Powrót na stronę Europarl

Choisissez la langue de votre document :

Interpelacje
PDF 41kWORD 18k
16 czerwca 2020 r.
E-000761/2020(ASW)
Odpowiedź udzielona przez komisarza Nicolasa Schmita
w imieniu Komisji Europejskiej
Numer referencyjny pytania: E-000761/2020

1. W sprawie uznawania chorób zawodowych Komisja przyjęła zalecenie 2003/670/WE(1), w którym zwróciła się do państw członkowskich o jak najszybsze wdrożenie do ich krajowych przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych europejskiego wykazu określonego w załączniku I do tego zalecenia. Zachęciła również państwa członkowskie do wprowadzenia w ustawodawstwie krajowym prawa do odszkodowania z tytułu dolegliwości niewymienionych w załączniku I. We wspomnianym załączniku brak jest wyraźnego odniesienia do wypalenia zawodowego.

Eurostat pracuje obecnie nad pilotażowym zbiorem danych: „Europejskie dane statystyczne na temat chorób zawodowych (EODS)” i planuje opublikowanie wstępnych wyników w 2020 r. Dane dotyczące wypalenia zawodowego w przypadku tych państw członkowskich, które uznają je za chorobę zawodową, zostaną uwzględnione w łącznej liczbie opublikowanych przypadków.

2. Dyrektywa 89/391/EWG(2) obejmuje wszystkie rodzaje zagrożeń dla bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy, w tym zagrożenia psychospołeczne. Znaczenie zagrożeń psychospołecznych zostało potwierdzone w komunikacie COM(2017)12 final(3). Zagrożenia te zostaną uwzględnione, obok innych rodzajów ryzyka zawodowego, w trakcie opracowania kolejnej rewizji strategicznych ram Komisji w zakresie bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy. Komisja, we współpracy z Europejską Agencją Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy, stale propaguje praktyczne narzędzia dla pracodawców i pracowników.

Sfinansowane przez Komisję wspólne działanie UE w dziedzinie zdrowia i dobrostanu psychicznego (2013‐2016) obejmowało propagowanie kwestii zdrowia psychicznego w miejscu pracy(4),(5). Na podstawie wyników tego działania Komisja stworzyła „Kompas UE” na rzecz zdrowia psychicznego(6), aby wspierać wdrażanie i zbieranie dobrych praktyk. Praktyki te zostały przedstawione na portalu najlepszych praktyk(7), który obecnie zawiera dziesięć praktyk mających znaczenie dla zdrowia psychicznego w pracy.

(1)Zalecenie Komisji 2003/670/WE z dnia 19 września 2003 r. dotyczące europejskiego wykazu chorób zawodowych, Dz.U. L 238 z 25.9.2003, s. 28.
(2)Dyrektywa Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy, Dz.U. L 183 z 29.6.1989, s. 1.
(3)Komunikat COM(2017)12 final – Bezpieczniejsze i zdrowsze warunki pracy dla wszystkich – nowelizacja przepisów i polityki UE w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy.
(4)http://www.mentalhealthandwellbeing.eu/the-joint-action/, https://www.mentalhealthandwellbeing.eu/mental-health-at-workplaces/ .
(5)Europejskie ramy w zakresie działań na rzecz zdrowia i dobrostanu psychicznego, zob. https://ec.europa.eu/research/participants/data/ref/h2020/other/guides_for_applicants/h2020-SC1-BHC-22-2019-framework-for-action_en.pdf
(6)https://ec.europa.eu/health/non_communicable_diseases/mental_health/eu_compass_pl
(7)https://webgate.ec.europa.eu/dyna/bp-portal/index.cfm
Ostatnia aktualizacja: 16 czerwca 2020Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności