Compte rendu in extenso des débats

Lundi 2 octobre 2023 - Strasbourg

16. Des transports européens qui fonctionnent pour les femmes (débat)

  Presidente. – L’ordine del giorno reca la relazione di Elżbieta Katarzyna Łukacijewska, a nome della commissione per i diritti delle donne e l'uguaglianza di genere, sulla garanzia di trasporti europei che rispondano alle necessità delle donne (2022/2140(INI)) (A9-0239/2023).

  Elżbieta Katarzyna Łukacijewska, Sprawozdawczyni. – Pani Przewodnicząca! Panie Komisarzu! Szanowni Państwo! Sprawozdanie, które dzisiaj Państwu prezentuję, dotyka bardzo ważnego społecznie tematu i powstał po wielu latach mojej pracy w Komisji Transportu i Komisji Praw Kobiet. Cieszę się także, że temat ten – transport spełniający oczekiwania kobiet – jest jednym z priorytetów hiszpańskiej prezydencji. Myślę, że symboliczny jest fakt, że sprawozdanie to zostanie przyjęte przez Parlament Europejski tuż przed ogłoszeniem wskaźnika równości płci 2023 w odniesieniu do kwestii wdrażania zielonego ładu, a szczególnie sprawiedliwej społecznie transformacji w dwóch sektorach energii i transportu.

Szanowni Państwo, sprawozdanie składa się z dwóch części, dotyczy kobiet jako, z jednej strony użytkowniczek różnych środków transportu, a z drugiej strony kobiet zatrudnionych w tym sektorze, i barier, na jakie w obu tych aspektach my kobiety natrafiamy. W sprawozdaniu podkreślam, że jeżeli transport europejski będzie odpowiadał potrzebom kobiet, to tak naprawdę będzie spełniał oczekiwania i potrzeby całego społeczeństwa. Zmiany i wyzwania, jakie zachodzą w sektorze transportu, ograniczenia emisji CO2, wyłączenie centrów stu europejskich miast do 2035 r. z ruchu samochodowego, alternatywne napędy niskoemisyjne, rozwiązania transportowe – słowem bardziej zaawansowany, zrównoważony zielony transport musi uwzględniać potrzeby wszystkich użytkowników. Niezbędne staje się więc dostosowanie transportu publicznego do potrzeb kobiet, uwzględniając fakt, że to my, kobiety, najczęściej podróżujemy – z dziećmi, z zakupami czy towarzyszymy osobom niepełnosprawnym.

Niezbędna jest zatem także poprawa bezpieczeństwa środków transportu publicznego, bo wszystkie statystyki pokazują, że 90% wszystkich przypadków dotyka kobiet. To my jesteśmy ofiarami przestępstw, kradzieży i przemocy, w tym przemocy seksualnej w komunikacji miejskiej. Musimy także przeciwdziałać zjawisku wykluczenia transportowego, które także dotyka kobiet, zwłaszcza tych mieszkających na wsi i na terenach oddalonych. Nie możemy dopuścić do tego, że przejście na niskoemisyjność sprawi, że korzystanie z transportu stanie się dobrem luksusowym. Jeżeli chcemy, aby więcej osób korzystało z rowerów i innych zrównoważonych rozwiązań, musimy zadbać o odpowiednią infrastrukturę. Nie możemy także zapominać o kobietach, o bezpieczeństwie kobiet w pojazdach osobowych, bo nie wiem, czy zdają sobie Państwo sprawę z tego, że w testach zderzeniowych nadal używane są manekiny, które nie uwzględniają anatomii kobiet. Najwyższy czas to zmienić.

Gdy przejdziemy, szanowni Państwo, do kwestii zatrudnienia w sektorze transportu, widzimy jak jest on zdominowany we wszystkich swoich wymiarach przez mężczyzn. Politykę transportową opracowują mężczyźni, więc w sposób naturalny dostosowują sektor do swoich potrzeb, co sprawia, że nie jest on atrakcyjnym miejscem zatrudnienia dla kobiet. Ciągle jeszcze bezpieczeństwo, stereotypy i dyskryminacja ze względu na płeć okazują się największymi barierami w zatrudnieniu kobiet. Badania natomiast pokazują, że im więcej kobiet w planowaniu polityk transportowych, rozwiązań infrastrukturalnych i logistycznych, tym efektywniejszy, bardziej zielony i przyjazny transport. Z tego też względu w sprawozdaniu skoncentrowałam się na sposobach aktywnego angażowania obu płci w tworzenie lepszego środowiska pracy oraz likwidowanie barier w zatrudnieniu kobiet. Zmiany są niezbędne i możliwe, i głęboko w nie wierzę. I na koniec, proszę Państwa, chciałabym bardzo podziękować wszystkim moim koleżankom i kolegom sprawozdawcom cieniom za wszystkie cenne uwagi, merytoryczną dyskusję i współpracę. I chciałam jeszcze szczególne podziękowania skierować do mojej asystentki Agnieszki Przyborowicz.

VORSITZ: NICOLA BEER
Vizepräsidentin

  Nicolas Schmit, Member of the Commission. – Madam President, honourable Members, on behalf of Commissioner Vălean, I want to thank you for this report of the Committee on Women’s Rights and Gender Equality on ensuring European transportation works for women. Achieving a Union of equality is a key objective for the EU and its institutions. Also, in the area of transport, equality – and notably gender equality – is in the focus of our attention.

In its Sustainable and Smart Mobility Strategy, the Commission has committed to ensure that mobility is affordable, accessible and fair for all. That also includes launching initiatives to increase the attractiveness of the transport sector, notably to women, who still represent only 22% of the EU transport workforce.

I am pleased that your report fully recognises the efforts of our flagship initiative to promote women in transport professions: the Women in Transport – EU Platform for Change. The Platform is an active forum for stakeholders to exchange information and good practice.

Our new initiative, the network of Ambassadors for Diversity in Transport, is well reflected in the report. It looks to share good practice and experience as regards transport workers, but also takes into account the needs of transport users in all their diversity.

Your report rightly points out that the persistence of gender stereotypes is among the main reasons for the gender imbalance within the transport sector – with all its consequences. As children begin to form their career aspirations from an early age, the European Commission has developed educational toolkits to help challenge these stereotypes.

We are also taking due note of the call in the report to ensure safe infrastructure. Our new Urban Mobility Framework fully recognises the need for sustainable public transport, which is available and attractive to all, and offers safe and barrier-free access for all users, including vulnerable groups of society. And our proposal for a revised TEN-T Regulation that provides for safe and secure parking spaces.

To get a better understanding of the needs and challenges of different transport user groups, and notably women, the Commission has published a study on the social dimension of the future EU transport system regarding users and passengers. One of the key recommendations of that study for Member States and transport operators is to collect gender disaggregated data, and to ensure that all groups of transport users are duly involved in transport policy-making and design.

Just one remark: as I’m the Commissioner for jobs, for Employment, the transportation sector is lacking hundreds of thousands of workers. So first I would say it is really not appropriate just to exclude half of the potential workforce. That’s one issue. But the second one is also that the transportation sector sometimes lacks good working conditions. So we have to work also on good working conditions to attract more workers to the transportation sector, including more women.

  Sirpa Pietikäinen, PPE-ryhmän puolesta. – Arvoisa puhemies, ensimmäisenä haluan onnitella esittelijää erinomaisesta mietinnöstä ja tärkeän asian esille nostamisesta. Valtaosa julkisen liikenteen käyttäjistä, olipa sitten kyseessä bussit, rautatieliikenne, raitiovaunut tai muut palvelut, ovat naisia. Valtaosa lyhyiden matkojen kävelymatkoista on naisten tekemiä ja itse asiassa vieläkin valtaosa pyöräilijöistä on naisia. Vastaavasti valtaosa niistä, jotka käyttävät yksityisautoa, ovat miehiä. Voidaan myös kysyä: kumpi näistä kahdesta vaihtoehdosta on ympäristöystävällisempi, kumpi edistää paremmin ihmisten terveyttä ja sosiaalista oikeudenmukaisuutta?

Ja siksi, sekä valiokunta että minä itse, olemme vaatineet usein gender budgeting eli sukupuolivaikutusten arvioinnin mukaan ottamista budjetointiin. Yhdessä ympäristövaikutusten ja sosiaalisten vaikutusten arvioinnin kanssa se selkeästi osoittaa, että meidän tulisi panostaa merkittävästi enemmän julkiseen liikenteeseen, missä naiset ovat valtaosa käyttäjistä, lentoliikennettä lukuun ottamatta.

