Index 
 Previous 
 Next 
 Full text 
Procedure : 2021/2208(INI)
Document stages in plenary
Document selected : A9-0195/2022

Texts tabled :

A9-0195/2022

Debates :

PV 05/07/2022 - 19
CRE 05/07/2022 - 18
CRE 05/07/2022 - 19

Votes :

PV 06/07/2022 - 11.9
Explanations of votes

Texts adopted :

P9_TA(2022)0287

Verbatim report of proceedings
XML 40k
Tuesday, 5 July 2022 - Strasbourg Revised edition

19. Addressing food security in developing countries (debate)
Video of the speeches
PV
MPphoto
 

  Der Präsident. – Als nächster Punkt der Tagesordnung folgt die Aussprache über den Bericht von Beata Kempa im Namen des Entwicklungsausschusses über die Verbesserung der Ernährungssicherheit in Entwicklungsländern (2022/2208(INI)) (A9-0195/2022).

 
  
MPphoto
 

  Beata Kempa, sprawozdawczyni. – Panie Przewodniczący! Panie Komisarzu! Szanowni Państwo! W pierwszych słowach bardzo dziękuję sprawozdawcom cieniom i wszystkim osobom zaangażowanym w przygotowanie tego sprawozdania, również wszystkim osobom w sekretariacie, doradcom za bardzo owocną współpracę i za wypracowanie niezwykle ważnego w dzisiejszych czasach dokumentu.

Sprawozdanie na temat bezpieczeństwa żywnościowego w krajach rozwijających się stało się szczególnie ważne w ostatnich miesiącach w związku z inwazją Rosji na Ukrainę. Stoimy przed ogromnymi wyzwaniami związanymi z bezpieczeństwem żywnościowym. Co więcej, wraz ze skutkami kryzysu na Ukrainie mamy do czynienia ze scenariuszem, w którym biedni i bezbronni ponownie ucierpią najbardziej. Niczym niesprowokowana i nieuzasadniona wojna napastnicza Rosji przeciwko Ukrainie jeszcze bardziej zdestabilizowała i tak już niestabilną sytuację na rynkach rolnych i pogorszyła i tak już poważną sytuację spowodowaną pandemią Covid-19, a także wywarła dodatkową presję na trwające kryzysy żywnościowe i globalne bezpieczeństwo żywnościowe, powodując wzrost międzynarodowych cen żywności i pasz znacznie powyżej dotychczasowego, i tak już wysokiego poziomu.

Liczba osób potrzebujących pilnej pomocy w zakresie wyżywienia stale rośnie. Osoby najbiedniejsze w najbardziej niestabilnych krajach nie poradzą sobie same. Tylko dzisiaj przytoczono statystyki. Miliard 700 mln ludzi w 107 krajach na świecie może dotknąć głód, który może być wynikiem wojny na Ukrainie. Głód, który Rosja i Putin eksportują dzisiaj na cały świat. Jeszcze przed wojną 45 mln dzieci poniżej piątego roku życia dotkniętych było wyniszczeniem z powodu poważnego niedożywienia. To są dane, które zamieszczamy w naszym sprawozdaniu. Nasze sprawozdanie ma odpowiadać wyzwaniom, przed którymi stoimy. Mam nadzieję, że dzięki temu sprawozdaniu Unia Europejska utrzyma rolę lidera w zakresie wsparcia finansowego na rzecz walki z głodem poprzez priorytetowe traktowanie bezpieczeństwa żywnościowego w swoich programach rozwojowych i humanitarnych. Poprzez wskazanie kierunków mających na celu eliminację ubóstwa i nierówności to sprawozdanie ma na celu pomóc krajom rozwijającym się w budowaniu ich odporności na kryzysy.

Obecnie konflikty są najczęstszym powodem braku bezpieczeństwa żywnościowego. Dlatego tak ważne jest podkreślenie w sprawozdaniu powiązania pomocy humanitarnej z pomocą rozwojową i budowaniem pokoju w celu zarządzania skutkami kryzysu, jak i ograniczania ich ryzyka. Unia Europejska powinna wdrożyć bardziej skoordynowane podejście do przeciwdziałania wszelkim formom niedożywienia poprzez zintegrowanie humanitarnego celu ratowania życia w sytuacjach kryzysowych z długoterminowym naciskiem na zapobieganie wszelkim formom niedożywienia.

Niezbędne jest wspieranie lepszego dostępu do rynków i zabezpieczania własności ziemi dla drobnych rolników i kobiet, a także zwiększenie ich dostępu do technologii i innowacji, co również zostało odpowiednio uwzględnione w sprawozdaniu. Zwiększanie dochodów drobnych rolników i zatrudnienie na obszarach wiejskich jest ważne dla walki z ubóstwem i wzmacniania odporności tych społeczności. Musimy pamiętać, że inwestycje i interwencje Unii Europejskiej powinny opierać się na dokładnej, wstępnej ocenie w celu opracowania sprawiedliwych działań wzmocnienia zdolności lokalnych, w tym zdolności organów niepaństwowych.

Unijna polityka na rzecz poprawy bezpieczeństwa żywnościowego powinna być dostosowana do potrzeb lokalnych i uwzględniać zróżnicowanie systemów żywnościowych na świecie. Chciałabym również zwrócić uwagę na to, że marnowanie żywności jest częścią światowego braku bezpieczeństwa żywnościowego i niedożywienia. Unia Europejska powinna zwiększyć wysiłki na rzecz ograniczenia strat i marnowania żywności. Niedożywienie w naszych czasach jest wstydem nie do zaakceptowania. Unia Europejska posiada odpowiednie środki i możliwości, aby sprostać obecnym wyzwaniom... (Przewodniczący odebrał mówczyni głos)

 
  
MPphoto
 

  Janez Lenarčič, Member of the Commission. – Mr President, I wish to thank the honourable Member Kempa for her work as rapporteur on this very important and timely report. Various points of reference, including the Global Network Against Food Crises, are raising alarm about the acute food insecurity, which has been greatly aggravated by the Russian aggression against Ukraine. And in this context, the report prepared by the honourable Kemper provides a very timely and comprehensive guidance.

As the Commissioner responsible also for humanitarian aid. I particularly appreciate the importance that the report gives to the humanitarian angle of this problem, because, let us not forget, rising food insecurity will hit the most vulnerable the soonest and the strongest. The EU has reacted quickly and resolutely. Let me mention some examples.

We have mobilised emergency funding of over EUR 620 million in additional humanitarian assistance on top of initial allocations, and these have an important food component. We mobilised EUR 225 million in a food and resilience facility for the southern neighbourhood. We have organised pledging conferences for the Sahel, for the Horn of Africa and Syria. These events helped raise funding also from other actors.

We are furthermore setting up solidarity lanes to help Ukraine export its grain through alternative routes. Rail, roads and inland waterways are to be used easier while the Black Sea ports remain blocked. And in this context, we do support the efforts by the United Nations for de-blocking these ports, because they remain the most feasible export route for significant amounts of grain.

Following the Commission’s assessment, recently the Council adopted conclusions on a Team Europe response to global food insecurity. In this way, we have set up the framework for a joint response from the EU and its Member States in the following strands of action: firstly, a solidarity strand to step up emergency relief; secondly, a production and resilience strand to scale up support to sustainable production capacities; thirdly, a trade strand to get grains out of Ukraine; and fourthly, a multilateral strand to embed our response in effective multilateral partnerships.

President von der Leyen recently announced a proposal to mobilise an additional EUR 600 million from the reserves of the European Development Fund and this funding, if confirmed by the Council, should support African, Caribbean and Pacific countries to fight the food crisis.

In our efforts, we have to combine short-term action with longer-term measures. We have to support local production, ensure access to food while making food systems more sustainable and resilience. And I look forward to our exchange today.

 
  
MPphoto
 

  Luke Ming Flanagan, rapporteur for the opinion of the Committee on Agriculture and Rural Development. – Mr President, the report calls on the EU to implement policies that guarantee the right to food security and sovereignty in developing countries. This, as you know, is an objective of the Sustainable Development Goals, which are, let’s face it, tragically far from being achieved. In fact, the situation has worsened due to the ongoing war and its consequences on the food supply chain. It has also been worsened by financial speculation on food prices. This report, I am pleased to see, calls on the Commission to adopt measures to end financial speculation on food and agricultural commodities.

According to the 2022 Global Report on Food Crises, nearly 193 million people experienced crisis—level or worse food security in 2021, an increase of 40 million on 2020. The negative food security outlook is projected to continue or worsen this year, and the global food systems impact of the crisis in Ukraine will only contribute to further decline.

This report, if passed, needs to be acted upon. Our words here today won’t provide a single extra calorie for people in developing countries. What will do it, though, is if we act on our words. We need action, and we need it now.

 
  
MPphoto
 

  Marlene Mortler, im Namen der PPE-Fraktion. – Sehr geehrter Herr Präsident, Kollegen! Lange Zeit waren die Grünen in Deutschland der Meinung, nur eine schwache Armee ist eine gute Armee. Die Agrarpolitik der EU-Kommission macht einen ähnlichen Eindruck. Herr Timmermans hat eine Studie zur Ernährungssicherheit auf den Weg gebracht. Das Ziel steht wohl schon fest: Wie können wir europäische Landwirtschaft noch mehr schwächen?

Dagegen ist meine Frage elementar: Welchen humanitären Beitrag können wir in Europa für hungernde Menschen weltweit leisten? Immer mehr kämpfen ums nackte Überleben wegen Krieg, Hunger in Nordafrika, in Teilen Asiens. Wir in der westlichen Welt kämpfen um Kalorien und Kilogramm. Alleine 40 % der Lebensmittel werden in Privathaushalten weggeschmissen. Und die Kommission will „bio“ statt „konventionell“ und weitere Flächenstilllegungen ab 2023.

Aber Schickimicki-Diskussionen interessieren die armen und hungernden Menschen nicht. Die Realität wird uns auch hier sehr schnell einholen. Die Menschen wollen wissen, wer wann wie schnell Getreide liefert, wie sie satt werden. Wir dürfen nicht weiter zuschauen, wie Kriegstreiber Putin Geopolitik macht und gestohlenes ukrainisches Getreide als Hehlerware unter seine Freunde bringt. Ich fordere deshalb so schnell wie möglich einen Ernährungsgipfel. Wir brauchen nicht weniger, sondern mehr Landwirtschaft – weltweit.

 
  
MPphoto
 

  Maria Noichl, im Namen der S&D-Fraktion. – Herr Präsident! Der Hunger in der Welt beschäftigt uns alle. Wir haben zehn Finger. Wir haben zehn Finger, um zehn Dinge dagegen zu tun. Punkt 1: Sofort alle Hebel in Bewegung setzen, dass der Weizen raus aus der Ukraine kommt. Die Häfen entblockieren. Das muss gemacht werden. Wir brauchen dringend ein Verbot von Spekulationen auf Lebensmittel – weltweit. Wir brauchen dringend eine Debatte zum Thema „Tank – Teller – Trog“. Die Teller müssen mehr gefüllt werden – weniger der Trog und weniger der Tank. Wir brauchen dringend mehr humanitäre Gelder, zum Beispiel für Länder im Globalen Süden. Und wir brauchen einen Schuldenerlass. Diese fünf Dinge brauchen wir sofort.

Langfristig – und langfristig beginnt sofort, morgen – brauchen wir mehr Unterstützung hin zur Selbstversorgung, das heißt, Nahrungssouveränität für alle Länder. Wir müssen unbedingt Ernten besser schützen können, mit Infrastruktur, mit Lagerhäusern. Wir brauchen dringend mehr Regionalität, mehr Kreislaufwirtschaft. Wir brauchen dringend mehr ökologische Landwirtschaft. Wir brauchen dringend weltweit das Recht auf Saatgut und das Recht auf Nachzucht. Und wir brauchen dringend weltweit keine Privatisierung des Wassers.

Zehn Aufgaben. Wir kennen sie genau. Wir müssen nur anpacken.

 
  
MPphoto
 

  María Soraya Rodríguez Ramos, en nombre del Grupo Renew. – Señor presidente, este es el primer informe de esta legislatura sobre seguridad alimentaria. Quiero dar las gracias a la ponente por su iniciativa.

La inseguridad alimentaria antes de la guerra de Ucrania afectaba en todas sus formas a más de 800 millones de personas en el mundo. Antes ya de la guerra de Ucrania estaban en una situación de inseguridad severa 17 millones de personas en Etiopía, 16 millones de personas en Yemen, 22 millones de personas en Afganistán... Y la guerra ha impactado como una cruel realidad: la utilización del hambre como arma de guerra en manos de Putin.

Debemos trabajar, por lo tanto, con nuestros países socios —países en desarrollo— para mejorar su autonomía alimentaria, trabajando en la resiliencia de sus sistemas alimentarios y apoyando a los agricultores, pero especialmente a las agricultoras, y debemos reforzar nuestra ayuda humanitaria porque, no lo olvidemos nunca: el derecho a la alimentación es, ante todo, un derecho.

 
  
MPphoto
 

  Benoît Biteau, au nom du groupe Verts/ALE. – Monsieur le Président, chers collègues, la guerre en Ukraine a eu un impact immédiat sur les cours des matières premières agricoles et sur la sécurité alimentaire. Des dizaines de millions de personnes, en particulier en Afrique et dans le bassin méditerranéen, sont confrontées à la faim, voire à la famine.

Bâtir la sécurité alimentaire sur l’Organisation mondiale du commerce et la libéralisation des échanges a ainsi eu comme conséquence une dépendance accrue aux importations des biens de première nécessité. Lorsque les bateaux n’arrivent plus dans les ports, le spectre de la famine surgit et menace les plus pauvres.

Aussi, la sécurité alimentaire dans les pays du Sud ne doit plus dépendre d’importations de produits soumis à des logiques spéculatives, engendrant une forte volatilité des prix pouvant rendre périlleux l’accès à la nourriture. Elle ne pourra se construire que dans la promotion de la souveraineté alimentaire, qui s’appuie sur le développement d’une agriculture locale plus autonome et plus résiliente.

L’OMC doit donc être réformée d’urgence. Cette instance multilatérale est incapable de remplir son rôle dès que les guerres apparaissent. La spéculation que nous voyons se développer depuis le 24 février 2022 est inacceptable: les profiteurs de guerre sont de retour.

L’Union européenne doit renforcer la régulation de la spéculation. À ce sujet, j’invite mes collègues à voter en faveur de l’objection MiFID demain. L’Union européenne doit aussi taxer les profits abusifs des multinationales, comme l’a demandé David Beasley, directeur général du Programme alimentaire mondial, devant la commission de l’agriculture du Parlement européen.

 
  
MPphoto
 

  Bernhard Zimniok, im Namen der ID-Fraktion. – Herr Präsident! Der Ukrainekrieg und damit Putin sollen für eine globale Nahrungsmittelversorgungskrise verantwortlich sein. Mit den Fakten hat das aber wenig zu tun:

In den drei am stärksten von einer Versorgungskrise betroffenen Ländern – Südsudan, Somalia und Jemen – ist der Krieg das Problem, aber nicht der ukrainische. Mit Ägypten und Indonesien sind nur zwei Länder mit über 10 % vom ukrainischen Getreideimport abhängig, die restlichen Länder nur im niedrigen einstelligen Prozentbereich. Und diese Länder könnten problemlos beliefert werden, wenn die Ukraine ihre Häfen von den eigenen Minen befreien würde. Das ist genauso Teil der unangenehmen Wahrheit wie die Tatsache, dass Afrika sich problemlos selbst ernähren könnte, wenn die Bevölkerung nicht immer weiter ins Unermessliche wachsen würde und nicht weiter fruchtbares Ackerland an China verscherbeln würde. Hier steht Afrika in der Verantwortung.

Wir wären gut damit beraten, wenn wir uns endlich auf die Fakten statt auf die Aufrechterhaltung eines einzigen russischen Feindbildes fokussieren würden. Das ist ein komplexer Vorgang, was hier läuft. Dann würden auch Probleme gelöst statt verschärft.

 
  
MPphoto
 

  Miguel Urbán Crespo, en nombre del Grupo The Left. – Señor presidente, en un mundo donde se produce suficiente comida para alimentar a toda la población, el hambre es una cuestión política o, más concretamente, de voluntad política.

No es un problema de falta de alimentos, sino de cómo se reparten los alimentos. La pandemia o la guerra en Ucrania son agravantes, pero las causas de la inseguridad alimentaria tienen otras raíces mucho más profundas: la especulación con alimentos, mercados de productos básicos desregulados, abusos de empresas multinacionales, tratados comerciales injustos, es decir, reparto de la riqueza, injusticia y desigualdad.

El capitalismo es incompatible con la soberanía alimentaria. Vivimos una guerra entre el capital y la vida, entre los beneficios y los derechos colectivos. Y no hay derecho más básico que el derecho a la alimentación. Si queremos defenderlo, ataquemos de raíz las causas políticas y económicas del hambre. Si no, seguiremos igual.

 
  
MPphoto
 

  Mónica Silvana González (S&D). – Señor presidente, hablemos de hambre, sin tecnicismos. Nada más frecuente para quienes comemos varias veces al día y, al mismo tiempo, nada más lejano para muchos de nosotros. Es este quizás el mayor fracaso que tenemos como civilización, con más de 193 millones de personas que sufren hambre y 24 000 personas que mueren al día.

Aunque la Unión Europea cumpla, no estamos logrando el objetivo ODS de la Agenda 2030. Como señala este informe, conflictos, cambio climático, plagas y finalmente la pandemia nos hicieron retroceder muchos años. El impacto de la guerra en Ucrania tras la invasión rusa añade más riesgos, como, por ejemplo, el bloqueo de los silos de los granos en Ucrania.

Sobre los efectos de la guerra también debemos luchar contra la desinformación. Hay que decirlo alto y claro: las sanciones no tienen ninguna responsabilidad en el incremento del hambre. El sector agrícola de Rusia no es objetivo. Nuestras sanciones no incluyen el transporte de productos agrícolas.

Como ponente permanente, pido intensificar la ayuda humanitaria, pero esto es a corto plazo, como bien dijo el comisario. Necesitamos medidas a mediano y a largo plazo que enfoquen el triple nexo entre ayuda humanitaria, desarrollo y paz. Señor comisario, le pedimos cuanto antes la comunicación... (el presidente retira la palabra a la oradora).

 
  
MPphoto
 

  Stéphane Bijoux (Renew). – Monsieur le Président, Monsieur le Commissaire, ici à Strasbourg, c’est l’heure de dîner. Mais aujourd’hui même sur la même planète, dans l’hémisphère Sud, à Madagascar, des millions d’enfants n’auront mangé qu’un petit bout de galette de manioc et un petit verre de jus de cactus: c’est cela, la réalité de l’insécurité alimentaire.

Alors, notre responsabilité collective exige que l’Europe s’engage – et elle s’engage déjà avec beaucoup de solidarité –, mais il faut aussi s’attaquer aux causes de cette insécurité alimentaire. Avec nos partenaires, nous devons coconstruire des solutions adaptées à l’agriculture, à l’accès à l’eau, à la santé. Mais nous devons aussi accélérer ce combat mondial contre le dérèglement climatique qui provoque la sécheresse, des famines et des conflits.

L’urgence, c’est de travailler ensemble parce que la cohérence, l’efficacité, la convergence sont les clés de notre défi collectif.

 
  
MPphoto
 

  Barry Andrews (Renew). – Mr President, Commissioner, I think we are all agreed in this House that we are approaching a food catastrophe in developing countries. And I believe that the European Union should take a ‘whatever-it-takes’ approach to the impending crisis. And this could be a turning point in our relations with Africa.

We started out with President von der Leyen at the beginning of her mandate defining the partnership with Africa. So it’s important that we take stock right now and imagine where that partnership is. We changed from DEVCO to INTPA; that was good, but we have migration conditionality in the Global Europe Instrument. We have automatic safeguards and mirror clauses in GSP. We have lost the battle on the issue of vaccine equity. We have a diversion in specific Member States, and a lot of African states are not convinced about Global Gateway.

So we can’t afford to get this wrong, because I believe that the partnership that we have with Africa is at a very low point. The European Union must lead on this issue.

