Úplné znenie 
Postup : 2016/2308(INI)
Postup v rámci schôdze
Postup dokumentu : A8-0234/2017

Predkladané texty :


Rozpravy :

PV 05/07/2017 - 12
CRE 05/07/2017 - 12

Hlasovanie :

PV 06/07/2017 - 11.1
CRE 06/07/2017 - 11.1
Vysvetlenie hlasovaní

Prijaté texty :


Doslovný zápis z rozpráv
Streda, 5. júla 2017 - Štrasburg Revidované vydanie

12. Správa o Turecku za rok 2016 (rozprava)
Videozáznamy z vystúpení

  La Présidente. – L’ordre du jour appelle le débat sur le rapport de Kati Piri, au nom de la commission des affaires étrangères, sur le rapport 2016 de la Commission concernant la Turquie (2016/2308(INI)) (A8-0234/2017).


  Kati Piri, rapporteur. – Madam President, adalet is the Turkish word for justice. As we speak, thousands of people are marching from Ankara to Istanbul in protest at the large-scale purges that started after the failed coup attempt one year ago. The numbers are swelling every day, and more than one million people are expected to attend a peaceful march for justice when they arrive in Istanbul this coming Sunday.

In a deeply polarised country, people from all walks of life are uniting to call for the restoration of the rule of law in their country. That is not only historic, it is also a hopeful sign that many in Turkey do not accept the authoritarian drift in their country. These people are fighting for their democratic rights, and we in the European Parliament stand side by side with all those in Turkey who believe in the same European values as us.

At least half of the population voted against the new constitutional package in the referendum. Turkish students are protesting against the government-appointed rectors in their universities. And teachers fired under government decrees, Nuriye Gülmen and Semih Özakça, began a hunger strike in protest. As their strike neared the 80-day mark and their health faded, they were arrested and they have been in custody ever since.

This shows how little space is left nowadays for freedom of speech in Turkey. But all of these examples also show how millions of people in Turkey are not giving up hope. One year after the failed military takeover, Turkish democracy is under great pressure. A heavy price is being paid by the Turkish people. The parliament and the constitutional court are bypassed as the government rules by emergency decrees. More than 150 000 people have lost their jobs, more than 50 000 people have been jailed, and all without having an opportunity to defend themselves.

The continually deteriorating situation is South-East Turkey deserves special attention. Not only is the leader of the pro-Kurdish People’s Democratic Party (HDP), Selahattin Demirtaș, imprisoned, so are 12 of his colleagues and 87 mayors from that region. Especially in the areas where curfews were imposed, excessive force has been used by security personnel, and collective punishment has been applied to the inhabitants. However, this in no way justifies any of the killings conducted by the Kurdistan Workers Party (PKK), an organisation which has been on the EU’s terror list since 2002, and last week’s murder of two local Justice and Development Party (AKP) politicians is another sad example of how this conflict affects many people’s lives.

The EU believes that there can only be a political solution to the Kurdish question.

When looking at the widespread crackdown on all dissent in Turkey, silence is the worst strategy for the EU to take in reaction. Not only does it leave millions of Turks out in the cold, it also fuels euroscepticism in our own countries and sends the wrong message to the other EU candidate countries in the Western Balkans.

Let us take a look at some examples from the past weeks. Why was there no EU statement when journalists from the Sozcu newspaper were targeted? Why was there no EU reaction when the head of Amnesty International’s Turkish branch was arrested? And why was there no condemnation when a 14th member of the Turkish Parliament, Republican People’s Party (CHP) MP Enis Berberoglu, was jailed and sentenced to 25 years?

We understand that Turkey is an important country and we have many joint strategic interests. We are not pleading for a stop to all dialogue and cooperation with Ankara, but what we are asking the Commission and the EU leaders to do is simply to stand up for our own values. By looking away, we are seriously undermining our own credibility.

We support the Commission’s proposal to start negotiations on the modernisation of the current customs union with Turkey. This would not only be beneficial to both sides in economic terms, but it is perhaps also the only leverage the EU still has in making the Government of Turkey commit to European standards. On visa liberalisation, we encourage the Turkish Government to comply with the last five remaining benchmarks.

Finally, while the political Groups in this House have very different views on EU-Turkey relations, I would like to thank especially my colleague rapporteurs from the other Groups in making sure that this Parliament speaks with one, clear and loud voice in condemning the Turkish Government’s serious decline in democratic standards, while continuing to support the Turkish population, millions of whom would like to continue to see the EU as an anchor for reforms in their country.

And for all those millions of people in Turkey it is also important that we continue to uphold our own values when dealing with a candidate country. To those in Turkey following this debate, we would like to say that your struggle in difficult times does not go by unnoticed. Together with you, we hope that adalet – justice – will return to Turkey soon.


  Matti Maasikas, President-in-Office of the Council. – Madam President, Turkey is a candidate country and a key partner for the EU. We cooperate in many important areas of joint interest, such as counter—terrorism, foreign and security policy, energy, the economy and trade, as well as migration.

The EU—Turkey joint action plan for refugees and migration management and the March 2016 statement continue to be applied in the interest of both parties. So far, this cooperation has led to a significant decrease in deaths at sea and a substantial reduction of irregular migrant arrivals from Turkey. It has also led to an improved situation for Syrian migrants in Turkey.

The EU Facility for Refugees in Turkey has made a significant contribution through additional funding in the areas of humanitarian assistance, education migration management, heath, municipal infrastructure and socio—economic support.

We continue to appreciate Turkey for its enormous efforts in hosting and addressing the needs of around 3 million refugees from Syria and Iraq. Work continues on the issue of visa liberalisation, which, however, remains conditional on Turkey’s fulfilment of all the requirements of the road map. We look forward to any further progress regarding this issue during our Presidency this year.

We follow the domestic developments in Turkey with deep concern. Regarding the April referendum this year, President Juncker, High Representative Mogherini and Commission Hahn issued a joint statement, which stressed that the constitutional amendments and their implementation will be assessed in light of Turkey’s obligations as an EU candidate country.

We share many of the concerns to which you Parliament referred both in its resolution on Turkey from November last year and in relation to the draft resolution recently discussed and voted upon in the Committee on Foreign Affairs.

Many of these concerns were also reflected in the Presidency conclusions of the General Affairs Council, adopted on 13 December 2016. The significant backsliding in the areas of the rule of law and respect for fundamental rights are deeply worrying and should be urgently addressed by the relevant Turkish authorities.

The unequivocal rejection of the death penalty is an essential requirement for EU membership, and it is also part of Turkey’s international obligations. In contacts with Turkey the EU side takes every opportunity to recall these and other concerns, and we will continue to do so. Turkey needs to normalise its relations with Cyprus and fully implement the provisions of the additional protocol of their association agreement.

Nevertheless, continued engagement and an open dialogue with Turkey remain important. The EU should remain the anchor for Turkey’s reforms. We continue to expect Turkey to respect the highest standards when it comes to democracy, the rule of law and respect for fundamental freedoms, including the freedom of expression.

As for the situation in the south east of Turkey, the EU will continue to call for an immediate cessation of violence and terrorist attacks. This needs to be accompanied by a return to a credible and inclusive political settlement process and a genuine political dialogue, aiming at a political solution there.


  Johannes Hahn, Member of the Commission. – Madam President, I would like to start by commending the rapporteur’s efforts to capture the main challenges in the complex EU-Turkey relationship in a very comprehensive report. I share the strong concerns of this House when it comes to the domestic situation in Turkey as already reflected in the Commission’s 2016 country report and in our public positions ever since.

The number of jailed journalists remains very high – currently over 160, including some EU citizens. The situation of academics and of civil society in general has worsened. The opposition finds itself under ever-growing pressure. Honourable Members, I am deeply committed to improving EU-Turkey relations, but only tangible steps by Ankara, reversing the worrying trend on the fundamentals of our relationship, can accomplish this in the mid- and long term. For instance, the ad hoc committee offering remedies to excessive government measures after the attempted coup needs to produce urgent results. Continued close cooperation with the Council of Europe is vital in this context.

I also echo Secretary-General Jagland’s call for the release of the two teachers on hunger strike, whose life-threatening situation is rapidly deteriorating. The letter to President Erdoğan, signed by the four largest political groups in this House on the situation of the freedom of the press, will hopefully show its the desired effect.

In short, we cannot and we will not ignore the worrying developments in Turkey, precisely because we want fruitful bilateral relations. Turkey is a candidate country. With the statutes come rules and obligations, obligations and standards to which Turkey itself has subscribed. At the same time, our common challenges are growing by the day, from security in the wider region to the fight against terrorism to the handling of migration and refugees. To tackle these challenges together, it is in our European self-interest to have a stable, democratic, prosperous partner who acts under the rule of law. That is precisely why the EU was among the few first international actors to declare its full support for Turkey, its citizens and its democratic institutions after the terrible coup attempt nearly a year ago – that horrible night during which more than 240 people lost their lives, 2 200 were wounded and the Turkish Grand National Assembly was attacked and severely damaged.

Madam President, honourable Members, when Presidents Juncker and Tusk met with President Erdoğan a few weeks ago, they agreed to pursue our agenda of engagement and open dialogue. This will include a number of high-level thematic dialogues and bilateral visits over the coming months.

Furthermore, last week’s steering committee of the facility for refugees in Turkey, the rapporteur, Ms Piri, as well as the Chair of the Committee on Budgets, Mr Arthuis, could witness themselves that the facilities are being smoothly implemented, and it is delivering very tangible results on the ground for the refugees. We have given hundreds of thousands basic livelihoods. We have trained thousands of teachers, and they are giving hundreds of thousands of refugee children a formal education. We are now providing many with a socio-economic perspective. All of this is key to reducing migration pressure. Right after our discussion here today, I will fly to Ankara to meet with Minister Çelik and Minister for the Economy, Zeybekci. I will also visit a health project founded by the EU Facility for Refugees. My message will be clear. The European Union sticks to its financial commitments under the refugee facility. Our support has a clear impact, but our overall relationship can only move forward if there is a clear improvement of the domestic situation in Turkey.

Honourable Members, closely engaging with Turkey is crucial. It is, however, equally important that we make it crystal clear that we all expect positive and tangible developments in and by Turkey. Yes, we engage, but we are not moving the goalposts in either direction. We continue to have a very close eye on what is happening in the crucial areas of rule of law and fundamental freedoms. That is not only a matter of fulfilling EU criteria and universal values; it is, first and foremost, the only way to end the deep divide in Turkish society.


  Renate Sommer, im Namen der PPE-Fraktion. – Frau Präsidentin! Zunächst einmal möchte ich unserer Berichterstatterin Kati Piri und auch den Kolleginnen und Kollegen von den anderen Fraktionen für die gute Zusammenarbeit danken. Sehr bemerkenswert, wie wir diesen Bericht in diesem Jahr hinbekommen haben.

Wir haben ja dramatische Entwicklungen erlebt in der Türkei, und es ist hier auch eigentlich schon ausreichend dargestellt worden, wie die Situation ist: Tausende Entlassungen, Hunderte Verhaftungen, eine Hexenjagd auf politisch Andersdenkende, eigentlich die Abschaffung des Rechtsstaates und ein Klima der Angst, das vorherrscht in diesem Land. Wie sollen wir also mit so einem Land umgehen?

Und eigentlich meine ich, wir hätten über diesen Bericht, über den wir morgen abstimmen, schon viel eher abstimmen sollen, nämlich vor dem Referendum. Dann hätten wir der türkischen Bevölkerung mit unserem Bericht erklären können, was dieses Verfassungsreferendum eigentlich bedeutet. Denn ich behaupte: Kaum jemand in der Türkei wusste wirklich, um was es bei diesem Referendum ging. Die türkische Regierung hat es geschafft, das eigene Volk in die Irre zu führen. Denn die Verfassungsänderungen sind eben nicht gut für das Land.

Aber für uns ist jetzt klar: Es müssen endlich Konsequenzen gezogen werden. Und dazu muss der Ministerrat auch endlich mal den Mut aufbringen. Unsere Bürgerinnen und Bürger zu Hause verstehen schon lange nicht mehr, warum diese Scheinverhandlungen über einen EU-Beitritt noch aufrechterhalten werden und warum die türkische Regierung nach wie vor beträchtliche finanzielle Mittel von uns erhält.

Natürlich, jedem hier ist klar – das wurde auch schon gesagt –, dass eine enge und privilegierte Beziehung zwischen der EU und der Türkei im Interesse beider Seiten völlig unverzichtbar ist. Aber das kann eben nur verwirklicht werden, wenn die Beziehung auf der Achtung der Menschenrechte, der Grundfreiheiten, demokratischer Werte und der Rechtsstaatlichkeit beruht. Schließlich hat die Türkei diese Bedingungen akzeptiert, als sie 1999 Beitrittskandidat wurde. Aber leider weigert sie sich seit Langem, diese Grundwerte als ihre eigenen anzunehmen.

Das zeigt: Ein Beitritt dieses Landes kommt eben nicht in Frage. Und es ist nur folgerichtig, wenn wir jetzt fordern, die Verhandlungen formell zu suspendieren, was im Klartext ja das Ende der Beitrittsverhandlungen bedeuten wird, wenn das Verfassungsreformpaket unverändert umgesetzt wird. Die Verfassungsänderungen verstoßen eindeutig gegen die Kopenhagener Kriterien. Allerdings erfüllt die Türkei schon lange diese Kriterien nicht, und sie hat das jetzt noch einmal unterstrichen mit der Enteignung christlichen Kulturerbes. Konfisziert wurden Kirchen und alle ihre Friedhöfe und an die Religionsbehörde Diyanet übertragen. Es ist ein Hohn, dass die Türkei im gleichen Atemzug sagt: „Und wir wollen weiterhin Mitglied der Europäischen Union werden. “ Das ist ein ganz klarer Verstoß gegen unsere grundlegenden Prinzipien. Das können wir nicht akzeptieren.

Wir müssen uns auf eine andere Ebene konzentrieren, das wird die Zollunion sein. Darauf sollten wir gemeinsam hinarbeiten, aber eben auch das auf der Grundlage der Rechtsstaatlichkeit und der Achtung der grundlegenden Menschenrechte.


  Victor Boştinaru, on behalf of the S&D Group. – Madam President, it was a very difficult year for Turkey. A very difficult and dramatic one. The failed coup d’état, the Syrian war in the sixth year, and Turkey has received more than three million refugees. The conflict in the south east continues.

Turkey has faced a series of terrorist attacks. It is important to say it, and I understand that the security environment has change in Turkey as well as in the surroundings of the European Union. Therefore, yes, I’m worried about the Turkish democracy. I’m extremely worried when it comes to the fundamental freedoms in Turkey and the way the mass liquidation of media outlets is the result of the state action. The way in which there are mass arrestation of journalists, academics, judges, elected representatives of the opposition and so on and so forth. Today they are endangered by the actions taken by the current leadership of President Erdoğan. Our report is rightly pointing out all of this. Our commitment to the people of Turkey remains, nevertheless, strong. The civil society and the opposition in Turkey are waiting for us to be further engaged and support them not only in their survival – the physical survival sometimes – but in preserving the remains of the democracy in Turkey. Today they are continuing their march from Ankara to Istanbul, a march for justice and democracy. I salute them, all of them.

So this is not the time to give up on Turkey. It is the time when criticism should be strong when necessary and when a constructive, open and pragmatic dialogue should be maintained. It is the appropriate time to stress that Turkey and the European Union does have a strategic interest and have to continue their cooperation in very important areas – migration, counterterrorism, Syrian war in the Middle East region, where Turkey can play a positive role. It is more than now to say today to put an end to the escalating populism within the European Union, the rhetorics which call to cut the relations with Turkey. And the best we can do is to support the customs union.


  Beatrix von Storch (EFDD). – Frau Präsidentin! Ich habe eine ganz kurze Frage zur Geschäftsordnung. Hier werden Reden eine Minute überzogen eine Dreiviertelminute überzogen, und wenn wir, nur eine Minute reden können, dann sollten Sie das gleiche Recht für alle anwenden. Oder gibt es irgendeine Regel, die es erlaubt, dass hier einige eine Minute länger reden, 45 Sekunden länger reden, und bei uns fällt genau bei einer Minute und zwei Sekunden der Hammer? Gleiches Recht für alle, oder Sie erklären uns die Regeln neu!


  La Présidente. – Je vous l’accorde, Madame, et nous allons tenter de rétablir...

Non, Monsieur Fleckenstein, tout le monde va se calmer, et nous allons reprendre le cours normal de notre débat. Chacun respecte les temps de parole et ainsi tout ira bien.


  Bas Belder, namens de ECR-Fractie. – Turkije is veel meer dan Erdogan en de AKP. Met genoegen vang ik geluiden op van Turkse burgers met een “open mind” binnen en buiten de eigen landsgrenzen. Deze moedige Turken verdienen ten volle Europese steun.

Twee concrete voorbeelden. Elke week kijk ik uit naar “de brief uit Istanbul” in de Frankfurter Allgemeine van redacteur Bülent Mumay. Informatie en analyse van hoog niveau! Onafhankelijke berichtgeving over Turkije is zeker nu voor de EU van grote waarde, die moeten we ook steunen.

Een tweede voorbeeld. Vorige week vrijdag schreef de Turkse columniste Guzde Berderoglu over het klooster Mor Gabriel (stichtingsjaar 397!): “Mor Gabriel is onze geschiedenis”. Zij vervolgt: “Zolang wij niet begrepen hebben, dat dit onze gemeenschappelijke geschiedenis is, zal ons verval voortduren.”

Deze moedige woorden uit Turkse pen keren zich rechtstreeks tegen de huidige onteigening van tientallen kerken, kloosters en landgoederen van de Aramese gemeenschap rond de stad Mardin. Commissaris, neem het eveneens krachtig op voor een christelijke presentie en christelijk cultureel erfgoed in Turkije, ook vanwege onze waarden en onze geschiedenis!

MdV, mijn laatste woorden reserveer ik voor twee landgenoten, rapporteur Kati Piri en oud-collega Joost Lagendijk. Kati, je combineert expertise met een open blikveld, hebben we nodig, hulde! Joost, ik wens je een spoedige hereniging met je Turkse echtgenote mede dankzij onze Europese steun en solidariteit.


  Alexander Graf Lambsdorff, im Namen der ALDE-Fraktion. – Frau Präsidentin! Die Türkei ist jetzt seit 18 Jahren Beitrittskandidat, seit zwölf Jahren wird verhandelt. Man sollte denken, dass sich in dieser Zeit die Beziehungen zwischen der Türkei und der Europäischen Union verbessert hätten. Exakt das Gegenteil ist der Fall. Die Beziehungen werden Jahr für Jahr immer schlechter, weil es auf beiden Seiten inzwischen niemanden mehr gibt, der ernsthaft daran glaubt, dass dieser Verhandlungsprozess eines Tages zum Erfolg führen könnte.

Ich glaube, das gilt für Brüssel genauso, wie es für Ankara gilt. Wir haben in der Bevölkerung eine Gegnerschaft zu einem Türkeibeitritt, über die Europäische Union gerechnet, von insgesamt 77 Prozent, in Deutschland fordern 86 Prozent das Ende der Beitrittsverhandlungen. Wir haben mehr Journalisten im Gefängnis in der Türkei als in China oder im Iran, in den Universitäten ist die akademische Freiheit von Forschung und Lehre mit eisernem Besen beseitigt worden, die Justiz ist nicht mehr unabhängig. Ich finde es gut, dass die Kommission sagt, man werde das nicht ignorieren. Ich bin entgeistert, lieber Herr Ratsvorsitzender, wenn ich einen Satz von Ihnen hier höre:

We expect Turkey to fulfil the highest standards in democracy, fundamental rights and judicial independence.

Bitte, lesen Sie nicht nur vor, was Ihnen Ihre Beamten aufschreiben, haben Sie den Mut, Ihren eigenen Verstand zu benutzen. Denn kein Mensch kann glauben, dass das wirklich so sei, wie Sie es hier geschildert haben.

Meine Damen und Herren, das Europäische Parlament schlägt vor, die Beitrittsverhandlungen mit der Türkei einzufrieren. Das ist nicht gleichbedeutend mit dem Vorschlag, den Dialog mit der Türkei zu beenden. Im Gegenteil: Es ist der Vorschlag, den Dialog endlich auf eine ehrliche Grundlage zu stellen: über die Energiepolitik, über die Zollunion, über die Visaliberalisierung, über den Tourismus, über Umweltfragen. Wir haben so viele Dinge, die wir gemeinsam mit den Türken regeln müssen und regeln können – auch bei einer schwierigen innenpolitischen Entwicklung.

Deswegen, meine Damen und Herren, machen wir den Dialog mit der Türkei ehrlich! Stellen wir ihn auf eine Grundlage, die funktioniert! Sagen wir ja zum Dialog, sagen wir ja zu den Verträgen, die wir mit der Türkei schließen können! Aber machen wir klar, dass es einen Beitritt nicht geben kann und nicht geben wird. Das Land entfernt sich von Europa. Ignorieren wir das nicht länger, sondern ziehen wir die notwendigen Konsequenzen!


  Τάκης Χατζηγεωργίου, εξ ονόματος της ομάδας GUE/NGL. – Κυρία Πρόεδρε, αυτή είναι μια έκθεση που αντικατοπτρίζει καθαρά, κατά την άποψή μου, την επικρατούσα κατάσταση μέσα στην Τουρκία, που έχει περιγραφεί θαυμάσια και από τον επίτροπο Hahn και -κυρίως- από την εισηγήτρια, την κυρία Piri, την οποία θέλω να ευχαριστήσω ιδιαιτέρως για τις προσπάθειες που κατέβαλε -και με τους σκιώδεις εισηγητές- αλλά και συνολικά για τη δουλειά που έκανε για να προκύψει αυτό το αποτέλεσμα. Την ευχαριστώ πολύ, ειλικρινά.

Αγαπητοί συνάδελφοι, αναμένετε υποθέτω ότι πρέπει να πω και δυο κουβέντες για το Κυπριακό στον πολύ λίγο χρόνο που έχω. Αναμένουμε και από την Ελβετία κάποια στιγμή θετικά αποτελέσματα, ώστε να ξεφύγουμε απ’ αυτό το πρόβλημα που βασανίζει όλους τους Κύπριους, αν και μέχρι στιγμής δεν έχουμε όλες τις θετικές πληροφορίες που χρειαζόμαστε. Αγαπητοί συνάδελφοι, η Τουρκία κατέχει το ένα τρίτο της Κύπρου. Η ελληνοκυπριακή πλευρά είπε ότι παραχωρεί μέρος αυτού του κομματιού που πάρθηκε με τη βία για να τεθεί υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση· θα έχουν τη δική τους αστυνομία, θα ελέγχουν τους δήμους τους, τα θέματα παιδείας, θρησκείας, κ.λπ. Θα υπάρχει και ομοσπονδιακή αστυνομία, θα συμμετέχουν στην κεντρική διακυβέρνηση σε όλα τα συστήματα εξουσίας, υπουργικά συμβούλια, Άνω Βουλή, με αναλογία 50% -πολύ μεγαλύτερη από το 20% του πληθυσμού.

Γιατί δεν λύνεται; Γιατί δεν λύνεται το Κυπριακό με αυτή τη λύση, που είναι η απόλυτα σωστή; Διότι η Τουρκία δεν θέλει να φύγει από την Κύπρο. Γι’ αυτό πρέπει εσείς εδώ, και οι Επίτροποι και οι εκπρόσωποι του Συμβουλίου και οι βουλευτές, να ασκήσετε όση επιρροή μπορείτε στην Τουρκία, ώστε να φύγει το πόδι της από το στήθος των Κυπρίων. Τίποτε άλλο δεν μπορείτε να κάνετε και η αναφορά στην αναβάθμιση στην τελωνειακή σχέση που γίνεται μέσα στην έκθεση δεν μας επιτρέπει δυστυχώς να την υπερψηφίσουμε.


  Bodil Valero, för Verts/ALE-gruppen. – Fru talman! Jag tycker att det är oerhört sorgligt att vi ännu en gång står här och beklagar att utvecklingen i Turkiet går åt helt fel håll. Den gick åt fel håll förra året och året innan dess, och jag undrar när vi senast gladde oss åt framsteg som har gjorts.

Sedan militärkuppen inträffade bara några månader efter att vi debatterade vårt förra betänkande har ju undantagstillstånd rått. President Erdoğan har stärkt sitt grepp om makten, han har låtit fängsla regeringskritiska partiledare, parlamentsledamöter, borgmästare och journalister utan rättssäkra rättsprocesser.

Dessutom har långt över 100 000 lärare, statliga tjänstemän och andra avskedats för att ha sympatiserat med oppositionen eller Gülen-rörelsen som Erdoğan lägger skulden på för statskuppsförsöket.

Men inte bara turkiska medborgare drabbas. En före detta EU-parlamentariker, tillika ordförande i den gemensamma parlamentariska församlingen med Turkiet, Joost Lagendijk som numera bor i Turkiet, har förvägrats att komma hem sedan ett år tillbaka. Vi är glada att hans fall uppmärksammas i betänkandet.

Vi gröna vill inte stänga dörren för Turkiet, men vi står ändå bakom en frysning av förhandlingarna och vi säger också nej till en modernisering av tullunionen i det här läget.

EU och Turkiet har starka band och vi hoppas att de ska bestå, men det är inte lätt idag att försvara fortsatta förhandlingar om vare sig anslutning eller en uppgradering av tullunionen med en regim som inte upprätthåller någon som helst respekt för vare sig de demokratiska spelreglerna, mänskliga rättigheter eller rättsstatens principer.

Nytt i årets betänkande är att vi för första gången uttryckligen talar om att avbryta anslutningsförhandlingarna om de föreslagna grundlagsförändringarna går igenom oförändrade. Det är en stark signal inte bara till Erdoğan utan till det turkiska parlamentet och till de turkiska väljarna. Bollen ligger nu hos dem.

Men betänkandet tar också upp djupare samarbete inom bland annat kontraterrorism och migration, och där överensstämmer inte vår syn helt med majoritetens. Dels anser vi att det inte går att ha ett samarbete om terrorism med ett land som vägrar att ändra den terrorismlagstiftning som i princip kan omfatta alla som yttrar en annan åsikt än presidentens, och dels anser vi att Turkiet inte är ett säkert land att skicka människor tillbaka till.


  Fabio Massimo Castaldo, a nome del gruppo EFDD. – Signora Presidente, onorevoli colleghi, con il voto di domani l'Aula prenderà finalmente atto di quanto noi affermavamo da tempo: la Turchia non ha le qualifiche per essere un paese candidato all'Unione europea.