Meidän tulisi myös vahvasti panostaa eurooppalaiseen rautatieverkkoon, jotta voimme lopettaa alle kahden tunnin lennot. Ja meidän olisi korjattava budjettivääristymät, jotka suosivat yksityisautoilua niin tieinvestointien kuin autoilun tukien kautta. Ja kyllä, me tarvitsemme tämän toteuttamiseen myös enemmän naisia päättäjiksi, suunnittelijoiksi, logistiikka-ammattilaisiksi ja yhdyskuntasuunnittelijoiksi.

  Vera Tax, namens de S&D-Fractie. – Voorzitter, de transportsector is een van de meest bijzondere sectoren om in te werken. Je maakt vaak onregelmatige en lange uren, bent veel van huis en ook vaak in het buitenland. Het heeft hele mooie kanten, maar het is ook heel hard werken, of je nu met een vrachtwagen rijdt, vaart op een binnenvaartschip of op een zeeschip, of werkt aan boord van een trein, tram of bus. Overal in de EU is er ook een tekort aan mensen in deze sector.

De werkomstandigheden zijn vaak niet ideaal, zoals bijvoorbeeld te weinig veilige en schone sanitaire voorzieningen langs de weg. Er zijn sowieso nog ruim onvoldoende, laat staan veilige truckparkings in de hele EU.

Voor vrouwen is het dan nog een tandje erger. Zo krijgen mannen meer betaald dan vrouwen voor hetzelfde werk en hebben mannen vaker managementfuncties. Daarnaast is er veel sprake van bewuste en onbewuste vooroordelen over vrouwen in de transportsector. Willen we de tekorten in deze sector echt oplossen, dan zal de sector dus serieus werk moeten maken van “gelijk voor mannen en vrouwen”. En dan ben ik het helemaal met u eens, commissaris. Want alleen een samenleving die echt gelijk is, is ook een samenleving en een werkomgeving waar het echt voor iedereen prettig werken en leven is.

Verder wil ik nog mijn dank uitspreken aan rapporteur Łukacijewska voor de fijne samenwerking en het mooie verslag.

  Karen Melchior, for Renew-Gruppen. – Fru formand! Denne rapport sætter fokus på, at vi skal huske hele samfundet, når vi tænker transport. I 1946 udkom Simone de Beauvoirs “Det andet køn”. I 2019 Caroline Criado Perez “Usynlige kvinder”. Begge handler om, hvordan samfundet tænker mænd først og oftest helt glemmer kvinderne. Det ses helt eksplicit i transportsektoren, hvor det først var i disse uger med 55 års forsinkelse, at vi fik den første kvindelige crash-test dummy.

Det er vigtigt, fordi kvinder både er mindre, men også anderledes bygget end mænd. Vi er ikke bare små mænd. Hvordan vi indretter vores transport, er afgørende for at få vores liv til at hænge sammen. Men også transportplanlæggerne glemmer kvinder. Derfor er jeg glad for kommissærens løfte om kønsaggregeret data her i dag.

Vi tænker ofte ikke på, at kvinders transportmønstre er anderledes, fordi de henter og bringer børn eller køber ind til og fra jobbet. Så derfor skal vi huske, at pendling er mere end bare fra hjem til kontor eller fabrik. Vi tænker ikke på, at kvindelige lastbilchauffører har brug for, at rastepladserne har aflukkede toiletter og badefaciliteter, så de ikke skal stå afklædt med flere andre kollegaer. Det vil nok også gavne mændene.

Vi tænker ikke på, at cykler er mere end sportsracercykler, men også er solide arbejdsheste af stål, hvor vi har indkøbsposer på styret, bagagebæreret eller ladcykler, hvor vi klarer ugens indkøb, loppemarkedsfund, og ungerne også kan klemmes ind. Alle disse cykler skal vi finde plads til. Godt for klimaet. Og cykler giver mere frihed, særligt til kvinder. Alt dette tænker mange kvinder på. Dem skal vi huske at lytte til. Derfor er jeg glad for vores rapport, og det varmer særligt mit hjerte, at vi fik understreget vigtigheden af at sikre bedre plads til både cykler og ladcykler på vores gader og landeveje.

  Tilly Metz, on behalf of the Verts/ALE Group. – Madam President, Commissioner, I’m very pleased that this week we will vote on a report ensuring that transportation works for women because this is not the case yet.

