Procedura : 2012/2842(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : RC-B7-0476/2012

Teksty złożone :

RC-B7-0476/2012

Debaty :

PV 26/10/2012 - 4.1
CRE 26/10/2012 - 4.1

Głosowanie :

PV 26/10/2012 - 6.1

Teksty przyjęte :

P7_TA(2012)0400

WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
PDF 146kWORD 89k
24.10.2012
PE493.653v01-00}
PE493.658v01-00}
PE493.664v01-00}
PE493.666v01-00}
PE493.669v01-00} RC1
 
B7-0476/2012}
B7-0481/2012}
B7-0487/2012}
B7-0489/2012}
B7-0492/2012} RC1

złożony zgodnie z art. 122 ust. 5 i art. 110 ust. 4 Regulaminu

zastępujący projekty rezolucji złożone przez następujące grupy:

S&D (B7‑0476/2012)

PPE (B7‑0481/2012)

GUE/NGL (B7‑0487/2012)

Verts/ALE (B7‑0489/2012)

ALDE (B7‑0492/2012)


w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w Zjednoczonych Emiratach Arabskich (2012/2842(RSP))


Anna Maria Corazza Bildt, Cristian Dan Preda, Mario Mauro, Bernd Posselt, Roberta Angelilli, Tunne Kelam, Philippe Boulland, Eija-Riitta Korhola, Sergio Paolo Francesco Silvestris, Zuzana Roithová, Monica Luisa Macovei, Sari Essayah, Giovanni La Via, Elena Băsescu, Eric Andrieu, Martin Kastler w imieniu grupy PPE
Véronique De Keyser, Ana Gomes, Pino Arlacchi, Liisa Jaakonsaari w imieniu grupy S&D
Edward McMillan-Scott, Marietje Schaake, Kristiina Ojuland, Robert Rochefort, Marielle de Sarnez, Ramon Tremosa i Balcells, Izaskun Bilbao Barandica, Sonia Alfano, Jelko Kacin, Sarah Ludford, Johannes Cornelis van Baalen, Graham Watson w imieniu grupy ALDE
Barbara Lochbihler, Raül Romeva i Rueda, Nicole Kiil-Nielsen, Rui Tavares w imieniu grupy Verts/ALE
Willy Meyer, Patrick Le Hyaric, Jean-Luc Mélenchon, Marie-Christine Vergiat w imieniu grupy GUE/NGL

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w Zjednoczonych Emiratach Arabskich (2012/2842(RSP))  

Parlament Europejski,

–   uwzględniając swą rezolucję z dnia 24 marca 2011 r. w sprawie stosunków UE z Radą Współpracy Państw Zatoki Perskiej (RWPZ),

–   uwzględniając wizytę delegacji ds. stosunków z państwami Półwyspu Arabskiego w Zjednoczonych Emiratach Arabskich w dniach 29 kwietnia – 3 maja 2012 r.,

–   uwzględniając art. 30 konstytucji Zjednoczonych Emiratów Arabskich,

–   uwzględniając arabską kartę praw człowieka, której Zjednoczone Emiraty Arabskie są stroną,

–   uwzględniając swoje roczne sprawozdania na temat praw człowieka,

–   uwzględniając ramy strategiczne i plan działania UE na rzecz praw człowieka i demokracji,

–   uwzględniając wytyczne UE w sprawie obrońców praw człowieka z 2004 r. ze zmianami z 2008 r.,

–   uwzględniając oświadczenie współprzewodniczących wydane podczas 22. posiedzenia Wspólnej Rady UE-RWPZ i spotkania ministerialnego w Luksemburgu w dniu 25 czerwca 2012 r.,

–   uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej/wysokiej przedstawiciel wygłoszone po posiedzeniu Wspólnej Rady UE-RWPZ i spotkaniu ministerialnym w dniu 20 kwietnia 2011 r. oraz jej uwagi sformułowane po 22. posiedzeniu Wspólnej Rady UE-RWPZ i spotkaniu ministerialnym w dniu 25 czerwca 2012 r.,

–   uwzględniając umowę o współpracy między Unią Europejską a Radą Współpracy Państw Zatoki Perskiej (RWPZ) z dnia 20 lutego 1989 r.,

