• EL - ελληνικά
  • EN - English
Κοινοβουλευτική ερώτηση - E-009138/2012Κοινοβουλευτική ερώτηση
E-009138/2012

Κατάργηση Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Αίνου-Κεφαλλονιάς

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-009138-12
προς την Επιτροπή
Άρθρο 117 του Κανονισμού
Nikos Chrysogelos (Verts/ALE)

Στο πλαίσιο μείωσης των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Δικτύου Natura 2000 στην Ελλάδα[1] η κυβέρνηση προτίθεται να καταργήσει τον Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Αίνου — έναν ιδιαίτερα αποδοτικό κι αποτελεσματικού φορέα επικαλούμενη δημοσιονομικούς λόγους. Το όρος Αίνος έχει ανακηρυχθεί Εθνικός Δρυμός[2] και αποτελεί Τόπο Κοινοτικής Σημασίας (ΤΚΣ)[3], Ειδική Ζώνη Διατήρησης (ΕΖΔ) και Ζώνη Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ)[4], διεθνούς αναγνωρισιμότητας. Περιλαμβάνει την κεφαλληνιακή ελάτη (Abies cephalonica) —πολύ σπάνια νησί έχει δάσος ελάτης— και πλήθος ελληνικών ειδών που φέρουν το όνομα του όρους Αίνος ή της Κεφαλλονιάς[5].

Φύονται σε αυτό πολλά ελληνικά ενδημικά είδη φυτών, 7 αποκλειστικά ενδημικά του Εθνικού Δρυμού και της νήσου Κεφαλλονιάς, ενώ 5 περιλαμβάνονται στο νέο «Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων» και προτείνεται να προστατευθούν ως «Σπάνια» και «Κινδυνεύοντα». Δεν υπάρχει συνοδευτική έκθεση που να αποδεικνύει ότι από την κατάργηση του Φορέα Διαχείρισης Αίνου προκύπτει δημοσιονομικό ή άλλο όφελος (αναβάθμιση λειτουργίας, επέκταση ορίων ευθύνης του, περιλαμβάνοντας και τις υπόλοιπες σημαντικές περιοχές του Δικτύου Natura των νήσων Κεφαλλονιάς και Ιθάκης, όπως το «Καλόν Όρος» (GR2220001)). Η λειτουργία του Φορέα χρηματοδοτείται μέχρι το 2015 από ευρωπαϊκούς πόρους (ΕΠΠΕΡΑΑ). Το Δ.Σ. —άμισθο— αντιτίθεται στην κατάργηση του φορέα ενώ η Επιτροπή Φύση, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις και υπηρεσιακοί παράγοντες έχουν κατ’ επανάληψη επιχειρηματολογήσει κατά της αλλαγής του καθεστώτος των Φορέων Διαχείρισης, τουλάχιστον μέχρι το 2015, οπότε λήγει η προγραμματική περίοδος εξασφαλισμένης χρηματοδότησης για αυτούς μέσω του ΕΠΠΕΡΑΑ, πολύ περισσότερο αν δεν υπάρχει αξιολόγηση και διαβούλευση για όποιες αλλαγές γίνουν.

Ερωτάται η Επιτροπή:

ΕΕ C 300 E, 16/10/2013