Wspólny projekt rezolucji - RC-B7-0121/2013Wspólny projekt rezolucji
RC-B7-0121/2013
Parlament Europejski

WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI w sprawie zaostrzenia walki z rasizmem, ksenofobią i przestępstwami popełnianymi z nienawiści

11.3.2013 - 2013/2543 (RSP)

złożony zgodnie z art. 110 ust. 2 i 4 Regulaminu
zastępujący tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy:
PPE (B7‑0121/2013)
ALDE (B7‑0122/2013)
S&D (B7‑0123/2013)
GUE/NGL (B7‑0124/2013)
Verts/ALE (B7‑0125/2013)

Véronique Mathieu Houillon, Salvatore Iacolino, Manfred Weber w imieniu grupy PPE
Kinga Göncz, Sylvie Guillaume, Claude Moraes, Juan Fernando López Aguilar, Michael Cashman, Monika Flašíková Beňová, Ioan Enciu, Liisa Jaakonsaari w imieniu grupy S&D
Renate Weber, Sonia Alfano, Cecilia Wikström, Louis Michel, Sarah Ludford, Nathalie Griesbeck, Leonidas Donskis, Ramon Tremosa i Balcells, Frédérique Ries, Marielle de Sarnez, Robert Rochefort, Hannu Takkula, Edward McMillan-Scott w imieniu grupy ALDE
Ulrike Lunacek, Nikos Chrysogelos, Barbara Lochbihler, Raül Romeva i Rueda, Hélène Flautre, Franziska Keller, Tatjana Ždanoka, Malika Benarab-Attou, Carl Schlyter w imieniu grupy Verts/ALE
Timothy Kirkhope w imieniu grupy ECR
Marie-Christine Vergiat w imieniu grupy GUE/NGL


Procedura : 2013/2543(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury :  
RC-B7-0121/2013
Teksty złożone :
RC-B7-0121/2013
Debaty :
Głosowanie :
Teksty przyjęte :

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie zaostrzenia walki z rasizmem, ksenofobią i przestępstwami popełnianymi z nienawiści

(2013/2543(RSP))

Parlament Europejski,

–   uwzględniając międzynarodowe instrumenty w zakresie praw człowieka zakazujące dyskryminacji, zwłaszcza Konwencję ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej,

–   uwzględniając europejską konwencję praw człowieka, zwłaszcza jej art. 14,

–   uwzględniając art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, który zakazuje wszelkich form dyskryminacji z jakichkolwiek względów, m.in. ze względu na rasę, pochodzenie etniczne, język, religię lub przynależność do mniejszości narodowej,

–   uwzględniając art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), który stanowi, że „Unia opiera się na wartościach takich jak poszanowanie godności ludzkiej, wolność, demokracja, równość, praworządność i poszanowanie praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości” oraz że „wartości te są wspólne państwom członkowskim w społeczeństwie opartym na pluralizmie, niedyskryminacji, tolerancji, sprawiedliwości, solidarności oraz na równości kobiet i mężczyzn”,

–   uwzględniając art. 10 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), stanowiący, że „przy określaniu i realizacji swoich polityk i działań Unia dąży do zwalczania wszelkiej dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną”,

–   uwzględniając art. 19 TFUE, w którym przyznano UE polityczny mandat do podejmowania działań niezbędnych do „zwalczania wszelkiej dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną”,

–   uwzględniając art. 67 TFUE, który stanowi, że UE „dokłada starań, aby zapewnić wysoki poziom bezpieczeństwa za pomocą środków zapobiegających […] rasizmowi i ksenofobii oraz zwalczających te zjawiska”,

–   uwzględniając art. 83 ust. 2 TFUE,

–   uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE z dnia 25 października 2012 r. ustanawiającą normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw[1],

–   uwzględniając dyrektywę Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (dyrektywa o równości rasowej)[2],

–   uwzględniając dyrektywę Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającą ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (dyrektywa o równym traktowaniu w zakresie zatrudnienia)[3],

–   uwzględniając decyzję ramową Rady 2008/913/WSiSW w sprawie zwalczania pewnych form i przejawów rasizmu i ksenofobii za pomocą środków prawnokarnych (decyzja ramowa w sprawie rasizmu i ksenofobii)[4],

–   uwzględniając unijne ramy dotyczące krajowych strategii integracji Romów,

–   uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie rasizmu, ksenofobii, antysemityzmu, nietolerancji religijnej, niechęci wobec Romów, homofobii, transfobii, dyskryminacji, przemocy wynikającej z uprzedzeń, ekstremizmu i unijnego podejścia do prawa karnego[5],

–   uwzględniając Agencję Praw Podstawowych i jej prace w dziedzinie niedyskryminacji, rasizmu, ksenofobii oraz związanych z nimi form nietolerancji i przemocy wynikającej z uprzedzeń[6],

–   uwzględniając art. 110 ust. 2 i 4 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że na nieformalnym posiedzeniu Rady ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych w dniach 17–18 stycznia 2013 r. irlandzka prezydencja rozpoczęła debatę na temat działań UE przeciwko przestępstwom popełnianym z nienawiści, rasizmowi, antysemityzmowi, ksenofobii i homofobii oraz podkreśliła konieczność lepszej ochrony i sprawniejszego gromadzenia danych, a także większego zaangażowania przywódców w „aktywne wspieranie wartości europejskich i wspieranie klimatu wzajemnego szacunku i integracji osób o innym wyznaniu lub pochodzeniu etnicznym albo o odmiennej orientacji seksualnej”;

B.  mając na uwadze, że 21 marca obchodzony jest co roku Międzynarodowy Dzień Walki z Dyskryminacją Rasową, który ustanowiono w reakcji na zamordowanie w 1960 r. w RPA 69 osób demonstrujących przeciwko apartheidowi;

C. mając na uwadze konieczność przypominania i pielęgnowania pamięci o rzeziach inspirowanych rasizmem i ksenofobią, które wydarzyły się w historii Europy;

D. mając na uwadze, że podstawą Unii Europejskiej są wspólne wartości, do których należy poszanowanie demokracji, prawa człowieka, praworządność i propagowanie tolerancji;

E.  mając na uwadze, że rasizm, ksenofobia, antysemityzm, nietolerancja religijna, niechęć wobec Romów, homofobia, transfobia oraz podobne formy nietolerancji wynikają z poglądów, uprzedzeń i postaw, w których za uzasadnione uznaje się dyskryminację, przemoc wynikającą z uprzedzeń oraz nienawiść motywowaną takimi względami, jak cechy szczególne czy status społeczny danej osoby;

F.  mając na uwadze, że chociaż wszystkie państwa członkowskie wprowadziły w swoich systemach prawnych zakaz dyskryminacji, by propagować powszechną równość, to jednak coraz częściej zdarzają się w UE przypadki dyskryminacji i przestępstw popełnianych z nienawiści, tzn. przemocy i przestępstw wynikających z rasizmu, ksenofobii, niechęci wobec Romów, antysemityzmu lub nietolerancji religijnej, czy też motywowanych orientacją seksualną, tożsamością płciową lub przynależnością do grupy mniejszościowej albo względami wymienionymi (w sposób niewyczerpujący) w art. 21 Karty praw podstawowych;

G. mając na uwadze znaczenie podjęcia przez UE i państwa członkowskie działań na rzecz walki z rasizmem i ksenofobią poprzez zapobieganie tym zjawiskom dzięki edukacji, propagowaniu kultury szacunku i tolerancji oraz poprzez dopilnowanie, by przestępstwa z nienawiści były zgłaszane przez ich ofiary, badane przez organy ścigania i karane przez wymiar sprawiedliwości;

H. mając na uwadze, że obecny kryzys gospodarczy podważa zasadę solidarności, a także fakt, że w dobie kryzysu gospodarczego państwa członkowskie muszą zachować czujność, aby zapobiegać pokusom rosnącej nietolerancji i poszukiwania kozłów ofiarnych;

I.   mając na uwadze, że UE przyjęła szereg instrumentów na rzecz walki ze wspomnianymi aktami i dyskryminacją, w szczególności dyrektywę Rady 2000/43/WE wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (dyrektywa o równości rasowej), dyrektywę Rady 2000/78/WE ustanawiającą ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (dyrektywa o równym traktowaniu w zakresie zatrudnienia), decyzję ramową Rady 2008/916/WSiSW w sprawie zwalczania pewnych form i przejawów rasizmu i ksenofobii za pomocą środków prawnokarnych (decyzja ramowa w sprawie rasizmu i ksenofobii), unijne ramy dotyczące krajowych strategii integracji Romów oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/12/UE ustanawiającą normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw;

J.   mając na uwadze, że Parlament niejednokrotnie wzywał Komisję, Radę i państwa członkowskie do bardziej zdecydowanego zwalczania przemocy i dyskryminacji wynikającej z uprzedzeń, w tym z rasizmu, ksenofobii, antysemityzmu, nietolerancji religijnej, niechęci wobec Romów, homofobii i transfobii;

K. mając na uwadze, że Komisja ostrzegała niedawno przed rasistowskim, ekstremistycznym i populistycznym dyskursem politycznym, który może także inspirować „samotne wilki” do masowych zabójstw, podczas gdy rozszerza się zagrożenie agresywnym ekstremizmem;

L.  mając na uwadze, że wszystkie państwa należące do Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, w tym wszystkie państwa członkowskie UE, uznały, że przestępstwa z nienawiści, definiowane jako przestępstwa wynikające z uprzedzeń, muszą być zwalczane za pomocą przepisów karnych i odpowiednio dostosowanej polityki;

1.  podkreśla, że w Unii Europejskiej nie można akceptować nietolerancji i wszelkiego rodzaju dyskryminacji;

2.  apeluje do Komisji, Rady i państw członkowskich do bardziej zdecydowanego zwalczania przestępstw popełnianych z nienawiści oraz postaw i zachowań dyskryminacyjnych;

3.  wzywa do wprowadzenia wszechstronnej strategii zwalczania przestępstw z nienawiści, przemocy motywowanej uprzedzeniami i dyskryminacji;

4.  podkreśla, jak ważne jest, aby każdy człowiek dobrze znał swoje prawa dotyczące ochrony przed przestępstwami popełnianymi z nienawiści, i wzywa państwa członkowskie do podejmowania wszelkich odpowiednich środków, by zachęcić do zgłaszania przestępstw popełnianych z nienawiści oraz wszelkich przestępstw o podłożu rasistowskim lub ksenofobicznym, a także do zapewnienia odpowiedniej ochrony osobom zgłaszającym takie przestępstwa oraz ofiarom przestępstw o podłożu rasistowskim i ksenofobicznym;

5.  przypomina swoje wcześniejsze wezwania do dokonania przeglądu decyzji ramowej Rady 2008/913/WSiSW, zwłaszcza jeśli chodzi o przejawy i akty antysemityzmu, nietolerancji religijnej, niechęci wobec Romów, homofobii i transfobii;

6.  wzywa do przyjęcia środków zapewniających wdrożenie krajowych strategii integracji Romów poprzez okresowe przeglądy, monitorowanie i wsparcie, aby umożliwić władzom lokalnym, regionalnym i krajowym opracowanie i wdrażanie skutecznej i zgodnej z prawami człowieka polityki, programów i działań na rzecz integracji Romów, z wykorzystaniem dostępnych funduszy, w tym funduszy UE, przy równoczesnym ścisłym monitowaniu przestrzegania praw podstawowych i wdrażania dyrektywy 2004/38/WE w sprawie prawa do swobodnego przemieszczania się i pobytu;

7.  apeluje o wdrożenie wielokrotnych apeli Parlamentu o opracowanie planu działań na rzecz równości pod względem orientacji seksualnej i tożsamości płciowej;

8.  wzywa UE do podpisania Konwencji ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej, ponieważ wszystkie państwa członkowskie już ją ratyfikowały;

9.  wzywa do przyjęcia środków zapewniających wprowadzenie we wszystkich odnośnych instrumentach prawnokarnych UE, w tym w decyzji ramowej, pełniejszej skali stopniowanych sankcji, w tym w stosownych przypadkach alternatywnych środków karnych, np. prac społecznie użytecznych, a równocześnie dopilnowano, by były one w pełni zgodne z prawami podstawowymi, w tym z wolnością słowa;

10. apeluje o umocnienie roli krajowych organów odpowiedzialnych za zwalczanie dyskryminacji, aby ułatwić pociąganie do odpowiedzialności za szerzenie nienawiści i za nawoływanie do przestępstw z nienawiści;

11. wzywa do wspierania programów szkoleniowych dla organów ścigania, organów sądowniczych i stosownych agencji UE, poświęconym przeciwdziałaniu praktykom dyskryminacyjnym i przestępstwom popełnianym z nienawiści, a także zwalczaniu tych zjawisk;

12. apeluje o zapewnienie gromadzenia obszerniejszych, wiarygodnych danych dotyczących przestępstw popełnianych z nienawiści, co obejmuje przynajmniej rejestrowanie liczby incydentów zgłaszanych przez obywateli i ewidencjonowanych przez władze, liczby wyroków skazujących, powodów uznania przestępstw za mające podłoże dyskryminacyjne oraz nałożonych kar, a także prowadzanie badań na temat przestępczości dotyczących charakteru i zasięgu niezgłaszanych przestępstw, doświadczeń ofiar przestępstw w kontaktach z organami ścigania, powodów niezgłoszenia przestępstwa oraz wiedzy ofiar przestępstw z nienawiści na temat przysługujących im praw;

13. wzywa do wprowadzenia mechanizmów nagłaśniania w UE przestępstw popełnianych z nienawiści w celu zagwarantowaniu karania przestępstw motywowanych uprzedzeniami oraz dopilnowania, by przestępstwa te były właściwe rejestrowane i podlegały skutecznemu ściganiu, by ich sprawcy byli stawiani przed sądem i karani, a ofiary otrzymywały należytą pomoc, ochronę i odszkodowanie, aby zachęcić w ten sposób ofiary i świadków przestępstw z nienawiści do ich zgłaszania;

14. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji przewodniczącemu Rady Europejskiej, Radzie, Komisji oraz parlamentom i rządom państw członkowskich.

 

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności