Index 
 Előző 
 Következő 
 Teljes szöveg 
Eljárás : 2016/2270(INI)
A dokumentum állapota a plenáris ülésen
Válasszon egy dokumentumot : A8-0292/2017

Előterjesztett szövegek :

A8-0292/2017

Viták :

PV 23/10/2017 - 20
CRE 23/10/2017 - 20

Szavazatok :

PV 24/10/2017 - 5.18
CRE 24/10/2017 - 5.18
A szavazatok indokolása

Elfogadott szövegek :

P8_TA(2017)0403

Viták
2017. október 23., Hétfő - Strasbourg Lektorált változat

20. A minimáljövedelemmel mint a szegénység elleni küzdelem eszközével kapcsolatos szakpolitikák (rövid ismertetés)
A felszólalásokról készült videofelvételek
PV
MPphoto
 

  Przewodniczący. – Kolejnym punktem porządku dnia jest krótka prezentacja sprawozdania sporządzonego przez Laurę Ageę w imieniu Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych w sprawie polityki gwarantowanego minimalnego dochodu jako narzędzia do zwalczania ubóstwa (2016/2270(INI)) (A8-0292/2017).

 
  
MPphoto
 

  Laura Agea, relatrice. – Signor Presidente, signor Commissario, onorevoli colleghi, cittadini, oggi è chiaro a tutti che la povertà è un problema europeo, causato proprio dalle politiche che questa Unione europea ha perpetrato per anni.

L'ultima speranza per mettere un freno all'emergenza della povertà è la volontà da parte di tutti i paesi di adottare un reddito minimo che restituisca vita e dignità ai quasi 120 milioni di cittadini europei che non riescono più ad arrivare alla fine del mese e lottano per sopravvivere.

Con questo documento l'Europa non potrà più girarsi dall'altra parte con indifferenza quando si parla della sofferenza dei suoi cittadini. L'Europa non deve più restare sorda di fronte alle richieste di aiuto che le famiglie e le imprese le rivolgono da anni. La Commissione europea affronti senza indugio la questione del reddito minimo, presentando quanto prima la proposta di una direttiva vincolante.

Oggi, secondo l'Osservatorio sociale europeo, diverse forme di sostegno al reddito esistono già in 26 Stati membri, e con rammarico devo aggiungere che nel mio paese non esiste un reddito minimo.

Noi vogliamo che l'Europa intervenga immediatamente con un quadro comune di norme che permetta l'armonizzazione dei diversi regimi vigenti con criteri di accesso comuni e validi per tutti come, ad esempio, basare il calcolo del reddito da erogare sulla soglia di povertà, che Eurostat fissa al 60 % del reddito medio nazionale. Non esistono cittadini di serie B, tutti devono poter beneficiare allo stesso modo dei regimi di reddito minimo.

Le parole non bastano più, bisogna mettere a disposizione le linee di bilancio del Fondo sociale europeo e del Programma europeo per l'occupazione e l'innovazione sociale per aiutare gli Stati membri a implementare regimi di reddito minimo. Si tratta di un approccio strategico e di visione, che consenta una vera e propria integrazione sociale. Non si tratta solo di soldi: i cittadini non chiedono elemosina, ma politiche di dignità.

Se si trovano i soldi per salvare le banche, tanto più pretendo che si trovino risorse per i figli di quest'Europa che è vittima, troppo spesso, di interessi scellerati. Questo nostro continente deve ritrovare il suo volto umano, assicurando assistenza sanitaria, alloggio, istruzione e dignità attraverso politiche economiche espansive a beneficio di tutti.

Vorrei concludere ringraziando il Commissario e i colleghi relatori, ma anche dicendo che questo lavoro, questo documento, porta la mia firma, porta la firma del Movimento 5 Stelle, ma racchiude i nomi di tutti i 120 milioni di cittadini europei per i quali è stato scritto. Il nostro impegno, la nostra dedizione e il nostro lavoro sono stati, sono e saranno sempre rivolti ai cittadini.

 
  
 

Zgłoszenia z sali

 
  
MPphoto
 

  Michaela Šojdrová (PPE). – Pane předsedající, já nemůžu odolat, abych nereagovala na výzvu paní zpravodajky. Já jen chci upozornit, že Evropská unie nemůže nahradit rozhodování parlamentů a vlád členských států. Přesto univerzální minimální příjem je již v mnoha zemích realitou, jak ona sama přiznala, byť se třeba jmenuje jinak, například životní minimum, jako máme v České republice.

Je ale otázkou, zda má existovat nějaký minimální příjem definovaný na evropské úrovni. Já osobně s tím nesouhlasím, stejně tak jako nesouhlasím s definováním minimální mzdy na úrovni Evropské unie. Přijaté znění této zprávy je ale akceptovatelné, protože pouze vybízí všechny státy, aby zvážily nějakou formu minimálního příjmu. Osobně jsem proti tomu, abychom ve zprávě zmiňovali možnost směrnice Evropské unie o minimálním příjmu, a nesouhlasím s výzvou k založení fondu Evropské unie. Byla by to utopie a falešný slib voličům, který by Evropský parlament měl odmítnout.

 
  
MPphoto
 

  Nicola Caputo (S&D). – Signor Presidente, onorevoli colleghi, i dati sulla povertà nell'Unione europea destano molta preoccupazione, dati che le politiche di austerità di questi anni hanno acuito: 119 milioni di persone dell'Unione europea, circa il 25 % della popolazione totale, sono a rischio di povertà ed esclusione sociale, e a questi dati vanno aggiunti gli elevati tassi di disoccupazione, soprattutto giovanile.

Una delle mie prime iniziative da parlamentare europeo è stata quella di interrogare la Commissione sulla grave condizione di milioni di cittadini europei che non riescono a soddisfare le proprie necessità primarie. Il reddito minimo di cittadinanza è una possibilità, anche se declinata con sfumature differenti nei vari Stati membri.

L'Europa deve saper costruire un sistema comune di welfare fondato sulla centralità e sul protagonismo di ogni cittadino europeo. È doveroso lanciare una strategia integrata di lotta alla povertà, basata su indicatori oggettivi e con una tempistica di realizzazione precisa, per far sì che siano rispettati gli obiettivi di Europa 2020.

 
  
MPphoto
 

  Νότης Μαριάς (ECR). – Κύριε Πρόεδρε, η λιτότητα, η βίαιη δημοσιονομική προσαρμογή έχουν πραγματικά οδηγήσει τεράστια τμήματα του πληθυσμού όλης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη φτώχεια και στην ανεργία. Έχουμε πάνω από 119 εκατομμύρια άτομα τα οποία βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή περίπου το 25% του συνολικού πληθυσμού. Η ανεργία κυρίως πλήττει τους νέους και αυτό συμβαίνει σε όλον τον ευρωπαϊκό νότο, με την Ελλάδα να αναδεικνύεται πρωταθλήτρια στην ανεργία των νέων. Το 40% του ελληνικού πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας λόγω των μνημονίων τα οποία έχει επιβάλει η τρόικα που συνεχίζει τη φορομπηχτική πολιτική και ταυτόχρονα οδηγεί τους έλληνες πολίτες μακριά από τα σπίτια τους, μια και τα κόκκινα δάνεια έχουν σαν αποτέλεσμα πλέον η τρόικα να επιβάλλει ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και τα κοράκια να αρπάζουν τα σπίτια των Ελλήνων. Απαιτείται, λοιπόν, ένα σύστημα ελάχιστου εισοδήματος, απαιτείται ένας ελάχιστος ευρωπαϊκός μισθός, μπορεί να υπάρξει χρηματοδότηση μέσα από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και μια οδηγία που να επιβάλλει υποχρεωτικά το σύστημα του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος.

 
  
MPphoto
 

  Izaskun Bilbao Barandica (ALDE). – Señor presidente. Quiero apoyar la aprobación de un marco europeo que establezca las condiciones de una renta mínima a nivel europeo y que anime a los Estados a entender que este gasto es una inversión. Es la mejor respuesta conocida, después de un empleo digno y de calidad, para rescatar a las personas de la marginalidad, evitar las terribles secuelas personales que produce el desempleo, proporcionar una plataforma sólida para su reinserción laboral y combatir la pobreza.

Los datos hablan por sí solos: en el País Vasco creemos en la Europa social. Hemos hecho un esfuerzo sostenido e intenso. La renta de inserción que funciona en Euskadi, que no alcanza el 5 % de la población estatal, atiende al 20 % de los perceptores y supone casi cerca del 40 % del dinero que se gasta en este concepto en el Estado. Así, nuestra tasa de riesgo de pobreza no alcanza el 9 %, frente al 22,3 % que se registra en nuestro Estado miembro, y los mecanismos de inserción influyen decisivamente también en nuestros índices de paro, igualmente los más bajos del Estado.

Este es el camino.

 
  
MPphoto
 

  João Pimenta Lopes (GUE/NGL). – Senhor Presidente, falar de políticas de rendimento mínimo é falar das verdadeiras causas que a justificam; é falar das razões por que vivem hoje na pobreza 125 milhões de pessoas na União Europeia, que produz 20 % do PIB mundial; é falar das razões por que são crescentes as desigualdades económicas e sociais, os níveis de exploração laboral ou a precariedade.

A resposta é clara: é na matriz capitalista da União Europeia e das políticas que têm promovido que estão as causas que justificam a necessidade destes instrumentos – instrumentos transitórios que são necessários, mas que não respondem às causas de fundo. Essas combatem-se com ruturas reais, com os constrangimentos que as políticas da UE impõem aos Estados e impedem políticas de efetiva redistribuição da riqueza, a promoção do trabalho digno com direitos, os avanços de acordos de contratação coletiva, o aumento real de salários, o combate às desigualdades ou a garantia de serviços públicos, gratuitos e de qualidade, de saúde, segurança social e educação – enfim, políticas progressistas de desenvolvimento que deem resposta às necessidades dos trabalhadores e dos povos.

 
  
MPphoto
 

  Wajid Khan (S&D). – Mr President, we have a minimum wage in the United Kingdom. It is called a minimum wage, but it is less than the minimum amount a person can live on. Its spending value is lower now than it was nine years ago. In the UK, more than seven million people in working families protected by the so—called minimum wage live in poverty. The latest figures show that 1.1 million people in the UK are using food banks, over a quarter of whom are in work.

Only a real living wage will truly tackle in—work poverty. A living wage is a fundamental issue of social justice. It is the most basic economic protection there is. It is a guarantee by each state to its citizens that their work will earn them enough to live off. The introduction of the minimum wage across all EU states is welcome, but it is my sincere hope that we will set our sights on making a minimum wage a living wage.

 
  
MPphoto
 

  Γεώργιος Επιτήδειος (NI). – Κύριε Πρόεδρε, η εσφαλμένη οικονομική πολιτική που εφήρμοσε η Ευρωπαϊκή Ένωση την τελευταία δεκαετία υπήρξε αιτία εκατομμύρια Ευρωπαίων, κυρίως στις χώρες του Νότου, να ζουν αυτή τη στιγμή είτε στα όρια της φτώχειας είτε μέσα στη φτώχεια και την ανεργία, κυρίως των νέων. Για αυτό, για να αντιμετωπιστεί αυτή η απαράδεκτη κατάσταση, πρέπει να καθιερωθεί ένα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, ούτως ώστε να πάψει ο Ευρωπαίος να ζει εξαθλιωμένος. Στα πλαίσια αυτά, η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να αφήσει την κακεντρεχή και πέραν πάσης λογικής πολιτική της εφαρμογής των μνημονίων στην Ελλάδα, η οποία έχει οδηγήσει στην εξαθλίωση το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της χώρας. Είναι εντελώς υποκριτικό να συζητούμε εδώ για την καθιέρωση ενός ελαχίστου εγγυημένου εισοδήματος του Ευρωπαίου πολίτη και, από την άλλη πλευρά, η Ευρωπαϊκή Ένωση να βοηθάει τη Γερμανία να υφαρπάσσει τον επίγειο θαλάσσιο και υποθαλάσσιο πλούτο της χώρας. Είναι μια απαράδεκτη κατάσταση η οποία πρέπει οπωσδήποτε να λήξει.

 
  
MPphoto
 

  Sergio Gutiérrez Prieto (S&D). – Señor presidente, hemos trabajado mucho y duramente para hacer este informe y por eso quiero dar la enhorabuena a la ponente, a mi compañera Laura Agea. Pero hemos trabajado mucho para solicitar tener un consenso, para solicitar a la Comisión Europea una directiva sobre rentas mínimas. Una propuesta, en definitiva, que cubra los huecos que hemos descubierto que existen tras la dureza de la crisis económica en nuestro modelo social, en nuestro Estado del bienestar.

Hemos de crear un nuevo sistema que proteja a las personas que después de más de dos años en el desempleo pierden su prestación y, por lo tanto, se quedan en los arcenes de la salida de la crisis, se quedan en los porcentajes de personas en riesgo de exclusión social.

Queremos una directiva que obligue a los Estados miembros a crear este sistema de rentas mínimas; que les obligue a dar una cuantía por encima del 60 % de la renta disponible de las familias de cada Estado miembro; que también incorpore políticas de inserción laboral y, por lo tanto, que haga, desde la iniciativa, desde la política, una sociedad más justa y más decente para la inmensa mayoría de los ciudadanos que esperan de esta Europa algo más que lamentos y algo más que porcentajes, en este caso de personas que viven en el umbral de la pobreza.

 
  
MPphoto
 

  José Inácio Faria (PPE). – Senhor Presidente, a introdução e o reforço das políticas de rendimento mínimo, se devidamente combinados com outras medidas e políticas relativas ao mercado social e laboral, podem ser uma forma de combater a pobreza e promover a inclusão social e o acesso ao mercado de trabalho. Creio ainda que os regimes de rendimento mínimo podem também atuar como estabilizadores macroeconómicos automáticos na reação aos choques económicos.

Em 2015, 23,7% da população e 12,5% dos trabalhadores com mais de 18 anos na União Europeia estavam em risco de pobreza e de exclusão social.

Caros colegas, a Europa é uma das regiões mais prósperas do mundo, mas estes dados mostram uma crua e dura realidade que urge combater. O Observatório Social Europeu tem vindo a referir que 26 Estados-Membros dispõem já de regimes de apoio ao rendimento, subsistindo, porém, muitas diferenças entre os Estados-Membros relativamente ao tratamento das políticas de rendimento mínimo.

Por tudo isto, expresso a minha concordância com este relatório, que insta, designadamente, todos os Estados-Membros a introduzirem regimes de rendimento mínimo adequados, como última rede de proteção social, como forma de lutar contra a pobreza e assegurar uma existência digna a todos aqueles que não dispõem de recursos suficientes, e propõe que a Comissão pondere a criação de um Fundo Europeu adequado, numa base temporária, que funcione como um instrumento da política de coesão e de sociedade europeia.

 
  
MPphoto
 

  Σωτήριος Ζαριανόπουλος (NI). – Κύριε Πρόεδρε, το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, αυτό το καμάρι της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όλων των κομμάτων ― φιλελεύθερων, σοσιαλδημοκρατών, ακροδεξιών και φασιστών ― των οπορτουνιστών που το στηρίζουν, αποτελεί κορυφαίο δείγμα υποκρισίας για δήθεν κοινωνική ευαισθησία. Το λαϊκό εισόδημα, ρημαγμένο από απολύσεις, μειώσεις μισθών, συντάξεων, επιδομάτων, άγρια φοροεπιδρομή, χρηματοδοτεί αυτό το δίχτυ δήθεν ασφαλείας για ελεημοσύνη στις πιο ακραίες περιπτώσεις εξαθλίωσης και αποτροπή της έκρηξής τους. Μοιράζει δηλαδή τη φτώχεια μεταξύ φτωχών και ακόμα φτωχότερων με άθικτα τα κέρδη των μονοπωλίων. Αυτή η δήθεν ασφάλεια πλασάρεται επίσης στους εργαζόμενους για να ανεχθούν περαιτέρω μειώσεις μισθών, κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας ― βλέπε Γαλλία του Μακρόν, Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ κ.λπ. Οι εργαζόμενοι να απορρίψουν αυτόν το Δούρειο Ίππο για τα τελευταία δικαιώματά τους. Να αρνηθούν το μικρότερο κακό που αποδεικνύεται πάντα μεγαλύτερο. Με οργάνωση και πάλη, να διεκδικήσουν αυξημένα επιδόματα ανεργίας για όλους τους ανέργους, σε όλη τη διάρκεια της ανεργίας, υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας με αναπλήρωση των απωλειών και μισθούς που να καλύπτουν τις ανάγκες των εργαζόμενων.

 
  
MPphoto
 

  Ruža Tomašić (ECR). – Gospodine predsjedniče, ideju o minimalnom dohotku kao negativnom porezu na dohodak koji bi zamijenio sve druge socijalne transfere i drastično smanjio administraciju ekonomska ljevica sve češće zloupotrebljava.

Cilj zajamčenog minimalnog dohotka, kako ga je zamislio Milton Friedman, nije uvođenje još jedne socijalne mjere na račun produktivnog dijela stanovništva, već upravo suprotno – pojednostavljenje socijalnog sustava i to na način da država svima, a ne samo nekima, osigura osnovne uvjete za život dok bi za sve ostale trebalo raditi.

Budući da se zaposlenjem ne bi gubilo pravo na minimalni dohodak kao što se danas u pravilu gubi na različite socijalne mjere, ljudi bi imali veći motiv tražiti posao kako bi dodatno zaradili. S druge strane, oni koji žele volontirati i baviti se humanitarnim radom imali bi više vremena za takve aktivnosti jer osnovni dohodak ipak imaju zajamčen.

Nažalost, u ovom se izvješću radi o nečemu sasvim drugome i ne bih ga mogla podržati čak i kad ne bi opasno narušavalo princip supsidijarnosti.

 
  
 

(Koniec zgłoszeń z sali)

 
  
MPphoto
 

  Dimitris Avramopoulos, Member of the Commission. – Mr President, I would like to express my thanks to Ms Agea for this comprehensive report, which looks into minimum income policies to address poverty.

There are now clear signs that Europe is recovering from the crisis. 2017 is the first year since 2008 when all European economies are expected to grow. The recovery is also reflected in the employment and social situation in Europe. Employment has reached the highest number ever recorded: 232 million in 2016. Unemployment rates are back to the pre-crisis level: 7.7% in August 2017. The number of people at risk of poverty and social exclusion decreased in more than half of the Member States in 2015 and is back to its pre-crisis level of 23.7%. However, we cannot be complacent, as thousands of our citizens – including people with jobs – are at risk of poverty and social exclusion.

Therefore, I welcome your report as it highlights this challenge. Poverty and inequality are not only detrimental to social cohesion, but also to sustainable economic growth. Addressing these challenges is at the core of the European Semester and the European pillar of social rights. The pillar includes, as key principles, the provision of adequate minimum income schemes, essential services and employment activation. In line with the active inclusion approach, all Member States currently have some form of minimum income scheme. However, their design and implementation vary greatly. Moreover, as the report also points out, income support should be accompanied by access to services and activation, such as lifelong learning, for workers, the unemployed and vulnerable social groups.

The European Semester has proved to be an effective framework to monitor and provide guidance to Member States in this area. The pillar will further strengthen these efforts by introducing a new social scoreboard. Moreover, we are currently working with the Member States on a benchmarking framework for minimum incomes. The Commission is also promoting mutual learning and the exchange of good practices among Member States, for instance within the Social Protection Committee, or by supporting the European Minimum Income Network, which aims at the progressive realisation of adequate and accessible minimum income schemes in Member States.

 
  
  

IN THE CHAIR: PAVEL TELIČKA
Vice-President

 
  
MPphoto
 

  President. – The debate is closed.

The vote will take place on Tuesday, 24 October 2017.

Written statements (Rule 162)

 
  
MPphoto
 
 

  Fabio Massimo Castaldo (EFDD), per iscritto. – La crisi economica e i processi di globalizzazione sono all'origine di una sempre maggiore divaricazione tra ricchi e poveri, con una classe media europea che negli ultimi anni è sempre più scivolata verso l'indigenza. È quindi assolutamente prioritario che una forte rete di protezione venga messa in campo a livello europeo e il reddito di cittadinanza costituisce in questo senso una misura atta a ridare dignità ai tanti che si trovano oggi in estrema difficoltà. Si tratta di una battaglia che il M5S da sempre porta avanti in Italia, ma una direttiva europea in questo senso costituirebbe un importante intervento di giustizia sociale.

 
  
MPphoto
 
 

  Λευτέρης Χριστοφόρου (PPE), γραπτώς. – Η οικονομική κρίση άφησε μόνιμα στίγματα στην ευρωπαϊκή αγορά εργασίας με σημαντικό αντίκτυπο στον κοινωνικό ιστό. Τόσο τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα όσο και οι εθνικές κυβερνήσεις έλαβαν και λαμβάνουν μέτρα για την μείωση των ποσοστών της φτώχειας και της ανεργίας. Η παρούσα έκθεση για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα θέτει ως στόχο να παράσχει πρακτική καθοδήγηση ως προς τον τρόπο ταυτόχρονης παρέμβασης, αφενός, για την άμβλυνση του κοινωνικού αντίκτυπου της οικονομικής κρίσης και, αφετέρου, για την προώθηση ενεργών πολιτικών που αποσκοπούν στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης και στη διασφάλιση βιώσιμης ανάπτυξης. Η Κύπρος ήδη εφαρμόζει με επιτυχία μέτρα για την υποστήριξη του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος με στόχο την παροχή ενός δικτύου κοινωνικής ασφαλείας για τα άτομα που διατρέχουν τον κίνδυνο της φτώχειας. Συγκεντρώνοντας και εξορθολογίζοντας τους διαθέσιμους πόρους, μέσα από το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα η κυβέρνηση δημιούργησε ένα αποτελεσματικό δίχτυ κοινωνικής προστασίας, ενισχύοντας χιλιάδες Κύπριους που το είχαν ανάγκη και που προηγουμένως δεν είχαν καμία στήριξη από το κράτος.

 
  
MPphoto
 
 

  Viorica Dăncilă (S&D), în scris. – Măsurile de austeritate care au dominat politica economică europeană din ultimii ani au dus la recesiune economică, creșterea ratei șomajului și reducerea posibilităților de a găsi un loc de muncă pentru mulți cetățeni europeni. Consider că statele membre și Comisia au nevoie de cifre actualizate privind venitul și condițiile de viață din țările UE, care să țină cont și de specificitățile naționale, pentru a pune în aplicare un buget de referință și un venit minim la nivel european, utilizate pentru a combate mai bine sărăcia și a testa robustețea nivelului venitului minim și a pragului amintit, dar respectând totodată principiul subsidiarității.

Ca atare, consider benefică propunerea raportorului referitoare la elaborarea unui concept la nivel european privind obiectivele comune pentru sistemele naționale de venit minim, pentru a crea condiții egale între statele membre. Pentru acesta ar fi utilă realizarea de către Comisie a unei evaluări a impactului sistemelor de venit minim în Uniunea Europeană, cu monitorizare și raportare periodică în perspectiva unor acțiuni viitoare. În plus, atunci când sunt vizate sistemele de venit minim, statele membre trebuie să ia în considerare pragul de risc de sărăcie stabilit de Eurostat la 60% din venitul mediu național echivalat disponibil (după transferurile sociale), împreună cu alți indicatori.

 
  
MPphoto
 
 

  Krzysztof Hetman (PPE), na piśmie. – Zmniejszanie nierówności jest jednym z nadrzędnych celów Unii Europejskiej, zapisanym w traktatach. Dlatego też, mimo iż polityka społeczna pozostaje kompetencją państw członkowskich, także na poziomie unijnym należy podejmować zadania, które mają doprowadzić do większej spójności społecznej i podniesienia poziomu życia obywateli.

Propozycja ustanowienia dochodu minimalnego jest koncepcją, która zasługuje na uwagę, jednak należy mieć świadomość, iż różnice gospodarcze w systemach społecznych i prawnych między państwami członkowskimi sprawiają, iż niemożliwe byłoby wprowadzenie go na poziomie ogólnounijnym. Dlatego też mam wątpliwości co do wprowadzenia dyrektywy ramowej w sprawie dochodu minimalnego. Uważam ponadto, że osoby dotknięte ubóstwem i wykluczone z rynku pracy muszą przede wszystkim zyskać wsparcie w integracji społecznej, a także aktywizacji zawodowej.

 
  
MPphoto
 
 

  Agnes Jongerius (S&D), schriftelijk. – "De sociale kloof in Europa neemt toe. Tussen jong en oud. Tussen zuid en noord. Armoedebestrijding is een verwaarloosd kind geworden". Dat waren mijn woorden twee jaar geleden. Ik vroeg toen om concrete voorstellen om de armoede te bestrijden. Ik ben blij dat wij vandaag een voorstel bespreken waarop wij sinds de crisis van 2008 wachten, namelijk een eerste stap richting een bestaansminimum voor alle Europeanen. Een goede zaak, want naar mijn mening moet iedereen in Europa kunnen rekenen op een fatsoenlijk bestaan.

In dit voorstel wordt ook gerefereerd aan een (onvoorwaardelijk) basisinkomen. Ik ben daar op voorhand geen voorstander van. Van iedereen mag namelijk verwacht worden dat er naar vermogen wordt bijgedragen aan het betaalbaar houden van collectieve voorzieningen voor mensen die bijvoorbeeld te maken hebben met ziekte of tegenslag. Uiteraard laat ik mij graag van het tegendeel overtuigen. Ik ben benieuwd naar de uitkomsten van de experimenten met een basisinkomen.

Veel Europeanen leven nog altijd in armoede. Dat kunnen wij niet accepteren. Het wordt tijd dat wij dit "verwaarloosde kind" bij de hand nemen en wat doen. Het garanderen van een fatsoenlijk bestaan in elke lidstaat is daarbij een goede eerste stap.

 
  
MPphoto
 
 

  Dominique Martin (ENF), par écrit. – Si la lutte contre la pauvreté doit être un des objectifs les plus importants en Europe qui, rappelons-le, peine à se relever de la crise et des politiques d’austérité imposées par l'Union européenne, et ce malgré une reprise économique certaine, cela ne doit pas se faire au sacrifice de la souveraineté des États membres.

Or ce rapport a pour objectif d'instaurer un revenu minimum européen qui serait à la fois financé par les États membres (via le Fonds social européen) mais géré par les institutions européennes. Aussi, nous n’acceptons pas que les formes nationales de revenu minimum (comme le RSA en France) puissent être remplacées par un instrument supranational dont la France n'aura plus le contrôle.

 
  
MPphoto
 
 

  Csaba Molnár (S&D), írásban. –Lesújtó képet fest a magyar minimálbér európai összehasonlításban. Majdnem mindenhol magasabb a minimálbér Európában, mint a magyar. Több tízezer forinttal keresnek többet a szlovákok, a horvátok és a lengyelek is. A németek háromszor, de még a szlovénok is kétszer annyit kapnak, mint a magyarok. A helyzet súlyosságát tovább fokozza, hogy Magyarországon 4 millióan élnek szegénységben, és majdnem 7 millióan élnek egyik napról a másikra, nulla megtakarítással. Egy német, vagy egy dán autószerelő ugyanazért a munkáért háromszor annyit keres, mint egy magyar.

Európai uniós minimálbért kell ezért meghatározni, amellyel ugrásszerűen növelhetnénk a magyar dolgozók munkabérét. Ha van uniós szinten garantált európai minimum jövedelem, drámaian javíthatunk a magyarok életszínvonalán, nem kellene többet azon aggódniuk, hogy kijönnek-e a hónap végéig. Ugyanakkor a minimumjövedelem biztosíthatná azt is, hogy egyenlő munkáért egyenlő bért fizessenek. Nem ér többet egy szlovák, vagy egy lengyel munkája, mint a magyaroké.

 
  
MPphoto
 
 

  Claudiu Ciprian Tănăsescu (S&D), în scris. – Sărăcia și excluderea socială, ale căror cauze și durată nu depind de voința persoanelor care se confruntă cu acestea, constituie înjosiri ale demnității umane și încălcări ale drepturilor fundamentale ale omului. Conform Eurostat, în 2016, în cele 28 de state membre din Uniunea Europeană, 23,4 % din populație, respectiv 117,5 milioane de persoane, erau supuse riscului de sărăcie și excluziune socială, un nivel aproape similar cu cel de dinaintea crizei (2008).

Este cunoscut faptul că un obiectiv al Strategiei Europa 2020 este scoaterea din categoria celor expuși sărăciei și excluziunii sociale în UE a cel puțin 20 de milioane de persoane până în 2020. Cu toate acestea, organizațiile internaționale (FMI) au impus, în cazul unor state membre, politici de austeritate bugetară extrem de restrictive, prin care obligă la reduceri substanțiale ale cheltuielilor în domenii fundamentale, cum ar fi educația, sănătatea, justiția, cultura și ajutoarele și serviciile sociale. Astfel de opțiuni politice au dus la o creștere accentuată a sărăciei și a excluziunii sociale.

Ca atare, suntem de acord cu faptul că doar o economie prosperă, cu o rată de șomaj scăzută, cu sisteme de venit minim reprezintă cel mai eficient instrument pentru combaterea sărăciei.

 
Jogi nyilatkozat - Adatvédelmi szabályzat