Procedura : 2017/3008(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : O-000094/2017

Teksty złożone :

O-000094/2017 (B8-0616/2017)

Debaty :

PV 17/01/2018 - 21
CRE 17/01/2018 - 21

Głosowanie :

Teksty przyjęte :


Interpelacje
PDF 206kWORD 18k
1 grudnia 2017
O-000094/2017
Pytanie wymagające odpowiedzi ustnej O-000094/2017
do Komisji
art. 128 Regulaminu PE
Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Anna Maria Corazza Bildt, Esteban González Pons, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Elissavet Vozemberg-Vrionidi, Barbara Matera, Angelika Niebler, Marijana Petir, Michaela Šojdrová, Dubravka Šuica, Lívia Járóka, Rosa Estaràs Ferragut, Sirpa Pietikäinen, Alessandra Mussolini, Daniel Caspary, Andrzej Grzyb, Jarosław Wałęsa, Anna Záborská, w imieniu grupy PPE
Iratxe García Pérez, Maria Arena, Viorica Dăncilă, Vilija Blinkevičiūtė, Anna Hedh, Maria Noichl, Pina Picierno, Biljana Borzan, Edouard Martin, Clare Moody, Marc Tarabella, Julie Ward, Josef Weidenholzer, Hugues Bayet, Monika Beňová, Sylvie Guillaume, Cécile Kashetu Kyenge, Miltiadis Kyrkos, Luigi Morgano, Soraya Post, Christine Revault d'Allonnes Bonnefoy, Catherine Stihler, Elena Valenciano, Elly Schlein, w imieniu grupy S&D
Arne Gericke, w imieniu grupy ECR
Angelika Mlinar, Catherine Bearder, Beatriz Becerra Basterrechea, Izaskun Bilbao Barandica, Nathalie Griesbeck, Hilde Vautmans, Ivo Vajgl, Frédérique Ries, Norica Nicolai, w imieniu grupy ALDE
Terry Reintke, Ernest Urtasun, w imieniu grupy Verts/ALE
Malin Björk, João Pimenta Lopes, Ángela Vallina, Kostadinka Kuneva, Eleonora Forenza, Marina Albiol Guzmán, Kostas Chrysogonos, Javier Couso Permuy, Josu Juaristi Abaunz, Paloma López Bermejo, Marisa Matias, Helmut Scholz, Maria Lidia Senra Rodríguez, Marie-Christine Vergiat, Marie-Pierre Vieu, Lola Sánchez Caldentey, Tania González Peñas, Miguel Urbán Crespo, Estefanía Torres Martínez, Xabier Benito Ziluaga, Sofia Sakorafa, Takis Hadjigeorgiou, Merja Kyllönen, Neoklis Sylikiotis, w imieniu grupy GUE/NGL
Daniela Aiuto, w imieniu grupy EFDD

 Przedmiot: Walka z handlem kobietami i dziewczętami w celu wykorzystywania seksualnego i wyzysku w pracy w UE
 Odpowiedź na posiedzeniu plenarnym 

W sprawozdaniu w sprawie postępów poczynionych w walce z handlem ludźmi za 2016 r. Komisja stwierdziła, że 76% zarejestrowanych ofiar stanowiły kobiety, a co najmniej 15% – dzieci. Większość zarejestrowanych ofiar to obywatele UE, przy czym 65% z nich pochodzi z Rumunii, Bułgarii, Holandii, Węgier i Polski. Handel ludźmi do celów wykorzystywania seksualnego jest nadal najbardziej rozpowszechnioną formą handlu ludźmi (67% zarejestrowanych ofiar), zaraz po nim plasuje się natomiast handel w celu wyzysku w pracy (21%).

Kilka państw członkowskich zgłosiło, że handel ludźmi w celu wyzysku w pracy rozwija się (21% ogółu zarejestrowanych ofiar). W sprawozdaniu wskazano rolnictwo jako jeden z sektorów o wysokim stopniu ryzyka, czego przykładem są niedawno zgłoszone przypadki rumuńskich kobiet sprzedanych do Włoch. Najwięcej ofiar zarejestrowano w następujących pięciu państwach nienależących do UE: w Albanii, Chinach, Maroku, Nigerii i Wietnamie. Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji oraz UNICEF odnotowały gwałtowny wzrost liczby kobiet i dziewcząt nigeryjskich, które padły ofiarą handlu ludźmi, przy czym 50% z nich stanowiły dzieci bez opieki, zaś 80% kobiet padło ofiarą handlu ludźmi w celu wykorzystywania seksualnego.

Za pośrednictwem dyrektywy 2011/36/UE w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar UE przyjęła środki w zakresie zapobiegania handlowi ludźmi, ochrony i wsparcia dla ofiar, ścigania handlarzy ludźmi, a także utworzenia krajowych jednostek ścigania wyspecjalizowanych w handlu ludźmi, jak również utworzenia ogólnoeuropejskich zespołów dochodzeniowo-śledczych, które będą ścigać transgraniczne przypadki prowadzenia tego procederu. Państwa członkowskie muszą również stosować się do przepisów dyrektywy 2012/29/UE w sprawie praw ofiar i dyrektywy 2014/36/UE w sprawie pracowników sezonowych. Ponadto art. 5 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej zakazuje niewolnictwa i przymusowej pracy, a art. 31 stanowi, że każdy pracownik ma prawo do należytych i sprawiedliwych warunków pracy.

Mając na uwadze doniesienia o poważnym wyzysku w pracy i wykorzystywaniu seksualnym w różnych sektorach, w jaki sposób Komisja ocenia przestrzeganie przez państwa członkowskie przepisów wyżej wymienionych dyrektyw oraz ich obowiązku zachowania należytej staranności, aby chronić pracowników i prowadzić kontrole mające na celu identyfikację przypadków pracy przymusowej, a także chronić ofiary, wprowadzać mechanizmy dochodzenia roszczeń oraz zapewniać, że sprawcy zostaną postawieni przed sądem? Jakie działania zamierza podjąć Komisja wobec państw członkowskich, które nie przestrzegają dyrektyw?

Jakie konkretne środki podejmuje Komisja, aby uwzględnić aspekt płci w handlu ludźmi, wykorzystywaniu seksualnym i wyzysku w pracy? Biorąc pod uwagę liczbę zgłoszonych przypadków i konkretne sektory, jakie zasoby przewidziano na problematykę płci, aby skutecznie rozwiązać omawiany problem?

Jakie podjęto działania dochodzeniowe pod adresem krajów, w których wykorzystywanie seksualne i wyzysk w pracy są najbardziej powszechne?

Czy w oparciu o obowiązek zgłaszania przez państwa członkowskie danych Komisja gromadzi specjalnie zdezagregowane dane na temat kobiet będących ofiarami wykorzystywania seksualnego i wyzysku w pracy w UE? Kiedy Komisja zamierza przedstawić swą strategię na okres po 2016 r.?

Oryginalny język pytania: EN
Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności