WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
7.6.2006
- –Simon Coveney i Elmar Brok, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
- –Pasqualina Napoletano, Erika Mann, Elena Valenciano Martínez-Orozco, Arlene McCarthy i Jan Marinus Wiersma, w imieniu grupy politycznej PSE
- –Caroline Lucas i Sarah Ludford, w imieniu grupy politycznej ALDE
- –Jean Lambert, Kathalijne Maria Buitenweg, Angelika Beer, Cem Özdemir, Raül Romeva i Rueda, Hélène Flautre, Monica Frassoni i Daniel Marc Cohn-Bendit, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
- –André Brie, Giusto Catania, Willy Meyer Pleite i Vittorio Agnoletto, w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
- –PPE-DE (B6‑0295/2006)
- –GUE/NGL (B6‑0296/2006)
- –Verts/ALE (B6‑0298/2006)
- –ALDE (B6‑0299/2006)
- –PSE (B6‑0300/2006)
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji więźniów w Guantanamo
Parlament Europejski,
– uwzględniając rezolucję zgromadzenia parlamentarnego Rady Europy z dnia 25 kwietnia 2005 r. w sprawie zgodności z prawem przetrzymywania przez Stany Zjednoczone więźniów w Zatoce Guantanamo,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Praw Człowieka z dnia 15 lutego 2006 r. w sprawie Guantanamo wzywające do natychmiastowego zamknięcia więzienia w Guantanamo i do osądzenia bądź uwolnienia wciąż przebywających w nim więźniów,
– uwzględniając wnioski i zalecenia Komisji ONZ ds. zwalczania tortur dotyczące Stanów Zjednoczonych Ameryki opublikowane w dniu 19 maja 2006 r.,
– uwzględniając fakt publikacji przez Pentagon w dniu 15 maja 2006 r. listy 759 byłych i obecnych więźniów przetrzymywanych w Zatoce Guantanamo, bez wskazań pozwalających stwierdzić, czy lista ta obejmuje wszystkich więźniów,
– uwzględniając najnowsze dane rządu USA na temat liczby osób przetrzymywanych w Guantanamo, według których około 275 więźniów zostało zwolnionych, a 465 wciąż pozostaje uwięzionych – 133 z nich przewidziano do zwolnienia,
– uwzględniając swoje poprzednie rezolucje dotyczące praw więźniów Guantanamo do sprawiedliwego procesu, w szczególności rezolucję z dnia 7 lutego 2002 r. w sprawie więźniów Guantanamo[1], zalecenia dla Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie prawa więźniów Guantanamo do sprawiedliwego procesu[2] oraz rezolucję z dnia 16 lutego 2006 r. w sprawie Guantanamo,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 maja 2006 r. w sprawie sytuacji praw człowieka na świecie w 2005 r.,
– uwzględniając Konwencję w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania, przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne ONZ dnia 10 grudnia 1984 r.;
– uwzględniając wytyczne UE dotyczące zwalczania tortur i kary śmierci oraz wytyczne dotyczące dialogu na temat praw człowieka z krajami trzecimi, przyjęte w 2001 r.,
– uwzględniając nieformalne posiedzenie ministrów spraw zagranicznych UE w Wiedniu w dniach 27-28 maja 2006 r.,
– uwzględniając, że między innymi Kanclerz Niemiec, premier Wielkiej Brytanii i Sekretarz Generalny ONZ wezwali do zamknięcia więzienia w Zatoce Guantanamo,
– uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu,
A. świadomy tego, że Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych stanowi, że nikt nie może być samowolnie zatrzymywany, a pozbawienie wolności musi odbywać się na zasadach i w trybie ustalonym przez prawo, oraz wzywając wszystkie strony do zastosowania się do tych postanowień,
B. mając na uwadze, że doniesienia o znęcaniu się nad więźniami, próbach samobójczych oraz buncie więźniów w amerykańskim areszcie w Zatoce Guantanamo wzbudzają znaczny niepokój; mając na uwadze, że Stany Zjednoczone podjęły ograniczone działania w zakresie prowadzenia dochodzenia i – w przypadku istnienia dowodów – ukarania personelu, który brał w tym udział,
C. z zadowoleniem przyjmując fakt, że niektórym więźniom przyznano prawo do prywatnych konsultacji z niezależnymi prawnikami,
1. ponownie wzywa administrację USA do zamknięcia więzienia w Zatoce Guantanamo i podkreśla, że każdy więzień powinien być traktowany zgodnie z międzynarodowym prawem humanitarnym i – w przypadku postawienia mu zarzutów – bezzwłocznie osądzony w sprawiedliwej rozprawie publicznej przez właściwy, niezawisły i bezstronny sąd lub międzynarodowy trybunał;
2. potępia wszelkie formy tortur i znęcania się oraz przypomina o konieczności stosowania się do prawa międzynarodowego;
3. wzywa władze USA do wdrożenia zaleceń Komisji ONZ ds. zwalczania tortur i do zaprzestania stosowania „specjalnych technik przesłuchań”, w tym metod opartych na poniżaniu seksualnym, tortur wodnych (z ang. „water boarding”), skuwania metodą „short shackling” i użycia psów dla wywołania strachu, co stanowi tortury lub okrutne, nieludzkie bądź poniżające traktowanie;
4. wzywa rząd USA do przyznania więźniom w Zatoce Guantanamo nieograniczonego dostępu do właściwych organów ONZ i międzynarodowych organizacji praw człowieka; zauważa, że Czerwony Krzyż jest jedyną organizacją międzynarodową, która ma oficjalny dostęp do więźniów;
5. zwraca uwagę, że armia USA dołożyła znaczących starań w celu poprawy warunków przetrzymywania więźniów, zwłaszcza w zakresie opieki medycznej, wyżywienia, wyrażania przekonań i wykonywania praktyk religijnych oraz rekreacji;
6. jest zdania, że poprawa warunków przetrzymywania więźniów nie rozwiązuje prawdziwego problemu, który polega na tym, że pogwałcenie praworządności, prawa międzynarodowego i praw człowieka wzbudza rzeczywisty niepokój;
7. wyraża ubolewanie z powodu widocznych planów Pentagonu, których celem jest usunięcie z przepisów dotyczących przetrzymywania więźniów zapisu o zakazie poniżania więźniów oraz usunięcie z regulaminu przesłuchań armii USA wyraźnego odniesienia do konwencji genewskiej oraz Konwencji ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur;
8. zwraca uwagę, że USA definiują walkę z terrorem jako „wojnę”, ale nie uznają praw więźniów, opartych na konwencji genewskiej; jest zdania, że mimo szczególnego charakteru walki z terrorem prawo międzynarodowe musi być stosowane;
9. zauważa, że budowa nowego obozu nr 6, którego otwarcie ma nastąpić w sierpniu i który będzie nowocześnie wyposażony, lecz nie będzie w nim okien, nie wskazuje na szybkie zamknięcie więzienia;
10 wzywa władze USA do zapewnienia, że wszelkie zarzuty tortur i innych form znęcania się z udziałem personelu amerykańskiego będą przedmiotem bezzwłocznego, drobiazgowego i wiarygodnego dochodzenia oraz procesu sądowego;
11. wzywa rząd USA do wyjaśnienia, czy nieletni byli lub wciąż są przetrzymywani w Guantanamo wbrew Konwencji o Prawach Dziecka ONZ;
12. wzywa władze USA do zagwarantowania, że zwolnieni więźniowie nie zostaną odesłani do żadnego kraju, w którym mogliby być narażeni na tortury lub okrutne, nieludzkie i poniżające traktowanie;
13. podkreśla, że współczesny terroryzm, szczególnie terroryzm globalny skierowany przeciwko państwom i ich ludności, stanowi zagrożenie dla podstawowych i fundamentalnych praw człowieka, z jakich korzystają nasze społeczeństwa; ponawia swoje przekonanie, że walka z terroryzmem, która ma priorytetowe znaczenie dla UE i USA, nie może odbywać się kosztem ustalonych podstawowych i podzielanych wartości, takich jak poszanowanie praw człowieka i rządów prawa;
14. wyraża opinię, że brak poszanowania dla prawa międzynarodowego w ogłoszonej „wojnie z terrorem” mocno podważa wiarygodność i umocowanie walki z terrorem;
15. wzywa UE do opracowania wspólnego podejścia przed szczytem UE-USA i do zaapelowania do rządu USA w ramach wspólnego działania o zamknięcie więzienia w Zatoce Guantanamo oraz o traktowanie więźniów przy poszanowaniu prawa międzynarodowego;
16. proponuje, aby zgodnie ze wskazówkami delegacji posłów do Parlamentu Europejskiego, która w ostatnim czasie odwiedziła Guantanamo, wysłać delegację ad hoc do Guantanamo, jeśli PE uzna to za konieczne i właściwe;
17. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Wysokiemu Przedstawicielowi UE ds. WPZiB, parlamentom państw członkowskich, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, Sekretarzowi Generalnemu i Przewodniczącemu Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy oraz Prezydentowi i Kongresowi Stanów Zjednoczonych Ameryki.