Debašu stenogramma

Ceturtdiena, 2021. gada 11. marts - Brisele

15. Ilgtermiņa redzējums attiecībā uz lauku apvidiem (debates)

  Der Präsident. – Als nächster Punkt der Tagesordnung folgt die Aussprache über die Anfrage zur mündlichen Beantwortung an die Kommission über die langfristige Vision für ländliche Gebiete von Norbert Lins im Namen des Ausschusses für Landwirtschaft und ländliche Entwicklung (O-000005/2021 – B9-0006/21) (2021/2549(RSP)).

  Norbert Lins, Verfasser. – Herr Präsident, Herr Kommissar, liebe Kolleginnen und Kollegen! Ich darf heute unsere mündliche Anfrage bezüglich der langfristigen Vision für die ländlichen Gebiete in Europa vorstellen.

Ich spreche hier nicht nur als Vorsitzender des Landwirtschaftsausschusses, sondern als jemand, der selbst auf dem Land aufgewachsen ist und um die Chancen, Vorteile, aber auch die Herausforderungen des ländlichen Raums weiß. Deswegen blicke ich mit Spannung und großer Erwartung, Herr Kommissar, auf die Mitteilung der Kommission über eine langfristige Vision für die Zukunft der ländlichen Gebiete in Europa bis 2040.

Es soll darum gehen, auf europäischer Ebene eine Debatte über die Zukunft der ländlichen Gebiete und ihren Platz in der Gesellschaft anzustoßen. Ein Platz in der Gesellschaft und die Akzeptanz ländlicher Räume sind hierbei für mich entscheidend. Ländliche Räume sorgen nicht nur für Nahrungsmittel, Naherholung, Bewahrung der Traditionen, sie leben ein Zusammenleben vor, welches in der heutigen Individualgesellschaft mehr und mehr verloren geht. Und sie sind vor allem auch Wirtschaftsräume, Kulturräume, brauchen eine eigene Infrastruktur und haben auch ein Eigenleben, sind nicht nur Anhängsel von städtischen Räumen, wo man sich sozusagen dann am Wochenende erholen kann.

Ländliche Räume sind für mich das Herz Europas und das, was Europa im Innersten ausmacht. Sie repräsentieren die Vielfältigkeit und Diversität unserer Länder und Regionen. Nur: Die ländlichen Räume müssen auch Schritt halten vor dem Hintergrund des Klimawandels, der sozialen und wirtschaftlichen Herausforderungen.

Herr Kommissar, die Kommission muss hier die drängenden Fragen für den ländlichen Raum ansprechen. Es geht um Verkehrsplanung und Mobilität, um Schule und Bildung, um Demografie und Daseinsvorsorge, Breitbandausbau und gesellschaftlichen Zusammenhalt sowie bürgerschaftliches Engagement. Die Koordinierung der verschiedenen beteiligten Politikbereiche wird eine zentrale Rolle spielen, wenn es darum geht, den Erfolg der Agenda für den ländlichen Raum sicherzustellen.

Die Entwicklung des ländlichen Raums im Rahmen der Gemeinsamen Agrarpolitik wird für die Unterstützung ländlicher Gebiete von entscheidender Bedeutung sein. Zudem spielen regionale und lokale Gebietskörperschaften eine entscheidende Rolle beim gesellschaftlichen Wandel, mit dem die von der Europäischen Union gesetzten Ziele verwirklicht werden sollen. Diese stehen an vorderster Front, wenn es darum geht, die Herausforderungen, vor denen Europa steht, zu bewältigen.

Beispielsweise ein positiver Aspekt, liebe Kolleginnen und Kollegen, ist das Thema Klima. Ich bin überzeugt davon, die ländlichen Räume werden die ersten in der Europäischen Union sein, die Klimaneutralität erreichen werden, weil sie nicht nur Emissionen ausstoßen, sondern durch wachsende Wälder, durch Grünland und Ackerland in der Lage sind, Kohlenstoff zu binden.

Deswegen frage ich die Kommission konkret, wie sie Folgendes bewerkstelligen will:

Erstens: die Kohärenz zwischen der GAP und den anderen Politikbereichen.

Zweitens: die Einbeziehung regionaler und lokaler Gebietskörperschaften im ländlichen Raum in die Vorbereitung, Analyse, Gestaltung und Umsetzung der langfristigen Vision für den ländlichen Raum.

Drittens: die Abstimmung der Strategiepläne mit der künftigen Vision für den ländlichen Raum, zum Beispiel auch die Frage: Gibt es dazu eine Halbzeitüberprüfung?

Viertens: die angemessene und vertragskonforme Unterscheidung zwischen der Finanzierung ländlicher Gebiete im Rahmen der GAP und der Kohäsionspolitik unter Berücksichtigung der in den Artikeln 39 und 174 des AEUV beschriebenen Ziele der einzelnen Politikbereiche.

Auf die Beantwortung, Herr Kommissar, bin ich sehr gespannt. Herzlichen Dank.

  Janusz Wojciechowski, Member of the Commission. – Mr President, I am very grateful for the opportunity to discuss the future of rural areas with you. Article 174 of the Treaty stipulates that particular attention should be paid to rural areas in reducing regional disparities and addressing backwardness. I am very thankful to Mr Lins for mentioning it.

Unfortunately, in the current Regional Development Fund regulation, adopted in 2013, the word ‘urban’ was mentioned 46 times, while the word ‘rural’ was only mentioned five times, and always in relation with urban. Fortunately, we can see some progress in the recently-agreed Common Provisions Regulation, where a reference to rural and local has been introduced. There is a growing perception that the role and importance of rural areas is underappreciated: 56 percent of the respondents in remote rural areas felt left behind by society. This needs to be addressed in light of our overall EU objectives for rural areas.

The European Union needs to get closer to its rural citizens. This is precisely the purpose of the Long-Term Vision, which I will be developing together with my colleague, Commissioner Ferreira, and under the supervision of Vice-President Šuica. The Vision is intended to provide an ambitious, yet realistic, idea of how Europe wants its rural areas to look by 2040.

About the question of how the Commission will ensure coherence between the CAP and other policies involved in developing our long-term vision for rural areas, as announced in our Communication on the Vision for mid-2021, we will translate our goals into a number of actions that can enhance the synergies of our policies and of our funding instruments to support rural areas. We have identified the concept of rural proofing, drawing on territorial impact assessments and better monitoring of rural areas as key actions for the future.

Europe has made full use of its policies and funds in supporting the development of rural areas in a coherent manner to make sure that all of them pull in the same direction. Last June, I, together with Vice-President Šuica and Commissioner Ferreira, sent out a letter to Member States asking them to fully and coherently use the possibilities under all policies supporting the development of rural areas and to ensure that the specific needs of rural areas are duly taken into account, both under the cohesion policy programmes and under the CAP strategic plans.

In December, as a part of our CAP recommendations to Member States, we stated that addressing the structural challenges and inducing favourable dynamics across rural areas will require mobilising a mix of public and private resources and initiatives, using the CAP as well as other European policies and funds.

More recently, the Commission provided Member States with guidelines to support them in the preparation of the recovery and resilience plans to assist Member States in preparing their plans. Our main target should be social and territorial cohesion. As mentioned in the plan, we have been very clear that Member States should seek compatibility and possible synergy in their recovery plans. As a part of our guidelines, we ask that Member States should outline how their plans will contribute to enhancing cohesion, taking into account local, regional and national disparities, including their rural—urban gaps. In particular, we stated to Member States that investing in rural areas through a long—term vision will stimulate urgently-needed economic growth in those areas and contribute to reducing the digital divide.

I’m happy to inform you that, from a preliminary assessment of some of the draft plans, it seems most Member States will follow the Commission’s advice. Member States are at different stages of preparation, but we already see some good examples of planned investments in the agricultural bioeconomy, agri—food chains and forestry. Several instruments also foreseen for rural areas are broadband, health and local communities as well as rural transport accessibility.

About the question of how the CAP, which is currently being negotiated, and particularly strategic plans, will be harmonised with the future vision for rural areas, the CAP strategic plans will help us to address issues such as generational renewal in agriculture and rural business development, which are key for the future of rural areas. It is important to underline once again that the CAP alone cannot address the challenges faced by rural areas, and the vision goes beyond agriculture.

And the last question about how the Commission intends to draw a proper and treaty—compatible distinction between funding for rural areas under CAP and under cohesion policy, taking into account the objectives of Articles 39 and 174 of the Treaty: rather than a focus on distinction and delimitation between funding under the CAP and cohesion policy, the Commission is addressing how to improve synergies and complementarities between funds to better address the specific and very diverse needs of rural areas.

I would like to give you one example on complementarity. Farmers who supply the short supply chain should be supported through the CAP, whereas the processing industry should be supported through the recovery fund. Member States should also consider using the Recovery and Resilience Fund to accelerate reforms and address the challenges faced by rural areas, including those posed by demographic change, and making them better prepared for the challenges and opportunities of the green and digital transitions.

  Herbert Dorfmann, im Namen der PPE-Fraktion. – Herr Präsident, Herr Kommissar, Kolleginnen und Kollegen! Je mehr Menschen in Städten wohnen, umso weniger Aufmerksamkeit hat der ländliche Raum. Und in dieser Europäischen Union leben halt einmal drei Viertel der Menschen in den Städten und entsprechend vergisst man oft, welche Rolle der ländliche Raum spielt. Er schafft Arbeitsplätze, er schafft Landschaft, die Menschen im ländlichen Raum ernähren uns, weil die Bauern dort sind, aber der ländliche Raum schafft auch Sicherheit. Deshalb glaube ich, dass der ländliche Raum Aufmerksamkeit verdient und dass die Menschen, die im ländlichen Raum leben, das gleiche Recht auf Lebensqualität haben wie eben die Menschen in den Städten auch.

Deshalb glaube ich, ist es richtig, dass die Kommission angekündigt hat, mit einer grundsätzlichen Überlegung, einer Strategie für den ländlichen Raum voranzukommen, und wir eine Debatte darüber haben.

Die Menschen im ländlichen Raum haben Recht auf Schule, sie haben Recht auf medizinische Versorgung, sie haben Recht auf Internet und auf vieles mehr. Und vor allem sind die ländlichen Räume auch nicht einfach Anhängsel der Städte, und die ländlichen Räume können nicht das auffangen, was in den Städten verbockt wurde. Weil dort zubetoniert wird, weil dort Biodiversität zerstört wird, bedeutet das noch lange nicht, dass die ländlichen Räume das alles leisten müssen. Ländliche Räume sind nicht nur Naturreservat, es sind lebendige Räume, in denen Menschen auch leben müssen. Ländliche Räume haben auch ein Recht, dass sie von jenen geführt, auch politisch geleitet werden, die in ländlichen Räumen leben. Auch diese lokale Governance, glaube ich, ist extrem wichtig.

  Isabel Carvalhais, em nome do Grupo S&D. – Senhor Presidente, Senhor Comissário, nas zonas rurais a agricultura é um forte pilar da sua socio-economia e a PAC tem, por isso, um papel muito importante no seu desenvolvimento. Mas o desenvolvimento concreto e harmonioso do mundo rural exige, acima de tudo, uma articulação e coerência muito claras entre as diferentes políticas e níveis de decisão. Saliento, por isso, a importância da ação dos atores e das autoridades de nível regional e local que, no terreno, nas zonas rurais, são os verdadeiros conhecedores das suas realidades.

Por essa razão esperamos que a Comissão corrija a sua posição e defenda inequivocamente o princípio de parceria da nova PAC. Contamos com o apoio da Comissão à posição deste Parlamento nas negociações da PAC pela defesa do papel fundamental das regiões e das autoridades regionais e locais e no garantir da função que desempenham atualmente no âmbito do desenvolvimento rural.

  Alin Mituța, în numele grupului Renew. – Domnule președinte, satele din țara mea, România, se golesc. Din cei aproape cinci milioane de români care au plecat să muncească în afara țării, marea majoritate provin din mediul rural. Satele din România și din multe alte țări europene se golesc pentru că nu mai oferă oportunități, în special pentru tineri, pentru că de multe ori lipsește accesul la infrastructura de bază, la educație sau la sănătate.

Când ne gândim la viitorul zonelor rurale, nu vreau să ne gândim la un viitor în care satele devin piesă de muzeu. Vreau să ne gândim la cum punem în valoare resursele naturale, umane și culturale care există la sate pentru a readuce tinerii înapoi. Partea bună este că avem instrumente la nivel european pentru a face acest lucru, dar avem nevoie de o strategie integrată.

În primul rând, trebuie să investim în dezvoltarea infrastructurii de bază, trebuie să construim spitale, școli și drumuri la sate. În al doilea rând, trebuie să punem politica agricolă comună să lucreze pentru fermierii adevărați, pentru încurajarea tinerilor fermieri, pentru protejarea biodiversității. Iar în al treilea rând, trebuie să facem satele atractive și pentru activități non-agricole, fie că e vorba de turism, de activități culturale, de relocarea micilor antreprenori de la oraș la sat, toate sunt lucruri pe care trebuie să le sprijinim inclusiv de la nivel european și sper ca viitoarea strategie pe care o pregătiți, domnule comisar, să meargă în această direcție.

  Thomas Waitz, im Namen der Verts/ALE-Fraktion. – Herr Präsident! Danke, Herr Kommissar, für Ihre Ausführungen. Es sind doch die Landwirte, die das Rückgrat des ländlichen Raumes darstellen, und hier vor allem der mittelständische Bauernstand, die Vielfalt an Bäuerinnen und Bauern.

Wir müssen bei der Gemeinsamen Agrarpolitik sicherstellen, dass die Förderung auch die Vielfalt der Landwirte erreicht und nicht nur die Großbetriebe. Also bitte kämpfen Sie für ein 100 000-Euro-Maximallimit an Förderung und für die doppelte Förderung der ersten 20 bis 30 Hektar. Das würde uns sehr helfen im ländlichen Raum.

Wer sind die ersten, die den ländlichen Raum verlassen? Es sind die jungen Frauen, die gehen. Die mit ihren Familien Richtung Stadt ziehen, weil es am Land keine Kinderbetreuung gibt, weil es keinen öffentlichen Verkehrsanschluss gibt, weil es ein schlechtes Schulangebot gibt, weil es keine Schulbusse gibt, die die Kinder in die Schule bringen, und jeden Tag Mama oder Papa das Taxi spielen müssen. Da müssen wir schon hinsehen. Das sind die Realitäten, die wir haben.

Auch der Breitbandausbau wäre zentral. Denn heute, in Zeiten von Teleworking, ist das ein neuer Anreiz, auch im ländlichen Raum zu verbleiben und von dort aus zumindest einen Teil des Berufslebens zu machen. Das ist eine Kernforderung.

Und auch an unsere Kollegen und Kolleginnen aus der konservativen Seite und auch die Regierungen: Ja, der ländliche Raum kann zum Klimawandel eine Menge beitragen. Nur dazu muss die Gemeinsame Agrarpolitik auch wirklich klimafit sein. Da geben Sie bitte Ihren Widerstand dazu auf, dann kriegen wir das gemeinsam hin.

  Zbigniew Kuźmiuk, w imieniu grupy ECR. – Panie Przewodniczący! Panie Komisarzu! Ze względu na ograniczoną ilość czasu tylko dwie kwestie: pierwsza, którą Pan poruszył w swoim wystąpieniu, to przeznaczanie środków z WPR tylko na rolnictwo i rolników. Teraz często tak się dzieje, że te środki są przeznaczane także na rozwój infrastruktury wiejskiej, a nawet na tworzenie miejsc poza rolnictwem. Mam nadzieję, że artykuł 174, który Pan tutaj przywołał, wreszcie będzie przestrzegany, i przypilnuje Pan, żeby w planach odbudowy tworzonych przez kraje członkowskie sprawa ta została już właściwie uregulowana.

I drugi problem niezwykle ważny dla przyszłości europejskiego rolnictwa to jest znikanie gospodarstw i porzucanie ziemi. Pan jest współtwórcą sprawozdania w Trybunale Obrachunkowym mówiącego o tym, że w ciągu ostatniego dziesięciolecia zniknęło około 4 milionów gospodarstw. To jest bardzo duża liczba. Ten proces trwa. Trwa także proces porzucania ziemi. Moim zdaniem bez wypracowania właściwej pozycji dochodowej rolników w łańcuchu dostaw ten proces niestety będzie trwał.

