Cjeloviti tekst 
Postupak : 2020/2500(RSP)
Faze dokumenta na plenarnoj sjednici
Odabrani dokument : O-000007/2020

Podneseni tekstovi :

O-000007/2020 (B9-0006/2020)

Rasprave :

PV 11/02/2020 - 12
CRE 11/02/2020 - 12

Glasovanja :

Doneseni tekstovi :

Doslovno izvješće
XML 56k
Utorak, 11. veljače 2020. - Strasbourg Revidirano izdanje

12. Nova sveobuhvatna strategija EU-a i Afrike (rasprava)
Videozapis govora

  Przewodnicząca. – Kolejnym punktem porządku dziennego jest debata nad pytaniem wymagającym odpowiedzi ustnej skierowanym do Komisji przez Tomasa Tobé w imieniu Komisji Rozwoju w sprawie nowej kompleksowej strategii UE–Afryka (O-000007/2020 – B9-0006/2020) (2020/2500(RSP)).


  Tomas Tobé, author. – Madam President, the comprehensive EU-Africa strategy is a window of opportunity for a much needed fresh start for EU-Africa relations, and let us promise each other here today that we will now try to move forward beyond words and good intentions to concrete actions. Let us be strategically action-oriented and not waste any more time. A new strategy must recognise the strength and potential in the African economy, pursue the long-term strategic and mutual interests of the EU and our African partners, and support the implementation of the Sustainable Development Goals (SDGs).

For the EU-Africa strategy to be successful, I believe that three things are necessary. Firstly, a clear vision of the end game, and a concrete plan to use a comprehensive approach with all available tools. Secondly, an awareness of what can be gained if we succeed in strengthening our partnership and what is at stake if we don’t. Thirdly, defining how we can better use aid-effectiveness tools at our disposal and that the Commission take a lead in coordinating all EU institutions and Member States.

There are plenty of mutually beneficial opportunities – economic growth, employment and trade. There are also immediate challenges – climate change, poverty, conflict and irregular migration. The high population growth that we see in Africa also means that poverty levels will continue to increase. In 2030, global poverty is expected to be almost exclusively centred in Africa. Conflicts tend to brew in countries facing poverty and with high levels of unemployment.

On behalf of the Committee on Development, I have tabled a series of questions to the Commission and hopefully today we can get some clear answers. Firstly, how does the strategy effectively contribute to the implementation of the SDGs and the fundamental objectives of poverty eradication? What measures and what mechanisms will be put in place?

Secondly, how will the new strategy contribute to the strategic interests and common priorities of both partners with a view to good governance, human rights, the fight against inequalities, climate change, etc.? Thirdly, how will the Commission ensure the involvement of numerous stakeholders, like national parliaments, governments, local authorities, the private sector, civil society, in the design of the strategy?

And fourthly, let me also express some concern regarding the potential for overlaps. What I’m talking about is the Neighbourhood, Development and International Cooperation Instrument (NDICI), in which Africa is of course a priority, as well as the negotiations on the future of the ACP-EU Partnership Agreement. To be concrete, how will the Commission ensure consistency and avoid the risk of developing overlapping strategic frameworks?

Finally, development policy coherence is something that is in our Treaty obligations and it’s high time that we tried to deliver on that commitment. Therefore, I would like to know: how will you make sure to incorporate development policy coherence in the strategy design.

To conclude, from the colleagues in the Committee on Development: we do look forward to working together with the Commission. We have a huge task in front of us but also great opportunities. Let’s get the work started together.


  Jutta Urpilainen, Member of the Commission. – Madam President, I would like to start by thanking you for inviting me to discuss such a milestone in Europe—Africa relations as the new EU strategy for Africa. As I committed during my hearing to do my utmost to strengthen and deepen the cooperation between the Commission and the European Parliament, I am glad to exchange with you here today.

How more appropriate for my first address to this Chamber than discussing our relationship with the African continent? I value your experience, knowledge and views and believe them to be important for a topic such as this one. On our first trip outside Europe, President von der Leyen and I went to Hear Africa. We experienced a continent of youth, brimming with confidence, full of potential and attractive for the global players. We met a partner that deserves a more positive engagement from us.

We have already paved the way for change with the Africa—Europe Alliance for Sustainable Investment and Jobs, supported by the External Investment Plan for sustainable investments, and have achieved, in such a short amount of time, tangible progress. Now we can capitalise on those achievements and go further. It is time for a new chapter that brings a step change in our relationship.

For that to happen, we need a new, comprehensive strategy, a strategy that supports Africa’s potential political economic governance efforts and moves to bolster peace and resilience, a strategy with Africa that ensures partners’ ownership and commitment, and a strategy that better positions the EU in the new global context, reflecting the aims of this geopolitical Commission and the ambitions of the European Green Deal.

The Abidjan priorities we set back in 2017 remain valid today. Our approach is not to change direction, but to step up a gear for better results. The strategy’s comprehensive character will be ensured by its inbuilt links with the 2030 Agenda for Sustainable Development, the Paris Agreement on climate change, the EU Global Strategy, the European Consensus on Development and Agenda 2063 of the African Union.

We will continue to work on economic continental integration, human development, mobility and migration. Thematically, apart from addressing the climate and environmental challenges, we will focus on digitalisation and gender equality, which are major enablers for development. There cannot be development without solid governance, respect for human rights, the rule of law and democracy. Therefore, we will pursue our efforts in these areas, along with the fight for peace and security, and against extremism.

Finally, yet importantly, we would like to work closer with our African partners on the multilateral rule-based system that is being called into question more and more. A key priority through my mandate, I will ensure that the implementation of this strategy supports the power that youth represents. Young people, including young women, must also own this strategy. Work on the new ambitious framework is already ongoing, both at political and technical level. In the meantime, we continue listening and trying to ensure broad ownership of the strategy, both by yourselves and our Member States, as well as by our African partners and civil society, including young people.

We will hold an EU—AU ‘college to college’ meeting on 27 February in Ethiopia and a ministerial meeting in May. Both events will provide key opportunities for dialogue with our African partners. I intend to travel to Africa in February and March to consult as broadly as possible. The proposal for the new strategy will be on our college agenda for adoption in early March. That will mark the beginning of more concrete work with our key stakeholders.

I look forward to our debate and hearing your views on what you see as priority areas for a renewed Africa—EU partnership.


  Hildegard Bentele, im Namen der PPE-Fraktion. – Frau Präsidentin, sehr geehrte Frau Kommissarin! Weshalb brauchen wir eine neue EU-Afrika-Strategie? Weil sich die EU-Kommission ausdrücklich erstmals als geopolitisch definiert und sich als Ganzes der Umsetzung der VN-Nachhaltigkeitsziele verschrieben hat, wegen der drängenden Probleme Klimaschutz und Migration, weil das Cotonou-Abkommen neu abgeschlossen werden muss und wir den Green Deal haben, wegen der schnellen Entwicklung der Digitalisierung und einer neuen Freihandelszone in Afrika. Das alles sind neue Gegebenheiten, auf die eine EU-Afrika-Strategie eingehen muss.

Aus meiner Sicht ist es wichtig, dass wir den ganzen Instrumentenkasten der EU und der Mitgliedstaaten in kohärenter Weise zur Anwendung bringen und Lektionen aus der Vergangenheit ziehen. Das heißt in erster Linie: Fokussierung auf faire Handelsbeziehungen und Generierung von Steuereinkommen in den afrikanischen Staaten, Bildungsmöglichkeiten, Demokratie- und Rechtsstaatsförderung, leistungsfähige Verwaltung und Sicherheitsstrukturen, stärkere Förderung von Frauen und Mädchen und die Einbeziehung der regionalen und lokalen Ebene anstatt bloßer klassischer Budgethilfe. Ziel des Ganzen muss sein, dass jede Afrikanerin und jeder Afrikaner eine gesicherte Lebensperspektive in seinem Heimatland oder seiner Heimatregion hat.

Wir brauchen sowohl auf Seiten der EU als auch auf Seiten Afrikas Verantwortung für eine echte Partnerschaft, die zum beiderseitigen Vorteil ist. Unser Fraktionsvorsitzender, Manfred Weber, hat im letzten Jahr unter anderem mit seinem Vorschlag für einen Afrika-Kommissar sehr deutlich gemacht, welch hohe Priorität das Thema EU-Afrika für die EVP hat. Ich sage Ihnen hiermit jegliche Unterstützung und Engagement zu, damit wir am Ende dieser Wahlperiode die EU-Afrika-Beziehungen auf eine neue und bessere Grundlage gestellt haben werden.


  Udo Bullmann, im Namen der S&D-Fraktion. – Frau Präsidentin! Frau Kommissarin, werte Kolleginnen und Kollegen! Wir sind froh, dass Sie genau an dieser Stelle stehen und ein großes Herz für diese neue Aufgabe mitbringen.

Ja – Europa, Afrika, wir sind Partner. Und wir sind in einer Schicksalsgemeinschaft, und wir meistern unsere Probleme in den nächsten Jahren zusammen – oder wir werden beide scheitern. Deswegen ist die erste Konsequenz eine Partnerschaft auf Augenhöhe. Wenn wir das aber sagen, heißt das: keine kurzfristigen nationalen Interessen, auch nicht vermeintliche, kurzfristige europäische Interessen, sondern eine Partnerschaft für gute Ausbildung. Ja, lasst die Mädchen in die Schule gehen – insbesondere auch die Mädchen, mindestens für zehn Jahre –, damit sie ihrem Land helfen können; eine Gesundheitsversorgung für alle, gute Arbeit – und das ist mehr als employability – gute Arbeit, um die Länder aufzubauen, um nachhaltige Gesellschaften zu entwickeln, in Europa wie in Afrika.

Das ist unser Job, und dazu wollen wir von Herzen beitragen und Sie nach Kräften unterstützen.


  Charles Goerens, au nom du groupe Renew. – Madame la Présidente, le Congo est le premier pays francophone au monde. Parmi les langues les plus parlées en Afrique figurent le portugais, le français et l’anglais. Par ailleurs, l’Union européenne est de loin le premier partenaire de l’Afrique en matière commerciale et dans le domaine du développement. Autant dire que nous avons, en tant qu’Union européenne, d’ores et déjà des liens extrêmement étroits.

Tabler sur le maintien du statu quo pourrait cependant s’avérer extrêmement contre-productif. Ce qu’il nous faut, c’est une stratégie globale couvrant tant les domaines politique, sécuritaire, développemental et économique que commercial. Une vraie stratégie de cette envergure se doit de fixer des objectifs clairs dans le temps, ainsi qu’une feuille de route pour les réaliser. En fait, c’est la transposition, d’une certaine façon, de la méthode Delors qui, dans les années 1990, a permis à l’Union européenne de faire des progrès considérables, dans nos relations avec le continent africain. De nos jours, le développement en Afrique est conditionné, de toute évidence, par les Africains eux-mêmes, mais aussi de plus en plus par la Chine, l’Inde et la Russie qui tissent des liens de plus en plus étroits sur le plan économique, politique et militaire. C’est sur cette toile de fond que doit s’affirmer la coopération de l’Union européenne avec l’Afrique.

Pourquoi n’avoir pas en commun une approche sécuritaire permettant à l’Union africaine de siéger au sein du Conseil de sécurité de l’ONU? Pourquoi ne pas s’entendre, dès à présent, sur une démarche commune en matière de changement climatique? Qu’est-ce qu’on attend finalement pour mettre sur les rails une coopération commerciale visant l’instauration d’une zone de libre-échange entre l’Union économique et l’Union africaine? L’Afrique doit se développer elle-même, bien évidemment, ce qui n’exclut aucunement un partage de nos expériences.


  Dominique Bilde, au nom du groupe ID. – Madame la Présidente, ce n’est pas un hasard si, au tournant du Brexit, Londres lançait le 20 janvier dernier son sommet Royaume-Uni-Afrique. Cette initiative nous rappelle à quel point l’Union européenne risque d’y perdre encore du terrain, puisque privée de son allié britannique, acteur diplomatique et commercial majeur sur ce continent. D’autant que les sommets similaires se multiplient de la Russie en passant par la Chine ou le Japon, avec, la semaine dernière la tournée africaine du premier ministre canadien Justin Trudeau.

Dans ce contexte, les vagues promesses de partenariat d’égal à égal arrivent un peu tard, d’autant que, des accords de pêche inéquitables aux velléités d’ingérence politique accrue en Afrique, rien ne confirme ce soi-disant nouveau départ diplomatique et commercial.

Mais le plus consternant, c’est l’attentisme sur l’urgence migratoire, cruciale aux yeux de tant d’Européens. La question orale plaidait même pour l’élargissement du programme Erasmus, alors qu’on sait pertinemment qu’on ouvrira ainsi une nouvelle filière d’immigration africaine. Bref, l’Union s’apprête à rééditer l’échec de Cotonou, avec à la clé une décennie perdue.


  Pierrette Herzberger-Fofana, au nom du groupe Verts/ALE. – Madame la Présidente, le partenariat entre l’Union européenne et l’Afrique est fondé sur une stratégie commune qui souligne la nouvelle coopération en matière de politique sur une base de valeurs négociée, partagée d’égal à égal, et qui détermine ces relations. Les nouveaux accords sur cette stratégie ont été conclus lors du sommet Union européenne-Afrique à Abidjan en 2017 par les chefs d’État, qui ont mis l’accent sur leurs priorités.

Ils ont identifié quatre priorités d’action commune, dont l’investissement dans le capital humain, la résilience, la paix, la bonne gouvernance ainsi que l’investissement dans des structures pour un développement durable et la migration. Ce choix en matière de coopération est aussi une façon de prendre ses distances par rapport aux relations paternalistes qui ont jusqu’ici prévalu. Aux négociations concernant les relations économiques et celles de développement vient s’ajouter, entre autres, le nouvel aspect de la stratégie.

Cette nouvelle initiative soutenue par la Commission européenne soulève cependant de nombreuses questions: comment parviendra-t-on à éradiquer la pauvreté? Comment parviendra-t-on à enrayer les grands mots qui freinent le développement et à donner une perspective sûre aux jeunes et aux femmes, qui représentent 60 % de la population sur ce continent?


  Jadwiga Wiśniewska, w imieniu grupy ECR. – Pani Przewodnicząca! Szanowni Państwo! Pani Komisarz, pilnie potrzebujemy przede wszystkim nowej strategii Unia–AKP. Powinniśmy zmierzyć się z nowymi wyzwaniami, szczególnie z problemem migracji. Młodzież migruje z Afryki i z innych krajów AKP, bo ograniczone są możliwości jej dostępu do edukacji, do rozwoju osobistego, do godnego życia. Dlatego dziś powinniśmy postawić sobie pytanie i poszukać odpowiedzi na nie. Czego potrzebuje młodzież z krajów AKP? Przede wszystkim dobrej edukacji. Najlepszą inwestycją jest inwestycja właśnie w edukację. Niedostateczny dostęp do niej jest realną przeszkodą dla rozwoju gospodarczego i eliminacji ubóstwa. Tak więc stawiajmy na edukację i wspierajmy przedsiębiorczość młodych ludzi. Stwarzajmy im dostęp do mikrokredytów. Unia Europejska powinna ustanowić łatwy, prosty, skuteczny mechanizm, który pozwoli młodym ludziom zakładać firmy w krajach, z których się wywodzą. Oni chcą budować dobrobyt swoich ojczyzn.


  Miguel Urbán Crespo, en nombre del Grupo GUE/NGL. – Señora presidenta, es evidente que la Unión Europea necesita una nueva estrategia para África. El problema es que parece ser que Europa quiere una estrategia que responda a los intereses de sus multinacionales y de las élites políticas y no a los objetivos de desarrollo y a los intereses de las mayorías sociales africanas. ¿Por qué? No nos hagamos trampas. Migraciones, seguridad, comercio o inversiones son en realidad la agenda geopolítica de la Unión Europea.

Lo que África y Europa necesitan es una relación duradera basada en los derechos humanos, el desarrollo social y la sostenibilidad medioambiental. Y, para ello, este tipo de estrategias no pueden ser herramientas de los intereses comerciales o securitarios europeos, sino que tenemos que darle una vuelta de 180 grados a nuestras políticas, para que sean coherentes desde un enfoque de derechos.

Empecemos practicando con África un comercio justo, abriendo vías legales y seguras para migrar y exigiendo a las empresas europeas que cumplan con sus obligaciones fiscales y con el respeto de los derechos laborales y de los derechos humanos.


  Carlos Zorrinho (S&D). – Senhora Presidente, Senhora Comissária, saúdo a opção da Comissão Europeia por se ter afirmado como uma Comissão geopolítica e escolhido as relações com África para demonstrar na prática essa opção.

A União Europeia precisa, para se posicionar com sucesso no quadro geopolítico em transformação, de continuar a desempenhar o seu papel de potência multilateral que promove parcerias entre iguais.

A parceria estratégica com a África tem que conter as ferramentas de resposta aos anseios dos povos num quadro de respeito pelos direitos humanos.

Estar alinhada com a concretização dos objetivos do desenvolvimento sustentável em todas as suas dimensões.

Apostar no empoderamento e reforço da sociedade civil.

Assegurar a consistência e a estreita articulação desta estratégia com o acordo pós-Cotonou de que é um dos pilares e garantir a valorização e o envolvimento dos parlamentos, designadamente através da manutenção da dimensão parlamentar da parceria ACP-União Europeia e das relações do Parlamento Europeu com o Parlamento Pan-Africano.

Este é um caminho de sucesso que juntos vamos trilhar.


  Chrysoula Zacharopoulou (Renew). – Madame la Présidente, Madame la Commissaire, chers collègues, regardons l’Afrique de 2020: elle a un nouveau visage, celui de sa jeunesse et de ses femmes. L’Afrique est prête à relever les défis auxquels elle fait face, et le choix qu’elle fera aujourd’hui aura un impact décisif sur l’avenir du monde.

Regardons maintenant l’Europe de 2020: un continent de valeurs et d’expérience, mais aussi un continent qui, plus que jamais, a besoin d’alliés. L’Europe a besoin d’une Afrique forte et fière d’elle-même, comme l’Afrique a besoin d’une Europe unie qui lui parle d’une seule et même voix. C’est la condition pour faire vivre le multilatéralisme et atteindre les objectifs de développement durable.

Madame la Commissaire, la nouvelle stratégie devra incarner une relation refondée entre nos deux continents. Il faut mettre définitivement fin à l’époque postcoloniale et à ce récit. Nos partenaires africains sont demandeurs d’une relation d’égal à égal. Nous aussi, Européens, voulons écrire cette nouvelle page avec eux et élaborer une stratégie non pas pour l’Afrique, mais avec l’Afrique.

Nous avons aussi un autre devoir, celui de permettre aux Européens de comprendre l’Afrique dans toute sa diversité, et non plus sous le seul angle de la migration.

Madame la Commissaire, le nouvel intitulé de votre portefeuille, «partenariats internationaux», ouvre cette nouvelle page de notre histoire. En tant que parlementaire, je suis fière de l’écrire avec vous, avec le Conseil, avec nos alliés africains et avec tous mes collègues.


  Maria Arena (S&D). – Madame la Présidente, madame la Commissaire, depuis la fin de la période coloniale et les indépendances des pays africains, l’Union a multiplié les accords de coopération avec l’Afrique. Nous avons eu, bien sûr, les accords de Yaoundé et de Lomé, l’accord de Cotonou, et j’en passe, mais la plupart de ces accords, avouons-le, étaient certes de nature à définir notre rapport à l’Afrique, mais surtout souvent là pour maintenir notre influence et nos intérêts sur le continent.

Le bilan, après un demi-siècle de coopération, n’est pas brillant. Il n’est pas brillant si on regarde les indices de développement, si on regarde la diversification économique, si on regarde les inégalités, ou encore la sécurité sur le continent africain. Loin de moi l’idée d’abandonner notre relation à l’Afrique, et je salue l’initiative de la future stratégie Union européenne-Afrique, mais il va de soi que nous devons faire preuve de plus de cohérence et de plus de transparence.

De la cohérence dans les différents instruments que nous avons, et c’est le travail que nous avons à réaliser dans le cadre du NDCI, mais aussi de la cohérence par rapport à nos politiques. Nous ne pouvons plus, par exemple, défendre une relation commerciale qui ne favorise pas le développement régional et qui détruit les agricultures locales au profit des agriculteurs européens. Il faudra aussi de la transparence et de la gouvernance, donc oui à une stratégie Union-Afrique, mais en évitant les erreurs du passé.


  María Soraya Rodríguez Ramos (Renew). – Señora presidenta, señora comisaria, el continente africano no es el continente solo de la inmigración, es el continente del futuro, de los jóvenes y de las mujeres, que cada vez pisan más fuerte y pisan más lejos. Creo que esta nueva estrategia con Europa tiene que ser una estrategia verde. La lucha contra el cambio climático y las energías limpias tienen que ocupar un elemento central de nuestra nueva relación con el continente africano.

En el último siglo, África solo ha contribuido con un 2 % de emisiones al calentamiento global. Sin embargo, hoy sufre las peores consecuencias. Los efectos del cambio climático son una realidad, y es precisamente en África donde muere el mayor número de personas como consecuencia de las sequías y las inundaciones. Por lo tanto, adaptación, resiliencia, energía limpia, energía renovable tienen que ocupar un elemento central en nuestra nueva relación. Europa necesita más recursos, pero sobre todo necesita más responsabilidad por parte de la Unión Europea.


  Giuliano Pisapia (S&D). – Signora Presidente, onorevoli colleghi, nel dibattito di oggi una sola parola si è ripetuta più volte: la parola "migrazione". Pur riconoscendo la sua portata e le sfide che l'accompagnano, sono convinto che lo sviluppo sociale, economico e democratico sia e debba essere l'obiettivo prioritario. Ridurlo a mero mezzo per frenare la migrazione è ciò che rende la nostra strategia debole, ipocrita e inefficace.

Pace, diritti e sviluppo sono il DNA dell'Unione europea. Condividiamoli con il popolo africano ed evitiamo gli errori del passato. I fondi europei devono essere investiti per la crescita del continente e non per finanziare i lager che macchiano la nostra coscienza. Il 2020 potrebbe e dovrebbe essere l'anno della svolta nei rapporti tra Unione europea e Africa.

Concludo con le parole di Nelson Mandela: "Nessuno è nato schiavo, né signore, né per vivere in miseria, ma siamo tutti nati per essere fratelli".


  Samira Rafaela (Renew). – Madam President, firstly, I would like to thank Commission President von der Leyen for undertaking her first international trip to the African Union – an important signal. Africa and Europe are at a crossroads, and we need to change our mindset, it is time to see each other as equals.

We have the most promising continent right at our doorstep. Highly promising initiatives are being taken, and the African Continental Free Trade Area is the latest example of this. This ambitious project can transform Africa into a bastion of multilateralism. I call on the European Commission to do everything it can to support and facilitate the creation of the African Continental Free Trade Area.

The upcoming paper from the Commission should reflect this and contain a number of concrete measures on this. It is very much in our own interest to have a united African Union. We should embrace it when others seek to unite themselves, especially in times when certain forces are out there to defeat us. The partnership between the European Union and the African countries should be one of equals.


Zgłoszenia z sali


  Francisco José Millán Mon (PPE). – Señora presidenta, África, este continente vecino, tiene que ser una prioridad. Debemos contribuir a su paz y seguridad, a su desarrollo, a la mejora de las instituciones de los países africanos y también a la formación de su juventud. Y es importante, asimismo, que los flujos migratorios procedentes de África sean ordenados.

Se trata de un continente, como es sabido, con un enorme reto demográfico. Necesitamos una nueva estrategia para África y también que la cumbre UE-África del próximo semestre sea un hito importante.

Quiero referirme a la ribera sur del Mediterráneo, a nuestra vecindad meridional, la más cercana. Se cumplen 25 años del llamado Proceso de Barcelona, pero no hemos podido construir ese espacio de prosperidad compartida, estabilidad y libertad que buscábamos. Me atrevo a decir que, en algunos casos incluso, la presencia de la Unión Europea ha retrocedido. ¿Qué potencias extranjeras están en Siria? ¿Quién tiene el protagonismo en Libia? ¿Desempeña algún papel la Unión Europea en el proceso de paz en Oriente Próximo? Las respuestas no ayudan al optimismo.

Insisto, tenemos que redoblar nuestros esfuerzos en África y, particularmente, en el Mediterráneo sur.


  Maria Manuel Leitão Marques (S&D). – Senhora Presidente, Senhora Comissária, África é hoje o continente mais jovem do mundo. Tal como entre nós, as tecnologias digitais despertam curiosidade e criam oportunidades. Oportunidades para encontrar novas soluções para velhos problemas. Para combater a mutilação genital feminina, através de uma app como as jovens do Quénia aqui mostraram. Para a inclusão financeira, através de moeda virtual, com o telemóvel, como o MPESA, no Quénia e em Moçambique. Para diminuir o desequilíbrio de género, na área da tecnologia, com o concurso Miss Geek Africa ou o Tech needs girls no Gana.

O foco na economia digital, a prevenção dos riscos que esta comporta, o investimento na formação, a capacitação dos jovens e mulheres nas STEM são, portanto, tão fundamentais em África como na União Europeia. Por isso, esta estratégia deve promover e estreitar as nossas parcerias, também na área da transição digital. Devemos olhar para a África como um parceiro, com necessidades, desafios e oportunidades iguais às nossas.


  Beata Kempa (ECR). – Pani Przewodnicząca! Pani Komisarz! Dziękujemy za nowe podejście i nową strategię dla Afryki. Strategia ta jest niezwykle potrzebna. Rozmawialiśmy o tym w komisji DEVE i dziękuję. Skupia się jak w soczewce: wojny plemienne, bezrobocie, ubóstwo, brak perspektyw dla młodych ludzi, co jest niestety źródłem nielegalnej imigracji. Bardzo ważne zjawisko, które nadal jest dzisiaj obserwowane w Afryce, to przede wszystkim handel ludźmi.

W Polsce w ubiegły piątek rozpoczęliśmy wielką akcję zbiórki, poprzez dwie organizacje: Pomoc Kościołowi w Potrzebie i Fundację HAART, na wsparcie osób, które wyzwalają się z tego potężnego procederu. Wiemy, że potrzeba też takiej pomocy dzieciom, które są sprzedawane do niewoli. To są często też pięcioletnie dziewczynki, które są sprzedawane do niewoli seksualnej. Są takie kraje jak Kenia, gdzie są targi i nadal odbywa się sprzedaż ludzi. Młody chłopczyk kosztuje trzysta dolarów. Pani Komisarz, myślę, że warto w naszej strategii dla Afryki, strategii Unii, ująć jednak też tę kwestię. Nie może być tak, że będziemy aktywni tam, gdzie jest zalegalizowany handel ludźmi.


  Silvia Modig (GUE/NGL). – Arvoisa puhemies, arvoisa komissaari Urpilainen, pidän erittäin tärkeänä, että Afrikkaa tässä strategiassa lähestytään aidon tasavertaisen ja samanarvoisen kumppanuuden kautta. Sen tulee olla aitoa kumppanuutta niin koulutuksen, kaupan kuin ilmastonmuutoksen ratkaisujen saralla. Afrikka ja sen kehitys ovat monella tapaa aivan keskeinen kysymys koko maailman tulevaisuuden kannalta, mutta Afrikka mantereena on niin laaja ja suuri – yhtä laaja kuin edustaja Tobén tärkeä kysymys, joten siitä keskusteleminen veisi viikon aikaa.

Haluan nostaa esille yhden asian, jonka toivon näkeväni tulevassa strategiassa vahvana ja konkreettisena, eli naisten ja tyttöjen aseman. Naisten aseman parantaminen lisää kehityksen mahdollisuuksia kaikilla aloilla. Kuten myös Euroopassa, mikään mantere tai maa ei selviä, jos se ei ota toista puolta väestöstä mukaan. Naisten aseman kautta paranee myös tyttöjen asema, mahdollisuus koulunkäyntiin, seksuaaliterveyteen ja myös perhesuunnitteluun, jossa lasten määrä on vapaa ja positiivinen valinta, ei pakon sanelema. Toivottavasti tämä, komissaari Urpilainen, tulee näkymään vahvasti tulevassa strategiassa.


  Deirdre Clune (PPE). – Madam President, Madam Commissioner, I welcome your statement when you said you went with Ms von der Leyen to Africa, to Hear Africa. I think that was a very important trip and, as you said, it’s a continent full of youth, confidence and potential. I think it’s very important at this stage that we would review and have a look at the cooperation and the operations between the European Union and Africa. I think there has been success there but now, in times when we have developed sustainable development goals, when we have the Paris Climate Change Agreement, it is time for a renewed focus on that relationship.

I particularly think the issues around high-level unemployment is somewhere where Europe can act in facilitating and supporting job development and creation. I have visited the continent myself on a number of occasions in the previous mandate, and there is certainly a lot that Europe can do in supporting indigenous industries, in developing jobs there, and certainly through education also. So at this point, I think it’s very positive for Europe that we would develop with our neighbours, Africa, a renewed strategy.


  Clare Daly (GUE/NGL). – Madam President, I think the EU strategy on Africa can be loosely summed up as a lot of very nice soft language – we talk about empowerment, we talk about development, we talk about equality – but really in many ways they are just a figleaf for the imposition of neoliberal globalisation. We see it in many of the trade arrangements, where the least-developed countries in the ACP lose their non-reciprocal tariff exemptions and preferences, but meanwhile European, particularly the agricultural file and so on, keeps its protectionist mechanisms that we have adopted for ourselves.

I think that neoliberal trade agreements aren’t the only feature of an unbalanced EU-Africa relationship. I think of particular concern is the growing military presence in that area, particularly in the Sahel, led by the French, backing up as a permanent aid to dictators in that region in order to try and support their French interests in raw materials and cheap labour. That isn’t good enough when we’re talking about equality.


  Krzysztof Hetman (PPE). – Pani Przewodnicząca! Szanowna Pani Komisarz! Szanowne Koleżanki i Koledzy! Nowa strategia UE–Afryka musi być dopasowana do zmieniającej się sytuacji politycznej i środowiskowej. Jej podwaliną, a także podstawą jakichkolwiek wzajemnych relacji i porozumień muszą być prawa człowieka i demokracja. Aby promować wolność słowa i wprowadzać demokratyczne standardy, niezbędne jest pogłębienie dialogu politycznego i współpraca z Unią Afrykańską. W centrum strategii powinny znaleźć się działania na rzecz poprawy bezpieczeństwa, pokoju, redukcji ubóstwa, dobrego systemu edukacji i służby zdrowia, walki z terroryzmem i handlem ludźmi. W tym celu konieczne jest uruchomienie pomocy finansowej dla krajów borykających się z tymi fundamentalnymi problemami. Nie możemy zapomnieć o działaniach na rzecz klimatu. Unia Europejska powinna kontynuować wsparcie dla afrykańskiej inicjatywy dotyczącej energii ze źródeł odnawialnych.


(Koniec zgłoszeń z sali)


  Jutta Urpilainen, Member of the Commission. – Madam President, honourable Members, let me thank you for this constructive exchange. I have to say that I’m confident in our ability to build a new strategic and fruitful partnership with Africa which is focused on sustainable development. Your contribution to the strategy is key in the process of shaping its basis. The Commission, together with the European External Action Service, are still drafting the strategy in order to make it as comprehensive as possible.

Dear Members of Parliament, please be assured your comments here today have been noted. I am especially happy that so many of you mentioned youth and young people. The strategy will constitute a significant change in strengthening our partnership with Africa. The strategy will work towards fighting global challenges that both our continents simply cannot, and must not, ignore. 2020 will be a pivotal year for the Africa-Europe partnership. We agreed with the ACP chief negotiator, the Minister of Foreign Affairs of Togo, Professor Robert Dussey, that we will aim at closing the post-Cotonou negotiations by the end of March, and we will hold in the run up to the African Union-European Union summit a number of side events, with the main stakeholders all providing opportunities to design our partnership together. We will also strive to ensure that we will dispose of the right means to implement our policies by facilitating the agreement of the MMF in good time.

We need to join forces as institutions to deliver on these important milestones. Only together – only together – we can create sustainable safe and peaceful communities in which our planet can recover and all of us can learn, work, grow and build fulfilling lives. I am really looking forward to continuing our fruitful exchange.


  Przewodnicząca. – Zamykam debatę.

Oświadczenia pisemne (art. 171)


  Kinga Gál (PPE), írásban. – Európa biztonsága és jövője függ az afrikai kontinenstől. Az kell a célunk legyen, hogy a Száhel övezet stabil legyen. Minden politikai, gazdasági és humanitárius támogatást meg kell adni azoknak az érintett országoknak, amelyek a stabilitás megőrzésének letéteményesei és a válságok továbbterjedésének megakadályozói. Olyan infrastrukturális fejlesztésekre van szükség, amelyek javítják a helyiek életminőségét, pontosabban az érintett országok egészségügyi, öntözéstechnikai, élelmiszeripari és vízgazdálkodással összefüggő rendszereinek működését. Például egy adott közösségnek víztisztító berendezést adva több ezer ember életminőségének javításához járulhatunk hozzá.

Magyarország a Hungary Helps humanitárius-segélyezési programján keresztül élen jár a téren tett erőfeszítésekben, 16 millió eurós ugandai ivóvízellátás fejlesztési programja követendő példát mutat. Az unió forrásait a migrációs válság gyökereinek kezelésére kellene használnia, hiszen segíteni ott kell, ahol a baj van, nem pedig a bajt kell Európába hozni. Egy élhető afrikai jövőkép tudatában az emberek nem indulnának el saját és gyermekeik életét kockáztatva Európába. Az afrikai problémákat csakis Afrikában lehet megoldani, Európának pedig vezető szerepet kell vállalnia az afrikai lakosság helyben maradásának segítésében.


  György Hölvényi (PPE), írásban. – Tisztelt Biztos Asszony! Tisztelt Képviselő Társaim! Afrika lakosságánál, földrajzi helyzeténél, országai jelenleg zajló politikai átalakulása miatt is Európa elsődleges, stratégiai partnere, szövetségese kell hogy legyen. Jelenleg a két kontinenst összekapcsoló legnagyobb kihívás a migráció. A migráció kiváltó okainak kezeléséhez az afrikai országokban mindenek előtt a biztonság megteremtését kell segítenünk, valamint hozzá kell járulnunk a szegénység felszámolásához, a munkahelyteremtéshez, egyszóval a fenntartható fejlődéshez. Ennek elsődleges eszköze az oktatás kell, hogy legyen.

A minőségi oktatáshoz való hozzáférés az a kulcs, amellyel egyszerre, horizontálisan hathatunk a különböző szektorokra. Az oktatással képessé tesszük a fejlődő országok lakosait arra, hogy hazájukban, helyben segítsék saját közösségeik. Az alap- és középszintű oktatás mellett nem szabad megfeledkeznünk a felsőfokú oktatásról sem, amely innováció motorjai. E téren ösztöndíj programokkal tudunk a legtöbbet segíteni, ahogyan ezt Magyarország is teszi. Az új átfogó EU-Afrika Stratégiának a megoldást kell kínálnia az elvándorlás kiváltóokainak kezelésére, és hozzá kell járulnia a fenntartható fejlődéshez mind gazdasági mind pedig társadalmi téren az Afrikában.

Ehhez a Bizottság kezében a legfőbb forráscsoport a Szomszédsági, Fejlesztési és Nemzetközi Együttműködési Eszköz (NDICI) lesz, amely közel 30 milliárd eurót szán a Szub-Szaharai régió fejlesztésére. Bízom benne, hogy ez a hatalmas forrás érdemben tudja majd a helyben maradást elősegíteni Afrikában.


  Karol Karski (ECR), na piśmie. – Stosunki Unii Europejskiej z państwami Afryki mają bardzo długą historię sięgającą Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą.

Obecnie Afryka przechodzi dynamiczną transformację geopolityczną i gospodarczą, zajmując coraz ważniejszą pozycję w polityce międzynarodowej. To właściwy moment, by dokonać próby bilansu naszego zaangażowania w tym regionie oraz zasygnalizować kierunki możliwych zmian. Dlatego bardzo cieszy mnie zawarta w Strategii UE–Afryka wizja naszej przyszłej współpracy. Powinniśmy opierać ją na naszych wspólnych wartościach i na zasadzie partnerstwa rozwijać relacje gospodarcze. Naszym wspólnym celem jest zapewnienie bezpieczeństwa i dobrobytu. Przykładem kraju, który ma ogromny potencjał do rozwoju naszej współpracy w tym zakresie, jest Zambia, która w latach 2004-2014 zanotowała imponujący wzrost gospodarczy, sięgający średnio 7,4% rocznie.

Kraje Afryki dają nam obecnie ogromne pole do rozwoju naszych działań, między innymi w obszarze rolnictwa, badań naukowych czy edukacji. Musimy zagwarantować jednak, by realizacja Strategii UE–Afryka nie pozostawiła nikogo w tyle. Mam nadzieję, że dołożymy wszelkich starań, aby zwiększyć ilość inwestycji strategicznych i wzmocnić rolę sektora prywatnego w tworzeniu miejsc pracy.

Chciałbym zaznaczyć niezwykle ważną rolę inwestowania w kapitał ludzki poprzez rozwój edukacji, wspieranie lokalnej przedsiębiorczości i innowacyjnych rozwiązań. To właśnie kapitał ludzki jest kluczem do rozwoju Afryki.


  Janina Ochojska (PPE), na piśmie. – Cieszy mnie fakt, że nowa Strategia UE–Afryka powstanie we współpracy z krajami afrykańskimi, czyli będzie oparta na zasadzie równości, partnerstwa oraz wspólnej odpowiedzialności. Oznacza to, że potrafimy wyciągać wnioski z przeszłości, kiedy to relacja dawca–biorca nie sprawdziła się. Mam też nadzieję, że będzie oparta na dogłębnych i szerokich konsultacjach ze społeczeństwem obywatelskim, które zna realne problemy na miejscu i w większym stopniu zostanie zaangażowane w realizację projektów pomocowych.

Przed nami wiele wyzwań, którymi chcielibyśmy się zająć. Zadbajmy o to, aby strategia była spójna z politykami na rzecz rozwoju, komplementarna w stosunku do nowej umowy o partnerstwie z Kotonu oraz by przyczyniała się do osiągniecia celów zrównoważonego rozwoju. Celem nadrzędnym polityki rozwojowej jest wyeliminowanie ubóstwa i temu przede wszystkim powinna ona służyć.

Mamy przed sobą także nowe wyzwania jak zmiany klimatu, które będą miały wpływ na kreowanie polityki migracyjnej oraz pomoc humanitarną. Pokój i bezpieczeństwo powinny więc stanowić ważny filar strategii. Musimy wspólnie zadbać o ochronę środowiska, w tym dostęp do czystej wody, odnawialne źródła energii, a także zapewnić szeroki dostęp do edukacji. Nasze działania powinny aktywizować i włączać młodzież! Strategia jest podstawą wzajemnych relacji, a jej realizacja wymaga zwiększenia ODA, naszym zadaniem jest uwzględnienie tych zobowiązań w wieloletnich ramach finansowych.

Posljednje ažuriranje: 15. veljače 2021.Pravna obavijest - Politika zaštite privatnosti