Pytanie poselskie - O-000090/2017Pytanie poselskie
O-000090/2017

Uprawnienia śledcze Parlamentu Europejskiego

Pytanie wymagające odpowiedzi ustnej O-000090/2017
do Komisji
art. 128 Regulaminu PE
Danuta Maria Hübner, Komisji Spraw Konstytucyjnych

Procedura : 2017/2993(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury :  
O-000090/2017
Teksty złożone :
O-000090/2017 (B8-0614/2017)
Głosowanie :
Teksty przyjęte :

W związku z pracami dwóch ostatnich komisji śledczych (EMIS, PANA) wydaje się oczywiste, że obowiązujące ramy prawne regulujące działalność komisji śledczych w Parlamencie Europejskim (decyzja 95/167/WE) są przestarzałe, o czy mowa w projektach zalecenia i sprawozdania z dnia 22 listopada 2017 r. skierowanych do Rady i Komisji po śledztwie w sprawie prania pieniędzy, unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania, oraz w zaleceniu i sprawozdaniu Parlamentu z dnia 4 kwietnia 2017 r. skierowanych do Rady i Komisji po śledztwie w sprawie pomiarów emisji w sektorze motoryzacyjnym.

Zwiększenie uprawnień śledczych Parlamentu, które są kamieniem węgielnym parlamentaryzmu i jedną z jego podstawowych kompetencji, na podstawie art. 226 TFUE, wymaga niewątpliwie zdecydowanej woli politycznej. Od początku kadencji sprawozdawca Parlamentu zawsze był gotowy do poszukiwania konstruktywnych rozwiązań z Komisją i dołożenia wszelkich starań, aby umożliwić wszystkim trzem instytucjom postępy w sprawie tych ważnych przepisów. Sprawozdawca Parlamentu z ramienia komisji AFCO wielokrotnie próbował, podczas sześciu różnych prezydencji w Radzie, podjąć rozmowy i negocjacje – w duchu kompromisu, dialogu i jak najszerszego konsensusu – w sprawie problemów politycznych poruszonych przez Radę i Komisję, w celu uzyskania ich zgody wymaganej na podstawie art. 226 TFUE. Niestety, mimo przyjęcia przez komisję AFCO dwóch dokumentów roboczych i jednego nieoficjalnego dokumentu, w których użyto argumentów politycznych i zaproponowano ewentualne rozwiązania wspomnianych wyżej problemów, tworząc możliwą podstawę do rozpoczęcia nowych negocjacji między trzema instytucjami, procedura utknęła w martwym punkcie.

Po kilku latach impasu międzyinstytucjonalnego trzy instytucje uzgodniły w końcu w dniu 10 października 2016 r., że służby prawne każdej z nich spotkają się w celu ewentualnego wspólnego doprecyzowania problemów technicznych dotyczących nierozstrzygniętych problemów prawnych i instytucjonalnych podniesionych przez Komisję i Radę. Ten wspólny dokument powinien ułatwić przygotowanie ewentualnego nowego tekstu i rozpoczęcie oficjalnych negocjacji na szczeblu politycznym. Niestety, pomimo nacisków Parlamentu ostateczna wersja dokumentu pozostaje zablokowana, co podaje w wątpliwość intencje Rady i Komisji i ich wolę współpracy z Parlamentem oraz zasadę lojalnej współpracy.

Czy Komisja mogłaby wyjaśnić przyczyny impasu i zapewnić, że jest gotowa pilnie podjąć dialog polityczny z Parlamentem i Radą w celu osiągnięcia porozumienia, które umożliwiłoby zakończenie procedury i opracowanie odpowiednich ram prawnych regulujących wykonywanie przez Parlament uprawnień śledczych?