 
  
 

Spontane Wortmeldungen

 
  
MPphoto
 

  Caroline Roose (Verts/ALE). – Monsieur le Président, le rapport sur l’insécurité alimentaire dans les pays en développement que nous allons voter est un rapport complet qui propose de créer les conditions d’une vraie souveraineté alimentaire pour les pays en développement. Je soutiens ce qu’a dit tout à l’heure mon collègue, Benoît Biteau, à ce sujet.

Un sujet qui mériterait d’être creusé davantage, c’est celui de la pêche. Dans de très nombreux pays, les communautés côtières dépendent fortement de la pêche pour leur alimentation, mais la concurrence est de plus en plus dure avec les flottes étrangères. Il faut protéger l’accès des pêcheurs artisans aux ressources halieutiques. Dans l’ouest de l’Afrique, par exemple, les communautés côtières pêchent et consomment des espèces comme la sardinelle, or ces espèces-là sont de plus en plus pêchées par les flottes étrangères pour produire des farines de poisson qui servent à l’aquaculture, y compris en Europe. À Madagascar, alors que le pays fait face à une situation d’insécurité alimentaire majeure, la quasi-totalité des thons pêchés sont exportés hors du pays.

Ne laissons pas les clés du système alimentaire à l’agro-industrie. La semaine dernière, à la Conférence mondiale sur les océans, des organisations d’artisans pêcheurs ont lancé un appel à l’action de la pêche artisanale pour demander à la communauté internationale de garantir l’accès aux ressources marines et aux marchés pour la pêche...

(Le Président retire la parole à l’oratrice)

 
  
MPphoto
 

  Pierrette Herzberger-Fofana (Verts/ALE). – Monsieur le Président, la sécurité alimentaire dans les pays en développement s’est détériorée avant la crise de la pandémie de COVID-19, mais elle a pris une ampleur considérable suite au conflit entre la Russie et l’Ukraine.

Actuellement, 800 millions de personnes sont menacées de famine, ce qui reflète la distribution inégale des aliments. Le conflit actuel en Ukraine braque les projecteurs sur les vulnérabilités du système alimentaire mondial et met en lumière la dépendance des pays en développement, qui importent une grande partie de leurs céréales depuis la Russie et l’Ukraine.

Afin d’atteindre les objectifs de développement durable, en particulier celui de l’ODD 2 – Faim «zéro», nous devons garantir que nos politiques commerciales n’interfèrent pas avec les objectifs de développement et mettre davantage l’accent sur la souveraineté alimentaire.

La souveraineté alimentaire, c’est-à-dire le droit des peuples et des pays à définir leur propre politique agricole et alimentaire, rendra les pays moins dépendants des marchés nationaux et, partant, des importations alimentaires. Le grand défi consiste à assurer à tous l’accès à une alimentation suffisante, car le droit à l’alimentation est un droit...

(Le Président retire la parole à l’oratrice)

 
  
MPphoto
 

  President. – Ms Herzberger, I want to tell you that your group did not request speaking time for you – not one minute, not two minutes – and now you have the catch—the—eye. We have one minute for catch—the—eye, and you spoke for far more than one minute, so you cannot complain that I cut off your microphone. Sorry for that.

The official request from your group does not contain your name, so you have to blame your group or complain to your group, but we did not receive any request. I explained it to you. You got the floor on the catch—the—eye and you spoke for one minute thirty, which is not in line with the rules.

(End of catch—the—eye procedure)

 
  
MPphoto
 

  Janez Lenarčič, Member of the Commission. – Mr President, honourable Members, thank you for this extremely important debate.

This crisis requires strong coordination. Coordination will be needed between the Commission services, the Member States, the EU institutions and, obviously, including the European Parliament, with the involvement of a number of committees, including AGRI, DEVE, INTA, AFET, among others.

We will strive to provide you with periodic updates about the crisis and about our response. But I would like to assure you that we are committed to continue to work in unison with our Member States in a team Europe spirit across all the various dimensions of this food crisis. And we are committed to coordinate our work with our global partners in the context of the United Nations, the G7, the G20 and, of course, with our developing partners, in particular those in Africa.

In short, we shall spare no effort to prevent the world sliding into a food crisis not seen in many decades.

 
  
MPphoto
 

  Beata Kempa, Sprawozdawczyni. – Panie Przewodniczący! Panie Komisarzu ! Szanowni Państwo! Przede wszystkim chcę bardzo serdecznie podziękować za wkład do debaty wszystkim mówcom, wszystkim sprawozdawcom, wszystkim, którzy dzisiaj zabrali głos, a przede wszystkim wnieśli cenne uwagi i wnioski do naszej debaty.

Panie Komisarzu, dziękuję za informacje dotyczące danych statystycznych, ale przede wszystkim o tym, że trwają prace na temat tras alternatywnych dla zboża i odblokowania portów – to ważna informacja. Ponad podziałami zwracają Państwo uwagę na to, co jest ważne w tym sprawozdaniu, a więc na wielostronne działanie. Padła tu również dobra uwaga dotycząca organizacji szczytu do spraw bezpieczeństwa żywnościowego, wsparcia dla suwerenności żywnościowej, wzmocnienia odporności, prawa do żywności jako prawa człowieka. To jest rzeczywiście fundament, na który powinniśmy zwrócić uwagę. Wreszcie kwestia ukrócenia spekulacji i dostępu do wody.

Chciałabym bardzo, żeby jutro nasze głosowanie było jasnym sygnałem dla Putina, że nie będzie eksportował głodu na cały świat, żebyśmy dali temu wyraz w głosowaniu w Parlamencie Europejskim. Jeszcze raz dziękuję wszystkim za ciężką pracę, a przede wszystkim bardzo serdecznie dziękuję komisji DEVE, komisji AGRI, wszystkim współpracownikom, wszystkim doradcom, a dzisiaj mówcom za to, że ponad podziałami dostrzegamy bardzo poważny problem, z którym pewnie przyjdzie nam się jeszcze tutaj w sposób bardzo profesjonalny zajmować. Problem ten bowiem będzie musiał być omawiany jeszcze długo.

 
  
MPphoto
 

  Der Präsident. – Die Aussprache ist damit geschlossen.

Die Abstimmung findet am Mittwoch, 6. Juli 2022, statt.

Schriftliche Erklärungen (Artikel 171)

 
  
MPphoto
 
 

  Janina Ochojska (PPE), na piśmie. – Cieszę się, że sprawozdanie w sprawie bezpieczeństwa żywnościowego w krajach rozwijających się postrzega bezpieczeństwo żywnościowe, zaraz obok dostępu do wody, jako jeden z podstawowych aspektów rozwoju. Nie ma dostępu do żywności, jeśli nie zapewnimy dostępu do wody. Aby wyeliminować ubóstwo, powinniśmy zacząć od spełnienia hierarchii potrzeb takich właśnie jak dostęp do wody, żywności, które mają wpływ na zdrowie, edukację, tworzenie miejsc pracy. Wszystkie te aspekty są ze sobą powiązane.

Trudno skupić się na edukacji, gdy dzieci cierpią głód w szkołach. Z drugiej strony wiele dzieci w krajach rozwijających się w wyniku zamknięcia szkół i wprowadzenia restrykcyjnych środków w czasie pandemii COVID-19 straciło jedyny ciepły posiłek w ciągu dnia. Dzięki naszej pomocy powinniśmy przywrócić programy dożywiania dzieci w szkołach. W wyniku pandemii podwoiła się liczba osób cierpiących na dotkliwy głód. Ten aspekt jest dobrze podkreślony w sprawozdaniu.

Dodatkowo wojna na Ukrainie zaburzyła łańcuch dostaw zboża nie tylko do Europy, ale także do krajów afrykańskich. Rosnące ceny energii, perturbacje na rynku gazowym też mają odzwierciedlenie w stale rosnących cenach podstawowych produktów. W najbliższych miesiącach spodziewamy się, że liczba niedożywionych i głodnych ludzi na świecie wzrośnie. Pokonanie głodu wymaga czegoś więcej niż tylko zapewnienia wystarczającej ilości pożywienia, aby przeżyć. Pożywienie musi być zdrowe.

 
Last updated: 25 October 2022Legal notice - Privacy policy