Texto integral 
Terça-feira, 12 de Setembro de 2017 - Estrasburgo Edição revista

5. Escândalo do fipronil: como melhorar o sistema da UE de troca rápida de informações no que respeita a alimentos para consumo humano e animal (debate)
Vídeo das intervenções

  Przewodniczący. – Kolejnym punktem porządku dnia są oświadczenia Rady i Komisji w sprawie skandalu związanego z fipronilem: jak ulepszyć unijny system szybkiego ostrzegania o żywności i paszach (2017/2825(RSP)).


  Matti Maasikas, President-in-Office of the Council. – Mr President, it appears that on 20 July the Belgian authorities informed the other Member States and the Commission about their findings of residues of fipronil in eggs. Since then, the Commission and the Member States have been carrying out investigations and taking all necessary measures to protect consumers. It is now clear that the residues result from an illegal use of the product.

While the overall responsibility for the investigations and protective measures remains with the Commission and the Member States, the Presidency of the Council has been following developments closely. On 5 September, at the informal meeting of the Agriculture Ministers held in Tallinn, Commissioner Andriukaitis provided the Ministers with an overview of the state of play and of the further actions planned. After this presentation, Ministers held a discussion including, among other things, the need to ensure an efficient circulation of information in such cases.

Indeed, since the first contamination cases were reported, concerns have been raised, including in Parliament, regarding possible weaknesses in the EU’s rapid alert system and the speed of information sharing. The question of how we can strengthen cooperation and the exchange of information between countries in order to deal more efficiently with such crisis situations will be further discussed at the High Level Ministerial Meeting organised by the Commission in Brussels on 26 September, and we are grateful to the Commission for taking this initiative.

The outcome of that meeting will be presented to Agriculture Ministers at the October Council session on 9—10 October this year. The ongoing investigations and follow—up discussions should give us a clear overall picture of what precisely happened and why, what went wrong and what can be improved. We will need this full clarity for our future debates.

The Council has consistently acknowledged the importance of food safety, high—level protection of public health and the prevention of food fraud. In its conclusions on the role of law enforcement cooperation in combating food crime adopted in 2014, the Council encouraged the Commission to continue its work on the fight against fraudulent and deceptive practices along the food supply chain and to develop any further action necessary for high-level protection of public health.

Furthermore, during the negotiations leading to the adoption of the new Official Controls Regulation that entered into force on 27 April this year, Parliament and the Council agreed to reinforce the legal provisions to fight such practices. Those reinforced provisions do not just include general rules. They also provide for the designation of European Union reference centres for the authenticity and integrity of the agri—food chain, reinforced administrative assistance and cooperation mechanisms between Member States, and enhanced coordinated assistance and follow—up by the Commission.

As I already mentioned, it seems clear that the present fipronil contamination is the result of fraudulent activity. There should be zero tolerance for such fraud. However, the infestation of hens by red mites is a real problem for many farms. Therefore, we must also make every effort to ensure that legal and efficient ways to prevent and treat that infestation remain available.

Let me conclude by calling on all of us to support and encourage the actions taken by the Commission and Member States to ensure the safety of our daily food, to avoid these types of fraud and to resolve them efficiently whenever they occur.


  Vytenis Povilas Andriukaitis, Member of the Commission. – Mr President, let me start by thanking you for this possibility to provide the House with the latest update on the recent contamination of eggs and egg products with fipronil.

Let me begin by assuring you that public health and food safety are always considered a top priority for me and are treated as such by the Commission. Coherently with this approach, the Commission took immediately very seriously the fipronil issue. The situation continues to evolve, but I think it is important to clarify right from the beginning the succession of events.

In November 2016, the Dutch Food Authority was informed of the illegal use of fipronil in poultry but since there were no analytical results indicating the presence of fipronil in eggs or chicken meat, and also no danger to public health, the source of the problem was not established.

Tests on samples kept from September 2016 that revealed the presence of fipronil were done only recently and are under investigation by prosecutors from three countries – Germany, the Netherlands and Belgium – to check these historical samples to assess what was known, when and by whom. Prosecutors will help to answer these questions.

On 2 June 2017, following self-controls by a Belgian food business operator, the Belgian authorities were notified of the presence of fipronil in eggs and started initiating an investigation to understand the source of the problem. As a consequence of this investigation, on 6 July the Belgian authorities initiated a request for information from the Netherlands in the Administrative Assistance and Cooperation System. This is a different system, related to RASFF.

This system allows Member States to liaise bilaterally or multilaterally to confirm rapidly suspected cases of fraud and is only actively monitored by the Commission when a ‘European Commission coordinated case’ is created. Belgium initiated a normal case, not a European Commission created case, which means that the Commission was not an addressee of the notification and no follow-up was expected by the Commission. Once the Belgian authorities had identified the source of fipronil in eggs and the possible extent of the problem, they notified the European Union Rapid Alert System for Food and Feed (RASFF) on 20 July 2017.

Therefore the Commission was only informed of the fipronil contamination on 20 July. But as soon as the issue was notified through the RASFF system, the Commission took control of the situation, focusing on managing and minimising the consequences of the contamination.

Having said that, I want to start by stressing two points. Firstly, that the risk to human health remains very low and has been successfully contained thanks to the measures which have been taken at European Union level. And secondly, this incident is clearly the result of a criminal act resulting in food fraud. This is not to minimise the incident, as it relates to illegal use of an unauthorised substance, which is totally unacceptable, but this is not about a health risk issue. All contaminated eggs have been withdrawn from the market and the eggs from the few farms with acute risk levels have been recalled from consumers.

So all in all, consumer safety has not been compromised. Nevertheless, it appals me that the criminal actions of a few could jeopardise the integrity and reputation of our entire food chain. Those criminals must be investigated and punished.

So where are we now, today? The situation evolves every day, as you know; 26 Member States and 23 non-EU countries have been affected by the contamination. Since the very beginning of this criminal situation I have been systematically in contact with my counterparts in the Member States most concerned. I have also asked for certain gaps in information to be verified and for detailed analysis and common views to be presented to me. I spoke with ministers for Germany, the Netherlands, Belgium and Austria.

In response to the finding of fipronil the Commission requested that specific measures be taken at national level; in particular we have instructed via RASFF that the following measures be taken.

First, on 31 July we shared information on applicable maximum residual levels and the measures to be taken as regards illegally treated farms.

Second, on 7 August Member States were requested to be vigilant with respect to the possible use of other unauthorised substances used to control red mites in poultry establishments.

Third, on 16 August we reminded all Member States that any past distribution of contaminated eggs, egg products or chicken meat had to be timely notified to RASFF in order to ensure the appropriate follow-up by the authorities of the country of destination.

Apart from the immediate risk management actions, the Commission has also taken additional important steps.

On 21 August, a note on fipronil contamination was shared with our global partners to ensure transparency. The Commission has also been in direct contact with a number of non-EU countries in order to limit the impact on the EU’s export capacity.

On 30 August, we organised a meeting of the Standing Committee on Plants, Animals, Food and Feed, which agreed on an EU-wide monitoring exercise to investigate the possible use of illegal substances, including amitraz, in egg producing farms.

I personally informed the European Union ministers of the situation, collectively and bilaterally, in the context of the informal meeting of the Agricultural and Fisheries Ministers last week in Tallinn.

Finally, to avoid any potential side effects on the food chain, we are asking the competent authorities to ensure that contaminated food or animal bypass products do not find their way into animal feed and thus back into the food chain.

Let me assure you that my services are working hand in hand with those of Commissioners Malmström and Hogan to ensure that the Commission’s response remains coordinated, comprehensive and forward-looking.

We also met with both the Committee on Agriculture and Rural Development and the Committee on the Environment, Public Health and Food Safety, where I was yesterday, and their suggestions, alongside yours today, will inform the ongoing response.

Now however we need to collectively examine what lessons can be learned and how we communicate and exchange information. This issue will also be discussed by the Chief Veterinary Officers who will meet later this week, on 13 and 14 September. In addition the JRC will organise proficiency tests for official control laboratories in September. With this in mind, the Commission is organising fact-finding missions in early October to the four Member States where the original contamination occurred to gather information on the actions taken.

This incident highlights the fact that we need to strengthen the way the European Union networks dealing with food safety and food fraud are used. It is precisely for the reason of providing follow-up at political level that I have taken the initiative to call a High-level Ministerial Meeting on 26 September where we can reflect and agree on, first, how best to strengthen the way the EU networks dealing with food safety and food fraud are used, and second, how to improve coordination between the Administrative Assistance and Cooperation System and the European Union Rapid Alert System for Food and Feed.

Bear with me now a moment while I touch on the EU’s Rapid Alert System for Food and Feed which has been subjected to some misplaced criticism of late.

The system was created in 1979 in response to the import of oranges contaminated with mercury. Since then, RASFF has ensured that the Commission and Member States were able to respond effectively to several crises, including crop contamination after Chernobyl in 1980s, mad cow disease in mid-1990s and the more recent detection of e-coli bacteria in sprouts in the summer of 2011.

RASFF has identified hazards involving mycotoxins, heavy metals, allergens and pesticide residues. When it is used correctly and when it is fed with clear, rapid and reliable information by the control authorities of the Member States, this system works.

In practice, the Rapid Alert System for Food and Feed is mobilised when a Member State notifies the system of a danger to public health. As the system’s manager, the Commission verifies the notification and immediately communicates it to the other Member States, and this is precisely what happened in the current situation. Indeed, the use of RASFF, in combination with food traceability provisions, has allowed us to quickly find and destroy the relevant food products in the EU. Affected farms have been blocked and will remain so until Member States are certain that their production is safe.

Let me be clear therefore, thanks to RASFF multiple food-safety risks have been averted before they could harm European citizens. In 2016 alone almost 3 000 original notifications were transmitted through the system. Many of these were alerts requiring and resulting in rapid actions. The original fipronil notification has led to nearly 600 follow—up alerts.

While it is true that every system can be improved, it is worth stressing here that our analysis should focus more on the efficient use of, and interaction between, RASFF and the Administrative Assistance and Cooperation System rather than on their reliability.

With this goal in mind, the Commission is developing a common platform for these systems and exploring the possibility of a single network of Member State authorities. Now that we have a new official control law, I think this will help us to be more effective.

Let me finish by emphasising once more that close coordination and the steady flow of information between all parties is essential, especially in this case.

We have constructed the European Union’s food system and food fraud systems and networks together; now we must work collectively to maximise their potential and safeguard the highest standards of food safety for European citizens. Parliament will be important in this regard and I am keen to hear your views on the matter today.


  Ivo Belet, namens de PPE-Fractie. –Dank u wel, voorzitter, mijnheer de commissaris, bedankt voor de toelichting. Ik denk dat de fipronilcrisis ons, zoals u zelf al zei, één zaak glashelder heeft aangetoond, namelijk dat de informatie-uitwisseling tussen de verschillende nationale agentschappen mank loopt. Daar zijn we het over eens. Die informatie over de voedselveiligheid moet gewoon automatisch gedeeld worden en snel gedeeld worden. Ik denk dat we nu weken, misschien wel maanden verloren hebben alvorens die informatie vlot van de ene lidstaat naar de andere, van het ene agentschap naar het andere ging. Dat snelle waarschuwingssysteem heeft, om het zacht uit te drukken, niet echt snel gefunctioneerd. Dat is op z'n minst de perceptie en dat moet dringend anders. Het is goed dat u gisteravond in onze commissie en hier ook toezegt om met concrete maatregelen te komen om dat uit de wereld te helpen. Die nationale waarschuwingssystemen moeten direct gekoppeld worden aan het Europese Rapid Alert System. Dat moet één geoliede machine worden. Dat is wat u zegt en we rekenen erop dat u dat ook gaat doen en dat we dat op 26 september op de Europese Raad concreet zullen uitrollen. Nog één ding, nog één punt: de lidstaten hanteren ook verschillende criteria en een verschillende timing om de consumenten in te lichten. Dat leidt tot heel wat verwarring bij de consumenten en bij de producenten. Ik denk dat we dat veel efficiënter kunnen aanpakken en we rekenen erop, commissaris, dat u ook op dat vlak concrete maatregelen zult voorstellen en implementeren, zeer binnenkort.


  Miriam Dalli, f’isem il-grupp S&D. – Grazzi President u Kummissarju, bla dubju ta’ xejn huwa każ abbużiv dak li qegħdin nitkellmu fuqu. Huwa każ ta’ użu illegali ta’ pestiċida li spiċċat fil-katina tal-ikel tal-bniedem u inti, Sur Kummissarju, sejjaħtlu anki każ kriminali.

Però, huwa x’inhu, ir-realtà hi li hemm ħafna nies hemm barra, fosthom jien l-ewwel waħda, li daħlilna dubju serju dwar is-sigurtà tal-ikel li nkunu qegħdin nieklu.

Għalija mhuwiex aċċettabbli li jkun hemm nuqqas ta’ informazzjoni f’waqtha u nuqqas ta’ trasparenza, kif semmejt inti. Mhuwiex aċċettabbli li l-Istat Membru li fih beda l-każ ikun ilu jaf ix-xhur b’dan il-każ u jżomm kollox sigriet taħt l-iskuża li għaddejja investigazzjoni. Meta hemm saħħet in-nies fin-nofs u meta dan it-tkaxkir tas-saqajn wassal biex il-każ jinfirex f’xejn anqas minn 24 Stat Membru.

Li jkollok pajjiż wieħed jieħu deċiżjoni bħal dik, li setgħet affettwat ferm aktar serjament is-saħħa pubblika tan-nies fl-Istati Membri kollha, għalija hija mhux biss inkwetanti u serja, imma hija wkoll inaċċettabbli.

U qed jingħad, kif għedt inti wkoll, li f’dan il-każ ir-riskju fuq saħħet il-bniedem huwa wieħed baxx; u tajjeb ħafna. Konna fortunati jekk dan kien il-każ. Għaliex tant kien każ mifrux li allaħares ma kienx hekk. U hawnhekk l-appell tiegħi lilek, Kummissarju, però anki wkoll lill-Kunsill: ejjew naraw li s-sistemi li jkollna jkunu verament “fool proof”, li l-informazzjoni tingħata, li verament ikunu effettivi u effiċjenti, għaliex inkella għal xejn noqogħdu ngħajtulhom “Rapid Alert System” jekk ma jkunu rapidi xejn u lanqas jittrigerjaw “alert”. U nitolbok, Kummissarju, taċċertana kif jista’ jkollna dawn is-sistemi bejn il-Kummissjoni u anki l-Istati Membri, magħqudin flimkien fuq pjattaforma waħda, biex naċċertaw ruħna li, iva, meta jkun hemm każijiet bħal dawn, l-informazzjoni tingħata, u tingħata fil-ħin.


  Mark Demesmaeker, namens de ECR-Fractie. – Het fipronilschandaal is een zaak van manifeste fraude. Het is, denk ik, belangrijk om dat in de eerste plaats te benadrukken. Net zoals bij het fraudeschandaal met paardenvlees uit 2013 hebben we te maken met misdadigers die puur uit winstbejag de consument bedriegen op de kap van de sector zelf. We moeten die fraudeurs in hun portemonnee pakken. Wie moedwillig bedriegt, moet opdraaien voor de kosten. Ten tweede moeten we de nodige lessen trekken uit dit schandaal. Ik pleit ervoor om dit debat op een nuchtere manier te voeren, niet te reageren zoals kippen zonder kop. Met intentieprocessen tegen voedselagentschappen is niemand gebaat. Op Europees niveau blijft de belangrijkste uitdaging de snelle en de doeltreffende communicatie tussen lidstaten en ondanks de waarschuwingssystemen blijkt dat belangrijke informatie te traag, te onvoldoende werd gedeeld. Dat kan anders en dat moet anders. Om het vertrouwen van de consument te herstellen moeten we fraudeurs bestraffen, bedrog voorkomen en ontraden en het gebruik van het EU-waarschuwingssysteem bijsturen waar het nodig is.


  Ulrike Müller, im Namen der ALDE-Fraktion. – Herr Präsident, Herr Kommissar, geschätzte Kolleginnen und Kollegen! Ursache für diesen Eierskandal war der illegale Einsatz von verbotenen Stoffen – kriminelle Machenschaften, die mit aller Härte bekämpft und bestraft werden müssen. Selbst das beste Gesetz schreckt anscheinend nicht genug ab, um tatsächlich diese kriminelle Energie und diesen Betrug zu unterbinden. Trotzdem dürfen wir nicht handlungsunfähig werden, und wir müssen das Thema Fipronil-Skandal aufarbeiten. Die Diskussionen im Agrarausschuss, gestern im Umweltausschuss und heute im Plenum zeigen die Ernsthaftigkeit des Themas. Der Fipronil-Skandal hat gezeigt, dass das bisherige Warnsystem Rapid Alert System for Food and Feed – kurz RASFF – nicht schnell genug und effizient ist. Ein europäisches Schnellwarnsystem sollte aber genau das halten, was sein Name verspricht: Es muss umgehend und europaweit warnen.

Herr Kommissar, wenn ich jetzt Ihre Ausführungen verfolge, dann stellen Sie fest, dass letztendlich nicht das System versagt hat, sondern die Stufe davor: die Meldung der Mitgliedstaaten. Es ist aber erschreckend, dass die zuständigen Behörden in einem EU-Land über ein halbes Jahr gewusst haben, dass dieses Insektizid unerlaubterweise im Einsatz ist, und die Meldung dann so spät erfolgt ist. Die Folgen wären eine Verunsicherung der Verbraucher, eine betrogene Landwirtschaft, die einen enormen wirtschaftlichen Schaden zu tragen hat, und jede Menge negative Presse. Diesen Vertrauensverlust müssen alle landwirtschaftlichen Betriebe bezahlen und auch tragen. Wir müssen jetzt das System wirklich so weit nach vorne bringen, dass wir die Warenströme innerhalb Europas im Auge haben und tatsächlich eine Lebensmittelsicherheit gewährleisten können.

(Die Rednerin ist damit einverstanden, eine Frage nach dem Verfahren der „blauen Karte“ gemäß Artikel 162 Absatz 8 der Geschäftsordnung zu beantworten.)


  Maria Grapini (S&D), Întrebare adresată conform procedurii „cartonașului albastru”. – Sunt total de acord cu ce ați spus dumneavoastră, pentru că securitatea alimentară este vitală. Vreau, însă, să vă întreb din alt punct de vedere: în anii din urmă s-au făcut greșeli foarte mari în ceea ce privește vinovăția celor care au pus un produs alimentar periculos pe piață. Credeți că actuala reglementare cuprinde clar și ce se întâmplă cu cei care induc în eroare? Și în țara mea s-a întâmplat acest lucru cu un produs alimentar certificat la nivel de Uniune Europeană. S-a constatat după aceea că nu era el, însă s-a distrus afacerea unor întreprinzători.


  Ulrike Müller (ALDE), Antwort auf eine Frage nach dem Verfahren der „blauen Karte“. – Ja, ich glaube schon, dass wir natürlich die Unterschiedlichkeiten der Mitgliedstaaten im Blick haben müssen, und die Lebensmittelsicherheit steht an oberster Stelle. Auch ist mir vollkommen bewusst, was so ein Meldesystem für einen Rattenschwanz nach sich zieht, wir haben es gehört: 600 Folgewarnungen, wie der Kommissar uns mitgeteilt hat. Allerdings glaube ich schon, dass die Kommission hier als oberste Behörde von den Mitgliedstaaten Informationen einhalten muss und dann abwägen sollte, inwieweit es im System dann letztendlich umgesetzt wird.


  Anja Hazekamp, namens de GUE/NGL-Fractie. – De fipronilaffaire heeft opnieuw aangetoond dat er iets grandioos mis is met de grootschalige wijze waarop wij in Europa onze dieren houden. Alleen al in Nederland zijn de afgelopen weken 2,5 miljoen kippen vergast. Zij zijn de dupe geworden van dit verziekte en fraudegevoelige systeem. Deze crisis vraagt om een systeemverandering en niet om technische maatregelen en symptoombestrijding. Fipronil is niet alleen schadelijk voor mensen en kippen, maar het is ook funest voor bijen en andere insecten. En toch is fipronil gewoon toegelaten als bestrijdingsmiddel in de Europese akkerbouw. De commissaris heeft gisteren gezegd dat een verbod op fipronil onmogelijk is en dat het een ramp zou betekenen. Maar, commissaris, bent u echt van mening dat een verbod op fipronil een grotere ramp is dan de ramp waar we nu inzitten? Ik wil de commissaris daarom nogmaals oproepen om aan de ministers op de fiproniltop voor te stellen om fipronil geheel uit de Europese landbouw te weren om zo de gezondheid van mens èn dier te waarborgen voor de toekomst. Voorts ben ik van mening dat de Europese landbouwsubsidies moeten worden afgeschaft.


  Bart Staes, namens de Verts/ALE-Fractie. – Ik dank het Ests voorzitterschap en de commissaris voor de inleiding. Eén ding is duidelijk: het gaat om fraude. Criminelen, gewetenloze criminelen hebben willens nillens de hele zaak belazerd. Ze hebben de volksgezondheid in gevaar gebracht zonder enig moreel besef. Dat is het uitgangspunt en ze hebben dat gedaan onder verhullende namen als Chickfriend, Poultry Vision; hoe verhullender, hoe beter. Ten tweede: de zaak duurt al veel langer dan 20 juli, het moment waarop België de zaak aankaartte bij het snelle waarschuwingssysteem. Commissaris, u heeft gezegd dat er al in september 2016 sporen zijn. Er circuleren zelfs facturen die aantonen dat de Belgische crimineel die aan de grond ligt van de hele zaak, al fipronil aankocht in mei 2016, 3 000 liter; later nog eens 5 000 liter; later nog eens 10 000 liter. En dan komen we bij dat snelle waarschuwingssysteem, waarvan ik vind dat dat een krachtig instrument is, een goede tool, iets dat we hebben ingevoerd na vorige crisissen. Maar alles staat en valt natuurlijk bij het inbrengen van informatie. Als bepaalde lidstaten gewoon te lang aarzelen of weigeren bepaalde informatie in te brengen, ja, dan sta je voor Piet Snot. Als België al op 2 juni weet dat er in een bedrijf een besmetting is die 240 keer groter is dan de maximumresidulimiet, en midden juni al weet dat er een link is naar Nederland, maar toch wacht tot 20 juli om de hele zaak in stelling te brengen via het snelle waarschuwingssysteem, dan hebben we een probleem. Dus, commissaris, ik verwacht van u dat u op 26 september met voorstellen komt om de levensmiddelenverordening die het hele snelle waarschuwingssysteem regelt, aan te passen. Volgens die levensmiddelenverordening moeten lidstaten onverwijld optreden. Welnu, er moeten boetes komen voor die lidstaten die daar niet aan voldoen. Dat is, denk ik, de essentie van de zaak.


  John Stuart Agnew, on behalf of the EFDD Group. – Mr President, fipronil raises two key points which must be answered.

First, what is the reality of the threat to human health? The mere fact that something is prohibited tells us nothing about the severity of the threat. Nor did the discussion in the Committee on Agriculture and Rural Development. Are we talking about potential organ failure or would you have to consume such vast quantities that, in reality, there may be a technical hazard but the risk is minimal? We do need to know. Controlling red mite on chickens is a very big animal welfare issue and there must be a sound reason not to use the best materials.

Secondly, this is demonstrating a failure of the single market. Although used on British cats and dogs, this material cannot be used by British egg producers because it has not been allocated a Health and Safety Executive number. Meanwhile British consumers eat imported EU eggs whose producers benefit from the competitive advantage that fipronil brings. The scandal has resulted in British consumers losing confidence in eggs generically and the British producer is paying the price for the sins of other EU producers.


  Mireille D’Ornano, au nom du groupe ENF. – Monsieur le Président, Monsieur le Commissaire, ces derniers mois, des millions d’œufs ont été contaminés dans plusieurs pays européens.

Comme je le disais hier à M. le commissaire, la France compte désormais 39 produits, vendus jusqu’ici en grande surface, dans lesquels la quantité de fipronil dépasse le maximum autorisé. Or, l’Organisation mondiale de la santé classe cet insecticide comme étant moyennement toxique pour l’homme. Si la consommation d’un aliment isolé contenant des traces de fipronil comporte des risques limités, la consommation régulière de ces produits peut endommager véritablement la santé.

Le scandale du fipronil est d’autant plus retentissant que l’identification et l’indication de l’origine des pays concernant les ovoproduits sont particulièrement mal conçues. On sait que l’usage illégal du fipronil remonte à novembre 2016. Or, la Commission européenne se justifie en affirmant que la Belgique n’a donné l’alerte que le 20 juillet. Bruxelles assure ne pas avoir été destinataire de la notification de la Belgique aux Pays-Bas dans le cadre du système d’assistance administrative et de coopération.

Si elle avait des soupçons sur des activités semblant être contraires à la législation, la Commission pouvait toujours réaliser des inspections ou demander à l’État concerné d’intensifier les contrôles. Il est pour le moins surprenant qu’en huit mois la Commission n’ait pas eu connaissance de la moindre information sur l’usage frauduleux du fipronil dans plusieurs pays.

Concernant les traces d’un deuxième insecticide – l’amitraze – retrouvé, là encore, dans plusieurs élevages européens, les autorités françaises assurent n’avoir reçu aucune communication du système d’alerte rapide pour les aliments.

Cette absence d’alerte et de recommandations de la part de l’Union européenne ne fait que renforcer la méfiance des citoyens et démontre malheureusement l’incapacité de Bruxelles à veiller sur la santé et la sécurité alimentaire.


  Diane James (NI). – Mr President, it is a fact that fipronil is not permitted for use around animals destined for human consumption. This situation is yet though another example of why the European Union’s fundamental principle of the free movement of goods, services and people is in direct conflict with the protection of citizens of Member States, in this context in terms of public health.

The free movement of goods allowed these insecticide-contaminated goods into the human food chain in the same way that horse meat from eastern Europe turned up in supposedly beef products. Checks were simply not enforced. Furthermore, the fact that the Netherlands chose not to act upon the 2016 tip-off completely rubbishes the idea that the European Union enhances cooperation between Member States.

Whilst the European Union obsesses – and I mean obsesses – about regulation, its own inherent freedom of movement weakness creates a perfect breeding ground for dangerous products to slip into the food chain and endanger public health. Just last month, Bloomberg agreed with this point of view in an article entitled ‘Even European Union regulators can’t stamp out food scandals’.


  Annie Schreijer-Pierik (PPE). – Op 9 augustus, voorzitter, heb ik de Commissie vragen gesteld aangaande de reconstructie van alle meldingen die via het waarschuwingssysteem voor levensmiddelen en diervoeders zijn binnengekomen. De Europese Commissie moet in de toekomst een coördinerende rol op zich nemen, zodat alle meldingen via het waarschuwingssysteem bij de juiste instanties terechtkomen. Daar moeten we keihard aan werken. Fipronil is in heel Europa gebruikt. En dan? Wat vindt de Commissie van de verregaande publiekswaarschuwingen van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit? Want die hebben met name heel duidelijk andere zaken uitgesproken. De Nederlandse Voedsel en Warenautoriteit, die het vertrouwen van de consument in de sector ernstig heeft beschadigd, met vele financiële consequenties voor de sector zelf. Was dat noodzakelijk als andere lidstaten niet zulke enorm strenge waarden hanteerden? En dan de reiniging van stallen en afzet van mest: in Nederland moet kippenmest met zeer lage concentraties worden verbrand. Daar is onvoldoende verbrandingscapaciteit voor, met hoge kosten. Waarom mag de mest niet rechtstreeks uitgereden worden en hoe gaat dat eigenlijk in andere landen? Dat wil ik dan wel eens weten. Veel pluimveehouders zijn buiten hun schuld om getroffen door deze crisis. Hoe gaan we daarmee om? En daar gaat het hier eigenlijk om: hoe gaan we om met de familiegezinsbedrijven in deze trieste situatie en hoe bieden wij hun een helpende hand? En het zijn, kijk ik naar Anja Hazekamp die weg is, niet alleen de grote intensieve bedrijven. Met name heel veel biologische kleine bedrijven zijn getroffen. En daarom, voorzitter, vraag ik u ook om financiële steun voor deze boeren in deze moeilijke overgangssituatie want daar staan we hier te weinig bij stil. Ik vraag u ook, net zoals gisteravond, in overleg te gaan met commissaris Hogan en Malmström voor goede oplossingen Ik wens u veel sterkte.

(De spreker gaat in op een "blauwe kaart"-vraag (artikel 162, lid 8, van het Reglement))


  Molly Scott Cato (Verts/ALE), blue-card question. – Quite rightly, this debate is focused on the fraud and the failure of information. But there is a vital fundamental problem we are not addressing, and that is the nature of our industrialised farming system, which has been linked to a long list of previous animal diseases and diseases in animal products. When animals are kept in cramped, unsanitary and inhumane conditions, disease breaks out. So I would like to ask Mrs Schreijer-Pierik, whilst fipronil is obviously prohibited now, does she not recognise that link between the style of farming and these continuing problems that we are seeing?


  Annie Schreijer-Pierik (PPE), "blauwe kaart"-antwoord. – Dank u wel voor deze vraag. We hebben bij de Universiteit van Wageningen onderzoek hiernaar gedaan en daaruit blijkt dat met name grotere bedrijven ook hun dierhouderij goed verzorgen. Ik spreek dan met name ook heel duidelijk over hoe wij daar in Nederland gigantisch bovenop zitten en deze discussie voeren. Daarom zei ik ook net tegen collega Hazekamp, zij spreekt over de intensieve veehouderij en stelt dat het daaruit voortkomt. Dat is totaal niet waar. Met name nu is de biologische sector hierdoor getroffen. We halen heel veel zaken door elkaar.

(De spreker gaat in op een "blauwe kaart"-vraag (artikel 162, lid 8, van het Reglement))


  Marc Tarabella (S&D), Question "carton bleu". – Madame Schreijer-Pierik, vous avez dit que les Pays-Bas produisaient beaucoup de fientes de poule et qu’ils n'avaient pas assez de capacités pour les incinérer. Ils comptent donc sur des régions qui sont peut-être plus respectueuses de l'environnement et ont des élevages moins intensifs pour épandre les fientes qu’ils ont en excédent. Ne pensez-vous pas que votre pays ferait mieux d'investir dans des capacités d'incinération suffisantes, de manière à pouvoir traiter la surproduction de fientes de poule, plutôt que de compter sur les régions voisines? C’est peut-être une question de responsabilité de votre État membre.


  Annie Schreijer-Pierik (PPE), "blauwe kaart"-antwoord. – Ik ben echt heel blij met deze vraag. In Nederland lopen wij in de pluimveehouderijsector voorop met de verbrandingscapaciteit voor pluimveemest. Nu hebben we ermee te maken, omdat er toch een lichte concentratie fipronil in die mest zit. Daarom moet alles verbrand worden en dat heeft te maken met cijfers en met hoe wij in Europa dat in elkaar hebben gezet. Dan is mijn concrete vraag: met die kleine concentratie, die er dan nog inzit, mag dat dan niet uitgereden worden over de Nederlandse akkers, bij de Nederlandse akkerbouwbedrijven? Waarom vraag ik dit? Omdat bij zaad- en pootgoed, ja, we halen hier echt soms appels en peren door elkaar, ook fipronil wordt gebruikt in kleine concentraties. Vandaar de vraag.

(De spreker gaat in op een "blauwe kaart"-vraag (artikel 162, lid 8, van het Reglement))


  Doru-Claudian Frunzulică (S&D), blue-card question. – I am sorry we are asking our colleague so many questions but her speech was a very good one.

Colleague, do you accept that the worst thing about this situation is the fact that the competent authorities knew about this but unfortunately it took months and months before consumers were alerted, when 22 countries were affected? Do you not think the worst thing is that we should have to fight against this kind of a situation?


  Annie Schreijer-Pierik (PPE), "blauwe kaart"-antwoord. – Dank voor deze vraag. Ik ben het helemaal met u eens. Daarom heb ik ook meteen de vraag gesteld aan de Commissie. Wat ligt hieraan ten grondslag? Waarom hebben we zo lang gewacht om elkaar te informeren? Ook zeker in mijn land met de NVWA: als op onze boerderij de varkens naar het buitenland verplaatst gaan worden, naar slachterijen, komt er een NVWA-er op bezoek. Dan komt de eerste NVWA-dokter en die wordt weer gecontroleerd door een andere dierenarts. Men zit er gigantisch bovenop. Dan denk ik dat het in deze situatie toch te is gek geworden dat het zo lang geduurd heeft.


  Eric Andrieu (S&D). –Monsieur le Président, Monsieur le Commissaire, c'est comme l'histoire de cet homme qui tombe d'un immeuble de 50 étages. Au fur et à mesure de sa chute, il répète, pour se rassurer: jusqu'ici tout va bien, jusqu'ici tout va bien. Cette phrase est extraite d'un film français qui s'appelle «La haine» et elle pourrait s'appliquer excellemment à la question du fipronil.

Des pesticides interdits ou supérieurs aux doses autorisées, de la viande de cheval vendue pour du bœuf, un désherbant contesté et reconnu par certains scientifiques comme cancérogène probable mais toujours en vente libre dans les grandes surfaces, des perturbateurs endocriniens au bisphénol A, en passant par les nitrates ou le miel frelaté, il n'y a pas un mois sans que n'éclate un nouveau scandale sanitaire.

Les citoyens européens s'inquiètent à juste titre de leur alimentation et donc de leur agriculture et de leur environnement. Et maintenant, les œufs contaminés au fipronil! On veut nous rassurer en nous disant que ces œufs contaminés n'étaient pas dangereux pour la santé des consommateurs, mais je pose la question: qu'en aurait-il été si ces œufs avaient été toxiques et avaient présenté une menace pour la santé de nos de concitoyens? Est-ce qu'on aurait attendu un an, comme c'est le cas ici?

Ce nouveau scandale n'est pas acceptable, il démontre trois choses. Premièrement que nos systèmes d'alerte rapide européens sont perfectibles et qu'il faut les améliorer très vite, et cela a été dit. Deuxièmement, que nous devons tout mettre en œuvre pour renforcer les contrôles afin de protéger les consommateurs de l'Union de ces pratiques frauduleuses. Et enfin, qu'il est fondamental de défendre et de soutenir nos filières, qui se trouvent déstabilisées et prises au piège par quelques tricheurs sans scrupules.

L'important n'est pas la chute, Monsieur le Commissaire, c'est l'atterrissage.


  Zbigniew Kuźmiuk (ECR). – Panie Przewodniczący! Panie Komisarzu! Zabierając głos w debacie poświęconej skandalowi związanemu ze skażeniem fipronilem jaj i mięsa drobiowego z farm w Holandii i Belgii, chcę zwrócić uwagę, że pomiędzy pojawieniem się pierwszego zagrożenia a reakcją stosownych władz tych krajów minęło aż osiem miesięcy. Otóż w Holandii już w listopadzie 2016 r. było prowadzone śledztwo w sprawie nielegalnego dodatku fipronilu do preparatu Dega 16, a mimo tego nie zdecydowano się wtedy na kontrole zawartości tej substancji w jajach i mięsie kurzym pochodzącym z ferm drobiarskich, na których ten wspomagany fipronilem preparat był stosowany. To właśnie brak reakcji stosownych władz w Holandii i Belgii już na początku pojawienia się zagrożenia skażenia jaj i mięsa kurzego spowodowało pojawienie się tych produktów prawie we wszystkich krajach Unii Europejskiej. I właśnie przede wszystkim z tego wielomiesięcznego opóźnienia należy wyciągnąć wnioski dla funkcjonowania unijnego systemu szybkiego ostrzegania o żywności i paszach RAS.

(Mówca zgodził się odpowiedzieć na pytanie zadane przez podniesienie niebieskiej kartki (art. 162. ust. 8 Regulaminu))


  Przewodniczący. – Proszę Państwa! Mamy bardzo mało czasu, więc po raz ostatni udzielę niebieskiej karty. Bardzo proszę, pani poseł Wiśniewska, jeśli pan poseł Kuźmiuk akceptuje niebieską kartę.


  Jadwiga Wiśniewska (ECR), pytanie zadane przez podniesienie niebieskiej kartki. –Panie Przewodniczący! Szanowni Państwo! Bezpieczeństwo żywnościowe jest sprawą kluczową. Żywność staje się niestety realnym zagrożeniem zdrowia konsumentów. System powiadamiania o zagrożeniach okazał się fikcją. Chciałabym zapytać Pana, Panie Pośle, jak Pan sądzi czy Holender Frans Timmermans, wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej, tak bojowy w sprawie fikcyjnych problemów w Polsce, rozpocznie, a może już rozpoczął, procedurę w sprawie ukarania Holandii za narażenie na utratę zdrowia ludzi na całym świecie?


  Zbigniew Kuźmiuk (ECR), odpowiedź na pytanie zadane przez podniesienie niebieskiej kartki. – Pani Poseł! Rzeczywiście przed chwileczką powiedziałem, że to ośmiomiesięczne opóźnienie wynikało z określonych zachowań władz Holandii i Belgii. I mam nadzieję, że pan komisarz Andriukaitis rozmawiał albo będzie rozmawiał także z panem komisarzem Timmermansem, który reprezentuje w komisji Holandię. No i, jak widzimy, ten kraj właśnie jest odpowiedzialny za doprowadzenie do tej sytuacji.


  Jan Huitema (ALDE). – Ondernemers zijn emotioneel en financieel gigantisch hard getroffen door de fipronilcrisis, ongeacht of het nu gaat om kooi-, scharrel-, vrije uitloop- of biologische bedrijven. Ik leef ontzettend met hen mee. Concreet heb ik daarom de volgende vraag: pluimveebedrijven waarvan de eieren, vlees of mest fipronilwaarden hebben boven de Europese MRL, krijgen geen exportcertificaat. Voor mest is er echter geen Europese MRL bekend. Dit betekent in de praktijk een absolute nultolerantie voor fipronil in mest. Voor bedrijven is het zeer moeilijk daaraan te voldoen. Pluimveebedrijven krijgen geen exportcertificaat voor hun eieren, dieren en vlees die vrij zijn van fipronil, omdat er sporen van fipronil worden gevonden in de mest. Mest die overigens wordt verbrand. De gevolgen voor pluimveebedrijven met bijvoorbeeld moederdieren is groot. Een groot deel van de broedeieren wordt bij deze bedrijven geëxporteerd. Zonder exportcertificaat lopen deze bedrijven het risico voor een lange termijn geen afzet te hebben en daardoor failliet te gaan. Kan de Europese Commissie ervoor zorgen dat eieren geëxporteerd mogen worden als ze vrij zijn van fipronil ondanks sporen van fipronil in de mest?


  Kateřina Konečná (GUE/NGL). – Pane předsedající, pane komisaři, dnes tady řešíme, že se kvůli nedostatečné ochraně Evropou šíří vejce, která jsou označována jako toxická. Přitom belgické úřady věděly o podezření na kontaminovaná vejce látkou fipronil už začátkem června, ale informovaly o něm poprvé až 20. července. A já se vás tedy ptám: Opravdu je toto způsob, kterým se představujeme spolupráci a ochranu spotřebitelů?

Možná má mluvčí belgického Úřadu vlády pravdu a rozhodnutí nezveřejnit informace o prvním podezření bylo v souladu s evropskými předpisy. Pokud tomu tak ovšem bylo, pak se na evropské úrovni musí předpisy změnit. Já vás vyzývám, pane komisaři, abyste byl nositelem této změny.

Co však považuji za zcela skandální a nepřijatelné a motivované pouhou snahou ochránit své podniky je to, co belgická vláda udělala. Nešlo jí o zdraví evropských občanů, to považuji za zcela skandální, šlo jí pouze o profit vlastních podniků. A tomu bychom se měli vyvarovat a i tam musíme hledat cesty, aby se toto nemohlo v žádné jiné zemi už nikdy opakovat.


  Martin Häusling (Verts/ALE). – Herr Präsident! Herr Kommissar! Es gibt einen Skandal im Skandal. Viele haben ja schon gesagt, dass es Monate dauert, bis nationale Behörden auf Verdachtsmomente reagieren. Dass es acht Wochen dauert, bis die Öffentlichkeit nach ersten Funden informiert wird, das ist ein Skandal! Aber auch die Reaktion der Kommission ist nicht angemessen gewesen. Es muss eine Verpflichtung geben, dass Mitgliedsländer sofort etwas melden, besonders, wenn es um Gesundheitsgefahren geht.

Warum hat die Kommission bei der Dimension des Themas dann nicht eine Task Force eingesetzt, um dem nachzugehen? Warum setzt man das erst Wochen später auf die Tagesordnung des Ministerrates? Das ist keine angemessene Reaktion. Da muss es von Seiten der Kommission deutlichere Reaktionen geben. Und natürlich geht es auch um ein agrarindustrielles System: Kein Bereich der Landwirtschaft ist so industriell wie die Eiererzeugung, und dass da die Betrugsanfälligkeit höher ist, ist völlig klar. Deshalb müssen diese Bereiche stärker und effizienter kontrolliert werden, und ich bin mir mit vielen Kollegen darüber einig, dass dieses Mittel Fipronil nicht mehr auf den europäischen Markt gehört.


  Beatrix von Storch (EFDD). – Herr Präsident! Liebe Wähler, wir diskutieren heute über faule Eier in der EU – Stichwort Fipronil. Trump und Putin diskutieren derweil mit Nordkorea über den eskalierenden Atomstreit und versuchen, den abzuwenden. Friede unserem Hühnerstall – das ist die realpolitische Ambition der Europäischen Union und von Juncker und Merkel. Dieser neue grenzüberschreitende Lebensmittelskandal aus Belgien zeigt uns aber, dass die EU nicht funktioniert – vorne nicht und hinten auch nicht. Die EU will alles regulieren und harmonisieren, aber die nationalen und europäischen Lebensmittelkontrollbehörden funktionieren nicht, die Informationsmethoden funktionieren nicht, die Frühwarnsysteme auch nicht. Und nun heißt es auch noch, dass möglicherweise die Grenzwerte gar nicht richtig bemessen sind und vielleicht die Gefahr geringer ist als angenommen. „Was nun?“, fragt sich das Huhn. Und wir sagen: Vielleicht eiern wir etwas weniger rum und reformieren die EU mal von Grund auf.


  Christel Schaldemose (S&D). – Hr. Formand! Både Kommissæren og Ministerrådet siger, at æggeskandalen viser, at vores fødevarevarslingssystem i EU virker. Jeg synes, æggeskandalen viser, at vores system ikke virker godt nok. Der er altså brug for, at vi strammer op. 24 medlemsstater har været ramt af denne skandale. Vi bliver nødt til at forpligte vores medlemsstater til at orientere hinanden med det samme, når der sker noget. Men orientering er simpelthen ikke nok. Vi har også brug for at kræve af medlemsstaterne, at de afsætter langt flere ressourcer til at kontrollere vores fødevarer. I dag er det hovedsagelig virksomhederne, der kontrollerer sig selv. Det er ikke godt nok. Medlemsstaterne bliver derfor nødt til at oppe sig, hvis dette system skal fungere bedre i fremtiden. Det synes jeg, vi skylder forbrugerne, som har krav på at vide, at deres fødevarer er sikre. Sådan er det desværre ikke i dag.


  Bas Belder (ECR). – In mijn land, Nederland, is een groot aantal pluimveehouders, tussen 200 en 250, ernstig getroffen door de fipronilcrisis. De kosten zijn enorm: vernietiging van eieren, schoonmaken van de stallen, afvoeren van mest. Bedrijven dreigen hierdoor om te vallen. Twee vragen heb ik voor u, commissaris. Allereerst een vraag over de mest: kan de Commissie duidelijkheid verschaffen over de maximale residulimiet voor mest? Lidstaten blijken daar verschillend mee om te gaan. Op dit moment moeten pluimveehouders in mijn land mest verbranden, zelfs als deze geen fipronil bevat. Hierdoor blijven bedrijven onnodig op slot, met alle gevolgen van dien. Daarnaast een vraag over de schade: lidstaten blijken verschillend om te gaan met het verlenen van schadevergoedingen aan getroffen pluimveehouders. Welke ruimte, mijnheer de commissaris, heeft een lidstaat precies om een schadevergoeding te geven binnen de staatssteunregels? Graag meer duidelijkheid hierover vanuit de Commissie.


  Izaskun Bilbao Barandica (ALDE). – Señor presidente, señor comisario, el sistema de alerta rápida para alimentos y piensos y la trazabilidad en que se basa es una gran aportación de la Unión Europea a la seguridad alimentaria.

En el País Vasco, por ejemplo, fue la Dirección de Salud Pública del Gobierno vasco quien, el pasado 12 de agosto, en un tiempo récord, inmovilizó una partida presuntamente afectada por fipronil, acreditando la capacidad de las autoridades competentes para resolver la situación.

Pero la crisis del fipronil ha demostrado también que la resistencia de un Estado concreto —en este caso, al parecer, Holanda— a admitir que es el origen del problema, la tentación de sobreproteger lo propio pone en riesgo a los consumidores europeos y perjudica el buen nombre de toda la producción alimentaria europea. La crisis que sufrieron en 2011 los pepinos —y que resultó tener su origen en unos brotes de soja— debió servirnos para aprender una lección que no podemos volver a suspender.

Por eso necesitamos que, en la anunciada reunión de alto nivel, se exija más honradez, colaboración, transparencia y control para mejorar el sistema de alerta rápida para alimentos y piensos.


  Michèle Rivasi (Verts/ALE). – Monsieur le Président, je vois trois questions.

D'abord, qui a donné l'alerte? Le commissaire a indiqué: le système européen d'alerte rapide. Je pense que c'est un très bon outil, comme vous l'avez mentionné, mais il faut que l’on responsabilise les États membres. Comme cela a été dit, il est anormal que les Belges aient mis autant de temps et les Hollandais autant de temps. Cela veut dire qu’il faut proposer des amendements au niveau de la sanction, parce qu'il faut se servir de cet exemple pour que cela ne se reproduise pas.

Après, on a un deuxième problème: qui contrôle et comment? Regardez au niveau des États membres. Soit ce sont des agences, soit ce sont des opérateurs. J'ai regardé l'exemple de la France: sur 15 milliards d’œufs, il n’y a que 600 contrôles. C'est donc vraiment une aiguille dans une botte de foin. Et, quand j'ai regardé les contrôles, il n’y avait pas le fipronil, parce que le fipronil est modérément toxique, comme dit l'OMS. Vous voyez donc qu’il y a un gros souci au niveau du contrôle des produits.

Dernière chose, je trouve qu'il y a deux poids, deux mesures. Quand vous dites: «il n’y a pas de risque sanitaire», qu'en savez-vous Monsieur le Commissaire? On sait que le fipronil est neurotoxique, qu’il peut provoquer des cancers au niveau de la thyroïde et qu’en plus il s'accumule dans les graisses. Donc, comme cette situation est telle depuis septembre 2016, on ne connaît absolument pas les risques.


  Piernicola Pedicini (EFDD). – Signor Presidente, onorevoli colleghi, io ho portato in Aula queste due uova, che sono praticamente identiche: soltanto che una è contaminata dal fipronil e l'altra è incontaminata.

Allora, come avrebbe potuto fare un normale cittadino per distinguere queste due uova, per sapere quale scegliere? Chi doveva fare i controlli, signor Presidente? E come mai la Commissione non fa dei controlli indipendenti? Come mai i sistemi di allerta rapido olandese e belga in realtà non sono stati rapidi e hanno permesso tutto questo?

Allora noi diciamo che le frodi ci sono e ci saranno sempre: ma se i sistemi di controllo e di allerta rapida dell'Unione europea sono questi – e cioè praticamente dei colabrodo che fanno acqua da tutte le parti – allora noi dobbiamo capire qual è la soluzione: per noi la soluzione è che queste sostanze tossiche per la salute non vadano neanche autorizzate sul territorio dell'Unione europea. Non c'è altra soluzione.


  Gilles Pargneaux (S&D). – Monsieur le Président, Monsieur le Commissaire, un nouveau scandale alimentaire transfrontière en Europe a éclaté ces derniers mois: les œufs bourrés d’un insecticide, le fipronil.

Dix-neuf pays européens concernés, des dizaines de millions d’œufs et de produits transformés, comme les gaufres ou les biscuits pour enfants, ont été retirés de la vente.

Nous devons combattre la fraude alimentaire par certains au sein de l’industrie alimentaire européenne. C’est donc plus d’Europe qu’il nous faut pour améliorer le système d’alerte rapide pour les denrées alimentaires que j’ai déjà permis de renforcer en tant que rapporteur de notre Parlement sur les menaces transfrontières graves pour la santé en 2013.

Que faut-il faire alors? Rendre obligatoire pour les États membres l’alerte auprès des instances européennes qui existent et qui ont déjà démontré, ces dernières années, leur efficacité.

Monsieur le Commissaire, il est donc temps que ces politiques de lutte contre la fraude alimentaire soient, non plus de la compétence des États membres, mais une véritable politique européenne communautarisée. Il y va de notre sécurité alimentaire, donc de notre santé.


  Beata Gosiewska (ECR). – Panie Przewodniczący! Panie Komisarzu! Dzisiaj mamy skandal z fipronilem. Jaki skandal będzie jutro, jeżeli Komisja Europejska wreszcie na poważnie nie zajmie się kontrolą bezpieczeństwa żywności? Panie Komisarzu, stwierdził Pan, że krytyka systemu rasy jest nieuzasadniona. Ja się z Panem zgadzam. Ta krytyka należy się Komisji Europejskiej za to, że nie zapewniła bezpieczeństwa produkcji żywności i od ośmiu miesięcy obywatele Unii Europejskiej, konsumenci, byli narażeni na spożywanie jaj i mięsa drobiowego z fipronilem. Czy Komisja Europejska nie powinna ocenić ryzyka i zarządzić kontroli w Unii Europejskiej, jeżeli pojawił się problem w Belgii? To nie jest trudne do przewidzenia. Pan bagatelizuje problem ryzyka. Fipronil jest szczególnie szkodliwy przy długotrwałym stosowaniu, uszkadza system nerwowy, uszkadza nerki, wątrobę i tarczycę. Proszę tego nie bagatelizować, konsumenci Unii Europejskiej mają prawo być tym zaniepokojeni i czuć się niebezpiecznie kupując produkty, a oszuści, widząc, że instytucje Unii Europejskiej nie działają, właśnie takie oszustwa stosują.


  Marc Tarabella (S&D). – Monsieur le Président, Monsieur le Commissaire, je vous remercie d’avoir relaté les faits tels qu’ils se sont passés. Vous avez eu raison d’insister sur le fait que, effectivement, la responsabilité relève davantage, en premier lieu, des criminels qui devraient être punis, car les crises à répétition, que ce soit celle de la vache folle, de la dioxine, de la viande étiquetée «bœuf» alors que c’est du cheval, du fipronil, sont autant de crises alimentaires qui jettent l’opprobre sur toute une filière qui ne mérite pas cela, alors que ce ne sont que quelques criminels qui trichent.

Mais c’est aussi la responsabilité des États membres. Il est vrai que les autorités belges ont quelque peu traîné: sept semaines entre le moment où elles ont été au courant du problème et celui où elles ont averti la Commission… Que dire des autorités néerlandaises? Cela faisait sept mois qu’elles étaient au courant. Depuis novembre 2016.

Monsieur le Commissaire, ne faut-il pas inviter les autorités nationales à communiquer plus vite? Ne pas changer le système, mais plutôt les responsabiliser et, pourquoi pas, en leur appliquant des sanctions, de manière à les inciter à être plus proactives à l’avenir dans des cas similaires de fraude.


Zgłoszenia z sali


  Michaela Šojdrová (PPE). – Pane předsedající, jak zde již bylo řečeno, tak systém včasného varování existuje, ale jeho fungování je závislé na činnosti kontrolních národních orgánů, v tomto případě Nizozemska a Belgie. Důvěra občanů ve fungování vnitřního trhu je závislá na důslednosti v kontrole a objasnění všech pochybností.

V této souvislosti mě těší, že testy drůbežího chovu v České republice na fipronil dopadly negativně, a očekávám, že kauza fipronilu bude vyšetřena a viníci kontaminace budou potrestáni tak, aby důvěra spotřebitelů na vnitřním evropském trhu byla obnovena.


  Olga Sehnalová (S&D). – Pane předsedající, evropští spotřebitelé mají ještě v čerstvé paměti aféry s neoznačeným koňským masem v potravinách nebo skandály s masem z Brazílie a na vnitřním trhu se objevila kontaminovaná vejce používaná navíc jako přísada v řadě dalších výrobků. Po více než měsíci od prvotních nálezů došlo teprve minulý týden v České republice k uvalení povinnosti kontrol dovážených vajec a vaječných produktů před uvedením na trh.

Je proto zcela na místě ptát se, zda dozorové orgány včas a dostatečně naplnily povinnost výměny informací v rámci systému rychlého varování a ostatní závazky, které vyplývají z dozoru nad trhem. Jsou sankce za porušení stávajících předpisů dostatečně odrazující, aby nedocházelo v potravinářství k používání zakázaných látek? Nad nekalými praktikami a opakovanými podvody v potravinovém řetězci na vnitřním trhu prostě nelze přivírat oči. Nejen, že cena za hazard s lidským zdravím jako v současné fipronilové kauze je až příliš vysoká, ale důvěra spotřebitelů ve vnitřní trh se bohužel opět otřásá v základech.


  Νότης Μαριάς (ECR). – Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται για ένα τεράστιο διατροφικό σκάνδαλο με εκατομμύρια ύποπτα αβγά μολυσμένα από fipronil που κυκλοφόρησαν σε όλη την Ευρώπη και αποδεικνύεται ότι και στο Βέλγιο και στην Ολλανδία οι αρμόδιες εθνικές αρχές το γνώριζαν τουλάχιστον από τα τέλη του 2016. Το σύστημα λοιπόν δεν λειτούργησε.

Σε σχέση με την Ελλάδα όμως, κύριε Andriukaitis, μετά από συνεχείς παρεμβάσεις μου, αποκαλύφθηκε ότι τα υλικά εισήχθησαν στην Ελλάδα από τη Γαλλία, τριακόσια κιλά σκόνης από ασπράδια αβγού μολυσμένα με fipronil, και ενώ εγώ ζητούσα την απόσυρση των αβγών και ολόκληρης της ύποπτης αυτής παρτίδας, τελικά οι αρμόδιες ελληνικές αρχές δεν το έπραξαν και με ανακοίνωση ενημέρωσαν ότι η ύποπτη παρτίδα των τριακοσίων κιλών από σκόνη από ασπράδια αυγών χρησιμοποιήθηκε από ελληνική επιχείρηση και δημιουργήθηκαν μίγματα σε αναλογία ένα προς εκατό, μία αναλογία στην οποία η συγκέντρωση fipronil, λέει ο ΕΦΕΤ, δεν είναι επικίνδυνη. Ακούστε πράγματα!

Ρωτάμε λοιπόν ποια είναι αυτή η ελληνική επιχείρηση που το έπραξε; Εσείς, ως Επιτροπή, συμφωνείτε με αυτή την απαράδεκτη ενέργεια; Τι μέτρα θα λάβετε; Είναι απαράδεκτο αυτό που συμβαίνει και στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη!


  Bronis Ropė (Verts/ALE). – Gerbiamas pirmininke, gerbiamas komisare, kolegos. Kalbėdamas apie didesnę Europos Sąjungos dalį ir net Honkongą pasiekusį fipronilo kiaušiniuose skandalą, noriu akcentuoti, kaip svarbu turėti sistemą, laiku ir operatyviai sureaguojančią į analogiškus skandalus bei užkertančią kelią rimto pavojaus kilimui. Europos Sąjungos rinka yra didžiulė, natūralu, kad joje kartkartėmis neapsieinama be panašių skandalų. Tačiau, manau, galime pasidžiaugti, kaip į šį atvejį sureagavo atitinkamos institucijos. Kita vertus, šis skandalas verčia susimąstyti ir apie kitus pavyzdžius, kaip antai glifosato likučiai maisto produktuose. Gal tai puiki galimybė atsigręžti į vartotojo lūkesčius ir atnaujinti diskusiją, kokių produktų tikimės ant savo stalo?


  Esther Herranz García (PPE). – Señor presidente, este escándalo, el del fipronil, no solo es un problema de seguridad alimentaria, sino que fundamentalmente es de confianza: si la tenemos o no en los mecanismos de alerta en vigor desde hace cuatro décadas. Y no funcionan bien y, por tanto, este es un escándalo más.

En España aún recordamos cómo, hace unos años, el mal uso por parte de un Estado miembro y sus autoridades dio lugar a la denuncia injustificada contra productores españoles de pepino, que ha dado lugar a indemnizaciones millonarias por sentencia judicial hace escasos días.

Hoy, desgraciadamente, sí hay un fraude, y por un retraso de muchos meses en una comunicación de una contaminación que deberían haber hecho de forma inmediata los Estados miembros afectados. Pero esto denota la ineficacia y la deficiencia de funcionamiento de este instrumento.

Hay que asegurarse de que la opinión pública esté tranquila. Para ello, nada mejor que la prevención. Nada más adecuado que disponer de una legislación europea en food defense, que, como ya venimos advirtiendo a la Comisión desde hace dos años, es un instrumento que puede darnos la tranquilidad que necesitamos los consumidores y las herramientas que necesitan los productores. Se llama food defense. Norteamérica la tiene; ¿por qué no la tenemos aún nosotros?

También sería necesario aclarar cuál es exactamente el papel que juega la nueva red de fraude alimentario, creada en 2013 a raíz de la carne de caballo. ¿Para qué sirve? Queríamos saber su opinión.


  Nicola Caputo (S&D). – Signor Presidente, onorevoli colleghi, la contaminazione da fipronil mostra tutta la vulnerabilità della nostra produzione agroalimentare. Lo scandalo in poco tempo si è diffuso a macchia d'olio, colpendo 24 Stati su 28. La tracciabilità deve essere totale su tutti i prodotti alimentari e occorre un forte inasprimento di pene per le aziende che commettono abusi e per quegli Stati membri che non fanno controlli preventivi.

È essenziale armonizzare il sistema di allerta rapido per alimenti e mangimi e del sistema di cooperazione bilaterale sulle frodi, che il Belgio aveva utilizzato nei primi giorni di giugno per chiedere informazioni all'Olanda. Vanno precisati chiaramente i termini per la notifica delle allerte nel sistema europeo e il conseguente avvio delle procedure di ritiro e richiamo, le modalità di gestione degli animali e delle uova negli allevamenti interessati dalla contaminazione e bisogna stabilire i fattori di concentrazione da applicare per la valutazione di conformità degli ovoprodotti.

Insomma, più trasparenza e più rapidità, ma anche più Europa per tutelare i nostri consumatori.


  Tibor Szanyi (S&D). – Elnök Úr, a mindenki által jól ismert tojásbotrány rávilágított arra, hogy a riasztási rendszer fejlesztése mellett a baromfitenyésztés tartástechnológiája is javításra szorul, hogy összeurópai fellépés szükséges a kemikáliák élelmiszeripari várakozási idejével kapcsolatban, és arra is rávilágított, hogy a baromfinál az ún. állatjóléti támogatás hiánya kérdéseket vet fel. A megoldás csakis európai szintű lehet. Itt az ideje, hogy a közös piacot még erősebb közös élelmiszer- és takarmánybiztonsági rendszerrel támogassuk meg. A tojásbotrányhoz hasonló krízishelyzetek kialakulása esetére pedig megoldás lehet egy többéves krízisalaprendszer a meglévő egyéves krízisalapok gyakorlata helyett.


(Koniec zgłoszeń z sali)


  Vytenis Povilas Andriukaitis, Member of the Commission. – Mr President, I would like to say that I am very happy about those broad debates. Some of you made political statements. Of course, I agree that the Commission is responsible, as Ms Gosiewska said. I am responsible, I am personally responsible. It is a big test for me – and for you also, for all of us, because the situation is very delicate.

On the one hand, we know very well that we need to have facts, arguments, scientifically-based criteria and, of course, reality and fact-finding checks, not just talking generally. Because dissemination of mistrust, dissemination of fear, dissemination of misleading information also affects consumer perception. We need to understand balance and to see how to move forward together. This is not the time to name, blame and shame.

It was a big test for me on 20 July because I faced for the first time such a big challenge and we decided, on the one hand, to be very active, very precise, to communicate with governments, to discuss with ministers, and on the other hand, to manage information, to provide information for consumers.

You mentioned failures of the Rapid Alert System. No, this is not true. Only the Rapid Alert System allows us to understand where we are, how many countries are affected. The European Union produced 360 million eggs per day – please, calculate that per one week and then, can you imagine it, we withdrew 20, 40 million eggs from this big amount. It shows that our Rapid Alert System and tracking and tracing system is effective. That is true.

Another question is: how are we using information, how are we acting, especially in using two different systems with different tasks. A criminal investigation in one hand, the food safety issue in the other. How to build a coherent approach? It is our task to move forward and to enforce our situation.

Let me start with some concrete questions. Ms Dalli, Mr Agnew and Ms Rivasi raised questions on public health. As regards a possible risk to public health, eggs from only three farms exceeded the acute risk level. I would like to provide you with this real information. Only three farms exceeded the acute risk level. This means that the consumer would need to consume several eggs from these farms in a short period of time to exceed the acute reference dose.

As regards the chronic risk, long-term exposure to fipronil via eggs and egg products should not exceed the acceptable daily intake. From the analytical results available, the majority of the eggs are below that level. This is why we once again draw your attention to this. The risk to public health is really very low. This is not to minimise the incident, as it relates to the illegal use of unauthorised substances. So all in all, consumers are safe, as I mentioned.

Talking about action in the future: Mr Belet, Ms Dalli and Mr Demesmaeker raised those questions. After managing the consequences of the incident and having taken the necessary risk management measures, we now have to move on and understand what lessons can be learned from this situation.

On 30 August, a meeting of the Standing Committee on Plants, Animals, Food and Feed discussed the situation at a technical level and I asked Member States – France, the Netherlands, Germany and Belgium – to provide a coherent approach and to present their views and, of course, a thorough assessment and also proposals on how to deal with those issues together.

This means that I will organise a high-level ministerial meeting on 26 September because we need to address all the issues and questions which were raised today. I will collect your questions and will see how to include your questions on manure, zero tolerance, compensation issues. We need to understand the situation and we will present our conclusions to the Agriculture and Fisheries Council in October, because this is a sequence of problems.

Speaking of delays by the Member States, we have to look at this from two angles: the functioning of the system itself, and the use of the system. The system as such, as it was designed, is working well from my point of view. Once it has been put into the system, information has been flowing very well, but how to react quickly is another thing.

I fully understand the situation of the competent authorities because they have difficulties in deciding. First of all they must understand the source of the problems, then the extent of the problems, and then see how to react quickly because it was detected in a completely accidental way. This is very important once again. There are a lot of questions so perhaps I can collect those questions and answer them in written form, as I know we are pressed for time.

Speaking about compensation, the priorities for these coming weeks is for producers, business operators and Member States to take the necessary measures to ensure a high level of consumer protection and for the Commission to ensure harmonised enforcement of European Union rules in Member States.

The economic impact of this situation needs to be assessed before starting talks on potential compensation because the situation is not yet at an end. We need to assess the situation considering both the impact on producers and consumption levels in the long term, as well as the ongoing criminal investigation. But we must be sure that our compensation is not going into the hands of criminals. This is clear; we will look at the real picture. We will compensate those who were not involved in criminal activities, but those who were involved in criminal activities should be punished, we should not allow them to use our compensation.

Speaking about animal welfare issues, I agree: we need to discuss animal welfare issues. It does not matter what kind of farming – organic, non-conventional, and so on – but I think we have a good opportunity to use the animal welfare platform and to debate those issues, speaking about those questions.

On manure, as I mentioned, we need to understand that zero tolerance is very important, but of course I will ask my services, my advisers, scientists, to see how we may discuss those issues in more detail because it is a very technical question.

I spoke earlier about the collective responsibility that we bear for safeguarding higher standards of food safety and public health. I am heartened therefore that this House has taken such an active interest in this issue and I have listened closely to the debate today. Let me reiterate: we are determined to improve the use of, and coordination between, the Rapid Alert System and the Administrative Assistance and Cooperation System. However, we cannot and should not place the responsibility for the situation exclusively on these systems. They simply cannot function if they are not used correctly.

I feel that our dialogue today demonstrates the value of effective and continuous communication and we will do our best and we will present to you later our outcomes after 26 September and after the Council conclusions.


  Izaskun Bilbao Barandica (ALDE). – Señor presidente, mande callar a todo el mundo, porque estamos haciendo verdaderos esfuerzos para escuchar a un comisario que está tratando de poner sobre la mesa —y ante un problema que nos preocupa mucho— soluciones. A quien no quiera escucharle, por favor, invítele a que salga, pero que mantenga el silencio en este Pleno, porque esto también forma parte de la imagen del Parlamento Europeo.


  Matti Maasikas, President-in-Office of the Council. – Mr President, honourable Members, I have listened to the debate with great attention – a debate that was carried by deep concern about public health in Europe. The protection of public health in the EU is extremely important. This is why, over the years, the EU has built a comprehensive and solid system to ensure safe food for all and to detect unsafe or adulterated food. The events this summer call for a renewed assessment of this system. At the same time, all actors involved have to remain vigilant and act to ensure that there are no flaws in the functioning of the current system in place. If the in-depth assessment of the fipronil crisis shows the need to review and to improve the system, we should all stand ready to do whatever is required. Commissioner Andriukaitis, besides answering all the questions of substance, also laid out the next steps. 26 September will be the next chance at a high-level meeting to discuss these issues.


  Przewodniczący. – Zamykam debatę.

Oświadczenia pisemne (art. 162)


  Clara Eugenia Aguilera García (S&D), por escrito. – Estamos ante una crisis provocada por el uso fraudulento de una sustancia prohibida en la desparasitación de animales de granja destinados al consumo. Sabemos ya que el riesgo para la salud, que pudiera derivarse, es bajo y se ha procedido, desde que se activó el sistema de alerta rápida, a la destrucción, retirada e inmovilización de los productos afectados. Ello demuestra el buen funcionamiento de nuestro sistema de trazabilidad de los productos. La contaminación se inicia en Países Bajos y Bélgica y en estos momentos hay investigaciones abiertas en varios Estados miembros. Los fiscales de estos países verificarán las muestras y ayudarán a determinar quién sabía qué. Por parte de la CE, la investigación continúa para extraer lecciones y mejorar nuestro sistema de alerta rápida que ha funcionado correctamente. No así la tardanza en notificar de algún Estado miembro. Al parecer, los primeros casos se detectaron a finales de 2016 y hasta el 20 de julio de 2017, la CE no recibió la notificación necesaria para activar el RASFF. La cuestión se analizará en una reunión ministerial de alto nivel convocada para el 26 de septiembre y cuyas conclusiones se elevarán al Consejo de Ministros de Agricultura de 10/11 de octubre.


  Soledad Cabezón Ruiz (S&D), por escrito. – Estamos ante una crisis provocada por el uso fraudulento de una sustancia prohibida en la desparasitación de animales de granja destinados al consumo. Sabemos ya que el riesgo para la salud, que pudiera derivarse, es bajo y se ha procedido, desde que se activó el sistema de alerta rápida, a la destrucción, retirada e inmovilización de los productos afectados. Ello demuestra el buen funcionamiento de nuestro sistema de trazabilidad de los productos. La contaminación se inicia en Países Bajos y Bélgica y en estos momentos hay investigaciones abiertas en varios Estados miembros. Los fiscales de estos países verificarán las muestras y ayudarán a determinar quién sabía qué. Por parte de la CE, la investigación continúa para extraer lecciones y mejorar nuestro sistema de alerta rápida que ha funcionado correctamente. No así la tardanza en notificar de algún Estado miembro. Al parecer, los primeros casos se detectaron a finales de 2016 y hasta el 20 de julio de 2017, la CE no recibió la notificación necesaria para activar el RASFF. La cuestión se analizará en una reunión ministerial de alto nivel convocada para el 26 de septiembre y cuyas conclusiones se elevarán al Consejo de Ministros de Agricultura de 10/11 de octubre.


  Емил Радев (PPE), в писмена форма. – Скандалът това лято със заразените с фипронил яйца е безпардонен. Заразени яйца и продукти има в 26 държави членки и вероятно десетки други по целия свят. Моята родина България също е сред потърпевшите. Целият сектор е в шок, пазарът все още не може да се стабилизира, а загубите за фермери, производители и крайни потребители вероятно ще възлизат на стотици милиони евро. Искам да разбера от ЕК дали държавите-първоизточници на проблема са информирали надлежно съответните органи чрез системата за бързо предупреждение за храни и фуражи и, ако да – в какъв срок? В случай, че ЕК не е имала навременна информация, какви мерки смята да предприеме срещу тези държави? Можем ли скоро да очакваме процедури за нарушение на европейското законодателство или по-скоро ще се търси ревизия и промяна на процедурите за уведомление? Очаквам гражданите да получат своевременна и надеждна информация. Новините по темата на моменти са противоречиви, което обърква и плаши потребителите, като същевременно създава допълнителна несигурност на пазара. В тази връзка призовавам компетентните органи за пълна прозрачност относно случаите на наличие на заразени продукти и адекватни действия за изтеглянето им от пазара. Разчитам на бързи и решителни действия за предотвратяване на проблема и ограничаване на щетите за европейските производители и потребители.


  Daciana Octavia Sârbu (S&D), în scris. – Scandalul contaminării ouălor cu Fipronil și impactul său amplu ridică două categorii de probleme, în afara unei obligatorii îmbunătățiri a sistemului de alertă internă privind siguranța alimentară.

Prima prioritate este nevoia clară de a investiga modul în care sunt folosite insecticidele și produsele de protecție a plantelor, în general, în domeniul producerii alimentelor. În ce măsură putem fi siguri că astfel de substanțe nu au fost folosite ilegal, pe teritoriul UE, și în procesul de obținere a altor alimente esențiale precum carnea, laptele și produsele lactate etc? Controale ale modului de utilizare a acestor substanțe sau măsuri precum înăsprirea unor reguli de achiziționare pot preveni viitoare cazuri de contaminare a unor alimente cu substanțe chimice periculoase, contribuind major la protejarea sănătății cetățenilor.

Cealaltă prioritate este nevoia de a reconstrui încrederea consumatorilor din UE în producătorii de alimente. Câteva cazuri de fraudă au afectat major un sector al industriei alimentare; vorbim de costuri economice suportate de producători nevinovați, precum și de confuzie și suspiciune la nivelul consumatorilor, care nu mai știu ce produse sunt sigure. Comisia are responsabilitatea de a ajuta producătorii de alimente și fermierii europeni să-și reconstruiască relația de încredere cu cetățenii. Aceste două priorități sunt, bineînțeles, conectate.



Aviso legal - Política de privacidade