Index 
 Előző 
 Következő 
 Teljes szöveg 
Viták
XML 73k
2021. április 26., Hétfő - Brüsszel Lektorált változat

21. Az Európai Tanács 2021. március 25–26-i ülésének következtetései - Az Unió és Törökország közötti 2021. április 6-i magas szintű találkozó eredménye (a vita folytatása)
A felszólalásokról készült videofelvételek
PV
MPphoto
 

  Il-President. – Issa nkomplu d-dibattitu tagħna dwar:

- id-dikjarazzjonijiet tal-Kunsill Ewropew u tal-Kummissjoni dwar il-konklużjonijiet tal-laqgħa tal-Kunsill Ewropew tal-25 u tas-26 ta' Marzu 2021

(2021/2599(RSP)), u

- id-dikjarazzjonijiet tal-Kunsill Ewropew u tal-Kummissjoni dwar l-eżitu tal-laqgħa ta' livell għoli tas-6 ta' April bejn l-UE u t-Turkija

(2021/2641(RSP)).

 
  
MPphoto
 

  Nathalie Loiseau (Renew). – Monsieur le Président, Madame la Présidente, votre voyage à Ankara a permis une double clarification. Recep Tayyip Erdoğan ne respecte ni les femmes, ni l’Union européenne. Le problème, c’est qu’on le savait déjà; le problème, c’est que ce voyage était mal préparé et que ça n’était pas le premier. Le problème, c’est que l’Europe a été humiliée, deux fois en trois mois, à Moscou et à Ankara, par des régimes qui, au lieu de rendre des comptes sur leurs agissements, se payent notre tête en notre présence.

Je vais être très honnête: la préséance entre les présidents des institutions européennes ne m’intéresse pas une seule seconde. Le vrai scandale à Ankara, c’est assez peu de savoir si on est assis sur un canapé ou sur un fauteuil; le vrai scandale à Ankara, ce sont les violations des droits de l’homme qui y sont commises, les attaques contre les droits des femmes, le recul de la démocratie, les actions inamicales contre des pays européens, le rôle déstabilisateur de la Turquie en Libye, en Syrie et dans le Caucase, ou encore le chantage aux migrants qu’exerce la Turquie. Alors face à ce scandale, j’aimerais que l’Europe se demande un peu moins où elle doit s’asseoir et un peu plus comment elle doit se tenir debout.

(La Présidente retire la parole à l’oratrice)

 
  
MPphoto
 

  Bernhard Zimniok (ID). – Frau Präsidentin, verehrte Kollegen! Die Aufregung um das sogenannte Sofa-Gate ist groß, denn wenn es um die Benachteiligung von Frauen geht, hört der Spaß für die EU auf – eigentlich völlig zu Recht, aber nur eigentlich. Denn die völkerrechtswidrigen Angriffe in Syrien, inklusive der Vertreibung Hunderttausender, inklusive Mord und Vergewaltigung, sollten doch eigentlich schwerer wiegen als dieser Fauxpas, oder die ständige Erpressung durch illegale Migranten an der Grenze zu Griechenland.

Aber auch hier bleibt die Kritik der EU bedenklich zurückhaltend. Konsequenzen gibt es nie, die lächerlichen Pseudoaktionen kann man kaum als solche bezeichnen. Stattdessen belohnt man Erdoğan noch mit dreieinhalb Milliarden Euro, bezahlt zwischen 2014 und 2020 im Rahmen der EU-Beitrittsgespräche. Die EU finanziert de facto Vertreibung, Vergewaltigung und Mord.

Den so oft zitierten angeblichen Werten der EU müssen ausnahmsweise auch mal Taten folgen: Die Beitrittsgespräche müssen beendet werden, und wir müssen so lange wirksame Sanktionen verhängen, bis Erdoğan aus Syrien und Libyen abzieht.

 
  
MPphoto
 

  Alice Kuhnke (Verts/ALE). – Fru talman! Fru ordförande, ordförande Charles Michel! Turkiets president Erdogan bedriver ett strategiskt arbete mot mänskliga rättigheter och mot rättsstatens principer. Han har bestämt att Turkiet ska lämna det internationella gemensamma arbetet mot mäns våld mot kvinnor. Han vill med andra ord förvärra situationen för de hundratusentals kvinnor i Turkiet som varje år misshandlas, våldtas och dödas av män i sin närhet. Det är först när män också ställer sig upp i kampen för allas frihet i stort och för kvinnors rättigheter i sak, och ger dem plats vid förhandlingsbordet, som vi kan åstadkomma förändring. Och det är först då vi kan samarbeta med Turkiet.

 
  
MPphoto
 

  Elżbieta Rafalska (ECR). – Pani Przewodnicząca! Panie Przewodniczący Rady! Kryzys COVID-19 ciągle pozostaje dla Komisji Europejskiej i państw członkowskich najpoważniejszym wyzwaniem. I tak będzie na kolejnych szczytach, bo to temat wiodący i istotny. A my tak długo mówimy o meblach w dyplomacji, bo przecież musimy pamiętać, że od dalszych umiejętności, skutecznej koordynacji działań związanych z pandemią zależy, czy uda się odbudować zaufanie i wiarygodność tak mocno nadwyrężoną na początku tego kryzysu. Na tym etapie pandemii nie ma bowiem miejsca na słabości czy kolejne błędy.

Czas tłumaczenia się, że pierwszy raz mamy taki kryzys, dawno się skończył. Teraz najważniejsze jest podjęcie działań i przyjęcie rozwiązań pozwalających na skuteczne egzekwowanie umów, które zawarto z firmami farmaceutycznymi. Pierwszy kwartał był w tym zakresie fatalny. Należy usprawnić produkcję szczepionek i zwiększyć zdolności do ich dystrybucji. Rosną w siłę ruchy antyszczepionkowe, zmienia się nastawienie do szczepień. To problem, którego nie możemy lekceważyć. Potrzebne są profesjonalne, mądre, uczciwe akcje informacyjne, inaczej zielone...

(Przewodnicząca odebrała mówczyni głos).

 
  
MPphoto
 

  Δημήτριος Παπαδημούλης (The Left). – Κυρία Πρόεδρε, κύριε Charles Michel, είχατε σήμερα μια ευκαιρία να πείτε «το “sofa gate” ήταν ένα λάθος μου και ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ζητώ συγγνώμη γι’ αυτό το λάθος από τους Ευρωπαίους πολίτες, από τους ευρωβουλευτές, από την πρόεδρο της Επιτροπής». Είχατε μια ευκαιρία και τη χάσατε. Γιατί όλοι βιώσαμε το «sofa gate» ως μια ταπεινωτική εικόνα και για τις γυναίκες και για την ευρωπαϊκή ηγεσία και για τους Ευρωπαίους πολίτες, από έναν ηγέτη —τον κύριο Erdoğan— ο οποίος γράφει στα παλιά του τα παπούτσια και τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα των γυναικών και το κράτος δικαίου και τα πάντα και ενδιαφέρεται για μπίζνες και εξοπλισμούς, ενώ εκμεταλλεύεται την ευρωπαϊκή ηγεσία με το να παίζει τον ρόλο υπεργολάβου, απειλώντας ότι θα παίζει με τη στρόφιγγα των προσφυγικών ροών. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει ετοιμάσει μια έκθεση και θα την εγκρίνουμε με συντριπτικότατη πλειοψηφία, με την οποία ζητά, κυρία von der Leyen, και από εσάς —την Επιτροπή— και από το Συμβούλιο, ο σεβασμός του κράτους δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων των γυναικών να είναι όχι απλώς προτεραιότητα, αλλά απαραίτητη προϋπόθεση εκ των ων ουκ άνευ για να υπάρξει η θετική ατζέντα και οι συζητήσεις για οικονομική συνεργασία, για βελτίωση της τελωνειακής ένωσης και τα λοιπά. Αυτή είναι η ουσία. Ακούστε τη φωνή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και κάντε την πράξη μετά από την προσβολή που εισπράξατε από τον κύριο Erdoğan.

 
  
MPphoto
 

  Márton Gyöngyösi (NI). – Madam President, having read the joint communication of the Commission and the Council and listening to some colleagues in this debate, I get the impression that in assessing the EU-Turkey relations, cause and causality are often confused. Deterioration of our relations is an unfortunate fact, and while criticising Erdoğan and his style of government, his disregard for democratic norms is difficult to contest, apportioning all the blame there would not be fair.

Our most difficult conflicts at the moment – the East Med. gas drilling maritime boundaries in the Mediterranean or Libya – can be traced back to the issue of divided Cyprus, the fact Cyprus entered the European Union before finding a solution under international law to its problem of ethnic division. That was a historic opportunity with a once-off leverage in the hands of the EU.

This missed opportunity for settling the issue of the divided island is clearly the omission of the EU which should be corrected as soon as possible if we want to de-escalate bilateral relations and tensions in the Mediterranean region.

 
  
MPphoto
 

  Esteban González Pons (PPE). – Madam President, I would like to thank President von der Leyen for her brave speech. It reflects our commitment to gender equality.

What happened in Ankara is very serious. It affects the dignity of our institutions. What President Erdoğan did should not surprise anyone. As Manfred Weber has pointed out, Erdoğan’s Turkey has no place in the European Union. But the most embarrassing moment was Charles Michel’s lack of judgement. He should never have accepted that chair, leaving President von der Leyen on her feet. The result of the institutional zeal of Charles Michel was this terrible example of macho culture: men first.

Let’s be clear. President von der Leyen was left without a chair, not because she is the President of the Commission, but because she is a woman. While it’s true that we are 31 institutions making foreign policy at the same time – 27 governments, the Council, the Commission, the High Representative and sometimes this Parliament too – this is not foreign policy, this is a madhouse.

However, this is not the worst. The worst is that we are going around the world lecturing others about gender equality when the truth is that we have many lessons to learn.

 
  
MPphoto
 

  Pedro Marques (S&D). – Madam President, Presidents of the Council and the Commission, Europe must have a stronger foreign policy where we decide and act accordingly. If the European institutions want to play a significant role in defining the way the world will be, we need to stop seeing these attitudes between the actors inside the Union.

I pay tribute to the strength of your words today here, Madam President of the Commission, and hope that lessons are learned for the future. But the now distant March Council was also about acting on the pandemic, about our response to the crisis. Several leaders called on the EU to step up and speed up its response to the crisis. Joe Biden did more in four months to respond to the crisis than we managed to do in Europe in one year.

And I ask you, Presidents von der Leyen and Michel, where is the money from the recovery fund? European citizens and the European economy need vaccines to save lives and money to save jobs, and that is what we lack for too long now. More action, less institutional fight is what we need.

 
  
MPphoto
 

  Samira Rafaela (Renew). – Voorzitter, mevrouw Von der Leyen, mijnheer Michel, het bezoek aan Ankara werd overschaduwd door een zeer ongemakkelijke stoelendans. De beelden vond ik pijnlijk. Ook de eerste vrouwelijke voorzitter van de Europese Commissie is niet gevrijwaard van genderdiscriminatie, laat staan vrouwen in een kwetsbare positie. Veel vrouwen herkennen hoe pijnlijk het is om niet te mogen meepraten, geen stoel te krijgen, terwijl ze er gewoon recht op hebben. Mevrouw Von der Leyen, dat recht had u.

Helemaal pijnlijk is het omdat Turkije net nu besloot zich terug te trekken uit het Verdrag van Istanbul en femicide er toeneemt. Een nieuw dieptepunt in onze strijd voor vrouwenrechten. Dat is waar ik verwacht dat onze mannelijke leiders naar voren stappen.

Mijnheer Michel, u weet inmiddels dat u anders had moeten handelen. Ik vraag u of u hier vandaag toch nog uw excuses voor wil aanbieden. Er bestaan geen argumenten voor het conformeren aan patriarchale diplomatie. De strijd voor gendergelijkheid biedt daar simpelweg geen ruimte voor.

 
  
MPphoto
 

  Laura Huhtasaari (ID). – Arvoisa puhemies, on huolestuttavaa, että jo nyt keskustellaan elpymisvälineen muuttamisesta pysyväksi. EU:n johtajilla on aina sama virsi jokaiseen ongelmaan: antakaa meille aina vaan lisää rahaa ja valtaa, niin kaikki hyvä toteutuu. Todellisuudessa pieni Suomi joutuu velkaorjuuteen.

Mitä tulee Turkin ja EU:n välisiin suhteisiin, niin nyt olisi aika lopettaa kauniit puheet ja virallisesti katkaista jäsenyysneuvottelut. Me emme halua Turkin naista alistavaa kulttuuria EU:hun. Turkin EU-jäsenyys olisi yksiselitteisesti vain huono asia.

 
  
MPphoto
 

  Ernest Urtasun (Verts/ALE). – Madam President, I would like to say to you, President Michel, that you were not up to the task on your recent visit to Ankara. No matter the problems that the protocol created, you don’t blame them on the teams. It was your responsibility not to allow the President of the Commission to be humiliated in that room. You missed a unique opportunity to stand up in Turkey for human rights and to defend the integrity of the institutions of the European Union. Let’s be clear: nobody – nobody – would have dared to do that to President Juncker, yet it happened because President von der Leyen is a woman, as she very rightly said. And I think, President Michel, that your clumsy excuses which, by the way, I have to tell you came too late, also showed that you were not really aware of the seriousness of the event.

You came today and you made a very nice speech about that. Now you will take seriously the gender equality agenda. We will follow the words and we will make you accountable for that. We really want the Council to unblock many of the things that have been blocked for years, not only the Directive on women on boards, but also the ratification of the Istanbul Convention and many other issues that the Council has been blocking for many, many years.

 
  
MPphoto
 

  Angel Dzhambazki (ECR). – Madam President, I am well aware of the fact that the EU cannot deal with Erdoğan. It has shown this completely. The so—called sofagate was a simple but diligent slap in the face of the European Union. When you allow a neo—Ottomanistic dictator to call the shots, this is what you get. The simple truth is that radical Islam does not care about women’s rights at all, and we know that perfectly well. Sofagate shows us the full hypocrisy of the widespread Istanbul Convention propaganda.

President Michel, your behaviour shows two things: for sure, you were not quite the gentleman there, and for sure you showed us the political bravery and courage more appropriate of a fluffy bunny than for a leader of the European Union. Instead of standing up in front of Erdoğan and defending the lady in the room, you did nothing and were humiliated – quite a fitting metaphor for the EU’s policy towards Turkey.

This is what happens when you do not act, when you are being blackmailed. This is what happens when you don’t respond to aggression in the Mediterranean. This is what happens when you try to negotiate with terrorists and dictators. We cannot afford to have a neo—Ottomanistic dictatorship intervening at every level in our neighbourhood, and most certainly we cannot have a dictatorship that can ever become a full member of the European Union. No to this Turkey in the European Union.

 
  
MPphoto
 

  Carles Puigdemont i Casamajó (NI). – Madame la Présidente, Madame von der Leyen, Monsieur Michel, nous avons dénoncé à plusieurs reprises la logique de deux poids, deux mesures de l’Union européenne avec des régimes comme celui de M. Erdoğan. Le traitement qu’a reçu la présidente von der Leyen a été honteux pour toute l’Europe, et il est clair que tous, aujourd’hui, nous sommes Ursula. Toute ma solidarité.

Mais laissez-moi vous poser des questions, Monsieur Michel, Madame von der Leyen. Que va-t-il se passer quand l’Union européenne sera invitée à s’asseoir dans un sofa où il n’y a pas de place pour les droits humains? Disons un sofa dans lequel les droits humains reçoivent le même traitement que vient de recevoir Mme von der Leyen? Si l’Union européenne réagit toujours avec la même attitude face aux menaces contre les droits humains, si elle est uniquement capable de s’indigner face à une image certes honteuse, mais que d’un autre côté elle reste faible face aux graves violations commises par Erdoğan contre les Kurdes, contre les dissidents, alors l’indignation d’aujourd’hui n’aura pas servi à grand-chose.

 
  
MPphoto
 

  François-Xavier Bellamy (PPE). – Madame la Présidente, Madame la Présidente de la Commission, Monsieur le Président du Conseil, le jour de votre visite à Ankara, j’étais à Erevan. J’ai visité un hôpital arménien qui soigne les blessés de la dernière guerre et en croisant leurs regards, j’ai eu honte de venir d’Europe. Honte des compromissions européennes face aux agissements d’Erdoğan. Honte pour les Kurdes trahis en Syrie après avoir vaincu l’organisation «État islamique». Honte pour les civils de Libye. Honte pour nos frères grecs, chypriotes, bulgares, dont la souveraineté est constamment menacée. Honte pour le peuple d’Arménie, peuple frère de l’Europe, abandonné à une agression unilatérale et qui a dû faire face seul aux drones d’Erdoğan, à ses mercenaires djihadistes, à ses bombes à sous-munitions.

J’ai été à Erablur, où reposent des milliers de jeunes qui sont morts, comme tant d’autres dans le camp adverse, seulement parce qu’Erdoğan a décidé que la violence valait mieux que la diplomatie pour faire valoir ses intérêts. C’est un crime absolu en soi, commis par un chef d’État qui se refuse à dénoncer le génocide des Arméniens, ce qui devrait suffire ici à nous alerter. Mais c’est aussi un précédent terrible: nous laissons, sans dire un mot, la deuxième armée de l’OTAN violer impunément le droit international. Et la seule chose qui a ému l’Europe, c’est une chaise manquante.

Depuis le début de ce débat, on dirait que le premier problème avec la Turquie, c’est un problème de protocole. Mais ouvrons les yeux! La civilisation européenne a pourtant tant à dire au monde, tant de bien à faire, et l’Europe a aussi, si elle voulait s’en servir, tant de leviers pour agir. Le premier signe serait d’exiger enfin que tous les prisonniers de guerre arméniens encore détenus à Bakou soient libérés sans délai, que soit mis fin à ce crime de guerre. Si l’Europe le voulait, l’Europe le pourrait. Il est temps de retrouver le sens des urgences essentielles.

 
  
MPphoto
 

  Tonino Picula (S&D). – Madam President, Presidents of the Commission and the Council, I welcome the Council’s latest conclusions, particularly concerning the future strengthening of transatlantic relations, the actions to accelerate the vaccination process, and the combination of events in the eastern Mediterranean in the context of relations with Turkey.

However, the essence of this debate is to indicate something else and that is the relationship between the European institutions and their capacity to work together. The own representative image of the European Union in Ankara occurred in the worst circumstances. In a country that has just withdrawn from the Istanbul Convention, this unfortunately highlighted an already existing crisis of the European project which has become more visible at the time of the pandemic. This incident is not a cause but the consequence of the problem. We ought to address internal tensions in order to be able to respond to global challenges and lead efforts to resolve them. Mistakes of the protocol services are not and cannot remain the only answer.

 
  
MPphoto
 

  María Soraya Rodríguez Ramos (Renew). – Señora presidenta, era una visita muy complicada; debería haberse preparado mejor. En un contexto de agresiones directas en el Mediterráneo, retirada del Convenio de Estambul, vulneración de derechos humanos, retroceso democrático y anuncio de ilegalización de partidos políticos, el presidente Erdoğan decidió provocar —ridiculizar— y, en un gesto que demuestra el rostro más retrógrado y machista de su régimen, intentó ofender a las mujeres y ofender a la Unión Europea, a lo que representamos.

Porque quien ofende a la Comisión, ofende a la Unión Europea, y quien ofende al Consejo, ofende a la Unión Europea. Por eso, esa reunión nunca debía haber comenzado hasta que la Comisión no tuviera su silla.

Creo, presidente, que usted no debería haberse sentado. Pero quiero mostrarle mi reconocimiento, señora presidenta: usted, una vez empezada la reunión, hizo bien en no levantarse. Fue un gesto de dignidad, de fortaleza: la fortaleza de los demócratas que, en situaciones difíciles, no se levantan. Continúan sentados, dialogan. Porque, con Turquía, debemos seguir dialogando, precisamente para defender los derechos humanos y los derechos de las mujeres.

 
  
MPphoto
 

  Peter Kofod (ID). – Fru formand! "Sofagate" udstiller EU's totale naivitet og svaghed. Før det trampede Erdogan på vores grænser, han truede os med migrationsstrømme, og han krænkede europæiske nabolande, og senest ydmygede han så EU's kommissionsformand med "sofagate". Erdogan er en slyngel, og EU kan simpelthen ikke blive ved med at søge fredelig dialog med en mand, der vil os det dårligt. Vi er nødt til at sige fra, og det kan gøres meget enkelt. Stop pengestrømmene til Tyrkiet. Fortæl dem, at de aldrig bliver medlemmer af EU og luk grænserne og tag magten tilbage over migrationen. Erdogan, han er vores modstander. Han skal ikke have flere dialogmøder med åbne pengekasser og svage grænser. Han skal mødes med modstand. Men EU har desværre gjort sig afhængig af Tyrkiets luner og fodrer samtidig denne despot. Det er farligt. Fru kommissionsformand, Erdogan behandlede dig respektløst, men han behandler Europa værre, og der er desværre ingen i EU-systemet, der har tænkt sig at gøre noget ved det. Det er skræmmende!

 
  
MPphoto
 

  Λευτέρης Νικολάου-Αλαβάνος (NI). – Κυρία Πρόεδρε, η ικανοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την κοινή δήλωση για τις σχέσεις Ευρωπαϊκής Ένωσης-Τουρκίας επιβεβαιώνει ότι η Τουρκία είναι αναντικατάστατος σύμμαχος των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών και της συνεκμετάλλευσης υδρογονανθράκων σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, πράγμα που αποθρασύνει την επιθετικότητά της. Αυτή είναι η λεγόμενη «θετική ευρωτουρκική ατζέντα», την οποία επικαλούνται η Νέα Δημοκρατία, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ. Οι επικριτικές αναφορές και οι απειλές κυρώσεων λειτουργούν στο πλαίσιο των παζαριών Ηνωμένων Πολιτειών, ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Τουρκία, για να δεθεί πιο γερά στο ΝΑΤΟ, στο έδαφος των σφοδρών ανταγωνισμών με Ρωσία και Κίνα. Η δεδομένη αντιλαϊκή πολιτική της τουρκικής κυβέρνησης σε βάρος συνδικαλιστών, γυναικών και φοιτητών δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για την αντιλαϊκότητα της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η βαθύτερη εμπλοκή της ελληνικής αστικής τάξης στα ιμπεριαλιστικά σχέδια οδηγεί αποδεδειγμένα στη διεύρυνση της ατζέντας αμφισβητήσεων κυριαρχικών δικαιωμάτων, όπως τεκμηριώνεται από την πρόσφατη επίσκεψη του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών στην Άγκυρα, σε πιθανότητες νέες ανάφλεξης στην περιοχή και στην προώθηση επικίνδυνων διχοτομικών σχεδίων στην Κύπρο. Ο σεβασμός των κυριαρχικών δικαιωμάτων και η οικοδόμηση σχέσεων αμοιβαίου οφέλους περνούν από την απεμπλοκή από τα ιμπεριαλιστικά σχέδια, το κλείσιμο ξένων στρατιωτικών βάσεων, την αποδέσμευση από ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ένωση, με τους λαούς αφέντες στον τόπο τους.

 
  
MPphoto
 

  Tomas Tobé (PPE). – Madam President, President von der Leyen, President Michel, one thing should be very clear after the Ankara visit. This must be the last time that we accept President Erdoğan’s power play. European leadership needs to be crystal clear. We will always stand up for our friends in Greece and Cyprus. We will always stand up for human rights and, yes, we will always stand up for – and demand – respect for our President of the Commission. Thank you Ursula von der Leyen for your speech today. You not only have our respect but you have our full support.

At the same time concerning Turkey, it is clear that we need to build something new. Turkey should never become a member of the European Union, but it is our neighbour. We need to build a long-term partnership on sensitive but important questions like migration, economy and security. So let’s take this visit and all the problems that it brought with it to the table, and also because of our own wrongdoing, let’s build something new. But we must never again accept President Erdoğan’s power play.

 
  
MPphoto
 

  Evelyn Regner (S&D). – Frau Präsidentin! Als Sie, Frau Kommissionspräsidentin, keinen gleichwertigen Sessel angeboten bekommen haben, war die Aufregung groß. Die Aufregung war groß, weil wir das als Frauen nur allzu gut nachvollziehen können – nachvollziehen können, was es heißt, kleingemacht zu werden, weggeschoben zu werden, denn genau das passiert uns täglich: von fehlenden Plätzen am Verhandlungstisch über schlechtere Bezahlung, Dreifachbelastung bis hin zu häuslicher Gewalt. Wir sehen und wir spüren die Diskriminierung jeden Tag.

Taten, nicht nur Worte, sind deshalb gefragt, und das ist vor allem an Sie gerichtet, Präsident Michel. Wenn es darum geht, die Richtlinie über Women on Boards – Frauen in Unternehmensspitzen – umzusetzen, pushen Sie Ihre Kollegen im Rat, pushen Sie die! Pushen Sie auch, wenn es darum geht, den Beitritt der Europäischen Union zur Ratifikation der Istanbul-Konvention voranzutreiben, beim Gewaltschutzpaket – so vieles ist zu tun. Stehen Sie zu Ihrer Verantwortung und tragen Sie dazu bei, dass es künftig überall genug Sessel für Frauen gibt!

 
  
MPphoto
 

  Sophia in 't Veld (Renew). – Madam President, Mr President, sofagate was a deeply embarrassing and wholly avoidable incident. Manspreading at the highest level. The images are devastating and enough has been said about that. But we have to see beyond the images, because it wasn’t just a sexist incident, it was also an interinstitutional incident with the Commission literally taking a back seat to the Council.

And not only in Ankara. Too often the Commission itself accepts a subservient role to the Council when it refuses to apply the rule of law conditionality to discipline the European mini Erdoğans in our midst as it handles with velvet gloves the governments who trample on women’s rights, who harass independent judges or who intimidate journalists.

Madam President, you have my support if you claim your place as a woman – the support of many here – but I also hope that you will claim your place as the independent EU institution vis-à-vis the Member States.

Finally, colleagues, to ourselves, I find that the cosy tête-à-tête of the Conference of Presidents with Ms von der Leyen and Mr Michel is severely misguided. Accountability is to the citizens, in public and here.

 
  
MPphoto
 

  Clara Ponsatí Obiols (NI). – Madam President, I say to the Presidents of the Commission and the Council: what happened in Ankara is shameful. President Michel, indifference to the first female President of the Commission being snubbed was outrageous. But the real reason the incident happened in the first place is that the institutions that Presidents von der Leyen and Michel represent have lost their moral compass and dictators like Erdoğan or Putin know it.

What were you doing in Turkey only weeks after they had withdrawn from the Istanbul Convention anyway? Why this zest to befriend an authoritarian regime that oppresses opposition, prosecutes minorities and humiliates women? Today in Ankara a false trial has started that seeks to keep 108 political prisoners, elected representatives like Mr Demirtaş, in jail for life, in an open defiance of the ECHR.

When will you say ‘enough is enough’?

 
  
MPphoto
 

  Μανώλης Κεφαλογιάννης (PPE). – Κυρία Πρόεδρε, η επίσκεψη στην Τουρκία δεν ήταν μια πετυχημένη επίσκεψη. Δεν ήμασταν οι πρωταγωνιστές των γεγονότων, ούτε καν οι διαχειριστές τους. Ήταν προφανής η αμηχανία σε όλα τα επίπεδα, διότι δεν είμαστε ειλικρινείς και σαφείς για τις σχέσεις που θέλουμε να έχουμε με την Τουρκία. Ο κύριος Biden και οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι οι πρωταγωνιστές. Εμείς είμαστε απλοί διαχειριστές των γεγονότων. Στην Ευρώπη πιστεύουμε στις αξίες της δημοκρατίας, στο κράτος δικαίου, στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, στις θρησκευτικές ελευθερίες, στο διεθνές δίκαιο, στις σχέσεις καλής γειτονίας. Η Τουρκία δεν σέβεται τις αρχές και τις αξίες στις οποίες εμείς πιστεύουμε και τις οποίες υπηρετούμε, και εμείς δεν υπερασπιστήκαμε σθεναρά, κύριε Michel και κυρία von der Leyen, τις αρχές και τις αξίες που πρεσβεύουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στη μεγάλη ευρωπαϊκή μας οικογένεια.

 
  
MPphoto
 

  Nacho Sánchez Amor (S&D). – Señora presidenta, compartiendo otras preocupaciones que se han expresado, yo, como ponente sobre Turquía, tengo que referirme a lo que le atañe. En primer lugar, para agradecer que, por fin, las cuestiones de la calidad democrática y del Estado de Derecho se hayan mencionado con suficiente detalle en la rueda de prensa posterior al encuentro con el presidente turco. Este Parlamento lleva meses pidiendo que, en cualquier ofrecimiento de una agenda positiva, la condicionalidad democrática esté siempre presente.

En la rueda de prensa ambos expresaron su preocupación, pero usted, señora presidenta, fue mucho más explícita en sus respuestas y se alineó con las posiciones de este Parlamento. Tenemos que evitar estas disonancias entre instituciones y entender que la promoción de nuestros valores no es una labor solo de este Parlamento, sino también del Consejo y de la Comisión.

Otra cosa es cómo reflejamos esa coordinación interna. Hay demasiadas caras, demasiadas voces y demasiados egos en nuestra política exterior; demasiado ruido. Y por eso yo les pido a ambos que dejen trabajar a Borrell.

Dejen trabajar a Borrell porque él tiene la experiencia y porque no tiene una agenda personal que le obligue a sobreactuaciones protocolarias. Porque ustedes tres fueron elegidos por los líderes europeos en un ticket equilibrado para representar a las instituciones.

 
  
MPphoto
 

  Engin Eroglu (Renew). – Sehr geehrte Frau Präsidentin, sehr geehrte Frau Präsidentin, sehr geehrter Herr Präsident! Sehr geehrte Frau von der Leyen, es tut mir wirklich leid, was Sie in der Türkei ertragen mussten, und es ist wirklich dramatisch, wie Sie, stellvertretend für viele hunderte Millionen Frauen in der Europäischen Union, dort gedemütigt worden sind.

Seit vielen Wochen geht nun das Gerücht in diesem Haus, aber auch in der ganzen Europäischen Union um, woran es lag. Und, sehr geehrter Herr Präsident Charles Michel, der Fehler, der lag bei uns. Er lag bei uns im Europäischen Parlament und – das muss man hier so ganz deutlich ansprechen – in Ihrem Protokollteam. Ein Fehler, der nie hätte passieren dürfen, denn Sie und Frau von der Leyen haben jahrzehntelange Berufserfahrung. Ich bitte Sie: Sie müssen sich nicht bei uns Europaabgeordneten und bei Frau von der Leyen vielleicht für Ihr Verhalten entschuldigen, aber vielleicht für sich selber.

 
  
MPphoto
 

  Benoît Lutgen (PPE). – Madame la Présidente, Monsieur le Président, on mesure le niveau de développement d’une société au respect qu’elle a pour ses anciens, à l’avenir qu’elle offre à sa jeunesse et aussi, oserais-je ajouter, au respect des droits des femmes – ce sont des éléments effectivement très importants à nos yeux.

D’abord permettez-moi, Madame la Présidente, de vous exprimer mon admiration face à votre réaction, votre sang-froid, votre élégance, votre dignité. Je ne suis pas sûr que beaucoup auraient réagi comme vous et cela montre combien le choix que nous avons fait ici, ensemble, d’avoir une femme à la tête de la Commission était un bon choix, et ce au regard aussi, bien sûr, du bilan après un peu plus de deux ans de législature.

Je voudrais simplement prolonger ce qui a été dit par François-Xavier Bellamy: je pense que l’union fait la force – c’est la devise de mon pays –, l’union du Conseil et de la Commission face à la Turquie en soutien à nos amis grecs, chypriotes, kurdes, arméniens. Nous devons être unis pour faire respecter les droits des femmes et, plus généralement, les droits humains. Face à Erdoğan, c’est la meilleure réponse que vous pourrez apporter dans la dignité, l’élégance et l’union.

 
  
MPphoto
 

  Tanja Fajon (S&D). – Gospa predsednica, bo Evropa lahko kdaj sploh postala močna geopolitična sila, ki se bo postavila sama zase in govorila z enim glasom?

Sofagate: zdelo se je najbolj naravno na svetu, dokaz patriarhalnosti in z veliko dozo seksizma, ko sta turški in evropski voditelj sedla v fotelja med obiskom v Ankari.

Sporočilo predsednici Evropske komisije je bilo jasno sporočilo ženskam in deklicam po vsem svetu: za ženske v prvih vrstah ni prostora – sramotno.

Obisk v Turčiji je bil polom in to ravno v času, ko bi se morali voditelji pogovarjati o pravicah žensk pod avtoritarnim Erdoganovim režimom. In kaj to sporoča o Evropski komisiji, ki ima, ali bi morala imeti moč?

Še vedno smo priča težavam pri sklepanju pogodb o dobavi cepiva. Pozdravljam odločitev nedavno Evropske komisije, da je zaradi težav z dobavo AstraZeneca šla pred kratkim v tožbo proti tej britansko-švedski družbi.

 
  
MPphoto
 

  Λευτέρης Χριστοφόρου (PPE). – Κυρία Πρόεδρε, τιμήσαμε και τιμούμε τη μνήμη της αρμενικής γενοκτονίας που διαπράχθηκε από τους Νεότουρκους. Όμως, συνάμα, σήμερα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, οφείλουμε να συγχαρούμε τον Αμερικανό πρόεδρο, που με τόλμη και παρρησία αναγνώρισε την αρμενική γενοκτονία θέτοντας τις αρχές και τις αξίες πάνω από τα συμφέροντα, τις απειλές και τους εκβιασμούς της Τουρκίας. Η δική μας Ευρωπαϊκή Ένωση, ισχυρή ένωση αρχών και αξιών, θα συνεχίζει να αντιμετωπίζει την Τουρκία ως στρατηγικό εταίρο; Επιτέλους, στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αντιληφθούμε για ποια Τουρκία μιλάμε. Μιλάμε για την Τουρκία που πεισματικά αρνείται να αναγνωρίσει τις γενοκτονίες των Αρμενίων και των Ελλήνων και συνεχίζει μέχρι σήμερα το εθνικό ξεκαθάρισμα στην Κύπρο, στο Ναγκόρνο Καραμπάχ και στους Κούρδους. Μιλάμε για την Τουρκία η οποία αποσύρθηκε από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης και παραβιάζει κατάφωρα τα δικαιώματα των γυναικών επιδεικνύοντας μια προσβλητική και προκλητική συμπεριφορά απέναντι στην Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Μιλάμε για την Τουρκία η οποία δεν αναγνωρίζει μέχρι σήμερα την Κυπριακή Δημοκρατία και —οποία ντροπή και προσβολή— δεν δέχεται και δεν ανέχεται Ευρωπαίο εκπρόσωπο της στις συνομιλίες για το Κυπριακό. Η Τουρκία που την ίδια στιγμή ζητά αναβάθμιση της τελωνειακής ένωσης και ζητά χρήματα από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιτέλους, η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να πει «ως εδώ και μη παρέκει». Οι αρχές και οι αξίες της δεν είναι υπό διαπραγμάτευση και καμία Τουρκία δεν μπορεί να απειλεί και να εκβιάζει την Ευρωπαϊκή Ένωση.

 
  
MPphoto
 

  Κώστας Μαυρίδης (S&D). – Κυρία Πρόεδρε, η πολιτική του κατευνασμού με δώρα τροφοδοτεί τη βαναυσότητα του τουρκικού καθεστώτος εντός Τουρκίας και την επεκτατικότητά του εκτός Τουρκίας. Η αποτυχημένη σας πολιτική ουσιαστικά δεν αντιπροσωπεύει τους Ευρωπαίους πολίτες, ούτε τις αξίες μας, ούτε τα συλλογικά μας συμφέροντα. Ενόψει της πενταμερούς η Τουρκία απέκλεισε την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά εσείς προσφέρετε αναβάθμιση του εμπορίου και μιλάτε για δεσμεύσεις. Το 1974 ο τουρκικός στρατός ξερίζωσε τους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες, ανάμεσά τους και την οικογένειά μου, τη μάνα μου, και όλοι αυτοί μεγάλωσαν τα παιδιά τους στην προσφυγιά και φεύγουν με το παράπονο ότι η ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν υπηρετεί αξίες, αλλά υπηρετεί τους δικτάτορες και, αντί να τους επιβάλει κυρώσεις, τους εξυπηρετεί με συμφέροντα. Τελειώνω αγαπητή μου κυρία πρόεδρε, μεγαλώσαμε εμείς και σήμερα χάσαμε τη μάνα μου, αλλά συνεχίζουμε τον αγώνα. Γιατί το δίκαιο θα νικήσει και ο ισλαμισμός του Erdoğan, ο φασισμός του Erdoğan, θα νικηθεί γιατί οι αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι υπεράνω.

 
  
MPphoto
 

  Gheorghe-Vlad Nistor (PPE). – Doamnă președintă, stimați președinți, dragi colegi, intervenția mea o să fie cât se poate de concretă și o să încerc să spun altceva decât au spus antevorbitorii mei. Eu cred că, dincolo de faptul că știm cu toții cât de grave sunt încălcările drepturilor omului în Turcia, cât de grave sunt agresiunile în Mediterana de Est - dar toate acestea cu siguranță vor fi discutate luna viitoare - eu cred că, de data aceasta, trebuie să ne concentrăm puțin asupra episodului întâlnirii celor trei, pentru că aici nu este vorba despre nimic altceva decât despre un joc în care noi, Uniunea Europeană, am căzut; un joc cu consecințe politice grave, pentru că în politică simbolurile sunt esențiale; un joc care nu a făcut decât să consolideze poziția de slăbiciune a Uniunii Europene, pe care, deja, vizita Înaltului Reprezentant, la Moscova, a reprezentat-o. Cred că aici trebuie, noi toți, (președinta a întrerupt vorbitorul) Uniunea Europeană în ansamblul său, să lucrăm.

 
  
MPphoto
 

  Massimiliano Smeriglio (S&D). – Signora Presidente, onorevoli colleghi, Presidente Michel, lei ha fatto una brutta figura e ha fatto fare una pessima figura politica a tutti noi, alle istituzioni europee. Lei, Presidente, è apparso a proprio agio accanto a un leader autoritario. Erdoğan viola i diritti del popolo curdo, delle donne, della comunità LGBT e degli studenti. Erdoğan non rispetta lo Stato di diritto e mette sotto processo i leader democratici dell'HDP, come Demirtas.

Erdoğan voleva umiliare la Presidente von der Leyen perché donna e leader delle istituzioni comunitarie. Erdoğan, ha preferito lei, Presidente Michel, come interlocutore perché uomo e rappresentante degli Stati nazionali. E lei non ha fatto nulla per impedirlo. Per questo le chiedo di riflettere sul danno che si è prodotto.

Presidente von der Leyen, lei ha tutta la mia solidarietà: le chiedo di non piegarsi ai ricatti e alle minacce della Turchia. Gli interessi commerciali non valgono i valori democratici. Erdoğan va fermato ora in Turchia e nel Mediterraneo. Ci vuole coraggio per essere credibili e per essere credibili serve battere il patriarcato ad Ankara e Bruxelles.

 
  
MPphoto
 

  Ursula von der Leyen, Präsidentin der Kommission. – Frau Präsidentin! Ich möchte mich bedanken, bei diesem Parlament, für diese Debatte und für die klaren Worte der Unterstützung und Ermutigung und des klaren Standpunktes. Menschenrechte sind unteilbar, Würde und Respekt unantastbar, und dafür setzen wir uns ein.

Als ich geboren wurde – und so lang ist das noch nicht her –, da war es in Teilen von Europa Frauen noch verboten, ein eigenes Bankkonto zu haben. Und ein Mann konnte die Arbeitsstelle seiner Frau kündigen, ohne ihr Einverständnis, nur mit der Begründung, sie würde ihre häuslichen Pflichten vernachlässigen. Als ich ein Teenager war, war es in Teilen Europas noch verboten, dass Frauen Fußball spielen. Als ich herangewachsen bin und eine junge Frau war, war es in Teilen Europas noch so, dass in der Scheidung das Schuldprinzip galt, und das ging meistens zu Lasten von Frauen. Und als ich die ersten Kinder bekommen habe, da war es in Teilen Europas immer noch so, dass selbstverständlich keinerlei Kinderbetreuung zur Verfügung stand, und wenn eine junge Mutter dann versuchte, Beruf und Familie zu vereinbaren, konnte sie als erstes den Vorwurf hören, ob sie sich entschlossen habe, eine schlechte Mutter zu sein.

Es hat Jahrhunderte gedauert – Jahrhunderte –, ehe häusliche Gewalt, Vergewaltigung und Vergewaltigung in der Ehe strafrechtlich geahndet wurden – und das ist nur die Geschichte Europas. Wir wissen, dass es in vielen Teilen der Welt noch vollkommen anders und schwerer für Frauen ist als das, was ich eben geschildert habe. Ich will damit sagen: Wir sind einen weiten Weg gekommen, aber wir müssen noch einen weiten Weg gehen.

Und ich danke dem Parlament für die Ermutigung, ich danke dem Parlament für die klaren Worte, ich danke dem Parlament für die Solidarität und für die Unterstützung. Ich werde weiter unermüdlich für gleiche Rechte aller Menschen kämpfen. Ich werde mich weiterhin unermüdlich für ein Europa, das mit einer Stimme spricht, einsetzen, und das ist unsere gemeinsame Aufgabe, Charles, und wir werden sie gemeinsam auch bewältigen, da bin ich sicher. Denn ich möchte, dass dieses wunderbare Motto „Vereint in Vielfalt“ tatsächlich mit Leben gefüllt wird.

 
  
MPphoto
 

  Charles Michel, Président du Conseil européen. – Madame la Présidente et Madame la Présidente de la Commission, Mesdames et Messieurs les membres du Parlement européen, c’est un débat sincère et c’est un débat rugueux, et c’est la dignité de la démocratie européenne.

Nous mesurons tous et je mesure – je me suis exprimé sur le sujet – le dommage et le choc qui ont été causés. Je suis totalement convaincu que, comme plusieurs l’ont dit, dans les épreuves, dans les difficultés, il faut trouver la force pour rebondir plus fort, plus haut et avec plus de détermination. Cette leçon est aussi une leçon personnelle pour moi et je veux y puiser l’énergie, la détermination et l’engagement pour faire en sorte que cette fierté européenne (l’état de droit, la démocratie, le respect, l’égalité et la non-discrimination) soit plus que jamais placée tout en haut des priorités, pour faire avancer ce projet politique empreint de valeurs auxquelles nous sommes toutes et tous attachés.

Je suis moi-même le papa de deux petites filles et je rêve pour elles aussi, comme plusieurs l’ont dit, d’un monde où l’égalité n’est pas une proclamation théorique, mais bien une réalité au quotidien. C’est la raison pour laquelle j’ai exprimé mon engagement très concret en voulant répondre à cette main qui a été tendue par plusieurs membres de ce Parlement européen et en tentant, effectivement, dans le respect pour les institutions et avec les présidences tournantes, de faire avancer des engagements concrets.

Je salue l’annonce qui a été faite et la mobilisation très forte exprimée par Ursula sur le sujet; elle pourra compter sur ma totale détermination pour déployer les meilleurs efforts possibles afin de continuer à faire avancer l’Europe dans le bon sens.

Nous sommes fiers aussi, et je suis fier personnellement aussi, de ce que l’Union européenne compte une présidente de la Commission, une présidente de la Banque centrale européenne, que de nombreux États européens aient soutenu une candidate directrice-générale pour le Fonds monétaire international ou, plus récemment, qu’une parlementaire membre de votre assemblée copréside cette importante organisation qu’est Covax – c’est un enjeu extrêmement important.

Il n’en reste pas moins qu’il faudra encore de la mobilisation et qu’il y a encore du travail. Je le répète: pour moi, cette épreuve, cette difficulté, c’est aussi une leçon – une leçon qui m’amène à décupler mon énergie, à décupler ma volonté. Enfin, il est totalement certain que cette unité européenne est chevillée à mon cœur.

Depuis un an, reconnaissons-le, nous n’avons pas été à l’abri des difficultés et des obstacles sur le plan européen, que ce soit cette crise de la COVID, cette nécessité de s’engager pour un fonds de relance crédible et ambitieux, cet engagement climatique, également, pour lequel l’Union européenne montre le chemin au reste du monde. Je vous demande de prendre en considération le fait que depuis un peu plus d’un an maintenant, sur chacun de ces sujets, il n’y a pas eu entre la Commission et le président du Conseil européen que je suis la moindre différence sur les priorités pour lesquelles nous avons été mobilisés. C’est ainsi qu’en un an, nous avons fait avancer l’Union européenne avec ce budget européen, avec ce fonds de relance, avec cet engagement climatique. Il y a quelques années à peine, il y a trois ans à peine, seuls sept États membres, à Simiu, étaient favorables à cette neutralité climatique en 2050.

C’est le paradoxe: il y a cette image qui est choquante, qui est heurtante, vous l’avez dit avec force, parfois avec rudesse, mais avec sincérité. Dans le même temps, autour de la table en Turquie, c’est le même message qu’Ursula et moi avons adressé sur la question des droits de l’homme, sur la question des droits des femmes, sur le caractère inacceptable du ciblage de la liberté d’expression ou des partis politiques, sur un agenda sans naïveté, sans aucune naïveté, que nous souhaitons moins négatif et plus positif, pour plus de développement économique, pour gérer de manière sécurisée et de manière responsable ces questions migratoires (des millions de réfugiés syriens sont actuellement en Turquie), ou encore pour nous déployer sur le plan régional. Parce qu’il y a, pour cette Union européenne – 450 millions de citoyens, 27 États membres – un enjeu: comment va-t-on réussir à obtenir plus de stabilité, plus de sécurité, plus de valeurs proches de nos valeurs de liberté, de démocratie, d’état de droit aux frontières de l’Union européenne? On voit bien que l’on doit gérer des régimes autocratiques qui n’ont pas les mêmes valeurs que nous. C’est un enjeu en Russie, c’est un enjeu en Chine, c’est un enjeu en Turquie également.

Je conclus simplement en vous disant que je suis totalement engagé, totalement déterminé. S’agissant de la Turquie, il y aura un rendez-vous au mois de juin et je forme le vœu qu’avec le Parlement européen et la Commission européenne, nous puissions aller de l’avant, portés par la lumière de ces valeurs européennes, portés par un engagement commun au service de 450 millions de citoyens européens.

 
  
MPphoto
 

  Il-President. – Id-dibattitu konġunt ingħalaq.

Stqarrijiet bil-miktub (Artikolu 171)

 
  
MPphoto
 
 

  Laura Ferrara (NI), per iscritto. – L'importanza di ricostruire le relazioni dell'UE con la Turchia risiede nel crescente arretramento in materia di democrazia, stato di diritto e diritti fondamentali, in uno dei nostri principali vicini e partner strategici. Oltre all'escalation di tensione nel Mediterraneo orientale, uno degli ultimi sviluppi che ha sollevato serie preoccupazioni, è il ritiro della Turchia dalla Convenzione di Istanbul, uno strumento chiave per combattere la violenza contro le donne. A questo proposito, mentre la Commissione chiedeva un'inversione di questa decisione, a favore dei diritti delle donne, la Turchia ha deliberatamente negato una sedia alla presidente Ursula von der Leyen durante i negoziati ad Ankara. Se vogliamo costruire solide intese su obiettivi comuni con la Turchia, il rispetto dei diritti umani e gli sforzi per raggiungere la parità di genere sono condizioni non negoziabili. Tuttavia l'UE dovrebbe dare ogni buon esempio e sbloccare in seno al Consiglio la proposta di direttiva sulle donne, nei consigli di amministrazione, tra le altre misure ancora necessarie, per rafforzare i diritti delle donne in Europa.

 
  
MPphoto
 
 

  Julie Lechanteux (ID), par écrit. – La scène qui s’est déroulée le 6 avril dernier à Ankara est destinée à rester dans les annales des relations internationales comme la plus cinglante humiliation infligée aux plus hautes instances de l’Union européenne, en l’occurrence Charles Michel et Ursula von der Leyen, respectivement président du Conseil et présidente de la Commission européenne.

Une scène révélatrice, d’un côté, de la médiocrité des dirigeants européens et, d’un autre côté, de l’insignifiance de l’Union sur la scène internationale. Nous avons tous encore en mémoire le spectacle désolant de la présidente de la Commission européenne restée debout, interloquée, face au président turc, Recep Tayyip Erdogan et à l’ancien premier ministre belge, tout sourire, installés confortablement dans deux fauteuils. Le traitement réservé à Mme von der Leyen est symptomatique d’un mépris envers les femmes, conséquence directe de la dérive islamiste imposée à la Turquie par Erdoğan.

Face à l’autoritarisme en politique interne et à l’interventionnisme militaire en politique étrangère, les dirigeants européens ont toujours fermé les yeux et ont continué à financer la Turquie à coup de milliards d’euros. Cet accident est révélateur d’une servilité et d’une condescendance inacceptable, le moment est venu de mettre un terme définitif à la procédure d’adhésion de la Turquie à l’UE.

 
  
MPphoto
 
 

  Sylwia Spurek (Verts/ALE), na piśmie. – Konwencja stambulska to konstytucja praw kobiet doświadczających przemocy. Unia Europejska, dla której równouprawnienie płci powinno być fundamentem i drogowskazem wszelkich działań, nie może przymykać oczu na jej wypowiedzenie przez Turcję. Albo jesteśmy organizacją polityczną działającą na rzecz demokracji, praw człowieka i równego traktowania – na co wskazuje Traktat o UE – albo organizacją gospodarczą, dla której biznes jest ważniejszy niż prawa człowieka – na co niestety wskazuje praktyka. W wielu przypadkach Komisja Europejska pokazuje zbyt małą determinację, nie wywiera wystarczającej presji na państwa łamiące prawa człowieka i nie wykorzystuje siły politycznej UE, aby jasno powiedzieć, jakie granice są nieprzekraczalne. W oświadczeniu wydanym po spotkaniu z Prezydentem Turcji Recap Tayyip Erdoganem, które wraz z Przewodniczącym Rady Charlesem Michelem Przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen odbyła w dniu 7 kwietnia, czytamy o wzmocnieniu współpracy gospodarczej i wymiany handlowej. Przewodnicząca KE jedynie pod koniec oświadczenia wspomina o konwencji stambulskiej i wyraża tylko, ponownie, swoje głębokie zaniepokojenie faktem jej wypowiedzenia przez Turcję. Zaniepokojenie nie ochroni Turczynek, które doświadczają przemocy domowej i giną z jej powodu każdego dnia. Albo Unia Europejska zacznie otwarcie i zdecydowanie bronić fundamentalnych praw człowieka, albo kryzys ich ochrony zagrozi jej istnieniu także od środka.

 
Utolsó frissítés: 2021. július 15.Jogi nyilatkozat - Adatvédelmi szabályzat