Wspólny projekt rezolucji - RC-B6-0205/2007Wspólny projekt rezolucji
RC-B6-0205/2007

WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI

23.5.2007

projekt zgodnie z art. 103 ust. 4 Regulaminu złożyli
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne: w sprawie Estonii

Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury :  
RC-B6-0205/2007
Teksty złożone :
RC-B6-0205/2007
Głosowanie :
Teksty przyjęte :

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Estonii

Parlament Europejski,

–  uwzględniając oświadczenie prezydencji UE z dnia 2 maja 2007 r. w sprawie sytuacji zaistniałej przed ambasadą Estonii w Moskwie,

–  uwzględniając oświadczenie przewodniczącego Parlamentu Hansa-Gerta Pötteringa oraz debatę plenarną z dnia 9 maja 2007 r.,

–  uwzględniając liczne deklaracje poparcia dla Estonii wydane przez Radę, Komisję i rządy UE,

-  uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że w stolicy Estonii oraz w północno-wschodniej części tego kraju w dniach 26-28 kwietnia 2007 r. demonstranci protestujący przeciwko decyzji rządu Estonii przeniesienia sowieckiego „pomnika wyzwolicieli Tallina” z centrum stolicy Estonii na oddalony o kilka kilometrów cmentarz wojskowy wywołali trwające dwie noce gwałtowne zamieszki, które rozpoczęły się atakiem demonstrantów na policję i rozwinęły się w zakrojone na szeroką skalę akty wandalizmu w centrum Tallina,

B.  mając na uwadze, że policja używała siły tylko w ostateczności i że kanclerz sprawiedliwości Estonii nie stwierdził żadnych nieprawidłowości w jej działaniach,

C.  mając na uwadze, że rząd Estonii wyjaśnił wcześniej rządowi Federacji Rosyjskiej powody swej decyzji, proponując współpracę przy przenoszeniu pomnika i zachęcając przedstawicieli władz rosyjskich do wzięcia udziału w ekshumacji, co spotkało się z odmową władz rosyjskich,

D.  mając na uwadze, że ekshumacje przeprowadzono w ścisłej zgodności z międzynarodowymi standardami i normami godnego postępowania oraz że pomnik został ponownie odsłonięty na cmentarzu w czasie oficjalnej ceremonii z udziałem przedstawicieli koalicji antyhitlerowskiej,

E.  mając na uwadze, że agresywne demonstracje i wystąpienia przeciwko prawu i porządkowi prowadzono przy aktywnym współudziale sił spoza terytorium Estonii,

F.  mając na uwadze oświadczenia wysokich rangą urzędników rosyjskich, w tym wygłoszone podczas wizyty w Tallinie oficjalne oświadczenie delegacji Dumy Państwowej, wzywające rząd Estonii do ustąpienia,

G.  mając na uwadze, że premier Estonii oświadczył, iż wydarzenia te stanowią „dobrze skoordynowaną i oczywistą ingerencję w wewnętrzne sprawy Estonii”,

H.  mając na uwadze, że bezpośrednio po zamieszkach w Tallinie przez siedem dni wrogie demonstracje prorządowej rosyjskiej organizacji młodzieżowej „Nasi” uniemożliwiały normalne funkcjonowanie ambasady Estonii w Moskwie, czego wynikiem były fizyczne napaści na ambasadorów Estonii i Szwecji, groźby zniszczenia budynku ambasady, zerwanie estońskiej flagi na terytorium ambasady i nazwanie Estonii krajem „faszystowskim”,

I.  mając na uwadze systematyczne „cyberataki” głównie spoza terytorium Estonii mające na celu zablokowanie oficjalnych linii komunikacyjnych oraz stron internetowych administracji estońskiej; mając również na uwadze fakt, że ataki te pochodzą z adresów IP administracji rosyjskiej, oraz fakt, że nadal trwają ataki propagandowe prowadzone za pośrednictwem internetu oraz telefonii komórkowej, w których wzywa się do zbrojnego oporu i dalszych zamieszek,

J.  mając na uwadze, że zaledwie kilka dni po wydarzeniach w Tallinie wprowadzono daleko idące ograniczenia dla eksportu towarów estońskich do Rosji, przedsiębiorstwa rosyjskie zawiesiły realizację umów zawartych z firmami estońskimi, zagrożone zostały dostawy energii do Estonii, a począwszy od końca czerwca zostanie zawieszone połączenie kolejowe na trasie Tallin-Sankt Petersburg,

K.  mając na uwadze, że władze rosyjskie, w tym delegacja Dumy Państwowej, odmówiły niestety prowadzenia dialogu z władzami estońskimi, a nawet udziału we wspólnej konferencji prasowej w ministerstwie spraw zagranicznych,

L.  mając na uwadze, że metropolita rosyjskiego kościoła prawosławnego w Estonii Korneliusz wyraził opinię, że nie ma podstaw do konfliktu między wspólnotami i że nie widzi powodu, by przedstawiać zamieszki jako konflikt między wspólnotą estońsko- a rosyjskojęzyczną;

M.  mając na uwadze, że rosyjskie media dodatkowo zaogniały sytuację podając nieprawdziwe informacje, co stało się przyczyną dalszych protestów,

N.  mając na uwadze, że jedynie garstka rdzennej ludności rosyjskiej brała udział w manifestacjach i dopuszczała się grabieży, a wielu policjantów rosyjskiego pochodzenia doskonale pełniło swoje obowiązki oraz że zdecydowana większość pytanych osób poparła działania rządu Estonii,

O.  mając na uwadze, że Estonia jako niezależne państwo członkowskie UE i NATO ma suwerenne prawo do dokonania oceny swojej tragicznej historii najnowszej, poczynając od utraty niepodległości w wyniku paktu Hitlera ze Stalinem (pakt Ribbentrop – Mołotow) z 1939 r. odzyskanej dopiero w 1991 r.,

P.  mając na uwadze, że sowiecka okupacja oraz zajęcie państw bałtyckich nigdy nie zostały uznane przez zachodnie demokracje jako prawomocne;

Q.  mając na uwadze, że w rezolucji z dnia 12 maja 2005 r. Parlament Europejski stwierdził, że „dla niektórych narodów koniec drugiej wojny światowej oznaczał ponowną tyranię narzuconą przez stalinowski Związek Radziecki” oraz pogratulował krajom Europy Środkowo‑Wschodniej z okazji odzyskania niepodległości „po tylu dziesięcioleciach sowieckiej dominacji bądź okupacji”;

R.  mając na uwadze, że jedynie prawny następca Związku Radzieckiego, czyli Federacja Rosyjska, wciąż zaprzecza, iż kraje bałtyckie zostały niezgodnie z prawem włączone do Związku Radzieckiego;

1.  wyraża poparcie dla demokratycznie wybranego rządu Estonii, solidaryzując się z nim w jego wysiłkach mających na celu zagwarantowanie porządku i stabilności, a także praworządności wszystkim mieszkańcom Estonii;

2.  uważa, że ataki skierowane przeciwko jednemu z najmniejszych państw członkowskich UE są sprawdzianem europejskiej solidarności;

3.  jest zdania, że różnorakie próby ingerowania w wewnętrzne sprawy Estonii, podejmowane przez władze Rosji, są niedopuszczalne;

4.  jest zaniepokojony nieodpowiednią ochroną, jaką władze Rosji zapewniają ambasadzie estońskiej w Moskwie, a także fizycznymi napaściami demonstrantów z organizacji „Nasi” na ambasador Estonii; wzywa rząd Rosji do poszanowania konwencji wiedeńskiej w sprawie bezwzględnej ochrony dyplomatów;

5.  potępia rosyjskie próby wywierania presji gospodarczej na Estonię jako narzędzie polityki zagranicznej i wzywa rząd Rosji do przywrócenia normalnych stosunków gospodarczych pomiędzy obydwoma państwami;

6.  przypomina władzom Rosji, że niewybredna i otwarcie wroga retoryka kierowana przez nie pod adresem Estonii stoi w jawnej sprzeczności z zasadami postępowania na arenie międzynarodowej i wpłynie na ogólne stosunki UE z Rosją;

7.  wzywa Komisję Europejską i wszystkie państwa członkowskie do wsparcia analiz „cyberataków” na estońskie strony internetowe oraz do przedstawienia studium na temat tego, jak można rozwiązać kwestię takich ataków i zagrożeń na poziomie UE, a także wzywa Rosję do pełnego poparcia tych badań;

8.  wzywa rząd Rosji do podjęcia otwartego i bezstronnego dialogu z demokratycznymi państwami Europy Wschodniej i Środkowej na temat historii XX wieku oraz zbrodni przeciwko ludzkości, w tym zbrodni popełnionych w tym czasie przez totalitarny komunizm;

9.  z zadowoleniem przyjmuje apel estońskiego prezydenta Toomasa Hendrika Ilvesa, który podkreślił, że wszyscy ludzie, którzy przybyli do Estonii w czasach sowieckich i żyją obecnie w Republice Estonii, a także ich dzieci i wnuki, są Estończykami, że wszyscy Estończycy, niezależnie od pochodzenia, mają własne, niezwykle bolesne doświadczenia związane z życiem pod okupacją trzech kolejnych mocarstw w minionym wieku; oraz że istnieje potrzeba dostrzeżenia i zrozumienia tragedii innych; przypomniał wszystkim zaangażowanym stronom, że należy wspierać dialog wewnętrzny w Estonii, tak aby pokonać istniejące bariery między różnymi społecznościami i stworzyć nowe możliwości integracji, zwłaszcza dla rosyjskojęzycznych Estończyków;

10.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, a także rządowi i parlamentowi Estonii oraz rządowi i parlamentowi Federacji Rosyjskiej.