–   uwzględniając wspólny program działań (2010-2013) na rzecz wdrożenia umowy o współpracy UE-RWPZ z 1989 r.,

–   uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–   uwzględniając Konwencję w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania oraz Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych;

–   uwzględniając Protokół o zapobieganiu, zwalczaniu oraz karaniu za handel ludźmi, w szczególności kobietami i dziećmi (protokół z Palermo) oraz Konwencję ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (CEDAW) oraz Konwencję praw dziecka ONZ,

–   uwzględniając zalecenia specjalnego sprawozdawcy ONZ do spraw handlu ludźmi, w szczególności kobietami i dziećmi, z dnia 12 kwietnia 2012 r.,

–   uwzględniając art. 122 ust. 5 i art. 110 ust. 4 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że w 2012 r. rząd Zjednoczonych Emiratów Arabskich nasilił represje wobec obrońców praw człowieka i działaczy społeczeństwa obywatelskiego, co spowodowało wzrost liczby więźniów politycznych do 64;

B.  mając na uwadze, że większość z nich została aresztowana arbitralnie, są doniesienia o stosowaniu tortur, a przy tym zatrzymanym odmawia się pomocy prawnej;

C. mając na uwadze, że wśród więźniów znaleźli się: wiceprzewodniczący Związku Studentów Zjednoczonych Emiratów Arabskich Mansur al-Ahmadi, sędzia orzekający Mohamed al-Abduli, dwóch byłych sędziów Chamis al-Zjudiand i Ahmed al-Za’abi oraz dwóch wybitnych prawników występujących w obronie praw człowieka Mohamed al-Mansuri (były przewodniczący Stowarzyszenia Prawników) oraz Mohamed al-Roken;

D. mając na uwadze, że zgodnie z doniesieniami pracownicy emirackiej kancelarii należącej do prawnika oferującego zatrzymanym pomoc prawną są regularnie nękani i zastraszani, zaś trzech z nich, pochodzących spoza ZEA, deportowano jako osoby stanowiące zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego; mając na uwadze, że nękano również prawników, który udali się do Zjednoczonych Emiratów Arabskich, aby udzielić pomocy prawnej zatrzymanym;

E.  mając na uwadze, że obrońcy praw człowieka i działacze na rzecz demokracji są nękani, zakazuje się im podróżowania, ogranicza się ich swobodę wypowiedzi i wolność zgromadzeń, są arbitralnie zatrzymywani, odbiera się im obywatelstwo, deportuje oraz nielegalnie więzi;

F.  mając na uwadze, że władze Zjednoczonych Emiratów Arabskich twierdzą, że stosowane przez nie represje są reakcją na inspirowany z zagranicy spisek islamistyczny, którego celem jest obalenie rządu; mając na uwadze, że wszyscy zatrzymani są związani z pokojową grupą islamistyczną Al-Islah działającą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich od 1974 r.; mając na uwadze, że istnieją dowody na to, iż bezpieczeństwo kraju jest pretekstem do represjonowania pokojowych działaczy, co ma na celu uciszenie wezwań do reform konstytucyjnych oraz reform w dziedzinie praw człowieka, np. w kwestii bezpaństwowości;

G. mając na uwadze, że wybitny obrońca praw człowieka i autor blogu internetowego Ahmed Mansur został w ostatnich tygodniach dwukrotnie zaatakowany i jest nieustannie nękany oraz otrzymuje groźby; mając na uwadze, że w 2011 r. spędził on siedem miesięcy w więzieniu, a w listopadzie tego roku został skazany za obrażanie wysokich urzędników państwowych; mając na uwadze, że władze odebrały mu paszport i arbitralnie zakazały mu wyjazdów;

H. mając na uwadze, że wraz z innymi działaczami Mansur został oskarżony o obrażanie krajowych osobistości świata polityki po tym, jak doprowadził on do sporządzenia petycji wzywającej do większego zaangażowania politycznego obywateli, reprezentowanych przez wybierany w wyborach parlament posiadający pełne uprawnienia ustawodawcze i wykonawcze, oraz podpisał tę petycję;

I.   mając na uwadze, że w dniu 15 lipca 2012 r. prokurator wygłosił oświadczenie, w którym poinformował, że przeciw zatrzymanym grupom przeciwników politycznych zostanie wszczęte dochodzenie w sprawie spiskowania przeciwko bezpieczeństwu państwa, sprzeciwiania się konstytucji oraz systemowi rządów ZEA, a także w sprawie powiązań z organizacjami zagranicznymi i udział w zagranicznych programach;

J.   mając na uwadze, że choć konstytucja Zjednoczonych Emiratów Arabskich chroni wolność słowa i prasy, to jej kodeks karny pozwala władzom ścigać osoby wyrażające się krytycznie o rządzie tego kraju; mając na uwadze, że zamknięto przynajmniej jedno internetowe forum dyskusyjne, a także zablokowano dostęp ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich do szeregu stron internetowych o charakterze politycznym;

K. mając na uwadze, że władze Zjednoczonych Emiratów Arabskich zlikwidowały w 2012 r. znane na arenie międzynarodowej organizacje pozarządowe propagujące demokrację w regionie, zwłaszcza dubajskie biuro Narodowego Instytutu Demokracji oraz biuro niemieckiego prodemokratycznego ośrodka analitycznego Konrad-Adenauer-Stiftung w Abu Zabi;

L.  mając na uwadze, że wielu migrujących pracowników, którzy stanowią 80% siły roboczej w tym kraju, jest przedmiotem wyzysku i poważnych nadużyć; mając na uwadze, ze przepisy dotyczące sponsorowanej imigracji dają pracodawcom wyjątkową władzę nad życiem tych pracowników; mając na uwadze, że nie mają oni prawa do organizowania się czy negocjowania układów zbiorowych oraz są karani za strajkowanie; mając na uwadze, że wiele kobiet pracujących w Zjednoczonych Emiratach Arabskich w charakterze pomocy domowej zgłasza szereg nadużyć obejmujących niewypłacanie im wynagrodzenia, głodzenie, długie godziny pracy, przymusowe zamknięcie, a także wykorzystywanie fizyczne i seksualne;

M. mając na uwadze, że według sprawozdania specjalnego sprawozdawcy ds. handlu ludźmi w Zjednoczonych Emiratach Arabskich nadal rozpowszechniony jest proceder handlu ludźmi w celu wykorzystywania do przymusowej pracy, a jego ofiary pozostają niezidentyfikowane;

N. mając na uwadze, że rząd poczynił niewielkie postępy we wdrażaniu zalecenia komisji CEDAW wydanego na początku 2010 r.;

O. mając na uwadze, że w Zjednoczonych Emiratach Arabskich nadal wydaje się wyroki śmierci;

1.  wyraża ogromne zaniepokojenie napadami, represjami i zastraszaniem obrońców praw człowieka, działaczy politycznych oraz działaczy społeczeństwa obywatelskiego w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, którzy pokojowo korzystają z przysługujących im podstawowych praw do swobody wypowiedzi, wolności myśli i zrzeszania się; wzywa władze Zjednoczonych Emiratów Arabskich do natychmiastowego zaprzestania represji;

2.  wzywa do bezwarunkowego uwolnienia wszystkich więźniów sumienia i działaczy, w tym obrońców praw człowieka, wzywa również władze Zjednoczonych Emiratów Arabskich do zagwarantowania, by osoby zatrzymane, które oskarżane są o złamanie prawa, zostały postawione przed sądem, by postawiono im zarzuty i zapewniono dostęp do wybranej przez nie pomocy prawnej;

3.  domaga się, aby władze Zjednoczonych Emiratów Arabskich przeprowadziły dogłębne i bezstronne śledztwo w sprawie napadów na Ahmeda Mansura i publicznych gróźb w stosunku do niego oraz w sprawie wszystkich innych przypadków nękania i napaści;

4.  wzywa do poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności, w tym wolności słowa, zarówno w internecie, jak i poza nim, wolności zgromadzeń, praw kobiet i równouprawnienia, walki z dyskryminacją, a także przestrzegania prawa do sprawiedliwego procesu sądowego;

5.  z zadowoleniem przyjmuje przystąpienie Zjednoczonych Emiratów Arabskich do Konwencji ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania i nalega, aby władze ZEA potwierdziły swe zobowiązanie do przestrzegania zobowiązań traktatowych poprzez przeprowadzenie szczegółowych, bezstronnych i niezależnych śledztw w sprawie doniesień o torturach oraz o przymusowych zaginięciach osób;

6.  domaga się, by Zjednoczone Emiraty Arabskie potwierdziły zamiar zachowania najwyższych standardów w propagowaniu i ochronie praw człowieka, zgodnie z wnioskiem o członkostwo w Radzie Praw Człowieka ONZ w latach 2013-2015, w drodze ratyfikacji Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych oraz Międzynarodowego paktu praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, a także protokołów fakultatywnych do nich, a także poprzez wystosowanie stałego zaproszenia do ZEA dla wszystkich posiadaczy specjalnych mandatów ONZ;

7.  wyraża głębokie zaniepokojenie godnymi ubolewania warunkami życia i pracy tysięcy migrujących pracowników oraz bezpaństwowców w Zjednoczonych Emiratach Arabskich;

8.  nalega, aby rząd tego kraju podjął reformy swoich ram prawnych i regulacyjnych w celu rozwiązania problemu wykorzystywania pracowników migrujących w ZEA, a zwłaszcza kobiet, które w największym stopniu narażone są na wyzysk i przemoc na tle seksualnym, oraz by w szczególności zajął się systemem kafala, czyli systemem zatrudnienia opartego na sponsoringu;

9.  z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie w 2012 r. przez Zjednoczone Emiraty Arabskie Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy w sprawie godziwej pracy pracowników domowych; nalega, aby kraj ten potwierdził swe zobowiązanie do przestrzegania jej postanowień poprzez rozszerzenie na pracowników domowych głównych praw pracowniczych, takich jak dni wolne w ciągu tygodnia, ograniczenie liczby godzin pracy oraz godziwa płaca;

10. z zadowoleniem przyjmuje wysiłki Zjednoczonych Emiratów Arabskich w zakresie reformy ustawy federalnej nr 51 z 2006 r. dotyczącej walki z przestępstwami związanymi z handlem ludźmi, a także w zakresie przyjęcia ustawodawstwa wyraźnie uwzględniającego kwestie wykorzystywania do przymusowej pracy, służby w gospodarstwach domowych, a także innych form handlu ludźmi, jak również wprowadzającego bardziej zdecydowane ściganie tych przestępstw;

11. potępia stosowanie kary śmierci w jakichkolwiek okolicznościach;

12. z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie nowego unijnego pakietu praw człowieka i domaga się, by instytucje europejskie, w tym specjalny przedstawiciel UE ds. praw człowieka, podjęły wspólnie z 27 państwami członkowskimi konkretne działania mające na celu zapewnienie wypracowania przejrzystej i opartej na zasadach polityki UE w stosunku do Zjednoczonych Emiratów Arabskich, skupiającej się na mającym stale miejsce naruszaniu praw człowieka poprzez podejmowanie zabiegów dyplomatycznych, wygłaszanie oświadczeń publicznych oraz podejmowanie inicjatyw w Radzie Praw Człowieka;

13. wzywa wiceprzewodniczącą Komisji/wysoką przedstawiciel Unii, a także instytucje europejskie do umieszczenia praw człowieka w centrum ich stosunków ze wszystkimi państwami trzecimi, w tym z partnerami strategicznymi, ze szczególnym uwzględnieniem kolejnego spotkania ministerialnego UE-RWPZ;

14. jest przekonany, że kwestią o podstawowym znaczeniu jest kontynuacja wysiłków na rzecz rozszerzenia współpracy pomiędzy UE a regionem Zatoki Perskiej, a także wspieranie wzajemnego porozumienia i zaufania; jest zdania, że regularne spotkania międzyparlamentarne pomiędzy Parlamentem a jego partnerami w regionie to ważne forum dla rozwoju konstruktywnego i szczerego dialogu na temat kwestii będących przedmiotem wspólnej troski;

15. zobowiązuje swego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji rządowi i parlamentowi Zjednoczonych Emiratów Arabskich, wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Komisji, specjalnemu przedstawicielowi UE ds. praw człowieka, rządom i parlamentom państw członkowskich UE, Wysokiemu Komisarzowi ONZ ds. Praw Człowieka, a także rządom państw członkowskich Rady Współpracy Państw Zatoki Perskiej.

 

 

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności