Procedura : 2011/2613(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : RC-B7-0167/2011

Teksty złożone :

RC-B7-0167/2011

Debaty :

Głosowanie :

PV 10/03/2011 - 15.2

Teksty przyjęte :

P7_TA(2011)0099

WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
PDF 142kWORD 86k
9.3.2011
PE459.709v01-00}
PE459.723v01-00}
PE459.727v01-00}
PE459.728v01-00}
PE459.731v01-00} RC1
 
B7-0167/2011}
B7-0180/2011}
B7-0184/2011}
B7-0185/2011}
B7-0188/2011} RC1

zgodnie z art. 122 ust. 5 Regulaminu

zastępujący tym samym projekty rezolucji złożone przez grupy polityczne:

Verts/ALE (B7‑0167/2011)

ALDE (B7‑0180/2011)

S&D (B7‑0184/2011)

PPE (B7‑0185/2011)

ECR (B7‑0188/2011)


w sprawie Białorusi (w szczególności w sprawie Alesia Michalewicza i Natalii Radzinej)


Elmar Brok, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Jacek Protasiewicz, Laima Liucija Andrikienė, Mario Mauro, Cristian Dan Preda, Bernd Posselt, Tunne Kelam, Bogusław Sonik, Jarosław Leszek Wałęsa, Filip Kaczmarek, Lena Kolarska-Bobińska, Eija-Riitta Korhola, Elena Băsescu, Sari Essayah, Monica Luisa Macovei, Krzysztof Lisek, Eduard Kukan, w imieniu grupy politycznej PPE
Véronique De Keyser, Kristian Vigenin, Justas Vincas Paleckis, Marek Siwiec, w imieniu grupy politycznej S&D
Marietje Schaake, Leonidas Donskis, Kristiina Ojuland, Ramon Tremosa i Balcells, Sonia Alfano, Gerben-Jan Gerbrandy, w imieniu grupy politycznej ALDE
Charles Tannock, Michał Tomasz Kamiński, Adam Bielan, Ryszard Antoni Legutko, Marek Henryk Migalski, Tomasz Piotr Poręba, Jacek Olgierd Kurski, Konrad Szymański, Paweł Robert Kowal, Ryszard Czarnecki, Geoffrey Van Orden, Tadeusz Cymański, Mirosław Piotrowski, w imieniu grupy politycznej ECR
Werner Schulz, Elisabeth Schroedter, Heidi Hautala, Rebecca Harms, Indrek Tarand, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Białorusi (w szczególności w sprawie Alesia Michalewicza i Natalii Radzinej)   

Parlament Europejski,

–   uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Białorusi, a zwłaszcza rezolucje z dni: 20 stycznia 2011 r., 17 grudnia 2009 r. i 22 maja 2008 r.,

–   uwzględniając oświadczenie wysokiej przedstawiciel UE Catherine Ashton w sprawie skazania przedstawiciela opozycji białoruskiej złożone w Brukseli w dniu 18 lutego 2011 r.,

–   uwzględniając konkluzje Rady w sprawie Białorusi przyjęte na 3065. posiedzeniu Rady do Spraw Zagranicznych w Brukseli w dniu 31 stycznia 2011r.,

–   uwzględniając decyzję Rady 2011/69/WPZiB z dnia 31 stycznia 2011 r. zmieniającą decyzję Rady 2010/639/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym urzędnikom z Białorusi,

–   uwzględniając Konwencję Narodów Zjednoczonych w sprawie zakazu tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania lub karania (konwencja zakazująca tortur), której Białoruś jest stroną,

–   uwzględniając standardowe minimalne zasady ONZ dotyczące traktowania więźniów,

–   uwzględniając wytyczne polityki UE wobec państw trzecich dotyczące tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania lub karania, przyjęte w 2001 r. i zmienione w 2008 r.,

–   uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy nr 1790(2011) z dnia 27 stycznia 2011 r. w sprawie sytuacji na Białorusi po wyborach prezydenckich,

–   uwzględniając raport Amnesty International z dnia 2 lutego 2011 r. zatytułowany „Bezpieczeństwo, pokój i porządek? Łamanie prawa po wyborach na Białorusi”,

–   uwzględniając art. 122 ust. 5 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że wielu członków opozycji, w tym byli kandydaci na prezydenta, dziennikarze i obrońcy praw człowieka, zostało aresztowanych po wydarzeniach w dniu 19 grudnia 2010 r. w Mińsku i jest od tamtej pory przetrzymywanych w areszcie śledczym KGB; mając na uwadze, że akty represji wobec działaczy opozycji i obrońców praw człowieka oraz wytoczone im procesy polityczne trwają do dnia dzisiejszego, przy czym ponad 40 osób zostało już oskarżonych i grozi im kara więzienia do 15 lat,

B.  mając na uwadze, że prokuratura w Mińsku przedłużyła do pięciu miesięcy okres śledztwa w sprawie tzw. „masowych rozruchów” związanych z wydarzeniami w dniu 19 grudnia 2010 r., mając na uwadze, że procesy kandydatów na prezydenta, działaczy opozycji, obrońców praw człowieka i dziennikarzy wszczęte w związku z tą sprawą mają podłoże polityczne,

C. mając na uwadze, że Aleksander Atroszczankau, Aleksander Malczanau, Dmitri Nowik, Wasyl Parfiankou, członkowie zespołów prowadzących kampanię wyborczą opozycyjnych kandydatów Uładzimira Niaklajeu i Andreja Sannikau zostali skazani na trzy do czterech lat więzienia w kolonii o podwyższonym rygorze w związku z demonstracjami w dniu 19 grudnia 2010 r., mając na uwadze, że według ich adwokatów władze nie udowodniły ich winy,

D. mając na uwadze, że adwokatom wielokrotnie odmawiano kontaktu z oskarżonymi; mając na uwadze, że w wyniku gróźb ze strony KGB adwokaci zostali zmuszeni do rezygnacji z tych spraw oraz mając na uwadze, że następnie Ministerstwo Sprawiedliwości pozbawiło ich licencji,

E.  mając na uwadze, że Aleś Michalewicz, były kandydat na prezydenta uwięziony w następstwie protestów po wyborach, został zwolniony dopiero w dniu 26 lutego 2011 r. po podpisaniu zobowiązania do współpracy z białoruskim KGB, z którego następnie publicznie się wycofał,

F.  mając na uwadze, że w dniu 28 lutego 2011 r. Aleś Michalewicz wydał oświadczenie, w którym zdał relację z psychicznych i fizycznych tortur, jakim poddawani są więźniowie polityczni, aby zmusić ich do przyznania się do winy i uznania jej dowodów,

G. mając na uwadze, że Natalia Radzina, redaktor opozycyjnej strony internetowej Karta 97, również została aresztowania w grudniu 2010 r. i oskarżona o organizowanie po wyborach prezydenckich masowych zamieszek i udział w nich, mając na uwadze, że Natalia Radzina została zwolniona z aresztu śledczego KGB, a następnie zabroniono jej opuszczania rodzinnego miasta do czasu zakończenia śledztwa w jej sprawie,

H. mając na uwadze, że po zwolnieniu Natalia Radzina oświadczyła, iż podczas pobytu w areszcie funkcjonariusze KGB poddawali ją presji psychicznej i próbowali ją zwerbować jako informatora KGB, mając na uwadze, że jej oświadczenie potwierdza relacje więźniów politycznych o ich torturowaniu w areszcie śledczym KGB w Mińsku,

I.   mając na uwadze, że Komitet Bezpieczeństwa Państwowego Białorusi zaprzeczył stosowaniu tortur wobec więźniów w areszcie śledczym KGB,

1.  potępia brak szacunku okazywany przez władze białoruskie dla podstawowych praw: wolności zgromadzeń i wolności słowa, oraz wzywa do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia wszystkich zatrzymanych demonstrantów i do wycofania wszystkich politycznie umotywowanych zarzutów wobec nich;

2.  potępia w najmocniejszych słowach stosowanie tortur wobec więźniów jako formę nieludzkiego traktowania, które jest jednoznacznie zabronione w prawie międzynarodowym i jest całkowicie niedopuszczalne w kraju europejskim będącym jednym z najbliższych sąsiadów UE;

3.  potępia surowe wyroki wydane ostatnio wobec młodych działaczy opozycyjnych jedynie z powodu ich udziału w demonstracjach w dniu 19 grudnia jako rażące i poważne naruszenie ich praw politycznych i obywatelskich oraz jako rażące pogwałcenie międzynarodowych konwencji, których Białoruś jest stroną;

4.  potępia atmosferę strachu i zastraszania, jakiej muszą stawiać czoła przeciwnicy polityczni na Białorusi; potępia represje wobec działaczy społeczeństwa obywatelskiego i wolnych mediów oraz prześladowanie ich, które nastąpiły po wyborach, w tym masowe rewizje w prywatnych mieszkaniach, w placówkach mediów oraz biurach organizacji społeczeństwa obywatelskiego, a także wydalanie z uczelni i zwalnianie z pracy; wzywa władze do przestrzegania wolności słowa i pluralizmu mediów na Białorusi;

5.  wzywa Białoruś do przestrzegania praworządności, międzynarodowych konwencji i praw krajowych gwarantujących odpowiednie traktowanie więźniów i ich nieograniczony kontakt z krewnymi i doradcami prawnymi oraz dostęp do opieki medycznej, a także do położenia kresu trwającym prześladowaniom przeciwników politycznych, działaczy praw człowieka i niezależnych mediów;

6.  potępia decyzję podjętą przez Mińskie Kolegium Adwokatów o cofnięciu licencji niektórych adwokatów reprezentujących oskarżonych w sprawach karnych pod zarzutem masowych rozruchów, w tym Alega Agiejewa, Pawła Sapełko, Tatiany Agijewej, Uładzimira Touścika i Tamaty Garajewej, oraz wzywa Mińskie Kolegium Adwokatów do unieważnienia tej decyzji;

7.  potępia zwolnienie przez ministra sprawiedliwości przewodniczącego Mińskiego Stowarzyszenia Adwokatów Aleksandra Pylczanki z powodu wyrażenia przez niego zaniepokojenia decyzją ministerstwa w sprawie cofnięcia licencji czterem adwokatom zaangażowanym w tzw. sprawę rozruchów i uznania tej decyzji za nieuzasadnioną oraz za dowód na realne zagrożenie niezawisłości sądownictwa i niezależności każdego adwokata;

8.  wzywa władze Białorusi do przeprowadzenia dokładnego i bezstronnego dochodzenia w sprawie zarzutów torturowania więźniów politycznych oraz do ustalenia i skazania osób biorących udział w tego rodzaju praktykach;

9.  wzywa władze Białorusi do rewizji prawa o wydarzeniach publicznych oraz do jego harmonizacji z wymogami Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych;

10. wzywa Radę, Komisję, wysoką przedstawiciel UE i pozostałe kraje partnerskie UE, aby rozważyły rozszerzenie środków ograniczających na prokuratorów, sędziów i przedstawicieli KGB łączonych z naruszaniem praw człowieka na Białorusi, o ile natychmiast nie zostanie położony kres represjom w tym kraju i nie nastąpią widoczne postępy w zakresie praw człowieka i podstawowych wolności; uważa, że Rada powinna zbadać możliwość wprowadzenia ostrych i ukierunkowanych sankcji gospodarczych wobec białoruskich przedsiębiorstw państwowych;

11. z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie się kolejnych dziewięciu krajów, mianowicie Chorwacji, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Czarnogóry, Albanii, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Islandii, Lichtensteinu i Norwegii, do zastosowania środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym urzędnikom z Białorusi;

12. ponownie stwierdza, że o ile rząd Białorusi nie podejmie natychmiastowych kroków w kierunku demokratyzacji i przestrzegania praw człowieka, proces zacieśniania stosunków między Unią Europejską a Białorusią zostanie wstrzymany, w tym udział Białorusi w Partnerstwie Wschodnim;

13. podkreśla, że mimo politycznych konsekwencji, jakie dla stosunków UE-Białoruś miały zdecydowane kroki podjęte przeciwko opozycji, UE musi zwiększyć pomoc dla białoruskiego społeczeństwa obywatelskiego, między innymi w postaci ułatwień wizowych;

14. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, parlamentom i rządom państw członkowskich, Zgromadzeniom Parlamentarnym OBWE i Rady Europy oraz parlamentowi i rządowi Białorusi.

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności