to deliver so quickly on some of the things we have discussed today. These augur very well for the next five years.


  Donald Tusk, President of the European Council. - Mr President, I would like to thank you for your warm welcome here in the European Parliament. It is a nice surprise for me, because I have heard a lot about your temperament here in this Chamber.

Let me say a few words in response to your interventions. I can only echo what Manfred Weber said in saying that I have no doubt that good communication between the institutions plays a key role. Let me again assure you that I am ready to change the logic of competition into the logic of cooperation. I can promise that I will use ‘we’, and not ‘I’. Of this you can be sure.

As regards the investment plan referred to in the interventions made by Mr Verhofstadt, Mr Guerrero Salom and Mr Papadimoulis, you should have no doubts that 28 Members said yes to the Juncker plan in December 2014. What we need now is for the legislation to be agreed between the Council and Parliament. We decided that the fund will be opened to the contributions of Member States, and they are really interested in this project, but we have to organise the staff and the legal context. I can understand why the Member States are waiting today for more details and concrete arguments as regards the legal context. It is obvious that, in December 2014 – at the beginning of this process – Member States would not declare contributions to the fund. I did not expect that they would announce specific sums of money for this fund. However, this is not because of distance or reservation – this was our plan.

Mr Verhofstadt, I took note of your position on PNR. We need an open mind in seeking compromise on that. Nothing is simple in this issue. I believe that better information-sharing and cooperation between the intelligence services will be one of the results of the informal European Council in February. It is also my task to organise the discussion about the very concrete problems you mentioned.

Mr Lamberts’s intervention was about renewables. There will certainly be a place for renewables in the Energy Union. You should not be afraid, but it cannot only be about renewables because Energy Union is about more than just the environment issue. We need to ensure much more energy security. This is why we want to prepare it, but we will discuss it in March, also in the context of renewables. You can be sure of that.

Referring to what Mr Farage said, I am impressed and satisfied. Ever since his famous speech five years ago here in this Chamber about Herman Van Rompuy, I have known that he is maybe the best example of political and personal culture, as well as of political decency and elegance. What more can I say? I am really impressed. Keep it up, Mr Farage.

(Interjection from Mr Verhofstadt: ‘He is never there when you respond to him’)

I know, because this is about political culture, as I mentioned a few seconds ago.

Pozwólcie teraz, że przejdę na język polski, żeby odpowiedzieć panu europosłowi Dudzie na jego wnioski czy jego pytania dotyczące kryzysu w polskich kopalniach i możliwości ewentualnego wsparcia przez pieniądze z tzw. funduszu Junckera. Nie ma w tej chwili żadnych ograniczeń, jeśli chodzi o dziedziny, o części gospodarki, w które będziemy inwestować pieniądze zgromadzone na tym funduszu, ale od samego początku zakładaliśmy, że kryteria, na podstawie których będą udzielane kredyty czy gwarancje z tego funduszu, nie mogą być kryteriami politycznymi, tylko biznesowymi. Stąd między innymi jednoznaczna intencja, wsparta przez wszystkie państwa członkowskie, aby kryteria i proces decyzyjny były w rękach raczej menedżerów i ekspertów niż polityków. Dlatego kluczową rolę w tym procesie decyzyjnym (o tym, gdzie popłyną te pieniądze, które zgromadzimy na funduszu) będą odgrywać ludzie związani merytorycznie z działalnością banku i będą się oni kierować jednym przykazaniem: aby te pieniądze pracowały na rzecz rozwoju całej Europy i przede wszystkim, żeby przyczyniły się do wzrostu ilości miejsc pracy. I dlatego tak samo będą oceniane ewentualne wnioski dotyczące energetyki.

Moim zdaniem, jeśli na chwilę zapomnimy o polityce, o kampanii etc., a uczciwie porozmawialibyśmy o energetyce versus fundusz Junckera, znaczy plan Junckera, to musielibyśmy szukać w Polsce i w innych krajach takich przedsięwzięć, również w energetyce, które będą miały szansę w przyszłości na komercyjny sukces, ponieważ oczywiście fundusz inwestycyjny nie jest pomyślany jako wsparcie dla przedsięwzięć, co do których nie ma szansy, aby stały się przedsięwzięciami zyskownymi. To zrozumiałe. One muszą gwarantować trwały rozwój, a nie będą przeznaczane na doraźną pomoc. Nie wykluczam, że także w tej dziedzinie – mówię o energetyce, także w Polsce, czy o przemyśle wydobywczym – być może znajdą się projekty, które zyskają akceptację ekspertów. Nie należy z góry przekreślać żadnego pomysłu, żadnej idei. Na razie jesteśmy na początku tej pracy, także jeśli chodzi o kolekcjonowanie projektów i pomysłów, które będą ewentualnie finansowane poprzez gwarancje i kredyty w związku z planem inwestycyjnym Jean-Claude'a Junckera. I jestem przekonany, że wszyscy zainteresowani, także w Polsce, będą starali się do tego dobrze przygotować.

Ostatnia uwaga, jeśli chodzi o polskiego eurodeputowanego, pana Jurka: wszystkich będę oczywiście traktował równo. Kiedy mówię wspólna waluta, to mówię językiem Traktatu. Euro jest walutą Unii Europejskiej, chociaż wszyscy wiemy, że nie wszystkie państwa do strefy euro przystąpiły, ale nie zmienia to faktu, że euro jest naszą europejską, unijną walutą. I to nie podlega, mam wrażenie także w tej sali, dyskusji.


  President. - The debate is closed.

Written statements (Rule 162)


  José Blanco López (S&D), por escrito. En las Conclusiones del Consejo Europeo del pasado 18 de diciembre se afirma que «el nuevo enfoque en la inversión, junto con el compromiso de los Estados miembros para intensificar las reformas estructurales y llevar adelante la consolidación fiscal favorable al crecimiento, proporcionará la base para el crecimiento y el empleo en Europa». Sin embargo, está claro que la obsesión por las reformas estructurales y las políticas de ajuste fiscal no ha mejorado los resultados económicos de la UE y la zona euro desde 2010, como prueban el bajo crecimiento económico, las altas cifras de desempleo ―insufribles en países como España― y el escenario de casi deflación. Ese enfoque no está funcionando, incluso si sumamos el Plan de Inversiones para Europa, porque las reformas estructurales y la rápida consolidación fiscal son políticas procíclicas. En su lugar, el ritmo de ajuste fiscal debe reducirse y deben ponerse encima de la mesa políticas capaces de generar crecimiento a corto plazo. El Consejo debería proponer nuevas orientaciones generales para la Unión, centrándose en reformas productivas anticíclicas y la implementación de nuevas políticas fiscales. El Consejo Europeo deberá apoyar el aumento de la flexibilidad en la interpretación del Pacto de Estabilidad y Crecimiento.


  Miriam Dalli (S&D), in writing. I warmly welcome the European Council’s green light for the EUR 315 billion Investment Plan, a plan that clearly demonstrates a willingness to get Europe out of the crisis and bring along the full recovery of the European economy in the interest of future generations.

I see this Investment Plan as a strong signal of our commitment to get on a new path for Europe towards growth and jobs, and I hope it will be an effective and successful plan in attracting private investments and, at the same time, helping economic actors, in particular SMEs, to boost economic growth and truly create jobs. I see this Investment Plan as a unique opportunity to finance strategic projects: projects that will help realise our European vision of society and build a Europe that is socially just and environmentally friendly. Lastly, I see that this Investment Plan is ultimately about people: it is about ensuring that the millions of Europeans who are still unemployed will find a job again; it is about raising millions of Europeans out of poverty; it is about Europeans who are well trained and equipped with the right skills; and it is about ensuring that our children will have a good future.


  Jonás Fernández (S&D), in writing. On page 1 of the Conclusions of the European Council dated 18 December 2014, it is stated that ‘the new focus on investment, coupled with Member States’ commitment to intensifying structural reforms and to pursuing growth-friendly fiscal consolidation, will provide the foundation for growth and jobs in Europe’. However, if we note the low economic growth, high unemployment figures and near-deflation scenario in our continent, it is clear that the focus on structural reforms and fiscal adjustment policies has not improved the economic performance of the EU or the eurozone since 2010.

It is pretty clear that the current policy mix is not working, even if we add to it the Investment Plan for Europe, because structural reforms and rapid fiscal consolidation are pro-cyclical policies. Instead, the pace of fiscal adjustment must be reduced and policies capable of generating growth in the short term should be put in place. Thus, the European Council should come up with new general orientations for the Union focusing on anti-cyclical productive reforms and the implementation of new fiscal policies. The European Council should support increased flexibility of interpretation of the Stability and Growth Pact.


  Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (S&D), na piśmie. Szanowni Państwo! Chciałabym się dołączyć do powitań nowego przewodniczącego Rady Europejskiej Donalda Tuska i życzyć wielu sukcesów, które staną się jednocześnie europejskimi osiągnięciami. Objęcie przez pana tego ważnego stanowiska świadczy o tym, że granica pomiędzy starymi a nowymi krajami Unii zaciera się. Ma pan rację, mówiąc, że Europejski Strategiczny Plan Inwestycyjny to nie jest panaceum na wszystkie bolączki Unii, ale jest to realny plan z szansą powodzenia, jeśli oczywiście państwa członkowskie potraktują go z należytą uwagą.

Parlament jest gotowy do współpracy. Dyscyplina finansów publicznych i stabilność poparte mądrymi inwestycjami przyniosą wzrost. Konieczne jest jednak wyraźne sformułowanie, jak będą wyglądały sposoby finansowania tego planu i dostępność funduszy dla przyszłych inwestorów. Im szybciej plan wejdzie w życie, tym lepiej. Miejmy nadzieję, że prace zakończą się jeszcze za łotewskiej prezydencji i pakiet zacznie działać już przed wakacjami.


  Beata Gosiewska (ECR), na piśmie. Szanowni Państwo! Panie Przewodniczący! Bardzo się cieszę, że Rada Europejska w swoich konkluzjach z 18 grudnia apeluje o nieograniczony dostęp do miejsca katastrofy lotu MH17. Dlaczego UE nie wystosowała podobnego apelu w przypadku katastrofy smoleńskiej? Dlaczego przewodniczący Tusk jako premier polskiego rządu nie był w stanie zareagować w ten sam sposób w sytuacji, kiedy tragedia dotknęła najwyższe osobistości w naszym kraju oraz ich rodziny? Dlaczego Pan Premier Tusk nie nalegał na uczestnictwo przedstawicieli unijnych organów śledczych, którzy wyrazili chęć uczestnictwa w pracach Komisji Technicznej w czasie śledztwa? W wyniku Pana inercji niezależni eksperci nie mieli dostępu do miejsca katastrofy, a wrak samolotu pozostał w rękach rosyjskich ekspertów. Ta sytuacja w pełni obrazuje Pana dwulicowość oraz brak troski o dobro ofiar oraz ich rodzin. Ubolewam nad tym, że w przypadku dwóch tak podobnych zdarzeń działania podejmowane przez UE są zgoła odmienne.


  Sergio Gutiérrez Prieto (S&D), in writing. On page 1 of the ‘Conclusions of the European Council’ dated 18 December 2014, it is stated that ‘the new focus on investment, coupled with Member States’ commitment to intensifying structural reforms and to pursuing growth-friendly fiscal consolidation, will provide the foundation for growth and jobs in Europe’. However, if we note the low economic growth, high unemployment figures and near-deflation scenario in our continent, it is clear that the focus on structural reforms and fiscal adjustment policies has not improved the economic performance of the EU or the eurozone since 2010.

It is pretty clear that the current policy mix is not working, even if we add to it the Investment Plan for Europe, because structural reforms and rapid fiscal consolidation are pro-cyclical policies. Instead, the pace of fiscal adjustment must be reduced and policies capable of generating growth in the short term should be put in place. Thus, the European Council should come up with new general orientations for the Union, focusing on anti-cyclical productive reforms and the implementation of new fiscal policies. The European Council should support increased flexibility in the interpretation of the Stability and Growth Pact.


