Απάντηση του κ. Brunner εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

6.1.2025

Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξασφαλίζει την τήρηση του δικαίου κατά την ερμηνεία και την εφαρμογή των Συνθηκών[1]. Το Δικαστήριο της ΕΕ είναι αρμόδιο να αποφαίνεται με προδικαστικές αποφάσεις επί της ερμηνείας των Συνθηκών, καθώς και επί του κύρους και της ερμηνείας των πράξεων των θεσμικών ή λοιπών οργάνων ή οργανισμών της EE[2].

Με την απόφασή του στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-608/22 και C-609/22, AH και FN κατά Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl, το Δικαστήριο της ΕΕ εξέδωσε προδικαστική απόφαση επί ερωτημάτων που υπέβαλε αυστριακό εθνικό δικαστήριο σχετικά με την ερμηνεία πράξης του ενωσιακού δικαίου, και συγκεκριμένα της οδηγίας 2011/95/ΕΕ[3]. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο της ΕΕ ενήργησε εντός των ορίων των αρμοδιοτήτων του, όπως τάσσονται από τις Συνθήκες.

• [1] Άρθρο 19 παράγραφος 1 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
• [2] Άρθρο 267 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
• [3] Οδηγία 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας (αναδιατύπωση), ΕΕ L 337 της 20.12.2011, σ. 9.