Full text 
Verbatim report of proceedings
Tuesday, 14 February 2017 - Strasbourg Revised edition

12. State of play of the second review of the economic adjustment programme for Greece (debate)
Video of the speeches

Przewodniczący. – Kolejnym punktem porządku dnia są oświadczenia Rady i Komisji w sprawie aktualnego stanu drugiego przeglądu programu dostosowań gospodarczych w Grecji (2017/2529(RSP)).


  Ian Borg, President-in-Office of the Council. – Mr President, honourable Members, you have added the item ‘State of play of the second review of the economic adjustment programme for Greece’ to the agenda of this sitting. Let me start by saying a few words on the process. Basically, in line with the EU provisions on adjustment programmes, the institutions – that is the Commission, in liaison with the ECB, ESM and IMF – are entrusted with the negotiation of a programme and the policy conditionality with the authorities. They are also responsible for the monitoring of programme implementation.

The Eurogroup is regularly informed of the state of play of the adjustment programme by the institutions and the authorities. On occasion, the Eurogroup provides political guidance on open issues, and the state of play of the Greek programme is on the agenda of the next Eurogroup meeting on 20 February. The Council, however, does not intervene in adjustment programmes. I can hence confirm that it has not discussed the issue at hand, neither in January nor at earlier meetings, and therefore I guess that Vice-President Dombrovskis is much better placed to provide you with information on the subject than I am.

Therefore I thank you very much for giving me the floor in order to intervene at the beginning of this item on your agenda.


  Valdis Dombrovskis, Vice-President of the Commission. – Mr President, around halfway through its ESM stability support programme, Greece is at an important juncture. Significant structural changes are being made across all areas of the economy. Major fiscal efforts have been made since the programme’s inception, worth 4.5% of GDP. Importantly too, implementation is taking place with the establishment of the independent revenue agency and the operationalisation of the new privatisation and investment fund, to name just two examples of big undertakings.

Economic data now point to several positive points. Growth returned in the second half of the past year and is gathering pace. Indeed Greece has outperformed expectations in terms of GDP growth for 2016 and is expected to grow strongly this year by 2.7%, assuming of course that the programme remains on track. You have no doubt seen the Commission’s winter forecast, published yesterday, reflecting this strong economic performance. Unemployment also continues to decrease, though absolute levels remain unacceptably high, so this is one challenge that must be closely monitored and addressed.

As regards fiscal developments, in 2016 Greece is estimated to substantially surpass its primary surplus target of 0.5% of GDP under the ESM programme. Consequently, Greece is also on track to meet its 2017 fiscal target primary surplus of 1.75% of GDP. This represents strong progress and shows that Greece has come a long way. The completion of the second programme review is at a critical stage and must proceed without undue delay in order to underpin the progress we have seen in the last 18 months. A staff level agreement should be within reach provided that all partners work actively towards bridging the remaining gaps.

Implementation of the structural reforms has also progressed well over the past months and many actions required for the completion of the second review are close to adoption. In November and December the Greek authorities passed several important pieces of legislation through Parliament and the technical work necessary for the finalisation of the remaining elements has continued.

At the same time, there is no room for complacency. As we all know, implementation has been the Achilles heel of the Greek programmes. The authorities have to work hard on the measures to be implemented by the second review and avoid backtracking on politically difficult issues.

Ownership is a mainstay of the programme’s success and should therefore be strengthened, especially in the fields of privatisation and energy. Ensuring good governance is also key, especially to ensure the efficient functioning of the Greek state, but I have to note that we have seen consistency from the authorities under the ESM programme and a lot of progress has been made since the August 2015 agreement. I would highlight that, since its inception, the Greek authorities have made nearly 200 measures and sub-measures to comply with the reform commitments. This effort needs to be recognised.

Our structural reform support service has furthermore provided technical support in the design and implementation of many of these reforms, for example, in the areas of public administration, renewable energy, privatisation, revenue administration, bank governance and others. In general, cooperation with the Greek authorities has been constructive. With this in mind, it is crucial that all partners now live up to that commitments so that an overall policy package can be reached as soon as possible.

This is not the time to call our resolve into question or jeopardise the positive economic signals but to underpin confidence and help jobs, growth and investment to return to Greece. The overall package should encompass programme conditionality, including with a view to the IMF coming on board with an arrangement, but also reflections on the post—programme fiscal path. We will continue to work constructively and urge our partners to do the same.

Finally, I would note that on 23 January the ESM adopted the short—term debt measures that had been endorsed by December 2016 a year ago. These measures are essential and contribute significantly to contain growth financing needs and smooth the Greek debt obligation over the maturity horizon, but they are part of the broader package agreed in May 2016 whose further elaboration we will continue to support in line with the agreement reached.

To conclude, the Commission will continue to work actively and constructively to ensure that the second review is concluded as soon as possible and that a balanced agreement is reached. It is important that all parties involved show political will. By keeping the programme on track, we will help to build on the current economic recovery in Greece, allowing it to return to sustainable growth and job creation.

Thank you for your attention. I look forward to today’s debate.


  Przewodniczący. – Otwieram część polegającą na debacie w imieniu grup politycznych. Chciałem zaproponować Państwu, abyśmy w tej części nie stosowali procedury niebieskiej kartki. Niebieskiej kartki będziemy używać podczas wystąpień indywidualnych. Chciałem również podkreślić, że mieścimy się bardzo dokładnie w przedziale czasowym przewidzianym na tę debatę.


  Μανώλης Κεφαλογιάννης, εξ ονόματος της ομάδας PPE. – Κύριε Πρόεδρε, η αξιολόγηση θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί από καιρό, τουλάχιστον από τις 5 Δεκεμβρίου του παρελθόντος έτους. Η καθυστέρηση είναι καταστροφή για την ελληνική οικονομία. Αυτά δεν είναι δικά μου λόγια, είναι λόγια του Πρωθυπουργού, σε συνέντευξή του τον Νοέμβριο και λόγια του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας, τον ίδιο μήνα. Η αβεβαιότητα επαναφέρει τα εφιαλτικά σενάρια. Η τακτική της αναβολής της κυβέρνησης παραπέμπει στο καταστροφικό πρώτο εξάμηνο του 2015 και όλα αυτά για εσωτερική κατανάλωση. Χθες, ο ίδιος ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας, ο κ. Τσακαλώτος, ανέφερε ότι οι καθυστερήσεις φέρνουν μεγαλύτερο λογαριασμό και στην επιστολή που απέστειλε τον προηγούμενο μήνα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναφέρει ότι δεν έχει ολοκληρωθεί ούτε το 1/3 των προαπαιτούμενων.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δυστυχώς οι μεταρρυθμίσεις δεν προχωρούν με τον ρυθμό που πρέπει να προχωρήσουν. Η κυβέρνηση παθαίνει αλλεργία σε θέματα ιδιωτικοποιήσεων. Ακόμη και αυτές που έχουν συμφωνηθεί δεν προχωρούν. Υπάρχει ένα λάθος στο πρόγραμμα και αυτό είναι η αύξηση των φόρων και όχι ο περιορισμός των δαπανών και, κυρίως, η δημιουργία νέου πλούτου. Για να βγει η χώρα μας από την κρίση, χρειάζεται το τρίπτυχο ευρωπαϊκός προσανατολισμός–κοινοβουλευτική δημοκρατία–ελεύθερη οικονομία. Ελεύθερη οικονομία χωρίς δάκρυα των υπουργών του κ. Τσίπρα για οποιαδήποτε προσπάθεια γίνεται για επενδύσεις και γιγαντιαίες δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις. Έτσι, και με τη βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, νομίζω ότι μπορεί να βγούμε από αυτή τη μεγάλη κρίση με το μικρότερο δυνατό κόστος.


  Udo Bullmann, im Namen der S&D-Fraktion. – Herr Präsident, Herr Ratspräsident, Herr Vizepräsident der Kommission! Ich danke Ihnen, Herr Vizepräsident Dombrovskis, für Ihre Einschätzung.

Sie haben gute Zahlen vorgetragen. Sie haben eine gute Bilanz vorgetragen. Unsere Fraktion ist allerdings besorgt. Denn wenn wir positive Ergebnisse haben, wenn wir auf einem guten Weg sind – jedenfalls auf einem besseren, als wir lange Zeit waren –, warum haben wir dann wieder Stimmen in den Mitgliedstaaten, die von einem bevorstehenden Grexit sprechen?

Ich frage Sie, Herr Dombrovskis, für wie verantwortlich halten Sie solche Äußerungen von nationalen Politikern, die offenbar schlechtes Wetter herbeireden wollen, und was ist die Reaktion der Kommission? Ich würde auch gerne wissen: Sie sprechen davon, dass die Überprüfung zum baldmöglichen Zeitpunkt abgeschlossen werden soll. Was konkret steht dem im Wege, das am 20. Februar vorzunehmen?

Wir möchten auf keinen Fall – das ist unsere sozialdemokratische Position –, dass wir in Europa in eine Situation hineinschlittern, wie wir sie im Sommer 2015 hatten. Dafür gibt es viel zu viele gute Anstrengungen, dafür gibt es viel zu viel guten Willen in den letzten Monaten und Jahren, die uns voranbringen können. Wir haben eine Zuspitzung der Situation, wo wir uns anständig um Flüchtlinge kümmern müssen. Wir hatten vor vier Jahren eben eine ganz andere Situation. Wir hatten vor zwei Jahren eine ganz andere Situation. Mittlerweile sind Zehntausende von Flüchtlingen in Griechenland. Ich kann nicht sehen, dass es verantwortlich ist, hier zu zündeln und an den Realitäten vorbei eine neue Eskalation herbeizureden. Ich möchte gerne wissen, welche Position Rat und Kommission in dieser Frage einnehmen.


  Νότης Μαριάς, εξ ονόματος της ομάδας ECR. – Κύριε Dombrovskis, η εφαρμογή των μνημονίων στην Ελλάδα έχει μετατρέψει τη χώρα σε ένα απέραντο κοινωνικό νεκροταφείο. Παρότι η Ελλάδα με τα τρία μνημόνια πήρε δάνεια ύψους 280 δισεκατομμυρίων ευρώ, η χώρα έχει γεμίσει με εκατομμύρια φτωχούς και με στρατιές ανέργων. Πάνω από 400.000 νέοι μας έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό, ενώ 500.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις έβαλαν λουκέτο. Ο ελληνικός λαός απώλεσε περιουσιακή αξία 146 δισεκατομμυρίων ευρώ. Μισθοί και συντάξεις «πετσοκόπηκαν» και η φορομπηχτική πολιτική συνεχίζεται ακάθεκτη. Το δημόσιο χρέος από 123% του ΑΕΠ το 2010 έφτασε στο 183,5% του ΑΕΠ το 2016. Ταυτόχρονα, τα κοράκια προσπαθούν να αρπάξουν τα σπίτια των Ελλήνων, ενώ με το ΤΑΙΠΕΔ και το Κατοχικό Ταμείο συνεχίζεται η λεηλασία της δημόσιας περιουσίας. Πού πήγαν λοιπόν, κύριε Dombrovskis, τα 280 δισεκατομμύρια ευρώ που δόθηκαν ως δάνεια; Πήγαν πίσω στην εξόφληση των παλαιών χρεών. Πήγαν ξανά πίσω στις τσέπες των δανειστών. Των δανειστών που, εν όψει της δεύτερης αξιολόγησης, απαιτούν και νέα σκληρά μέτρα σε βάρος του ελληνικού λαού που έχει φτωχοποιηθεί. Των δανειστών που, με επικεφαλής τον κ. Schäuble και τον κ. Dijsselbloem, συνεχίζουν την ανάλγητη μνημονιακή τους πολιτική, σε συνεργασία πλέον με τη νεο-μνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Όμως, οι δανειστές και το Εurogroup που δεν τόλμησε να εμφανιστεί σήμερα εδώ – δεν τόλμησε να έρθει εδώ ο κ. Dijsselbloem – να γνωρίζουν, λοιπόν, οι κύριοι αυτοί ότι ο ελληνικός λαός σύντομα θα πετάξει την τρόικα και τους δανειστές όλους έξω από την πατρίδα μας.


  Przewodniczący. – Wniosek o zgodę na niebieską kartkę. Umówiliśmy się, że niebieską kartkę będziemy stosować po wystąpieniach grup.


  Sylvie Goulard, au nom du groupe ALDE. – Monsieur le Président, Monsieur le Vice- président de la Commission, je vous remercie d’être avec nous. Je me disais: «encore un débat sur la Grèce». C’est un peu triste que ce pays, qui est un partenaire important, un pays que nous aimons tous, se retrouve à nouveau au cœur d’une discussion dans laquelle on finit, même quand on suit ses affaires, par se perdre un peu. Je voudrais donc faire plusieurs remarques.

La première, c’est que dans le fond, nous avons l’impression que nous sommes toujours dans un mode de gestion de crise après des années et que nous ne sommes pas dans la mise en œuvre progressive de changements qui requièrent du temps. Nous avons toujours l’impression que ressortent – cela a d’ailleurs été dit en partie par le collègue Bullmann –des reproches, des interrogations qui donnent le sentiment que nous n’arrivons pas, dans le fond, à régler la situation en Grèce. Personnellement, je crois que votre présentation assez calme, factuelle, devrait nous inciter tous à regarder les chiffres, à regarder ce qui peut-être ne va toujours pas, mais aussi à garder à l’esprit ce qui a pu s’améliorer, sans psychodrame, sans évoquer en permanence, par exemple, la sortie d’un pays de la zone euro qui, pour l’instant et jusqu’à nouvel ordre, n’est pas prévue par les traités.

Deuxièmement, parmi les acteurs de ce psychodrame, il y a le FMI. Nous avons souhaité que le FMI vienne et peut-être qu’au plus fort de la crise – c’est pour cela, je crois, qu’il faut toujours faire une distinction entre la gestion de crise et le reste –, son expertise technique et ce qu’il incarnait étaient justifiés. Mais ne faudrait-il pas s’interroger s’il est normal que le FMI continue à être pour toujours dans la zone euro? Si oui, peut-être qu’il faut en accepter toutes les conséquences, si non, que pouvons-nous faire?

Troisièmement, je voulais vous dire que cela a un impact sur les opinions publiques. Il est très triste, alors même que les chiffres commencent à s’améliorer, que la croissance n’est pas négligeable et qu’un certain nombre d’indicateurs repassent au vert dans l’ensemble de la zone euro, que l’on se retrouve toujours avec une impression de nuages au-dessus de nos têtes, ce qui est très préjudiciable sur le plan psychologique et politique.

Monsieur le Commissaire, j’espère que vous allez pouvoir, avec les autres partenaires – la Banque centrale et le FMI – gérer les choses de manière un peu plus calme, placer le gouvernement grec devant ses responsabilités, mais aussi placer l’ensemble de l’Eurogroupe devant ses responsabilités.

Nous ne pouvons plus rester sur un mode de gestion de crise des années après le déclenchement de la crise.


  Δημήτριος Παπαδημούλης, εξ ονόματος της ομάδας GUE/NGL. – Κύριε Πρόεδρε, όπως μας είπε ο κ. Dombrovskis, και όπως έχουν πει και ο κ. Juncker, o κ Dijsselbloem και ο κ. Moscovici, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Εurostat, η Ελλάδα επιστρέφει στην ανάπτυξη και υπερκαλύπτει τους στόχους που είχε αναλάβει με τη συμφωνία. Tο πρωτογενές πλεόνασμα για το 2010 ήταν τετραπλάσιο του συμφωνημένου και για το 2016 έχουμε μικρή ανάπτυξη αντί για ύφεση. Tο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έπεσε πάλι έξω στις προβλέψεις και η ανάπτυξη για το 2017 και το 2018 είναι της τάξης του 3%. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι: θα βοηθήσετε τις Ελληνίδες και τους Έλληνες να βγουν επιτέλους στο ξέφωτο της ανάπτυξης και να συνεχίσουν να μειώνουν ταχύτερα την ανεργία ή θα αφήσετε τον χρόνο να κυλάει υποκύπτοντας στους εκβιασμούς είτε του κ. Schäuble είτε του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που παράγουν αστάθεια και οπισθοδρόμηση;

Όσοι μιλάνε για Grexit αυτή την ώρα κάνουν ζημιά στην ευρωζώνη και επιδιώκουν το «Tsiprasexit». O κ. Schäuble πρέπει να πάψει να παίζει με τα σπίρτα μέσα σε μια αποθήκη καυσίμων. Tου το φωνάζουν πια και μέσα στη Γερμανία. Όχι μόνο η Αριστερά, οι Πράσινοι και οι Σοσιαλδημοκράτες. Ακόμη και η κ. Μerkel πάει να του βάλει φρένο. Και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο πρέπει να δεχθεί επιτέλους, κύριε Dombrovskis, τα επίσημα στοιχεία της Επιτροπής και της Εurostat, και να πάψει να ζητάει παράλογα και ακραία πράγματα, όπως το να μην επαναφερθεί στην Ελλάδα το καθεστώς των συλλογικών διαπραγματεύσεων που είναι κομμάτι των ευρωπαϊκών κανόνων, του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Το Εurogroup της 20ής Φεβρουαρίου πρέπει να βγάλει και μπορεί να βγάλει «λευκό καπνό» με μια δίκαιη συμφωνία. Δεν υπάρχει καιρός για χάσιμο. Φτάνει πια αυτό το άθλιο πινγκ πονγκ στις πλάτες των Ελληνίδων και των Ελλήνων που έχουν κάνει τις μεγαλύτερες θυσίες και τις μεγαλύτερες μεταρρυθμίσεις, τα τελευταία χρόνια, από όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς. Οι Έλληνες τηρούν τις δεσμεύσεις τους. Είναι η ώρα και οι δανειστές να τηρήσουν τις δικές τους.


  Sven Giegold, im Namen der Verts/ALE-Fraktion. – Herr Präsident! Zunächst sollten wir uns doch erstmal freuen – und das müsse der Anknüpfungspunkt dieser Diskussion sein -, dass wir nach zwei Jahren in Griechenland wieder positive Zahlen haben.

Das ist ja nicht so einfach gewesen, denn schließlich hat auch die europäische Politik gemeinsam mit nicht konsequenten Reformanstrengungen in Griechenland dazu geführt, dass wir wieder zwei Jahre Stillstand hatten. Jetzt geht es endlich nach vorne. Man hat doch den Eindruck, dass in dieser Situation politisches Schindluder auf dem Rücken von Griechenland ausgetragen wird.

Ich will das an zwei, drei Beispielen erläutern. Auf der einen Seite wird gesagt: Der IWF muss unbedingt im Programm bleiben. Auf der anderen Seite ist man nicht bereit, auf die Forderungen des IWF bei den Schuldenerleichterungen einzugehen. Gleichzeitig wird –immer wieder in der deutschen Öffentlichkeit, aber auch in anderen Ländern – so getan, als würden in Griechenland gar keine Reformanstrengungen geschehen. Ich bin dankbar, dass die Kommission hier viel nuanciertere Worte gefunden hat.

Aber regelmäßig wird so getan, als wäre in Griechenland ohnehin alles verloren. Die deutschen Liberalen, anders als Sylvie Goulard hier, fordern im Wahlkampfmodus den Grexit. Dazu könnten sie auch einmal etwas sagen. Der Punkt ist: Das heißt, hier wird auf dem Rücken Griechenlands Politik gemacht in einer Situation, wo das Land wieder aus Schwierigkeiten herauskommen könnte, die eigentlich nationale Hintergründe haben.

Gleichzeitig werden von Griechenland Reformen abverlangt; das ist auch richtig. Aber welche Reformen? Die sind wiederum sozial einseitig: Die Steuern sollen für diejenigen, die schlecht verdienen, erhöht werden. Und gleichzeitig soll das Rentensystem umgebaut werden, obwohl es nach wie vor keine Grundsicherung in Griechenland gibt, die im Memorandum aber vorgesehen war. Also hier müssen wir jetzt Maß und Mitte walten lassen. Die Zusagen an Griechenland müssen eingehalten werden, und Griechenland braucht einen nachhaltigen Reformkurs. Da bin ich eher bei der Europäischen Kommission als bei den Scharfmachern an verschiedenen Stellen dieser Debatte.


  William (The Earl of) Dartmouth, on behalf of the EFDD Group. – Mr President, there may be some of us here who are familiar with the song ‘Hotel California’ by the Eagles, which contains the line ‘You can check out any time you like, but you can never leave!’. Well the eurozone is rather like that. Whatever the pain, whatever the anguish, whatever the hardship, whatever the austerity imposed on the Greek people, Greece is never going to be permitted to leave the eurozone.

But the inconvenient truth is that Greece is wholly unable to pay its debts. Whatever the International Monetary Fund may or may not say, whatever the posturing of the Commission and the Council – which, sadly, we heard earlier – Greece cannot pay its debts, and what should happen is that the lenders must admit and accept that the money they have lent to Greece simply will not be paid back. In consequence, the lenders must forgive some or all of these loans. But unfortunately, there is absolutely no sign of this happening.

It is not often that I agree with a Marxist. However, the Marxist Greek former Finance Minister was correct about the loans to Greece. First of all, not one cent of one euro in the bail-out packages went to the Greek people. The money all went to the lenders. And secondly, the Troika was, and is, playing a game – a comedy, a masquerade – with the Greek Government and the Greek people, but this is very much for real. The game with the loan negotiations was, to quote, ‘extend and pretend’, that is to say, the loans were extended, but the pretence was that they could ever be paid back.

Greece has defaulted on its debts at least seven times since it became an independent country. When lenders lend to Greece, they cannot expect their loans to be bailed out as of right, and certainly not at the expense of the well-being of the Greek people and the Greek economy. So, in response to the Commission, to Mr Juncker, to Mr Verhofstadt and to Mr Verhofstadt’s groupies, of whom there are all too many in this Parliament, I would like to paraphrase William Jennings Bryant’s famous ‘Cross of Gold’ speech: ‘You shall not press down upon the Greek people this crown of thorns. You shall not crucify them upon the cross of the euro.’


  Barbara Kappel, im Namen der ENF-Fraktion. – Herr Präsident, Herr Kommissar Dombrowskis! Laut der gestern vorliegenden Winterprognose der Kommission sind die Konjunkturaussichten in Griechenland gut.