  Danuta Jazłowiecka (PPE), na piśmie. Szanowny Panie Przewodniczący! Szanowni Państwo! Na początku chciałabym bardzo serdecznie przywitać przewodniczącego Donalda Tuska tutaj w Parlamencie Europejskim. Pamiętam, jak jeszcze niedawno jako premier RP prezentował założenia polskiej prezydencji w Radzie i wtedy również główne komentarze dotyczyły wysoko postawionej poprzeczki i wielkich oczekiwań, którym nasz premier nie tylko sprostał, ale i przesunął wspomnianą poprzeczkę jeszcze wyżej.

Dzisiaj, komentując początki nowej roli naszego premiera, jestem pewna, że nie tylko ponownie zaskoczy on wszystkich swoją skutecznością, ale i nową wizją starej Europy. Wracając jednak do tematu dzisiejszej debaty, a mianowicie planu inwestycyjnego Jean-Claude'a Junckera opiewającego na kwotę 315 miliardów euro – pozytywny sygnał zgody ze strony Rady jest tylko pierwszym małym krokiem w kierunku odbudowy silnej Europy. Plan inwestycyjny nie jest obietnicą sukcesu i wzrostu w Unii Europejskiej, jest natomiast szansą, którą musimy wykorzystać. Szansą na wzrost gospodarczy i nowe miejsca pracy i szansą, której powodzenie zależy tylko od państw członkowskich. Nie możemy analizować zaplanowanych inwestycji w kategoriach kolejnej gwarancji płynącej do oczekujących zmian obywateli. Z rezerwą więc podchodzę do spekulacji co do sukcesu planu inwestycyjnego, dopóki nie zobaczymy konkretów oraz analiz świata biznesu i przemysłu. Jestem więc wśród milionów obywateli, którzy oczekują efektywnych rozwiązań, konkretów i realnej polityki. Wiem, że z nową unijną kadrą i nowym przewodniczącym Rady Europejskiej to wszystko jest możliwe.


  Vladimír Maňka (S&D), písomne. Dvadsaťpäť miliónov ľudí vrátane päť miliónov mladých ľudí v EÚ nemá prácu, 124 miliónov ľudí je vystavených chudobe. Aj napriek úsiliu na vnútroštátnej i európskej úrovni je oživenie slabšie, než sa predpokladalo pred rokom.

Ak budeme viac investovať do vysokonávratných projektov, naša ekonomika bude rásť rýchlejšie a vytvoríme viac pracovných miest. Dokonca nám to v strednodobom horizonte pomôže znížiť dlhy. Zároveň potrebujeme preskúmať, čo zabrzdilo členské štáty v EÚ, keď investujú o 15 % menej ako pred krízou, kým USA dokážu investovať na predkrízovej úrovni. Tieto prekážky musíme odstrániť. O mobilizácii 315 miliárd eur v období do konca roka 2017 už hovoria ekonómovia a politici v celej EÚ. Do procesu okrem súkromných investorov potrebujeme zapojiť aj verejné investície. Ak však majú jednotlivé štáty zvýšiť svoju investičnú kapacitu, musíme prijať nové pravidlá flexibility, ktoré krajinám umožnia za určitých podmienok nezapočítavať tieto investície do povoleného deficitu.


  Theodor Dumitru Stolojan (PPE), în scris. Programul de investiții lansat de către Comisia Europeană, la finele anului 2014, reprezintă un pilon important al strategiei Juncker cu privire la relansarea economică a Uniunii Europene. Succesul acestui program de investiții depinde însă de răspunsul pe care piețele de capital îl vor da în mobilizarea resurselor financiare pentru proiectele prevăzute a se realiza. Dar piețele de capital nu vor da semnale pozitive până când nu va exista angajamentul ferm al statelor membre ale Uniunii Europene pentru succesul acestui program de investiții. Suntem deja la mijlocul lunii ianuarie 2015 și reacțiile statelor membre sunt încă slabe. Consider că Președintele Consiliului European are datoria de a menține acest program de investiții pe agenda liderilor europeni și de a acționa pentru ca statele membre să se angajeze rapid în realizarea lui.



Juridisk meddelelse - Databeskyttelsespolitik