  Chris MacManus, on behalf of The Left Group. – Mr President, I welcome this debate about rural areas. The truth is Irish rural communities are in crisis. Vital services such as post offices are being shut down with no return in sight. Small local businesses are sinking, with only lip service from government, due to rip-off insurance and other such hardships being landed firmly on their laps.

It’s ironic that whilst we debate here rural communities, our government has been playing a complicit role in the decline of rural Ireland. Shameful that the Bank of Ireland, one which the Irish people bailed out and remain the largest shareholder, is to shut 100 branches across rural Ireland, another crushing blow to these communities. Similar with the recent withdrawal of Ulster Bank.

The message from Parliament today should be that any new legislative programmes must be rural-proofed in order to ensure all our communities are protected and enabled to reach their full potential.

  Ivan Vilibor Sinčić (NI). – Poštovani predsjedavajući, hvala vam. Kolegice i kolege, kad govorimo o viziji za ruralna područja nemoguće je, osim poljoprivrede, spomenuti i energiju. Dakle, prikupljanje i potrošnja definirala je kako i gdje živimo kroz povijest kao i društvene odnose kroz povijest. Gustoća izvora energije ključan je faktor u tome. Za jedan gigavat snage koji se dobiva, recimo, u obliku solarne energije, treba mnogo više prostora nego za jedan gigavat, recimo, iz nuklearnih izvora. Kroz velik dio prošlosti energija se temeljila na drvu, na biomasi i 90 ⁒ ljudi živjelo je u ruralnim prostorima. Onda imamo industrijalizaciju sredinom 18. stoljeća pa smo došli do toga da danas tri četvrtine Europljana žive u gradovima. Sad ponovno idemo nazad, na izvore energije s niskom gustoćom, za koje nam treba velik prostor. A gdje to ima dovoljno prostora za solarne elektrane, za vjetroelektrane? U ruralnim prostorima. Gdje to ima biomase? U ruralnim prostorima. Međutim, ništa od ovoga neće biti ako novac doista ne ostane u tim prostorima. Mi smo u Hrvatskoj devastirali ruralne prostore tako što smo novac od šuma, kojima su oni bogati, centralizirali. Dakle, napuštao je te prostore. To se ne smije dogoditi s energijom. Novac od energije mora ostati u ruralnim prostorima koji su njegov glavni izvor budućnosti.

  Daniel Buda (PPE). – Domnule președinte, în prezent, zonele rurale se confruntă cu multiple dificultăți majore care au ca efect depopularea și abandonarea terenurilor. Schimbările climatice, criza COVID-19, instabilitatea financiară reprezintă doar câteva din aceste probleme.

Uniunea Europeană trebuie să își îndrepte atenția spre aceste zone, dacă ne dorim să inversăm tendința și să construim comunități stabile și durabile. Este imperios necesar să creionăm politici și strategii care să ofere localităților și satelor o viziune pe termen lung. Conexiunile de internet în bandă largă sunt piatra de temelie a transformării economice, dar și pentru atragerea tinerilor în mediul rural. Tinerii reprezintă prezentul și viitorul. Doar cu ajutorul lor putem să oferim satelor durabilitatea de care au nevoie.

Zonele rurale și fermierii joacă un rol vital în protejarea mediului și a biodiversității. Uniunea Europeană trebuie să protejeze agricultorii astfel încât aceștia să contribuie la combaterea schimbărilor climatice, la gestionarea durabilă a resurselor naturale și la conservarea peisajelor de pe întreg teritoriul european. Dar cel mai important lucru este acela de a-și păstra capacitatea în vederea asigurării securității alimentare și a produselor de calitate la prețuri accesibile.

Statele membre trebuie să folosească toate mecanismele disponibile pentru a atrage investiții non-agricole în mediul rural. Astfel, zonele urbane vor fi depresurizate și va crește în mod cert calitatea vieții atât în urban cât și în rural. Creșterea calității vieții este un obiectiv comun al Uniunii Europene care trebuie atins prin toate politicile sale, nu doar prin politica agricolă comună.

  Corina Crețu (S&D). – Domnule președinte, cunoaștem cu toții efectele grave ale acestei pandemii. Discutăm aici despre spitale supraaglomerate, despre epuizarea cadrelor medicale, despre mii și mii de pacienți care, din păcate, pierd bătălia cu acest virus. Realitatea este însă că această imagine sumbră reprezintă doar vârful aisbergului.

Există comunități întregi în mediul rural care trăiesc total rupte de servicii medicale de prim-ajutor, de educație de calitate, de condiții considerate a fi de bază în Europa secolului XXI. Sunt milioane de cetățeni europeni care locuiesc la sate și trebuie să le demonstrăm solidaritatea noastră. În țara pe care o cunosc cel mai bine, România, studiile arată că 40 % dintre copiii din mediul rural nu au susținut cursuri în ultimul an.

De aceea, încurajez organizarea unei largi dezbateri publice despre viitorul satelor noastre. Am fost responsabilă în Comisia Europeană pentru Agenda urbană și știu cât de mult a contribuit această agendă la îmbunătățirea vieții localităților și dezvoltarea lor. Militez pentru elaborarea de urgență a Agendei rurale, militez să se înlăture acele condiționalități care nu lasă comunitățile mici să folosească proiecte cu fonduri europene din Fondul de agricultură, din Fondul de coeziune. Voi susține cât mai mult... (Președintele a retras cuvântul vorbitoarei)

  Susana Solís Pérez (Renew). – Señor presidente, señor comisario, las zonas rurales se vacían y Europa envejece. Solo uno de cada cinco europeos vive en zonas rurales, a pesar de que suponen la mitad del territorio. Y, sin embargo, la Unión Europea no tiene una estrategia clara para el mundo rural. Los jóvenes más preparados se van a las ciudades, la población que se queda está cada vez más envejecida y con menos acceso a los servicios básicos y las nuevas empresas que quieren abrir se enfrentan cada vez a más dificultades. Así, es imposible evitar la muerte de las zonas rurales.

Tenemos ahora una gran oportunidad. Los fondos europeos pueden activar la transformación que necesitamos. Invirtamos entonces de forma inteligente. Aseguremos los servicios de calidad, garanticemos la conectividad en estas zonas y ofrezcamos formación; usemos el potencial de las zonas rurales para la transformación verde. Pero hagámoslo ya porque, señor comisario, no nos podemos permitir perder más generaciones en el campo.

  Joëlle Mélin (ID). – Monsieur le Président, quel bel exercice d’hypocrisie que de débattre de cette question orale sur une vision à long terme des zones rurales, car nous sommes sans aucune exagération devant la plus grande et authentique catastrophe écologique que connaisse l’Europe, à savoir la désertification rurale qui, en moins de 60 ans, a annulé un lent processus de plus de 20 000 ans, celui de la conquête territoriale et de son exploitation par des nomades peu à peu sédentarisés.

Cette régression, qui concerne 70 % de la surface de l’Europe et la totalité de sa chaîne alimentaire, est clairement due, non à une catastrophe naturelle, mais à des politiques ultra libérales directivistes portées par ces mêmes groupes de pensée politique, les Verts en tête, qui aujourd’hui s’émeuvent des conséquences de leurs décisions.

Alors oui, il faut faire de l’avenir des zones rurales une grande cause et non pas européenne mais nationale, tant l’Union européenne est génétiquement dans une vision mondialisée, marchande et technocratique. Merci au commissaire à l’agriculture d’avoir porté un regard neuf sur ce problème, mais seuls les États, bien sûr, en coopération les uns avec les autres, sont en capacité d’assurer un aménagement du territoire réaliste et efficace pour les populations locales, de construire des synergies d’emploi dans des filières de proximité appuyées sur les services publics en corrélation avec les besoins des métropoles, de structurer l’avenir des régions rurales et surtout, d’ouvrir la voie à des agriculteurs du XXIe siècle conscients du passé et tournés vers des technologies d’avenir. Il en va de notre autosuffisance alimentaire et de notre cohésion sociétale.

  Anna Deparnay-Grunenberg (Verts/ALE). – Herr Präsident, Herr Kommissar! Sie fragen nach meiner Vision.

Stellen wir uns vor: blühende Kulturlandschaften, wo die Bäuerin und der Bauer im Einklang mit dem Tierwohl und der Regenerationsfähigkeit der Böden schmackhafte Lebensmittel produzieren. Stellen wir uns vor: gesunde Wälder, die heimisches Holz liefern, oder auch wilde Natur, wo Biber, Hirsch und Luchs sich wieder ausbreiten können. Stellen wir uns vor: Menschen, die klimaneutral mobil sein können und ihre Energie selbst produzieren. Touristen – mit dem Nachtzug angereist, vielleicht mit dem E-Bike unterwegs – genießen diese einzigartigen Landschaften und die Gastfreundschaft der Menschen. Neue Arten des Zusammenlebens auf dem Land – auch möglich durch die Digitalisierung – werden zusammen mit der Lokalpolitik, den Landwirten und den Unternehmen vor Ort einen Wandel hin zu mehr Gemeinwohl gestalten.

Das Prinzip „öffentliche Gelder für öffentliche Leistung“ muss aber gelebt werden. Unsere EU-Vergabekriterien oder auch die Fördermittel der EU müssen diesen lokalen Green Deal möglich machen. Auch die Gemeinsame Agrarpolitik müsste dieser Vision logischerweise entsprechen. Eine Gemeinwohlökonomie, hier im Hause „sustainable economy of well-being“ genannt, muss im Ländlichen konkret werden und sichtbar, und das wird die Menschen begeistern.

  Bert-Jan Ruissen (ECR). – Voorzitter, in dit huis spreken we vaak over de Green Deal, maar wordt het niet de hoogste tijd om het eens te gaan hebben over een “agrodeal” ?

Bij veel boeren, onze voedselproducenten en dragers van het platteland staat het water immers aan de lippen. Opvolgers haken af omdat ze geen perspectief meer zien in de voortzetting van het bedrijf. Een Europa dat niet zelf voldoende voeding produceert is ook een geopolitiek risico. De consument, het milieu en dierenwelzijn zijn slechter af.

Een langeretermijnvisie met helder en consistent beleid is daarom broodnodig. Een visie waarin het draait om een eerlijke prijs, versterking van de concurrentiekracht, vermindering van de regeldruk, voldoende ruimte voor de boer en ruim baan voor innovatie. Als we zo’n deal kunnen sluiten, dan weet ik zeker dat ons platteland in Europa een mooie toekomst tegemoet gaat. Dank u wel.

  Eugenia Rodríguez Palop (The Left). – Señor presidente, el campo tiene que afrontar hoy retos enormes: desertificación, megaproyectos y despoblación, sobre todo, pero no somos capaces de garantizar unos ingresos dignos a nuestros agricultores, ni el acceso a la tierra para las mujeres y los más jóvenes, ni unos servicios públicos de calidad que impidan o ralenticen el abandono.

Las ciudades son cada vez más inhabitables, pero no se acorta la brecha entre las zonas rurales y urbanas. Ahora estamos negociando los nuevos reglamentos de la política agrícola común, y es fundamental que sean coherentes con el resto de políticas públicas europeas: por supuesto, con el Pacto Verde Europeo y resto de estrategias, pero también con nuestra política industrial y comercial y con nuestra política exterior.

El campo no sobrevivirá a los tratados de libre comercio, ni a la fiebre minera de la Comisión, ni al agronegocio, porque acaparan tierras, chupan agua y recursos, y expulsan a la población. Las zonas rurales no son solo lugares en los que se producen alimentos y se reproducen las manos que nos dan de comer: allí viven personas que tienen necesidades e intereses concretos, y, si queremos cuidarlas, hay que ofrecerles servicios públicos de calidad y rentas dignas, apostar por la agricultura y la ganadería local, rechazar los proyectos industriales depredadores, como las minas a cielo abierto, racionalizar el comercio exterior y apoyar a las mujeres, que son las que mejor garantizan el arraigo de la población y el relevo generacional.

  Juan Ignacio Zoido Álvarez (PPE). – Señor presidente, hoy 11 de marzo, Día Europeo de las Víctimas del Terrorismo, quiero comenzar mi intervención con un recuerdo para ellas. Los europeos debemos mantener viva su memoria para no olvidar jamás la sinrazón del terrorismo. Siempre estarán en nuestro recuerdo.

Señor comisario, esta semana hemos hablado de muchas brechas: laborales, salariales, digitales; pero hay una brecha que ha pasado desapercibida, la brecha campo-ciudad, que en Europa, más que una brecha, es un auténtico abismo.

En España la renta media del conjunto de sectores económicos se encuentra en torno a los 19 000 euros. Sin embargo, la renta media de la economía rural, en muchas regiones, apenas supera los 9 000 euros. Esa sí que es una brecha salarial.

Algo similar ocurre con el acceso a internet. Mientras todos teletrabajamos desde hace un año, millones de habitantes en la Europa rural no pueden hacerlo por limitaciones técnicas. En España a pesar de tener la red de fibra más extensa de Europa, más de 25 000 pueblos no tienen internet de calidad y cerca de 13 millones de personas sufren esa falta de cobertura. Esta sí que es una brecha digital.

A estas carencias tenemos que sumar un recorte en los servicios básicos, como los educativos, sanitarios, la escasez de oportunidades laborales y la consiguiente despoblación.

La Unión Europea no puede permitir que esta brecha siga aumentando. Los habitantes de la Europa rural son tan europeos como los de las grandes ciudades y, como europeos, merecen los mismos derechos.

  Clara Aguilera (S&D). – Señor presidente, quiero dar las gracias por este debate hoy aquí y manifestar mi satisfacción por la Comunicación de la Comisión sobre las zonas rurales: necesitamos un auténtico programa para las zonas rurales de Europa, con una visión integral. No hay que adoptar una mirada parcial desde el punto de vista de la agricultura, o desde el del turismo, ni siquiera desde el del medio ambiente: hay que adoptar una visión integral y una mirada transversal para poder llegar a lo que necesitan las zonas rurales y los pueblos europeos. Si no lo hacemos, nos estaremos equivocando.

Esto no se puede hacer sin los agentes locales, sin los ayuntamientos y sin las personas que viven en estas zonas rurales. Y no nos olvidemos de la mujer rural: ha de tener participación y tenemos que darle visibilidad, también al debatir la Comunicación.

Tenemos una magnífica percha y un instrumento como es la Conferencia sobre el Futuro de Europa: aprovechémosla, señor comisario, para desarrollar este debate.

  Francisco Guerreiro (Verts/ALE). – Senhor Presidente, caro Comissário, agradeço ao meu colega, Norbert Lins, pelas pertinentes questões, mas estou certo que diferimos na posição sobre que papel e que investimentos devem ser feitos no mundo rural para fixar pessoas, para reforçar a coesão, para dinamizar a sua economia e para regenerar a biodiversidade. E a Política Agrícola Comum, como está desenhada, continua a subsidiar indústrias altamente poluentes e super intensivas, nomeadamente a indústria pecuária. Tal como reforça a concentração de investimentos em grandes senhorios.

A PAC deveria ser reformulada para se adaptar aos desafios do século XXI, sociais, econômicos e climáticos, com enfoque em produções mais extensivas, biológicas, locais e de base vegetal.

E, por fim, e falando-se do mundo rural, não posso esquecer os touros que brutalmente são mortos em arenas no sul da Europa com o apoio de fundos da Política Agrícola Comum. É hora de terminar com a cruel indústria da tauromaquia e é hora de terminar com os fundos da Política Agrícola Comum para esta cruel indústria.

  Mazaly Aguilar (ECR). – Señor presidente, yo también quería dedicar mi primer pensamiento para las víctimas del 11-M en España: memoria, dignidad y justicia para ellos.

Quería aprovechar esta tribuna para reclamar a las autoridades europeas y nacionales una mayor atención al fenómeno de la despoblación que asola nuestros pueblos. Yo pido atención y un mayor compromiso para defender la agricultura, la ganadería y todas aquellas actividades que, como la caza, contribuyen a la sostenibilidad de nuestro medio rural.

El continuo abandono de explotaciones por la baja rentabilidad y la ausencia de relevo generacional nos debe hacer reflexionar para evitar que ciertas políticas, bajo el paraguas del todopoderoso Pacto Verde, destruyan el tejido socioeconómico de las zonas rurales escudándose en una falsa e hipócrita protección del medio ambiente. Hoy la agricultura es el motor de las zonas rurales, pero tenemos que aspirar a diversificar las actividades económicas, invirtiendo en infraestructuras y servicios básicos.

La crisis actual ha hecho que los habitantes de las ciudades, los urbanitas, empiecen a mirar al medio rural con otros ojos, planteándose un futuro laboral y personal alejado de la ciudad. Aprovechemos esta oportunidad para poder cambiar y coordinar mejor nuestras políticas.

  Anne Sander (PPE). – Monsieur le Président, Monsieur le Commissaire, les zones rurales représentent près de la moitié du territoire européen et pour faire vivre ces espaces, l’agriculture joue un rôle crucial.

C’est pourquoi, il est essentiel de maintenir nos activités agricoles et de transformation au cœur de nos régions. Elles sont porteuses de richesses, de création d’emplois et font vivre nos territoires, leurs écoles et leurs commerces. Cette future initiative devra tenir compte du besoin d’accompagnement de notre agriculture face au changement climatique, à la mondialisation ou encore aux crises sanitaires.

Je voudrais rappeler ici le fait que la politique agricole commune ne peut pas être le seul outil pour soutenir le développement économique, social et durable de nos territoires ruraux. D’autres enjeux, autres que ceux agricoles, nécessitent d’autres financements. Le désenclavement physique et numérique de ces espaces représente un enjeu majeur et le FEDER doit lui aussi pleinement jouer son rôle afin de permettre aux territoires de se saisir des opportunités liées au pacte vert et au numérique. La coopération transfrontalière a ici également tout son rôle à jouer via le programme Interreg, qui permet de renforcer des bassins d’emplois porteurs de dynamisme pour ces territoires.

C’est donc une véritable synergie qu’il faut actionner pour permettre à ces zones rurales de relever les défis de demain.

  Pina Picierno (S&D). – Signor Presidente, onorevoli colleghi, signor Commissario, grazie di aver risposto a questa nostra richiesta di dibattito.

Io vorrei, nel breve tempo che ho a disposizione, sottolineare soltanto due aspetti che ritengo importanti e che dovranno essere, a mio avviso, centrali nella visione per le zone rurali che la Commissione intende presentare.

In primo luogo, credo che le autorità regionali debbano essere l'interlocutore principale perché sono naturalmente il soggetto più prossimo alle aree rurali e ne hanno conoscenza dettagliata rispetto alle tante diversità che la compongono. È un elemento che abbiamo sottolineato anche nella nuova PAC a cui stiamo lavorando, come il Commissario sa bene.

Il secondo aspetto che trovo fondamentale è il divario digitale, Commissario, in particolare per le zone di montagna dove spesso questo divario è più accentuato. La visione dovrà puntare a ridurre questo gap nel più breve tempo possibile, per rendere non solo attrattivo il lavoro nelle zone rurali e quindi riavviarle dal punto di vista demografico, ma anche per sostenere il passaggio ad un'economia agricola verde, che tanto dipende da uno sviluppo tecnologico moderno.

(Il Presidente ritira la parola all'oratrice)

  Pär Holmgren (Verts/ALE). – Herr talman! Kommissionär Wojciechowski! Landsbygd hänger ju inte bara ihop med jordbruksfrågorna men ändå väldigt tätt ihop. Därför borde vi haft den här viktiga diskussionen i god tid innan besluten kring den gemensamma jordbrukspolitiken.

Vi behöver nu verkligen en tydlig gemensam långsiktig vision och jag hoppas att den här visionen ska kunna beskriva en framtida landsbygd som är utan orättvisor och korruption.

Vi ska stödja människor och planeten, inte i första hand det storskaliga industrialiserade jordbruket, som trots allt bara ett litet fåtal människor tjänar stora pengar på.

Vi behöver tydliga satsningar på lokal, hållbar produktion och självförsörjning och vi behöver pengar som går till ekosystemtjänster, biologisk mångfald och klimat, så att vi kan producera mat även i framtiden.

Jag hoppas verkligen på detta, trots att svenska Centern och andra bakåtsträvande högerpartier gång på gång röstar för lagstiftning och styrmedel som går i helt motsatt riktning.

Min fråga till kommissionen är: Hur är ni beredda att förändra den gemensamma jordbrukspolitiken så den är i linje med en sådan hållbar vision?

  Krzysztof Jurgiel (ECR). – Panie Przewodniczący! Panie Komisarzu! W Polsce rząd Prawa i Sprawiedliwości realizuje program rolny „Silne rolnictwo, zdrowa żywność, nowoczesna wieś”. Program zawiera też długoterminową wizję obszarów wiejskich. Prowadzona w Polsce polityka rozwoju obszarów wiejskich obejmuje cztery filary rozwojowe. Po pierwsze opłacalność produkcji rolnej, po drugie jakość życia i środowiska na obszarach wiejskich, po trzecie pozarolnicze miejsca pracy i aktywne społeczeństwo i wreszcie sprawna administracja.

Zagrożenia dla rozwoju polskiej wsi to kontynuowana przez Unię Europejską dyskryminacja polskich rolników w zakresie dopłat, art. 18 Traktatu oraz wprowadzenie rozwiązań Europejskiego Zielonego Ładu bez zapewnienia odpowiedniego finansowania.

Szanowni Deputowani, proponuję skończyć z fałszywymi oskarżeniami Polski o dyskryminację osób LGBT. Zajmijcie się zniesieniem prawdziwej dyskryminacji polskich rolników.

  Álvaro Amaro (PPE). – Senhor Presidente, Senhor Comissário, caras e caros Colegas, a União Europeia precisa, e com urgência, de uma verdadeira agenda rural, de um plano ambicioso com objetivos muito concretos e cuja realização possa ser acompanhada. Diria, um verdadeiro pacto de solidariedade para as zonas rurais.

A sua oportunidade e urgência são amplamente reconhecidas, sobretudo agora, no contexto da formulação e implementação do Green Deal, que tanto exigirá destas regiões rurais e das suas gentes e das suas economias. Se não agirmos rapidamente, e com um forte envolvimento dos municípios e das regiões, corremos o risco de ter irreversivelmente largas partes do território europeu votadas ao abandono, demograficamente deprimidas e economicamente deficitárias, em especial nos serviços de proximidade e na capacidade de criação de emprego.

Senhor Presidente, não percamos esta oportunidade para estabelecer uma agenda agregadora das muitas políticas e, sublinho, a nova reforma da Política Agrícola Comum, a grande transformação digital, que não pode ignorar estas disparidades regionais entre as zonas rurais e as zonas urbanas, uma estratégia com um impacto direto decisivo para a vitalidade destas zonas e que permitirá alinhar os nossos objetivos macroeconómicos com as suas especificidades.

Espero sinceramente que esta visão se desenvolva com realismo e solidariedade, até porque, neste nosso futuro territorial, nesta União de povos e de Estados, não pode haver europeus de primeira e europeus de segunda.

  Carmen Avram (S&D). – Domnule președinte, puteți cuprinde cu imaginația o suprafață de 56 de milioane de hectare? Vă dau un element ajutător, înseamnă de 18 ori suprafața Belgiei. Această uriașă întindere europeană riscă să rămână a nimănui. Asta relevă un studiu privind riscul de abandon al terenurilor agricole din Uniunea Europeană.

Strategia privind viitorul zonelor rurale trebuie să răspundă deci urgent la întrebarea cum am ajuns aici și apoi să acționeze ferm și urgent. Ambițiile noii PAC și cele ale Green Deal sunt foarte mari. Teoretic ele ne-ar putea reda prosperitatea zonelor rurale, însă le lipsește un accent mai puternic pe convergență pentru a deveni realitate. Decalajele sunt pur și simplu prea adânci și prea vechi. De aceea, zonele rurale riscă să devină istorie în unele state.

Această convergență înseamnă nu doar subvenții, deși ele diferă nepermis de mult de la stat la stat, ci și acces egal cu zona urbană la educație și sistem de sănătate, egalitate în finanțare și venituri între femeile și bărbații din agricultură și eliminarea dublului standard, care aici e încă un subiect insuficient dezbătut.

Reînvierea zonelor rurale nu e un moft. Vom vedea cu toții asta când pământul agricol va fi abandonat, iar hrana noastră, inaccesibilă multora.

  Niklas Nienaß (Verts/ALE). – Mr President, I say to Mr Wojciechowski: I want to let you in on a little secret. Come close, it is very simple. Not everyone living in rural areas are farmers. And I think it’s important to respect that and to understand that. Actually a majority of people in the villages don’t even work in agriculture. And still we combine agriculture and rural development. And this is one major conflict which often goes out in favour of big farmers and against a majority of people.

The CAP is the main reason why the rural areas have seen the destruction at the moment. And your meetings show that as well. Sixty-seven meetings with agriculture organisations, none with representatives of rural policies. The long-term vision for the rural areas should rethink the structure as we make development of rural areas. And it should increase the funds for leader programmes and small farmers, as well as ensure that any development is sustainably ensured by democratic bottom-up processes so that the people, those people who actually improve their villages and make them a livelihood again, that they get the power back.

(Applause)

  Colm Markey (PPE). – Mr President, As someone from a rural area, I’m delighted that we’re having this important discussion here today. There are the four key points that I just wish to raise.

The first one is in relation to remote working. For many generations, people have left rural areas to pursue jobs and opportunities further afield. COVID–19 has taught us that we can all work from home, and it provides an opportunity for these people to remain in their communities, and turn that brain drain that we’ve seen for many, many years into a brain gain. We need broadband and we need remote work in homes, and other digital technology that can allow this happen.

Secondly, in relation to revitalising our towns and villages; there are so many derelict buildings in the centre of our towns. Through a refit programme we could regenerate these buildings and breathe life back into urban town centres, which would be critical and make such an enormous difference to our towns.

Thirdly, in relation to the digital and green economy, climate change has proven to us that there are many opportunities in the industry sector: renewable energies, for instance, circular economy. These are great opportunities that would have a massive multiplier effect in the rural economy, and would allow us to breathe life again back into rural economies.

Finally, I wouldn’t like us to forget that we need to ensure that we have a strong and effective CAP for the agri-sector, as the agri-sector is a cornerstone of rural areas and needs to be protected. The current crisis has shown us that we can reset the clock and seize the opportunity to reinvigorate and regenerate the rural Europe.

  Juozas Olekas (S&D). – Gerbiamas Pirmininke, gerbiami Kolegos, ypač svarbu žemės ūkio, kaimo ir maisto politikas suderinti su naujuoju žaliuoju kursu, kuris turi ne tik neutralizuoti ES poveikį klimatui, bet ir užtikrinti mūsų piliečių gerovę, siekti didesnio aplinkos, ekonominio ir socialinio tvarumo.

Tačiau visiems šiems tikslams pasiekti yra būtinas efektyvus ir veiksmingas politikos įgyvendinimas pačiose kaimo vietovėse, kuris yra neįmanomas be pakankamų investicijų.

Deja, skirtingų Europos šalių ūkininkai ir toliau gauna skirtingą atlygį už tą patį darbą. Lietuvoje ir kitose Baltijos šalyse ūkininkai, dirbantys pagal tuos pačius aukštus klimato ir aplinkos, maisto saugos ir kokybės bei gyvūnų gerovės standartus, kol kas gauna tiesiogines išmokas, gerokai mažesnes nei Europos Sąjungos vidurkis.

Jokia nauja kaimo vietovių vizija neturėtų būti grindžiama nelygybe. Todėl raginu Komisiją, kuriant naująją kaimo vietovių viziją, sulyginti tiesiogines išmokas visiems ES ūkininkams ir užtikrinti, kad kaimas būtų patraukli vieta kurtis jauniems ūkininkams, vystyti smulkų ir vidutinį verslą ir užsiimti ūkininkavimu visoje Europos Sąjungoje vienodomis sąlygomis.

  Franc Bogovič (PPE). – Gospod predsednik, spoštovani komisar, podeželje nujno rabi dolgoročno vizijo, saj sicer ne bomo zaustavili odhajanja mladih s podeželja. Sedaj razporejamo velika sredstva v okviru načrta za okrevanje in odpornost večletnemu finančnem okviru in zato moramo najprej zagotoviti dovolj sredstev, da bomo imeli kvalitetno kmetijstvo, ki bo zagotavljalo dohodkovni položaj kmetov in omogočilo mladim, da ostanejo na kmetijah in tudi da razvijemo številne panoge na področju kmetijstva.

Vendar kmetijstvo ni dovolj. Zagotoviti moramo tudi dobre pogoje za razvoj turizma, za razvoj drobnega gospodarstva, za bio gospodarstvo, za razvoj zelenih delovnih mest na področju energetike, razviti koncepte skrbi za starejše na podeželju, razvoj turizma. Vse to počnemo tudi znotraj koncepta za pametne vasi, ki ga sam razvijam že kar nekaj časa.

Zato nujno rabimo jasno strategijo, vire, kajti v nasprotnem primeru ne bomo zaustavili povsem naravnega trenda centralizacije, ki se dogaja. Naloga pa je tako na občinah, državah, kakor tudi na nas tukaj v Evropskem parlamentu.

  Janusz Wojciechowski, Członek Komisji. – Panie Przewodniczący! Szanowni Państwo! Bardzo dziękuję Państwu Posłom za wszystkie wypowiedzi i chcę zapewnić, że weźmiemy je skrupulatnie pod uwagę przy ostatecznym redagowaniu tej wizji rozwoju obszarów wiejskich, którą zamierzamy przedstawić w czerwcu, za kilka miesięcy, w niedługim czasie. Oczywiście z uwagi na krótki limit czasu nie odniosę się szczegółowo do poszczególnych wypowiedzi, natomiast Państwa głosy szły w tym samym kierunku, w jakim idzie myślenie o obszarach wiejskich ze strony Komisji.

Rzeczywiście w przeszłości tak trochę było, że obszary wiejskie były traktowane jak dodatek do miast. Uznawano takie myślenie, mogliśmy zaobserwować, że ponieważ jest wspólna polityka rolna, to już wieś, obszary wiejskie dostają fundusze, a te inne fundusze powinny być przeznaczone dla obszarów miejskich w szczególności. I stąd ten problem z artykułem 174, który przecież bardzo wyraźnie mówi, o priorytecie dla obszarów wiejskich w polityce spójności. Wymienia on jako obszary priorytetowe obszary wiejskie, obszary przemysłowe i obszary o trudnych warunkach naturalnych. W praktyce mówiłem już o tym, jak było w regulacji z 2013 r. – całe rozdziały poświęcone obszarom miejskim i jedynie śladowa wzmianka o obszarach wiejskich. To się zmienia.

Mogę powiedzieć, że mamy do czynienia z pewnym przełomem. Podejście Komisji pani przewodniczącej von der Leyen jest zdecydowanie takie, że obszary wiejskie mają być intensywnie włączone we wszystkie unijne polityki. I bardzo mocno to widać w tym, co rekomendowaliśmy państwom członkowskim w planach odbudowy do ich planów odbudowy. I widać to już w tym, co otrzymujemy – pierwsze projekty państw członkowskich, które rzeczywiście przewidują istotną część funduszy przeznaczoną na obszary wiejskie. To są inwestycje w digitalizację, ale to są też inwestycje w infrastrukturę wiejską, w służbę zdrowia na obszarach wiejskich, ale także niektóre dotyczące bezpośrednio rolnictwa.

Mówili Państwo tutaj o roli rolnictwa. Nie jest dla mnie sekretem, że na obszarach wiejskich mieszkają nie tylko rolnicy, rolnicy stanowią mniejszość mieszkańców tych obszarów, oczywiście tak. I to jest właśnie uzasadnienie tego, że polityka rolna nie może być jedyną polityką dla obszarów wiejskich, że muszą być aktywnie zaangażowane inne polityki, właśnie dlatego, że rolnicy to jest mniejszość obszarów wiejskich. Ale rolnictwo musi mieć tam istotne miejsce. Musimy zatrzymać proces wyludniania obszarów wiejskich. A żeby tak się stało, musimy przede wszystkim powstrzymać również ten proces znikania małych i średnich gospodarstw.

Strategia „od pola do stołu”, to, co proponujemy w ramach zielonej architektury, rozwój gospodarstw ekologicznych, rozwój krótkich łańcuchów dostaw, to jest znakomita propozycja dla małych i średnich gospodarstw. Znakomita propozycja. One mogą dzięki temu znaleźć dla siebie pole do działania, miejsce w konkurencji, której nie mogą wytrzymać w takim zwykłym wyścigu konkurencyjnym. Rolnik, który ma 50 sztuk świń, nie jest w stanie konkurować dzisiaj z takim, który ma 5 tysięcy, i musi zakończyć swoją działalność. Jeśli damy mu możliwość funkcjonowania w formule ekologicznej, w krótkich łańcuchach dostaw, może to być znakomite miejsce do funkcjonowania na rynku. I to będzie dla żywotności obszarów wiejskich bardzo ważne.

Tak że idziemy zdecydowanie w tym kierunku i chcę jeszcze raz podkreślić, że we wszystkich przyjmowanych dokumentach o strategicznym charakterze, obszary wiejskie są wskazywane jako ważna część. Komisja zdecydowanie działa w tym kierunku, by nikt nie mógł twierdzić, że dla obszarów wiejskich istnieje tylko wspólna polityka rolna. Nie, wszystkie polityki muszą aktywnie wspierać obszary wiejskie, pomagać w ich rozwoju, w utrzymaniu ich żywotności, a głównym celem Komisji – tym, co chcemy bardzo mocno podkreślić również w tej przyszłej wizji – jest dążenie do tego, żeby warunki życia mieszkańców na obszarach wiejskich jak najszybciej zrównały się z warunkami życia na obszarach miejskich. Tylko wtedy, konsekwentnie wspierając taki rozwój obszarów wiejskich, możemy zapewnić ich żywotność i zapobiec ich wyludnianiu. Zapewnić, żeby były istotną częścią rozwiniętej Unii Europejskiej w 2040 r., bo do takiej perspektywy sięga przygotowywana przez nas długoterminowa wizja rozwoju obszarów wiejskich. Jeszcze raz dziękuję wszystkim Państwu za bardzo cenne głosy i oczywiście zostaną one wzięte pod uwagę przy ostatecznej redakcji naszej wizji.

  Der Präsident. – Die Aussprache ist geschlossen.

Schriftliche Erklärungen (Artikel 171)

  Асим Адемов (PPE), в писмена форма. – Селските райони са дом на близо 100 милиона европейски граждани и заемат почти половината от територията на Европейския съюз. На селските райони дължим не само продоволствената си сигурност, но и грижата към земята, природните ресурси и опазването на богатото културно-историческо наследство.

Същевременно селските, по-отдалечените и планински райони са изправени пред нарастващи предизвикателства, свързани с обезлюдяване и застаряване на населението, ограничен достъп до услуги и дигитална свързаност, ниски равнища на доходите. Пандемията, причинена от Ковид, допълнително влоши тези тенденции и засили риска от бедност и социално изключване, особено сред по-възрастното население. Приветствам инициативата на Комисията за изготвяне на дългосрочна визия за селските райони, за тяхното бъдеще и за ролята, която трябва да играят в обществото.

Селските райони имат потенциал да се превърнат в лидер в прехода към нисковъглеродна и цифрова икономика, но това върви ръка за ръка с изграждането на необходимите условия като подходяща физическа, социална и цифрова инфраструктура, както и инвестиции в знания и умения. Развитието на селските райони и на местната икономика, в унисон с новите реалности, не може да се постигне единствено чрез Общата селскостопанска политика. За целта е необходим координиран подход към селските райони по линия на всички свързани европейски политики и инструменти.

  Атидже Алиева-Вели (Renew), в писмена форма. – Считам, че селските райони днес все още биват пренебрегвани спрямо градовете и че редица проблеми все още съществуват и дори се задълбочават, по-конкретно: обезлюдяване, застаряване на населението, липса на основни услуги като здравеопазване и образование, липса на достатъчно инвестиции в инфраструктура и модерни технологии, както и условия за предприемачество.

Съживяването на селските райони и подобряването на условията за живот в тях следва да бъде хоризонтална политика. Основополагащо е да се осигури синергия между Дългосрочната визия и всички други политики, които оказват пряко и непряко влияние върху селските райони – ОСП, политиката за сближаване и всички стратегии и политики свързани със Зеления пакт. Селските райони трябва да бъдат добре развити, с модерна инфраструктура, но за огромно съжаление, много райони продължават да изостават и да се обезлюдяват. Това води и до затваряне на училища и преустановяване или влошаване качеството на различни услуги, особено здравеопазване, образование и обучение.

Считам, че за да съживим и модернизираме селските райони и да осигурим възможности за професионална реализация на хората в тях следва да се разшири палитрата от налични мерки и методи, както и да се предвидят достатъчно ресурси. Това следва да се направи както на ниво ЕС, така и в страните членки, с активното участие на местните власти и гражданското общество.

  Jérémy Decerle (Renew), par écrit. – Sans douter de la volonté européenne de bien faire, la ruralité ne peut pas s'écrire seule à Bruxelles, entre les quatre murs du Berlaymont. La consultation des acteurs qui habitent et font vivre nos campagnes n'est pas à négliger pour tomber juste par rapport aux réalités et aux problématiques du monde rural. L’autre enjeu, nous avons été plusieurs à le dire, est la cohérence des politiques publiques. L’Europe ne peut pas d’un côté se targuer de défendre les zones rurales, de l’autre avoir -par exemple- une oreille bienveillante envers les discours qui pullulent contre les produits carnés. L’élevage millénaire est une pièce maitresse du dynamisme de nos campagnes. Il permet de maintenir des hommes, de l’herbe, des bêtes, une économie et une production locale là où il n’y aurait sinon plus rien d’autre que des friches ou de l’extension urbaine. Ces traditions et ces savoir-faire ancestraux qui font la force et la spécificité de nos territoires ruraux doivent être la base solide d’une vision européenne rurale de long terme. Ne laissons pas les soi-disant philanthropes nous faire la leçon. Chacun son métier et les vaches seront ainsi bien gardées.

  Estrella Durá Ferrandis (S&D), por escrito. – El anuncio de la Comisión Europea de una comunicación sobre la visión a largo plazo de las zonas rurales europeas, ha tenido buena acogida, en la medida que estimula el debate sobre el futuro de unos territorios que no solo proporcionan alimentos, sino que son los más representativos de nuestra identidad, necesitan infraestructuras propias e independientes, y cuyos habitantes merecen el mismo nivel de calidad de vida que los de las zonas urbanas.

La delegación socialista española aboga por una auténtica Agenda Rural con una visión integral para el desarrollo de nuestras zonas rurales. Un enfoque que no se limite solo a la agricultura, el turismo o el medio ambiente, sino que sea transversal a todas las necesidades básicas de estas zonas. Ello no será posible si no conseguimos implicar, en el diseño de esta visión a largo plazo, a los agentes locales: ayuntamientos y habitantes de estos territorios. También haciendo una especial mención a la mujer rural, quien debe estar presente y tener visibilidad en la elaboración de la comunicación.

Consideramos, asimismo, que la Conferencia sobre el Futuro de Europa presenta una gran oportunidad para desarrolla también, el debate sobre el futuro de nuestras zonas rurales.

  Isabel García Muñoz (S&D), por escrito. – El anuncio de la Comisión Europea de una comunicación sobre la visión a largo plazo de las zonas rurales europeas, ha tenido buena acogida, en la medida que estimula el debate sobre el futuro de unos territorios que no solo proporcionan alimentos, sino que son los más representativos de nuestra identidad, necesitan infraestructuras propias e independientes, y cuyos habitantes merecen el mismo nivel de calidad de vida que los de las zonas urbanas.

La delegación socialista española aboga por una auténtica Agenda Rural con una visión integral para el desarrollo de nuestras zonas rurales. Un enfoque que no se limite solo a la agricultura, el turismo o el medio ambiente, sino que sea transversal a todas las necesidades básicas de estas zonas. Ello no será posible si no conseguimos implicar, en el diseño de esta visión a largo plazo, a los agentes locales: ayuntamientos y habitantes de estos territorios. También haciendo una especial mención a la mujer rural, quien debe estar presente y tener visibilidad en la elaboración de la comunicación.

  Cristina Maestre Martín De Almagro (S&D), por escrito. – El anuncio de la Comisión Europea de una comunicación sobre la visión a largo plazo de las zonas rurales europeas, ha tenido buena acogida, en la medida que estimula el debate sobre el futuro de unos territorios que no solo proporcionan alimentos, sino que son los más representativos de nuestra identidad, necesitan infraestructuras propias e independientes, y cuyos habitantes merecen el mismo nivel de calidad de vida que los de las zonas urbanas.

La delegación socialista española aboga por una auténtica Agenda Rural con una visión integral para el desarrollo de nuestras zonas rurales. Un enfoque que no se limite solo a la agricultura, el turismo o el medio ambiente, sino que sea transversal a todas las necesidades básicas de estas zonas. Ello no será posible si no conseguimos implicar, en el diseño de esta visión a largo plazo, a los agentes locales: ayuntamientos y habitantes de estos territorios. También haciendo una especial mención a la mujer rural, quien debe estar presente y tener visibilidad en la elaboración de la comunicación.

  Dan-Ştefan Motreanu (PPE), în scris. – Zonele rurale se confruntă adesea cu provocări precum depopularea, depărtarea, lipsa locurilor de muncă, venituri reduse, lipsa internetului și a infrastructurii și servicii limitate. Există riscul ca în următorii 10 ani în UE să fie abandonate 5 milioane de hectare de teren și sate să rămână părăsite. Sprijinul acordat mediului rural în cadrul politicii agricole comune (PAC) reprezintă un instrument important, însă nu suficient.

Viitoarea viziune pentru viitorul zonelor rurale trebuie să mobilizeze toate instrumentele de finanțare europene pentru a crea condițiile necesare ca tinerii să rămână și să se întoarcă în mediul rural și să dezvolte economia și turismul rural pentru ca satele să redevină „un loc de viață atractiv”. Cum va asigura Comisia sinergia dintre viitoarea PAC și alte politici care pot sprijini mediul rural? Cum va încuraja implicarea activă a autorităților locale în noua strategie?

Sectorul agroalimentar poate sprijini comunitățile locale pentru a crea o economie locală mai ecologică, performantă și echitabilă pentru fermieri, dar și consolidarea coeziunii sociale și locuri de muncă. Cum intenționează Comisia să dezvolte producția locală și lanțurile scurte de aprovizionare ce pot asigura hrana comunităților locale?

În concluzie, doresc să reiterez că fondurile disponibile pentru conservarea și reabilitarea satului european sunt insuficiente.

  Sandra Pereira (The Left), por escrito. – Sobre a iniciativa da UE "Visão a longo prazo para as zonas rurais" importa sublinhar que o tecido rural de muitos Estados-Membros, como Portugal, tem sofrido continuamente com as políticas da UE, especialmente a Política Agrícola Comum, e o resultado é um interior despovoado, sem infraestruturas, com serviços públicos debilitados e longe das pessoas e com atividades económicas fragilizadas. Temos vindo a assistir, ao longo de décadas, ao abandono do interior e do mundo rural, vítima do constante e deliberado desinvestimento e alheamento de sucessivos Governos, em completo desrespeito pelas populações residentes e desconsiderando a coesão territorial.

Se esta visão a longo prazo implicar, uma vez mais, o favorecimento da agroindústria em detrimento dos pequenos agricultores e das suas práticas agrícolas ecológicas, ou o desinvestimento nos serviços públicos, o seu encerramento ou a sua privatização, estaremos perante mais um ato de propaganda. E disso as zonas rurais não precisam! Defender as zonas rurais exige emprego, serviços públicos, investimento público. Exige outra política agroflorestal, uma PAC compatível com a agricultura familiar e o mundo rural do minifúndio e exige preços justos à produção! Exige um efetivo desenvolvimento regional que tenha em conta desigualdades já existentes e que não podem agravar-se.

  Bronis Ropė (Verts/ALE), raštu. – Kai kalbame apie viziją, pirmiausia turime matyti problemas, regionuose gyvenančių žmonių poreikius. Akivaizdu, kad į kai kuriuos aspektus šiuo metu nenorima gilintis ir todėl mes stebime vis mažėjantį gyventojų skaičių regionuose, vis labiau besitraukiančius ūkius. Žmonėms regione reikia darbo ir pajamų, kurios galėtų leisti gyventi oriai. Tuomet nereikės niekam ieškoti geresnio gyvenimo miestuose ar laimės ieškoti kitose šalyse. Žmonėms reikia lengvai pasiekiamų būtinų paslaugų. Reikia infrastruktūros, kuri padėtų tas paslaugas pasiekti. Naikindami jungtis tarp miesto ir kaimo, optimizuodami, mes pasmerkiame regionus. Ir tai daroma ne tik regionų lygmeniu, bet iš valstybių lygmenyje. Tiesioginių išmokų netolygumai pasmerkia skurdui vienus žemdirbius ir sukuria išskirtines sąlygas kitiems. Bandymai mažinti lėšas sanglaudai – tai noras ir toliau matyti didėjantį atotrūkį bei tam tikrų regionų atsilikimą. Taigi norint tikrų pokyčių turime būti drąsūs matyti problemas ir jas spręsti, kuriant labiau solidarią, lygybės principu paremtą Europą.

  Marcos Ros Sempere (S&D), por escrito. – El anuncio de la Comisión Europea de una comunicación sobre la visión a largo plazo de las zonas rurales europeas, ha tenido buena acogida, en la medida que estimula el debate sobre el futuro de unos territorios que no solo proporcionan alimentos, sino que son los más representativos de nuestra identidad, necesitan infraestructuras propias e independientes, y cuyos habitantes merecen el mismo nivel de calidad de vida que los de las zonas urbanas.

La delegación socialista española aboga por una auténtica Agenda Rural con una visión integral para el desarrollo de nuestras zonas rurales. Un enfoque que no se limite solo a la agricultura, el turismo o el medio ambiente, sino que sea transversal a todas las necesidades básicas de estas zonas. Ello no será posible si no conseguimos implicar, en el diseño de esta visión a largo plazo, a los agentes locales: ayuntamientos y habitantes de estos territorios. También haciendo una especial mención a la mujer rural, quien debe estar presente y tener visibilidad en la elaboración de la comunicación.

Consideramos, asimismo, que la Conferencia sobre el Futuro de Europa presenta una gran oportunidad para desarrolla también, el debate sobre el futuro de nuestras zonas rurales.

  Nacho Sánchez Amor (S&D), por escrito. – El anuncio de la Comisión Europea de una comunicación sobre la visión a largo plazo de las zonas rurales europeas, ha tenido buena acogida, en la medida que estimula el debate sobre el futuro de unos territorios que no solo proporcionan alimentos, sino que son los más representativos de nuestra identidad, necesitan infraestructuras propias e independientes, y cuyos habitantes merecen el mismo nivel de calidad de vida que los de las zonas urbanas.

La delegación socialista española aboga por una auténtica Agenda Rural con una visión integral para el desarrollo de nuestras zonas rurales. Un enfoque que no se limite solo a la agricultura, el turismo o el medio ambiente, sino que sea transversal a todas las necesidades básicas de estas zonas. Ello no será posible si no conseguimos implicar, en el diseño de esta visión a largo plazo, a los agentes locales: ayuntamientos y habitantes de estos territorios. También haciendo una especial mención a la mujer rural, quien debe estar presente y tener visibilidad en la elaboración de la comunicación.

Consideramos, asimismo, que la Conferencia sobre el Futuro de Europa presenta una gran oportunidad para desarrolla también, el debate sobre el futuro de nuestras zonas rurales.

  Loránt Vincze (PPE), in writing. – We need a solid and comprehensive vision on the future of the EU’s rural areas, one which is deeply correlated with the new common agricultural policy currently under negotiation. It is time that through its new priorities the CAP focuses on family and community farming, rather than on financing large landowners. The small family farms boost the economies of our rural regions and keep our countryside and rural communities alive. No less importantly, they are the most capable to produce high-quality food in sustainable way. The prospering of our rural communities also has a direct impact on the survival of Europe’s cultural heritage, including the cultures and languages of Europe’s autochthonous national minorities, who live predominantly in rural areas. It is therefore vital that the EU through the new CAP ensures a good standard of living for the agricultural community but also that it invests into rural development, schools and infrastructure, as well. This is the vision I expect the Commission to embrace.