Mit einem Wirtschaftswachstum von 2,7 % überflügelt Athen sogar die Eurozone, die bei 1,6 % liegt, also ein Drittel besser. Das ist aber das wenig Gute, was aktuell zu sagen ist. Die Situation ist geprägt von politischem Taktieren. So zum Beispiel die heutige Andeutung von IWF-Chefin Lagarde, die ganz im Gegenteil zu ihren bisherigen Aussagen erklärte, dass eine Schuldentragfähigkeit Griechenlands auch ohne einen Schuldenschnitt vorstellbar sei unter Einhaltung bestimmter Mechanismen und dass der Währungsfonds sich am dritten Griechenland-Rettungspaket beteiligen könnte.

Schuldenschnitt macht sich aber nicht gut, wenn in Deutschland und in den Niederlanden Wahlen bevorstehen. Gerade der deutsche Finanzminister legte allergrößten Wert darauf, dass der IWF beteiligt ist. Eine richtige Meinung, finde ich.

Ist der Schuldenschnitt erst einmal vom Tisch, dann können sich IWF und europäische Gläubiger auf die Höhe des Primärüberschusses einigen. Die Schuldentragfähigkeit ist dann gegeben und die nächste Tranche des Hilfsprogramms stünde zur Auszahlung an. Präsident Tsipras braucht dieses Geld auch ganz dringend. Die Gläubiger sitzen ihm im Nacken und die Opposition auch. Der Premier sitzt im Keller mit den Umfragenwerten, die Konservativen haben Steuersenkungen und die Schaffung von 120 000 Arbeitsplätzen angekündigt, und politische Beobachter rechnen mit Neuwahlen.

Verständlich, dass sich der Premier gegen weitere Sparmaßnahmen, gegen Steuererhöhungen und Rentenkürzungen ausspricht, die vom IWF gefordert werden. Es ist doch aus Sicht der griechischen Regierung viel praktischer, Gläubiger zu haben, die kaum einen Regelverstoß ahnden, in einer Transferunion, die bequem ist, aber für die europäische Solidargemeinschaft ernüchternd, und die kaum Chancen bietet in Ermangelung einer eigenen Geldpolitik, jemals wieder wettbewerbsfähig zu werden.


  Γεώργιος Επιτήδειος ( NI). – Κύριε Πρόεδρε, η δεύτερη αξιολόγηση του προγράμματος οικονομικής προσαρμογής για την Ελλάδα δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία νέα μεθόδευση, ένα πρόσχημα για να επιβληθούν στον ήδη εξαθλιωμένο ελληνικό λαό νέα απαράδεκτα μέτρα μνημονίου. Το πρωί συζητούσαμε για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και διερωτώμαι πώς είναι δυνατόν να υπάρχει μέλλον σε αυτή την Ένωση, όταν τα ηγετικά στελέχη της, σε συνεργασία με τους διεθνείς τοκογλύφους του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, συνεργάζονται για να επιβάλουν νέα απαράδεκτα και επαχθή μέτρα και να εξαθλιώσουν οικονομικά τον λαό μίας χώρας μέλους. Να επιβάλουν στον υπερήφανο ελληνικό λαό μία σύγχρονη μορφή γενοκτονίας. Του καταστρέφουν την υγεία, την παιδεία, του παίρνουν τα σπίτια, του παίρνουν τις συντάξεις και τους μισθούς, υποχρεώνουν τους νέους να μεταναστεύουν, δημιουργούν πρόβλημα τεράστιας ανεργίας στους νέους και, επιπλέον, επιβάλλουν στους νέους υπογεννητικότητα. Κυρίες και κύριοι, γνωρίζετε πολύ καλά ότι στην αρχαία ελληνική τραγωδία τη λύση την έδινε ο από μηχανής θεός. Στη σύγχρονη ελληνική τραγωδία τη λύση θα τη δώσει ο πραγματικός Θεός, χρησιμοποιώντας ως όργανο το κόμμα των ελλήνων εθνικιστών, η απήχηση του οποίου στην ελληνική κοινωνία συνεχώς αυξάνεται. Και θυμηθείτε τούτο: την ημέρα των ελληνικών εκλογών, ακόμη και όσοι δεν είναι χριστιανοί, θα υποχρεωθούν να κάνουν τον σταυρό τους από τα αποτελέσματα τα οποία θα παρουσιαστούν.


  Przewodniczący. – Teraz przechodzimy do wystąpień indywidualnych i uruchamiamy także procedurę niebieskiej kartki.


  Burkhard Balz (PPE). – Herr Präsident! Wir debattieren nun zum wiederholten Male zu Griechenland.

Viele Kollegen im Saal werden mir sicherlich zustimmen, dass wir immer wieder auf das gleiche Problem zu sprechen kommen: den fehlenden Fortschritt in der Umsetzung der Reformagenda. Dazu gehören sicherlich zwei Kernbereiche der Strukturreformen. Erst im Dezember haben wir ausführlich über die Arbeitsmarktreformen und Arbeitsbeziehungen in Griechenland gesprochen – ein Bereich, in dem noch immer umfangreiche Maßnahmen vonnöten sind, ebenso wie in Bezug auf das Steuersystem. Hier gilt es unter anderem, eine ungerechte Steuerbelastung und eine ineffektive Steuerverwaltung zu bewältigen.

Fakt ist aber auch: Die griechische Regierung zeigt keinerlei Willen, die nötigen Reformen endlich in die Hand zu nehmen und vor allen Dingen ernsthaft umzusetzen. Es ist ja schön, wenn Kollege Papadimoulis hier Angriffe auf die deutsche Regierung fährt. Meine Wahrnehmung ist die, dass sowohl der griechische Premierminister als auch die griechische Regierung insgesamt die Glaubwürdigkeit bislang nicht unter Kontrolle hatten beziehungsweise unter Kontrolle stellen konnten. Das muss endlich ein Ende haben.

Insbesondere auch vor dem Hintergrund, dass ja allem Anschein nach nun diese second review diesen Monat beim nächsten Finanzministertreffen abgeschlossen werden könnte. Ich betone nochmal: Die griechische Regierung muss endlich einen Weg aus der Krise finden – nicht die griechische Bevölkerung, die in der Tat schon vieles auf sich genommen hat. Aber am Ende bleibt dafür eine umfangreiche Umsetzung der Reformagenda unabdingbar.

Ich freue mich schon auf die „blaue Karte“ von Herrn Papadimoulis.

(Der Redner ist damit einverstanden, eine Frage nach dem Verfahren der „blauen Karte“ gemäß Artikel 162 Absatz 8 der Geschäftsordnung zu beantworten.)


  Δημήτριος Παπαδημούλης ( GUE/NGL), ερώτηση με γαλάζια κάρτα. – Κύριε Balz, ο κ. Juncker ήταν ο υποψήφιος του κόμματός σας στις ευρωεκλογές, για Πρόεδρος της Επιτροπής, και ο κ. Dombrovskis είναι εξέχον στέλεχος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Ο κ. Juncker είπε προχθές ότι οι Έλληνες έχουν κάνει πολύ περισσότερες μεταρρυθμίσεις από τις χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά. Ο κ. Dombrovskis παρουσίασε τη σημαντική πρόοδο που έχει επιτευχθεί. Κανείς τους δεν κατηγόρησε την Ελλάδα ή την ελληνική κυβέρνηση. Εσείς διαφωνείτε με τις θέσεις του κ. Juncker και με τις θέσεις της Επιτροπής; Συμφωνείτε με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Θέλετε να κλείσει η αξιολόγηση; Συμφωνείτε με το Grexit που θέλει να βάλει στο τραπέζι ο κ. Juncker ή με την κ. Merkel που λέει ότι δεν είναι ώρα για τέτοια και πρέπει να βοηθήσουμε τους Έλληνες να βγουν από την κρίση;


  Burkhard Balz (PPE), Antwort auf eine Frage nach dem Verfahren der „blauen Karte“. Also, ich traue mir eine Menge zu. Aber so viele Fragen in 30 Sekunden zu beantworten, das schaffe selbst ich nicht, lieber Kollege Papadimoulis.

Ich spüre ja geradezu Ihre Nervosität. Die ist natürlich bei den Umfragewerten, die die griechische Regierung momentan hat, in der Tat auch begründet. Eins wäre doch auch klar: Wenn man sich diese Umfragewerte anschaut, wird diese griechische Regierung aller Voraussicht nach auch nicht wieder bestätigt werden. Deswegen möchte die griechische Regierung auch keine Neuwahlen haben.

Aber um auf das zu antworten, was Sie am Anfang gefragt haben: Ich glaube persönlich, dass die griechische Regierung weiter liefern muss – weniger die Menschen, die Bevölkerung. Denn in der Tat gibt es gerade bei den Steuerthemen auch viel Ungerechtigkeit in Ihrem Land, und das muss angegangen werden. Insofern glaube ich, ist es gar nicht mehr besonders vonnöten, dass die Kommission die griechische Regierung hier angreift.

(Der Redner lehnt es ab, eine Frage nach dem Verfahren der „blauen Karte“ von Herrn Lucke zu beantworten.)


  Pervenche Berès (S&D). – Monsieur le Président, Monsieur le Vice-président, je crois qu’il est temps que la Commission incite les deux autres institutions à boucler la deuxième évaluation du programme grec. En cohérence, d’ailleurs, avec les prévisions économiques que l’institution à laquelle vous appartenez a publiées pas plus tard qu’hier, car les chiffres pour la Grèce sont meilleurs que ce que l’on a l’impression d’entendre colporter ici ou là comme mauvaise information à propos de ce pays.

Ce pays a quand même une perspective de croissance de 2,7 % en 2017 et de 3,1 % en 2018 grâce à une multiplication par trois du niveau de l’investissement, ainsi qu’une prévision d’excédent primaire de 3,7 % en 2018, alors qu’on lui en demandait 3,5 %. On a envie de demander, à un certain moment: «Mais, Monsieur le bourreau, jusqu’à quand?»

Je crois qu’il est de la responsabilité de la Commission européenne de cesser ce jeu dans lequel un certain nombre d’États membres veulent l’engager. Un certain nombre d’États membres – on le voit bien – se servent de la Grèce pour mener d’autres débats, pour revenir éternellement, par exemple, sur la question du Grexit. Mais la question est ailleurs: si, à Berlin ou ailleurs, certains veulent sortir la Grèce de la zone euro, qu’ils le disent franchement, qu’on en débatte franchement.

Mais cette espèce de seringue sous laquelle on veut en permanence mettre la Grèce, alors que vos chiffres mêmes donnent raison à ceux qui vous demandent de conclure cette évaluation et qui souhaitent que les demandes d’allégement de la dette grecque, que le FMI considère comme insoutenable, soient enfin traitées avec réalisme, me semble être la seule voie que devrait suivre l’institution à laquelle vous appartenez.

(L’oratrice refuse de répondre à une question «carton bleu» de van Dalen)


  Hans-Olaf Henkel (ECR). – Herr Präsident, meine Damen und Herren! Ich kenne keinen einzigen Ökonom, der davon überzeugt ist, dass Griechenland seine Schuldenlast tragen kann.

Ich kenne auch keinen, der glaubt, dass Griechenland die Schulden jemals zurückzahlen wird. Ich kenne auch keinen, der nicht davon überzeugt ist, dass der Euro viel zu stark für Griechenland ist und übrigens viel zu schwach für Deutschland – mein Land. Ich glaube, es ist an der Zeit, dass wir der griechischen Regierung mal ein neues, großzügiges Angebot machen: Wir entlassen Griechenland aus der Zwangsjacke des Einheitseuro. Das ist die eine Seite des Angebots. Und die zweite Seite ist: Wir erlassen dafür Griechenland seine unerträglichen Schulden.

Das hat drei große Vorteile. Erstens: Die Gläubiger kostet das gar nichts, denn jeder weiß, das Geld ist schon längst weg.

Zweitens heißt es, dass die Gläubiger in Zukunft keine weiteren Rettungspakete zu tragen haben.

Drittens bedeutet es, dass Griechenland mit einer eigenen abgewerteten Währung wieder wettbewerbsfähig werden kann, es kann wieder wachsen, es kann seine Arbeitslosigkeit bekämpfen, insbesondere die der Jugend.

Wir brauchen also ein großzügiges Angebot für die Griechen: Raus aus dem Euro auf der einen Seite, Schuldenerlass auf der anderen.


  Νικόλαος Χουντής ( GUE/NGL). – Κύριε Αντιπρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, το 2010, η χώρα μου, η Ελλάδα, μπήκε στα μνημόνια για να γλιτώσει δήθεν τη χρεοκοπία και να παραμείνει στην ευρωζώνη. Σήμερα, επτά χρόνια μετά, χρόνια λιτότητας και μεταρρυθμίσεων που επεξεργάστηκαν οι θεσμοί, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και το Εurogroup, η Ελλάδα είναι μια χώρα χωρίς εθνική κυριαρχία και σε διαρκή οικονομική και κοινωνική πτώχευση. Η Τρόικα και οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν καταγραφεί στην ιστορία ως υπεύθυνες για το μεγαλύτερο πολιτικό και οικονομικό σκάνδαλο, για τη μεγαλύτερη αποικιακή λεηλασία σε βάρος ενός λαού στη σύγχρονη εποχή. Στο όνομα της παραμονής στην ευρωζώνη και της ανταγωνιστικότητας, έχουν μειωθεί οι μισθοί, οι συντάξεις και οι κοινωνικές δαπάνες. Καταργήθηκαν οι συλλογικές διαπραγματεύσεις, κυριάρχησαν οι ελαστικές μορφές εργασίας και πωλούνται οι βασικές υποδομές της χώρας. Τα αποτελέσματα; Η μεγαλύτερη ύφεση σε περίοδο ειρήνης, η υψηλότερη ανεργία, οι υψηλότεροι δείκτες φτώχειας, μια διαλυμένη αγορά εργασίας, συνεχής διόγκωση του δημοσίου χρέους, και 500.000 νέοι και νέες έχουν μεταναστεύσει από τη χώρα. Κάτι ξέρετε από τη χώρα σας, κύριε Dombrovskis, όσον αφορά το θέμα αυτό. Τι ζητούν τώρα οι θεσμοί; Να μειωθούν κι άλλο οι συντάξεις, να μειωθεί το αφορολόγητο και να γίνουν πιο εύκολα οι ομαδικές απολύσεις.

Αγαπητοί συνάδελφοι, ο ελληνικός λαός ξαναθυμάται τα μεγάλα «όχι» της Ιστορίας και το «όχι» στο πρόσφατο δημοψήφισμα. Θα πει «όχι» στα νέα μέτρα που ετοιμάζουν οι δανειστές και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Θα πει «όχι» στα μνημόνια που τον έχουν καταδικάσει σε φτώχεια και εξαθλίωση. Θα πει «όχι» σε μια νομισματική ένωση που στόχο έχει τη μόνιμη μεταφορά πλούτου από τους αδύναμους στους ισχυρούς. Θεσμοί και ελληνική κυβέρνηση απειλούν τον ελληνικό λαό με το ατύχημα του Grexit. Σας λέω, λοιπόν, ότι αυτό το ατύχημα θα γίνει συνειδητή επιλογή ενός λαού που αγωνίζεται για την αξιοπρέπεια, τη δημοκρατία, την ευημερία και την ανάπτυξη.

(Ο ομιλητής δέχεται να απαντήσει σε ερώτηση με γαλάζια κάρτα (άρθρο 162 παράγραφος 8 του Κανονισμού.)


  Bernd Lucke (ECR), Frage nach dem Verfahren der „blauen Karte“. – Herr Kollege, ich bin Ihnen zunächst einmal sehr dankbar dafür, dass Sie sich einer Debatte stellen, während Repräsentanten der großen Fraktionen das hier ja nicht so gerne tun.

Ich habe folgende Frage an Sie: Während in dieser Debatte hervorgehoben worden ist, dass Griechenland wieder wächst, ist offenbar noch nicht verarbeitet worden, dass die jüngsten Zahlen für Griechenland zeigen, dass Griechenland schrumpft. Im vierten Quartal ist das Wachstum wieder negativ gewesen.

Erstens: Wie bewerten Sie das?

Zweitens: Sie haben eben ein Nein zur Währungsunion ausgesprochen. Ich wollte gern fragen: Was halten Sie von dem Vorschlag meines Kollegen Henkel, dass Griechenland aus dem Euro ausscheidet und im Gegenzug ihm die Schulden, die es nicht zurückzuzahlen imstande ist, erlassen werden?


  Νικόλαος Χουντής ( GUE/NGL), απάντηση σε ερώτηση με γαλάζια κάρτα. – Σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε, και είπα ότι δέχομαι με ευχαρίστηση, γιατί, πραγματικά, ο χρόνος δεν επιτρέπει να γίνονται πιο αναλυτικές συζητήσεις, ούτως ώστε να διασταυρώνουμε και τα επιχειρήματα και τους αριθμούς. Όσον αφορά τους αριθμούς, αυτοί είναι υπό συζήτηση διότι, ενώ υπήρχαν ορισμένοι δείκτες ανάπτυξης, φαίνεται ότι το τελευταίο τρίμηνο υπάρχει μια καθυστέρηση. Αλλά δεν στέκομαι εγώ σε αυτά. Αυτοί οι αριθμοί είναι στον αέρα, αν δεν εξασφαλιστούν ορισμένες άλλες προϋποθέσεις, τις οποίες προσπάθησα να αναλύσω. Όσον αφορά την πρόταση του κ. Henkel, επειδή όταν την εκφωνεί κανείς - και όπως ακούσατε είμαι υπέρ της συνειδητής και σχεδιασμένης εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη - λένε ότι αυτό είναι το «αντίδωρο Schäuble», επειδή είχε ειπωθεί. Σας απαντώ, λοιπόν: δεν θέλουμε για την ανάπτυξη και την ανάκαμψη της χώρας μας ούτε γερμανικό ευρώ, ούτε γερμανική δραχμή. Θέλουμε μια σχεδιασμένη έξοδο από τη φυλακή της ευρωζώνης με ένα σχέδιο ανάπτυξης που μπορεί να οδηγήσει τον ελληνικό λαό στην ευημερία. Στο πλαίσιο αυτό είναι και η αντιμετώπιση του θέματος του χρέους.


  Przewodniczący. – Bardzo dziękuję, tylko prośba na przyszłość Panie Chountis: proszę nie opowiadać o panu Schäuble, tylko w 30 sekundach odpowiedzieć na pytanie.


  Ernest Urtasun (Verts/ALE). – Señor presidente, señor comisario, mire: alguien debería aclarar de qué van exactamente las negociaciones y el bloqueo de estos días. Si van del cumplimiento del memorándum y de las condiciones, veníamos del memorándum ignominioso que veníamos. Pero tengo que decir que las propias previsiones de la Comisión Europea dan un superávit primario de dos puntos, muy por encima del objetivo; tenemos unos datos de crecimiento interanuales que son mucho mejores de lo que se pensaba en cualquier escenario, y ya no sé cuántas reformas más tiene que hacer Grecia.

En ese escenario, yo creo que... no sé cómo se puede argumentar que no se puede llegar al cierre de la segunda revisión. A no ser que estemos hablando de otra cosa, porque si hay algún Gobierno de la eurozona que está pensando no en sacar a Grecia de la crisis, sino en provocar elecciones en Grecia o en echar a Grecia de la zona del euro, que lo diga claramente para que sepamos en qué términos del debate nos encontramos. Pero si de lo que se trata es de sacar a Grecia adelante, por favor, hagan el favor de ser todos responsables y hagan el favor, el día 20 de febrero, de cerrar la segunda revisión del programa.


  Rosa D'Amato (EFDD). – Signor Presidente, onorevoli colleghi, dall'inizio della crisi ben oltre due terzi degli aiuti erogati dalla troika e dalle sue diramazioni, come il Meccanismo europeo di stabilità (MES), sono stati impiegati per ripianare lo stesso debito contratto proprio con il sistema bancario internazionale e con gli istituti finanziari europei. Il debito pubblico ellenico, con un rapporto sul PIL lievitato dal 130 % al 180 %, ha raggiunto 320 miliardi di EUR, una cifra però inferiore a quella impegnata dalla troika con i tre programmi di aggiustamento economico per la Grecia. E con quali risultati? Redditi decurtati, disoccupazione alle stelle, povertà dilagante, welfare devastato. Ora si chiede di premere sulle pensioni, di ristrutturare il prelievo fiscale, di agire per nuove forme sui licenziamenti collettivi e sugli scioperi, di intervenire con riforme strutturali per privatizzare il patrimonio statale e per rendere più flessibile, cioè più precario, il lavoro.

Eppure, anche con l'implementazione delle riforme più ambiziose, la Grecia non potrà riprendersi, a meno che non vi sia un alleggerimento del debito da parte dei suoi partner europei. Non basteranno le recenti misure introdotte in questa direzione, perché quando saranno a regime abbasseranno di appena il 20 % il rapporto debito/PIL entro il 2060. Quanta disperazione, quanta miseria e quanti suicidi richiederà ancora questa Europa, l'Europa delle banche e della grande finanza che mette in ginocchio, invece, l'Europa dei popoli?


  Mara Bizzotto (ENF). – Signor Presidente, onorevoli colleghi, la bomba sociale sta per esplodere in Grecia come in altri paesi messi in ginocchio da questa Unione sovietica europea. Paesi massacrati da una moneta sbagliata, l'euro, che ha arricchito pochissime persone, impoverendo la stragrande maggioranza dei cittadini europei. L'euro è una moneta targata Germania che ha fatto solo gli interessi della Germania. Io, noi lo diciamo da anni. Oggi sono in tanti a darci ragione in Europa e fuori dall'Europa. Persino il Presidente degli Stati Uniti Trump è d'accordo con noi.

Uno degli artefici del disastro euro fu Romano Prodi, un personaggio odiato dal popolo italiano, ma molto amato a Bruxelles e a Berlino. Fu lui, quando era Presidente della Commissione UE, a piegarsi ai diktat tedeschi, fu Prodi ad approvare il cambio assassino tra lira ed euro. L'euro è stato un progetto criminale che ha fatto a pezzi la nostra economia. I costi umani e sociali, dopo quindici anni di moneta unica, sono altissimi. Oggi un italiano su quattro è povero e un giovane su due è senza lavoro. Usciamo dall'euro per fermare questa carneficina sociale targata Europa. Torniamo padroni della nostra moneta e torneremo finalmente a creare lavoro e speranza per la nostra gente.


  Σωτήριος Ζαριανόπουλος ( NI). – Κύριε Πρόεδρε, εν μέσω ανταγωνισμών, που αφορούν μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και όχι τον λαό, εξελίσσεται ένα ακόμα σίριαλ παζαριών μεταξύ τρόικας και κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για την αξιολόγηση του τρίτου και την προώθηση του τέταρτου ελληνικού μνημονίου για πολλά χρόνια μπροστά. Το ξαναζήσαμε αυτό. Η κυβέρνηση καλλιεργεί αυταπάτες περί κακού Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και καλής Ευρωπαϊκής Ένωσης, των βέλτιστων αντεργατικών πρακτικών, και θέλει βέβαια να στήσει, όπως λέγαμε το πρωί, το δικό της Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο. Παζαρεύει όχι το «αν» αλλά το «πότε» θα νομοθετήσει νέα βάρβαρα μέτρα, αν θα κερδίσει ελαφρύνσεις για το κεφάλαιο και όχι για τον λαό. Οι μυλόπετρες των διαπραγματεύσεων συνθλίβουν τα εργατικά λαϊκά δικαιώματα. Αύξηση φορολογίας των πιο φτωχών, φοροαπαλλαγές των επιχειρήσεων, δέκατη πέμπτη περικοπή συντάξεων έως και κατά 30%, ομαδικές απολύσεις, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, ευέλικτη εργασία με μισθούς πείνας, μόνιμοι «κόφτες» κοινωνικών δαπανών και ματωμένα από τον λαό πλεονάσματα. Οι μόνοι που συμφωνούν και βιάζονται, γιατί απαιτούν τα μέτρα, είναι οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, αλλά και τα άλλα κόμματα που συναγωνίζονται για το ποιος κάνει καλύτερα τη βρώμικη δουλειά. Αυτή η ανάπτυξη προϋποθέτει αντιλαϊκή σφαγή. Η ανάκαμψη των κερδών προϋποθέτει παραπέρα πτώχευση του λαού. Δεν συμβιβάζεται με μια δουλειά και ζωή με αξιοπρέπεια. Εργαζόμενοι και κεφάλαιο δεν μπορούν να έχουν τις ίδιες σημαίες. Στα μπλόκα της αντίστασης των αγροτών, που σήμερα διαδηλώνουν στην Αθήνα, να προστεθούν τα μπλόκα των εργατών, των αυτοαπασχολούμενων, των ανέργων, των νέων. Η συμμαχία τους να ανατρέψει τη βαρβαρότητα, να επιβάλει ανάπτυξη σε όφελος των δικών του συμφερόντων.


  Γεώργιος Κύρτσος ( PPE). – Κύριε Πρόεδρε, η δεύτερη αξιολόγηση του τρίτου ελληνικού προγράμματος θα έπρεπε να είχε κλείσει, με βάση το αρχικό χρονοδιάγραμμα, το πρώτο τρίμηνο του 2016. Το μόνο για το οποίο μπορούμε να είμαστε σχεδόν βέβαιοι είναι ότι θα έχει κλείσει μέχρι τον Ιούνιο του 2017, για να χρηματοδοτηθεί έγκαιρα το ελληνικό δημόσιο και να καταβάλει έξι δισεκατομμύρια ευρώ στους πιστωτές του τον Ιούλιο του 2017, και να μην υπάρξει πιστωτικό γεγονός και αναγκαστική έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Κατά τη γνώμη μου, η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα έχει τη βασική ευθύνη για τη μεγάλη καθυστέρηση, η οποία ανεβάζει το κοινωνικό κόστος της διαχείρισης της κρίσης και περιορίζει το θετικό οικονομικό αποτέλεσμα από τα δύσκολα μέτρα που εφαρμόζονται. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι περισσότεροι από το 80% των Ελλήνων θεωρούν ότι η κυβέρνηση κινείται σε λάθος κατεύθυνση και το ίδιο ισχύει για το 60% όσων ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015. Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα είναι πολιτικά αποδυναμωμένη. Δεν μπορεί να εφαρμόσει τα συμφωνηθέντα και δεν είναι σε θέση να επεξεργαστεί μία οικονομική πολιτική, η οποία θα βγάλει την Ελλάδα από την κρίση. Πρόκειται για ένα τεράστιο πρόβλημα, η λύση του οποίου καλώς συζητείται, αλλά δυστυχώς δεν μπορεί να βρεθεί στην αίθουσα αυτή. Το πρόβλημα θα το λύσουμε εμείς, ελπίζουμε σύντομα, στην Ελλάδα.

(Ο ομιλητής δέχεται να απαντήσει σε ερώτηση με γαλάζια κάρτα (άρθρο 162 παράγραφος 8 του Κανονισμού.)


  Στέλιος Κούλογλου ( GUE/NGL), ερώτηση με γαλάζια κάρτα. – Αγαπητέ συνάδελφε, τώρα ο κ. Dombrovskis είπε ότι υπάρχουν θετικά οικονομικά στοιχεία. Προχτές, ο κ. Dijsselbloem είπε ότι η απόδοση ήταν μεγαλύτερη από τα αναμενόμενα. Τις προάλλες, ο κ. Juncker είπε ότι η Ελλάδα έχει κάνει τρομερές αλλαγές. Ο κ. Moscovici είπε ότι η Ελλάδα έχει κάνει περισσότερες αλλαγές από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Και μόνο εσείς κατηγορείτε την ελληνική κυβέρνηση. Θέλω λοιπόν να μου πείτε: τι από τα δύο ισχύει; Ή εσείς διαστρέφετε την αλήθεια για φτηνούς πολιτικούς λόγους ή ο κ. Juncker, ο κ. Moscovici, ο κ. Dombrovskis και ο κ. Dijsselbloem προσχώρησαν στον ΣΥΡΙΖΑ. Ο κ. Dombrovskis είναι εδώ μπροστά. Ρωτήστε τον τι πραγματικά έχει συμβεί.


  Γεώργιος Κύρτσος ( PPE), απάντηση με γαλάζια κάρτα. – Θεωρώ ότι είναι πολύ μεγάλη πρόοδος το γεγονός ότι σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να κρυφτεί πολιτικά πίσω από τους ανθρώπους που ελεεινολογούσε και κατήγγειλε μέχρι το καλοκαίρι του 2015. Αυτή η μεταμόρφωση του ΣΥΡΙΖΑ είναι θετική. Βοηθήσαμε, βέβαια, εμείς, και εμείς την επιβάλλαμε, αλλά νομίζω ότι η ερμηνεία των όσων λένε οι εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι πάντα επιλεκτική. Αν νομίζετε, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, έχουν προσχωρήσει στη δική σας πολιτική, μπορείτε με αυτή τη βεβαιότητα να θέσετε την πολιτική σας στην κρίση του ελληνικού λαού. Να δούμε αν, από το 36% που είχατε, θα πιάσετε το 15%.


  Roberto Gualtieri (S&D). – Mr President, this is a crucial debate and I welcome the constructive position of the Commission, while I take note with some surprise that the Economic and Financial Affairs Council (Ecofin) Presidency apparently has nothing to say and seems not to be interested in the topic. Next week, the Eurogroup and creditor institutions must take a significant decision in the general interest of Greece and of the whole eurozone. We expect a swift, positive conclusion of the second review, taking into account the encouraging results that you are seeing in the Greek economy and also the very challenging global, political and economic context, which requires that Europe shows resilience and unity.

As Commission Vice-President Dombrovskis pointed out, thanks to the implementation of the programme, Greece is outperforming its targets, including in the primary surplus. These positive results should not be jeopardised on the basis of dogmatic and short-sighted positions or internal politics. We are not interested in internal politics. We are interested in the future of the Greek people and of Europe. It is now time for all parties to enhance their efforts and to go one step further.

The Greek Government should continue its reforms, including effective labour market reform in line with EU best practices, and speed up their implementation, safeguarding the agreed targets after 2018, including through a possible contingency mechanism. On the other hand, the second review needs to be successfully concluded without any further delay, and unacceptable requests, for example for pre-legislation for measures worth 2% of GDP or for giving up collective bargaining, should be avoided. Furthermore, debt relief measures must be better defined, recognising that the primary surplus of 3.5% is possible, but only for a very limited period of time.

There is no room for further delay, and this Parliament will not accept jeopardising the integrity of the euro area and the future of the Greek people.


  Σοφία Σακοράφα ( GUE/NGL). – Κύριε Αντιπρόεδρε, από το 2010 μέχρι σήμερα, επτά ολόκληρα χρόνια, η ίδια ιστορία. Η Ευρώπη σε συνεργασία με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προσπαθούν δήθεν να σώσουν την Ελλάδα και αυτή δεν σώζεται. Αν αυτή είναι η αλήθεια, όσοι εκπόνησαν τα αλλεπάλληλα σχέδια σωτηρίας θα έπρεπε να έχουν παραιτηθεί, αφού με την αποτυχία τους, όπως οι ίδιοι λένε, κινδυνεύει το ευρώ και η ευρωπαϊκή συνοχή. Η αλήθεια όμως είναι άλλη. Η ελληνική κυβέρνηση, δυστυχώς, υπέγραψε όλα όσα απαιτήσατε ενάντια στην εκφρασμένη θέληση του ελληνικού λαού, αλλά και τις θεμελιώδεις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μόνο με το Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων, για εκατό χρόνια θα κάνουν πλιάτσικο οι δανειστές-σωτήρες μας τη δημόσια περιουσία του ελληνικού λαού. Και σήμερα, δήθεν για να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση, υποκρίνεστε διαμάχη με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Συμφωνείτε, όμως, ουσιαστικά και στην πλήρη ασυδοσία στις εργασιακές σχέσεις, αλλά και σε όλα τα υπόλοιπα. Η αλήθεια είναι ότι υπηρετείτε το σχέδιο επαναπατρισμού της βιομηχανικής παραγωγής στην Ευρώπη. Η αλήθεια είναι ότι φτιάχνετε κράτη-ειδικές οικονομικές ζώνες και η Ελλάδα είναι το μοντέλο σας. Η αλήθεια είναι ότι, από την υποτιθέμενη αστάθεια στο ευρώ που προκαλεί δήθεν το ελληνικό πρόβλημα, κάποιοι θησαυρίζουν. Το εμπορικό ισοζύγιο της Γερμανίας και τα πλεονάσματά της, κύριοι συνάδελφοι, τους αποκαλύπτουν. Η συνέχιση αυτής της πολιτικής συνιστά πλέον ευθεία επίθεση σε κάθε έλληνα και ευρωπαίο πολίτη. Ο ελληνικός λαός, αλλά και οι λαοί της Ευρώπης πρέπει και θα αντιταχθούν στα δικά σας σχέδια, αγνοώντας τις δεσμεύσεις της οποιασδήποτε κυβέρνησης τους.




  Beatrix von Storch (EFDD). – Herr Präsident, meine Damen und Herren! Die Blumen fangen bald an zu blühen, die Abende werden lauer und Griechenland kämpft mit der Staatsinsolvenz.

Es nähert sich also bald ein europäischer Frühling, wie er seit 2010 typisch ist. Setzen wir dem endlich ein Ende! Lassen wir die Griechen aus dem Euro heraus, befreien wir Griechenland und die Griechen von ihren Schulden: Man nennt das Staatsinsolvenz.

Die Rettungspolitik ist gescheitert.

Nur drei, von endlos vielen Gründen: Erstens: Griechenland wird niemals dauerhaft 3,5 % Primärüberschuss erzielen. Zweitens: Die Troika ist damit gescheitert, die griechische Regierung zu ganz klaren politischen Maßnahmen zu zwingen. Und als Demokraten können wir das auch gar nicht wollen. Drittens: Das griechische Bankensystem liegt weiter in Trümmern. 50 % der Kredite sind notleidend. Das ist ein Desaster.

Damit keine Zweifel aufkommen: Die Lage ist für die Menschen in Griechenland dramatisch. Den Menschen geht es schlecht. Aber der Grund ist der Euro. Der Euro verarmt die Menschen, er spaltet Europa, und er sät Hass und Missgunst.

Wir müssen den Mitgliedstaaten wieder die Souveränität über ihre Währungen zurückgeben, über ihre Haushalte und über ihre Wirtschaftspolitik. Der Nachbar, der seinem Nachbarn immer erklären will, wie er die Suppe zu kochen hat, ist immer unbeliebt.

Und wir brauchen ein Zurück zu einer klaren Verantwortung: Griechenland wird von Athen aus regiert, nicht aus Berlin, nicht aus Brüssel und auch nicht von der EZB. Die Griechen zeigen auf Berlin, der IWF zeigt mit dem Finger auf Griechenland und Berlin wieder auf den IWF. Jeder schiebt die Schuld dem anderen zu: Das kann so nicht sein, das ist absolut untragbar. Deshalb müssen wir diesen Euro aufgeben. Die einheitliche europäische Währung ist gescheitert. Europa ist schön. Aber nur ohne den Euro bleibt das auch so.

(Die Rednerin ist damit einverstanden, eine Frage nach dem Verfahren der „blauen Karte“ gemäß Artikel 162 Absatz 8 der Geschäftsordnung zu beantworten.)


  Λάμπρος Φουντούλης ( NI), ερώτηση με γαλάζια κάρτα. – Κυρία συνάδελφε, πολύ ωραία αυτά που μας είπατε για τα λουλουδάκια και την άνοιξη κτλ. κτλ. Δυστυχώς, όμως, αυτή τη στιγμή οι Έλληνες βρίσκονται σε τέτοια κατάσταση που παρόλο που το κλίμα της Ελλάδος είναι υπέροχο και θα μπορούσαν να απολαύσουν αυτά που λέτε, δεν είναι δυνατόν να το κάνουν. Δεν έχουν διάθεση. Επισημάνατε μόνο τι δεν έκαναν οι Έλληνες. Το ότι η τρόικα όλα αυτά τα χρόνια, με τις λάθος συνταγές της λιτότητας και των μνημονίων, έφτασε την Ελλάδα σε αυτό το σημείο, το ότι το χρέος της Ελλάδος πλέον δεν είναι βιώσιμο και ξέρουν οι δανειστές ότι δεν θα πάρουν ποτέ τα χρήματά τους και έχουν υποθηκεύσει όλη την περιουσία της Ελλάδος, δεν σας λέει τίποτα;


  Beatrix von Storch (EFDD), Antwort auf eine Frage nach dem Verfahren der „blauen Karte“ – Ich habe genau gesagt: Es ist eben nicht an der Troika, die Politik für Griechenland zu machen. Das wird nicht akzeptiert, von der griechischen Bevölkerung wird das nicht akzeptiert. Aber die Ursache und der Grund dafür, dass es nicht funktioniert, ist der Euro selbst. Der Euro ist für Griechenland zu stark. Griechenland muss aus dem Euro austreten. Wir müssen Griechenland die Schulden erlassen. Sie sind sowieso weg, wir werden das Geld nie wiedersehen. Befreien wir die Griechen von dem Euro und lassen sie sich selbst regieren, und keine Fremdregierung über Troika oder Berlin. Genau das wollte ich.


  Nicolas Bay (ENF). – Monsieur le Président, vous parlez encore de plan de sauvetage mais j’y vois surtout un nouveau plan de dépeçage.

En Grèce, pour satisfaire les créanciers, on privatise à marche forcée. Prenons un exemple emblématique: celui du port du Pirée, le port historique d’Athènes. M. Tsipras a fini par accepter, en avril dernier, la cession du Pirée au chinois Cosco, qui avait déjà obtenu la concession de deux terminaux à conteneurs. Autrement dit, le Pirée est en train de devenir l’une des portes d’entrée privilégiée pour les produits «Made in China», qui inondent depuis des années le marché européen et ruinent nos industries.

Non, les Grecs n’ont pas à être punis pour les fautes commises par leurs gouvernements successifs, d’autant que cette prétendue cure d’austérité que subissent les Grecs touche les autres peuples d’Europe.

M. Tsipras porte décidément bien mal son prénom. Alexis vient en effet du verbe «alexeïn», qui signifie défendre, garder, protéger. Or, ce qui fait défaut à nos gouvernants actuels, ce sont justement le courage et la volonté politique de protéger leurs peuples.

En France, avec Marine Le Pen, comme dans beaucoup d’autres nations européennes, s’incarne aujourd’hui cette volonté: ne pas se plier aux diktats de la finance mondialisée alliée aux bureaucrates de Bruxelles.


  Isabelle Thomas (S&D). – Monsieur le Président, permettez-moi tout d’abord de déplorer l’absence du président de l’Eurogroupe pour ce débat crucial mais de me réjouir aussi que la croissance soit de retour en Grèce. Nous devrions tous nous en réjouir et soutenir et encourager les Grecs, sur lesquels les marchés financiers se sont tant acharnés.

Pourtant, dans un fanatisme néolibéral que je soupçonne parfois d’être teinté de stéréotypes d’un autre temps, certains continuent à nier l’évidence: il faut restructurer la dette. Au contraire, ils ne cessent de réclamer de nouvelles saignées pour affaiblir un patient ayant déjà enduré les pires souffrances et qui parvient difficilement à se rétablir.

Si la volonté de certains est d’expulser la Grèce de la zone euro ou de tenter de provoquer la chute de son gouvernement, ce sont eux qui se mettent en dehors de notre communauté et anéantissent ce que nous essayons de construire collectivement.

Le gouvernement grec est en bonne voie pour atteindre son objectif d’excédent primaire. C’est le fruit d’un effort colossal. Ceux qui réclameraient un excédent toujours plus grand privent la Grèce de toute perspective. Lorsqu’une des parties exécute sa part du contrat, elle attend en retour que l’autre s’y tienne également.

Dès lundi, les ministres des finances doivent faire un geste significatif et aboutir à un accord favorable et, notamment, permettre que la Grèce ait enfin accès au programme d’achat de titres de la dette de la BCE. La Grèce ne peut pas attendre les élections à venir dans certains États membres et la zone euro non plus.

(L’oratrice accepte de répondre à une question «carton bleu» (article 162, paragraphe 8, du règlement))


  Jean-Luc Schaffhauser (ENF), question «carton bleu». – Oui, je voulais aller dans votre sens. Savez-vous, Madame, que le PIB de la Grèce était de 360 milliards d’euros en 2008 et de 200 milliards aujourd’hui? – j’aurai l’occasion de le dire. Savez-vous aussi que l’excédent financier de la Grèce existait déjà en 2010, hors intérêts de la dette? Il y a donc vraiment un échec de cette politique actuelle.


  Isabelle Thomas (S&D). – Where’s the question? I don’t know what is the question.


  Jean-Luc Schaffhauser (ENF). – La question est la suivante: comment peut-on sortir de cette politique absolument néfaste? Je vous donnerai une réponse en ce qui concerne le catch-the-eye.


  Isabelle Thomas (S&D), réponse «carton bleu». – Monsieur, je ne suis pas sûre qu’il y ait une vraie question dans votre intervention mais ce que je sais, c’est que nous avons demandé énormément d’efforts, que ces efforts ont été faits, que la Grèce a obtenu des résultats et qu’il s’agit maintenant, comme je l’ai dit, notamment de remédier à la question de la dette et de donner accès au programme d’achat de titres de la dette de la BCE.


  Νίκος Ανδρουλάκης ( S&D). – Κύριε Πρόεδρε, ένας νέος Έλληνας βιώνει ποσοστό ανεργίας 44%, ενώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση το ποσοστό είναι 18%. Ταυτόχρονα, γνωρίζει ότι η προοπτική ανάπτυξης, με τράπεζες «ζόμπι» και με επενδύσεις που συνεχώς μειώνονται, δεν υπάρχει. Τόσα χρόνια μιλάμε για φορολογική μεταρρύθμιση, αλλά η μόνη αλλαγή που έχουμε δει είναι η συνεχής αύξηση των συντελεστών. Επιπλέον, σήμερα έχουμε μια κυβέρνηση που έχει πει τερατώδη ψέματα στον λαό και δανειστές που συνεχίζουν να ζητούν αντιφατικά και σκληρά μέτρα για να κλείσει η αξιολόγηση. Σημειώστε ότι, σε επίπεδο προβλέψεων, το βασικό σενάριο του ΔΝΤ για το χρέος λέει ότι θα είναι της τάξης του 275% ΑΕΠ το 2060. Εάν υιοθετήσουμε τις προβλέψεις των Ευρωπαίων, τότε το ποσοστό αυτό θα υποχωρήσει στο 140% του ΑΕΠ, δηλαδή η μέρα με τη νύχτα. Ελάτε, λοιπόν, τώρα εσείς στη θέση του ελληνικού λαού που ζει μέσα στη σύγχυση και τη σκληρή λιτότητα. Αγαπητοί συνάδελφοι, η απογοήτευση του λαού είναι καθολική και πρέπει να καταλάβουν όλοι οι εμπλεκόμενοι ότι το θέμα δεν είναι η δήθεν πολιτική διαπραγμάτευση, αλλά μια πραγματική συμφωνία, ένα ολοκληρωμένο πολιτικό σχέδιο για το μέλλον της χώρας, και όχι να συνεχίσουμε να βάζουμε τα άλυτα και μεγάλα προβλήματα κάτω από το χαλί.


  Agnes Jongerius (S&D). – Voorzitter, de situatie voor Griekse burgers is slecht. Sinds 2009 is de Griekse economie met ongeveer 25 procent gekrompen, net als het welvaartsniveau. Privatisering heeft veel minder opgeleverd dan eigenlijk gepland was. En er zijn bedrijven waar het loonniveau met meer dan 40 procent is gedaald. En ja, er zijn nieuwe cijfers die hoopvol stemmen, maar er is ook onzekerheid over de uitbetaling van de nieuwe noodlening en dat komt deels door de oproep van de trojka voor een verdere flexibilisering van de arbeidsmarkt, zoals gemakkelijker collectief ontslag en het decentraliseren van cao-onderhandelingen. Collectief ontslag gemakkelijker maken bij een werkloosheid van 23 procent lijkt mij onzinnig, maar het verbieden van cao—onderhandelingen tussen sociale partners over minimumlonen is onacceptabel. Ik zeg ja, we moeten goede afspraken maken, maar het is schandalig als we afspraken proberen te maken met Griekenland die indruisen tegen het Europees Sociaal Handvest of bestaande ILO-conventies. Zeker in tijden waarin er enorme behoefte is aan waardegedreven politiek in plaats van waardevrije feiten, moeten we duidelijk zijn dat er over geld te onderhandelen valt, maar niet over onze Europese waarden.

(De spreker gaat in op een "blauwe kaart"-vraag (artikel 162, lid 8, van het Reglement))


  Σοφία Σακοράφα ( GUE/NGL), ερώτηση με γαλάζια κάρτα . – Κυρία συνάδελφε, σαν Ελληνίδα, θέλω να σας ευχαριστήσω γιατί πραγματικά περιγράψετε τα όσα συμβαίνουν αυτή τη στιγμή στη χώρα μου. Θα ήθελα να σας κάνω μία ερώτηση, όπως και μια ερώτηση θέλω να απευθύνω σε όλους τους συναδέλφους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, γιατί τόσο καιρό που συζητάμε για την Ελλάδα και για το τεράστιο χρέος της χώρας, στο οποίο δεν μπορεί να ανταπεξέλθει απέναντι στους δανειστές της, δεν έχω ακούσει κανέναν συνάδελφο, ακριβώς επειδή όλοι εμείς εδώ μέσα υπερασπιζόμαστε τις αξίες, τις αρχές, τους κανόνες, τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να αναφέρεται σε ένα γεγονός: το γεγονός ότι, για οποιαδήποτε χώρα – υπάρχει οδηγία που το αναφέρει – που βρίσκεται σε επιτροπεία, θα πρέπει να ελέγχεται το χρέος της. Για την Ελλάδα αυτό δεν έγινε. Η Ελλάδα μπήκε σε μια διαδικασία να πληρώνουν οι πολίτες της ένα υπέρογκο χρέος, για το οποίο δεν έμαθαν ποτέ πώς προήλθε. Αν μπορείτε να μου απαντήσετε σε αυτά ή αν θέλει να απαντήσει κάποιος άλλος.


  Agnes Jongerius (S&D), "blauwe kaart"-antwoord. – Misschien heb ik bij een ander debat gezeten dan u maar ik heb collega’s hier horen spreken, ook van mijn fractie, over de betaalbaarheid van de schulden en dat is een belangrijk punt. Maar ik vond het vanuit mijn positie ook belangrijk om te zeggen: ook al moeten er afspraken gemaakt worden met de Grieken en de Griekse regering, geen afspraken die indruisen tegen sociale basisrechten zoals wij die in Europa kennen en waar ik trots op ben. Ik ben trots op het Europees Sociaal Handvest. Ik ben trots op de ILO-normen en ik wil dat we ze ook voor de Griekse collega’s als vaste voorwaarden, als uitgangspunt nemen.


  Μιλτιάδης Κύρκος ( S&D). – Κύριε Dombrovskis, σήμερα ζούμε τη «μέρα της μαρμότας». Τα ίδια συζητήσαμε και πριν από 13 μήνες, τα ίδια συζητήσαμε και πριν από 4 μήνες. Η Επιτροπή λέει ότι όλα πάνε καλά, η επιτροπή ECON μας διαβεβαιώνει πως οι μεταρρυθμίσεις τρέχουν, αλλά στην Ελλάδα συνεχίζουμε να κόβουμε μισθούς και συντάξεις και να διαλύουμε την ιδιωτική οικονομία. Εδώ και 7 χρόνια συνάπτουμε μνημόνια, που περιέχουν όλες τις απαιτούμενες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, για να βγει η χώρα από την κρίση, αλλά στο δια ταύτα, στην αξιολόγηση, οι εταίροι μας εξετάζουν μόνο τα δημοσιονομικά μέτρα που τους ενδιαφέρουν, ώστε να πάρουν τα χρήματα πίσω. Έτσι κρατούν ζωντανή την Ελλάδα στην εντατική και οι κυβερνήσεις μας κυβερνούν χωρίς να αναγκαστούν να συγκρουστούν με το πανίσχυρο πελατειακό κράτος που, είτε έχουν δημιουργήσει, είτε έχουν κληρονομήσει και επαυξήσει. Ας κλείσει, λοιπόν, τάχιστα, στις 20 Φεβρουαρίου, η 14η στη σειρά αξιολόγηση από το 2010. Γιατί στην εντατική δεν έχουμε πολλές επιλογές και καιροφυλακτεί εξάλλου και ο απότομος θάνατος. Αλλά ας αφήσουμε τα κροκοδείλια δάκρυα. Τις θυσίες των πολιτών δεν τις σεβόμαστε. Τον ελεγκτικό μας ρόλο, ως Κοινοβούλιο, επιλέγουμε να μην αναβάλουμε.


  Pedro Silva Pereira (S&D). – Senhor Presidente, o adiamento da conclusão da segunda avaliação do programa da Grécia é um perigo para a estabilidade da zona euro, está em flagrante contradição com o reconhecimento pela Comissão dos progressos feitos pela Grécia e é uma injustiça para os esforços feitos pelo povo grego.

O que eu pergunto é se não será tempo do bom senso prevalecer na resolução do problema da Grécia? Não será tempo da Comissão Europeia ser mais razoável nas suas exigências de austeridade e trajetória orçamental? Não será tempo de enfrentar o problema da reestruturação da dívida da Grécia?

E não será tempo, Sr. Vice-Presidente Dombrovskis, da Comissão desautorizar, de uma vez por todas, as declarações do Ministro das Finanças alemão que, para consumo interno, pretende apenas semear a instabilidade na zona euro e pôr em causa os esforços que estão a ser feitos, exatamente no momento em que a Grécia faz progressos e apresenta resultados.

Não é tempo do bom senso prevalecer?


  Κώστας Μαυρίδης ( S&D). – Κύριε Πρόεδρε, ενώ το θέμα αφορά και πάλι την αξιολόγηση του προγράμματος της Ελλάδας, πολλές αναλύσεις στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αλλά και εδώ, δεν επικεντρώνονται στα οικονομικά ή στην επιστήμη αλλά επικεντρώνονται στις εκλογές, στη Γερμανία, ενδεχομένως στην Ελλάδα και αλλού. Επιπλέον, η διαμάχη μεταξύ ΔΝΤ και Ευρωπαϊκής Ένωσης απειλεί να αποτρέψει τη θετική αξιολόγηση για την Ελλάδα στις 20 Φεβρουαρίου και να εκτροχιάσει ολόκληρο το πρόγραμμα. Όλα τα πιο πάνω καθυστερούν και συσσωρεύουν κόστος στην ελληνική οικονομία αλλά και στην ευρωζώνη. Είναι όμως τα ανωτέρω βάσει της επιστήμης της οικονομίας; Φυσικά όχι. Παρά, λοιπόν, τις προσφυγικές ροές, με την Ελλάδα να προασπίζεται τα ανατολικά σύνορα της Ευρώπης με τεράστιο κόστος, σημαντικοί δείκτες της οικονομίας είναι επιτέλους στο πράσινο. Υπάρχει λύση και η λύση βρίσκεται στην ελάφρυνση του χρέους με όλα τα θετικά συνακόλουθα. Αυτό βασίζεται στην επιστήμη και στην ευρωπαϊκή αλληλεγγύη.


Intervenciones con arreglo al procedimiento de solicitud incidental de uso de la palabra («catch the eye»)


  Μαρία Σπυράκη ( PPE). – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Αντιπρόεδρε Dombrovskis, παρά τους αριθμούς που παρουσιάσατε και οι οποίοι είναι θετικοί, η καθυστέρηση στη δεύτερη αξιολόγηση ανεβάζει τον λογαριασμό. Ξέρετε ότι για μας τους Έλληνες ισχύει το «όσο πιο αργά τόσο πιο πολύ ακριβά» και, φυσικά, ο λογαριασμός της καθυστέρησης έρχεται σε μας και για την εξέλιξη βαρύνεται πρωτίστως η ελληνική κυβέρνηση, αλλά η πορεία του ελληνικού προγράμματος βαρύνει και εσάς τους πιστωτές. Ο λόγος είναι απλός: έχετε ευθύνη γιατί συνομολογήσατε ένα απολύτως υφεσιακό μείγμα με φόρους πάνω στους φόρους, αν και γνωρίζετε ότι οι φόροι σκοτώνουν τους φόρους. Έχετε ευθύνη διότι δεν αντιδράσατε κάθετα, οριστικά, κατηγορηματικά, στο άνοιγμα της νέας συζήτησης για το Grexit που δεν φέρνει μόνο σε μεγάλο κίνδυνο την πατρίδα μου - κοντά στην καταστροφή, αλλά υπονομεύει και το κοινό νόμισμα. Έχετε ευθύνη γιατί δεν εφαρμόστηκαν έγκαιρα οι υποσχέσεις που έχετε δώσει από τον Νοέμβριο του 2012 για τη μείωση του κόστους εξυπηρέτησης του ελληνικού χρέους. Η λύση για την Ελλάδα, αγαπητέ Αντιπρόεδρε της Επιτροπής, είναι ένα άλλο μείγμα πολιτικής που θα εφαρμοστεί μετά τις εκλογές με τη Νέα Δημοκρατία στο τιμόνι της πατρίδας. Η Νέα Δημοκρατία δεν θα αυξήσει την αστάθεια, θα τη μειώσει. Οι εκλογές θα δώσουν σταθερότητα στη χώρα. Θα δώσουν τέλος στην αβεβαιότητα και την ιδεοληψία και θα βάλουν την Ελλάδα στην κανονικότητα, ολοκληρώνοντας το πρόγραμμα το 2018.


  Peter van Dalen (ECR). – Voorzitter, de Griekse staatsschuld bedroeg in 2013 175 procent van het bruto nationaal product. Hij bedraagt nu 186 procent van het bruto nationaal product. En hij gaat straks naar meer dan 200 procent van het bruto nationaal product. De Griekse schuld, dat heeft het IMF duidelijk gezegd, is onhoudbaar. Het beleid van pappen en nat houden dat tot nu toe gevoerd is, werkt dus niet. Ik begrijp dus de heer Dijsselbloem volkomen. Ik zou hier ook niet durven te verschijnen om dat beleid nog te verdedigen.

Wat is nodig voor Griekenland? Een echt sociaal beleid. Het sociale beleid van Griekenland omvat een exit uit de eurozone. Want met hun eigen drachme kunnen ze na devaluatie weer economisch groeien. Twee, een echt sociaal beleid voor Griekenland betekent schuldafschrijving. En een echt sociaal beleid voor Griekenland betekent in de EU blijven want dan kunnen ze van de EU-fondsen blijven profiteren. Dat is de oplossing. En tegen mevrouw Berès, die een blauwe kaart weigerde, zou ik willen zeggen: Few people are wise enough to prefer useful criticism to treacherous praise.


  Κώστας Χρυσόγονος ( GUE/NGL). – Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την ελληνική οικονομία περιέχει σωρεία αβάσιμων εκτιμήσεων διότι τα τεχνοκρατικά κλιμάκια του Ταμείου που διαψεύστηκαν οικτρά στις αισιόδοξες προβλέψεις τους το 2010 έχουν βρεθεί τώρα στο άλλο άκρο και δείχνουν μια ακραία και αδικαιολόγητη απαισιοδοξία. Οι απαιτήσεις του Ταμείου για νέα σκληρά μέτρα λιτότητας στην Ελλάδα, όπως είναι η μείωση του αφορολόγητου ορίου και των συντάξεων, είναι κοινωνικά άδικες και ανάλγητες αφού το αφορολόγητο όριο δεν βρίσκεται σε υψηλότερα επίπεδα από εκείνα που δικαιολογεί η οικονομική κατάσταση και αφού οι συντάξεις έχουν ήδη υποστεί περισσότερες από 12 διαδοχικές μειώσεις. Σε ένα σημείο πάντως το Ταμείο έχει δίκιο όταν διαπιστώνει την ανάγκη για δραστική ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, το οποίο είναι προφανώς μη βιώσιμο στα σημερινά επίπεδα του 180% περίπου του ΑΕΠ. Άρα η Ελλάδα χρειάζεται, πρώτον, γρήγορο κλείσιμο της αξιολόγησης χωρίς άδικα μέτρα, δεύτερον, γρήγορη ελάφρυνση του χρέους της και, τρίτον, είσοδο στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.


  Jean-Luc Schaffhauser (ENF). – Monsieur le Président, chers collègues, je suis vu comme un eurosceptique, mais je suis aussi un technicien de la finance. Je tiens donc à vous rappeler quelques chiffres.

Depuis la constitution de l’euro, nous avons créé 1 600 milliards d’euros à partir de rien. Il eût suffi de prendre 10 % de ces euros, et nous aurions pu baisser la dette de la Grèce de 50 %. Il eût suffi d’investir 50 milliards d’euros – ce n’est rien par rapport aux 1 600 milliards que nous avons créés –, et nous aurions pu faire un plan de relance en Grèce axé sur les économies d’énergie et les énergies nouvelles, sur les secteurs forts qui exportent. Nous ne l’avons pas fait.

La capacité de la Banque centrale aujourd’hui est encore inférieure de 2 000 milliards par rapport à celle de la FED, de 4 000 milliards par rapport à la Chine, pour être au même niveau de création monétaire que la Chine ou les États-Unis. Pourquoi une telle absurdité? C’est parce que vous êtes dans l’idéologie, et c’est l’idéologie qui vous fera crever.


  Ελευθέριος Συναδινός ( NI). – Κύριε Πρόεδρε, ακούστηκαν πολλά σε αυτή την αίθουσα. Οι θεσμοί, οι οποίοι μάλλον δεν είναι θεσμοί, εμπαίζουν ο ένας τον άλλον και όλοι μαζί τους Έλληνες. Τα συμφέροντα, τα οποία αντιπροσωπεύουν οι θεσμοί, ανήκουν στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, όπως άλλωστε πολλά από τα κράτη της Ένωσης είναι και αυτά μέλη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Άρα, οι συνεννοήσεις μεταξύ θεσμών και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου γίνονται κάτω από το τραπέζι εναντίον της Ελλάδος. Εδώ και δυόμισι χρόνια, για το πρόβλημα της Ελλάδος, ακούμε τα ίδια και τα ίδια. Σήμερα βέβαια είδαμε τις κοκορομαχίες των κομμάτων της ελληνικής Βουλής να μεταφέρονται σε αυτή εδώ την αίθουσα. Και προς τιμήν του, μόνο ο κ. Χουντής είπε την αλήθεια. Αν και μας χωρίζει χάσμα μέγα ιδεολογίας. Ήθελα να πω λοιπόν στους κυρίους αυτούς, ότι θα έπρεπε να κρύβονται και όχι να αναφέρονται εδώ στα θέματα της Ελλάδος, αυτοί που καταντήσαν την Ελλάδα στο χάλι που βρίσκεται τώρα.


  Brian Hayes (PPE). – Mr President, I want to say a number of very short things. Firstly, I want to say that the people of Greece deserve our respect and our solidarity. I listened to other colleagues telling the Greek people that they should leave the eurozone, that they should leave Europe, giving them advice. We should listen to the people of Greece and, as I understand it, despite the differences that exist between the political parties in Greece, the great majority of Greek people want to remain in the eurozone and in Europe – and they need our support. They are the people we should listen to rather than the ideology on either side of me here.

Yes, we can do more, and yes, the Greek Government needs to do more. There is a future for the Greek economy in the eurozone. Having come through the crisis of the last seven years, it is important that we resolve this outstanding issue before June so that there is some certainty for the Greek people as they come to the next phase of implementation. I am sick and tired of hearing that there has been no change in EU policy: there has been change in maturities, and on interest rate policy.

There has been no change from the International Monetary Fund over the course of the past seven years. Had they shown the same flexibility that we in the eurozone have shown, Greece would be in a better place now.


  Takis Hadjigeorgiou (GUE/NGL). – Mr President, do we really believe that we are talking about Greece? The issue in my opinion is much broader. It is a European problem based on the structure of the euro area. Everybody admits that; still nobody takes the responsibility to say that clearly and nobody seems to have the stamina or the capacity to try at least to reform it. The discussion this morning on the future of Europe proves to me that the unemployed will remain at the same status in years to come. Talking for Greece, and I end with that, the only solution is the radical debt haircut. There is no other solution.


(Fin de las intervenciones con arreglo al procedimiento de solicitud incidental de uso de la palabra («catch the eye»))


  Valdis Dombrovskis, Vice-President of the Commission. – Mr President, first I would like to thank the Honourable Members for today’s discussion. I think it clearly showed that the broad majority in this House shares the Commission’s view that we need to move towards the completion of the second review of the Greek programme without undue delay.

The question raised by Mr Bullmann and reiterated by several other colleagues is this: what exactly prevents us from doing so right now? I would say that there are some elements. First, agreement is clearly within reach, so if all sides make the final push, we can do it in a short time. On the fiscal pass: as I said, Greece has overperformed on the 2016 fiscal targets and is on track to meet the target of 1.75% primary surplus this year. A small gap remains as regards reaching a 3.5% primary surplus in 2018, but measures have already been pre-identified which could cover a substantial part of this gap. On structural reform implementation, once again substantial progress has been made. There are some outstanding issues, but certainly with a push from the Greek authorities, those can be closed very quickly.

The issue we are currently discussing is to ensure IMF participation in the programme, because, according to the ESM Treaty, we work in liaison with the ECB and, wherever possible, in close cooperation with the IMF. We also know that the IMF has a more cautious growth and fiscal forecast with regard to future Greek performance, and correspondingly a certain gap is emerging vis-à-vis the European institutions’ and IMF forecasts. So we are also working to bridge that gap, but once again, if there is a push and a constructive attitude from all sides, it is certainly doable. With the current state of affairs with the Greek economy finally recovering, and with quite a strong rebound expected in the economy this year, it would be a shame now not to make this final push and keep the programme on track. So the Commission will continue to work to ensure that the programme is on track, that we reach an agreement, and that we can ensure that the Greek economy is finally returning to sustainable economic growth and job creation.


  El presidente. – Se cierra el debate.

Declaraciones por escrito (artículo 162 del Reglamento)


  Clara Eugenia Aguilera García (S&D), por escrito. – El Eurogrupo debe actuar con responsabilidad en su gestión del programa de asistencia financiera a Grecia. No puede ser que cada dos años se ponga en cuestión la pertenencia de la República helénica a la unión monetaria en el marco del examen del cumplimiento de la condicionalidad. En particular, es preciso que tal condicionalidad deje de enfatizar la reforma del mercado de trabajo en clave regresiva, así como la fijación de objetivos no realistas de equilibrio presupuestario, pues de lo contrario se agravarán las condiciones sociales y la inestabilidad política, además de dañar el frágil crecimiento económico. Asimismo, son bienvenidas las propuestas relativas a aumentar los plazos de amortización del programa y reducir el tipo de interés del préstamo.


  Soledad Cabezón Ruiz (S&D), por escrito. – El Eurogrupo debe actuar con responsabilidad en su gestión del programa de asistencia financiera a Grecia. No puede ser que cada dos años se ponga en cuestión la pertenencia de la República helénica a la unión monetaria en el marco del examen del cumplimiento de la condicionalidad. En particular, es preciso que tal condicionalidad deje de enfatizar la reforma del mercado de trabajo en clave regresiva, así como la fijación de objetivos no realistas de equilibrio presupuestario, pues de lo contrario se agravarán las condiciones sociales y la inestabilidad política, además de dañar el frágil crecimiento económico. Asimismo, son bienvenidas las propuestas relativas a aumentar los plazos de amortización del programa y reducir el tipo de interés del préstamo.


  Iratxe García Pérez (S&D), por escrito. – El Eurogrupo debe actuar con responsabilidad en su gestión del programa de asistencia financiera a Grecia. No puede ser que cada dos años se ponga en cuestión la pertenencia de la República helénica a la unión monetaria en el marco del examen del cumplimiento de la condicionalidad.

En particular, es preciso que tal condicionalidad deje de enfatizar la reforma del mercado de trabajo en clave regresiva, así como la fijación de objetivos no realistas de equilibrio presupuestario, pues de lo contrario se agravarán las condiciones sociales y la inestabilidad política, además de dañar el frágil crecimiento económico.

Asimismo, son bienvenidas las propuestas relativas a aumentar los plazos de amortización del programa y reducir el tipo de interés del préstamo.


  Juan Fernando López Aguilar (S&D), por escrito. – El Eurogrupo debe actuar con responsabilidad en su gestión del programa de asistencia financiera a Grecia. No puede ser que cada dos años se ponga en cuestión la pertenencia de la República helénica a la unión monetaria en el marco del examen del cumplimiento de la condicionalidad. En particular, es preciso que tal condicionalidad deje de enfatizar la reforma del mercado de trabajo en clave regresiva, así como la fijación de objetivos no realistas de equilibrio presupuestario, pues de lo contrario se agravarán las condiciones sociales y la inestabilidad política, además de dañar el frágil crecimiento económico. Asimismo, son bienvenidas las propuestas relativas a aumentar los plazos de amortización del programa y reducir el tipo de interés del préstamo.


  Elena Valenciano (S&D), por escrito. – El Eurogrupo debe actuar con responsabilidad en su gestión del programa de asistencia financiera a Grecia. No puede ser que cada dos años se ponga en cuestión la pertenencia de la República helénica a la unión monetaria en el marco del examen del cumplimiento de la condicionalidad. En particular, es preciso que tal condicionalidad deje de enfatizar la reforma del mercado de trabajo en clave regresiva, así como la fijación de objetivos no realistas de equilibrio presupuestario, pues de lo contrario se agravarán las condiciones sociales y la inestabilidad política, además de dañar el frágil crecimiento económico. Asimismo, son bienvenidas las propuestas relativas a aumentar los plazos de amortización del programa y reducir el tipo de interés del préstamo.

Legal notice - Privacy policy