Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Συζητήσεις
XML 53k
Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2020 - Βρυξέλλες Αναθεωρημένη έκδοση

7. Επανέναρξη των εχθροπραξιών μεταξύ της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν όσον αφορά τη σύγκρουση για το Ναγκόρνο Καραμπάχ (συνέχεια της συζήτησης)
Βίντεο των παρεμβάσεων
PV
MPphoto
 

  Der Präsident. – Wir setzen nun die Aussprache über die Erklärung des Vizepräsidenten der Kommission und Hohen Vertreters der Union für Außen- und Sicherheitspolitik zur Wiederaufnahme der Kampfhandlungen zwischen Armenien und Aserbaidschan in Verbindung mit dem Bergkarabach-Konflikt (2020/2809(RSP)) fort.

 
  
MPphoto
 

  Ιωάννης Λαγός (NI). – Κύριε Πρόεδρε, αυτό που συντελείται αυτό το διάστημα στο Ναγκόρνο Καραμπάχ είναι η συνέχιση της γενοκτονίας των Αρμενίων από τους αιμοσταγείς Τούρκους. Η ερώτηση που έχω να κάνω προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και προς τον κύριο Borrell είναι η εξής: ως πότε θα ανέχεται το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αυτή την απαράδεκτη στάση της Τουρκίας; Το έχει κάνει κατ’ εξακολούθηση, συνεχίζει να το κάνει διαρκώς. Και όσο είμαι εγώ τουλάχιστον ευρωβουλευτής, εδώ και 16 μήνες, ακούω μόνο λόγια για την Τουρκία και δεν έχω δει ούτε μία πράξη.

Βλέπουμε, λοιπόν, ότι θέλουν να στείλουν αυτή τη στιγμή παρανόμως στρατό και όπλα στο Αζερμπαϊτζάν, προκειμένου να πλήξουν άμαχο πληθυσμό και να χτυπήσουν τους Αρμένιους, οι οποίοι έχουν το δίκιο με το μέρος τους. Και εδώ θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ποιοι είναι αυτοί που επιτίθενται και ποιοι είναι αυτοί που αμύνονται, γιατί δεν μπορούμε να τους εξομοιώσουμε. Άλλοι κάνουν αναίτια επίθεση κι άλλοι προσπαθούν να ζήσουν και να αμυνθούν.

Πρέπει, λοιπόν, να εξετάσουμε την κατάσταση. Έχω να προτείνω στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να επιβάλει άμεσα σκληρές κυρώσεις στην Τουρκία και στο Αζερμπαϊτζάν και να χορηγηθεί άμεση βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προς τον λαό της Αρμενίας, και με στρατιωτικό υλικό αλλά και χρηματική βοήθεια.

Τέλος, θα ήθελα να πω ότι έχω δηλώσει εμπράκτως ότι επιθυμώ να συμμετάσχω στην προσπάθεια του αρμενικού στρατού και να καταταγώ εθελοντικά για να πολεμήσουμε τον εχθρό, τον Τούρκο.

 
  
MPphoto
 

  Rasa Juknevičienė (PPE). – Mr President, we need effective leadership to solve conflict. There are two ways to achieving peace over Nagorno Karabakh. There are two ways to achieving peace over Nagorno Karabakh: The first way, leaders of Azerbaijan and Armenia stop being hostages to this problem and find compromise themselves. However, there are very little chances this may happen unfortunately.

The second path, the democratic powers USA and EU both take over this responsibility. They bring both parties to the negotiating table by proposing clear, tailor-made political and economic plan for the future. If normalisation agreements were possible with Serbia and Kosovo, it is also possible with Armenia and Azerbaijan. We often speak about EU strategic autonomy, I support colleagues. This term will become meaningful only if it comes with EU strategic responsibility. So my question today, is the EU ready to take responsibility for peace in its neighbourhood, be it south or east?

 
  
MPphoto
 

  Andreas Schieder (S&D). – Herr Präsident, Herr Vizepräsident! Der Konflikt um Bergkarabach ist ein langjähriger und auch ein sehr komplizierter Konflikt. Natürlich verurteilen wir die Kämpfe, die aktuell stattfinden, und wir fordern auch einen sofortigen Waffenstillstand. Denn Krieg fordert viele zivile, unschuldige Opfer, Krieg ist vor allem keine Lösung zu diesem Konflikt.

Was es braucht, ist eine Lösung, die das Zusammenleben der verschiedenen Völkergruppen in der Region nachhaltig ermöglicht. Für Bergkarabach gibt es nur eine diplomatische und eine politische Lösung auf Basis des Völkerrechts. Die Minsk-Gruppe ist die internationale Plattform für diese internationalen Verhandlungen und muss daher auch genutzt werden.

Alle – Armenien, Aserbaidschan, Russland, und vor allem die aggressive Türkei – müssen für Deeskalation sorgen. Es braucht einen sofortigen Waffenstillstand und ein „zurück an den Verhandlungstisch“.

 
  
MPphoto
 

  Bernard Guetta (Renew). – Monsieur le Président, nous entendons Arménie, guerre, Haut-Karabakh,et nous pensons évidemment à ce génocide toujours nié par l’État qui l’a perpétré.

Devant ces combats, c’est le souvenir de la douleur arménienne qui nous revient, mais attention, Staline avait dessiné les frontières intérieures de l’URSS, afin que chaque République ait une ou plusieurs minorités et que le Kremlin puisse diviser pour régner. Si nous acceptions aujourd’hui la mise en question de ces frontières devenues internationales, c’est toute l’ancienne ère soviétique qui serait bientôt en flammes.

Alors il ne s’agit pas de prendre parti, mais de ramener les belligérants à la table des négociations. Ce sera difficile. Oui, ce le sera. Mais raison de plus pour que nous, les Européens, nous y mettions avec les États-Unis et avec la Russie, qui a besoin de nous car de Minsk à Bichkek, en passant par Stepanakert, le fait est que M. Poutine perd de plus en plus la main.

 
  
MPphoto
 

  Ryszard Czarnecki (ECR). – Panie Przewodniczący! Panie Wysoki Przedstawicielu! Można zadać w kontekście tego konfliktu tradycyjne pytanie: qui bono. W czyim leży interesie? Nie w interesie Ormian, nie w interesie Azerów, leży on w interesie Rosji. To Putin zaprasza od czasu do czasu prezydentów obu państw i jest takim sędzią, arbitrem, wychowawcą i prokuratorem. Myślę, że trzeba jasno stwierdzić, że ten konflikt to – poza oczywiście odmiennym interesami, poza historią – również kwestia po prostu interesu Kremla.

Myślę, że Unia Europejska powinna być bardziej aktywna, nie tylko w sensie rezolucji naszego Parlamentu (to dobrze) i głosu Komisji Europejskiej, ale być może wysłania misji pokojowej, misji rozjemczej, tak aby nie tylko Rosja była playmakerem w tym regionie.

 
  
MPphoto
 

  Peter van Dalen (PPE). – Voorzitter, mijnheer Borrell, alstublieft, houdt u de oren en ogen open. Wat is hier aan de hand? Despoot Erdoğan wil het aloude Ottomaanse Rijk herstellen. Zijn agressie is in en buiten Turkije alom zichtbaar. Nieuwste slachtoffers: Armenië en Nagorno-Karabach. Erdoğans geweld kunnen we niet stoppen met praten.

Het is tijd dat de Europese Unie nu een streep in het zand trekt. Dat betekent sancties tegen het regime in Ankara. Geen woorden, maar daden dus. De tijd van praten, statements, Minsk-vergaderingen is voorbij. Ik sta naast het Armeense volk. Dat is door de harde Turkse vuist al heel lang geslagen. Denk aan 1915, de genocide.

We moeten nu actie nemen tegen Turkije, en dat is mijn vraag aan u.

 
  
MPphoto
 

  Evin Incir (S&D). – Mr President, the conflict in, and over, Nagorno-Karabakh has, both historically and now in the current escalation of the conflict, deprived many people of their lives and children of the possibility to grow up in peace and security. It is vital that the hostility ends and the two parties to the conflict, Armenia and Azerbaijan, meet at the negotiation table rather than on the battlefield. There is no way other than a peaceful solution out of this long ongoing conflict.

International peace needs to be an international endeavour. It is therefore absolutely unacceptable that countries such as Turkey, for example, contribute with mercenaries, among other things, to worsen the situation even more. The EU is a region built on the idea that dialogue is the only way forward for long-lasting peace. It is our duty at the same time to take leadership for those ideas in our neighbouring countries. I am glad that the international community is ready to assist and the EU needs to support the ongoing process in the OSCE.

My questions to the High Representative are: first, what is the Commission doing to end the conflict, and, second, how are the discussions going with Erdoğan in Turkey, who has already caused too many conflicts in other regions?

 
  
MPphoto
 

  Carlo Fidanza (ECR). – Signor Presidente, onorevoli colleghi, quella del Nagorno-Karabakh è una storia tormentata. Nel 1921 la regione, abitata in grande prevalenza da armeni cristiani, venne annessa all'Azerbaigian dai sovietici.

Dopo il crollo dell'URSS, nel 1991, gli armeni della regione votarono per l'indipendenza; il non riconoscimento da parte azera dell'esito di quel referendum ha provocato un lungo conflitto che oggi vive un'escalation che dobbiamo assolutamente fermare.

Si deve arrivare al cessate il fuoco, alla fine dell'aggressione militare azera, alla ripresa del processo di pace coordinato dal gruppo di Minsk e per farlo bisogna ridimensionare il ruolo della Turchia di Erdoğan, che vuole fare di questa regione un altro tassello del suo progetto neo-ottomano, non facendosi scrupoli di coinvolgere nel conflitto addirittura jihadisti provenienti dalla Siria.

Che a farlo sia un paese NATO, amareggia e fa riflettere; che sia addirittura un paese candidato alla preadesione all'Unione europea dovrebbe invece indurci, una volta per tutte, a chiudere questa pagina e a ritirare lo status di paese candidato alla Turchia.

 
  
MPphoto
 

  Vladimír Bilčík (PPE). – Mr President, let me first express my sincere condolences to all of those who have lost their loved ones and friends in this conflict since it erupted in the Caucasus again. People are dying in the region and we must therefore do our utmost to seek peace – peace through international dialogue, diplomatic channels and ultimately a lasting solution to the conflict between Armenia and Azerbaijan.

Many speakers today have mentioned problems with Turkey. But the conflict in Nagorno—Karabakh has its true origins in Soviet times and in Moscow. What we in the EU once saw as a ring of European friends in our neighbourhood is turning into a ring of fire and enemies.

We cannot stand by and look at neighbourhood policy through the lenses of the last decade. If we do not change our approach to external relations, we shall remain spectators not just in Nagorno—Karabakh. It is high time to commit more resources to political and economic engagement on the ground, to our active communication, to debunking of disinformation about this conflict as well as strategic foresight. It is high time for true European foreign policy action.

 
  
MPphoto
 

  Δημήτρης Παπαδάκης (S&D). – Κύριε Πρόεδρε, έχει καταντήσει κουραστικό να μιλάμε για τον διεθνή ταραχοποιό, την Τουρκία. Πίσω απ’ όλες τις ταραχές βρίσκεται το καθεστώς της Τουρκίας, στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στη Συρία, στη Λιβύη και τώρα στην Αρμενία. Δυστυχώς, κάποιοι στην Ευρώπη θέλουν να επιβραβεύσουν την Τουρκία, η οποία συνετέλεσε στην καταστροφή της Συρίας, και επειδή φιλοξένησε τους πρόσφυγες που και εκείνη δημιούργησε. Πόσο υποκριτικό! Τώρα έχει δημιουργηθεί ένα πολύ μεγάλο ζήτημα στον Καύκασο, στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, με πρωτοστάτη και πάλι την Τουρκία. Αυτός που υποφέρει είναι ο αρμενικός λαός. Βεβαίως, στο παιχνίδι αυτό πίσω από τη σκηνή εμπλέκονται και άλλοι παίκτες: η Ρωσία, το Ιράν, η Κίνα. Αλήθεια, η Ευρωπαϊκή Ένωση τι ρόλο διαδραματίζει; Τι ρόλο μπορεί να διαδραματίσει;

 
  
MPphoto
 

  Paulo Rangel (PPE). – Senhor Presidente, o conflito de Nagorno-Karabakh, em primeiro lugar, obriga-nos a enviar as mais sinceras condolências a todas as vítimas deste conflito, que não são apenas as de agora, mas são também as do passado. Mas se ele demonstra algo eu diria que podemos resumi-lo em duas ideias fundamentais: a primeira é que a União Europeia tem de atuar mais e mais fortemente junto da Turquia. Não podemos ter um conflito com a Grécia e com Chipre, não podemos ter a Turquia na Líbia, a Turquia na Síria, a Turquia no Curdistão e agora a Turquia no Cáucaso do sul. Isto é inaceitável! E, a segunda conclusão, Senhor Borrell, nós precisamos da União Europeia neste conflito. Este é daqueles conflitos em que nós podemos ter um papel ativo e desenvolver aquela que é a política externa europeia e é uma pena que estejamos a remeter a solução deste conflito para outras instâncias quando nós temos toda a capacidade para, junto da Arménia e do Azerbaijão, sermos mediadores credíveis.

 
  
MPphoto
 

  Петър Витанов (S&D). – Г-н Председател, г-н Върховен представител, днес сутринта, докато идвах към залата, видях млади арменци с националния флаг. От другата страна вероятно се събират и азърбайджанци. Дано тези хора ни помогнат да си дадем сметка за всички онези опасности, които произтичат от този конфликт, защото аз считам, че има няколко вида рискове.

Първо, за превръщането на този районен конфликт, бих казал, в междудържавен такъв – вече има индикации, че е надхвърлил района на Нагорни Карабах. За превръщането му в регионална война предвид войнстващата риторика на Турция, наемниците, джихадистите, които вече са там, и присъствието на Русия в Армения. И разбира се, да се превърне в елемент от глобалното противопоставяне.

Колко сериозно е положението, виждаме от общата позиция на САЩ, Русия и Франция. Необходимо е безусловно и моментално спиране на огъня и тук. Отговорността е на НАТО, която заедно в диалог с Русия, чрез омиротворяване на Турция и с участието на Европейския съюз през Франция, като съпредседател на Минската група, да намери решения за възстановяване на преговорния процес.

 
  
  

PRESIDENZA DELL'ON. FABIO MASSIMO CASTALDO
Vicepresidente

 
  
MPphoto
 

  Λουκάς Φουρλάς (PPE). – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Borrell, οι εικόνες που φτάνουν από τα διεθνή πρακτορεία κοντά μας είναι σκληρές και αδυσώπητες. Νεκροί άμαχοι και δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν υποστηριζόμενες από Τούρκους στρατιωτικούς, στρατιωτικά ελικόπτερα, drones και μισθοφόρους τζιχαντιστές πανηγυρίζουν για κατάληψη εδαφών. Πραγματικά αναρωτιέμαι για πόσο ακόμα θα εξισώνουμε τον θύτη με το θύμα. Το Αζερμπαϊτζάν και η Τουρκία επιτίθενται και οι Αρμένιοι στο Ναγκόρνο Καραμπάχ αμύνονται. Φτάνει! Καμία ανοχή! Να κατανοήσουν όλοι όσοι κάνουν πλάτες στον Ερντογάν και τον Αλίεφ ότι εκτρέφουν ένα τέρας, το οποίο κάποτε θα βρούμε μπροστά μας.

Χθες, ο κύριος Ερντογάν έφτυσε στα μούτρα την Ευρώπη και ανοίγει το Βαρώσι, το κατεχόμενο Βαρώσι, ατιμώρητος από την Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ευθύνες εδώ για κάποιους είναι ασήκωτες.

Στεκόμαστε δίπλα στον αρμενικό λαό. 105 χρόνια μετά τη γενοκτονία, η Τουρκία και ο σύμμαχός της Αλίεφ είναι και πάλι στο δρόμο του αρμενικού λαού. Αυτή τη φορά όμως θα μας βρουν όλους απέναντί τους.

 
  
MPphoto
 

  Sylvie Guillaume (S&D). – Monsieur le Président, depuis le 27 septembre une guerre fait rage aux portes de l’Union européenne. L’armée azerbaïdjanaise a attaqué le Haut-Karabakh comme elle l’avait fait vis-à-vis de l’Arménie en juillet dernier.

Je vais avoir d’abord une pensée émue pour les populations civiles, terrorisées, blessées, tuées par les raids. Après de longs jours de sidération, la communauté internationale a enfin commencé à bouger. La CEDH a statué en urgence, de même, l’Assemblée parlementaire du Conseil de l’Europe a été on ne peut plus claire vis-à-vis des ingérences de la Turquie dans le conflit.

Notre message doit donc être parfaitement clair: cessation immédiate des combats, car l’escalade des hostilités met en danger la sécurité de toute la région, et fermeté totale à l’égard de la Turquie, qui attise et instrumentalise le conflit, y compris en payant des mercenaires syriens. Et enfin, depuis de nombreuses années, le Groupe de Minsk de l’OSCE parle de créer un chemin vers la paix. Ses efforts devront être largement plus déterminés pour éviter que l’histoire du génocide arménien ne se répète. L’Union européenne doit être à l’avant-poste pour qu’un règlement pacifique voie le jour.

 
  
  

VORSITZ: OTHMAR KARAS
Vizepräsident

 
  
MPphoto
 

  Geoffroy Didier (PPE). – Monsieur le Président, après la Syrie, la Libye et la Méditerranée orientale, le gouvernement turc poursuit méthodiquement son expansionnisme politique et culturel, cette fois dans la région du Haut-Karabakh. Le leader turc attise des tensions régionales déjà très fortes et provoque, un siècle après un génocide, de nouvelles victimes, notamment arméniennes.

Face à ces agissements je pose ici la question au Parlement européen: où est l’Europe, Monsieur le Commissaire? Quelles sont les réponses effectives de fermeté face à ce dirigeant nationaliste et conquérant qui, aux portes de l’Europe, est en train de bafouer nos valeurs et nos principes?

Avec, à mes côtés, de nombreux parlementaires et notamment de la délégation française du PPE je l’ai dit et je le redis ici, il n’est pas admissible que l’Europe n’ait toujours pas abandonné de manière définitive le processus d’adhésion de la Turquie à l’Union européenne. Cet abandon, et non pas la seule suspension, est désormais une exigence et ce pour une raison simple: l’Europe n’est pas un jouet et nos valeurs, nos principes, ce qui fonde notre civilisation et notre héritage culturel, ne se négocient pas.

 
  
MPphoto
 

  Γεώργιος Κύρτσος (PPE). – Κύριε Πρόεδρε, θεωρώ τον κύριο Borrell έναν κορυφαίο και έμπειρο πολιτικό και προτού χαρεί για τα καλά μου λόγια, θα του πω ότι οι κορυφαίοι και οι έμπειροι πολιτικοί είναι για τα δύσκολα, τα πολύ δύσκολα. Κατά την άποψή μου, λοιπόν, πρέπει να πάρει πρωτοβουλία για να επιβληθεί ευρωπαϊκό εμπάργκο στην πώληση οπλικών συστημάτων στην Τουρκία, γιατί βλέπουμε το ρόλο της Τουρκίας στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, και τον βλέπουμε και γενικότερα στη Συρία, στη Λιβύη, στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η πρότασή μου δεν είναι ιδιαίτερα πρωτότυπη, γιατί ήδη ο Καναδάς, ο οποίος έχει προμηθεύσει την τεχνολογία για τα τουρκικά drones που χρησιμοποιούνται στον πόλεμο μεταξύ Αζέρων και Αρμενίων, έχει επιβάλει πάγωμα των εξαγωγών, έστω και καθυστερημένα. Θα με ρωτήσετε τι θα γίνει με τις θέσεις εργασίας, για παράδειγμα στην Ισπανία, όπου κατασκευάζεται τουρκικό αεροπλανοφόρο. Νομίζω ότι η λύση σε αυτά τα ζητήματα είναι μία κοινή ευρωπαϊκή πολιτική άμυνας.

 
  
MPphoto
 

  Λευτέρης Χριστοφόρου (PPE). – Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, το Αζερμπαϊτζάν, παραβιάζοντας τη συμφωνία εκεχειρίας και το διεθνές δίκαιο, αιφνιδίως και αναιτίως, επιτέθηκε εναντίον των Αρμενίων του Ναγκόρνο Καραμπάχ, υποβοηθούμενο από Σύρους τρομοκράτες και έχοντας τη σταθερή, φανερή στήριξη και υποστήριξη της Τουρκίας. Η ιστορία, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι αμείλικτη και αδέκαστη απέναντί μας. Η ανθρωπότητα πριν από έναν αιώνα αδιαφόρησε για τις εγκληματικές ενέργειες των Νεοτούρκων, και τούτες οδήγησαν στην αρμενική γενοκτονία και τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Η ιστορία μας καταχώρισε στις μαύρες σελίδες της γενοκτονίας, αλλά ταυτόχρονα καταχώρισε και αυτούς που εγκληματικά αδιαφόρησαν όταν αυτές συντελούνταν. Αποτελεί ιστορικό χρέος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και υπέρτατο καθήκον, να αναχαιτίσει τις εγκληματικές ενέργειες των Τούρκων και των Αζέρων εναντίον των αδελφών μας Αρμενίων.

Τι κάνει Ευρωπαϊκή Ένωση, αγαπητέ κύριε Borrell, σήμερα; Ο υπέροχος και περήφανος αρμενικός λαός, με τη μακρά ιστορική παρουσία του και με την τεράστια προσφορά του στον πολιτισμό και στην ανθρωπότητα, αξίζει και δικαιούται τη σταθερή συμπαράστασή μας. Γι’ αυτό σήμερα, από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, από την καρδιά της Ευρώπης, της ελευθερίας και της δημοκρατίας, σας καλώ να στείλουμε ένα ισχυρό μήνυμα. Όλοι μας με μια φωνή, σήμερα, διαμηνύουμε και διατρανώνουμε ότι είμαστε όλοι Αρμένιοι! Στεκόμαστε δίπλα στην Αρμενία και δίπλα στον αγωνιζόμενο, δοκιμαζόμενο αρμενικό λαό, εναντίον των Αζέρων και των Τούρκων.

 
  
MPphoto
 

  Anna-Michelle Asimakopoulou (PPE). – Κύριε Πρόεδρε, πριν από μόλις λίγα λεπτά ανακοινώθηκε μια ιστορική απόφαση της ελληνικής δικαιοσύνης σχετικά με το νεοναζιστικό κόμμα της Χρυσής Αυγής. Η καταδίκη του φασιστικού μορφώματος της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης είναι μια νίκη της ίδιας της δημοκρατίας. Την κρίσιμη στιγμή η παράταξή μου, η Νέα Δημοκρατία, με τον πρώην πρωθυπουργό της Ελλάδας, Αντώνη Σαμαρά, είχε το θάρρος και βρήκε τον τρόπο να αντιμετωπίσει τη Χρυσή Αυγή, ανοίγοντας τον δρόμο για να κάνει η δικαιοσύνη σήμερα το καθήκον της.

Η Ευρώπη στο παρελθόν άργησε να βρει το θάρρος και τον τρόπο να αντιμετωπίσει τον Χίτλερ και το αποτέλεσμα ήταν το Ολοκαύτωμα των Εβραίων. Και τώρα, ενώ σύσσωμη η διεθνής κοινότητα ζητά την κατάπαυση του πυρός στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, μόνο ο Ερντογάν δηλώνει ότι θα στηρίξει τους Αζέρους κατά των Αρμενίων με κάθε δυνατό τρόπο. Και ρωτάω, κύριε Borrell, τι θα πει «με κάθε δυνατό τρόπο», όταν το λέει ο Πρόεδρος μιας χώρας που δεν αναγνωρίζει καν τη θηριωδία και το φρικαλέο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας που συνιστά η γενοκτονία των Αρμενίων; Ας μην επαναλάβουμε, λοιπόν, τα λάθη του παρελθόντος, ας βρούμε επιτέλους το θάρρος και τον τρόπο να αντιμετωπίσουμε τον Ερντογάν προτού να είναι αργά.

 
  
MPphoto
 

  Μαρία Σπυράκη (PPE). – Κύριε Πρόεδρε, αντιπρόεδρε Borrell, η σύρραξη στο Ναγκόρνο Καραμπάχ ενθαρρύνεται απροσχημάτιστα από την Τουρκία και κοστίζει δεκάδες, εκατοντάδες ζωές αμάχων, γιατί στο Ναγκόρνο Καραμπάχ επιχειρείται εξόντωση του αρμενικού πληθυσμού, του πολύπαθου εκείνου κόσμου που στάθηκε απέναντι στην ιστορία και δουλεύει ειρηνικά, που έχει ριζώσει εκεί, ενώ η Τουρκία δεν αναγνωρίζει τη γενοκτονία.

Κύριε αντιπρόεδρε, υπάρχουν βόμβες διασποράς στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, υπάρχουν άμαχοι που σκοτώνονται στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, υπάρχουν μαχητές που χρηματοδοτούνται από την Τουρκία και ήρθαν από τη Συρία στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, και αν έχουμε την πρώτη εντύπωση ότι η Τουρκία αντιπαρατίθεται με τη Ρωσία στην περιοχή, εν τέλει Τουρκία και Ρωσία υπηρετούν τον ίδιο στόχο: τον περιορισμό της διαφοροποίησης των ενεργειακών πηγών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δεν αρκούν λοιπόν οι διαπιστώσεις μας και οι εκκλήσεις αποκλιμάκωσης. Οφείλουμε ως Ευρωπαϊκή Ένωση να εμπλακούμε ενεργά στην περιοχή του Καυκάσου, με γνώμονα τις αρχές μας, και να υπερασπιστούμε τα συμφέροντά μας. Κάποιος είπε εδώ ότι ήρθε η ώρα να κλείσουν οι πληγές της ιστορίας. Κυρίως, ήρθε η ώρα να αναγνωριστεί στον αρμενικό λαό αυτό που του αναλογεί στη μετασοβιετική εποχή: τα δικαιώματά του.

 
  
MPphoto
 

  Josep Borrell Fontelles, Vice-President of the Commission / High Representative of the Union for Foreign Affairs and Security Policy. – Mr President, I would like to thank the honourable Members for their interesting and engaging remarks. I think your message is clear. It has been repeated 65 times, with different voices, but expressing the same concern and the same request to act. Next Monday, I will bring your voice to the Foreign Affairs Council in Luxembourg, where we will have to follow up on the situation and see what we can decide about it.

But the European Council has made it very clear that they consider that the frame in which to mediate and to act on this conflict is the OSCE Minsk Group Co—Chairs. This was clearly what the European Council said. They asked me to support the work of the OSCE Minsk Group Co—Chairs. That’s what we are doing. But we have to allow this group of people to work because it is the only group that is being recognised by the two sides.

I think that Mr Bütikofer is right when he says that there are some new things in this conflict. One is that the Americans are withdrawing and Turkey is taking a stronger, much more assertive, position. The European Council also discussed the relationship with Turkey – and I invite you to listen to the conclusions of the European Council – and said that, in December, we will take stock of the evolution of the situation in the Eastern Mediterranean and all the conflicts in which Turkey is more or less involved in order to take decisions on how we continue our relationship with the country. We are going to continue calling for a ceasefire and I will bring your voice to the Foreign Affairs Council of Ministers. We will remind both sides of the obligation to protect civilians under international humanitarian law and keep working with Turkey in order to build a constructive contribution to the conflict settlement and help the efforts to stop the hostilities.

We have a Special Representative for the South Caucasus, who is there and who is in touch with both sides. Yesterday, the Turkish Minister was in Baku and I was really concerned when I saw that he was expressing full support for Azerbaijan. My last talk with the Azerbaijan Minister was also very worrying because he was clearly saying that the fight will continue until Armenia accepts a concrete schedule for withdrawing from Nagorno—Karabakh, which is a precondition for talks. It is very difficult. The situation is becoming worse and worse.

All of you have been asking us to act, but I’ve been hearing very few concrete versions of the verb ‘act’. What do you mean by ‘act’? We can do what we can do, but this is the way that we have to take this situation. We’ll do whatever we can do in order, as I said, to support the OSCE Minsk Group Co-Chairs, which is the frame that the European Council decided to support in order to look for a negotiated solution, pushing both sides to end the fighting, and especially putting pressure on Turkey not to continue intervening.

But by act if you mean take military action, that is completely out of the question. We are going to do what we can do as the European Union with the resources that we have on the diplomatic arena, and wait for December, as decided by the European Council, and see what happens from now until December to review our relationship with Turkey. This is what the European Council decided after a long discussion on Turkey and our relations with Turkey and I have to stick to that. I will obey, and I will try to implement, the mandate of the European Council in order to support the OSCE Minsk Group Co-Chairs that I hope this week will have meetings with the Foreign Affairs Minister of Azerbaijan and I hope also with Armenia.

 
  
MPphoto
 

  Der Präsident. – Die Aussprache ist geschlossen.

Schriftliche Erklärungen (Artikel 171)

 
  
MPphoto
 
 

  Kinga Gál (PPE), írásban. – Állampolgáraink biztonsága mindnyájunk elsődleges szempontja Európában. Ehhez fontos a szomszédságunkban lévő térség stabilitása, biztonságának és békéjének megőrzése. Az első számú cél a harcok beszüntetése kell, hogy legyen. Tűzszünetet kell kötnie a feleknek és vissza kell térni a tárgyalóasztalhoz, az erőszak sehova sem vezethet, csakis békés tárgyalások útján lehet rendezni a helyzetet. Az EU-nak támogatni kell a béke irányába tett lépéseket. Közös felelősségünk a stabilitás feletti őrködés, főleg ha a konfliktus egy hozzánk közeli régióban bontakozik ki, amely az emberéleteken túl újabb migrációs hullámokat is kiválthat.

 
  
MPphoto
 
 

  Sandra Kalniete (PPE), in writing. – I am genuinely concerned about the rapid development of the armed conflict over Nagorno-Karabakh and believe that the only way to end the escalation is to end hostilities and begin to seek the resolve of the conflict by diplomatic means. The conflict claims lives of innocent people, hampers the development of the whole region and threatens European energy stability. I would like to emphasise that the armed conflict can only be resolved peacefully and in accordance with the principles of international law and the Basic Principles of the OSCE Minsk Group. It is important that both parties to the conflict, Armenia and Azerbaijan, enter into negotiations for a peaceful solution to the conflict at the highest level.

 
  
MPphoto
 
 

  Gheorghe-Vlad Nistor (PPE), in writing. – The state of conflict between Armenia and Azerbaijan in Nagorno Karabakh is escalating with every passing day. I cannot stress the importance of the South Caucasus for the European Union enough, as we have managed to construct partnerships with most countries from that region. Its volatility should be of greatest concern to the EU; we must be an active part of the process that will secure a ceasefire and a lasting peace between those two countries. This future agreement must also settle the status of Nagorno Karabakh, with highest regard to both international law and the realities on the ground. Far too many unresolved disputes and frozen conflicts are scattered in the European Union’s neighbourhood. These can easily turn violent and can fall under the influence of countries with unfriendly attitudes towards our Union. The main causes behind most frozen conflicts in the region are the actions of Russia, under all its historical avatars. We are also concerned about Turkey’s implication in this long-lasting dispute. Its support for one of the sides has the capacity to prolong and intensify this conflict. Today we are witnessing the legacies generated by painful historical abuse and a continuum of poisonous interference.

 
  
MPphoto
 
 

  Janina Ochojska (PPE), na piśmie. – Konflikt w Górskim Karabachu, którego jesteśmy świadkami, to tak naprawdę wynik zamrożonego konfliktu, który przez wiele lat nie został rozwiązany ani nie zostały podjęte odpowiednie negocjacje prowadzące do zakończenia sporu. W konsekwencji na naszych oczach giną cywile, niszczone są ich domy, a wielu z nich staje się uchodźcami, którzy w poszukiwaniu bezpiecznego schronienia poza swoim miejscem zamieszkania porzucają dobytek całego swojego życia. Wszyscy chcemy zaprzestania eskalacji konfliktu oraz rozpoczęcia rozmów negocjacyjnych, a perspektywa wojny budzi nasze szczególne zaniepokojenie.

Oczywiste jest, że kwestia Górskiego Karabachu wymaga natychmiastowego działania. Chciałabym zwrócić uwagę na fakt, iż kwestie tak zwanych „zamrożonych” konfliktów są gorąco dyskutowane jedynie w momencie, gdy dochodzi do nasilenia działań, w tym działań zbrojnych. W związku z powyższym chciałabym zaproponować, abyśmy poświęcili więcej uwagi tego rodzaju konfliktom, szczególnie ze względu na fakt, iż niektóre z nich leżą w bezpośrednim sąsiedztwie UE. Proponuję, abyśmy już teraz wsparli negocjacje między stronami sporów, zanim dojdzie do eskalacji kolejnych konfliktów.

 
  
MPphoto
 
 

  Ivan Štefanec (PPE), písomne. – Azerbajdžanská invázia do Náhorného Karabachu si už vyžiadala niekoľko stoviek životov vrátane civilného obyvateľstva. Sú ničené kostoly a kultúrne pamiatky. Medzinárodné spoločenstvo vrátane Európskej únie by sa nemalo prizerať, ale musí sa aktívne zasadiť za ukončenie bojov a prešetrenie prípadných zločinov. Násilie nie je nikdy riešením, to sa dá nájsť len za rokovacím stolom.

 
  
MPphoto
 
 

  Bettina Vollath (S&D), schriftlich. – Seit über einer Woche herrscht im Vorhof Europas ein neuer alter Krieg – und kaum jemand spricht darüber. Seit zehn Tagen gibt es zwischen Armenien und Aserbaidschan wieder bewaffnete Auseinandersetzungen. Gegenstand des Konflikts: die Region Bergkarabach. Über 286 Menschen wurden dort in den Kämpfen bisher getötet – mindestens 46 davon Zivilist*innen. Die Bevölkerung in Bergkarabach leidet seit Jahrzehnten unter diesem Konflikt, der nun abermals einen traurigen Höhepunkt erreicht. Schätzungen zufolge musste bereits mehr als die Hälfte der etwa 75 000 Bewohner*innen von Bergkarabach vor den Kämpfen fliehen. Dauern diese weiter an, werden wohl noch mehr Menschen gezwungen sein, ihre Heimat zu verlassen. Damit diese grausige Statistik nicht immer höhere Zahlen beinhaltet, brauchen die Menschen sofort eine Waffenruhe! Beide Seiten müssen die Kampfhandlungen einstellen und das Waffenstillstandsabkommen von 1994 achten. Außerdem rufen wir alle ausländischen Parteien dazu auf, ihre Einmischung in den Konflikt umgehend zu beenden. Es darf nicht sein, dass ausländische Aggressoren wie die Türkei Söldnertruppen aus Syrien in das Kampfgebiet schicken und so weiter Öl ins Feuer gießen. Stattdessen müssen beide Parteien das Vorhaben der Minsk-Gruppe der Organisation für Sicherheit und Zusammenarbeit in Europa (OSZE) unterstützen, die Verhandlungen schnellstmöglich wiederaufzunehmen. Das Ziel ist also klar: Kampfhandlungen beenden, Menschenleben schützen und Verhandlungen wiederaufnehmen.

 
Τελευταία ενημέρωση: 8 Δεκεμβρίου 2020Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου