Terug naar het Europarl-portaal

Choisissez la langue de votre document :

  • bg - български
  • es - español
  • cs - čeština
  • da - dansk
  • de - Deutsch
  • et - eesti keel
  • el - ελληνικά
  • en - English
  • fr - français
  • ga - Gaeilge
  • hr - hrvatski
  • it - italiano
  • lv - latviešu valoda
  • lt - lietuvių kalba
  • hu - magyar
  • mt - Malti
  • nl - Nederlands (huidige pagina)
  • pl - polski
  • pt - português
  • ro - română
  • sk - slovenčina
  • sl - slovenščina
  • fi - suomi
  • sv - svenska
 Index 
 Volledige tekst 
Debatten
Dinsdag 10 maart 2020 - Brussel Voorlopige uitgave

Uitbraak van het coronavirus: stand van zaken en waarborging van een gecoördineerde Europese reactie inzake de gezondheidsaspecten en de economische en maatschappelijke effecten (debat)
MPphoto
 

  Esther de Lange (PPE). – Voorzitter, natuurlijk zijn die twee minuten lang niet genoeg om in te gaan op alle uitdagingen waar het coronavirus ons voor stelt, en Manfred Weber heeft al aangegeven hoe wij de aanpak zien als EVP. En twee minuten zijn al helemaal niet genoeg om in te gaan op het verdriet van nabestaanden, op de angst van degenen die getroffen zijn of degenen die tot een kwetsbare groep behoren. Ik wil mijn spreektijd vooral gebruiken om degenen te bedanken die dag in, dag uit zorgen voor coronapatiënten en mensen die vrezen dat ze getroffen zijn door dit virus. Natuurlijk de artsen, maar vooral de verpleegkundigen die in al onze ziekenhuizen de frontlinie vormen tegen dit virus, en die vaak het onmogelijke doen – zeker in regio’s waar de ziekenhuizen al boven hun capaciteit moeten functioneren, en die – dat mag ook hier wel eens gezegd worden, ook al is het geen Europese bevoegdheid – in de meeste landen veel te weinig betaald krijgen. Ik weet dat er in mijn eigen lidstaat nu ook mensen flippen dat ik dit durf te zeggen in het Europees Parlement, maar het wordt tijd dat we onze verpleegkundigen waarderen en daar hoort ook waardering op financieel gebied bij.

Ik wil de Europese Commissie bedanken voor het feit dat ze het voortouw heeft genomen daar waar zij dat kan. Ik zie een Commissie die in tegenstelling tot crises een aantal jaren geleden wél gemeenschappelijk mensen, Europeanen, uit andere delen van de wereld repatrieert, die op allerlei fronten het initiatief neemt. Waar het nu vaak mis gaat, is daar waar de lidstaten aan zet zijn. En dan is het natuurlijk van de zotte dat ik wel in de Bild-Zeitung kan lezen welke Duitsers er besmet zouden zijn in Noord-Italië, maar dat de Duitse autoriteiten die informatie – in welke hotels zaten deze mensen, in welke gemeente – niet delen met diezelfde regio in het getroffen gebied zodat ze maatregelen kunnen nemen. Dit is niet het Europa waar ik voor sta. In het Europa waar ik voor sta, wordt dat soort informatie gedeeld en in het Europa waar ik voor sta, trekken we ook lessen voor de lange termijn uit deze crisis. Dan gaat het om de afhankelijkheid die we nu hebben van grondstoffen van andere delen van de wereld voor onze medicijnen. Dat is voor de lange termijn. Nu moeten we optreden. En ja, commissaris, samen kunnen we dit maar zorgen we ook voor onderzoek als er geen crisis meer is, en in de rustige tijd, zodat we een volgende keer goed voorbereid en beter voorbereid zijn.

 
Laatst bijgewerkt op: 23 maart 2020Juridische mededeling - Privacybeleid