Women travel differently than men. They walk more often or take public transport and they make many stops on the way home from work. Yet, cities’ transport facilities today are designed by men for men.

Despite their reliance on public transport, women are more likely to suffer from sexual harassment and violence, and women are 47 % more likely to be seriously injured in a car crash than men. Why? Because car crash dummies have been designed by men for men, and we need female crash test models.

It’s high time that we include a gender perspective in transport planning. In the future, women, in all their diversity, have to be involved in decision-making processes to ensure that transport and city planning fit their needs.

We also know that focusing on women’s mobility patterns will directly and positively support the green transition.

We need to ensure that no woman or girl feels unsafe in public transport. No woman should be afraid of getting home at night. There are many preventive measures that can be introduced. Some cities are already taking steps, but much more needs to be done.

  Margarita de la Pisa Carrión, en nombre del Grupo ECR. – Señora presidente, señor comisario, miembros del Parlamento Europeo, la perspectiva de las políticas de transporte precisa amplitud de miras para encontrar opciones y soluciones asequibles para todos los ciudadanos.

Pero la realidad es que cada vez hay más dificultades para la movilidad. Falta de seguridad en las vías públicas, zonas rurales aisladas y deshabitadas a favor de las grandes ciudades, transporte público que no llega de manera eficiente a todas partes.

La entrada en las ciudades hoy es un lujo solo accesible a quien puede comprarse un coche eléctrico. A un trabajador que, con su esfuerzo, se compró un vehículo, lo ha cuidado, lo ha mantenido, ahora se le prohíbe circular.

El aumento de precio de los combustibles ha encarecido nuestras vidas. Ir a trabajar o al colegio —y no hablemos de viajar— ya es un privilegio. Ya no queda margen de beneficio de cualquier actividad profesional o comercio; no queda incluso para el propio ocio, tan necesario para respirar frente a la presión del día a día.

Todas estas políticas medioambientales están condicionando nuestro modo de vida con dificultades, escasez y pérdida de libertad en nuestras decisiones.

  Annika Bruna, au nom du groupe ID. – Madame la Présidente, ce texte demande de rendre les transports plus sûrs pour les femmes par des moyens pertinents tels qu’un éclairage public suffisant, des arrêts de bus installés dans des endroits bien visibles, la présence de signaux d’alarme et de personnel à bord des bus ou bien encore la possibilité de dépose à la demande pendant la nuit, ce qui est une excellente chose.

Toutefois, j’aimerais rappeler quelques chiffres alarmants pour décrire le quotidien de millions de femmes. En France, 87 % des femmes qui utilisent les transports en commun ont déjà été victimes de harcèlement, d’agression sexuelle ou de viol; 54 % déclarent s’abstenir de prendre les transports à certaines heures et nous sommes nombreuses à mettre en place des stratégies d’évitement. En 2022, dans les transports en commun d’Île-de-France, 69 % des personnes mises en cause pour vols ou violences et 62 % pour agression sexuelle étaient d’origine étrangère. Alors, j’ai une question: comment peut-on prétendre lutter contre l’insécurité dans les transports en commun sans jamais mentionner la principale source du problème, l’immigration massive et incontrôlée sur nos territoires?

Ce texte a cependant l’objectif louable de vouloir améliorer l’accès et la sûreté pour les femmes, notamment aidantes, mères ou à mobilité réduite. Je tiens également à souligner la volonté de développer les infrastructures pour les personnes à mobilité réduite, notamment dans les zones rurales et ultrapériphériques, qui restent aujourd’hui encore mal adaptées à leur handicap. En effet, j’ai pour exemple dans la région où je demeure en France des Transiliens qui ne sont pas du tout conçus pour que l’accès à bord des personnes handicapées soit possible. Il est donc important d’y remédier. C’est pour ces raisons, entre autres, que nous voterons en faveur de ce texte qui apporte des solutions sur ce sujet trop souvent délaissé.

  Sandra Pereira, em nome do Grupo The Left. – Senhora Presidente, os transportes são uma questão central para a vida das populações e para o dia a dia de centenas de milhares de trabalhadores. É importante reconhecer a importância de uma política de promoção dos transportes públicos para a melhoria do ambiente, da saúde e da qualidade de vida e para promover a mobilidade. É fundamental que as políticas públicas de transportes respondam às necessidades das populações, dos trabalhadores, nomeadamente das mulheres, dos jovens, dos idosos e das pessoas com mobilidade reduzida.

Consideramos que é essencial assegurar igualdade no acesso ao emprego, nomeadamente no setor dos transportes, e que as mulheres que nele trabalham vejam assegurados os seus direitos, condições de trabalho dignas, salário igual e mais oportunidades de progressão na carreira. No entanto, as políticas da União Europeia que promoveram a privatização, liberalização e mercantilização do setor dos transportes e que forçaram a destruição de grandes empresas públicas, não contribuindo para as respostas necessárias, estão também na raiz de muitos dos problemas que as populações e os trabalhadores, nomeadamente as mulheres, enfrentam.

  Angelika Winzig (PPE). – Frau Präsidentin, Herr Kommissar, geschätzte Kolleginnen und Kollegen! Als Mitglieder dieses Hauses ist es unsere Verantwortung, dass die europäische Verkehrspolitik für alle Bürgerinnen und Bürger funktioniert. Frauen spielen eine entscheidende Rolle in Gesellschaft, in Wirtschaft, in Politik. Dennoch stehen Frauen oft vor einzigartigen Herausforderungen im Verkehrssektor, sei es aufgrund von Sicherheitsbedenken oder ungleichen Zugangsmöglichkeiten.

Ja, es ist noch viel zu tun in diesem Bereich. Und dieser Bericht fordert uns auf, notwendige Veränderungen anzugehen. Er ruft dazu auf, Verkehrsinfrastrukturen und -dienste so zu gestalten, dass sie sicher und zugänglich für Frauen sind.

Leider gibt es noch immer ein Geschlechterungleichgewicht in der Verkehrsbranche. Wir brauchen mehr Frauen in technischen Transportberufen, aber auch Führungspositionen im Verkehrssektor. Wir müssen die Verkehrsplanung und -politik unter dem Geschlechteraspekt betrachten und sicherstellen, dass die Bedürfnisse und Perspektiven von Frauen berücksichtigt werden. Dieser Bericht ist ein Schritt in die richtige Richtung, um sicherzustellen, dass unsere Verkehrssysteme gerechter und inklusiver werden.

  Dorien Rookmaker (ECR). – Voorzitter, vrouwen in Oekraïne lijden onder de zinloze oorlog – dat moet me eerst even van het hart – die Poetin is gestart. Ik hoop op snelle vredesonderhandelingen, zodat meer zinloos bloedvergieten kan worden voorkomen. Daar wou ik eerst even mee starten. Dan begin ik nu met mijn verhaal.

Nu hebben we het over de positie van de vrouwen in het vervoer, als reiziger, als werknemer of als leidinggevende. Deze positie is niet gelijk aan die van mannen. Het ligt in de lijn der logica om deze ongelijkheid recht te trekken door middel van onderzoek naar oorzaken, doelgericht beleid en actie. Maar het is al wettelijk verboden om vrouwen te discrimineren. We hoeven niet nog apart nieuw beleid op te maken. We moeten alleen de wetten die we hebben handhaven.

Algemene uitgangspunten voor het ontwerp van beleid, infrastructuur en dienstregelingen kunnen de positie van alle reizigers verbeteren en dan kunnen we de onderzoeken en specifieke targets die discriminatie in stand houden, achterwege laten. Het geld dat we hiermee besparen, moeten we direct aan concrete verbeteringen besteden. Dat is de richting waar het vervoer in Europa heen moet.

  Irène Tolleret (Renew). – Madame la Présidente, Monsieur le Commissaire, chers collègues, neuf femmes sur dix sont victimes de harcèlement dans les transports en commun et 3 % des cas d’agression sexuelle en Europe sont recensés dans les transports. C’est une réalité extrêmement douloureuse.

Pour faire face à ce problème de sécurité flagrant, il est indispensable de mettre en place des solutions rapides et adaptées partout en Europe. Par exemple, un numéro d’urgence pour que les témoins d’une agression puissent la signaler, une formation pour les agents de terrain à la question du harcèlement afin d’accompagner les victimes, un renforcement du nombre de personnels dans les transports, l’arrêt à la demande dans les bus de nuit pour que le chauffeur dépose la passagère au plus près de chez elle.

Nous devons surtout penser à co-construire les aménagements des transports avec des associations féministes pour prendre en compte tous les besoins spécifiques des femmes, tels que les poussettes, ainsi que l’ensemble de la sécurité perçue par les femmes.

Mais la sécurité n’est pas le seul domaine où nous devons intervenir urgemment. Les femmes européennes sont également victimes de discriminations intolérables quand elles veulent obtenir un emploi dans le secteur des transports. Des stéréotypes de genre, des conditions de travail, des contrats, des rémunérations de faible qualité sont les causes principales de la faible participation des femmes dans ce secteur.

Construire l’Europe de l’égalité signifie repenser une société juste et égalitaire où les femmes peuvent voyager en sécurité et où leurs emplois sont valorisés. En 2023, il est grand temps d’agir pour la cause des femmes.

  Έλενα Κουντουρά (The Left). – Κυρία Πρόεδρε, η ανάπτυξη του συστήματος μεταφορών στην Ευρώπη στηρίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στα ορυκτά καύσιμα και έχει σχεδιαστεί για να εξυπηρετεί κυρίως τις ανάγκες των εργαζόμενων ανδρών, μη λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες κινητικότητας των γυναικών στην καθημερινότητά τους, που έχουν πολύπλευρους ρόλους στην οικονομία, την κοινωνία και, βέβαια, στην οικογένεια. Αυτό αποδεικνύουν ξεκάθαρα και τα στατιστικά στοιχεία. Στους ευρωπαϊκούς δρόμους σκοτώνονται κάθε χρόνο διπλάσιος αριθμός γυναικών που μετακινούνται πεζή σε σχέση με τους άντρες.

Προκειμένου, λοιπόν, να διασφαλιστούν υψηλής ποιότητας, προσβάσιμες και οικονομικά προσιτές δημόσιες συγκοινωνίες για όλους, είναι απαραίτητη μια ισότιμη προσέγγιση του φύλου στην πολιτική μεταφορών και παράλληλα στις πολιτικές αστικού σχεδιασμού. Για τις γυναίκες εργαζόμενες στον τομέα μεταφορών είναι απαραίτητο να βελτιωθούν οι συνθήκες εργασίας, να καθιερωθεί η ίση μεταχείριση και η ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής, η παροχή πρόσβασης σε κατάλληλες εγκαταστάσεις υγιεινής και τέλος η διασφάλιση της ασφάλειας σε κάθε χώρο εργασίας, ώστε να μπει τέλος στη βία και τη σεξουαλική παρενόχληση.

Spontane Wortmeldungen

  Mick Wallace (The Left). – Madam President, I point to a report published last year called ‘Travelling in a Woman’s Shoes’. Safety is women’s primary concern when using public transport in Ireland. 55 % of women avoid using public transport at night due to safety worries. Safety and security is an even bigger issue for women in low-income groups and for ethnic minorities. These are also the groups that rely most on public transport. More than 25 % of women in Dublin and almost 20 % of women nationally reported being verbally harassed or made to feel uncomfortable on public transport.

Transport needs of men and women are different, and recognising these differences is fundamental to providing more equitable and sustainable mobility services. It makes no sense from a justice perspective, a business perspective or a financial perspective to be ignoring literally half the population when we’re trying to create services that we want the entire population to use.

  Stanislav Polčák (PPE). – Paní předsedající, nesmíme vůbec podceňovat téma zajištění evropské dopravy vyhovující ženám. Já bych chtěl poděkovat paní zpravodajce, jak se proaktivně a zdařile tohoto tématu chopila. Celé to téma rámuje nepochybně motto „lepší a bezpečnější prostor pro ženy v dopravě“ a bylo zde již k tomu řečeno mnohé. Já rovněž zde vítám a vidím velký prostor pro zlepšení. Máme zde diskusi o tlačítkách nouze ve veřejné dopravě, celkově koncept bezpečnosti, osvětlené zastávky, zastávky v místech, kde je zajištěna alespoň elementární bezpečnost, přítomnost kvalifikovaného personálu, také zásady dobrého územního plánování, toalety a zajištění jejich využívání ženami. Já zde vidím velký prostor pro zlepšení jak ve veřejné správě, tak u zaměstnavatelů a musím říci, že velmi rád tuto zprávu kolegyně Łukacijewské podpořím.

  Clare Daly (The Left). – Madam President, I just wanted to make a brief point about women working in the transport industry as part of this important discussion. As a former Aer Lingus employee and airport shop steward, I think it’s really important that the voices of women working in the sector are acknowledged if we are to overcome some of the systemic challenges.

It’s no surprise that women continue to be under-represented in aeronautical professions. According to a study last year, less than 6 % of pilots of the world’s major airlines are women. On the other hand, a majority of the cabin crew are women. These women are on the front line, fighting tirelessly for better working conditions against violence from passengers and from colleagues, unbearable working hours and a phenomenal pressure on their personal appearances.

In 2018, an association of women in aviation international said 71 % of the women questioned indicated they’d suffered harassment at work. These are huge issues, which need to be tackled. Unfortunately, when it comes to the demands of working conditions in aviation, women, like men, find the regulators often conspicuous by their absence.

(Ende der spontanen Wortmeldungen)

  Nicolas Schmit, Member of the Commission. – Madam President, I think this debate has shown the importance of this precise topic because mobility is part of our daily life. And it is not acceptable, finally, that women, when it comes to mobility, are treated differently, are discriminated, neither as employees – or not employees, having difficulties to enter this sector – nor just if they need to take a transport.

I think I have listened very carefully to this particular issue, which is at the heart of the equality, at the heart of really our values, which is the safety issue for women in transportation. I think this report is, in that sense, a very strong invitation to all stakeholders to take this issue more than serious and to find the right solutions in this in this particular area.

Obviously, we have still a way to go also in terms of employment, especially in this context of high shortages. So, I think that we have really to show that women can absolutely have good jobs in transportation, but at the same time that we have to make sure that these jobs in transportation are good jobs with good working conditions.

  Elżbieta Katarzyna Łukacijewska, Sprawozdawczyni. – Dziękuję bardzo, Panie Komisarzu, za pozytywne wnioski i zauważenie, że zmiany są potrzebne, a w ogóle tych barier w dzisiejszym świecie nie powinno być.

Proszę Państwa, chciałabym wszystkim, którzy dzisiaj brali udział w debacie, a także którzy pracowali nad tym sprawozdaniem, bardzo podziękować. Cieszę się w ogóle, że ta debata dzisiaj miała miejsce i głęboko wierzę, że zmiany są możliwe, a bezpieczny i zrównoważony transport jest kluczem do osiągnięcia sukcesu w wielu aspektach.

Jeszcze raz powiem, dlaczego tak ważne jest, aby transport odpowiadał potrzebom kobiet. Podkreślałyśmy tu w debacie (czy podkreślaliśmy), że kobiety stanowią ponad połowę społeczeństwa. Statystycznie częściej zajmujemy się dziećmi, osobami starszymi, chorymi, częściej korzystamy z transportu publicznego i częściej jesteśmy narażane na ataki, na wykluczenia i różne niebezpieczeństwa, również molestowanie.

Bezpieczeństwo kobiet w transporcie publicznym, likwidacja barier, dostępność powinny być normą w dzisiejszym świecie, a nie wyzwaniem. Niestety myślę, że jeszcze długa droga przed nami, chociaż myślę, że jeżeli będziemy mocno naciskać, wyjaśniać, to znacząco przyspieszymy zmiany.

Proszę Państwa, podkreślę jeszcze raz, że jeżeli więcej kobiet będzie pracowało w sektorze transportu, zwłaszcza tam, gdzie zapadają decyzje i gdzie znajduje się rozwiązania, wtedy jako społeczeństwo nie będziemy natrafiali na absurdalne bariery i wykluczenia. I podkreślę jeszcze raz: im więcej kobiet w planowaniu polityk i rozwiązań infrastrukturalnych oraz logistycznych, tym efektywniejszy, bardziej zielony i przyjazny transport. Więc wierzę, że po dzisiejszej debacie wiele barier i problemów, co do których wszyscy zgadzaliśmy się, z czego się bardzo cieszę, szybciej wspólnie uda nam się zlikwidować przeszkody, czego życzę nam wszystkim tutaj kobietom i Europejkom.

  Die Präsidentin. – Damit ist die Aussprache zu diesem Tagesordnungspunkt geschlossen.

Die Abstimmung findet morgen, Dienstag, 3. Oktober 2023, statt.