Status prawny i wiążący charakter tzw. "porozumienia UE-Turcja"

22.3.2016

Pytanie wymagające odpowiedzi ustnej O-000053/2016
do Rady
art. 128 Regulaminu PE
Birgit Sippel, w imieniu grupy S&D

Zgodnie z traktatem lizbońskim umowy międzynarodowe, które wywierają wpływ na „zwykłe” prawodawstwo UE, powinny być negocjowane przez Radę lub Komisję na mocy art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) i zatwierdzane przez Parlament, który „jest natychmiast i w pełni informowany na wszystkich etapach procedury” (art. 218 ust. 10 TFUE). Celem tych postanowień jest z jednej strony niewywieranie na Parlament nacisku, aby dokonywał transpozycji do prawa UE środków, na które wcześniej nie udzielił zgody, a z drugiej strony realizowanie zasady postępowania w dobrej wierze w stosunku do danego państwa trzeciego. Niezależnie od tych wyraźnych postanowień traktatowych niektóre państwa członkowskie (z udziałem Komisji) wynegocjowały tzw. „porozumienie UE–Turcja”, które następnie zostało sfinalizowane przez szefów państw i rządów państw członkowskich na posiedzeniu z udziałem premiera Turcji. Pomimo rodzajowego tytułu („oświadczenie”) porozumienie to przewiduje szereg zobowiązań dla obu stron oraz mechanizm wzajemnego monitorowania.

1. Czy Rada uważa, że „porozumienie UE–Turcja”, które obejmuje dziedziny wchodzące obecnie w zakres wyłącznych lub dzielonych kompetencji UE, ma charakter wiążący na mocy prawa międzynarodowego lub prawa UE?

2. Jeśli tak, to dlaczego porozumienia tego nie wynegocjowano i nie zawarto zgodnie z postanowieniami art. 218 TFUE?

3. Jeśli nie, to czy poinformowano partnera tureckiego o tym, że porozumienie nie ma charakteru wiążącego oraz o tym, że niektóre jego aspekty mogą nie zostać wykonane tak, jak oczekiwano?