Le inaccettabili modifiche proposte alla Costituzione, la campagna referendaria e il referendum stesso, per non parlare delle polemiche contro alcuni Stati membri, delle purghe nell'amministrazione pubblica e della libertà di stampa schiacciata, rendono sempre più evidente una tendenza autoritaria manifestata da Erdoğan che, a dire il vero, noi abbiamo denunciato sin da troppi anni.

Era inevitabile, dunque – e ringrazio il relatore e i relatori ombra per l'ottimo lavoro che abbiamo svolto insieme – che questa relazione annuale infine formalizzasse questo stato di fatto dandoci ragione. La richiesta di sospendere ufficialmente i negoziati quando verranno implementati questi emendamenti costituzionali era ed è doverosa. E così lo è anche dire che parlare di liberalizzazione dei visti oggi è fuori dalla realtà.

Eppure, nonostante questa campagna elettorale dall'OSCE definita iniqua, a causa della mancanza di pari opportunità, della copertura unilaterale e delle limitazioni alle libertà fondamentali, il "sì" in quattro grandi città, nelle quattro maggiori città, ha vinto di misura, anzi ha perso in questi centri di maggiore importanza. Vuol dire che tanti cittadini hanno capito che la società civile è più viva che mai.

Sì, noi non possiamo rinunciare alla Turchia, ma soprattutto non dobbiamo rinunciare al popolo turco. Il futuro di Ankara è scritto negli occhi e nel coraggio degli studenti universitari che hanno protestato contro i rettori loro imposti da Erd–oğan, per difendere la libertà di opinione, di espressione e di insegnamento. È scritto anche negli occhi di chi marcia da Ankara a Istanbul per ribadire i diritti delle opposizioni e delle minoranze, specie quella curda. Sì, noi abbiamo il dovere di essere al loro fianco e di usare ogni leva, inclusa quella commerciale, per difendere con franchezza e coerenza il loro diritto di avere diritti.


  Edouard Ferrand, au nom du groupe ENF. – Madame la Présidente, chers collègues, je crois qu’il y a un certain consensus. Je pense que, tous, nous aspirons à une seule chose: faire en sorte que la Turquie, ce grand peuple, puisse sortir de son marasme. Néanmoins, ici, il y a un double, voire un triple langage.

J’ai entendu M. Lambsdorff et Mme von Storch. Permettez-moi de vous dire, Monsieur Lambsdorff, que M. Juncker, hier, a affaibli notre institution. Je pense que ce n’est pas une très bonne chose pour l’esprit démocratique du Parlement européen.

Ensuite, Madame von Storch, certes, on gèle l’accord d’adhésion avec la Turquie mais, néanmoins, au sein de ma commission – la commission du commerce international –, on maintient l’union douanière. C’est un double langage. C’est-à-dire que, politiquement, on s’oppose à la présence de la Turquie dans l’Union européenne mais, économiquement, on continue à mettre en place cette union douanière. Où voulons-nous aller?

Aujourd’hui, le groupe PPE – parce que c’est ce groupe qui a la clé, ici – souhaite le maintien de l’adhésion de la Turquie à l’Union européenne. Selon moi, il serait dommageable que nous soyons sur cette longueur d’onde, parce que je pense que la Turquie n’a rien d’européen et qu’elle représente un véritable danger, non seulement pour notre union de civilisations, mais aussi pour la cohésion même du Parlement européen. Par conséquent, tant que le groupe PPE n’aura pas compris qu’il faut sortir de cette logique avec la Turquie, nous n’avancerons pas.

Aujourd’hui, malheureusement, je crois que le groupe PPE continuera ce double langage qui nous mènera devant l’abîme, c’est-à-dire vers la fin de notre structure européenne.


  Γεώργιος Επιτήδειος (NI). – Κυρία Πρόεδρε, η Ευρωπαϊκή Ένωση, παρά το γεγονός ότι γνωρίζει πολύ καλά, τόσο την αδιάλλακτη στάση της Τουρκίας όσο και τους εκβιασμούς και τις απειλές που απευθύνει, την αντιμετωπίζει με μια πολιτική ενδοτική, φοβική και αντιφατική, που οδηγεί σε αδιέξοδα. Από τη μια πλευρά καταδικάζει την επιθετικότητα της Τουρκίας απέναντι σε όλους τους γείτονές της κι από την άλλη ζητά εμβάθυνση των σχέσεών τους σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος. Καταδικάζει τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία, παράλληλα όμως ζητά αναβάθμιση της τελωνειακής σχέσης.

Η Τουρκία αντιλαμβάνεται μόνο την πυγμή και την αποφασιστικότητα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να καταστήσει σαφές ότι όσο η Τουρκία εξακολουθεί να απειλεί την Ελλάδα και την Κύπρο, όσο δεν αναγνωρίζει την οντότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας, όσο δεν αποσύρει τα κατοχικά στρατεύματα από την Κύπρο και όσο δεν παύει τις ροές παράνομων μεταναστών προς την Ελλάδα, δεν πρόκειται να λάβει χρηματοδότηση και θα σταματήσουν επ’ αόριστον οι ενταξιακές διαδικασίες. Έτσι πρέπει να αντιμετωπιστεί η Τουρκία αν θέλουμε να λύσουμε το πρόβλημα που ακούει στο όνομα Τουρκία, εκτός κι αν φοβάστε ότι ο κύριος Erdoğan θα κατηγορήσει κι εσάς ότι ακολουθείτε ναζιστικές μεθόδους.


  Μανώλης Κεφαλογιάννης (PPE). – Κυρία Πρόεδρε, ένας χρόνος πέρασε από την απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον της Τουρκικής Δημοκρατίας και όλοι εμείς εδώ, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καταδικάζουμε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τους πραξικοπηματίες και τις πρακτικές τους και αποτίουμε φόρο τιμής στα εκατοντάδες θύματα του πραξικοπήματος του προηγούμενου Ιουλίου. Όλοι εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θέλουμε μια Τουρκία που θα είναι παράγοντας σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή. Πολύ περισσότερο δε, όταν έχουμε δύο ουσιαστικά κατεστραμμένες χώρες στην ευρύτερη περιοχή, τη Συρία και το Ιράκ, και στα νότια μας τη Λιβύη. Όλοι θέλουμε μια Τουρκία σταθερά προσανατολισμένη στα ευρωπαϊκά ιδεώδη. Όμως η τουρκική κυβέρνηση -η κυβέρνηση του κυρίου Erdoğan- με τις πρακτικές της για την ελευθερία του Τύπου, τα δικαιώματα των μειονοτήτων, τα δικαιώματα και τη λειτουργία της δικαιοσύνης, τις συλλήψεις εκατοντάδων δημοσίων υπαλλήλων και εκπαιδευτικών και την επαναφορά της ποινής του θανάτου, απομακρύνεται από το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Η Τουρκία έχει χάσει το ευρωπαϊκό της όνειρο. Πολιτικά και αξιακά η Τουρκία απομακρύνεται από την Ευρώπη.

Η έκθεση της κυρίας Piri είναι μια ισορροπημένη έκθεση που καταγράφει την πραγματικότητα στην Τουρκία σήμερα. Εμείς θέλουμε να συνεχιστεί ο διάλογος, αυτό κάνουμε και ως Μικτή Διακοινοβουλευτική Επιτροπή Ευρωπαϊκής Ένωσης-Τουρκίας, και γι’ αυτόν τον λόγο θα υπερψηφίσουμε την έκθεση.


  Knut Fleckenstein (S&D). – Frau Präsidentin, liebe Kati Piri! Ich glaube, wir haben hier einen wirklich guten Bericht vorliegen, der nicht nur von Sachverstand zeugt, sondern auch ein bisschen von Empathie – etwas, was nicht bei jedem Bericht so nachzulesen ist.

Die gemeinsame Zukunft mit unserem Nachbarn, der Türkei, ist noch lange nicht beendet. Aber wir werden – wir haben die Gründe gehört –, wenn das Referendum jetzt in konkrete Gesetze umgesetzt wird, Beitrittsverhandlungen suspendieren bzw. dem Rat vorschlagen, sie auszusetzen. Denn es macht wirklich keinen Sinn mehr. Und, Graf Lambsdorff, es ist ja nicht so gewesen, dass die vor 18 Jahren begonnen haben zu verhandeln und es dann das Jahr für Jahr den Berg hinunterging. Gerade Herr Erdoğan war ja einer von denen, die uns mal vor längerer Zeit Hoffnung gemacht haben, dass es ein bisschen bergauf geht.

Es ist ehrlicher, diese Verhandlungen zu unterbrechen oder auszusetzen, und es ist wichtig, weil es auch anderen zeigt, dass man sich entscheiden muss, wohin man möchte. Man kann nicht eine Tür zuhalten und ständig rufen: „Lasst mich rein!“ Es gibt diese Entscheidungsnotwendigkeit.

Es ist aber genauso wichtig, dass unsere Freunde wissen, dass wir sie nicht im Stich lassen. Und unsere Freunde sind diejenigen, die eine andere Türkei haben wollen, die Demokratie und Gewaltenteilung haben wollen, für die Rechtsstaatlichkeit wichtig ist und bürgerliche Freiheiten erst recht. Die Oppositionsparteien, die Journalisten, die Professoren, die vielen jungen Menschen in der Zivilgesellschaft, die in der Türkei oder zum Teil auch in unseren Städten leben, werden wir auch in Zukunft unterstützen. Und es werden konkrete Vorschläge gemacht. Wenn wir die Verhandlungen aussetzen, dann müssen wir eben auch sehen, dass die Heranführungsmittel dafür verwendet werden, dass die Zivilgesellschaft und die Flüchtlinge in der Türkei, aber auch andere Menschen durch Erasmus+, durch andere Dinge zueinander geführt werden.

Wer nicht unsere Freunde sind, muss auch klar sein. Es ist einmal diese Regierung, und es sind zum anderen diejenigen, die putschen oder die Terror ausüben. Es gibt keine guten und keine schlechten …

(Die Präsidentin entzieht dem Redner das Wort.)


  Charles Tannock (ECR). – Madam President, this is by far Parliament’s most critical report on Turkey that I have ever seen and it is wholly deserved. Far from dismantling the Turkish deep state and the pursuit of democracy, Erdogan has instead replaced one authoritarian regime with another.

After years of increasing his power base, he has now fully cemented his, and the AK Party’s, dominant role across the whole of the Turkish state. Having purged public institutions and silenced the media under the pretext of responding to the attempted coup last year, the referendum this year has now confirmed constitutional changes that ensure that President Erdogan is soon to assume his much—coveted sultanesque role.

Turkey, as a NATO state and EU candidate country, however, is too important and too close to Europe to simply ignore. Difficult choices now lie ahead of us as to how to adapt the EU’s relationship with Turkey in the future, but we should take care to ensure that those choices are not dictated purely by necessity, rather than by our common values. I hope, above all, to see a solution to end Turkey’s military occupation of Cyprus very soon.

(The speaker agreed to take a blue-card question under Rule 162(8))


  James Carver (EFDD), blue-card question. – Thank you, Charles, for taking my blue card. This isn’t a personal dig at you, but do you understand my frustration that your party, the British Conservative Party, sits in the same pan-European group, the ACRE, as Erdogan’s AKP party? Do you think that is an extremely difficult position for your party, and would you welcome their withdrawal from it?


  Charles Tannock (ECR), blue-card answer. – Well, thank you for reminding me of that rather unfortunate fact, Mr Carver. It is extremely difficult for me, as somebody critical of AK and what it has been up to in Turkey, so I would call upon the Conservative Party leadership – I am not part of the leadership – to expel the AK Party as soon as possible.


  Marietje Schaake (ALDE). – Madam President, for the past years the progress report has become a reflection of regress of the rule of law and of democracy. This regress weighs on the people of Turkey as well as on our relationship. Our group, and this Parliament, have been consistent. We supported accession as we believed it would serve the rights and the freedoms of the people in Turkey. We urged the freezing of negotiations last year after the massive response to the failed coup attempt, however despicable that attempt was. Yes, perpetrators should be held to account, but with fair trial and due process.

The package of constitutional amendments, if implemented unchanged, would de facto put an end to the accession process and negotiations. Still, we do not want to slam the door in the faces of the population of Turkey and we insist that any form of a future relation between the EU and Turkey cannot be transactional only, focused on trade security, asylum and migration, but will have to be deeply rooted in the rule of law and respect for human rights.


  Κώστας Χρυσόγονος (GUE/NGL). – Κυρία Πρόεδρε, δώδεκα χρόνια διαρκούν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας. Επί δώδεκα χρόνια, η Τουρκία υποκρίνεται ότι είναι διατεθειμένη να συμμορφωθεί προς τους ευρωπαϊκούς κανόνες, ώστε να καταστεί μέλος της Ένωσης και η Ευρώπη υποκρίνεται ότι την πιστεύει. Στην πράξη, το τουρκικό καθεστώς καθίσταται ολοένα και πιο αυταρχικό στο εσωτερικό του, ολοένα και πιο επιθετικό απέναντι στις γειτονικές χώρες. Οι πραγματικότητες αυτές αποτυπώνονται στην έκθεση την οποία συζητούμε σήμερα, αλλά δυστυχώς αυτή καταλήγει σε ανακόλουθα συμπεράσματα, όπως παραδείγματος χάριν ότι πρέπει να αναβαθμιστεί η τελωνειακή ένωση των δύο πλευρών ή ότι πρέπει να υπάρξει απελευθέρωση του καθεστώτος θεωρήσεων εισόδου για Τούρκους πολίτες στο ευρωπαϊκό έδαφος. Εάν δεν απαλειφθούν οι συγκεκριμένες αναφορές, εμείς δεν είμαστε διατεθειμένοι να υπερψηφίσουμε την έκθεση αυτή.

(Ο ομιλητής δέχεται να απαντήσει σε ερώτηση με γαλάζια κάρτα (άρθρο 162 παράγραφος 8 του Κανονισμού)


  Maria Grapini (S&D), Întrebare adresată conform procedurii „cartonașului albastru”. – Am înțeles problemele și cred că, din raport, rezultă foarte bine ce ați spus dumneavoastră, dar solicitarea de a închide total dialogul și uniunea vamală despre care ați vorbit credeți că aduce pentru cetățenii turci o situație mai bună decât este acum? Credeți acest lucru? Pentru că, în țara mea, există cetățeni turci cărora, din păcate, li se iau pașapoartele și nu mai pot să fie protejați într-o țară din Uniunea Europeană.


  Κώστας Χρυσόγονος (GUE/NGL), απάντηση "γαλάζια κάρτα". – Η Τουρκία, κυρία συνάδελφε, αρνείται να συμμορφωθεί προς το καθεστώς τελωνειακής ένωσης και προς τις υποχρεώσεις της, τις οποίες ανέλαβε βάσει των προηγούμενων συμφωνιών της με την Ένωση. Με ποια λογική θα μπορούσε τώρα να αναβαθμιστεί αυτό το καθεστώς, το οποίο η ίδια η Τουρκία δεν σέβεται; Είναι εντελώς ανακόλουθο και επαναλαμβάνω ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να υπερψηφίσουμε κάτι τέτοιο.


  Jordi Solé (Verts/ALE). – Madam President, the report we are going to adopt tomorrow, which is comprehensive and balanced, calls for the suspension of accession negotiations if the constitutional reform package is implemented unchanged.

Suspension would be bad news for those like me in the European Union and Turkey who would like to see Turkey become a Member State in the near future. We would have preferred to talk about freezing the negotiations instead of suspension, but if we want to see the glass half full, this warning also leaves some room for hope, the hope that the Turkish Government changes its course and goes back to where it should never have departed from: the defence of democracy and respect for human rights and fundamental freedoms.

It is useless to keep pretending that you can negotiate while there are over 100 journalists and over a dozen Kurdish mayors and some MPs in jail, when there has been a huge collective dismissal of civil servants and when many media have been closed down. But if we cannot have negotiations, let’s at least keep the door open to dialogue.


  James Carver (EFDD). – Madam President, until very recently Turkey, an important NATO ally, was firmly on the path to EU accession, and in this very Chamber speakers praised President Erdoğan’s new Turkey. However, since then, Turkey’s accession to the European Union, and indeed their commitment to NATO, now both seem questionable. Despite failing to uphold recent nature commitments, citing financial pressure, Turkey has since funded the deployment of 3 000 troops to Qatar at a time of heightened tension across the Gulf. Perhaps symbolic of this change in Turkey’s path was instruction to chisel out the poignant words of Atatürk carved into a stone WWI memorial at Gallipoli which I now quote ‘Those heroes who shed their blood and lost their lives you are now lying in the soil of a friendly country. Therefore, rest in peace. There is no difference between the Johnnies and the Mehmets to us, where they lie side by side here in this country of ours. You, the mothers who sent their sons from faraway countries, wipe away your tears your sons are now lying in our bosom and are in peace. After having lost their lives on this land they have become our sons as well’. How Turkey has changed.

(The President interrupts the speaker)

The desecration of this moving epitaph leads many to suggest this is a further sign of the cultural shift taking place in Ankara. It seems to me that regrettably Turkey, under Erdoğan, is turning its back on secularism.

I call on this House to acknowledge what we have long argued: Turkey is incompatible with EU membership. This report must go further and call for an end to this illusion once and for all. Mustafa Kemal Atatürk must be turning in his grave.


  Mario Borghezio (ENF). – Signora Presidente, onorevoli colleghi, una breve riflessione rivolta alla relatrice di questa relazione soft sulla situazione della Turchia. Supponiamo per assurdo che questo dibattito avvenisse a Turchia già entrata: noi saremmo confinanti con Siria, Iraq e Iran. Supponiamo che alcuni degli oratori che sono intervenuti con toni più critici avessero detto queste cose con la Turchia già in Europa: sarebbero già pronti i mandati di cattura europei da parte dei pubblici ministeri di Istanbul o di Ankara.

Riflettiamo su questo, magari pensando anche al fatto che ieri abbiamo ricordato i valori a cui si ispirava Simone Veil. Cosa direbbe Simone Veil a sentire tutti questi entusiasti della prosecuzione dei rapporti con la Turchia? È una battaglia di libertà quella che si deve combattere nella decisione se proseguire o, come diciamo noi, interrompere definitivamente questi rapporti per i motivi che sono elencati nella stessa relazione.

Io però oggi ho il dovere morale di ricordare un grande combattente di libertà morto poche ore fa in Sardegna, nella sua Sardegna: Doddore Meloni, un combattente di libertà. Vedete, lo Stato italiano, che spesso è molto debole con i veri delinquenti, è stato ossessivamente severo verso questo obiettore fiscale, leader della battaglia d'indipendenza della Sardegna, che io intendo onorare e ricordare debitamente.

È stato un uomo onesto, limpido, un poeta dalla politica, e questa Europa che dovrebbe essere – come egli sperava e pensava, come noi – un'Europa dei popoli, delle regioni e anche delle nazioni, naturalmente, un'Europa che dovrebbe essere un'Europa delle libertà, non dovrebbe consentire l'incarcerazione di persone solo per aver sognato la libertà della propria terra. Onore a questo patriota, e ricordiamo alla Sardegna di essere fiera di questo alfiere della libertà, figlio di una terra che vuole essere libera, disinteressato e limpido lottatore per l'indipendenza dell'isola, di questa bella Sardegna, che voglio ricordare.

Quindi stiamo fuori, teniamo fuori la Turchia e questi controvalori che sono l'esatta negazione di quello a cui aspirano questi patrioti, queste persone che esaltano con il loro esempio l'attaccamento alla propria terra, alla propria libertà. Viva la libertà della Sardegna, no alla Turchia in Europa, mai la Turchia in Europa!


  Σωτήριος Ζαριανόπουλος (NI). – Κυρία Πρόεδρε, η έκθεση για την Τουρκία αντανακλά την όξυνση των αντιθέσεων Ευρωπαϊκής Ένωσης και τουρκικής αστικής τάξης, σε μια περιοχή όπου αναδιατάσσονται δυνάμεις, μαίνονται ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί για τις αγορές, την ενέργεια, τους δρόμους μεταφοράς της, στους οποίους διεκδικεί αναβαθμισμένο ρόλο η αστική τάξη της Τουρκίας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδιώκει τη συνέχιση της έντονης παρέμβασής της για τα συμφέροντα των ευρωπαϊκών μονοπωλίων στην περιοχή.

Η έκθεση υποδεικνύει πάγωμα της ένταξης, επικαλούμενη υπαρκτές επικίνδυνες απειλές και παραβιάσεις κατά γειτονικών χωρών, όπως η Κύπρος, η Ελλάδα, καθώς και την καταπάτηση των δικαιωμάτων του ελληνικού λαού. Ταυτόχρονα, όμως, διατηρεί ανοιχτή την προοπτική της ενταξιακής διαδικασίας, προωθεί την αναβάθμιση της τελωνειακής ένωσης, την υλοποίηση της απαράδεκτης συμφωνίας Ευρωπαϊκής Ένωσης-Τουρκίας για τους πρόσφυγες, τη συνεργασία για δήθεν καταπολέμηση της τρομοκρατίας.

Οι λαοί πρέπει να συντονίσουν και να οργανώσουν την αυτοτελή πάλη τους έξω και ενάντια στους ανταγωνισμούς και στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των αστικών τάξεων, να απορρίψουν το δηλητήριο του εθνικισμού, εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους στον δοκιμαζόμενο τουρκικό λαό.


  Esther de Lange (PPE). – Dank u wel, mevrouw de voorzitter, en ook dank aan Kati Piri voor het verslag. Het is al door velen gezegd, maar ik denk dat het feit dat opschorting van de onderhandelingen voor een heel grote meerderheid van dit huis geen taboe meer is, een grote stap vooruit is. Want de situatie in Turkije stemt nu eenmaal niet positief en gaat op een heleboel terreinen de verkeerde kant op.

Toch stelt het verslag nog wel wat voorwaarden en mitsen en maren voordat tot die opschorting mogelijk over kan worden gegaan en ik denk persoonlijk dat er nu al redenen zijn om naar zo'n opschorting te kijken. Ik noem u één voorbeeld, want mijn spreektijd is beperkt. En dat is de manier waarop Turkije al heel lang omgaat met zijn minderheden, zoals Arameeërs. Voor de genocide van 1915 – en ik gebruik het woord heel erg bewust – waren er één miljoen Aramese christenen in de regio, 40 jaar geleden nog 70 000 in Oost-Turkije. En nu nog maar 3 000: 20 000 in Istanboel, maar 3 000 in het oosten, de facto in een dorp of zeven-acht. En juist in die regio heeft Turkije onlangs 50 kerken geconfisqueerd.

Ik sluit af, mevrouw de voorzitter. Maar daarmee lijkt Turkije de strategie van het systematisch wegpesten van christenen te vervolgen. Ik vraag de Commissie om dat in elk geval expliciet aan te kaarten.


  Νίκος Ανδρουλάκης (S&D). – Κυρία Πρόεδρε, τα ανθρώπινα δικαιώματα παραβιάζονται συστηματικά στην Τουρκία. Πολλές χιλιάδες πολιτών έχουν χάσει τη δουλειά τους ή έχουν φυλακιστεί, χωρίς να υπάρχουν ουσιαστικές αποδείξεις εναντίον τους. Το πρόσφατο δημοψήφισμα και οι συνταγματικές αλλαγές που απορρέουν από αυτό ευτελίζουν τη δημοκρατική λειτουργία και την αρχή διάκρισης των εξουσιών.

Η Τουρκία προκαλεί, σε καθημερινή βάση, με παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου και των χωρικών υδάτων. Επίσης, ανησυχία προκαλεί η απουσία σεβασμού μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς, όπως είναι η Αγία Σοφία. Χθες, ο κύριος Çavuşoğlu δήλωσε, ενώ γίνονται ύστατες προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού, ότι η Τουρκία επιθυμεί να διατηρήσει τον στρατό κατοχής για να έχει δικαίωμα επέμβασης. Ο κύριος Çavuşoğlu μάλλον θέλει να ξεχάσει ότι η Κύπρος είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Χαίρομαι γιατί το δημοψήφισμα είναι μια απάντηση στην επιθετικότητα της Τουρκίας και της κυβέρνησης Erdoğan και παράλληλα μήνυμα στήριξης στον δοκιμαζόμενο τουρκικό λαό, στους δημοκράτες πολίτες, οι οποίοι, όπως και οι υπόλοιποι λαοί της περιοχής, θέλουν να ζήσουν με ειρήνη και ευημερία.


  Anders Primdahl Vistisen (ECR). – Fru formand! Når vi står her i dag og ser tilbage på den udvikling, der har været i Tyrkiet, står det fuldstændigt lysende klart, at Erdogan meget kløgtigt har brugt forhandlingerne om EU-medlemsskab som et middel til at svække de kemalistiske institutioner i Tyrkiet, der i næsten hundrede år nåede at gøre Tyrkiet til et af de mest velstående, frie og demokratiske muslimske lande i verden. Når vi står her og ser tilbage, må vi samtidigt konstatere, at det Tyrkiet, vi ser i dag, er på vej i den helt forkerte retning. Masseanholdelser, drab, tortur, mord, fyringer fra det offentlige statsapparat er blevet hverdag i et land, der befinder sig i en permanent undtagelsestilstand, og hvor man lige har gennemført en forfatningsreform, som er alt andet end demokratisk. Derfor er tiden inde til nu, at vi ikke bare fryser, men afslutter optagelsesforhandlingerne med Tyrkiet. Tyrkiet har aldrig været og bliver aldrig et land, der er egnet til et medlemsskab af Den Europæiske Union.


  Nedzhmi Ali (ALDE). – Madam President, concerning the 2016 report on Turkey, we can underline several developments which play a significant role in EU—Turkey relations: the coup attempt, the measures taken under the state of emergency, the delayed process of EU accession negotiations and the outcome of the referendum at the beginning of 2017. Despite making conditions for a formal suspension of the negotiation process, the report invites the Commission, the Member States and Turkey to hold an open and honest dialogue and discussion on all areas of mutual interest.

Several important issues for the reinvigoration of the accession process could be underlined. There are areas in which both sides are interested in continuing to work: counter—terrorism, migration, energy, the economy and trade. Due to the geopolitical challenges, it is necessary for the EU and Turkey to undertake measures for closer cooperation and coordination of their foreign policy activities; a structured and more frequent high-level dialogue on key thematic issues should be supported as well. In order to enhance relations in the future, we should continue to work closely on the upgrading of the customs union, visa liberalisation, the continuation of the EU’s long-term sustainment of refugees in Turkey. Stronger cooperation between Europol and Turkish law enforcement agencies is of the utmost importance.


  Rebecca Harms (Verts/ALE). – Frau Präsidentin! Als mein Freund Selahattin Demirtaş verhaftet wurde, haben alle hier im Haus gesagt: Opposition ist kein Verbrechen. Als immer mehr Journalisten in der Türkei verhaftet worden sind, haben wir gesagt: Journalismus, auch kritischer Journalismus, ist kein Verbrechen. Heute müssen wir endlich auch einmal sagen, dass in einer Schule zu arbeiten oder an einer Universität zu lehren, die zur sogenannten Gülen-Bewegung gehört, kein Verbrechen ist. Und ich denke, dass das Europäische Parlament unbedingt die Idee der kollektiven Schuld und die kollektive Verfolgung, die jetzt eben die Menschen, die zur Gülen-Bewegung gezählt werden, trifft, zurückweisen muss.

Wir haben deshalb dazu einen Änderungsantrag gemacht. Mir ist das – als deutscher Abgeordneter im Europäischen Parlament – ein besonderes Anliegen, weil mein Land ja diese böse Erfahrung über Europa gebracht hat, die gezeigt hat, was das ist, wenn es zu so einer kollektiven Verfolgung kommt. Ich glaube, dass wir dafür sorgen müssen, dass keine Auslieferungen stattfinden – nur mit der Begründung, jemand gehöre zur Gülen-Bewegung. Ich glaube, dass der Europäische Menschenrechtsgerichtshof endlich Pilotverfahren ...

(Die Präsidentin entzieht der Rednerin das Wort.)


  Beatrix von Storch (EFDD). – Frau Präsidentin! Eine spannende Debatte über den Beitritt der Türkei zur EU. Die CDU – Frau Sommer – hat gesprochen und gesagt: Das sind Scheinverhandlungen, sie können nicht zum Beitritt führen, wir müssen aus unserem Reden endlich Konsequenzen ziehen, und die Konsequenzen ziehen heißt: Verhandlungen suspendieren, nicht abbrechen. Herr Fleckenstein für die SPD ist natürlich auch nur für die Suspendierung der Verhandlungen, und das auch nicht wegen des Referendums in der Türkei für die islamische Diktatur, sondern erst wenn dieses Referendum umgesetzt wird.

Die spannende Frage, Graf Lambsdorff, bleibt: Was werden Sie tun? Denn Sie haben gesagt: „Machen wir den Dialog ehrlich. Ja zum Dialog und nein zum Beitritt.“ Ich habe nicht gehört „Abbruch der Verhandlungen“. Aber Sie haben morgen die Gelegenheit, das zu klären. Mein Änderungsantrag trägt die Nummer 2. Es ist eine namentliche Abstimmung, und Sie können dort dem Abbruch der Verhandlungen so zustimmen, dass wir sehen können, dass Sie das auch tatsächlich meinen.


  Georg Mayer (ENF). – Frau Präsidentin! Und täglich grüßt das Murmeltier hier im Haus. Es ist, glaube ich, das dritte oder vierte Mal schon, seit ich hier im Haus sitze, dass wir dieses Thema behandeln. Ich sage eines ganz klar: Die Türkei ist schlicht kein europäischer Staat, die Türkei ist schlicht kein demokratischer Staat. Denn wir wissen, dass Erdoğan seit Juli 2016 dieses Land mittels Notstandsdekreten regiert. Erdoğan plant sogar – ganz offen, ohne Umschweife und ohne das verdecken zu wollen – die Einführung der Todesstrafe. Wie kann es sein, dass man dann in diesem Bericht davon ausgeht, dass man diese türkische Verwaltung noch auf europäischen Standard bringen könnte? Wie kann es sein, dass diese Türkei noch immer den Beitrittsstatus genießt? Das ist ein Beitrittskandidat zu diesem Klub, zur Europäischen Union, der auf Zypern einen Teil dieses Landes oder einen Teil eines Mitgliedstaats mit militärischen Mitteln besetzt. Und nach wie vor hat dieses Land den Beitrittsstatus!

Da werden in fünf Jahren 4,4 Mrd. EUR an Heranführungshilfe an die Türkei bezahlt. Ich frage mich: Was wird da an wen herangeführt? Was passiert eigentlich mit diesem Steuergeld? Sechs Milliarden Euro zahlen wir für diesen vermeintlich so guten Flüchtlingsdeal. Was passiert mit diesem europäischen Steuergeld?

Und es bleibt für mich die Frage doch stehen: Wer betreibt nach wie vor so massiv diesen Beitrittsstatus? Da muss es ganz einflussreiche Kreise geben, die diese Türkei nach wie vor in der Union sehen wollen.

Graf Lambsdorff hat es heute gesagt: Einfrieren der Beitrittsverhandlungen. Was heißt das? Das heißt ja nichts anderes, als dass ich das, was ich einfriere, auch wieder auftauen kann. Wir wollen nichts auftauen. Die Türkei kann keinen Beitrittsstatus mehr haben, es muss beendet werden. Das heißt aber auf der anderen Seite nicht, dass wir jeglichen Dialog mit der Türkei verhindern wollen. Nein, ganz im Gegenteil! Aber klar muss sein – und seien Sie so ehrlich: Es kann keinen Beitrittsstatus für diese Türkei in der Europäischen Union geben.




  Udo Voigt (NI). – Herr Präsident, werte Kollegen! Der Bericht liest sich also wie eine Anklageschrift, und ich verstehe in diesem Hause nicht, warum man überhaupt noch über den Beitritt zur EU debattieren will und die Türen nicht schließen möchte. Was muss eigentlich mit der Türkei noch geschehen? Wir alle wissen doch, dass die Türken Orientalen sind. Sie sind eben keine Europäer. Und im Orient hat man eben andere Vorstellungen von Genderpolitik, von Menschenrechten, von Tierschutz, von Religion als wir Europäer.

Daher finde ich das schon etwas anmaßend, Frau Sommer, wenn Sie hier die Arroganz des Hauses ausdrücken und wortwörtlich sagen, wir hätten der Bevölkerung endlich mal erklären können, was für ihr Land gut ist und was nicht gut ist. Wollen Sie ihnen vorschreiben, was sie tun sollen? Glauben Sie, die Türken sind alle dumm? Nein, halten wir uns raus aus der innenpolitischen Einmischung und sagen wir den Türken klar: Sie haben in Europa nichts verloren, sie sollen ihre Truppen aus Zypern abziehen und die Souveränitätsrechte ihrer Nachbarstaaten akzeptieren! Was sie in der Türkei machen, geht uns nichts an.


  Lars Adaktusson (PPE). – Mr President, alarming reports are reaching us from the Syriac Assyrians of Tur Abdin in South-East Turkey. They are asking the world to listen to their plight. Their churches, monasteries and cemeteries have been confiscated by the state.

Before today’s debate, Kuryakos Ergun, director of the Mor Gabriel Monastery Foundation, sent me the following statement, and I quote: ‘While the Turkish Government should protect our roots and our religion, it is instead threatening our existence by grabbing our holy buildings and making us believe that Christianity no longer has a place in Turkey.’

The European Union must act on behalf of the Syriac Assyrians of Tur Abdin and return to them what is rightfully theirs. If Turkey fails to do so, the EU should not freeze negotiations of EU membership but rather consider closing them indefinitely.


  Δημήτρης Παπαδάκης (S&D). – Κύριε Πρόεδρε, το ερώτημα θα πρέπει να είναι: «τι Ευρώπη πραγματικά θέλουμε να έχουμε»; Δυστυχώς όμως δεν μαθαίνουμε από τα τραγικά μας λάθη. «Θέλουμε την Ευρώπη που οι πολιτικές της θα στηρίζονται σε αρχές και αξίες ή την Ευρώπη που οι πολιτικές της θα στηρίζονται αποκλειστικά και μόνο στα οικονομικά συμφέροντα»; Είναι τουλάχιστον υποκριτικό αλλά και καταστροφικό να μιλά κανείς για την αναβάθμιση της σχέσης Τουρκίας-Ευρωπαϊκής Ένωσης τη στιγμή που βλέπουμε τις απαράδεκτες συμπεριφορές της Τουρκίας και την Επιτροπή να προσποιείται ότι δεν συμβαίνει τίποτα.

Γνωρίζω πολύ καλά ότι, όταν κάνεις μια συμφωνία, θα πρέπει να κερδίζουν και τα δύο μέρη και θα πρέπει να παίρνεις ανταλλάγματα. Διασφαλίσαμε την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων από κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Διασφαλίσαμε την επιστροφή των προσφύγων και την εξακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων στην Κύπρο; Διασφαλίσαμε τη δημιουργία συνθηκών δημοκρατίας στην ίδια την Τουρκία όπου όσοι σκέφτονται διαφορετικά φυλακίζονται; Τίποτε από αυτά δεν έχει διασφαλιστεί, αντίθετα γίνονται εκπτώσεις που προσβάλλουν τα ευρωπαϊκά ιδεώδη και τους λαούς της Ευρώπης. Ας σταματήσετε να πριμοδοτείτε τις λογικές του Erdoğan και ας επενδύσει η Ευρώπη στην προοπτική μιας δημοκρατικής Τουρκίας.


  Ελένη Θεοχάρους (ECR). – Κύριε Πρόεδρε, το πόσο αντιδημοκρατική χώρα είναι η Τουρκία το γνωρίζετε όλοι σας, αγαπητοί συνάδελφοι. Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Ένωση στηρίζει μια αντιδημοκρατική λύση του Κυπριακού, η οποία παραβιάζει τις αρχές και τις αξίες της και τον Χάρτη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, δίνοντας συνεχώς άλλοθι στην Τουρκία· γιατί μόνο μια τέτοια λύση αποδέχεται η Τουρκία για το Κυπριακό.

Αγαπητοί συνάδελφοι, κύριε Επίτροπε, εσείς θα αποδεχόσασταν ένα ρατσιστικό πολιτειακό σύστημα, με πολίτες χωρίς ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα; Δέχεστε να δοθούν οι ευρωπαϊκές ελευθερίες στους Τούρκους πολίτες ειδικά για την Κύπρο; Και τότε, γιατί όχι για όλη την Ένωση; Δέχεστε να γίνει η Κύπρος επαρχία της Τουρκίας; Δέχεστε εγγυήσεις ξένων χωρών σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Δέχεστε λύση ασύμβατη με το ευρωπαϊκό κεκτημένο και τον Χάρτη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων; Δέχεστε να ελέγχει η Άγκυρα, μέσω του βέτο των εποίκων, τη στάση της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Δέχεστε το 18 % του πληθυσμού να ελέγχει το 82 %; Αν εσείς δέχεστε, ο κυπριακός λαός δεν θα δεχθεί. Μην εκπλαγείτε από ένα νέο βροντερό «όχι» σε ένα αντιδημοκρατικό σχέδιο. Και τότε η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα είναι άμοιρη ευθυνών.


  Marie-Christine Arnautu (ENF). – Monsieur le Président, voilà trente ans que la Turquie a déposé sa candidature à l’Union européenne et douze ans que le processus d’adhésion a commencé.

Quand l’Union européenne cessera-t-elle donc cette mascarade qui déshonore l’Europe autant qu’elle humilie le peuple turc? Faut-il encore et encore marteler que, par sa géographie, sa culture, sa religion, sa langue et son histoire, la Turquie ne peut prétendre être européenne? Ce n’est pas une injure de le dire, c’est un fait que Bruxelles refuse d’admettre.

En voulant faire de Sainte-Sophie une mosquée, le président turc Erdoğan se pose en héritier de l’Empire ottoman, empire dont les conquêtes armées ont gravement mis en péril notre civilisation européenne et chrétienne. Souvenez-vous de Lépante et de Vienne.

À l’heure où les provocations et les meetings de M. Erdoğan, jusque dans cette ville de Strasbourg, ne suscitent que de molles protestations de la part de l’Union européenne, à l’heure où les communautés chrétiennes sont expropriées en Turquie, à l’heure où des partis politiques affiliés au pouvoir turc voient le jour aux Pays-Bas, en Bulgarie, en Allemagne, en Autriche et même en France, ayez enfin le courage de mettre un terme définitif à ces absurdes négociations.


  Ελευθέριος Συναδινός (NI). – Κύριε Πρόεδρε, απορώ σε τι λήθαργο έχει πέσει η Ένωση που ερωτοτροπεί πολιτικά ακόμη με την Τουρκία του Erdoğan. Δεξιοί, νεοφιλελεύθεροι και αριστεροί διεθνιστές ξεχνούν αιώνες τουρκικής θηριωδίας, με επεκτατικούς πολέμους, καταστροφές μνημείων πολιτισμού, βίαιους εξισλαμισμούς, παιδομαζώματα, σκλαβοπάζαρα και γενοκτονίες Χριστιανών, Ποντίων, Αρμενίων και Ασσυροχαλδαίων.

Κάποιοι ονειρεύονται μια δυτικότροπη Τουρκία και συνομιλούν με τον ισλαμιστή Erdoğan, που υποστηρίζει το ISIS, κάνει δουλεμπόριο Χριστιανών, Γιεζίντι και Σύρων Σιιτών, εμπορεύεται λαθραίο πετρέλαιο, ναρκωτικά και κλεμμένους αρχαιολογικούς θησαυρούς. Επιβάλλει δε μια ισλαμική τρομοκρατία, με πογκρόμ διώξεων και φυλακίσεων πολιτικών αντιπάλων, δημοσιογράφων, δικαστικών και στρατιωτικών. Σας διαφεύγουν ίσως οι δηλώσεις του Erdoğan για τους Ολλανδούς, ότι είναι ναζί και φασίστες.

Δεν προσβλέπω βέβαια στη στήριξη πολιτικών της συκοφαντίας και της υποκρισίας, ούτε περιμένω να με καταλάβουν οι Βορειοδυτικοευρωπαίοι. Ελλαδίτες όμως και Ελληνοκύπριοι γνωρίζουμε καλά τι εστί Τούρκος. Εγώ προσωπικά δεν προτίθεμαι να γίνω ραγιάς κανενός, ούτε Ευρωπαίου ούτε Τούρκου.


  Željana Zovko (PPE). – Gospodine predsjedniče, gospodine povjereniče, dugotrajno izvanredno stanje u Turskoj negativno je utjecalo na temeljna ljudska prava i slobode, prava vjerskih i etničkih manjina, slobodu vjeroispovijesti, slobodu udruživanja i mirnog prosvjedovanja, a nedavno održani referendum o promjeni ustava te u konačnici njegova eventualna provedba u obliku u kakvom je predložena može ugroziti razdiobu vlasti te načela provjere i ravnoteže.

Sve navedeno ključni su elementi ne samo za uspješan nastavak pregovora za članstvo u Europskoj uniji već za iskreno partnerstvo s Europskom unijom, zasnovano na zdravim temeljima i uzajamnom povjerenju. Međutim, ova rasprava, ali i sutrašnje usvajanje rezolucije nema za cilj prekidanje veza i suradnje s Turskom, već ima za cilj kao znak potpore pomoći u pronalaženju rješenja i modela u ostvarivanju transformacije Turske u demokratsko, inkluzivno i tolerantno društvo te nastavak dijaloga i suradnje na visokoj razini s Europskom unijom na ključnim područjima od zajedničkog interesa, a to su borba protiv terorizma, migracije i sigurnost.


  Javi López (S&D). – Señor presidente, en primer lugar lo que querría hacer es felicitar y reconocer el trabajo que ha hecho la ponente —un año más—, Kati Piri, en este informe sobre Turquía y enviar cuatro mensajes, cuatro ideas.

Uno: es evidente que Turquía vive años convulsos, tiempos muy convulsos, desde el terrible golpe de Estado a la continuidad en el retroceso de los derechos democráticos en el país a la consolidación de ese retroceso democrático en un referéndum muy polarizante sobre una situación extrema; dos: el Parlamento Europeo envía este mensaje con este informe: la Unión Europea debe de reconsiderar la forma con la que coopera con Turquía, sobre todo porque necesitamos una forma más influyente, más influyente; tres: seguimos muy de cerca lo que pasa en el país: la marcha por la justicia, la voluntad, desde la unidad, de buena parte de la oposición de libertad, de reclamar libertad de presos y libertad de políticos; y cuatro: el momento es ahora, con un diálogo de altísimo nivel entre la Comisión Europea y Turquía que debe forjar una nueva relación de cooperación y diálogo, pero aparcando, de una vez por todas, el «business as usual».


  Ангел Джамбазки (ECR). – Г-н Председател, уважаеми Комисар Хан, уважаеми колеги, докладът на колегата Пири е критичен, което значи, че до голяма степен е добър. За пръв път в тази зала се чуват толкова критични думи и те имат своето основание. Има малка ирония в това, че три години повтарям тези думи в тази зала и най-после започнаха да се чуват. Както и да е, по-добре късно отколкото никога.

Факт е, нещата, изброени в доклада, са верни: Турция не е демократична държава в момента, Турция на Ердоган. Ердоган нарушава човешките права, нарушава правата на журналистите, подкрепя Ислямска държава в Сирия и в Ирак, воюва незаконно на тези територии и нека добавя – не само това. Ердоган се намесва през фалшиви партии в редица държави – членки на Европейския съюз, между които е и моята родина България.

На тези неща трябва да бъде сложен край. Така не може да се продължава. Тази Турция – Турция на Ердоган – продължава да окупира Кипър и да държи 30-хилядна окупационна армия, и да пречи на сближаването и на обединението на Кипър, като не иска да изтегли своите войски оттам. Така че, уважаеми колеги, хубаво е тези неща да се осъзнават колкото може по-бързо – по-добре. Хубаво е да забравим за политическата коректност и да казваме нещата каквито са.


  Λευτέρης Χριστοφόρου (PPE). – Κ. Πρόεδρε, εδώ και μια εβδομάδα ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Πρόεδρος ευρωπαϊκής χώρας, χώρας μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δίνει τον υπέρ πάντων αγώνα, τη μάχη απέναντι στο Σινικό Τείχος της τουρκικής αδιαλλαξίας, για να απαλλάξει χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης από κατοχικά στρατεύματα, από απαράδεκτες εγγυήσεις, για να απαλλάξει τον τόπο του από την κατοχή. Σ’ αυτή την προσπάθεια θεωρούμε ότι είναι μείζονος σημασίας η στήριξη και η υποστήριξη που απαιτούμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Σας καλώ όλους εσάς να συστρατευθείτε για να απαλλάξετε έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τα κατοχικά στρατεύματα, για να καμφθεί η τουρκική αδιαλλαξία. Μέχρι χθες ο κ. Çavuşoğlu τόνιζε με τρόπο προκλητικό, απαράδεκτο και προσβλητικό για την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι ο τουρκικός στρατός θα συνεχίζει να παραμένει στην Κύπρο. Είναι η ώρα να στείλουμε, αγαπητέ κ. Επίτροπε Hahn, ένα ξεκάθαρο και ισχυρό μήνυμα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να δεχτεί κατοχικά στρατεύματα, ότι δεν μπορεί σε χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης να υπάρχουν εγγυήσεις και να μην εφαρμόζονται οι τέσσερις βασικές ελευθερίες.

Θεωρώ δε απαράδεκτο να συζητούμε την αναβάθμιση της τελωνειακής ένωσης – ουσιαστικά μια επιβράβευση της Τουρκίας για όλα αυτά που κάνει στο εσωτερικό της αλλά και γι’ αυτά που κάνει στην Κύπρο – όταν αυτή την τελωνειακή ένωση δεν την εφαρμόζει και δεν την υλοποιεί. Είναι απαράδεκτο, κ. Πρόεδρε, να λέμε ότι συνεχίζουμε να παρέχουμε ενταξιακή βοήθεια στην Τουρκία, όταν διαπράττει όλα αυτά τα εγκλήματα εις βάρος της Κύπρου.


  Ana Gomes (S&D). – A repressão pelo regime de Erdogan, agravada desde o falhado golpe de Estado de 2016, viola em toda a linha os critérios de Copenhaga. A União Europeia tem de tirar consequências e não pode continuar negócios ilegais e imorais que usam refugiados como moeda de troca. As alterações à Constituição turca, votadas num referendo manipulado, violam o princípio da separação de poderes. Chegam-nos inúmeros relatos de violações dos direitos humanos, não só de organizações reconhecidas, mas de cidadãos desesperados que nos escrevem diretamente, desaparecimentos, demissões compulsivas, confisco de propriedade sem base judicial, censura dos media, presos políticos, tortura, ameaças de reintrodução da pena de morte.

A União Europeia tem, evidentemente, de continuar a dialogar e a relacionar-se com a Turquia, sua vizinha, incluindo para fazer cessar a divisão de Chipre, mas tem sobretudo que direcionar apoios para a sociedade civil turca que luta contra a repressão. Não há condições para continuarmos o processo de adesão da Turquia à União Europeia neste momento. Por isso apoio a proposta de suspender formalmente as negociações, com esperança, e desejo que a Turquia inverta a trajetória desastrosa em que foi embarcada pela avidez de poder de Erdogan.


  Monica Macovei (ECR). – De un an de zile, peste 150 000 de oameni sunt dați afară din funcții în Turcia, peste 60 000 de oameni sunt arestați în Turcia, inclusiv judecători, profesori, activiști de drepturile omului, avocați, oameni de afaceri. Businessurile lor sunt confiscate. Turcia nu mai este un stat democratic, este un stat autocratic, este o dictatură în care numai Erdogan stabilește regulile și Turcia este poporul turc care astăzi este la închisoare. S-au dat afară - intelectualitatea turcă, cum se spune în Turcia, este toată la închisoare. Sunt victime, sunt torturați. Toți trebuie să luăm măsuri împotriva acestui lucru. Nu există că nu ne pasă ce se întâmplă în Turcia, ba da, ne pasă. Aș mai vrea să spun că amenințarea cu milionul de imigranți cărora le-ar da drumul în Europa este falsă. Sper că nimeni nu mai crede în asta. Niciodată nu va face asta Erdogan, pentru că îi va folosi ca să voteze pentru el, le dă cetățenie și-i va folosi în lupta împotriva kurzilor. Și ultimul lucru: în ianuarie anul acesta, a înființat o comisie specială de investigații care să se uite la plângerile depuse la CEDO. Deci blochează, practic, plângerile depuse la CEDO ale victimelor. Peste 120 de plângeri, niciuna soluționată până astăzi.


  Michaela Šojdrová (PPE). – |Pane předsedající, myslím, že je nutné turecké straně říci, že nesouhlasíme s tím, co se v jejich zemi děje. Měli bychom jim to říci osobně a jako členka delegace EU-Turecko nejsem spokojená s tím, že nemáme možnost Turecko navštívit a vyměnit si informace se svými kolegy a říci jim náš názor.

Není možné s Tureckem počítat jako s kandidátskou zemí na vstup do EU, to tady zaznívá ze všech stran. Proto zpráva Evropského parlamentu vyzývá k pozastavení přístupových jednání i předvstupní pomoci. Nikdy jsem nebyla pro plné členství, ale považovala jsem tuto možnost za přístup k dialogu, k reformám na turecké straně. A já se domnívám, že také naše zpráva by měla obsahovat výzvu k novému partnerství s Evropskou unií. Měl by to být signál těm, kteří se v Turecku nesmířili se současnou situací, těm, kteří dnes vyšli do poklidných protestů, jako například na pochod spravedlnosti z Ankary do Istanbulu.


  Eugen Freund (S&D). – Herr Präsident! Vielen Dank, Kati Piri! Gähnende Leere auf wunderschönen Stränden, Basare, in die sich kaum Besucher verirren, Hotels, die Angebote machen, mit denen sie kein Geld verdienen können – gestern Abend im Fernsehen. Die Türkei zahlt den Preis dafür, dass sie sich immer weiter von Europa und den europäischen Werten entfernt hat. Wir haben jahrelang die Hand ausgestreckt, von der anderen Seite ist immer öfter die Faust gezeigt worden.

Meine Damen und Herren, überlegen Sie doch einmal: Würden wir heute ein Land, das Journalisten, Richter, Lehrer und Oppositionelle einsperrt, das den Rechtsstaat quasi außer Kraft gesetzt hat, einladen, zu uns zu kommen? Aber reden müssen wir weiter, denn die geostrategische Lage der Türkei ist zu wichtig, und gut die Hälfte der Bevölkerung lehnt den gegenwärtigen Kurs der Regierung ab. Aber über einen EU-Beitritt verhandeln? Unter diesen Voraussetzungen sicher nicht!


  Bernd Lucke (ECR). – Herr Präsident, meine Damen und Herren! Das türkische Verfassungsreferendum hat mit einem knappen Ja geendet – einem sehr knappen Ja. Viele von uns hat sicherlich das Gefühl beschlichen, dass es dabei nicht mit rechten Dingen zugegangen sein mag. Aber können wir das beweisen?

Meine Damen und Herren, ja, inzwischen können wir es beweisen. Denn vor wenigen Tagen ist eine wissenschaftliche Untersuchung in einem referierten Fachjournal erschienen, das genau diese Art von statistischer Analyse der Wahlergebnisse gemacht hat, die zeigt: Hier wurde manipuliert. Hier zeigt sich eine auffällige Häufung von Wahlbezirken, die eine Wahlbeteiligung von fast 100 Prozent haben und gleichzeitig weit überdurchschnittliche Ja-Ergebnisse gezeigt haben. Hier wurde also statistisch nachgewiesen – mit einer Irrtumswahrscheinlichkeit von weniger als einem Promille –, dass das kein Zufall sein kann, dass hier offensichtlich Wahlurnen mit Ja-Stimmen vollgestopft worden sind.

Meine Damen und Herren, wir haben hier den rauchenden Colt in der Hand. Wir haben es gesehen, wir können es beweisen: Das Verfassungsreferendum in der Türkei wurde manipuliert. Diese Bemerkung fehlt leider in dem Bericht, den wir morgen verabschieden wollen.


  Μιλτιάδης Κύρκος (S&D). – Κύριε Πρόεδρε, σας διαβάζω απόσπασμα από ένα βιβλίο: «Όμως τώρα, μετά τη δολοφονική απόπειρα, ήταν προφανές ότι δεν κινδύνευε μονάχα η εφημερίδα, το επάγγελμά μου, η ελευθερία, αλλά και η ζωή μου. Πέντε χρόνια και δέκα μήνες φυλάκιση λόγω διαρροής κρατικών μυστικών. Το δικαστήριο μου επέστρεψε το διαβατήριο την ίδια μέρα. Μήπως υπαινισσόταν «φύγε μακριά απ’ αυτή τη χώρα»; Θα ήθελα να απευθυνθώ σε όλους σας: Υποστηρίξτε τον αγώνα επιβίωσης που δίνουν οι δημοκρατικές δυνάμεις της Τουρκίας! Η Ευρώπη μπορεί να αγκαλιάσει τη μοναδική κοσμική δημοκρατία του ισλαμικού κόσμου και να νικήσει την ολοένα εξαπλούμενη ισλαμοφοβία». Αυτά γράφει ο Can Dündar, τέως αρχισυντάκτης της Cumhuriyet, κάτοικος Βερολίνου πια. Και θυμάμαι καθαρά τα λόγια του σε μια εκδήλωση που κάναμε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: «Μην σταματήστε την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας. Μην κάνετε το καλύτερο δώρο στον Erdoğan».

Η Kati Piri πολύ σωστά συνδέει την ενταξιακή διαδικασία με τα κριτήρια της Επιτροπής της Βενετίας. Ας τα χρησιμοποιήσουμε όχι ως ευκαιρία για να κλείσουμε την πόρτα, αλλά για να πείσουμε ότι από τη μεριά μας είναι ανοιχτή, εάν και εφόσον φυσικά η Τουρκία αποδεχθεί ότι το κράτος δικαίου είναι αδιαπραγμάτευτο.


  Mark Demesmaeker (ECR). – Dit Turkije-rapport is gitzwart. Maar we wisten wel dat dit er zou aankomen. Hoe vaak heb ik hier gewaarschuwd voor de autoritaire koers van dit regime en heb ik gezegd: “Dit Turkije hoort niet thuis in de Europese Unie, de toetredingsmiddelen mogen niet langer richting Erdogan vertrekken.” 640 miljoen EUR volgend jaar. Geld dat Erdogan investeert in rubberen kogels om de gay pride te beschieten, in inkt om de arrestatiebevelen voor leerkrachten en journalisten te ondertekenen, in bullebakken die Koerdische dorpen tot puin herleiden. Hoe leggen we aan onze burgers uit dat het minnetje op hun loonbrief het plusje is op Erdogans bankrekening? Het getalm van de Unie om te stoppen met de toetredingsonderhandelingen en -financiering speelt Erdogan in de kaart. Meer dan 200 journalisten in de cel. Duizenden academici, rechters en ambtenaren de laan uitgestuurd. Scholen en universiteiten gesloten... Zijn wij er nu echt nog altijd niet van overtuigd dat die koers haaks staat op alle EU-principes? Democratie is voor Erdogan een lastig spook uit het verleden dat hij probeert te verjagen met bruut geweld én met ons geld. Kies nu voor geloofwaardigheid en principes, en stop ermee!


  Marju Lauristin (S&D). – Mr President, I will talk in a language the Presidency will understand without translation.

Ma tahaksin öelda seda, et tõepoolest on viimane aeg meil selgesti tunnistada, et Türgi veereb meie kõigi nähes totalitaarse diktatuuri poole, mis on väga hästi teadaolev olukord nii sakslastele kui ka meile, kes me tuleme Nõukogude Liidu alt. Panna silmad kinni ja öelda, et võib-olla kõik paraneb, ei ole enam kuidagimoodi õigustatud. Kati Piri raport on selles mõttes väga tõepärane, kuid me peame endale aru andma ka sellest, et need, keda me peame toetama, on tegelikud inimesed, kes kannatavad praegu. Peame toetama eriti neid Türgi kodanikke, kes on saanud praegu tulla ära, kes on põgenenud Türgist ja ootavad meie tuge ka siin selleks, et siin luua ja anda kuulda oma häält ning oma tunnistusi selle kohta, mis Türgis tegelikult toimub.

Ma väga loodan, et meie demokraatlik meedia, kelle suu ei ole kinni pandud, ja meie oma parlament, kes suudab neid asju arutada avalikult, annab selle võimaluse, et me saaksime korraldada kuulamise (kas AFETi ja LIBEga koos või mingil muul viisil), et saada tegelikku ja objektiivset ülevaadet sellest, mis Türgis tegelikult toimub, mis nende kohtuprotsessidega toimub, mis toimub Türgi meediaga ja kuidas me saaksime Türgiga edasi toimetada niiviisi, et me ei kaota dialoogi, kuid samas ei tee ka nägu, et midagi ei toimu.


  Νότης Μαριάς (ECR). – Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση του 2016 για την Τουρκία συζητείται την ώρα που ο Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Çavuşoğlu δηλώνει προκλητικά στη Γενεύη ότι η Τουρκία δεν πρόκειται ποτέ να αποσύρει τα τουρκικά κατοχικά στρατεύματα από την Κύπρο. Ταυτόχρονα η Τουρκία συνεχίζει την παράνομη κατοχή του 37 % του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας, καθώς και τις απειλές εντός της κυπριακής ΑΟΖ.

Συζητείται η έκθεση για την Τουρκία την ώρα που η Άγκυρα διατηρεί το casus belli κατά της Ελλάδος, την ώρα που Τουρκία παραβιάζει τον ελληνικό εναέριο χώρο και τα θαλάσσια χωρικά ύδατα της πατρίδος μου, την ώρα που η Τουρκία βεβηλώνει την Αγιά Σοφιά. Συζητείται η έκθεση την ώρα που η Τουρκία παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και προβαίνει σε φυλακίσεις χιλιάδων αντιφρονούντων, την ώρα που η Τουρκία δολοφονεί τους Κούρδους, εισβάλλει στη Συρία και στο Ιράκ και στηρίζει το ISIS.

Απαιτείται λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, η άμεση διακοπή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία και η επιβολή κυρώσεων κατά του Erdoğan, διότι μόνο έτσι θα συνειδητοποιήσει τι πρέπει να πράξει στο μέλλον.


Zgłoszenia z sali


  Jiří Pospíšil (PPE). – Pane předsedající, já jsem se přihlásil o slovo, abych také podpořil zprávu, která je dneska předložena a o které zítra budeme hlasovat. Jsem také rád, že je věcná, kritická, že se nesnaží realitu přemalovávat na růžovo.

Já si myslím, že ta debata tady jasně ukázala, že absolutní většina poslanců vnímá to, že se Turecko vzdaluje od hodnot Evropy, od hodnot demokracie, právního státu, ochrany svobody, osob, tisku, politických konkurentů, a myslím si, že opravdu nastala doba, aby Evropská komise jasně řekla, že jednání s Tureckem se pouze nezmrazuje, ale zastavuje.

Myslím, že naši občané chtějí slyšet, že do budoucna nebudeme předstírat, že dále pokračuje proces přibližování Turecka k Evropské unii a že je zde nějaká šance, že by Turecko vstoupilo do Evropské unie. Občané chtějí slyšet pravdu, a ta je taková, že Turecko si vybralo jinou cestu. Přesto s Tureckem musíme mít spolupráci a musíme s ním komunikovat. Ale na jiné bázi než na falešné snaze, aby se Turecko stalo členem Evropské unie.


  Nicola Caputo (S&D). – Signor Presidente, onorevoli colleghi, con le scelte politiche compiute nell'ultimo anno, la Turchia si allontana dall'adesione all'Unione europea. Il sostegno a favore della reintroduzione della pena di morte, ripetutamente dichiarato dal presidente turco, le misure sproporzionate adottate a seguito della dichiarazione dello stato di emergenza, che hanno colpito dissidenti e partiti politici d'opposizione, le gravi violazioni della libertà dei media, la revoca incostituzionale dell'immunità di un vasto numero di deputati, l'arresto e il licenziamento di oltre 4 000 giudici e pubblici ministeri, la mancanza di rispetto della libertà religiosa ci portano alla conclusione che in Turchia lo Stato di diritto è messo in discussione.

Tuttavia, l'Unione europea e la Turchia continuano ad avere interessi in comune in molti settori – lotta al terrorismo e crisi migratoria in primis – e la cooperazione in tali settori rappresenta un investimento importante per stabilità e sicurezza. Il dialogo e la collaborazione in questi settori devono continuare, ma a condizione che si rispettino gli impegni in materia di diritti e libertà fondamentali.


  Branislav Škripek (ECR). – Mr President, as many speakers have already mentioned, the situation in terms of freedom, democracy and the rule of law in Turkey is getting worse, and it is hard to watch.

I want to draw your attention specifically to the situation of Christians. Even though the Turkish Government claims to have freedom of religion, on the contrary they have confiscated many churches and monasteries. Just recently they confiscated the buildings of Tur Abdin, giving them to the Turkish religious authority which takes care of mosques.

I call upon the Commission to protest against this and to urge the Turkish state to give these buildings back immediately. A country which does not respect its ethnic and religious minorities, and does not respect human dignity and freedom, has no place in the European Union.

Commissioner, I have to say you admitted that democracy and the rule of law in Turkey have been violated. These things are in the Copenhagen criteria. I therefore call upon you immediately to break off the EU accession talks with Turkey.


  Νεοκλής Συλικιώτης (GUE/NGL). – Κύριε Πρόεδρε, χαιρετίζουμε τις εκκλήσεις, που υπάρχουν στην έκθεση, προς την Τουρκία να ξεκινήσει την απόσυρση του κατοχικού στρατού από την Κύπρο, να στηρίξει το έργο της ΔΕΑ, να τερματίσει την πολιτική των εποικισμών, να εφαρμόσει το ψήφισμα 550 για την Αμμόχωστο και το συμπληρωματικό πρωτόκολλο, καθώς και να συμβάλει εποικοδομητικά στη λύση του Κυπριακού, στη βάση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας με μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια και μία διεθνή προσωπικότητα. Αναμένουμε όμως ενεργό στήριξη και καλούμε την Ευρωπαϊκή Ένωση να ασκήσει πιέσεις τώρα, αυτή τη στιγμή που διεξάγονται οι συνομιλίες στην Ελβετία, ώστε η Τουρκία να συμβάλει εποικοδομητικά και ουσιαστικά στη λύση του Κυπριακού, να συμβάλει ώστε να υπάρξει μια πλήρως αποστρατιωτικοποιημένη Κύπρος και να τερματιστεί το αναχρονιστικό σύστημα των εγγυήσεων.

Σε ό,τι αφορά την έναρξη των διαπραγματεύσεων για την αναβάθμιση της τελωνειακής ένωσης, αυτές οι διαπραγματεύσεις μπορούν να αρχίσουν μόνον όταν η Τουρκία εφαρμόσει πλήρως όλες τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την τρέχουσα τελωνειακή ένωση έναντι της Ένωσης, περιλαμβανομένης και της αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η θέση μας είναι ξεκάθαρη: η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας περνά μέσα από τον εκδημοκρατισμό της ίδιας της χώρας αλλά και την υλοποίηση των κυπρογενών της υποχρεώσεων.


  Igor Šoltes (Verts/ALE). – Tudi sam se pridružujem tistim kolegom, ki poudarjajo, da je poročilo dovolj kritično, da torej razgali pot, v katero drvi Turčija, in ki mora biti resno tudi opozorilo Evropskemu parlamentu in Evropski uniji, da imamo na drugi strani tako imenovano partnerko, ki ne izpolnjuje tistih standardov, ki se pričakujejo od neke demokratične družbe.

V zadnjem letu se je stanje v Turčiji na številnih področjih močno spremenilo in ne more biti seveda v ponos demokraciji. Zato mislim, da tudi Evropski parlament pri tem ne more biti tiho. Že kolegi pred menoj so govorili o tako imenovanih političnih zapornikih, o preganjanih novinarjih, o zaprtih skupinah, tudi odpuščenih učiteljih, pravzaprav kot da bi šlo za neko čistko, za prevzem popolne oblasti, kar pa je lahko nevaren zgled tudi za širšo regijo.


  Λάμπρος Φουντούλης (NI). – Κύριε Πρόεδρε, απλά και μόνο το γεγονός πως ξανασυζητάμε για ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία είναι αστείο. Η χώρα αυτή είναι εχθρική προς την Ελλάδα και την Κύπρο, δύο κράτη μέλη της Ένωσης. Καθημερινά σημειώνονται παραβιάσεις στα σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας, ενώ συνεχίζεται η παράνομη κατοχή τμήματος της Κύπρου από την Τουρκία. Την ίδια στιγμή, χώρες της Ευρώπης εξακολουθούν να έχουν σχέση με την Τουρκία προωθώντας τα δικά τους συμφέροντα. Η Τουρκία είναι κράτος εκβιαστής και τρομοκράτης και άμεση απειλή για όποιον δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντά της. Μόνο μία γλώσσα καταλαβαίνει η Τουρκία, τη γλώσσα της πυγμής.

Σταματήστε τις διαπραγματεύσεις, σταματήστε τις παροχές και επιβάλετε άμεσα κυρώσεις που δεν πρέπει να αρθούν μέχρι η Τουρκία να άρει το casus belli κατά της Ελλάδος και μέχρι να αποχωρήσει και ο τελευταίος Τούρκος στρατιώτης από την Κύπρο. Τότε και μόνο τότε θα μπορέσουμε να επανεξετάσουμε εάν θέλουμε και μπορούμε να εμπιστευτούμε την Τουρκία αρκετά ώστε να έχουμε κάποιες εμπορικές ίσως σχέσεις, σε καμία περίπτωση όμως ένταξη. Το κράτος του Σουλτάνου δεν έχει θέση στην Ευρώπη.


  José Inácio Faria (PPE). – Senhor Presidente, durante as primaveras árabes a Turquia foi apontada como um exemplo de compatibilidade entre islamismo e democracia. Porém, o golpe de Estado falhado de 2016 deu ao Presidente Erdogan o pretexto para eliminar os redutos desse secularismo e das instituições democráticas e, ao abrigo de um estado de emergência que ainda hoje se mantém, despedir mais de 130 mil pessoas e enviar para a cadeia funcionários públicos, jornalistas, juízes, militares e políticos da oposição.

A vitória tangencial no referendo de abril deste ano, a única coisa que fez foi institucionalizar a transformação do sistema parlamentar turco num regime presidencialista autoritário, onde o Chefe de Estado acumula funções executivas, podendo governar através de decreto, dissolver o Parlamento e nomear a maioria dos membros do Alto Conselho de Juízes e Procuradores.

Caros Colegas, já há muitas décadas que não assistíamos a uma deriva autoritária tão marcada pelo desrespeito dos direitos humanos e dos valores da liberdade e do Estado direito na Europa. Esta deriva e a nova Constituição contrariam os critérios de Copenhaga e, por isso, sem prejuízo da necessidade de um diálogo construtivo, as negociações de adesão da Turquia à União Europeia devem ser suspensas e os fundos de pré-adesão canalizados para o apoio da sociedade civil e a melhoria da situação dos três milhões de refugiados neste país.


  Κώστας Μαυρίδης (S&D). – Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση αυτή καταγράφει πλείστες υποχρεώσεις της Τουρκίας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, που περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, και το πρόσθετο πρωτόκολλο για αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως ελέχθη και από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Ωστόσο, πρέπει να διερωτηθούμε γιατί η πολιτική που ακολουθήσαμε μέχρι σήμερα έχει αποτύχει. Αυτό είναι ένα ερώτημα που πρέπει να απαντήσουμε. Και μια διαπίστωση: εάν όντως στην Τουρκία έχει επικρατήσει ένα νεοσουλτανικό καθεστώς, η πρόβλεψη είναι πως κάθε μέρα που περνά με αυτό το καθεστώς στην εξουσία αυξάνεται το ανθρώπινο κόστος που θα πληρώνουν για χρόνια οι λαοί εντός και οι λαοί εκτός Τουρκίας.

Και δυο λόγια για την Κύπρο. Γίνονται τώρα συνομιλίες στη Γενεύη με επίκεντρο θέματα ασφάλειας. Αυτό το ζήτημα αφορά πρωτίστως και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν μπορεί η Τουρκία να ζητεί επεμβατικό δικαίωμα και παραμονή κατοχικών στρατευμάτων στην Κύπρο. Αυτό μας αφορά όλους μας εδώ στην Ευρώπη.


  Csaba Sógor (PPE). – A török állam potenciális ellenségnek tekinti a kurdokat. Teszi ezt annak ellenére, hogy az ezt megelőző időszakban bizakodásra okot adó tárgyalások folytak a felek között. Ám ahogyan lehetőség adódott a keményebb fellépésre, a puccskísérlet után megtorló intézkedések leple alatt szisztematikus támadás folyik az országban élő kurdok ellen. Az államok gyakran esnek abba a hibába, hogy a területükön élő nemzeti kisebbségeket nem integrálni próbálják, hanem eltaszítják maguktól, nem elismerik történelmi hozzájárulásukat az országépítéséhez, hanem az állam ellenségeinek kiáltják ki és minden eszközzel a társadalom peremére próbálják szorítani őket. Ebből a küzdelemből azonban mindkét fél vesztesként fog kikerülni. Párbeszéd, nyitottság és egymás nézőpontjának elfogadása szükséges. Ettől a jelenlegi török–kurd viszony nagyon-nagyon messze áll, remélhetőleg nem okoznak visszafordíthatatlan károkat egymásnak a felek, mielőtt ráébrednek ennek a párbeszédnek a szükségességére.


  Julie Ward (S&D). – Mr President, on behalf of Turkish nationals and minorities who live in my North-West England constituency, and also those who live oppressed in Turkey, I would like to say thank you to my colleagues for their work on this file. I would also like to draw attention to the destruction of cultural heritage in the ancient Mesopotamian town of Hasankeyf, where historical sites and artefacts are being destroyed and removed to make way for a new dam. This is a Kurdish-majority and, historically, an Armenian area along the Tigris River.

The Dutch company Bresser is helping the Turkish government remove and relocate historic monuments and take apart ancient tombs on a site whose history goes back 12 000 years. This must stop, and we must let Bresser and the Turkish authorities know that. I ask the High Representative and the Commission to call out to the Turkish authorities on this and make a clear statement that the destruction and removal must end.


  Σοφία Σακοράφα (GUE/NGL). – Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, από την αρχή της θητείας μου είχα επισημάνει ότι η πολιτική ανοχής προς την Τουρκία θα οξύνει τα προβλήματα. Η σημερινή, σκληρά επικριτική έκθεση προόδου, παρόλο που άργησε πολύ, το πιστοποιεί. Μετά δε το πραξικόπημα, η κατάσταση ξέφυγε από κάθε έλεγχο και η Τουρκία κάνει πλέον εξαγωγή των εσωτερικών της προβλημάτων. Σωστά επισημαίνει η έκθεση παραβιάσεις θαλάσσιων και εναέριων ευρωπαϊκών συνόρων, casus belli με κράτος μέλος και απειλές για τις ΑΟΖ. Δεν πρόλαβε όμως να συμπεριλάβει τις ευθείες απειλές του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών για δράση του κατοχικού στρατού στην Κύπρο.

Παρ’ όλα αυτά και ενώ το Κοινοβούλιο επανειλημμένα έχει πάρει σαφή θέση, το Συμβούλιο δείχνει να περιφρονεί την πραγματικότητα. Αναρωτιέμαι λοιπόν, κύριε Επίτροπε, τι άλλο θα πρέπει να περιλαμβάνει η έκθεση προόδου και τι άλλο θα πρέπει να συμβεί, ώστε να ανασταλούν άμεσα οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις.


  Pier Antonio Panzeri (S&D). – Signor Presidente, onorevoli colleghi, c'è un'oggettiva contraddizione che dobbiamo saper risolvere per non apparire incoerenti tra le cose che affermiamo e quelle che pratichiamo. La relazione denuncia le violazioni dello Stato turco in materia di diritti umani e sulla base di ciò giustifica la sospensione del negoziato di adesione, ma nello stesso tempo sollecita l'approfondimento delle relazioni commerciali senza condizioni particolari.

Devo dire che la cosa mi sembra un po' bizzarra, perché dovremmo essere consapevoli che la politica commerciale è una potente leva per spingere in avanti i processi democratici e l'allargamento dei diritti. Mi chiedo se, così facendo, in realtà non rendiamo inefficaci le nostre armi di pressione e, forse per paura del riavvio del processo migratorio, ci consegniamo politicamente ad Erdoğan. Sicuramente così non faremo fare passi avanti al regime turco.


(Koniec zgłoszeń z sali)


  Johannes Hahn, Member of the Commission. – Mr President, I would like to thank everyone who spoke today. Listening to the very strong, clear and converging points made in this House today, I think we are all equally concerned that Turkey is moving further away from the European Union and not closer. That is the reality we have to face.

I believe that the best way to strengthen Turkey’s democracy is by remaining engaged with it and keeping channels open. We must continue to promote the values on which our Union is based. This is all the more evident when it comes to a strategic partner.

The ball is now in Ankara’s court. It must clearly and tangibly move back towards these values and principles, and we stand ready to support it completely. We are ready to do this on many levels, ranging from high-level political dialogues to protection of human-rights defenders in Turkey’s civil society and continued investment in the roots of a future open society, from economic support to education, research and free media.

In short, we must continue our principled, firm engagement with Turkey and support the positive currents in Turkish society, and I expect that we will continue the discussion here in the House to follow up on the events in Turkey and to stay in contact and in touch with them.

As some speakers today pointed out, we have to keep in mind that there is a huge part of Turkish society which is very much interested in the European perspective.


  Matti Maasikas, President-in-Office of the Council. – Mr President, I would like to thank Members for this very rich and very timely exchange of views that demonstrates that we, the Parliament and the Council, share deep concerns with regard to Turkey.

As I pointed out earlier, the Council is well aware of existing shortcomings, especially in the field of the rule of law, human rights and fundamental freedoms. Several ideas were floated about how the European Parliament can help in this respect, not least by Marju Lauristin, on the ways of giving voice to those people who have to flee Turkey. This work must be continued. At the same time, it is are important to remember that the EU and Turkey have many ties. Our relations go back a long time. We have had – and are having – close cooperation in many areas, cooperation that has been positive for both parties.

We continue to follow developments in Turkey very closely. We will continue to bring up our concerns in all our meetings and at all levels with Turkey. The EU should remain the anchor for Turkey’s political and economic reforms. That is where the continuing expectation of the standards that Turkey must fulfil comes in: continuing expectation enshrined in the Presidency’s conclusions from the General Affairs Council last December. The standards are there for all EU candidate and aspirant countries. If anyone says that we should give up on the expectations that those standards are being met, we may wonder whether this sends the right signal.

Foreign policy is a very complex domain, but even there, some things are relatively easy – leaving the chair open, walking away, pulling the plug, if you will. It is so much more difficult and tiresome to engage patiently, with the aim of transforming your partner. That is what the EU’s foreign policy is doing in its relation with Turkey, and that is why continued engagement in the accession process with Turkey remains vital.


  Kati Piri, rapporteur. – Mr President, I am grateful to all the colleagues who have contributed to this debate. As I said at the start of the debate, I would like especially to give a warm thank you to the shadow rapporteurs who were also here during the whole debate, because we worked in the third year consecutively towards a very constructive text. I would also especially like to thank colleagues from the extreme right for being here in the debate, because their presence and their contempt for this report shows clearly that the agreement reached by the other Groups is not based on Islamophobia. It is not based on any hate towards the Turkish population and I am proud that you will vote against this report as I absolutely do not share your racist positions.

Allow me to welcome here a former colleague, Joost Lagendijk, who is sitting here with us. For many years, he chaired the Turkish Joint Parliamentary Committee. After having lived in Turkey for the past nine years, he has not been allowed to return to the country where he has been living. We hope he can go back soon and join his wife, Nevin, in Istanbul.

When it comes to the Presidency of the Council, thank you for also participating in this debate. We hope that curtailing migration is not the new priority of the European Union with EU candidate countries. Please allow me to draw your attention to the fact that we also call on the EU Member States in the report to start the resettlement of the most vulnerable refugees from Turkey as we agreed. I very much hope under your presidency we will see more progress on that.

Finally, Commissioner Hahn, we know you are on your way to the airport. We wish you a good stay in Turkey. We look forward to continuing our cooperation and hope that the EU will be more confident in the coming months to stand up for its own values while maintaining an open, constructive dialogue with Turkey. As a final remark, because many colleagues raised the issue, we know the talks on Cyprus are ongoing and we all hope that there will be a viable long-lasting settlement reached.


  Przewodniczący. – Zamykam debatę.

Głosowanie odbędzie się w czwartek 6 lipca 2017 r.

Pisemne oświadczenia (art. 162)


  Ελισσάβετ Βόζεμπεργκ-Βρυωνίδη (PPE), γραπτώς. – Η φετινή έκθεση για την Τουρκία καταγράφει ουσιαστικά τη σοβαρή οπισθοδρόμηση της χώρας στην πορεία της προς την ευρωπαϊκή οικογένεια. Το 2016 υπήρξε ένα δύσκολο έτος για την Τουρκία ως αποτέλεσμα του πολέμου στη Συρία, της εισροής εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων, μιας σειράς σκληρών τρομοκρατικών επιθέσεων και της αποτυχημένης απόπειρας πραξικοπήματος τον περασμένο Ιούλιο. Ωστόσο, η αντίδραση του προέδρου Ερντογάν εξέπληξε αρνητικά για ακόμα μια φορά την Ευρώπη. Τα μέτρα που ελήφθησαν μετά το πραξικόπημα ήταν παράνομα. Ακολούθησαν σοβαρά γεγονότα όπως παύση λειτουργίας πολλών μέσων ενημέρωσης, αυθαίρετη σύλληψη χιλιάδων πολιτών, δημοσιογράφων, δικαστών και υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κλείσιμο σχολείων και πανεπιστημίων που δεν συνάδουν με τον δυτικό πολιτισμό, καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και θέτουν υπό αμφισβήτηση το κράτους δικαίου. Παράλληλα, η απειλούμενη εφαρμογή των συνταγματικών μεταρρυθμίσεων από την τουρκική κυβέρνηση δεν συμβαδίζει με τα κριτήρια ένταξης στην ΕΕ. Η Τουρκία θα πρέπει να αποφασίσει αν πραγματικά θέλει να συνεχίσει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις και να σταματήσει να υπονομεύει την ενταξιακή της προοπτική με συζητήσεις για την επαναφορά της θανατικής ποινής. Επιπλέον, πρέπει επιτέλους να σεβαστεί πλήρως το διεθνές δίκαιο, τα κυριαρχικά δικαιώματα και την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας και της Κύπρου που κατ’ επανάληψη και σκόπιμα αμφισβητεί με κλιμάκωση παραβιάσεων και προκλήσεων.

Právne upozornenie - Politika ochrany súkromia